OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Finale Coupe de France 2009

De finale van de Coupe de France van het seizoen 2008/09 werd gespeeld op zaterdag 9 mei 2009 in het Stade de France in Saint-Denis. EA Guingamp versloeg Stade Rennais met 2–1. De Braziliaanse spits Eduardo scoorde beide doelpunten voor Guingamp. In de finale van 2014 zouden beide clubs elkaar opnieuw treffen.

## Finale
### Wedstrijd

Stade de France, Saint-Denis Toeschouwers: 80.056 Scheidsrechter: Thierry Auriac :
| 9 mei 2009 20:45 UTC+2 | Bocanegra 69' | 72', 82' Eduardo | Stade de France, Saint-Denis Toeschouwers: 80.056 Scheidsrechter: Thierry Auriac |
| Rennes | Guingamp |
Stade Rennais: :
| GK | 1 | Nicolas Douchez |
| RB | 12 | Rod Fanni |
| CB | 13 | Petter Hansson | 88' |
| CB | 17 | Stéphane M'Bia |
| LB | 3 | Carlos Bocanegra |
| CM | 18 | Fabien Lemoine |
| CM | 14 | Bruno Cheyrou | 89' |
| AM | 7 | Jérôme Leroy |
| RW | 29 | Romain Danzé | 79' |
| CF | 11 | Olivier Thomert | 63' |
| LW | 23 | Moussa Sow | 87' |
| Wisselspelers: |||
| DF | 2 | Elderson |
| FW | 9 | Mickaël Pagis | 79' |
| FW | 10 | Asamoah Gyan | 87' |
| FW | 20 | Jirès Kembo Ekoko | 89' |
| DF | 25 | Lucien Aubey |
| MF | 28 | Prince Oniangue |
| GK | 30 | Cheick N'Diaye |
| Coach: |||
| Guy Lacombe ||||
EA Guingamp: :
| GK | 16 | Guillaume Gauclin |
| RB | 2 | Yves Deroff |
| CB | 28 | Christian Bassila |
| CB | 6 | Bakary Koné |
| LB | 27 | Felipe Saad |
| CM | 5 | Lionel Mathis |
| CM | 18 | Fabrice Colleau | 73' |
| AM | 10 | Wilson Oruma |
| RW | 11 | Manuel Gilson Silva | 70' |
| CF | 9 | Eduardo | 83' |
| LW | 20 | Richard Soumah |
| Wisselspelers: |||
| GK | 1 | Stéphane Trévisan |
| MF | 7 | Cédric Liabeuf |
| DF | 8 | François Bellugou |
| FW | 14 | Yohann Rivière |
| MF | 19 | Badara Sène | 73' |
| FW | 25 | Mouritala Ogunbiyi | 70' |
| DF | 26 | Jean-Christophe Vergerolle |
| Coach: |||
| Victor Zvunka ||||
# Verteerbaarheid

Verteerbaarheid is, in de dierfysiologie, de afbraakmogelijkheid van voedsel in de spijsverteringsorganen, en wordt uitgedrukt in een verterings-coëfficiënt. Hoe hoger de verteerbaarheid, des te minder ontlasting er wordt geproduceerd. De verteerbaarheid hangt af van het organisme dat het voedingsmiddel verteert. Hierbij moet onderscheid gemaakt worden tussen eenmagigen, zoals de mens, en meermagigen, zoals herkauwers. Terwijl bij het paard, dat maar één maag heeft, de blindedarm zodanig is aangepast dat, net als bij herkauwers, gras verteerd kan worden.
In het laboratorium kan de verteerbaarheid van een bepaald soort dierenvoer, of een voedingsmiddel, met speciale methoden worden vastgesteld: de zogenaamde in-vitroverteerbaarheid. Zo wordt voor bijvoorbeeld rundvee de verteerbaarheid van kuilgras, snijmaïs en krachtvoer in het laboratorium vastgesteld. Gebruikte methoden zijn die van Tilley en Terry, en de Englyst-methode.
Medische voeding voor patiënten met een bepaalde aandoening aan het darmstelsel, is voor 100% verteerbaar.

## Mens

Bij ziekte of verzwakking van het gestel, is het soms moeilijk om te eten zonder het kort daarna weer over te geven. Doordat het systeem reeds belast is, komt de spijsvertering in het gedrang, het maag-darmstelsel wordt gevoeliger voor bepaalde voedingsmiddelen.
Licht verteerbaar zijn bijvoorbeeld kippensoep, beschuiten, (wit) brood. Vet eten, zoals veel vleessoorten, wordt doorgaans moeizamer verteerd.
# Francisco Hernández de Córdoba (Nicaragua)

Francisco Hernández de Córdoba, ook wel Fernández de Córdoba genoemd, was een Spaanse conquistador. Hij wordt gezien als de ontdekker van Nicaragua en stichtte daar de steden Granada en León. Hij stierf in 1526.
De Nicaraguaanse munt, de Córdoba, is naar hem vernoemd.
# Francisco J. Múgica

Francisco José Múgica Velázquez (Tingūindin, 3 september 1884 – Mexico-Stad, 12 april 1954) was een Mexicaans militair en politicus.
Tijdens de Mexicaanse Revolutie vocht hij aan de zijde van Francisco I. Madero en later van Venustiano Carranza. In tegenstelling tot veel andere leiders uit de revolutie was hij geen politieke opportunist, en hield hij vast aan zijn socialistisch overtuigingen. Múgica was een van de opstellers van de Mexicaanse grondwet van 1917. Múgica heeft een grote bijdrage geleverd aan de artikelen die grondbezit, religie en onderwijs regelen. Zo is het bekende artikel 27, waarin landverdeling en nationalisatie van bodemschatten worden geregeld, grotendeels van zijn hand.
Na de revolutie werd hij gouverneur van Michoacán, waar hij Lázaro Cárdenas leerden kennen. De twee zouden de rest van hun leven vrienden blijven. Tijdens zijn gouverneurschap ging hij voortvarend aan de gang met het doorvoeren van landhervormingen en andere punten uit de grondwet. Dit bracht hem echter in conflict met president Álvaro Obregón die van mening was dat Múgica zich te onafhankelijk opstelde, wat niet paste in Obregóns centralistische beleid. Obregón poogde Múgica te laten vermoorden, maar door tussenkomst van Cárdenas mislukte dit.
Toen Cárdenas in 1934 president werd benoemde hij Múgica tot minister van economische zaken, en een jaar later tot minister van communicatie en publieke werken. Het werd algemeen verwacht dat Cárdenas Múgica als kandidaat voor zijn Partij van de Mexicaanse Revolutie (PRM) aan zou wijzen. Múgica had immers al Cárdenas' hervormingen gesteund, en de twee konden zowel persoonlijk als politiek goed met elkaar overweg. Cárdenas was echter bang dat de benoeming van Múgica de rechtervleugel van de partij zou vervreemden, waardoor hij toch maar Manuel Ávila Camacho besloot aan te wijzen als kandidaat. In 1940 won Ávila Camacho de verkiezingen en volgde Cárdenas op, hoewel velen vermoedden dat de PRM de verkiezingen had gestolen.
In het laatste decennium van zijn leven was hij samen met Cárdenas de belangrijkste leider van de linkervleugel van de regeringspartij. Hij vervreemdde echter steeds meer van de partij, zodat hij in 1952 de presidentscampagne van de dissidente generaal Miguel Enríquez Guzmán van de Federatie van Partijen van het Volk (FPP) steunde. Hij overleed twee jaar later.
* Biblioteca Nacional de España: XX1583375
* Gemeinsame Normdatei: 13141917X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 3629 3475
* Library of Congress Control Number: n84182333
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007446674205171
* Système universitaire de documentation: 183128621
* Virtual International Authority File: 57744776
* WorldCat (via VIAF): 57744776
# Fyvie Castle

Fyvie Castle is een kasteel in het dorp Fyvie, vlak bij Turriff, Aberdeenshire in Schotland.

## Geschiedenis

De vroegste delen van Fyvie Castle dateren uit de dertiende eeuw. Sommigen beweren dat het in 1211 gebouwd is door William the Lion. Fyvie was de plek van een openluchthof van Robert the Bruce, en Karel I woonde hier als kind. Na de Slag bij Otterburn in 1390 was het geen koninklijke vesting meer, en kwam het in plaats daarvan in handen van vijf opeenvolgende families: Preston, Meldrum, Seton, Gordon en Leith, waarvan elk een nieuwe toren aan het kasteel toevoegde. De oudste hiervan, de Prestontoren (geheel rechts van de voorgevel), werd gebouwd tussen 1390 en 1433. De indrukwekkende Setontoren vormt de ingang, en werd in 1599 gebouwd door Alexander Seton. Deze liet enkele jaren later ook de grote processietrap maken. De Gordontoren volgde in 1777, en de Leith in 1890.
Binnen bevat het kasteel een grote wieltrap, een tentoonstelling van oorspronkelijke wapens en wapenschilden, en een portrettencollectie.
Manus O'Cahan en Montrose vochten op 28 oktober 1644 bij Fyvie Castle een succesvolle kleine strijd uit tegen het Covenant-leger. Het slagveld wordt onderzocht voor bescherming door Historic Scotland. Naar Victoriaanse mode werden de gronden en het aangrenzende Loch Fyvie in de negentiende eeuw landschappelijk gevormd. De Schotse industrieel Alexander Leith (later baron Leith van Fyvie) kocht het kasteel in 1885. Zijn nakomelingen verkochten het in 1984 aan de National Trust for Scotland.

## Spokerijen

Net als op veel Schotse kastelen zou het op Fyvie spoken. Het verhaal gaat dat in 1920 tijdens een renovatie het skelet van een vrouw werd ontdekt achter de muur van een slaapkamer. Vanaf de dag dat de resten te rusten werden gelegd op het kerkhof van Fyvie, werden de bewoners van het kasteel geplaagd door vreemde geluiden en onverklaarbare gebeurtenissen. Bang dat hij de dode vrouw beledigd had, liet de Laird van het kasteel het skelet weer opgraven en terugplaatsen achter de slaapkamermuur, waarop het gespook ophield. Er wordt gezegd dat er een geheime kamer is in zuidwesthoek van het kasteel die verzegeld moet blijven, en dat iedereen die er binnen gaat rampspoed staat te wachten. Het is niet duidelijk of dit dezelfde kamer is waar het skelet is gevonden. Er zijn ook een onuitwisbare bloedvlek, twee geesten en twee vloeken geassocieerd met deze plek. Een van de vloeken wordt toegeschreven aan de profetische laird, Thomas the Rhymer.
Fyvie Castle speelde de hoofdrol in een serie Britse televisieprogramma's, waaronder Living TV's Most Haunted (seizoen 6), en stv's Castles of Scotland.
Tijdens de zomermaanden is het kasteel geopend voor het publiek.
# Fyé

Fyé is een gemeente in het Franse departement Sarthe (regio Pays de la Loire) en telt 863 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Mamers.

## Geografie

De oppervlakte van Fyé bedraagt 16,4 km², de bevolkingsdichtheid is 52,6 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Fàbregas

Fàbregas kan verwijzen naar:
* Alex Fàbregas, Spaans hockeyer
* Cesc Fàbregas, Spaans voetballer
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Fàbregas en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Fábio Alves Félix

Fábio Alves Félix (São Bernardo do Campo, 10 januari 1980), ook wel kortweg Fabinho genoemd, is een Braziliaans voetballer.

## Carrière

Fabinho speelde tussen 2001 en 2011 voor Corinthians, Cerezo Osaka, Santos, Toulouse, Cruzeiro en Yokohama FC. Hij tekende in 2011 bij Bahia.
# Viadana festae

Viadana festae is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Giglio-Tos.
# Viadana curvicercata

Viadana curvicercata is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Brunner von Wattenwyl.
# Viadana granulosa

Viadana granulosa is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Brunner von Wattenwyl. De soort komt voor in de Braziliaanse deelstaat Pará. Daarnaast ook in Peru.
# Galeopsis polyporus

Galeopsis polyporus is een mosdiertjessoort uit de familie van de Celleporidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Brown.
# Galeopsis porcellanicus

Galeopsis porcellanicus is een mosdiertjessoort uit de familie van de Celleporidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1873 door Hutton.
# Galeopsis novella

Galeopsis novella is een mosdiertjessoort uit de familie van de Celleporidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Hayward.
# Galeopsis mimicus

Galeopsis mimicus is een mosdiertjessoort uit de familie van de Celleporidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Gordon.
# First Australian Imperial Force

De First Australian Imperial Force (1st AIF) was het expeditieleger van Australië (land) tijdens de Eerste Wereldoorlog. Het werd gevormd op 15 augustus 1914, na Brittannië's oorlogsverklaring aan Duitsland op 7 augustus 1914. Australië bezat op dat moment geen staand leger, maar alleen militietroepen ter verdediging van het land zelf. Deze militie mocht niet overzees ingezet worden. Vandaar de oprichting van de AIF.
Aanvankelijk bestond het leger uit een infanterie divise en een Light Horse brigade. Deze troepen werden begin 1915 naar Egypte getransporteerd. In Egypte werden de zowel de infanterie als de Light Horse troepen samengevoegd met troepen uit Nieuw-Zeeland tot het Australian and New Zealand Army Corps. Dit korps werd vervolgens tussen april en december 1915 ingezet tijdens de Gallipoliveldtocht. Omdat de rekrutering in Australië goed verliep werd de AIF tijdens de veldtocht versterkt door een tweede divisie die later werd opgericht, samen met drie light horse brigades.
Na de evacuatie naar Egypte in december 1915 werd de AIF uitgebreid tot vijf infanterie divisies die werden ingezet om te vechten in Frankrijk en België langs het westfront. Tegelijkertijd werden ook de Light Horse brigades uitgebreid tot zeven. Op één regiment na werden de Light Horse troepen echter in Egypte gehouden. Zij werden een onderdeel van de ANZAC Mounted Division, en vochten tussen maart 1916 en het einde van de oorlog in de Sinaï (schiereiland), Palestina (regio) en in Syrië. Hierbij namen ze onder andere deel aan de gevechten bij Gaza (stad) en Beër Sjeva in 1917 en Jericho, Amman (stad) en Damascus in 1918.
De infanterie divisies vertrokken tussen maart en juli 1916 naar Frankrijk, en namen later dat jaar deel aan de veldslagen bij Fromelles, Pozières en Mouquet Farm. In 1917 volgden de veldslag bij Bullecourt en meerdere veldslagen tijdens de Derde Slag om Ieper. Een zesde infanterie divisie werd gedeeltelijk opgericht in 1917 in het Verenigd Koninkrijk, maar werd opgeheven en gebruikt als versterkingen na zware verliezen op het westfront.
In 1918 stortte het Geallieerde front in noord-Frankrijk ineen tijdens het Duitse Lenteoffensief. Australische divisies werden op meerdere plekken ingezet om gaten in het front te dichten, met name rondom Amiens bij Villers-Bretonneux. Nadat het Duitse offensief was doodgebloed vormden de Australische divisies een belangrijk onderdeel van de Geallieerde tegenaanvallen bij Hamel en de Slag bij Amiens en de rest van het Honderddagenoffensief.
Na een uitgerekte demobilisatieperiode werd de First AIF ten slotte in april 1921 opgeheven. Meer dan 330.000 Australiërs dienden erin, van wie er meer dan 60.000 sneuvelden. In 1939 werd haar opvolger, de Second AIF, opgericht om tijdens de Tweede Wereldoorlog te vechten.
# First Automobile Works (merk)

First Automobile Works (FAW) is een Chinees auto- en vrachtwagenmerk. Opgericht in 1953 produceert men onder het merk FAW auto's, vrachtauto's en autobussen.

## Model

* FAW Oley
* FAW Senya S80
* FAW V5
* FAW V2
* FAW Vita

## Geschiedenis

Na de Chinese Burgeroorlog had de Volksrepubliek China een grote behoefte aan transportmiddelen. In eerste instantie werd het door de nationalisten achtergelaten Amerikaanse materiaal gebruikt maar samenwerking met de Sovjet-Unie lag voor de hand. In 1953 sloot Mao Zedong een verdrag met Jozef Stalin om in Mantsjoerije met Russische hulp een vrachtautofabriek te bouwen. Deze fabriek was in 1956 klaar en werd de Mao Zedong Vrachtautofabriek genoemd. Mao zelf veranderde de naam in Eerste Autofabriek. De fabriek heet nog steeds zo en gebruikt tegenwoordig de letters FAW (First Automobile Works).
In 1958 zagen meerdere prototypen het licht. FAW startte met de Dongfeng ("Oostenwind", vernoemd naar een liedje waarin de oostenwind heerst over de westenwind) die wordt beschouwd als de eerste Chinese personenauto. FAW kreeg een Simca Versailles cadeau van premier Zhou Enlai (die hem van Charles de Gaulle had gekregen), deze diende als voorbeeld voor de Dongfeng.
Omdat Mao de Dongfeng te klein vond, maakte FAW een nieuw prototype met de Imperial als voorbeeld. Deze wagen werd Hongqi ("Rode Vlag") genoemd. De productieversie was de CA72 die door de Chinese leiders in gebruik werd genomen. Het middenkader kreeg vervolgens de Shanghai en het lagere kader de Beijing Jeep BJ 212 die in eerste instantie bedoeld was voor het Chinese leger.

## Joint ventures

Een aantal westerse merken zijn een joint venture aangegaan met het moederbedrijf FAW om auto's te produceren. Zodoende kan men onder de merknaam FAW auto's tegenkomen als de Audi 80, Volkswagen Santana en de Tianjin Xiali.
# Villegongis

Villegongis is een gemeente in het Franse departement Indre (regio Centre-Val de Loire) en telt 100 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Châteauroux.

## Geografie

De oppervlakte van Villegongis bedraagt 18,5 km², de bevolkingsdichtheid is 5,4 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Villegusien-le-Lac

Villegusien-le-Lac is een gemeente in het Franse departement Haute-Marne (regio Grand Est). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Langres. De huidige gemeente is op 1 januari 2016 ontstaan uit de fusie van de bestaande gemeente Villegusien-le-Lac en de gemeente Heuilley-Cotton, die beide de status van commune déléguée kregen. Villegusien-le-Lac telde op 1 januari 2021 987 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Villegusien-le-Lac bedroeg op 1 januari 2021 40,03 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 24,7 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* 1 2 Populations légales 2021.
# VfB Lohengrin 03 Kleve

VfB Lohengrin 03 Kleve was een Duitse voetbalclub uit Kleef.

## Geschiedenis

De club werd opgericht in 1903 als VfB 03 Cleve (tot 1925 werd Kleve met een C geschreven). Oprichters waren voornamelijk tewerkgesteld in de plaatselijke margarinefabriek. In het stadion Sportplatz an der Triftstraße vond op 16 oktober 1910 de allereerste interland op Duitse bodem plaats tussen Duitsland en Nederland. Tussen de 5.000 en 10.000 toeschouwers zagen Duitsland met 1:2 verliezen.
De club was aangesloten bij de West-Duitse voetbalbond en in 1911 speelde de club voor het eerst in de hoogste klasse van de Noordrijncompetitie. Na twee seizoenen degradeerde de club.
In 1919/20 speelde de club opnieuw op het hoogste niveau. Het werd echter een blamage voor de club die alle 22 wedstrijden verloor en 119 doelpunten om de oren kreeg. In 1920 fuseerde de club met Turnclub Merkur Kleve en Clever Schwimm-Sportclub tot VfTuB Cleve. In 1921 werd de naam terug in VfB 03 Cleve gewijzigd.
In 1946 fuseerde de club met SuL Kleve (zelf fusie van VfB Lohengrin 1921 Kleve en FC Sparta 1921 Kleve uit 1936). Fusieclub VfB Lohengrin 03 Kleve speelde van 1950 tot 1955 in de Amateurliga, de derde klasse en werd in 1953 vierde. Van 1960 tot 1963 speelde de club opnieuw in de Amateurliga. Hierna verzeilde de club in lagere reeksen.
In 2000 fuseerde de club met SC Kleve 63 tot 1. FC Kleve.
# Vincent van der Burg

Vincent Arthur Maria van der Burg (Zeist, 17 april 1945 – aldaar, 29 april 2020) was een Nederlands wetenschapper, advocaat en politicus namens de KVP en na de fusie namens het CDA. Van der Burg was bijna 19 jaar actief in de Tweede Kamer.

## Loopbaan

Van der Burg ging na het gymnasium-α aan de Jezuïeten-school De Breul in Zeist Nederlands recht studeren aan de Katholieke Universiteit Nijmegen van 1964 tot 1968. Aansluitend promoveerde hij aan diezelfde universiteit in 1971 in de rechtsgeleerdheid en was hij werkzaam als wetenschappelijk medewerker handelsrecht aldaar.
Van 1972 tot 1975 was hij actief als advocaat en procureur in Utrecht, en van 1975 tot 1979 als administrateur bij het ministerie van Economische Zaken.
In 1979 kwam hij tussentijds in de Kamer en in 1982 werd hij na een korte afwezigheid weer voor een half jaar lid. Na een afwezigheid van enkele maanden bleef hij vervolgens lid tot zijn afscheid in 1998. Van der Burg werd gezien als een tamelijk behoudende katholieke Justitie- en politie-woordvoerder van het CDA in de Tweede Kamer en hield zich ook bezig met Binnenlandse Zaken. Hij diende in 1985 samen met Piet Stoffelen (PvdA) een initiatiefwetsvoorstel in over het verlenen van het recht van onderzoek aan een minderheid van de Eerste en Tweede Kamer. Dit voorstel werd in 1987 door de Eerste Kamer verworpen.
Van der Burg was lid van de parlementaire enquêtecommissie Parlementaire enquête naar de RSV-werf (1983 tot 1987). Van 1982 tot 1989 was hij ondervoorzitter van de vaste commissie voor de Politie en van 1990 tot 1994 voorzitter van de vaste commissie voor Binnenlandse Zaken. Daarnaast was hij van 1992 tot 1994 ondervoorzitter van de parlementaire enquêtecommissie inzake het functioneren van uitvoeringsorganen in de sociale zekerheid en omstreeks 1993 zat hij de subcommissie voor die zich bezighield met de herziening van het Burgerlijk Wetboek. Van 1994 tot 1998 was hij voorzitter van de Tweede Kamercommissie voor de Geloofsbrieven en van de vaste commissie voor Justitie.
Van der Burg vervulde diverse bestuurlijke functies, waaronder bij zijn voormalige middelbare school en de Raad van Commissarissen bij Delta Lloyd Groep en Nestlé Nederland. Vanaf 2012 was Van der Burg voorzitter van Stichting Genetische Genealogie in Nederland en lid van de Raad van Advies van het Internationaal Museum voor Familiegeschiedenis. In 1993 werd Van der Burg benoemd tot ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.
Vincent van der Burg overleed in 2020 op 75-jarige leeftijd.
* ↑ Oud-Tweede Kamerlid Vincent van der Burg uit Zeist overleden, RTV Utrecht, 2 mei 2020.
* ↑ Oud-CDA-Tweede Kamerlid Vincent van der Burg overleden, Parlement.com, 2 mei 2020.
* Parlement.com: vg09llmiubzd
# Gan (taal)

Gan of Ganyu is een taal die hoofdzakelijk in vijf provincies (Jiangxi, Hunan, Hubei, Anhui, Fujian) in China wordt gesproken. De taal wordt gesproken door ongeveer 48 miljoen mensen. Gan kan geschreven worden in Internationaal Fonetisch Alfabet en hanzi. Ook bestaan er enkele romanisatievormen voor Gan.

## Per provincie

* Jiangxi: 29 miljoen
* Hunan: 9 miljoen
* Hubei: 5,3 miljoen
* Anhui: 4,5 miljoen
* Fujian: 270.000

## Subtalen

Gan kan in een aantal subtalen verdeeld worden die in verschillende streken gesproken worden.
* Nanchanghua
* Yichunhua
* Ji'anhua
* Fuguanghua
* Yingtanhua
* Dayehua
* Leiyanghua
* Dongkouhua
* Huaininghua

## Kenmerken

Gan heeft vijf verschillende toonhoogtes.
# GP Denain 1983

De 25e editie van de wielerwedstrijd GP Denain werd gehouden op 5 april 1983. De start en finish vonden plaats in Denain in het Franse Noorderdepartement. Op het podium stonden de Belg William Tackaert, de Fransman Didier Vanoverschelde en de Engelsman Paul Sherwen; waarvan de laatste won.

## Uitslag

GP Denain 1983 :
| Plaats | Naam | Ploeg | tijd |
| | Paul Sherwen | La Redoute-Motobécane | 4u 39' 07 |
| 2 | William Tackaert | Splendor-Euro Shop | |
| 3 | Didier Vanoverschelde | La Redoute-Motobécane | |
| 4 | Philippe Poissonnier | Safir-Van de Ven | |
| 5 | Pascal Guyot | La Redoute-Motobécane | |
| 6 | Dirk Krikilion | Safir-Van de Ven | |
| 7 | Willy Teirlinck | | |
| 8 | Rudy Delehouzée | Safir-Van de Ven | |
| 9 | Johan De Muynck | La Redoute-Motobécane | |
| 10 | Jean-Luc Vandenbroucke | La Redoute-Motobécane | |
* (nl) https://www.sportuitslagen.org/wielrennen-gp-denain-uitslagen-1983-epr26694.html
1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Gallen-Kallela Museum

Het Gallen-Kallela Museum, officieel Gallen-Kallelan Museo en ook wel bekend als Tarvaspää, is een museum in de Finse stad Espoo gewijd aan de Finse kunstenaar Akseli Gallen-Kallela.
Het werd tussen 1911 en 1913 gebouwd voor de kunstenaar. In 1958 kwam het huis in bezit van de Gallen-Kallela museumstichting en in 1961 ging het voor het eerst open voor publiek.
# Gari crassula

Gari crassula is een tweekleppigensoort uit de familie van de Psammobiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1855 door Deshayes.