OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Toru Sano

Toru Sano (佐野 達, Sano Toru, Shizuoka, 15 november 1963) is een Japans voormalig voetballer die als verdediger speelde.

## Clubcarrière

In 1982 ging Sano naar de Hosei University, waar hij in het schoolteam voetbalde. Nadat hij in 1986 afstudeerde, ging Sano spelen voor Nissan Motors, de voorloper van Yokohama Marinos. Met deze club werd hij in 1988/89 en 1989/90 kampioen van Japan. Sano veroverde er in 1988, 1989 en 1990 de JSL Cup en in 1988, 1989, 1991 en 1992 de Beker van de keizer. In 7 jaar speelde hij er 79 competitiewedstrijden en scoorde 1 goal. Sano beëindigde zijn spelersloopbaan in 1992.

## Japans voetbalelftal

Toru Sano debuteerde in 1988 in het Japans nationaal elftal en speelde 9 interlands.

## Statistieken

Japans voetbalelftal :
| Jaar | Wed. | Dlp. |
| 1988 | 5 | 0 |
| 1989 | 1 | 0 |
| 1990 | 3 | 0 |
| Totaal | 9 | 0 |

## Externe link

* Toru Sano op National Football Teams
* ↑ (en) Japan National Football Team Database
# Daar gaat mijn grootpapa

Daar gaat mijn grootpapa is een single van Rocco Granata. Het liedje is een eerbetoon aan zijn vrolijke opa. Het is afkomstig van zijn langspeelplaat Ik ben een gastarbeider.
Overeenkomstig de tekst is het liedje opgenomen met een fanfare.

## Hitnotering

Het liedje haalde alleen een bescheiden notering in de Vlaamse hitparade als een van de twaalf singles die er uiteindelijk in zouden staan. Het verkocht net iets beter dan de voorganger Dansen op de daken dat maar één week genoteerd stond. Granata haalde wel enige successen in Nederland, maar deze single werd te weinig verkocht om de Nederlandse hitparades te halen.

### Belgische BRT Top 30

Hitnotering: 29-12-1973 t/m 18-1-1974 :
| Week: | 1 | | 2 | |
| Positie: | 27 | x | 27 | uit |
* www.granata.be
* dutchcharts, Top40 (geen noteringen), VRT Top30
* Muziekarchief België
# Prinsenpaleis

Prinsenpaleis kan verwijzen naar:
* Prinsenpaleis (Coburg) - monument in Coburg
* Prinsenpaleis (Oldenburg) - museum in Oldenburg
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Prinsenpaleis en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Vioolconcert (Moeran)

Ernest John Moeran voltooide zijn enige Vioolconcert op 25 april 1942.
Dit werk is voor wat betreft de benodigde tijd van componeren te vergelijken met zijn Symfonie in g mineur. Hij had dat werk in 1937 net afgerond toen hij aan dit vioolconcert begon. De beoogde soliste was May Harrison met wie hij in 1938 zijn vioolsonate zou uitvoeren. De zaken liepen voorspoedig, Moeran had zich afgezonderd op Valentia Island. In 1938 stond het eerste deel grotendeel in de steigers. Vervolgens kwam de klad er in en voltooide Moeran het werk pas vier jaar later. De beoogde soliste liet het ook links liggen. Uiteindelijk kwam de eerste uitvoering tot stand tijdens een Promsconcert van 8 juli 1942. Arthur Catterall was solist met het London Philharmonic Orchestra onder leiding van Henry Wood. Het werd op de Proms Moerans populairste werk, met zes uitvoeringen:
* 8 juli 1942: Arthur Catterall, London PO, Henry Wood
* 30 juli 1943: Arthur Catterall, BBC Symphony Orchestra o.l.v. Adrian Boult
* 14 juli 1944: Audrey Catterall, BBC Symphony Orchestra o.l.v. Adrian Boult
* 28 augustus 1945: Albert Sammons, BBC Symphony Orchestra o.l.v. Adrian Boult
* 3 augustus 1950: Antonio Brosa, London Symphony Orchestra o.l.v. Basil Cameron
* 17 september 1951: Jean Pougnet, London Symphony Orchestra o.l.v. Basil Cameron
Het concert kent de klassieke driedelige opzet:
* Allegro moderato
* Rondo vivace: alla valce burlesca
* Lento.
Opvallend daaraan is dat het werk besluit met een langzaam deel, normaliter eindigt een concert met een sneller deel. Inspiratie voor het werk haalde de Britse componist met Ierse achtergrond uit zijn verblijf in Kerry County.
De populariteit na de Promsconcerten ebde behoorlijk weg. De muziek van Moeran werd als te conservatief bestempeld. Van het werk waren altijd wel opnamen aanwezig, maar allemaal bestemd voor de Britse markt:
* opname Chandos: Lydia Mordkovitsj met het Ulster Orchestra onder leiding van Vernon Handley (opname 1987-1989)
* opname Chandos: Tasmon Little met het BBC Philharmonic Orchestra onder leiding van Andrew Davis (opname 2013)
* opname Symposium: Albert Sammons met het BBC Symphony Orchestra o.l.v. Adrian Boult (opname tussen 1946-1948)
* opname Lyrita Records: John Georgiadis met het London Symphony Orchestra o.l.v. Vernon Handley
* opname Divine Art: Alfredo Campoli, BBC Symphony Orchestra o.l.v. Adrian Boult
* Uitgave Chandosopname Lydia Mordkovitsj
* Moeran database
# Hipponix benthophila

Hipponix benthophila is een slakkensoort uit de familie van de Hipponicidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Dall.
# Frouckje State

Frouckje State was een restaurant in Ryptsjerk, Nederland. Het restaurant had van 2009 tot 2013 een Michelinster.
Het restaurant werd in 2003 geopend door Thom van der Heide en Johan Oordijk. 1 januari 2010 werd het geheel overgenomen door Van der Heide en diens echtgenote Joukje. Chef-kok was Gilbert van der Heide.
Eigenaar Thom van der Heide zag zich door schuldsanering genoodzaakt Frouckje State te verkopen. Juli 2013 nam WestCord Hotels de exploitatie en het personeel van het restaurant over. Het restaurant verhuisde naar Leeuwarden, waar het op de 11e etage van het WestCord Hotel de plaats innam van restaurant Fosk en verderging onder de naam Élevé. Na de verhuizing behield het restaurant haar Michelinster.
# Stalinterieur met drie kinderen

Stalinterieur met drie kinderen is een schilderij door de Noord-Nederlandse schilder Isaac van Ostade in het Rijksmuseum in Amsterdam.

## Voorstelling

Het stelt het interieur voor van een enigszins vervallen stal met daarin drie spelende kinderen. In de stal staan en hangen allerlei voorwerpen, zoals houten vaten, rieten manden en landbouwwerktuigen. Op de voorgrond ligt een gebroken wiel waaromheen een paar kippen scharrelen. De openstaande deur links zorgt voor een sterk licht-donkercontrast in de compositie.
Boereninterieurs als deze waren in de 17e eeuw erg populair in zowel de Noordelijke als de Zuidelijke Nederlanden. Isaac van Ostade en zijn broer Adriaen van Ostade borduurden voort op het succes van de schilders Adriaen Brouwer en David Teniers de Jonge. De dramatische licht-donkertegenstelling is een typisch kenmerk van de Van Ostades. In 1642 schilderde Adriaan een vergelijkbaar werk, dat zich in het Louvre in Parijs bevindt.

## Toeschrijving en datering

Het schilderij is onder rechts van het midden gesigneerd en gedateerd "Isack · van · Ostade · 1642".

## Herkomst

Het werk wordt voor het eerst gesignaleerd op de boedelveiling van de Dresdense textielfabrikant Gustav Fedor Zschille, die 27-28 mei 1889 plaatsvond bij veilinghuis J.M. Heberle in Keulen. Later was het in het bezit van een zekere Schwarz in Berlijn. Op 21 mei 1935 werd het geveild door Hugo Helbing in Frankfurt am Main. Toen op 10 mei 1940 Duitsland Nederland binnenviel, was het werk in gedeeld eigendom van de kunsthandels I. Rosenbaum en J. Goudstikker in Amsterdam. Op 16 mei overleed Goudstikker tijdens zijn vlucht naar Engeland. Tussen 19 juli en 27 september kreeg de firma Goudstukken het werk door koop in volledig eigendom. Vervolgens verkocht de firma Goudstikker het werk op 15 oktober via bemiddeling door Erich Greitzbach door aan Hermann Göring voor zijn kunstverzameling in het buitenverblijf Carinhall. Na de bevrijding werd het werk door de geallieerden als roofkunst teruggestuurd naar Nederland en overgedragen aan Stichting Nederlands Kunstbezit (een voorloper van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed). Deze gaf het in juli 1993 in bruikleen aan het Rijksmuseum in Amsterdam.
# Stalita taenaria

Stalita taenaria is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de celspinnen (Dysderidae).
Het dier behoort tot het geslacht Stalita. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1847 door Schiødte.
# Elkalyce teresias

Elkalyce teresias is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Rothschild.
# Elkana (Bijbel)

Elkana wordt in de Bijbel genoemd als de man van Hanna en de vader van Samuël. Elkana was de zoon van Jerocham, hij woonde met zijn vrouw in Rama. Jarenlang waren zij onvruchtbaar. Bij het jaarlijkse bezoek aan Siloam deed Hanna aan God een belofte: als zij een zoon van God zou krijgen, zou zij deze teruggeven voor de dienst aan God. Een jaar later werd Samuël geboren. Toen hij oud genoeg was, bracht Hanna Samuël naar de priester Eli om hem te helpen bij de tempeldienst. Hierna sprak zij een gebed uit, dat in de Bijbel werd opgetekend.
De polygaam levende Elkana had daarnaast nog een tweede vrouw, die hem al eerder kinderen baarde: Peninna.
* ↑ I Samuël 1:1 NBV
* ↑ I Samuël 1:9-11 NBV
* ↑ I Samuël 1:24-28 NBV
* ↑ I Samuël 2:1-10 NBV
# Elkalyce formosana

Elkalyce formosana is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Matsumura.
# Skjern

Skjern kan verwijzen naar:
* Skjern (Ringkøbing-Skjern), voormalige Deense gemeente
* Skjern (parochie, Ringkøbing-Skjern)
* Skjern (parochie, Viborg)
* Skjern (rivier)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Skjern en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Station Saue

Station Saue is een station in de Estische in de gemeente Saue. Het station werd in 1872 geopend en ligt aan de Spoorlijn Tallinn - Paldiski.

## Treinen

De volgende treinen stoppen op Station Saue:
| Vervoerder | Treinsoort | Route | Opmerkingen |
| Elron | Sneltrein | Tallinn – Saue – Keila | Stopt verder in Lilleküla, Tondi en Nõmme |
| Elron | Stoptrein | Tallinn – Saue – Keila – Paldiski | Stopt op alle tussenliggende stations |
| Elron | Stoptrein | Tallinn – Saue – Keila – Turba | Stopt op alle tussenliggende stations |
| Elron | Stoptrein | Tallinn – Saue – Keila – Klooga-Ranna | Stopt op alle tussenliggende stations |
| Elron | Stoptrein | Tallinn – Saue – Keila | Stopt op alle tussenliggende stations |
Tallinn Baltisch Station · Lilleküla · Tondi · Järve · Rahumäe · Nõmme · Hiiu · Kivimäe · Pääsküla · Laagri · Urda · Padula · Saue · Valingu · Keila · Niitvälja · Klooga · Klooga-Aedlinn · Põllküla · Laoküla · Paldiski
# Efate

Efate is een eiland in Vanuatu, behorend tot de provincie Shefa. Het is 910 vierkante km groot en het hoogste punt is 647 m. Op het eiland ligt de nationale hoofdstad Port Vila. Er wonen meer dan 65.000 mensen, het is het dichtst bevolkte eiland van de archipel met 56 mensen per vierkante kilometer. De meeste mensen wonen in de hoofdstad Port Vila. In de Tweede Wereldoorlog was het eiland een belangrijke uitvalsbasis van het leger van de Verenigde Staten.
Op 13 maart 2015 werd de stad getroffen door de tropische cycloon Pam, een klasse 5 orkaan met catastrofale gevolgen.

## Beschrijving
### Bestuur

In 1889 deed de bevolking een poging om onafhankelijk te worden en noemde zich een commune, maar daaraan werd in 1890 een eind gemaakt. Het eiland wordt binnen de stadsgrenzen van Port Vila bestuurd door de gemeentelijke overheid terwijl het bestuur van het gebied buiten de stad in handen is van de provincie Shefa.

### Roy Mata

Rond het hoofdeiland liggen kleine eilandjes, in het noorden en westen Eratoka, Lelepa, Nguna, Pele en Emao. Op Eratoka is een monumentaal graf van de legendarische hoofdman Roy Mata. Dit monument wordt sinds de zeventiende eeuw als heiligdom onderhouden en staat op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO.

### Toerisme

Het eiland heeft een internationale luchthaven (Bauerfield International Airport) want er komen jaarlijks 60.000 toeristen naar Vanuatu met het vliegtuig maar ook met cruiseschepen of met een eigen jacht. Vanuit Port Vila kunnen vliegreisjes naar andere eilanden gemaakt worden. Vooral excursies naar de vulkaan Yasur op Tanna zijn gewild. De kleine nabijgelegen eilandjes Nguna, Pele en Emao zijn stratovulkanen die mogelijk samen een grote rand van een krater vormen.
Het eiland ademt de sfeer van zowel Frankrijk als Groot-Brittannië wat betreft de eetgewoonten. Daarnaast zijn er tal van goedkope Chinese restaurants en er zijn groentemarkten. Langs de kust en op de kleine eilandjes rondom zijn bungalowparken; er zijn wandelpaden, mogelijkheden voor paardrijden, kanoën in de beken, snorkelen en duiksport in zee. Er is veel keus in verblijfsmogelijkheden variërend van viersterrenhotels tot pensions en eenvoudige gasthuizen. Het eiland is ook een ideaal oord voor ecotoerisme.

### Fauna

De volgende endemische of volgens de Rode Lijst van de IUCN kwetsbare vogelsoorten kunnen er worden waargenomen: vanuatuboshoen, Bakers muskaatduif, vanuatujufferduif, Goulds stormvogel, halsbandstormvogel, koningspapegaaiamadine (Erythrura regia) en de Vanuatu-purperspreeuw. De volgende zoogdieren komen er voor: Pacifische rat (Rattus exulans) (geïntroduceerd) en de volgende soorten vleermuizen: Notopteris macdonaldi, Pteropus anetianus, Tongavleerhond (Pteropus tonganus), Hipposideros cervinus, Miniopterus australis, Miniopterus macrocneme en Miniopterus tristis.
* Beek door het bos.
* School in het dorp Eton aan de oostkust.
* Overzichtsfoto van Port Vila
* Voorstelling van de hoofdman Roy Mata.
* Het dorp Toniliu in het noordwesten.
* Eratap, eilandje in het zuidwesten.
# Estádio 24 de Setembro

Het Estádio Nacional 24 de Setembro (Nederlands: Nationaal stadion 24 september) is a multifunctioneel stadion in Bissau, de hoofdstad van Guinee-Bissau. Het stadion wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden. Er kunnen 20.000 toeschouwers in. Het nationale elftal van Guinee-Bissau speelt er zijn thuiswedstrijden.
In 2007 werd er van dit stadion gebruik gemaakt om wedstrijden te spelen voor de Amílcar Cabral Cup.
* www.worldofstadiums.com
* de.soccerway.com
* wildstat.com
# Daar gaat ze (nooit verdiend)

Daar gaat ze (nooit verdiend) is een lied van het Belgische dj-duo Dimitri Vegas & Like Mike en Nederlandse rapper Frenna. Het werd in 2019 als single uitgebracht en stond in hetzelfde jaar als zevende track op de deluxe versie van het album Francis van Frenna.

## Achtergrond

Daar gaat ze (nooit verdiend) is geschreven door Jan Savenberg en geproduceerd door Dimitri Vegas & Like Mike, Diquenza, Shafique Roman. Het is een nummer uit het genre hiphop. Het lied is een bewerking van Daar gaat ze van Vlaamse band Clouseau en bevat daarnaast een sample van In My Feelings van Canadese rapper Drake. Dimitri Vegas vertelde dat hij een band had met het nummer en Clouseau en daarom het graag in een nieuw jasje wilde steken. Het was niet de eerste keer dat het dj-duo een bewerking van het nummer maakten. Naar eigen zeggen hadden ze vijftien jaar voor Daar gaat ze (nooit verdiend) een andere bewerking op Daar gaat ze gemaakt, maar deze kon niet worden uitgebracht omdat ze geen toestemming kregen van het platenlabel van Clouseau. Toen ze de eerdere bewerking tegenkwamen, besloten ze om deze uit te werken en werd Frenna gevraagd om rapteksten in te spreken. Voor de nieuwe versie kregen ze wel toestemming voor de bewerking.
Het is voor Frenna niet de eerste keer dat hij een Nederlandstalige klassieker bewerkt tot een hiphopversie. Eerder zong hij samen met Lil' Kleine op Verleden tijd, dat een bewerking is van Onderweg van Abel en bewerkte hij samen met BLØF hun nummer Harder dan ik hebben kan naar Regen.
Op de B-kant van de single is een instrumentale versie van het lied te vinden. De single heeft in Nederland de gouden status.

## Hitnoteringen

De artiesten hadden succes met het lied in de hitlijsten van het Nederlands taalgebied. Het piekte op de twaalfde plaats van de Single Top 100 en stond elf weken in deze hitlijst. In de Vlaamse Ultratop 50 kwam het tot de 32e plek in de drie weken dat het in de lijst stond. De Top 40 werd niet bereikt; het lied bleef steken op de eerste plaats van de Tipparade.
* ↑ Daar gaat ze (nooit verdiend). Dutchcharts. Geraadpleegd op 22 oktober 2022.
* ↑ Daar gaat ze (nooit verdiend). Ultratop. Geraadpleegd op 22 oktober 2022.
* ↑ Daar gaat ze (nooit verdiend). Top 40. Gearchiveerd op 22 oktober 2022. Geraadpleegd op 22 oktober 2022.
* ↑ Dimitri Vegas & Like Mike x Frenna – Daar Gaat Ze. Hitzound. Gearchiveerd op 22 oktober 2022. Geraadpleegd op 22 oktober 2022.
* ↑ Dimitri Vegas & Like Mike coveren Clouseau: “Wij broeden al 15 jaar op ‘Daar gaat ze’”. GVA. Gearchiveerd op 22 oktober 2022. Geraadpleegd op 22 oktober 2022.
* ↑ Goud/Platina. NVPI. Gearchiveerd op 4 december 2022. Geraadpleegd op 12 december 2022.
# Prinsenmolen

Prinsenmolen kan verwijzen naar:
* De Prinsenmolen
* Prinsenmolen (Baaigem)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Prinsenmolen en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Vioolconcert (Schönberg)

Arnold Schönberg componeerde zijn enige Vioolconcert gedurende de periode 1934 tot en met 1936. Het werk is opgedragen aan vriend en strijdgenoot Anton Webern.
De opdracht van het werk kwam van Louis Krasner. Het werk is geschreven in het twaalftoonstelsel, maar dat is lang niet zo aanwezig als in andere werken van hem. Het vioolconcert klinkt soms als romantiek-muziek om even later dat weer direct los te laten. Het heeft daarbij de klassieke driedelige concerto-vorm en dito aanduidingen (snel-langzaam-snel):
* Poco allegro – vivace
* Andante grazioso
* Finale: Allegro
Schönberg schreef eerst dat het werk eigenlijk onuitvoerbaar was. Die mening moest snel herzien worden want Krasner speelde het werk op de première vlot weg. Waarschijnlijk was dat te danken aan het feit, dat hij vlak daarvoor ook al een "onuitvoerbaar" vioolconcert had gespeeld; het vioolconcert van Alban Berg. Krasner gaf wel toe dat het werk voornamelijk bestond uit het verkennen van nieuwe mogelijkheden op de viool en de concertvorm, vooral qua techniek. Collega-violisten hadden Schönberg verteld, dat het werk alleen gespeeld kon worden door zesvingerige violisten. Schönberg pareerde later met de mededeling dat hij geen problemen had gezien bij een uitvoering aangezien ook hij alle noten (stuk voor stuk dan) zelf op de viool kon spelen.
Toch was Schönberg niet zeker van zijn zaak. Na diverse uitvoeringen, waaronder twee van Krasner met het Philadelphia Orchestra onder leiding van Leopold Stokowski en een derde met het New York Philharmonic onder leiding van Dimitri Mitropoulos vroeg Schönberg aan Krasner of het allemaal wel klopte naar zijn idee. Met name de tempowisselingen en de vraag of de vioolstem voldoende duidelijk te herkennen was, waren voor de componist nog open vragen. Hij achtte Krasner en Mitropoulos dermate kundig, dat zij de vragen konden beantwoorden. Naast bovenstaande moeilijkheden kent het werk talloze maatwisselingen. Schönberg had het eerste deel af in februari 1934; delen twee en drie volgden in augustus, respectievelijk september 1936. De componist was trouwens al vanaf 1922 van plan een vioolconcert te componeren.
De twee vioolconcerten van Berg en Schönberg dwarrelen als tijdgenoten om elkaar heen. Schönberg begon er eerder aan, maar voltooide het later. Die van Berg is zeer ingetogen, gecomponeerd terwijl de componist in een depressie zat; die van Schönberg is uitbundiger. Buiten twijfel staat dat beide behoren tot de moeilijkst uit te voeren vioolconcerten. Het zijn daarbij natuurlijk ook nog stijlgenoten.

## Orkestratie

* solo viool
* 3 dwarsfluiten; 3 hobo’s, 3 klarinetten, 4 fagotten,
* 4 hoorns, 3 trompetten, 3 trombones, 1 tuba
* pauken, en percussie waaronder xylofoon
* violen, altviolen, celli, contrabassen

## Discografie

* Er is een drietal opnamen van Krasner zelf, onder meer de uitvoering van Krasner, Mitropoulos en het Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks uit de jaren 50.
* Rolf Schulte met het Philharmonia Orchestra o.l.v. Robert Craft (Naxos)
* Pierre Amoyal men het London Symphony Orchestra o.l.v. Pierre Boulez (Erato)
# Hoge heerlijkheid

Een hoge heerlijkheid was vanaf de late middeleeuwen tot laat in de achttiende eeuw een in de praktijk nagenoeg zelfstandig functionerend gebied met eigen lokale regels en plaatselijke rechtspraak. Aan het hoofd stond een landsheer die het gebied in bruikleen had gekregen van de grondeigenaar op basis van het feodale stelsel. De heer bezat vaak het recht om regelgeving op te stellen voor het gebied en om lijfstraffen uit te delen tot aan het halsrecht, het recht om misdadigers tot de galg te veroordelen en te laten executeren.
De verkregen rechten konden per heerlijkheid verschillen, dat was afhankelijk van de afspraken die waren gemaakt tussen de eigenaar die de grond in bruikleen had gegeven en de heer (vazal). Aan een hoge heerlijkheid konden bijvoorbeeld rechten zijn verbonden met betrekking tot jacht en visserij, bos- en landbouw, het molenrecht, tolrecht, marktrecht en de benoeming van dragers van bepaalde functies als burgemeester, schepen of baljuw. Een belangrijke bron van inkomsten was het tiendrecht. Aan de andere kant had een heer ook allerlei verplichtingen tegenover de grondeigenaar, ook weer afhankelijk van de oorspronkelijk gemaakte afspraken. De leenovereenkomsten konden eeuwen oud zijn maar nog steeds gelding hebben en de oorspronkelijke rechtenverlener kon een plaatselijke vorst zijn maar ook een keizer uit een ander land.
In de Nederlanden bevonden zich voor de vestiging van de Nederlandse eenheidsstaat talloze gebieden waar een heer de macht uitoefende in een hoge heerlijkheid. In de heerlijke baljuwschappen werden de baljuws (politiecommissarissen) veelal door de lokale heer aangesteld. Ook waren er heerlijkheden waar dit door een commissie werd gedaan die was samengesteld uit vertegenwoordigers van de bewoners.

## Van feodaal stelsel naar constitutie

In de Franse tijd werden de meeste rechten en verplichtingen die gebaseerd waren op het feodale stelsel vanaf 1795 afgeschaft en werden de heerlijkheden als bestuursvorm opgeheven. Alle activiteiten die in de heerlijkheden plaatsvonden werden daarmee niet opgeheven, wel werd de onderliggende juridische basis ingrijpend veranderd. Wetgeving en rechtspraak werden voor het gehele land gelijkgetrokken en waren na 1804 gebaseerd op de Code Napoléon. Provincies en gemeenten behielden het recht plaatselijke regels op te stellen.
# George II van Georgië

George II (Georgisch:გიორგი II) (ca. 1054-1112), uit het huis Bagrationi, was koning van Georgië van 1072 tot 1089. Hij was de zoon en opvolger van Bagrat IV met zijn vrouw Borena van Alanië. Omdat hij niet de interne problemen kon oplossen en zich niet kon verweren tegen de Seltsjoeken werd hij gedwongen voor troonsaftand te nemen ten gunste van zijn energieke zoon David, met wie hij een nomilae mede-heerser bleef tot aan zijn dood in 1112. Hij droeg verschillende Byzantijnse titels als Curopalates (ca.1060) en Caesar (ca.1081).

## Huwelijken en kinderen

Hij was getrouwd met Helena en had maar één zoon
* David de Bouwer