OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Station Dender & Waas

Station Dender & Waas (Frans: Gare de Dendre & Waes) is een voormalige treinhalte en goederenstation in de Belgische stad Lokeren. Het station lag maar 100 meter van het station Lokeren.

## Geschiedenis

Het toenmalige station van Lokeren en het station Dender & Waas werden als één station gezien. Het station Dender & Waas ontving tussen 1856 en 1945 alleen maar passagierstreinen van de lijn 57 (Aalst - Lokeren), terwijl het station Lokeren passagierstreinen van de lijn 59 (Antwerpen - Gent) en de lijn 77A (Lokeren - Moerbeke-Waas) ontving. Na de Tweede Wereldoorlog was de stationsbuurt door bombardementen beschadigd. Tijdens de heropbouw van de stationsbuurt in 1945 werd besloten om de lijn 57 te laten aansluiten bij de lijn 59 en 77A, waardoor nu ook treinen vanuit Aalst konden stoppen in het station Lokeren en verder konden rijden tot Antwerpen. Het station Dender & Waas werd toen ingezet als een goederenstation tot 1972.
In 1973 werd de lijn 59 verhoogd en geëlektrificeerd, en de lijn 77A opgebroken. De lijn 57 bleef echter gelijkvloers, en treinen vanuit Aalst en Dendermonde moesten nu terug stoppen in het station Dender & Waas dat nu zowel functioneerde als een goederenstation en een spoorwegstation. Maar dit was maar voor korte duur want acht jaar later, in 1981, werd ook de lijn 57 verhoogd en geëlektrificeerd. Waardoor het station Dender & Waas (dat niet verhoogd en geëlektrificeerd werd) niet meer verbonden was met het spoornetwerk. Een jaar later, in 1982, werd het stationsgebouw afgebroken en de sporen opgebroken.
* ↑ De bron voor de gegevens is NMBS – Reizigerstellingen. De tellingen worden meestal uitgevoerd in de maand oktober: gedurende 9 opeenvolgende dagen (5 werkdagen en de 2 omliggende weekends) worden dan door het stations- en treinbegeleidingspersoneel visuele tellingen verricht. De methode bestaat erin het aantal in- en uitstappende reizigers te tellen in alle stations en stopplaatsen en dit voor alle treinen van het binnenlands verkeer. Het getal naast het kopje 'weekdag' slaat op het gemiddeld aantal opstappende (dus niet het aantal afstappende) reizigers op een weekdag (maandag, dinsdag, woensdag, donderdag en vrijdag opgeteld gedeeld door vijf), zaterdag en zondag staan apart vermeld. De cijfers geven een indicatie en hebben een foutenmarge, die in sommige gevallen aanzienlijk kan zijn.
Bokselaar · Daknam · Dender & Waas · Eksaarde · Lokeren · Lokeren-Oost · Staakte · Zeveneken
0,0: Aalst · 2,5: Hofstade · 5,5: Gijzegem · 9,7: Oudegem · 12,3: Dendermonde · 15,0: Grembergen · 18,4: Huivelde · 20,7: Zele · 24,0: Bokselaar · 26,9: Dender & Waas · 27,0: Lokeren
# Strumigenys micretes

Strumigenys micretes is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Brown.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Hymedesmia (Hymedesmia) mutabilis

Hymedesmia (Hymedesmia) mutabilis is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Hymedesmia en behoort tot de familie Hymedesmiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Topsent.
# Nomada koreana

Nomada koreana is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Cockerell.
# Brasserie Grain d'Orge

Brasserie Grain d'Orge kan verwijzen naar:
* Brasserie Grain d'Orge (Homburg)
* Brasserie Grain d'Orge (Ronchin)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Brasserie Grain d'Orge en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Dave Wilkins

Dave Wilkins (25 september 1914 - 1990) was een jazz-trompettist uit Barbados.
In zijn vaderland speelde hij vanaf zijn twaalfde in een lokale band van het Leger des Heils. In 1934 was hij actief in Bert McLean's Jazz Hounds. In 1937 verhuisde hij naar Londen, waar hij tot 1941 werkte in de groep van Ken Snakehips Johnson. De groep hield op te bestaan door een luchtaanval, waarbij Johnson en enkele anderen om het leven kwamen. Wilkins kwam met de schrik vrij. Na zijn tijd bij Johnson speelde hij met musici als Johnny Claes (1941), Ambrose (1941-1942), Harry Parry (1942-1943), Maurice Winnick (1943-1944), Jiver Hutchinson (1944-1946) en Ted Heath (vanaf 1947-1949). Hij speelde in een van de bands van de beroemde bop-club Club Eleven en werkte daarna met onder meer Cab Kaye (1950) en Jack Nathan (1951). Later was hij actief met onder meer Joe Daniels, Denny Wright, Bruce Turner (1959-1960), Wally Fawkes en Sandy Brown (1960-1961). Hij stopte om gezondheidsredenen met spelen in de jaren zeventig.

## Discografie (selectie)

als sideman:
Leonard Feather:
* Leonard Feather 1937-1945 (met o.m. folksongs met Ye Olde English Swynge Band, met Wilkins), Chronological Classics, 1996
Fats Waller:
* Fats Waller in London (opnames 1938-1939), Disques Swing, 1991
Ted Heath:
* Listen to My Music, Volume 3: 1947-1948, Hep Records, 1999

## Referentie

* Biografie Dave Wilkins
# De Sims 2: Appartementsleven

De Sims 2: Appartementsleven (Engels: The Sims 2: Apartment Life) is het achtste en laatste uitbreidingspakket voor De Sims 2. Appartementsleven is op 29 augustus 2008 uitgebracht.

## Gameplay

Door dit uitbreidingspakket wordt het mogelijk om de Sims in een appartement te laten wonen, hierdoor kan de speler meerdere families op een kavel plaatsen. Op deze manier kan bij de buren op visite gegaan worden. Naast flatwoningen behoren rijtjeshuizen en twee-onder-een-kapwoningen tot de mogelijkheden om te bouwen.
De Sims kunnen een reputatie opbouwen om sociale netwerken mee te onderhouden. Hierdoor kunnen zij makkelijker opslag krijgen of promoveren op hun werk.

### Heks

Het nieuwe "monster" bij deze uitbreiding is de heks. Sims kunnen in een heks veranderen door bevriend te raken met een goede of kwade heks. De goede heks draagt witte kleding en heeft ook een witte gloed rondom haar. De kwade heks is groen van huidskleur, heeft een groene gloed rondom haar en draagt zwarte kleding. Als het uitbreidingspakket De Sims 2: Huisdieren is geïnstalleerd, kunnen de beide heksen ook een magische kat oproepen. Deze zal niet ouder worden en er moet ook niet worden voldaan aan haar behoeften. Zodra de Sim van de speler vaardig genoeg is met het toveren kan deze meubels en andere voorwerpen maken. Zodra de vaardigheid bijna volledig is zal de Sim ook van kleur en gloed veranderen. Het is ook mogelijk om een neutrale heks te worden, deze is noch goed, noch kwaad en draagt grijze kleding.

## Externe link

* Pagina op de officiële website van EA Games
# De dood of de gladiolen (uitdrukking)

De dood of de gladiolen is een Nederlandstalige uitdrukking. De betekenis is "alles of niets", "erop of eronder" – ofwel: "ik waag het erop; ik overwin (de gladiolen) of het wordt het ultieme verlies (de dood)".

## Oorsprong

De herkomst van de uitdrukking is onbekend. De Nederlandse Taalunie veronderstelt dat de oorsprong wellicht in de wielersport ligt. Bij wielrenwedstrijden wordt van oudsher aan de overwinnaar regelmatig een bos gladiolen gegeven. Op de website delpher.nl komt de uitdrukking voor het eerst voor op 13 mei 1971 in een sportartikel in dagblad De Nieuwe Limburger, met als kop: "Wim Schepers: 'Het wordt de dood of de gladiolen ...'". Daarin wordt de wielrenner Schepers geciteerd, die over zijn aanvalsplan in de Vuelta opmerkt: "Het wordt óf de dood, óf de gladiolen ..."
De uitdrukking werd al dan niet in aangepaste vorm in latere jaren gebruikt door wielrenner Gerrie Knetemann, ploegleider Peter Post ("...ik rij me dood, of ik pluk de gladiolen") en voetbaltrainer Louis van Gaal ("Tod oder die Gladiolen", respectievelijk: "Death or the gladioli".)

## Via Gladiola

De uitdrukking wordt vaak gebruikt bij de Nijmeegse wandelvierdaagse. Op de laatste dag wordt het laatste gedeelte van het parcours zelfs omgedoopt tot Via Gladiola, waar de deelnemers de gelijknamige bloemen uitgereikt krijgen. Al zeker in 1933 werden bij de Nijmeegse Vierdaagse gladiolen uitgereikt, maar het is niet bekend of de uitdrukking toen al bestond.
* 'Wat betekent de dood of de gladiolen en waar komt deze uitdrukking vandaan?' In: website Onze Taal
* 1 2 Onze Taal
* ↑ de Volkskrant, 21 juli 1933
* ↑ Het Binnenhof, 23 augustus 1948
* ↑ De Nieuwe Limburger, 13 mei 1971
* ↑ Algemeen Dagblad, 30 april 1983
* ↑ Nieuwe Winterswijksche Courant, 20 juli 1977
* ↑ Der Spiegel, 14 mei 2010
* ↑ Irish Examiner, 3 januari 2015
# Station Rolduc Lokaal

Station Rolduc Lokaal was een halte aan de spoorlijn Sittard - Herzogenrath.
De halte werd geopend op 1 november 1896 en werd gebruikt voor bewoners en bezoekers van het seminarie van de Abdij Rolduc. Ze lag echter 100 meter over de grens in Duitsland. De halte werd op 5 juni 1925 gesloten.

## Verwijzingen

* Stationsweb - Stopplaats Rolduc
Beek-Elsloo · Blerick · Bunde · Chevremont · Echt · Eijsden · Eygelshoven · -Markt · Geleen: -Lutterade · -Oost · Heerlen · -Woonboulevard · Hoensbroek · Horst-Sevenum · Houthem-Sint Gerlach · Kerkrade Centrum · Klimmen-Ransdaal · Landgraaf · Maastricht · -Noord · -Randwyck · Meerssen · Mook-Molenhoek · Nuth · Reuver · Roermond · Schin op Geul · Schinnen · Sittard · Spaubeek · Susteren · Swalmen · Tegelen · Valkenburg · Venlo · Venray · Voerendaal · Weert
Voormalige stations: zie de lijst van voormalige spoorwegstations in Limburg (Nederland)
# Station Goßdorf-Kohlmühle

Station Goßdorf-Kohlmühle is een spoorwegstation van de Duitse plaatsen Goßdorf en Kohlmühle (gemeente Hohnstein).
# Station Goxhill

Goxhill is een spoorwegstation van National Rail in Goxhill, North Lincolnshire in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Northern Rail.
# De loteling

De loteling is een roman van Hendrik Conscience, gepubliceerd in het jaar 1850 met vier platen door Edward Dujardin. Deze artiest wordt beschouwd als de grondlegger in België van de "omtrektekening" (een genre dat toen reeds veel bijval had in Duitsland).
Jan Braems, een arme boerenzoon, woont met zijn moeder, jongere broer en grootvader in een lemen hut; in een andere hut daarnaast woont Trien met haar oude moeder. De twee gezinnen helpen elkaar en zijn gelukkig, ondanks hun harde leven. Jan wordt opgeroepen voor de loting voor de legerdienst. Trien vreest dat hij zal worden ingeloot, met alle gevolgen van dien. Inderdaad moet Jan het leger in. Na zes maanden ontvangen de beide gezinnen een brief van Jan, waarin hij vertelt een besmettelijke oogziekte te hebben opgelopen. Echter, in een tweede brief aan Trien persoonlijk vertelt Jan dat hij blind is geworden. Trien besluit daarop Jan op te halen. Ze loopt in vier dagen naar de kazerne, waar ze uiteindelijk een bekende uit het dorp tegenkomt die ook in dienst moest: hij is korporaal en zit bij de infirmerie waar Jan verblijft. Hij laat haar, ondanks dat het niet mag, Jan bezoeken. Een sergeant die haar betrapt dreigt haar eruit te laten gooien, maar Trien smeekt of ze nog even mag blijven. De sergeant heeft medelijden en besluit er geen werk van te maken, maar ze moet wel weg. Trien ontmoet daarop een officier en diens vrouw; ze smeekt om Jan mee te mogen nemen naar huis. De officier weet van een order die zal komen, waarin de zieke en blinde dienstplichtigen voor onbepaalde tijd met verlof zullen mogen, en na overleg met zijn commandant mag Jan inderdaad met Trien mee. Jan is blij dat hij terug naar huis mag, en dat Trien er voor hem is. Maar hij is neerslachtig omdat hij nu blind is. Als Trien zijn ogen wast blijkt dat Jan nog niet volledig blind is. Ze worden opgevangen door een oude legerarts die Jan verzorgt. Uiteindelijk geneest Jan weer. In het laatste hoofdstuk beschrijft de auteur hoe hij tijdens een onweer moet schuilen in een boerenhoeve. Het blijkt de hoeve van Jan en Trien te zijn: ze zijn getrouwd, hebben drie kinderen, en de andere gezinsleden wonen nog steeds bij hen. De lemen hutten zijn samengevoegd tot een welvarende pachthoeve.
Conscience schreef dit boek in een periode dat hij leed aan een maag- en zenuwziekte. Daarbij was zijn vader Pierre Conscience overleden in Borgerhout op 27 juni 1850. Bovendien was Conscience in die periode het mikpunt van laster in vele artikels door twisten tussen Vlaamse schrijvers. Hij bracht daarom met zijn gezin drie maanden door op de heide, afgesloten van de buitenwereld, om te herstellen van de vele spanningen. In een voorrede over dit boek op 15 november 1850 tot zijn vrienden, spreekt hij over dit verblijf op de heide : "Dit schone oord, waar de ziel in haarzelf terugkeert en rust geniet; waar alles zingt van vrede en stilte."

## Trivia

* In de Antwerpse gemeente Zoersel bevindt zich het Boshuisje, waar Hendrik Conscience aan deze roman schreef. Een inscriptie aan de voorgevel herinnert hieraan. Het is nu nog steeds een herberg.
# De Tuut

De Tuut is een buurtschap in de Nederlandse gemeente West Maas en Waal, gelegen in de provincie Gelderland. De buurtschap behoort tot het dorp Appeltern en ligt enkele honderden meters ten oosten van de kern daarvan, ten zuiden van de plek waar de Nieuwe Wetering uitmondt in de Maas.
De naam van de buurtschap is al bekend uit de veertiende-eeuwse dijkbrief van Graaf Reinoud II van Gelre en werd toen geschreven als Tuyt. Mogelijk verwijst de naam naar de trechtervormige vorm van de monding van de Nieuwe Wetering. In 1918 is aan de monding van de Nieuwe Wetering een stoomgemaal gebouwd, officieel Stoomgemaal Appeltern, echter beter bekend als Stoomgemaal De Tuut. Dit gemaal verzorgde van 1918 tot 1967 de bemaling van het ongeveer 10.000 hectare grote zuidoostelijke deel van het Land van Maas en Waal. In 1967 is het stoomgemaal buiten gebruik gesteld en vervangen door het naastgelegen in 1967 gebouwde dieselgemaal Bloemers, Het is vernoemd naar de toenmalige Commissaris van de Koningin in Gelderland. In 2014 is dit gemaal geëlektrificeerd. Stoomgemaal De Tuut is het enige geheel originele en intacte stoomgemaal in het Nederlandse rivierengebied. Het is in de periode 1984-2015 gerestaureerd en weer werkend gemaakt. Het stoomgemaal is nu een museum en is periodiek in bedrijf.
Hoofdplaats: Beneden-Leeuwen Dorpen: Alphen · Altforst · Appeltern · Boven-Leeuwen · Dreumel · Maasbommel · Wamel Buurtschappen: Blauwesluis · De Tuut · Greffeling · Moordhuizen · Nieuwe Schans · Oude Maasdijk · Woerd Gelderland: Steden en dorpen in Gelderland Nederland: Provincies · Gemeenten
# De spiegelaar

Tom Poes en de spiegelaar of kortweg De spiegelaar is 58ste verhaal uit de Bommelsaga, geschreven en getekend door Marten Toonder. Het verhaal verscheen voor het eerst op 31 december 1953 en liep tot 11 maart 1954. Thema: Wie zijn spiegelbeeld verliest, verliest zijn gezicht.

## Samenvatting

De dwerg Jodocus heeft de eigenaardige hobby om iemands spiegelbeeld te stelen. Heer bommel en de markies zijn de dupe, maar Tom Poes en Joost zijn immuun voor de dief. De spiegelbeelden kunnen terug gevonden worden in Fata Morgana, maar het is onbekend waar dat ligt.
Heer Ollie en Tom Poes reizen met de Oude Schicht naar het oosten, waar ze hopen het land Fata Morgana te vinden.
In de woestijn vinden ze later Jodocus. De dwerg is wegens watergebrek stervende. Ze vinden een echte oase waar ze de dwerg het leven redden. Kijkend in het water ziet heer Ollie zijn spiegelbeeld weer terug. De dwerg verdwijnt met achterlating van een briefje. "Ik heb mij vergist. De heer in Bommel is niet alleen een spiegelbeeld. Hij is echt en daarom kan ik zijn spiegelbeeld niet vasthouden. Dit is de eerste keer, dat iemand mij wilde helpen. Gegroet Jodocus."
# Steentil

Steentil is een gehucht in de gemeente Westerkwartier in de Nederlandse provincie Groningen.
De naam verwijst naar een gelijknamige stenen brug over het Aduarderdiep. Het gehucht ligt rond die brug; het Groningse woord voor brug is til. Bij de brug lag vroeger een schipperscafé. Het café is inmiddels gesloten, maar het pand staat er nog.
De brug zelf dateert uit de zeventiende eeuw. Het zou de oudste brug in de provincie Groningen zijn en is dan ook een rijksmonument.

## Bruggen

In de provincie zijn overigens meer bruggen die de naam Steentil hebben. Zo is er in de stad Groningen een Steentilstraat, genoemd naar de voormalige Steentil over het Schuitendiep.

## Afbeeldingen

* ↑ RCE - Rijksmonument 7076 (Steentil, Aduard)
# Guy Mardel

Guy Mardel, geboren als Mardochée Elkoubi (Oran, 30 juni 1944), is een Frans zanger.

## Biografie

Mardochée Elkoubi werd geboren in Frans-Algerije aan het einde van de Tweede Wereldoorlog. Hij leefde de eerste vijftien jaar van zijn leven in Algerije en verhuisde in 1959 naar Frankrijk. Daar studeerde hij rechten en trad af en toe op met een jazzband. AZ Records pikte hem op en bood hem een platencontract aan. In 1963 bracht hij zijn eerste twee singles uit. In 1965 werd hij intern aangeduid om Frankrijk te vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival 1965, dat gehouden werd in de Italiaanse stad Napels. Met het nummer N'avoue jamais eindigde hij op de derde plaats.
Nadien slaagde Mardel er niet in zijn succes op het Eurovisiesongfestival uit te buiten. Hij bracht nog verschillende singles uit tot de jaren tachtig, zonder veel succes. In 1977 richtte hij zijn eigen platenlabel op: MM. Momenteel leeft Mardel in Jeruzalem.
1956: Mathé Altéry + Dany Dauberson · 1957: Paule Desjardins · 1958: André Claveau · 1959: Jean Philippe · 1960: Jacqueline Boyer · 1961: Jean-Paul Mauric · 1962: Isabelle Aubret · 1963: Alain Barrière · 1964: Rachel · 1965: Guy Mardel · 1966: Dominique Walter · 1967: Noëlle Cordier · 1968: Isabelle Aubret · 1969: Frida Boccara · 1970: Guy Bonnet · 1971: Serge Lama · 1972: Betty Mars · 1973: Martine Clémenceau · 1975: Nicole Rieu · 1976: Catherine Ferry · 1977: Marie Myriam · 1978: Joël Prévost · 1979: Anne-Marie David · 1980: Profil · 1981: Jean Gabilou · 1983: Guy Bonnet · 1984: Annick Thoumazeau · 1985: Roger Bens · 1986: Cocktail Chic · 1987: Christine Minier · 1988: Gérard Lenorman · 1989: Nathalie Pâque · 1990: Joëlle Ursull · 1991: Amina · 1992: Kali · 1993: Patrick Fiori · 1994: Nina Morato · 1995: Nathalie Santamaria · 1996: Dan Ar Braz & Héritage des Celtes · 1997: Fanny · 1998: Marie Line · 1999: Nayah · 2000: Sofia Mestari · 2001: Natasha Saint-Pier · 2002: Sandrine François · 2003: Louisa Baïleche · 2004: Jonatan Cerrada · 2005: Ortal · 2006: Virginie Pouchain · 2007: Les Fatals Picards · 2008: Sébastien Tellier · 2009: Patricia Kaas · 2010: Jessy Matador · 2011: Amaury Vassili · 2012: Anggun · 2013: Amandine Bourgeois · 2014: Twin Twin · 2015: Lisa Angell · 2016: Amir · 2017: Alma · 2018: Madame Monsieur · 2019: Bilal Hassani · 2021: Barbara Pravi · 2022: Alvan & Ahez · 2023: La Zarra · 2024: Slimane
* Biblioteca Nacional de España: XX1628731
* Bibliothèque nationale de France: cb13922270r (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5942 2110
* MusicBrainz: 37631c7b-7cbd-4446-b6fe-c8accc9d5ccf
* SNAC: w61r7b5r
* Système universitaire de documentation: 078777798
* Virtual International Authority File: 24789052
* WorldCat (via VIAF): 24789052
# Falsitromina fenestrata

Falsitromina fenestrata is een slakkensoort uit de familie van de Buccinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Powell.
# Wellford

Wellford is een plaats (city) in de Amerikaanse staat South Carolina, en valt bestuurlijk gezien onder Spartanburg County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 2030. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 2305, een stijging van 275 (13,5%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 5,3 km², geheel bestaande uit land. Wellford ligt op ongeveer 209 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 12 km rond Wellford.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Wellford op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Ichneumon shikotsuensis

Ichneumon shikotsuensis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Uchida in 1927.
# Strumigenys micrura

Strumigenys micrura is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Bolton.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# No Regrets

No Regrets kan verwijzen naar:
* No Regrets (Tom Rush), een nummer van Tom Rush uit 1968, gecoverd door The Walker Brothers in 1975
* No Regrets (album), een album van The Walker Brothers uit 1975
* No Regrets (Robbie Williams), een nummer van Robbie Williams uit 1998
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van No Regrets en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Brasserie Goudale

Brasserie Goudale is een brouwerij in Arques in het Franse departement Pas-de-Calais.

## Geschiedenis

In 1919 werden in Douai (Noorderdepartement) vier brouwerijen samengevoegd tot La grande brasserie des enfants de Gayant. Het bier Le Goudale werd in 1994 gelanceerd.
Vanaf 1955, na de overname van de brouwerij door Jean-Pierre d´Aubreby, steeg de productie van 26.000 hectoliter naar 100.000 hectoliter tien jaar later, tot 180.000 hectoliter in 2010.
In 1995 werd de naam van de brouwerij gewijzigd in Brasserie de Gayant, verwijzend naar de stadsreus Gayant. In 2001 werd Brasserie Jeanne d'Arc, gevestigd in Ronchin, overgenomen die de bieren Triple Secret des Moines, Grain d'Orge, Ambrée des Flandres, Septante 5 en Belzébuth produceerde. Het jaar daarop werd deze brouwerij omgedoopt tot Brasserie Grain d'Orge. De brouwerij in Rochin werd in 2005 gesloten en de productie overgebracht naar Douai, waarna de gebouwen gesloopt werden.
In 2010 verkocht de familie Aubreby, die sinds 1955 eigenaar was van de brouwerij, deze aan André Pecqueur, eigenaar van Brasserie de Saint-Omer. Er werd een investeringsprogramma van 3 miljoen euro aangekondigd voor 2010 en 2011. In maart 2014 werd in de brouwerij in Douai een nieuwe investering gedaan van vier gistingstanks van elk 2300 hectoliter.
In 2017 werd een volledige nieuwe brouwerij en bottelarij gebouwd in Arques om dichter bij die van Brasserie de Saint-Omer te zijn. De brouwerij wijzigde zijn naam naar Brasserie Goudale en de productie werd van Douai overgebracht naar de nieuwe site. De investering kostte 60 miljoen euro en de nieuwe brouwerij heeft een jaarlijkse productiecapaciteit van 1,5 miljoen hl.

## Bieren

* Le Goudale
* Secret des Moines
* Grain d'Orge
* La bière du Démon
* Abbaye du Lys
* Saint Landelin
* La Divine
* La Raoul
* Belzebuth
* La Géante
* Septante 5
* Celta

## Fotogalerij

* De voormalige Brasserie de Gayant in Douai
* Brasserie Goudale anno 2020 hoofdingang
* Bierfiltratie
* Brouwketels
* Degustatielokaal
* Laboratorium
* Deel van de bottelarij
* Kleine brouwerij voor proefbrouwsels
* Pasteuristaie
* Klein hopveldje voor de brouwerij

## Externe link

* (fr) (en) Website brouwerij