OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jean De Clercq

Jean De Clercq (Antwerpen, 17 mei 1905 - ?, 20 maart 1984) was een Belgisch voetballer die speelde als middenvelder. Hij voetbalde in Eerste klasse bij Beerschot VAC en Antwerp FC en speelde 11 interlandwedstrijden met het Belgisch voetbalelftal.

## Loopbaan
### Als voetballer

De Clercq sloot zich in 1919 op 14-jarige leeftijd aan bij Beerschot VAC en doorliep er de jeugdreeksen. Hij debuteerde in 1921 als middenvelder in het eerste elftal van Beerschot maar kon geen vaste basisplaats afdwingen in de ploeg die op dat moment in haar topperiode zat. In 1925 trok De Clercq naar Antwerp FC en verwierf er al vlug een basisplaats. Met de ploeg werd De Clercq tweemaal landskampioen (1929 en 1931). Hij bleef er voetballen tot in 1933 en zette toen een punt achter zijn spelersloopbaan op het hoogste niveau. In totaal speelde De Clercq 183 wedstrijden in Eerste klasse en scoorde hierbij 9 doelpunten.
Tussen 1930 en 1933 speelde De Clercq 11 wedstrijden met het Belgisch voetbalelftal. Hij nam deel aan het Wereldkampioenschap voetbal 1930 in Uruguay en speelde er één wedstrijd.

### Als trainer

Van 1949 tot 1953 was De Clercq samen met oud-doelman Richard Gedopt trainer bij Antwerp FC. De eerste drie seizoenen eindigde de ploeg in de bovenste tabelhelft in de eindrangschikking van de competitie. In zijn vierde seizoen als trainer werd Antwerp pas twaalfde en De Clercq verliet de ploeg op het einde van het seizoen.
* ↑ Belgiumsoccerhistory (Peter Mariën). Gearchiveerd op 5 augustus 2011. Geraadpleegd op 20 december 2019.
# Jan Pavlis jr.

Jan (Hans) Pavlis jr. (Praag, 21 augustus 1858 – Györ (toen nog: Raab geheten), 13 juli 1915) was een Boheems componist, muziekpedagoog en dirigent. Hij is de zoon van de componist, muziekpedagoog, dirigent en trombonist Jan Pavlis sr.. Ook zijn zoon Anton Pavlis was militaire kapelmeester bij de militaire muziekkapel van het 3e Bosniaken Regiment.

## Levensloop

Pavlis kreeg zijn eerste muzieklessen van zijn vader en aan de muziekschool Proksch. Hij studeerde aan het Státní konservatori hudby v Praze te Praag en aan de orgelschool te Praag. Van 1876 tot 1879 was hij viool solist bij het symfonieorkest van het Infanterie-Regiment nr. 24. Na de dood van zijn vader volgde hij hem op en werd hij directeur van de muziekschool van de Verein für Hebung und Förderung der Militärmusik in Böhmen te Praag. In deze functie bleef hij tot 1895. Eveneens was hij muziekdocent aan de cadettenschool. Van 1895 tot 1915 was hij militaire kapelmeester van de Militaire muziekkapel van het Bosnisch-Herzegovinisch Infanterie-Regiment nr. 4 te Wenen.
Als componist schreef hij vooral werken voor harmonieorkest.

## Composities
### Werken voor harmonieorkest

* 4er Bosniaken-Marsch
* A junger Drahrer
* Bilínsky Marsch
* Der vaterländische Marsch
* Filipper Marsch
* Hej Slovana!
* Hoering-Marsch
* Kerny-Marsch
* Kroatischer Marsch
* Luftschiffer-Marsch
* Napred! / Vorwärts!, mars
* National-Marsch
* Oberst Hubl-Marsch
* Oberst Klein-Marsch
* Österreichischer Flottenverein Parade-Marsch
* Ungarischer Marsch
* Vereinigungs-Marsch
* Vor Lublin, mars
* Zdravo Muci, mars
* Zeravica-Marsch

## Publicaties

* Schematismus sämtlicher Kapellmeister in der k. und k. österreichischen Armee für das Jahr 1894, Prag : Hans Pavlis, 1894. 39 p.
# Jan de Soet

Johan Franciscus Albert (Jan) de Soet (Den Haag, 18 augustus 1925 – Wassenaar, 29 juni 2012) was een Nederlandse topfunctionaris. Van 1987 tot 1991 was hij president-directeur van de Koninklijke Luchtvaart Maatschappij (KLM).
De Soet trad in 1961 in dienst bij KLM, waarna hij in 1972 zou toetreden tot de directie. In 1973 volgde zijn benoeming tot plaatsvervangend president-directeur en van 1987 tot 1991 was hij president-directeur. Tijdens en na zijn carrière bij KLM nam de Soet zitting in verschillende raad van commissarissen, zoals die van de PTT, RAI Amsterdam, Martinair en Koninklijke Wessanen.
Jan de Soet trouwde in 1956 met Fenny ten Bosch. Samen kregen zij één zoon, Albert de Soet (1957). Fenny ten Bosch overleed in 1959. Jan de Soet hertrouwde met de in de jaren zestig van de twintigste eeuw bekende AVRO tv-presentatrice en omroepster Lonneke Hoogland.
# Jan Neyen

Jan Neyen (Antwerpen, circa 1568 - Spanje, 20 november 1612) was een franciscaans diplomaat uit Antwerpen die betrokken was bij de onderhandelingen over het Twaalfjarig Bestand.
Jan Neyen was protestants opgevoed. Hij voltooide zijn studie in Spanje en werd er op 20-jarige leeftijd katholiek. Hij keerde terug naar Antwerpen en sloot zich in 1590 aan bij de minderbroeders. Neyen werd commissaris-generaal van zes ordeprovincies van de minderbroeders in de Nederlanden en het Duitse Rijk. In 1607 werd hij door aartshertog Albrecht en aartshertogin Isabella naar Den Haag gestuurd om de Zuidelijke Nederlanden te vertegenwoordigen in de onderhandelingen met de Republiek. Deze besprekingen leidden na tweemaal naar Madrid te zijn gereisd uiteindelijk op 9 april 1609 tot het Twaalfjarig Bestand in de Tachtigjarige Oorlog.
Hij overleed in 1612 te Spanje toen hij door de koning voor staatkundige zaken naar Madrid was ontboden.
* Kok, J.A. de (2007) Acht eeuwen minderbroeders in Nederland. Hilversum: Uitgeverij Verloren
* Portrait of Father Jan Neyen
* Schoutens, S. (1908) Geschiedenis van het voormalig Minderbroedersklooster van Antwerpen (1446-1797). Antwerpen : Van Os - De Wolf
* Gemeinsame Normdatei: 129641685
* Virtual International Authority File: 42923176
* WorldCat (via VIAF): 42923176
# Janstockia phallusiella

Janstockia phallusiella is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Notodelphyidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Boxshall & Marchenkov.
# Janstockia truncata

Janstockia truncata is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Notodelphyidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Kim, I.H. & Moon.
# Jatiwangi

Jatiwangi kan verwijzen naar:

## Plaats in Indonesië

* Jatiwangi (Pagerbarang), een plaats in het regentschap Tegal in de provincie Midden-Java
* Jatiwangi (Cikarang Barat), een plaats in het regentschap Bekasi in de provincie West-Java
* Jatiwangi (Jatisari), een plaats in het regentschap Karawang in de provincie West-Java
* Jatiwangi (Pakenjeng), een plaats in het regentschap Garut in de provincie West-Java
* Jatiwangi (Asakota), een plaats in het regentschap Bima in de provincie West-Nusa Tenggara
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jatiwangi en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jane Semeleer

Jeanette (Jane) R. Semeleer (Aruba, 1960) is sinds september 2008 president van de Centrale Bank van Aruba en de eerste vrouw ooit benoemd in deze functie. Binnen het Koninkrijk der Nederlanden is zij eveneens de eerste vrouw benoemd tot centrale bank president.

## Leven

Na het behalen van het havo-diploma aan het Colegio Arubano ging zij economie studeren aan de Amerikaanse University of Toledo in Ohio. Bij terugkeer op Aruba trad Semeleer in overheidsdienst als economisch adviseur, eerst bij de Directie Economische Zaken, later bij de Directie Buitenlandse Betrekkingen. In 1990 stapte Semeleer over naar de Centrale Bank van Aruba, waar zij tot hoofd bankzaken werd benoemd. Zij klom op in de gelederen van de bank en extern vervulde ze ook diverse bestuurs- en adviesfuncties. Onder meer was zij lid van het College in Curatoren van de Universiteit van Aruba en lid van de Regentenraad van het Horacio Oduber Hospitaal. In 2000 trad Semeleer toe tot de bankdirectie. Als directeur was zij beleidsadviseur van de president en verantwoordelijk voor de jaarlijkse begrotingen en rekeningen. In augustus 2008 werd Semeleer benoemd tot president en in september van dat jaar volgde zij Hassanali Mehran, die met pensioen ging, op.
Jane Semeleer is getrouwd met Jossy Figaroa en samen hebben ze twee dochters.
* ↑ Organigram Centrale Bank van Aruba per augustus 2018
* ↑ http://www.dutchcaribbeanlegalportal.com/news/latest-news/190-semeleer-new-boss-central-bank-aruba
# Javanacris

Javanacris is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Willemse.

## Soorten

Het geslacht Javanacris is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Javanacris montana (Willemse, 1955)
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Je ne suis pas un salaud

Je ne suis pas un salaud (internationale titel: A Decent Man) is een Franse film van regisseur Emmanuel Finkiel uit 2015. Hoofdrolspeler Nicolas Duvauchelle werd genomineerd voor een Prix Lumières en won een César.

## Plot

Eddie leeft gescheiden van tafel en bed van zijn vrouw en zoontje en heeft moeite met een baan te vinden. Nadat hij in het ziekenhuis terechtkomt na een straatgevecht verbetert de relatie met zijn vrouw Karine enigszins. Ze regelt een baantje voor hem, maar echt tevreden is hij er niet mee. Eddie wijst de onschuldige Ahmed aan als de dader in het gevecht en volhardt daarin. Een promotie op het werk zit er niet in en hij vermoedt een relatie tussen de baas en Karine. Eddie verliest zichzelf in alcoholgebruik en agressief gedrag waardoor de relatie tussen hem en Karine verslechtert. Voor de rechter geeft hij toe de verkeerde dader te hebben aangewezen. Dan rest hem enkel wraak.

## Rolverdeling

* Nicolas Duvauchelle als Eddie
* Mélanie Thierry als Karine
* Driss Ramdi als Ahmed
* Maryne Cayon als Estelle
* Johann Soulé als Noam
* Nicolas Bridet als Régis Labrecque
# Jay Sigel

Jay Sigal (1943) is een Amerikaans zakenman, maar hij staat vooral bekend als amateurgolfer.
Sigel groeide op in Pennsylvania en was lid van de Aronimink Golf Club in Newtown. Hij studeerde tot 1967 aan de Wake Forest University in North-Carolina waar hij collegegolf speelde. Hij wilde toen al golfprofessional worden, maar hij liep een schouderblessure op en besloot in verzekeringen te gaan. Hij richtte zijn eigen bedrijf op en verkocht dat dertig jaar later aan Century Business Services.

## Golfer

Ieder jaar sponsort hij de Jay Sigel Invitational. De opbrangst gaat naar de University of Pennsylvania voor onderzoek naar prostaatkanker.

## Amateur

De blessure viel mee en Sigal heeft als amateur veel toernooien gewonnen. Jay Sigel won onder meer tweemaal het US Amateur en eenmaal het Brits Amateur en zesmaal het Philadelphia Open.

### Gewonnen

Deze gegevens zijn waarschijnlijk niet volledig:
* 1973: Philadelphia Amateur
* 1975: Porter Cup, Philadelphia Open
* 1976: Sunnehanna Amateur
* 1977: Philadelphia Open
* 1978: Sunnehanna Amateur, Philadelphia Open
* 1979: British Amateur
* 1980: Philadelphia Open
* 1981: Porter Cup
* 1982: US Amateur
* 1983: US Amateur, US Mid Amateur
* 1984: Northeast Amateur
* 1984: Porter Cup, US Mid Amateur
* 1985: Northeast Amateur, US Mid Amateur
* 1986: Philadelphia Open
* 1987: Philadelphia Amateur, Philadelphia Open
* 1988: Sunnehanna Amateur
* 1991: Northeast Amateur

### Teams

* Walker Cup: 1977 (winnaars), 1979 (winnaars), 1981 (winnaars), 1983 (winnaars, playing captain), 1985 (winnaars, playing captain), 1987 (winnaars), 1989, 1991 (winnaars), 1993 (winnaars)
* Eisenhower Trophy: 1978 (winnaars), 1980 (winnaars), 1982 (winnaars), 1984, 1986, 1988, 1992

## Professional

Toen hij vijftig jaar werd, besloot hij professional te worden en op de Champions Tour te gaan spelen. Daar won hij ook nog acht toernooien.

### Champions Tour

* 1994: GTE West Classic (-12)
* 1996: Energizer Senior Tour Championship (-9)
* 1997: Bruno's Memorial Classic (-11), Kroger Senior Classic (-18)
* 1998: Bell Atlantic Classic (-11 $^{po}$), EMC Kaanapali Classic (-12)
* 2002: Farmers Charity Classic (-13)
* 2003: Bayer Advantage Celebrity Pro-Am (-11)

### Elders

* 1997: Diners Club Matches (met Gil Morgan)
* 2006: Georgia-Pacific Grand Champions
# Jay Spearing

Jay Francis Spearing (Wallasey, 25 november 1988) is een Engels voetballer die bij voorkeur als middenvelder speelt.

## Liverpool

Spearing was de captain van Liverpool onder de 18 dat de FA Youth Cup in 2007 won. Hij speelde in de finale van het toernooi, maar miste een groot deel van het seizoen vanwege een gebroken been. Spearing werd gepromoveerd naar het eerste elftal
Hij werd verkozen als beste speler op het Torneo di Renate, een toernooi voor onder de 20 teams, waar ook concurrenten AC Milan en Parma FC aan meededen. Hij maakte deel uit van het team dat in het seizoen 2007-2008 de Reserve Premier League won. Spearing maakte zijn debuut in het eerste elftal van Liverpool in de UEFA Champions League, tegen PSV, als invaller. De wedstrijd eindigde in een 3-1-overwinning voor 'The Reds'. Spearing speelde ook in de tweede ronde tegen Real Madrid, als invaller in de tweede helft. Liverpool won met 4-0.
Op 22 september 2009 stond Spearing voor het eerst in de basis bij het eerste elftal. Hij speelde de volledige 90 minuten tegen Leeds United, in de Carling Cup, op Elland Road. Op 17 oktober 2009 tegen Sunderland AFC maakte hij zijn debuut in de Premier League. Hij kwam in het veld als vervanger voor Javier Mascherano. Journalisten bekroonden hem tot 'Man of the Match' op de officiële Liverpool-website.
Hij verruilde in 2013 Liverpool voor Bolton Wanderers, dat hem daarvoor al een jaar huurde. In 2015 speelde hij op huurbasis voor Blackburn Rovers. In 2017 liep zijn contract af en in oktober sloot hij aan bij Blackpool.

## Persoonlijk leven

Spearing werd geboren in het Arrowe Park Hospital. Op de lagere school zat hij op het St. George's en op de middelbare school op de Mosslands secondary school.
# Jean Auréal

Jean Francois Marie Auréal (Versailles, 28 mei 1941 - Mantes-la-Jolie, 19 april 1985) was een Frans motorcoureur. Hij is eenmalig Grand Prix-winnaar in het wereldkampioenschap wegrace.

## Carrière

In 1964 debuteerde Auréal in het wereldkampioenschap wegrace toen hij zich inschreef voor de 125 cc-race in zijn thuisland; hij kwalificeerde zich hier echter niet voor. Het daaropvolgende seizoen wist hij zich wel te kwalificeren voor zijn thuisrace; op een Moto Morini werd hij achtste in de 250 cc-klasse. In 1967 schreef hij zich in voor de 250 cc-race in Frankrijk op een Aermacchi, maar kwam hierin niet aan de finish.
Auréal behaalde zijn eerste success in de motorsport toen hij in 1968 de 350 cc-klasse van het Franse Inter-kampioenschap won. Hij won dat jaar drie races op het Autodrome de Linas-Montlhéry en een in Bourg-en-Bresse. Ook reed hij dat jaar races in vier WK-klasses. In de 125 cc, 250 cc en 350 cc reed hij in Italië op een Aermacchi; hij kwam enkel in de 125 cc aan de finish op de zestiende plaats. In de 500 cc-klasse reed hij, eveneens voor Aermacchi, in België, maar haalde de eindstreep niet.
In 1969 werd Auréal wederom kampioen in het Franse Inter-kampioenschap: ditmaal won hij zowel de 125 cc-, de 250 cc- als de 350 cc-klasses. Daarnaast behaalde hij in het WK wegrace zijn enige Grand Prix-overwinning in de 125 cc-race in Frankrijk voor Yamaha. In datzelfde evenement kwam hij ook tot scoren in de 250 cc-klasse met een achtste plaats, terwijl hij in deze klasse ook vijfde werd in België. In 1970 behaalde hij zijn vijfde Franse Inter-titel in de 350 cc. In het WK wegrace scoorde hij in de 125 cc-klasse voor Yamaha twee WK-punten met een negende plaats in zijn thuisrace. In de 250 cc-klasse reed hij drie races, met een veertiende plaats in België als zijn beste resultaat.
In 1971 stopte Auréal als motorcoureur. Op 19 april 1985 overleed hij op 43-jarige leeftijd.

## Externe link

* (en) Jean Auréal op de officiële website van het wereldkampioenschap wegrace
* ↑ AUREAL Jean - pilotegpmoto.com. Gearchiveerd op 25 juli 2022.
* ↑ matchID - Moteur de recherche des décès - Jean Auréal. Gearchiveerd op 16 augustus 2023.
# Jenynsia

Jenynsia is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van de vierogen (Anablepidae).

## Soorten

* Jenynsia alternimaculata (Fowler, 1940)
* Jenynsia darwini Amorim, 2018
* Jenynsia diphyes Lucinda, Ghedotti & da Graça, 2006
* Jenynsia eigenmanni (Haseman, 1911)
* Jenynsia eirmostigma Ghedotti and Weitzman, 1995
* Jenynsia lineata (Jenyns, 1842)
* Jenynsia maculata Regan, 1906
* Jenynsia multidentata (Jenyns, 1842)
* Jenynsia obscura (Weyenbergh, 1877)
* Jenynsia onca Lucinda, Reis and Quevedo, 2002
* Jenynsia sanctaecatarinae Ghedotti and Weitzman, 1996
* Jenynsia tucumana Aguilera & Mirande, 2005
* Jenynsia unitaenia Ghedotti and Weitzman, 1995
* Jenynsia weitzmani Ghedotti, Meisner and Lucinda, 2001
# Jean Arthuis

Jean Arthuis (Saint-Martin-du-Bois (Maine-et-Loire), 7 oktober 1944) is een Frans politicus. Hij is oprichter van de partij Alliance centriste en zat vanaf 2014 in het Europees Parlement waar hij was aangesloten bij de ALDE-fractie.

## Biografie

Na zijn studie aan de École Supérieure de Commerce in Nantes en het Sciences Po in Parijs begon hij een accountantsbureau in Château-Gontier. In hetzelfde jaar werd hij gekozen tot burgemeester van deze plaats. Hij bleef burgemeester tot 2001. Hij bekleedde naast het burgemeesterschap nog enkele lokale bestuursfuncties en werd in 1983 in de Senaat gekozen voor het departement Mayenne. Hij behoorde tot de opheffing in 2007 tot de politieke partij Union pour la démocratie française (UDF) en behoorde tot de christendemocratische vleugel van die partij.
In 1986 werd hij staatssecretaris van Arbeid en in 1987 van Economische Zaken onder de toenmalige premier Jacques Chirac. In 1988, na de nederlaag van de centrumrechtse partijen, belandde hij wederom in de Senaat. Premier Alain Juppé nam hem in 1995 op in zijn kabinet als minister van Economische Zaken en Financiën als opvolger van Alain Madelin. Met de terugkeer van de socialisten in de regering werd hij als minister opgevolgd door Dominique Strauss-Kahn en werd hij opnieuw senator (tot 2014).
Arthuis werd in 1998 gekozen tot fractievoorzitter van de UDF - Union centriste in de Senaat nadat Madelin en diens partij Démocratie libérale zich hadden afgescheiden van de UDF.
Na de ontbinding van de UDF sloot Arthuis zich aan bij de Mouvement démocrate (MoDem), de opvolger van de UDF. Hij trad toe tot het partijbestuur, maar verliet in 2008 MoDem. Hij bleef echter wel lid van de centristische fractie in de Senaat waartoe ook MoDem behoorde. Kort daarop vormde hij de nieuwe partij Alliance centriste (AC) die hij beschouwt als de voortzetting van de UDF. Hij bekleedde tot 2016 het voorzitterschap van deze partij. In 2012 deed de AC toetreden tot de Union des démocrates et indépendants (UDI).
Bij de Europese verkiezingen van 2014 werd Arthuis in het Europees Parlement gekozen. Sindsdien is hij lid van de begrotingscommissie van het Europees parlement.
Hij liet uitschijnen dat hij zich zou kandidaat stellen voor de presidentsverkiezingen van 2017, maar deed dit uiteindelijk niet. Vanaf de herfst van 2016 koos hij partij voor Emmanuel Macron.
# Jiang Bo

Jiang Bo (Wafangdian, 13 maart 1977) is een voormalige Chinese middellange- en langeafstandsloopster. Ze is medehoudster van het wereldrecord op de Ekiden. Met haar PR-tijd op de 1500 m van 3.50,98 is ze de tweede snelste ter wereld op deze afstand achter wereldrecordhoudster Qu Yunxia.

## Loopbaan

Op achttienjarige leeftijd won Jiang Bo, verbonden aan de omstreden trainer Ma Junren, in 1995 een gouden medaille op de Chinese City Games. Ze versloeg met een tijd van 14.45,90 op de 5000 m haar landgenote Wang Junxia (10.000 m wereldrecordhoudster) en verbeterde met deze prestatie het wereldjeugdrecord. Twee weken later won ze de Dalian-Marathon in 2:32.18.
Bij de Chinese Spelen van 1997 bleef Jiang Bo, samen met de eveneens door Ma Junren getrainde Dong Yanmei, zowel in de kwalificatieronde als in de finale op de 5000 m onder het wereldrecord. In de finale verbeterde ze het wereldrecord naar 14.28,09; dit werd pas in 2004 verbroken door Elvan Abeylegesse. Een aantal dagen eerder verbeterde ze op hetzelfde toernooi haar PR op de 1500 m naar 3.50,98, hetgeen geldt als de tweede snelste tijd ooit (peildatum december 2014).
Op 28 februari 1998 verbeterde ze Jiang Bo Peking met haar teamgenotes Dong Yanmei, Zhao Fengting, Ma Zaijie, Lan Lixin en Lin Na het wereldrecord op de Ekiden naar 2:11.41. Hierna raakte Jiang Bo in de vergetelheid, terwijl haar trainer Ma Junren in 2000 in opspraak kwam toen bleek, dat op de Olympische Spelen van 2000 in Sydney zes van zijn pupillen werden geschorst na de dopingcontrole. Op 24 november 2003 liep de Ethiopische ploeg op de Ekiden 19 seconden sneller, maar dit wereldrecord is niet erkend.

## Persoonlijke records

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 1500 m | 3.50,98 | 18 oktober 1997 | Shanghai |
| 5000 m | 14.28,09 | 23 oktober 1997 | Shanghai |

## Palmares
### 1500 m

* 1997: 1 Chinese Spelen - 3.50,98

### 5000 m

* 1995: 1 Chinese City Games - 14.45,90
* ↑ 1500 Metres All Time (Women). Gearchiveerd op 28 januari 2012.
* ↑ https://www.arrs.run/HP_DalianMa.htm
* ↑ Hopes raised for war on drugs as Ma's army beats Olympic retreat | World news | The Guardian

#### Externe links

* (en) World Athletics-profiel voor Jiang Bo
* Introductie van atletes op de 3000 m van het WK indoor 1999
# Jean Discry

Jean Arthur Adolphe Joseph Discry (Haneffe, 23 april 1898 - Spa, 23 juli 1980) was een Belgisch volksvertegenwoordiger en burgemeester.

## Levensloop

Discry was een zoon van Adolphe Discry en van Leopoldine Dobbelaere. Hij trouwde met Anne-Marie Haubursin. Ze hadden drie dochters en een zoon.
Gepromoveerd tot doctor in de rechten (1922), werd hij advocaat aan de balie van Luik. Hij was een van de stichters van het landbouwsyndicalisme in Wallonië. Vanaf 1919 schreef hij in Défense agricole belge en in 1922 werd hij juridisch raadgever voor de Fédération Nationale des Unions Professionnelles Agricoles (UPA). Hij werd hierin later opgevolgd door zijn zoon, Jean-Marie Discry.
Hij werd in 1958 gemeenteraadslid en burgemeester van Spa en bekleedde die mandaten tot in 1964.
In 1946 werd hij PSC-volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Verviers en vervulde dit mandaat tot in 1965.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.