OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Fontenay-le-Pesnel

Fontenay-le-Pesnel is een gemeente in het Franse departement Calvados (regio Normandië). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Caen. Fontenay-le-Pesnel telde op 1 januari 2021 1.217 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Fontenay-le-Pesnel bedroeg op 1 januari 2021 10,07 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 120,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Fontenay-le-Pesnel met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
* 1 2 Populations légales 2021.
# Ventichthys

Ventichthys is een monotypisch geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van naaldvissen (Ophidiidae).

## Soort

* Ventichthys biospeedoi Nielsen, Møller & Segonzac, 2006
* ↑ (en) Ventichthys. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Florian Fuchs

Florian Fuchs (Hamburg, 10 november 1991) is een Duits hockeyer die sinds 2016 uitkomt voor HC Bloemendaal. Eerder speelde Fuchs voor Uhlenhorster HC in Hamburg. Met Bloemendaal won Fuchs de Euro Hockey League in 2018, en het Nederlandse kampioenschap in 2019.
In 2009 debuteerde Fuchs in de Duitse nationale ploeg. Met het Duitse team werd hij olympisch kampioen in 2012 en Europees kampioen in 2011 en 2013.

## Internationale erelijst

| Jaar | Toernooi | Plaats | Resultaat |
| 2010 | Wereldkampioenschap | New Delhi, India | 2 |
| 2011 | Europees kampioenschap | Mönchengladbach, Duitsland | 1 |
| 2012 | Olympische Zomerspelen | Londen, Verenigd Koninkrijk | 1 |
| 2013 | Europees kampioenschap | Boom, België | 1 |
| 2014 | Champions Trophy | Bhubaneswar, India | 1 |
| 2015 | Europees kampioenschap | Londen, Verenigd Koninkrijk | 2 |
| 2016 | Olympische Zomerspelen | Rio de Janeiro, Brazilië | 3 |
* ↑ Rogier van 't Hek, Nederland gaf de Duitse tophockeyer Florian Fuchs nieuwe energie. NRC (10 maart 2019). Gearchiveerd op 4 juli 2022. Geraadpleegd op 6 juni 2019.
* ↑ Florian Fuchs. hoofdklassehockey.nl. Geraadpleegd op 6 juni 2019.
* ↑ Bloemendaal wint de Euro Hockey League op wilskracht. Trouw (28 mei 2018). Gearchiveerd op 6 juni 2019. Geraadpleegd op 6 juni 2019.
* ↑ Florian Fuchs. teamdeutschland.de. Gearchiveerd op 6 juni 2019. Geraadpleegd op 6 juni 2019.
Oskar Deecke · Florian Fuchs · Moritz Fürste · Martin Häner · Tobias Hauke · Oliver Korn · Maximilian Müller · Jan-Philipp Rabente · Thilo Stralkowski · Max Weinhold · Christopher Wesley · Benjamin Weß · Timo Weß · Matthias Witthaus · Christopher Zeller · Philipp Zeller · Coach: Markus Weise
Linus Butt · Florian Fuchs · Moritz Fürste · Mats Grambusch · Tom Grambusch · Martin Häner · Tobias Hauke · Timm Herzbruch · Nicolas Jacobi · Matthias Müller · Timur Oruz · Christopher Rühr · Moritz Trompertz · Niklas Wellen · Christopher Wesley · Martin Zwicker · Coach: Valentin Altenburg
# Frederikus Jacobus Oushoorn

Frederikus Jacobus Oushoorn (Fr.J. Oushoorn, Rotterdam, 2 maart 1862 – aldaar, 13 november 1890) was een Nederlands musicus.
Hij was zoon van muzikant/muziekleraar Frederikus Oushoorn en Johanna Adriana van der Vall. Broers Hugo Oushoorn en Jacobus Hendrikus Oushoorn verdiende hun geld ook met muziek. Hijzelf bleef ongehuwd.
Zijn eerste stappen in de muziek werden gezet aan de hand van zijn vader. Reeds op negenjarige leeftijd werd hij leerling aan de Muziekschool der Toonkunst. Hij studeerde er piano bij Woldemar Bargiel, Max van der Sandt en Friedrich Gernsheim en viool bij Emanuel Wirth en Hermann Csillag. Muziektheorie ontving hij van Theodoor Verhey. In 1866 werd hij violist in het orkest van de Hoogduitsche Opera in Rotterdam. In 1881 maakte hij samen met zanger Conrad Behrens een concertreis door Noorwegen. Er volgden kunstreizen door geheel Europa, waarbij hij aan diverse hoven speelde. Eenmaal terug in Nederland sloot hij zich weer aan bij de Hoogduitse Opera, maar dan als altist. Dat kwam van pas, want in 1888/1889 was hij altist in het strijkkwartet van Robert Heckmann uit Keulen. Daarna volgde een kortstondige verbintenis bij het Concertgebouworkest om op 1 september 1889 weer naar het operaorkest terug te keren; het was van korte duur.
* Henri Viotta, Lexicon der Toonkunst, deel III, 1883, pagina 504
* J.H. Letzer: Muzikaal Nederland 1850-1910. Bio-bibliographisch woordenboek van Nederlandsche toonkunstenaars en toonkunstenaressen - Alsmede van schrijvers en schrijfsters op muziek-literarisch gebied, 2. uitgaaf met aanvullingen en verbeteringen. Utrecht: J. L. Beijers, 1913, pagina 132
# Vernosc-lès-Annonay

Vernosc-lès-Annonay is een gemeente in het Franse departement Ardèche (regio Auvergne-Rhône-Alpes). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Tournon-sur-Rhône. Vernosc-lès-Annonay telde op 1 januari 2021 2.648 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Vernosc-lès-Annonay bedroeg op 1 januari 2021 16,08 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 164,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Vernosc-lès-Annonay met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Vernot

Vernot is een gemeente in het Franse departement Côte-d'Or (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 75 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Dijon.

## Geografie

De oppervlakte van Vernot bedraagt 12,3 km², de bevolkingsdichtheid is dus 6,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Vernot met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Vernonvilliers

Vernonvilliers is een gemeente in het Franse departement Aube (regio Grand Est) en telt 83 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Bar-sur-Aube.

## Geografie

De oppervlakte van Vernonvilliers bedraagt 7,9 km², de bevolkingsdichtheid is dus 10,5 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Vernonvilliers met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Ventrifossa fusca

Ventrifossa fusca is een straalvinnige vissensoort uit de familie van rattenstaarten (Macrouridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Okamura.
# Ventrifossa gomoni

Ventrifossa gomoni is een straalvinnige vissensoort uit de familie van rattenstaarten (Macrouridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Iwamoto & Williams.
# Ventrifossa macropogon

Ventrifossa macropogon is een straalvinnige vissensoort uit de familie van rattenstaarten (Macrouridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Marshall.
* ↑ (en) Ventrifossa macropogon op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Ventrifossa macropogon. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Forest Swords

Forest Swords is de artiestennaam van Matthew Barnes, een Engelse producer en kunstenaar.

## Discografie

* Dagger Paths (2010, ep)
* Engravings (2013)
* Compassion (2017)
# Venturia mayi

Venturia mayi is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Wahl in 1987.
# Venturia maynei

Venturia maynei is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cameron in 1912.
# Venturia minuta (sluipwesp)

Venturia minuta is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Maheshwary in 1977.
# Vertakkingsfactor

In de informatica en speltheorie is de vertakkingsfactor van een boomstructuur het aantal kinderen van een knoop. Als dit aantal niet voor alle kinderen hetzelfde is dan kan een gemiddelde vertakkingsfactor berekend worden.
In bijvoorbeeld schaken heeft een knoop in de spelboom halverwege het spel gemiddeld een vertakkingsfactor van 35. Elke knoop in de spelboom representeert een geldige toestand van het schaakbord en vanuit elke knoop kan de speler gemiddeld 35 geldige zetten doen.
Het uitputtend doorzoeken van de spelboom met brute force is vaak niet mogelijk naarmate de (gemiddelde) vertakkingsfactor groter wordt. Het aantal knopen groeit namelijk exponentieel (een combinatorische explosie) met elke laag van de boom. Als de vertakkingsfactor 10 is, dan heeft de wortel 10 kinderen, die elk ook weer 10 kinderen hebben (in totaal 10$^2$ = 100 knopen) met ook weer 10 kinderen (10$^3$ = 1000 knopen), enzovoort. Meer algemeen bestaat een boom met diepte d en vertakkingsfactor b uit b$^d$ knopen.
De gevolgen van deze combinatorische explosie kunnen beperkt worden door de boom op een zekere diepte af te kappen en niet dieper in de boom te zoeken. Een andere manier is het wegsnijden van delen van de boom waarvan bekend is dat die niet langer relevant zijn, bijvoorbeeld met alpha-beta pruning ('pruning' is 'snoei').
* ↑ H.J. van den Herik - Computerschaak, schaakwereld en kunstmatige intelligentie, Academic Service, ISBN 90 62 33 093 2
* ↑ (en) Chess Programming Part IV: Basic Search, GameDev.net
# Vertakt schaafstro

Vertakt schaafstro (Equisetum ×moorei, synoniemen: Equisetum moorei, Equisetum occidentale) is een overblijvende plant, die behoort tot de paardenstaartfamilie (Equisetaceae). Het is een hybride van schaafstro (Equisetum hyemale) en vertakte paardenstaart (Equisetum ramosissimum). Het aantal chromosomen is 2n=216.
De plant wordt 100-120 cm hoog en heeft wortelstokken. De bleekgroene, 4-6 mm dikke, erg ruwe, holle stengel is meestal niet vertakt of alleen bovenaan. De in kransen staande bladeren bestaan uit kleine schubben, waarbij de bladscheden grotendeels met elkaar vergroeid zijn tot een stengelschede. Op de stengel zitten 10-30 matig diepe groeven en stengelscheden met evenzoveel tanden. De gelede stengel heeft een centrale holte waaromheen twee ringen bijholten, respectievelijk de carinale en valleculaire holte. De centrale holte is ongeveer de helft van de diameter van het internodium tot drievijfde van de diameter van het internodium. De stengelscheden, behalve de bovenste, hebben een lange witachtige zone omgeven door twee zwarte banden. De bovenste stengelscheden zijn groen en hebben geen zwarte band aan de onderzijde. De tanden van de stengelschede vallen vrij vroeg af. Van soortgelijke soorten verschilt vertakt schaafstro door de aanwezigheid van kiezelinsluitingen onderaan in de vorm van dwarsribben en bovenaan als puntjes. De plant is steriel.
* Illustratie
* Herbarium exemplaar
* Stengel met stengelscheden
* Stengel met dwarsdoorsnede
Vertakt schaafstro staat op zonnige, zelden iets beschaduwde, droge, zandige en grindige bodems. Het is een soort van milieus die aan erosie en instabiliteit onderhevig zijn en de soort staat dan ook in tamelijk droge, pioniervegetaties, op hellingen en plaatsen waar grind gewonnen wordt. De plant wordt gevonden langs de grote rivieren en in de duinen, daarnaast langs spoorwegtrajecten in Holland, Utrecht en Gelderland. De soort wordt aangetroffen op plaatsen waar de arealen van de beide stamouders elkaar overlappen. Ze is van schaafstro te onderscheiden door haar steriliteit, de verminderde winterhardheid, de minder snel afvallende tanden en het feit dat de kiezelafzettingen op de ribben samenvloeien tot dwarsbandjes.
# Venturia rufiventris

Venturia rufiventris is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Schrottky in 1902.
# Venturia quadrata

Venturia quadrata is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Maheshwary in 1977.
# Forelzalmen

Forelzalmen (Erythrinidae) zijn een familie van straalvinnige vissen uit de orde van Karperzalmachtigen (Characiformes).

## Geslachten

* Erythrinus Scopoli, 1777
* Hoplerythrinus T. N. Gill, 1896
* Hoplias T. N. Gill, 1903
# Fort van St. Elisabeth

Het Fort van St. Elisabeth (Oekraïens: Фортеця Святої Єлисавети) is een voormalig aarden fort in de stad Kropyvnytsky, in het geografische centrum van het huidige Oekraïne, en het belangrijkste symbool van de stad.

## Geschiedenis

Na de vorming van Nieuw-Servië op het land van het Kozakken-Hetmanaat, werd het fort opgericht om de gebieden van Servische kolonisten te beschermen tegen Tataarse invallen. Het fort van St. Elizabeth werd gebouwd volgens het decreet van de Senaat, dat ook Nieuw-Servië creëerde. Het decreet werd op 4 januari 1752 ondertekend door keizerin Elisabeth I. Op basis van het decreet ontving de Servische kolonel Ivan Horvath een certificaat van waardering en ontving Ivan Glebov een instructie. Het regiment Zaporozje-Kozakken (1.390 man) arriveerde om het fort te bouwen en voltooide de belangrijkste werken in vier maanden: van juni tot oktober 1754. Tijdens de werkzaamheden stierven 72 Kozakken, werden 233 ziek en vluchtten er 855 naar Sitsj.
Het fort van St. Elizabeth werd slechts eenmaal door een vijand belegerd. Dit gebeurde tijdens de Russisch-Turkse Oorlog (1768-1774), waarvan de eerste campagne in 1769 begon met de invasie van de Krim-kan Kirim Girey in Nieuw-Rusland. Op 4 januari stak het 70.000 man sterke Turks-Tataarse leger onder leiding van hem de grens over en op 7 januari stopte het nabij het station. Generaal Isakov verschansde zich met het garnizoen en lokale bewoners in het fort. De Krim soldaten plunderden de omliggende dorpen en maakten lokale bewoners tot slaaf, maar de verdedigers van de stad sloegen met succes de Tataarse aanvallen af en joegen de indringers weg. Het was de laatste campagne van de Krim-Tataren in Nieuw-Rusland.
Vanaf 1775 was het fort defensief niet meer van belang. Na 1784 werd het geleidelijk aan ontmanteld. In 1794 lagen er nog 162 kanonnen opgeslagen. Kanonnen en artillerievoorraden werden overgebracht naar de grenssteden, voornamelijk naar Cherson. In april 1795 werden vijf kanonnen naar Novomyrhorod gestuurd. In het voormalige fort bleven twee kanonnen bewaard, ze zijn op stenen sokkels geïnstalleerd bij de voormalige hoofdpoort.
De definitieve opheffing van het fort vond plaats op 15 maart 1805. Het garnizoen werd ontbonden, maar de kazerne huisvestte nog jarenlang een bataljon militairen. De plattegrond van het fort staat afgebeeld op het wapenschild van de stad.
Op het voormalige fort bevinden zich herdenkingscomplexen die gewijd zijn aan de helden van de Tweede Wereldoorlog en de Russisch-Oekraïense Oorlog. In 2016 werd ook een gedenkteken voor de slachtoffers van de Holodomor opgericht (de stad verloor 2.238 inwoners tijdens de kunstmatige hongersnood van 1932-1933)..
In de zomer van 2021 bezocht een buitenlandse blogger dit fort voor het eerst. Alex van Terheyden, op YouTube bekend als de Wondering Englishman Tijdens zijn reis door Oekraïne bezocht hij de stad en maakte een videotour van 45 minuten langs de belangrijkste bezienswaardigheden van de stad, waarbij hij ook aandacht besteedde aan dit fort.
# France 5

France 5 is een van de publieke omroepzenders van Frankrijk en is onderdeel van France Télévisions. De zender is opgericht op 13 december 1994. De programma's zijn gericht op onderwijs, wetenschap en kennis. Het kanaal zendt talk-shows, culturele programma's en documentaires uit.

## Geschiedenis

Bij de start van de zender in 1994 kreeg de zender de naam La Cinquième (de vijfde). Vanaf januari 2002 werd de zender toegevoegd aan de openbare omroep van Frankrijk en kreeg het de naam France 5 (Frankrijk 5). Ook werd het toen een 24 uurskanaal.

## Ontvangst

France 5 is in Frankrijk voor iedereen te ontvangen via TNT, kabel-tv en satelliet. Ook in het buitenland zoals België is de zender te ontvangen.
# Franse parlementsverkiezingen 1924

Op 11 mei 1924 werden er in Frankrijk parlementsverkiezingen gehouden die door het centrum-linkse Cartel des Gauches onder aanvoering van de socialistische Section Française de l'Internationale Ouvrière werden gewonnen. Het centrum- en centrum-rechtse Bloc National was de grote verliezer. Als resultaat werd een centrumlinks kabinet gevormd onder premier Édouard Herriot.

## Uitslag

| Partij | % | Zetels |
| Conservatieven en Onafhankelijken (Conservateurs et Indépendants) | 4,2% | 25 |
| Republikeinse Unie (Union Républicaine) | 35,3% | 204 |
| Onafhankelijke Radicalen (Radicaux Indépendants) Radicaal-Socialistische Partij (Parti Radical-Socialiste) | 17,9% | 162 |
| Republikeins-Socialistische Partij (Parti Républicain-Socialiste) Franse Sectie van de Arbeiders Internationale (Section Française de l'Internationale Ouvrière) | 20,1% | 104 |
| Communistische Partij van Frankrijk (Parti Communiste Français) | 9,8% | 26 |
| Overigen | 0,1% | - |
| Totaal | 100% | 574 |
# Florémont

Florémont is een gemeente in het Franse departement Vosges (regio Grand Est) en telt 446 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Épinal.

## Geografie

De oppervlakte van Florémont bedraagt 8,1 km², de bevolkingsdichtheid is 55,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Florémont met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Friedewald

Friedewald kan verwijzen naar:
* Friedewald (Hessen), een gemeente in de Duitse deelstaat Hessen
* Friedewald (Westerwald), een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Friedewald en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Flying Cloud (schip, 1851)

De Flying Cloud was een van de hoogtepunten uit de maritieme geschiedenis. De Flying Cloud is een van de grootste meermast-klippers, een van de beroemdste theeklippers, het is een van de snelste (zo niet de snelste) klippers die ooit gebouwd is.
Het schip werd in 1851 door de werf afgeleverd en verkocht aan Grinnell, Minturn & Company uit New York. Op de eerste reis, startend op 2 juni 1851, brak de klipper alle records, met een reis van New York naar San Francisco in 89 dagen en 21 uur. En dat voor een tijd dat die tocht voor normale schepen 150 dagen was, voor klippers 120 dagen. Slechts een enkele klipper had de route eerder in minder dan 100 dagen afgelegd. Schipper was Josiah P. Creesy, zijn navigator was zijn vrouw, Eleanor Creesy, die zich gespecialiseerd had in de kennis van wind en stromingen.
Het record werd door de Flying Cloud zelf in 1854 nog verbeterd tot 89 dagen en 8 uur. Daarna was er nog één schip in die tijd sneller (de Andrew Jackson, in 1860, 89 dagen en 4 uur), waarna het record meer dan honderd jaar bleef staan tot een verbetering door een modern schip in 1988.
De klipper zou in de eerste reizen op Huangpu (China, haven van Kanton) varen, om daar thee te laden en de thee naar New York brengen. Op een van de reizen liep het schip bij Huangpu op een rif, met als gevolg dat gedurende de hele terugreis de bemanning moest pompen om de lading droog te houden.
In 1856, onder kapitein Reynard, kwam het schip in zeer slecht weer en moest het in Rio de Janeiro aanleggen om opnieuw getuigd te worden, in 5 weken werden alle masten gekapt en vernieuwd. In het vervolg van de tocht naar San Francisco boekte de Flying Cloud nog wel een ander record: het dagrecord van de verst afgelegde afstand op 1 dag: 402 zeemijl. Vanaf die tijd ging het minder voorspoedig met het schip. Meermalen werd het schip opgelegd, en pas in 1859 ging het, na verkocht te zijn aan een Engelse reder, weer zeilen, en werden tochten tussen Engeland, Australië en Hongkong gevaren.
Drie jaar later werd het schip weer verkocht en ging het voor de Black Ball Line varen tussen Engeland en de VS. In 1871 kwam er weer een nieuwe eigenaar.
In 1874 liep het schip vast op Beacon Island bij Saint John in New Brunswick. De kiel was beschadigd en het schip kreeg in 1875 een roemloos einde in St. Johns, het werd omgesmolten om het erin verwerkte ijzer en koper terug te winnen.

## Meer informatie

* Flying Cloud: The True Story of America's Most Famous Clipper Ship and the Woman Who Guided Her; David W. Shaw; uitgave William Morrow, ISBN 0-06-093478-6.
* Last of the Cape Horners : Firsthand Accounts from the Final Days of the Commercial Tall Ships; Spencer Apollonio; uitgave Brassey, Dulles, Virgnia, ISBN 1-57488-283-X.
* American Clipper Ships, 1833-1858; Octavius T. Howe, Frederick C. Matthews; uitgave: Dover Publications, ISBN 0-486-25115-2.
# Verdrag van Neuilly

Het Verdrag van Neuilly of Verdrag van Neuilly-sur-Seine was het derde van de vijf Parijse vredesverdragen die na de Eerste Wereldoorlog tot stand kwamen tussen de overwinnaars (Geallieerden) en elk van de verliezers (Centralen).
Bulgarije tekende de wapenstilstand met de Geallieerden op 28 september 1918, na binnengevallen te zijn door een overweldigende troepenmacht vanuit het Griekse Thessaloniki. Meer dan één miljoen soldaten uit Servië, Italië, Griekenland, Frankrijk en Groot-Brittannië versloegen in een gecombineerd leger Bulgarije in slechts enkele weken tijd.
Iets meer dan een jaar later werd het vredesverdrag op 27 november 1919 getekend in het stadhuis van Neuilly-sur-Seine door Bulgarije en de Geallieerden.
Het verdrag bepaalde dat Bulgarije ten gunste van drie van zijn vier buurlanden grondgebied moest afstaan:
* Bulgaars West-Thracië kwam aan de Entente en zou later Grieks worden. Hiermee verloor Bulgarije zijn toegang tot de Egeïsche Zee en de havenstad Dedeagatsj (Alexandroupolis). Daarmee ging de laatste gebiedswinst van de Balkanoorlogen (Vrede van Boekarest (1913)) verloren.
* In het noordoosten werd de zuidelijke Dobroedzja aan Roemenië toegewezen, waarmee de situatie van 1913 werd hersteld. Dit gebied was en is een belangrijke graanproducent en vormt bovendien het achterland van de havenstad Varna, die er zelf niet toe behoorde. Wel lagen de steden Dobritsj en Silistra in dit gebied. De zuidelijke Dobroedzja werd destijds vooral door Bulgaren en Turken bevolkt.
* Aan het Koninkrijk der Serviërs, Kroaten en Slovenen (later: Joegoslavië) werden vier onderling niet verbonden kleinere gebieden toegewezen: Stroemitsa en omgeving in het zuidwesten, Tsaribrod (thans Dimitrovgrad) en Bosilegrad ten noorden daarvan, en een strook langs de Timok in het uiterste noordwesten. Bulgarije moest deze nieuwe staat bovendien erkennen. De betrokken gebieden behoren nu, met uitzondering van Stroemitsa, tot Servië. Stroemitsa behoort inmiddels tot Noord-Macedonië. De streek langs de Timok werd vooral door Roemenen bevolkt, de overige gebieden vanuit Bulgaars gezichtspunt door Bulgaren, waarbij moet worden aangetekend dat alle Macedoniërs daar vanuit die optiek tot behoren.
Het verdrag voorzag bovendien in Bulgaarse herstelbetalingen ter hoogte van 250 miljoen goudfrank en beperkte de omvang van het Bulgaarse leger tot 20.000 man.

## Externe link

* Het volledige verdrag
* ↑ De verschillende plaatsen worden hier bij hun Bulgaarse naam genoemd