OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Megistias

Megistias was een ziener uit Akarnanië die aanwezig was tijdens de Slag bij Thermopylae. Hij vocht er samen met de Spartanen tegen de Perzen, die veel talrijker waren.

## Slag bij Thermopylae

In 480 v.Chr. vielen de Perzische troepen Griekenland binnen. De Spartanen zonden een kleine strijdmacht van 300 Spartiaten vooruit om de pas van Thermopylae te verdedigen, samen met bondgenoten, waardoor het totale aantal op 7.000 man kwam. Dit was bedoeld als een 'symbolische' verdediging van Athene, dat anders zomaar zou opgegeven zijn door de Grieken. Op hun tocht naar de Thermopylae-pas kwamen de Spartanen, die al zeker waren van hun dood, Megistias, de ziener, tegen, deze had hun nederlaag ook al voorspeld. Na twee dagen van strijd kwam het Leonidas, koning en bevelhebber van de Spartanen, ter ore dat de Perzische 'Onsterfelijken', het keurkorps van koning Xerxes, een omtrekkende beweging hadden gemaakt om zo de Grieken te omsingelen. Leonidas gaf hierop het bevel dat iedereen het slagveld zou verlaten, uitgezonderd de Spartanen, Thespiërs en Thebanen. Bij degenen die weggezonden waren hoorde ook Megistias, maar die gaf echter geen gehoor aan dit bevel. Hij zorgde er echter wel voor dat zijn zoon, die ook in deze strijdmacht diende, wel vertrok.
Alle resterende verdedigers sneuvelden tot de laatste man op die derde dag, onder wie ook Megistias. Bij Thermopylae werden later veel monumenten opgericht voor de verdedigers door Simonides. Megistias kreeg ook een apart opschrift:
   Hier ligt de ziener Megistias die tot zijn eeuwige glorie bij de Spereichos-rivier stierf door het Medisch geweld Hij heeft met kennis van zaken voorspeld dat de doodsdemon dreigde. Eergevoel heeft hem belet dat hij zijn koning verliet.
# Megistocera filipes filipes

Megistocera filipes filipes is een tweevleugelige uit de familie langpootmuggen (Tipulidae). De soort komt voor in het Afrotropisch gebied.
# Mesotropiscus

Mesotropiscus is een geslacht van wantsen uit de familie van de Miridae (blindwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Izjaslav Kerzjner en Randall Tobias Schuh in 1998.

## Soorten

Het genus is monotypisch en bevat alleen de volgende soort:
* Mesotropiscus viridifasciatus (Reuter, 1907)
* ↑ Mesotropiscus Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 26 november 2023.
* ↑ Mesotropiscus Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Gearchiveerd op 25 september 2024. Geraadpleegd op 26 november 2023.
* ↑ Mesotropiscus Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Gearchiveerd op 26 november 2023. Geraadpleegd op 26 november 2023.
# Mesacanthion pannosum

Mesacanthion pannosum is een rondwormensoort uit de familie van de Thoracostomopsidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Wieser.
# Mesacanthion paradentatum

Mesacanthion paradentatum is een rondwormensoort uit de familie van de Thoracostomopsidae.
# Melanotus waltersi

Melanotus waltersi is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door Platia & Schimmel.
# Messerschmitt S 14

De Messerschmitt S13 en S14 waren zweefvliegtuigen die door de Duitse vliegtuigontwerper Messerschmitt werden ontwikkeld en gebouwd.

## Ontwikkeling

In de tijd dat deze toestellen werden ontwikkeld werkte Messerschmiit nog samen met zijn oude vriend Friedrich Harth. Samen met hem was hij al een tijd bezig met het ontwikkelen en bouwen van zweefvliegtuigen.
Na het succes van de S11 begon men met de ontwikkeling van een opvolger. Het toestel verschilde niet zoveel van zijn voorganger maar bij dit ontwerp waren alle kabels voor de besturing in de vleugels weggewerkt.
Voor een competitie voor zweefvliegtuigen in september 1932 werden de S13 en S14. Op 13 september vestigde Harth met de S13 een duurrecord van 21 minuten.
De S14 was een verdere ontwikkeling uit de S13. Het toestel was het eerste Messerschmitt zweefvliegtuig dat men een door linnen beklede romp was voorzien. Het toestel werd tijdens dezelfde competitie gebruikt maar stortte kort na de start reeds neer waarbij de piloot, Wolf Hirth, gewond raakte.
Een tweede toestel stortte korte tijd later ook neer.
Messerschmitt bouwde in die periode nog slechts een of enkele toestellen in een serie. Van deze serie werden in totaal slechts drie toestellen gebouwd.
* Messerschmitt An Aircraft Album - J. Richard Smith - SDN 7110-0224-X
Vooroorlogse ontwerpen: S 7 · S 8 · S 9 · S 10 · S 13 · S 14 · S 15 · S 16 · M 17 · M 18 · M 19 · M 20 · M 21 · M 22 · M 23 · M 24 · M 25 · M 26 · M 27 · M 28 · M 29 · M 30 · M 31 · M 33 · M 35 · M 36 · M 37
Ontwerpen 1933-1945: Bf 108 · Bf 109 · Bf 109TL · Bf 109Z · Bf 110 · Bf 161 · Bf 162 · Me 163 · Me 209 · Me 210 · Me 261 · Me 262 · Me 263 · Me 264 · Me 265 · Me 290 · Me 309 · Me 309Z · Me 321 · Me 323 · Me 328 · Me 334 · Me 410 · Me 509 ·
Projecten tot 1945: P.1051 · P.1062 · P.1065 · P.1070 · P.1073 · P.1092 · P.1095 · P.1099 · P.1100 · P.1101 · P.1102 · P.1103 · P.1104 · P.1106 · P.1107 · P.1108 · P.1109 · P.1110 · P.1111 · P.1112
Libelle · Schwalbe · Wespe · P.08.01 · Zerstörer Project II
Overig: C-44
# Messerschmitt Me P.1112

De Messerschmitt Me P.1112. is een jachtvliegtuig project van de Duitse vliegtuigontwerper Messerschmitt.

## Ontwikkeling

Het Me P.1112 project werd opgestart om de tekortkomingen van de P.1111 te verhelpen. Waldemar Vogt was het hoofd van de projectbureau. De eerste ontwerpen werden in het begin van 1945 gemaakt. Deze doorliepen een aantal aanpassingen voordat het definitieve ontwerp op tafel lag. Dit ontwerp was voorzien van een vleugel met een pijlstand van 40 graden. In iedere vleugel was een zelfdichtende brandstoftank van 250 kg geplaatst. Er was in de romp, direct boven de motor, nog een 550 kg tank aangebracht. De motor was een Heinkel-Hirth He S 011A straalmotor. In het ontwerp was rekening gehouden dat men later de krachtigere Heinkel-Hirth He S 011B wilde gaan inbouwen. De luchtinlaten waren aan weerskanten van de romp onder de vleugelwortels geplaatst. De staartsectie had een V-vorm. De cockpit was als drukcabine uitgevoerd en er was een schietstoel geplaatst. De voorruit bestond uit 100 mm dik kogelvrij glas, de zijkanten waren 60 mm dik.
De bewapening bestond uit vier 30 mm MK108 kanonnen. Deze waren in de zijkanten van de romp aangebracht. Twee MK108 kanonnen konden door twee 30 mm MK103 kanonnen worden vervangen. Tevens kon ook een 55 mm MK112 kanon in de rompzijkant worden geplaatst of een 50 mm MK214 kanon in de romp worden geplaatst. De loop van dit wapen ging door de bovenkant van de cockpitkap.
Vogt schatte dat het toestel de eerste testvluchten zou kunnen maken tegen de zomer van 1946. Men was reeds begonnen met de bouw van een schaalmodel van de rompvoorkant toen de Geallieerde troepen op 29 april 1945 Oberrammergau binnentrokken en de Messerschmitt werkplaatsen bezette. Alle documenten die betrekking hadden op de Me P.1112 werden in beslag genomen.

## Na de oorlog

Na de oorlog begon men in Amerika met de ontwikkeling van de Chance-Vought F7U-1. Hiervoor werden waarschijnlijk een deel van de in beslag gegevens gebruikt. De vleugels van dit toestel leken uiteindelijk erg veel op die van de Me P.1112. Dit was geen echte verrassing. Waldeman Vogt vond hier na de Tweede Wereldoorlog werk.
Vooroorlogse ontwerpen: S 7 · S 8 · S 9 · S 10 · S 13 · S 14 · S 15 · S 16 · M 17 · M 18 · M 19 · M 20 · M 21 · M 22 · M 23 · M 24 · M 25 · M 26 · M 27 · M 28 · M 29 · M 30 · M 31 · M 33 · M 35 · M 36 · M 37
Ontwerpen 1933-1945: Bf 108 · Bf 109 · Bf 109TL · Bf 109Z · Bf 110 · Bf 161 · Bf 162 · Me 163 · Me 209 · Me 210 · Me 261 · Me 262 · Me 263 · Me 264 · Me 265 · Me 290 · Me 309 · Me 309Z · Me 321 · Me 323 · Me 328 · Me 334 · Me 410 · Me 509 ·
Projecten tot 1945: P.1051 · P.1062 · P.1065 · P.1070 · P.1073 · P.1092 · P.1095 · P.1099 · P.1100 · P.1101 · P.1102 · P.1103 · P.1104 · P.1106 · P.1107 · P.1108 · P.1109 · P.1110 · P.1111 · P.1112
Libelle · Schwalbe · Wespe · P.08.01 · Zerstörer Project II
Overig: C-44
# Mesochorus grandidentatus

Mesochorus grandidentatus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Dasch in 1974.
# Mesochorus grandisops

Mesochorus grandisops is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Dasch in 1971.
# Metacrangon monodon

Metacrangon monodon is een garnalensoort uit de familie van de Crangonidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Birstein & Vinogradov.
# Metacrangon nipponensis

Metacrangon nipponensis is een garnalensoort uit de familie van de Crangonidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Yokoya.
# Mesedra subsequa

Mesedra subsequa is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Warren.
# Messigny-et-Vantoux

Messigny-et-Vantoux is een gemeente in het Franse departement Côte-d'Or (regio Bourgogne-Franche-Comté). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Dijon. Messigny-et-Vantoux telde op 1 januari 2021 1.699 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Messigny-et-Vantoux bedroeg op 1 januari 2021 33,92 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 50,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Messigny-et-Vantoux met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* 1 2 Populations légales 2021.
# Mesochorus impunctatus

Mesochorus impunctatus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Dasch in 1974.
# Metarctia debauchei

Metarctia debauchei is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae), onderfamilie beervlinders (Arctiinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door Sergius Kiriakoff.
Deze nachtvlinder komt voor in tropisch Afrika.
# Mesochorus norrbyneus

Mesochorus norrbyneus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Schwenke in 1999.
# China Women's Open

Het China Women's Open is een jaarlijks golftoernooi voor vrouwen in China, dat deel uitmaakt van de China LPGA Tour en de LPGA of Korea Tour. Het werd opgericht in 2007 en vindt sindsdien telkens plaats op de Orient Xiamen Golf & Country Club in Shenzhen. Het werd ook georganiseerd onder de naam China Ladies Open
Het wordt gespeeld in een strokeplay-formule van drie ronden (54-holes).

## Winnaressen

| Jaar | Winnares | Score | Score | Info |
| China Ladies Open |||||
| 2006 | Jiyai Shin | 271 | –17 | |
| 2007 | Jiyai Shin | 203 | –13 | Ingekort tot een 54-holes event |
| Orient China Ladies Open |||||
| 2008 | Choi He-yong | 205 | –11 | |
| 2009 | Ryu So-yeon | 211 | –5 | |
| Hyundai China Ladies Open |||||
| 2010 | Kim Hae-youn | 212 | –4 | |
| 2011 | Kim Hae-youn | 210 | –6 | |
| 2012 | Kim Hyo-joo | 205 | –11 | |
| Hyundai China Women's Open |||||
| 2013 | Jang Ha-na | 213 | –3 | |
| 2014 | Kim Hyo-joo | 202 | –14 | |
| Toernooirecord (54-holes) | $^{po}$ = winnares na play-off |
* (ko) Overzicht van winnaressen op LPGA of Korea Tour
Lotte Mart Women's Open · Nexen Saint Nine Masters · Edaily Ladies Open · Woori Ladies Championship · Doosan Match Play Championship · E1 Charity Open · Lotte Cantata Women's Open · S-OIL Champions Invitational · Korea Women's Open · Kumho Tire Women's Open · Jeju Samdasoo Masters · Hanwha Finance Classic · KyoChon Honey Ladies Open · Nefs Masterpiece · MBN Women's Open · Charity High1 Resort Open · YTN-Volvik Women's Open · KLPGA Championship · Daewoo Classic · Pak Se-ri Invitational · Hite Championship · LPGA KEB-HanaBank Championship · KB Star Championship · Seoul Ladies Classic · ADT CAPS Championship · Chosun Ilbo Championship · China Women's Open
# China Tibetology Research Center

Het China Tibetology Research Center is een academisch onderzoekscentrum dat gevestigd is in Peking. Het centrum houdt zich bezig met de studie naar tibetologie en de Tibetaanse cultuur. Het instituut werd opgericht op 20 mei 1986. De eerste voorzitter was Dorje Tseten, die tussen 1983 en 1985 voorzitter van het parlement van de Tibetaanse Autonome Regio was.
Het instituut kent vijf verschillende afdelingen, voor Sociale en Economische studies, Geschiedenis, Religie, Hedendaags Tibet en Tibetaanse geneeskunde. Daarnaast stuurt het een drukkerij aan, een echtheidsbureau, de bibliotheek, het Beijing Tibetan Medical Center en de China Tibetology press. Sinds 2010 herbergt het CTRC het Museum van de Tibetaanse cultuur in zijn gebouw.
Het centrum organiseert regelmatig internationale seminars voor Tibetaanse studies. In bijvoorbeeld 2001 kwamen rond 220 geleerden uit veertien landen naar Peking.

## Stellingname tijdens de opstand van 2008

Experts van het door de regering van de Volksrepubliek China opgezette Tibetologie-onderzoeksinstituut schreven tijdens de opstand van 2008 de hoofdartikelen waarin ze Nobelprijs-winnaar voor de vrede en dalai lama, Tenzin Gyatso, en ander leiders zoals van de Tibetaanse regering in ballingschap en de Tibetaanse organisaties in ballingschap kapittelden als de dalai lama-kliek die de onlusten opzettelijk hadden georkestreerd om Tibet van China los te maken en de Olympische Zomerspelen 2008 te saboteren.
Lhagpa Phuntshogs, algemeen directeur van het China Tibetology Research Center, sprak uit dat wanneer de dalai lama zijn claims neerlegde en alle separatistische acties zou stoppen, de deur voor consultatie en dialoog met de centrale regering weer open zouden komen te staan.

## Tibetaanse geschiedenis

Yuan Zhou, directeur van het geschiedenisinstituut van het Centrum, heeft de eindredactie over de Tibet Modern History Series, een werk van meerdere delen waarin hij de Simla-conferentie van 1914 herinterpreteert waar onder andere de McMahon-linie tot stand kwam, zijn visie geeft over de ballingschap van de veertiende dalai lama, Tenzin Gyatso, zijn interpretatie geeft van het werk A modern history of Tibet van Amerikaans tibetoloog Melvyn Goldstein en de reactie (Pänchen lama-controverse) van de dalai lama op de reïncarnatie van de pänchen lama verwerpt.

## Externe link

* (zh) (en) Officiële website
* ↑ SF Gate (27 maart 2008) Ongeveer 1000 geven zichzelf aan na de rellen
# Cephaloleia diplothemium

Cephaloleia diplothemium is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1951 gepubliceerd door Uhmann.
# Cephaloleia distincta

Cephaloleia distincta is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1885 gepubliceerd door Joseph Sugar Baly.
# Cephaloleia donckieri

Cephaloleia donckieri is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1926 gepubliceerd door Maurice Pic.
# Chlorocytus terminalis

Chlorocytus terminalis is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1836 door Walker.
# Chlorodectes

Chlorodectes is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Rentz.

## Soorten

Het geslacht Chlorodectes omvat de volgende soorten:
* Chlorodectes baldersoni Rentz, 1985
* Chlorodectes ligaenus Rentz, 1985
* Chlorodectes loquax Rentz, 1985
* Chlorodectes montanus Rentz, 1985
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Choorstraat

Choorstraat kan verwijzen naar:
* Choorstraat (Delft), straat in Delft
* Choorstraat ('s-Hertogenbosch), straat in de Nederlandse stad 's-Hertogenbosch
* Choorstraat (Utrecht), straat in de Nederlandse stad Utrecht
En ook:
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Choorstraat en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Choornikkara

Choornikkara is een census town in het district Ernakulam van de Indiase staat Kerala.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 36998 mensen in Choornikkara, waarvan 50% mannelijk en 50% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 83%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Chalcolepidius desmarestii

Chalcolepidius desmarestii is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1835 door Chevrolat.
# Chalcolepidius copulatuvittatus

Chalcolepidius copulatuvittatus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Casari.
# Chromeurytoma beerwahi

Chromeurytoma beerwahi is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Girault.
# Chamaesphecia anthraciformis

Chamaesphecia anthraciformis is een vlinder uit de familie wespvlinders (Sesiidae), onderfamilie Sesiinae.
De wetenschappelijke naam van de soort is, als Sesia anthraciformis, voor het eerst geldig gepubliceerd door Rambur in 1832. De soort komt voor in het Palearctisch gebied.

## Synoniemen

* Sesia foeniformis Herrich-Schäffer, 1846
** Sesia phoeniformis Failla-Tedaldi, 1883; ongeldige verandering van de naam
* Sesia oryssiformis Herrich-Schäffer, 1846
* Sesia oryssiformis Rebel, 1901 [non Sesia oryssiformis Herrich-Schäffer, 1846]
* Aegeria agriliformis Walker, 1856; overbodig nomen novum voor Sesia anthraciformis Rambur, 1832
* Sesia joppiformis Staudinger 1856; overbodig nomen novum voor Sesia anthraciformis Rambur, 1832
* Sesia lahayei Oberthür, 1890
* Sesia seitzi Püngeler, 1905
* Sesia suprema Oberthür, 1907
* Dipsosphecia louisae Le Cerf, 1915
* Pyropteron phoenix Le Cerf, 1925
* Pyropteron major Rothschild, 1925
* Pyropteron reisseri Capuse, 1973
* ↑ Franz Pühringer & Axel Kallies: Checklist of the Sesiidae of the world (Lepidoptera: Ditrysia) -- Last modified: 23-Dec-2011. Bezocht op 8 februari 2012.. Gearchiveerd op 10 mei 2023.
# Chamaesphecia anthrax

Chamaesphecia anthrax is een vlinder uit de familie van de wespvlinders (Sesiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Le Cerf.
# Ceraia tuxtlaensis

Ceraia tuxtlaensis is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Márquez Mayaudón.
# Roeselia deplanana

Roeselia deplanana is een vlinder uit de familie van de visstaartjes (Nolidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1866 door Walker.
# Clymene cirrosa

Clymene cirrosa is een borstelworm uit de familie Maldanidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Clymene cirrosa werd in 1851 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Sars.
# D53

D53 kan verwijzen naar:
* D53 (hunebed), een hunebed in Drenthe
* D53 (Kroatië), een nationale weg in Kroatië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van D53 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Mesochorus noctivagus

Mesochorus noctivagus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Viereck in 1905.
# Decolya kelletti

Decolya kelletti is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1932 door Henry.
# Sylan

Sylan (Samisch: Bealjehkh, Zweeds: Sylarna) is een bergmassief op de grens van Noorwegen en Zweden in de provincie Sør Trøndelag en het landschap Jämtland. Het hoogste punt, Storsylen, ligt op 1762 meter boven de zeespiegel. Ten zuidoosten van het massief ligt Helagsfjället en ten westen bevindt zich het nationaal park Skarvan og Roltdalen.
Aan de Zweedse zijde van Sylan ligt de berghut Sylarna, deze hut is eigendom van de Svenska Turistföreningen. Aan de Noorse kant worden door Den Norske Turistforening twee hutten onderhouden, de Nedalshytta en Storerikvollen.

## Toekomstig nationaal park Vålådalen–Sylarna

Eind 2008 is bekend geworden dat het Zweedse deel van Sylan deel uitmaakt van het toekomstige nationaal park Vålådalen–Sylarna. Het park behoort tot de zeven nieuwe nationale parken met prioriteit, volgens de planning zal het nog voor 2013 worden opgericht.
* ↑ (sv) Naturvårdsverket, Vålådalen–Sylarna föreslås bli nationalpark Opgehaald: 17 maart 2009
# Paratettix obesus

Paratettix obesus is een rechtvleugelig insect uit de familie doornsprinkhanen (Tetrigidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1887 door Bolívar.
# Calape

Calape is een gemeente in de Filipijnse provincie Bohol op het gelijknamige eiland. Bij de census van 2015 telde de gemeente bijna 31 duizend inwoners.

## Geografie
### Bestuurlijke indeling

Calape is onderverdeeld in de volgende 33 barangays:
| Abucayan Norte Abucayan Sur Banlasan Bentig Binogawan Bonbon Cabayugan Cabudburan Calunasan Camias Canguha | Catmonan Desamparados Kahayag Kinabag-an Labuon Lawis Liboron Lo-oc Lomboy Lucob Madangog | Magtongtong Mandaug Mantatao Sampoangon San Isidro Santa Cruz Sojoton Talisay Tinibgan Tultugan Ulbujan |

## Demografie

Calape had bij de census van 2015 een inwoneraantal van 30.863 mensen. Dit waren 717 mensen (2,4%) meer dan bij de vorige census van 2010. Ten opzichte van de census van 2000 was het aantal inwoners gegroeid met 2.942 mensen (10,5%). De gemiddelde jaarlijkse groei in die periode kwam daarmee uit op 0,66%, hetgeen lager was dan het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (1,84%).
De bevolkingsdichtheid van Calape was ten tijde van de laatste census, met 30.863 inwoners op 75,36 km², 409,5 mensen per km².
| Hoofdstraat | Openbare markt |
# Platypalpus vittatus

Platypalpus vittatus is een vliegensoort uit de familie van de Hybotidae, die tot de orde tweevleugeligen (Diptera) behoort. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Melander.