OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Resolutie 1238 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 1238 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd unaniem door de VN-Veiligheidsraad aangenomen op 14 mei 1999. De resolutie verlengde de VN-missie in de Westelijke Sahara met een half jaar.

## Achtergrond

Begin jaren 1970 ontstond een conflict tussen Spanje, Marokko, Mauritanië en de Westelijke Sahara zelf over de Westelijke Sahara, een gebied dat tot dan in Spaanse handen was. Marokko legitimeerde zijn aanspraak op basis van historische banden met het gebied. Nadat Spanje het gebied opgaf bezette Marokko er twee derde van. Het land is nog steeds in conflict met Polisario dat met steun van Algerije de onafhankelijkheid blijft nastreven. Begin jaren 1990 kwam een plan op tafel om de bevolking van de Westelijke Sahara via een volksraadpleging zelf te laten beslissen over de toekomst van het land. Het was de taak van de VN-missie MINURSO om dat referendum op poten te zetten. Het plan strandde later echter door aanhoudende onenigheid tussen de beide partijen waardoor ook de missie nog steeds ter plaatse is.

## Inhoud

Op 27 april 1999 had men het rapport van de secretaris-generaal met zijn opmerkingen en aanbevelingen ontvangen. Ook hadden de Marokkaanse overheid en Polisario het protocol dat door de secretaris-generaal was opgesteld in verband met de identificatie van de stemgerechtigden – personen van drie stammen hadden zich aangemeld als kiezer, en over een deel van hen waren de twee partijen het oneens of ze mee mochten stemmen – en het beroepsproces, en de herziene planning voor het te houden referendum aanvaard.
De Veiligheidsraad verlengde het mandaat van de MINURSO-missie tot 14 september om het identificatieproces te kunnen hervatten en alle openstaande akkoorden over de uitvoering van het VN-plan af te sluiten. Hij stemde ook in met een verhoging van het personeel van de identificatiecommissie van 25 naar 30.

## Verwante resoluties

* Resolutie 1232 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 1235 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 1263 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 1282 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* ↑ (en) MINURSO Background. Verenigde Naties. Geraadpleegd op 25 april 2015.
Lijst · 1220 · 1221 · 1222 · 1223 · 1224 · 1225 · 1226 · 1227 · 1228 · 1229 · 1230 · 1231 · 1232 · 1233 · 1234 · 1235 · 1236 · 1237 · 1238 · 1239 · 1240 · 1241 · 1242 · 1243 · 1244 · 1245 · 1246 · 1247 · 1248 · 1249 · 1250 · 1251 · 1252 · 1253 · 1254 · 1255 · 1256 · 1257 · 1258 · 1259 · 1260 · 1261 · 1262 · 1263 · 1264 · 1265 · 1266 · 1267 · 1268 · 1269 · 1270 · 1271 · 1272 · 1273 · 1274 · 1275 · 1276 · 1277 · 1278 · 1279 · 1280 · 1281 · 1282 · 1283 · 1284
# Resolutie 1236 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 1236 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd unaniem door de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties aangenomen op 7 mei 1999. De resolutie verwelkomde een akkoord tussen de VN, Indonesië en Portugal om de bevolking van Oost-Timor te consulteren over meer autonomie of onafhankelijkheid.

## Achtergrond

Nadat Portugal zijn kolonies losgelaten had, werd Oost-Timor eind 1975 na een korte burgeroorlog onafhankelijk. Korte tijd later viel Indonesië het land binnen en brak een oorlog uit, waarna Oost-Timor werd ingelijfd. In 1999 stemde Indonesië in met een volksraadpleging over meer autonomie of onafhankelijkheid, waarop het merendeel van de bevolking voor de tweede optie koos.

## Inhoud

Indonesië en Portugal werkten al sinds 1983, samen met de VN, aan een internationaal aanvaardbare oplossing van de kwestie-Oost-Timor. Op 5 mei waren een aantal akkoorden daaromtrent bereikt. De Veiligheidsraad verwelkomde die akkoorden, alsook het akkoord om de Oost-Timorese bevolking rechtstreeks te consulteren. Indonesië moest zorgen dat dit vreedzaam kon verlopen.
Secretaris-generaal Kofi Annan wilde zo snel mogelijk een VN-aanwezigheid oprichten om te helpen met de uitvoering van de akkoorden. Die zou onder meer de consultatie van de bevolking over de aanvaardbaarheid van een ontwerpgrondwet voor autonomie houden en politieadviseurs beschikbaar stellen aan de Indonesische politie. De Veiligheidsraad zou snel een beslissing nemen over de oprichting van een VN-missie.

## Verwante resoluties

* Resolutie 384 Veiligheidsraad Verenigde Naties (1975)
* Resolutie 389 Veiligheidsraad Verenigde Naties (1976)
* Resolutie 1246 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 1257 Veiligheidsraad Verenigde Naties
Lijst · 1220 · 1221 · 1222 · 1223 · 1224 · 1225 · 1226 · 1227 · 1228 · 1229 · 1230 · 1231 · 1232 · 1233 · 1234 · 1235 · 1236 · 1237 · 1238 · 1239 · 1240 · 1241 · 1242 · 1243 · 1244 · 1245 · 1246 · 1247 · 1248 · 1249 · 1250 · 1251 · 1252 · 1253 · 1254 · 1255 · 1256 · 1257 · 1258 · 1259 · 1260 · 1261 · 1262 · 1263 · 1264 · 1265 · 1266 · 1267 · 1268 · 1269 · 1270 · 1271 · 1272 · 1273 · 1274 · 1275 · 1276 · 1277 · 1278 · 1279 · 1280 · 1281 · 1282 · 1283 · 1284
# Resolutie 1231 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 1231 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd unaniem door de VN-Veiligheidsraad aangenomen op 11 maart 1999.

## Achtergrond

In Sierra Leone waren al jarenlang etnische spanningen tussen verschillende bevolkingsgroepen. In 1978 werd het een eenpartijstaat met een regering die gekenmerkt werd door corruptie en wanbeheer van onder meer de belangrijke diamantmijnen. Intussen was in buurland Liberia al een bloedige burgeroorlog aan de gang, en in 1991 braken ook in Sierra Leone vijandelijkheden uit. In de volgende jaren kwamen twee junta's aan de macht, waarvan vooral de laatste een schrikbewind voerde. Zij werden eind 1998 met behulp van buitenlandse troepen verjaagd, maar begonnen begin 1999 een bloedige terreurcampagne. Pas in 2002 legden ze de wapens neer.

## Inhoud
### Waarnemingen

De Veiligheidsraad:
* Herinnert aan de resoluties 1181 en 1220.
* Bezorgd om de fragiele situatie in Sierra Leone.
* Bevestigt de soevereiniteit, onafhankelijkheid en territoriale integriteit van Sierra Leone.
* Overwoog het vijfde rapport van de secretaris-generaal over UNOMSIL en neemt nota van zijn aanbevelingen.

### Handelingen

Het mandaat van de UNOMSIL-waarnemers werd verlengd tot 13 juni. De secretaris-generaal was van plan de missie opnieuw in te zetten in (de hoofdstad) Freetown en het aantal waarnemers op te trekken.
De Veiligheidsraad veroordeelde de wreedheden van de rebellen tegen de bevolking, en vooral tegen vrouwen en kinderen. Ze betreurde ook alle mensenrechtenschendingen tijdens de recente escalatie van het geweld, waaronder de rekrutering van kinderen als soldaten.
Men was erg bezorgd over de steun die die rebellen kregen, zoals wapens en huurlingen; in het bijzonder uit (buurland) Liberia. Liberia en Sierra Leone lieten weten hier iets aan te doen. Intussen gold ook nog steeds het opgelegde wapenembargo.

## Verwante resoluties

* Resolutie 1181 Veiligheidsraad Verenigde Naties (1998)
* Resolutie 1220 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 1245 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 1260 Veiligheidsraad Verenigde Naties
Lijst · 1220 · 1221 · 1222 · 1223 · 1224 · 1225 · 1226 · 1227 · 1228 · 1229 · 1230 · 1231 · 1232 · 1233 · 1234 · 1235 · 1236 · 1237 · 1238 · 1239 · 1240 · 1241 · 1242 · 1243 · 1244 · 1245 · 1246 · 1247 · 1248 · 1249 · 1250 · 1251 · 1252 · 1253 · 1254 · 1255 · 1256 · 1257 · 1258 · 1259 · 1260 · 1261 · 1262 · 1263 · 1264 · 1265 · 1266 · 1267 · 1268 · 1269 · 1270 · 1271 · 1272 · 1273 · 1274 · 1275 · 1276 · 1277 · 1278 · 1279 · 1280 · 1281 · 1282 · 1283 · 1284
# De vermisten van de Zwarte Valk

De vermisten van de Zwarte Valk (Frans: Les disparus du Faucon Noir) is het 21e album uit de Belgische stripreeks Roodbaard van Jean-Michel Charlier (scenario) en met tekeningen van Jijé en Christian Gaty. Het stripalbum werd in 1982 uitgebracht en is een rechtstreeks vervolg op album #20: Het eiland van de verdwenen schepen. Roodbaard zelf komt, buiten een cameo in flashbacks niet voor in het album, evenals Baba die met hem gevangen zit.

## Het verhaal

Gouverneur Samuel Phips van Grote Kaaimaneiland heeft Driepoot en Erik gevangengenomen. Driepoot heeft beloofd Phips en zijn mannen naar Roodbaard te brengen, om hen daar te ruilen voor de schat waarnaar Roodbaard in Yucatán op zoek is. Tijdens de zeereis weet Erik zich te bevrijden, waarop hij inbreekt in de kruitkamer. Nadat hij het buskruit nat had gemaakt, ontsteekt hij in de kruitkamer een vuur. Hierdoor raken de bemanningsleden totaal in paniek: ze verwachten dat de kruitkamer ieder moment kan ontploffen en verlaten het schip. Erik bevrijdt zijn mannen en zeilt weg, terwijl Phips en zijn mannen machteloos toezien vanuit de reddingssloepen.
Aangekomen op hun bestemming gaat Erik met een groep mannen de oerwouden in om over land naar de Spaanse stad Mérida, waar Roodbaard zich zou bevinden. De bemanning van de Zwarte Valk wordt wat later door Concha verraden aan Morgan, die de sloepen van Phips en zijn mannen heeft opgepikt.
Erik en zijn mannen stuiten in het oerwoud op verscheidene platgebrande Indianendorpen, waarvan de bevolking is uitgemoord. Bij een dorp vinden ze een gewonde overlevende, die Moroni blijkt te heten en hoofdman van de Macumba-Indianen is. Hij vertelt dat de Spaanse soldaten overal jonge mannen ontvoeren en de rest vermoorden. Ze verzorgen hem en nemen hem mee, in het spoor van de Spanjaarden. Eriks mannen overvallen de Spanjaarden in hun slaap en bevrijden de Indianen. Erik en zijn mannen kleden zich in Spaanse uniformen en met de gevangen Spaanse commandant en de Indianen wordt de reis naar Mérida hervat.

## Albums

De avonturen van Roodbaards zoektocht naar de Aztekenschat werden niet helemaal in chronologische volgorde uitgegeven. De vier albums zijn:
* 20. 1980 - Het eiland van de verdwenen schepen (L'Île des vaisseaux perdus)
* 21. 1982 - De vermisten van de Zwarte Valk (Les disparus du Faucon Noir)
* 23. 1984 - Het verdoemde goud van Huacapac (L'or maudit des Huacapac)
* 24. 1987 - De Dodenstad (La cité de la mort)

## Voetnoten

* ↑ Destijds werd op Franse oorlogsschepen de kruitkamer "La Sainte-Barbe" genoemd, naar Sint Barbara, de beschermheilige van de kanonniers. In de oorspronkelijk Franstalige Roodbaardreeks werd deze term dus ook gebruikt; in de Nederlandse vertalingen werd dit dan vertaald als "Sint-Barbara" of "Heilige Barbara", hoewel deze uitdrukking in het Nederlands taalgebied waarschijnlijk niet werd gebruikt en hier dus niet is overgenomen.
# Deinypena bipunctata

Deinypena bipunctata is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Gaede.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Deinypena ereboides

Deinypena ereboides is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Holland.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Deinypena biplagalis

Deinypena biplagalis is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Viette.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# SC Eisenstadt

Sportclub Eisenstadt was een Oostenrijkse voetbalclub uit de stad Eisenstadt. De club werd oorspronkelijk opgericht in 1907 en speelde in rood-witte shirts. In 1980 werd het tweede niveau in het Oostenrijkse voetbalsysteem gewonnen. Maar het grootste succes vond plaats in 1984, toen de club de Mitropacup won. In 1988 ging de club onder aan financiële problemen. Na een succesvolle herstart in het Burgenlandse amateurvoetbal waarin SCE tweemaal de Mitropacup voor amateurs won, werd de club in 2008 opnieuw failliet verklaard.

## Historie

De club werd in 1907 opgericht als Kismarton FC, de toenmalige naam voor Eisenstadt dat toen nog als Hongaars grondgebied beschouwd werd in het toenmalige keizerrijk Oostenrijk-Hongarije. De club promoveerde in 1967 naar de hoogste klasse en kon daar drie seizoenen standhouden. Na één seizoen keerde de club weer terug en speelde tot 1975 in de hoogste klasse. Hierna was het langer wachten, Eisenstadt kwam terug voor seizoen 1980/81 en daarna nog van 1982 tot 1987. Een achtste plaats op zestien was het beste resultaat voor de club.
In 1984 won de club de Mitropacup, tegenstanders waren FK Pristina, Union Teplice en Vasas Boedapest.
In 1988 kwam de club in financiële problemen en ging failliet. Vanaf 2007/08 vormt de club een speelverbond met SC Ritzing, de fusie is voor vier jaar afgesloten en de club speelde onder de naam SCE/SCR-Vinea. Begin 2008 ging de club failliet.

## Erelijst

| Competitie | Aantal | Jaren |
| Internationaal |||
| Mitropacup | 1x | 1984 |
| Mitropacup voor amateurs | 2x | 1996, 2000. |
| Nationaal |||
| 2. Division der Bundesliga | 1x | 1980. |
| Regionaal |||
| Regionalliga Ost | 2x | 1967, 1971. |
| Burgenlands kampioenschap | 5x | 1959, 1962, 1992, 1996, 2000. |

## Eisenstadt in Europa

Uitslagen vanuit gezichtspunt SC Eisenstadt
| Seizoen | Competitie | Ronde | Club | Totaalscore | 1e W | 2e W | PUC |
| 1984 | Mitropacup | Groep | FK Pristina | 7-5 | 3-3 (U) | 4-2 (T) | 0.0 |
| | | Groep | Union Teplice | 2-5 | 1-4 (U) | 1-1 (T) | 0.0 |
| | | Groep (Kampioen) | Vasas SC Boedapest | 4-2 | 2-1 (T) | 2-1 (U) | 0.0 |

## Bekende (oud-)spelers

Alfred Eisele is de speler van SC Eisenstadt met de meeste interlands achter zijn naam. Hij kwam in totaal twee keer uit voor het Oostenrijkse nationale elftal.
| Naam | Van | Tot | Totaal | Nationaal elftal |
| Přemysl Bičovský | 21.09.1983 | 21.09.1983 | 1 | Tsjecho-Slowakije |
| Alfred Eisele | 19.04.1969 | 23.04.1969 | 2 | Oostenrijk |
# Deflexilodes simplex

Deflexilodes simplex is een vlokreeftensoort uit de familie van de Oedicerotidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1888 door Hansen.
# Deflexilodes norvegicus

Deflexilodes norvegicus is een vlokreeftensoort uit de familie van de Oedicerotidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1860 door Boeck.
# Deflexilodes griseus

Deflexilodes griseus is een vlokreeftensoort uit de familie van de Oedicerotidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Della Valle.
# Recreatieterrein Lingebos

Het Lingebos is een aangelegd bos en recreatiegebied bij de plaats Vuren in de Nederlandse provincie Gelderland.
Het terrein beslaat ongeveer anderhalve vierkante kilometer. Het is eind jaren 60 door de overheid aangelegd als recreatiegebied voor de Randstad. Op 26 juni 1969 werd het Lingebos officieel geopend door toenmalig prinses Beatrix. Het Lingebos heeft een recreatieplas, een zandgat dat ontstaan is door winning van zand voor de aanleg van o.a. het klaverblad bij Gorinchem en de verbreding van de A15. De recreatieplas heeft een oppervlakte van ongeveer 10 hectare en een maximale diepte van 14 meter.
In de jaren 80 nam de interesse in recreatiegebieden af, wat resulteerde in opsplitsing van het beheer van het Lingebos. Het Lingebos bestaat nu uit twee gebieden, namelijk:
* Een gecontroleerd 'wild' natuurgebied onder toezicht van Staatsbosbeheer.
* Een recreatiegebied dat in beheer was van de voormalige gemeente Lingewaal, na gemeentelijke herindeling van 2019 in beheer van de gemeente West Betuwe.
Het recreatiegebied bevat meerdere accommodaties en voorzieningen, zoals horeca, een golfbaan, een manege annex ruitersportcentrum en een kampeerterrein. Er worden regelmatig activiteiten georganiseerd. Dit varieert van sportactiviteiten tot fancy fairs en rommelmarkten. Het is een van de vaste trouwlocaties van de gemeente.

## Festivals

Jaarlijks wordt in oktober het spiegeltenten festival gehouden in het Lingebos.
Festivals in het verleden:
* Mystery Land op 4 juli 1998
* Decibel Outdoor op 20 augustus 2005 (Wegens geluidshinder maar een jaar in het Lingebos gehouden)
# SV Phoenix

SV Phoenix is een hockeyclub uit Zeist. Het is een van de oudste sportclubs van Nederland, opgericht in 1884. Met een ledenaantal van ruim 1.500 is Phoenix een van de grotere verenigingen binnen de KNHB.

## Historie

Phoenix is opgericht in 1884 als cricketvereniging van het Gymnasium in Katwijk. Via Den Haag, Wassenaar en Gulpen komt Phoenix na de Tweede Wereldoorlog met het RK jongensinternaat naar de Breul in Zeist. Vanaf 1964 is Phoenix als hockeyclub aangesloten bij de KNHB. Sinds 1976 wordt er niet meer gecricket, maar tot 2003 werd er nog wel honkbal en softbal gespeeld. In 2024 viert Phoenix haar 140-jarig bestaan.

## Bekende (oud-)leden

* Eva de Goede
* Benk Korthals
* Wouter Bos
* Airen Mylene

## Externe link

* Officiële website
* ↑ KNHB Clubs, peildatum 31-10-2020
* ↑ SV Phoenix. Gearchiveerd op 5 maart 2016. Geraadpleegd op 31 maart 2009.
* 1 2 Hockeyclub Phoenix viert haar 125-jarig bestaan | hockey.nl | Laatste hockeynieuws uit Hoofdklasse, Oranje, Overgangsklasse
# Delonoma pyrrhoplecta

Delonoma pyrrhoplecta is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1918 door Meyrick.
# Deloneura subfusca

Deloneura subfusca is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Hawker-Smith.
# Deloneura millari

Deloneura millari is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Trimen.
* ↑ (en) Deloneura millari op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Beccaloni, G.W., Scoble, M.J., Robinson, G.S. & Pitkin, B. (Editors). (2003). The Global Lepidoptera Names Index (LepIndex). (Geraadpleegd maart 2013).
# Saint-Exupéry-les-Roches

Saint-Exupéry-les-Roches is een gemeente in het Franse departement Corrèze (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 529 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Ussel.
* Saint-Exupéry-les-Roches
* Château de la Gane

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Exupéry-les-Roches bedraagt 36,8 km², de bevolkingsdichtheid is 14,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Exupéry-les-Roches met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Saint-Fargeau-Ponthierry

Saint-Fargeau-Ponthierry is een gemeente in het Franse departement Seine-et-Marne (regio Île-de-France) en telt 11.224 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Melun.
* kerk van Saint-Fargeau-Ponthierry
* Gemeentehuis
* Hoofdstraat
* Brug van Saint-Fargeau-Ponthierry
* Station

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Fargeau-Ponthierry bedraagt 16,6 km², de bevolkingsdichtheid is 676,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Fargeau-Ponthierry met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Saint-Exupéry (Gironde)

Saint-Exupéry is een gemeente in het Franse departement Gironde (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 142 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Langon.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Exupéry bedraagt 4,2 km², de bevolkingsdichtheid is 33,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Exupéry (Gironde) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Deltonotus hainanensis

Deltonotus hainanensis is een rechtvleugelig insect uit de familie doornsprinkhanen (Tetrigidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Zheng & Liang.
# Deltopectinidae

Deltopectinidae zijn een uitgestorven familie van tweekleppigen uit de orde Pectinida.
# Saab-Lancia 600

De Saab-Lancia 600 is een gerebadgede Lancia Delta, die tussen 1980 en 1982 werd verkocht door Saab na een deal met Lancia.

## Geschiedenis

Kort nadat de productie van de Saab 96 in januari 1980 werd stopgezet, werd in Denemarken, Noorwegen en Zweden de Saab-Lancia 600 op de markt gebracht.
Saab en Lancia werkten sinds medio jaren zeventig al samen. Het Zweedse merk en de Fiat Group, sinds 1969 eigenaar van Lancia, tekenden toen een overeenkomst waarin onder andere werd vastgelegd dat de Autobianchi A112 vanaf 1974 via de Zweedse Saab-kanalen als Lancia A112 zou worden verkocht. Saab had destijds geen financiële middelen om zelf een compacte middenklasser te ontwikkelen en benaderde daarom Lancia voor de Delta. De Saab 600 was bedoeld als nieuw instapmodel maar was nauwelijks goedkoper dan de iets hoger gepositioneerde Saab 99 die door Saab zelf was ontwikkeld.
Waar de Lancia Delta met verschillende motoren verkrijgbaar was, leverde Saab de 600 alleen met de 85 pk sterke 1.5 liter benzinemotor, gekoppeld aan een handgeschakelde vijfversnellingsbak. De Saab 600 was leverbaar als GLS en luxere GLE. De GLE werd als gevolg van tegenvallende verkopen vanwege de hoge prijs al snel weer uit de prijslijst gehaald. Saab ontwikkelde zelf het verwarmings- en koelsysteem van de auto om beter aan te sluiten bij het klimaat in de Noordse landen. In vergelijking met de eerdere kleinere modellen van Saab was de 600 een grote vooruitgang op het gebied van comfort, ruimte en prestaties maar helaas was de kwaliteit van de auto's niet goed genoeg voor de (zoute) wegen in Scandinavië. Door de aanpassingen in verwarmingsysteem had de Saab-Lancia problemen met oververhitting en ondanks de betere roestpreventie bleek de metallic lak al na een paar jaar los te laten.
De Zweedse Saab-dealers verkochten (naast de 600 en de eerdergenoemde A112) ook de Lancia Prisma, maar net als de A112 uitsluitend onder de merknaam Lancia. De Saab-Lancia 600 was de laatste kleinere auto die werd verkocht onder de merknaam Saab, daarna zouden alleen nog grote en middelgrote Saab-personenauto's verschijnen. Officieel werd de Saab 600 nog tot 1984 geleverd maar de laatste twee productiejaren werden nog nauwelijks exemplaren verkocht. Tot 1986 was het model op de Zweedse markt verkrijgbaar, al stond de auto later als Lancia Delta in de prijslijst. In Finland werd de Saab-Lancia 600 niet verkocht omdat Saab-Valmet daar tussen 1979 en 1987 de concurrerende Talbot Horizon produceerde.
Saab en de Fiat Group zetten hun samenwerking voort en ontwikkelden gezamenlijk het Type 4-project dat medio jaren tachtig de Saab 9000 en Lancia Thema opleverde, naast de Fiat Croma en Alfa Romeo 164.
* ↑ Saab-Lancia var är du? Klassiker, 15 maart 2012
* 1 2 3 4 De Tweeling: Lancia Delta - Saab 600 AutoWeek, 6 mei 2018
* 1 2 3 Vergeten auto’s: Saab-Lancia 600 OldtimerNieuws, 9 oktober 2011
Vroegere modellen: 92001 · 92 · 93 · Sonnett I · 95 · 96 · Sonnett II · Sonnett III · 99 · 90 · 600 · 900 · 9000 · 9-3 · 9-5 · 9-4X · 9-7X
Voormalig geplande modellen: 9-1/9-2 · 9-6X
Conceptmodellen: Aero-X · 9-X