OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kantonsraad van Solothurn

De Kantonsraad van Solothurn (Duits: Kantonsrat von Solothurn) is het kantonnaal parlement van het Zwitserse kanton Solothurn. De Kantonsraad heeft wetgevende bevoegdheden en bestaat uit 100 leden (tot 2005 144 leden) die via algemeen kiesrecht worden gekozen voor de duur van vier jaar. De laatste verkiezingen vonden op 12 maart 2017 plaats.

## Samenstelling

Samenstelling van de Kantonsraad van Solothurn sinds 1896 :
| Jaar | FDP/PLR | CVP/UDC | SP/PS | SVP/UDC | LdU/AdI | EVP/PEV | GPS/PES | BDP/PBD | POCH | GPS/PES | FPS/PSL | Total |
| 1896 | 67 | 34 | 7 | | | | | | | | | 108 |
| 1900 | 66 | 33 | 9 | | | | | | | | | 108 |
| 1904 | 76 | 37 | 12 | | | | | | | | | 125 |
| 1908 | 70 | 34 | 21 | | | | | | | | | 125 |
| 1912 | 83 | 40 | 24 | | | | | | | | | 147 |
| 1917 | 68 | 41 | 38 | | | | | | | | | 147 |
| 1921 | 62 | 34 | 34 | | | | | | | | | 130 |
| 1925 | 64 | 35 | 32 | | | | | | | | | 131 |
| 1929 | 67 | 34 | 30 | | | | | | | | | 131 |
| 1933 | 73 | 42 | 31 | | | | | | | | | 146 |
| 1937 | 77 | 31 | 38 | | | | | | | | | 146 |
| 1941 | 67 | 37 | 31 | | 11 | | | | | | | 146 |
| 1945 | 55 | 34 | 40 | 1 | | | | | | | | 130 |
| 1949 | 58 | 36 | 36 | | | | | | | | | 130 |
| 1953 | 68 | 35 | 39 | | | | | | | | | 142 |
| 1957 | 65 | 36 | 41 | | | | | | | | | 142 |
| 1961 | 69 | 34 | 41 | | | | | | | | | 144 |
| 1965 | 68 | 37 | 39 | | | | | | | | | 144 |
| 1969 | 66 | 36 | 36 | | 6 | | | | | | | 144 |
| 1973 | 65 | 40 | 37 | | 1 | | | | 1 | | | 144 |
| 1977 | 65 | 41 | 37 | | | | | | 1 | | | 144 |
| 1981 | 66 | 45 | 33 | | | | | | | | | 144 |
| 1985 | 64 | 44 | 32 | | | | | | | 4 | | 144 |
| 1989 | 53 | 42 | 33 | | | | | | | 9 | 7 | 144 |
| 1993 | 54 | 39 | 36 | | | | | | | 8 | 7 | 144 |
| 1997 | 54 | 36 | 37 | 7 | | | | | | 6 | 4 | 144 |
| 2001 | 53 | 32 | 37 | 21 | | | | | | 1 | | 144 |
| 2005 | 30 | 23 | 25 | 17 | | 1 | | | | 4 | | 100 |
| 2009 | 27 | 25 | 21 | 18 | | 1 | 2 | | | 6 | | 100 |
| 2013 | 26 | 22 | 19 | 19 | | 1 | 4 | 2 | | 7 | | 100 |
| 2017 | 26 | 20 | 23 | 18 | | 1 | 3 | 2 | | 7 | | 100 |
| 2021 | | | | | | | | | | | | 100 |

## Voormalige leden

Onder meer volgende personen zetelden in de Kantonsraad van Solothurn:
* Benedikt von Arx (1871-1875)
* Pirmin Bischof (2005-2007)
* Bernhard Hammer (1856-1868)
* Roberto Zanetti (1993-1999)
# Kanton Cassagnes-Bégonhès

Cassagnes-Bégonhès is een voormalig kanton van het Franse departement Aveyron. Door toepassing van het decreet van 21 februari 2014 werd het kanton op 22 maart 2015 gefuseerd met het aangrenzende kanton Réquista tot het huidige kanton Monts du Réquistanais dat, net als de opgeheven kantons, deel uitmaakt van het arrondissement Rodez.

## Gemeenten

Het kanton Cassagnes-Bégonhès omvatte de volgende gemeenten:
* Arvieu
* Auriac-Lagast
* Calmont
* Cassagnes-Bégonhès (hoofdplaats)
* Comps-la-Grand-Ville
* Sainte-Juliette-sur-Viaur
* Salmiech
# Kanton Castellane

Castellane is een kanton van het Franse departement Alpes-de-Haute-Provence. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement Castellane.

## Gemeenten

Het kanton Castellane omvatte tot 2014 de volgende 7 gemeenten:
* Castellane (hoofdplaats)
* Demandolx
* La Garde
* Peyroules
* Rougon
* Saint-Julien-du-Verdon
* Soleilhas
Bij de herindeling van de kantons door het decreet van 24 februari 2014, met uitwerking op 22 maart 2015, werden 25 gemeenten aan het kanton toegevoegd. Het zijn alle gemeenten van de opgeheven kantons : Saint-André-les-Alpes, Allos-Colmars, Kanton Annot en Entrevaux, namelijk:
* Allons
* Allos
* Angles
* Annot
* Beauvezer
* Braux
* Castellet-lès-Sausses
* Colmars
* Entrevaux
* Le Fugeret
* Lambruisse
* Méailles
* Moriez
* La Mure-Argens
* La Rochette
* Saint-André-les-Alpes
* Saint-Benoît
* Saint-Julien-du-Verdon
* Saint-Pierre
* Sausses
* Thorame-Basse
* Thorame-Haute
* Ubraye
* Val-de-Chalvagne
* Villars-Colmars
* Vergons
* Decreet 2014> Décret 2014-226 du 24 février 2014 portant délimitation des cantons dans le département des Alpes-de-Haute-Provence.
# Karel Broeckaert

Karel Broeckaert (Gent, 22 mei 1767 – Aalst, 11 augustus 1826) was een Vlaams dichter, schrijver en publicist die met name bekend is door zijn volksroman Jellen en Mietje (1811), die wordt gezien als de eerste Vlaamse novelle.
Broeckaert was vanaf 1800 werkzaam in Aalst, als griffier van het vredegerecht. Al eerder was hij in Gent actief als publicist: in 1792 en 1793, gedurende de eerste Franse tijd, gaf hij naar voorbeeld van het Parijse Le Père Duchesne (van Jacques-René Hébert) het dagblad Dagelyks Nieuws van Vader Roeland uit. Vanaf het elfde nummer kreeg dit prorevolutionaire blad de titel Dagelyks Nieuws van Klokke Roeland. Toen het herstel van het gezag van de Oostenrijkers nabij kwam, stopte hij de publicatie. Kort nadat de Franse revolutionaire troepen opnieuw waren binnengevallen en de Franse tijd in België een feit was geworden, begon hij met de publicatie van De sysse-panne ofte den estaminé der ouderlingen. Dit satirische tijdschrift verscheen tussen 1795 en 1798, tweemaal per week. Het was sterk politiek georiënteerd en bevatte onder meer regelmatige dialogen tussen een aantal vaste fictieve personages met verschillende politieke overtuigingen: Gysken, die in het dialect converseert en wiens zoon Tobias onder jakobijnse invloed geraakt, de radicale jakobijn Deugdelyk Herte en Bitterman, een republikein. Broeckaerts schrijfstijl is humoristisch en levendig. Het tijdschrift heeft een republikeinse maar gematigde signatuur en bevat verwijzingen naar zowel Franse als Engelse filosofen.
In 1799 en 1800 blies Broeckaert het tijdschrift enige tijd opnieuw leven in, maar nu onder de titel Briefwisseling tusschen Vader Gys en verscheyde andere geleerde Persoonen van zynen tyd. In 1800 werd hij in Aalst aangesteld als griffier. Hij werd lid van de plaatselijke rederijkerskamer, waarvan hij later toneelmeester werd. In die jaren nam hij meermaals deel aan dichtwedstrijden, maar zonder veel succes. Hij schreef onder andere een aantal vaderlandse gedichten. In 1808 werd Over den laster in Brugge weliswaar bekroond, maar dit had meer van doen met zijn positie dan met de kwaliteit van zijn dichtwerk. In 1807 organiseerde Broeckaert samen met J.B.F. Hoffmans de dichtwedstrijd over de Belgen.
Veel meer dan vanwege zijn tamelijk matig beoordeelde dichtwerk, geniet Broeckaerts bekendheid door zijn proza. Hij schreef een aantal bijdragen voor almanakken, waaronder Het avondpartijtjen en Meester Nayer. Bekender is Jellen en Mietje, dat in 1815 en 1816 in Den Nieuwen Dobbelen Schaepers-Almanach verscheen. Hoewel het einde van deze Gentse zedenschets niet door de Franse censuur kwam werd het verhaal bijzonder populair. Het verscheen verschillende malen in herdruk en wordt gezien als de eerste Vlaamse novelle.

## Externe link

* Tekst van Jellen en Mietje (dbnl)
# Kabinet-Ohira II

Het kabinet–Ohira II (Japans: 第2次大平内閣) was de regering van het Keizerrijk Japan van 10 november 1979 tot 17 juli 1980.

## Kabinet–Ohira II (1979–1980)

| Ambtsbekleder | Functie | Ambtstermijn | Ambtstermijn | Partij |
| Masayoshi Ohira 大平正芳 (1910–1980) | Premier | 7 december 1978 | 12 juni 1980 | LDP |
| Masayoshi Ito 伊東正義 (1913–1994) | Premier | 12 juni 1980 | 17 juli 1980 | LDP |
| Masayoshi Ito 伊東正義 (1913–1994) | Secretaris- generaal | 10 november 1979 | 17 juli 1980 | LDP |
| Masaharu Gotoda 後藤田正晴 (1914–2005) | Minister van Binnenlandse Zaken | 10 november 1979 | 17 juli 1980 | LDP |
| Masaharu Gotoda 後藤田正晴 (1914–2005) | Voorzitter van de Commissie voor Openbare Orde en Veiligheid | 10 november 1979 | 17 juli 1980 | LDP |
| Saburo Okita 大来佐武郎 (1914–1993) | Minister van Buitenlandse Zaken | 10 november 1979 | 17 juli 1980 | O |
| Noboru Takeshita 竹下登 (1924–2000) | Minister van Financiën | 10 november 1979 | 17 juli 1980 | LDP |
| Tadao Kuraishi 倉石忠雄 (1900–1986) | Minister van Justitie | 10 november 1979 | 17 juli 1980 | LDP |
| Yoshitake Sasaki 佐々木義武 (1909–1986) | Minister van Economische Zaken | 10 november 1979 | 17 juli 1980 | LDP |
| Kyoichi Noro 野呂恭一 (1919–1995) | Minister van Volksgezondheid en Welzijn | 10 november 1979 | 17 juli 1980 | LDP |
| Takao Fujinami 藤波孝生 (1932–2007) | Minister van Arbeid | 10 november 1979 | 17 juli 1980 | LDP |
| Senichi Tanigaki 谷垣専一 (1912–1983) | Minister van Onderwijs | 10 november 1979 | 17 juli 1980 | LDP |
| Uzaburo Jizaki 地崎宇三郎 (1919–1987) | Minister van Transport en Infrastructuur | 10 november 1979 | 17 juli 1980 | LDP |
| Eiichi Watanabe 渡辺栄一 (1918–1997) | Minister van Bouw en Constructie | 10 november 1979 | 17 juli 1980 | LDP |
| Kabun Muto 武藤嘉文 (1926–2009) | Minister van Landbouw, Bosbouw en Visserij | 10 november 1979 | 17 juli 1980 | LDP |
| Masao Ohnishi 大西正男 (1910–1987) | Minister van Communicatie en Post | 10 november 1979 | 17 juli 1980 | LDP |
| Enji Kubota 久保田円次 (1903–1998) | Directeur- generaal van de JSDF | 10 november 1979 | 4 februari 1980 | LDP |
| Yoshizo Hosoda 細田吉蔵 (1912–2007) | Directeur- generaal van de JSDF | 4 februari 1980 | 17 juli 1980 | LDP |
* ↑ Functie gecontinueerd van het vorige Kabinet-Ohira I
* ↑ Overleden tijdens ambtstermijn
* ↑ Waarnemend premier als secretaris-generaal van het kabinet na het overlijden van Masayoshi Ohira
* ↑ Afgetreden
# Kapelstraat (Hasselt)

De Kapelstraat is een straat in het centrum van Hasselt.
Deze straat verbond de Kuringerpoort met de Grote Markt. Het was een van de belangrijkste straten van Hasselt.

## Geschiedenis

Oorspronkelijk heette ze Augustijnenstraat (platea Augustinorum), omdat het Augustijnenklooster er gevestigd was. Vanaf 1372 was de naam Capellestraat in gebruik. Deze verwees naar de Clerenkapel, gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw, die er in 1334 aan gebouwd werd, en welke een voorloper was van de Virga-Jessebasiliek. Toen in 1847 de stadsomwalling werd gesloopt, werd een doorsteek naar de huidige Koningin Astridlaan gemaakt, de Diesterstraat genaamd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog, in 1944, werd de oostelijke helft van de straat vrijwel geheel verwoest. Daar werden moderne winkels gebouwd.
Niettemin zijn, behalve de Virga-Jessebasiliek, in de Kapelstraat nog de volgende monumenten te vinden:
* Den Crans, aan Kapelstraat 1
* Den Turck, aan Kapelstraat 3
* De Gulden Beurse, aan Kapelstraat 5
* De Groote Pellicaen, aan Kapelstraat 43
* De Arent, aan Kapelstraat 49
* Het Lombardenhuys (Kapelstraat), aan Kapelstraat 51
* De Wijzer, aan Kapelstraat 57
* De Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed: Kapelstraat Hasselt
# Kanaat Kimek

Het kanaat Kimek (Turks: Kimek Devleti) was een middeleeuws Turks kanaat dat voornamelijk uit Kyptsjaken en Kimekken bestond. Dit rijk ging door de snelle optocht van het Mongoolse Rijk ten onder.
# Karsten Solheim

Karsten Solheim kan verwijzen naar:
* Karsten Solheim (golfer), Noors-Amerikaans golfer
* Karsten Solheim (musicus), Noors componist, organist
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Karsten Solheim en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kasteel van Attre

Het Kasteel van Attre is een kasteel in Attre in de Belgische provincie Henegouwen.
Dit kasteel, in 1752 gebouwd in Franse classicistische stijl, bezit nog altijd zijn originele inrichting en stoffering. De weelderige kamers ademen de rococosmaak van de tijd. Er is ook een groot park, doorsneden door de Dender, met een vervallen uitkijktoren, een duiventil, een Zwitsers chalet, een badhuis en de resten van een bouwsel uit 1788, de Rocher (Rots): een kunstmatige heuvel bekroond door een uitkijkplatform.
# Kasteel van Audisque

Het Kasteel van Audisque (Frans: Château d'Audisque) is een kasteel in de tot het departement Pas-de-Calais behorende plaats Saint-Étienne-au-Mont.
Het kasteel, gelegen in een moderne wijk, is gebouwd in 1747 in opdracht van François de La Fitte, die een militair functionaris was en niet vaak op het kasteeltje verbleef. Feitelijk gaat het om een herenhuis van twee verdiepingen en een zolderverdieping, voorzien van dakkapellen en een dakruiter. Voor het huis bevindt zich een symmetrisch aangelegde tuin.
In 1978 werd het beschermd als monument historique.
* (fr) Gemeente Saint-Étienne-au-Mont
* (fr) Rêve des Châteaux
# Kattenbak

Een kattenbak is een toilet voor katten.
Een kat die veel buitenkomt, zal de bak negeren en buiten zijn behoefte doen, maar katten die veel binnenzitten, gebruiken de kattenbak als toilet. De bak wordt gevuld met grit, dat de sterk ruikende urine absorbeert.
Ook zorgt het grit ervoor dat de kat aan zijn natuurlijke drang om z'n behoefte te begraven kan voldoen. Soms zit er op de bak een deksel die dient om geurtjes tegen te houden. Aan de voorkant van deze deksel zit dan een klep, waardoor de kat zich naar binnen (en daarna ook weer naar buiten) begeeft. De geur van kattenbakken, veroorzaakt door felinine en zijn derivaten, is door deze deksels niet te voorkomen. Het enige dat enigszins helpt, is het regelmatig verschonen van de bak.
# Kanton Néronde

Néronde is een voormalig kanton van het Franse departement Loire. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Roanne. Het werd opgeheven bij decreet van 26 februari 2014 met uitwerking in 2015.

## Gemeenten

Het kanton Néronde omvatte de volgende gemeenten:
* Balbigny
* Bussières
* Néronde (hoofdplaats)
* Pinay
* Sainte-Agathe-en-Donzy
* Sainte-Colombe-sur-Gand
* Saint-Cyr-de-Valorges
* Saint-Jodard
* Saint-Marcel-de-Félines
* Violay
# Karl-Heinz Hoffmann (rechts-extremist)

Karl-Heinz Hoffmann (Neurenberg, 27 oktober 1937) is een Duits rechts-extremist. Hoffmann is bekend geworden als oprichter van de in 1980 verboden Wehrsportgruppe Hoffmann.
Hoffmanns vader was arts en sneuvelde in de Tweede Wereldoorlog in 1940. De familie verhuisde naar Thüringen, waar Hoffman in Kahla opgroeide. Hier kreeg hij zijn opleiding tot porseleinschilder. Sinds 1949 lag Kahla in de DDR en Hoffmann werd in 1952 lid van de paramilitaire Gesellschaft für Sport und Technik (GST). In 1953 vluchtte Hoffmann naar de Bondsrepubliek en vestigde zich weer in Neurenberg. Hij volgde een grafische opleiding, gevolgd door de kunstacademie van Neurenberg en van München.
In 1973 richtte Hoffmann zijn Wehrsportgruppe Hoffmann op. Deze organisatie werd in de Bondsrepubliek in januari 1980 verboden. Op 26 september 1980 pleegde Gundolf Köhler, die aan oefeningen van de Wehrsportgruppe had deelgenomen, een bomaanslag op het Oktoberfest van München, waarbij 13 mensen om het leven kwamen. In december 1980 werden in Neurenberg een joodse uitgever en zijn vrouw doodgeschoten door Uwe Behrendt, een lid van de Wehrsportgruppe Hoffmann. De betrokkenheid van Hoffmann kon niet worden bewezen. In 2012 kwam uit de archieven van het Ministerium für Staatssicherheit van de DDR naar voren dat de Stasi contacten onderhield met de Wehrsportgruppe Hoffmann en het mogelijk maakte dat leden van de Wehrsportgruppe Hoffmann een terroristische opleiding kregen in Libanon.
In 1981 werd Karl-Heinz Hoffman gearresteerd en in 1984 veroordeeld tot een gevangenisstraf van 9 jaar en 6 maanden. Wegens goed gedrag werd hij in 1989 vervroegd vrijgelaten.
Tegenwoordig is Hoffmann actief in de vastgoedsector in zijn geboorteplaats Neurenberg en in Kahla.
# Karel Daniel Brakke

Karel/Carel Daniel Brakke (5 maart 1821, – Paramaribo, 28 februari 1885) was een Surinaams grondeigenaar en politicus.
Bij de emancipatie in 1863 was hij mede-eigenaar van de plantages Dordrecht en Sinabo en Gelre. Brakke is ook administrateur van plantages geweest.
In 1875 werd hij door de gouverneur benoemd tot lid van de Koloniale Staten. Hij werd aansluitend vijf keer voor een periode van een jaar herbenoemd en zou tot 1881 Statenlid blijven.
Brakke overleed in 1885 op bijna 64-jarige leeftijd.
# Karl Wechselberger

Karl Wechselberger (Innsbruck, 3 december 1970) is een Italiaanse ruiter in de jumping-discipline die actief is op de internationale scène.
Wechselberger groeide op in het Zuid-Tiroolse stadje Sterzing in het Duits sprekende deel van Italië. Hij werd geboren in een paardenliefhebbend gezin en het duurde niet lang voor dat het duidelijk werd dat Karl de passie voor paarden geërfd had. Als kleine jongen, op een leeftijd van 7 jaar, begon Karl aan zijn eerste paardrijdervaringen. Toen hij 16 jaar oud was won Karl Wechselberger het regionaal kampioenschap en liet hiermee zijn talent blijken. Twee jaar later, in 1988, nam Karl voor de eerste keer deel aan een internationale Grote Prijs. Op zijn 22ste zag ook de coach van het Italiaanse nationale team dat Karl zeker in zijn team paste en hij selecteerde de jongeman voor de eerste maal.
De wereldbeker in 2002 die plaatsvond in Moskou bracht Karls eerste grote internationale succes. Hij eindigde daar als vijfde. In de daarop volgende jaren won Karl verschillende competities, zowel in nationale als internationale evenementen. Een van zijn grootste overwinningen behaalde hij met het Italiaanse nationale team toen hij, op het zadel van zijn zeer bekende hengst Quifilio, de Nations Cup van Drammen in Noorwegen won. In 2006 behaalde Karl Wechselberger ook een zege in de Grote Prijs van Sofia met de hengst Replay.
Naast zijn carrière als sportman is Wechselberger ook trainer voor vele jonge ruiters in de regio van Zuid-Tirol.

## Overzicht beste resultaten

* Winnaar van de Nations Cup in Drammen (2005)
* Winnaar van de Grote Prijs van Sofia (2006)
* Winnaar van de Grote Prijs van Wiesen/Zuid-Tirol (2004, 2006, 2007)
* Winnaar van de Nations Cup van Bulgarije (2006)
* Winnaar van de Finale in Praag (2005)
* Winnaar van de Grote Prijs van Bologna (2004)
* Winnaar van de Grote Prijs van Predazzo (2004)
* Tweede plaats in de Grote Prijs van Vimeiro (2007)
# Karl Christian Friedrich Krause

Karl Christian Friedrich Krause (Eisenberg, 6 mei 1781 —München 27 september 1832) was een Duitse auteur en filosoof.
Hij heeft zijn naam gegeven aan het zogenaamde Krausisme, dat vooral in het Spanje van de 19de eeuw belangrijk was voor de hervorming van de staatsinstellingen. Krause liet een omvangrijk oeuvre na op het gebied van wetenschap, kunst en sociale hervormingen.
* Bibsys: 90622911
* Biblioteca Nacional de España: XX934960
* Bibliothèque nationale de France: cb12364276z (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058519836806706
* CiNii: DA04880595
* Gemeinsame Normdatei: 118566342
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2130 4124
* Library of Congress Control Number: n50053585
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jn20000700959
* Nationale bibliotheek van Australië: 35808242
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007264114005171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002894026
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068981872
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003473001
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: MUSV036268
* LIBRIS: 68507
* SNAC: w63n68x0
* Système universitaire de documentation: 032654553
* Trove: 1096792
* Union List of Artist Names: 500281919
* Virtual International Authority File: 44376076
* WorldCat (via VIAF): 44376076
# Karl Christoph Förster

Karl Christoph Förster (Altenburg, 11 april 1751 - Langenleuba-Niederhain, 8 november 1811) was een Thüringer Lutherse predikant en dichter van kerkliederen en odes.
Hij schreef de "Christelijke gezangen voor privégebruik", die in 1782 in Altenburg werden gepubliceerd. Sommige liederen werden overgenomen in andere kerkelijke gezangenboeken. Onder het pseudoniem "Hermann" schreef hij de tekst voor Johann Lukas Schubaurs Singspiel in twee bedrijven "Die Treuen Köhler". Tot zijn kinderen behoren de historicus en schrijver Friedrich Christoph en de schilder en kunsthistoricus Erst Joachim.

## Romans (selectie)

* Die Husarenbeute
* Die Familie Hartenkampf
Bronnen
* De sectie over het leven en werk van Karl Christoph Förster of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Karl Christoph Förster op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Voetnoten
* ↑ Ernst Förster: Förster, Friedrich Christoph. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Deel 7, Duncker & Humblot, Leipzig 1877, pp. 185–189. Darin ook een bijdrage over Karl Christoph Förster op p. 185.
* Gemeinsame Normdatei: 102455899
* Virtual International Authority File: 5319218
* WorldCat (via VIAF): 5319218
# Keansburg

Keansburg is een plaats (borough) in de Amerikaanse staat New Jersey, en valt bestuurlijk gezien onder Monmouth County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 10.732. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 10.573, een daling van 159 (-1.5%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 43,6 km², waarvan 2,8 km² land en 40,8 km² water.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 8 km rond Keansburg.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Keansburg op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Kayathacultuur

* Geschiedenis van Zuid-Azië
* ..Naar chronologie
* Steentijd in Zuid-Azië
* Mehrgarh
* Indusbeschaving
* Jhukarcultuur · cemetery H-cultuur
* Vedische tijd
* Ochre coloured pottery
* Painted grey ware
* Northern black polished ware
* Mahajanapada's
* Magadharijk
* Mauryarijk
* Satavahanarijk
* Kushanrijk
* Guptarijk
* Palarijk
* Cholarijk
* Sultanaat Delhi
* Sultanaten van de Dekan
* Hoysalarijk
* Kakatiyarijk
* Vijayanagararijk
* Mogolrijk
* Maratharijk
* Sikhrijk
* Brits-Indië
* Opdeling van India
* ..Naar onderwerp
* Hindoegeschriften
* Boeddhistische geschriften
* Jaïnische geschriften
* Sangam-literatuur
* Tamil-literatuur
* Indische filosofie
* Hindoeïstische filosofie (Varṇāśramadharma)
* Boeddhistische filosofie
* Betrekkingen van het Indisch Subcontinent met de Grieks-Romeinse wereld
* ..Naar land
* Bangladesh · Bhutan · India · Maldiven · Nepal · Pakistan · Sri Lanka
* Portaal   Geschiedenis
De Kayathacultuur was tussen 2200 en 2000 v.Chr. een archeologische cultuur in het Malwa-gebied in de huidige Indiase deelstaat Madhya Pradesh. Het was een van de eerste culturen die in dit gebied aan landbouw en koperbewerking deden, zodat het mogelijk een groep is geweest die hier naartoe migreerde.
Sinds Vishnu Shridhar Wakankar in 1966 Kayatha ontdekte, zijn er meer dan 40 sites ontdekt met kenmerken van deze cultuur waarvan het aardewerk in drie soorten is onderverdeeld. De eerste is fijn bruin slibaardewerk met violet of dieprode schilderingen op het bovenste deel van de pot. De tweede is fijn vaalgeel aardewerk beschilderd in rood. De derde is rood kam-aardewerk versierd met golvende en zigzaglijnen, gemaakt met een kam-achtig voorwerp. Het aardewerk heeft overeenkomsten met dat van vroeg-Harappa, maar verbanden zijn moeilijk aan te tonen.
De lemen huizen zijn niet volledig opgegraven, zodat het beeld hiervan beperkt is. Er zijn gedomesticeerde dieren gevonden, maar geen graan. Er zijn veel stenen werktuigen gevonden, vooral microlieten, van het lokaal aanwezige chalcedoon. Ook koperen bijlen, een deel van een beitel en armbanden zijn teruggevonden. De bijlen hebben inkepingen die lijken op die van Ganeshwar. Er zijn ook halskettingen gevonden met steatiet kralen en die kralen vertonen ook overeenkomsten met die van Harappa.
Rond 2000 v.Chr. lijkt de plaats abrupt te zijn verlaten om een eeuw later bewoond te worden door de Ahar-Banascultuur. De eerste datering door Madhukar Keshav Dhavalikar plaatste de cultuur aanvankelijk tussen 2000 en 1800 v.Chr., maar kwam tot 2400-2000 v.Chr. met een gekalibreerde datering, terwijl Gregory Possehl op 2200-2000 v.Chr. uitkwam.

## Literatuur

* Basant, P.K. (2012): The City and the Country in Early India: A Study of Malwa, Primus Books
* Singh, U. (2008): A History of Ancient and Early Medieval India. From the Stone Age to the 12th Century, Pearson Education India