OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Opus vittatum mixtum

Opus vittatum mixtum "gestreept gemengd werk", is een Romeinse betonbouwvorm waarbij twee constructietechnieken of werken (Latijn: opera) door elkaar werden gebruikt. Dergelijk gemengd werk werd opus mixtum genoemd en opus vittatum mixtum was een mengvorm van lagen opus vittatum en lagen opus latericium.

## Beschrijving

Romeins beton ofwel opus caementicium, vaak vermengd met puin of stenen, werd tussen de twee stenen muren gesmeerd, in dit geval rijen met rechthoekige tufstenen blokken en rijen met bakstenen. De beton werd niet zoals bij moderne toepassingen gestort, maar in laagjes verwerkt, gelijk opgaand met de stenen bekleding. De bakstenen lijken rechthoekig, maar het zijn in werkelijkheid diagonaal gebroken vierkante bakstenen die met de punt naar binnen werden gelegd, waardoor de langste zijde van de nu driehoekige baksteen in het zicht kwam te liggen. Dit zorgde voor een betere binding tussen het beton en de baksteen, bovendien was minder baksteen nodig. Alleen op de hoeken werden hele bakstenen gebruikt.

## Geschiedenis

De techniek werd voor het eerst toegepast aan het einde van de 1e eeuw v.Chr. In Italië werd opus vittatum mixtum nooit populair, dit in tegenstelling tot Gallië, waar het vanaf het begin van de eerste eeuw veelvuldig werd gebruikt. Hier was het gedurende de gehele Romeinse periode en zelfs nog daarna in gebruik. Ook in Spanje en Noord-Afrika werd de techniek veelvuldig toegepast. In Rome zelf werd opus vittatum mixtum pas in de 4e eeuw op grote schaal toegepast.
* ↑ (en) Jean-Pierre Adam, Roman Building: Materials and Techniques. (1999), p. 268, ISBN 0203984366.
* ↑ (en) Nikolas Davies, Erkki Jokiniemi, Dictionary of Architecture and Building Construction. (2008), p. 258, ISBN 9780750685023.
* ↑ (en) Fikret Yegül, Diane Favro, Roman architecture and urbanism : from the origins to late antiquity. (2019), p. 139, ISBN 9780521470711.
* ↑ (en) James W. Ermatinger, The World of Ancient Rome: A Daily Life Encyclopedia. (2015), p. 400, ISBN 9781440829086.
* ↑ (en) Carmelo G. Malacrino, Constructing the Ancient World: Architectural Techniques of the Greeks and Romans. (2010), p. 127, ISBN 9781606060162.
# Opuzen

Opuzen (Italiaans: Fort'Opus of Forte Opuseo) is een stad in de Kroatische provincie Dubrovnik-Neretva. Opuzen telt 3242 inwoners.

## Galerij

Steden (gradovi): Dubrovnik · Korčula · Metković · Opuzen · Ploče Gemeenten (općine): Blato · Dubrovačko Primorje · Janjina · Konavle · Kula Norinska · Lastovo · Lumbarda · Mljet · Orebić · Pojezerje · Slivno · Smokvica · Ston · Trpanj · Vela Luka · Zažablje · Župa Dubrovačka
# Patent Ochsner

Patent Ochsner is een Zwitserse poprockband. Centrale figuur is zanger Büne Huber, het enige bandlid dat sinds de oprichting lid van de groep is. De muziek wordt voornamelijk in het Bernduits, oftewel Mundart gezongen. De stijl is veelzijdige rock.

## Bandgeschiedenis

De band wordt in 1990 in Bern opgericht door Büne Huber, Böbu Ehrenzeller, Pascal Steiner, Tinu Neuhaus, Simon Berger en Philippe Stalder. In 1991 komt Carlo Brenni bij de groep, in 1993 Resli Burri. In 1995 verlaten Stalder en Neuhaus de band, 1998 Brenni, in 2001 Ehrenzeller, Burri en Neuhaus en in 2006 Steiner. De huidige bezetting kwam grotendeels tot stand na het solo-album Honigmelonemond van Huber.
Op de eerste drie albums Schlachtplatte, Fischer en Gmües zijn veel indrukken van Zwitserse volksmuziek te horen en wordt gebruikgemaakt van in pop- en rockmuziek ongebruikelijke instrumenten als mandoline, cello, zingende zaag, trombone en een fanfare. Nadat Schlachtplatte de tweede plaats op de Zwitserse albumcharts bereikt, halen alle volgende studio-albums de eerste plaats. Met Stella Nera maakt Patent Ochsner de commercieel succesvolste plaat tot dan toe. De single “W. Nüss vo Bümpliz” staat 22 weken in de hitlijsten. Er volgt een uitgebreide tournee, waarbij ook in Duitsland wordt opgetreden.
Hierna is het langere tijd stil rond Patent Ochsner, die alleen wordt doorbroken door het ingetogen solo-album Honingmelonemond van Huber.
In bijna geheel nieuwe bezetting volgen het frisse Trybguet, het wat vlakke Liebi, Tod + Tüüfu en het weer jong klinkende The Rimini Flashdown.
Regelmatig gaat Patent Ochsner op tournee, waarna het zich regelmatig een langere periode van rust gunt. In Zwitserland hoort Patent Ochsner met ZüriWest, Stephan Eicher en Gölä tot de best verkopende en populairste artiesten in Zwitserland.
In 2010 verscheen de registratie van een openlucht-concert met het Berner Symphonie Orchester. In juni 2012 kwam het nieuw studioalbum Johnny (The Rimini Flashdown pt. II) uit. In juni 2015 werd door het verschijnen van de CD Finitolavoro (The Rimini Flashdown pt. III) de Rimini Flashdown-trilogie voltooid.

## Discografie

Cd-albums:
* Schlachtplatte (1991)
* Fischer (1993)
* Gmües (1994)
* Stella Nera (1997)
* Wildbolz & Süsstrunk (1998, live dubbel-CD)
* Trybguet (2003)
* Liebi, Tod + Tüüfu (2005)
* The Rimini Flashdown (2008)
* Bundesplatz (2010, live DVD/CD, met het Berner Symphonie Orchester)
* Johnny (The Rimini Flashdown pt. II) (2012)
* Finitolavoro (The Rimini Flashdown pt III) (2015)
Solo-album Büne Huber:
* Honingmelonemond (2000)

## Literatuur

* Büne Huber, Martin Albisetti: Patent Ochsner Songbook. Stellanera, Bern 2004
# Blaine County (Montana)

Blaine County is een county in de Amerikaanse staat Montana.
De county heeft een landoppervlakte van 10.946 km² en telt 7.009 inwoners (volkstelling 2000). De hoofdplaats is Chinook.

## Geschiedenis

De county is genoemd naar politicus James G. Blaine, die onder meer Minister van Buitenlandse Zaken was en in 1884 de presidentsverkiezingen nipt verloor van Grover Cleveland. De county werd in 1912 gevormd als afsplitsing van Chouteau County. In datzelfde jaar splitste Hill County zich af en in 1915 Phillips County.
# Ora floccosus

Ora floccosus is een keversoort uit de familie moerasweekschilden (Scirtidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2004 gepubliceerd door Watts.
# Ora justafloccosus

Ora justafloccosus is een keversoort uit de familie moerasweekschilden (Scirtidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2004 gepubliceerd door Watts.
# Parijse school

Parijse school (Frans: École de Paris) is een verwijzing naar de kunstartiesten die in de Franse hoofdstad Parijs werkten in de eerste helft van de twintigste eeuw.
De Parijse school was geen enkele kunstbeweging of -instelling, maar een verwijzing naar het belang van Parijs als centrum van westerse kunst in de eerste decennia van de twintigste eeuw. Tussen 1900 en 1940 trok de stad kunstenaars van over de hele wereld en werd het een centrum voor artistieke activiteit.

## Geschiedenis

Ten tijde voor de Eerste Wereldoorlog werd de naam ook toegepast op kunstenaars die betrokken waren bij de vele samenwerkingen en overlappende nieuwe kunststromingen. In die periode vonden vele artistieke samenwerkingen en stromingen plaats in Montmartre. Na de Eerste Wereldoorlog trok de Spaanse beeldhouwer en schilder Pablo Picasso weg, en verspreidde de oorlog vrijwel alle overige kunstenaars. Tegen de jaren 1920 was Montparnasse het centrum geworden van de avant-garde. Na de Tweede Wereldoorlog werd de naam toegepast op een andere groep abstracte kunstenaars.

### Vroege kunstenaars

Voor de Eerste Wereldoorlog creëerden een groep expats kunst in de stijlen van post-impressionisme, kubisme en fauvisme. Deze artiesten zijn onder meer Pablo Picasso, Marc Chagall, Amedeo Modigliani en Piet Mondriaan. Picasso en Henri Matisse worden beschreven als de leiders van de Parijse school (chefs d'école) in die tijdsperiode.

### Na de Eerste Wereldoorlog

Tussen de jaren 1920 en 1940 werd geëxperimenteerd met kunststijlen als kubisme, orfisme, surrealisme en dadaïsme. Franse en buitenlandse artiesten die in Parijs werkten waren onder meer Jean Arp, Joan Miró, Constantin Brâncuși en Raoul Dufy. Een belangrijke subgroep, de joodse kunstenaars, kwam bekend te staan als de joodse school van Parijs of de school van Montparnasse. Enkele leden van de groep waren onder meer Emmanuel Mané-Katz, Chaim Soutine, Adolphe Féder en Marc Chagall.

### Na de Tweede Wereldoorlog

In de nasleep van de Tweede Wereldoorlog werden nationalistische en antisemitische opvattingen in diskrediet gebracht en kreeg de term een algemener gebruik ter aanduiding van zowel buitenlandse als Franse kunstenaars in Parijs. Na deze periode (après-guerre) verwees de term Parijse school vaak naar tachisme en lyrische abstractie. Belangrijke kunstenaars in die tijd waren onder anderen Jean Dubuffet, Pierre Soulages, Jean-Michel Coulon, Nicolas de Staël, Hans Hartung, Serge Poliakoff, Bram van Velde, Georges Mathieu, Jean Messagier en Zoran Mušič. Veel van hun tentoonstellingen vonden plaats in de Galerie de France in Parijs en vervolgens in de Salon de Mai, waar een groep van hen exposeerde tot in de jaren 70 van de twintigste eeuw.

## Galerij

* Marc Chagall, Zelfportret, 1914.
* Amedeo Modigliani, Portret van Chaïm Soutine, 1916.
# Parijse metrolijn 8

De Parijse metrolijn 8 is een metrolijn in het Parijse metronetwerk. Het traject is 23,4 kilometer lang, waarvan 4,2 km bovengronds. Lijn 8 telt 38 haltes, waarvan 4 bovengronds en 11 overstapstations op andere metrolijnen. De gemiddelde halteafstand is ongeveer 610 meter. Op weekdagen vertrekken er 318 metrotreinen per dag vanaf de beginpunten; er zijn maximaal 50 treinstellen tegelijk onderweg. De hoogste frequentie is elke 135 seconden een metro. In 2005 reisden meer dan 86 miljoen passagiers met lijn 8. Lijn 8 komt onder andere langs École Militaire, Place de la Concorde, Bastille en Madeleine. Tussen 2007 en oktober 2011 is de lijn met 1,3 kilometer verlengd, sinds 8 oktober 2011 is Pointe du Lac het zuidelijke eindpunt.

## Geschiedenis

Hieronder staat de ontwikkeling van lijn 8:
* 13-07-1913 Opéra - La Motte Picquet Grenelle
* 30-06-1928 Opéra - Richelieu Druot
* 05-05-1931 Richelieu Druot - Porte de Charenton
* 27-07-1937 La Motte Picquet Grenelle - Balard
* 05-10-1942 Porte de Charenton - Charenton-Écoles
* 19-09-1970 Charenton-Écoles - Maisons-Alfort Stade
* 27-04-1972 Maisons-Alfort Stade - Maisons-Alfort Les Juiliottes
* 24-09-1973 Maisons-Alfort Les Juiliottes - Créteil l'Échat
* 10-09-1974 Créteil l'Échat - Créteil - Préfecture
* 08-10-2011 Créteil - Préfecture - Pointe du Lac

## Materieel

Op lijn 8 rijdt het vijfdelige MF 77. Dit zijn metro's op stalen wielen. De capaciteit van de treinstellen is 248 zitplaatsen, verdeeld over vijf rijtuigen. Er zijn ook een paar honderd staanplaatsen.
Balard · Lourmel · Boucicaut · Félix Faure · Commerce · La Motte-Picquet - Grenelle · Champ de Mars · École Militaire · La Tour-Maubourg · Invalides · Concorde · Madeleine · Opéra · Richelieu - Drouot · Grands Boulevards · Bonne Nouvelle · Strasbourg - Saint-Denis · République · Filles du Calvaire · Saint-Sébastian - Froissart · Chemin Vert · Bastille · Ledru-Rollin · Faidherbe - Chaligny · Reuilly - Diderot · Montgallet · Daumesnil · Michel Bizot · Porte Dorée · Porte de Charenton · Liberté · Charenton - Écoles · École Vétérinaire de Maisons-Alfort · Maisons-Alfort - Stade · Maisons-Alfort - Les Juilliottes · Créteil - L'Échat · Créteil - Université · Créteil - Préfecture · Pointe du Lac
* ↑ statistieken van de STIF
# Parijse vredesakkoorden van 1973

De Parijse vredesakkoorden van 1973 waren bedoeld om vrede in Vietnam te brengen, een einde te maken aan de Vietnamoorlog, direct de Amerikaanse militaire betrokkenheid te beëindigen en de gevechten tussen Noord- en Zuid-Vietnam tijdelijk te stoppen. De akkoorden werden op 27 januari 1973 ondertekend door de regeringen van de Democratische Republiek Vietnam (Noord-Vietnam), de Republiek Vietnam (Zuid-Vietnam) en de Verenigde Staten, evenals de Voorlopige Revolutionaire Regering (VRR) dat de inheemse Zuid-Vietnamese revolutionairen vertegenwoordigde. Het document kwam grotendeels overeen met het ontwerp-akkoord van oktober 1972.

## Onderhandelingen

De onderhandelingen vonden plaats van 8 januari tot 13 januari 1973, afwisselend in het gebouw van de Franse Communistische Partij in Gif-sur-Yvette en in de golfclub van Saint-Nom-la-Bretèche.
De Amerikanen hadden de meeste van hun eisen moeten laten vallen. De 17e breedtegraad werd niet erkend als grens tussen Noord en Zuid en Noord-Vietnamese troepen werden niet verplicht zich terug te trekken uit Zuid-Vietnam. De VRR werd op voet van gelijkheid behandeld als de Zuid-Vietnamese regering.

## Afspraken in het vredesverdrag

Het document begon met de stelling dat "de Verenigde Staten en alle andere landen moeten de onafhankelijkheid, soevereiniteit, eenheid en territoriale integriteit van Vietnam, zoals erkend in het verdrag van 1954 van Genève, respecteren." Wat hier tegenover stond was dat de oorlog niet bekend werd gemaakt als buitenlandse agressie tegenover Zuid-Vietnam, wat weer in voordeel was voor de communisten.
De belangrijkste militaire en politieke bepalingen van de overeenkomst waren:
* Vanaf 27 januari 1973 zou er een in-place wapenstilstand worden gehouden. Noord- en Zuid-Vietnamese troepen moesten hun locaties behouden en niet aanvallen. Ze mochten militair materiaal opnieuw bevoorraden maar in beperkte mate.
* Zodra de wapenstilstand van kracht zou zijn, zouden de Amerikaanse troepen (samen met andere buitenlandse militairen) beginnen zich terug te trekken, dit zou moeten gebeuren binnen 60 dagen.
* Tegelijkertijd zouden de Amerikaanse krijgsgevangenen worden vrijgelaten en naar huis mogen terugkeren. De partijen die bij het verdrag betrokken waren, stemden ermee in om de overblijfselen van de oorlogsslachtoffers voor zover dat mogelijk was te repatriëren.
* Er zouden onderhandelingen plaatsvinden tussen de twee Zuid-Vietnamese partijen (de Saigon en de Vietcong), die moesten leiden tot een politieke oplossing die het mogelijk zou maken het Zuid-Vietnamese volk “zelf te kunnen laten beslissen over hun politieke toekomst, door middel van echt vrije en democratische verkiezingen onder internationaal toezicht.”
* De hereniging van Vietnam zou “stap voor stap via vreedzame middelen” worden uitgevoerd.
* Er werd een internationale controlecommissie ingesteld.
De vredesakkoorden leidden niet tot het beoogd definitief einde aan de gevechtshandelingen. Door de terugtrekking van de Amerikanen werd de oorlog in Vietnam opnieuw een burgeroorlog.
* ↑ Winkler Prins Jaarboek 1974, pp. 163-165
# Opisthoxia croceata

Opisthoxia croceata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Warren.
# Opisthoxia columbaria

Opisthoxia columbaria is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Jones.
# Boerenkersroest

De boerenkersroest (Puccinia thlaspeos) is een roest die behoort tot de familie Pucciniaceae. De schimmel is een biotrofe parasiet die telia vormt op de onderzijde van blad van boerenkers (Thlaspi), scheefkelk (Arabis) en wede (Isatis).

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

Voor genoemde waardplanten (boerenkers, scheefkelk en wede) de enig bekende roest. Aangetaste planten zijn misvormd, geelgroen verbleekt en bloeien meestal niet. De bruine, kussenvormige telia zitten op de achterkant van de bladeren. Door de kiemende teliosporen kleuren ze grijs.

### Microscopische kenmerken

De tweecellige, breed-elliptische teliosporen zijn 41-50 × 15-17 µm groot. Ze hebben een gladde wand en een 10 µm verdikte top. De steel blijft vastzitten.

## Verspreiding

Boerenkersroest komt in Europa en het westen van Noord-Amerika voor. In Nederland komt boerenkersroest uiterst zeldzaam voor. Het is alleen bekend van zinkboerenkers (Thlaspi caerulescens var. calaminare) (meldingen uit 1874 en 1924). In 1987 gemeld van La Calamine (België).
* Plantparasieten van Europa
* Afbeeldingen op (Obligat) Phytoparasitische Kleinpilze Mitteleuropa mit Schwerpunkt Deutschland
* Afbeeldingen op (Obligat) Phytoparasitische Kleinpilze Mitteleuropa mit Schwerpunkt Deutschland
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* (en) Index Fungorum
# Boerenkool voor Holland

Boerenkool voor Holland is een hoorspel van Otto Jägersberg. Grünkohl für Holland werd op 25 november 1969 door de Südwestfunk uitgezonden. Gérard van Kalmthout vertaalde het en de KRO zond het uit in het programma Dinsdagavondtheater op dinsdag 15 februari 1972. De regisseur was Willem Tollenaar. Het hoorspel duurde 23 minuten.

## Rolbezetting

* Wim van den Brink (hij)
* Nell Koppen (zij)

## Inhoud

Onderwerp van deze consequent naturalistische studie is het verloop van een middagmaal dat een man en een vrouw in hun keuken gebruiken. Terwijl ze eten, praten ze over wat er opgediend is, over de manier waarop het klaargemaakt werd, het keukengerei, over kantine-eten, en ondertussen wisselen ze hun tamelijk elementaire algemene kennis uit…
# Boerenkoffie

Boerenkoffie of Fryske boerekofje is een warme alcoholische drank die in Friesland gedronken werd. De drank bestaat uit warm bier, koffie, smaakmakers zoals kaneel en nootmuskaat, en ten slotte suiker of kandij. Ook worden er rauwe eieren of eidooiers doorheen geslagen voordat de drank verwarmd wordt. Bloem wordt ook wel als bindmiddel gebruikt. Soms wordt brandewijn, berenburg of cognac toegevoegd. De drank is een variant van heet bier, dat in Groningen gedronken wordt, maar dat geen koffie bevat. In Duitsland noemt men deze drank eierbier.
De basis voor de drank was een bruine biervariant uit Groningen, kluinbier, of soortgelijke bieren uit Friesland.
Het drinken van boerenkoffie raakte rond 1910 in onbruik, waarschijnlijk omdat het oorspronkelijke donkere bier niet meer gebrouwen werd. Recepten van de drank worden echter nog steeds gepubliceerd, waarbij het oorspronkelijke bier vervangen werd door bockbier of andere donkere biersoorten.
Het bier werd 's winters veel geserveerd in waterherbergen, die ook wel ijsherbergen werden genoemd. Tijdens een Elfstedentocht in 1809 werden de schaatsers Pals Andrise en Pals Geerts na aankomst in Sneek op boerenkoffie getrakteerd.

## Referenties

* 1 2 FRYSKE BOEREKOFJE – HET RECEPTENBOEK VAN NEDERLANDS DIS. Gearchiveerd op 24 oktober 2020. Geraadpleegd op 1 september 2020.
* 1 2 3 Wurdboek fan de Fryske taal - lemma boerekofje.
* ↑ Boerenkoffie Fries1 recept. www.tournedos.nl. Gearchiveerd op 25 juni 2010. Geraadpleegd op 1 september 2020.
* ↑ Aly, Knol, "Sipelsomp mei sûrestip", Het vrĳe volk, 06-02-1976. Geraadpleegd op 03-09-2020.
* 1 2 3 Warm bier van juffrouw Saar (1861). Jeannette koockt (17 februari 2016). Geraadpleegd op 1 september 2020.
* 1 2 3 Verloren bieren – 6 – Boerenkoffie. Verloren Bieren (8 oktober 2013). Geraadpleegd op 1 september 2020.
* ↑ "De Fries op zijn best.", Leeuwarder courant, 09-02-1929.
* ↑ Pelleboer, J.H., "Winters strenger in vorige eeuw. IJs zonder baanvegers en koek-en-zopie tent", Nieuwsblad van het Noorden, 30-01-1980.
# Parmaschema rugosum

Parmaschema rugosum is een keversoort uit de familie Discolomatidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door John.
# Parmaschema leviterimpressum

Parmaschema leviterimpressum is een keversoort uit de familie Discolomatidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door John.
# Bont pertje

Het Bont pertje was een boerderij in Rosmalen. De naam van het gebouw betekende gekleurd paardje. Het huis heeft gestaan op de noordoost hoek van de Schoolstraat met de Dorpsstraat in het centrum.
De boerderij werd in 1651 gebouwd en kreeg toen de functie van een herberg. Voordat het Bont pertje gebouwd werd, stonden hier houten huizen. Deze waren zo vervallen, dat er in 1651 een stenen huis werd gebouwd. Het gebouw stond toen net buiten de woonkern van Rosmalen.
In de jaren 1960 is het gebouw gesloopt. Men kwam hiervoor destijds in opstand, omdat het het oudste stenen woonhuis was van Rosmalen. Op de plaats waar destijds het Bont pertje heeft gestaan, staat tegenwoordig een modewinkel.
# Paul Gabriël

Paul Gabriël kan verwijzen naar:
* Paulus Joseph Gabriël (1784-1833) - Nederlandse schilder en beeldhouwer (vader van Paul Joseph Constantin)
* Paul Joseph Constantin Gabriël (1828-1903) - Nederlandse kunstschilder
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Paul Gabriël en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Paul Galand

Paul Galand (Ukkel, 18 oktober 1943) is een Belgisch arts en voormalig politicus voor Ecolo.

## Levensloop

Van opleiding is hij doctor in de genees-, heel- en verloskunde. Daarnaast is hij ook licentiaat in de arbeidsgeneeskunde en baccalaureus in de wijsbegeerte. Beroepshalve werd hij actief als arts.
Hij werd politiek actief bij de partij Ecolo en zetelde van 1989 tot 2009 in het Brussels Hoofdstedelijk Parlement namens de partij. Tevens zetelde hij van 1999 tot 2009 in het Parlement van de Franse Gemeenschap en van 1999 tot 2003 in de Belgische Senaat als gemeenschapssenator.
Hij is een broer van Pierre Galand, die eveneens politiek actief is.

## Onderscheiding

* Officier in de Leopoldsorde sinds 6 juni 2009.
* ↑ Fiche Paul Galand; Parlement francophone bruxellois
* ↑ Fiche Paul Galand; Parlement de la Communauté française de Belgique
* ↑ Fiche Galand; Senaat.be
* ↑ Fiche Paul Galand; Cumuleo.be
* ↑ PS coöpteert Christiane Vienne en Pierre Galand; Gazet van Antwerpen; 16 juni 2003
* ↑ Koninklijk Besluit van 3 juli 1999; Belgisch Staatsblad (Etaamb.be)
# Passageule

De Passageule (ook wel: Passegeule) is een voormalige kreek in West-Zeeuws-Vlaanderen. Oorspronkelijk was het een zijarm van de Braakman. De Braakman is tijdens een stormvloed in 1374 ontstaan.
De zogeheten Oude Passageule ontstond vermoedelijk in 1404, toen de dijk tussen de Dierkensteenpolder en de Marguéritepolder het begaf en aldus een geul werd uitgeschuurd. In 1470 werd de Passageule voor het eerst genoemd. Het was aanvankelijk een doodlopende inham die van het oosten uit het land indrong. Ook ontstonden er aftakkingen naar het zuiden, zoals het Haantjesgat ten oosten van Sint Kruis.
Door de inundaties van 1583 ontstond de zogeheten Nieuwe Passageule, die naar het westen toe in verbinding stond met Sluis via het Coxysche Gat en met de Wielingen via het Zwarte Gat.
Toen de Staatsen dit gebied veroverden werd de Passageule onderdeel van de zuidelijke verdedigingsgordel tegen de Spaanse troepen: De Passageule-Linie. Daarom wordt de Passageule ook wel Linie genoemd.
Omstreeks 1650 begonnen inpolderingen van de Passageule en het Coxysche Gat, waarbij een nieuwe indeling van het land ontstond. In 1702 werd de kreek aan de oostzijde, bij IJzendijke, afgedamd om de Groote Jonkvrouw benoordenpolder aan te leggen. Tussen 1735 en 1738 werd door de Groote Zuiddiepepolder een kanaal naar de Braakman gegraven dat tegenwoordig nog steeds bestaat. Dit had een militair doel.
De Passageule begon te verzanden en werd van 1786-1788 verder ingepolderd, waardoor de Nieuwe Passageulepolder (848 ha) en de Oude Passageulepolder ontstonden. Twee dammen werden daartoe aangelegd: De Bakkersdam (1788) in het westen en de Kapitale Dam (1786) in het oosten.
De Passageule-Linie werd in 1839 opgeheven.

## Huidige situatie

De Passageule begint als een kreekrestant een drietal km ten zuiden van Biervliet, gaat in vrijwel rechte lijn naar het westen, waar hij 1 km ten zuiden van IJzendijke stroomt. Dit is het kanaal dat in 1738 is gereedgekomen. Vervolgens stroomt hij langs natuurgebied De Plate ten zuiden van Oostburg, waar hij in verbinding staat met de Sint-Kruiskreek. Van daar af heet hij Uitwateringskanaal en loopt ten noordoosten van Sluis en ten westen van Retranchement vrijwel langs de Nederlands-Belgische grens naar het noorden. Via uitwateringssluizen te Cadzand-Bad komt hij in zee uit. Dit Uitwateringskanaal is gegraven in 1870.
Tegenwoordig vinden langs de Passageule tal van natuurontwikkelingsprojecten plaats die meerdere honderden hectare beslaan. Hierbij wordt ook rekening gehouden met de cultuurhistorische waarde, met name de aanwezigheid van restanten van de voormalige Passageule-Linie.