OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Thioglycolzuur

Thioglycolzuur of mercaptoazijnzuur is een organische verbinding met als brutoformule C$_2$H$_4$O$_2$S. De zuivere stof komt voor als een corrosieve kleurloze vloeistof met een indringende en onaangename geur, die matig oplosbaar is in water en enkele organische oplosmiddelen.

## Synthese

Thioglycolzuur kan bereid worden door de reactie van chloorazijnzuur met natriumwaterstofsulfide:
    ${\ce {ClCH2COOH + NaSH -> HSCH2COOH + NaCl}}$

## Toepassingen

Het zuur wordt door kappers in de vorm van het ammoniumzout - ammoniumthioglycolaat - gebruikt bij permanenten. Het wordt ook gebruikt in ontharingsmiddelen, vooral in de vorm van het natrium- en/of calciumzout (natriumthioglycolaat resp. calciumthioglycolaat). Deze producten bevatten 1% tot 11% thioglycolzuur.

## Toxicologie en veiligheid

Thioglycolzuur is corrosief voor de ogen, de huid en de luchtwegen. Inademing van de damp kan longoedeem veroorzaken.
De grenswaarde voor beroepsmatige blootstelling aan thioglycolzuur (TLV) bedraagt 1 ppm (3,8 mg/m$^3$), als tijdgewogen gemiddelde.
# Tiempo compartido

Tiempo compartido (Engelstalige titel: Time Share) is een Mexicaans-Nederlandse film uit 2018, geregisseerd door Sebastián Hofmann.

## Verhaal

Pedro en Eva komen toe in het megaresort Vistamar om een gezonde tijd door te brengen. Nadat ze samen met hun jonge zoon hebben ingecheckt in hun private villa, staat een andere familie aan hun deur. Het blijkt dat het onderkomen per vergissing dubbel geboekt werd. De gezinnen genieten van de zwembaden en de activiteiten en worden verzorgd door een groep 'vrijetijdsdeskundigen', waaronder Andres en Gloria, een vervreemd stel van middelbare leeftijd. Pedro begint paranoïde tekenen te vertonen en denkt dat zijn familie van hem wordt verjaagd. Samen met Andres gaat hij op zoek naar een sinister complot in het paradijselijk resort.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Luis Gerardo Méndez | |
| Miguel Rodarte | |
| Andrés Almeida | |
| Cassandra Ciangherotti | |
| Montserrat Marañon | |
| RJ Mitte | Tom |

## Productie

Tiempo compartido ging op 20 januari 2018 in première op het Sundance Film Festival in de World Cinema Dramatic Competition.

## Externe link

* (en) Tiempo compartido in de Internet Movie Database
* ↑ (en) Sundance Film Festival Unveils Full 2018 Features Lineup, Variety.com, 29 november 2017
# Eois undulosata

Eois undulosata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Warren.
# Epaphiopsis ishizuchiensis

Epaphiopsis ishizuchiensis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Ueno.
# Elephantomyia (Elephantomyia) adirondacensis

Elephantomyia (Elephantomyia) adirondacensis is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Nearctisch gebied.
# Elephantomyia (Elephantomyia) arcuaria

Elephantomyia (Elephantomyia) arcuaria is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Elisabeth Cooymans

Elisabeth Cooymans (Waalwijk, 31 maart 1920 – Houten, 14 oktober 2018) was een Nederlandse alt en zangpedagoge.

## Levensloop
### Jeugd en opleiding

Elisabeth Cooymans werd op 31 maart 1920 als Elisabeth Marianne de Groot in Waalwijk geboren. Ze was dochter van Maria Johanna van Rooij en schoenmaker Antonius de Groot. Ze trouwde in 1947 met psychiater-neuroloog Johannes Gerardus Maria Cooijmans die in 1975 overleed. Beiden werden begraven op de Rooms-Katholieke Begraafplaats te Berlicum.
Ze studeerde solozang aan het Utrechts Conservatorium bij directeur Hendrik Andriessen en had daarna les van Berthe Seroen, Irma Kolassi en Willem Ravelli.

### Carrière en verdere levensloop

Elisabeth Cooymans was voor haar studie solozang actief als organiste en koordirigente in Den Bosch, en speelde als pianiste in kamerconcerten. Als zangeres werd ze vooral bekend als vertolker van het liedrepertoire, maar zong daarnaast ook veelvuldig in concertante rollen in opera, oratoria en andere vocale orkestwerken. Ze was veelvuldig op radio te horen, en trad internationaal op met vermaarde dirigenten zoals Erich Leinsdorf, Jean Fournet en Riccardo Muti. In 1969 stond ze in de grote zaal van het Concertgebouw waar ze onder leiding van Frans Moonen meezong in Le roi David van Arthur Honegger. Haar laatste concert gaf Cooymans op haar 65ste in Kasteel Groenevelt te Baarn, waarna zij zich voornamelijk bezighield met het geven van zangles. Ook was ze jurylid bij het Internationaal Vocalisten Concours 's-Hertogenbosch.
Elisabeth Cooymans had meerdere kinderen, waaronder percussionist en opnametechnicus Manuel Cooymans. Ze overleed op 14 oktober 2018 in Houten.

## Repertoire

Het repertoire van Elisabeth Cooymans was omvangrijk en bevatte vooral liederen uit de 19e en 20e eeuw, onder meer van Schubert, Schumann, Brahms, Chausson, Mahler, Britten en haar favoriete componist Debussy. Ook werkte ze mee aan premières van nieuwe werken, zoals La Vierge à Midi van Hendrik Andriessen (1966). In 1969 schreef componist Alexander Voormolen het werk Madrigal voor mezzosopraan of bariton, welke hij opdroeg aan Elisabeth Cooymans en in 1971 schreef de componist Jacques Reuland voor haar een Magnificat.

## Albums
### Soloalbums

* Elisabeth Cooymans, Concertzangeres: Herinneringen aan een leven in liefde voor het lied (dubbel-cd), Eigen beheer, 2006
Verzameling met radio opnamen uit de periode 1965-1987

### Verzamelalbum

* Mozart, Lieder - Notturni, Philips, 1991

### Grammofoonplaten

* Elisabeth Cooymans & Albert De Klerk, Eurosound / KRO Klassiek, 1979
* Lenteliederen En Berceuses, EMI Records Ltd., 1973
* IXe Lustrum Dispuutgezelschap H.O.E.K, 1970

## Prijzen

* 1972, Johan Wagenaar Stichting, onderscheiden voor prestaties op het gebied van kamermuziek
* REPORTAGE: 100ste geboortedag Nederlandse mezzo Elisabeth Cooymans, Opera Nederland, 31 maart 2020
* Biografie Elisabeth Cooymans, 401 Nederlandse Operas
* ↑ Online Begraafplaatsen (geraadpleegd 16 januari 2024)
* ↑ LP Elisabeth Cooymans, Albert de Klerk, 1979.
* ↑ LP Lenteliederen en Berceuses, 1973.
* ↑ LP IXe Lustrum Dispuutgezelschap H.O.E.K, 1970.
# Elisabeth De Proost

Elisabeth Georgette De Proost (Anderlecht, 5 februari 1908 – aldaar, 25 januari 2020) was sinds het overlijden van de bijna 111-jarige Waalse Madeleine Dullier op 20 april 2018 de oudste inwoner van België. Ze behield deze titel bijna 2 jaar, tot ze op bijna 112-jarige leeftijd overleed in januari 2020. Ze was toen een supereeuweling.
Elisabeth De Proost huwde met Louis Moens. Samen kregen ze twee kinderen. De Proost werkte als boekhoudster.
* ↑ Oudste Belg tien dagen voor haar 111de verjaardag Het Nieuwsblad.be, 23 april 2018. Gearchiveerd op 1 februari 2020.
* ↑ https://www.bruzz.be/samenleving/brusselse-voortaan-oudste-inwoner-van-belgie-2018-04-04 De Proost werkte als boekhoudster. Gearchiveerd op 26 april 2018.
# Een danstragedie

Een danstragedie, ook uitgebracht als De danseres en De doodendans, is een Nederlandse stomme film uit 1916 onder regie van Johan Gildemeijer. Er wordt vermoed dat de film verloren is gegaan.

## Verhaal

Mario is een zeer succesvolle violist die trouwt met Meina, een huisvrouw. Ze zijn gelukkig samen, totdat zij een danscarrière begint en nog succesvoller dan haar man wordt. Mario wordt jaloers op zijn vrouw en vervreemdt zich van haar. Ze komen pas weer nader als zijn strenge moeder om het leven komt en hun dochter dreigt te overlijden.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Migliar, Adelqui Adelqui Migliar | Mario |
| Irwen, Meina Meina Irwen | Meina, Mario's vrouw |
| Wigman, Piety Piety Wigman | Hun dochter |
| Wigman, Jo Jo Wigman | Hun dochter |
| Poolman, Christine Christine Poolman | Mario's moeder |
| Gimberg, Louis Louis Gimberg | Heer |
| Dommelen, Caroline van Caroline van Dommelen | Barones |
| Georgys | Meina's danspartner |
| Wigman, Piet Piet Wigman |
| Hoeck, August van den August van den Hoeck |
| Hoeck, Wilhelmina van den Wilhelmina van den Hoeck |
| Wigman-Lingeman, Johanna Johanna Wigman-Lingeman |
| Lozin, Irma Irma Lozin |

## Externe link

* (en) Een danstragedie in de Internet Movie Database
* ↑ Cinema Context Alternatieve titels. Gearchiveerd op 4 maart 2016.
* ↑ Film Totaal Geschiedenis
# Thyreus parthenope

Thyreus parthenope is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Lieftinck.
# Epeorus martensi

Epeorus martensi is een haft uit de familie Heptageniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Braasch. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Epeorus lagunitas

Epeorus lagunitas is een haft uit de familie Heptageniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Traver. De soort komt voor in het Nearctisch gebied.
# Eli (priester)

Eli (Hebreeuws: עֵלִי) was volgens de Hebreeuwse Bijbel de Joodse hogepriester van Silo, bij wie de jonge profeet Samuel opgroeide (1 Samuel 1). Hij was veertig jaar rechter over de Israëlieten (1 Samuel 4:18).
De zonen van Eli Chofni en Pinechas "waren een stel afpersers ... en maakten misbruik van de rechten die aan het priesterambt verbonden zijn" (1 Samuel 2:12-13). Eli vermaande hen wel, maar trad niet krachtig op (1 Samuel 2:22-25). Om die reden profeteerde een (onbekende) "godsman" dat Chofni en Pinechas op één dag zouden sterven en het hogepriesterschap van het huis van Eli zou worden afgenomen (1 Samuel 2:27-36).
Chofni en Pinechas sneuvelden niet lang daarna in een slag met de Filistijnen. Toen een bode het bericht over hun dood en het verlies van de ark van het verbond kwam vertellen aan Eli, viel hij achterover en brak zijn nek (1 Samuel 4:11-18).
Toen Salomo het ambt van hogepriester van Eli's nakomeling Abjatar afnam en overdroeg aan Sadok, kwam een einde aan Eli's lijn van hogepriesters (1 Koningen 1:27).
# Thomas Tomkins

Thomas Tomkins (Pembrokeshire, 1572 — Martin Hussingtree, 9 juni 1656) was een Brits componist en organist, die een aantal bekende anthems schreef.
Thomas Tomkins stamde uit een muzikale familie; zijn vader, Thomas Tomkins senior, was koormeester in de kathedraal van St David's in Pembrokeshire, en leidde zijn vier zonen, die in hun tijd alle vier befaamde musici werden, op in de muziek. Thomas junior werd tot organist van de plaatselijke kathedraal benoemd. Op zijn tweeëntwintigste trok hij naar Londen, en ging in de leer bij William Byrd. Na twee jaar werd hij tot organist en koormeester van de kathedraal van Worcester benoemd, een post die hij vijftig jaar lang bekleedde, totdat de Burgeroorlog in 1646 een eind aan de religieuze diensten maakte. In 1607 behaalde hij een graad in de muziek aan de universiteit van Oxford. In 1627 werd hij Gentleman van de Chapel Royal; het combineren van beide posten betekende dat hij voortdurend heen en weer moest reizen, en vanaf de regering van Koning Charles I verkoos hij liever in Worcester te blijven en slechts sporadisch nog het orgel te gaan bespelen in Londen. Hofcomponist is hij nooit geworden, alhoewel de nieuwe koning hem dat aanvankelijk had beloofd; de vorige koning, James I, had de post reeds aan Alfonso Ferrabosco toegezegd. Tomkins werd relatief oud en geldt daarmee als de laatste vertegenwoordiger van de virginalisten.
Het is vooral zijn kooroeuvre dat hem blijvende roem heeft gegeven; met name When David heard that Absalom was slain en Above the stars my Saviour dwells zijn klassieke anthems uit het kerkelijke repertoire; O let me live, O let me die is een populair seculier werk. Het Protectoraat van Cromwell was tegen muziek gekant, en het culturele leven viel tijdens die periode in Engeland zo goed als stil. Toen Koning Charles onthoofd werd, componeerde Tomkins een pavane te zijner nagedachtenis: A sad paven - For these distracted Tymes. Hij heeft een groot oeuvre aan virginaalmuziek nagelaten, en experimenteerde graag met dit instrument, dat desalniettemin uit de mode geraakte. Barafostus Dreame, een eigenzinnige variatie op een oud herdersliedje, was een zeer populair virginaalwerk. Het lijkt erop dat Tomkins' werk naar het eind van zijn leven toe opzettelijk archaïsch werd: hij was de laatste telg uit de Elizabethaanse traditie, en bleef stilistisch aan oude vormen vasthouden, in een periode waarin de continentale muziek in zwang raakte.
De laatste twee jaar van zijn leven verbracht Tomkins, inmiddels een tachtiger, op het landgoed van zijn zoon Nathaniel in het rustieke dorpje Martin Hussingtree, nabij Worcester. Hij maakte er een inventaris van alle anthems die hij in zijn lange carrière gecomponeerd had. Na zijn dood werd deze collectie door zijn zoon gepubliceerd onder de titel Musica Deo Sacra.
# Thomas Tien Ken-sin

Thomas kardinaal Tien Ken-sin, S.V.D. (田耕莘; Hanyu pinyin: Tian Gengxin) (24 oktober 1890 – 24 juli 1967) was een Chinees prelaat van de Katholieke Kerk. Op 18 februari 1946 werd hij door paus Pius XII kardinaal gecreëerd. In april van dat jaar werd hij aangesteld als aartsbisschop van Peking. Dit bleef hij officieel tot zijn dood, hoewel hij in 1951 uit het land verbannen werd door het communistische regime.

## Literatuur

* Johannes Fleckner: Kardinal Tiens Fahrt zum Konklave, in: Steyler Missionschronik 1959, Steyler Verlagsbuchhandlung : Kaldenkirchen, Rheinland 1959, pp. 7-14.
* Johannes Fleckner : Thomas Kardinal Tien. Erzbischof von Peking 1890-1967, in: Steyler Missionschronik 1968, 183-188; ibidem in: J. Fleckner, So waren sie, Bd. 1, St. Augustin 1991, 164-175.
* Johannes Fleckner: Thomas Kardinal Tien. Studia Instituti Missiologici Societatis Verbi Divini 16, 138 S. 1975, ISBN 3-87787-080-5
* Ernest Brandewie: The Last Shall Be First. The Life of Thomas Tien Keng-hsin, China's First Cardinal. Studia Instituti Missiologici Societatis Verbi Divini 89, 203 S. 2007, ISBN 978-3-8050-0552-4.
# Enida

Enida is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soorten

* Enida japonica A. Adams, 1860
* Enida taiwanensis Dong, 2002
* ↑ Dong Z. Z. (2002) Fauna Sinica Invertebrata, vol. 29. Science Press, Beijing. 210 pp.
# Enida japonica

Enida japonica is een slakkensoort uit de familie van de Trochidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1860 door A. Adams.
# Epigraphodes congoensis

Epigraphodes congoensis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Burgeon.
# Encyrtus dasucurtoma

Encyrtus dasucurtoma is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door De Stefani.
# Epimelitta eupheme

Epimelitta eupheme is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1884 door Lameere.
# Emile Maillen

Emile Ghislain Maillen (Bouge, 21 april 1880 – Namen, 3 juni 1965) was een Belgisch volksvertegenwoordiger.

## Levensloop

Maillen was secretaris in Namen van het Nationaal Syndicaat van arbeiders en bedienden van de ijzerwegen, tot aan de Tweede Wereldoorlog. Hij maakte deel uit van het Bureau van de Syndicale Commissie.
In 1921 werd hij provincieraadslid en dit tot in 1925, toen hij verkozen werd tot BWP-volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Namen. Hij vervulde dit mandaat tot in 1932.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.

## Externe link

* Fiche Emile Maillen op Odis
# Emile Mastenbroek

Emile Maria Mastenbroek (Sittard, 29 maart 1930 – Sittard, 20 januari 2005) was een Nederlands politicus, woonachtig in Geleen. Hij was gouverneur van de provincie Limburg in de periode 1990 - 1993.
Emile Mastenbroek werd geboren in Sittard. Hij studeerde werktuigbouwkunde aan de HTS in Heerlen en vormde na zijn afstuderen in 1953 samen met zijn broers de directie van het familiebedrijf DEMY staalconstructies te Geleen. Vanaf 1966 was Emile Mastenbroek actief in de provinciale politiek, eerst namens de KVP en vanaf 1980 namens het CDA. Hij zat 24 jaar in de Provinciale Staten van Limburg en vanaf 1978 tot zijn aantreden als gouverneur was hij lid van Gedeputeerde Staten, waarbij hij in de loop der jaren onder andere de portefeuilles Ruimtelijke Ordening, Milieu, Economie en Zorg onder zijn hoede had. Zijn bijzondere aandacht voor de menselijke dimensie in het politieke handelen leverde hem de bijnaam op "gouverneur van de menselijke maat".
* Biografisch Portaal: 20873030
* Parlement.com: vg09llza0jzs
# Emile Mahieu

Emile Mahieu (24 oktober 1861 – 22 maart 1955) was een Belgisch decoratie- en kunstschilder uit Eernegem.

## Biografie

Mahieu volgde de wintercursus Sieraden (decoratieve schilderkunst/ornamenten) aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Antwerpen (KASKA) tijdens de academiejaren 1880 tot 1883. Hij verbleef toen te Borgerhout in de Avenue des Français/Franschelei nr. 25. Zijn leraar was Lucas Victor Schaefels.
Mahieu's oeuvre omvat tientallen schilderijen, waaronder landschappen, stillevens, religieuze taferelen en portretten. Deze werken dateren uit de periode 1884 tot de eerste helft van de twintigste eeuw. Een vermeldenswaardig voorbeeld van een portret is de Madonnina van Mahieu, gesigneerd in 1889. Theresia van Lisieux was een voorname inspiratiebron voor zijn religieuze kunst, omdat zij verschillende keren terugkomt in zijn werk. Vaak wordt zij afgebeeld met kruisbeeld en rozen in haar hand. Het grootste aandeel van zijn werk bestaat uit composities met fruit en bloemen, waarbij de invloed van zijn leraar Lucas Victor Schaefels onmiskenbaar is, zeker in zijn vroege werk.
Mahieu's schildersatelier bevond zich aan de achterzijde van het herenhuis huize Anna Mahieu. Hij decoreerde dit huis met pittoreske taferelen. Ook de plafondschildering in de muziekkamer van de nabijgelegen notariswoning Boedts was van zijn hand.
* Stilleven met muziekinstrumenten, olie op doek, 100cm x 120cm
* Herberg de dry linden (dorpszicht op Eernegem)
* Theresia van Lisieux, olie op doek, 72cm x 45.8cm
* Stilleven met fruit en azalea, olie op doek
* Stilleven met wijnfles en fruit, 1930, olie op doek, 56.5cm x 75cm

## Privéleven

Emile Mahieu had drie kinderen en was peter van Anthony Devreker (geboren te Eernegem 16/12/1923, gesneuveld aan de Rijn in Nederland op 30/03/1945).
* ↑ Hij tekende als E. Mahieu.
* ↑ Registre d’inscription. 1880-1885. MA 288, Campusbibliotheek Mutsaard...
* ↑ Paul Piron, De Belgische beeldende kunstenaars uit de 19de en 20ste eeuw, deel 2, p. 1183
* ↑ Brochure Open Monumentendag Vlaanderen. Programma Gintergemeenten, 09 september, 2012.
* ↑ Trooper Anthony Devreker. veterans.gc.ca (5 november 2022). Gearchiveerd op 8 februari 2023. Geraadpleegd op 8 februari 2023.
# Epeorus bispinosus

Epeorus bispinosus is een haft uit de familie Heptageniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Braasch. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Thule (bedrijf)

Thule is een Zweeds beursgenoteerd bedrijf gespecialiseerd in outdoor- en kampeermateriaal. Het hoofdkwartier is gevestigd in Malmö.

## Geschiedenis

Het bedrijf werd in 1942 opgericht door Erik Thulin in Hillerstorp toen hij vismateriaal produceerde onder die naam. Gedurende de daaropvolgende jaren werd het assortiment uitgebreid met sneeuwkettingen, een skirek (1962), een autobagagerek (1964), een skibox (1977) en een trekhaakfietsdrager (1992).
Sinds 2005 worden ook kampeerwagens, caravans en toebehoren gemaakt en in 2011 worden ook fietskarren aan het gamma toegevoegd.
In de jaren 70 werden de producten ook buiten Scandinavië afgezet. In 1979 werd het bedrijf verkocht aan de Eldon Group. In 1999 nam EQT (VS) Thule over om het in 2004 door te verkopen aan Candover (VK). In 2007 werd het een onderdeel van Nordic Capital (VS). Het bedrijf werd in 2014 op de beurs Nasdaq Stockholm genoteerd.

## Merken

Volgende merknamen vallen onder de Thule Group
* Thule
* Case Logic (VS), opbergzakken
* Chariot, fietskarren
* Yepp, fietszitjes

## België en Nederland

Thule heeft vestigingen in Menen (BE) en Utrecht (NL).

## Externe link

* Officiële webstek
* ↑ (en) Thulegroup.com - Invitation to acquire shares in Thule Group AB
# Thulecultuur

De Thulecultuur is de cultuur van de Thule (/ˈtuːli/ or /ˈθjuːl/) of proto-Inuit, de voorouders van de tegenwoordige Inuit. Hun oorsprong was rond het jaar 1000 n.Chr. in de Birnirkcultuur van de kuststreken van Alaska, vanwaar zij zich naar het oosten over Canada uitbreidden en Groenland in de 13e eeuw bereikten. Hierbij namen zij de plaats in van het volk van de Dorsetcultuur, die ervoor deze streken bewoonde. De naam Thule is afgeleid van de plaats Thule (tegenwoordig Qaanaaq) in Noordwest-Groenland, tegenover Canada, waar de archeologische overblijfselen van dit volk voor het eerst werden gevonden, bij Comer's Midden.
Kenmerkend voor de Thulecultuur is, dat door het Thulevolk in Noordwest-Amerika totaal nieuwe technieken voor de jacht en visvangst ontwikkeld werden. Voorbeelden van uitvindingen die worden toegeschreven aan deze cultuur zijn de kajak, zowel eenpersoons als voor meerdere personen, verbeterde harpoenen, lansen, hondensleeën en woningen. Door deze uitvindingen en technieken werd er ook een efficiëntere walvisvangst mogelijk, waarmee grondstoffen voor andere producten zoals eetbare delen van de walvis die rijk aan vitamine C zijn, walvishuid en walvisolie beschikbaar kwamen. Door de betere woningen ging het sociale aspect binnen deze cultuur ook een grotere rol spelen, waarmee rituelen, religie en kunst ook een impuls kregen.
Er zijn aanwijzingen voor dat het Thulevolk in contact kwam met de Vikingen, die de kust van Canada in de 11e eeuw n. Chr. bereikten. Er zijn minder sterke aanwijzigen voor dat dit ook voor de Dorset gold. In bronnen van de Vikingen wordt het Thulevolk mogelijk de "skræling" genoemd, maar het is ook mogelijk dat hiermee de Beothuk werden aangeduid. Een deel van dit volk migreerde naar het zuiden, in de "Tweede Expansie" of "Tweede Fase". Tegen de 13e of 14e eeuw bevolkte het volk het grondgebied dat tegenwoordig door de centrale Inuit bewoond wordt en tegen de 15e eeuw had de Thulecultuur de Dorsetcultuur vervangen. Sinds de 18e eeuw werden de contacten met Europeanen intensiever.
Vanwege de verstorende effecten van de 'Kleine IJstijd', de relatief koude periode die duurde van de vijftiende tot en met de negentiende eeuw, vielen de Thulegemeenschappen uit elkaar en later werden zij bekend als de eskimo's en weer later als de Inuit.
# Emmelichthys karnellai

Emmelichthys karnellai is een straalvinnige vissensoort uit de familie van emmelichtiden (Emmelichthyidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Heemstra & Randall.
# Thorpe Bassett

Thorpe Bassett is een civil parish in het bestuurlijke gebied Ryedale, in het Engelse graafschap North Yorkshire.
# Ephiales

Ephiales is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1945 door Dillon & Dillon.

## Soorten

Ephiales is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Ephiales cretacea (Bates, 1865)
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Ephialtes

Ephialtes kan verwijzen naar:
* Ephialtes (van Trachis), de verrader die het Perzische leger in staat stelde de stelling van Leonidas bij Thermopylae te omtrekken.
* Ephialtes (van Athene), radicale democratische politicus, vriend van Pericles
* Ephialtes (mythologie), obscure mythologische figuur
* Ephialtes (geslacht), een vliesvleugelig insect
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Ephialtes en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.