OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Game Over, Man!

Game Over, Man! is een Amerikaanse misdaadkomedie uit 2018 die geregisseerd werd door Kyle Newacheck. De hoofdrollen worden vertolkt door Adam Devine, Anders Holm en Blake Anderson. De film is grotendeels een parodie op de actiefilm Die Hard (1988).

## Verhaal

De drie bevriende hotelmedewerkers Alexxx, Darren en Joel hebben samen een videogame bedacht. Om het spel te ontwikkelen willen ze de welvarende hotelgast Bae Awadi overtuigen om hun project te financieren. De vele hotelgasten en personeel worden echter gegijzeld door een groepje slechteriken die het offshoreaccount van Bae Awadi willen leegplunderen. Alexxx, Darren en Joel weten met veel geluk uit de handen van de gijzelnemers te blijven en besluiten om hun rijke investeerder te redden.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| DeVine, Adam Adam DeVine | Alexxx |
| Holm, Anders Anders Holm | Darren |
| Anderson, Blake Blake Anderson | Joel |
| Stern, Daniel Daniel Stern | Mitch |
| McDonough, Neal Neal McDonough | Conrad |
| Mitra, Rhona Rhona Mitra | Erma |
| Cash, Aya Aya Cash | Cassie |
| Ambudkar, Utkarsh Utkarsh Ambudkar | Bae Awadi |
| Demetriou, Jamie Jamie Demetriou | Mr. Ahmad |
| Richardson, Sam Sam Richardson | Donald |
| Howey, Steve Steve Howey | Rich |
| Brandt, Mac Mac Brandt | Jared |
De film bevat ook cameo's van onder meer Steve-O, Donald Faison, Fred Armisen, Joel McHale, Jillian Bell en Shaggy.

## Externe link

* (en) Game Over, Man! in de Internet Movie Database
* (nl) Game Over, Man! op Netflix
# Hendrik van Blois

Hendrik van Blois (Winchester, 1098 - aldaar, 8 augustus 1172), ook bekend als Hendrik van Winchester, was abt van Glastonbury en van 1129 tot zijn dood bisschop van Winchester.

## Biografie

Hendrik werd geboren als de vijfde zoon van Stefanus II van Blois en Adela van Engeland en was daarmee een kleinzoon van Willem de Veroveraar. Hij werd opgeleid in de Abdij van Cluny en vervolgens werd hij door zijn oom Hendrik I van Engeland naar Engeland gehaald om abt van Glastonbury te worden. In 1129 werd hij tevens benoemd tot bisschop van Winchester. Tien jaar later werd hij officieel benoemd tot pauselijk legaat waarmee hij de belangrijkste geestelijke werd tijdens de heersende Anarchie.
Gedurende de burgeroorlog in Engeland steunde hij zowel zijn broer Stefanus en Keizerin Mathilde. Ook onderhield hij gedurende deze periode contact met Petrus Venerabilis. Toen in 1143 zijn legaatschap ten einde kwam ondernam hij nog een poging om deze te verlengen, maar hij was hierin niet succesvol. Na de troonsbestijging van Hendrik II trok Hendrik van Blois zich voor een periode van drie jaar terug in Cluny.
Hendrik van Blois stierf uiteindelijk op 8 augustus 1172. Hij werd begraven in de Kathedraal van Winchester.

## Voorouders

Voorouders van Hendrik van Blois :
| Overgrootouders | Odo II van Blois (983–1037) ∞ Irmgard van Auvergne (-) | Odo II van Blois (983–1037) ∞ Irmgard van Auvergne (-) | Herbert I van Maine (990-1036) ∞ ? (–) | Herbert I van Maine (990-1036) ∞ ? (–) | Robert de Duivel (1000/1010-1035) ∞ Herleva (1015-1050) | Robert de Duivel (1000/1010-1035) ∞ Herleva (1015-1050) | Boudewijn V van Vlaanderen (1013-1067) ∞ 1028 Adela van Mesen (1009-1014) | Boudewijn V van Vlaanderen (1013-1067) ∞ 1028 Adela van Mesen (1009-1014) |
| Grootouders | Theobald III van Blois (1012-1089) ∞ Garsende van Maine (-) | Theobald III van Blois (1012-1089) ∞ Garsende van Maine (-) | Theobald III van Blois (1012-1089) ∞ Garsende van Maine (-) | Theobald III van Blois (1012-1089) ∞ Garsende van Maine (-) | Willem de Veroveraar (±1028–1087) ∞ 1051 Mathilde van Vlaanderen (1031-1083) | Willem de Veroveraar (±1028–1087) ∞ 1051 Mathilde van Vlaanderen (1031-1083) | Willem de Veroveraar (±1028–1087) ∞ 1051 Mathilde van Vlaanderen (1031-1083) | Willem de Veroveraar (±1028–1087) ∞ 1051 Mathilde van Vlaanderen (1031-1083) |
| Ouders | Stefanus II van Blois (±1045–1102) ∞ 1080 Adela van Engeland (1062-1137) | Stefanus II van Blois (±1045–1102) ∞ 1080 Adela van Engeland (1062-1137) | Stefanus II van Blois (±1045–1102) ∞ 1080 Adela van Engeland (1062-1137) | Stefanus II van Blois (±1045–1102) ∞ 1080 Adela van Engeland (1062-1137) | Stefanus II van Blois (±1045–1102) ∞ 1080 Adela van Engeland (1062-1137) | Stefanus II van Blois (±1045–1102) ∞ 1080 Adela van Engeland (1062-1137) | Stefanus II van Blois (±1045–1102) ∞ 1080 Adela van Engeland (1062-1137) | Stefanus II van Blois (±1045–1102) ∞ 1080 Adela van Engeland (1062-1137) |
| Hendrik van Blois (1098-1172) |||||||||
# Game launcher

Een game launcher (spelportaal in het Nederlands) is een softwareprogramma waarin gebruikers alle geïnstalleerde computerspellen op een apparaat, zoals een desktopcomputer of spelconsole, kunnen vinden en opstarten.

## Beschrijving

De eerste game launcher was Battle.net die werd uitgebracht in 1996 door Blizzard Entertainment. Deze game launcher bood alleen chatten en games vinden en downloaden aan.
In 2003 is Steam opgericht door Valve Corp., om game launchers een nieuw leven te geven. Men kon nu ook voor het eerst direct via de game launcher een spel openen.
Spelportalen worden gebruikt voor het digitaal distribueren van computerspellen, maar bevatten vaak ook extra functies zoals sociale netwerkdiensten, chatfuncties, een spelcatalogus en een contactenlijst met andere spelers.

## Bekende spelportalen

* Battle.net
* EA App
* Epic Games Store
* Origin (tot 2022)
* Playstation Network (PSN)
* Nintendo Network (tot 2024)
* Nintendo Switch Online (NSO)
* Nintendo Wi-Fi Connection (tot 2014)
* Steam
* Uplay
* Xbox Live
# Helius (Helius) verticillatus

Helius (Helius) verticillatus is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Vittorio Matteo Corcos

Vittorio Matteo Corcos (Livorno, 4 oktober 1859 - Florence, 8 november 1933) was een Italiaans kunstschilder, vooral bekend om zijn vrouwportretten en salonwerken.

## Leven en werk

Corcos kreeg zijn opleiding aan de Accademia delle Belle Arti in Florence onder Enrico Pollastrini. Van 1878 tot 1879 vervolgde hij zijn studie in Napels bij Domenico Morelli, die hem sterk beïnvloedde. In 1880 vertrok hij naar Parijs, waar hij een contract kreeg bij de kunsthandel Goupil & Cie. Daar leerde hij ook Theo van Gogh kennen, die voor Goupil werkte en in de jaren 1880 ook regelmatig werk van Corcos in zijn collectie had.
In Parijs werd Corcos beïnvloed door het impressionisme en vond hij aansluiting bij een Italiaanse kolonie van kunstschilders, onder wie Giovanni Boldini en Giuseppe de Nittis. Daarnaast ging hij in de leer bij Léon Bonnat, die bekendstond om zijn vrouwportretten. In navolging van Bonnat zou ook Corcos het vrouwportret allengs tot zijn belangrijkste thema maken, niet in de laatste plaats omdat dit in die tijd een lucratieve bezigheid was. Dit overigens niet altijd tot zijn eigen genoegen. In 1890 schreef hij aan Theo van Gogh: Ik ben maar een sukkelaar, veroordeeld tot het maken van kunst die tegen mijn gevoel ingaat, een kunst van rouge en poeder waar ik geen liefde voor voel maar waarmee ik nog God weet hoelang mee door moet gaan.
Corcos exposeerde in 1881, 1882 en 1885 in de Parijse salon. In 1886 had hij veel succes tijdens een grote tentoonstelling in Livorno, waaraan ook kunstschilders van de Macchiaioli-groep deelnamen.
In 1887 bekeerde Corcos, die van Joodse herkomst was, zich tot katholiek en huwde met Emma Ciabatti. Zijn vrouw introduceerde hem in Italiaanse literaire kringen, onder anderen bij Giosuè Carducci en Gabriele d'Annunzio, met wie hij bevriend raakte.
Corcos was van de jaren 1880 tot aan de Eerste Wereldoorlog een salon- en portretschilder van internationale reputatie en portretteerde beroemdheden uit de hoogste adel, waaronder Marie Amélie van Orléans, Margaretha van Savoye en Augusta Victoria van Sleeswijk-Holstein-Sonderburg-Augustenburg. Tijdens zijn latere leven werd zijn stijl als gedateerd beschouwd en verminderde zijn roem. Hij overleed in 1933, 74 jaar oud. Veel van zijn werken bevinden zich tegenwoordig in privé-bezit. Zijn zelfportret uit 1913 hangt in het Uffizi.

## Galerie

* Elegante schoonheid
* Meisje met gele sjaal
* Vrouwengezicht
* Vrouw met paarlen oorbel
* Schoonheid
* Morhinomane
* Gesprek in de Jardin de Luxembourg
* Dromen
* Middag op het terras
* Portret van Yorick

## Literatuur en bronnen

* Chris Stolwijk, Richard Thomson: Theo van Gogh 1857-1891; art dealer, collector and brother of Vincent, Van Gogh Museum Amsterdam, Waanders Zwolle, 1999. ISBN 90-400-9359-8
# Helius (Idiohelius) melanolithus

Helius (Idiohelius) melanolithus is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.
# Heraclia mozambica

Heraclia mozambica is een vlinder uit de familie uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1890 door Mabille.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Francesco Niccolini

Francesco Niccolini (Florence, 1639 – Parijs, 4 februari 1692) was een Italiaans prelaat in bestuurlijke en diplomatieke functies in de Pauselijke Staat. Hij was in titel aartsbisschop.

## Levensloop

Niccolini groeide op in Florence, hoofdstad van het groothertogdom Toscane. Hij behoorde tot de patriciërsfamilie Niccolini die tot de invloedscirkel van De Medici behoorde. Zijn oom was Pietro Niccolini, aartsbisschop van Florence.
Niccolini studeerde af als doctor in beide rechten aan de universiteit van Pisa. Hij ging in dienst van de Pauselijke Staat. Hij was er achtereenvolgens legaat van Fabriano (1667), Camerino (1668) en Ascoli (1669) om ten slotte benoemd te worden tot vice-legaat van Avignon (1677). Van 1677 tot 1685 werkte Niccolini in Avignon onder het legaatschap van kardinaal Alderano Cybo-Malaspina (1613-1700).
Nadien was Niccolini in pauselijke diplomatieke dienst. Hiertoe werd hij eerst tot priester en tot aartsbisschop gewijd (november en december 1685). Zijn titel was aartsbisschop van Rhodos. Hij was apostolisch nuntius in Lissabon (1685-1690) bij het koninklijk hof van Portugal en in Versailles (1690-1692) bij de Zonnekoning. Hij overleed in Parijs in 1692.
* ↑ (it) Niccolini, Francesco di Matteo di Lorenzo. Archivi Storici. Fondazione CR Firenze, Florence (2021).
* ↑ (en) Cheney, David M., Archbishop Francesco Niccolini. Catholic Hierarchy (1996).
# Heraclia nobela

Heraclia nobela is een vlinder uit de familie uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Sergius Kiriakoff.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Francesco Morano

Francesco Morano (Caivano, 8 juni 1872 – Vaticaanstad, 12 juli 1968) was een Italiaans geestelijke en kardinaal van de Rooms-Katholieke Kerk.
Morano bezocht het seminarie van Aversa en studeerde vervolgens aan de Pauselijke Lateraanse Universiteit in Rome, waar hij promoveerde in de wijsbegeerte, de theologie en het canoniek recht. Hij werd op 10 augustus 1897 priester gewijd. Aan de Koninklijke Universiteit promoveerde hij vervolgens ook nog in de natuurkunde. Vanaf 1900 werkte hij bij de Vaticaanse Sterrenwacht. Vanaf 1903 was hij verbonden aan het Heilig Officie. Paus Benedictus XV maakte hem in 1918 kamerheer in buitengewone dienst. In 1921 werd hij, naast zijn werk bij het Officie, referendaris bij de Hoogste Rechtbank van de Apostolische Signatuur. In 1925 werd hij auditor bij de Sacra Rota Romana, en in 1935 secretaris van de Apostolische Signatuur, de op een-na hoogste functionaris bij deze rechtbank.
Paus Johannes XXIII creëerde hem kardinaal in het consistorie van 15 december 1959. De Santi Cosma e Damiano werd zijn titeldiakonie. Drie jaar later werd hij door dezelfde paus benoemd tot titulair aartsbisschop van Fallaba. Paus Johannes zelf gaf Morano zijn bisschopswijding, waarbij Giuseppe Pizzardo en Benedetto Aloisi Masella optraden als medewijdende bisschoppen. Kardinaal Morano nam deel aan het Tweede Vaticaans Concilie en aan het conclaaf van 1963.
Hij overleed in 1968, en werd begraven in Aversa.
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: GEAV008398
* Virtual International Authority File: 88954472
* WorldCat (via VIAF): 88954472
# Haute-Vigneulles

Haute-Vigneulles (Duits: Oberfillen) is een gemeente in het Franse departement Moselle (regio Grand Est) en telt 432 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Forbach-Boulay-Moselle.

## Geografie

De oppervlakte van Haute-Vigneulles bedraagt 9,6 km², de bevolkingsdichtheid is 45,0 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Haute-Vigneulles met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Gastrophryne

Gastrophryne is een geslacht van kikkers uit de familie smalbekkikkers (Microhylidae). De groep werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Leopold Fitzinger in 1843.
Er zijn vier soorten die voorkomen in Noord- en Midden-Amerika; van de Verenigde Staten tot Costa Rica. Vroeger werd ook de soorten Hypopachus pictiventris en Hypopachus ustus tot het geslacht Gastrophryne gerekend.

## Taxonomie

Geslacht Gastrophryne
* Soort Gastrophryne carolinensis – Oostelijke smalbekkikker
* Soort Gastrophryne elegans
* Soort Gastrophryne mazatlanensis
* Soort Gastrophryne olivacea – Westelijke smalbekkikker

### Referenties

* ↑ Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History, Gastrophryne. Gearchiveerd op 20 februari 2017.
* ↑ University of California - AmphibiaWeb, Gastrophryne. Gearchiveerd op 12 juli 2023.

### Bronnen

* (en) - Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History - Gastrophryne - Website Geconsulteerd 19 februari 2017
* (en) - University of California - AmphibiaWeb - Gastrophryne - Website
Chiasmocleis · Ctenophryne · Dasypops · Dermatonotus · Elachistocleis · Gastrophryne · Hamptophryne · Hypopachus · Nelsonophryne
# Hemerodromia vates

Hemerodromia vates is een vliegensoort uit de familie van de dansvliegen (Empididae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1947 door Melander.
# Gastropila

Gastropila is een geslacht van schimmels behorend tot de familie Lycoperdaceae.

## Soorten

Volgens Index Fungorum telt het geslacht drie soorten (peildatum december 2023):
| Soortnaam | Auteur(s) | Publicatiejaar |
| Gastropila fragilis | (Lév.) Homrich & J.E. Wright | 1973 |
| Gastropila fumosa | (Zeller) P. Ponce de León | 1976 |
| Gastropila hesperia | (Morgan) P. Ponce de León | 1976 |
* (en) Index Fungorum
# Hemerodromia unilineata

Hemerodromia unilineata is een vliegensoort uit de familie van de dansvliegen (Empididae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1842 door Zetterstedt.
# Herculia roseotincta

Herculia roseotincta is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Hampson.
# Vitula basimaculatella

Vitula basimaculatella is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1887 door Ragonot.
# Vitula augerella

Vitula augerella is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Neunzig.
# Herculia thyellodes

Herculia thyellodes is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Meyrick.
# Vittskövle (Eslöv)

Vittskövle is een plaats in de gemeente Eslöv in Skåne, de zuidelijkste provincie van Zweden. De plaats heeft 57 inwoners (2000) en een oppervlakte van 6 hectare.
# Henri Johannes Maria Keijzer

Henri Johannes Maria Keijzer (Den Bosch, 12 januari 1890 – Breda, 16 oktober 1967) was een Nederlands politicus.
Hij werd geboren als zoon van Constantinus Wilhelmus Alexander Maria Keijzer (*1855) en Eliza Petronella Mathildis van Ulft (1852-1913). Hij was chef-bedrijfsleider bij de Jurgens' Margarinefabrieken en daarna was hij werkzaam bij de gemeentesecretarie van Akersloot. Vervolgens was Keijzer technisch hoofdcontroleur bij de crisiszuivelcentrale voor hij begin 1936 benoemd werd tot burgemeester van de gemeenten Opmeer en Spanbroek. In 1944 werd hij ontslagen maar na de bevrijding in 1945 keerde hij terug in zijn oude functie. Keijzer zou burgemeester van Opmeer en Spanbroek blijven tot zijn pensionering begin 1955 en in 1967 overleed hij op 77-jarige leeftijd.
# Vladimir Petković

Vladimir Petković (Sarajevo, 15 augustus 1963) is een Bosnisch-Kroatisch voetbalcoach. In februari 2024 werd hij aangesteld als bondscoach van Algerije.

## Trainerscarrière

Petković was na de beëindiging van zijn actieve voetballoopbaan in Zwitserland coach van AC Bellinzona, Malcantone Agno, FC Lugano en opnieuw Bellinzona. Met die laatste club bereikte hij in 2008 de finale van de Zwitserse voetbalbeker (waarin van FC Basel verloren werd) en promoveerde hij naar de Super League. Het seizoen erna was hij actief bij Young Boys, waar hij op 7 mei 2011 ontslagen werd. Tussen de zomer van 2011 en januari 2012 was hij coach van Samsunspor, waar hij dat seizoen afmaakte bij FC Sion.
Op 2 juni 2012 werd Petković aangesteld als nieuwe hoofdtrainer van het Italiaanse Lazio. Met de Italiaanse club won hij in 2013 de Coppa Italia. Op 23 december 2013 werd bekendgemaakt dat Petković na het WK 2014 Ottmar Hitzfeld zou vervangen als bondscoach van Zwitserland. De onderhandelingen waren echter achter de rug van Lazio om gevoerd en de Italiaanse club besloot daarop om Petković te ontslaan en te vervangen door Edoardo Reja. Zijn eerste interland als bondscoach van Zwitserland, een EK-kwalificatiewedstrijd tegen Engeland, ging op 8 september 2014 met 2–0 verloren door twee treffers van Danny Welbeck. Met Petković aan het roer dwong Zwitserland deelname af aan het Europees kampioenschap 2016 in Frankrijk, waar zijn ploeg in de achtste finales na strafschoppen verloor van Polen.
Twee jaar later gaf Petković leiding aan de Zwitserse ploeg, die deelnam aan het WK 2018 in Rusland. Daar eindigde zijn selectie als tweede in groep E, achter Brazilië (1–1) maar vóór Servië (2–1) en Costa Rica (2–2). In de achtste finales ging Zwitserland vervolgens op dinsdag 3 juli met 1–0 onderuit tegen Zweden door een treffer van Emil Forsberg, waarna de thuisreis geboekt kon worden.
Op het uitgestelde EK 2020 werd Zwitserland ingedeeld in een groep met Wales, Italië en Turkije. Tegen Wales werd gelijkgespeeld. Na een verlies tegen Italië moest Zwitserland winnen om nog kans te maken op de tweede ronde. De Zwitsers deden dit ook door Turkije met 1–3 te verslaan. Ze werden derde in hun groep en gingen als een van de beste nummers drie door naar de zestiende finales. Hier trof het land regerend wereldkampioen Frankrijk. Het werd 3–3 en na strafschoppen wist Zwitserland met 5–4 te winnen. Het was ook de eerste maal dat ze de kwartfinale op een EK-eindronde bereikten. In de kwartfinale werd Spanje de tegenstander en dat land was na strafschoppen te sterk.
Na het EK verliet Petković de Zwitserse nationale ploeg, waarna hij een half seizoen actief was bij Girondins de Bordeaux. In februari 2024 werd hij aangesteld als bondscoach van Algerije.
# Henri Karjalainen

Henri Mikael Karjalainen (19 februari 1986) is een Fins autocoureur die anno 2009 in de Formule 2 rijdt.

## Loopbaan
### Karten

Karjalainen begon in 2000 met karten en stopte hiermee in 2003.

### Formule BMW

In 2004 reed hij in de Duitse Formule BMW, en bleef hier tot 2005. In totaal scoorde hij hier in twee seizoenen vijf punten.

### Azië

In 2006 verhuisde hij naar Azië waar hij zowel in het Aziatische Formule 3 kampioenschap als de Aziatische Formule Renault reed. Hier had hij meer succes, hij finishte als tweede in de Aziatische F3.

### GP2

In Turkije in GP2-seizoen 2007 maakte Karjalainen zijn GP2-debuut om zijn geblesseerde landgenoot Markus Niemelä te vervangen bij het team Ocean Racing Technology. Het weekend daarop werd hij alweer vervangen door Niemelä.

### Atlantic Championship

In 2008 verhuisde Karjalainen naar Noord-Amerika om deel te nemen aan het Atlantic Championship. Hij reed bij het team Jensen MotorSport om uiteindelijk als zeventiende te eindigen met als beste resultaat tiende op Trois-Rivières.

### Formule 2

In 2009 reed Karjalainen in de Formule 2, waar hij de eerste Fin kan zijn sinds Keke Rosberg die via de Formule 2 naar de Formule 1 kan. Hij reed met auto 23 en finishte als vijftiende in het kampioenschap.

## GP2 resultaten

| Jaar | Inschrijving | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | Rang | Punten |
| 2007 | Campos Racing | BHR FEA | BHR SPR | ESP FEA | ESP SPR | MON FEA | FRA FEA | FRA SPR | GBR FEA | GBR SPR | EUR FEA | EUR SPR | HUN FEA | HUN SPR | TUR FEA NF | TUR SPR NF | ITA FEA | ITA SPR | BEL FEA | BEL SPR | VAL FEA | VAL FEA | NC | 0 |

## Formule 2 resultaten

| Jaar | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | Rang | Punten |
| 2009 | VAL 17 | VAL 15 | BRN 4 | BRN 16 | SPA 7 | SPA 15 | BRH 11 | BRH 18 | DON 15 | DON 13 | OSC Ret | OSC 15 | IMO 11 | IMO 15 | CAT 16 | CAT 17 | 15e | 7 |
# Hatfield Peverel

Hatfield Peverel is een civil parish in het bestuurlijke gebied Braintree, in het Engelse graafschap Essex. De plaats telt 4376 inwoners.
# Vladimir Parfenovitsj

Vladimir Parfenovitsj (Minsk 2 december 1958) is een Sovjet-Wit-Russisch kanovaarder.
Parfenovitsj behaalde zijn grootste successen tijdens de Olympische Zomerspelen 1980 in eigen door de gouden medaille te winnen op de K-1 500 meter en samen met Sergej Tsjoechrai in de K2 op de 500 meter en de 1000 meter.
Parfenovitsj werd viermaal wereldkampioen in de K-1 500 meter en driemaal in de K-2 500 meter en tweemaal in de K-2 1.000 meter.

## Belangrijkste resultaten
### Olympische Zomerspelen

| Editie | Plaats | Resultaten |
| 1980 | Moskou | K-1 500m K-2 500m K-2 1.000m |

### Wereldkampioenschappen vlakwater

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1978 | Belgrado | 2 K-1 500m |
| 1979 | Duisburg | 1 K-1 500m 1 K-2 500m |
| 1981 | Nottingham | 1 K-1 500m 1 K-2 500m 1 K-2 1.000m |
| 1982 | Belgrado | 1 K-1 500m 1 K-2 500m 1 K-2 1.000m |
| 1983 | Tampere | 1 K-1 500m 2 K-2 500m 2 K-2 1.000m |
* (en) Profiel van Vladimir Parfenovitsj op sports-reference.com (gearchiveerd)
1976: Vasile Dîba · 1980: Vladimir Parfenovitsj · 1984: Ian Ferguson · 1988: Zsolt Gyulay · 1992: Mikko Kolehmainen · 1996: Antonio Rossi · 2000: Knut Holmann · 2004: Adam van Koeverden · 2008: Ken Wallace
1976: Joachim Mattern & Bernd Olbricht · 1980: Vladimir Parfenovitsj & Sergej Tsjoechrai · 1984: Ian Ferguson & Paul MacDonald · 1988: Ian Ferguson & Paul MacDonald · 1992: Kay Bluhm & Torsten Gutsche · 1996: Kay Bluhm & Torsten Gutsche · 2000: Zoltán Kammerer & Botond Storcz · 2004: Ronald Rauhe & Tim Wieskötter · 2008: Saúl Craviotto & Carlos Pérez · 2024: Max Lemke & Jacob Schopf
1936: Alfons Dorfner & Adolf Kainz · 1948: Hans Berglund & Lennart Klingström · 1952: Yrjö Hietanen & Kurt Wires · 1956: Meinrad Miltenberger & Michel Scheuer · 1960: Gert Fredriksson & Sven-Olov Sjödelius · 1964: Sven-Olov Sjödelius & Gunnar Utterberg · 1968: Vladimir Morozov & Aleksandr Sjaparenko · 1972: Nikolai Gorbatsjov & Viktor Kratasjoek · 1976: Sergej Nagorny & Vladimir Romanovski · 1980: Vladimir Parfenovitsj & Sergej Tsjoechrai · 1984: Hugh Fisher & Alwyn Morris · 1988: Greg Barton & Norman Bellingham · 1992: Kay Bluhm & Torsten Gutsche · 1996: Antonio Rossi & Daniele Scarpa · 2000: Beniamino Bonomi & Antonio Rossi · 2004: Henrik Nilsson & Markus Oscarsson · 2008: Martin Hollstein & Andreas Ihle · 2012: Rudolf Dombi & Roland Kökény · 2016: Marcus Groß & Max Rendschmidt · 2020: Thomas Green & Jean van der Westhuyzen