OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jordy Rondeel

Jordy Rondeel (Keijenborg, 4 augustus 1994) is een Nederlands voormalig voetballer die speelde als doelman. Tussen 2014 en 2022 was hij actief voor Go Ahead Eagles, De Graafschap, TOP Oss en De Treffers. In de zomer van 2022 werd hij aangesteld als keeperstrainer bij De Graafschap.

## Clubcarrière

Rondeel speelde in de jeugd van Keijenburgse Boys, Pax Hengelo en FC Zutphen, voor hij een jaartje bij Silvolde ging spelen. Medio 2014 tekende de doelman bij Go Ahead Eagles. In het seizoen 2014/15 zat hij eenmaal op de reservebank bij het eerste elftal, waarna hij transfervrij overstapte naar De Graafschap. Hier bracht hij twee seizoenen voornamelijk door bij de beloften, voor hij in de zomer van 2017 overgeheveld werd naar het eerste team, waar hij reservedoelman werd. In de drie seizoenen die volgden zat Rondeel als reserve op de bank en kwam hij niet in actie. Hiermee kwam hij in vijf jaar tijd tot 113 wedstrijden als reservespeler op de bank.
In juli 2020 werd Rondeel voor een seizoen gehuurd door TOP Oss. De Belg Bo Geens kreeg echter de voorkeur, waardoor Rondeel samen met Ronald Koeman jr. op de reservebank terechtkwam. In april 2021 tekende Rondeel een voorcontract bij De Treffers, welke per 1 juli van dat jaar zou ingaan. De doelman maakte op 3 mei 2021 zijn professionele debuut in de vijfendertigste speelronde van de Eerste divisie in het seizoen 2020/21. Op bezoek bij Jong PSV moest hij van coach Klaas Wels als reservespeler aan het duel beginnen. Tien minuten voor tijd kreeg Geens een rode kaart, waarna Rondeel bij een stand van 0–0 mocht invallen voor Livio Milts. In het restant van de wedstrijd werd niet meer gescoord. Na een jaar vertrok hij weer bij De Treffers, omdat zijn rol als speler niet te combineren was met zijn functie als keeperstrainer van oud-club De Graafschap.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2014/15 | Go Ahead Eagles | Eerste divisie | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 |
| 2015/16 | De Graafschap | Eredivisie | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 |
| 2016/17 | De Graafschap | Eerste divisie | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 |
| 2017/18 | De Graafschap | Eerste divisie | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 |
| 2018/19 | De Graafschap | Eredivisie | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 |
| 2019/20 | De Graafschap | Eerste divisie | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 |
| 2020/21 | → TOP Oss | Eerste divisie | 1 | 0 | 0 | 0 | — | — | 1 | 0 |
| 2021/22 | De Treffers | Tweede divisie | 4 | 0 | 1 | 0 | — | — | 5 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 5 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 6 | 0 |
# Hérault (rivier)

De Hérault is een rivier in het zuiden van Frankrijk. Zij ontspringt op de Mont Aigoual in het zuiden van de Cevennen en stroomt zuidwaarts naar de Middellandse Zee.
Zij doorkruist twee departementen van de regio Occitanie: de departementen Gard met de stad Valleraugue en Hérault met de steden Ganges, Pézenas en Agde.
De belangrijkste zijrivieren zijn de Arre, de Vis, de Peyne en de Lergue.
# Finn Carter

Finn Carter (Greenville (Mississippi), 9 maart 1960) is een Amerikaans actrice.

## Biografie

Carter volgde les aan een kostschool in Cincinnati en Skidmore College in Saratoga Springs (New York). Hierna studeerde zij aan de Tulane University in New Orleans. In 1983 verhuisde zij naar New York om zich te gaan richten op het acteren.
Carter begon met acteren in het theater met het spelen in kleinschalige theaterproducties.
Carter begon in 1986 met acteren voor televisie in de televisieserie As the World Turns (14 afleveringen). Hierna speelde zij rollen in televisieseries en films zoals Tremors (1990) en Secret Service Guy (1996). Voor haar rol in de film Tremors werd zij in 1991 genomineerd voor een Academy of Motion Picture Arts and Sciences-Award in de categorie Beste actrice in een bijrol. In 2005 acteerde zij het voor het laatst. Wat zij hierna heeft gedaan, is onbekend.
Carter was van 1985 tot 1994 getrouwd met de acteur Steven Weber en hertrouwde in 1997. Dit laatste huwelijk hield tien jaar stand.

## Filmografie
### Films

* 2005 - Halfway Decent – als Bonnie
* 2002 - The Pennsylvania Miners' Story – als Missy Phillippi
* 2001 - Taking Back Our Town
* 2000 - Missing Pieces – als Marilyn
* 1997 - Love in Another Town – als Amy
* 1996 - Ghosts of Mississippi – als Cynthia Speetgens
* 1992 - Sweet Justice – als Sunny Justice
* 1990 - Revealing Evidence: Stalking the Honolulu Strangler – als Detective Maggie Luna
* 1990 - Tremors – als Rhonda LeBeck
* 1989 - How I Got Into College – als Nina Sachie
* 1989 - Dream Breakers – als Zuster Catherine

### Televisieseries

Uitgezonderd eenmalige gastrollen.
* 1996 - Secret Service Guy – als Weaver – 7 afl.
* 1990-1991 - China Beach – als Linda Matlock Lanier – 4 afl.
* 1986-1987 - As the World Turns – als Sierra Esteban Reyes/Sierra Montgomery – 14 afl.
* (en) Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Finn Carter op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) Bron Awards op IMDb
* (en) Biografie in de Internet Movie Database
* (en) Filmografie in de Internet Movie Database
* Bibliothèque nationale de France: cb141621911 (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1986 6937
* Library of Congress Control Number: no2001056833
* Virtual International Authority File: 170860182
* WorldCat (via VIAF): 170860182
# Eurysticta coolawanyah

Eurysticta coolawanyah is een libellensoort uit de familie van de Isostictidae, onderorde juffers (Zygoptera).
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als gevoelig, beoordelingsjaar 2007.
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Watson.
* 1 2 (en) Eurysticta coolawanyah op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011
# Achter de Voort, Agelerbroek & Voltherbroek

Achter de Voort, Agelerbroek & Voltherbroek is een Natura 2000-gebied (classificatie:Beekdalen, nummer 47) in de Nederlandse provincie Overijssel.
De drie gebieden, gelegen in de gemeente Dinkelland, bestaan overwegend uit loofbossen en zijn zeer soortenrijk door de leemrijke ondergrond en waterhuishouding. De oppervlakte van het gebied is 324 ha en het wordt beheerd door Staatsbosbeheer, Landschap Overijssel en particulieren.
# Jean Le Saive II

Jean Le Saive II (Namen, 1571 – Mechelen, 1624) ook de Saive, Le Save, de Save, en Jean de Namur le Jeune genoemd was een kunstschilder van genretaferelen en religieuze taferelen die actief was in Mechelen tussen 1603 en 1624.

## Biografie

Jean Le Saive de Jongere was de zoon van Jean Le Saive de Oudere en Jeanne de Carlemont. Hij werd geboren (gedoopt) in 1571 in Namen en kreeg zijn schildersopleiding waarschijnlijk bij zijn vader. In 1603 vestigde hij zich in Mechelen en huwde er met Mayken Wyaerts (of Wiaertsen) met wie hij drie kinderen had, Maximiliaan, Theodoor en Jan Baptist die in de voetsporen van zijn vader zou treden en schilder worden.

## Werken

Het werk van Jean de Saive de Jongere is niet goed gekend vanwege het feit dat zijn werk en dat van zijn zoon lange tijd niet scherp van elkaar onderscheiden is. De volgende werken worden aan hem toegeschreven:
* De strijd tussen David en Goliath, Mechelen, Sint-Romboutskathedraal
* Doopsel van Christus, Mechelen, Sint-Romboutskathedraal
* De onthoofding van de H. Catharina van Alexandrië, Mechelen, Onze-Lieve-Vrouw-over-de-Dijlekerk
* De prediking van Johannes de Doper in de woestijn, Mechelen, Onze-Lieve-Vrouw-over-de-Dijlekerk
Verder zijn er nog talrijke werken in de kerken van Mechelen en omgeving die aan vader en zoon worden toegeschreven. (zie KIK-IRPA bij externe links.)
# Jean Leering

Jean Leering (IJsselstein, 11 maart 1934 - Amsterdam, 4 april 2005) was een Nederlandse museumdirecteur en hoogleraar kunstgeschiedenis.
Na een studie architectuur aan de Technische Hogeschool Delft werd hij in 1964 als opvolger van Edy de Wilde directeur van het Van Abbemuseum in Eindhoven. Tijdens zijn directoraat (1964-1973) wist hij belangrijke topstukken voor het museum te verwerven. Hij probeerde kunst minder elitair te maken en met behulp van tentoonstellingen het museum te positioneren als aanjager van maatschappelijke verandering. Jongeren probeerde hij voor actuele kunst te interesseren door middelbare scholieren voor vernissages uit te nodigen en dan inhoudelijke discussie met hen aan te gaan over recente aanwinsten, bijvoorbeeld een blauw monochroom doek van Yves Klein.
In 1968 trad Leering toe tot het organisatiecomité van documenta 4 en was verantwoordelijk voor de afdeling schilderkunst; dit zorgde ervoor dat hij lokaal en internationaal wat meer erkenning kreeg voor zijn programmering in het Van Abbemuseum.
Tijdens zijn directoraat van het Van Abbemuseum kocht Leering onder andere werk aan van de Russische avant-gardist El Lissitsky, maar ook van Fontana, Manzoni, Yves Klein, alsook Stella, Kelly, Christo en Tinguely. Vernieuwend waren zijn aankopen van Robert Morris, Dan Flavin, Donald Judd en de eerste installatie voor een Nederlands museum van Joseph Beuys.
Vanaf 1973 was hij gedurende twee jaar directeur van het Tropenmuseum in Amsterdam en twee jaar later ging Leering werken bij de Rijksgebouwendienst. In 1976 begon hij met het geven van colleges kunstgeschiedenis bij de faculteit bouwkunde aan de Technische Universiteit Eindhoven (TUE), waar hij in 1992 werd benoemd tot hoogleraar. Op 12 november 1999 ging Jean Leering bij de TUE met pensioen. In 2005 overleed hij 71-jarige leeftijd na een langdurige ziekte. Zijn leven lang wist hij een aanstekelijk optimisme te behouden.

## Biografie

* Paul Kempers, Het gaat om heel eenvoudige dingen: Jean Leering en de kunst, uitgeverij Valiz, 2018.
# Josef Scheungraber

Josef Eduard Scheungraber (1918) is een Duitse oorlogsmisdadiger. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij in het Italiaanse dorp Falzano di Cortona, in Toscane, commandant van een bataljon Gebirgsjäger.

## Moordpartij

Scheungraber wordt ervan verdacht op 26 juni 1944 opdracht te hebben gegeven tot het doden van in totaal veertien burgers uit Falzano di Cortona. Een Italiaanse rechtbank in La Spezia veroordeelde hem en een andere Duitse ex-militair op 28 september 2006 al bij verstek tot een levenslange gevangenisstraf, vanwege hun aandeel in de moordpartij, maar omdat Duitsland zijn burgers niet uitlevert bleef Scheungraber op vrije voeten.
De moordpartij betrof een vergeldingsmaatregel voor het doden van twee Duitse soldaten. De toen 25-jarige Scheungraber gaf daarop dezelfde dag de opdracht tot executie van vier toevallige passanten (drie mannen en een 74-jarige vrouw). Vervolgens werd op zijn bevel ook nog een boerderijschuurtje met dynamiet opgeblazen, waarin hij elf burgers had laten samendrijven. Tien ervan, in de leeftijd van 16 tot 66, kwamen bij de explosie om het leven. Een vijftienjarige jongen overleefde het voorval.

## Proces

Op 15 september 2008 verscheen de inmiddels 90-jarige Scheungraber alsnog voor de rechter in München.
Scheungraber ontkende alle beschuldigingen. Zijn advocaten gaven daarbij aan, dat er geen bewijs is dat hun cliënt schuldig is en dat deze zich toen bovendien elders bevond. Bovendien meenden zij, dat zijn gehoorvermogen dusdanig slecht is, dat hij niet zou kunnen begrijpen wat er zou worden gezegd. De rechtbankpresident antwoordde hierop, dat dit geen beletsel kon zijn en dat er maatregelen zouden worden genomen om dit vermeende probleem te verhelpen. Het vervolgen van lagere officieren voor oorlogsmisdaden is redelijk zeldzaam, bovendien zijn soortgelijke misdaden jegens Duitse en Duitsgezinden tijdens de oorlog nooit vervolgd.
Scheungraber leefde na de oorlog in Ottobrunn, nabij München. In zijn woonplaats stond hij bekend als eerzaam burger, zat twintig jaar in de gemeenteraad en was erecommandant van de brandweer. Bovendien werd hij in 2005 onderscheiden met de Bürgermedaille vanwege zijn verdiensten voor de samenleving.
Op het proces legden negentien nabestaanden van slachtoffers van de moordpartij een getuigenis af, net als de enige overlevende van de explosie, in later leven politieagent. Op 11 augustus 2009 bevond de rechtbank in München Josef Scheungraber schuldig aan tienvoudige moord en veroordeelde hem tot een levenslange gevangenisstraf.
# Jericho Internationaal Stadion

Het Jericho Internationaal Stadion is een multifunctioneel stadion in Jericho, een stad in Palestina.
Het stadion wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden, de voetbalclub Hilal Areeha maakt gebruik van dit stadion. In het stadion is plaats voor 7.000 toeschouwers. Het stadion werd geopend in 1996 en gerenoveerd in 2012.
# Janiralata rajata

Janiralata rajata is een pissebed uit de familie Janiridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Menzies.
# Jekelirhynchites kannakensis

Jekelirhynchites kannakensis is een keversoort uit de familie Rhynchitidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Legalov.
# Jean de Codt

Jean-Louis ridder de Codt (Elsene, 21 december 1955) is een Belgisch magistraat. Van 2014 tot 2019 was hij eerste voorzitter van het Hof van Cassatie.

## Levensloop

Jean de Codt is een telg uit de familie de Codt. Hij liep school aan het Institut Saint-Boniface Parnasse in Elsene en studeerde rechten aan de Université catholique de Louvain en criminologie aan de Vrije Universiteit Brussel. Zijn carrière begon in 1983.
Hij was achtereenvolgens stagiair bij het parket van de rechtbank van eerste aanleg van Doornik, substituut-procureur des Konings bij de rechtbank van eerste aanleg in Brussel en substituut-procureur-generaal bij het hof van beroep in Brussel. In 1997 werd hij raadsheer in het Hof van Cassatie. Van 2014 tot 2019 was hij eerste voorzitter van het Hof.
De Codt bleef na 2019 verder raadsheer in het Hof van Cassatie. Hij was ook vicevoorzitter van het netwerk van voorzitters van opperste gerechtshoven, rechter bij het Europees Hof van Mensenrechten en rechter bij het Benelux-Gerechtshof, waarvan hij tevens tweede vicevoorzitter was.

## Privé

De Codt is een zoon van Henri ridder de Codt (1922-2010) en Thérèse de Pierpont Surmont de Volsberghe (1928-2010).

## Literatuur

* Houtart, Jean-François, Anciennes familles de Belgique, Brussel, 2008.
* Maus de Rolley, Bertrand, Etat présent de la noblesse belge, Annuaire 2019, Brussel, 2019.
* ↑ (fr) Jean de Codt, un homme de télé et de droit, Le Soir, 16 mei 2016. Gearchiveerd op 6 november 2020.
# Jean de Béthencourt

Jean de Béthencourt (Grainville-la-Teinturière, 1362 – 1425) was een Frans ontdekkingsreiziger. In 1402 leidde hij de expeditie naar de Canarische Eilanden, alwaar hij in het noorden van Lanzarote aan land stapte. Vervolgens veroverde hij namens het koninkrijk Castilië de eilanden Fuerteventura en Ferro, hij deed dit door de oorspronkelijke bevolking (de Majos en Bimbaches) te verdringen. Hierop ontving hij de titel koning van de Canarische Eilanden, maar erkende koning Hendrik III van Castilië als zijn opperheer. Om de reis te kunnen financieren verkocht hij in december 1401 zijn huis in Parijs, waar hij 2000 gouden frank voor ontving. Zijn oom leende hem 7000 pond.

## De expeditie

Op 1 mei 1402 vertrok Béthencourt met 280 man uit La Rochelle, de opvarenden kwamen onder meer uit Gascogne en Normandië. Ook Pierre Bontier en Jean le Verrier voeren mee, twee franciscaanse priesters die verslag deden van de expeditie in de Le Canarien, een kroniek waarvan twee versies overgeleverd zijn, de codex Egerton 2709 en de codex Mont-Ruffet. Tevens waren er twee Guanchen, oorspronkelijke bewoners van de Canarische Eilanden, mee aan boord. Zij waren op een eerdere reis gevangengenomen. Na zijn verovering van Lanzarote, keerde Béthencourt terug naar Cádiz, terwijl Gadifer de la Salle de archipel verkende. Op het moment dat hij in Cádiz was voor versterking, brak er op het eiland een strijd los tussen Gadifer de la Salle en officier Berthin de Berneval. Bij deze ruzie werden ook de verdreven eilandbewoners betrokken, wat er uiteindelijk in resulteerde dat een groep Spanjaarden en oorspronkelijke bewoners van het eiland sneuvelden. Tijdens de crisis die hierop volgde, ontdekte Gadifer de la Salle het eiland Fuerteventura. Na terugkomst van Béthencourt in 1404 keerde de rust op het eiland terug. Na de wederopbouw werd de stad Betancuria gesticht, als hoofdplaats van het eiland.

## Betancourt

Tegenwoordig komen de naam Betancourt en andere vormen van de achternaam nog regelmatig voor, zowel op het eiland als internationaal: de Colombiaanse president Belisario Betancur, voormalig president van Venezuela Rómulo Betancourt en Pedro de San José de Betancourt, een rooms-katholiek geestelijke. Tegenwoordig zijn er de Venezolaanse honkbalspeler Rafael Betancourt, de in Portugal geboren Amerikaanse muzikant Nuno Bettencourt, de Colombiaans-Franse activist en politicus Íngrid Betancourt en de Franse politicus André Bettencourt.

## Munten

In 2022 werden op Lanzarote bij archeologische opgravingen munten gevonden met het contramerk van Bethencourt: een B op het koninklijke zegel. Het zijn de oudste munten die op de Canarische eilanden zijn gevonden en de eerste Spaanse munten met een contramerk.
# Jason Williams (basketballer, 1975)

Jason Chandler Williams (Belle, West Virginia, 18 november 1975) is een Amerikaans voormalig basketbalspeler in de NBA. Williams kwam vanaf 2009 uit voor de Orlando Magic, waar hij als point-guard speelde. Na een korte terugkeer bij de Memphis Grizzlies gaf Williams in april 2011 aan te stoppen met basketbal vanwege aanhoudende rugklachten.
# Joseph Gris

Joseph Gris (Namen, 7 april 1879 - 10 maart 1947) was een Belgisch volksvertegenwoordiger.

## Levensloop

Joseph Gris, zoon van Pierre Gris en Jeanne Defaux, oudste van negen kinderen, was beroepshalve glasblazer.
Hij werd verkozen tot gemeenteraadslid van Namen in 1911.
Hij werd in 1919 verkozen tot socialistisch volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Namen en vervulde dit mandaat tot in 1929. Hij werd opnieuw verkozen in 1932 en behield het mandaat tot in 1946.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
# Joseph Greenberg

Joseph Harold Greenberg (28 mei 1915 - 7 mei 2001) was een taalkundige uit de Verenigde Staten.

## Afrikaanse talen

Zijn werk ligt ten grondslag aan moderne indelingen van talen in groepen. Zijn Languages of Africa geeft een indeling van Afrikaanse talen die in grote lijnen nog gevolgd wordt.
Omdat de archeologie nog weinig aanknopingspunten biedt voor de vroege Afrikaanse geschiedenis, worden verwantschappen tussen de verschillende Afrikaanse talen door historici gebruikt om iets te kunnen zeggen over de migratie van de verschillende volkeren op het continent.
De indeling was als volgt:
| Hoofdgroep | Indeling | Voorbeeld |
| Niger-Kordofaans | West-Atlantisch | Fulani |
| | Mande | Malinké |
| | Voltaïsch | Mossi |
| | Kwa | Yoruba |
| | Oost-Adamawa | Zande |
| | Bantu | Lingala |
| Nilo-Saharaans | Soedantalen | Acholi |
| | Saharaans | Kanuri |
| | Songhay | |
| Afro-Aziatisch | Semitisch | Amhaars |
| | Berbers | Tashelhiyt |
| | Koesjitisch | Somali |
| | Tchadisch | Hausa |
| Khoisan | Khoisan | |
| | Sandawe | |
| | Hadza | |

## Externe link

* Biografie van Greenberg
# Joan Oumari

Joan Oumari (Berlijn, 19 augustus 1988) is een Libanees voetballer die als verdediger speelt bij FC Tokyo.

## Clubcarrière

Oumari speelde tussen 2006 en 2016 voor Reinickendorfer Füchse, SV Babelsberg 03, FC Rot-Weiß Erfurt en FSV Frankfurt. Hij tekende in 2016 bij Sivasspor. Hij tekende in 2017 bij Al-Nasr SC. In het seizoen 2018 kwam hij op huurbasis uit voor Sagan Tosu. Hij tekende in 2019 bij Vissel Kobe. Oumari veroverde er in 2019 de Beker van de keizer. Hij tekende in 2020 bij FC Tokyo.

## Interlandcarrière

Oumari maakte op 6 september 2013 zijn debuut in het Libanees voetbalelftal tijdens een vriendschappelijke wedstrijd tegen Syrië. Hij nam met het Libanees voetbalelftal deel aan de Aziatisch kampioenschap 2019.
* ↑ Joan Oumari op National Football Teams
# Jenne Smit

Jenne Smit (Nieuw-Buinen, 24 maart 1926 - Sellingen, 27 december 2005) was een Nederlands profvoetballer. Hij speelde voor Sportclub Venlo '54, VVV, Be Quick en Enschedese Boys.

## Carrière

Smit begon zijn voetbalcarrière als jeugdspeler bij de plaatselijke voetbalvereniging Nieuw-Buinen. De snelle linksbuiten werd geselecteerd voor het Noordelijke amateurelftal en kwam zo in beeld bij Sportclub Venlo '54 dat in 1954 een van de tien clubs was die van start gingen in de eerste Nederlandse profcompetitie van de NBVB. Hij geldt als de eerste Noordelijke full-prof. In de NBVB-competitie was geen club uit de Noordelijke provincies vertegenwoordigd.
Na het samengaan van NBVB en KNVB werd hij overgenomen door VVV. In 1955 keerde Smit naar het Noorden terug. Samen met ploeggenoot Gerrit Akkermans werd de linkeraanvaller aangetrokken door het Groningse Be Quick dat inmiddels ook was toegetreden tot het betaalde voetbal. Twee jaar later stapte hij over naar tweede-divisionist Enschedese Boys. Na twee seizoen beëindigde Smit daar zijn profloopbaan en keerde terug naar Nieuw-Buinen.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wedstrijden | Goals |
| 1954 | Venlo '54 | Nederland | NBVB | 2 | 0 |
| 1954/55 | VVV | Nederland | Eerste klasse D | 15 | 2 |
| 1955/56 | Be Quick | Nederland | Eerste klasse B | ?? | 8 |
| 1956/57 | Be Quick | Nederland | Tweede divisie | ?? | 8 |
| 1957/58 | Enschedese Boys | Nederland | Tweede divisie | ?? | 3 |
| 1958/59 | Enschedese Boys | Nederland | Tweede divisie | ?? | 0 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | ?? | 19 |
# Jennacubbine

Jennacubbine is een plaats in de regio Wheatbelt in West-Australië.

## Geschiedenis

Ten tijde van de Europese kolonisatie leefden de Balardong Nyungah in de streek.
In 1848 maakte ontdekkingsreiziger Augustus Charles Gregory melding van de 'Jenacubine Well'. 'Jenacubine' was de Aboriginesnaam voor een waterbron. Volgens sommige bronnen zou de naam 'Jenacubine' "zout water" hebben betekend. In juni 1902 opende de spoorweg tussen Northam en Goomalling. Nabij de waterbron werd een nevenspoor aangelegd dat naar de bron werd vernoemd. In 1903 werd er een hotel gebouwd.
In 1905 werd er een katholieke kerk, de 'St Isidore’s Catholic Church', gebouwd. De kerk opende in 1907. Er werd les gegeven tot 1911. In 1960 werd Jennacubbine op het waternet aangesloten en in 1963 op het elektriciteitsnet. Het dorp Jennacubbine aan het nevenspoor werd pas in 1966 officieel gesticht.

## 21e eeuw

Jennacubbine maakt deel uit van het lokale bestuursgebied (LGA) Shire of Goomalling, een landbouwdistrict. Het is een verzamel- en ophaalpunt voor de oogst van de in de streek bij de Co-operative Bulk Handling Group aangesloten graanproducenten.
In 2021 telde Jennacubbine 56 inwoners, tegenover 174 in 2006. Het plaatsje heeft een gemeenschapszaal, de 'Jenacubbine Hall', een kerk, een hotel en enkele sportfaciliteiten.

## Transport

Jennacubbine ligt langs de Yarramony Road die naar de Northam-Pitharra Road leidt welke de Great Eastern Highway en de Great Northern Highway verbindt. Het ligt 122 kilometer ten noordoosten van de West-Australische hoofdstad Perth, 55 kilometer ten noordnoordoosten van Northam en 27 kilometer ten zuidzuidwesten van Goomalling, de hoofdplaats van het lokale bestuursgebied waarvan Jennacubbine deel uitmaakt.
De spoorweg die door Jennacubbine loopt maakt deel uit van het goederenspoorwegnetwerk van Arc Infrastructure.