OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Onze-Lieve-Vrouwekerk (Oudenaarde)

De Onze-Lieve-Vrouwekerk van Pamele of Onze-Lieve-Vrouw Geboortekerk is een kerk in de Belgische stad Oudenaarde. De kerk staat aan de rechteroever van de Schelde, in het stadsdeel Pamele. Ze werd tussen 1234 o.s. (1235 n.s.) en 1300 opgetrokken.
De Heer van Oudenaarde en Pamele, Arnulf IV, was de bouwheer die de Onze-Lieve-Vrouwekerk van Pamele liet optrekken. Een in die tijd zeer ongebruikelijke plaat op de gevel geeft aan dat Arnulf van Binche de bouwmeester was.
De kerk was veel rijker dan de oude Sint-Walburgakerk van Oudenaarde. In deze kerk werd de buitenechtelijke dochter van keizer Karel V en Johanna van der Gheynst gedoopt. Ze werd Margaretha genoemd en werd later als Margaretha van Parma landvoogdes van de Nederlanden.
Het bouwwerk geldt als typevoorbeeld van Scheldegotiek; exemplarisch zijn onder meer de nog zeer romaans aandoende vensters en kooromgang, terwijl de zuilengalerij boven het middenschip al duidelijk gotische kenmerken vertoont. Zeer kunstig zijn ook de hoektorentjes van deze dertiende-eeuwse kerk.
Het kerkgebouw is instabiel en dat heeft te maken met de drassige grond rond en onder haar funderingen. De Schelde vloeit amper een paar meter van haar noordwestelijke gevel. Vooral aan de binnenkant van het transept en het priesterkoor is de verzakking duidelijk te zien. Monumentenzorg van de provincie Oost-Vlaanderen controleert de stabiliteit regelmatig.
* Buiten en binnenzicht
* Monumentenzorg aan het werk te Pamele
* De kerk vanaf het noordwesten
* Beschadigd monument
* Het schip van de kerk
* Het priesterkoor
* Het noordwestelijk transept

## Literatuur

* Chris Bogaert, Kathleen Lanclus, Anja Tack, Mieke Verbeeck: Inventaris van het cultuurbezit in België, Architectuur Provincie Oost-Vlaanderen, Arrondissement Oudenaarde, Stad Oudenaarde met fusiegemeenten, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen 15N1, Brussel – Turnhout 1996.
* P. DeVos: De Onze-Lieve-Vrouwkerk van Pamele te Oudenaarde, I. Architectuur. (Inventaris van het kunstpatrimonium van Oost-Vlaanderen, IX). Gent, 1978.
# Onze-Lieve-Vrouwekerk (Nijlen)

De Onze-Lieve-Vrouwekerk is een rooms-katholiek kerkgebouw in de Antwerpse plaats Nijlen, gelegen aan de Bouwelsesteenweg 183 en de Klokkenlaan. De kerk diende voor de wijk Nieuwe Parochie.
Het eenvoudige kerkje werd in 1948 gebouwd als noodkerk. Het is een naar het zuiden georiënteerd bakstenen zaalkerkje onder zadeldak. Ten noorden van deze kerk staat een eenvoudige klokkenstoel.
Het is de bedoeling dat de kerk een nieuwe bestemming zal krijgen.
# Aegus preangerensis

Aegus preangerensis is een keversoort uit de familie vliegende herten (Lucanidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Van de Poll.
# Synacroloxis dis

Synacroloxis dis is een vlinder uit de familie van de dikkopmotten (Scythrididae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Gozmany.
# Lijst van voetbalinterlands Guinee-Bissau - Liberia

Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officiële voetbalwedstrijden tussen de nationale teams van Guinee-Bissau en Liberia. De landen speelden tot op heden twee keer tegen elkaar. De eerste ontmoeting, een kwalificatiewedstrijd voor het Wereldkampioenschap voetbal 2018, werd gespeeld in Monrovia op 8 oktober 2015. Het laatste duel, de returnwedstrijd in dezelfde kwalificatiereeks, vond plaats op 13 oktober 2015 in Bissau.

## Wedstrijden

| № | Plaats | Datum | Competitie | Wedstrijd | Uitslag |
| 1 | Monrovia | 8 oktober 2015 | WK 2018 kwalificatie | Liberia − Guinee-Bissau | 1 − 1 |
| 2 | Bissau | 13 oktober 2015 | WK 2018 kwalificatie | Guinee-Bissau − Liberia | 1 − 3 |

## Samenvatting

| Competitie | Totaal gespeeld | Winst Guinee-Bissau | Gelijk | Winst Liberia | Doelsaldo Guinee-Bissau – Liberia |
| WK-kwalificatie | 2 | 0 | 1 | 1 | 2 − 4 |
| Totaal | 2 | 0 | 1 | 1 | 2 − 4 |
FFGB · Guinee-Bissaus vrouwenelftal
Interlands Tegenstander: Algerije · Angola · Benin · Botswana · Burkina Faso · Centraal-Afrikaanse Republiek · Congo-Brazzaville · Djibouti · Egypte · Equatoriaal-Guinea · Ethiopië · Gabon · Gambia · Ghana · Guinee · Ivoorkust · Kaapverdië · Kameroen · Kenia · Liberia · Mali · Marokko · Mauritanië · Mozambique · Namibië · Nigeria · Oeganda · Sao Tomé en Principe · Senegal · Sierra Leone · Soedan · Swaziland · Togo · Zambia · Zuid-Afrika
LFA · Liberiaans vrouwenelftal
Interlands Tegenstander: Algerije · Angola · Benin · Botswana · Burkina Faso · Burundi · Centraal-Afrikaanse Republiek · Colombia · Congo-Brazzaville · Congo-Kinshasa · Djibouti · Egypte · Equatoriaal-Guinea · Ethiopië · Gabon · Gambia · Ghana · Guinee · Guinee-Bissau · Indonesië · Irak · Ivoorkust · Kaapverdië · Kameroen · Kenia · Lesotho · Libië · Madagaskar · Malawi · Maleisië · Mali · Marokko · Mauritanië · Mauritius · Mexico · Namibië · Niger · Nigeria · Oeganda · Oman · Papoea-Nieuw-Guinea · Rwanda · Sao Tomé en Principe · Senegal · Sierra Leone · Soedan · Tanzania · Thailand · Togo · Tsjaad · Tunesië · Zambia · Zimbabwe · Zuid-Afrika
* Worldfootball
* World Football Elo Ratings
* ↑ Bijgewerkt op 14 oktober 2015.
# A Children's Suite

A Children's Suite is een compositie voor harmonieorkest of fanfareorkest van de Belgische componist André Waignein. Hij componeerde dit werk in 1979 voor een compositiewedstrijd uitgeschreven door het Kempisch Jeugd Fanfare-Orkest (KJFO).
# Photinus toledoi

Photinus toledoi is een keversoort uit de familie glimwormen (Lampyridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Zaragoza Caballero.
# Autoba longiplaga

Autoba longiplaga is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Warren.
# Aegus planeti

Aegus planeti is een keversoort uit de familie vliegende herten (Lucanidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Jakowlew.
# Amitus fuscipennis

Amitus fuscipennis is een vliesvleugelig insect uit de familie van de Platygastridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door MacGown & Nebeker.
# Amitus longicornis

Amitus longicornis is een vliesvleugelig insect uit de familie van de Platygastridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door Foerster.
# Amphistethus pustulifer

Amphistethus pustulifer is een keversoort uit de familie zwamkevers (Endomychidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1896 gepubliceerd door Henry Stephen Gorham.
# Omphalophana galenoides

Omphalophana galenoides is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Köhler.
# Adelomyrmex betoi

Adelomyrmex betoi is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Fernández.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 21 oktober 2020.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Adelomyrmex

Adelomyrmex is een geslacht van vliesvleugelige insecten van de familie Mieren (Formicidae).

## Soorten

* A. anxiocalor Longino, 2012
* A. betoi Fernández, 2003
* A. biroi Emery, 1897
* A. bispeculum Longino, 2012
* A. brenesi Longino, 2006
* A. coco Longino, 2012
* A. costatus Fernández, 2003
* A. cristiani Fernández, 2003
* A. dentivagans Longino, 2012
* A. foveolatus Fernández, 2003
* A. grandis Fernández, 2003
* A. hirsutus Mann, 1921
* A. laevigatus Mackay, 2003
* A. longinoi Fernández, 2003
* A. mackayi Fernández, 2003
* A. marginodus Longino, 2012
* A. metzabok Longino, 2012
* A. micans Fernández, 2003
* A. microps Fernández, 2003
* A. minimus Fernández, 2003
* A. myops (Wheeler, W.M., 1910)
* A. nortenyo Longino, 2012
* A. paratristani Longino, 2012
* A. quetzal Longino, 2012
* A. robustus Fernández, 2003
* A. samoanus Wilson & Taylor, 1967
* A. silvestrii (Menozzi, 1931)
* A. striatus Fernández, 2003
* A. tristani (Menozzi, 1931)
* A. vaderi Fernández, 2003
# Onycholabis pendulangulus

Onycholabis pendulangulus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Liang & Imura.
# Onycholabis melitopus

Onycholabis melitopus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Bates.
# An American Werewolf in Paris

An American Werewolf in Paris is een horrorkomedie uit 1997, geregisseerd door Anthony Waller.

## Verhaal

Andy McDermott is samen met zijn vrienden Brad en Chris op een toeristisch bezoek aan Parijs. Ze bezoeken de nachtclub "Club de la Lune" die eigendom is van Claude, leider van een groep weerwolven. De club is bedoeld om toeristen te lokken die dan gedood worden. Een vriendin Sérafine, komt hen waarschuwen en verandert daarna zelf in een weerwolf. Chris kan ontsnappen maar Brad wordt gedood en zijn hart opgegeten door een weerwolf en ook Andy wordt gebeten. Wanneer Andy de volgende dag ontwaakt bij Sérafine, vertelt ze dat hij in een weerwolf veranderd is. Claude en zijn groep willen dat Andy zich bij hen aansluit maar daarvoor moet hij eerst Chris doden. Brad's geest blijft hem achtervolgen en zal enkel rust vinden wanneer de weerwolf die zijn hart opat gedood wordt. Andy kan terug normaal worden als hij op zijn beurt het hart opeet van de weerwolf die hem gebeten heeft.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Tom Everett Scott | Andy McDermott |
| Julie Delpy | Sérafine Pigot |
| Vince Vieluf | Brad |
| Phil Buckman | Chris |
| Julie Bowen | Amy Finch |
| Pierre Cosso | Claude |
| Thierry Lhermitte | Dr. Thierry Pigot |
| Tom Novembre | Inspecteur LeDuc |
# An American overture

An American Overture is een compositie van Benjamin Britten.
Britten verbleef in 1941 in de Verenigde Staten en kreeg een opdracht voor een nieuwe compositie van dirigent Artur Rodzinski en zijn Cleveland Orchestra. Hij componeerde het werk, dat zou dienen als concertouverture tussen 7 en 16 oktober 1941. Vervolgens vertrok hij terug naar zijn vaderland, de partituur in de VS latend. Het werk verdween geheel uit beeld, mede doordat de genoemde dirigent en het orkest in 1943 uit elkaar gingen. Niemand, inclusief de componist, keek nog naar het werk om. In 1972 kocht de New York Public Library een partij goederen op en daar bleek een manuscript van An occasional overture (zoals het werk toch nog heette) in te zitten. De stichting nam contact op met Britten en vroeg of hij dat werk geschreven kon hebben, de componist kon het schrijven van het werk niet herinneren en ontkende. Pas toen de NYPL een fotokopie naar de componist zond, herkende Britten zijn handschrift. Toch verdween het in de la om eigenlijk nooit uitgevoerd te worden. De eerste uitvoering vond pas plaats toen de componist overleden was. Simon Rattle voerde het uit mijn zijn City of Birmingham Symphony Orchestra op 8 november 1983 en namen het ook op.
Het bijbehorend opusnummer zou nr. 27 moeten luiden, maar Britten gebruikte dat in 1942 voor Hymn to St Cecilia, dat hij op die terugreis voltooide. In 1938 schreef Britten zijn definitieve Occasional overture onder opus 38.
Benodigd instrumentarium:
* 3 dwarsfluiten (III ook piccolo), 3 hobo’s, 3 klarinetten (III ook basklarinet, 3 fagotten
* 4 hoorns, 3 trompetten, 3 trombones, 1 tuba
* pauken, 2 man/vrouw percussie voor kleine trom, tenortrom, grote trom, tamboerijn, tomtoms, buisklokken, tamboerijn, bekkens, 1 of 2 harp(en), piano/celesta
* violen, altviolen, celli, contrabassen

## Discografie

* Uitgave Chandos: BBC Philharmonic o.l.v. Richard Hickox uit 1995/1996
* Uitgave EMI Group: Simon Rattle en het CBSO
* Uitgave Naxos: Symfonieorkest van Nieuw-Zeeland o.l.v. Myer Fredman
* Chandosuitgave
* Britten-Pears Foundation
# An Ard

An Ard is een gehucht in de buurd van Charlestown op de oostelijke oever van Loch Gairloch in de buurt van Gairloch in de Schotse Hooglanden.
# Onze-Lieve-Vrouwekerk (Merchtem)

De Onze-Lieve-Vrouwekerk is de parochiekerk van de Vlaams-Brabantse plaats Merchtem, gelegen aan Kerkstraat 14.

## Geschiedenis

In de 2e helft van de 8e eeuw was er waarschijnlijk al een kerk in Merchtem. Deze werd verlaten en in de 10e eeuw of eerder werd een kerk gebouwd nabij de burcht. Dit was aanvankelijk mogelijk een eigenkerk. De kerk werd uiteindelijk een aan Sint-Petrus gewijde parochiekerk en rondom burcht en kerk ontwikkelde zich het dorp Merchtem. Van 1120-1559 berustte het patronaatsrecht van de kerk bij de Abdij van Affligem.
In 1355 kwam het beeld van Onze-Lieve-Vrouw ter Nood naar Merchten, wat als een mirakel werd beschouwd. De kerk werd een bedevaartoord en de parochie werd sindsdien aan Onze-Lieve-Vrouw gewijd.
De toren van de huidige kerk is vermoedelijk 14e-eeuws. Omstreeks 1479 werd het koor herbouwd en vergroot. Omstreeks 1571 werd de Kerk zwaar getroffen door brand. In de 17e eeuw werden veel kunstwerken in barokstijl toegevoegd. In 1776 werd het koor getroffen door brand. Omstreeks 1782 werd een nieuw hoofdaltaar aangebracht.
In 1815 sloeg de bliksem in de toren in, waarna de toren vernieuwd en verhoogd werd.
Vanaf 1968 werden restauratiewerken uitgevoerd. In 1969 stortte bij deze werkzaamheden een pilaar in en daarbij ook een deel van het gewelf. De kerk moest worden gesloten en kwam pas in 1989 weer in gebruik.

## Gebouw

Het betreft een georiënteerde pseudobasiliek met ingebouwde westtoren. De oudste delen van de toren zijn 14e-eeuws en het schip is 17e-eeuws. Er is een noordelijk Onze-Lieve-Vrouwe zijaltaar en een zuidelijk Sint-Antonius zijaltaar. Het koor werd in het 4e kwart van de 15e eeuw en in het 4e kwart van de 18e eeuw aangepast.
De kerk is voornamelijk in Lediaanse steen opgetrokken. Tussen schip en koor bevindt zich een dakruiter. De ingebouwde westtoren heeft drie geledingen en het westportaal is in classicistische stijl uitgevoerd.

## Interieur

De kerk bezit een gotisch beeldje van Maria ter Noodt van omstreeks 1500. Er is een houten Christusbeeld uit de 1e helft van de 16e eeuw en een 18e-eeuws gepolychromeerd houten beeld van Sint-Emebertus.
Het noordelijk zijaltaar is van 1631. Het heeft een doek door Gaspar de Crayer, voorstellende Maria Hemelvaart. Het zuidelijk zijaltaar is van 1645 en heeft een schilderij van Sint-Antonius, eveneens vervaardigd door Gaspar de Crayer. Er zijn twee biechtstoelen van omstreeks 1750. Het hoofdaltaar is veel recenter, namelijk van 1990.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Amphilochus ruperti

Amphilochus ruperti is een vlokreeftensoort uit de familie van de Amphilochidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Moore.
# Anchistrocheles tenera

Anchistrocheles tenera is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Bythocyprididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1975 door Breman.
# Anchistrocheles fumata

Anchistrocheles fumata is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Bythocyprididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1890 door Brady.
# Anchistrocheles bensoni

Anchistrocheles bensoni is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Bythocyprididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Maddocks.
# Anchistrocheles hartmanni

Anchistrocheles hartmanni is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Bythocyprididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Maddocks.
# Oosthalen

Oosthalen is een buurtschap en weg in de gemeente Midden-Drenthe, in de Nederlandse provincie Drenthe.
De buurtschap is gelegen ten oosten van Hooghalen en loopt over in Amen. De buurtschap kent in tegenstelling tot de meeste andere buurtschappen geen witte (buurtschap)borden en wordt ook niet altijd meer gezien als een eigen buurtschap. De weg vormt het oostelijke buitengebied van Hooghalen.
De belangrijkste gebouwen zijn de brandtoren van de Boswachterij Hooghalen en het museum waar het Herinneringscentrum Kamp Westerbork, waar de geschiedenis van Kamp Westerbork wordt verteld. In Oosthalen ligt ook gelijknamige boerderij.
Hoofdplaats: Beilen Overige kernen: Alting · Balinge · Beilervaart · Bovensmilde · Brunsting · Bruntinge · De Polle · Drijber · Elp · Eursing · Eursinge · Garminge · Hijken · Hijkersmilde · Holthe · Hoogersmilde · Hooghalen · Klatering · Laaghalen · Laaghalerveen · Lieving · Lievingerveld · Makkum · Mantinge · Nieuw-Balinge · Norgervaart (deels) · Oosthalen · Oranje · Orvelte · Smalbroek · Rheeveld · Smilde · Spier · Terhorst · Westerbork · Wijster · Witteveen · Zuidveld · Zwiggelte Drenthe: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# Amplovalvata scabrida

Amplovalvata scabrida is een uitgestorven slakkensoort uit de familie van de Valvatidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1865 door Meek en Hayden.
# Afriscrobs saldadinensis

Afriscrobs saldadinensis is een slakkensoort uit de familie van de Anabathridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Hornung & Mermod.
# Adonisea ultima

Adonisea ultima is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1876 door Strecker.
# Adonisea velaris

Adonisea velaris is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Grote.
# Adonisea unimacula

Adonisea unimacula is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Smith.
# Anaconda's

Anaconda's (Eunectes) zijn een geslacht van slangen uit de familie reuzenslangen (Boidae).

## Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van de groep werd voor het eerst voorgesteld door Johann Georg Wagler in 1830. Er zijn vijf soorten, inclusief de pas in 2024 beschreven soort Eunectes akayima.

### Soorten

Het geslacht omvat de volgende soorten, met de auteur en het verspreidingsgebied.
| Naam | Auteur | Verspreidingsgebied |
| Noordelijke groene anaconda (Eunectes akayima) | Jesús A. Rivas et al., 2024 | Amazonegebied |
| Eunectes beniensis | Dirksen, 2002 | Bolivia |
| Eunectes deschauenseei | Dunn & Conant, 1936 | Brazilië, Frans-Guyana |
| Anaconda (Eunectes murinus) | Linnaeus, 1758 | Venezuela, Colombia, Brazilië, Ecuador, Paraguay, Bolivia, Peru, Guyana, Frans-Guyana, Trinidad |
| Dwerganaconda (Eunectes notaeus) | Cope, 1862 | Bolivia, Paraguay, Uruguay, Brazilië, Argentinië |

## Uiterlijke kenmerken

De verschillende soorten behoren tot de grootste slangen ter wereld en kunnen enkele meters lang worden. De bekendste soort is de gewone of groene anaconda (Eunectes murinus), die meer dan zes meter lang kan worden. De grootste exemplaren kunnen een lichaamslengte bereiken tot acht meter.

## Levenswijze

Op het menu staan vogels en zoogdieren die worden gewurgd en in één keer worden doorgeslikt. Alle soorten zijn vivipaar (levendbarend). Van de anaconda wordt parthenogenese vermoed.

## Verspreiding en habitat

De soorten komen voor in delen van Zuid-Amerika en leven in de landen Argentinië, Colombia, Brazilië, Ecuador, Paraguay, Bolivia, Peru, Guyana, Frans-Guyana, Trinidad, Uruguay en Venezuela.
De habitat bestaat uit tropische en subtropische bossen, savannen en moerassen.

## Beschermingsstatus

Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is aan twee soorten een beschermingsstatus toegewezen. Eunectes deschauenseei wordt gezien als 'onzeker' (Data Deficient of DD) en Eunectes beniensis als 'veilig' (Least Concern of LC).

## Bronvermelding

Referenties
* ↑ Bernhard Grzimek (1971). Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen. Kindler Verlag AG, Pagina 446, 451. ISBN 90 274 8626 3.
* ↑ Freek Vonk ontdekt nieuwe slangensoort in Amazonegebied. nos.nl (19 februari 2023). Geraadpleegd op 19 februari 2023.
* 1 2 William E. Duellman (2005). Cusco Amazónico - The Lives of Amphibians and Reptiles in an Amazon Rainforest. Comstock Books in Herpetology, Pagina 357. ISBN 0 8014 3997 3.
* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database - Eunectes.
* ↑ International Union for Conservation of Nature and Natural Resources - Red List, Eunectes - IUCN Red List.
Bronnen
* (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database - Eunectes - Website Geconsulteerd 21 januari 2021
Boinae; Boa · Chilabothrus · Corallus · Epicrates · Eunectes Calabariinae; Calabaria Candoiinae; Candoia
Erycinae; Eryx Sanziniinae; Acrantophis · Sanzinia
# Amphimedon robusta

Amphimedon robusta is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Amphimedon en behoort tot de familie Niphatidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1885 door Carter.
# Afrorylon substriatum

Afrorylon substriatum is een keversoort uit de familie dwerghoutkevers (Cerylonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1919 gepubliceerd door Antoine Henri Grouvelle.
# Agelasta annamana

Agelasta annamana is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Breuning.
# Agelasta bifasciana

Agelasta bifasciana is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1858 door White.