OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Albert Dyserynckstadion

Het Albert Dyserynckstadion, bijgenaamd "De Klokke", was een voetbalstadion in de Belgische stad Brugge. Het lag in de deelgemeente Sint-Andries. Van 1912 tot 1974 was dit het stadion van Club Brugge.

## Geschiedenis

In 1912 verhuisde Club Brugge van het Rattenplein naar De Klokke. Het veld werd zo genoemd omdat het enige herkenningspunt het tegenoverliggende café "De Klokke" (La Cloche) was. In de beginperiode moesten de spelers zich omkleden in dit café en de straat oversteken naar het stadion. Club huurde het terrein de eerste jaren van een particuliere eigenaar voor de prijs van 1.760 frank, maar op 15 juni 1920 werd De Klokke door drie geldschieters, waaronder Albert Dyserynck, aangekocht voor 50.000 frank. Deze laatste betaalde later de mede-eigenaars uit en schonk het terrein in volle eigendom aan de club. De Klokke werd later, na het plotse overlijden van voorzitter Dyserynck in 1931, hernoemd tot Albert Dyserynckstadion. In 1932 werd er een standbeeld van de overleden voorzitter geplaatst. Het verhuisde mee naar het Olympiastadion, tegenover het secretariaat van Club Brugge. Op een steenworp van waar vroeger De Klokke stond, draagt een straat zijn naam.
De terreinen besloegen drie hectare. Vrij snel werd er een bescheiden tribune gebouwd met al even bescheiden kleedkamers. 3000 toeschouwers waren getuige van de kampioenenmatch tegen Racing Mechelen in 1920. Het stadion werd trapsgewijs uitgebouwd. In een latere fase bood het plaats aan 8000 toeschouwers, nadat de hoofdtribune werd uitgebreid tot de volledige lengte van het veld, de noord- en oosttribune uit een doorlopende staantribune van 10 rijen bestonden, waarbij de oosttribune overdekt was, en er een zeer lage overdekte zuidtribune was. Nog later beschikte het stadion over 12.000 plaatsen, na verdere verbouwingen van de noord-, oost- en zuidtribune. In 1947 werden er ook 26 schijnwerpers geïnstalleerd. In 1949 werd de nieuwe betonnen hoofdtribune gebouwd, met 2400 zitplaatsen, wat veel was voor die tijd. Tien jaar later werd er een eerste verlengstuk aan gebouwd en in 1967 een tweede. Dat jaar werden tevens de betonnen staanplaatsen aan de kant van Brugge-centrum verhoogd. In 1966 werd de spionkop opgetrokken. Het stadion bestond uit drie overdekte tribunes, de hoofdtribune en de zuid- en oosttribune, en een onoverdekte tribune, de noordtribune, en beschikte over vier grote lichtmasten in de hoeken. Totale capaciteit: 18.000 toeschouwers. In 1972 werd boven op de oostelijke tribune een tweede ring gebouwd. De Klokke bood toen plaats aan 25.000 toeschouwers.
In seizoen 1974-1975 verhuisde Club Brugge naar het Olympiastadion, thans Jan Breydelstadion. Vanaf 1976 tot 1996 bespeelde Eendracht Brugge het Albert Dyserynckstadion. Eendracht Brugge betaalde daarvoor aan Club Brugge een symbolische jaarlijkse huurprijs van 1 frank. In 2000 moest het Albert Dyserynckstadion plaats ruimen voor een woonproject. Dit bracht Club Brugge zo'n 2,5 miljoen euro op.

## Literatuur

* Dries VANYSACKER, Van FC Brugeois tot Club Brugge KV (1891-2010), Brugge, 2010.
* Willy DEZUTTER, FC Brugge en het borstbeeld van Albert Dyserynck, in: Brugge die Scone, 2020.
# Abdij van Onze-Lieve-Vrouw van Epinlieu

De Abdij van Onze-Lieve-Vrouw van Epinlieu (1216-1795) was een abdij van cisterciënzerinnen in het graafschap Henegouwen. Het heeft 2 sites gehad: de eerste in Ghlin nabij Bergen (1216-1677) en de tweede in het centrum van Bergen (1677-1795).

## Ghlin

Beatrix van Lens stichtte in 1216 in de bossen van Ghlin de abdij voor vrouwelijke cisterciënzers binnen de orde van Cîteaux. Het lag aan de toen visrijke rivier Hene, met drinkbaar water. Deze eerste site lag in de buurt van de stadsmuren van Bergen. Beatrix vond dit de meest geschikte plaats in de streek van Bergen. Ze werd vrij snel vergezeld van andere religieuzen. Haar bruidsschat ging op in de financiering van de stichting. De steun van de heren van Lens had ze: Gauthier II van Lens en zijn broer Hugues steunden de abdij financieel. Ook Johanna, gravin van Vlaanderen en Henegouwen, steunde het project.
De naam van de abdij Epinlieu vindt haar oorsprong in de Latijnse naam: spinosus locus of doornenplaats.
Het is de nabijheid bij de stadspoorten van Bergen die ertoe leidde dat de abdij meerdere malen beschadigd werd door krijgsgeweld. Carlos de Gurrea, landvoogd van de Spaanse Nederlanden, vond het ronduit gevaarlijk zulk een bouwwerk te hebben nabij Bergen. Het kon dienen als voorpost van een vijandig leger. Carlos de Gurrea liet de abdij afbreken om militair-strategische redenen, met akkoord van de burgers van Bergen (1677). In de 19e eeuw werd de site verkocht aan particulieren.

## Bergen

De religieuzen verhuisden naar hun refugiehuis in het centrum van Bergen, in de Rue des Cinq-Visages (1677). Dit huis bouwden ze uit tot een cisterciënzerinnenabdij. Begin 18e eeuw bouwden ze een nieuwe residentie voor de abdis en een barokke toegangspoort. Deze residentie bestaat vandaag nog.
Met de annexatie van het graafschap Henegouwen door Frankrijk, schaften de Fransen de abdij af (1795). Het gebouw werd deels afgebroken en kreeg meerdere openbare functies. Vandaag is deze site een muziekschool.
* ↑ (fr) Abbaye Notre-Dame Épinlieu. Rijksarchief in België. Gearchiveerd op 27 juni 2018.
* ↑ (fr) de Guyse, Jacques (1837). Table Générale de l'Histoire de Hainaut. de Fortia d'Urban, Parijs, "Tome 1", blz 107.
* ↑ (fr) Kervyn de Lettenhove (1875). Oevres de Froissart, Chroniques tome 22. Matthieu Closson, Brussel, "Table analytique des noms", blz 94.
* ↑ (fr) Ghlin. Découvrir Mons. stad Bergen. Gearchiveerd op 1 december 2017.
* ↑ (fr) Mons: journées portes ouvertes à l’Académie. Actualité Mons-Borinage. La Province (2017).
* ↑ (fr) Bosco, Virginie, Académie de Musique de Mons. stad Bergen. Gearchiveerd op 6 mei 2021.
# A man needs a maid (Neil Young)

A man needs a maid is een lied dat werd geschreven door Neil Young. Samen met The Stray Gators bracht hij het in 1972 uit op het album Harvest. Ook kwam het later terug op verschillende verzamelalbums van Young, zoals Decade (1977), Live at Massey Hall 1971 (2007) en The archives vol. 1 1963-1972 (2009).

## Muziek

Het is een popnummer dat werd opgenomen met het London Symphony Orchestra. De muziekstijl wijkt af van de andere nummers die in te delen zijn tot de folk, rock of countrymuziek, of een fusion daarvan. De hoofdmelodie wordt gespeeld op een piano waaraan op een gegeven moment een strijkersorkest en kerstbellen zijn toegevoegd. Vanwege het overdadige arrangement werd het nummer bekritiseerd. Hierop verdedigde hij het eens met de opmerking dat Bob Dylan het arrangement juist was bevallen.

## Tekst

Hij schreef het nummer in de periode dat hij ernstige rugklachten had. Het gaat over een eenzame man die niet meer voor zichzelf kan zorgen. De man bedelt van deur tot deur om hulp. In bredere betekenis gaat het lied over een man die worstelt tussen zijn verlangen om een vriendin te hebben, terwijl hij aan de andere kant bang is dat de liefde hem pijn zal doen. In het nummer heeft Young het over de verliefdheid op een actrice, wat mogelijk autobiografisch is omdat hij in die tijd een relatie had met Carrie Snodgress die een jaar eerder de hoofdrol speelde in de film Diary of a mad housewife.
In het lied heeft hij het over de liefde van een 'maid' die voor hem kookt en de boel opruimt. Daarna gaat ze weer naar haar eigen huis. Dit leidde in die tijd tot beroering onder feministen die hem beschuldigden van seksisme. Zijn reactie was dat hij vrouwen juist te veel respecteert, wat hem in een relatie belemmert omdat hij niet in staat is te geven wat ze nodig hebben. Een ander verweer dat Young op deze kritiek gaf, was dat Robin Hood lang voor onze tijd ook verliefd was op een 'maid'.

## Covers

Van het nummer verschenen een aantal covers, waaronder op de B-kant van een single van de Amerikaanse indieband Joan of Arc (My summer-long high wipeout, 2008). Op albums verschenen covers van meer dan tien artiesten, waaronder van Chantal Kreviazuk (Borrowed tunes II - A tribute to Neil Young, 2007) en van de Belgische band DAAN (Concert, 2011).
* Discogs, Neil Young
* Recensies, The Guardian, All Music
* Second Hand Songs, covers
* Songtekst en akkoorden
# A man without love (Kenneth McKellar)

A man without love is een lied gecomponeerd door Cyrill Ornadal en Peter Callander.
Het lied werd door Kenneth McKellar ten gehore gebracht tijdens het Eurovisiesongfestival 1966. Als voorselectie zong de Schotse tenor een vijftal liederen, die alle verschenen op een EP Songs for Europe. Uit As long as the sun shines, Country girl, A touch of tartan, A man without love en Comes a time werd A man without love gekozen als afvaardiging. McKellar verscheen als 18e en laatste op het podium in Luxemburg. Vlak voor de uitzending werd nog besloten dat McKellar een kilt zou gaan dragen. De combinatie artiest, lied en kleding zorgde niet voor succes. Hij zou uiteindelijk de negende plaats weten te bemachtigen met acht punten. Er gaan verhalen rond, dat sommige mensen uit het publiek zaten te gapen. Het was het slechtste resultaat van Engeland tijdens die festivals tot 1978. Hij haalde destijds trouwens wel veel meer punten dan de Nederlandse inzending Fernando en Filippo van Milly Scott (15e).

## Hitnotering

Het werd McKellars enige single die de Britse Top 50 zou halen. In tegenstelling tot andere inzendingen van Eurivisiesongfestivals haalde het slechts vier weken notering met slechts een 30e plaats als hoogste. Een plaats in de Nederlandse of Belgische hitparades was niet voor hem weggelegd.
* dutchcharts (Daverende 30/Ultratop30), VRT Top30, Nederlandse Top 40, UK Singles Chart
* www.discogs.com
# Odontoperas rosacea

Odontoperas rosacea is een vlinder uit de familie tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Sergius Kiriakoff.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Oecetis ocellata

Oecetis ocellata is een schietmot uit de familie Leptoceridae. De soort komt voor in het Afrotropisch gebied.
# Oecetis obliqua

Oecetis obliqua is een schietmot uit de familie Leptoceridae. De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.
# Oecetis nyx

Oecetis nyx is een schietmot uit de familie Leptoceridae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Albert Huberty

Albert Jean Nicolas Huberty (Seraing, 2 februari 1881 – Oostende, 10 maart 1955) was een Belgische bas.

## Leven

Hij was zoon van Jean Huberty en Anne Marie Hermans. Hij kreeg zijn muziekopleiding aan het Conservatorium Brussel bij Désiré Demest. Hij maakte in 1903 zijn debuut bij de Vlaamse Opera te Antwerpen en in een jaar later beleefde hij ook zijn Nederlands debuut (Theatre Royal de La Haye; Jacques Fromental Halévy: La juive). Hij zong vervolgens in gezelschappen van over de gehele wereld van Rouen, Royal Opera House/Covent Garden (1908/1909), New Orleans (1909-1911), Montreal (1911-1913). Hij maakte deel uit van het gezelschap van de Opéra Royal de Wallonie (1913/1914). Vanaf 1915 was hij te vinden bij de Opéra Comique te Parijs, alwaar hij via de Opéra de Paris zijn loopbaan voortzette tot 1939/1940. Zijn stem was in 1921 te horen in Teatro Colón in Buenos Aires.
Hij was ook enkele jaren docent aan het Brussels conservatorium in lyrische kunst. Hij overleed in Oostende. Zijn stem is bewaard gebleven in een aantal plaatopnamen via Pathé, Paris. In Nieuwpoort-Bad ligt de Albert Hubertyweg.

## Villa Falstaff

Aan de kruising van Goethalslaan en Koninklijke Baan (N34) met adres Albert I-laan 195 in Nieuwpoort-Bad staat de speciaal voor Huberty gebouwde Villa Falstaff, vernoemd naar de gelijknamige rol uit Giuseppe Verdi’s opera Falstaff waarmee hij in de jaren twintig grote successen behaalde. Het gebouw is opgetrokken naar een ontwerp van de architect Gaston Lejeune uit Koksijde. Het gebouw valt op door haar vijfhoekige hoektoren en betonnen balustrades, die laatste in de stijl van art deco. Het pand is in de jaren tachtig dusdanige gerenoveerd, dat de oorspronkelijk geplaatste nokbeeldjes in de vorm van duif, ooievaar, slak en haan verdwenen. In de 21e eeuw is zijn de van origine rode bakstenen wit geschilderd. Het gebouw werd in 2009 tot monument verklaard (Cultureel erfgoed in België).
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 4, pagina 322; vermeldt overlijdensdatum 2 maart 1955 en –plaats Nieuwpoort
* Dutch Diva’s
* Inventaris Onroerend Erfgoed, geraadpleegd 4 juni 2019
* Bibliothèque nationale de France: cb14849060z (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1078937699
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7779 3062
* Library of Congress Control Number: no2010060832
* MusicBrainz: b477c1ab-3958-401a-af5d-72f08e0db0d0
* Virtual International Authority File: 39645358
* WorldCat (via VIAF): 39645358
# Odostomia virginica

Odostomia virginica is een slakkensoort uit de familie van de Pyramidellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Henderson & Bartsch.
# Odostomia verhoeveni

Odostomia verhoeveni is een slakkensoort uit de familie van de Pyramidellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1998 door van Aartsen, Gittenberger E. & Goud.
# Alicilio Pinto Silva Junior

Alicilio Pinto Silva Junior (15 mei 1977) is een voormalig Braziliaans voetballer.

## Carrière

Junior speelde in 1998 voor Kyoto Purple Sanga.
# Alicja Szemplińska

Alicja Maria Szemplińska (Ciechanów, 29 april 2002) is een Poolse zangeres.

## Biografie

In 2016 won ze het tv-programma Hit, Hit, Hurray!
In 2019 deed zij mee met het tiende seizoen van The Voice Poland dat ze won, waarop haar eerste single Prawie My volgde. Een paar maanden later won ze de Poolse nationale finale voor het Eurovisiesongfestival, Szansa na Sukces, met het lied Empires. Hiermee zou ze Polen vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival 2020. Het festival werd evenwel geannuleerd. In 2023 deed ze mee aan Tu Bije Serce Europy, de nieuwe Poolse voorronde voor het Eurovisiesongfestival in Liverpool.

## Discografie

* Prawie My (2019)
* Empires (2020)

## Externe link

* Officieel YouTube-kanaal
* ↑ Poland goes with Alicja Szemplińska for Eurovision 2020. Geraadpleegd op 23 februari 2020.
1994: Edyta Górniak · 1995: Justyna Steczkowska · 1996: Kasia Kowalska · 1997: Anna Maria Jopek · 1998: Sixteen · 1999: Mietek Szcześniak · 2001: Piasek · 2003: Ich Troje · 2004: Blue Café · 2005: Ivan & Delfin · 2006: Ich Troje · 2007: The Jet Set · 2008: Isis Gee · 2009: Lidia Kopania · 2010: Marcin Mroziński · 2011: Magdalena Tul · 2014: Donatan & Cleo · 2015: Monika Kuszyńska · 2016: Michał Szpak · 2017: Kasia Moś · 2018: Gromee feat. Lukas Meijer · 2019: Tulia · 2021: Rafał · 2022: Ochman · 2023: Blanka · 2024: Luna
* Gemeinsame Normdatei: 1205252908
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 9154 597X
* MusicBrainz: 3fd05dd1-1eef-4407-a329-023ad8797ce8
* Virtual International Authority File: 167158185655220060077
* WorldCat (via VIAF): 167158185655220060077
# Diphyllobothrium scoticum

Diphyllobothrium scoticum is een lintworm (Platyhelminthes; Cestoda). De worm is tweeslachtig. De soort leeft als parasiet in andere dieren.
Het geslacht Diphyllobothrium, waarin de lintworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Diphyllobothriidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Rennie & Reid.
# Diphyllobothrium orcini

Diphyllobothrium orcini is een lintworm (Platyhelminthes; Cestoda). De worm is tweeslachtig. De soort leeft als parasiet in andere dieren.
Het geslacht Diphyllobothrium, waarin de lintworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Diphyllobothriidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Hatsushika & Shirouzu.
# Ditrigona furvicosta

Ditrigona furvicosta is een vlinder uit de familie van de eenstaartjes (Drepanidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Hampson.
# Ditrigona komarovi

Ditrigona komarovi is een vlinder uit de familie van de eenstaartjes (Drepanidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Kurenzov.
# Ditrigona legnichrysa

Ditrigona legnichrysa is een vlinder uit de familie van de eenstaartjes (Drepanidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Wilkinson.
# Doloessa hilaropis

Doloessa hilaropis is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Meyrick.
# Diplazon bradleyi

Diplazon bradleyi is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Dasch in 1964.
# Diplazon angustus

Diplazon angustus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Dasch in 1964.
# Diplazon cascadensis

Diplazon cascadensis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Dasch in 1964.
# Dixonotus hackeri

Dixonotus hackeri is een insect uit de familie van de vlinderhaften (Ascalaphidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Dixonotus hackeri is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Hölzel in 2004.
# Djurö (Värmdö)

Djurö is een plaats en eiland in de gemeente Värmdö in het landschap Uppland en de provincie Stockholms län in Zweden. De plaats heeft 958 inwoners (2005) en een oppervlakte van 92 hectare.

## Geboren

* Hanna Lundkvist (2002), voetbalster
* ↑ (sv) Tätort (17-02-2006). Zweeds Bureau voor Statistiek. Tätorter 2005. Bezocht op 13 april 2009.
# Djéguena

Djéguena is een gemeente (commune) in de regio Ségou in Mali. De gemeente telt 4000 inwoners (2009).
# Dolophilodes nomugiensis

Dolophilodes nomugiensis is een schietmot uit de familie Philopotamidae. De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Dog Fashion Disco

Dog Fashion Disco was een experimentele metal band afkomstig uit Rockville, Amerika. De band was actief van 1996 tot 2007.

## Biografie

Dog Fashion Disco werd vooral beschouwd als een avant-garde metal band, maar combineerde dat met verschillende stijlen, bijvoorbeeld jazz en ska. De teksten van de nummers zijn vaak esoterisch en satirisch. Mr. Bungle heeft een grote invloed op de band gehad.
De originele naam van Dog Fashion Disco was Hug the Retard (knuffel de zwakzinnige), maar dat is veranderd omdat men die naam als beledigend kon ervaren.
Op 17 april 2007, werd er op de MySpace pagina van Dog Fashion Disco een nieuw project aangekondigd, Polkadot Cadaver, wat qua stijl heel erg verwant is aan Dog Fashion Disco. Oud-leden Todd Smith, Jasan Stepp en John Ensminger werken eraan mee. Later is er nog wel een aantal reünieconcerten gegeven door Dog Fashion Disco.

## Bandleden
### Uiteindelijke leden

* Todd Smith - zang
* Jasan Stepp - gitaar
* Brian White - basgitaar
* John Ensminger - drums
* Jeff Siegel - keyboard
* Matt Rippetoe - hoorn

### Eerdere leden

* Greg Combs - gitaar
* Sennen Quigley - gitaar, keyboard
* Mark Ammen - basgitaar
* Stephen Mears - basgitaar
* Mike Oliver - drums
* Tim Swanson - keyboard
* Kristen Ensminger - trompet
* Geoff Stewart - saxofoon
* Jason Stevens - gitaar

## Discografie

| Date of Release | Title | Label |
| 1997 | Erotic Massage | Self-released |
| 1998 | Experiments in Alchemy | Self-released |
| 2000 | The Embryo's in Bloom | Outerloop Records |
| 6 maart 2001 | Anarchists of Good Taste | Spitfire Records |
| 3 september 2001 | Mutilated Genitals (EP) | Spitfire Records |
| 6 mei 2003 | Committed to a Bright Future | Spitfire Records |
| juni 2004 | Day of the Dead (EP) | Self-released |
| 25 januari 2005 | The City is Alive Tonight...Live in Baltimore(Live) | Artemis Records |
| 4 april 2006 | Adultery | Rotten Records |
| 28 october 2008 | Beating a Dead Horse to Death... Again(Compilation) | Rotten Records |
# Dolerus subalatus

Dolerus subalatus is een vliesvleugelig insect uit de familie van de bladwespen (Tenthredinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Kerensky.
# Do-The-Undo (album)

Do-The-Undo is de debuutplaat, en enige plaat, van Do-The-Undo. Het album werd uitgebracht in 2007.

## Opnamen

In 2004 kwam er na 13 jaar een einde aan Daryll-Ann. Jelle Paulusma startte in 2006 zijn solocarrière met het album Here we are, dat erg singer-songwritergericht was. Anne Soldaat richtte rond dezelfde tijd een nieuwe band op, onder de naam Do-The-Undo. In deze band zaten, naast Soldaat, bassist Dick Brouwers van Daryll-Ann, drummer Henk Jonkers van Hallo Venray en later ook toetsenist Matthijs van Duijvenbode van Johan. Soldaat was de spil van de band, waar alles om draaide. Hij schreef de nummers en was het gezicht van de band naar buiten. In 2006 speelde de band als voorprogramma van GEM, Solo en Johan en begon de band aan de opnamen van hun debuutplaat. In de Studio Sound Enterprise van Frans Hagenaars werden de drums en bas opgenomen, vervolgens werden de opnames thuis verder afgemaakt. Soldaat nam op alle nummers de leadzang voor zijn rekening.
Op 22 januari 2007 verscheen het album op cd en vinyl bij Excelsior Recordings. De opvallende artwork werd verzorgd door tekenaresse Lotte Klaver. Het album had een aanmerkelijk harder rockgeluid, dan dat men gewend was van Daryll-Ann. Na het verschijnen van de plaat, ging de band op tournee. Bassist Dick Brouwers werd hierbij vervangen door Reyer Zwart, die eerder in meespeelde met Solo. Na het verschijnen van de eerste plaat, werden er al snel plannen gemaakt voor een tweede album. Ferry Roseboom stelde voor dat Soldaat de tweede plaat zou opnemen met Jason Falkner, die eerder werkte met Air, Beck en Paul McCartney. Begin 2009 vertrok Soldaat alleen naar San Francisco en nam daar 10 nummers op met Falkner. Teruggekomen werd besloten de naam Do-The-Undo te laten vallen en de plaat uit te brengen onder Soldaats eigen naam, wat effectief het einde betekende van de band Do-The-Undo.

## Muzikanten

* Anne Soldaat - zang, gitaar
* Dick Brouwers - basgitaar
* Henk Jonkers - drums

### Gastmuzikanten

* Matthijs van Duijvenbode - piano
* Wil Elzinga - lapsteel
* Diederik Nomden - piano
* Markward J. Smit - trompet

## Nummers

* Son of a gun
* The concrete floor
* Two sides
* Mary
* Don't ever
* I know now
* Shake hands, be polite
* Take me lord
* A house is not a home
* My girl don't mind
* This man
* It doesn't matter
* The heart I had
* Wildlife
* Down time
Alle nummers zijn geschreven door Anne Soldaat.
* ↑ Hollandse Nieuwe Do-The-Undo gaat voor gebruiksgemak 3voor12 NL, 4 mei 2006
* ↑ "Ik vind Status Quo een fantastische groep" Het Parool/Peter van Brummelen, 4 april 2007
* ↑ "Tsja, weemoed, het hele leven is weemoed" Volkskrant/Pablo Cabenda, 22 januari 2007
* ↑ Do-The-Undo - Do-The-Undo musicfrom.nl, 19 januari 2007
* ↑ Do-The-Undo in zee met muzikale vriend van Paul McCartney 3voor12 NL, 8 november 2007
* ↑ Nieuwe plaat Anne Soldaat onder zijn eigen naam 3voor12 NL, 16 april 2009
# Dnopolje

Dnopolje is een plaats in de gemeente Donji Lapac in de Kroatische provincie Lika-Senj. De plaats telt 158 inwoners (2001).