OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Guyanaorpheusmierkruiper

De Guyanaorpheusmierkruiper (Hypocnemis cantator) is een zangvogel uit de familie Thamnophilidae (miervogels).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in oostelijk Venezuela, de Guyana's en noordoostelijk amazonisch Brazilië.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als vrij algemeen tot algemeen, met name in Guyana en Frans Guyana. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Guyanaorpheusmierkruiper op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Kanton Brest-Saint-Pierre

Brest-Saint-Pierre is een voormalig kanton van het Franse departement Finistère. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Brest. Het werd opgeheven bij decreet van 13 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015.
Het kanton omvatte uitsluitend een deel van de gemeente Brest.
# Zuurstofcascade

De zuurstofcascade is de daling van de partiële druk van zuurstof tijdens het transport van de omgeving naar de mitochondriën in de cellen van Eukaryoten. Dit bestaat uit meerdere opeenvolgende processen als in een cascade, een trapsgewijze opeenvolging van kleine watervallen. Alleen de zuurstof die bij de laatste trap nog aanwezig is, is beschikbaar voor de mitochondriën. De partiële zuurstofdruk bij de mitochondriën moet voldoende zijn om diffusie naar hen te laten plaatsvinden om zo te voorzien in de zuurstofbehoefte van de aerobe dissimilatie daar.
De cascade bestaat uit de overgangen van de partiële druk in de buitenlucht, de alveolaire concentratie, het arterieel bloed, het capillair bloed en de mitochondriën. Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden. De eerste stap is het transport van buitenlucht naar de longblaasjes en deze ademhaling vindt plaats door convectie of stromingstransport. Hierbij daalt de partiële zuurstofdruk van ongeveer 20 hPa naar zo'n 13 hPa. Daarna gaat de zuurstof via diffusie door het epitheel naar het bloed, waarbij de partiële druk in gezonde longen zo'n 0,7 hPa daalt. Vervolgens treedt convectie op tussen arterieel bloed en bloed in de haarvaten, waarin de gemiddelde partiële druk rond de 9 hPa ligt. Deze druk wordt bepaald door de snelheid waarmee het bloed naar de haarvaten stroomt en de opname door de cellen. Bij die laatste stap treedt diffusie op doordat de mitochondriën met vooral glucose continue zuurstof omzetten in koolstofdioxide en water en zo de partiële zuurstofdruk in de cel laten zakken. Om de aerobe dissimilatie goed te laten verlopen, moet de partiële zuurstofdruk hier minimaal 0,1 hPa zijn.
Tijdens zware inspanning werken alle systemen dicht bij de maximale capaciteit om de mitochondriale partieeldruk op peil te houden. Bij diersoorten die over een groot uithoudingsvermogen beschikken, zijn onder meer het ademhalingsstelsel en de bloedsomloop hiervoor geoptimaliseerd.

## Literatuur

* Hill, R.W.; Wyse, G.A.; Anderson, M. (2012): Animal Physiology, Sinauer, p. 577-578
# Quintus Marcius Philippus (consul in 281 v.Chr.)

Quintus Marcius Philippus was een Romeins politicus en militair uit de 3e eeuw v.Chr.
Hij was de zoon van Quintus Marcius Tremulus, die consul was in 306 en 288 v.Chr.
Marcius Philippus was consul samen met Lucius Aemilius Barbula. In 281 v.Chr. overwon hij de Etrusken en kreeg de eer om een triomftocht te mogen houden. In 269 v.Chr. was hij censor, opnieuw met Lucius Aemilius Barbula. In 263 v.Chr. was hij magister equitum onder dictator Gnaius Fulvius Maximus Centumalus.

## Bron

* T. Broughton, The magistrates of the Roman Republic Vol. I: 509 BC - 100 BC, Lancaster (Californië) 1951. pp.190,199,204 ISBN 0891307060
# Distortiphaedusa

Distortiphaedusa is een geslacht van weekdieren uit de familie van de Clausiliidae.

## Soort

De volgende soort is bij het geslacht ingedeeld:
* Distortiphaedusa imprimata Grego & Szekeres, 2011
# A17 (Portugal)

De A17 of Auto-estrada do Litoral Centro is een autosnelweg in Portugal die van Aveiro naar Marinha Grande loopt. De snelweg is 117 kilometer lang. Het deel tussen Aveiro en Mira werd geopend in 2004, in 2007 volgde het deel tussen Marinha Grande en Louriçal. In 2008 werd het laatste deel gebouwd tussen Mira en Louriçal.
A1 · A2 · A3 · A4 · A5 · A6 · A7 · A8 · A9 · A10 · A11 · A12 · A13 · A14 · A15 · A16 · A17 · A18 · A19 · A20 · A21 · A22 · A23 · A24 · A25 · A26 · A27 · A28 · A29 · A30 · A31 · A32 · A33 · A34 · A35 · A36 · A37 · A38 · A39 · A40 · A41 · A42 · A43 · A44 · A47 · A48 · VRI
# Lissotes subcaeruleus

Lissotes subcaeruleus is een keversoort uit de familie vliegende herten (Lucanidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Bomans.
# N319

N319 kan verwijzen naar:
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van N319 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kalium-40

Kalium-40 of $^{40}$K is een onstabiele radioactieve isotoop van kalium, een alkalimetaal. De abundantie van op Aarde bedraagt 0,0117%.
De isotoop is de grootste bron van natuurlijke radioactiviteit in het menselijk lichaam. Een volwassen lichaam bevat ongeveer 160 gram kalium, waarvan 0,0187 gram kalium-40. De specifieke activiteit hiervan bedraagt ongeveer 265,4 kBq/g.

## Radioactief verval

Kalium-40 bezit een zeer grote halveringstijd: 1.251.900.000 jaar. Het overgrote gedeelte (89,28%) vervalt naar de stabiele isotoop calcium-40 door bètaverval:
    ${\ce {{^{40}_{19}K}->{^{40}_{20}Ca}+{e^{-}}+{\bar {\nu }}_{e}}}$
De vervalenergie hiervan bedraagt 1311,07 keV.
De rest (10,72%) vervalt tot de stabiele isotoop argon-40 via elektronenvangst gevolgd door gamma-verval:
    ${\ce {{^{40}_{19}K}+e^{-}->{^{40}_{18}Ar}+\nu _{e}}}$
De energie van dit verval bedraagt 1,46 MeV.

## Toepassingen

Het verval naar argon-40 wordt - aangezien kalium in talloze mineralen voorkomt (en argon niet) - in de geochronologie en archeologie aangewend als dateringsmethode voor gesteenten en sedimenten tot enkele miljarden jaren terug in de tijd. De methode staat bekend als de kalium-argondatering.
* (en) Wolfram Alpha
* (en) Periodic table
$^{32}$K · $^{32m}$K · $^{33}$K · $^{34}$K · $^{35}$K · $^{36}$K · $^{37}$K · $^{38}$K · $^{38m1}$K · $^{38m2}$K · $^{39}$K · $^{40}$K · $^{40m}$K · $^{41}$K · $^{42}$K · $^{43}$K · $^{44}$K · $^{45}$K · $^{46}$K · $^{47}$K · $^{48}$K · $^{49}$K · $^{50}$K · $^{51}$K · $^{52}$K · $^{53}$K · $^{54}$K · $^{55}$K · $^{56}$K
# Zuurstof-16

Zuurstof-16 of $^{16}$O is een stabiele isotoop van zuurstof, een niet-metaal. Het is een van de drie op Aarde voorkomende isotopen van het element, naast zuurstof-17 (stabiel) en zuurstof-18 (eveneens stabiel). De abundantie op Aarde bedraagt 99,757%. Het grootste gedeelte van de zuurstofatomen komt dus voor als deze isotoop. De hoge abundantie kan verklaard worden door het feit dat zuurstof-16 een belangrijk hoofdproduct is in de CNOF-cyclus tijdens de nucleosynthese in sterren. Tijdens het heliumfusieproces combineren een koolstof-12- en een helium-4-kern tot zuurstof-16:
    ${\ce {^{12}_6C + ^4_2He -> ^16_8O}}$
Tijdens deze kernreactie komt 4,3 × 10$^{10}$ kJ/kg aan energie vrij.
Zuurstof-16 ontstaat onder meer bij het radioactief verval van stikstof-16, stikstof-17 en neon-17.
Zuurstofisotopenanalyse is een veelgebruikte onderzoeksmethode in de aardwetenschappen waarbij de verhouding tussen de stabiele zuurstofisotopen $^{16}$O en $^{18}$O in sediment wordt bepaald.
* (en) Wolfram Alpha
* (en) Periodic table
$^{12}$O · $^{13}$O · $^{14}$O · $^{15}$O · $^{16}$O · $^{17}$O · $^{18}$O · $^{19}$O · $^{20}$O · $^{21}$O · $^{22}$O · $^{23}$O · $^{24}$O · $^{25}$O · $^{26}$O · $^{27}$O · $^{28}$O
# Pyrinia flavoapicata

Pyrinia flavoapicata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1918 door Dognin.
# Symfonie nr. 4 (Balakauskas)

De Litouwse componist Osvaldas Balakauskas voltooide zijn Symfonie nr. 4 in 1998.
Balakauskas componeerde het werk ter opening van het nieuwe muziekseizoen te houden in de concertzaal van het Litouws Nationaal Symfonie Orkest. Balakauskas componeerde het werk binnen zijn eigen stijlvariant van het serialisme; het dodecatonica (samentrekking van dodecafonie en tonaliteit). Hij maakt hier gebruik van het achttoon-, tientoon- en elftoonstelsel. Daarin integreert hij invloeden vanuit de oude muziek, minimal music en ook jazz. Het geeft de muziek een Arvo Pärtachtige klank, maar dan niet zo sereen als bij de Est. Door de toepassing van syncopen en de "vreemde" toonsoort klinkt het allemaal niet iets grover van opzet.
Het werk is geschreven in drie delen die verwijzen naar het toonstelsel waarin het deel is geschreven:
* Octa (8)
* Hendeca (11)
* Deca (10)

## Orkestratie

* 3 dwarsfluiten, 3 hobo's, 4 klarinetten, 3 fagotten
* 4 hoorns, 3 trompetten, 3 trombones, 1 tuba
* pauken, 3 man/vrouw percussie, 1 harp, 1 piano,
* violen, altviolen, celli, contrabassen

## Discografie

* Uitgave Naxos: Litouws Nationaal Symfonie Orkest o.l.v. Juozas Domarkas
* het album
* Mic.lt; Litouwse muziekcentrale
# 2-methylpentan-2-ol

2-methylpentan-2-ol is een organische verbinding met als brutoformule C$_6$H$_{14}$O. De stof wordt in de gaschromatografie gebruikt om onderscheid te kunnen maken tussen verschillende vertakte alcoholen. In de urine van aan 2-methylpentaan blootgestelde personen kan deze stof worden aangetoond.
# N264 (België)

De N264 is een korte gewestweg die geheel binnen Leuven verloopt en een verbinding vormt tussen de R23 en A2. De route in Leuven verloopt via de Koning Boudewijnlaan. De lengte van de weg is bijna 3 kilometer en bestaat over de volledige lengte uit 2x2 rijstroken.
In februari 2024 startte de aanleg van fietssnelweg F29 (Leuven-Tervuren-Brussel) als afgescheiden tweerichtingsfietspad naast de Koning Boudewijnlaan tot aan de E314, samen met een busbaan.
* ↑ Route N264 op Google Maps
* ↑ NWS, VRT, Start werkzaamheden fietssnelweg op Koning Boudewijnlaan Leuven: geen parkeerplaatsen meer en hinder richting Brussel. vrtnws.be (18 februari 2024). Geraadpleegd op 14 maart 2024.
# Guyanapepervreter

De Guyanapepervreter (Selenidera piperivora) is een vogel uit de familie van de toekans (Ramphastidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd als Ramphastos piperivorus in 1758 gepubliceerd door Carl Linnaeus.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in het noordoostelijk Amazonebekken van zuidoostelijk Venezuela tot de Guiana's en noordelijk Brazilië ten noorden van de Amazonerivier.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als niet algemeen voorkomend. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Guyanapepervreter op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Linnaeus, C. (1758). Systema naturae ed. 10: 103
# Kaliumarsenaat

Kaliumarsenaat (KH$_2$AsO$_4$) is het kaliumzout van arseenzuur. Dit giftige anorganisch zout bestaat uit een kaliumion (K$^+$) en een waterstofarsenaat-ion (H$_2$AsO$_4$$^−$) en komt voor onder de vorm van een kleurloze vaste stof.

## Synthese

Kaliumarsenaat kan bereid worden uit een reactie van arseenzuur met kaliumhydroxide:
    ${\ce {H3AsO4 + KOH -> KH2AsO4 + H2O}}$
# Ichneumon diaphorus

Ichneumon diaphorus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Schiodte in 1839.
# Pyrinia fusilineata

Pyrinia fusilineata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Walker.
# Symfonie nr. 4 (Balada)

De Spaans-Amerikaanse componist Leonardo Balada voltooide zijn Symfonie nr. 4 "Lausanne" in 1992. Het werk is geschreven op verzoek van het Kamerorkest van Lausanne. Dat kamerorkest uit Lausanne vierde toen haar 50-jarig bestaan. Het werk behoort tot de stijl etno-avant-garde. Het is deels gebaseerd op Zwitserse volksmelodieën, maar deze zijn onherkenbaar verstopt in deze twintig minuten durende, eendelige symfonie. Er zijn geen vaste maatindelingen, ritmen of melodielijnen of het moet de quasi-wals zijn die na 6 minuten te horen is. Voor het overige is het een abstract klinkend werk, dat in tegenstelling tot de basis toch voornamelijk Spaans/Catalaans aandoet met soms hoekige wendingen (bijvoorbeeld in diezelfde wals) en temperamentvolle uitbarstingen (pauken na het mistige begin).
Jesús López Cobos, aan wie het werk is opgedragen, gaf met het Kamerorkest van Lausanne de eerste uitvoering op 7 december 1992, al snel vond ook een uitvoering plaats door het Kamerorkest van Cincinnati.

## Orkestratie

* 2 dwarsfluiten, 2 hobo's, 2 klarinetten, 2 fagotten
* 2 hoorns, 2 trompetten
* 1 pauk, 1 piano
* violen, altviolen, celli, contrabassen

## Discografie

* Uitgave Naxos: Barcelona Symfonie- en Catalaans Nationaal Orkest o.l.v. Salvador Mas Conde; een opname uit 2003
* Uitgave Albany Records: Kamerorkest van Lausanne, opname van de première
* 2 compact discs
# Maracaynatum trinidadense

Maracaynatum trinidadense is een hooiwagen uit de familie Samoidae.
# Échenon

Échenon is een gemeente in het Franse departement Côte-d'Or (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 652 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Beaune.

## Geografie

De oppervlakte van Échenon bedraagt 10,6 km², de bevolkingsdichtheid is 61,5 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Échenon met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Limacosilla pirifera

Limacosilla pirifera is een vlinder uit de familie van de slakrupsvlinders (Limacodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Hering.
# Kanton Sermaize-les-Bains

Kanton Sermaize-les-Bains is een kanton van het Franse departement Marne. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement Vitry-le-François. Het heeft een oppervlakte van 887.1 km² en telt 20 855 inwoners in 2017, dat is een dichtheid van 24 inwoners/km².
Het kanton Sermaize-les-Bains werd opgericht bij decreet van 21 februari 2014 met uitwerking in maart 2015 en omvat volgende 75 gemeenten:
* Alliancelles
* Ambrières
* Arrigny
* Bassu
* Bassuet
* Bettancourt-la-Longue
* Bignicourt-sur-Saulx
* Blesme
* Brandonvillers
* Brusson
* Le Buisson
* Bussy-le-Repos
* Changy
* Charmont
* Châtillon-sur-Broué
* Cheminon
* Cloyes-sur-Marne
* Dompremy
* Drosnay
* Écollemont
* Écriennes
* Étrepy
* Favresse
* Giffaumont-Champaubert
* Gigny-Bussy
* Haussignémont
* Hauteville
* Heiltz-l'Évêque
* Heiltz-le-Hutier
* Heiltz-le-Maurupt
* Isle-sur-Marne
* Jussecourt-Minecourt
* Landricourt
* Larzicourt
* Lisse-en-Champagne
* Luxémont-et-Villotte
* Matignicourt-Goncourt
* Maurupt-le-Montois
* Merlaut
* Moncetz-l'Abbaye
* Norrois
* Orconte
* Outines
* Outrepont
* Pargny-sur-Saulx
* Plichancourt
* Ponthion
* Possesse
* Reims-la-Brûlée
* Saint-Amand-sur-Fion
* Saint-Eulien
* Saint-Jean-devant-Possesse
* Saint-Lumier-en-Champagne
* Saint-Lumier-la-Populeuse
* Saint-Quentin-les-Marais
* Saint-Remy-en-Bouzemont-Saint-Genest-et-Isson
* Saint-Vrain
* Sainte-Marie-du-Lac-Nuisement
* Sapignicourt
* Scrupt
* Sermaize-les-Bains
* Sogny-en-l'Angle
* Thiéblemont-Farémont
* Trois-Fontaines-l'Abbaye
* Val-de-Vière
* Vanault-le-Châtel
* Vanault-les-Dames
* Vauclerc
* Vavray-le-Grand
* Vavray-le-Petit
* Vernancourt
* Villers-le-Sec
* Vitry-en-Perthois
* Vouillers
* Vroil
# Ichneumon degeerii

Ichneumon degeerii is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Bechstein & Scharfenberg in 1805.
# Bolliger

Bolliger kan verwijzen naar:

## Personen

* Adolf Bolliger (1854-1931), Zwitsers theoloog
* Gretel Bolliger (1921-2009), Zwitserse atlete en olympisch deelneemster
* Jakob Bolliger (1872-1954), Zwitsers ingenieur
* Kurt Bolliger (1919-2008), Zwitsers militair
* Max Bolliger (1929-2013), Zwitsers schrijver

## Overige

Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Bolliger en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Symfonie nr. 4 (Beethoven)

Ludwig van Beethovens symfonie nr. 4 in Bes majeur, opus nr. 60, werd gecomponeerd in 1806.

## Achtergrond

Het werk werd opgedragen aan Graaf Franz von Oppersdorff, een familielid van Beethovens beschermheer: Prins Lichnowsky. De graaf ontmoette Beethoven toen hij onderweg was naar Lichnowsky’s zomerhuis waar die op dat moment logeerde. Von Oppersdorff luisterde naar Beethovens symfonie nr. 2 in D majeur, en die stond hem zo aan dat hij Beethoven een aanzienlijk bedrag aan geld aanbood om voor hem een nieuwe symfonie te componeren. De opdracht luidt: "de Silesische edelman graaf Franz von Oppersdorf".

## Instrumentatie

De symfonie is geschreven voor 1 fluit, 2 hobo’s, 2 klarinetten in bes, 2 fagotten, 2 hoorns in bes en in es, 2 trompetten in bes en in es, pauken en strijkers.

## Delen

De symfonie heeft vier delen:
* Adagio - Allegro vivace
* Adagio
* Allegro molto e vivace - Trio: allegro vivace - Un poco meno allegro
* Allegro ma non troppo
en duurt ongeveer 33 minuten.

## Ontvangst

Hoewel alle negen symfonieën van Beethoven regelmatig worden uitgevoerd, wordt de Vierde minder vaak gespeeld. Robert Schumann omschrijft de symfonie nr. 4 als een "slanke Griekse maagd tussen twee Noorse goden", refererend aan de Derde en de Vijfde symfonieën, beide met een fenomenale reputatie.
# Museumschip

Een museumschip is een schip dat in gebruik is als museum.
Wereldwijd zijn er enkele honderden schepen in gebruik als museumschip. De meeste museumschepen zijn schepen die na een actieve dienst uit de vaart zijn genomen en die door hun bijzondere bouw, zeldzaamheid of historische waarde bezichtigd kunnen worden. Er zijn ook schepen die speciaal voor deze functie zijn gebouwd, bijvoorbeeld replica's van historische schepen.
Museumschepen kunnen een educatief doel hebben, maar ook een historische waarde vertegenwoordigen, zoals militaire schepen die aan een bepaalde zeeslag deelgenomen hebben.
Meestal ligt een museumschip aan een vaste plek aan de kade; soms ligt het droog in een droogdok of in een gebouw. Sommige museumschepen varen nog, en bieden het publiek de gelegenheid om een vaartocht mee te maken. Veel museumschepen behoren toe aan een scheepvaartmuseum of een speciale vereniging of stichting, en maken deel uit van een grotere collectie.
* De 'Vasa', een intact gebleven 17e-eeuws schip in het Vasamuseum, Stockholm
* Het vliegdekschip 'USS Yorktown', toegankelijk als museum
* machinekamer van onderzeeboot 'HMS Alliance', sinds 2014 toegankelijk voor het publiek
* De windjammer 'Dar Pomorza', te bezichtigen in de haven van Gdynia
* Museumschip Cap San Diego in de haven van Hamburg
* De lichte kruiser HMS Belfast, een Lichte kruiser uit de Tweede Wereldoorlog die op de Theems te Londen ligt. Op de achtergrond Tower Bridge en de Tower of London.
# Marcelo Spínola y Maestre

Marcelo Rafael José María de los Dolores Hilario Spínola y Maestre (San Fernando, 14 januari 1835 – Sevilla, 20 januari 1906) was een Spaans geestelijke en kardinaal van de Katholieke Kerk.
Spínola bezocht het Colegio Santo Tomás in Cádiz en studeerde daarna natuurwetenschappen aan de Universiteit van Granada. Hierna studeerde hij godgeleerdheid aan de Universiteit van Sevilla. Hij werd op 21 maart 1864 priester gewijd. Hij werkte vervolgens in verschillende parochies in het aartsbisdom Sevilla.
Paus Leo XIII benoemde hem op 16 december 1880 tot titulair bisschop van Milos en tot hulpbisschop van Sevilla. Hierna werd hij ordinarius in achtereenvolgens Málaga en Coria, alvorens hij op 2 december 1895 werd benoemd tot aartsbisschop van Sevilla.
Tijdens het consistorie van 11 december 1905 creëerde paus Pius X hem kardinaal. Hij kon vanwege zijn gezondheid niet aanwezig zijn en ontving noch een kardinaalshoed, noch een titelkerk. Ruim een maand later overleed hij, 71 jaar oud.
Tijdens zijn bezoek aan Spanje, in 1982 heeft paus Johannes Paulus II gebeden bij het graf van de kardinaal. Vijf jaar daarna werd Marcelo Spínola zalig verklaard.

## Biografie

* Javierre, José María: Don Marcelo de Sevilla. Salamanca: Ediciones Sígueme, 1992. ISBN 84-301-1185-9.
* Ruiz Sánchez, José Leonardo: Beato Marcelo Spínola y Maestre, Cardenal Arzobispo de Sevilla (1835-1906). Sevilla : Ayuntamiento de Sevilla, Servicio de Publicaciones, 2002. ISBN 84-95020-31-9.

## Externe link

* Marcelo Spínola y Maestre op catholic-hierarchy.org
* Biblioteca Nacional de España: XX1015177
* Bibliothèque nationale de France: cb15127059s (data)
* Gemeinsame Normdatei: 131888021
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1650 1983
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00695715
* Système universitaire de documentation: 079176356
* Virtual International Authority File: 57758002
* WorldCat (via VIAF): 57758002
# Litarachna amnicola

Litarachna amnicola is een mijtensoort uit de familie van de Pontarachnidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Cook.
# Kanton Seuil-d'Argonne

Seuil-d'Argonne is een voormalig kanton van het Franse departement Meuse. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Bar-le-Duc. Het werd opgeheven bij decreet van 17 februari met uitwerking op 22 maart 2015. Alle gemeenten werden opgenomen in het kanton Dieue-sur-Meuse.

## Gemeenten

Het kanton Seuil-d'Argonne omvatte de volgende gemeenten:
* Autrécourt-sur-Aire
* Beaulieu-en-Argonne
* Beausite
* Brizeaux
* Èvres
* Foucaucourt-sur-Thabas
* Ippécourt
* Lavoye
* Nubécourt
* Pretz-en-Argonne
* Seuil-d'Argonne (hoofdplaats)
* Les Trois-Domaines
* Waly
# Zwavelmelkbekerzwam

De zwavelmelkbekerzwam (Paragalactinia michelii) is een schimmels behorend tot de familie Pezizaceae.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

Het apothecium is diep kelkvormig tot schotelvormig hoedje, dat 1-5 cm breed kan worden. Het heeft een glad hymenoforium, vaak gegolfd aan de binnenkant, paarsachtig en aanvankelijk bleekrood tot paarsbruin, later bruinachtig tot roodachtig geelbruin. De buitenkant is glad, lichter van kleur dan het hymenoforium, en geelbruin. De paddenstoel heeft dun, broos, geelachtig vlees dat bij beschadiging een waterachtige vloeistof afgeeft, en na verloop van tijd geel kleurt.

### Microscopische kenmerken

De asci zijn 8-sporig en voorzien van een amyloïde apicale ring en meten 235-280 x 11-12 (15) µm. De parafysen zijn cilindrisch tot licht knotsvormig, recht, septaat, en hebben een geelachtige inhoud, die licht knotsvormig is aan de top. De ascosporen zijn elliptisch, fijn wrattig verspreid, laag en onregelmatig bij volwassenheid, met losse, onregelmatige wratten, en zijn hyaliene, (13)16-18 x 7-9 µm groot.

## Verspreiding

In Nederland komt de zwavelmelkbekerzwam algemeen voor. Hij staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* (en) Index Fungorum
* (en) MycoQuebec.org
# Pycnomerus

Pycnomerus is een geslacht van kevers uit de familie somberkevers (Zopheridae).

## Soorten

Deze lijst is mogelijk niet compleet.