OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Nicanor Reyes

Nicanor Reyes (Manilla, 2 januari 1894 - aldaar, 9 februari 1945) was een Filipijns onderwijsbestuurder. Hij was de oprichter en eerste president van de Far Eastern University.

## Biografie

Nicanor Reyes werd geboren op 2 januari 1894 in de Filipijnse hoofdstad Manilla. Hij behaalde een Bachelor of Arts-diploma aan de University of the Philippines en studeerde aansluitend in de Verenigde Staten. In 1917 voltooide Reyes een Bachelor of Science-opleiding Handel aan de New York-universiteit en 1919 een Master-diploma aan de Columbia-universiteit. In 1921 werd Reyes aangesteld als professor bedrijfskunde aan de University of the Philippines. Na het behalen van het CPA (Certified Public Accountant) werkte hij als accountant voor diverse bedrijven tot hij op kosten van de Amerikaanse koloniale overheid naar de VS vertrok voor een vervolgstudie. In 1926 voltooide hij zijn Ph.D Accountancy aan Columbia University.
Terug in de Filipijnen richtte hij in 1928 samen met Francisco Dalupan sr. en Clemente Uson het Institute of Accountancy op. Reyes werd aangesteld als president van deze nieuwe onderwijsinstelling. Deze instelling bood in eerste instantie alleen een driejarige opleiding voor accountants aan. Een jaar na de oprichting kreeg de instelling al de naam Institute of Accounts, Business and Finance (IABF) na het toevoegen van nieuwe studierichtingen. In 1933 fuseerde de IABF met de door Vicente Fabella, Honorio Poblador en anderen oprichtte Far Eastern College. De onderwijsinstelling ging verder als de Far Eastern University (FEU). Vanaf 1934 opereerde de FEU als universiteit met Reyes als president. De universiteit is daarmee de op vijf na oudste universiteit van de Filipijnen.
Gedurende de Tweede Wereldoorlog fungeerde de campus van de FEU als hoofdkwartier van de Kempeitai, de Japanse militaire politie. Gedurende de Slag om Manilla werden de administratie en diverse gebouwen van de universiteit in brand gestoken en Reyes werd gevangen genomen en gedood door de Japanners. Hij was vanaf 1919 tot zijn dood getrouwd met Amparo Mendoza. Samen kregen ze vijf kinderen. Zijn oudste zoon Nicanor Reyes jr. was in de jaren 50 ook president van de FEU.
# Nicanor Parra

Nicanor Parra (San Fabián de Alico, 5 september 1914 - Las Cruses, 23 januari 2018) was een Chileense wiskundige en dichter, wiens werken een belangrijk invloed hebben gehad op de literatuur van heel Zuid-Amerika. Hij heeft zich als “antipoeta” verklaard, wat betekent dat hij de pompeuze wijzen van andere dichters wilde verwerpen.
Na lezingen zei hij, “Ik trek alles wat ik gezegd heb weer in.” Een van zijn dichtbundels, Poemas y antipoemas (Gedichten en antigedichten, vert. Bertus Dijk, 1972), heeft een groot invloed gehad op de Beat Generation. In 2011 won Parra de Cervantesprijs voor zijn gehele oeuvre.
Zijn zuster Violeta Parra was een volkszangeres van internationaal belang. Parra werd 103 jaar oud. Zie: Lijst van bekende honderdplussers.

## Werken

* Cancionero sin nombre, 1937
* Poemas y antipoemas, 1954, Poems & Antipoems, Jonathan Cape, ca. 1968
* La cueca larga, 1958
* Versos de salón, 1962
* Manifiesto, 1963
* Canciones rusas, 1967
* Obra gruesa, 1969
* Los profesores, 1971
* Artefactos, 1972
* Sermones y prédicas del Cristo de Elqui, 1977
* Nuevos sermones y prédicas del Cristo de Elqui, 1979
* El anti-Lázaro, 1981
* Plaza Sésamo, 1981
* Poema y antipoema de Eduardo Frei, 1982
* Cachureos, ecopoemas, guatapiques, últimas prédicas, 1983
* Chistes para desorientar a la policía, 1983
* Coplas de Navidad, 1983
* Poesía política, 1983
* Hojas de Parra, 1985
* Poemas para combatir la calvicie, 1993
* Páginas en blanco, 2001
* Lear Rey & Mendigo, 2004
* Obras completas I & algo +, 2006
* Discursos de Sobremesa, 2006, transl. Dave Oliphant, After Dinner Declarations, Host Publications, Inc., 2009
* Bibsys: 90222522
* Biblioteca Nacional de España: XX1059168
* Bibliothèque nationale de France: cb121200032 (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058523348606706
* CiNii: DA09011822
* Gemeinsame Normdatei: 118591797
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1603 7906
* Library of Congress Control Number: n50050784
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000018493
* MusicBrainz: e379bb92-88fe-4e61-9d9e-d7620ad2fe10
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0002180
* Nationale bibliotheek van Australië: 35410118
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007439108405171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002667447
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000276374
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070894876
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003671949
* LIBRIS: 221948
* SNAC: w6km0pz4
* Système universitaire de documentation: 029610354
* Virtual International Authority File: 19710563
* WorldCat (via VIAF): 19710563
# New York City Marathon 1974

De New York City Marathon 1974 werd gelopen op zondag 29 september 1974. Het was de vijfde editie van deze marathon.
De Amerikaan Norbert Sander won de wedstrijd bij de mannen in 2:26.30. Zijn landgenote Kathrine Switzer zegevierde bij de vrouwen in 3:07.29.
In totaal finishten 259 marathonlopers de wedstrijd, waarvan 250 mannen en 9 vrouwen.

## Uitslagen
### Mannen

| rang | naam | land | tijd |
| 1 | Norbert Sander | USA | 2:26.30 |
| 2 | Art McAndrews | USA | 2:28.16 |
| 3 | Larry Frederick | USA | 2:32.18 |
| 4 | Arthur Hall | USA | 2:35.01 |
| 5 | Bill Rodgers | USA | 2:35.59 |
| 6 | Hugh Sweeny | USA | 2:37.27 |
| 7 | Michael Baxter | USA | 2:37.31 |
| 8 | Mike Scarbrough | USA | 2:41.00 |
| 9 | Kevin McDonald | USA | 2:44.29 |
| 10 | Colin Beer | USA | 2:45.10 |

### Vrouwen

| rang | naam | land | tijd |
| 1 | Kathrine Switzer | USA | 3:07.29 |
| 2 | Elizabeth Franceschini | USA | 3:36.18 |
| 3 | Faith Berriman | USA | 3:55.06 |
| 4 | Ann Degroff | USA | 3:55.49 |
| 5 | Durhane Rieger | USA | 4:03.17 |
| 6 | Mary Ann Pepan | USA | 4:21.00 |
| 7 | Betty Phillips | USA | 4:27.48 |
| 8 | Cheryl Weill | USA | 4:29.37 |
| 9 | Mary Hart | USA | 5:18.17 |
* (en) World Marathon Rankings for 1974 op www.arrs.run
* (fr) Uitslagen op courir.marathon.free.fr
* (en) Informatie op www.arrs.run
1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021
# ACM Transactions on Internet Technology

ACM Transactions on Internet Technology is een internationaal, aan collegiale toetsing onderworpen wetenschappelijk tijdschrift op het gebied van de technologie achter internet. De naam wordt in literatuurverwijzingen meestal afgekort tot ACM Trans. Internet Tech. Het wordt uitgegeven door de Association for Computing Machinery (ACM).
* ACM Transactions on Internet Technology op OCLC WorldCat
* ACM Transactions on Internet Technology op journalseek.net
# ACM Transactions on Information Systems

ACM Transactions on Information Systems is een internationaal, aan collegiale toetsing onderworpen wetenschappelijk tijdschrift op het gebied van de informatiesystemen. De naam wordt in literatuurverwijzingen meestal afgekort tot ACM Trans. Inform. Syst. Het wordt uitgegeven door de Association for Computing Machinery (ACM).
* ACM Transactions on Information Systems op OCLC WorldCat
* ACM Transactions on Information Systems op journalseek.net
# Acclamatio

Acclamatio (< acclamare = ad (toe) + clamare (roepen)) was in het oude Rome de openbare uitdrukking van de goed- of afkeuring, genoegen of on­genoegen etcetera door luid gejuich.

## Romeinse Republiek

Bij vele gebeurtenissen schijnen bepaalde vormen van acclamatio gebruikelijk geweest te zijn bij de Romeinen, zoals bij Romeinse huwelijken, Io Hymen, Hymenaee of Talassio (zie Livius, I 9.); bij triomftochten, Io triumphe, Io triumphe; aan het eind van toneelstukken riep de laatste acteur Plaudite ("applaudisseer") uit naar de toeschouwers; een redenaar werd gewoonlijk geprezen met uitdrukkingen zoals Bene et praeclare ("goed en zeer mooi"), Belle et festive ("mooi en feestelijk"), Non potest melius ("het kon niet beter"), enzovoort (Cic., De Orat. III 26.)

## Keizertijd

Onder het keizerrijk werd acclamatio ook gebruikt om de lof en vleierijen aan te duiden die de senaat aan de keizer en zijn familie toewuifde. Deze acclamationes, die herhaaldelijk door de Scriptores Historiae Augustae worden geciteerd, waren dikwijls van aanzienlijke lengte en het schijnt dat deze door alle senatoren werden gescandeerd. Er waren regelmatige acclamationes die door de mensen werden gescandeerd, waarvan een van de gebruikelijkste Dii te servent ("Mogen de goden jou behoeden"). (Capitol., Maxim. duo 16, 26, Gordian. tres 11; Lamprid., Alex. Sever. 6-12 ; Vopisc., Tac. 4, 5, 7, Prob. 11.)
# AH7

Aziatische weg 7 (Kazachs: Азиялық маршруты, Azīyalyq Marshrūty; Engels: Asian Highway 7) is een van de hoofdroutes van het Asian Highwayproject. De totale lengte van de Aziatische weg is 5.868 kilometer. De AH7 loopt achtereenvolgens door de landen Rusland, Kazachstan, Kirgizië, Oezbekistan, Tadzjikistan, Afghanistan en Pakistan. Hij begint in de Russische stad Jekaterinenburg, en eindigt in Karachi, de grootste stad van Pakistan.
De AH7 deelt zijn route tussen Merke (Мерке, Kazachstan) en Kara-Balta (Kirgizië) ongeveer honderd kilometer lang met de AH5. Bij Kaboel (Afghanistan) stopt de AH7, maar door middel van de AH1 is de stad Kandahar te bereiken, vanwaar de AH7 zijn route hervat richting Pakistan.
Volgens het handboek van het Asian Highwayproject uit 2002 is bijna de gehele route verhard. Alleen een traject van 72 kilometer in Kirgizië en een stuk van 83 kilometer in Tadzjikistan zijn onverhard.
# Abandonware

Met abandonware wordt verouderde software bedoeld, die meestal niet meer door de ontwikkelaar of rechthebbende wordt ondersteund of verkocht. Het woord is een samentrekking van het Engelse werkwoord to abandon (wat "verlaten" betekent) en software. Het gaat dan om oude computerspellen voor DOS, Apple Macintosh, Amiga en spelcomputers, maar eveneens software die al enige tijd niet meer ontwikkeld wordt.
Hoewel de definities verschillen, gaat het meestal om software die niet langer verkocht wordt, en waarvoor de producent geen ondersteuning meer biedt. Daardoor wordt het voor consumenten onmogelijk om het programma legaal aan te schaffen, of om beschadigde diskettes te vervangen.
Rond 1997 ontstonden de eerste websites die de uitdrukking abandonware hanteerden en het mogelijk maakten de software te downloaden.
Sommige websites beweren ten onrechte dat het om software gaat waar oorspronkelijk wel auteursrecht op zat, maar die door de makers niet meer wordt geclaimd, bijvoorbeeld omdat het bedrijf niet meer bestaat, of omdat het te duur zou worden om het auteursrecht te handhaven.
Als een bedrijf niet meer bestaat hoeft daarmee nog niet het auteursrecht te zijn vervallen: dat kan opgekocht zijn. En software waarvan het auteursrecht verlopen is doordat het bijvoorbeeld ouder dan 70 jaar is, bestaat nog niet. Verder zijn de rechten van sommige oude spellen opgekocht door bedrijven die ze willen exploiteren voor mobiele telefoons.
In sommige gevallen wordt het spel door de rechthebbenden vrijgegeven. Afhankelijk van de omstandigheden wordt het dan in feite freeware, opensourcesoftware of valt het in het publieke domein. Soms bieden de rechthebbenden ook zelf een ouder spel gratis aan. Dit doen ze meestal om publiciteitsredenen.
Omdat de hardware en software waar het spel oorspronkelijk voor werd ontwikkeld tegenwoordig veelal niet meer voorhanden is, worden dikwijls emulators gebruikt zodat het spel kan worden gespeeld op moderne computers. Zo kunnen veel spellen gespeeld worden die vroeger heel populair waren.
# Nieuwe-Wetering (Utrecht)

Nieuwe Wetering is een buurtschap behorende tot de Nederlandse gemeente De Bilt, in de provincie Utrecht. Het ligt bij de oprit van de A27 aan het begin van de N234.
Dorpen: Bilthoven · De Bilt · Groenekan · Hollandsche Rading · Maartensdijk · Westbroek Gehuchten: Achterwetering · Achttienhoven · Blauwkapel (deels) · Nieuwe-Wetering Utrecht · Plaatsen in de provincie Nederland · Provincies · Gemeenten
# Achiel Smets

Achiel Frans Smets (Broechem, 9 januari 1931 – Antwerpen, 24 oktober 2005) was een Belgisch politicus voor de CVP.

## Levensloop

Hij was getrouwd met Maria Suykerbuyk. Smets werd voorzitter van het KAJ Broechem, propagandist van het KAJ voor het verbond Antwerpen en propagandist voor het ACW in Antwerpen. Hij werd gemeenteraadslid in deze stad.
Hij werd in 1974 verkozen tot lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers voor het arrondissement Antwerpen en vervulde dit mandaat tot in 1981. In de periode april 1974-oktober 1980 zetelde hij als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook in de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd. Vanaf 21 oktober 1980 tot november 1981 was hij tevens korte tijd lid van de Vlaamse Raad, de opvolger van de Cultuurraad en de voorloper van het huidige Vlaams Parlement. In 1982 werd hij voor de CVP verkozen als gemeenteraadslid voor Antwerpen.
Hij was verder ook nog beheerder-voorzitter van de Antwerpse Waterwerken en beheerder-voorzitter van de sociale huisvestingsmaatschappij 'De Goede Woning'.

## Literatuur

* In memoriam Achiel Smets, in: De Volksmacht, editie Antwerpen", 28 oktober 2005.

## Externe link

* Fiche Achiel Smets; ODIS
* ↑ Biografische fiche Achiel Smets; Vlaams Parlement . Gearchiveerd op 18 oktober 2016.
# Achiel Verstraete

Achiel Verstraete (Kaaskerke, 27 oktober 1898 - Mendoza, Argentinië, 10 maart 1980) was een Belgisch senator.

## Levensloop

Verstraete werd vroeg wees en studeerde tot in 1914 aan het Sint-Jozefcollege te Turnhout. Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog vluchtte hij naar Frankrijk en werd in 1916 opgeroepen voor het Belgisch leger. Hij werd gewond tijdens het laatste offensief in 1918. Hij werd bediende bij de Commissie van Openbare Onderstand in Turnhout en studeerde verder aan de ULB, waar hij promoveerde tot doctor in de rechten.
Hij vestigde zich als advocaat aan de balie van Ieper en werd de naaste medewerker van Jeroom Leuridan. In 1934 werd hij arrondissementsleider van het Vlaamsch Nationaal Verbond in Ieper. Ook werd hij in 1935 commissaris van de in Aalst gevestigde Uitgeverij Dietschland. Van 1939 tot 1946 zetelde Verstraete als rechtstreeks gekozen senator voor het arrondissement Gent-Eeklo in de Senaat.
Aanvankelijk bleef hij tijdens de Tweede Wereldoorlog met Ieper verbonden als leider van het VNV en als hoofdman van de Zwarte Brigade. Hij sloot ook aan bij de DeVlag. Na de oorlog werd het dossier gevonden met beschuldigingen in die tijd door Verstraete bij de Duitsers ingediend tegen de burgemeester van Ieper Jean Vanderghote. Van 1941 tot 1943 was hij kabinetschef van Gérard Romsée en van 31 mei 1943 tot 1 september 1944 was hij gouverneur ad interim van de provincie Oost-Vlaanderen.
Na de Bevrijding leefde hij enkele maanden ondergedoken en in 1946 vluchtte hij naar Zwitserland. In augustus 1947 veroordeelde de krijgsraad in Gent hem bij verstek ter dood. In 1948 kon hij uitwijken naar Argentinië en werd er actief in de textielsector. Hij werd lid van 'Vlamingen in Argentinië' en werkte mee aan hun tijdschrift De Schakel - El Lazo. Verstraete bleef in Argentinië wonen tot aan zijn dood in 1980.

## Literatuur

* H. J. DEMOEN, Jeroom Leuridan: recht en trouw, 1963.
* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
* J. VAN DINGENEN, Achiel Verstraete, in: Broederband, april 1980.
* Evrard RASKIN, Gerard Romsée. Een ongewone man, een ongewoon leven, Antwerpen, 1995.
* Pieter-Jan VERSTRAETE, Achiel Verstraete, in: Nieuwe encyclopedie van de Vlaamse Beweging, Tielt, 1998.
* Pieter-Jan VERSTRAETE, Onverfranst, onverduitst. De oorlogsjaren van Jeroom Leuridan, 2000
* Nico WOUTERS, Oorlogsburgemeesters 40/44. Lokaal bestuur en collaboratie in België, Tielt, 2004.
* Nico WOUTERS, De Führerstaat. Overheid en collaboratie in België, Tielt, 2006.
* ↑ Biografie Achiel Verstraete in de Nieuwe Encyclopedie van de Vlaamse Beweging.
# Abu al-Qasim (emir)

Abū l-Qāsim Alī ibn al-Hasan (Arabisch: أبو القاسم علي بن الحسن, onbekend - 13 juli 982, Crotone) was van 969 tot 982 emir van Sicilië uit de dynastie van de Kalbiden, die Sicilië van 948 tot 1053 regeerde.

## Voorgeschiedenis

De Aghlabiden uit Ifriqiya voerden vanaf 827 een oorlog op Sicilië om het eiland te veroveren op het Byzantijnse Rijk. Na de val van de Aghlabiden, gingen de emirs van Sicilië steeds meer hun eigen weg. De Fatimiden, die de Aghlabiden verslagen hadden, benoemden in 948 Hassan al-Kalbi tot emir van Sicilië en gaven hem de opdracht om aldaar een opstand neer te slaan. Hassan al-Kalbi vestigde zich in Palermo en stichtte de dynastie van de Kalbiden. Hij werd in 954 opgevolgd door zijn zoon Ahmad ibn Hassan die in 969 overleed.

## Regering

Ahmad ibn Hassans zoon en opvolger Abu al-Qasim voerde een eigen koers, los van de Fatimiden in Caïro. Doordat het Byzantijnse Rijk na de dood van keizer Johannes I Tzimiskes in 976 in een regeringscrisis terechtkwam, besloot al-Qasim de Byzantijnse bezittingen in Zuid-Italië aan te vallen. De emir stuitte echter op sterke tegenstand van Langobardische vorsten, zoals de hertog van Spoleto. Na jaren strijd kregen de Saracenen echter de overhand en besloot keizer Otto II van het Heilige Roomse Rijk een leger te sturen. In 982 veroverde dat leger Tarente en marcheerde door Calabrië, waar continu schermutselingen uitbraken met de troepen van Abu al-Qasim.

## Slag bij Crotone

Op 13 juli 982 kwam het tot een veldslag bij Crotone. Het keizerlijke leger van Otto II boekte in het begin overwinningen en emir Abu al-Qasum overleed tijdens de gevechten. De Saracenen hadden echter de tijd om zich opnieuw te formeren en verrasten de troepen van Otto II, waarna de Saracenen de overwinning behaalden.
# Nicolaaskathedraal (Kiev)

De Kathedraal van de heilige Nicolaas (Oekraïens: Військовий Микільський собор; Russisch: Николаевский военный собор) was een orthodoxe kathedraal in Kiev. In de volksmond stond de kathedraal bekend als de "Grote Nicolaas". Het betrof een militaire kathedraal van het Oekraïne en was een van de meer dan 150 andere orthodoxe bouwwerken in Kiev die ten prooi viel aan de atheïstische vernietiging.

## Geschiedenis

De kathedraal werd gebouwd in de jaren 1690-1696 in de stijl van de Oekraïense barok. Architect was Osip Dmitrivitsj Startsev. Sinds 1831 werd het Keizerlijke Leger beschermheer van de kerk. Deze militaire associatie kwam tot uiting door de plaatsing van een aantal kanonnen bij de kerk. De iconostase van zeven geledingen hoog gold als een van de mooiste van heel Kiev. In de kathedraal werden de relieken bewaard van de heilige Johannes Chrysostomos.

## Na de oktoberrevolutie

In 1934 bliezen de Sovjets de kathedraal op. Op de lege plek van de kathedraal werd in de jaren 60 een onderkomen voor een communistische jeugdorganisatie gebouwd. In 2009 riep Viktor Joesjtsjenko op tot herbouw van de kathedraal in de oorspronkelijke staat.
# Nijntje museum

Het nijntje museum (voorheen dick bruna huis) is een museum in de Nederlandse stad Utrecht waar peuters en kleuters hun wereld kunnen ontdekken samen met nijntje en haar vriendjes. Het museum is een onderdeel van het Centraal Museum.

## dick bruna huis

Het museum werd op 18 februari 2006 als "dick bruna huis" geopend in aanwezigheid van de auteur. Er waren meer dan 1200 werken van Dick Bruna te bewonderen, waaronder de nijntjeboeken en Bruna's eerste boekomslagen, affiches en zijn werk voor Amnesty International, het Rode Kruis en andere organisaties.

## nijntje museum

Het museum werd 6 juli 2015 gesloten voor verbouwing en op 6 februari 2016 heropend als "nijntje museum". Het is sindsdien vooral bedoeld voor peuters en kleuters. Er is een aantal ruimtes ingericht waar kinderen kunnen spelen, leren en knutselen in de wereld van Dick Bruna. Er worden regelmatig activiteiten georganiseerd. Sinds eind januari 2016 wordt 's avonds op de gevel van het museum een animatie over nijntje en haar vriendjes geprojecteerd. Het originele atelier en werk van Dick Bruna zijn in de nieuwe opzet te zien in het Centraal Museum.

## Geen hoofdletters

Omdat de auteur zelf in zijn werk nooit hoofdletters gebruikte, wordt de naam van het museum ook zonder hoofdletters geschreven.
* Website van het museum
* ↑ Curator Yolanda van den Berg: “Het nijntje museum is de wereld van nijntje in 3D”. DUIC (2 februari 2016). Geraadpleegd op 23 augustus 2024.
* ↑ Nijntje stapt 's avonds even uit voordeur museum. RTV Utrecht (29 januari 2016). Geraadpleegd op 23 augustus 2024.
# Nijntje en haar vriendjes

Nijntje en haar vriendjes is een stop-motion-animatieserie gebaseerd op de kinderboekenserie nijntje van de Nederlandse schrijver Dick Bruna. Het programma werd in Nederland uitgezonden bij de KRO van 1 oktober 2002 tot 24 juni 2005.
Onder de titel Miffy and Friends werd de serie vanaf 2003 onder andere ook uitgezonden op CITV in Groot-Brittannië en op Noggin in de Verenigde Staten. De serie is in ruim 70 landen uitgezonden.
* ↑ (en) Major Deals Set Stage for MIFFY and FRIENDS Brand Expansion In United States and Canada. PR Newswire (21 januari 2003). Gearchiveerd op 30 juni 2016.
* ↑ (en) Australian and Dutch Stations Buy ‘Miffy’. License Mag (17 oktober 2014). Gearchiveerd op 31 juli 2017.
# Abby Carlton

Abby Carlton is een personage uit de Amerikaanse soapseries The Bold and the Beautiful en zusterserie The Young and the Restless. Abby werd geboren in 2000 en werd eerst gespeeld door de zusjes Reinherz, voornamelijk door Morgan Reinherz. in 2003 werden ze vervangen door de zusjes Pace, na een maand verdween Abby een drietal maanden van het scherm en keerde terug in december 2003 en werd toen twee jaar verouderd. Darcy Rose Byrnes werd de nieuwe Abby. Tot eind 2004 had Abby een vrij beperkte rol, maar haar rol werd groter van begin 2005 tot begin 2007, daarna verdween ze weer uit beeld tot juni 2007 toen ze van tijd tot tijd terugkeerde. Gezien haar ouders gescheiden zijn en ze nu in Los Angeles en Genoa City wonen maakt ze optredens in beide series.

## Personagebeschrijving

Abby is de dochter van Ashley Abbott en Victor Newman. Ashley had het sperma van Victor gestolen in een spermabank omdat ze wanhopig een kind van Victor wilde hebben. Jaren eerder was ze zwanger van Victor maar voerde toen een abortus uit. Tegen iedereen zei ze dat ze naar een spermabank geweest was en kort daarna trouwde ze met Brad Carlton, die Abby adopteerde en haar behandelde alsof ze zijn eigen vlees en bloed was. Abby kwam per ongeluk achter de waarheid toen haar moeder naar een video keek die ze opgenomen had toen ze kanker had. Ze probeerde een band op te bouwen met Victor, maar nadat ze van een paard viel wilde ze niet meer naar de ranch van Victor gaan. Ze is Brad altijd als haar vader blijven zien.
Begin 2007 ging Ashley voor Jabot International werken in Hongkong en ze nam Abby met zich mee. In juni 2007 verhuisde Ashley met Abby naar Los Angeles om daar voor Forrester te gaan werken.