OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Koenraad IX de Zwarte

Koenraad IX de Zwarte (circa 1415 – 14 augustus 1471) was van 1450 tot 1471 hertog van Oels, Cosel en de helft van Bytom en van 1450 tot 1452 hertog van de helft van Steinau. Hij behoorde tot de Silezische tak van het huis Piasten.

## Levensloop

Koenraad IX was de oudste zoon van hertog Koenraad V Kantner van Oels en diens echtgenote Margaretha, wier herkomst onbekend is.
Na de dood van zijn vader in 1439 werd Koenraad samen met zijn jongere broer Koenraad X de Witte door hun oom Koenraad VII de Witte van de erfopvolging uitgesloten. De broers waren het daar niet mee eens en zetten in 1450 Koenraad VII af. Koenraad IX de Zwarte en Koenraad X de Witte bestuurden vanaf dan gezamenlijk de hertogdommen Oels en Cosel en de helft van de hertogdommen Bytom en Steinau. In 1452 besloten de twee broers om hun gezamenlijke bezittingen onderling te verdelen, waarbij Koenraad IX de hertogdommen Oels en Cosel en de helft van het hertogdom Bytom behield.
In de oorlogen tussen het koninkrijk Bohemen en het koninkrijk Hongarije koos Koenraad de Zwarte aanvankelijk de kant van de Boheemse koning George van Podiebrad. In 1459 legde hij samen met zijn broer Koenraad X een eed van trouw af aan George van Podiebrad, op voorwaarde dat hij hen bevestigde als de heersers van de eigendommen van hun vader. Toen de Hongaren echter Silezië binnenvielen, verbraken Koenraad IX en Koenraad X echter de alliantie met George van Podiebrad en werden ze bondgenoten van de Hongaarse koning Matthias Corvinus.
In 1459 kocht Koenraad de Zwarte de andere helft van het hertogdom Bytom over van de hertogen van Teschen voor 1.700 muntstukken. Hierdoor kon hij het volledige hertogdom Bytom herenigen, dat sinds 1355 gesplitst was.
In 1471 overleed Koenraad IX. Zijn broer erfde daarop het grootste deel van zijn domeinen. Het hertogdom Oels en het district Bernstadt gingen echter naar zijn weduwe Margaretha.

## Huwelijk en nakomelingen

In 1453 huwde Koenraad IX met Margaretha (1441-1485), dochter van hertog Ziemovit V van Rawa. Ze kregen een dochter:
* Barbara (1465-1479), hertogin van Oels
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Konrad IX the Black op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Phostria earlalis

Phostria earlalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1906 door Charles Swinhoe.
De soort komt voor in Maleisië (Borneo).
# Anže (Krško)

Anže (Krško) is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Krško in de NUTS-3-regio Spodnjeposavska. De plaats telde 108 inwoners op 1 januari 2020.
# Stenolophus brittoni

Stenolophus brittoni is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1948 door Basilewsky.
# Nososticta

Nososticta is een geslacht van libellen (Odonata) uit de familie van de Protoneuridae.

## Soorten

Nososticta omvat 57 soorten:
* Nososticta acudens Theischinger & Richards, 2006
* Nososticta africana (Schmidt, 1944)
* Nososticta astrolabica (Förster, 1898)
* Nososticta atrocyana (Lieftinck, 1960)
* Nososticta aurantiaca (Lieftinck, 1938)
* Nososticta baroalba Watson & Theischinger, 1983
* Nososticta beatrix (Lieftinck, 1949)
* Nososticta callisphaena (Lieftinck, 1937)
* Nososticta chalybeostoma (Lieftinck, 1932)
* Nososticta circumscripta (Selys, 1886)
* Nososticta coelestina (Tillyard, 1906)
* Nososticta commutata (Lieftinck, 1938)
* Nososticta conifera Theischinger & Richards, 2006
* Nososticta cyanura (Lieftinck, 1932)
* Nososticta diadesma (Lieftinck, 1936)
* Nososticta dorsonigra (Martin, 1903)
* Nososticta eburnea (Förster, 1897)
* Nososticta egregia (Lieftinck, 1937)
* Nososticta emphyla (Lieftinck, 1936)
* Nososticta erythroprocta (Selys, 1886)
* Nososticta erythrura (Lieftinck, 1932)
* Nososticta evelynae (Lieftinck, 1960)
* Nososticta exul (Selys, 1886)
* Nososticta finisterrae (Förster, 1897)
* Nososticta flavipennis (Selys, 1886)
* Nososticta fonticola (Lieftinck, 1932)
* Nososticta fraterna (Lieftinck, 1933)
* Nososticta insignis (Selys, 1886)
* Nososticta irene (Lieftinck, 1949)
* Nososticta kalumburu Watson & Theischinger, 1984
* Nososticta koolpinyah Watson & Theischinger, 1984
* Nososticta koongarra Watson & Theischinger, 1984
* Nososticta liveringa Watson & Theischinger, 1984
* Nososticta lorentzi (Lieftinck, 1938)
* Nososticta marina (Ris, 1913)
* Nososticta melanoxantha (Lieftinck, 1949)
* Nososticta moluccensis (Selys, 1886)
* Nososticta nigrifrons (Ris, 1913)
* Nososticta nigrofasciata (Lieftinck, 1932)
* Nososticta phoenissa (Ris, 1929)
* Nososticta pilbara Watson, 1969
* Nososticta plagiata (Selys, 1886)
* Nososticta plagioxantha (Lieftinck, 1932)
* Nososticta pseudexul (Ris, 1913)
* Nososticta pyroprocta (Lieftinck, 1960)
* Nososticta rangifera (Lieftinck, 1949)
* Nososticta rosea (Ris, 1913)
* Nososticta salomonis (Selys, 1886)
* Nososticta selysi (Förster, 1896)
* Nososticta silvicola (Lieftinck, 1949)
* Nososticta smilodon Theischinger & Richards, 2006
* Nososticta solida Hagen in Selys, 1860
* Nososticta solitaria (Tillyard, 1906)
* Nososticta taracumbi Watson & Theischinger, 1984
* Nososticta thalassina (Lieftinck, 1949)
* Nososticta wallacii (Selys, 1886)
* Nososticta xanthe (Lieftinck, 1938)
* ↑ World Odonata List; 25 april 2011
# Koenraad II van Raabs

Koenraad II van Raabs (circa 1125/1130 - circa 1191) was van 1160 tot 1191 de laatste burggraaf van Neurenberg uit het huis Raabs.

## Levensloop

Koenraad stamde uit het huis Raabs, een edelvrije familie dat het graafschap Raabs en genoemd naar hun burcht in Raabs an der Thaya in Neder-Oostenrijk. Zijn vader was Koenraad I van Raabs, die in 1105 samen met zijn oudere broer Godfried II het burggraafschap Neurenberg ontving. Nadat zowel zijn vader als zijn oom waren overleden, werd Koenraads neef Godfried III burggraaf van Neurenberg. Bij diens dood in 1160 werd Koenraad II uiteindelijk zelf ook burggraaf van Neurenberg.
Koenraad II stierf in 1191 zonder mannelijke nakomelingen na te laten, waarmee de mannelijke lijn van het huis Raabs uitstierf. Hij had echter wel een dochter Sophia, die gehuwd was met graaf Frederik III van Zollern. Na de dood van Koenraad kreeg Frederik III van keizer Hendrik VI het burggraafschap Neurenberg toegewezen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Conrad II of Raabs op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Koeberggroeve

Koeberggroeve kan verwijzen naar:
* Koeberggroeve (Cadier en Keer), een groeve bij Cadier en Keer, Nederland
* Koeberggroeve of Groeve Blom, een groeve bij Berg en Terblijt, Nederland
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Koeberggroeve en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Koninklijke Nederlandse Zoutindustrie

De Koninklijke Nederlandse Zoutindustrie (KNZ) is een Nederlands voormalig chemisch bedrijf opgericht op 18 juni 1918. Een van de oprichters was Ko Vis, een zoutzieder uit de Zaanstreek.

## Geschiedenis

In 1886 werd op het landgoed Twickel bij Delden een put geboord ten behoeve van de drinkwatervoorziening. Men trof echter op enkele honderden meters diepte een Artesische bron aan, die zout water spoot. Dit bracht Ko Vis ertoe te onderzoeken of zoutwinning uit de Nederlandse bodem mogelijk was. In 1903 werd dit plan concreter, toen samenwerking was gezocht met A.A. Kolff van de N.V. Rotterdamse Zoutziederij, de zoutzieder L.F.D. van der Minne uit Dordrecht, en een aantal geologen.
Er volgden proefboringen te Eibergen/Winterswijk, waar in 1909 Zechstein-zout werd aangetroffen, en Boekelo, waar in 1911 steenzout werd gevonden. De aanvraag voor een concessie, in 1911, werd niet gehonoreerd door de Tweede Kamer, maar na de Eerste Wereldoorlog, toen het belang van een nationale zoutwinning duidelijk was geworden, kwam de "Wet tot Ontginning van Steenzout te Buurse" tot stand, werd een concessie verleend en nam de staat deel aan de onderneming. Ook de reeds in Nederland bestaande zoutzieders konden deelnemen.
In 1919 begon men te Boekelo met de zoutwinning. Op 325 m diepte was zout aangeboord. In 1931 werd een zoutchemisch bedrijf geopend waar zoutzuur, chloorbleekloog, chloor, caustic soda en natronloog werd vervaardigd.
In 1933 werd begonnen met het boren naar zout te Hengelo.
In 1934 werd hotel Boekelo geopend voor de bezoekende zakenmensen. Aan het einde van de jaren veertig van de 20e eeuw werd hier een natuurzwembad met zout water aan toegevoegd, wat voor die tijd een ongekende attractie was. Dit nog steeds bestaande hotel staat bekend onder de naam Bad Boekelo.
De hoofdvestiging van KNZ werd in 1935 verplaatst van Boekelo naar Hengelo. Daar vond toen ook de verdamping plaats van de pekel die in Boekelo werd opgepompt. In 1938 kwam het Twentekanaal gereed, wat het transport van zout sterk vergemakkelijkte.
Aan het eind van de jaren vijftig van de 20e eeuw werden de Albatros Superfosfaatfabrieken en de Albatros Zwavelzuur en Chemische Fabrieken overgenomen door KNZ. Deze werden in 1962 weer verkocht aan Mekog te IJmuiden.
In 1957 begon men met de sloop van de Boekelose fabriek. In 1957 vestigde de KNZ zich te Delfzijl, nadat bij Veendam een zoutlaag in de bodem was ontdekt. De N.V. Koninklijke Nederlandse Soda Industrie (NSI), die in 1954 te Delfzijl van start ging, was een onderneming van KNZ, DSM, Ketjen en Mekog. Ze werd in 1958 geheel overgenomen door KNZ.
In 1962 volgde de eerste van een lange reeks fusies, waarbij KNZ met Ketjen fuseerde tot Koninklijke Zout Ketjen. Uiteindelijk zou hieruit het AkzoNobel-concern ontstaan.

## Monumenten

Een aantal houten boortorens en zouthuisjes in het Twentse land zijn behouden gebleven als industrieel monument. Sedert 1986 bestaat in Delden een zoutmuseum.
# Klenovac (Zaječar)

Klenovac (Servisch cyrillisch Кленовац) is een plaats in de Servische gemeente Zaječar. De plaats telt 250 inwoners (2002).
# Konjak

Konjak (Amorphophallus konjac) is een plant uit de aronskelkfamilie die van nature voorkomt in de warme streken van Japan, China en Indonesië.
Het is een vaste plant met een tot 25 cm brede en 600 g zware wortelknol. Het enkele blad is tot 1,3 m lang, geveerd en verdeeld in meerdere blaadjes. De bloemen zijn verenigd in een bloeikolf, die omringd wordt door een donkerpaars, tot 55 cm lang schutblad (spadix).

## Teelt en gebruik

Konjak wordt in China en Japan gekweekt voor zijn grote, zetmeelhoudende wortelknollen. Uit deze wortelknollen wordt meel en een gel, genaamd konnyaku gemaakt. Deze gel kan dienen als een plantaardig geleermiddel.
In de Japanse keuken wordt konnyaku gebruikt in gerechten zoals oden. Het is typisch grijs gevlekt van kleur en gelatineus van consistentie. Het is voor westerlingen vreemd van smaak. De zeewier-variëteit doet qua smaak aan de zee denken. Het is een laag-energetisch voedingsmiddel, dat meer gewaardeerd wordt vanwege zijn textuur dan zijn smaak.
Japanse konnyaku-gel wordt gemaakt door konnyaku-meel te vermengen met water en een verzadigde calciumhydroxide-oplossing. Vaak wordt hijiki toegevoegd om het mengsel een andere smaak en een donkere kleur te geven. Daarna wordt het mengsel gekookt en hard gemaakt. Konnyaku in noedel-vorm heet "shirataki" en wordt gebruikt in voedingsmiddelen als sukiyaki en gyudon.
Konnyaku wordt ook gebruikt in een vruchtensnack. De snacks worden vaak geëxporteerd door Aziatische landen. Rond 2006 zijn zorgen ontstaan over het risico om in deze snacks te stikken, wat heeft geleid tot het naar de verkooppunten terugroepen van deze snacks in de Verenigde Staten en Canada. In tegenstelling tot gelatine, valt konnyaku niet snel uit elkaar in de mond. Daarom hebben de snacks altijd waarschuwingslabels die ouders er voor waarschuwen dat hun kinderen goed op de snacks moeten kauwen alvorens deze door te slikken.
De gedroogde knollen van de konjak bevat circa 40% glucomannaan-gom. Dit polysacharide zorgt ervoor dat konnyaku zeer stroperig is.
In Japan werd konnyaku eind 1800 toegevoegd aan geldbiljetten om valsemunterij te voorkomen, maar dit werd gestopt toen bruine ratten de biljetten begonnen op te eten.

## Externe link

* Japanse MAFF Genenbank (met foto’s)
# Konj

Konj is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Litija in de NUTS-3-regio Osrednjeslovenska. De plaats telde 94 inwoners op 1 januari 2020.
# Koninklijke Opera (Gent)

De Koninklijke Opera van Gent was de meer dan 100 jaar oude zelfstandige Gentse stadsopera tot aan haar fusie in 1981 met de Koninklijke Vlaamse Opera in Antwerpen. Beide stadsopera's gingen op in de organisatie Opera voor Vlaanderen, in 2014 omgedoopt tot Opera Ballet Vlaanderen.

## Geschiedenis

In 1698 werd de schouwburg van de handboogschuttersgilde Sint-Sebastiaan aan de Kouter in Gent verbouwd en geschikt gemaakt voor operavoorstellingen. Het gebouw werd ingehuldigd met de opvoering van de opera Thésée van de Franse componist Jean-Baptiste Lully door de groep van Giovanni Paolo Bombarda en Pietro Antonio Fiocco, die in Brussel de Muntschouwburg oprichtten. In 1706 verkreeg Jean-Jacques Quesnot de La Chênée de vergunning om in deze Sint-Sebastiaanschouwburg te spelen. Hij noemde zich Intendant van den Coninck van Pruyssen ende eersten Directeur van de Opera en de Comedie, maar in 1708 wordt hij vervangen door Guillaume de Valentin. In het algemeen echter speelden in deze periode rondtrekkende groepen die elkaar van maand tot maand afwisselden en bleef het repertoire niet beperkt tot opera. Ook populairdere genres, dansers en acrobaten kwamen aan bod. Dit gebouw brandde af in 1715.
In 1737 werd de nieuwe Sint-Sebastiaansschouwburg gebouwd volgens de plannen van architect Bernard de Wilde om 100 jaar later plaats te maken voor het huidige operagebouw. Dit gebouw van het "Grand Théätre" werd voor operavoorstellingen tussen 1837-1840 in neoclassicistische stijl opgetrokken door de toenmalige Gentse stadsarchitect Louis Roelandt op de plek van de afgebroken Sint-Sebastiaanschouwburg. Later werd dit de Koninklijke Opera van Gent. In zijn ruim 175-jarig bestaan is het "Grand Théâtre" af en toe wat gewijzigd, opnieuw gedecoreerd en enkele keren verbouwd, maar desalniettemin is het een vrij gaaf gebleven voorbeeld van een typisch "Frans" theater uit de eerste helft van de 19e eeuw.

## Leiding

Directie :
| Oscar Roels | 1914-1925 | René Coens | 1925-1940 |
| Hendrik Caspeele | 1940-1944 | Vina Bovy | 1947-1955 |
| Constant Meillander | 1955-1961 | Karel Locufier | 1961-1972 |
| Bart Lotigiers | 1973-1978 | Luigi Martelli | 1978-1981 |
Dirigenten :
| Ambroise Fémy | 1806-1809 | Charles Hanssens | 1811-1815 1820-1825 |
| Charles Ots | 1819-1820 | Martin-Joseph Mengal | 1825-1830 |
| Charles Hanssens jr. | 1840-1845 | Hendrik Waelput | 1877-1878 1882-1885 |
| Oscar Roels | 1893-1894 1917-1925 | Paul Bastide | 1912-1913 |
| Maurice De Preter | 1910-1914 1920-1956 | Gerard Horens | 1940-1950 |
| Liane Soudan (koor) | ~1955~1980 | Luigi Martelli | 1956-1960 |
| Robert Ledent | 1960-1969 | Jef Nachtergaele | 1969-1974 |
| Amadé Németh | 1960-1978 | Herman Streulens | 1969-1977 |
| Ernest Maes | 1978-1984 | Silveer Van den Broeck (muziekdirecteur) | 1979-1981 |
Regisseurs :
| Karel Locufier | ~1956~1959 |
# Konjuh (Kruševac)

Konjuh (Servisch cyrillisch Коњух) is een plaats in de Servische gemeente Kruševac. De plaats telt 1139 inwoners (2002).
# Knittlingen

Knittlingen is een plaats in de Duitse deelstaat Baden-Württemberg, en maakt deel uit van het Enzkreis. Knittlingen telt 8.068 inwoners.
Knittlingen is een van de vermeende geboorteplaatsen van Johann Faust. Direct naast zijn geboortehuis zit nu in het Altes Rathaus het Faust-Museum. Iedere 2 jaar vindt in het dorp het Fauststadtfest plaats.

## Bron

* 1 2 (de) Statistisches Landesamt Baden-Württemberg – Bevölkerung nach Nationalität und Geschlecht am 31. Dezember 2020 (CSV-bestand)
Birkenfeld · Eisingen · Engelsbrand · Friolzheim · Heimsheim · Illingen · Ispringen · Kämpfelbach · Keltern · Kieselbronn · Knittlingen · Königsbach-Stein · Maulbronn · Mönsheim · Mühlacker · Neuenbürg · Neuhausen · Neulingen · Niefern-Öschelbronn · Ölbronn-Dürrn · Ötisheim · Remchingen · Sternenfels · Straubenhardt · Tiefenbronn · Wiernsheim · Wimsheim · Wurmberg
# Koenigsmannia

Koenigsmannia is een geslacht van vliesvleugeligen uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Trjapitzin.

## Soorten

Het geslacht Koenigsmannia is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Koenigsmannia atra Trjapitzin, 1982
* Noyes, J.S. (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012
# Koskinakra

Koskinakra is een geslacht van uitgestorven weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soort

* Koskinakra thracica Harzhauser, Mandic, Büyükmeriç, Neubauer, Kadolsky & Landau, 2016 †
# Kostel (plaats)

Kostel is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Kostel in de NUTS-3-regio Jugovzhodna Slovenija. De plaats telde 9 inwoners op 1 januari 2020.
# Kostelec (okres Jičín)

Kostelec (Duits: Kosteletz) is een Tsjechische gemeente in de regio Hradec Králové, en maakt deel uit van het district Jičín. Kostelec telt 38 inwoners.
Bačalky · Bašnice · Běchary · Bílsko u Hořic · Boháňka · Borek · Brada-Rybníček · Březina · Bříšťany · Budčeves · Bukvice · Butoves · Bystřice · Cerekvice nad Bystřicí · Červená Třemešná · Češov · Dětenice · Dílce · Dobrá Voda u Hořic · Dolní Lochov · Dřevěnice · Holín · Holovousy · Hořice · Cholenice · Chomutice · Choteč · Chyjice · Jeřice · Jičín · Jičíněves · Jinolice · Kacákova Lhota · Kbelnice · Kněžnice · Konecchlumí · Kopidlno · Kostelec · Kovač · Kozojedy · Kyje · Lázně Bělohrad · Libáň · Libošovice · Libuň · Lískovice · Lukavec u Hořic · Lužany · Markvartice · Miletín · Milovice u Hořic · Mladějov · Mlázovice · Nemyčeves · Nevratice · Nová Paka · Ohařice · Ohaveč · Osek · Ostroměř · Ostružno · Pecka · Petrovičky · Podhorní Újezd a Vojice · Podhradí · Podůlší · Radim · Rašín · Rohoznice · Rokytňany · Samšina · Sběř · Sedliště · Sekeřice · Slatiny · Slavhostice · Sobčice · Soběraz · Sobotka · Stará Paka · Staré Hrady · Staré Místo · Staré Smrkovice · Střevač · Sukorady · Svatojanský Újezd · Šárovcova Lhota · Tetín · Třebnouševes · Třtěnice · Tuř · Úbislavice · Údrnice · Úhlejov · Újezd pod Troskami · Úlibice · Valdice · Veliš · Vidochov · Vitiněves · Volanice · Vrbice · Vršce · Vřesník · Vysoké Veselí · Zámostí-Blata · Zelenecká Lhota · Železnice · Žeretice · Židovice · Žlunice
# Koppel (Pennsylvania)

Koppel is een plaats (borough) in de Amerikaanse staat Pennsylvania, en valt bestuurlijk gezien onder Beaver County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 856. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 796, een daling van 60 (-7,0%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 1,4 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 8 km rond Koppel.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Koppel op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Kostomlaty nad Labem

Kostomlaty nad Labem (Duits: Groß Kostomlat) is een Tsjechische gemeente in de regio Midden-Bohemen, en maakt deel uit van het district Nymburk. Kostomlaty nad Labem telt 1670 inwoners.
Běrunice · Bobnice · Bříství · Budiměřice · Čilec · Činěves · Dlouhopolsko · Dobšice · Dvory · Dymokury · Hořany · Hořátev · Hradčany · Hradištko · Hrubý Jeseník · Chleby · Choťánky · Chotěšice · Chrást · Chroustov · Jíkev · Jiřice · Jizbice · Kamenné Zboží · Kněžice · Kněžičky · Kolaje · Kostelní Lhota · Kostomlátky · Kostomlaty nad Labem · Košík · Kounice · Kouty · Kovanice · Krchleby · Křečkov · Křinec · Libice nad Cidlinou · Loučeň · Lysá nad Labem · Mcely · Městec Králové · Milčice · Milovice · Netřebice · Nový Dvůr · Nymburk · Odřepsy · Okřínek · Opočnice · Opolany · Oseček · Oskořínek · Ostrá · Pátek · Písková Lhota · Písty · Poděbrady · Podmoky · Přerov nad Labem · Rožďalovice · Sadská · Sány · Seletice · Semice · Senice · Sloveč · Sokoleč · Stará Lysá · Starý Vestec · Straky · Stratov · Třebestovice · Úmyslovice · Velenice · Velenka · Vestec · Vlkov pod Oškobrhem · Vrbice · Vrbová Lhota · Všechlapy · Vykáň · Záhornice · Zbožíčko · Zvěřínek · Žitovlice
# Korte Smeestraat

De Korte Smeestraat is een straat in het centrum van de Nederlandse stad Utrecht.
Ze begint bij de Smeebrug over de Oudegracht en eindigt zo'n 100 meter verder op de Lange Nieuwstraat. Halverwege de straat bevindt zich een doorgang naar het Dorstige Harthof. Het is een vrij smalle straat waar eenrichtingsverkeer geldt voor auto's.
De Korte Smeestraat is in de 14e eeuw aangelegd dan wel verbreed. Ze werd onder meer ook aangeduid als Nieuwe Smeesteeg, dit ter onderscheid van de Lange Smeestraat aan de andere kant van de Smeebrug.
De bebouwing bestaat uit huizen, daterend deels uit de 19e eeuw en deels uit nieuwbouw van rond 1982. In de kern is nummer 12 een middeleeuws huis dat in de 19e eeuw fors is verbouwd. In de straat staan anno 2013 geen monumenten.
De straat is sinds 1991 voorzien van een lichtinstallatie door de Amerikaanse kunstenaar Allen Ruppersberg in het kader van een tentoonstellingsproject van het Centraal Museum.
# Korte Sint-Annastraat (Brugge)

De Korte Sint-Annastraat is een straat in Brugge.

## Beschrijving

De omgeving rond de Sint-Annakerk werd, na de afschaffing van het kerkhof, bouwgrond en zo ontstond in de 19de eeuw het Sint-Annaplein.
Aan een smalle doorgang van de Molenmeers naar dit nieuwe plein (eigenlijk een straat rondom de kerk) werd niet geraakt, omdat verschillende huizen in de Molenmeers er een uitgang hadden. Deze smalle doorgang kreeg de naam Korte Sint-Annastraat.
De Korte Sint-Annastraat loopt van de Molenmeers naar het Sint-Annaplein.

## Literatuur

* Albert SCHOUTEET, De straatnamen van Brugge. Oorsprong en betekenis, Brugge, 1977, ISBN 9789062675036.
* Chris WEYMEIS, Brugge, van Academiestraat tot Zwynstraat, Deel 3: J-K, Brugge, Uitgeverij Van de Wiele, 2016, ISBN 978-90-76297-637.
Straten en pleinen in Brugge met een artikel op Wikipedia: