OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Herman Fortunatus van Baden-Rodemachern

Herman Fortunatus van Baden-Rodemachern (Rastatt, 23 januari 1595 - Kastellaun, 4 januari 1665) was van 1620 tot 1665 markgraaf van Baden-Rodemachern. Hij behoorde tot het huis Baden.

## Levensloop

Herman Fortunatus was de tweede zoon van markgraaf Eduard Fortunatus van Baden-Baden en Maria van der Eijcken, dochter van gouverneur Joos van der Eijcken van Breda. Zijn vader overleed reeds in 1600 en zijn neven, de heersers van het markgraafschap Baden-Durlach, vochten het erfrecht van Herman Fortunatus en zijn broer Willem aan, omdat ze vonden dat het huwelijk van Eduard Fortunatus en Maria van der Eijcken niet geldig was omdat ze van een lagere stand was.
De voogden van Herman en Willem, Albrecht van Oostenrijk en graaf Salentin van Isenburg, zetten zich bij de Heilige Roomse keizer succesvol in om het erfrecht van Herman en Willem te doen aanvaarden. Hierbij speelden politieke redenen een belangrijke rol: de tak Baden-Baden was namelijk katholiek en de tak Baden-Durlach lutheraans. Nadat zijn oom Filips III in 1620 overleed, volgde Herman Fortunatus hem op als markgraaf van Baden-Rodemachern, terwijl zijn broer Willem markgraaf van Baden-Baden werd.
Tijdens de Dertigjarige Oorlog vocht Herman Fortunatus in Spaanse en daarna in keizerlijke dienst. In 1633 nam hij deel aan de slag bij Breisach, waarbij zijn commandant Ernesto Montecuccoli om het leven kwam.
In 1665 overleed hij in Kastellaun, waarna Herman Fortunatus begraven werd in de Sint-Nicolaaskerk van Rodemachern. Toen de kerk in de periode 1779-1783 een nieuwbouw kreeg, werd zijn kalkstenen graf onder het Heilig Kruisaltaar geplaatst.

## Huwelijken en nakomelingen

Op 16 april 1627 trad hij in het huwelijk met Antonia Elisabeth van Kriechingen (overleden in 1635), dochter van graaf Christoffel van Kriechingen. Ze kregen volgende kinderen:
* Karel Willem (1627-1666), domheer van Keulen en markgraaf van Baden-Rodemachern
* Leopold (1628-1635)
* Maria Sidonia (1635-1686), huwde in 1662 met vorst Filips Christoffel Frederik van Hohenzollern-Hechingen
Na de dood van zijn eerste vrouw hertrouwde Herman Fortunatus met Maria Sidonia van Falkenstein, dochter van graaf Filips Frans van Falkenstein. Ze kregen volgende kinderen:
* Filips Balthazar (overleden in 1662)
* Maria Eleonora Sofia (overleden in 1668), huwde in 1665 met graaf Johan Frans Desideratus van Nassau-Siegen
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Hermann Fortunat op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Diprotochaeta fallax

Diprotochaeta fallax is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1941 door Diakonoff.
# Clavicollis longicornis

Clavicollis longicornis is een keversoort uit de familie snoerhalskevers (Anthicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Uhmann.
# Marminiac

Marminiac is een gemeente in het Franse departement Lot (regio Occitanie) en telt 318 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Cahors.

## Geografie

De oppervlakte van Marminiac bedraagt 23,6 km², de bevolkingsdichtheid is 13,5 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Marminiac met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Arrest Enka/Dupont

Het arrest Enka/Dupont (HR 29 maart 1985, NJ 1986/242) is een arrest van de Nederlandse Hoge Raad dat betrekking heeft op het voorlopig getuigenverhoor in het burgerlijk procesrecht.

## Casus

Dupont verdenkt concurrent Enka van inbreuk op haar octrooirecht en verzoekt de rechtbank om een voorlopig getuigenverhoor van drie werknemers van Enka. Enka wil voorkomen dat Dupont op deze manier toegang krijgt tot bedrijfsgeheimen.

## Procesgang

Middels een verzoekschrift heeft Dupont verzocht om een voorlopig getuigenverhoor van drie werknemers van Enka. De rechtbank heeft een rechter-commissaris benoemd bij beschikking van 6 februari 1984. De rechter-commissaris heeft geweigerd om over te gaan tot een voorlopig getuigenverhoor bij beschikking van 19 april 1984. Tegen de beschikking van 6 februari heeft Enka hoger beroep ingesteld alsmede cassatieberoep bij de Hoge Raad. Tegen de beschikking van 19 april heeft Dupont hoger beroep ingesteld.
Het cassatieberoep van Enka was ingesteld om redenen van proceseconomie. Het cassatieberoep is verworpen omdat nog hoger beroep openstond, maar tevens heeft de Hoge Raad antwoord gegeven op de rechtsvraag die aan de orde was. Daarna was de rechtsstrijd beslist; partijen hebben de hoger beroepen ingetrokken.

## Rechtsvraag

Krachtens artikel 878 Rv (thans 188 Rv) was geen hoger beroep mogelijk tegen een beschikking van de rechtbank om een voorlopig getuigenverhoor te houden. Kan Enka hoger beroep instellen tegen de beschikking van 6 februari 1984? (Ja.)

## Hoge Raad

De Hoge Raad overwoog:
   3.2 Uitgangspunt bij de beantwoording van deze vraag moet zijn dat indien de wet, zoals te dezen art 878 Rv, hogere voorziening van een beschikking gegeven krachtens een bepaald wetsartikel, niet toelaat ten einde –zoals hier– iedere discussie uit te sluiten over de wijze waarop de rechter van zijn aan dat artikel ontleende bevoegdheden heeft gebruikgemaakt, dit nog niet meebrengt dat hogere voorzieningen evenmin is toegelaten voor zover wordt geklaagd dat het artikel ten onrechte dan wel met verzuim van essentiële vormen is toegepast, of ten onrechte buiten toepassing is gelaten. 3.3 Uit de bestreden beschikking van de Rb. blijkt niet dat Enka (...) op het verzoek is gehoord, althans daartoe vanwege de Rb. behoorlijk is opgeroepen, en evenmin dat een en ander ondoenlijk was uit hoofde van onverwijlde spoed. Het moet er daarom voor worden gehouden dat de Rb., bij het nemen van haar beschikking een vorm heeft verzuimd die (...) van essentiële betekenis is. Die betekenis vloeit daaruit voort dat enerzijds het beginsel van 'hoor en wederhoor' behoort tot de fundamentele beginselen van het procesrecht en anderzijds het middel van het voorlopige getuigenverhoor zich leent voor misbruik, waartegen degene tegen wie dat middel wordt gebruikt zich moet kunnen verweren.
* ↑ Zie noot onder het arrest.
# Opisthoxia cassandra

Opisthoxia cassandra is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Dyar.
# Phaetoncalliax

Phaetoncalliax is een geslacht van kreeftachtigen uit de klasse van de Malacostraca (hogere kreeftachtigen).

## Soort

* Phaetoncalliax mauritana Sakai, Türkay, Beuck & Freiwald, 2015
# Symbrenthia niphanda

Symbrenthia niphanda is een vlinder uit de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1872 door Frederic Moore.
# Clinidium simplex

Clinidium simplex is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1873 door Chevrolat.
# Marmirolo

Marmirolo is een gemeente in de Italiaanse provincie Mantua (regio Lombardije) en telt 7380 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 42,2 km², de bevolkingsdichtheid is 172 inwoners per km².
De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: Marengo, Pozzolo, San Brizio.

## Demografie

Marmirolo telt ongeveer 2866 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 2,4% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 7076 |
| 2001 | 7246 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 29 m boven zeeniveau.
Marmirolo grenst aan de volgende gemeenten: Goito, Porto Mantovano, Roverbella, Valeggio sul Mincio (VR), Volta Mantovana.

## Externe link

* https://web.archive.org/web/20210211155359/https://www.comune.marmirolo.mn.it/
* Italiaans bureau voor statistiek
Acquanegra sul Chiese · Asola · Bagnolo San Vito · Bigarello · Borgoforte · Borgofranco sul Po · Bozzolo · Canneto sull'Oglio · Carbonara di Po · Casalmoro · Casaloldo · Casalromano · Castel Goffredo · Castel d'Ario · Castelbelforte · Castellucchio · Castiglione delle Stiviere · Cavriana · Ceresara · Commessaggio · Curtatone · Dosolo · Felonica · Gazoldo degli Ippoliti · Gazzuolo · Goito · Gonzaga · Guidizzolo · Magnacavallo · Mantua · Marcaria · Mariana Mantovana · Marmirolo · Medole · Moglia · Monzambano · Motteggiana · Ostiglia · Pegognaga · Pieve di Coriano · Piubega · Poggio Rusco · Pomponesco · Ponti sul Mincio · Porto Mantovano · Quingentole · Quistello · Redondesco · Revere · Rivarolo Mantovano · Rodigo · Roncoferraro · Roverbella · Sabbioneta · San Benedetto Po · San Giacomo delle Segnate · San Giorgio di Mantova · San Giovanni del Dosso · San Martino dall'Argine · Schivenoglia · Sermide · Serravalle a Po · Solferino · Sustinente · Suzzara · Viadana · Villa Poma · Villimpenta · Virgilio · Volta Mantovana
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# N.V. Elmar

De Naamloze Vennootschap Electriciteit-Maatschappij Aruba (Elmar) is de exclusieve leverancier van elektriciteit op Aruba. De huidige leveringsconcessie loopt tot 15 februari 2026.

## Diensten en distributienet

Elmar richt zich primair op het leveren van stroom aan circa 41.000 afnemers. Op dit moment koopt Elmar alle stroom van het water- en energiebedrijf WEB Aruba N.V.; slechts een klein deel van de inkoop is afkomstig van andere partijen zoals het onder onafhankelijk beheer opererende zonnepark, gelegen voor de luchthaven Koningin Beatrix of van "Distributed Generation"-aansluitingen die via het net terugleveren.
Het distributienet voor de energietransport heeft 7 schakelstations verspreid over het eiland. De bekabeling bedraagt thans 965 km bovengronds en 1170 km ondergronds. Elmar is verantwoordelijk voor het aanleggen, uitbreiden en onderhouden van dit net. Verder draagt Elmar zorg voor de verlichting in de openbare ruimte. Hieronder vallen ruim 13.000 palen uitgerust met LED-lampen.

## Geschiedenis

Van 1923 tot 1930 verzorgden de gebroeders A.J.P. en J. van Meeteren de opwekking en distributie van electriciteit in Oranjestad, waar de fabriek aan de Windstraat lag. In 1931 kreeg John G. Eman een 25-jarige concessie voor Oranjestad en omgeving. Zijn bedrijf ging in 1950 over in handen van de Nederlands-Indische Gasmaatschappij, later de Overzeese Gas- en Elektriciteitsmaatschappij N.V. (OGEM), die een concessie kreeg voor vijftig jaar.
De elektriciteitsvoorziening werd in november 1950 overgenomen door het pas opgerichte Elmar, met OGEM als grondaandeelhouder en de overheid als minderheidsaandeelhouder. Na 1964 beperkte Elmar zich tot distributie van elektriciteit en sluit hiertoe een leveringsovereenkomst met WEB Aruba N.V. Het faillissement van OGEM en het beleid de Arubaanse regering om zeggenschap te hebben over alle nutsbedrijven op Aruba mondden uit in 1990 uit in een overname van alle aandelen door de overheid. Aan de financiering van de aankoop werd de eis gekoppeld dat het beheer van de aandelen in een houdstermaatschappij moest worden ondergebracht. Hiertoe werd op 30 juli 1990 Utilities Aruba N.V. opgericht.
# Palpomyia luteifemorata

Palpomyia luteifemorata is een muggensoort uit de familie van de knutten (Ceratopogonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Edwards.
# Peter Gustaaf Swanborn

Peter Gustaaf Swanborn (Heerlen, 1935) is een Nederlands socioloog en emeritus-hoogleraar methoden en technieken van het sociaal-wetenschappelijk onderzoek aan de Universiteit Utrecht en de Universiteit van Amsterdam.

## Biografie

Peter Swanborn studeerde en promoveerde in 1973 aan de Universiteit van Utrecht op het proefschrift Variabelen en hun meting : een onderzoek naar de "variate language" in de sociologie en naar de aard van de meting van variabelen.
Nadien werkte hij bij het Sociologisch Instituut van de N.H.Kerk en bij het Sociologisch Instituut van de Universiteit van Utrecht. Hij werd hoogleraar methodenleer aan de Universiteit Utrecht en later ook aan de Universiteit van Amsterdam. Hier ging hij in 1997 met emeritaat. Verder was hij verbonden met de Open Universiteit en de Katholieke Universiteit van Brussel. In de perioden 1978/79 en 1996/97 was hij als fellow verbonden aan het NIAS van de KNAW.
Tijdens zijn loopbaan was hij ook voorzitter van de Sectie Sociologie van de Academische Raad, en later nam hij, als lid of als voorzitter, deel aan diverse VSNU- en QANU-commissies op het gebied van externe kwaliteitszorg, en heeft hij deelgenomen aan visitaties in Vlaanderen en Duitsland.

## Publicaties

Swanborn publiceerde een aantal boeken op het gebied van methodologie van sociaal-wetenschappelijk onderzoek, en vele artikelen. Een selectie:
* 1971. Aspecten van sociologisch onderzoek, Meppel: Boom, 1971.
* 1973. Variabelen en hun meting, Meppel: Boom, 1973.
* 1981. Methoden van sociaal wetenschappelijk onderzoek, Meppel: Boom, 1981.
* 1981. Sociologische grondbegrippen, Utrecht: Het Spectrum, 1981.
* 1982. Schaaltechnieken : theorie en praktijk van acht eenvoudige procedures, Meppel: Boom, 1982.
* 1997. Case study's: wat, wanneer en hoe?, Amsterdam: Boom, 1997.
* 1999. Evalueren. Het ontwerpen, begeleiden en evalueren van interventies: een methodische basis voor evaluatie-onderzoek. Amsterdam: Boom, 1999.
* 2000. Basisboek Sociaal Onderzoek, Amsterdam: Boom, 2010 (vijfde druk).
* 2009. "Research methods: the Basics", The Hague: Boom.
* 2010. "Case Study Research", London: Sage.

## Publicaties over Swanborn

* J.L. Peschar, 'Bespreking van: P.G. Swanborn, Methoden van sociaal wetenschappelijk onderzoek, Boom, Meppel 1981', in: Mens & Maatschappij 57, 1982: 203-204.
# Herman Franke

Hermannus Johannes (Herman) Franke (Groningen, 13 oktober 1948 – Amsterdam, 14 augustus 2010) was een Nederlandse criminoloog en schrijver.
Franke begon zijn schrijverscarrière als stadsverslaggever bij het Nieuwsblad van het Noorden. Daarna ging hij sociologie studeren, eerst aan de Rijksuniversiteit Groningen, daarna aan de Universiteit van Amsterdam. Al kort na zijn (cum laude) afstuderen, begon hij in dag- en weekbladen te publiceren over tal van onderwerpen. Tegelijkertijd werkte hij zich op tot hoofddocent aan het Criminologisch Instituut Bonger van de Universiteit van Amsterdam. In het begin van de jaren tachtig schreef hij De dood in het leven van alledag, zijn eerste non-fictieboek over de inhoud van rouwadvertenties (vanaf eind 18e eeuw) en de afschaffing van lijf- en doodstraffen in Nederland. Het is een analyse van de veranderende houding ten opzichte van de dood in onze samenleving. Franke ontwikkelde zich daarna tot een vooraanstaand criminoloog. Hij verwierf bekendheid met opiniestukken in dagbladen, televisiedebatten en boeken over de geschiedenis van misdaad en straf. In 1995 werd de Engelse vertaling van zijn (cum laude) proefschrift Twee eeuwen gevangen door de American Society of Criminology bekroond als beste buitenlandse studie. Van dit boek verscheen tevens een verkorte versie in het Nederlands (De macht van het lijden).
Halverwege de jaren negentig, op het hoogtepunt van zijn criminologische carrière, besloot Franke zich geheel aan de literatuur te wijden en zegde hij zijn baan aan de universiteit op. Hij had inmiddels twee romans (Weg van loze dromen en Nieuws van de nacht) geschreven. De verbeelding, zijn derde roman, zorgde in 1998 voor zijn doorbraak bij het grote publiek en leverde hem de AKO-literatuurprijs (in de periode 1997-1999 Generale Bank Literatuurprijs genoemd) op. Franke publiceerde in dagbladen, weekbladen en literaire bladen als Het oog in ’t Zeil, Maatstaf en Optima. Een aantal beschouwingen werd opgenomen in zijn bundel De tuinman en de dood van Diana (1999). In 2000 hield hij de achtste Frans Kellendonklezing (De ironie van de romantiek). Franke was een vaste auteur van De Revisor. Voor Cicero, de boekenbijlage van de Volkskrant, schreef hij tweewekelijks een spraakmakende column en literaire essays. In 2004 verscheen een compilatie van zijn columns onder de titel Waarom vrouwen betere lezers zijn. Een jaar eerder publiceerde hij zijn omvangrijke roman Wolfstonen en in 2004 de bundel Notulen met ultrakorte verhalen. Van een bekend criminoloog werd hij een nog bekendere schrijver.
Herman Franke overleed op 14 augustus 2010 op 61-jarige leeftijd aan de gevolgen van prostaatkanker.
# Phaetusa

Phaetusa is een geslacht van vogels uit de familie meeuwen (Laridae). Het geslacht telt één soort:

## Soorten

* Phaetusa simplex – Grootsnavelstern
* ↑ Gill, F., D. Donsker & P. Rasmussen. (2021). IOC World Bird Names (version 11.2). (en)
# Symfonie nr. 34 (Haydn)

De Symfonie nr. 34 is een symfonie van Joseph Haydn, gecomponeerd in 1765. Het is een typisch werk uit de Sturm und Drang-periode van Haydn.

## Bezetting

* 2 hobo's
* 1 fagot
* 2 hoorns
* Strijkers
* Klavecimbel

## Delen

Het werk bestaat uit vier delen:
* Adagio
* Allegro
* Menuetto en trio
* Finale: Presto
1 · 2 · 3 · 4 · 5 · 6 (Le Matin) · 7 (Le Midi) · 8 (Le Soir) · 9 · 10 · 11 · 12 · 13 · 14 · 15 · 16 · 17 · 18 · 19 · 20 · 21 · 22 (De Filosoof) · 23 · 24 · 25 · 26 (Lamentatione) · 27 · 28 · 29 · 30 (Halleluja) · 31 (Hoornsignaal) · 32 · 33 · 34 · 35 · 36 · 37 · 38 (Echo) · 39 · 40 · 41 · 42 · 43 (Mercurius) · 44 (Treursymfonie) · 45 (Afscheidssymfonie) · 46 · 47 (Palindroom) · 48 (Maria Theresia) · 49 (La Passione) · 50 · 51 · 52 · 53 (L'Impériale) · 54 · 55 (De schoolmeester) · 56 · 57 · 58 · 59 (Vuursymfonie) · 60 (Il distratto) · 61 · 62 · 63 (La Roxelane) · 64 (Tempora mutantur) · 65 · 66 · 67 · 68 · 69 (Laudon) · 70 · 71 · 72 · 73 (La chasse) · 74 · 75 · 76 · 77 · 78 · 79 · 80 · 81 88 · 89 · 90 · 91 · 92 (Oxford)
* Bibliothèque nationale de France: cb139356071 (data)
* MusicBrainz work: 895a22a8-456b-4ed0-96d8-348ce96d9f34
* Virtual International Authority File: 293301475
* WorldCat (via VIAF): 293301475
# Clinidium rossi

Clinidium rossi is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door R.T.Bell.
# Lovestruck

Lovestruck is een single van de Britse ska-popband Madness. Het werd 24 mei 1999 uitgebracht door Virgin met als B-kant We Are Love, geschreven en gezongen door Carl 'Chas Smash' Smyth.

## Achtergrond

Lovestruck werd opgenomen voor het comeback-album Wonderful waarvan het ook de voorbode was. Mede dankzij een uitgebreide promotiecampagne haalde het de tiende plaats in de Engelse hitlijsten, hun hoogste notering sinds The Sun and the Rain in 1983 (de heruitgave van It Must Be Love in 1992 niet meegerekend). Pas na de vertraagde release van Wonderful in november werd Lovestruck op de Nederlandse radio gedraaid; 9 december speelden de nutty boys (minus Smyth) het in een uitzending van Laat de Leeuw.
# N38 (België)

De N38 is een gewestweg in België die Ieper en Poperinge verbindt met de grens naar Frankrijk om via Kassel (Frans: Cassel) verder te gaan met het nummer D 948 naar Godewaarsvelde (Frans: Godewaersvelde). De weg vormt een belangrijke verbinding tussen de A19 en het zuiden van de Westhoek. Tussen Ieper en Poperinge is de weg met 2x2 rijvakken uitgevoerd met een doorlopende lijn in het midden en tussen Poperinge en Frankrijk 2x1 rijvak. De snelheid is op sommige stukken 70 km/u, andere 90 km/u.
Een deel van de N38 in Ieper (Noorderring) wordt ook beschouwd als de ringweg rond Ieper.

## Overbodige brug

Er is ook een brug te vinden bij Ieper voor de ooit geplande snelweg naar Veurne. Bij de aanleg van een verbeterde verbinding Ieper - Veurne zou deze brug gebruikt gaan worden om een vloeiende overgang naar de N38 te maken.
R-wegen: R0 · R1 · R2 · R3 · R4 (R4a · R4z) · R5 (R5a) · R6 · R7 · R8 · R9 · R10 · R11 (R11a) · R12 · R13 · R14 · R15 · R16 · R18 · R20 (R20a · R20b) · R21 (R21a · R21b · R21c · R21d) · R22 (R22a · R22z) · R23 (R23z) · R24 · R25 · R26 · R27 (R27a) · R30 (R30a · R30b) · R31 · R32 · R33 · R34 · R35 · R36 (R36z) · R40 (R40a) · R41 · R42 · R43 · R50 · R51 · R52 · R53 · R54 · R55 · R61 (R61a) · R62 · R70 · R71 · R72 · R73
N-wegen die (gedeeltelijk) een ringweg omvatten: N1 · N3 · N4 · N6 · N7 · N8 · N9 · N13 · N17 · N27 · N27a · N28 · N29 · N31 · N32 · N34 · N35 · N36 · N37 · N38 · N39 · N41 · N44 · N46 · N47 · N49 · N50 · N55 · N60 · N60d · N70 · N71 · N72 · N73 · N75 · N76 · N78 · N80 · N81 · N82 · N90 · N92 · N113 · N153 · N203 · N203a · N390 · N405 · N416 · N441 · N473 · N498 · N556 · N700 · N712 · N712b · N717 · N722 · N725 · N748 · N750 · N769 · N967
# Palpomyia lundstroemi

Palpomyia lundstroemi is een muggensoort uit de familie van de knutten (Ceratopogonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Remm.
# Pheidole tuxtlasana

Pheidole tuxtlasana is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Wilson.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Hercynische Woud

Het Hercynische Woud was een oerbos dat in geschriften uit de klassieke oudheid voorkomt en te situeren valt ten oosten van de Rijn en ten noorden van de Donau. Onder anderen Julius Caesar (in De bello gallico), Tacitus en Titus Livius maakten melding van dit uitgestrekte woud dat in het gebied van de Germaanse stammen lag.
Hedendaagse historici gaan ervan uit dat gebieden in het huidige Duitsland als de Harz, het Zwarte Woud, het Odenwald, het Thüringerwoud en het Boheemse Woud deel uitmaakten van het Hercynische Woud. Op het gebied van reliëf zou het Hercynische Woud grotendeels te klasseren zijn als middelgebergte.

## Trivia

* Het uitgestrekte Hercynische Woud sprak tot de verbeelding bij de bevolking, gezien de sagen die de ronde doen over fabeldieren als het Hercynisch hert en de ercinee die er zouden leven.
* Het Hercynische Woud is de titel van een boek van de Nederlandse schrijfster Simone van der Vlugt uit 2005.
# Duża Kujawa

Duża Kujawa is een plaats in het Poolse district Golubsko-dobrzyński, woiwodschap Koejavië-Pommeren. De plaats maakt deel uit van de gemeente Golub-Dobrzyń en telt 130 inwoners.
# Massérac

Massérac is een gemeente in het Franse departement Loire-Atlantique (regio Pays de la Loire) en telt 449 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Châteaubriant.

## Geografie

De oppervlakte van Massérac bedraagt 18,9 km², de bevolkingsdichtheid is 23,8 inwoners per km².

## Verkeer en vervoer

In de gemeente ligt spoorwegstation Massérac.
De onderstaande kaart toont de ligging van Massérac met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Lovettia sealii

Lovettia sealii is een straalvinnige vissensoort uit de familie van snoekforellen (Galaxiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1883 door Johnston.
* ↑ (en) Lovettia sealii op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Lovettia sealii. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# N390

N390 kan verwijzen naar:
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van N390 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Paralopus

Paralopus is een geslacht van wantsen uit de familie van de Miridae (Blindwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Wagner in 1957.

## Soorten

Het genus bevat de volgende soorten:
* Paralopus edithae Linnavuori, 1994
* Paralopus striatus Wagner, 1957
* ↑ Paralopus Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 26 november 2023.
* ↑ Paralopus Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Geraadpleegd op 26 november 2023.
* ↑ Paralopus Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 26 november 2023.