OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Rauw (documentaire)

Rauw is een Nederlandse documentaire van regisseur Anneloek Sollart uit 2008 rond het thema raw-foodisme. Vier jaar later kwam het vervolg Rauwer, waarin ze dezelfde hoofdpersonen volgt.

## Rauw

Rauw is een documentaire van 25 minuten uit 2008 over de Amsterdamse jongen Tom (geboren in 1997) die sinds zijn vijfde uitsluitend rauw voedsel eet onder invloed van zijn moeder, die raw-foodist is en rauw voedsel verkoopt in een marktkraam.
Rauw werd uitgezonden op 26 maart 2008 door de VPRO in de serie Overleven in Nederland en kreeg de juryprijs non-fictie op het Cinekid Festival.

## Rauwer

Rauwer ging in première op 15 november 2012 tijdens het IDFA en duurt 57 minuten. De film begint met fragmenten uit de eerste documentaire en uit een uitzending van De wereld draait door uit 2008, waarin tafelheer Hugo Borst de moeder een extremist noemt die naar een psychiater moet. Tom eet nog altijd uitsluitend rauw plantaardig voedsel en is door zijn moeder van school gehaald. Kinderartsen hebben een tekort aan bepaalde voedingsstoffen en een groeiachterstand geconstateerd. De film toont beelden van rechtzittingen over een verzoek van de Raad voor de Kinderbescherming tot ondertoezichtstelling en over de onttrekking van de leerplicht. Bureau Jeugdzorg wil Tom in eerste instantie niet uit huis plaatsen omdat dat meer schade zou kunnen veroorzaken. De ondertoezichtstelling wordt in hoger beroep uitgesproken. De documentaire bevat interviews met de Engelse vader en de bij hem in Engeland wonende oudere broer van Tom, beelden van een toespraak van rauwvoedselpropagandist David Wolfe, en een gesprek van hem met Tom en zijn moeder.
Rauwer werd uitgezonden op 17 december 2012 door de NCRV in de serie Dokument. De uitzending werd bekeken door 483 duizend Nederlanders.

### Nasleep en reacties

De uitzending van Rauwer leidde tot veel discussie en columns. Enkele dagen na de uitzending van Rauwer dook Tom onder omdat Bureau Jeugdzorg een spoedprocedure startte om hem uit huis te plaatsen.
# Rauw voedsel

Rauw voedsel heeft geen structuurverandering ondergaan, zoals dat bijvoorbeeld bij verhitting gebeurt. Dit kan gelden voor groenten, maar ook voor vlees of vis. Bij verhitting en bevriezing wordt de structuur van het product veranderd. Afhankelijk van de temperatuur worden bij verhitting ook sommige vitaminen en enzymen gedeactiveerd.
Voorbeelden van (grotendeels) rauw voedsel:
* noten
* zaden
* fruit, zoals bessen
* groenten in de vorm van rauwkost
* verschillende vissoorten, zoals heilbot, tonijn en tot op zekere hoogte maatjesharing; sushi bevat vaak rauwe vis
* sommige maden
* sommige vleessoorten of -gerechten, zoals carpaccio
* eieren
* verse melk
* weekdieren zoals oesters
Van oudsher wordt veel voedsel rauw gegeten. Voor sommige producten is dat echter af te raden omdat ze schadelijke bacteriën kunnen bevatten. Eieren kunnen bijvoorbeeld besmet zijn met de salmonellabacterie. Het gebruik van rauw ei in bijvoorbeeld het gerecht tiramisu wordt daarom ontraden; er wordt dan eipoeder gebruikt. Rauwe melk kan brucellose overbrengen. Het eten van rauwe groente in (sub)tropische landen door toeristen uit andere streken wordt vaak ontraden. Er zijn stromingen die het eten van rauw voedsel in extreme mate propageren, het "raw-foodism".
# Rapallo

Rapallo is een stad in de Italiaanse regio Ligurië, in de provincie Genua. De stad ligt aan de Golf van Tigullio. Het is de zesde plaats qua grootte van de regio Ligurië na de vier provinciehoofdsteden en Sanremo.
Rapallo is in het bezit van een grote jachthaven en een klein strand. Het stadscentrum is kleurig opgeschilderd zoals kenmerkend is voor de plaatsen aan dit deel van de Middellandse Zeekust. Het belangrijkste en meest in het oog springende monument van de stad is het in zee gelegen Castello uit de 15de eeuw.
Vanuit de stad kan met een kabelbaan in zeven minuten het 800 meter hoger gelegen Santuario di Montallegro bereikt worden met uitzicht over de Golf van Tigullio.
In 1922 werd in Rapallo het Verdrag van Rapallo tussen Duitsland en de Sovjet-Unie gesloten.

## Geboren

* Sebastiano Nela (1961), voetballer

## Foto's

* Rapallo
* Kasteel Rapallo
* Anglicaanse kerk St.George
# Redings Mill

Redings Mill is een plaats (village) in de Amerikaanse staat Missouri, en valt bestuurlijk gezien onder Newton County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 159. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 167, een stijging van 8 (5,0%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 0,5 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 4 km rond Redings Mill.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Redings-Mill op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Rastiglione

Rastiglione is een plaats (frazione) in de Italiaanse gemeente Valduggia.
# Rasterschallebijter

De rasterschallebijter of grote loopkever (Carabus cancellatus) is een loopkever uit het geslacht schallebijters (Carabus). De kever komt voor in grote delen van Europa, waaronder België en Nederland.
De rasterschallebijter is een roofdier dat van andere ongewervelden leeft; af en toe worden ook plantendelen en aas gegeten. De kever bereikt een lengte van ongeveer 17 tot 32 millimeter.
De rasterschallebijter is niet de grootste soort die in de Lage Landen voorkomt; de verwante Carabus ulrichii wordt groter, tot 34 mm, en de lederschallebijter (Carabus coriaceus) wordt soms 40 mm..
Referenties
* ↑ Nederlands Soortenregister, Rasterschallebijter Carabus cancellatus.
* ↑ Karl Wilhelm Harde & František Severa (1981-2006). Kosmos Käferführer - Die Käfer Mitteleureuopas. Kosmos, Pagina 100.
# Rasterstaarttrogon

De rasterstaarttrogon (Trogon clathratus) is een vogel uit de familie Trogonidae.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in Costa Rica en westelijk Panama.

## Status

De grootte van de populatie is in 2022 geschat op 20.000-50.000 volwassen vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Rasterstaarttrogon op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Ready or Not

Ready or Not kan verwijzen naar:
* Ready or Not (Beverly Hills, 90210), een televisieaflevering
* Ready or Not (Fugees), een single van de Fugees
* Ready or Not (2009), een Amerikaanse filmkomedie uit 2009 onder regie van Sean Doyle
* Ready or Not (2019), een Amerikaanse horrorkomedie uit 2019 onder regie van Matt Bettinelli-Olpin en Tyler Gillett
* Ready or Not (Bridgit Mendler), een single van Bridgit Mendler uit 2013
* Ready or Not (televisieserie), een Canadese dramaserie
* Ready or Not (The Course), een single van The Course uit 1996
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Ready or Not en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Raymond Berenger

Raymond Berenger (overleden: 1374) was afkomstig uit een adellijke familie uit de Dauphiné, het is onduidelijke of zijn familie oorspronkelijk uit Italië kwam of uit Catalonië. Hij was van 1365 tot aan zijn dood de 30ste grootmeester van de Orde van Sint-Jan van Jeruzalem. Hij volgde in 1365 Roger de Pins op.
Raymond was luitenant (Plaatsvervanger) tijden de regeerperiode van zijn voorganger.

## Grootmeester

Met zijn strijd tegen de moslims verwierf Berenger veel faam, zowel in het oosten als in het westen. Hij bereidde samen met Peter I van Cyprus een grootschalige aanval voor op Egypte. Zij konden uiteindelijk een vloot van zo'n ruim honderd schepen uitrusten met soldaten. De aanval op Egypte werd geleid door Peter I, terwijl Berenger het eiland Rhodos verdedigde tegen de oprukkende Turken. Peter I wist Alexandrië te veroveren, maar slaagde er niet in om door te stoten naar Caïro. Alexandrië werd kort daarna door de kruisvaarders verlaten. Kort daarna veroverde Berenger in 1366 Tripoli en Tartous in Syrië, maar ook die steden werden na een korte tijd verlaten.
In 1367 begeleidde hij paus Urbanus V in zijn tocht van Avignon naar Rome. Na de moord op Peter I, werd Berenger als nuntius aangesteld van de pas 9-jarige Peter II. Berenger pleitte ook voor meer christelijke hulp aan de Orde, die in Klein-Azië steeds meer in de verdrukking kwam.
In 1374 stierf Raymond Berenger en werd opgevolgd door Robert de Juliac.
# Rebecca Cole

Rebecca J. Cole (Philadelphia (Pennsylvania), 16 maart 1846 – 14 augustus 1922) was een Amerikaanse arts, entrepreneur en sociaal activiste. In 1867 werd zij beëdigd als arts, als tweede Afro-Amerikaanse vrouw in de Verenigde Staten (na Rebecca Lee Crumpler, die drie jaar eerder de medicijnenstudie afrondde). Zij heeft gedurende haar leven een pioniersrol gespeeld in het verbeteren van de toegankelijkheid van de zorg voor vrouwen met kinderen die in armoede leefden.
Cole werd geboren in Philadelphia, als tweede in een gezin van vijf kinderen. Haar middelbareschooltijd bracht zij door op het Institute of Colored Youth, waar zij in 1863 haar diploma behaalde met onder andere de vakken Latijn en Grieks. Vier jaar later ontving zij haar artsenbul aan het Woman's Medical College of Pennsylvania, 's werelds eerste geneeskundige studie die volledig voor en door vrouwen georganiseerd werd. De titel van haar proefschrift was The Eye and Its Appendages.
Om de toegankelijkheid van de zorg voor vrouwen met kinderen die in armoede leefden te verbeteren, ging zij in New York bij mensen thuis langs om voorlichting te geven over prenatale zorg en hygiëne. In 1873 opende zij het Women's Directory Center samen met Charlotte Abbey, waar vrouwen en kinderen terecht konden voor medische zorg en juridische dienstverlening. In 1899 werd zij opzichter van een huis dat beheerd werd door de Association for the Relief of Destitue Colored Women and Children in Washington. Ze heeft uiteindelijk vijftig jaar als arts gewerkt. Zij overleed in 1922. Haar graf bevindt zich in Eden Cemetery in Collingdale (Pennsylvania).
* ↑ (en) Dr. Rebecca J. Cole. Geraadpleegd op 31-01-2021.
* ↑ (en) Darlene Clark Hine. A Shining Thread of Hope. Broadway Books. ISBN 0-7679-0111-8.
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 4622 3761
* Library of Congress Control Number: no2001060124
* Virtual International Authority File: 34108745
* WorldCat (via VIAF): 34108745
# Ramon Magsaysay Award

De Ramon Magsaysay Awards zijn jaarlijks terugkerende prijzen die sinds april 1957 worden uitgereikt. De prijzen zijn ingesteld door het Rockefeller Brothers Fund (RBF) uit New York en vernoemd naar voormalig president van de Filipijnen Ramon Magsaysay, die in 1957 bij een vliegtuigongeluk om het leven kwam.
Elk jaar geeft de Ramon Magsaysay Award Foundation prijzen aan Aziatische personen en organisaties die uitblinken in hun expertisegebied. De prijzen worden uitgereikt in de volgende zes categorieën:
* Regeringsleden
* Openbare dienstverlening
* Lokaal leiderschap
* Journalistiek, literatuur en creatieve communicatieve kunst
* Vrede en internationale begripskweking
* Opkomend leiderschap
De Ramon Magsaysay Award wordt ook wel de Aziatische Nobelprijs genoemd.

## Winnaars

* Lijst van winnaars van de Ramon Magsaysay Award

## Externe link

* Ramon Magsaysay Award Foundation
# Ramon Magsaysay jr.

Ramon Magsaysay jr. (Manilla, 5 juni 1938) is een Filipijns politicus. Van 1965 tot 1969 was hij lid van het Filipijns Huis van Afgevaardigden namens het kiesdistrict Zambales. In 1992 deed Magsaysay jr. een gooi naar de functie van vicepresident als "running-mate" van Miriam Defensor-Santiago. Hij verloor echter van Joseph Estrada. Drie jaar later werd hij gekozen in de Filipijnse Senaat. In 2001 werd hij herkozen voor een nieuwe termijn van zes jaar. In 2007, bij de nieuwe verkiezingen, verliet hij de Senaat.
Ramon Magsaysay jr. is de zoon van voormalig president Ramon Magsaysay.
Magsaysay was van 1995 tot 2005 lid van Lakas CMD. In 2005 besloot hij als onafhankelijk senator verder te gaan nadat president Gloria Macapagal-Arroyo in opspraak was geraakt door geluidsfragmenten van een gesprek tussen Arroyo en Virgilio Garcillano, een lid van de Commission on Elections, waarin naar het zich liet aanzien, werd gesproken over het plegen van fraude tijdens de verkiezingen van 2004.
Termijn 1995 - 2001: Coseteng · Defensor-Santiago · Drilon · Enrile · Fernan · Flavier · Honasan · Magsaysay · Osmeña III · Roco · Tatad Termijn 1998 - 2004: Aquino-Oreta · Barbers · Biazon · Cayetano · Guingona · Jaworski · Legarda · Ople · J.H. Osmeña · Pimentel · Revilla · Sotto III
Termijn 1998 - 2004: Aquino-Oreta · Barbers · Biazon · Cayetano · Jaworski · Honasan$^1$ · Legarda · Ople · J.H. Osmeña · Pimentel · Revilla · Sotto III Termijn 2001 - 2007: Angara · Arroyo · De Castro · Drilon · L. Estrada · Flavier · Lacson · Magsaysay · Osmeña III · Pangilinan · Recto · Villar $^1$: vanaf 2001 voor vacante zetel
Termijn 2001 - 2007: Angara · Arroyo · Drilon · L. Estrada · Flavier · Lacson · Magsaysay · Osmeña III · Pangilinan · Recto · Villar Termijn 2004 - 2010: Biazon · Lapid · J. Estrada · Enrile · P. Cayetano · Santiago · Gordon · Lim · Madrigal · Pimentel · Revilla · Roxas
# Reedsville

Reedsville kan verwijzen naar de volgende plaatsen in de Verenigde Staten:
* Reedsville (Pennsylvania)
* Reedsville (West Virginia)
* Reedsville (Wisconsin)
# Regering-Spaak II

De regering-Spaak II (13 maart 1946 - 31 maart 1946) was een Belgische regering. Het was een socialistische regering.
Ze volgde de regering-Van Acker II op na de verkiezingen van 17 februari 1946 en werd opgevolgd door de regering-Van Acker III na het verlies van een vertrouwenstemming in het parlement op 20 maart 1946. De socialisten, de communisten en de UDB gaven hun vertrouwen aan deze minderheidsregering, maar de katholieken stemden tegen en de liberalen onthielden zich. De stemming werd zo 90 stemmen voor en 90 stemmen tegen. Dit betekende het einde van deze regering. Twaalf dagen later legde de regering-Van Acker III de eed af.

## Samenstelling

De regering bestond uit 16 ministers. 11 ervan waren socialisten, de andere 5 waren experts.
| Ambtsbekleder | Functie | Partij |
| Paul-Henri Spaak (1899-1972) | Eerste Minister | PSB-BSP |
| Paul-Henri Spaak (1899-1972) | Minister Buitenlandse Zaken | PSB-BSP |
| Achiel Van Acker (1898-1975) | Minister Arbeid en Sociale Voorzorg belast met de Ordening van de Economische Politiek | BSP-PSB |
| Henri Rolin (1891-1973) | Minister Justitie | PSB-BSP |
| Joseph Merlot (1886-1959) | Minister Binnenlandse Zaken | PSB-BSP |
| Léo Collard (1902-1981) | Minister Openbaar Onderwijs | PSB-BSP |
| Franz de Voghel (1903-1995) | Minister Financiën | extraparlementair |
| Arthur Wauters (1890-1960) | Minister Landbouw | extraparlementair (PSB-BSP) |
| Herman Vos (1889-1952) | Minister Openbare Werken | BSP-PSB |
| Léon-Eli Troclet (1902-1980) | Minister Economische Zaken | PSB-BSP |
| Ernest Rongvaux (1881-1964) | Minister Verkeerswezen | PSB-BSP |
| Raoul de Fraiteur (1895-1984) | Minister Landsverdediging | extraparlementair |
| Albert De Smaele (1901-1995) | Minister Buitenlandse Handel | extraparlementair |
| Jean Van Beneden (1898-1978) | Minister Volksgezondheid | extraparlementair |
| Lode Craeybeckx (1897-1976) | Minister Koloniën | BSP-PSB |
| Georges Moens de Fernig (1899-1978) | Minister Ravitaillering | extraparlementair |
| Piet Vermeylen (1904-1991) | Minister Oorlogsschade en Burgerlijke Oorlogsgetroffenen | BSP-PSB |
# Regering-Suárez II

De regering-Suárez II bestond uit ministers benoemd door Adolfo Suárez tijdens de constitutieve legislatuur. Deze legislatuur volgde op de eerste democratische verkiezingen na de dood van Francisco Franco in 1975 en omvat in zijn geheel de Spaanse democratische overgang. Tijdens deze periode werd er een nieuwe, democratische grondwet geschreven. De legislatuur eindigt na de parlementsverkiezingen van 1979.
Consitutieve legislatuur: Suárez II (1977-1979) · Legislatuur I: Suárez III (1979-1981), Calvo-Sotelo (1981-1982) · Legislatuur II: González I (1982-1986) · Legislatuur III: González II (1986-1989) · Legislatuur IV: González III (1989-1993) · Legislatuur V: González IV (1993-1996) · Legislatuur VI: Aznar I (1996-2000) · Legislatuur VII: Aznar II (2000-2004) · Legislatuur VIII: Zapatero I (2004-2008) · Legislatuur IX: Zapatero II (2008-2011) · Legislaturen X en XI: Rajoy I (2011-2016) · Legislatuur XII: Rajoy II (2016-2018), Sánchez I (2018-2019) · Legislatuur XIII: Sánchez I (2019-2020) Legislatuur XIV: Sánchez II (2020-2023) · Legislatuur XI: Sánchez III (2023-heden)
# Regering-Szemere

De regering-Szemere was de derde regering die Hongarije bestuurde. Ze ontstond op 2 mei 1849 en werd ontbonden op 11 augustus datzelfde jaar. De voorzitter van deze regering was Bertalan Szemere.

## Geschiedenis

De regering werd gevormd in volle Hongaarse Revolutie, nadat de Hongaren op 14 april 1849 de Habsburgers onttroond hadden en een Hongaarse republiek hadden uitgeroepen met Lajos Kossuth als staatshoofd. De regering schafte de horigheid af en stond het gebruik van minderheidstalen in het onderwijs en de lokale besturen toe, met name om de etnische minderheden in Hongarije te winnen voor de zaak van de Hongaarse onafhankelijkheid.
Er kwam een einde aan de regering door de brutale Oostenrijkse repressie nadat de Hongaren in het conflict met de Oostenrijkers het onderspit delfden. Pas in 1867 kreeg Hongarije een nieuwe regering, na het compromis met Oostenrijk.

## Samenstelling

| Functie en bevoegdheden | Naam | Termijn | Partij |
| Premier Minister van Binnenlandse Zaken | Bertalan Szemere | 2 mei 1849 – 11 augustus 1849 | Oppositiepartij |
| Minister van Buitenlandse Zaken Minister van Landbouw, Nijverheid en Handel | Kázmér Batthyány | 2 mei 1849 – 11 augustus 1849 | Oppositiepartij |
| Minister van Financiën | Ferenc Duschek | 2 mei 1849 – 11 augustus 1849 | ? |
| Minister van Justitie | Sebő Vukovics | 2 mei 1849 – 11 augustus 1849 | Oppositiepartij |
| Minister van Defensie | Lázár Mészáros | 2 mei 1849 – 7 mei 1849 | Vredespartij |
| Minister van Defensie | Artúr Görgei | 7 mei 1849 – 7 juli 1849 | partijloos |
| Minister van Defensie | Lajos Aulich | 14 juli 1849 – 11 augustus 1849 | partijloos |
| Minister van Godsdienst en Onderwijs | Mihály Horváth | 2 mei 1849 – 11 augustus 1849 | partijloos |
| Minister van Openbare Werken en Vervoer | László Csány | 2 mei 1849 – 11 augustus 1849 | Oppositiepartij |
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Szemere-kormány op de Hongaarstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Ramón Villaverde

Ramón Villaverde (16 maart 1930 – 15 september 1986) was een Uruguayaans profvoetballer. Hij speelde als aanvaller en maakte als zodanig vooral faam bij FC Barcelona.
Villaverde begon zijn loopbaan als profvoetballer bij Liverpool de Montevideo. Daarna stond hij onder contract bij het Colombiaanse Millonarios, waar de aanvaller samen speelde met de Argentijnse ster Alfredo Di Stéfano. Villaverde kwam in 1954 bij FC Barcelona. Ramón begon als spits, maar werd al snel door trainer Helenio Herrera omgevormd tot linkervleugelaanvaller. Bij de Catalaanse club won de Uruguayaan drie landstitels (1959, 1960), driemaal de Copa del Generalísimo (1957, 1959, 1963) en twee Jaarbeursstedenbekers (1958, 1960). In totaal kwam Villaverde tot 322 wedstrijden en 136 doelpunten voor FC Barcelona. In 1963 vertrok hij naar Racing Club de Paris, waar hij na één seizoen zijn loopbaan beëindigde.
# Ramón Serrano Suñer

Ramón Serrano Suñer (Cartagena, 12 september 1901 - 1 september 2003) was een Spaans politicus. Serrano Suñer was de zwager van Carmen Polo, de vrouw van generaal Francisco Franco, de dictator van Spanje van 1937 tot 1975. Suñer speelde een belangrijke rol tijdens de Spaanse Burgeroorlog en de eerste jaren van de franquistische dictatuur.
Serrano Suñer studeerde rechten en was advocaat. In 1931 trouwde hij Zita Polo y Martinez-Valdès, de zuster van Franco's vrouw Carmen Polo y Martinez-Valdès. In 1933 sloot Serrano zich aan bij de centrumrechtse CEDA. Bij de oktoberverkiezingen van 1933 in Spanje werd de CEDA de grootste partij en werd Serrano Suñer in de Cortes gekozen. José Antonio Primo de Rivera, de oprichter van de fascistische Falange Española, een goede vriend van Serrano, trachtte tevergeefs hem over te halen zich bij de Falange Española aan te sluiten.
In februari 1936 werd Serrano Suñer opnieuw voor de CEDA in de Cortes gekozen. In juli 1936 - aan het begin van de Spaanse Burgeroorlog - werd hij opgepakt en geïnterneerd. In oktober van dat jaar wist hij, verkleed als vrouw, uit de gevangenis te ontsnappen en vluchtte hij naar de Nationalistische zone, waar zich bij zijn zwager Franco voegde. Van 1937 tot 1940 was hij minister van Binnenlandse Zaken in het nationalistische kabinet van Franco. Serrano Suñer was een groot voorstander van de in 1937 tot stand gekomen fusie tussen de Falange Española, de alfonsisten (aanhangers van oud-koning Alfons XIII) en de carlisten van de Comunión Tradicionalista tot de Falange Española Tradicionalista y de las JONS (FET). Vanaf 1937 was Serrano lid van de Junta Politicá (politieke raad) van de FET.
In 1939, na de Spaanse Burgeroorlog, werd Serrano minister van Voorlichting en Propaganda en stichtte de voorloper van het persagentschap EFE, het belangrijkste persbureau van de Spaanstalige wereld. Dankzij zijn goede verhoudingen met de Italiaanse dictator Mussolini, werd hij door Franco aangesteld als minister van Buitenlandse Zaken (1940). Als overtuigd fascist, trachtte hij tevergeefs Franco in de beginfase van de Tweede Wereldoorlog te overtuigen om de kant van de asmogendheden te kiezen. In 1941 werd Serrano voorzitter van de Junta Politicá van de FET. Toen de kansen voor de As begonnen te keren, ontsloeg Franco zijn zwager als minister van Buitenlandse Zaken en benoemde hij de pro-Britse Jordana in zijn plaats.
Vanaf 1944 riep Serrano geregeld Franco op om meer kritiek toe te staan op het regime, hetgeen de dictator echter niet toestond. In 1947 trok Serrano Suñer zich uit het publieke leven terug, hoewel hij tot zijn dood in 2003 regelmatig lezingen hield.
# Ramón da Silva Ramos

Ramón da Silva Ramos, beter bekend als Ramón (Sirinhaém, 12 maart 1950) is een voormalig Braziliaanse voetballer en trainer.

## Biografie

Ramón begon zijn carrière bij Santa Cruz uit Recife. Hij werd topschutter van de Série A in 1973 met 23 goals en won vier staatstitels met de club. In 1976 speelde hij kort voor Internacional uit Porto Alegre, maar keerde al snel terug naar Recife om voor stadsrivaal Sport te spelen. Hierna maakte hij de overstap naar Vasco da Gama uit Rio de Janeiro waarmee hij in 1977 de staatstitel won. Na nog tussenstops bij Goiás en Ceará beëindigde hij zijn carrière bij kleinere clubs.
In 1995 en 1996 was hij trainer voor Ferroviário uit Fortaleza.