OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vlag van Groot-Polen

De vlag van Groot-Polen toont de traditionele witte, met goud gedecoreerde adelaar van Groot-Polen op een rode achtergrond, met een wit uiteinde. De adelaar is afgeleid van het persoonlijke zegel van de 13e-eeuwse koning Przemysł II.
De vlag heeft een aparte vorm, aangezien de bovenkant langer is dan de onderkant: de bovenkant van het witte vlak is dubbel zo lang als die van de onderkant. De hoogte-breedteverhouding is 5:11 en het rode vlak is vierkant.
De vlag is officieel aangenomen op 31 januari 2000.
# Vlag van Sint-Gillis-Waas

De vlag van Sint-Gillis-Waas werd door de gemeenteraad op 4 juni 1987 officieel vastgesteld als de gemeentelijke vlag van de Oost-Vlaamse gemeente Sint-Gillis-Waas. Op 1 oktober 1991 werd hij door het Bestuur van Vlaanderen bevestigd en uiteindelijk gepubliceerd op 4 januari 1995 in het officiële Belgisch Staatsblad.
Officieel wordt de vlag beschreven als:
   Gevierendeeld van blauw en van geel met op het eerste kwartier een groengebladerde witte raap.
De kleuren en de groengebladerde witte raap zijn ontleend aan het wapen, terwijl de vier vlakken die verwijst naar vier deelgemeenten binnen de gemeente. De raap is van oudsher een typisch landbouwproduct van het Waasland en dus ook van Sint-Gillis-Waas. De rapenteelt was vroeger enorm succesvol door de zandgrond en verscheen bijgevolg op verschillende Wase vlaggen en wapens.
# Frondipora masatierrensis

Frondipora masatierrensis is een mosdiertjessoort uit de familie van de Frondiporidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Moyano.
# Vince Masuka

Vincent "Vince" Masuka (Masuoka in de boeken) is een personage uit de televisieserie Dexter en de originele boekenreeks van Jeff Lindsay. In de serie wordt zijn rol vertolkt door C. S. Lee. Masuka is het hoofd van de forensische dienst van Miami Metro en werkt samen met Dexter Morgan. Hij maakt vaak dubbelzinnige opmerkingen, verloochent zijn Japanse achtergrond en lijkt zich aangetrokken te voelen tot Debra.
Hij heeft een seksobsessie (hoe kinkier hoe beter) en is er niet verlegen om toenadering te zoeken tot elke vrouw die hij tegenkomt. Toch was hij in staat om "normaal" te doen, bijvoorbeeld toen Angel Batista in het ziekenhuis lag of wanneer Debra helemaal over haar toeren was door de terugkeer van Lundy. Op een bepaald moment confronteert Joey Quinn Vince met het feit dat omwille van zijn gedrag eigenlijk niemand hem kan uitstaan, wat voor hem een behoorlijke schok is. Later blijkt echter dat Quinn overdreef, en dat zijn collega's het gedrag van Vince best amusant vinden, zolang hij niet overdrijft.

## Verschillen met de boekenreeks

Zowel in de boekenreeks als in de televisieserie is Vince zowel sociaal als emotioneel zeer onhandig. In de boeken ziet Dexter hem als een zielsverwant en denkt hij dat Vince ook "doet alsof hij menselijk is". Hij voelt zich zelfs zo verwant met hem dat hij hem als getuige vraagt op zijn huwelijk; hij beschouwt hem als zijn beste vriend. In Dearly Devoted Dexter organiseert Vince een groot vrijgezellenfeest voor Dexter slechts enkele uren nadat hij het nieuws over zijn verloving heeft vernomen. In Dexter in the Dark neemt hij zijn rol als getuige zo ernstig dat hij de beroemde caterer Manny Borque inhuurt voor het huwelijk.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Vince Masuka op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Vince Gilligan

Vince Gilligan (Richmond, 10 februari 1967) is een Amerikaanse regisseur, producer en scenarist. Hij werkt voornamelijk voor televisie. Hij is de bedenker van de serie Breaking Bad en spin-off Better Call Saul. Gilligan werkte in het verleden mee aan The X-Files.

## Carrière

Gilligan werd geboren in Richmond, Virginia. Hij studeerde aan de Universiteit van New York. Terwijl hij daar lessen volgde, schreef hij het scenario Home Fries, dat in 1998 verfilmd werd met Drew Barrymore en Luke Wilson. Voordien had hij het scenario afgeleverd voor de film Wilder Napalm (1993), waarin onder anderen Dennis Quaid en M. Emmet Walsh te zien zijn.
Gilligan werd bij een breder publiek bekend tijdens de jaren '90 als producer van de televisieserie The X-Files. Later kwam er ook een spin-off van de serie uit: The Lone Gunmen. Gilligan werd opnieuw de producer, maar de serie werd na 13 afleveringen beëindigd.
Hij schreef vervolgens mee aan afleveringen van verscheidene series, zoals de politieserie Robbery Homicide Division. Hij schreef ook mee aan het scenario voor de blockbuster Hancock (2008), die geregisseerd werd door Peter Berg en kon rekenen op acteur Will Smith.
Dat jaar werd de eerste aflevering uitgezonden van Breaking Bad, een nieuwe serie die Gilligan bedacht had. Breaking Bad werd goed onthaald door de critici en het grote publiek. De serie won verscheidene Emmy Awards. Gilligan zelf werd vijf keer genomineerd voor een Primetime Emmy Award. Drie van die nominaties verdiende hij met The X-Files, de overige twee heeft hij te danken aan Breaking Bad.

## Externe link

* (en) Vince Gilligan in de Internet Movie Database
* Bibsys: 15007895
* Biblioteca Nacional de España: XX1516062
* Bibliothèque nationale de France: cb14101375v (data)
* Gemeinsame Normdatei: 140545832
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0859 6775
* Library of Congress Control Number: n99032272
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0186183
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001624104
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000150970
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 331225972
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A016293466
* SNAC: w6pr8xtk
* Système universitaire de documentation: 057602816
* Virtual International Authority File: 107230905
* WorldCat (via VIAF): 107230905
# Gens Aelia

De gens Aelia was een oude plebejische Romeinse familie, wier leden een belangrijke rol speelden in de politiek van het Imperium Romanum. Ze zou consuls en keizers leveren, maar ook geleerden, historici en retorici.
* Publius Aelius, quaestor in 401 v.Chr.
* Publius Aelius Paetus, consul in 337 v.Chr.;
* Gaius Aelius Paetus, consul in 286 v.Chr.;
* Publius Aelius Q.f. Paetus, consul in 201 v.Chr.;
* Sextus Aelius Q.f. Paetus Catus, 198 v.Chr.;
* Publius Aelius P.f. Ligus, consul in 172 v.Chr.;
* Quintus Aelius Paetus, consul in 167 v.Chr.;
* Lucius Aelius Stilo, filoloog;
* Gaius Aelius Gallus, praefectus Alexandreae et Aegypti van 26-24 v.Chr.
* Quintus Aelius Tubero, consul in 11 v.Chr.;
* Lucius Aelius Lamia, consul in 3;
* Sextus Aelius Catus, consul in 4;
* Aelius Catus, een legeraanvoerder, waarschijnlijk dezelfde persoon als Sextus Aelius Catus;
* Lucius Aelius Seianus, praefectus praetorio onder Tiberius;
* Aelia Paetina, echtgenote van keizer Claudius;
* Publius Aelius Hadrianus, keizer;
* Lucius Aelius Verus Caesar, Hadrianus' erfgenaam, consul in 137;
* Lucius Aelius Aurelius Commodus, keizer;
* Lucius Aelius Verus, keizer samen met Marcus Aurelius;
* Aelius Aristides, retor;
* Aelius Dionysius, geleerde;
* Aelius Donatus, grammaticus;
* Aelius Spartianus, historicus;
* Aelius Theon.
De Pons Aelius, nu de Ponte Sant'Angelo genoemd, is een brug in Rome gebouwd door Hadrianus. Aelia Capitolina was de stad die Hadrianus stichtte op de ruïnes van Jeruzalem.
# Gens Acilia

De gens Acilia was een geslacht van plebejers uit het oude Rome.

## De voornaamste leden

* Gaius Acilius
* Manius Acilius Glabrio (consul in 191 v.Chr.)
* Manius Acilius Glabrio (consul in 67 v.Chr.)
* Manius Acilius Glabrio (consul in 91).
* Publius Acilius Attianus (pretoriaanse perfect) begin 2e eeuw
# Vlag van Waregem

De vlag van Waregem werd door de gemeenteraad op 10 juni 1980 officieel vastgesteld als de gemeentelijke vlag van de West-Vlaamse gemeente Waregem. Op 1 december 1980 werd hij door het koninklijk besluit bevestigd en uiteindelijk gepubliceerd op 29 januari 1981 in het officiële Belgisch Staatsblad.
Officieel wordt de vlag beschreven als:
   Twee even hoge banen van wit en van rood met het gemeentewapen in het midden van het wit.
De kleuren van de vlag zijn afkomstig op het gemeentewapen.
Vroeger heeft de gemeente beweerd dat de oorspronkelijke vlag die door de gemeenteraad van Waregem werd voorgesteld, het wapenschild niet bevatte. Dit wapenschild werd toegevoegd door de Vlaamse Heraldische Raad om de vlag beter te kunnen onderscheiden.
# Vlag van Zagreb

Vlag van Zagreb kan verwijzen naar:
* Vlag van Zagreb (provincie), de vlag van de Kroatische provincie Zagreb;
* Vlag van Zagreb (stad), de vlag van de Kroatische hoofdstad Zagreb.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Vlag van Zagreb en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Vlag van Zaltbommel

De vlag van Zaltbommel is op 14 november 2002 vastgesteld als de gemeentelijke vlag van de Gelderse gemeente Zaltbommel. De beschrijving van de vlag luidt als volgt:
   Keel, met een broekdriehoek van azuur, smal zilver gezoomd met de top reikend tot de broekzijde. Aan de vluchtzijde een rechtopstaand zwaard van zilver met gevest van goud. Aan de broekzijde nabij de top van de vluchtdriehoek in het veld van azuur een vijfbladige mispelbloem van zilver, gehart van goud. Aan de broekzijde in zowel de bovenkant als onderkant een burcht van goud, geopend en verlicht in het veld.
De vlag is gebaseerd op de voormalige gemeentevlaggen van Zaltbommel en Brakel en het gemeentewapen van Zaltbommel.

## Eerdere vlaggen

Sierksma vermeldt in 1962 een vlag met twee banen van gelijke hoogte van lichtblauw en wit. Deze vlag van voor 1940 zou officieel zijn geweest, hoewel een raadsbesluit erover ontbreekt. In 1963 wilde het gemeentebestuur van Zaltbommel de vlag opnieuw vaststellen, maar de Hoge Raad van Adel keurde de vlag af met als argument dat er al meerdere identieke gemeentevlaggen bestonden. Hierop werd een nieuwe vlag ontworpen, die op 31 juli 1964 werd vastgesteld. Deze vlag kan als volgt worden beschreven:
   Vierkant, blauw met een omhoog gericht wit zwaard met geel gevest, ter weerszijden vergezeld van twee witte vierbladige mispelbloemen.
Deze vlag toont dezelfde afbeelding als het gemeentewapenschild uit 1816.

## Verwante afbeeldingen

* Vlag volgens Klaes Sierksma, raadsbesluit onbekend
* Oude vlag van Zaltbommel (1964-2002)
* Oude vlag van Zaltbommel (1964-2002, de facto)
* Vlag van Brakel
* Wapen van Zaltbommel (2001)
* Wapen van Zaltbommel (1816)
Aalten · Apeldoorn · Arnhem · Barneveld · Berg en Dal · Berkelland · Beuningen · Bronckhorst · Brummen · Buren · Culemborg · Doesburg · Doetinchem · Druten · Duiven · Ede · Elburg · Epe · Ermelo · Harderwijk · Hattem · Heerde · Heumen · Lingewaard · Lochem · Maasdriel · Montferland · Neder-Betuwe · Nijkerk · Nijmegen · Nunspeet · Oldebroek · Oost Gelre · Oude IJsselstreek · Overbetuwe · Putten · Renkum · Rheden · Rozendaal · Scherpenzeel · Tiel · Voorst · Wageningen · West Betuwe · West Maas en Waal · Westervoort · Wijchen · Winterswijk · Zaltbommel · Zevenaar · Zutphen
* Gemeentewapen en -vlag. Gemeente Zaltbommel. Geraadpleegd op 20 januari 2017.
* Zaltbommel (The Netherlands). Flags of the World. Geraadpleegd op 20 januari 2017.
* Sierksma, Kl. (1962 (herdruk 2008)). Nederlands vlaggenboek. Het Spectrum, p.134-135. ISBN 9789031502882.
# Genevois

De Genevois (letterlijk het Geneefse) is een oude provincie van het hertogdom Savoye, in de omgeving van Genève. De stad Genève zelf hoorde er nochtans niet bij. Naast de hoofdstad Annecy zijn de voornaamste plaatsen: Thônes, Faverges en La Clusaz. De provincie werd begrensd door Carouge in het noordwesten, Faucigny in het noordoosten en door Savoye in het zuiden. In de 11e eeuw bestond de provincie uit gebieden tussen het noorden van het meer van Bourget, de drempel van Faverges, en de valleien van de Aravis, de plateaus van de Bornes. De provincie omvatte ook bezittingen in Vaud en heerlijkheden in Grésivaudan.
Het werd samen met Savoye door Frankrijk geannexeerd in 1860; alhoewel het nooit een van de provincies van Frankrijk geweest is (die waren toen al afgeschaft), hoort het thuis in de lijst van voormalige provincies op het huidige Franse grondgebied.
# Vlag van Huntingdonshire

De vlag van Huntingdonshire is de vlag van het traditionele graafschap Huntingdonshire in Engeland. De vlag werd op 25 juni 2009 door het Flag Institute opgenomen in het vlaggenregister van het Verenigd Koninkrijk.
De vlag werd voor het eerst voorgesteld door Rupert Barnes van de Huntingdonshire Society die de traditionele county-status van Huntingdonshire promoot. Het oorspronkelijke ontwerp van de Society werd in juni 2007 gepubliceerd. In 2009 stelde Graham Bartram, de hoofdvexilloloog van het Flag Institute, wijzigingen aan het ontwerp voor, die de Society accepteerde. Dit laatste ontwerp werd geregistreerd als de vlag van de county.
De vlag was niet helemaal een origineel ontwerp; hij is opgenomen in het wapen dat het College of Arms in 1937 toekende aan Huntingdonshire County Council en dat nu wordt gedragen door Huntingdonshire District Council. De volledige uitvoering van het wapen van Huntingdonshire is te zien als een wapenschild:
   On a Wreath of Argent and Azure a Lion rampant Gules gorged with a Collar flory counter-flory Or and supporting a Staff proper flying therefrom a Banner Vert charged with a Hunting Horn stringed Or
Het is een groene vlag met een gouden jachthoorn met baleinen, vormde toen de basis voor het ontwerp van de vlag van het graafschap. De jachthoorn als symbool voor de stad Huntingdon of voor Huntingdonshire komt ook voor in oudere burgerlijke heraldiek, bijvoorbeeld het wapen van de voormalige Borough of Huntingdon and Godmanchester.
De vlag heeft een lengte:breedte-verhouding van 5:3. De gebruikte kleuren zijn groen (PMS 355) en geel.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Flag of Huntingdonshire op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Vlag van Hulst

De vlag van Hulst werd voor het eerst op 22 juni 1956 vastgesteld als de gemeentelijke vlag van de toenmalige Zeeuwse gemeente Hulst tot 1 april 1970. Na de gemeentelijke herindeling op 1 april 1970 werd deze vlag opnieuw op 25 juni 1970 vastgesteld als de gemeentelijke vlag. Na de gemeentelijke herindeling op 1 januari 2003 werden twee nieuwe vlaggen ontworpen. Maar uiteindelijk werd de huidige vlag op 18 december 2003 voor de derde keer vastgesteld als de gemeentelijke vlag.
De vlag heeft een hoogte-lengteverhouding van 2:3 en heeft een gele achtergrond met op het midden een gekroonde leeuw in het zwart. De tong en de nagels van de leeuw zijn rood. Dit is overeenkomstig het gemeentewapen.

## Verwante afbeeldingen

* Wapen van Hulst
* Eerste vlagontwerp (2003)
* Tweede vlagontwerp (2003)

## Opmerking

De vlag van Hulst lijkt sterk op de vlag van Vlaanderen, maar de leeuw op de vlag van Hulst draagt een kroon. De oorsprong van beide vlaggen is de Vlaamse leeuw.
Borsele · Goes · Hulst · Kapelle · Middelburg · Noord-Beveland · Reimerswaal · Schouwen-Duiveland · Sluis · Terneuzen · Tholen · Veere · Vlissingen
* (en) Hulst (The Netherlands). Flagspot (en) . Geraadpleegd op 25 november 2016.
* van Heyningen, Hans (november/december 1985). Zeeuwse vlaggen op een rij gezet. Zeeland Magazine 16 (92): 13
* Sierksma, Kl. (1962 (herdruk 2008)). Nederlands vlaggenboek. Het Spectrum, p.80-81. ISBN 9789031502882.
# Vittorio E. Maiorana

Vittorio E. Maiorana (soms ook: Majorana) (Palermo, 20 juli 1897 – New York, 18 oktober 1964) was een Italiaans-Amerikaans componist, organist en pianist. Voor bepaalde werken gebruikte hij het pseudoniem Victor Lamont.

## Levensloop

Maiorana vertrok in zijn jonge jaren, samen met zijn ouders naar de Verenigde Staten. Daar studeerde hij vooral privé muziek. Hij werkte als organist en - gedurende de periode van de stomme film - in bioscopen als pianist. Van 1937 tot 1948 was hij in de muziekuitgeverij Sam Fox stafmedewerker en arrangeur.
Naast een aantal bewerkingen, onder anderen de Fireside Fantasy, naar Pastorale van Jack Virgil en Lady of Spain van Tolchard Evans, Brigadoon, Almost like being in Love en Come to me, bend to me van Frederick Loewe schreef hij ook eigen composities. Voor harmonieorkest zijn van hem bekend het symfonisch gedicht Reflections on the Lake (1951) en Legend of the Canyon (1958). Maiorana was lid van de American Society of Composers, Authors and Publishers.
# Frans van Schooten Sr.

Frans van Schooten sr. (Nieuwkerke, 1581 – Leiden, 11 december 1646) was een Nederlandse wiskundige, prentkunstenaar, cartograaf, tekenaar, lector aan de Leidse ingenieursschool en hoogleraar in de wiskunde aan de Universiteit Leiden.

## Levensloop
### Jeugd en opleiding

Van Schooten was de zoon van Frans van Schooten of Verschooten, werkzaam als bakker in Nieuwkerke, West-Vlaanderen. Op de vlucht voor de Spanjaarden vestigde hij zich rond 1584 in Leiden en kocht in 1597 een huis op de Garenmarkt.
Van Schooten studeerde voor landmeter aan de Delftse ingenieursschool onder Ludolf van Ceulen en Simon Fransz van Merwen. Verder studeerde hij Latijn onder Rudolph Snel van Royen.

### Hoogleraarschap

Van Schooten begon zijn betrekking aan de Leidse Universiteit in 1611 bij de Leidse ingenieursschool. Na het overlijden van Van Ceulen in 1610 nam hij zijn lessen over en werd in 1611 benoemd tot lector Nederduitse Mathematiek en Wiskunde. Hij onderwees hier ook in de vestingbouw en behandelde de Elementen van Euclides.
In 1615 volgde de benoeming door Maurits van Oranje tot hoogleraar wiskunde aan de Universiteit van Leiden. Onder de studenten van Van Schooten waren onder meer Christiaan Huygens en René de Sluse.

### Personalia

Van Schooten ging op 2 januari 1609 te Leiden in ondertrouw met Jannetje Hermansd. van Hoogervorst uit Delft, waarbij hij vergezeld was door zijn vader. Een van hun kinderen was Frans van Schooten jr., die de Leidse leerstoel van hem zou overnemen.
Na het overlijden van zijn eerste vrouw hertrouwde hij op 1 maart 1625 te Leiden met Maria Goolen (Golius). Dit huwelijk bracht Petrus van Schooten (1634-1679), die in in 1661 zijn broer Frans opvolgde als hoogleraar aan de Ingenieursschool.

## Werk

Van Schooten heeft werken geschreven over verschillende wiskundige onderwerpen. Hij was ook werkzaam als prentkunstenaar, cartograaf, en tekenaar. Een van zijn eerste werken was een Nederlandstalige versie van de Elementen van Euclides, die in 1617 werd uitgegeven onder de titel "De propositien van de boecken van Euclides".

## Publicaties

* De propositien van de boecken van Euclides, Leiden: Govert Basson, 1617.
* Uitgewerkte voorstellen van theoretische en toegepaste meetkunde, opgehelderd door net geconstrueerde teekeningen, 1600-1625 (online)
* Roosekrans. Dordrecht. 1623.
* Oeuvres mathematiques de S. Marolois .... reduictes en meilleur ordre et corrigées ...., la geometrie par Theodore Verbeeck et la fortification par Francois Van Schooten. Amsterdam, 1626.
* Tabulae sinuum Tangentium et Secantium. Amsterdam 1627.
* Ned. Sinus Tafelen met het gebruyk derselve in regtlinische Triangelen. Amsterdam 1627; 1632 editie (in Latijn)
# Frans van Schooten

Franciscus (Frans) van Schooten jr. (Leiden, 1615 - Leiden, 29 mei 1660) was een Nederlandse wiskundige en hoogleraar wiskunde aan de Leidse ingenieursschool.

## Levensloop

Frans van Schooten was de zoon van Frans van Schooten (de oudere), die in Leiden hoogleraar was in de wiskunde. Vader van Schooten had onder anderen Christiaan Huygens, Johan van Waveren Hudde en René de Sluse als studenten. Van Schooten jr. schreef zich in 1631 aan de Universiteit van Leiden in om wiskunde te studeren. Hij heeft college gevolgd bij onder anderen Jacobus Golius.
In dezelfde periode was ook René Descartes student in Leiden. Van Schooten leerde zo de studentenkring rond Mersenne in Parijs kennen. Hierdoor aangespoord trok Van Schooten naar Parijs. Terwijl hij in Parijs was, kon hij de werken van Viète raadplegen, wiens verzameld werk hij in 1646 onder de titel Opera Mathematica publiceerde. Van 1641 tot 1643 verbleef van Schooten in Londen.
In 1643, na zijn terugkeer in Leiden, werd Van Schooten assistent van zijn vader en toen die twee jaar later stierf, kreeg hij diens leerstoel aan de Leidse ingenieursschool.
Van Schooten bleef ijverig corresponderen met de wiskundigen die hij in het buitenland had ontmoet. Deze correspondentie is verloren gegaan.
In 1652 trouwde hij met Margrieta Wijnants, die eerder dienstbode bij hem was. Het echtpaar werd geportretteerd door Rembrandt. Dat twee schilderijen van Rembrandt dit echtpaar uitbeelden, werd in 2018 ontdekt door Johan Zwakenberg.

## Werk

Van Schooten spande zich in om de cartesische meetkunde (analyse met behulp van coördinaten) te verspreiden. Hij bestudeerde Stifels versie van het Duitse algebraleerboek Coss van Christoff Rudolff (1525) en vertaalde in 1649 Descartes' Géométrie in het Latijn. Hierdoor kwam dit belangrijk werk onder de aandacht van een ruimere kring van ook buitenlandse wiskundigen en droeg daarmee bij aan de verspreiding van de kennis van de analytische meetkunde.
Van Schootens eigen werk, Geometria a Renato Des Cartes, verscheen in twee delen (1659 en 1661); de appendices die daarin voorkwamen, zijn van de hand van drie van zijn leerlingen: Johan de Witt, Johan van Waveren Hudde en Hendrik van Heuraet. Het was dit werk dat zowel Gottfried Leibniz als Isaac Newton kenden en op voortbouwden.
Verder publiceerde hij in 1657 de Exercitationes mathematicae, een verzameling wiskundige oefeningen. In dit werk werd voor de eerste keer een uitbreiding gesuggereerd naar de driedimensionale analytische meetkunde. Frans van Schooten vertaalde in 1657 onder de titel De Ratiociniis in Ludo Aleae het bekende werk van zijn leerling Christiaan Huygens over kansrekening: Rekeningh in Spelen van Geluck. Via Dirck Rembrantsz van Nierop kreeg Van Schooten diens boek Verklaringhe over de loop des Hemels toegestuurd.

## Publicaties, een selectie

* Franciscus van Schooten: Exercitationvm Mathematicarum libri quinque. Lugdunum Batavorum [= Leiden]: Johannes Elsevirius, 1656-1657.
# Vlag van Maarssen

De vlag van Maarssen is op 17 februari 1961 bij raadsbesluit vastgesteld als de gemeentevlag van de Utrechtse gemeente Maarssen. De vlag kan als volgt worden beschreven:
   Drie evenhoge banen van waarvan de eerste en derde rood zijn en de middelste gegolfd is en in drie evenhoge banen van blauw en geel is verdeeld.
De kleuren van de vlag zijn ontleend aan het gemeentewapen. De golvende baan stelt de Vecht voor, die door de gemeente stroomt.
Op 1 januari 2011 is Maarssen opgegaan in de gemeente Stichtse Vecht. De vlag is daardoor als gemeentevlag komen te vervallen.

## Verwante afbeelding

* Het wapen van Maarssen
Amerongen · Benschop · Breukelen · Doorn · Driebergen-Rijsenburg · Harmelen · Jutphaas · Kamerik · Kockengen · Leersum · Linschoten · Loenen · Loosdrecht · Maarn · Maarssen · Maartensdijk · Mijdrecht · Polsbroek · Snelrewaard · Stoutenburg · Vianen · Vinkeveen en Waverveen · Vleuten-De Meern · Vreeswijk · Wilnis · Zegveld · Zuilen
* Maarssen (The Netherlands). Flags of the World. Geraadpleegd op 22 april 2019.
* Sierksma, Kl. (1962 (herdruk 2008)). Nederlands vlaggenboek. Het Spectrum, p.90-91. ISBN 9789031502882.