OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Belgische wetgevende verkiezingen 1856

Gedeeltelijke verkiezingen voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers vonden plaats in België op dinsdag 10 juni 1856. 54 van de 108 volksvertegenwoordigers werden regulier herverkozen, namelijk de zetels in de provincies Oost-Vlaanderen, Henegouwen, Luik en Limburg.
De katholieken gingen er op vooruit en behaalden zo een meerderheid in de Kamer. In de Senaat, waarvoor geen verkiezingen waren, hadden op dat moment de liberalen een meerderheid.

## Gent (7 leden)

In het arrondissement Gent werd de katholieke lijst verkozen.
| Nieuwe Kiesvereeniging (Katholieken) | stemmen | Liberalen | stemmen |
| Josse Delehaye (zittend)* | 3059 | Ferdinand Manilius (zittend) | 2419 |
| Henri t'Kint de Roodenbeke (zittend) | 3067 | Edouard Jaequemyns | 2329 |
| Léopold Maertens (zittend) | 2971 | Adolphe-Henri Neyt | 2007 |
| Joseph Van Goethem | 2814 | Ernest Vandenpeereboom | 1939 |
| Eugène De Smet | 2623 | Ghequière-De Coster | 1948 |
| Henri de Kerchove | 2993 | Adolf Dubois | 1926 |
| Pierre Van Tieghem de Ten Berghe | ? | Emile Van Hoorebeke (zittend) | 2210 |
* * tevens parlementsvoorzitter

## Verkozenen

* Kamer van volksvertegenwoordigers (samenstelling 1856-1857)
# Belišće

Belišće (Hongaars: Belistye; Servisch: Белишће) is een industriële stad in Kroatië. De stad ligt in het Kroatische Slavonië en aan de rivier de Drava, zo'n 6 kilometer ten noorden van Valpovo en dicht bij de Hongaarse grens. Er woonden in 2001 7197 mensen in de stad en 11.786 in de gemeente.
De belangrijkste werkgevers zijn de landbouw, bosbouw, houtprocessie (zaagmolens, chemische en mechanische houtprocessie), inpakken in kartonnen dozen, metaalindustrie, en de processie van chemische en synthetische producten. Door economische moeilijkheden zijn er in Belišće veel ontslagen gevallen bij het bedrijf Kombinat.
De invloedrijke familie Gutmann heeft in de 19e eeuw en 20e eeuw ook haar sporen nagelaten in de regio rond Belišće. De regio bevatte eens vele Slovonische eikenbossen, maar deze werden veelal verplaatst om plaats te maken voor boerenland. Een gedeelte van de arbeiderswoningen, gebouwd in 1884 op verzoek van Salamon H. Gutmann, kan nog steeds teruggevonden worden in de stad.
De belangrijkste vrijetijdsbestedingen zijn vissen in de rivier de Drava en jagen in de nabije gebieden.
In het verleden woonden er in de grensstad ook veel Hongaren, in 1910 maakten ze 36% van de bevolking uit. Nadat Kroatië lang onder Hongaars bestuur had gestaan werd het in 1920 onderdeel van Joegoslavië. Het aantal Hongaren in de stad nam daarna stapsgewijs af. In 2011 maakten ze nog 3 procent uit van de totale bevolking.
Steden (gradovi): Osijek · Beli Manastir · Belišće · Donji Miholjac · Đakovo · Našice · Valpovo Gemeenten (općine): Antunovac · Bilje · Bizovac · Čeminac · Čepin · Darda · Donja Motičina · Draž · Drenje · Đurđenovac · Erdut · Ernestinovo · Feričanci · Gorjani · Jagodnjak · Kneževi Vinogradi · Koška · Levanjska Varoš · Magadenovac · Marijanci · Petlovac · Petrijevci · Podgorač · Podravska Moslavina · Popovac · Punitovci · Satnica Đakovačka · Semeljci · Strizivojna · Šodolovci · Trnava · Viljevo · Viškovci · Vladislavci · Vuka
# Beljanica

Beljanica is een berg in Homolje (Oost-Servië), gelegen nabij de plaats Žagubica. De top van de berg bevindt zich 1339 meter boven zeeniveau.
# Plaatsvervangende nucleofiele substitutie

De plaatsvervangende nucleofiele substitutie is een type nucleofiele aromatische substitutie, waarbij een waterstofatoom op de aromatische ring wordt vervangen en geen substituent, zoals bij de meeste andere soorten nucleofiele substituties. De reactie werd voor het eerst beschreven in 1987 door Mieczysław Mąkosza en Jerzy Winiarski.

## Reactieverloop

Een dergelijke reactie grijpt plaats wanneer een sterk elektronenzuigende groep, zoals een nitrogroep, op een aromaat gesubstitueerd is. Het ortho-koolstofatoom in nitrobenzeen is partieel positief geladen, omdat de pi-elektronen naar de nitrogroep worden gezogen, en het waterstofatoom is dus zwakker gebonden. Hierdoor kan een carbanion adderen aan dit partieel positief geladen koolstofatoom. Aan deze carbanionen worden twee eisen gesteld: zij dienen te beschikken over een leaving group (X) en een elektronenzuigende groep (EWG). Vervolgens wordt het waterstofatoom (dat oorspronkelijk aan de benzeenring vastzat) afgesplitst en ontstaat door eliminatie een dubbele binding naar het geaddeerde koolstofatoom. Dit wordt vervolgens nog geprotoneerd, zodat de aromaticiteit herwonnen wordt.
* ↑ (en) M. Mąkosza & J. Winiarski (1987) - Vicarious nucleophilic substitution of hydrogen, Acc. Chem. Res., 20 (8), pp. 282 - 289
# Pieter Gerard van de Vliet

Pieter Gerard van de Vliet (Hilversum, 30 april 1902 – aldaar, 19 december 1984) was een Nederlands onderwijzer en politicus voor de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie (VVD).

## Levensloop

Pieter van de Vliet werd geboren als een zoon van Sijbrand Johannes van de Vliet en Maria Clara van Loevezijn. Na de HBS te Amsterdam studeerde hij wiskunde aan de Universiteit van Amsterdam en promoveerde in 1924 op wiskunde en natuurwetenschappen tot doctor. Hij begon zijn carrière als onderwijzer te Den Helder en Hilversum. Daarna was Van de Vliet registeraccountant te Hilversum. Van 1 september 1953 tot 3 september 1974 was hij werkzaam als lid van de gemeenteraad van Hilversum. Van 2 september 1962 tot 3 september 1974 functioneerde hij als wethouder in dezelfde stad. Van 20 september 1960 tot 10 mei 1971 was hij lid van de Eerste Kamer der Staten-Generaal.

## Persoonlijk

Van de Vliet huwde twee keer. Eerst trouwde hij met Maria Klein. De tweede keer trouwde hij met E.A. Wolters en samen hadden ze twee kinderen.

## Ridderorden

* Ridder in de Orde van Oranje-Nassau, 29 april 1954
* Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw, 29 april 1971
* De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname was tot 1 februari 2016 toegestaan met bronvermelding.
* Biografisch Portaal: 91655335
* Parlement.com: vg09llc48eqy
# Pieter Gerardus van Os

Pieter Gerardus van Os (Den Haag, 8 oktober 1776 – aldaar, 28 maart 1839) was een Nederlands kunstschilder. Hij schilderde vooral landschappen, vaak ook met vee.

## Leven en werk

Pieter van Os was een zoon en leerling van Jan van Os en Susanna de la Croix en een broer van Georgius van Os en Maria Margaretha van Os.
Na zijn opleiding werd hij tekenleraar in Amsterdam, waar hij ook miniatuurportretten vervaardigde. Rond 1805 begon hij zich toe te leggen op landschapsschilderingen met vee en ontwikkelde hij zich tot een echte dierenschilder. Hij volgde hierbij het voorbeeld van de 17e-eeuwse meesters, zoals de vermaarde dierenschilder Paulus Potter.
In de jaren 1813-1814 nam Van Os als kapitein van een vrijwilligerskorps deel aan het beleg van Naarden dat bezet was door Franse troepen. Deze ervaringen leidden tot een aantal schilderijen met militaire onderwerpen. Na deze periode richtte hij zich wederom op zijn specialisme, landschappen met vee.
Pieter van Os was de vader en leermeester van de kunstschilder Pieter Frederik van Os.

## Galerij

* Het door-ijzen van de Karnemelksloot tijdens het beleg van Naarden, 1814
* De vaart bij 's-Graveland, 1818, Rijksmuseum Amsterdam
* Koeien en schapen langs de waterkant, 1832
# Pieter Gerbenzon

Pieter Gerbenzon (Leeuwarden, 20 juni 1920 - Luino, bij Lago Maggiore, 2 september 2009) was een Nederlandse hoogleraar rechtsgeschiedenis aan de Rijksuniversiteit Groningen en lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen.

## Opleiding

Gerbenzon verkreeg via een examen een studiebeurs van een van de traditionele Friese "lenen" en ging rechten studeren in Groningen. In 1943 tekende hij, namens de stichting, een zogenaamde loyaliteitsverklaring en werd daardoor na de Tweede Wereldoorlog voor negen maanden van zijn studie uitgesloten. Hij deed hierdoor pas in 1947 zijn doctoraal examen in de rechten. Op instigatie van J.H. van Meurs, hoogleraar Romeins en oudvaderlands recht, was Gerbenzon na zijn kandidaatsexamen, colleges van lector Fries, P. Sipma, gaan volgen om Oudfriese rechtsbronnen te kunnen lezen. Hij werd, na zijn kandidaats, aangenomen als assistent van hoogleraar Fries J.H. Brouwer. In 1950 werd Gerbenzon wetenschappelijk ambtenaar en verwierf hij een beurs voor een studieverblijf in Oxford, waar hij Friese handschriften bestudeerde en colleges van de paleograaf Neil Ker volgde. Hierna verkreeg hij een ZWO-stipendium voor een verblijf van een paar maanden in Parijs, met name om de later door hem uitgegeven Codex Parisiensis te onderzoeken. Gerbenzons promotie vond plaats op 18 december 1956 en de titel van zijn dissertatie luidde: Excerpta legum, onderzoekingen betreffende enkele Friese rechtsboeken uit de vijftiende eeuw.

## Loopbaan

Kort na zijn promotie werd Gerbenzon benoemd tot hoogleraar Friese taal- en letterkunde in Utrecht; hij bleef tevens in Groningen werkzaam, nu als wetenschappelijk hoofdambtenaar A. Hij gaf zijn oratie in maart 1958 over Friese rechtstaal en vreemd recht. In 1964 benoemde de Groningse juridische faculteit Gerbenzon tot gewoon hoogleraar met de leeropdracht "het oudfriese en het oud-canonieke recht". Hij hield zijn inaugurale rede over Emo van Huizinge, een vroege decretalist. Na het overlijden van hoogleraar oudvaderlands recht P.W.A. Immink vroeg zijn faculteit Gerbenzon het onderwijs in dit vak te geven en werd zijn leeropdracht uitgebreid met "elementaire uitwendige Nederlandse rechtsgeschiedenis". Hij publiceerde in 1969 (samen met N.E. Algra) het leerboek Voortgangh des rechtes, de ontwikkeling van het Nederlands recht tegen de achtergrond van de West-Europese cultuur. Hij was naast zijn wetenschappelijk werk tevens redacteur van het Tijdschrift voor Rechtsgeschiedenis. In 1982 nam Gerbenzon eervol ontslag.
* De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van R. Feenstra. Pieter Gerbenzon. In: Levensberichten en herdenkingen. Koninklijke Nederlandse Academie van Wetenschappen. 2010. Bladzijde 20-26. Deze tekst is door de KNAW vrijgegeven onder de Creative Commons licentie. Naamsvermelding 3.0 Nederland (CC BY 3.0 NL)
# Plagiostomum violaceum

Plagiostomum violaceum is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in het zoute water.
Het geslacht Plagiostomum, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Plagiostomidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Fuhrmann.
# Plagiostomum whitmani

Plagiostomum whitmani is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in het zoute water.
Het geslacht Plagiostomum, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Plagiostomidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Graff.
# Plagiostropha caledoniensis

Plagiostropha caledoniensis is een slakkensoort uit de familie van de Drilliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Wells.
# Pizzofalcone

Pizzofalcone is een heuvel in de Italiaanse stad Napels en is gelegen in de wijk San Ferdinando of Eerste Kwartier van Napels.

## Namen

* Echia is de Oudgriekse naam
* Lucullana is de Romeinse naam en verwijst naar de villa van Lucius Lucullus
* Monte di Dio verwijst naar een verblijfplaats voor monniken
* Pizzofalcone verwijst naar de valkenjagers van de Anjou-koningen van Napels.

## Historiek

Op de heuvel, mogelijks destijds berg, Echia was er de nederzetting van de Oude Stad of Parthenope in het oude Griekenland. De Oude Stad geraakte ontvolkt door de opkomst van de Nieuwe Stad of Neapolis naast Echia.
Ten tijde van het Romeinse Rijk behoorde Echia tot de Villa van Lucius Lucullus en zijn park. Resten van de villa werden op Echia teruggevonden. Na de val van het West-Romeinse Rijk werd het hoogland van Echia akkergrond. In de vroege Middeleeuwen woonden er Byzantijnse monniken.
Echia stond buiten de stadsmuren van Napels en was voor koning Karel I van het Huis Anjou-Sicilië het ideale hoogland voor zijn valkenjacht. Er verrees ook een gevangenis.
Onder het bewind van de Spaanse onderkoningen van Napels werd een kazerne opgericht op Pizzofalcone. De Spanjaarden wilden het strategisch voordeel van de heuvel uitbuiten. De kazerne heette Gran Quartiere di Pizzofalcone. In de eeuwen die volgden, breidde de stad zich uit over Pizzofalcone heen. In 1787 werd er de Militaire School Nunziatella opgericht.
Een observatorium volgde in de 19e eeuw. Nog in de 19e eeuw werd een tunnel door de berg gegraven, die evenwel nooit af geraakte: de Galleria Borbonica. Tijdens de aardbeving van 1862 zakte een stuk van de heuvel weg.

## Oude afbeeldingen

* Pizzofalcone 18e eeuw
* Na de aardbeving van 1862
* ↑ (en) de Ferrari, Giovanni Battista (1826). Nuova Guida di Napoli, dei Contorni di Procida, Ischia e Capri (with English translation). Tipografia di Porcelli, Napels, "Pizzo Falcone", blz 184.
* ↑ (en) Alberts, Bonnie, Greek Settlement of Partenope. Napoli Unplugged; visit Napels, discover Napoli (2011).
# Pizzoferrato

Pizzoferrato is een gemeente in de Italiaanse provincie Chieti (regio Abruzzen) en telt 1163 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 30,9 km², de bevolkingsdichtheid is 40 inwoners per km². Ongeveer de helft van het grondoppervlak ligt binnen de grenzen van het Nationaal Park Majella.
De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: Castiglione, Collalto, Turchi.

## Demografie

Pizzoferrato telt ongeveer 483 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 9,0% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 1307 |
| 2001 | 1189 |

## Geografie

Pizzoferrato grenst aan de volgende gemeenten: Civitaluparella, Gamberale, Montenerodomo, Quadri, Sant'Angelo del Pesco (IS).
* Italiaans bureau voor statistiek
Altino · Archi · Ari · Arielli · Atessa · Bomba · Borrello · Bucchianico · Canosa Sannita · Carpineto Sinello · Carunchio · Casacanditella · Casalanguida · Casalbordino · Casalincontrada · Casoli · Castel Frentano · Castelguidone · Castiglione Messer Marino · Celenza sul Trigno · Chieti · Civitaluparella · Civitella Messer Raimondo · Colledimacine · Colledimezzo · Crecchio · Cupello · Dogliola · Fallo · Fara Filiorum Petri · Fara San Martino · Filetto · Fossacesia · Fraine · Francavilla al Mare · Fresagrandinaria · Frisa · Furci · Gamberale · Gessopalena · Gissi · Giuliano Teatino · Guardiagrele · Guilmi · Lama dei Peligni · Lanciano · Lentella · Lettopalena · Liscia · Miglianico · Montazzoli · Montebello sul Sangro · Monteferrante · Montelapiano · Montenerodomo · Monteodorisio · Mozzagrogna · Orsogna · Ortona · Paglieta · Palena · Palmoli · Palombaro · Pennadomo · Pennapiedimonte · Perano · Pietraferrazzana · Pizzoferrato · Poggiofiorito · Pollutri · Pretoro · Quadri · Rapino · Ripa Teatina · Rocca San Giovanni · Roccamontepiano · Roccascalegna · Roccaspinalveti · Roio del Sangro · Rosello · San Buono · San Giovanni Lipioni · San Giovanni Teatino · San Martino sulla Marrucina · San Salvo · San Vito Chietino · Sant'Eusanio del Sangro · Santa Maria Imbaro · Scerni · Schiavi di Abruzzo · Taranta Peligna · Tollo · Torino di Sangro · Tornareccio · Torrebruna · Torrevecchia Teatina · Torricella Peligna · Treglio · Tufillo · Vacri · Vasto · Villa Santa Maria · Villalfonsina · Villamagna
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Pizzoccheri

Pizzoccheri is een type pasta uit Noord-Italië, ook is het de naam van het gerecht dat hiermee gemaakt wordt.
Pizzoccheri wordt traditioneel gemaakt van 80% boekweitmeel en 20% tarwemeel. Hiervan worden reepjes gesneden van ongeveer 2 à 3 millimeter dik, een centimeter breed en enkele centimeters lang. De boekweit zorgt voor een kenmerkende grijsbruine kleur. De pasta wordt gekookt en geserveerd met gekookte aardappelblokjes, gekookte groenten (traditioneel savooiekool, snijbiet, wittekool of spinazie) en dan gebakken met gesmolten lokale kaas en boter. De pizzoccheri wordt op smaak gebracht met in wat olie of boter gebakken knoflook en eventueel ook salie, peper en zout.
Pizzoccheri is een echt streekgerecht, het is vrijwel alleen bekend in het Valtellina in de Italiaanse provincie Sondrio en in het Valposchiavo in het Zwitserse kanton Graubünden. In Teglio zijn jaarlijks twee pizzoccherifestivals.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Pizzoccheri op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Pizzoccheri op de Italiaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Bembecia kaabaki

Bembecia kaabaki is een vlinder uit de familie wespvlinders (Sesiidae), onderfamilie Sesiinae.
Bembecia kaabaki is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Gorbunov in 2001. De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Plakobranchus

Plakobranchus is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soorten

* Plakobranchus ocellatus van Hasselt, 1824
* Plakobranchus papua Meyers-Muñoz & van der Velde, 2016
# Bernoulliborg

De Bernoulliborg (10500 m$^2$ bruto vloeroppervlak) is een gebouw van de Rijksuniversiteit Groningen gelegen op het Zernikecomplex. Het biedt plaats aan 350 medewerkers en 500 studenten. Met zijn afmetingen van 33 bij 83 meter en een hoogte van 27 meter biedt het gebouw ruimte voor de centrale afdelingen van de Faculteit Wiskunde en Natuurwetenschappen en de afdelingen voor wiskunde, informatica en kunstmatige intelligentie.

## Beschrijving
### Ontwerp

Het door architectenbureau De Zwarte Hond ontworpen gebouw is bekleed met blauw gezeefdrukte glazen panelen en geplaatst op een transparante plint van twee bouwlagen. In het kader van de Groningse Dag van de Architectuur won het gebouw de tweede juryprijs. De jury noemde het gebouw onder andere fundamenteel goed. In de publiekscategorie haalde het gebouw de top 3 niet..

### Naam

De naam Bernoulliborg werd gekozen uit de inzendingen van een prijsvraag. Enerzijds worden hiermee Johan Bernoulli (hoogleraar in Groningen) en zijn zoon Daniel Bernoulli (geboren in Groningen) vernoemd, anderzijds wordt verwezen naar de oude Groningse borgen (kasteelachtige, versterkte herenboerderijen).

### Oplevering

Op 1 september 2007, nog voor de bouw voltooid was, betrokken de instituten voor wiskunde en informatica vroegtijdig het gebouw, wat tot klachten leidde. In november en december volgden de afdeling Kunstmatige Intelligentie en de centrale afdelingen en werd het gebouw opgeleverd. Op 7 februari 2008 opende prof. dr. Koos Duppen (lid van het College van Bestuur) het gebouw.
Op 27 april 2009 opende Albert Heijn een filiaal van zijn AH To Go-formule in de Bernoulliborg. Hoewel de winkel zich in het gebouw bevindt, is deze alleen buitenlangs te bereiken.

## Sterrenwacht 'Blaauw'

In april 2008 is op het dak van de Bernoulliborg een koepel met een doorsnede van 6,5 meter geplaatst waarin zich de Blaauw sterrenwacht bevindt. In de sterrenwacht bevindt zich de Gratama telescoop, een 40 centimeter F/8 Ritchey-Chrétien spiegeltelescoop welke een geschenk was van de Gratama Stichting, en voor het eerst werd getest in mei 2008. Op donderdag 11 september 2008 vond de officiële opening plaats. De openingsceremonie werd door Rector magnificus Zwarts gehouden.
De telescoop heeft optiek van hoge kwaliteit en is mede door zijn zeer gevoelige digitale camera uitermate geschikt voor het fotograferen van zwakke objecten diep in het heelal. De foto's hebben weinig last van ruis doordat de camera gekoeld wordt. De telescoop wordt bestuurd vanuit een kleine controlekamer. Ook is er een kleine spectroscoopkamer om de chemische samenstelling van bijvoorbeeld sterren, sterrenstelsels of de zon te bepalen.
De sterrenwacht is genoemd naar professor Adriaan Blaauw, een Nederlandse sterrenkundige.
# Austeucharis implexa

Austeucharis implexa is een vliesvleugelig insect uit de familie Eucharitidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1862 door Walker.
# Austeucharis fasciiventris

Austeucharis fasciiventris is een vliesvleugelig insect uit de familie Eucharitidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1919 door Brues.
# Piet Hobin

Piet Hobin (Antwerpen, 27 juli 1897 – 1971) was een Belgisch bokser.

## Levensloop

In juni 1921 won hij te Parijs de IBU-titel bij de weltergewichten tegen de Fransman Francois Charles, een titel die hij succesvol verdedigde in september 1922 te Antwerpen tegen de Brit Fred Davies. In april 1923 verloor hij deze titel aan de Brit Billy Mack, nadat Hobin werd gediskwalificeerd wegens een lage slag. In mei van datzelfde jaar heroverde hij zijn titel tegen de Fransman Raymond Porcher.
In februari 1924 verdedigde hij te Barcelona zijn titel succesvol tegen de Spanjaard Ricardo Alis. Op 19 augustus van hetzelfde jaar gaat hij in het Antwerps Rubenspaleis het gevecht aan met Len Johnson welk eindigde als onbeslist in het gevecht maar met winst op de punten in het voordeel van Hobin. Dit werd door de entourage van Johnson natuurlijk anders gezien.
In september 1925 verloor hij zijn titel na een forfait tegen de Italiaan Mario Bosisio nadat hij er niet in was geslaagd zijn gewicht te behalen.
* (en) Fiche Piet Hobin; BoxRec
* FOURNY André-Arnaud; Dictionnaire de la boxe; Perrin (2018); ISBN 9782262079116
* ↑ (fr) Fiche Piet Hobin; BnF Data
* ↑ Engels Wikipedia-artikel over Len Johnson.
# Piet Honingh

Piet Honingh (Winkel, 1935) is een Nederlandse klarinettist. Hij was soloklarinettist in het Koninklijk Concertgebouworkest in Amsterdam en hoofdvakdocent klarinet aan het Conservatorium van Amsterdam en Den Haag. Verder speelde hij in het beroemde Danzi Kwintet, een blaaskwintet. Zijn vrouw Ineke Honingh was pianiste, hun dochter Mieke Honingh maakt als altvioliste deel uit van het Metropole Orkest, het Amsterdam Viola Quartet, het Gustav Klimt String Quartet en het Pallas Trio.
* Gemeinsame Normdatei: 129498343
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7871 8929
* Library of Congress Control Number: n81072544
* MusicBrainz: 86f49e51-b21b-4930-a7b1-c989d77e23b2
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007325326205171
* Virtual International Authority File: 15850085
* WorldCat (via VIAF): 15850085