OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Adrienne Lautère

Adrienne Lautère, pseudoniem van Adrienne Gilliana de Lautrec-Heineken (Amsterdam, 24 december 1886 – Parijs, 26 februari 1960) was een Franse schrijver en dichter van Nederlandse afkomst.

## Biografie

Ze werd geboren in Amsterdam, als dochter van Wijnand Heineken en Henriëtte Heineken-Daum. In 1902 verhuisde het gezin naar Hilversum. Ze studeerde aan de Sorbonne in Parijs. In 1911 trouwde ze in Parijs met de Franse journalist Gabriel de Lautrec, een neef van de kunstschilder Henri de Toulouse-Lautrec. Het huwelijk liep na een jaar stuk.
Ze publiceerde onder de namen Adrienne de Lautrec en, na haar scheiding, Adrienne Lautère.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog verbleef ze een tijdlang bij familie in Nederland. Hierover schreef ze het boek Lettres de la Hollande neutre, dat niet door iedereen positief werd ontvangen.

## Bibliografie (selectie)

* Adrienne Heineken, Amours de rampe, Paris, ca. 1909
* Adrienne de Lautrec, La Révolte: poésies, Fasquelle, 1912
* Adrienne Lautère, Lettres de la Hollande neutre, Fasquelle, 1920
* Adrienne Lautère, Amour et sagesse: poésies, Fasquelle, 1921
* Adrienne Lautère, Madame d'Aulnoy et sa mère : roman, Fasquelle, 1946
* I.E. van Eeghen, Adrienne Heineken, Amstelodamum, 1977, p. 87-90.
* ↑ "Tooneel en Voordracht.", Algemeen Handelsblad, 9 april 1907. Geraadpleegd op 10 september 2024.
* ↑ DBNL, Schrijvers van over de grenzen, Den Gulden Winckel. Jaargang 11. DBNL. Geraadpleegd op 10 september 2024.
* ↑ "Familiebericht", Nieuwe Rotterdamsche Courant, 20 februari 1911. Geraadpleegd op 10 september 2024.
* ↑ De Amsterdamse familie Heineken: De mensch leeft niet bij bier alleen. Ons Amsterdam. Geraadpleegd op 10 september 2024.
* ↑ "EEN LANDSVERRADERLIJK BOEK", Bataviaasch nieuwsblad, 27 september 1920. Geraadpleegd op 10 september 2024.
* ↑ "Lettres de la Hollande neutre", La gazette de Hollande, 3 december 1920. Geraadpleegd op 10 september 2024.
* Bibliothèque nationale de France: cb111169269 (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 0008 2385
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 141764171
* Système universitaire de documentation: 182105474
* Virtual International Authority File: 61538083
* WorldCat (via VIAF): 61538083
# Aforia hedleyi

Aforia hedleyi is een slakkensoort uit de familie van de Cochlespiridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Dell als Pontiothauma hedleyi.
* ↑ Dell, R. K. (1990) Antarctic Mollusca with special reference to the fauna of the Ross Sea. Bulletin of the Royal Society of New Zealand, Wellington 27: 1–311
* ↑ Kantor Y.I., Harasewych M.G. & Puillandre N. (2016) A critical review of Antarctic Conoidea (Neogastropoda). Molluscan Research. 36(3): 153-206.
* ↑ WoRMS (2012). Aforia multispiralis Dell, 1990. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=881119. Gearchiveerd op 11 november 2020.
# Aegimia maculifolia

Aegimia maculifolia is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2012 door Dias, Rafael & Naskrecki.
# Adolf Denyn

Adolf Denyn (Mechelen, 29 juli 1823 – aldaar, 11 januari 1894) was een Belgisch beiaardier.
Hij werd geboren binnen het gezin van winkelier Petrus Jacobus Denyn en Anna Catharina Herbosch. Hun zonen Jef Denyn en Edward Denyn werden eveneens beiaardier, de eerste werd daarbij bekender dan de tweede.
Denyn was van oorsprong een handelaar in wijnen, likeuren en rookwaren en had een winkel gelegen op de hoek van de Geitstraat en de Beenhouwerstraat te Mechelen. In 1849 werd hij aangesteld als beiaardier, nadat hij pianoles had gekregen aan de plaatselijke muziekschool. Hij volgde de beiaardier Louis Wittman op. Denyn was een begaafd musicus, want hij speelde ook enkele blaasinstrumenten en zijn spel was tot in Engeland bekend. Vanaf 1880 werd hij langzaamaan blind, waardoor hij het carillonspel verspreid over een aantal jaren aan zijn zoon moest overdragen. Samen brachten zij verbeteringen aan in het carillonsysteem. Van zijn hand verscheen een beperkt aantal composities waarvan de variaties op Ik zag Cecilia komen het bekendst werd.
* ↑ Akten geven aan Pierre Antoine Adolphe Denyn, Pieter Antoon Adolf Denyn, Petrus Antonius Adolphus Denyn
* ↑ Adolf Denyn en zoon Jef. Gearchiveerd op 19 augustus 2016.
* ↑ Adolf Denyn locatie winkel. Gearchiveerd op 1 februari 2017.
* ↑ YouTube Ic sagh Cecilia komen op YouTube. Gearchiveerd op 2 februari 2017.
# Agrochola pulvis

Agrochola pulvis is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1852 door Guenée.
# Aegomorphus chamelae

Aegomorphus chamelae is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Chemsak & Giesbert.
# Aegomorphus

Aegomorphus is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1847 door Haldeman.

## Soorten

Aegomorphus omvat de volgende soorten:
* Aegomorphus albosignus Chemsak & Noguera, 1993
* Aegomorphus arizonicus Linsley & Chemsak, 1984
* Aegomorphus chamelae Chemsak & Giesbert, 1986
* Aegomorphus clavipes (Schrank, 1781)
* Aegomorphus francottei Sama, 1994
* Aegomorphus grisescens (Pic, 1897)
* Aegomorphus krueperi (Kraatz, 1859)
* Aegomorphus modestus (Gyllenhall, 1817)
* Aegomorphus morrisi (Uhler, 1855)
* Aegomorphus obscurior (Pic, 1904)
* Aegomorphus peninsularis (Horn, 1880)
* Aegomorphus quadrigibbus (Say, 1831)
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Agnes Rommel-Souvagie

Agnes Rommel-Souvagie geboren als Agnes Souvagie (Oudenburg, 9 september 1924 - 7 februari 1990) was een Belgisch senator.

## Levensloop

Rommel-Souvagie werkte als bediende bij de NCMV.
Ze werd eveneens politiek actief voor de CVP en werd voor deze partij gemeenteraadslid van Ichtegem.
Van 1979 tot 1981 zetelde ze in opvolging van de overleden Jules Van Canneyt als rechtstreeks verkozen senator voor het arrondissement Veurne-Diksmuide-Oostende in de Belgische Senaat. In de periode januari-oktober 1980 zetelde ze als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook in de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd. Vanaf 21 oktober 1980 tot november 1981 was ze tevens korte tijd lid van de Vlaamse Raad, de opvolger van de Cultuurraad en de voorloper van het huidige Vlaams Parlement.

## Externe link

* Biografische fiche Agnes Rommel-Souvagie op website Vlaams Parlement
# Afstemming (hoorspel)

Afstemming is een hoorspel van Torgny Lindgren en Tua Forsström. Het werd vertaald door Veerle Ceuppens en de BRT zond het uit op dinsdag 5 januari 1988. De regisseur was Greet Pernet. Onder de titel Stimmungsstück / Impromptu für Radio werd het op 4 december 1994 door de Westdeutscher Rundfunk uitgezonden.

## Rolbezetting

* Gerda Marchand (de dame)
* Jo De Meyere (de pianostemmer)

## Inhoud

Al 22 jaar lang een ritueel: elk jaar laat de oude, intussen aan kanker lijdende eenzame dame de pianostemmer komen, serveert hem koffie en gebak en vertelt steeds dezelfde verhalen. In haar jeugd gaf ze de droom van een pianistencarrière op, omdat ze de dubbelslag nooit onder de knie kreeg. Na dit bitter inzicht heeft ze zich nooit meer aan het klavier gezet, maar ze wil voorbereid zijn en laat daarom jaar na jaar de pianostemmer komen. Die zet telkens zijn blindenstok in de paraplubak, want sinds een diagnose van jaren geleden bereidt hij er zich op voor dat hij blind zal worden. Hoe jammer dat de pianostemmer alweer zo vlug moet weggaan. Voor de eerste keer biedt de oude dame hem vandaag een sherry aan. En voor de eerste keer biedt hij haar aan, met hem vierhandig te spelen...
# Agra hypsophila

Agra hypsophila is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door Straneo.
# Adriaan van Royen

Adriaan van Roijen (Leiden, 11 november 1704 - aldaar, 28 februari 1779) was een Nederlandse arts en botanicus.
Van Roijen, lid van de familie Van Roijen, werd aan de Leidse universiteit onderwezen in de botanie en de geneeskunde door Herman Boerhaave. In 1728 studeerde Van Royen af als arts. In 1729 begon hij als lector met onderwijs te geven in de botanie. In 1730 werd hij aangesteld als directeur van de Hortus botanicus Leiden als opvolger van Boerhaave. In 1732 werd hij aangesteld als gewoon hoogleraar in de botanie en de geneeskunde. Tot 1754 bleef hij hoogleraar in de botanie en directeur van de Leidse hortus, waarna hij werd opgevolgd door zijn neef David van Royen, de zoon van zijn oudere broer David van Royen, secretaris van de curatoren van de Leidse universiteit. Tot 1775 bleef hij nog wel hoogleraar in de geneeskunde. In 1742, 1758 en 1770 werd Van Royen tijdelijk aangesteld als rector magnificus van de Leidse universiteit.
In 1736 werd de oppervlakte van de Leidse hortus van 2230 m² uitgebreid naar 7165 m² om te kunnen concurreren met de horti van Amsterdam en Utrecht en hun opleidingen in de botanie en geneeskunde. Voor deze uitbreiding werden meerdere huizen aangekocht en vervolgens afgebroken om plaats te maken voor beplanting. Tevens werd in 1736 in de hortus een lotusboom (Diospyros lotus) aangeplant, die er heden ten dage nog steeds staat. Tussen 1740 en 1744 werd naar een ontwerp van Daniël Marot de Oranjerie aangelegd, een gebouw dat nu nog steeds in de hortus aanwezig is.
Van Royen maakte de komst van de Zweedse natuuronderzoeker Carl Linnaeus mee, die de Leidse hortus tussen 1735 en 1738 meerdere malen bezocht. In de winter van 1737/1738 verbleef Linnaeus in het huis van Van Royen en adviseerde hij Van Royen bij de opzet van de rangschikking van de planten in de hortus. Linnaeus vernoemde het plantengeslacht Royena naar Van Royen, tegenwoordig wordt dit beschouwd als een sectie van Diospyros onder de botanische naam Diospyros sect. Royena.
In 1752 arriveerde tekenaar en botanicus Nicolaas Meerburgh als werknemer bij de hortus. Onder Adriaan van Royen was Meerburgh nog onderknecht, maar onder David van Royen zou hij promoveren tot hortulanus.
# Adriaan van Roey

Adrianus Paulus (Adriaan) Van Roey (Antwerpen, 16 februari 1884 – Deurne, 31 maart 1950) was een Belgisch tenor op operagebied.
Hij was zoon van arbeider Bonifacius Van Roey en Maria Catharina Bartolomeeusen. Hij kreeg zijn muziekopleiding aan het Antwerps conservatorium en trad vervolgens toe tot het gezelschap van de Vlaamse Opera. Hij zong er in de periode 1910-1914. Tijdens de Eerste Wereldoorlog vluchtte hij naar Engeland, waar hij in 1915 zong. In 1916 maakte hij een concertreis naar Zuid-Afrika om in 1917 weer terug te zijn in Londen, aan het Shaftesbury Theatre. En passant stichtte hij daar een operagezelschap, dat rond trok. In 1920 was hij terug in België en verbond zich in 1923 weer aan het Antwerps operagezelschap. In 1948 ging hij daar met pensioen.
Van Roey zong mee in een aantal naar het Nederlands vertaalde opera’s, waar onder De Rozenkavalier (Der Rosenkavalier van Richard Strauss). Bovendien is hij te zien in de films De Witte (1934, hij zingt daarin Het edele kind van Napoleon den Groote en De Flierenfluiter (1942) van Jan Vanderheyden.
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 8, pagina 344
* Van Roey op Imdb
# Afvalscheiding

Afvalscheiding is het scheiden van afval in verschillende segmenten die daardoor geschikt worden voor hergebruik of recycling. Het scheiden van afval bespaart grondstoffen en energie en draagt daarmee bij aan het oplossen van de milieuproblematiek.
Er zijn twee momenten dat afval kan worden gescheiden: Bij bronscheiding wordt afval gescheiden voordat het wordt ingezameld, en bij nascheiding gebeurt dit door afvalverwerkers. Er zijn ook tussenvormen, waarbij bijvoorbeeld het groente, tuin en tuinafval (gft) en het glas door de burger wordt gescheiden terwijl het plastic gewoon bij het restafval kan.
Aanvankelijk was voorscheiding het meest populair maar de techniek van nascheiding maakte daarna sterke ontwikkeling door: Liet gemeente Halderberge in 2019 weten dat de techniek nog in ontwikkeling was, in 2021 berichtte gemeente Arnhem dat nascheiding van plastic inmiddels niet meer duurder is.

## Voor- of bronscheiding

De eindgebruiker scheidt bij de bron de verschillende afvalstromen. Particulieren scheiden bijvoorbeeld voor het weggooien glas, blik, metaal, papier- en kartonafval, kunststof verpakkingen, gft en lompen zodat alleen een reststroom in de vuilnisbak terechtkomt.
Afval dat bij de bron goed is gescheiden, zou in theorie relatief schoon moeten zijn omdat het niet in aanraking is geweest met andere afvalstromen. Echter, om het scheiden van afval te stimuleren is er vaak een drempel opgeworpen voor het inleveren van restafval, zoals het geval is bij diftar. In dat geval blijkt ook zulk afval vervuild te zijn. Nadeel is dat het apart inzamelen van deze reststromen extra vervoersbewegingen met zich mee brengt ten opzichte van het als één stroom afvoeren van afval. Ook dient de burger veel verschillende containers, zakken en kratten te kunnen bergen en wordt de ophaalfrequentie soms verlaagd. Gaat bronscheiding gepaard met diftar, een systeem waarbij de gebruiker voor het inleveren van restafval moet betalen, dan bevordert bronscheiding het dumpen van afval om heffingen te ontwijken.

## Nascheiding

Nascheiding gebeurt door afvalverwerkers. Bij het samenbrengen van het afval wordt door verschillende scheidingsmethoden (bijvoorbeeld zeven en magnetisme) de verschillende herbruikbare afvalsegmenten voor verbranding of storten uit de afvalstroom gehaald.
Voordeel is dat particulieren en bedrijven hun afval niet meer zelf hoeven te scheiden: Verschillende soorten afval kunnen net als vroeger in dezelfde container. Dat betekent ook dat er slechts een vervoersbeweging nodig is om het vuil van de producent af te voeren. Volgens hoogleraar Raymond Gradus is een machine bij het scheiden van afval ook beter in staat om de verschillende soorten plastic te herkennen dan mensen. Nadeel is de extra energie die het kost om het bruikbare product uit de afvalstroom te halen.
# Airrail

Een air-railalliantie is een samenwerking tussen luchtvaartmaatschappijen en spoorwegmaatschappijen met als doel te zorgen voor vlot verkeer tussen trein en vliegtuig. Zekerhogesnelheidstreinen worden als alternatief gezien voor de korte vluchten die vaak gebeuren naar grotere internationale luchthavens die als centrum (hub) fungeren van een stervormig netwerk.

## AirRail

In België bestaat AirRail als product van de NMBS, in Nederland van NS International.

## Geschiedenis

Op 1 augustus 2022 werd de Duitse spoorwegmaatschappij Deutsche Bahn (DB) de eerste multimodale partner van de Star Alliance als een uitbreiding van het programma Lufthansa Express Rail (AiRail) dat toen ruim 20 jaar bestond. Alle 26 luchtvaartmaatschappijen van de Star Alliance kunnen voortaan DB ICE-treinen met vluchtnummers in hun boekingssystemen integreren, om gecombineerde tickets mogelijk te maken voor een vlucht en een Duitse treinverbinding in één enkele boeking. Dit omvat ook bagageafhandeling in deAiRail check-in op het station van de luchthaven van Frankfurt, toegang tot DB lounges voor businessclass en het meetellen van de treinrit voor de punten/miles van de frequentflyerprogramma's.
In september 2024 sloot hogesnelheidstreinvervoerder Eurostar een memorandum van overeenstemming af met SkyTeam om als eerste niet-luchtvaartpartner lid te worden. Deze samenwerking moet multimodale reizen (air-rail) mogelijk maken.
* ↑ b-europe - Airrail. Gearchiveerd op 4 juli 2020.
* ↑ (en) Orban, André, Eurostar joins SkyTeam: Pioneering integrated Air-Rail Travel partnership. Aviation24.be (25 september 2024). Geraadpleegd op 26 september 2024.
* ↑ Eurostar set to join SkyTeam as first non-airline partner. Business Traveller (25 september 2024). Geraadpleegd op 26 september 2024.
# Airports Council International

Airports Council International of kortweg ACI is de wereldwijde overkoepelende belangenorganisatie van luchthavenbedrijven.
ACI heeft momenteel 575 leden die 1633 luchthavens beheren in 179 landen. Het hoofdkwartier staat in Montreal. Daarnaast heeft ACI een kantoor in Genève.
ACI is een non-profitorganisatie, bedoeld om de belangen van haar leden te behartigen in de internationale luchtvaart. In tegenstelling tot ACI, zijn deze leden zelf in het algemeen wel degelijk commerciële organisaties.

## Externe link

* (en) ACI
# Airs and graces

Airs and Graces is een schilderij door de Britse schilderes Laura Theresa Alma-Tadema in het Rijksmuseum in Amsterdam.

## Voorstelling

Het stelt een Hollands, 17e-eeuws interieur voor met daarin een meisje in een rode jurk dat zich onder toeziend oog van haar moeder elegant voortbeweegt. Haar moeder schijnt haar met opgeheven vinger aanwijzingen te geven. Op de achtergrond kijkt een zittende luitspeler verveeld voor zich uit. De voorstelling is duidelijk ontleend aan 17e-eeuwse Hollandse meesters als Pieter de Hooch en Johannes Vermeer. De schilderes geeft het echter een typisch victioriaanse draai door het geheel een moralistische boodschap mee te geven. Het werk werd in 1910 tentoongesteld onder de titel Airs and Graces (letterlijk hooghartigheid en beleefdheden), wat zoiets betekent als je beter voordoen dan je in werkelijkheid bent.

## Toeschrijving

Het schilderij is rechtsboven gesigneerd ‘Laura Theresa Alma Tadema / op.[us] CX’ (Laura Theresa Alma Tadema werk 110).

## Herkomst

Het werk werd door Alma-Tadema geschonken of nagelaten aan haar zus Ellen Epps. Deze schonk het in januari 1913 aan het Rijksmuseum. In 1991 gaf het Rijksmuseum het werk in bruikleen aan het Van Gogh Museum.
# Afro-Bossa

Afro-Bossa is een album van de Amerikaanse bandleider, componist en pianist Duke Ellington. Het werd opgenomen in december 1962 en januari 1963 en kwam in 1963 uit op het label Reprise, het toen nog jonge platenlabel van zanger Frank Sinatra. De composities zijn oude (zoals "Pyramid" uit 1938) en nieuwe werken en vormen op dit album een suite.

## Tracklist

* 1. "Afro-Bossa" - 4:22
* 2. "Purple Gazelle" - 2:44
* 3. "Absinthe" - 3:34
* 4. "Moonbow" - 2:33
* 5. "Sempre Amoré" - 3:14
* 6. "Caliné (Silk Lace)" - 2:31
* 7. "Tigress" - 3:06
* 8. "Angu" - 2:42
* 9. "Volupté" - 2:44
* 10. "Bonga" - 2:49
* 11. "Pyramid" - 3:03
* 12. "Eight Veil" - 2:48
(compositie 3 en 7 door Billy Strayhorn, comp. 11 door Ellington/Irving Mills/Juan Tizol, comp. 12 door Ellington/Strayhorn)
* Opgenomen in Fine Studios, New York, op 29 november 1962 (9), 20 december 1962 (6 en 11), 4 januari 1963 (10) en 5 januari 1963 (1-5, 7 en 8)

## Bezetting

* Duke Ellington, piano (1, 2, 4-7 en 9-11)
* Billy Strayhorn, piano (3 en 8)
* Ray Nance, kornet
* Cat Anderson, Roy Burrowes, Cootie Williams, trompet
* Lawrence Brown, Buster Cooper, trombone
* Chuck Connors, bas-trombone
* Jimmy Hamilton, klarinet, tenorsaxofoon
* Johnny Hodges, altsaxofoon
* Russell Procope, altsaxofoon, klarinet
* Paul Gonsalves, tenorsaxofoon
* Harry Carney, baritonsaxofoon, klarinet, basklarinet
* Ernie Shepard, bas
* Sam Woodyard, drums

## Externe link

* (en) Recensie Afro-Bossa op AllMusic
# Adsteeg

De Adsteeg is een straatnaam en een heuvel in het Heuvelland gelegen in de gemeente Beek in het zuiden van de Nederlandse provincie Limburg. De Adsteeg loopt vanuit Beek richting Kelmond en Klein Genhout.

## Wielrennen

De helling is meermaals opgenomen in de wielerklassieker Amstel Gold Race en maakt anno 2023 nog steeds onderdeel uit van het parcours. De klim wordt dan eenmaal bedwongen, als tweede klim na de Maasberg in Elsloo en voor de Lange Raarberg. De Adsteeg heeft in een ver verleden en in 2012 deel uitgemaakt van het wereldkampioenschap wielrennen. Ook was de Adsteeg in de jaren 50 meerdere malen deel van het parcours voor het Nederlands Kampioenschap Wielrennen op de weg. Ook in 2010 lag de finish van het NK op de weg op de Adsteeg.
# Adstone

Adstone is een civil parish in het bestuurlijke gebied South Northamptonshire, in het Engelse graafschap Northamptonshire met 65 inwoners.
Adstone werd reeds vermeld in het Domesday Book van 1086. Indertijd telde men er 14,7 huishoudens. De belastingopbrengst bedroeg 3 geldum.
De plaats heeft zeven vermeldingen op de Britse monumentenlijst. Daaronder bevindt zich een laatachttiende-eeuwse boerderij die gebouwd werd als volmolen.
* ↑ (en) Open Domesday, geraadpleegd 19 oktober 2015. Gearchiveerd op 29 juni 2016.
* ↑ (en) www.britishlistedbuildings.co.uk, geraadpleegd 6 oktober 2015. Gearchiveerd op 25 juni 2017.
# Adstringentia

Adstringentia zijn stoffen die in de geneeskunde worden gebruikt om verlies van bloed, slijm en andere lichaamsvloeistoffen tegen te gaan. De betekenis van het woord geeft de werking aan: samentrekkend geneesmiddel.
Adstringentia worden gebruikt bij bijvoorbeeld de behandeling van bloedingen en diarree. Diarree bestaat in zijn eenvoudigste vorm uit overmatige productie van slijm in de darm. Sommige adstringentia onttrekken water aan een orgaan dat dit water normaal zou gebruiken voor slijmproductie.
De werking van adstringentia verschilt. Sommige doen de bloedvaten samentrekken zodat het bloed er niet meer door kan. Andere bevorderen de bloedstolling zodat er sneller een korst op een wond ontstaat. Door een arts kan adrenaline worden gebruikt bij het stelpen van een neusbloeding of bloeding in de keel.
Veel metaalzouten (zoals kopersulfaat, zilvernitraat, zinksulfaat, calciumcarbonaat) zijn geschikt als adstringentia. Ook adrenaline is een goed adstringent. Vroeger werden plantaardige adstringentia zoals looizuur veel gebruikt. In hun geconcentreerde vorm zijn de meeste van deze stoffen echter bijzonder prikkelend en in enkele gevallen zelfs bijtend. Daarom moeten ze voor gebruik goed worden verdund.

## Voedsel

Sommige bessen, zoals die van de sleedoorn, of vruchten, zoals de kweepeer, of de schillen van bananen bevatten tanninen die een adstringent gevoel in de mond veroorzaken.
# Aglaojoppa lamellata

Aglaojoppa lamellata is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Heinrich in 1967.
# Aglaojoppa paradisea

Aglaojoppa paradisea is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Heinrich in 1967.