OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Nijmeegse Literatuurprijs

De Nijmeegse Literatuurprijs is een jaarlijkse prijs voor schrijvers die nog niet gepubliceerd hebben bij een landelijke uitgeverij. Er wordt een eerste, tweede en derde prijs uitgereikt.
De prijs heette oorspronkelijk de Nijmeegse Literatuurprijs en werd voor de eerste maal in 1992 uitgeschreven door de Stichting Literair Café Nijmegen. Van 1998-2004 werd de naam van de prijs omgedoopt in Nijmeegse SNS-Literatuurprijs, naar de SNS Bank die het project in die jaren sponsorde.
Van 2004 tot 2007 heette de prijs de Bibliotheek Nijmegen Literatuurprijs. In 2008 is de prijs opgeheven door een fors begrotingstekort bij de Nijmeegse bibliotheken, ontstaan door gemeentelijke bezuinigingen.
In 2014 werd de prijs opnieuw ingesteld onder de oorspronkelijke naam en georganiseerd door de Stichting Literaire Activiteiten Nijmegen (SLAN). De jury bestaat uit de uit Nijmegen afkomstige schrijfster Steffie van den Oord, de auteur Willem Claassen en letterkundige Jeroen Dera, docent aan de Radboud Universiteit.
In 2017 werd voor het eerst naast de juryprijs ook een publieksprijs uitgereikt.

## Laureaten

* 1992: Arjan H. Melger, Dekonstruktie van na de revolutie
* 1993: Marie Bonaire, een aantal gedichten / Ineke van Laanen, Wer jetzt kein Haus hat, baut sich keines mehr
* 1994: Tjitske Veldkamp, Vier knopen (proza) / Alice Jetten, een aantal gedichten
* 1995: Willem Eppink, Jan (proza) / Hendrik Jan Bosman, vijf sonnetten ('Vakantiebestemming' en vier zonder titel)
* 1996: Daphne van Roosendaal, Een prozastuk zonder titel
* 1997: Marijke Hanegraaf, Heviger in afwezigheid
* 1998: Alied van der Meer, De waarheid in vier stappen. Een 4-luik
* 1999: Pauline Kalkhove, Dooie vissen
* 2001: Rik Andreae, Dit zien, Popmooi, De stad wil, Dorp, 1 op 25.000, 14.43.38, Zand
* 2002: Atze van Wieren, Terra incognita, Droom, Trui, Foto, Op de rand, De moeder, De vader
* 2003: Kees Bevaart, Panamees ballet
* 2004: Willem M. Loeb, gedichtencyclus De zeven 'gelux' verzen
* 2005: Cor Stoel, Wandelen
* 2006: Lisette de Groot, Marjoke
* 2007: Hein van der Schoot, Tien jaar
* 2014: Hein van der Schoot, Bij Lobith
* 2015: Marjon Klomps, Muizen en chocola
* 2016: Alan Moss voor drie gedichten Zie die holbewoners hollen dan! , I ate his liver with some fava beans en NPC.
* 2017: Niels Raaijmakers voor drie gedichten Verslag van een verloren nacht, Ierse voertuigen en Geachte reizigers Publieksprijs Jos Buijs, Paulus (proza)
* 2018: Jordi Lammers, De stilte van dieren (poëzie)
* 2019: Pascal Lamberigts, Barcelona (proza)
* 2020: Tamar Slooves, Daar praten we niet over (proza)
* 2021: Martin Klomp, Een Engel op en onder de Vulkaan (proza)
* ↑ Geen Bibliotheek Nijmegen Literatuurprijs in 2008 | LUX
* ↑ Literatuurprijs Nijmegen nog in 2014 uitgereikt, gelderlander, 29 april 2014
* ↑ Nijmeegse literatuurprijs
* ↑ Gelderlander
# Aspilota thurnensis

Aspilota thurnensis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Fischer in 1977.
# Coulommiers-la-Tour

Coulommiers-la-Tour is een gemeente in het Franse departement Loir-et-Cher (regio Centre-Val de Loire) en telt 476 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Vendôme.

## Geografie

De oppervlakte van Coulommiers-la-Tour bedraagt 12,0 km², de bevolkingsdichtheid is 39,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Coulommiers-la-Tour met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Paul Lauters

Paul Lauters (Brussel, 16 juli 1806 – Elsene, 12 november 1875) was een Belgisch kunstschilder en lithograaf. Hij was ook een van de initiatiefnemers van de Cercle Artistique et Littéraire.

## Levensloop
### Opleiding

Paul Lauters werd opgeleid aan de Brusselse Kunstacademie van 1820 tot 1825. Hij volgde eerst de cursus 'perspectief' tijdens het academiejaar 1820-21. Vervolgens woonde hij gedurende drie jaar (van 1823 tot 1825) de cursus 'tekenen naar antieke figuur' bij. In 1824 werd hij 4de in de wedstrijd.

### Lithografisch tekenaar en docent tekenen voor druktechnieken

Daaropvolgend was hij als tekenaar werkzaam in de steendrukkerijen Goubau en Dewasne-Pletinckx. Hij leverde daar ontzaglijke hoeveelheden illustraties voor die lithografisch gedrukt werden : afzonderlijke prenten, prenten in albumverband of in series, illustraties voor boeken, tijdschriften, enz. Veel van die prenten waren topografisch en toonden landschappen, dorpen en steden uit België.
Sedert 1836 stelde hij zijn talent en grafisch-technisch métier ook in dienst van het onderricht, eerst aan de Brusselse École de Gravure, die in 1848 met de Academie samensmolt, zodat hij van dan af aan deze instelling titularis was voor het vak 'tekenen voor gravure'. Hij bleef leraar tot in 1875 en werd in zijn ambt opgevolgd door Joseph Quinaux.

### Kunstschilder

Als kunstschilder creëerde hij voornamelijk romantische landschappen (o.a. gemaakt in de omgeving van Genk) en taferelen met figuren.

### Situering

Samen met Adrien Canelle, Jean Baptiste Madou, Joseph Schubert, Théodore Fourmois, Joseph Hoolans en François Stroobant was Lauters een van de grote artistieke lithografen in het België van de eerste helft van de 19de eeuw.
Er is een straat naar hem vernoemd in Elsene.

## Musea

* Brussel, Prentenkabinet
* Oostende, Mu.ZEE

## Trivia

* Er is een straat naar hem vernoemd in Elsene (sedert 1889)
* Bibliothèque nationale de France: cb14062040p (data)
* Stuttgart Database of Scientific Illustrators 1450–1950: 2858
* Gemeinsame Normdatei: 174320183
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7778 5660
* Library of Congress Control Number: n88295500
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007509753805171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 089267532
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 48375
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: VEAV451432
* Union List of Artist Names: 500048418
* Virtual International Authority File: 2675109
* WorldCat (via VIAF): 2675109
# Micropoecilia branneri

Micropoecilia branneri is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de levendbarende tandkarpers (Poeciliidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Eigenmann.
* ↑ (en) Micropoecilia branneri op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Micropoecilia branneri. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Gilserberg

Gilserberg is een gemeente in de Duitse deelstaat Hessen, en maakt deel uit van de Schwalm-Eder-Kreis. Gilserberg telt 2.903 inwoners.
Bad Zwesten · Borken · Edermünde · Felsberg · Frielendorf · Fritzlar · Gilserberg · Gudensberg · Guxhagen · Homberg · Jesberg · Knüllwald · Körle · Malsfeld · Melsungen · Morschen · Neuental · Neukirchen · Niedenstein · Oberaula · Ottrau · Schrecksbach · Schwalmstadt · Schwarzenborn · Spangenberg · Wabern · Willingshausen
# Laporte (Minnesota)

Laporte is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Minnesota, en valt bestuurlijk gezien onder Hubbard County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 145. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 149, een stijging van 4 (2,8%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 1,8 km², geheel bestaande uit land. Laporte ligt op ongeveer 412 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 32 km rond Laporte.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Laporte op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Neeressa whiteheadi

Neeressa whiteheadi is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Rothschild.
# Coryphopterus kuna

Coryphopterus kuna is een straalvinnige vissensoort uit de familie van grondels (Gobiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Victor.
* ↑ (en) Coryphopterus kuna op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Coryphopterus kuna. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Orde van de Somalische Ster

De Orde van de Somalische Ster is, of was, want het land heeft al jaren geen regering meer, een ridderorde van de Republiek Somalië. De orde werd op 12 februari 1961 ingesteld en kent de gebruikelijke vijf graden. De Somalische president is de Grootmeester van de orde
Het kleinood is een vijfpuntige ster met vijf in de lengte gedeelde blauw-wit geëmailleerde armen. In het witte medaillon is een luipaard afgebeeld. Als verhoging is een kleine gouden halve maan met dito ster daarboven, een symbool van de Islam gemonteerd. Op de keerzijde staat in het medaillon het monogram "RS". Het lint is blauw-wit-blauw.
De zilveren ster van de orde is rond. Daarop is een kleinood, in dit geval mèt de verhoging, gelegd.
Het grootkruis werd aan staatshoofden verleend. De orde komt voor op de Lijst van ridderorden van Maarschalk Tito.
# Acleris tunicatana

Acleris tunicatana is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Walsingham.
# Berkenknopwesp

De berkenknopwesp (Cimbex femoratus) is een zaagwesp (Symphyta) van de familie van de knotssprietbladwespen (Cimbicidae). De berkenknopwesp komt in Europa en Siberië voor op berkenbladeren meestal in bomen op de hogere zandgronden.
Ze zitten hoog in de bomen en zijn daardoor moeilijk te vinden.

## Beschrijving

De berkenknopwesp is 20-28 mm lang en zijn daarmee de grootste zaagwespen in Midden-Europa. Ze hebben een zwart, glanzend borststuk en een donkerbruin tot bruin achterlijf. Op het achterlijf dicht bij het borststuk zit een witte, ovale vlek. De antennen hebben aan het eind een gele of bruine, knotsvormige verdikking. Het begin van de antenne is zwart, soms geel, gekleurd. De achterste pootsegmenten hebben een geeloranje kleur. De voorvleugels zijn zwartgerand.
De groene bastaardrups is ongeveer 45 mm lang en is in de jongere stadia omgeven door een wittige koker van was. Op de rugzijde hebben ze een donker gekleurde, smalle lengtestreep met een lichtgele zoom. Over de hele lengte van de rups zitten talrijke, witte wratten.

## Levenswijze

De berkenknopwesp vliegt van mei tot juni en is de meest voorkomende knotssprietbladwesp in Midden-Europa. Ze voeden zich met het sap van de berkenbladeren. Hiertoe knaagt de berkenknopwesp met haar kaken vaak ringvormige groeven om twijgjes.
De bastaardrupsen voeden zich uitsluiten met berkenbladeren (Betula spec.).

## Ontwikkeling

De vrouwtjes leggen tot 200 eitjes afzonderlijk of in kleine groepjes in hiervoor gemaakte bladtasjes op de onderkant van de bladeren. De bastaardrupsen zijn zeer traag en zitten overdag op de onderzijde van het blad. 's Nachts klimmen ze boven op het blad en vreten vanaf de rand van een berkenblad tot aan de middennerf het blad op. In ongeveer drie weken neemt het gewicht toe van ongeveer 4 mg tot 1400 mg. Vijanden kunnen ze tot 20 cm ver bespuiten met lichaamsvocht (hemolymfe). De bastaardrupsen spinnen in de herfst een cocon aan twijgen, waarin de verpopping plaatsvindt. De berkenknopwesp komt gewoonlijk in april of mei van het volgende jaar uit de cocon, maar het is ook mogelijk dat ze enkele jaren als pop overleven.
# Gilsay

Gilsay (Schots-Gaelisch: Gilsaigh) is een eilandje in de Buiten-Hebriden.
Gilsay maakt deel uit van een mini-archipel in de Caolas na Hearadh, de zeestraat tussen Harris en North Uist, en bevindt zich op drie kilometer van de Rubha Reneis, de zuidtip van Harris. Het eiland ligt ten oosten van de veerverbinding tussen deze eilanden. De buureilanden zijn in het westen Theisgeir, in het zuidwesten Groay, in het zuiden Lingay en in het noorden de rotsen Gumersam Mhòr, Gumersam Bheag en Dùn-àrn. Voorts liggen in het noorden nog een aantal naamloze rotsjes en het rotseilandje Langaigh. Op zijn breedst meet Gilsay, van noordwest naar zuidoost, één kilometer. Van noordoost naar zuidwest is het tweehonderdvijftig meter breed; het is een relatief smal eiland.
Gilsays kust bestaat uit kliffen, met in het noordwesten wat puin en kiezelstenen. Het hoogste punt, iets ten zuiden van het centrum, meet 28 meter.
Gilsay is onbewoond.
# Lasioglossum bassanum

Lasioglossum bassanum is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Warncke.
# Onder Ons (Ziekenzorg CM)

Onder Ons was een Nederlandstalig Belgisch tijdschrift dat werd uitgegeven door de Landsbond der Christelijke Mutualiteiten. Het tijdschrift bestond van 1949 tot en met 2007 en richtte zich op chronisch zieken en zorgkundig personeel.

## Geschiedenis

De Landsbond der Christelijke Mutualiteiten (LCM) of Christelijke Mutualiteit (CM) is een Belgische ziekenfondsorganisatie die gezondheidszorgverzekering en aanvullende gezondheidsdiensten aanbiedt aan haar leden. Het is een van de verschillende mutualiteiten in België en is historisch verbonden met de katholieke kerk, hoewel ze tegenwoordig openstaat voor leden van alle geloofsovertuigingen. De CM biedt financiële ondersteuning en toegang tot medische zorg, en organiseert ook gezondheidsbevorderende activiteiten en diensten voor haar leden. Een onderdeel van de organisatie betreft Ziekenzorg CM (sinds 2016 onder de naam Samana) en heeft als doelstelling de weerbaarheid van de chronisch zieke en zorgbehoevende mensen en hun mantelzorgers te versterken.
Onder Ons was een van de vele publicaties van Ziekenzorg CM. Het bood inlichtingen en voorlichting en behartigde de belangen van langdurig zieken. Doorheen de jaren wijzigde de ondertitel van ‘Sociaal ziekenorgaan van de kristelijke mutualiteiten’ in 1949 naar ‘Orgaan van de mutualistische gemeenschap van en voor zieken’ in 1956, naar ‘Tweemaandelijks orgaan van de mutualistische gemeenschap van zieken en gezonden’ in 1960, naar ‘Tweemaandelijks orgaan van de mutualistische gemeenschap voor het welzijn der zieken’ in 1964, naar ‘Tweemaandelijks tijdschrift voor zieken en gehandicapten’ in 1968, naar ‘Tweemaandelijks tijdschrift van Ziekenzorg’ in 1973, naar ‘Maandblad van Ziekenzorg’ in 1974, naar ‘Maandblad van Ziekenzorg CM’ in 1990 en uiteindelijk naar ‘Magazine van Ziekenzorg CM’ in 1994.
Onder Ons begon als een tweemaandelijkse periodiek en werd vanaf 1974 tien keer per jaar uitgegeven. Vanaf 2008 werden Onder Ons en Sonate, gericht op mantelzorgers, samengevoegd tot een nieuw tijdschrift Maczima. In 2017 werd dit tijdschrift hernoemd tot Samana Magazine, waarbij het zijn missie voortzette om de doelgroep te informeren en te ondersteunen in diens uitdagingen.

## Inhoud

De nummers vanaf 2002 openden met een redactioneel van de voorzitter van Ziekenzorg CM. Ze bevatten een dossier gewijd aan uitgebreide artikelen en rapportages over onderwerpen zoals thuislozen, borstkanker, ouderenzorg, dementie en euthanasie. Een telkens wisselende getuige verzorgde een column. In de rubriek ‘Bijzondere dokters’ kreeg de lezer een inkijk in bijzondere praktijken, zoals artsen in de gevangenis, op een cruiseschip of bij een wielerploeg. Er was aandacht voor toeristische en culturele activiteiten, een culinaire bijdrage van verschillende chef-koks die een gezond recept deelden, boekrecensies, een kruiswoordraadsel en de zoekertjespagina Het Ei van Columbus.

## Oplage

De oplage van Onder Ons bleef tussen 1991 en het stopzetten in 2007 stabiel rond de 45.000 exemplaren.
# Asphondylia hydrangeae

Asphondylia hydrangeae is een muggensoort uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Felt.
# Crepidula aplysioides

Crepidula aplysioides is een slakkensoort uit de familie van de Calyptraeidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1859 door Reeve.
# Orde van de Staat Bharatpur

De Meest Eminente Brijendra Orde van de Staat Bharatpur ("Most Eminent Brijendra Order of the State of Bharatpur") is een ridderorde van de Indische vorstenstaat Bharatpur. De ridderorde werd rond 1925 ingesteld door Z.H. Maharaja Shri Brajendra Sawai Sir Kishan Singh Bahadur Jung.
De versierselen zijn niet erg kostbaar uitgevoerd. Het verguldsel is dun. Het kleinood is een ovaal gouden medaillon met het portret van de stichter. Daaromheen staat op een blauwe ring het motto "PARJABALAM RAJYABALAM PARSHASTATY". Men vertaalt het met "De wil van het volk is de wil van de vorst, dat is het hoogste goed".
De orde kent drie graden.
Het versiersel wordt aan een breed lint over de rechterschouder gedragen. Op de linkerborst wordt een ster gedragen.
Het versiersel wordt aan een lint om de hals gedragen.
Het versiersel wordt aan een lint op de linkerborst gedragen.
Het kleinood kreeg een vijfpuntige gouden ster als verhoging zodat het op een afstand sterk op de zo begeerde Orde van de Ster van India leek.
De onderscheiding werd niet aan Britten uitgereikt. De Britse bestuurders van de Raj mochten geen geschenken en zeker geen ridderorden aannemen van de quasi onafhankelijke Indiase vorsten. De vorsten stonden bekend om hun enorme rijkdom maar zij werden door de ambtenaren van de Britse onderkoning scherp in de gaten gehouden. De regering maakte bezwaar tegen het bestaan van ridderorden in de vorstenstaten maar zij zag het bestaan ervan door de vingers zo lang als er geen Britten in die ridderorden werden opgenomen. In een enkel geval heeft men gesanctioneerd dat een politieman een medaille van een Inlandse vorst ontving.
In 1947 werden de vorsten gedwongen om hun staten deel te laten uitmaken van de republiek India. In de "actie polo" greep het Indiase leger in opdracht van Nehru de macht in de zelfstandige rijken als Haiderapur en Patiala. De vorsten kregen een pensioen en zij bleven enige tijd een ceremoniële rol spelen. Hun ridderorden mochten niet worden gedragen in India maar voor zover het om gebruik binnen de familie en het hof ging werd het dragen van de orden van een maharaja door de vingers gezien.

## Literatuur

* Tony McClenaghen, "Indian Princely Medals, A record of the Orders, Decorations and Medals of the Indian Princely States", New Delhi, 1996
* ↑ volgens Tony McClenaghen
* ↑ Zie de Orde van Verdienste van Nawanagar. In 1935 arresteerde de Britse Inspecteur Generaal der Politie in Jodhpur een bende bandieten die ook Nawanagar onveilig had gemaakt. Pas toen de Orde was omgedoopt in een "medaille" ging de Brits-Indische regering akkoord. Bron: Tony McClenaghen en Guy Stair Sainty
Ridderorden in Bahawalpur · Ridderorde in Patiala · Ridderorde in Baroda · Ridderorde in Bharatpur · Ridderorde in Bikaner · Ridderorde in Drangadhra · Ridderorde in Holkar · Ridderorde in Indore · Ridderorde in Jaipur · Ridderorden in Kapurthala · Ridderorde in Mysore · Ridderorde in Nawanagar Zie ook: Ridderorden in Brits-Indië
# Aboe Sarga

Aboe Sarga is een kerk in de Egyptische stad Caïro. Het is de oudste kerk van Egypte; het gebouw komt uit de vijfde eeuw n.Chr. Aboe Sarga is vernoemd naar de twee heiligen Sergius en Bacchus, die als soldaat in het Romeins leger dienden. Zij waren trouwe volgers van Jezus en zwoeren de Romeinse goden af. Sergius en Bacchus werd het martelaarschap verleend in Syrië, onder de Romeinse keizer Maximianus.
# Lijst van burgemeesters van Schinveld

Dit is een lijst van burgemeesters van de voormalige Nederlandse gemeente Schinveld tot die gemeente op 1 januari 1982 opging in de gemeente Onderbanken.
| Ambtsperiode | Naam burgemeester | Partij of stroming | Bijzonderheden |
| 1825 - 1836 | Gabriël Beckers | | vanaf 1813 maire/schout |
| 1836 - 1844 | F.W. Bex | | |
| 1844 - 1862 | J.P. Buysers | | |
| 1862 - 1870 | K.T. Buysers | | |
| 1870 - 1882 | J.M. Beckers | | |
| 1883 - 1895 | G. Beckers | | |
| 1895 - 1910 | J.A. van Nuys | | |
| 1910 - 1934 | P.J. Bosch | | |
| 1934 - 1967 | P.J.H. Adams | | voorheen burgemeester van Noorbeek; in 1944-1945 was Mathieu (M.J.P.M.) Corbey waarnemend burgemeester |
| 1967 - 1975 | Jacques (J.J.G.) Tonnaer | KVP / PPR | later burgemeester van Sittard |
| 1975 - 1982 | Wiel (W.P.J.) Vossen | KVP / CDA | later burgemeester van Gulpen |
# Werk bij Krachtwijk

Werk bij Krachtwijk is een deel van de Grebbelinie in het buitengebied van Hoogland aan de Eem. Het Werk bij Krachtwijk werd in 1799 aangelegd. Aan de Eem staan zo'n twintig kazematten, waarvan drie bij Krachtwijk.

## Geschiedenis
### Aanleg

Dit aarden werk, ook wel de Post aan de Vuydijk genoemd is aangelegd in 1799. Nederland was bezet door Frankrijk en zij vreesden een aanval van de Pruisen uit het oosten. De post bestaat uit twee bastions, met twee natte grachten aan de voorkant. De wallen van het werk maken deel uit van de liniedijk, die vanaf dit punt zuidwaarts loopt, via Amersfoort richting Veenendaal. De Vuydijk moest voorkomen dat het inundatiewater naar de Zuiderzee zou stromen. De post bestaat uit een wal in de vorm van een M, op de plaats waar de Vuydijk aansluit op de Grebbelinie. Aan de noordkant ligt de 'Slaagse Dijk' die noordelijker als 'Eemdijk' doorloopt tot het Eemmeer.
Volgens een rapport uit 1807 bestond de bezetting in tijd van oorlog uit 350 infanteristen, 5 cavaleristen en tot slot 45 artilleristen. Het werk werd maar kort tijd onderhouden en in 1809 verloor het werk zijn militair nut. De gebouwen werden afgebroken en er zijn geen fundamenten of andere restanten teruggevonden tijdens dijkverzwaringswerkzaamheden in de periode van 2007 tot 2018.

### Tweede Wereldoorlog

Tijdens de mobilisatie in 1939 werden er kazematten op het Werk gebouwd, zogenaamde 'Stekelvarkens'. Deze scherfvrije betonnen kazematten hebben drie schietgaten en zijn nog zichtbaar op beide bastions. Er zijn twee typen stekelvarkens op de wal; een S3 kazemat en twee vergrote stekelvarkens voor een zware mitrailleur. Restanten van een koepelkazemat en een tweede zware kazemat markeren de plaats waar de Grebbelinie over gaat op de Eemdijk/Slaagse Dijk. Op de kruising met de Vuydijk liggen stenen en betonnen voorzieningen. Het Waterschap kan hier in geval van extreem hoog water schotbalken tussen plaatsen.
Het gebied ten noorden van het werk werd met succes geïnundeerd. Het 18e Regiment Infanterie kreeg de opdracht het gebied te verdedigen en groeven loopgraven. Direct na de inval werden boerderijen afgebroken die het schootsveld belemmerden en een tweede mijnenveld aangelegd op hoger gelegen terrein. De zware gevechten met de Duitse troepen werden ten zuiden van Amersfoort geleverd. Na drie dagen vechten werden de Nederlanders gedwongen op 13 mei zich terug te trekken achter de Nieuwe Hollandse Waterlinie.

## Huidige situatie

Het zuidelijk deel tussen de Hoogerhorsterweg en het gemaal Malesluis is voor wandelaars opengesteld.
Op iets meer dan drie kilometer ten zuidoosten ligt het Werk aan de Glashut, ook aan de Eem en eveneens onderdeel van de Grebbelinie.

## Fotogalerij

* Zuidelijke S3 kazemat
* Noordelijke kazemat
* 1 2 3 4 Bert Rietberg De Grebbelinie. Een cultuurhistorische gids. Uitgeverij Matrijs, pp.44-48 ISBN 9789053452530
# Lasioglossum behri

Lasioglossum behri is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Cockerell.