OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Fürth Rathaus

Fürth Rathaus kan verwijzen naar:
* Fürth Rathaus (Bayern), het raadhuis van Fürth (Bayern).
* Fürth Rathaus (metrostation), een station van de metro van Neurenberg.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Fürth Rathaus en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Fürth Stadthalle (metrostation)

Fürth Stadthalle is een metrostation in de wijk Altstadt van de Duitse stad Fürth. Het station werd geopend op 5 december 1998 en wordt bediend door lijn U1 van de metro van Neurenberg.
# Fürth Rathaus (metrostation)

Fürth Rathaus is een metrostation in de wijk Altstadt van de Duitse stad Fürth. Het station werd geopend op 5 december 1998 en wordt bediend door lijn U1 van de metro van Neurenberg.
# Galeazzo II Visconti

Galeazzo II Visconti (ca. 1320 - 4 augustus 1378) was een Italiaanse edelman uit het geslacht Visconti, dat van 1277 tot 1447 heerste over de heerlijkheid Milaan, die in 1395 onder zijn zoon Gian Galeazzo Visconti werd verheven tot hertogdom.

## Levensloop

Galeazzo II Visconti was de tweede zoon van Stefano Visconti (1288-1327), de vijfde zoon van Matteo I Visconti. Zijn moeder was Valentina Doria. Galeazzo trouwde in 1350 met Blanche van Savoye, dochter van hertog Aymon van Savoye. Voorafgaand aan zijn huwelijk met Blanche kreeg hij twee kinderen bij zijn minnares Malgarola da Lucino, te weten Cesare en Beatrice.
Na het overlijden van hun oom Giovanni Visconti in 1354 regeerde Galeazzo samen met zijn broers Matteo en Bernabò over de heerlijkheid Milaan. Matteo overleed al een jaar later, volgens de nabestaanden vergiftigd door zijn broers. Ook al waren ze zeer wantrouwig van elkaar en vreesden ze wederkerig dat de andere de alleenheerschappij nastreefde, bleven ze altijd trouw met elkaar verbonden in het besturen van Milaan. Voor alle veiligheid verliet Galeazzo echter Milaan en ging zich in Pavia vestigen.
Hij huwelijkte zijn dochter Violante uit aan Lionel van Antwerpen, de zoon van Eduard III van Engeland, die hij 200.000 gouden florijnen als bruidsschat meegaf. Weduwe geworden trouwde ze met Otto III van Monferrato. Na diens dood in 1378 trouwde Violante met haar neef Ludovico Visconti. Galeazzo arrangeerde ook het huwelijk van zijn zoon Gian Galeazzo Visconti met Isabella van Frankrijk, dochter van koning Jan II.
Voor de financiering van zijn militaire expedities legde hij zijn onderdanen zware belastingen op, wat aanleiding was tot verzet tegen zijn regime.
Galeazzo II Visconti overleed op 4 augustus 1378 aan een slepende ziekte en werd begraven in de San Pietro in Ciel d'Oro in Pavia.
Hij wordt herinnerd als mecenas van Petrarca en stichter van de universiteit van Pavia. Hij liet ook het Parco Visconteo bij Pavia aanleggen.
* Fantasieportret van Galeazzo II Visconti uit 1645

## Literatuur

* Guido LOPEZ, I signori di Milano: dai Visconti agli Sforza, Roma 2003 ISBN 978-88-541-1440-1
# GHHC Groningen

Groninger - Harense Hockey Club Groningen is een hockeyclub uit Haren.

## Geschiedenis

De club is opgericht op 1 oktober 1926 als GHC Groningen en fuseerde in 1936 met studentenhockeyclub DBS (De Blauwe Scheen). In 1978 werd de naam van de club veranderd in Groninger - Harense Hockey Combinatie Groningen.

### Heren

Als gevolg van het noordelijk kampioenschap in 1948 kon de club in datzelfde jaar voor het eerst deelnemen aan het landskampioenschap hockey. De Groningse heren eindigde in die kampioenscompetitie, waaraan ook de kampioen van west (HHIJC), zuid (VHC Venlo) en oost (DKS) deelnamen als vierde. Er zouden echter nog meer noordelijke kampioenschappen en deelnames aan het landskampioenschap volgen.

### Dames

Ook de vrouwen zijn meervoudig noordelijk kampioen en hebben daarmee ook deelnames aan het landskampioenschap hockey overgehouden. In 1994 werd een speciaal door de KNHB ingesteld nationaal bekertoernooi gewonnen door de dames van het Rotterdamse Victoria te verslaan. Er namen op dit toernooi echter door een boycot geen Hoofdklassers deel. Zodoende organiseerde de club de Europacup II vrouwen 1995. De vrouwen werden derde op dit toernooi. In de jaren 90 werd verder ook meerdere malen het landskampioenschap zaalhockey door de vrouwen veroverd. De Groningse vrouwen bereikten in 1990 met een derde plaats de hoogste notering in de Hoofdklasse. In 2007 degradeerden de vrouwen uit de Hoofdklasse via nacompetitie ten faveure van HDM. In 2016 werden de dames kampioen in de Overgangsklasse, waardoor promotie naar de Hoofdklasse kon worden afgedwongen door in een best-of-three Were Di uit Tilburg te verslaan. Op 14 april 2016 promoveerde GHHC voor het eerst in 10 jaar weer naar de Hoofdklasse, door Were Di met 1-0 te verslaan.
GHHC Groningen (roepnaam Groningen) is niet te verwarren met GHBS Groningen (roepnaam GHBS).

## Palmares

* KNHB beker
** Dames: 1994
* Landskampioen zaalhockey
** Dames: 1988, 1989, 1990, 1991, 1993, 1995, 1996, 1997

### Resultaten Dames 1

Dames 1 is in totaal vijf keer gepromoveerd vanuit de overgangsklasse naar de Hoofdklasse. Alleen in het competitiejaar 2008/09 kwam de ploeg uit in de Eerste Klasse.
Resultaten Dames 1982-heden :
| 11 | 3 | 2 | 2 | 1 | 10 | 4 | 4 | 3 | 6 | 7 | 11 | 1 | 10 | 11 | 3 | 3 | 2 | 1 | 12 | 4 | 4 | 2 | 2 | 1 | 11 | 11 | 1 | 10 | 9 | 6 | 6 | 5 | 5 | 1 | 9 | 11 | 12 |
| 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 | 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 | 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| Eerste klasse Overgangsklasse Hoofdklasse ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||

## Externe link

* Website Groningen
* ↑ KNHB Clubs, peildatum 31-10-2020
GHBS · GCHC · Gron.Studs · GHHC Groningen
# Fritz Hartlauer

Friedrich (Fritz) Hartlauer (Kumberg, 1919 – Graz, 6 september 1985) was een Oostenrijkse beeldhouwer en graficus.

## Leven en werk

Hartlauer had voor de Tweede Wereldoorlog een technische opleiding gevolgd en was tot 1945 in militaire dienst. Gedurende deze jaren had hij reeds sculpturen vervaardigd. Van 1945 tot 1948 was hij ingeschreven als Gastschüler aan de kunstopleiding van de Ortweinschule in Graz, waar hij ook zijn diploma behaalde, maar hij ontwikkelde zich als autodidact. Hij bestudeerde het menselijk hoofd en maakte de overgang van het naturalisme naar de abstracte kunst. Vanuit de studie van het hoofd kwam hij tot de centrale motieven in zijn verdere werk, de Urzelle (de "oercel"), de achthoek en het kruisteken. Vanaf 1955 werd zijn werk gekenmerkt door het geometrisch-symbolisme. Hij maakte werken voor de openbare ruimte en kerken in steen, brons en aluminium.
In 1962 behoorde hij tot de deelnemers aan het Symposion Europäischer Bildhauer van de beeldhouwer Karl Prantl in Sankt Margarethen im Burgenland en in 1965 was hij betrokken bij het symposium Forum Stadtpark Graz. In 1967 werd werk van Hartlauer geselecteerd voor het Oostenrijkse paviljoen op de Wereldtentoonstelling van 1967 in Montreal (Canada). In 1979 volgde zijn benoeming tot hoogleraar in Wenen en in 1982 ontving hij de Würdigungspreis des Landes Steiermark.
De kunstenaar maakte op 6 september 1985 een einde aan zijn leven. Hij ligt begraven op het Leonhardfriedhof in Graz. In 2005 werd ter gelegenheid van zijn twintigste sterfjaar een overzichtstentoonstelling georganiseerd door Minoriten Galerien Graz.

## Enkele werken

* Altarwand Evangelische Kirche (1966) in Peggau
* Sandsteinskulptur Hochhaus (1967) in Graz
* Urzellenmotiv (aluminium) (1973) in Graz
* Fassade Styris Verlags- und Druckhaus (1974) in Graz
* Altarkreuz Katholisches Bildungshaus (1974) in Graz
* Urzellen Stadtpfarrkirche zum Hl. Blut (1977) in Graz-Mariatrost
* Senkrechter Auszug aus der Urzelle (1982/84), Österreichischer Skulpturenpark in Unterpremstätten

## Externe link

* Kulturserver Graz: Fritz Hartlauer, biografie en werken
* ↑ Deutsche Nationalbibliothek: Fritz Hartlauer
* ↑ Minoriten Galerien Graz im Mausoleum: "Fritz Hartlauer - Morphogenese und die Dynamik des Kreuzens"
* ↑ Österreichischer Skulpturenpark: Friedrich Hartlauer
* Gemeinsame Normdatei: 11937787X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 1036 9427
* Library of Congress Control Number: no2012150488
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 429177
* Virtual International Authority File: 59892879
* WorldCat (via VIAF): 59892879
# Galicisch-Portugees

Galicisch-Portugees of Portugees-Galicisch (Galicisch: galego-portugués of galaico-portugués, Portugees: galego-português of galaico-português) was een West-Iberische Romaanse taal die in de middeleeuwen gesproken werd in het noordwestelijke deel van het Iberisch Schiereiland. Modern Portugees, Galicisch en Fala stammen allen af van deze taal. De term Galicisch-Portugees wordt ook wel gebruikt om de taalgroep van deze drie moderne talen aan te duiden.

## Geschiedenis

Galicisch-Portugees kwam in gebruik rond het jaar 600 in het Koninkrijk Galicië. In het jaar 800 was het de spreektaal van heel Noordwest-Iberië. De taal werd oorspronkelijk alleen gesproken in het gebied tussen de Golf van Biskaje en de Douro-rivier, maar het taalgebied verspreidde zich verder naar het zuiden uit naarmate meer van het Iberisch Schiereiland op de Moren veroverd werd tijdens de Reconquista.
De oudst bekende geschreven teksten in het Galicisch-Portugees zijn gevonden in een document dat hoofdzakelijk in het vulgair Latijn was opgesteld. Dit document, Doação à Igreja de Sozello, dateert uit 870. Geleidelijk verving Galicisch-Portugees het Latijn als schrijftaal en begin 13e eeuw zien we de eerste documenten die geheel in het Galicisch-Portugees opgesteld werden.
De taal werd gebruikt voor (gezongen) poëzie en andere literatuur op het Iberisch Schiereiland vanaf eind 12e eeuw tot midden 14e eeuw. Er zijn zo'n 160 dichters bekend, waarvan zo'n 1700 gedichten zijn overgeleverd. Het bekendste werk is wel de Cantigas de Santa Maria, een verzameling van 420 liederen die voornamelijk over de heilige Maria handelden. Traditioneel worden deze liederen toegeschreven aan koning Alfons X van Castilië.
Koning Dionysius van Portugal, die ook poëzie in het Galicisch-Portugees schreef, verving in 1290 Latijn met Galicisch-Portugees als officiële taal van Portugal. In die tijd had de taal nog geen naam en werd het de lingua vulgar genoemd.
Nadat Portugal in 1139 onafhankelijk werd, begonnen Galicië (dat bij Castilië en León bleef) en Portugal uit elkaar te drijven. De verschillen qua uitspraak en woordenschat in Portugal en Galicië werden steeds groter, en langzamerhand ontwikkelde het Galicisch en Portugees zich tot twee aparte talen. De twee talen zijn echter nog steeds goed onderling verstaanbaar, vooral tussen Noord-Portugezen en Galiciërs. Een derde Galicisch-Portugese taal, het Fala, wordt gesproken door zo'n 5.000 tot 10.000 mensen in het noordwestelijke deel van de Spaanse provincie Extremadura, langs de grens met Portugal.
# Galicische diaspora

De Galicische diaspora was het proces van massale emigratie van Galiciërs dat plaatsvond gedurende de laatste drie decennia van de 19e eeuw tot ver na het midden van de 20e eeuw. Tussen 1850 en 1960 vertrokken ruim twee miljoen Galiciërs naar landen in Amerika. Dit fenomeen had een aanzienlijke sociaal-economische, politieke en culturele impact op Galicië.
In het tweede decennium van de 21e eeuw begon als gevolg van de financiële crisis in Spanje een tweede golf van Galicische emigratie, voornamelijk naar Europese landen zoals Duitsland en het Verenigd Koninkrijk, gevormd door voornamelijk jonge mensen die gestudeerd hebben en een gemiddeld tot hoge culturele achtergrond hebben.
# Gaetano Zingali

Gaetano Zingali (Francofonte, 10 januari 1894 – Catania, 15 februari 1975) was een advocaat, politicus en hoogleraar (1935-1964) aan de Universiteit van Catania. Tijdens het fascistisch bewind in het koninkrijk Italië was Zingali decaan (1932-1937) van de faculteit rechtsgeleerdheid en afgevaardigde in het Italiaans parlement (1929-1939).

## Levensloop

Zingali groeide op in Francofonte, Sicilië. Hij studeerde rechten aan de Universiteit van Bologna, waar hij in 1915, tijdens de Eerste Wereldoorlog, het einddiploma behaalde. Hij keerde terug naar Sicilië om een advocatenpraktijk uit te bouwen. Zijn praktijk liet hij meer en meer terzijde wanneer hij zijn tijd wijdde aan wetenschappelijk onderzoek aan de Universiteit van Catania. In twee domeinen deed Zingali navorsing: eerst was dit demografie en bijhorende statistiek (tot 1939) en vanaf 1939 bestudeerde hij de overheidsfinanciën. Zo werd Zingali in 1922 vrij docent en in 1925 docent statistiek aan de Universiteit van Catania.
Hij was vanaf de jaren 1920 lid van de fascistische partij van Benito Mussolini, was secretaris van de partij op Sicilië (1927-1929) en werd parlementslid in 1929. Gedurende 10 jaren zetelde hij in Rome in de Kamer van Afgevaardigden. Hij was lid van de Hoge Raad van Statistiek van het koninkrijk Italië van 1929 tot 1943.
In 1932 werd Zingali decaan van de faculteit rechtsgeleerdheid; dit ambt behield hij tot 1937. Er volgde een bevordering tot hoogleraar demografie en statistiek in 1935. In de jaren 1930 was Zingali actief om het fascisme te introduceren in het voortgezet onderwijs op Sicilië.
De geallieerden schorsten zijn academisch ambt in 1943. Zingali bleef geschorst tot in 1947. Hij zat een jaar opgesloten in het interneringskamp voor fascisten in Padula in de periode 1944-1945. In 1947 werd Zingali gerehabiliteerd.
Hij hervatte het leerambt overheidsfinanciën aan de Universiteit van Catania. Hij deed een poging om verkozen te worden in de Senaat van de Republiek voor de Liberale Partij maar hij werd niet verkozen. Zingali ging met emeritaat in 1964. In de laatste jaren van zijn leven zetelde hij de Hoge Raad van de Magistratuur (1962-1966). President Segni verleende hem in 1963 de Gouden Medaille voor Verdiensten aan de Overheidsfinanciën. Deze medaille werd in Italië uitgereikt van 1955 tot 2001.
* ↑ (it) Gaetano Zingali. Portale Storico - Deputati. Camera dei Deputati, Rome. Gearchiveerd op 20 mei 2023.
* ↑ (it) Torre, Giuseppe della, Gaetano Zingali. Voce (2019). Gearchiveerd op 20 mei 2023.
* ↑ (it) Zingali Gaetano. Medaglia d'oro al merito della pubblica finanza - dettaglio decorato. Presidentieel Paleis van Italië, Rome (1963). Gearchiveerd op 20 mei 2023.
# Gaetano de Lai

Gaetano de Lai (Malo, 26 juli 1853 – Rome, 24 oktober 1928) was een Italiaans geestelijke en kardinaal van de Rooms-Katholieke Kerk.
De Lai bezocht het seminarie in Vicenza en het Pauselijk Romeins Seminarie waar hij promoveerde in de godgeleerdheid, de filosofie en de beide rechten. Hij werd op 16 april 1876 tot priester gewijd en trad in 1878 toe tot de Romeinse Curie en wel als staflid van de Congregatie voor het Concilie. Gaetano zou zijn hele leven aan deze congregatie verbonden blijven. Tot 1903 doorliep hij er verschillende rangen, tot hij - in dat jaar - secretaris van deze congregatie werd. Hij was inmiddels ook al voorzien van de eretitels Kamerheer van Zijne Heiligheid en Huisprelaat. Met zijn uitgesproken antimodernistische ideeën was hij de geschikte man om namens paus Pius X diens antimodernistische agenda te helpen vormgeven.
Paus Pius X benoemde De Lai tijdens het consistorie van 16 december 1907 tot kardinaal-diaken. De San Nicola in Carcere werd zijn titeldiakonie. Hij werd benoemd tot prefect van de Consistoriale Congregatie. In die hoedanigheid was hij verantwoordelijk voor de invoering en implementatie van de antimodernisteneed. Hij werd ook voorzitter van een commissie die zich ging bezighouden met de reorganisatie van de Curie.
Op 27 november 1911 werd hij kardinaal-bisschop van Sabina-Poggio Mirteto. Hij werd door paus Pius X zelf gewijd. In 1914 verleende keizer Frans Jozef I van Oostenrijk-Hongarije hem het grootkruis ridder in de Orde van de Heilige Stefanus. Kardinaal de Lai nam deel aan het conclaaf van 1914 dat leidde tot de verkiezing van Giacomo della Chiesa tot paus Benedictus XV en aan het conclaaf van 1922, waarbij Achille Ratti werd gekozen tot paus Pius XI.
# Gaetanus armiger

Gaetanus armiger is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Aetideidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1888 door Giesbrecht.
# Gaetano Trigona e Parisi

Gaetano Maria Giuseppe Benedetto Placido Vincenzo Trigona e Parisi (Piazza Armerina, 2 juni 1767 – Palermo, 5 juli 1837) was een prelaat in het koninkrijk der Beide Siciliën.
Hij was op Sicilië achtereenvolgens de eerste bisschop van Caltagirone (1818-1833) en dan kardinaal-aartsbisschop van Palermo (1833-1837). In deze laatste functie was hij primaat van Sicilië.

## Levensloop

Hij was een edelman uit de Siciliaanse familie Trigona, die een residentie had in de stad Piazza, later Piazza Armerina geheten. Zijn vader was Stefano Trigona, baron van Sant’Andrea en zijn moeder dame Parisi. Na zijn priesterwijding (1791) was hij werkzaam in de kathedraal van Palermo. Tevens was hij apostolisch vicaris in het pas opgerichte bisdom Piazza Armerina, met als zetel zijn geboortestad.
Koning Ferdinand I van de Beide Siciliën stelde Trigona voor als bisschop van het pas opgerichte bisdom Caltagirone. Dit bisdom was ondanks protest van zijn familielid, Filippo Trigona, bisschop van Syracuse, toch opgericht (1816). De bisschopstroon bleef twee jaar leeg tot de koning hem deze voorstelde (1818). Trigona bleef bisschop van Caltagirone tot 1833.
Trigona werd in 1833 bevorderd tot aartsbisschop van Palermo en bijgevolg tot primaat van Sicilië. Dit vond plaats op verzoek van koning Ferdinand II.
In 1834 verleende paus Gregorius XVI hem de kardinaalshoed. Trigona geraakte niet in Rome om de kardinaalshoed en bijhorende titelkerk in Rome in ontvangst te nemen.
Hij stierf aan de pest in 1837. Zijn stoffelijk overschot werd begraven in het franciskanenklooster Baida in Palermo. In de kathedraal van Palermo is op de gedenkplaat voor hem vermeld dat zijn beenderen niet in de kathedraal mochten liggen wegens besmetting en daarom bij de franciscanen van Baida moesten begraven worden.
* ↑ (en) Cheney, David M., Gaetano Maria Giuseppe Benedetto Placido Vincenzo Cardinal Trigona e Parisi. Catholic Hierarchy (1996).
* ↑ (it) Trigona, Alessandro, I Trigona, casata nobiliare siciliana di origine Sveva. Trigona (2018). Gearchiveerd op 17 mei 2023.
* ↑ Het extract uit de tekst van de gedenkplaat luidt als volgt in het Latijn: Ossa dira luis contagione invidente non huc at abhinc ad Baidae coenobium translata.
* ↑ (en) Miranda, Salvador, Trigona e Parisi, Gaetano Maria (1767-1837) (Pope Gregory XVI (1831-1846), consistory of June 23, 1834). The Cardinals of the Holy Roman Church - Biographical Dictionary (1996).
# Gallaba subviridis

Gallaba subviridis is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1941 door Alfred Jefferis Turner. Ze komt voor in Queensland, Australië.
* ↑ Beccaloni, G.W., Scoble, M.J., Robinson, G.S. & Pitkin, B. (Editors). (2003). The Global Lepidoptera Names Index (LepIndex). (Geraadpleegd maart 2013).
* ↑ A. Jefferis Turner. "New species of Lepidoptera from the Barnard collection." Memoirs of the Queensland Museum, Volume 12, Part 1 (1941), blz. 41.
# Galina Gorochova

Galina Jevgenjevna Gorochova (Russisch: Галина Евгеньевна Горохова) (Moskou, 31 augustus 1938) is een Sovjet-Russisch schermer.
Gorochova won met de Sovjetploeg vier olympische medailles drie gouden en één zilveren, Gorochova won in 1972 Olympisch brons individueel. Gorochova werd in 1965 en 1970 wereldkampioen individueel en zevenmaal met het team.

## Resultaten
### Olympische Zomerspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1960 | Rome | floret team 4e floret |
| 1964 | Tokio | floret team 4e floret |
| 1968 | Mexico-stad | floret team 6e floret |
| 1972 | München | floret team floret |

### Wereldkampioenschappen schermen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1958 | Philadelphia | 1 floret team |
| 1959 | Boedapest | 2 floret team 2 floret |
| 1961 | Turijn | 1 floret team |
| 1962 | Buenos Aires | 2 floret 2 floret team |
| 1963 | Gdańsk | 1 floret team |
| 1965 | Parijs | 1 floret 1 floret team |
| 1966 | Moskou | 1 floret team 3 floret |
| 1967 | Montreal | 2 floret team |
| 1969 | Havana | 2 floret team |
| 1970 | Ankara | 1 floret 1 floret team |
| 1971 | Wenen | 1 floret team |
* (en) Profiel van Galina Gorochova op olympedia.org
1960: Gorochova, Petrenko, Proedskova, Rastvorova, Sjisjova, Zabelina · 1964: Juhász-Nagy, Marosi, Mendelényi-Ágoston, Sákovics-Dömölky, Ildikó Ujlaki-Rejtő · 1968: Gorochova, Petrenko-Samoesenko, Novikova, Tsjirkova, Zabelina · 1972: Belova-Novikova, Gorochova, Petrenko-Samoesenko, Tsjirkova, Zabelina · 1976: Belova-Novikova, Giljazova, Knjazeva, Sidorova, Nikonova · 1980: Begard, Brouquier, Gaudin, Muzio, Trinquet · 1984: Bischoff, Funkenhauser, Hanisch, Weber, Wessel · 1988: Bau, Fichtel, Funkenhauser, Klug, Weber · 1992: Bianchedi, Bortolozzi, Trillini, Vaccaroni, Zalaffi · 1996: Bortolozzi, Trillini, Vezzali · 2000: Bianchedi, Giacometti, Trillini, Vezzali · 2008: Boiko, Lamonova, Nikichina, Sjanajeva · 2012: Errigo, Di Francisca, Salvatori, Vezzali · 2020: Deriglazova, Zagidoellina, Korobejnikova, Martjanova · 2024: Dubrovich, Kiefer, Scruggs, Weintraub
# Gagrella plebeja

Gagrella plebeja is een hooiwagen uit de familie Sclerosomatidae.
# Frontoserolis acuminata

Frontoserolis acuminata is een pissebed uit de familie Serolidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1957 door Sheppard.
# Gammaropsis dubia

Gammaropsis dubia is een vlokreeftensoort uit de familie van de Photidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door Clarence Raymond Shoemaker.
# Gammaropsis gurvitzi

Gammaropsis gurvitzi is een vlokreeftensoort uit de familie van de Photidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Bulycheva.
# Gammaropsis holmesi

Gammaropsis holmesi is een vlokreeftensoort uit de familie van de Photidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Stebbing.
# Geballusa oligotreta

Geballusa oligotreta is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Erwin.
# Gammarus accretus

Gammarus accretus is een vlokreeftensoort uit de familie van de Gammaridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Hou & Li.
# Gammarus sketi

Gammarus sketi is een vlokreeftensoort uit de familie van de Gammaridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door G. Karaman.
# Gandaki

Gandaki kan verwijzen naar:
* Gandak, Gandaki of Kali Gandaki, een rivier in Nepal en het noorden van India, zijrivier van de Ganges;
* Gandaki (bestuurlijke zone), een zone in de bestuurlijke inrichting van Nepal;
* Gandaki, een provincie in de bestuurlijke inrichting van Nepal.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gandaki en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Funchalia danae

Funchalia danae is een tienpotigensoort uit de familie van de Penaeidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Burkenroad.
# Funbike

Funbike is een motorfietsclassificatie.
Dit is een motorfiets waarbij het plezier voorop staat. Dit is meestal een niet al te zware motor met één of twee cilinders, soms een omgebouwde offroad met wegbanden. Voorbeelden: BMW F 650, KTM Duke, Yamaha TDM.