OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Decapterus tabl

Decapterus tabl is een straalvinnige vis uit de familie van horsmakrelen (Carangidae), orde baarsachtigen (Perciformes), die voorkomt in de drie belangrijkste oceanen van de wereld (Grote, Atlantische en Indische Oceaan). De vis werd pas in 1968 voor de wetenschap beschreven.

## Anatomie

Decapterus tabl kan maximaal 50 cm lang en 560 gram zwaar worden. De vis heeft twee rugvinnen met in totaal drie stekels en 30 - 31 vinstralen en twee aarsvinnen met in totaal drie stekels en 24-25 vinstralen.

## Leefwijze

Decapterus tabl is een zoutwatervis die voorkomt in een subtropisch klimaat. De diepte waarop de soort voorkomt is maximaal 400 m onder het wateroppervlak.
Het dieet van de vis bestaat hoofdzakelijk uit dierlijk voedsel, waarmee het zich voedt door selectief plankton uit het water te filteren.

## Relatie tot de mens

Decapterus tabl is voor de beroepsvisserij van beperkt belang.

## Externe link

* Foto's van Decapterus tabl op FishBase
* Species summary van Decapterus tabl op FishBase
* ↑ (en) Decapterus tabl op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Gélacourt

Gélacourt is een gemeente in het Franse departement Meurthe-et-Moselle (regio Grand Est) en telt 148 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Lunéville.

## Geografie

De oppervlakte van Gélacourt bedraagt 4,8 km², de bevolkingsdichtheid is 30,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Gélacourt met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

De figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Trigonoptera nothofagi

Trigonoptera nothofagi is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Gressitt.
# Gezoneerde vlekplaat

De gezoneerde vlekplaat (Panaeolus cinctulus) is een schimmel behorend tot de familie Galeropsidaceae. Hij leeft saprotroof op mest en bemeste bodem, enkele malen gemeld van cementen vloeren, stro en hooi, in loof- en gemengd bos, graslanden, parken en tuinen op allerlei bodemtypen, maar het meest op zandgrond. Ook veelvuldig gezien in komkommerkassen.

## Kenmerken
### Hoed

De hoed is diameter is 1-5 (tot 8) cm. De vorm is halfbolvormig of convex van vorm, meestal met een umbo in het midden. De kleur is vleesbruin, zeer hygrofanisch, vanaf de bovenkant vervagend en met een lichtere rand, waardoor een donkerdere zone ontstaat tussen hen. Bedekt door een droge, gladde, gerimpelde of putvormige cellulaire cuticula.

### Lamellen

De lamellen zijn aan de steel gehecht. In volwassen toestand is de kleur zwartachtig, ongelijkmatig gekleurd, gevlekt als gevolg van niet-gelijktijdige rijping van de sporen.

### Steel

De steel is 0,4–0,6 cm in diameter. De kleur is vleesbruin of roodbruin. Het oppervlak is licht mat over de gehele lengte.

### Sporenprint

De sporenprint is zwart.

## Microscopische kenmerken

De sporen zijn licht ruitvormig, enigszins afgeplat, met afmetingen van 11–14 × 7,5–10 × 7–8 μm en een glad oppervlak met een kiempore. De basidia zijn 2–4 sporig.

## Verspreiding

De gezoneerde vlekplaat komt voor Noord-Amerika en enkele Europese landen.
In Nederland komt hij vrij algemeen voor. Hij staat op de rode lijst in de cateorie 'kwetsbaar.

## Ecologie

Het is een coprofiele schimmel die rechtstreeks op uitwerpselen groeit, vooral paardenuitwerpselen, in gebieden, velden en parken waar deze uitwerpselen voorkomen. De vruchtvorming duurt van mei tot oktober, de vruchtlichamen groeien vaak in groepen.

## Foto's

* Hoed
* Lamellen
* lamellen
* Sporenprint
* Sporen
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* (en) Index Fungorum
# Ichneumon sheldonae

Ichneumon sheldonae is een vliesvleugelig insect (orde Hymenoptera) uit de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2016 door Rebecca Kittel gepubliceerd als nomen novum voor Ichneumon xanthomelas Gmelin, 1790: 2722 non Ichneumon xanthomelas Gmelin, 1790: 2709 (Johann Friedrich Gmelin gaf de naam in dezelfde publicatie aan twee verschillende soorten).
De naam eert Lilian Sheldon (1862–1942), een Engels zoöloge.
# Strumigenys milae

Strumigenys milae is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Fisher.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Achter het scherm (docuserie)

Achter het scherm is een documentaireserie waarin achter de schermen van enkele populaire tv-programma's wordt gekeken.
In elke aflevering wordt het maken van één uitzending van een tv-programma in beeld gebracht: het bedenken en samenstellen van een uitzending, het zoeken naar gasten, het opnemen van het programma enzovoort. Bij actualiteitenprogramma's duurt dat vaak één dag; bij andere programma's kan de doorlooptijd weken in beslag nemen. De serie werd gemaakt ter gelegenheid van het zestigjarig bestaan van televisie in Nederland.

## Afleveringen

* Aflevering 1: Studio Sport
* Aflevering 2: X Factor
* Aflevering 3: Flikken Maastricht
* Aflevering 4: De Reünie
* Aflevering 5: Sesamstraat
* Aflevering 6: NOS Journaal
* Aflevering 7: Pauw & Witteman
# Brachineura quercina

Brachineura quercina is een muggensoort uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Edwards.
# Decapterus maruadsi

Decapterus maruadsi is een straalvinnige vissensoort uit de familie van horsmakrelen (Carangidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1843 door Temminck & Schlegel.
* ↑ (en) Decapterus maruadsi op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Decapterus maruadsi. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Hylophilodes tsukusensis

Hylophilodes tsukusensis is een vlinder uit de familie van de visstaartjes (Nolidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1918 door Nagano.
# Hylopsar

Hylopsar (glansspreeuwen) is een geslacht van zangvogels uit de familie spreeuwen (Sturnidae).

## Soorten

Het geslacht kent de volgende soorten:
* Hylopsar cupreocauda – Koperstaartglansspreeuw
* Hylopsar purpureiceps – Purperkopglansspreeuw
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker, and P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v 13.2). https://www.worldbirdnames.org
# Hylorina sylvatica

Hylorina sylvatica is een kikker uit de familie Batrachylidae. De groep werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Bell in 1843. Later werd de wetenschappelijke naam Cystignathus aeneus gebruikt. De soort werd lange tijd tot de familie Ceratophryidae gerekend. Het is de enige soort uit het geslacht Hylorina.

## Uiterlijke kenmerken

De lengte is ongeveer 5,5 centimeter voor mannetjes, vrouwtjes bereiken een lengte van 6,6 cm. De kleur is groen met donkere en lichtere onregelmatige vlekken, mannetjes zijn bonter gekleurd dan vrouwtjes. 's Nachts zijn de dieren donkergroen van kleur, overdag lichtgroen met aan weerszijden van de rug is een brede lengtestreep aanwezig. De pupil is verticaal en elliptisch.

## Verspreiding en habitat

Hylorina sylvatica komt voor in delen van Zuid-Amerika en leeft in de landen Argentinië en Chili. De habitat bestaat uit bossen in het oostelijke deel van de Andes, de soort wordt vaak aangetroffen met de schijnbeuk (geslacht Nothofagus), en leeft op de bodem van het bos in de strooisellaag of onder objecten als houtblokken en stenen. De kikker wordt aangetroffen in de wat donkere delen van het woud, alleen tijdens de voortplantingstijd worden meer open delen opgezocht bij meren en lagunes.

## Voortplanting

De eieren worden onder water afgezet bij de oever van het water. De kikkervisjes komen na ongeveer tien dagen uit, na ongeveer een jaar vindt de metamorfose plaats.

## Bronvermelding

Referenties
* ↑ (en) Hylorina sylvatica op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History, Hylorina sylvatica. Gearchiveerd op 27 januari 2018.
* ↑ Amphibia Web, Hylorina sylvatica. Gearchiveerd op 5 augustus 2023.
Bronnen
* (en) - Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History - Hylorina sylvatica - Website Geconsulteerd 23 maart 2016
* (en) - Amphibiaweb - Hylorina sylvatica - Website
Atelognathus · Batrachyla · Chaltenobatrachus · Hylorina
# Hylophilodes tortriciformis

Hylophilodes tortriciformis is een vlinder uit de familie van de visstaartjes (Nolidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Strand.
# Hyloplesion

Hyloplesion is een geslacht van uitgestorven microbrachomorfe microsauriërs. Het is het type en het enige geslacht binnen de familie Hyloplesiontidae. Fossielen zijn gevonden in Tsjechië in de buurt van de steden Plzeň, Nýřany en Třemošná en dateren uit het Midden-Pennsylvanien.

## Naamgeving

In 1883 hernoemde Antonín Frič Stelliosaurus longicostatus Fritsch 1875, 'de langgeribde', tot een apart geslacht met als combinatio nova Hyloplesion longicostatum. De geslachtsnaam betekent 'dichter bij Hylonomus'.
Het lectotype is CGH 15, een plaat en tegenplaat met romp en staartbasis.
Twee soorten die binnen verschillende geslachten werden benoemd, Seeleya pusilla en Orthocosta microscopica, zijn synoniem geworden aan Hyloplesion longicostatum; men denkt dat ze zeer onvolwassen individuen vertegenwoordigen. Hetzelfde geldt voor de dan overbodige vervangingsnaam Orthopleurosaurus Lydekker, 1890

## Beschrijving

Hyloplesion was ongeveer even groot als een middelgrote salamander, met de lengte van bekende exemplaren variërend van zeventien tot zevenenzeventig millimeter.
De schedel is driehoekig van vorm. In tegenstelling tot veel andere microsauriërs, bevat het verhemelte van Hyloplesion grote holtes of openingen. De vijfde maxillaire tand is vergroot en lijkt op een hoektand. De schedel lijkt oppervlakkig op die van het niet-verwante romeriïde reptiel Romeria in zijaanzicht vanwege overeenkomsten in het patroon van de dermale botten en het haakvormige profiel van de premaxilla. De schedel verschilt echter van die van Romeria in bovenaanzicht, aangezien de wandbeenderen veel breder zijn bij Hyloplesion.
De atlasboog lijkt ook op die van romeriïden en is, in tegenstelling tot andere microsauriërs, niet gezwollen. De romp is langwerpig, met dunne ribben die zich uitstrekken vanaf elke wervel. De aanwezigheid van een grote scapulocoracoïde bij Hyloplesion onderscheidt het van Microbrachis. De beenderen van de ledematen zijn klein en robuust, waarbij de achterpoten behoorlijk groter zijn dan de voorpoten. Net als andere microbrachomorfen zoals Microbrachis, heeft Hyloplesion slechts drie tenen aan de poot, een toestand die bekend staat als tridactylie.

## Paleobiologie

Een reeks morfologische kenmerken maakt het moeilijk om te bepalen of Hyloplesion voornamelijk landbewonend of aquatisch was. Hoewel de vingers goed verbeend zijn, wordt het verminderde aantal tenen bij Hyloplesion gezien als een aanpassing aan een aquatische levensstijl. Er is geen bewijs voor laterale kanalen, de zijlijnen die elektrosensorische organen bevatten, in de schedel, hoewel ze hoogstwaarschijnlijk aanwezig waren, gescheiden van de schedel door een laag bindweefsel.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Hyloplesion op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Ichneumon ignobilis

Ichneumon ignobilis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Wesmael in 1855.
# Ichneumon immundus

Ichneumon immundus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Tischbein in 1882.
# Ichthydium cyclocephalum

Ichthydium cyclocephalum is een buikharige uit de familie Chaetonotidae. Het dier komt uit het geslacht Ichthydium. Ichthydium cyclocephalum werd in 1908 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Grünspan.
# Ichthydium crassum

Ichthydium crassum is een buikharige uit de familie Chaetonotidae. Het dier komt uit het geslacht Ichthydium. Ichthydium crassum werd in 1905 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Daday.
# Gumaca

Gumaca is een gemeente in de Filipijnse provincie Quezon op het eiland Luzon. Bij de laatste census in 2010 telde de gemeente bijna 70 duizend inwoners.

## Geografie
### Bestuurlijke indeling

Gumaca is onderverdeeld in de volgende 59 barangays:
| Adia Bitaog Anonangin Bagong Buhay Bamban Bantad Batong Dalig Biga Binambang Buensuceso Bungahan Butaguin Calumangin Camohaguin Casasahan Ibaba Casasahan Ilaya | Cawayan Gayagayaan Gitnang Barrio Hagakhakin Hardinan Inaclagan Inagbuhan Ilaya Labnig Laguna Lagyo Mabini Mabunga Malabtog Manlayaan Marcelo H. Del Pilar | Mataas Na Bundok Maunlad Pagsabangan Panikihan Peñafrancia Pipisik Progreso Rizal Rosario San Agustin San Diego San Diego Poblacion San Isidro Kanluran San Isidro Silangan San Juan De Jesus | San Vicente Sastre Tabing Dagat Tumayan Villa Arcaya Villa Bota Villa Fuerte Villa M. Principe Villa Mendoza Villa Nava Villa Padua Villa Perez Villa Tañada Villa Victoria |

## Demografie

Gumaca had bij de census van 2010 een inwoneraantal van 69.618 mensen. Dit waren 5.840 mensen (9,2%) meer dan bij de vorige census van 2007. Ten opzichte van de census van 2000 was het aantal inwoners gegroeid met 9.427 mensen (15,7%). De gemiddelde jaarlijkse groei in die periode kwam daarmee uit op 1,47%, hetgeen lager was dan het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (1,90%).
De bevolkingsdichtheid van Gumaca was ten tijde van de laatste census, met 69.618 inwoners op 189,65 km², 367,1 mensen per km².

## Geboren in Gumaca

* Lorenzo Tañada (10 augustus 1898), senator (overleden 1992);
* Wigberto Tañada (13 augustus 1934), senator.
# Trigonoptera paravittata

Trigonoptera paravittata is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Breuning.
# Gezoomd vedermos

Gezoomd vedermos (Fissidens bryoides) is een mossensoort uit het geslacht vedermos (Fissidens).

## Ecologie

Gezoomd vedermos komt vooral voor op open of beschaduwde, zwak zure tot neutrale klei, leem of lemig zand. Doorgaans gaat het om standplaatsen zoals steilkanten, slootkanten, dijken en randen van bospaden. In bossen op eutrofe bodem kan het een van de algemeenste mossen zijn.
# Epione semenovi

Epione semenovi is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Djakonov.
# Brachineura modesta

Brachineura modesta is een muggensoort uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Mamaev.
# Ietje Pfrommer-Louwen

Marietje (Ietje) Pfrommer-Louwen (Amsterdam, 6 juli 1935) is een Nederlands voormalig langebaan- en marathonschaatsster. Ze was gehuwd met schaatscoach Leen Pfrommer.
Zowel op het Nederlands kampioenschap schaatsen allround 1955 als 1956 won Louwen een zilveren medaille en in 1963 een bronzen medaille. In 1954 en 1963 won ze de Ronde van Loosdrecht. Ook won ze in 1956 de Bosrace in het Amsterdamse Bos.

## Records
### Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 53,60 | 23 januari 1957 | Hamar |
| 1000 meter | 1.54,30 | 15 februari 1956 | Wormer |
| 1500 meter | 2.49,00 | 1957 | Hamar |
| 3000 meter | 5.45,10 | 1957 | Hamar |
| 5000 meter | 10.35,10 | 13 januari 1955 | Hamar |
# Gynoplistia (Gynoplistia) resecta

Gynoplistia (Gynoplistia) resecta is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.
# Triaspis efluctus

Triaspis efluctus is een vliesvleugelig insect uit de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1998 door Papp.
# Geringde wormsalamander

De geringde wormsalamander (Siphonops annulatus) is een amfibie uit de familie Siphonopidae. De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Johann Christian Mikan in 1820. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Caecilia annulata gebruikt.

## Uiterlijke kenmerken

Zijn relatief kort, gedrongen lichaam is donkerblauw met lichtblauwe ringgroeven. Het lichaam vertoont uiterlijk veel gelijkenis met een regenworm. De lichaamslengte bedraagt 20 tot 40 centimeter.

## Levenswijze

Het voedsel van deze volledig terrestrische wormsalamander bestaat hoofdzakelijk uit wormen en andere ongewervelden, o.a. insecten, hagedissen en kleine slangen, die hij vindt op reukzin dankzij zijn tentakels. Bij bedreiging scheidt hij een smerig smakend goedje af.
Rondom de tanden bevinden zich gifklieren, welke een mengsel van slijm, vetten en eiwitten afscheiden, waaronder weefselverterende enzymen en fosfolipase A2, een ingrediënt uit slangengif.

## Voortplanting

De eieren worden in de grond afgezet. De jongen lijken al direct op de ouderdieren maar zijn een stuk kleiner. Ze voeden zich met de huid van de moeder en worden ook door haar gevoed met een melk-achtige substantie, rijk aan vetten en koolhydraten die vrijkomt uit haar cloaca.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in het noorden van Zuid-Amerika.

## Bronvermelding

Referenties
* ↑ (en) Geringde wormsalamander op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Grzimek, Bernhard (1971). Het leven der dieren deel V: Vissen (II) en amfibieën. Kindler Verlag AG, Pagina 411. ISBN 90 274 8625 5.
* ↑ American Museum of Natural History, Siphonops annulatus. Gearchiveerd op 15 januari 2018.
* 1 2 verrassing: amfibie met gifbeet als een slang, NRC, 11-07-2020, pag. W11
* ↑ (en) Kreier, Freda (7 maart 2024). Got milk? Meet the weird amphibian that nurses its young. Nature . DOI:10.1038/d41586-024-00686-5.
* ↑ Amphibia Web, Siphonops annulatus.
Bronnen
* (en) - American Museum of Natural History - Siphonops annulatus - Website Geconsulteerd 13 maart 2016
* (en) - Amphibiaweb - Siphonops annulatus - Website
* (nl) - David Burnie (2001) - Animals, Dorling Kindersley Limited, London. ISBN 90-18-01564-4 (naar het Nederlands vertaald door Jaap Bouwman en Henk J. Nieuwenkamp).
# St. Louis (Michigan)

St. Louis is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Michigan, en valt bestuurlijk gezien onder Gratiot County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 4494.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 7,8 km², waarvan 7,4 km² land en 0,4 km² water.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 28 km rond St. Louis.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over St.-Louis op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
# No More Shall We Part

No More Shall We Part is het twaalfde album van Nick Cave and The Bad Seeds.
Het werd in 2001 uitgegeven op het label Mute Records en in september en oktober 2000 opgenomen in de Abbey Road Studios en de Westside Studios in Londen. Het werd geproduceerd door Tony Cohen en Nick Cave and The Bad Seeds.

## In de media

De GroenLinks-leider Femke Halsema zei in oktober 2007 over dit album: "De zanger Nick Cave is echt zo'n getergde, maar heel gelovige zoekende, die niet schroomt God de lastigste vragen voor de voeten te werpen. Zijn cd (No More Shall We Part) kreeg ik vlak na de moord op Pim Fortuyn. In de song "Darker With The Day" zingt Cave over de verloedering van de samenleving. Zo beschrijft hij hoe hij een kerk ingaat en bladert door een leren bijbel. Hij probeert God te vinden, maar het lukt hem niet. Dat proces van zoeken vind ik boeiend en daarin prikkelt hij me".

## Tracks

* As I Sat Sadly By Her Side
* And No More Shall We Part
* Hallelujah
* Love Letter
* Fifteen Feet Of Pure White Snow
* God Is In The House
* Oh My Lord
* Sweetheart Come
* The Sorrowfull Wife
* We Came Along This Road
* Gates To The Garden
* Darker With The Day

## Muzikanten

* Nick Cave
* Blixa Bargeld
* Mick Harvey
* Thomas Wydler
* Martyn P. Casey
* Conway Savage
* Warren Ellis
* Kate McGarrigle
* Anna McGarrigle
* Jim Sclavunos
* Gavin Wright
* Patrick Kiernan
* Jackie Shave
* Simon Fischer
* Rebecca Hirsch
* Bruce White
* Gustav Clarkson
* Frank Schaeffer
* Lionel Handy
* Naomi Wright
* Paul Morgan
* Leon Bosch
* ↑ Interview met Femke Halsema. Uit: "Visie", 6 t/m 12 oktober 2007
# Abraham Gotthelf Kästner

Abraham Gotthelf Kästner (Leipzig, 27 september 1719 - Göttingen, 20 juni 1800) was een Duitse wiskundige en opsteller van epigrammen.

## Levensloop

Hij was de zoon van de hoogleraar rechten Abraham Kästner. In 1757 trouwde hij na een twaalfjarige verloving met Anna Rosina Baumann. Op 4 maart 1758 overleed zijn vrouw aan een longziekte. Later kreeg hij een dochter, Catharina, bij zijn huishoudster-kok.
Kästner studeerde vanaf 1831 in Leipzig rechten, filosofie, natuurkunde, wiskunde en metafysica. In 1733 werd hij tot notaris benoemd. In 1739 habiliteerde hij aan de Universiteit van Leipzig. Kästner gaf lezingen over wiskundige, filosofische, logische en juridische onderwerpen. In 1746 werd hij buitengewoon hoogleraar aan de Universiteit van Leipzig, waarna hij in 1756 tot hoogleraar in de natuurlijke historie en de meetkunde werd benoemd aan de Universiteit van Göttingen. Vanaf 1763 was hij tevens hoofd van de plaatselijke sterrenwacht. Kästner was eerst leraar en later collega van Lichtenberg en Erxleben. Onder zijn andere studenten waren Johann Pfaff, de latere promotor van Carl Friedrich Gauss, Johann Tobias Mayer en Heinrich Brandes.
Abraham Gotthelf Kästner stierf op tachtigjarige leeftijd in 1800 te Göttingen.

## Werk

Van zijn talrijke geschriften over de wiskunde springen zijn Anfangsgründe der Mathematik ('Beginselen van de wiskunde') (Göttingen 1758-1769, vier delen, zesde editie 1800) eruit. Ook zijn Geschichte der Mathematik ('Geschiedenis van de wiskunde') (Göttingen 1796-1800, vier delen), dat hij aan het eind van zijn leven schreef, wordt als een scherpzinnig werk beschouwd.
Het bekendst werd Kastner echter door zijn gevoel van poëzie. Zijn puntdichten werden in 1781 eerst nog zonder zijn toestemming in Giessen uitgegeven. Zij vielen op door hun bijtende humor en scherpe ironie over verschillende publieke persoonlijkheden. Het zal niet verbazen dat deze puntdichten hem op veel kritiek kwamen te staan. Deze gedichten werden later uitgegeven in zijn Vermischten Schriften 1 en 2 (Altenburg 1783, twee delen) en ook in zijn Gesammelten poetischen und prosaischen schönwissenschaftlichen Werken (Berlijn 1841, vier delen), en ook nog later in Joseph Kürschners Duitse Nationaalliteratuur, Volume 73 (uitgegeven door Minor, Stuttgart 1883).