OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gemeenschapsbelangen Alphen

Gemeenschapsbelangen Alphen (GBA) is een lokale politieke partij uit de Nederlandse gemeente Alphen-Chaam. De partij richt zich uitsluitend op de kern Alphen.
Vanwege een gemeentelijke herindeling per 1 januari 1997 ging Alphen op in de nieuwe gemeente Alphen-Chaam en Riel in de gemeente Goirle. Vanuit de lokale partij Gemeenschapsbelangen Alphen en Riel is eind 1996 GBA opgericht om zich te kunnen richten op de nieuwe fusiegemeente. De CDA-fractie van Alphen sloot zich bij de nieuwe partij aan. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van november 1996 won GBA vier zetels.
In 2018 maakte GBA deel uit van een raadsbrede coalitie. De partij leverde één wethouder. Deze functie ging naar Erik Willemsen.
GBA was de winnaar van de gemeenteraadsverkiezingen van 2022 met vier raadszetels. De partij zit in de coalitie samen met GBSV en de VVD en levert met Erik Willemsen opnieuw een wethouder. De fractie wordt geleid door Jan Bijlsma. Verder bestaat de fractie uit Niels Huismans, Bart Lauwaars en Ruud van Dongen.

## Verkiezingsuitslagen

| Jaar | Aantal zetels | Aantal stemmen |
| 2006 | 3 | 1236 |
| 2010 | 5 | 1549 |
| 2014 | 4 | 1426 |
| 2018 | 4 | 1386 |
| 2022 | 4 | 1449 |
* ↑ Geschiedenis GBA in vogelvlucht. Gemeenschapsbelangen Alphen. Gearchiveerd op 6 maart 2023.
* ↑ Erik Wilmsen zegt Halderberge vaarwel en wordt wethouder in Alphen-Chaam. BN DeStem (13 april 2018). Gearchiveerd op 27 september 2022.
# Geothelphusa aramotoi

Geothelphusa aramotoi is een krabbensoort uit de familie van de Potamidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Minei.
* ↑ (en) Geothelphusa aramotoi op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Davie, P. (2012). Geothelphusa aramotoi Minei, 1973. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=443045
# Geothelphusa amagui

Geothelphusa amagui is een krabbensoort uit de familie van de Potamidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Naruse & Shokita.
# Genycharax tarpon

Genycharax tarpon is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de karperzalmen (Characidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Eigenmann.
* ↑ (en) Genycharax tarpon op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Genycharax tarpon. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Genyatremus

Genyatremus is een monotypisch geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van grombaarzen (Haemulidae).

## Soort

* Genyatremus luteus (Bloch, 1790)
* ↑ (en) Genyatremus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Genyatremus luteus

Genyatremus luteus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van grombaarzen (Haemulidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1790 door Bloch.
# Genootschap voor Reclame

Het Genootschap voor Reclame (GVR) is een Nederlandse vereniging die erop gericht is de maatschappelijke en economische erkenning van reclame te bevorderen. Het GVR houdt een slagzinnenregister bij waarin bedrijven, instellingen en overheden tegen betaling hun slagzinnen kunnen laten registreren. Deze registratie biedt geen wettelijke bescherming. Volgens het GVR zorgt registratie wel voor bewijsvoordeel als er auteursrechtproblemen ontstaan. Het GVR organiseert ook twee à drie keer per jaar besloten bijeenkomsten voor genoten (leden).

## Geschiedenis

Het GVR komt voort uit de in 1923 opgerichte Vereeniging voor Reclame. In 1927 werd de naam veranderd in Genootschap voor Reclame. Terwijl andere organisaties binnen de reclame zich vooral bezighielden met de belangenbehartiging van bijvoorbeeld reclamebureaus of adverteerders, stond het GVR open voor iedere medewerker in het reclamevak. In 1971 was het aantal leden met circa 1000 op het hoogtepunt. In april 2017 telt het GVR zo'n 100 leden.
Vanaf de jaren dertig organiseerde het GVR jaarlijks meerdaagse congressen, over onderwerpen als 'Reclame en de crisis' (1932) en 'De reclame en de consument' (1959). Om tegemoet te komen aan de kritiek dat de congressen te saai waren, werd voor het congres in 1969 een congrescommissie samengesteld met jonge mensen, onder wie Kees van Kooten, Wim T. Schippers en Paul Mertz. Tijdens een optreden van een Engelse popgroep stond het volume zo hoog dat een van de bestuursleden van het GVR het podium opklom en de gitarist de gitaar uit zijn handen trok. Het congres zou de geschiedenis ingaan als het 'rampcongres'.
Het GVR gaf in de beginjaren ook een eigen reclamevakblad uit, het Officieel Orgaan van het Genootschap voor Reclame (1932-1937). Vanaf 1938 werd dit blad opgenomen in het reclamevakblad Revue der Reclame.
Vanaf 1928 hield het reclamevakblad Meer Baet een slagzinnenregister bij. In 1938 nam het GVR deze registratie over.

## Literatuur

* Wilbert Schreurs, Geschiedenis van de reclame in Nederland, Utrecht: Het Spectrum, 2001
* Robert van Rossum, Van advertentiekruier tot reclameadviesbureau, Apeldoorn: Spinhuis Uitgevers, 2012

## Externe link

* (nl) Genootschap voor Reclame
* ↑ Wilbert Schreurs, Geschiedenis van de reclame in Nederland, Utrecht 2001, p.264-265
# Gerry van der List

Gerardus Arnoldus (Gerry) van der List (Rotterdam, 1961) is redacteur bij Elsevier en schrijver.
Van 1973-1979 volgde Van der List het onderwijs van het gymnasium van het katholieke Sint Franciscuscollege te Rotterdam. Van 1979-1985 studeerde hij politieke wetenschappen aan de Universiteit van Leiden. Van der List was tussen 1988 en 1999 medewerker van het wetenschappelijk bureau van de VVD, de Teldersstichting. Sinds 1999 heeft hij als schrijver en journalist in diverse redactionele functies gewerkt voor het weekblad Elsevier, waarvan hij ook de geschiedenis schreef.
Tot 1999 had Van der List een column in de Volkskrant waarmee hij in 1998 landelijk in het nieuws kwam toen hij de Gay Games in Amsterdam omschreef als 'een orgie van sperma'. De laatste woorden van deze geruchtmakende column ("Opgeruimd staat netjes") werden de titel van Van der Lists volgende bundel. Van der List beëindigde zijn column toen hij in dienst trad bij Elsevier.
# Ger Ruijters

Ger Ruijters (Puth, 12 januari 1931 – Maastricht, 16 juli 2021) was een Nederlandse vastgoedondernemer. Hij is nationaal bekend geworden als oprichter van Q-Park.

## Levensloop
### Carrière

Ruijters werd geboren als enige zoon van een kleermaker. Na de hbs in Sittard werkte Ruijters enige tijd, waarna hij zijn opleiding vervolgde met een studie sociale economie aan de hogeschool in Tilburg. Daarna trad hij in dienst als hoofd personeelszaken en directiesecretaris van het aannemersbedrijf Muyres. Hierna stortte hij zich op projectontwikkeling, woningbouw en makelaardij. Ruijters werd een van de grootste projectontwikkelaars in Limburg en Noord-Brabant. In 1972 richtte hij Ruijters Parking bv op, dat later Q-Park werd. Ruijters was onder meer betrokken bij de bouw van een parkeergarage onder de Vrijthof in Maastricht. Het bedrijf groeide uit tot een grote speler op de markt van parkeerbedrijven in Nederland en werd in 2017 voor bijna 3 miljard euro verkocht. Begin jaren 80 wordt hij genoemd in de SBDI-affaire, maar na een onderzoek van de Rijksaccountantsdienst werd hij vrijgepleit. Op 1 september 2014 werd hij opgevolgd als directeur van Ruijters Vastgoed.
Ruijters werd tot officier in de Orde van Oranje-Nassau benoemd vanwege zijn verdiensten voor de economische ontwikkeling in Limburg.

### Privéleven

Ruijters trouwde twee keer, met zijn eerste vrouw had hij drie dochters. Ruijters overleed op 16 juli 2021 op 90-jarige leeftijd.

## Literatuur

* Joep Dohmen (2013-12). De vriendenrepubliek : Limburgse kringen. Uitgeverij LVD-U, Heerlen. ISBN 978-90-79226-15-3.
* 1 2 Ger Ruijters overleden: kleermakerszoon groeide uit tot vastgoedmagnaat. De Limburger (20 juli 2021). Gearchiveerd op 15 augustus 2021. Geraadpleegd op 15 augustus 2021.
* 1 2 3 4 Peter de Waard, Limburgse vastgoedkoning die aan de wieg stond van Q-Park. de Volkskrant (8 augustus 2021). Geraadpleegd op 15 augustus 2021.
* ↑ Nederlands Q-Park voor drie miljard verkocht aan Amerikanen. RTL Nieuws (24 mei 2017). Gearchiveerd op 15 augustus 2021. Geraadpleegd op 15 augustus 2021.
* ↑ Vastgoedondernemer Ger Ruijters overleden. 1Limburg | Nieuws en sport uit Limburg (20 juli 2021). Gearchiveerd op 23 juli 2021. Geraadpleegd op 15 augustus 2021.
* ↑ Léon Rulkens directeur Ruijters. Vastgoedmarkt (18 september 2014). Gearchiveerd op 15 augustus 2021. Geraadpleegd op 15 augustus 2021.
# Geoffrey Ingram Taylor

Sir Geoffrey Ingram Taylor (St. John’s Wood, Londen, 7 maart 1886 – Cambridge, 27 juni 1975) was een natuurkundige, wiskundige en expert op vloeistofdynamica en golftheorie. Men beschouwt hem als 'een van de grootste natuurkundigen van de 20e eeuw'.
Zijn vader was een kunstenaar, en zijn moeder, Margaretha Boole, kwam uit een familie van wiskundigen. Taylor volgde hun voetsporen door wiskunde te studeren aan het Trinity College, Cambridge. Als kind was hij gefascineerd door de wetenschap na het bijwonen van de Royal Institution Christmas-lezingen en voerde experimenten uit met behulp van verfrollen. In 1910 werd hij verkozen voor een Fellowship aan het Trinity College, en het volgende jaar werd hij benoemd bij een meteorologisch instituut. Zijn werk over de turbulentie in de atmosfeer werd aanleiding tot de publicatie van Turbulente beweging in vloeistoffen en leverde hem de Adams Prize op in 1915.
In 1913 diende Taylor als meteoroloog aan boord van het vaartuig Scotia. Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog ging hij naar de Royal Air Force-fabriek in Farnborough om zijn kennis van toepassing te brengen op het ontwerpen van vliegtuigen. Niet tevreden om gewoon achterover te leunen leerde hij ook om vliegtuigen te besturen en parachutesprongen te maken.
Na de oorlog ging Taylor terug naar het Trinity College en werkte aan een onderzoek van turbulente stromingen in de oceanen. In 1923 werd hij benoemd bij de Royal Society als hoogleraar met de titel Yarrow Research Professor. Het was in deze periode dat hij zijn meest uitgebreide werk deed aan de mechanica van vloeistoffen en vaste stoffen waaronder een onderzoek naar de vervorming van kristallijne materialen die volgden uit zijn werk in de oorlog in Farnborough.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werkte Taylor aan toepassingen van zijn militaire expertise over de problemen bij voortplanting van geluidsgolven ten gevolge van ontploffingen. Taylor zette zijn onderzoek na het einde van de oorlog voort bij het Aeronautical Research Committee en werkte aan de ontwikkeling van supersonische vliegtuigen.
Hoewel hij officieel met pensioen ging in 1952 bleef hij zijn onderzoeken in de volgende twintig jaar voortzetten. Zijn laatste onderzoeksresultaten werden gepubliceerd in 1969, toen hij 83 jaar werd. In hetzelfde jaar kreeg Taylor een Orde van Verdienste. Hij kreeg een beroerte in 1972 die een einde maakte aan zijn werk en hij overleed in Cambridge in 1975.
* ↑ Timoshenko Medal. ASME.
* ↑ Award winners : Copley Medal. Royal Society. Geraadpleegd op 30 december 2018.
* ↑ https://www.wilhelmexner.org/en/medalists/.
* 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 http://www.nobelprize.org/nomination/archive/show_people.php?id=9019.
* ↑ http://www.nobelprize.org/nomination/archive/show_people.php?id=13976.
# Geoffrey Jourdren

Geoffrey Jourdren (Parijs, 4 februari 1986) is een Frans voetballer die als doelman speelt. Hij kwam van 2006 tot 2017 uit voor Montpellier. Hij sloot zijn loopbaan in 2018 af bij AS Nancy.

## Clubcarrière
### Montpellier

Jourdren sloot zich op 16-jarige leeftijd aan bij Montpellier en speelt sinds 2006 bij het eerste elftal. Voordien speelde hij bij CS Meaux en het welbekende opleidingscentrum INF Clairefontaine, waar hij samen met onder andere Hatem Ben Arfa en Abou Diaby werd gevormd tot profvoetballer. Aan het einde van het seizoen 2006/07 debuteerde hij in het eerste elftal als vervanger van Laurent Pionnier. Hij bleef eerste keus tot de start van het seizoen 2008/09, toen hij werd gepasseerd door Johann Carrasso.
Jourdren knokte zich na de promotie van Montpellier naar de Ligue 1 terug in de basis. De club was de verrassing van het seizoen 2009/10 en eindigde op de vijfde plaats. Het volgende seizoen speelde de doelman zijn eerste internationale wedstrijden in de Europa League. In 2012 won hij de Ligue 1 met Montpellier. Het volgende seizoen volgde zijn debuut in de Champions League.
De doelman kwam in het seizoen 2015/16 nauwelijks in actie vanwege blessureleed. Het volgende seizoen verloor hij langzaam maar zeker zijn basisplaats. In 2017 verliet hij Montpellier na elf jaar.

### AS Nancy

Op 11 juni 2017 tekende Jourdren bij AS Nancy. Ruim een jaar later hangt hij zijn keepershandschoenen aan de wilgen.

## Interlandcarrière

Jourdren kwam achtmaal uit voor Frankrijk -21. Hij speelde voor diverse Franse jeugdelftallen maar moest meestal zijn meerdere erkennen in leeftijdsgenoot Hugo Lloris, huidig nummer één van Les Bleus.

## Erelijst
### Club
#### Montpellier

* Ligue 1: 2011/12
# George Ross

George Ross (Inverness, 15 april 1943 – 7 mei 2016) was een Schots profvoetballer.

## Clubcarrière

Ross speelde dertien seizoenen voor Preston North End FC. Voor deze club speelde hij 386 wedstrijden. In 1973 verhuisde hij voor een seizoen naar Southport FC in Football League Fourth Division. In 1974 stopte hij als voetballer.
Ross overleed in 2016 op 73-jarige leeftijd.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wedstrijden | Doelpunten |
| 1960–1973 | Preston North End FC | Verenigd Koninkrijk | Football League Championship | 386 | 3 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 386 | 3 |
# Geoplana ladislavii

Geoplana ladislavii is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Geoplana, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Geoplanidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door Graff.
# Geoplana josefi

Geoplana josefi is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Geoplana, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Geoplanidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door Carbayo & Leal-Zanchet.
# Geoplana lama

Geoplana lama is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Geoplana, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Geoplanidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1957 door Marcus EDB-R.
# Gerhardus Hendrikus Plechelmus Bloemen

Gerhardus Hendrikus Plechelmus Bloemen (Oldenzaal, 7 december 1884 – Tubbergen, 25 augustus 1971) was een Nederlands politicus van de RKSP.
Hij werd geboren als zoon van Gerhardus Plechelmus Bloemen (1850-1929) en Ernestine Baurichter (1854-1939). Na de hbs ging hij medicijnen studeren aan de Rijksuniversiteit Utrecht maar anderhalf jaar later gaf hij die studie op. Hij was daarna meer dan een jaar volontair bij een sigarenfabriek en begon vervolgens in 1909 in Oldenzaal een eigen sigarenfabriek waar hij tot 1919 leiding aan gaf. Daarnaast was hij actief in de politiek. Zo was hij in Oldenzaal gemeenteraadslid en ook nog enige tijd wethouder en werd hij in 1915 lid van de Provinciale Staten van Overijssel. Vanaf 1919 was Bloemen lid van het College van Gedeputeerde Staten. In 1935 volgde zijn benoeming tot burgemeester van Oldenzaal. Hij werd in 1941 ontslagen en zat enkele maanden opgesloten in Kamp Amersfoort. Na de bevrijding in 1945 keerde hij terug in zijn oude functie. Hij zou burgemeester blijven tot zijn pensionering in januari 1950. Bloemen overleed in 1971 op 86-jarige leeftijd.
Zijn kleindochter Liesbeth Bloemen was eveneens burgemeester.
# George Yonashiro

George Yonashiro (与那城 ジョージ, Yonashiro George, São Paulo, 28 november 1950) is een Japans voormalig voetballer die als middenvelder speelde.

## Clubcarrière

Yonashiro begon zijn carrière in 1972 bij Yomiuri. Met deze club werd hij in 1983 en 1984 kampioen van Japan. Yonashiro veroverde er in 1979 en 1985 de JSL Cup en in 1984 de Beker van de keizer. In 14 jaar speelde hij er 239 competitiewedstrijden en scoorde 92 goals. Yonashiro beëindigde zijn spelersloopbaan in 1986.

## Japans voetbalelftal

George Yonashiro debuteerde in 1985 in het Japans nationaal elftal en speelde 2 interlands.

## Statistieken

Japans voetbalelftal :
| Jaar | Wed. | Dlp. |
| 1985 | 2 | 0 |
| Totaal | 2 | 0 |

## Externe link

* George Yonashiro op National Football Teams
* ↑ (en) Japan National Football Team Database
# Gigantobilharzia acotylea

Gigantobilharzia acotylea is een soort in de taxonomische indeling van de platwormen (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig en kan zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtscellen produceren. De soort leeft in zeer vochtige omstandigheden.
De platworm behoort tot het geslacht Gigantobilharzia en behoort tot de familie Schistosomatidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Odhner.
# Gigantopora foraminosa

Gigantopora foraminosa is een mosdiertjessoort uit de familie van de Gigantoporidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Hayward & Cook.
# Gigantopora oropiscis

Gigantopora oropiscis is een mosdiertjessoort uit de familie van de Gigantoporidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door Gordon & d'Hondt.
# Gijsbertus Hermanus Vijgeboom

Gijsbertus Hermanus Vijgeboom, destijds bekend als G.H. Vijgeboom, (Rotterdam, 24 januari 1835 – Rotterdam, 17 juni 1921) was een Nederlands organist.
Hij was zoon van Elisabeth de Neef en schoenmaker Hermanus Vijgeboom. Hijzelf trouwde als zangonderwijzer aan Instituut Stadwijk aan de Lange Warande in 1861 met Anna Maria Seepers. Hij werd begraven op Algemene Begraafplaats Crooswijk. Hij is via broer Hermanus en diens zoon Zegert Johannes oudoom van politicus J.H. Vijgeboom.
Wie zijn opleiding heeft/hebben verzorgd is niet bekend. Desalniettemin werd hij op voorspraak van tijdgenoten Berthold Tours en Samuel de Lange jr. benoemd tot organist van een kerk in Overschie (1862). Daarna volgde de Westerkerk (circa 1870). In 1877 verruilde hij die voor de Oosterkerk, waar hij achtenveertig jaar zou spelen, op 26 september 1920 voor het laatst. Hij speelde uitsluitend binnen de Hervormde Kerk. In zijn spel nam hij als voorbeelden Tours en De Lange aan.
Hij schreef wat werken, voornamelijk cantate en koorwerken, meest voor het onder zijn leiding staande zangkoor Excelsior en fanfarecorps Obadja. Te noemen is Lied van een wees voor mezzosopraan, gemengd koor en pianobegeleiding. Hij schreef ook artikelen voor het maandblad Het Orgel. Johannes Barend Litzau droeg 32 leichte Praeludien oder Vorspiele (opus 13) aan Vijgeboom op.
* Eduard A. Melchior: Woordenboek der toonkunst 1890, pagina 711
* J.H. Letzer: Muzikaal Nederland 1850-1910. Bio-bibliographisch woordenboek van Nederlandsche toonkunstenaars en toonkunstenaressen - Alsmede van schrijvers en schrijfsters op muziek-literarisch gebied, 2. uitgaaf met aanvullingen en verbeteringen. Utrecht: J. L. Beijers, 1913, pagina 183
* Redactie, Jubileum G.H. Vijgeboom. Maandblad Het Orgel (1 juli 1912). Geraadpleegd op 22 september 2023 – via delpher.
* Redactie, G.H. Vijgeboom overleden. Rotterdamsch Nieuwsblad (18 juni 1921). Geraadpleegd op 22 september 2023 – via delpher.
* Familie, Familiebericht: Bericht van overlijden. Rotterdamsch Nieuwsblad (18 juni 1921). Geraadpleegd op 22 september 2023 – via delpher.
# Gilberto Moraes Júnior

Gilberto Moraes Júnior (Campinas, 7 maart 1993) is een Braziliaans voetballer die bij voorkeur als rechtsback speelt. Hij tekende in 2015 bij ACF Fiorentina.

## Clubcarrière

Gilberto is afkomstig uit de jeugdopleiding van Botafogo. Op 6 september 2012 debuteerde hij in de Braziliaanse Série A tegen Cruzeiro EC. In 2014 werd de middenvelder uitgeleend aan SC Internacional, waar hij veertien competitieduels speelde. In januari 2015 keerde hij terug bij Botafogo, dat inmiddels naar de Série B gedegradeerd was. In juli 2015 werd Gilberto voor twee miljoen euro verkocht aan ACF Fiorentina, dat hem voor vijf seizoenen contracteerde.
# Gilberto Rincón Gallardo

Gilberto Rincón Gallardo y Meltis (Mexico-Stad, 15 mei 1939 – aldaar, 30 augustus 2008) was een Mexicaans politicus en activist voor de mensenrechten, democratie en tegen discriminatie.
Rincón werd geboren in een rijke familie in Mexico-Stad en sloot zich in 1958 aan bij de presidentscampagne van Luis H. Álvarez, kandidaat van de conservatieve Nationale Actiepartij (PAN). Na het afronden van zijn studie rechten bewoog hij echter naar links, en sloot zich aan bij de Mexicaanse Communistische Partij (PCM). In 1964 was hij namens het Kiesfront van het Volk (FEP), de electorale tak van de PCM kandidaat voor een zetel in het Congres van de Unie, maar werd niet gekozen. Wegens zijn activisme werd hij meerdere keren gevangengezet door de regering van de Institutioneel Revolutionaire Partij (PRI) die het land op autoritaire wijze bestuurde. Tijdens de protesten van 1968 was hij een van de eerste dissidenten die gevangen werden gezet. Drie jaar later werd hij vrijgelaten. Volgens het tijdschrift Época is hij 32 keer gevangengezet, meer dan enig andere Mexicaan. Desalniettemin verzette hij zich altijd tegen gewapend verzet tegen het regime; zo riep hij de guerrilalleider Lucio Cabañas op de wapens neer te leggen. In 1979 werd hij in de Kamer van Afgevaardigden gekozen. In 1981 sloot Rincón Gallardo zich aan bij de Verenigde Socialistische Partij van Mexico (PSUM), de opvolger van de PCM, en in 1987 bij de Mexicaanse Socialistische Partij (PMS), die daar weer een opvolger van was.
Naast zijn activisme voor de democratie stond Rincón Gallardo ook bekend wegens zijn tegenstand tegen discriminatie. Rincón hekelde het racisme, seksisme en homofobie in Mexico. Rincón Gallardo, geboren met een aandoening waardoor zijn armen veel korter waren, zette zich ook in tegen de discriminatie van gehandicapten.
In 1989 was hij met Cuauhtémoc Cárdenas en Heberto Castillo een van de oprichters van de Partij van de Democratische Revolutie (PRD), een partij die hij eind jaren 90 na interne twisten verliet. Hij richtte de partij Sociaaldemocratie (DS) op. Antidiscriminatie was een van de kernpuntenvan de partij, waarvoor hij bij de presidentsverkiezingen van 2000 presidentskandidaat was. Voor de verkiezingen riep hij echter op op PAN-kandidaat Vicente Fox te stemmen, om zo eindelijk de macht van de PRI te breken. DS haalde in dat jaar geen congrezetels en verloor de erkenning als partij. In latere jaren heeft hij zonder succes geprobeerd die partij als de Partij van de Roos heropterichten, maar het Federaal Electoraal Instituut (IFE) weigerde om technische redenen de partij te erkennen. Rincón vocht het besluit van de IFE aan, bijgestaan door een omvangrijk team van advocaten waaronder Jorge Carpizo Mac Gregor, maar slaagde er niet in zijn gelijk te halen.
Van 2003 tot zijn dood was hij voorzitter van de Nationale Raad ter Voorkoming van Discriminatie (CONAPRED).