OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Adrien de Montigny

Adrien de Montigny (Valenciennes, ca. 1570 – aldaar, 21 oktober 1615) was een tekenaar, kunstschilder en miniaturist die ook bekend is als de Meester van de Albums de Croÿ. Hij is bekend van de 2500 gouaches die hij maakte voor Karel III van Croÿ.
Karel van Croÿ liet tussen 1596 en 1611 van alle plaatsen in gebieden in zijn bezit of waar hij een bestuursfunctie uitoefende gouaches maken. In totaal schilderde Adrien de Montigny en zijn atelier ruim 2500 afbeeldingen op perkament voor de hertog. De naam van Adrien is terug te vinden vooraan in verschillende albums en hij signeerde een aantal individuele gouaches. De gouaches van de gebieden, waar Karel van Croÿ bestuurde, werden gebundeld in 23 albums, die de hertog bewaarde in de Barbara-toren van zijn kasteel te Beaumont. De twee albums met plannen en gouaches van zijn eigendommen werden gemaakt tussen 1596 en 1598. Na zijn dood in 1612 werd de collectie in 1614 geveild in Brussel en raakte ze compleet verspreid. Tussen 1956 en 1981 werd ze heruitgegeven in 26 albums.
Er zijn geen andere werken van Adrien de Montigny bekend op een schilderij op perkament van het kasteel de Croÿ in Heverlee na. Van de 25 albums worden er 15 met 936 gouaches bewaard in de Handschriften und Inkunabelsammlung van de Österreichische Nationalbibliothek en ook de familie bezit er nog een zestal. Voorts zijn er exemplaren in de Bibliothèque Nationale van Parijs en in de Koninklijke Bibliotheek van België. Het werk van de Montigny geeft een mooi beeld van de Zuidelijke Nederlanden, Noord-Frankrijk, Artesië, Henegouwen en Namen omstreeks 1600.
* ↑ Adrien de Montigny op de website van RKD.
* ↑ Junko Sonderegger, Uta Landwehr, Christa Hofmann, The Viennese Croÿ Albums: Options and Decisions Leading to the Conservation and Remounting of a Convolute of Double-Sided Gouache Paintings on Parchment, International Journal for the Preservation of Library and Archival Material, 2016.
* Biografisch Portaal: 12208324
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 113045
* Union List of Artist Names: 500066432
* Virtual International Authority File: 309762845
* WorldCat (via VIAF): 309762845
# Augustdorf

Augustdorf is een plaats en gemeente in de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen, gelegen in de Kreis Lippe. Augustdorf telt 10.147 inwoners (31 december 2020) op een oppervlakte van 42,18 km².
In de bevolkingsstatistiek zijn de in de gemeente gelegerde Britse militairen niet meegeteld.
Het dorp ligt aan de westrand van de Truppenübungsplatz Senne. Dit militaire oefenterrein neemt ruim de helft van de oppervlakte van de gemeente in beslag. Augustdorf grenst in het westen aan Schloß Holte-Stukenbrock. Het safaripark van die plaats ligt slechts ongeveer 9 km van Augustdorf vandaan.
Augustdorf is genoemd naar graaf Simon August van Lippe-Detmold, die de plaats in 1775 stichtte. Het dorp kende een groeifase na 1892 (opening militair oefenterrein met kazernes) en opnieuw na 1945 (immigratie van o.a. Duitse vluchtelingen uit Oost-Europa). Opvallend is, dat tegenwoordig ongeveer 10% van de bevolking de islam belijdt.
Augustdorf heeft een bedrijventerrein met veel kleine metaal verwerkende fabrieken en werkplaatsen maar ook veel ondernemingen in het midden- en kleinbedrijf.
* Gemeentehuis
* Basisschool
* Weg van Haustenbeck naar Augustdorf in het militaire gebied
* R.K. kerk Maria, Koningin van de Vrede (1960)
* Evangelisch-lutherse dorpskerk (1875)
Augustdorf · Bad Salzuflen · Barntrup · Blomberg · Detmold · Dörentrup · Extertal · Horn-Bad Meinberg · Kalletal · Lage · Lemgo · Leopoldshöhe · Lügde · Oerlinghausen · Schieder-Schwalenberg · Schlangen
# Agustín Garcia-Gasco Vicente

Agustín Garcia-Gasco Vicente (Corral de Almaguer, 12 februari 1931 – Rome, 1 mei 2011) was een Spaans geestelijke en kardinaal van de Rooms-Katholieke Kerk.
Garcia-Gasco bezocht het seminarie van Madrid-Alcalá en werd op 25 mei 1956 priester gewijd. Hij studeerde vervolgens verder aan de Pauselijke Universiteit Comillas. Hij werkte vervolgens enkele jaren als pastoor in Villamanta. In 1966 werd hij professor aan het seminarie van Madrid-Alcalá. In 1977 werd hij vicaris van het derde vicariaat van het aartsbisdom Madrid. In 1979 werd hij hoogleraar aan het Instituto Teologico „San Damaso“ Institución Arzobispo Claret.
Op 20 maart 1985 benoemde paus Johannes Paulus II Garcia-Gasco tot titulair bisschop van Nona en tot hulpbisschop van Madrid. Zijn bisschopswijding vond plaats op 11 mei 1985. Op 24 juli 1992 volgde zijn benoeming tot aartsbisschop van Valencia.
Tijdens het consistorie van 24 november 2007 creëerde paus Benedictus XVI hem kardinaal. Hij kreeg de San Marcello al Corso als titelkerk. In januari 2009 aanvaardde Benedictus Garcia-Gascos ontslagaanvraag. Garcia bleef apostolisch administrator van het aartsdiocees tot zijn opvolger, Carlos Osoro Sierra, op 19 april van dat jaar bezit nam van de aartsbisschoppelijke zetel.
Garcia-Gasco overleed op 1 mei 2011 in Rome, vlak voor de hoogmis waarin paus Johannes Paulus II zalig zou worden verklaard.
* Biblioteca Nacional de España: XX885116
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: PUVV190573
* Virtual International Authority File: 87764731
* WorldCat (via VIAF): 87764731
# Le Placard

Le Placard is een Franse film van Francis Veber die werd uitgebracht in 2001.
Le Placard is de vijfde film die François Pignon als hoofdpersonage heeft. Pignon is een vriendelijke maar sullige, onhandige en naïeve man. Hij werd als personage bedacht door Veber zelf. Na Le Dîner de cons is Le Placard de meest succesvolle Pignonfilm. In 2001 werd de film aan de Franse kassa de derde bestverkopende Franse film na Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain en La Vérité si je mens! 2.
De titel maakt een toespeling op de Franse uitdrukking 'sortir du placard' of uit de kast komen.

## Samenvatting

François Pignon is een gescheiden man. Zijn zoon wil hem amper zien omdat hij zo'n onbeduidende vader heeft. Pignon is een wat onbeholpen sul die als boekhouder werkzaam is in een rubberfabriek. De andere werknemers negeren hem en als ze dat niet doen nemen ze hem in de maling. Op een dag is de directie van plan hem te ontslaan.
Wanneer Pignon thuis uit wanhoop op het punt staat uit het raam te springen brengt Belone, zijn nieuwe buurman, hem op een schitterend idee. Belone, een gepensioneerde homoseksuele psycholoog, raadt François aan zich op zijn werk voor te doen als homoseksueel. De collega's beginnen hem anders te bekijken, zelfs de hondsbrutale macho, personeelschef Santini, wil 'politiek correct' zijn en zijn vriend worden. Wanneer Pignons seksuele geaardheid directeur Kopel ter ore komt trekt hij diens ontslag in. Hij wil immers vermijden dat zijn bedrijf doorgaat voor discriminatoir. Hij wil Pignon echter vooral gebruiken als speerpunt in zijn nieuwste publiciteitscampagne voor condooms, het commercieel paradepaardje van zijn fabriek.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Daniel Auteuil | François Pignon |
| Gérard Depardieu | Félix Santini, de personeelschef |
| Thierry Lhermitte | Guillaume |
| Michèle Laroque | juffrouw Bertrand, Pignon's overste |
| Michel Aumont | Belone, de (nieuwe) buurman van Pignon |
| Jean Rochefort | Kopel, de directeur van het bedrijf |
| Alexandra Vandernoot | Christine Pignon, de ex-vrouw van François |
| Stanislas Crevillen | Franck Pignon, de zoon van François |
| Michèle Garcia | mevrouw Santini |

## Externe link

* (en) Le Placard in de Internet Movie Database
Le Jouet (1976) · La Chèvre (1981) · Les Compères (1983) · Les Fugitifs (1986) · Three Fugitives (1989) · Out on a limb (1992) · Le Jaguar (1996) · Le Dîner de cons (1998) · Le Placard (2000) · Tais-toi ! (2002) · La Doublure (2006) · L'Emmerdeur (2008)
# Baptisterium van Lateranen

Het baptisterium van Lateranen is een baptisterium (of doopkapel) die behoort tot de Sint-Jan van Lateranenbasiliek in Rome. De kapel stamt uit de tijd van keizer Constantijn de Grote; waarin hij mogelijk gedoopt is. Het achthoekige gebouw werd in 440 in opdracht van paus Sixtus III herbouwd en in 1637 onder paus Urbanus VIII ingrijpend veranderd.
Het bouwwerk is aan de buitenkant opgetrokken uit baksteen en aan de binnenzijde is veel natuursteen gebruikt. In het midden van het gebouw bevindt zich de doopvont, een antiek groen basalten kuip, die groot genoeg is voor doop door onderdompeling, ook voor volwassenen. Rondom het midden vormen acht porfieren zuilen een achthoek. De kapitelen zijn van marmer. Fresco's tonen de Bekering van Constantijn, waaronder een gebaseerd op de Slag bij de Milvische Brug (312).
# Johann Schober

Johann(es) Schober (Perg, 14 november 1874 – Baden bei Wien, 19 augustus 1932) was een Oostenrijks jurist, beambte en politicus. Hij was enige tijd bondskanselier en minister van buitenlandse zaken van Oostenrijk.
Schober was tussen 1918 en 1932 hoofd van de politie in Wenen. Toen in juli 1927 in Burgenland een veteraan en een jongetje meelopend in een optocht van de sociaaldemocratische militie Republikanischer Schutzbund werden doodgeschoten door demonstrerende leden van de nationaal-conservatieve Heimwehr, brak in Wenen een opstand uit. Onder de verantwoordelijkheid van Schober werd ingegrepen en vielen 89 doden en meer dan duizend gewonden. Het ingrijpen markeerde de ontstane polarisatie in de Oostenrijkse samenleving.
Johann Schober werd voor het eerst bondskanselier in 1921 (tot 1922). In 1923 werd hij eerste voorzitter van het in hetzelfde jaar gestichte Internationale Kriminalpolizeiliche Kommission (IKK, tegenwoordig bekend als Interpol). Vervolgens werd Schober wederom bondskanselier; zijn termijn liep van september 1929 tot september 1930. Zijn beleid werd gekenmerkt door een hervorming van de grondwet en het afschaffen van de herstelbetalingen, die in het verdrag van Saint-Germain waren vastgelegd. Na deze periode keerde hij terug als vicebondskanselier, minister van buitenlandse zaken en parlementsafgevaardigde. Hij overleed in 1932 op 57-jarige leeftijd.
Karl Renner · Michael Mayr · Johann Schober · Walter Breisky · Johann Schober · Ignaz Seipel · Rudolf Ramek · Ignaz Seipel · Ernst Streeruwitz · Johann Schober · Carl Vaugoin · Otto Ender · Karl Buresch · Engelbert Dollfuss · Kurt Schuschnigg · Arthur Seyss-Inquart · Karl Renner · Leopold Figl · Julius Raab · Alfons Gorbach · Josef Klaus · Bruno Kreisky · Fred Sinowatz · Franz Vranitzky · Viktor Klima · Wolfgang Schüssel · Alfred Gusenbauer · Werner Faymann · Christian Kern · Sebastian Kurz · Hartwig Löger · Brigitte Bierlein · Sebastian Kurz · Alexander Schallenberg · Karl Nehammer
# Anthrenus auratus

Anthrenus auratus is een keversoort uit de familie spektorren (Dermestidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1979 gepubliceerd door Zhantiev.
# Apanteles isander

Apanteles isander is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Nixon in 1965.
# Antilliclodes

Antilliclodes is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Otte & Perez-Gelabert.

## Soorten

Het geslacht Antilliclodes omvat de volgende soorten:
* Antilliclodes bermudezi Otte & Perez-Gelabert, 2009
* Antilliclodes fugitans Otte & Perez-Gelabert, 2009
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Antonius Abtkerk (Volkel)

De Antonius Abtkerk is een rooms-katholieke kerk in de Nederlandse plaats Volkel. De kerk is gewijd aan Antonius Abt.
In 1455 verrijst in Volkel de eerste kapel, gewijd aan Antonius Abt en Barbara van Nicomedië. Dit wordt mogelijk gemaakt door een nalatenschap. De kapel kreeg meermalen met onheil te maken: in 1635 werd de kapel in brand gestoken door Kroaten en in 1739 vond er een grote roof plaats van sieraden. Begin 19e eeuw werd de kapel vervangen door een grotere kerk. Deze werd in 1836 ingewijd door de pastoor van Herpen en werd in 1855 een eigen parochie, door zich af te scheiden van Uden. In 1884 volgde een consecratie door bisschop Mgr. Adrianus Godschalk. Het aantal mensen dat kerkten in Volkel groeide en er werd besloten tot nieuwbouw van een grotere kerk. De bestaande kerk werd in 1937 gesloopt en het jaar erop werd de nieuwe kerk gebouwd naar ontwerp van Johannes van Halteren en ingewijd door Arnold Diepen.
Van Halteren had een driebeukige kruiskerk ontworpen met elementen uit de gotische en traditionalistische bouwstijl. Aan de westzijde staat een brede bakstenen kerktoren, bestaande uit vier geledingen. In de toren is een grote spitsboognis aangebracht. De toren wordt bekroond met een geknikte tentdak. Het schip met zadeldak sluit aan op het hogere priesterkoor, die in verbinding staat met het transept, dat weer is voorzien van een lessenaarsdak. De apsis is weer lager, voorzien van een kooromgang en kent een 5/8e sluiting met hoge spitsboogramen. Zowel het schip als de zijbeuken zijn voorzien van steunberen.
In de kerk zijn reliëfs aanwezig van Albert Meertens op de kapitelen. In de oude kerk was een houten wandreliëf dat een lezende Antonius Abt afbeeldt gemaakt door Petrus Verhoeven, die verplaatst is naar het Museum voor Religieuze Kunst in Uden.
De kerk is in 2001 aangewezen als rijksmonument.

## Galerij

* Aanzicht van achteren
* Aanzicht in 2012
* Verhalen in glas in lood (2016): St. Antonius Abt Volkel.glas in loodramen
* Jeroen van de Ven: Volkel Antonius
* Informatie over rijksmonumentnummer 512968
# Aplysiopsis

Aplysiopsis is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soorten

* Aplysiopsis brattstroemi (Er. Marcus, 1959)
* Aplysiopsis elegans Deshayes, 1853
* Aplysiopsis enteromorphae (Cockerell & Eliot, 1905)
* Aplysiopsis formosa Pruvot-Fol, 1953
* Aplysiopsis minor (Baba, 1959)
* Aplysiopsis nigra (Baba, 1949)
* Aplysiopsis orientalis (Baba, 1949)
* Aplysiopsis singularis Moro & Ortea, 2015
* Aplysiopsis sinusmensalis (Macnae, 1954)
* Aplysiopsis toyamana (Baba, 1959)
# Apohyale novaezealandiae

Apohyale novaezealandiae is een vlokreeftensoort uit de familie van de Hyalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Thomson.
# Apohyale media

Apohyale media is een vlokreeftensoort uit de familie van de Hyalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1853 door Dana.
# Aplocheilichthys hutereaui

Aplocheilichthys hutereaui is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de levendbarende tandkarpers (Poeciliidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Boulenger.
* ↑ (en) Aplocheilichthys hutereaui op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Aplocheilichthys hutereaui. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Aplocheilichthys lacustris

Aplocheilichthys lacustris is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de levendbarende tandkarpers (Poeciliidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Seegers.
* ↑ (en) Aplocheilichthys lacustris op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Aplocheilichthys lacustris. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Appana malagasa

Appana malagasa is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Gaede.
# Appana minor

Appana minor is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Holland.
# Apophallus muehlingi

Apophallus muehlingi is een soort in de taxonomische indeling van de platwormen (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig en kan zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtscellen produceren. De soort leeft in zeer vochtige omstandigheden.
De platworm behoort tot het geslacht Apophallus en behoort tot de familie Opisthorchiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door Jägerskiöld.
# Aprionus brachypterus

Aprionus brachypterus is een muggensoort uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Edwards.
# Aprionus carinatus

Aprionus carinatus is een muggensoort uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Jaschhof.
# Aprionus corniculatus

Aprionus corniculatus is een muggensoort uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Mamaev.
# Anžej Dežan

Anžej Dežan (17 juni 1987) is een Sloveense popzanger.
Hij kreeg bekendheid toen hij in 2005 deelnam aan Spet doma, een talentenjacht op de Sloveense nationale televisie. Hij eindigde na winnaar Omar Naber op de tweede plaats, maar zijn deelname leverde hem toch een eerste cd op: C'est la Vie (That's life).

## Eurovisiesongfestival

In 2006 nam Dežan deel aan EMA, de Sloveense voorronde voor het Eurovisiesongfestival. Hij won met het lied Plan B, maar werd kort daarna beschuldigd van plagiaat op het Duitstalige nummer Santa Maria van de Oostenrijkse zangeres Simone. Alhoewel de gelijkenissen zeer treffend waren legde de Sloveense televisie de beschuldiging naast zich neer. In Athene koos Anžej voor de Engelstalige versie van het lied Mr. Nobody. Net zoals de voorgaande twee jaren, ging Slovenië tijdens de halve finale de boot in: Anžej werd 16e.
1993: 1X Band · 1995: Darja Švajger · 1996: Regina · 1997: Tanja Ribič · 1998: Vili Resnik · 1999: Darja Švajger · 2001: Nuša Derenda · 2002: Sestre · 2003: Karmen Stavec · 2004: Platin · 2005: Omar Naber · 2006: Anžej Dežan · 2007: Alenka Gotar · 2008: Rebeka Dremelj · 2009: Quartissimo feat. Martina · 2010: Ansambel Žlindre & Kalamari · 2011: Maja Keuc · 2012: Eva Boto · 2013: Hannah Mancini · 2014: Tinkara Kovač · 2015: Maraaya · 2016: ManuElla · 2017: Omar Naber · 2018: Lea Sirk · 2019: Zala Kralj & Gašper Šantl · 2021: Ana Soklič · 2022: LPS · 2023: Joker Out · 2024: Raiven
* MusicBrainz: e577ef49-95c0-4ca2-a1cd-e2de62567b8b
* Virtual International Authority File: 2288154260644224480009
* WorldCat (via VIAF): 2288154260644224480009
# Stenolophus caeruleus

Stenolophus caeruleus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1890 door Blackburn.
# Nososticta acudens

Nososticta acudens is een libellensoort uit de familie van de Protoneuridae, onderorde juffers (Zygoptera).
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Theischinger & Richards.
# Pholcus kakum

Pholcus kakum is een spinnensoort uit de familie trilspinnen (Pholcidae). De soort komt voor in Ghana, Ivoorkust en Guinea.
# Le Plan

Le Plan is een gemeente in het Franse departement Haute-Garonne (regio Occitanie) en telt 367 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Muret.

## Geografie

De oppervlakte van Le Plan bedraagt 8,1 km², de bevolkingsdichtheid is 45,3 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Jim Bradbury

Jim Bradbury (Londen, 27 februari 1937 – januari 2023) was een Brits historicus, die gespecialiseerd is in de militaire geschiedenis van de middeleeuwen.
Bradbury doceerde geschiedenis aan het West London Institute of Higher Education (voordat het in 1985 fuseerde met de Brunel-universiteit).

## Beknopte bibliografie

* Shakespeare and his Theatre, Londen, 1975. ISBN 0-582-20539-5
* The Medieval Archer, Londen, 1985. ISBN 0-85115-194-9
* Introduction to The Buckinghamshire Domesday, Londen, 1988. ISBN 0-948459-86-7
* The Medieval Siege, Londen, 1992. ISBN 1-85285-528-2
* Stephen and Matilda: Civil War of 1139-53, Stroud, 1996. ISBN 0-7509-0612-X
* Philip Augustus: King of France, 1180-1223, Londen, 1997. ISBN 0-582-06058-3
* The Battle of Hastings, Stroud, 1998. ISBN 0-7509-1291-X
* The Routledge Companion to Medieval Warfare, Londen, 2004. ISBN 0-415-22126-9
* The Capetians: Kings of France 987-1314, Londen, 2007. ISBN 1-85285-528-2
* Robin Hood, Stroud, 2010. ISBN 978-1-84868-185-9

### Samenwerking

Samen met Matthew Bennett, Kelly DeVries, Ian Dickie en Phyllis Jestice:
* Fighting Techniques of the Medieval World, Stroud, 2005. ISBN 1-86227-299-9

## Externe link

* (en) Werken van of over Jim Bradbury in bibliotheken (volgens de WorldCat-catalogus)
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jim Bradbury op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) Jim Bradbury obituary. The Guardian (19 januari 2023). Gearchiveerd op 10 april 2023.
# Jim Brass

James "Jim" Brass (3 januari, 1953) is een personage uit de televisieserie CSI: Crime Scene Investigation. Hij wordt gespeeld door Paul Guilfoyle.

## Biografie

Brass werkte zich in 20 jaar tijd omhoog naar de positie van detective in New Jersey. Hij probeerde hard om zijn departement op te ruimen, wat hem bij veel van zijn voormalige collega’s de bijnamen 'Squeaky,' (Van 'squeaky clean') opleverde. Onder stress dronk Brass vaak alcohol, maar probeerde dit te verhullen met mondverfrissers (aflevering 415, "Early Rollout"). Terwijl zijn vrouwe een affaire had met Vice agent Mike O'Toole, had Brass zijn eigen affaire met een ander lid van het Vice korps , Annie Kramer, die later naar Los Angeles verhuisde en daar kapitein werd. Brass beweerde later dat het Nancy’s (zijn ex-vrouw) affaire was die zijn huwelijk op de klippen deed lopen in plaats van andersom (aflevering 520, "Hollywood Brass"). Brass verliet Jersey en kwam naar Las Vegas.
Hij belandde uiteindelijk in het CSI departement, maar meer als een administratief medewerker dan als inspecteur. Brass’ vertrouwen in het team en zijn nieuwe collega’s bleek wel toen hij bekendmaakte dat als hij ooit vermoord werd, Gil Grissom en zijn team de moord moesten onderzoeken. Tevens gaf hij Grissom het recht om belangrijke beslissingen te nemen in Brass’ plaats mocht er ooit iets gebeuren. Dit bleek nuttig toen Brass werd neergeschoten en een uiterst riskante operatie moest ondergaan waar eerst toestemming voor nodig was. Brass heeft vroeger gediend in het United States Marine Corps.
Brass had ooit Grissoms baan als toezichthouder over het CSI-team. Toen een jonge CSI, Holly Gribbs, werd vermoord op haar eerste werkdag verloor hij zijn positie aan Grissom. Brass kreeg toen de baan van moordzakendetective, waarbij hij vaak degene was die het CSI team moest ondersteunen en de meeste arrestaties en ondervragingen uitvoerde. Brass is vaak degene die het eerst zijn pistool trekt en houdt er niet van als CSI’ers gevaarlijke dingen zoals arrestaties zelf uitvoeren. Hij kan het ook niet hebben dat Grissom bijna nooit zijn pistool trekt, zelfs niet in situaties die erom vragen.
In de tweedelige aflevering "A Bullet Runs Through It" probeerde Brass detective Sofia Curtis bij te staan die van mening was per ongeluk een mede-agent te hebben doodgeschoten in een vuurgevecht met een drugsbende. Brass was echter geschokt toen bleek dat hij het fatale schot had afgevuurd.
Brass heeft een dochter, Ellie Rebecca Brass, waar hij van vervreemd is geraakt en die biologisch gezien niet zijn dochter is (al weet ze dat zelf niet). Ellies biologische vader is voormalige Viceagent van New Jersey Mike O'Toole. Ondanks Ellie's rebelse gedrag en het feit dat ze als prostituee in Los Angeles werkt houdt Brass nog altijd van haar en houdt altijd een foto van haar als kind op zijn bureau.
Brass is voor het laatst te zien in seizoen 14
# Jorginho Paulista

Jorge Henrique Amaral de Castro Nascimento - voetbalnaam Jorginho of Jorginho Paulista - (São Paulo, 20 februari 1980) is een Braziliaans voetballer.
In Nederland is de verdediger vooral bekend van zijn korte periode bij PSV, waarvoor hij slechts sporadisch uitkwam.