OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lichtbruine schildslak

De lichtbruine schildslak (Testacella haliotidea) is een slakkensoort uit de familie Testacellidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1801 gepubliceerd door Jacques Draparnaud. De soortaanduiding haliotidea verwijst naar het oorvormige uitgroeisel van de rudimentaire schelp, op basis waarvan hij ook tot de "halfnaaktslakken" wordt gerekend.

## Beschrijving

Het schild van het volwassen dier is relatief klein, oorvormig en plat en zit op het achterste deel net voor het uiteinde van het lichaam. Het juveniele dier kan zich in eerste instantie terugtrekken in het slakkenhuisje. Dan blijft de groei van de schelp snel achter bij de groei van het zachte lichaam. Het dier wordt een "semi-naaktslak" in het volwassen stadium. De kleine schelp is 7 tot 8 mm lang en 5 tot 6 mm breed. Het is meestal geelachtig en heeft grove groeistrepen op het oppervlak, waardoor het oppervlak er gerimpeld uitziet. Het dier is uitgestrekt 8 tot 12 cm lang en ongeveer 1 cm breed. In rust trekt het dier samen tot een halfronde vorm. De lichaamskleur varieert van roomgeel tot lichtgeel tot lichtbruin, de voetzool is duidelijk lichter dan de achterkant. De twee zijgroeven beginnen aan de voorkant van de mantel, duidelijk van elkaar gescheiden vlak voor de rudimentaire schelpje.

## Verspreiding en levensstijl

De soort is synantropisch en leeft het liefst in gecultiveerde landschappen zoals tuinen en parken, in het zuiden van het verspreidingsgebied ook op akkers en in wijngaarden. De soort is 's nachts actief en voedt zich met regenwormen, die meestal volledig worden verslonden. Of de lichtbruine schildslak ook andere slakken en mogelijk zelfs soortgenoten eet, wordt in de literatuur betwist. Het verspreidingsgebied strekt zich uit van de Britse Eilanden tot West-Frankrijk en de eilanden in het midden van de Atlantische Oceaan (Azoren, Canarische Eilanden, Madeira). De geïsoleerde gevallen bij Heidelberg in Zuid-Duitsland, in Sleeswijk-Holstein, bij Turijn (Noord-Italië) en op Jutland (Denemarken) worden toegeschreven aan verspreiding. Sinds 2010 wordt deze soort ook aangetroffen in Nederland. Inmiddels is de soort echter niet alleen binnen Europa geïntroduceerd, maar ook in Nieuw-Zeeland en Australië en in Noord-Amerika.
* ↑ Taxonomische informatie over Testacella haliotidea bij Fauna Europaea.
* ↑ Draparnaud, J. P. R. (1801). Tableau des mollusques terrestres et fluviatiles de la France. Montpellier / Paris (Renaud / Bossange, Masson & Besson). 1-116
* ↑ A.J. de Winter en Freddy A.D. van Nieulande. Testacella haliotidea Draparnaud, 1801 in The Netherlands (Gastropoda Pulmonata, Testacellidae). Basteria 75 (1/3): 11-22. Gearchiveerd van origineel op 29 november 2022.
# Kawaguchi

Kawaguchi (川口市, Kawaguchi-shi) is een stad in de Japanse prefectuur Saitama. Op 1 november 2009 had de stad 502.186 inwoners. De bevolkingsdichtheid bedroeg 9010 inw./km². De oppervlakte van de stad is 55,75 km².

## Geschiedenis

Kawaguchi werd op 1 april 1933 een stad (shi). De stad kreeg op 1 april 2001 het statuut van speciale stad.

## Fusies

* Op 11 oktober 2011 werd de stad Hatogaya aangehecht bij Kawaguchi.

## Externe link

* (ja) officiële website van de stad Kawaguchi
* ↑ Japan Geographic Data Center: Fusies in de prefectuur Saitama geraadpleegd op 8 oktober 2010
Steden: Ageo · Asaka · Chichibu · Fujimi · Fujimino · Fukaya · Gyoda · Hanno · Hanyu · Hasuda · Hidaka · Higashimatsuyama · Honjo · Iruma · Kasukabe · Kawagoe · Kawaguchi · Kazo · Kitamoto · Koshigaya · Konosu · Kuki · Kumagaya · Misato · Niiza · Okegawa · Saitama (hoofdstad) · Sakado · Satte · Sayama · Shiki · Shiraoka · Soka · Toda · Tokorozawa · Tsurugashima · Wako · Warabi · Yashio · Yoshikawa Districten: Chichibu · Hiki · Iruma · Kitaadachi · Kitakatsushika · Kodama · Minamisaitama · Osato
Gemeenten per district
Akashi · Atsugi · Chigasaki · Fuji · Fukui · Hachinohe · Hirakata · Hiratsuka · Ibaraki · Ichinomiya · Isesaki · Joetsu · Kakogawa · Kasugai · Kasukabe · Kawaguchi · Kishiwada · Kofu · Koshigaya · Kumagaya · Kure · Matsue · Matsumoto · Mito · Nagaoka · Neyagawa · Numazu · Odawara · Ōta · Sasebo · Sōka · Suita · Takarazuka · Tokorozawa · Tottori · Tsukuba · Yamagata · Yamato · Yao · Yokkaichi
# Perkova (Koersk)

Perkova (Russisch: Перькова) is een dorp (derevnja) in de Russische oblast Koersk, district Oktjabrski, selsovjet Starkovski.

## Geografie

Perkova ligt op het Centraal-Russisch Plateau, op de rivier de Rogozna (de rechter zijrivier van de Sejm), 23 km ten noordwesten van Koersk, 15 km ten noordwesten van Prjamitsyno, 4 km van de selsovjetcenter – Starkovo.

### Klimaat

Net als in de rest van het district, is het lokale klimaat vochtig continentaal, met significante regenval gedurende het hele jaar (Dfb volgens de klimaatclassificatie van Köppen).

## Inwonersontwikkeling

| Jaar | Aantal inwoners |
| 2002 | 38 |
| 2010 | 24 |
Opmerking: Volkstelling

## Economie en infrastructuur

Er zijn 34 huizen in de plaats.

### Verkeer

Perkova ligt 20 km van de federale autoweg M-2 of Krim.
1. Malaja Dolzjenkova · 2. Malaja Dolzjenkova · Adojeva · Aleksejevka · Aljabjeva · Anachina · Andrianovka · Artjoechovka · Avdejeva · Balytsjevo · Bolsjoje Dolzjenkovo · Bolsjoje Gostevo · Bolsjoje Oemrichino · Bykanovo · Djakonovo · Djoemina · Dmitrijevka · Dontsy · Filippova · Gorboelino · Gremjatsjka · Iljitsja · Jakovlevka · Jaksjina · Joerjevka · Kalinovka · Katyrina · Kolosovka · Korabljova · Kosinova · Koerjanov · Lebedin · Lipina · Ljoettsjina · Lobazovka · Lozovskoje · Malaja Gosteva · Malaja Oemrichina · Maljoetina · Maslova · Michajlovka · Mitrofanova · Nikolskoje · Nizjnjaja Gorboelina · Nizjnjaja Malychina · Nizjnjaja Mazneva · Nizjnjaja Plaksina · Nizjnjaja Vorobzja · Ochotsjevka · Ozerki · Perkova · Pervomajski · Plotava · Pokrovski · Pokrovskoje · Polovneva · Pozdnjakova · Provotorova · Prjamitsyno · Pyzjova · Repina · Reoetova · Rojkovo · Rozjkova · Sjatov · Sjoeklinka · Sejmski · Semenichina · Skripkin · Soboleva · Sokolovka · Sorokina · Sovetskaja Derevnja · Starkovo · Stojanova · Stresjnevka · Stresjnevski · Soechodolovka · Sviridova · Tsjerkassy · Tsjermosjnoj · Tsjernitsyno · Vanina · Verchnije Postojalyje Dvory · Verchnjaja Gorboelina · Verchnjaja Malychina · Verchnjaja Mazneva · Voloboejevo · Zakoebanovka · Zaretsje · Zjoeravlinka · Zjoeravlino · Zjoeravlinski
* ↑ (ru) Удобный сервис отслеживания посылок!. ГдеПосылка.ру. Geraadpleegd op 19 maart 2022.
* ↑ (ru) Postcodes voor Rusland. Oblast Koersk, district Oktjabrski. ruspostindex.ru. Geraadpleegd op 19 maart 2022.
* ↑ (ru) Postcodes voor district Oktjabrski, oblast Koersk. ruspost.indexe.info. Geraadpleegd op 19 maart 2022.
* ↑ (ru) Справочник кодов общероссийских классификаторов. classinform.ru. Geraadpleegd op 19 maart 2022.
* 1 2 (ru) Отчет об объекте недвижимости: деревня Перькова. publichnaya-kadastrovaya-karta.com. Geraadpleegd op 19 maart 2022.
* ↑ (ru) Климат Курской области. trasa.ru. Geraadpleegd op 19 maart 2022.
# Under the Dome (muziekgroep)

Under The Dome is een muziekgroep uit het Verenigd Koninkrijk, die albums uitgeeft/uitgaf sinds 1997. Under the Dome speelt elektronische muziek dicht tegen de Berlijnse School aan. Er kan een vergelijking gemaakt worden met Tangerine Dream uit hun beginperiode. De band bestaat/bestond uit twee leden Colin Anderson en Grand Middleton. De band stond op het punt van doorbreken eind jaren 90, maar het is er nooit van gekomen. De elektronische muziek, ook die van de Berlijnse School, bevindt zich in de marge van de popmuziek. Een aantal albums is verschenen bij een platenlabel, latere albums zijn alleen downloads, doch soms bij gespecialiseerde bedrijven als Cd-r te bestellen.
De naam van de groep heeft niets te maken met het boek van Stephen King Under the Dome (Gevangen) uit 2009.

## Discografie

* The Heavens (1997)
* The Earth (1997)
* The Demon Haunted World (1998)
* Bellerophon (2002)
* Dome Roots Collection (2003)
* Wot No Colin? (2003)
* Over the Pond (2004)
* Colin Woz 'Ere (2005)
* Live@HJ7 (2008)
# Mark Donohue

Mark Neary Donohue, Jr. (Summit (New Jersey), 18 maart 1937 - Graz, Oostenrijk, 19 augustus 1975) was een Amerikaans Formule 1-coureur. Hij reed in 1971, 1974 en 1975 16 Grands Prix voor het team Penske. In 1969 won hij de 24 uur van Daytona (veertig jaar later werd deze race ook gewonnen door zijn zoon David). Hij won ook in 1969 de titel "rookie of the year" op Indianapolis, drie jaar later in 1972 won hij de Indy 500. In 1971 haalt Donohue het podium voor Penske tijdens de Grand Prix van Canada.
Hij besloot later te stoppen met racen en als manager zijn carrière voort te zetten, maar keerde weer terug op de baan op Zeltweg. Hier ging het fout toen Donohue crashte tijdens de training voor de Grand Prix Formule 1 van Oostenrijk 1975. Donohue leek eerst met de schrik vrij te komen, maar in het ziekenhuis bezweek hij 3 dagen later aan ernstig hersenletsel. Bij de crash verloren ook twee marshalls het leven.
# C♯

C♯ kan verwijzen naar:
* Cis (muziek), een muzieknoot
* C Sharp, een programmeertaal
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van C♯ en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Hexechamaesipho

Hexechamaesipho is een zeepokkengeslacht uit de familie van de Chthamalidae. De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Poltarukha.

## Soort

De volgende soort is bij het geslacht ingedeeld:
* Hexechamaesipho pilsbryi (Hiro, 1936)
* ↑ Poltarukha, O. P. (1996) Composition, phylogeny and position in system of the subfamily Notochthamalinae (Crustacea, Chthamalidae). Zoologicheskiy Zhurnal, 75(7): 985–994 (ru)
# Le Châtelard (Savoie)

Le Châtelard is een gemeente in het Franse departement Savoie (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 595 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Chambéry.

## Geografie

De oppervlakte van Le Châtelard bedraagt 18,2 km², de bevolkingsdichtheid is 32,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Le Châtelard (Savoie) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Kilsmo

Kilsmo is een plaats in de gemeente Örebro in het landschap Närke en de provincie Örebro län in Zweden. De plaats heeft 274 inwoners (2005) en een oppervlakte van 50 hectare.
De plaats ligt aan de spoorweg Västra stambanan en aan het meer Sottern. De dichtstbijzijnde "grote stad" is Örebro, deze stad ligt 30 kilometer ten noordwesten van de plaats.
# Urodiabunus

Urodiabunus is een geslacht van hooiwagens uit de familie Gonyleptidae. De wetenschappelijke naam Urodiabunus is voor het eerst geldig gepubliceerd door Mello-Leitão in 1935.

## Soorten

Urodiabunus is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Urodiabunus arlei
* ↑ Hallan J. (2005) Gonyleptidae in SYNOPSIS OF THE DESCRIBED OPILIONES OF THE WORLD
# Martimorivier

De Martimorivier (Martimojoki) is een Finse rivier de stroomt in de regio Lapland. De rivier ontstaat nabij het dorpje Martimo. De rivier stroomt westwaarts en maakt deel uit van het stroomgebied van de Torne. Ze is ruim 42 kilometer lang.
# Cytheropteron guerneti

Cytheropteron guerneti is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Cytheruridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Yasuhara, Okahashi & Cronin.
# Heterusia monospilata

Heterusia monospilata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1874 door Snellen.
# Eurotransplant

Eurotransplant, voluit: Eurotransplant International Foundation is een internationale non-profit organisatie verantwoordelijk voor werving en coördinering van donororganen voor transplantaties in België, Duitsland, Hongarije, Kroatië, Luxemburg, Nederland, Oostenrijk en Slovenië.
De organisatie is in 1967 opgericht door de Nederlandse immunoloog Jon van Rood (1926-2017) en wettelijk vastgelegd op 12 mei 1969. Het hoofdkantoor is gevestigd in Leiden.
Alle transplantatieklinieken, weefseltyperingslaboratoria en ziekenhuizen in de lidstaten waar orgaandonaties plaatsvinden, zijn inbegrepen in de uitwisseling. Eurotransplant helpt bij het coördineren van het werk in deze instellingen, met als doel de gedoneerde organen efficiënt toe te wijzen en te verdelen. De groep promoot ook onderzoek naar transplantatie en probeert het publiek bewust te maken van de voordelen van donatie.
In 2016 en 2017 had Kroatië het hoogste donorpercentage onder de landen die lid zijn van de Eurotransplant, respectievelijk 35,8 en 31,8 per miljoen mensen van de bevolking.

## Vergelijkbare instellingen
### Multinationaal (net als Eurotransplant)

* Scandiatransplant in Denemarken, Finland, IJsland, Noorwegen en Zweden
* Balttransplant in Estland, Letland en Litouwen
* Grupo Punta Cana voor Latijns-Amerikaanse Staten
* Australian and New Zealand Cardiothoracic Organ Transplant Registry (ANZCOTR) in Australië en Nieuw-Zeeland

### Nationaal

* Francetransplant in Frankrijk
* Swisstransplant in Zwitserland
* United Kingdom Transplant Support Services Authority (UKTSSA) in het Verenigd Koninkrijk
* United Network for Organ Sharing (UNOS) in de Verenigde Staten
# Le Châtelet

Le Châtelet is de naam van een aantal (voormalige) Franse gemeenten:
ook:
    Le Châtelet-en-Brie, Seine-et-Marne
    Le Châtelet-sur-Meuse, Haute-Marne
    Le Châtelet-sur-Retourne, Ardennes
    Le Châtelet-sur-Sormonne, Ardennes
# Kilsund

Kilsund is een plaats in de Noorse gemeente Arendal, provincie Agder. Kilsund telt 705 inwoners (2007) en heeft een oppervlakte van 1,1 km².
Kilsund was de hoofdplaats van de voormalige gemeente Flosta.
# Urodonta viridimixta

Urodonta viridimixta is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1861 door Bremer.
# Peramphithoe baegryeongensis

Peramphithoe baegryeongensis is een vlokreeftensoort uit de familie van de Ampithoidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Kim & Kim.
# Marianne Weber

Marianne Weber kan verwijzen naar:
* Marianne Weber (socioloog); een Duits sociologe en feministe
* Marianne Weber (zangeres); een Nederlandse zangeres
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Marianne Weber en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Cultellus philippianus

Cultellus philippianus is een tweekleppigensoort uit de familie van de Pharidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Dunker.
# Heikertingerella polychroma

Heikertingerella polychroma is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1999 gepubliceerd door Savini.
# Eurotrochilus

Eurotrochilus is een geslacht van uitgestorven kolibrie-achtigen uit het Vroeg-Oligoceen van Europa.

## Fossiele vondsten

Het geslacht Eurotrochilus leefde in het Vroeg-Oligoceen (34-28 miljoen jaar geleden) met fossiele vondsten in Duitsland (E. inexpectus), Frankrijk en Polen (E. noniewiczi). De twee soorten onderscheiden zich van elkaar door andere proporties van de boven- en onderarm.
Eurotrochilus inexpectus is bekend uit de Rauenberg Lagerstätte bij Wiesloch-Frauenweiler in Baden-Württemberg. Fossielen uit de Rauenberg Lagerstätte zijn van uitstekende kwaliteit met volledige gearticuleerde skeletten en resten van zacht weefsel. De afzettingen wijzen op een kustgebied met een ondiepe warme zee omgeven door subtropisch loofbos. Eurotrochilus deelde het leefgebied met onder meer zandhoenders, spechtvogels, todies, muisvogels, trogons en zangvogels.

## Kenmerken

Eurotrochilus was een duidelijke tussenvorm tussen de basale kolibrie-achtigen uit de Jungornithidae en de echte kolibries. De bouw van de vingerkootjes wijkt nog af van de kolibries, maar andere uiterlijke kenmerken waren karakteristiek voor kolibries. Eurotrochilus was ongeveer 9 cm lang met een sterk verlengde bek, kleine, driehoekige vleugels, een vierkante staart en kleine poten. Eurotrochilus had aanpassingen voor een helikoptervlucht in de vleugelbotjes. De snavel was met een lengte van 15-20 mm 2,5 keer zo groot als de kop. Het grote tongbeen wijst op een lange, protactiele tong zoals bij kolibries. Zeer waarschijnlijk was Eurotrochilus net als de echte kolibries een nectareter.
* ↑ (en) New specimens of the avian taxa Eurotrochilus (Trochilidae) and Palaeotodus (Todidae) from the early Oligocene of Germany. G Mayr & N Micklich. Paläontologische Zeitschrift (2010).
* ↑ (en) Old World fossil record of modern-type hummingbirds. G Mayr et al. Science (2004).
* ↑ (en) The Rauenberg fossil Lagerstätte (Baden-Württemberg, Germany): a window into early Oligocene marine and coastal ecosystems of Central Europe. EE Maxwell. Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology (2016).
* ↑ (en) Fossil hummingbirds in the Old World. G Mayr. Biologist (2005).
# Le Châtelet-sur-Sormonne

Le Châtelet-sur-Sormonne is een gemeente in het Franse departement Ardennes (regio Grand Est) en telt 170 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Charleville-Mézières.

## Geografie

De oppervlakte van Le Châtelet-sur-Sormonne bedraagt 10,0 km², de bevolkingsdichtheid is 17,0 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Le Châtelet-sur-Sormonne met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Kasteel Ten Bieze

Het Kasteel Ten Bieze of Kasteel van Beerlegem is een kasteel in de stijl van de rococoënde barok met een park en bos van 60 hectare op het grondgebied van Beerlegem, een deelgemeente van Zwalm in de provincie Oost-Vlaanderen in België. Het huidige kasteel werd rond 1730 gebouwd in de Munkbosbeekvallei op dezelfde plaats als het vroegere kasteel van de heren van Beerlegem, dat voor het eerst vermeld wordt onder heer Diederik van Beerlegem in 1096. In 1680 (na de plundering van hun kasteel 'Ter Saelen' in Destelbergen door de troepen van Lodewijk XIV) kocht Lupus Maria (of Lopez) Rodriguez d'Evora y Vega de heerlijkheid met het kasteel van Beerlegem.

## Details/architectuur

Het kasteel is een rechthoekig gebouw met aan de voor- en achterkant een trap die uitkomt bij een in het midden gelegen deur. Boven de middenpartij met drie traveeën bevinden zich aan elke kant frontons met elf traveeën met het gebeeldhouwde wapenschild van de markies van Rode. Tussen 1862 en 1867 werden twee zijvleugels van één travee aan het gebouw toegevoegd. De Onze-Lieve-Vrouwekapel draagt het wapenschild van de heren van Rode. Voor het kasteel ligt het neerhof, twee langgerekte gebouwen van elf traveeën uit 1773-1783 die aan de oost- en westkant de toegang vormen tot het kasteel. Bij de ingang van het kasteel ligt een ijskelder uit 1843.
Op de westelijke hoek van het kasteelplein staat sinds 1969 de schandpaal van Beerlegem uit Balegemse steen, die tijdens de Franse Revolutie werd verborgen en later werd teruggeplaatst op een eilandje ten noordwesten van het kasteel. Op de zuidelijke hoek van het kasteelplein staat de schandpaal uit grijze hardsteen van de heerlijkheid Welle-Schelderode (een gehurkte leeuw met een wapenschild). Op de oostelijke hoek van het kasteelplein staat de schandpaal van de heerlijkheid Gontrode, een gehurkte leeuw met een wapenschild omgeven door een mantel. Op de noordelijke hoek van het kasteelplein staat de schandpaal van de heerlijkheid Oosterzele (een gehurkte leeuw met een wapenschild).
Het monumentale smeedijzeren hek werd geplaatst in 1861. Het kasteel wordt omgeven door een parkgebied deels in Engelse en deels in Franse stijl een dicht bos vol oude beuken en eiken. In het domein ligt een visrijke vijver. Die vijver en de slotgrachten worden gevoed door de Munkbosbeek die door het bos stroomt en door een dertiental bronnen. In het kasteelbos met dreven van eik en tamme kastanje bevindt zich het gebouw 'De Kluize' en de bron 'Het Wijnhuizeke'. Voor het kasteel staat een libanonceder die volgens de legende door Jan Zonder Vrees zou zijn meegebracht van de laatste kruistocht uit het Heilig Land. De boom dateert volgens dendrologisch onderzoek van rond 1400. Het domein is eigendom van de Graaf d'Ursel de Bousies, een afstammeling van de vroegere eigenaren, de markiezen van Rode uit de familie Rodriguez d'Evora y Vega. Het kasteeldomein is niet toegankelijk voor het publiek.
Op het domein is een voor Europa uniek wisterium aangelegd, een tuin met talloze variëteiten blauweregen.
Het huidige kasteel van Beerlegem wordt bewoond door Hubert d'Ursel de Boussies.

## Afbeeldingen

* de Munkbosbeek in het kasteelbos
# Peromyscus grandis

Peromyscus grandis is een zoogdier uit de familie van de Cricetidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Goodwin in 1932.

## Voorkomen

De soort komt voor in Guatemala.
* ↑ (en) Peromyscus grandis op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Culter

Culter is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van karpers (Cyprinidae).

## Soorten

* Culter alburnus Basilewsky, 1855
* Culter flavipinnis Tirant, 1883
* Culter oxycephaloides Kreyenberg & Pappenheim, 1908
* Culter recurviceps (Richardson, 1846)
# Hidde Jan Rijkeboer

Hidde Jan Rijkeboer (Steenwijk, 28 oktober 1909 - Vught, 4 september 1944) was een Nederlandse verzetsstrijder tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Rijkeboer was leraar op de Kweekschool te Meppel. Hij raakte betrokken bij het verzet, toen hij in 1941 gevraagd werd door Albert van Spijker om hieraan mee te doen. Hij was betrokken bij velerlei verschillende verzetsacties. Na zijn arrestatie door verraad werd hij opgesloten in de gevangenis van Scheveningen (Oranjehotel) en veroordeeld. Hij kwam om in kamp Vught.
In 1948 verscheen een In Memoriam artikel over Rijkeboer in een boek van H. van Dijk, J. Poortman en G.P. Ravensloot: Gedenkboek van de Meppeler Onderwijzers opleiding, ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan. 1846-1946. Ook diens collega-docenten die in de oorlog waren overleden door toedoen van de Duitsers vanwege hun verzetsactiviteiten, Jan Schrotenboer, Hylle De Vries en Willem Frederik Jonkman worden hierin besproken.