OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Terheijl (buurtschap)

Terheijl (ook: Ter Heijl en Terheyl) is een buurtschap in de gemeente Noordenveld, in de Nederlandse provincie Drenthe. Het ligt ten zuiden van het dorp Nietap en ten noorden van het gehucht Oostindië. Het valt formeel onder Nietap.
In de 15e eeuw was Terheijl in het bezit van het klooster van Aduard, dat daar een uithof en een steenbakkerij bezat. In 1490 stichtte abt Wolter van het klooster Aduard bij de uithof een kapel op een plek, die bekendstond als "De Helle", door hem Het Paradijs genoemd. Terheijl dankt zijn naam aan deze naam De Helle. De uithof werd vervolgens door abt Godefridus verbouwd tot slot, de latere havezate, die Terheijl genoemd werd. De naam werd in het verleden verkeerd begrepen en begrepen als: ter Helle, dus: in de hel. Dit kan verklaren dat een bij het plaatsje gelegen meertje (een pingoruïne) de naam Vagevuur kreeg. De naam helle betekent echter laagte, poel of helling.

## Sage

Over het ontstaan van de naam bestaat de volgende sage:
    De heer en vrouw van Terheijl hebben zeven zonen. Een voor een sterven er zes door een beet van een adder. Daarom besluit men een kasteel met dikke muren te bouwen, zodat niemand (dus vooral geen slang) ongezien naar binnen kan komen. Als het enige overgebleven kind, de jongste wil het verhaal, 18 wordt, richt men een rijkelijk feest aan. Als de jongste een appel van een overvolle schaal wil pakken, wordt hij gebeten door een slang die daartussen ongezien naar binnen is gekomen. De ouders oordelen daarop dat ze in een hel verkeren en vertrekken.
* ↑ Bos, Jan (et al.) Huizen van stand: geschiedenis van de Drentse havezaten en andere herenhuizen en hun bewoners (1989) uitg. Boom, Meppel, ISBN 90-6009-889-7
Hoofdplaats: Roden Overige plaatsen: Allardsoog (deels) · Altena · Alteveer · Amerika · Boerlaan · Een · Een-West · De Streek · Foxwolde · Huis ter Heide · Klunderveen · Langelo · Lieveren · Leutingewolde · Matsloot · Nietap · Nieuw-Roden · Norg · Norgervaart (deels) · Oostindië (deels) · Peest · Peize · Peizermade · Peizerwold · De Pol · Roderesch · Roderwolde · Sandebuur · Steenbergen · Terheijl · Veenhuizen · Westervelde · Zuidvelde Drenthe: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# LS I +61 303

LS I +61 303 is een bekende gammabron waarvan wordt aangenomen dat het een microquasar is. Het betreft een dubbelster, bestaande uit een type B hoofdreeksster en een neutronenster met een omlooptijd van 26,496 dagen. De emissies van gammastralen verschilt in de loop van de tijd en vertoont een cyclus die gelijk is aan de tijd die de neutronenster er over doet om de baan 1 keer te doorlopen. Dit is een indicatie dat de gammastralen ontstaan door een interactie van de twee sterren in dit röntgendubbelstersysteem.
De precieze oorsprong van de waargenomen straling, niet alleen gamma-, maar ook röntgen- en radiostraling, is onzeker. Dit kan te wijten was aan de rotatie van de neutronenster, zoals bij nen pulsar of materiaal dat op de neuronenster stort, het accretie-model of aan interactie van de straling van een pulsar met de zonnewind afkomstig van de ster (het jet-model). Metingen met behulp van VLBI laten zien dat de neutronenster een komeetachtige staart heeft, die altijd van de ster afwijst. De snelheid waarmee materiaal wordt uitgestoten varieert tussen 1000 km/s (apastron) en 7500 km/s (periastron).
Naast LS I +61 303 zijn er nog twee andere systemen die hoogenergetische gammastralen uitzenden, namelijk PSR B1259-63 en LS 5039.

## Externe link

* (en) LS I +61 303 in SIMBAD
* ↑ "LS I +61◦303 is a Be-Pulsar binary, not a Microquasar", Dhawan et al., Proceedings of Science, 2006
# Santa Giusta

Santa Giusta is een gemeente in de Italiaanse provincie Oristano (regio Sardinië) en telt 4592 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 69,2 km², de bevolkingsdichtheid is 66 inwoners per km².
De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: Cirras, Corte Baccas.

## Demografie

Santa Giusta telt ongeveer 1506 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 11,7% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 3945 |
| 2001 | 4408 |

## Geografie

Santa Giusta grenst aan de volgende gemeenten: Ales, Arborea, Marrubiu, Morgongiori, Oristano, Palmas Arborea, Pau.
* Italiaans bureau voor statistiek
Abbasanta · Aidomaggiore · Albagiara · Ales · Allai · Arborea · Ardauli · Assolo · Asuni · Baradili · Baratili San Pietro · Baressa · Bauladu · Bidonì · Bonarcado · Boroneddu · Bosa · Busachi · Cabras · Cuglieri · Curcuris · Flussio · Fordongianus · Genoni · Ghilarza · Gonnoscodina · Gonnosnò · Gonnostramatza · Laconi · Magomadas · Marrubiu · Masullas · Milis · Modolo · Mogorella · Mogoro · Montresta · Morgongiori · Narbolia · Neoneli · Norbello · Nughedu Santa Vittoria · Nurachi · Nureci · Ollastra · Oristano · Palmas Arborea · Pau · Paulilatino · Pompu · Riola Sardo · Ruinas · Sagama · Samugheo · San Nicolò d'Arcidano · San Vero Milis · Santa Giusta · Santu Lussurgiu · Scano di Montiferro · Sedilo · Seneghe · Senis · Sennariolo · Siamaggiore · Siamanna · Siapiccia · Simala · Simaxis · Sini · Siris · Soddì · Solarussa · Sorradile · Suni · Tadasuni · Terralba · Tinnura · Tramatza · Tresnuraghes · Ula Tirso · Uras · Usellus · Villa Sant'Antonio · Villa Verde · Villanova Truschedu · Villaurbana · Zeddiani · Zerfaliu
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Huibert Victor Quispel

Huibert Victor Quispel (Amsterdam, 3 juni 1906 – Voorburg 2 mei 1995) was een Nederlandse luitenant ter zee eerste klasse. Huibert Victor Quispel is de kleinzoon van Huibert Quispel, onder meer officier in de Militaire Willems-Orde.
Quispel studeerde in 1935 af als luitenant. Hij diende onder meer als luitenant ter zee in Nederlands-Nieuw-Guinea en was tijdens de Tweede Wereldoorlog directeur van Netherlands Indies Government Information Service te Australië. In die hoedanigheid was hij tijdens de Tweede Wereldoorlog regelmatig te horen op Radio Oranje.
Later werd hij directeur van het Instituut voor Scheepvaart en Luchtvaart in Rotterdam.
# Kaliapsis permollis

Kaliapsis permollis is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Kaliapsis en behoort tot de familie Phymaraphiniidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1890 door Topsent.
# Eodromeus mongolicus

Eodromeus mongolicus is een keversoort uit de familie Trachypachidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Ponomarenko.
# Apiactis tentaculata

Apiactis tentaculata is een Cerianthariasoort uit de familie van de Cerianthidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door Leloup.
# Terug naar Oegstgeest (boek)

Terug naar Oegstgeest is een roman van de Nederlandse schrijver Jan Wolkers. Het boek verscheen voor het eerst in 1965 en is sindsdien meer dan dertig keer herdrukt. Het boek is met dezelfde titel (Terug naar Oegstgeest) verfilmd door de regisseur Theo van Gogh in 1987. Daarbij zijn ook "Serpentina's petticoat" en "Dominee met strooien hoed" gebruikt.

## Verhaal

In deze roman vertelt Wolkers over zijn jeugd. Om het hoofdstuk gaat hij door middel van herinneringen terug naar Oegstgeest, in de andere hoofdstukken gaat hij in het heden terug naar Oegstgeest. Hij beschrijft met veel gevoel voor macabere en wansmakelijke details de vaak griezelige dingen waarvan hij getuige was en hoe zijn fantasie soms op hol sloeg. Ook zijn familieleden en buurtbewoners worden rauw en ongecensureerd beschreven.
Daarnaast handelt het verhaal vaak over het afstoten van het gereformeerde geloof door Wolkers.
De broer van Wolkers heeft een belangrijke plaats in het verhaal. De haat-liefderelatie tussen de twee broers gaat gepaard met kattenkwaad en ruzie. Aan het einde van het verhaal sterft de broer van Wolkers aan een ongeneeslijke ziekte, de laatste stuiptrekking van de broer is het ballen van een vuist.
Uit het verhaal wordt duidelijk dat Wolkers zich in zijn jeugd al veel met dieren bezighield, al brengt hij hen soms onbedoeld leed toe. Hij ziet de teen van zijn kat aan voor een teek, die hij vervolgens met een metalen tang probeert te verwijderen. Hij hield in z'n achtertuin verschillende soorten insecten en bezocht tijdens zijn werk op een landhuis verschillende dieren. Ook verstopt het hoofdpersonage laboratoriummuizen wanneer hij als schoonmaker werkzaam is bij het bedrijf. Hij wil deze muizen behoeden voor een pijnlijke dood en besluit ze zelf om het leven te brengen en te begraven. Een oudere jongen ziet dit en Jan doet uit schaamte alsof hij voor de lol dieren doodt; dit ontaardt in martelpraktijken bij laboratoriumdieren waar Jan uit angst voor de oudere jongen aan meedoet.

## Trivia

* In 2004 zond de AVRO een zesdelig cabaretachtig boekenprogramma uit onder de naam Terug naar Oegstgeest, gepresenteerd door Henk Spaan met medewerking van o.a. Erik van Muiswinkel en Diederik van Vleuten.
# Lepeophtheirus natalensis

Lepeophtheirus natalensis is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Caligidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Kensley & Grindley.
# Hubert Van Wambeke

Hubert Van Wambeke (Grotenberge, 11 oktober 1929 - 1 oktober 2015) was een Belgisch politicus van de CVP en het latere CD&V.

## Politieke loopbaan

In 1949 ging hij als ambtenaar werken bij de Regie van Telegrafie en Telefonie, waarna hij van 1966 tot 1980 ambtenaar op de persdienst van het ministerie van Binnenlandse Zaken was.
Van Wambeke begon zijn politieke activiteiten bij de CVP-jongeren en was een actieve medewerker aan het Tijdschrift der Jongeren. Hij interesseerde zich vooral voor thema's uit de internationale politiek.
Van 1980 tot 1995 werd hij nationaal mandataris: van 1980 tot 1981 zetelde hij in de Senaat als provinciaal senator voor Oost-Vlaanderen, van 1981 tot 1991 was hij lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers arrondissement Aalst en van 1991 tot 1995 was hij rechtstreeks verkozen senator voor het arrondissement Oudenaarde-Aalst.
Hij trad vaak op als woordvoerder van de partij over buitenlandse aangelegenheden. Hij verliet het parlement met de titel van eresenator.
In de periode februari 1981-mei 1995 had hij als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook zitting in de Vlaamse Raad. De Vlaamse Raad was vanaf 21 oktober 1980 de opvolger van de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd, en was de voorloper van het huidige Vlaams Parlement.
Hij bleef actief in verenigingen zoals Christenen voor Europa en werd voorzitter van de CD&V-senioren voor de provincie Oost-Vlaanderen.
Daarnaast was hij van 1986 tot 1989 gemeenteraadslid en van 1989 tot 1995 OCMW-voorzitter van Zottegem.

## Externe link

* Biografische fiche Hubert Van Wambeke op website Vlaams Parlement
* ↑ Hubert Van Wambeke. CD&V Oost-Vlaanderen. Gearchiveerd op 10 juni 2015. Geraadpleegd op 7 oktober 2013.
# Kanton La Chapelle-en-Vercors

La Chapelle-en-Vercors is een voormalig kanton van het Franse departement Drôme. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Die. Het werd opgeheven bij decreet van 20 februari 2014 met uitwerking op 12 maart 2015. Alle gemeenten zijn opgenomen in het nieuwe kanton Vercors-Monts-du-Matin.

## Gemeenten

Het kanton La Chapelle-en-Vercors omvatte de volgende gemeenten:
* La Chapelle-en-Vercors (hoofdplaats)
* Saint-Agnan-en-Vercors
* Saint-Julien-en-Vercors
* Saint-Martin-en-Vercors
* Vassieux-en-Vercors
# Theodorus Prins

Theodorus Prins (Bennekom, 30 maart 1821 - aldaar, 8 april 1860) was van 1851 tot 1860 burgemeester van de Nederlandse gemeente Ede.
Hij was de derde uit een geslacht van ambtelijke bestuurders in de gemeente Ede. Zijn vader Hermanus Theodorus Prins was schout en burgemeester van Ede van 1822 tot 1851 en zijn grootvader was 1812 tot 1817 maire en burgemeester van de toen zelfstandige gemeente Bennekom.
Hij werd na zijn dood in 1860 opgevolgd door jhr. Antoon Willem van Borssele. Naast burgemeester was Prins ook dijkgraaf van Wageningen en Bennekom. Hij was niet getrouwd.

## Externe link

* Kennisbank gemeente Ede: Het burgemeestersgeslacht Prins
# Aleurotrachelus erythrinae

Aleurotrachelus erythrinae is een halfvleugelig insect uit de familie witte vliegen (Aleyrodidae), onderfamilie Aleyrodinae.
De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Corbett in 1935.
# Giel

Giel kan verwijzen naar:
Personen:
* Henri Giel, president van de Nederlandsche Handel-Maatschappij, later ABN AMRO
* Karel Giel, voormalig journalist
* Peter Giel, Nederlands militair officier
* Rob Giel, grondlegger van de psychiatrische epidemiologie in Nederland
* Willem Henri Frederik Giel, verongelukt vliegenier in Nederlands-Indië
* Willem Johannes Giel, KNIL-officier, invoerder van de klewang
* Giel Foubert, Vlaamse tiener die eind 2013 plannen had gemaakt om in India een opleiding tot monnik te volgen
Verband houdende met de diskjockey Giel Beelen:
* Giel Beelen, een radio-dj bij Radio Veronica
* GIEL (radioprogramma), een radioprogramma van Giel Beelen op 3FM
* GIEL (televisieprogramma), een tv-programma van Giel Beelen
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Giel en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Terug naar Rose

Terug naar Rose (Engels: Reaching Rose) is een kort verhaal van James Purdy dat in 1994 in zowel het Engels als in Nederlandse vertaling verscheen.

## Geschiedenis

Reaching Rose, een oorspronkelijk verhaal van de Amerikaanse schrijver James Purdy (1914-2009), verscheen in 1994 bij de in Woubrugge gevestigde Avalon Pers van Jan Keijser. Tegelijkertijd verscheen hierbij een vertaling in het Nederlands van de hand van Jan Erik Bouman (1947-2010) van de pers Hugin & Munin.
In de uitgave werd eveneens een brief van Kees Ouwens, gedateerd 16 augustus 1994, aan Bouman opgenomen over dit verhaal; deze brief werd voor het Engelstalige deel vertaald door Jonathan Bragdon.
Het verhaal werd in 2000 opgenomen in Purdy's verhalenbundel Moe's Villa & Other stories.

### Uitgave

De uitgave verscheen in een oplage van 80 genummerde exemplaren, werd gezet uit de letter Garamond en gedrukt op Zerkall-Büttenpapier. Het Engelstalige deel en het Nederlandstalige deel van de uitgave werden elk afzonderlijk in rood linnen gebonden. Beide delen zijn tezamen gevat in een rode linnen cassette. Beide delen hebben een verschillend frontispice naar een originele tekening van James Purdy.

### Bijzonderheden

Naast de genummerde exemplaren bestaat er een ongenummerd exemplaar dat op naam gedrukt werd van Kees Ouwens; dit exemplaar werd na diens overlijden ter verkoop aangeboden. Er bestaat ook een exemplaar dat voorzien is van een opdracht van auteur Purdy aan vertaler Bouman.
Een ongenummerd luxe exemplaar, eveneens afkomstig uit de nalatenschap van Jan Erik Bouman, werd gedrukt op Japans Gampi en beide delen werden in halfperkament gebonden, voorzien van zijden platten en gevat in een zwart linnen overslagdoos; het Engelstalige deel van dit exemplaar was door de auteur gesigneerd en gedateerd: "June 21 1995".
* Informatie over de uitgave, met afbeelding frontispice, op webstek van de Avalon Pers
* Rainer J. Hanshe, 'James Purdy. Bibliography', in: Hyperion, volume VI, issue 1, March 2011
* Menno Voskuil, 'Ben je in de winterboom. James Purdy en de Nederlandse private press', in: De Parelduiker 21 (2016) 3, p. 2-14 [met afbeelding van een van de twee tekeningen, uit het bezit van Keijser].
Noten
* ↑ De originele tekening van Purdy die is gebruikt voor het Nederlandse deel werd ter veiling aangeboden uit de nalatenschap van Jan Erik Bouman bij Bubb Kuyper Veilingen op 2 december 2011, catalogus 55, lotnummer 6402. De andere originele tekening werd door Purdy geschonken aan drukker Keijser.
* ↑ Het Utrechtse antiquariaat Hinderickx & Winderickx verkocht een groot deel van de (bibliofiele) bibliotheek van Kees Ouwens; dit exemplaar maakte daar deel van uit.
* ↑ Catalogus 35 van het Utrechtse antiquariaat Hinderickx & Winderickx, lotnummer 80 (oktober 2011).
* ↑ Zie catalogus 35 van antiquariaat Hinderickx & Winderickx, lotnummer 81.
# Lento imerius

Lento imerius is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1884 door Carl Plötz.
# Chromadorina demani

Chromadorina demani is een rondwormensoort uit de familie van de Chromadoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Inglis.
# Hubert Vandermeulen

Hubert Jacques Théodore Vandermeulen (Ensival, 3 oktober 1902 - Verviers, 28 juli 1990) was een Belgisch senator.

## Levensloop

Hubert Vandermeulen groeide op in een arbeidersgezin. Op advies van de socialistische senator Louis Pirard, daartoe geconsulteerd door zijn vader, ging hij voor onderwijzer studeren aan de normaalschool in Verviers. In 1921 studeerde hij af, waarna hij tot 1948 les gaf in het gemeenteonderwijs in Ensival.
In navolging van zijn vader en oom werd Vandermeulen lid van de socialistische Belgische Werkliedenpartij. Ook was hij syndicaal actief en was hij van 1922 tot 1926 adjunct-secretaris en van 1926 tot 1946 secretaris van de afdeling van de socialistische onderwijsvakbond in Verviers. In 1923 vervulde hij zijn militaire dienstplicht in het derde medische korps. Voorts engageerde Vandermeulen zich in het volksonderwijs en was hij lid van het comité van gemeentescholen in Ensival, alsook van 1926 tot 1937 secretaris en van 1937 tot 1947 voorzitter van de federatie van gemeentescholen in het arrondissement Verviers. Ook was hij redacteur van het maandblad L'École Communale, dat verscheen tot in 1940.
Na de uitbraak van de Tweede Wereldoorlog werd Vandermeulen in september 1939 gemobiliseerd en ingedeeld in de medische compagnie van de 44ste regiment van de reserve-infanterie, maar na een maand werd hij alweer gedemobiliseerd. Na het einde van de oorlog werd Vandermeulen in oktober 1946 voor de socialistische PSB verkozen tot gemeenteraadslid van Verviers en van 1947 tot 1952 was hij er schepen van Onderwijs en Schone Kunsten. Van 1965 tot 1970 was hij nogmaals schepen van de stad, een ambt dat hij een jaar eerder dan voorzien om gezondheidsredenen moest opgeven.
Van 1949 tot 1965 zetelde Hubert Vandermeulen in de Senaat. Eerst was hij van 1949 tot 1950 provinciaal senator voor de provincie Luik, daarna was hij van 1950 tot 1965 rechtstreeks gekozen senator voor het arrondissement Verviers. Hij zetelde in de commissie Volksgezondheid en Gezin en was ondervoorzitter van de commissie Nationale Opvoeding en Cultuur. Hij hield vooral tussenkomsten over onderwijskwesties en culturele dossiers, verdedigde voornamelijk de verbetering van de opleiding en arbeidsvoorwaarden van onderwijzers en ijverde voor het toekennen van extra subsidies aan provinciale musea en openbare bibliotheken. Tegelijkertijd kon ook de verdediging van de belangen van zijn regio op zijn belangstelling rekenen; zo kaartte hij de teloorgang van de wolindustrie in Verviers als gevolg van de import van buitenlandse producten aan en eiste hij dat er werk werd gemaakt van de strijd tegen de vervuiling van de Vesder. Bij de verkiezingen van 1965 stelde hij zich geen kandidaat meer om zich volledig toe te leggen op de gemeentepolitiek in Verviers.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
* Jacques VANDERMEULEN, Hubert Vandermeulen, un instituteur au Sénat, in: Annales de l’ASBL Les Amis d’Adolphe Hardy, Dison.

## Externe link

* Freddy JORIS, Biografie Hubert Vandermeulen, Dictionnaire Biographique Le Maitron, online gezet op 10 juli 2018.
# Kanton La Chapelle-de-Guinchay

La Chapelle-de-Guinchay is een kanton van het departement Saône-et-Loire in Frankrijk. Het kanton maakt deel uit van de arrondissementen Mâcon (31) en Charolles (1 : Verosvres).

## Gemeenten

Het kanton La Chapelle-de-Guinchay omvatte tot 2014 de volgende 11 gemeenten:
* Chaintré
* Chânes
* La Chapelle-de-Guinchay (hoofdplaats)
* Chasselas
* Crêches-sur-Saône
* Leynes
* Pruzilly
* Romanèche-Thorins
* Saint-Amour-Bellevue
* Saint-Symphorien-d'Ancelles
* Saint-Vérand
Na de herindeling van de kantons bij decreet van 18 februari 2014, met uitwerking op 22 maart 2015 telde het kanton 34 gemeenten. Op 1 januari 2019 werden de gemeenten Brandon, Clermain en Montagny-sur-Grosne samengevoegd tot de fusiegemeente (commune nouvelle) Navour-sur-Grosne. Sindsdien omvat het kanton volgende 32 gemeenten:
* Bourgvilain
* Chaintré
* Chânes
* La Chapelle-de-Guinchay
* La Chapelle-du-Mont-de-France
* Chasselas
* Crêches-sur-Saône
* Davayé
* Dompierre-les-Ormes
* Fuissé
* Germolles-sur-Grosne
* Leynes
* Matour
* Montmelard
* Navour-sur-Grosne
* Pierreclos
* Pruzilly
* Romanèche-Thorins
* Saint-Amour-Bellevue
* Saint-Léger-sous-la-Bussière
* Saint-Pierre-le-Vieux
* Saint-Point
* Saint-Symphorien-d'Ancelles
* Saint-Vérand
* Serrières
* Solutré-Pouilly
* Tramayes
* Trambly
* Trivy
* Vergisson
* Verosvres
* Vinzelles
# Aleurotrachelus dryandrae

Aleurotrachelus dryandrae is een halfvleugelig insect uit de familie witte vliegen (Aleyrodidae), onderfamilie Aleyrodinae.
De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Solomon in 1935.
# Gnamptodon pilosus

Gnamptodon pilosus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door van Achterberg in 1983.
# Fusinus midwayensis

Fusinus midwayensis is een slakkensoort uit de familie van de Fasciolariidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1979 door Kosuge.
# La Llosa

La Llosa is een gemeente in de Spaanse provincie Castellón in de regio Valencia met een oppervlakte van 10 km². La Llosa telt 969 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
Aín · Albocàsser · Alcalà de Xivert · L'Alcora · Alcudia de Veo · Alfondeguilla · Algimia de Almonacid · Almassora · Almedíjar · Almenara · Alquerías del Niño Perdido / Les Alqueries · Altura · Arañuel · Ares del Maestrat · Argelita · Artana · Atzeneta del Maestrat · Ayódar · Azuébar · Barracas · Bejís · Benafer · Benafigos · Benassal · Benicarló · Benicasim / Benicàssim · Benlloc · Betxí · Borriol · Burriana / Borriana · Cabanes · Càlig · Canet lo Roig · Castell de Cabres · Castellfort · Castellnovo · Castelló de la Plana · Castillo de Villamalefa · Catí · Caudiel · Cervera del Maestre · Chilches / Xilxes · Chodos / Xodos · Chóvar · Cinctorres · Cirat · Cortes de Arenoso · Costur · Les Coves de Vinromà · Culla · Eslida · Espadilla · Fanzara · Figueroles · Forcall · Fuente la Reina · Fuentes de Ayódar · Gaibiel · Geldo · Herbers · Higueras · La Jana · Jérica · La Llosa · Lucena del Cid / Llucena · Ludiente · La Mata de Morella · Matet · Moncofa · Montán · Montanejos · Morella · Navajas · Nules · Olocau del Rey · Onda · Oropesa del Mar / Orpesa · Palanques · Pavías · Peñíscola / Peníscola · Pina de Montalgrao · La Pobla de Benifassà · La Pobla Tornesa · Portell de Morella · Puebla de Arenoso · Ribesalbes · Rossell · Sacañet · La Salzadella · San Jorge / Sant Jordi · San Rafael del Río · Sant Joan de Moró · Sant Mateu · Santa Magdalena de Pulpis · Segorbe · La Serratella · Sierra Engarcerán · Soneja · Sot de Ferrer · Sueras / Suera · Tales · Teresa · Tírig · Todolella · Toga · Torás · El Toro · Torralba del Pinar · La Torre d'En Besora · La Torre d'en Doménec · Torreblanca · Torrechiva · Traiguera · Useras / Les Useres · Vall d'Alba · La Vall d'Uixó · Vall de Almonacid · Vallat · Vallibona · Vila-real · Vilafamés · Villafranca del Cid / Vilafranca · Vilanova d'Alcolea · Vilar de Canes · La Vilavella · Villahermosa del Río · Villamalur · Villanueva de Viver · Villores · Vinaròs · Vistabella del Maestrat · Viver · Xert · Zorita del Maestrazgo · Zucaina