OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Loïc Schwartz

Loïc Schwartz (Brussel, 4 december 1992) is een Belgisch basketballer.

## Carrière

Schwartz speelde in de jeugd van Atomics Brussel en RBC Waterloo voordat hij zich aansloot bij de jeugd van Belfius Mons-Hainaut. Hij speelde drie seizoenen voor Bergen en won daarin een keer de beker in 2011. In het seizoen 2013/14 speelde hij een seizoen voor VOO Verviers-Pepinster.
Da dit seizoen tekende hij een contract bij Spirou Charleroi waar hij met wisselmatige seizoenen toch vijf jaar speelde. Het ene seizoen speelde hij alle wedstrijden een ander nog geen 10. Na een sterk laatste seizoen maakte hij de overstap naar BC Oostende waarmee hij in vier seizoenen tijd twee keer de beker won, vier keer landskampioen werd, verkozen tot "Beste Belgische Speler", MVP van de Beker en van de Finales.
Op het einde van het seizoen raakte bekend dat hij naar het Griekse Promitheas Patras trok. In februari 2022 ging hij spelen voor Orléans Loiret Basket als vervanger van de geblesseerde Marcus Paige. In oktober 2022 tekende hij een contract bij de Franse tweedeklasser Saint-Quentin Basket-Ball. Hij verlengde er zijn contract voor het seizoen 2023/24.

## Erelijst

* Belgisch landskampioen: 2018, 2019, 2020, 2021
* Belgisch bekerwinnaar: 2011, 2018, 2021
* Belgisch speler van het jaar: 2021
* MVP Beker van België: 2021
* MVP van de play-off finales
* ↑ (fr) Loïc Schwartz rejoint Verviers-Pepinster. RTBF Sport (29 juni 2013). Geraadpleegd op 9 augustus 2021.
* ↑ Loïc Schwartz naar Spirou Charleroi. Het Nieuwsblad. Geraadpleegd op 9 augustus 2021.
* ↑ Redactie KW, BCO-speler Loïc Schwartz groeit naar zijn beste vorm toe. KW.be (16 februari 2018). Geraadpleegd op 9 augustus 2021.
* ↑ Loïc Schwartz (Oostende) is de Speler van het Jaar in het basketbal, Mitchell (Limburg United) net niet beste belofte. www.hbvl.be. Geraadpleegd op 9 augustus 2021.
* ↑ De verwachte basketbalkampioen: Filou Oostende pakt tiende titel op rij. De Standaard. Geraadpleegd op 9 augustus 2021.
* ↑ Speler van het Jaar Loïc Schwartz verlaat Oostende en gaat geluk beproeven in Griekenland. sporza.be (2 augustus 2021). Geraadpleegd op 9 augustus 2021.
* ↑ Belgian Lions Loïc Schwartz trekt naar Orléans als medische joker. Het Nieuwsblad. Geraadpleegd op 14 oktober 2022.
* ↑ Belgian Lion Loïc Schwartz trekt naar het Franse Saint-Quentin. Het Nieuwsblad. Geraadpleegd op 14 oktober 2022.
* (en) Profiel op Proballers
* (en) Profiel op thisisbasketbal
# Station Tanggula

Station Tanggula is een onbemand spoorwegstation in het arrondissement Amdo in de Tibetaanse Autonome Regio, China. Het station ligt aan de Peking-Lhasa-spoorlijn.
Het station bevindt zich op een hoogte van 5068 meter en is daarmee het hoogste spoorwegstation ter wereld.
Het station ligt op een afstand van 1 kilometer van de bergpas Tanggula dat de markering betekent tussen de grens van Tibet met de provincie Qinghai.
Het perron heeft een lengte van 720 meter en een oppervlakte van 10.800 vierkante meter. In het station heeft de (elders enkelvoudige) spoorlijn plaatselijk 4 sporen, waarvan één zijspoor langs het perron bereikbaar is.
# Pan-Amerikaans kampioenschap voetbal

Het Pan-Amerikaans kampioenschap voetbal was een voetbaltoernooi dat georganiseerd werd door de Panamerican Football Confederation om de vier jaar van 1952 tot 1960. Omdat het belangrijkste toernooi van de Amerika's, het Zuid-Amerikaans kampioenschap (later Copa América) enkel toegankelijk was voor teams uit Zuid-Amerika werd dit toernooi opgericht, waar ook teams uit Noord-Amerika aan deel konden nemen.

## Overzicht

Zuid-Amerikaans voetbalkampioenschap :
| Jaar | Gastland | Winnaar | Finalist | 3de plaats | 4de plaats |
| 1952 | Chili | Brazilië | Chili | Uruguay | Peru |
| 1956 | Mexico | Brazilië | Argentinië | Costa Rica | Peru |
| 1960 | Costa Rica | Argentinië | Brazilië | Mexico | Costa Rica |

## Statistieken

| Land | 1e | 2e | 3e | 4e |
| Brazilië | 2 | 1 | 0 | 0 |
| Argentinië | 1 | 1 | 0 | 0 |
| Chili | 0 | 1 | 0 | 0 |
| Costa Rica | 0 | 0 | 1 | 1 |
| Mexico | 0 | 0 | 1 | 0 |
| Uruguay | 0 | 0 | 1 | 0 |
| Peru | 0 | 0 | 0 | 2 |
Chili 1952 · Mexico 1956 · Costa Rica 1960
# Óscar Antonio Ramírez

Óscar Antonio Ramírez Hernández (Heredia, 8 december 1964) is een voormalig profvoetballer uit Costa Rica. Als middenvelder speelde hij louter en alleen clubvoetbal in zijn vaderland. Ramírez beëindigde zijn actieve carrière in 2000 bij CD Saprissa. Met die club won hij drie keer de Costa Ricaanse landstitel. Ramírez trad medio 2015 aan als bondscoach van Costa Rica na het voortijdige vertrek van Paulo Wanchope. Na het mislukte WK voetbal 2018 in Rusland, waar zijn vaderland in de groepsfase werd uitgeschakeld, kreeg hij geen nieuwe verbintenis aangeboden.

## Interlandcarrière

Ramírez, bijgenaamd El Machillo, speelde in totaal 75 officiële interlands (zes doelpunten) voor zijn vaderland Costa Rica. Hij maakte zijn debuut voor de nationale ploeg op 6 februari 1985 in de vriendschappelijke thuiswedstrijd tegen El Salvador (2-1). Ramírez nam met zijn vaderland deel aan de WK-eindronde in 1990.

## Trainerscarrière

Ramírez leidde Costa Rica achter Mexico als de nummer twee van de CONCACAF-zone naar het WK voetbal 2018 in Rusland. Daar wist zijn selectie, in 2014 nog verliezend kwartfinalest tijdens de eindronde in Brazilië, geen potten te breken. Costa Rica begon het toernooi op zaterdag 17 juni met een 1-0 nederlaag tegen Servië, dat de winst in de Cosmos Arena in Samara veiligstelde door een rake vrije trap van de voet van Aleksandar Kolarov in de 56ste minuut. Vijf dagen later volgde een 2-0 nederlaag tegen Brazilië, een van de titelkandidaten, dat overigens pas in de blessuretijd afstand nam van de Midden-Amerikanen. De treffers kwamen op naam van Philippe Coutinho (91ste minuut) en sterspeler Neymar (95ste minuut). In de derde en afsluitende groepswedstrijd, op 27 juni, werd met 2-2 gelijkgespeeld tegen Zwitserland, waardoor uitschakeling een feit was. Kendall Waston scoorde voor Costa Rica, gevolgd door een eigen doelpunt van de Zwitserse doelman Yann Sommer in de extra-tijd.
Ramírez kreeg na de uitschakeling veel kritiek in zijn thuisland en werd zelfs bedreigd door fans. Hem werd na de voortijdige eliminatie in de groepsfase geen nieuw contract aangeboden door de voetbalbond van het Midden-Amerikaanse land. Bondspresident Rodolfo Villalobos vroeg tijdens de persconferentie waarin dit bekendgemaakt werd aan de fans om zich vredig te gedragen.

## Erelijst
### Als speler
#### LD Alajuelense

* Costa Ricaans landskampioen
    1983, 1984, 1991, 1992

#### CD Saprissa

* Costa Ricaans landskampioen
    1995, 1998, 1999
# Moerasmelkdistel

De moerasmelkdistel (Sonchus palustris) is een vaste plant, die behoort tot de composietenfamilie (Asteraceae). De soort komt van nature voor in de gematigde gebieden van Europa, Rusland, Centraal-Azië en de Chinese provincie Xinjiang in West-China. In Ontario is de soort op enkele plaatsen ingeburgerd. De moerasmelkdistel staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als een soort die in Nederland algemeen voorkomt en stabiel of toegenomen is. Het aantal chromosomen is 2n= 18.
De plant wordt 90-300 cm hoog en heeft een 10 cm lange en 5 cm dikke wortelstok, waaraan dikke wortels zitten. De blauwachtig lichtgroene stengel heeft doorboorde tussenschotten, die telkens op een andere plaats zijn doorboord. De zittende, blauwgroene bladeren hebben aan de pijlvormigevoet spitse of toegespitste, iets afstaande oortjes. De grootte van de bladeren neemt naar boven toe af. De onderste bladeren zijn 15-35 cm lang en 5-20 cm breed en zijn ongedeeld of veerspletig met een driehoekige tot driehoekig-lancetvormige top. De bladrand is vaak stekelig getand. De middelste bladeren zijn 15-20 cm lang en 2-3 (8) cm breed en vaak ongedeeld of soms gelobd. De bovenste bladeren zijn relatief klein, ongedeeld en lancetvormig.
De plant bloeit van juli tot in september met gele lintbloemen in 2,8-4 cm grote bloemhoofdjes die weer in een samengesteld scherm staan. Het omwindsel en de stengel van de bloemhoofdjes zijn bezet met talrijke zwarte klierharen.
De vrucht is een strokleurig, 3,5-4 mm lang nootje met vier of vijf sterk verdikte, zwak dwars geribbelde lengteribben. Tussen de ribben is het nootje glad. Het nootje heeft vruchtpluis, dat uit 7-9 mm lange, dunne, zachte, zeer breekbare haren bestaat en valt na een tijdje in min of meer zijn geheel af.
* Illustratie uit Deutschlands Flora in Abbildungen
* Zittende, veerspletige bladeren met oortjes
* Bloeiwijze
* Nootjes

## Ecologie

De moerasmelkdistel staat op natte, voedsel- en stikstofrijke, kalkhoudende, zoete tot brakke veen- en kleigrond en op stenige plaatsen in rietlanden en langs greppels, vaarten en brede sloten, in oever- en natte ruigten, aan de voet van basaltglooiingen, in graslanden en in natte, verlande spoorsloten.

### Plantensociologie

Moerasmelkdistel is een kensoort van de moerasmelkdistel-associatie.
# Baureihe 215

De Baureihe 215 was een diesellocomotief van de Deutsche Bundesbahn en later de Deutsche Bahn AG voor licht reizigers- en goederenvervoer. Tussen 1968 en 1971 werden er door een consortium van vier fabrikanten in totaal 150 gebouwd, genummerd 215.001-150.
Deze locomotief behoort tot de V160 familie. Andere locomotieven uit deze familie zijn de Baureihe 216 (de oorspronkelijke V160), de Baureihe 210, Baureihe 217 en Baureihe 218.
DB Schenker Rail nam tussen 2001 en 2003 68 van deze machines over. De overgenomen locomotieven werden omgenummerd in de serie Baureihe 225. In 2003 nam DB Autozug GmbH 18 locomotieven over, waarvan er vier als pluklocomotief voor reserveonderdelen achter de hand werden gehouden, en er 14 in dienst kwamen. De machines die in dienst kwamen werden genummerd in de serie 215.901-914.

## Weblinks

* (de) De V 160
* (de) De V-160-Familie

## Foto’s

* 215 017 in oceaanblauw/beige
* Railion 225 018-1
* DB 225 802-8
In dit overzicht staan eveneens treinen van de Deutsche Bundesbahn (DB) en van de Deutsche Reichsbahn (DR)
# Caloptilia magnoliae

Caloptilia magnoliae is een vlinder uit de familie van de mineermotten (Gracillariidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door Kumata.
# Cantilene

Een cantilene (Frans: cantilène, "zangerige melodie", mogelijk van het Italiaanse cantilena; "gezang" naar het Middellatijnse cantilena) is een in de hoge middeleeuwen beschaafd Frans gezongen gedicht, dat ten dienste stond van de heiligenverering.
Een bekend voorbeeld is de rond 880 anoniem gemaakte Cantilène de Sainte Eulalie. Later kwam de cantilene te staan voor een korte melodie of kleine ballade of meer in het algemeen een kerkzang.
# Station Vanves - Malakoff

Station Vanves - Malakoff is een spoorwegstation aan de spoorlijn Paris-Montparnasse - Brest. Het ligt in de Franse gemeente Vanves, vlak bij Malakoff in het departement Hauts-de-Seine (Île-de-France).

## Geschiedenis

Het station werd op 10 september 1840 geopend door de Compagnie des chemins de fer de l'Ouest bij de opening van de sectie Paris-Montparnasse - Versailles-Château-Rive-Gauche.

## Ligging

Het station ligt op kilometerpunt 3,665 van de spoorlijn Paris-Montparnasse - Brest.

## Diensten

Het station wordt aangedaan door verschillende treinen van Transilien lijn N:
* Tussen Paris-Montparnasse en Mantes-la-Jolie
* Tussen Paris-Montparnasse en Plaisir - Grignon
* Tussen Paris-Montparnasse en Rambouillet
(Bepaalde treinen tussen deze stations zijn sneltrein tussen Viroflay-Rive-Gauche en Paris-Montparnasse, en stoppen niet op dit station.)
* Shuttletreinen tussen Paris-Montparnasse en Sèvres-Rive-Gauche.

## Vorige en volgende stations

| Richting | Vorig station | Lijn | Volgend station | Richting |
| Mantes-la-Jolie | Clamart | TransN | Paris-Montparnasse | Paris-Montparnasse |
| Plaisir - Grignon | Clamart | TransN | Paris-Montparnasse | Paris-Montparnasse |
| Rambouillet | Clamart | TransN | Paris-Montparnasse | Paris-Montparnasse |
| Sèvres-Rive-Gauche | Clamart | TransN | Paris-Montparnasse | Paris-Montparnasse |
# Lijst van oorlogsmonumenten op Urk

De Nederlandse gemeente Urk heeft 3 oorlogsmonumenten. Hieronder een overzicht.
| Nr. | Object | Herdachte groep | Ontwerper | Onthulling | Type | Locatie | Plaats | Coördinaten | Foto |
| 2025 Dit oorlogsmonument op Wikidata | Monument voor de Gevallen Urkers | burgerslachtoffers, vervolgden Nederland, verzet Nederland | Bolt, Philip Philip Bolt (architect), Nicolaas van der Schaft (beeldhouwer) | 1946-8-31 31 augustus 1946 | overig | Monumentenlaan | Urk | 52° 39' 43" NB, 5° 35' 38" OL | Monument voor de Gevallen Urkers Meer afbeeldingen |
| 2755 Dit oorlogsmonument op Wikidata | Gedenksteen ter herinnering aan de razzia op Urk | burgerslachtoffers, vervolgden Nederland, verzet Nederland | | 2005-4-15 15 april 2005 | gedenksteen | Vuurtorenstraat by 108 | Urk | 52° 39' 41" NB, 5° 35' 35" OL | Gedenksteen ter herinnering aan de razzia op Urk Meer afbeeldingen |
| | Stolpersteine | vervolgden Nederland. Joodse bewoners uit Urk | Gunter Demnig | 2005-05-04 21 april 2005 | reliëf | Wijk 8-30, zie Lijst van Stolpersteine in Flevoland | Urk | 52° 39' 49" NB, 5° 35' 56" OL | Stolpersteine Meer afbeeldingen |
Almere · Dronten · Lelystad · Noordoostpolder · Urk · Zeewolde
* ↑ Stolpersteine app. Gearchiveerd op 11 februari 2024.
* ↑ Stolpersteine app. Gearchiveerd op 11 februari 2024.
# Molophilus (Molophilus) leonurus

Molophilus (Molophilus) leonurus is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Netelia paramelanura

Netelia paramelanura is een vliesvleugelig insect uit de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Tolkanitz.
# Polycentropus domingensis

Polycentropus domingensis is een schietmot uit de familie Polycentropodidae. De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Carbasius (geslacht)

Carbasius is een regentengeslacht waarvan leden van de 16e tot en met de 19e eeuw deel uitmaakten van het stadsbestuur van de Noord-Hollandse stad Hoorn. De naam Carbasius is een synoniem van Velius, beide betekenen Zeilmaker. In Hoorn komen beide familienamen voor, maar zijn dus niet aan elkaar verwant.

## Geschiedenis

De bewezen stamreeks begint met dr. Jan Claasz. Seylmaker die zich later Carbasius noemde, medisch doctor was te Hoorn, en daar tussen 1584 en 1590 schepen was. Hij werd rond 1560 geboren als zoon van Claes Pottebacker. Ook zijn nageslacht had zitting in dat stadsbestuur. In 1916 werd het geslacht opgenomen in het genealogische naslagwerk Nederland's Patriciaat. Het geslacht stierf in Hoorn uit met het overlijden van Henrica Carbasius, echtgenote van Willem de Vicq. In mannelijke lijn stief het geslacht vermoedelijk uit met het overlijden van Margarethus Johannes Carbasius (1909-1976).

## Enkele telgen

Dr. Jan Claasz. Seylmaker (Carbasius) (ca. 1560), schepen van Hoorn
* Mr. Claes (Nicolaes) Carbasius (gedoopt 1598), secretaris en schepen van Hoorn
** Dirck Carbasius (1619-1681), brouwer en kunstschilder
*** Mr. Nicolaes Carbasius (1649-1688), vroedschap van Hoorn
**** Mr. Hendrik Carbasius (1688-1748), schepen, vroedschap en burgemeester van Hoorn
***** Mr. Nicolaas Carbasius (1722-1782), secretaris en schepen van Hoorn, baljuw van Westwoude
****** Mr. Hendrik Carbasius (1758-1794), secretaris van Hoorn
******* Nicolaas Carbasius (1786-1863), gemeenteraadslid en wethouder van Hoorn, burgemeester van Oudendijk
******** Dirk Carbasius (1817-1869), directeur postkantoor
********* Bernard August Carbasius (1850-1886)
********** Françoise Charlotte Carbasius (1885-1984), kunstenares
****** Mr. Cornelis Carbasius (1761-1843), schepen en vroedschap van Hoorn, raadsheer Hooggerechtshof
***** Wilhelmina Catharina Carbasius (1730-1803); trouwde in 1749 met mr. Nicolaas Groot (1725-1785), schepen van Hoorn
***** Mr. Boudewijn François Carbasius (1732-1798), schepen en schout van Hoorn
****** Mr. Henrick Carbasius (1761-1823), vroedschap van Hoorn, lid van de Tweede Kamer
*** Mr. Pieter Carbasius (1650-1720), schepen van Hoorn
**** Maria Carbasius (1684-1711); trouwde in 1709 met dr. Arnoldus Holthenius, schepen van Hoorn
Bronnen
* Inventaris familiearchief in het Westfries Archief
* Nederland's Patriciaat 7 (1916), p. 82-86.
* L. Kooijmans, Onder regenten. De elite in een Hollandse stad. Hoorn 1700-1780. [S.l.], 1985 (met name het genealogisch overzicht op p. 304-305).
Referenties
* 1 2 Ottens, Egbert (2013-01). De familie Carbasius. Oud Hoorn 35e jaargang (1): pp. 28-33
Geslachten die opgenomen zijn in het sinds 1910 verschijnende genealogische naslagwerk Nederland's Patriciaat. Lijst volgens opgave van het CBG Centrum voor familiegeschiedenis.
A · B · C · D · E · F · G · H · I · J · K · L · M · N · O · P · Q · R · S · T · U · V · W · Y · Z
# Station Varenna-Esino-Perledo

Het station Varenna-Esino-Perledo is een spoorwegstation in de gemeente Perledo in Italiaanse provincie Lecco in de regio Lombardije.
Het station bedient de plaatsen Perledo, Varenna en Esino Lario en ligt aan de spoorlijn Tirano-Lecco. Het station heeft twee sporen en twee perrons. Aan weerszijden van het station ligt er een spoortunnel.

## Geschiedenis

In 1892 werd het station geopend met de opening van de spoorlijn van Lecco naar Bellano.
Oorspronkelijk heette het station Varenna, maar de naam van het station werd in 1935 gewijzigd naar Varenna-Esino.

## Bediening

Het station wordt bediend door de regionale treindienst van Calolziocorte-Lecco-Colico-Sondrio en bij de treindienst van de RegioExpress van Milaan-Lecco-Sondrio-Tirano.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Stazione di Varenna-Esino-Perledo op de Italiaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Pantecphylus manyemai

Pantecphylus manyemai is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Schmidt, Stelzer & Marshall.
# Gros manseng

De gros manseng is een cépage, een wijnvoet voor witte wijn. De thuisbasis van deze druivensoort is het Zuidwesten van Frankrijk.
De druif wordt onder andere gebruikt voor wijn uit Béarn, Pacherenc, Tursan, Vin de pays van de Côtes de Gascogne en het typische aperitief uit de Gers, de floc de Gascogne. Gros manseng wordt vaak gebruikt voor de droge Jurançon sec.
Gros manseng is productiever, hoewel aromatisch lang niet zo geconcentreerd van smaak als de Petit Manseng.

## Synoniemen

* Gros Mansenc Blanc
* Gros Manseng Blanc
* Ichiriota Zuriahandla
* Ichiriota Zuria Handia
* Nederlands woordenboek Wijn
* The Wine Info Site
# N328

N328 kan verwijzen naar:
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van N328 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Onze Lieve Vrouw ter Nieuwe Plant

Onze Lieve Vrouw ter Nieuwe Plant is een vrouwenklooster dat zich bevindt aan de Oude Houtmarktstraat 4 te Ieper. De zusters behoren tot de Congregatie van Windesheim.

## Geschiedenis

Het klooster werd opgericht in 1239 te Roesbrugge door de kanunnikessen van Sint-Victor van de Abdij van Prémy-lez-Cambrai. Zij zouden er een school hebben geopend.
De abdij ontwikkelde zich, maar in 1572 begonnen de troebelen in het kader van de Tachtigjarige Oorlog. Het was in Roesbrugge niet meer veilig vanwege plunderende calvinistische soldaten. Een deel van de kloosterlingen trok naar Ieper, een ander deel naar Sint-Omaars. Het klooster werd geplunderd door de calvinisten en vervolgens verwoest door de Spaanse troepen.
Nadat Vlaanderen weer in handen van de Spaanse koning was gekomen, konden de zusters uit Sint-Omaars terugkeren. Het Concilie van Trente schreef echter voor dat de kloosters bij voorkeur nabij de steden gevestigd moesten worden. Daarom vestigden ze zich definitief te Ieper. Al spoedig werd opnieuw onderwijs gegeven, maar nieuwe oorlogshandelingen zorgden voor verdere tegenslagen.
In 1744 werd het klooster vernield door de troepen van Lodewijk XV van Frankrijk, tijdens de Oostenrijkse Successieoorlog. In 1778 begon men met de herbouw en in 1782 werd de abdij heropend. Opnieuw dreigde er oorlog, nu tussen Oostenrijk en Frankrijk. In 1793 werd daarom geen nieuwe abdis verkozen, maar een priorin. In 1798 werd het klooster dan in beslag genomen door de Fransen en verkocht. De zusters verspreidden zich, maar na het concordaat tussen Napoleon Bonaparte en paus Pius VII konden ze weer een stuk grond vlak bij de voormalige abdij verwerven en begonnen ze opnieuw met hun werk, inclusief het beheren van een pensionaat.
De Eerste Wereldoorlog bracht opnieuw problemen. De zusters vluchtten op 31 oktober 1914 naar Engeland om in juli 1915 naar Frankrijk terug te keren, waar ze hulp boden aan Belgische scholieren. Als ze dan in februari 1919 naar Ieper terugkeerden was alles vernietigd. In 1921 werd begonnen met de herbouw en het klooster is sindsdien blijven functioneren. In 1967 stichtten de zusters, samen met de kanunnikessen van Brugge, het Klooster Sint-Agnes te Sion. Dit heeft bestaan tot 1994.

## Externe link

* O.L.V. ter Nieuwe Plant
# Plumularia integra

Plumularia integra is een hydroïdpoliep uit de familie Plumulariidae. De poliep komt uit het geslacht Plumularia. Plumularia integra werd in 1948 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Fraser.
# Lublin (Wisconsin)

Lublin is een plaats (village) in de Amerikaanse staat Wisconsin, en valt bestuurlijk gezien onder Taylor County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 110. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 96, een daling van 14 (-12,7%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 3,9 km², geheel bestaande uit land. Lublin ligt op ongeveer 390 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 24 km rond Lublin.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Lublin op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Station Varel (Oldb)

Station Varel (Oldb) (Bahnhof Varel (Oldb)) is een spoorwegstation in de Duitse plaats Varel, in de deelstaat Nedersaksen. Het station ligt aan de spoorlijn Oldenburg - Wilhelmshaven. Het station telt drie perronsporen, waarvan twee aan een eilandperron. Een van de perronsporen wordt niet gebruikt. Op het station stoppen alleen treinen van de NordWestBahn.

## Treinverbindingen

De volgende treinseries doen station Varel aan:
| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| RE 18 | Regional-Express (NordWestBahn) | Wilhelmshaven Hbf – Varel (Oldb) – Oldenburg (Oldb) Hbf – Cloppenburg – Bramsche – Osnabrück Hbf | |
| RE 19 | Regional-Express (NordWestBahn) | Wilhelmshaven Hbf – Varel (Oldb) – Oldenburg (Oldb) Hbf – Hude – Delmenhorst – Bremen Hbf | Enkele treinen per dag |
* Het stationsgebouw
* LINT 41, Trein Station Varel