OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jill Halfpenny

Jill Halfpenny (Gateshead, 15 juli 1975) is een Britse actrice.

## Biografie

Halfpenny studeerde van 1994 tot en met 1996 aan de Webber Douglas Academy of Dramatic Art in Londen. Hierna studeerde zij aan de toneelschool First Act Theatre in Gosforth en Reavley Theatre School in Gateshead. Zij was van 2007 tot en met 2010 getrouwd met acteur Craig Conway met wie zij een zoon heeft (2008).
Halfpenny begon in 1989 als jeugdactrice met acteren in de televisieserie Byker Grove, waar zij in 29 afleveringen speelde. Hierna speelde zij nog meerdere rollen in televisieseries en films. Zij is vooral bekend van haar rol als Kate in de televisieserie EastEnders, waar zij in 185 afleveringen speelde (2002-2005). Naast het acteren voor televisie is zij ook actief in lokale theaters.

## Filmografie
### Films

Uitgezonderd korte films.
* 2018 Walk Like a Panther - als Lara 'Liplock' Anderson
* 2017 Ghost Stories - als Peggy Van Rhys
* 2014 Beautality - als Pam St. Clair
* 2011 How to Stop Being a Loser - als Christina
* 2000 Command Approved - als helikopterpilote

### Televisieseries

Uitgezonderd eenmalige gastrollen.
* 2022 Everything I Know About Love - als Roisin - 6 afl.
* 2022 The Holiday - als Kate - 4 afl.
* 2021 The Drowning - als Jodie - 4 afl.
* 2017-2020 Liar - als Jennifer Robertson - 5 afl.
* 2019 Dark Money - als Sam - 4 afl.
* 2019 Year of the Rabbit - als Flora Wilson - 4 afl.
* 2017 Three Girls - als Julie Winshaw - 3 afl.
* 2014-2016 In the Club - als Diane - 12 afl.
* 2015 Humans - als Jill Drummond - 6 afl.
* 2014 Babylon - als Davina - 7 afl.
* 2013 Lightfields - als Martha Felwood - 5 afl.
* 2012 Wild at Heart - als Fiona - 3 afl.
* 2011 Mount Pleasant - als Emma - 3 afl.
* 2006-2007 Waterloo Road - als Izzie Redpath - 20 afl.
* 2002-2005 EastEnders - als Kate - 185 afl.
* 2002 Breeze Block - als ?? - 5 afl.
* 1999-2000 Coronation Street - als Rebecca Hopkins - 18 afl.
* 1999 Peak Practice - als Kelly - 7 afl.
* 1998 Touching Evil - als Annie Jordan - 2 afl.
* 1989-1992 Byker Grove - als Nicola Dobson - 29 afl.
* (en) Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jill Halfpenny op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) Biografie in de Internet Movie Database
* (en) Filmografie in de Internet Movie Database
* Gemeinsame Normdatei: 1162569972
* Virtual International Authority File: 681153184538027100003
* WorldCat (via VIAF): 681153184538027100003
# Anthrenus assimilis

Anthrenus assimilis is een keversoort uit de familie spektorren (Dermestidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1976 gepubliceerd door Zhantiev.
# Sluiertangare

De sluiertangare (Schistochlamys melanopis) is een zangvogel uit de familie Thraupidae (tangaren).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort telt 5 ondersoorten:
* S. m. aterrima: centraal Colombia, Venezuela, westelijk Guyana en noordelijk Brazilië.
* S. m. melanopis: oostelijk Guyana, Suriname, Frans-Guyana en noordoostelijk Brazilië.
* S. m. grisea: zuidelijk Ecuador en oostelijk Peru.
* S. m. olivina: van zuidoostelijk Peru en noordelijk Bolivia tot het zuidelijke deel van Centraal-Brazilië.
* S. m. amazonica: oostelijk en zuidoostelijk Brazilië.
* ↑ (en) Sluiertangare op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Sleutelkoord

Een sleutelkoord (Engels: lanyard), ook wel keycord genoemd, is een neklint dat wordt gebruikt om bijvoorbeeld sleutels, een mobiele telefoon, of een mp3-speler aan vast te maken en zo rond de nek te dragen.
Sleutelkoorden worden vaak op publieke manifestaties (zoals muziekfestivals of beurzen) uitgedeeld door bedrijven, met de naam van bijvoorbeeld een bedrijf erop gedrukt voor reclame-doeleinden.
# Sleutelproef

De sleutelproef of draaiproef is in het volksgeloof een proef die gedaan werd om te achterhalen wie een heks was, of om te kijken of iemand nog leefde.
Voor de heksenproef neemt men hierbij een kruissleutel (een sleutel met een kruis uitgesneden in de baard), legt die in de Bijbel op Johannes I: 1, bindt het boek stevig dicht, laat het op de vingers rusten door middel van de baard van de kruissleutel, die een eind naar buiten steekt. Als de naam van de heks genoemd wordt, draait de vinger onwillekeurig en de Bijbel valt op tafel, waarop het bewijs is geleverd. De draaiproef was ook in de middeleeuwen in zwang. De sleutelproef voor het ontdekken van heksen was onder meer bekend te Tolbert, Ede, Sliedrecht, in Friesland en in Het Gooi.
De sleutelproef werd ook gebruikt om vast te stellen of iemand die elders verbleef nog leefde. Daarbij werd een sleutel eveneens met de baard in een kerkboek gelegd bij het Johannes of Sint-Jansevangelie. Het boek werd met een koord dichtgebonden. Twee personen staken losjes een vinger in het oog van de uit het boek stekende sleutel, terwijl het Sint-Jansevangelie werd voorgelezen. Bij de passage En het Woord is vlees geworden zullen sleutel en boek vanzelf bewegen en van de vingers vallen, gesteld dat de persoon nog leeft. Gebeurt er niets en blijft het boek hangen, dan is de persoon overleden. Nog in de Eerste Wereldoorlog werd deze sleutelproef toegepast om het lot van een vermiste soldaat te bepalen.
# Sleepers (Galahad)

Sleepers is een studioalbum van Galahad. Na drie muziekalbums die grotendeels in de onbekendheid zijn blijven hangen, kreeg de band een kleine doorbraak met dit album. Het album liet horen dat Galahad zich langzaam richting de neoprogstijl liet duwen. Het album bracht echter niet de grote doorbraak waar men op gerekend had en deed daardoor haar titel eer aan. Pas na verloop van tijd werd het album binnen de stroming gewaardeerd, wellicht mede geholpen door het feit dat het volgende album drie jaar op zich liet wachten.
De hoes wordt gevormd door het hoofd van een “slapende” vrouw. Het verhaal wordt levend gehouden dat de foto is genomen van een dode vrouw in een mortuarium.

## Musici

* Stuart Nicholson – zang
* Roy Keyworth – gitaar, gitaarsynthesizer
* Karl Garrett – toetsinstrumenten
* Spencer Luckman – slagwerk, percussie
* Neil Pepper – basgitaar
Met
* Paul Beavis – percussie Octopad
* Kathy Smyth – zang Sleepers

## Muziek

* het album
# Smilasterias

Smilasterias is een geslacht van zeesterren uit de familie Stichasteridae.

## Soorten

* Smilasterias actinata McKnight, 2006
* Smilasterias clarkailsa O'Loughlin & O'Hara, 1990
* Smilasterias irregularis H.L. Clark, 1928
* Smilasterias multipara O'Loughlin & O'Hara, 1990
* Smilasterias scalprifera (Sladen, 1889)
* Smilasterias tasmaniae O'Loughlin & O'Hara, 1990
* Smilasterias triremis (Sladen, 1889)
# Smilasterias triremis

Smilasterias triremis is een zeester uit de familie Stichasteridae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1889 gepubliceerd door Percy Sladen.
# Smilasterias scalprifera

Smilasterias scalprifera is een zeester uit de familie Stichasteridae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1889 gepubliceerd door Percy Sladen.
# Slikken van Bommenede

De Slikken van Bommenede vormen de natuurlijke overgang van het water van het Grevelingenmeer naar Schouwen-Duiveland nabij Zonnemaire. De slikken zijn vernoemd naar het voormalige eiland en plaats Bommenede. Deze slikken vormen een belangrijk vogelgebied: er broeden tientallen vogelsoorten waarvan er veel bedreigd of zeldzaam zijn. De ransuil, kiekendief, nachtegaal en Noordse stern komen er voor. Het eilandje vóór het slikkengebied is de belangrijkste plaats voor de vogels. Het is er kaal en onbereikbaar voor rovers zoals ratten en vossen. Dit maakt het een ideale plek voor dwergstern en kluut en visdief om de jongen groot te brengen.
Op de hoogste delen van de schor groeit duindoorn en wilg die weer een broedgebied vormen voor roodborst en de koekoek. Op de grazige hoge delen komen parnassia en moeraswespenorchis voor. Op de laagst gelegen delen slikken profiteren zeekraal en schorrenkruid van het zoute water dat deze delen regelmatig overspoelt. Om te voorkomen dat de Slikken van Bommenede dichtgroeien grazen er in de zomermaanden koeien. Toch is dit niet afdoende zodat Staatsbosbeheer met regelmaat ook zelf maait en zaagt. In verband met de rust voor de vogels is het natuurgebied niet toegankelijk voor mensen.
# Slijtlaag

Een slijtlaag, of ook wel een oppervlaktebehandeling of conserveringslaag genoemd, is een dunne laag gebroken steenslag (split) die met behulp van een kleeflaag van bitumen op een bestaande asfaltverharding gekleefd wordt. Het doel is om scheurtjes en oneffenheden te dichten en daarmee het asfalt te conserveren en te beschermen tegen de weersinvloeden en ultraviolette straling. Scheurtjes kunnen zich vullen met water en bij vorst zet dit water uit en drukt de steentjes waaruit het asfalt bestaat uit elkaar waardoor het asfalt gaat "rafelen".
De term slijtlaag heeft in feite niets (meer) met slijtage te maken.
# Slijter

Een slijter is een ander woord voor een verkoper van kleinhandel. Een persoon die grote hoeveelheden handelswaar koopt (groothandel; en dus niet zelf maakt) en deze dan weer in kleine hoeveelheden verder verkoopt (kleinhandel of detailhandel), wordt een slijter genoemd.

## Oorsprong

Vroeger bestonden naast de diverse soorten slijters zoals broodslijters en vleesslijters ook drankslijters.

## Drankslijter

Omdat het vrij verstrekken van gedestilleerde dranken in de tweede helft van de negentiende eeuw uit de hand liep werd in 1882 een wet ingevoerd door de Nederlandse overheid. Hetzelfde gebeurde in België met de Wet Vandervelde in 1919. Door deze strenge regels voor drankslijters werd de kleinhandel van drank min of meer aan banden gelegd. Drankslijters dienden zich vast te gaan vestigen en zo ontstonden in Nederland de eerste echte slijterijen. De term drankslijter veranderde door het vast vestigen van de diverse kleinhandelaren automatisch in slijter. In de Nederlandse volksmond wordt onder slijter dus verstaan: een handelaar met een winkel (lees slijterij) die is ingericht voor uitsluitend de verkoop van alcoholische dranken voor gebruik elders dan ter plaatse.
Het beroep drankhandelaar dankt zijn naam aan het in kleine hoeveelheden verkopen van alcoholische dranken. Eind 19e eeuw werd gedistilleerde drank namelijk in grote mandflessen geleverd aan de plaatselijke horecagelegenheid met toelating voor het schenken van alcoholhoudende dranken. Daar men thuis graag van een borreltje wilden genieten, namen zij een maatje (0,1 liter) mee naar huis. Een drankenhandelaar kocht dus mandflessen in en sleet deze in maatjes aan de consument, die ze thuis opdronk.
Heden ten dage wordt er onderscheid gemaakt in het verstrekken van alcoholhoudende dranken voor gebruik ter plaatse (een horecazaak) en gebruik elders dan ter plaatse (een slijterij). Wie zich als drankenhandelaar in Nederland wil vestigen, heeft specifieke kennis nodig. Vanzelfsprekend over (alcoholhoudende) drank, maar ook over andere zaken, zoals winkelconcepten en wettelijke verplichtingen. Voor Nederland staan deze wettelijke verplichtingen omschreven in de Alcoholwet.

### Drankenverkoop buitenland

In een aantal landen hebben alleen staatsbedrijven het monopolie om alcoholische dranken te mogen verkopen. In Zweden gaat dit via de zogenaamde Systembolaget.
# Sint-Valentijnkerk

De Sint-Valentijnkerk (Duits: Kirche St. Valentin) is de rooms-katholieke filiaalkerk van Venrath, een Ortsteil van de stad Erkelenz in de Kreis Heinsberg (Noordrijn-Westfalen).
De kerk staat ingeschreven in het gemeentelijke monumentenregister van Erkelenz.

## Geschiedenis

Voor het eerst wordt er in een oorkonde van 1478 over een kerkgebouw in Venrath gerept. Aan deze kerk werd in 1525 een nieuwe klokkentoren en een nieuw koor gebouwd, vermoedelijk in de stijl van de gotiek. In het midden van de 19e eeuw werd deze kerk te klein en daarom stichtte men in 1852 een vereniging, die zich de bouw van een nieuwe kerk ten doel stelde.
In 1857 verzocht de parochie de architect Friedrich von Schmidt het ontwerp te leveren voor het nieuw kerkgebouw. Nadat de parochie in 1866 een stuk grond geschonken kreeg van Johann Hermann, werd er direct begonnen met de bouw. De bouw stond onder leiding van de architect Ferdinand Robert Cremer, die aan het eerdere ontwerp van Von Schmidt bovendien nog een travee en de klokkentoren toevoegde.
Op 31 augustus 1868 werd de drieschepige, neogotische hallenkerk met een driezijdig gesloten koor ingewijd.
Vanaf 2010 vormt de gemeente Venrath geen zelfstandige parochie meer. Samen met enkele andere voormalige parochies fuseerde Venrath tot de Maria- en Elisabethparochie Erkelenz.

## Interieur

Het interieur bezit nog enkele beelden van heiligen uit de bouwperiode van de kerk. De vensters werden in 1955 gemaakt door een onbekende kunstenaar. Sinds 2014 wordt de oorspronkelijke muurbeschildering weer blootgelegd en gerestaureerd.

## Orgel

Het orgel werd in 1991 door Mönch Orgelbau uit Überlingen gebouwd. Het instrument werd in de historische neogotische orgelkas van de voorganger geplaatst. Het bezit 12 registers.

## Klokken

| Nr. | Naam | Doorsnee (mm) | Gewicht (kg, ca.) | Slagtoon (Halve toon-$^1$/$_{16}$) | Gieter | Gietjaar |
| 1 | Josef | 1.390 | 1.650 | d$^'$ -2 | Klokkengieterij Otto, Hemelingen | 1958 |
| 2 | Maria | 1.240 | 1.200 | e$^'$ -3 | Klokkengieterij Otto, Hemelingen | 1958 |
| 3 | Pius | 1.090 | 820 | fis$^'$ -4 | Klokkengieterij Otto, Hemelingen | 1908 |
# Sint-Valentinuskerk

Sint-Valentinuskerk kan verwijzen naar:
* Sint-Valentinuskerk (Berkenbos), in de Belgische gemeente Heusden-Zolder
* Sint-Valentinuskerk (Kiedrich), in Duitsland
* Sint-Valentinuskerk (Poppel), in de Belgische gemeente Ravels
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint-Valentinuskerk en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sloelijn

Sloelijn kan verwijzen naar:
* Spoorlijn Lewedorp - Vlissingen Sloehaven. (Nieuwe Sloelijn)
* Spoorlijn 's-Heer Arendskerke - Vlissingen Sloehaven. (Oude Sloelijn)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sloelijn en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sjoesji (gewest)

Sjoesji (Armeens: Շուշի; Azerbeidzjaans: Şuşa) was een gewest in de internationaal niet-erkende Nagorno-Karabach met de gelijknamige stad als hoofdplaats. Het gewest was 381 km² groot, had 5680 inwoners in 2015 en was onderverdeeld in 7 gemeenten.
Als gevolg van de oorlogen in 2020 en 2023 kwam het gewest geheel onder Azerbeidzjaanse controle.

## Achtergrond

In tegenstelling tot de rest van Nagorno-Karabach woonden er in Sjoesji tot aan het begin van het Nagorno-Karabach-conflict een meerderheid Azeri. In 1979, ongeveer 10 jaar voor het einde van de Sovjet-Unie, woonden er 16.000 mensen, waarvan 12.955 Azerbeidzjanen, 2881 Armeniërs en 114 Russen. Het Azerbeidzjaanse bevolkingsdeel van het gewest werd in 1992 uit het gebied verdreven. Het gewest is bergachtig en ligt tussen de 1300 en 1500 meter boven zeeniveau. Het is rijk aan minerale bronnen.
Het gewest lag gedurende gedurende de Sovjet-periode in de Nagorno-Karabachse Autonome Oblast van de Azerbeidzjaanse sovjetrepubliek. Vanaf 1991 lag het in de niet erkende Republiek Nagorno-Karabach. Azerbeidzjan heroverde tijdens de oorlog in Nagorno-Karabach van 2020 een deel van het gewest, waaronder de steden Şuşa en Daşaltı. In 2023 werd de rest van het gewest onder Azerbeidzjaanse controle gebracht.

## Foto's

* Kathedraal van Sjoesja (1868-1887)
* Stadswallen Sjoesji, 17e-18e eeuw
# Sokoľ

Sokoľ (Hongaars: Hernádszokoly) is een Slowaakse gemeente in de regio Košice, en maakt deel uit van het district Košice-okolie. Sokoľ telt 1.036 inwoners.
# Sloy

Sloy was een Franse rockgroep afkomstig uit Béziers, opgericht in 1991 en ontbonden in 2000. Beïnvloed door groepen als Devo, Talking Heads en Joy Division, bracht de band energieke, particuliere en feestelijke rock.

## Bandleden

* Armand Gonzalez : zang en gitaar
* Cyril Bilbeaud : drums
* Virginie Peitavi : gitaar en bas

## Discografie
### Albums

1995 : Plug (Prod.du Fer/Roadrunner)
* First Animal
* Pop
* Game
* Exactly
* Many Things (To Wear)
* X
* Devotion
* Old Faces
* My Flies
* Bad News
* You Cry
Geproducet door Steve Albini
1996 : Planet of Tubes (Tubes/Pias)
* Idolize
* Chocolate Sperm
* Bull
* Air
* Spraying With 1.6 KHZ
* Red
* Saw
* Eat Your Toy
* Lick Me
* Tubes
* Arms
Geproducet Steve Albini
1998 : Electrelite (Tubes/Pias)
* Seedman
* No Way Out!
* Disconnected Elite
* I'm an Electrelite
* Spermadelic
* White Blood
* Surprised Inside the Black Hole
* The Elect
* Semen
* Electric Survivor
Opgenomen in de Black Box Studio
(PIASF 013)

### EP/Singles

* Fuse (maxi 4 nummers) - 1994, Rosebud
* Pop (maxi 4 nummers) - 1995, Prod.du Fer/Roadrunner
# Six Nations Cup 2007

De Six Nations Cup 2007 is een dartstoernooi georganiseerd door de England Darts Organisation (EDO), uitgevoerd onder auspiciën van de British Darts Organisation (BDO). Het toernooi werd gehouden van 24 februari 2007 tot en met 25 februari 2007 in Veldhoven, Nederland.

## Groepsfase

zaterdag 25 februari 2007
* Groep 1
** Engeland - Wales 15-10
** Wales - Nederland 11-14
** Nederland - Engeland 11-14
* Groep 2
** Noord-Ierland - Schotland 11-14
** Schotland - Ierland 12-13
** Ierland - Noord-Ierland 14-11

## Knock-out

zondag 24 februari 2007
* 5e / 6e plaats
** Wales - Noord-Ierland 13-8
* halve finale
** Ierland - Nederland 5-13
** Engeland - Schotland 13-10
* finale
** Engeland - Nederland 13-7

## Externe link

* Six Nations Cup
2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022
# Six Mile

Six Mile is een plaats (town) in de Amerikaanse staat South Carolina, en valt bestuurlijk gezien onder Pickens County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 553. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 574, een stijging van 21 (3,8%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 4,7 km², geheel bestaande uit land. Six Mile ligt op ongeveer 326 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Six Mile.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Six-Mile op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Sonate voor cello en piano (Sjtsjedrin)

De Sonate voor cello en piano van Russische componist Rodion Sjtsjedrin is geschreven voor de cellist Mstislav Rostropovitsj.
Sjtsjedrin bevond zich toch in een periode waarin hij muziek componeerde, die aansloot bij de moderne klassieke muziek. Hij componeerde vaker voor Rostropovitsj; zijn celloconcert en het veel latere Parabolo Concertante zijn geschreven voor die bekende cellist.
De sonate voor cello en piano is geschreven in drie delen, waarbij een tweetal dingen direct opvalt. De stemming van de sonate sluit aan bij/op de stemmige muziek die Dmitri Sjostakovitsj in zijn laatste dagen componeerde; het is te vergelijken met diens sonate voor altviool en piano. De cellist en piano lijken daarbij niet met elkaar te spelen, maar juist tegen elkaar.

## Delen

* Allegretto; de cellist speelt een melodieuze lijn tegenover de staccato van de piano; midden in het deel worden de rollen omgedraaid, aan het eind speelt de cellist in zijn hoogste register in zijn oorspronkelijke rol
* Moderato; is het min of meer virtuoze deel, waarin de cellist zijn techniek moeten laten zien in een soort monoloog tegenover de interrumperende pianist;
* Sostenuto assai; een klaaglied in de cellopartij en klokachtige muziek in de pianopartij; later trekken de cello en piano samen op, maar worden abrupt onderbroken door het eind; het werk houdt midden in de muzikale zin op.
De eerste uitvoering vond plaats in Monte Carlo door Rostropovitsj en de componist.

## Discografie

* Uitgave Nimbus Records: Raphael Wallfish en Sjtsjedrin
# Sonate voor cello en piano (Rachmaninov)

De sonate voor cello en piano (opus 19) in g mineur is een compositie van de Russische componist Sergej Rachmaninov uit 1901 (het manuscript vermeldt de datum 12 december 1901). Het wordt wel beschouwd als een van de belangrijkste cellowerken van de 20e eeuw. Het is Rachmaninovs laatste kamermuziekstuk.
De cellosonate behoort tot de eerste composities (waaronder het tweede pianoconcert) die ontstonden na een depressieve en non-productieve periode in Rachmaninovs leven, die een gevolg was van de vernietigende kritiek op zijn eerste symfonie. In 1900, onder meer door de verdiensten van Nikolaj Dahl (bij wie Rachmaninov een hypnosebehandeling onderging), had Rachmaninov voldoende zelfvertrouwen herwonnen om zich weer aan compositie te wijden. Dit resulteerde in het beroemde tweede pianoconcert (1900) en de cellosonate (1901). De sonate genoot veel waardering maar werd enigszins door het zeer succesvolle tweede pianoconcert overschaduwd.
De sonate bestaat uit vier delen:
* Lento – Allegro moderato
* Allegro scherzando
* Andante
* Allegro mosso
In de sonate verkent Rachmaninov duidelijk de mogelijkheden van de cello. Opvallend is de complexe pianopartij, die geenszins het karakter van een eenvoudige begeleiding heeft. De inhoudelijke inbreng van de cello en die van de piano worden vakkundig en over het algemeen evenwichtig (hoewel het zwaartepunt soms bij de piano lijkt te liggen) afgewisseld. In het Andante en in de slepende passage van het Allegro scherzando is de romanticus Rachmaninov te horen. Het Allegro scherzando is daarentegen veel wilder, afwisselend met lieflijke delen. Het Allegro mosso kan het beste als uitbundig worden omschreven, terwijl het Lento veel aan het dramatische tweede pianoconcert doet denken.
De cellosonate werd opgedragen aan zijn vriend Anatoli Brandukov, een cellist die in 1892 de première van Rachmaninovs Trio Elégiaque nr. 1 had verzorgd. De première was op 2 december 1901 te Moskou, met Brandukov als cellist en Rachmaninov zelf aan de piano.

## Transcripties

* De pianist Arcadi Volodos arrangeerde de cellosonate voor piano.
* Bladmuziek van de Sonate voor cello en piano van Rachmaninov op de website van het International Music Score Library Project
# Sonate voor cello en piano (Bolcom)

De Sonate voor cello en piano is het enige werk van William Bolcom in dat genre. Het werk wijkt af van het andere werk van deze Amerikaanse componist. Bolcom combineert in zijn werk allerlei stijlen uit de muziek, variërend van klassieke muziek tot jazz of ragtime. Dat is binnen dit werk niet het geval. Het is klassieke muziek, dan wel klassieke muziek uit de 20e eeuw pur-sang. De hier door Bolcom gehanteerde stijl zal te maken hebben, met de musici voor wie het werk bedoeld was. Yo-Yo Ma op cello en Emanuel Ax achter de piano waren die beoogde musici. Zij speelden dan ook de première op 3 mei 1990, plaats van handeling was Boston Symphony Hall.
De delen:
* Allegro inquieto – non troppo presto
* Adagio semplice
* Allegro assai – Steady tempo, but uneasy.
Hoe zeer het werk geworteld is in de klassieke muziek is af te lezen aan een verzoek van Bolcom dat hij aan de twee maestro’s meegaf: "Speel het alstublieft niet in een concert waarin ook eenzelfde werk van Johannes Brahms wordt gespeeld". Ze zouden zeker in het begin te veel op elkaar lijken.
Een maand voor de première had Ax al gesoleerd in Bolcoms pianoconcert.
* Uitgave Naxos: Norman Fischer (cello) en Jean Fisher (piano) in een opname uit 2006
* William Bolcom (gearchiveerd)