OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Klaas van Sevenhoven

Klaas van Sevenhoven (Wilnis, 29 mei 1882 - Bussum, 29 augustus 1937) was een Nederlandse burgemeester.

## Leven en werk

Van Sevenhoven was een zoon van Willem van Sevenhoven en Eijtje Westveen. Van Sevenhoven werd in 1914 benoemd tot burgemeester van Bedum. Daarvoor was hij burgemeester van Stedum. In 1917 werd hij benoemd tot burgemeester van de toenmalige gemeente Onstwedde. Van Sevenhoven trouwde op 25 augustus 1914 te Ulrum met Martha Hillegonda Doornbos, dochter van de landbouwer Hendrik Doornbos en Hielkje Helder. Van Sevenhoven was onder meer vicevoorzitter van christelijke HBS te Groningen. Hij overleed in augustus 1937 op 55-jarige leeftijd te Bussum.

## Corruptie in het gemeentebedrijf

Op 7 mei 1928 werden de ambtenaren van Onstwedde door justitie van Winschoten verhoord en bewaakte de rijkspolitie de gehele dag het gemeentehuis. Er kwam een fraudezaak aan het licht waarbij onder meer de directeur van de gasfabriek, de schilder van de gemeente, de chef-veldwachter, de gemeentearchitect en een raadslid betrokken waren. In maart 1929 stond de voormalige gemeentearchitect van Onstwedde terecht vanwege vervalsing in geschrifte door het opmaken van valse loonstaten en het doen van betalingen daarop. In deze zaak werd Van Sevenhoven als getuige gehoord door de rechtbank van Winschoten. In april 1929 diende Van Sevenhoven zijn ontslagaanvraag in. Per 1 mei 1929 kreeg hij eervol ontslag verleend als burgemeester.
Tijdens de behandeling van de fraudezaak door de gemeenteraad bleek ook de burgemeester niet brandschoon. Het bleek dat Van Sevenhoven kippenhokken voor zichzelf had laten bouwen voor rekening van de gemeente. Hij verweerde zich voor de gemeenteraad door te stellen, dat dit ook voor andere ambtenaren gebeurde. Hij toonde zich bereid om de hokken alsnog te betalen. De gemeenteraad nam hier genoegen mee.

## Trivia

In Stadskanaal is de Van Sevenhovenstraat naar hem genoemd.
* 1 2 NRC d.d. 8, 11, 23 mei 1928 en 8 maart 1929
# Phil Harris

Wonga Philip Harris (Linton (Indiana), 16 januari 1904 - Rancho Mirage (Californië), 11 augustus 1995) was een Amerikaanse drummer, zanger en bigband-leider uit het swing-tijdperk. Hij was tevens acteur: een korte film waarin hij zichzelf speelde, kreeg in 1934 een Oscar.
Harris was de zoon van twee circus-artiesten en groeide op in Nashville. Hij speelde drums in de circusband van zijn vader. In de jaren twintig was hij drummer in de bands van Francis Craig en Henry Halstead. Daarna vormde hij met pianist Carl Lofner een eigen orkest, dat lange tijd het huisorkest was van St. Francis Hotel in San Francisco. In de groep speelde hij drums en zong hij. Harris en Lofner gingen uit elkaar in 1932, waarna Harris het orkest 'overnam' en als thuishaven Los Angeles koos. In 1933 maakte hij een korte film voor RKO, So This is Harris!, een film die in 1934 een Oscar kreeg voor best short subject (comedy). Daarna volgde de lange film 'Melody Cruise'. Beide films werden gemaakt door hetzelfde team, dat in 1933 verantwoordelijk was voor Flying Down to Rio, de rolprent waarin voor het eerst Fred Astaire en Ginger Rogers op het witte doek als danspaar verschenen. Later had Harris een rol in 'The High and the Mighty' met John Wayne.
Met zijn orkest deed Harris ook radiowerk. In 1936 werd hij musical director van de show van Jack Benny (later The Jack Benny Program), waar hij Don Bestor verving. Hij was een belangrijk element in de radioshow, waar hij zich ontpopte als een komisch talent. Harris werkte tot 1946 voor Benny. Als bandleider nam Harris van december 1936 tot maart 1937 verschillende platen op voor Vocalion.
In 1941 trouwde Harris voor de tweede keer, nu met actrice Alice Faye. In 1942 nam Harris met zijn band dienst in de Amerikaanse marine. Na de oorlog werden Harris en Faye gevraagd om mee te doen aan het radioprogramma the Fitch Bandwagon, een show voor bigbands (1946-1948). Het programma veranderde langzaam in de komische show the Phil Harris-Alice Faye show (1948-1954).
Harris had in de jaren veertig en vijftig verschillende novelty hits, waaronder "That's what I Like About the South" en (in 1950) "The Thing". Hij deed tot in de jaren zeventig televisiewerk en deed de stem van Baloo the Bear in Jungle Book. Ook gaf hij stem aan enkele andere Walt Disney-figuren.

## Discografie

* Phil Harris, SWG
* Echoes from the Cocoanut Grove, Take Two
* Phil Harris and alice Faye Show, Cliffhanger
* On the Record, RCA Victor
* Bibliothèque nationale de France: cb13894995s (data)
* Gemeinsame Normdatei: 132850915
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 2237 6691
* Library of Congress Control Number: n80146364
* MusicBrainz: d10253ac-e1c5-47f3-846f-65cce388b7fb
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007381022205171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 345885023
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: LIGV085468
* SNAC: w6ks8km5
* Système universitaire de documentation: 15650510X
* Virtual International Authority File: 14958444
* WorldCat (via VIAF): 14958444
# Grote mijnspin

De grote mijnspin (Atypus magnus) is een spin binnen de familie der mijnspinnen (Atypidae). Ze behoort tot het geslacht Atypus. Deze soort leeft van Rusland tot Noord-Korea.
De grote mijnspin heeft een vrij ongewoon web. Ze spint een soort buisachtige constructie (een graafgang), die tot 30 cm onder de grond kan liggen. De ingang wordt gecamoufleerd met bladeren, mos en allerlei dood materiaal. De spin wacht tot een insect over de ingang van de buis kruipt en slaat dan toe door razendsnel uit het hol te kruipen en het insect met de gifkaken in de buis te sleuren.
# D54 (hunebed)

Hunebed D54 ligt buiten Havelte op de Havelterberg in de Nederlandse provincie Drenthe. Het hunebed ligt ten zuiden van de Hunebeddenweg, een zijweg van de Van Helomaweg. Het ligt op een kleine zandvlakte omgeven door gras.
Hunebed D54 is nooit wetenschappelijk onderzocht.

## Bouw

D54 is gebouwd tussen 3400 en 3100 v.Chr. en wordt toegeschreven aan de trechterbekercultuur.
Het hunebed telt zes dekstenen, waarvan er vier volledig op de draagstenen rusten. De oostelijkste deksteen ontbreekt, evenals de sluitsteen eronder. Aan de westelijke zijde zijn drie sluitstenen. Wel zijn alle veertien draagstenen aanwezig. Ook is er nog een poortzijsteen te vinden. De poort is naar het zuidoosten gericht.
Het hunebed is 12,7 bij 3,3 meter groot en is oostzuidoost – westzuidwest georiënteerd.

## Geschiedenis

Het hunebed wordt genoemd in een reisverslag van Andries Schoenmaker in 1732.
In de 19e eeuw kocht de Staat der Nederlanden het hunebed van de boermarke van Havelte.
Het hunebed staat, samen met D53, vermeld op een Franse kaart (uit 1811–1813 van het Corps Impérial des Ingénieurs Géographes) als Anciennes Sépultures des Huns couvertes de Grosses Pierres Granitique.
Het hunebed is (samen met hunebed D53) afgebeeld op een aquarel van J. Dijkstra uit circa 1942. Deze werd als schoolplaat gebruikt.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd een vliegveld aangelegd door de Duitsers. Het hunebed werd onder een laag zand begraven, zodat het niet kon worden gebruikt als herkenningspunt door de geallieerden. Na de oorlog werd deze heuvel weer afgegraven.

## Omgeving

Aan de overzijde van de weg ligt op 200 meter afstand het grotere hunebed D53. Tijdens wetenschappelijk onderzoek in 1918 werden in dit hunebed meer vondsten gedaan dan in enig ander hunebed in Nederland. Hunebed D53 werd in een 7 meter diep gat begraven om plaats te maken voor een landingsbaan en na de oorlog weer opgebouwd.
* ↑ Hunebed D54 bij Havelte, hunebeddenwijzer.nl (gearchiveerd)
* ↑ Westmaas, Maarten Westmaas (2009) Hunebedden. Assen : In Boekvorm. ISBN 9789077548677. OCLC 907187090
* ↑ D54 bij Havelte (Havelterberg), hunebedden.nl. Gearchiveerd op 11 april 2022.
* ↑ Gommer, Hendrik (2017) Mythische stenen : Deel 1, Nederland. Zuidhorn : Mythical Stones. ISBN 9789082311167. OCLC 982382017
* ↑ Giffen, A.E. van (1925) De hunebedden in Nederland. Utrecht : Oosthoek.
* ↑ (en) Dekker, Wim, The megalithic tombs of the Netherlands, Province of Drenthe - D51, D52, D53, geocities.ws
* ↑ Hunebed ondergedoken, provincie.drenthe.nl. Gearchiveerd op 28 januari 2023.
* ↑ Talrijke menselijke sporen, provincie.drenthe.nl. Gearchiveerd op 28 januari 2023.
* ↑ Hunebed D53 bij Havelte, hunebeddenwijzer.nl
* ↑ D53 en D54/Havelte, hunebeddeninfo.nl
# Het Werkteater (theater)

Het Werkteater was een theater in Amsterdam. Het adres was Oostenburgergracht 75.
Aanvankelijk was Het Werkteater het thuishonk van toneelgezelschap Het Werkteater. Vanaf 1997 werd het gebouw steeds meer verhuurd voor andere toneelvoorstellingen en voor televisieopnames. Verschillende VARA-producties werden er opgenomen, zoals Kopspijkers, Hof van Joosten en Kanniewaarzijn.
Op 1 mei 2014 werd Het Werkteater gesloten, omdat het niet meer rendabel was.
# Light up

Light up kan verwijzen naar:
* light up (album) - album van Stevie Ann
* Light Up (kunstwerk) - kunstwerk in Pittsburg, Pennsylvania
* Light Up (The World) - nummer van de Britse zangeres Yasmin
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Light up en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Komkommerpitprijs

De Komkommerpitprijs (Papiaments: Premio Pipita di Kònkòmber) is een jaarlijkse prijs voor cultuur, kunst en literatuur in Bonaire.
De prijs gaat naar de persoon of organisatie die zich verdienstelijk heeft gemaakt op cultureel, artistiek of literair gebied en meer in het bijzonder voor de Papiamentse taal in Bonaire. De naam van de prijs gaat terug op een bekende uitdrukking in het Papiaments: pipita di kònkòmber na bok'i mucha ta hende grandi a but'e (letterlijk: een komkommerpitje in de mond van een klein kind is daar door een volwassene ingestopt, ofwel: een klein kind herhaalt wat het volwassenen hoort zeggen).
De prijs werd ingesteld door de commissie Arte di Palabra Bonaire (ADPB) in samenwerking met het eilandbestuur, sectie cultuur, kunst en literatuur (SKAL), en werd voor het eerst uitgereikt in 2017. Drie jaren op rij is de winnaar van de Komkommerpitprijs door de commissie ADPB tevens gekozen tot winnaar voor Bonaire van de Tapushi Literario-prijs.

## Winnaars

* 2017 - Rudy Domacassé, schrijver en dichter, voor zijn bijdrage aan de Papiamentse taal
* 2018 - Bonaire Youth Outreach Foundation voor organisatie van de jongerenwoordkunstwedstrijd (Arte di Palabra)
* 2019 - Ubaldo Anthony, songwriter en dichter, voor zijn liedteksten en gedichten
* 2020 - Denise de Jongh-Rekwest, kinderboekenschrijver, voor haar gebruik van de Papiamentse taal en spelling
* 2021 - Julia (Tica) Nicolaas, dichteres, voor haar bijdrage aan het gebruik van de Papiamentse taal
* ↑ Arte di palabra 2018 gewijd aan BYOF. Bonaire.nu (22 maart 2018). Gearchiveerd op 28 september 2020. Geraadpleegd op 6 augustus 2020.
* ↑ Kònkòmber-prijs voor Denise de Jongh-Rekwest. Bonaire.nu (5 augustus 2020). Gearchiveerd op 18 september 2020. Geraadpleegd op 6 augustus 2020.
# Foveifera hastana

Foveifera hastana is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1797 door Hübner.
# Wapen van Bocholt

Het huidige wapen van Bocholt werd op 19 juli 1978, naar aanleiding van een gemeentelijke fusie met Reppel en Kaulille, aan de Belgisch Limburgse gemeente Bocholt toegekend. Het vorige, gelijk aan het huidige, werd op 2 maart 1876 aan de toenmalige gemeente toegekend.

## Blazoenering

De blazoenering van het wapen luidt als volgt:
   Gedeeld in drieën: 1 van lazuur, met beeltenis van Sint Laurentius van goud, vergezeld van een beuk in natuurkleur; 2 van zilver met drie leeuwen van sinopel, geklauwd en getongd van keel, gekroond van goud; 3 van sinopel met drie luipaardenhoofden van zilver getongd van keel.
Het wapen is in drie gelijke delen gedeeld, waardoor elk deel de vorm van een paal heeft. Het eerste is blauw met daarop in het goud afgebeeld de heilige Laurentius. Hij staat bij een groene beuk. Het tweede deel bevat drie groene leeuwen op een zilveren achtergrond. Hun tongen en nagels zijn rood en zij dragen elk een gouden kroon. Normaal gesproken mag goud niet op zilver afgebeeld worden (dat levert een raadselwapen op), maar omdat het om een "lichaamsdeel" gaat mogen de kronen wel goudkleurig zijn. Het derde deel is groen met daarop drie zilveren luipaardkoppen met rode tongen.

## Herkomst

Het wapen is een reproductie van een zegel dat in 1730 gebruikt werd. Volgens rijksarchivaris Gachard kunnen de delen als volgt verklaard worden:
* Sint Laurentius is in het eerste deel afgebeeld omdat hij de parochieheilige is van Bocholt. De beuk die in hetzelfde deel is afgebeeld verwijst naar de naam van de plaats: Bocholt ('Beukenbos'). Het gaat daarom om een sprekend wapen
* Het tweede deel is gelijk aan het wapen van Jeanne Thérèse de Lannoy, zij was gravin van Lannoy en vrouwe van Bocholt
* In het derde deel staat het wapen van de familie Bocholtz
Van de familiewapens waren de kleuren bekend. Van het eerste deel waren de kleuren niet bekend. Gachard stelde voor om de meer gebruikelijke kleuren bij heiligen te gebruiken: een blauw veld met daarop een gouden of zilveren heilige.

## Overeenkomstige wapens

De volgende wapens hebben overeenkomsten met het wapen van Bocholt:
* Het wapen van het Prinsbisdom Luik
* Het wapen van de provincie Luik
* Het wapen van het markgraafschap Franchimont
* Het wapen van Verviers
# Cyphon dentatus

Cyphon dentatus is een keversoort uit de familie moerasweekschilden (Scirtidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1976 gepubliceerd door Bernard Klausnitzer.
# Leucotrachea melanodonta

Leucotrachea melanodonta is een vlinder uit de familie uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Hampson.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Lycidas (gedicht)

Lycidas is een gedicht geschreven door John Milton in 1637, het is een pastorale elegie. Het verscheen voor het eerst in 1638 in een verzamelwerk met elegieën genaamd: Justa Edouardo King Naufrago. Het was opgedragen aan de nagedachtenis van Edward King, een studievriend van Milton in Cambridge die in augustus 1637 verdronk na schipbreuk in de Ierse Zee aan de kust van Wales. Het gedicht is 193 regels lang en heeft een onregelmatig rijmschema. Veel andere gedichten in het verzamelwerk zijn in het Grieks of Latijn, maar Lycidas is een van de gedichten die in het Engels geschreven zijn.
In een herziene versie Poems of Mr. John Milton (1645) in de Rauner collectie van Darthmouth College, bekend als Hickmott 172, schreef Milton het volgende: "the Author bewails a learned Friend, unfortunately drown'd ... on the Irish Seas, 1637. And by occasion foretels the ruine of our corrupted Clergy then in their height." (vrij vertaald: "de Auteur beweent een geleerde Vriend, Ongelukkigerwijze verdronken... op de Ierse Zeeën, 1637. En voorspelt bij gelegenheid de ondergang van onze corrupte Geestelijkheid, dan op hun hoogtepunt.")
# Kevin Florijn

Kevin Florijn (Leiderdorp, 1 juli 1989) is een Nederlandse zanger.

## Carrière

Eind 2006 kwam de dubbele-a kant van Florijn uit: Geef me je hand en Angelina. Deze kwam binnen op 21 oktober 2006 op nummer 77 in de Nederlandse Single Top 100 maar stond er maar een week in. In 2007 bracht hij de singles Stil Verlangen en Wijs me de weg naar je hart uit. De laatste kwam op 24 november 2007 in de Single Top 100 en kwam tot de 69e plaats. Florijn trad op in het televisieprogramma Tijd voor Tien en in het GelreDome tijdens de rust in de wedstrijd Vitesse-Ajax.
In 2008 had hij een hit met Dans op de melodie en in 2009 met Kleuren. Hij trad in 2009 ook op in Life4You en deed mee aan de talent battle en bracht daar Kleuren ten gehore.
Ook deed Florijn in 2010 mee aan Popstars, waar hij door de eerste ronde heenkwam. Maar om een onbekende reden heeft hij bekendgemaakt te willen stoppen met de talentenjacht.

## Discografie
### Singles

| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Opmerkingen |
| Geef mij je hand | 2006 | - | als Kevin / Nr. 77 in de Single Top 100 |
| Stil verlangen | 2007 | - | als Kevin |
| Wijs me de weg naar jouw hart | 2007 | - | Nr. 69 in de Single Top 100 |
| Dans op de melodie | 2008 | - | Nr. 28 in de Single Top 100 |
| Kleuren | 2009 | - | |

## Externe link

* Officiële site
# Feliks Arons

Henricus Felix Joseph Maria (Feliks) Arons ('s-Hertogenbosch, 5 januari 1944 - Amsterdam, 19 augustus 1992) was een Nederlands acteur en regisseur.
Na het Lyceum in 's-Hertogenbosch volgde Arons een acteursopleiding aan de toneelschool in Maastricht. Hierna ging hij naar de toneelschool Amsterdam om te worden opgeleid tot regisseur.
Arons is vooral bekend als regisseur van een aantal bekende Nederlandse televisieseries, zoals Paulus de Boskabouter, De zaak Giessen-Nieuwkerk, De Lemmings, Waaldrecht, Klaverweide en Het bloed kruipt.
Arons stierf in Amsterdam op 48-jarige leeftijd.
# Gunvorita laeviceps

Gunvorita laeviceps is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1998 door Baehr.
# Curimopsis eos

Curimopsis eos is een keversoort uit de familie pilkevers (Byrrhidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Fabbri in Fabbri & Zhou.
# Hipposideros abae

Hipposideros abae is een zoogdier uit de familie van de bladneusvleermuizen van de Oude Wereld (Hipposideridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door J.A. Allen in 1917.
# Leucotrichia ayura

Leucotrichia ayura is een schietmot uit de familie Hydroptilidae. De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Medaillespiegel van de Paralympische Winterspelen 2018

Op de Paralympische Winterspelen 2018 in Pyeongchang (Zuid-Korea) werden op 80 onderdelen gouden, zilveren en bronzen medailles uitgereikt. In de tabel op deze pagina staat de medaillespiegel. De Paralympische Winterspelen vonden plaats van 9 tot 18 maart 2018.
Het IPC stelt officieel geen medaillespiegel op, maar geeft desondanks een medailletabel ter informatie. In de spiegel wordt eerst gekeken naar het aantal gouden medailles, vervolgens de zilveren medailles en tot slot de bronzen medailles.

## Medaillespiegel

In de tabel heeft het gastland een blauwe achtergrond. Het hoogste aantal medailles in elke categorie is vetgedrukt.
| Plaats | Land | NOC | 1 Goud | 2 Zilver | 3 Brons | Totaal |
| 1 | Verenigde Staten | USA | 13 | 15 | 8 | 36 |
| 2 | Neutrale paralympische atleten | NPA | 8 | 10 | 6 | 24 |
| 3 | Canada | CAN | 8 | 4 | 16 | 24 |
| 4 | Frankrijk | FRA | 7 | 8 | 5 | 20 |
| 5 | Duitsland | GER | 7 | 8 | 4 | 19 |
| 6 | Oekraïne | UKR | 7 | 7 | 8 | 22 |
| 7 | Slowakije | SVK | 6 | 4 | 1 | 11 |
| 8 | Wit-Rusland | BLR | 4 | 4 | 4 | 12 |
| 9 | Japan | JPN | 3 | 4 | 3 | 10 |
| 10 | Nederland | NED | 3 | 3 | 1 | 7 |
| 11 | Zwitserland | SUI | 3 | 0 | 0 | 3 |
| 12 | Italië | ITA | 2 | 2 | 1 | 5 |
| 13 | Groot-Brittannië | GBR | 1 | 4 | 2 | 7 |
| 14 | Noorwegen | NOR | 1 | 3 | 4 | 8 |
| 15 | Australië | AUS | 1 | 0 | 3 | 4 |
| 16 | Finland | FIN | 1 | 0 | 2 | 3 |
| 16 | Zuid-Korea | KOR | 1 | 0 | 2 | 3 |
| 16 | Nieuw-Zeeland | NZL | 1 | 0 | 2 | 3 |
| 19 | Kroatië | HRV | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 20 | Kazachstan | KAZ | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 20 | China | CHN | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 22 | Oostenrijk | AUT | 0 | 2 | 5 | 7 |
| 23 | Spanje | ESP | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 24 | Zweden | SWE | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 25 | België | BEL | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 25 | Polen | POL | 0 | 0 | 1 | 1 |
| Totaal | Totaal | | 80 | 80 | 81 | 241 |
* Medaillespiegel op de officiële website van Pyeongchang 2018
Medaillespiegel Zomerspelen 1960 · 1964 · 1968 · 1972 · 1976 · 1980 · 1984 · 1988 · 1992 · 1996 · 2000 · 2004 · 2008 · 2012 · 2016 · 2020
Medaillespiegel Winterspelen 1976 · 1980 · 1984 · 1988 · 1992 · 1994 · 1998 · 2002 · 2006 · 2010 · 2014 · 2018
# Philorheithrus lacustris

Philorheithrus lacustris is een schietmot uit de familie Philorheithridae. De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.
# Gwendraeth

De Gwendraeth is een rivier in Carmarthenshire in West-Wales. De rivier heeft twee takken die samenkomen in hun gezamenlijke estuarium. De Gwendraeth Fawr (Grote Gwendraeth) is verrassend genoeg de kleinere tak en heeft zijn oorsprong boven het dorpje Cross Hands. Gwendraeth Fach (Kleine Gwendraeth) is langer en vindt zijn bron 6 kilometer noordelijk van Cross Hands. De twee takken volgen een bijna parallelle koers naar de zee.
Het dal van beide rivieren stroomt door een mix van mijn- en landbouwgemeenschappen. De meest interessante plek is Kidwelly Castle dat uitkijkt over de monding van de Kleine Gwendraeth. De monding van de Gwendraeth wordt snel breder en voegt zich samen met de mondingen van de rivier de Tywi en de rivier de Tâf.
# Curimopsis cyclolepidia

Curimopsis cyclolepidia is een keversoort uit de familie pilkevers (Byrrhidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door Münster.
# Heterorotula multiformis

Heterorotula multiformis is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Heterorotula en behoort tot de familie Spongillidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Wilhelm Weltner.
# Liao-dynastie

De Liao-dynastie (Hanyu pinyin: Liáo Cháo, Traditioneel Chinees: 遼朝, Vereenvoudigd Chinees: 辽朝, Kithaans: Mos Jælud, Mongools: Ляо Улс/Lyao) was een niet-Chinese dynastie, die tussen 907 en 1125 het noordoostelijke deel van China beheerste. De dynastie werd gevestigd door de Yelü-clan (耶律) van de Kitan, een nomadenvolk dat oorspronkelijk afkomstig was uit de vallei van de bovenloop van de Liaorivier in het huidige Binnen-Mongolië. In 947 wijzigden zij de naam van hun dynastie in Liao. Vanaf 1066 werd die naam opnieuw gebruikt, nadat men in 983 weer de oude naam 'Kitan' (Qidan) had aangenomen. In 1004 werd de Song-keizer Zhenzong gedwongen tot het sluiten van een verdrag met de Kitan. In ruil voor vrede moesten de Song jaarlijks aanzienlijke betalingen verrichten in de vorm van zilver, zijde en thee. Het rijk van de Kitan werd in 1125 veroverd door de Jin-dynastie van de Jurchen. Een deel van de Kitan vluchtte daarop naar het westen, waar zij in 1124 het rijk van de Westelijke Liao (Kara-Kitan) stichtten. In 1211 werd het rijk verslagen door de Kwarezm Shah, een groep die heerste in Noordoost-Iran.

## Literatuur

* Twitchett, Denis en Klaus-Peter Tietze, 'The Liao', in: Twitchett, Denis C. en Herbert Franke (eds.), The Cambridge History of China, deel 6, Alien Regimes and Border States, 907-1368, Cambridge (Cambridge University Press) 1994, ISBN 0-521-24331-9, pp. 43-154.