OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Johanneskerk (Stuttgart)

De Johanneskerk (Duits: Johanneskirche) in Stuttgart is een protestants godshuis. De kerk is gelegen aan de Gutenbergstraße 11 te Stuttgart. De kerk staat op een schiereiland in een grote vijver die de naam Feuersee draagt. De kerk is in de eerste plaats een bedeplek, maar er worden ook talrijke concerten georganiseerd.

## Geschiedenis

De kerk werd in de jaren 1864-1876 in neogotische stijl door de architect Christian Friedrich von Leins gebouwd. De nieuwbouw betrof de eerste nieuwe kerk in Stuttgart na de reformatie.
In de jaren 1943 en 1944 raakte kerk en toren door bombardementen op Stuttgart zwaar beschadigd. Bij de wederopbouw van 1948-1966 werden de gewelven in het kerkschip wegens geldgebrek niet herbouwd. De toren van 66 meter hoog werd evenmin volledig herbouwd en doet dient als gedenkteken tegen de oorlog.
* De Johanneskerk rond 1900

## Externe link

* (de) De Johanneskerk op de website van de Evangelische Johannesgemeinde
* ↑ Evangelische Johannesgemeinde Stuttgart
# Zygonemertes albida

Zygonemertes albida is een soort in de taxonomische indeling van de snoerwormen (Nemertea). De huid van de worm is geheel met trilharen bedekt. De snoerworm jaagt op prooien van zijn eigen omvang en vangt deze met behulp van zijn slurf.
De worm behoort tot het geslacht Zygonemertes en behoort tot de familie Amphiporidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Coe.
# De man met de snor

De man met de snor is een hoorspel van Manuel van Loggem. De VARA zond het uit op woensdag 27 oktober 1976, van 16:03 uur tot 16:56 uur. De regisseur was Ad Löbler.

## Rolbezetting

* Gerrie Mantel (de vrouw)
* Donald de Marcas (de man)
* Jan Borkus (de man met de snor)
* Maria Lindes (de stem door de luidspreker)

## Inhoud

Een man en een vrouw zitten in een kelder van – zoals uit hun gesprek blijkt – een torenhoog gebouw. Enige zekerheid daarover wordt niet verstrekt. Immers, de man en de vrouw kunnen de kelder niet uit, voelen zich in een wereld opgenomen waarvan wel enkele geluiden doordringen, maar waarvan het beeld ontbreekt. Dat beeld vullen ze zelf in en dan ontstaat een fantasie over een maatschappelijke werkelijkheid, met rijkdom en armoede, macht en onmacht. Zeer veel schijnt door de computer te worden geregeld. De luchtverversing, de temperatuur, maar ook het eten is per jaarmenu gepland. De enige uitweg is een soort droomkap, die met mooie beelden en fijne muziek zinloos amusement levert. Uit deze “televisie” komt Charlie naar voren, de man met de snor en zijn klassiek geworden humor. Als hij even later zelf de kelder binnen komt, blijkt hij een ander, iemand die de wereld in zijn handen had, de mensen liet brullen en hun poot liet uitsteken bij wijze van groet; kortom: een leider…
# Tridens

Tridens kan verwijzen naar:
* Tridens (plantengeslacht)
* Tridens (schimmelgeslacht)
* Tridens (vissengeslacht)
* MV Tridens (schip)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Tridens en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Museo del Oro

Het Museo del Oro (het Goudmuseum) is een museum in Bogotá, Colombia. Het museum toont een selectie van precolumbiaans gouden en tumbaga kunstvoorwerpen. Deze gouden voorwerpen, gemaakt van een voor indiaanse culturen heilig metaal, getuigen van het leven en denken van de verschillende culturen die in het huidige Colombia leefden vóór de Spaanse verovering van Amerika.

## Geschiedenis

In 1939 begon de Banco de la República met het beschermen van het archeologisch erfgoed van Colombia. In 1940 vond in een vergaderzaal van de bank de eerste tentoonstelling plaats; in 1948 werd er een zaal toegewezen zodat uitgenodigde gasten objecten konden bezichtigen. In 1959 verhuisde de bank naar een nieuw gebouw en opende het museum zijn deuren voor het publiek. In 1968 kreeg het museum zijn eigen locatie. In 1998 begon een tien jaar durende renovatie, die resulteerde in vijf tentoonstellingsruimtes en een interactieve zaal.
Het object dat bekend staat als Poporo Quimbaya was het eerste stuk in de verzameling. Het museum herbergt ook het gouden vlot van de Muisca dat in 1969 in Pasca werd gevonden en dat de inwijding van het nieuwe opperhoofd voorstelt. De collectie bestaat uit meer dan 30.000 gouden objecten, en bijna 20.000 objecten van andere materialen.
Het museum heeft zes dependances: Quimbaya Goudmuseum in Armenia, Calima Goudmuseum in Cali, Zenú Goudmuseum in Cartagena, Nariño Goudmuseum in Pasto, Tairona Goudmuseum in Santa Marta en het Etnografisch Museum in Leticia.
* Poporo, kalkbus (Quimbaya cultuur)
* Het inwijdingsritueel (Muisca cultuur)
* Stafversiering (Zenú cultuur)
* Hanger (Tairona cultuur0
* Armband (Tierradentro cultuur0
# Herman Daly

Herman Edward Daly (Houston (Texas), 21 juli 1938 – Richmond (Virginia), 28 oktober 2022) was een Amerikaans ecologisch-econoom en hoogleraar aan de Universiteit van Maryland, College Park.
Daly was medeoprichter van het wetenschappelijk tijdschrift Ecological Economics. Hij was ook hoofdeconoom van de afdeling milieu van de Wereldbank, waar hij beleidsrichtlijnen in verband met duurzame ontwikkeling hielp op te stellen. Zijn werk als econoom wordt sterk geassocieerd met theorieën over een stationaire economie en oneconomische groei. In 1989 ontwikkelde hij met John B. Cobb de index voor duurzame economische welvaart (ISEW), een duurzaam alternatief voor bruto binnenlands product (BBP).
Hij kreeg in 1996 de Dr. A.H. Heinekenprijs voor de Milieuwetenschappen en de Right Livelihood Award. Daly was lid van de Club van Rome.
Daly overleed op 84-jarige leeftijd in een ziekenhuis in Richmond.
# Cyphon euoplus

Cyphon euoplus is een keversoort uit de familie moerasweekschilden (Scirtidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1970 gepubliceerd door Nyholm.
# Johanneskerk (Tzum)

De Johanneskerk is een kerkgebouw in Tzum in de Nederlandse provincie Friesland.

## Beschrijving

De kerk, oorspronkelijk gewijd aan Johannes de Doper, heeft een eenbeukig romaans schip uit de 12e eeuw (noordgevel gedeeltelijk tufsteen) en een vijfzijdig gesloten gotisch koor uit de 14e eeuw. De toren uit 1548 is gebouwd onder leiding van Cornelis Claesz. De hoogte van de toren is 72 meter en daarmee de op een na hoogste kerktoren van Friesland na de Bonifatiustoren in Leeuwarden. De schacht van drie geledingen meet 31 meter en de ingesnoerde naaldspits 41 meter. De luidklok uit 1525 is gegoten door Geert van Wou en Johannes Schonenborch. Het orgel uit 1760 van Gerard Stevens werd in 1764 omgebouwd door Albertus Antoni Hinsz. Het interieur werd in 1882 vernieuwd. In 1960-'64, 2000 en 2003 werd de kerk gerestaureerd. De kerk is een rijksmonument
* Zuidzijde
* Interieur met preekstoel in 1989
* Interieur met orgel in 1997
# Zuid-Chinees Bergland

Het Zuid-Chinees Bergland (Nan Ling) is een gebergte in zuidelijk China. Het gebergte ligt in de Chinese provincies Hunan, Guangdong en Guangxi. Het gebergte vormt een natuurlijke grens die Centraal-China en Zuid-China van elkaar scheidt.
Lingnan 岭南, met dezelfde twee hanzi, betekenen in de spreektaal de Chinese provincies Kanton en Guangxi.
# De man met de ijzeren vuist

De man met de ijzeren vuist is het achtste album uit de stripreeks Blueberry van Jean-Michel Charlier (scenario) en Jean Giraud (tekeningen). Het album verscheen voor het eerst in 1971 bij zowel uitgeverij Lombard als uitgeverij Helmond. Het album is het vervolg op Het ijzeren paard en vormt met Generaal Geelkop een cyclus van vier verhalen die gaan over de aanleg van de eerste oost-west spoorverbinding in de V.S. en de daarbij gepaard gaande problemen met de Indiaanse bewoners.

## Inhoud

De outlaw "Steelfingers" saboteert in opdracht van spoorwegmaatschappij de Central Pacific, de aanleg van het spoor van hun concurrent de Union Pacific. Door list en bedrog zet hij de indianen van de prairies van Wyoming en Colorado op tegen de blanken. Onder aanvoering van hun opperhoofden Red Claw, Sitting Bull en Crazy Horse hebben de indianen de Midwest in vuur en vlam gezet, kampen en stadjes zijn van de buitenwereld afgesneden. Het vooruitgeschoven kamp van generaal Dodge wordt belegerd. Het reddingsplan van Blueberry loopt door toedoen van Steelvingers uit op een bloedige overval op de trein, die de belegerde spoorwegbouwers moet ontzetten.

## Hoofdpersonen

* Blueberry, cavalerie luitenant
* Jim MacClure, oudere metgezel van Blueberry
* Red Neck, metgezel van Blueberry
* Generaal Dodge,
* Jethro Steelfingers, bandiet
* ↑ (nl) stripinfo.be. Gearchiveerd op 23 juni 2023.
* ↑ Generaal Geelkop, blz. 1
# Tridensimilis

Tridensimilis is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van de parasitaire meervallen (Trichomycteridae).

## Soorten

* Tridensimilis brevis (Eigenmann & Eigenmann, 1889)
* Tridensimilis venezuelae Schultz, 1944
# Hincksina gothica

Hincksina gothica is een mosdiertjessoort uit de familie van de Flustridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door Osburn.
# Cyphon doctus

Cyphon doctus is een keversoort uit de familie moerasweekschilden (Scirtidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1910 gepubliceerd door Arthur Mills Lea.
# Koenigsegg Regera

De Koenigsegg Regera is een auto van het Zweedse automerk Koenigsegg. Hij is gepositioneerd boven de Koenigsegg Agera en is meer gefocust op een totaalpakket van luxe en absolute topprestaties. De auto is een hybride auto, waarvoor Koenigsegg een nieuw hybridesysteem ontwikkeld heeft: Koenigsegg Direct Drive.
De batterij heeft een energie-inhoud van 9,27 kWh en hiermee kan men 65 kilometer rijden op enkel elektriciteit. De auto trekt in 2,78 seconden op naar 100 km/h. De topsnelheid ligt boven de 400km/h. Het totaal vermogen is 1700 pk (1249 kW) bij een toerental van 7800 omw/min, en het koppel is maximaal 2060 Nm bij een toerental van 4100 omw/min. Dit wordt behaald door een 5.0 V8 twinturbo van 1100 pk (820 kW) en 1250 Nm. De rest van de pk's komt van drie elektromotoren waarvan twee 245 pk (180 kW, 260 Nm) de achterwielen aandrijven en één 215 pk (160 kW, 300 Nm) sterke motor de aandrijfas aandrijft.
De auto weegt 1628 kilogram.
# Johannes Andreas de Fremery

Johannes Andreas de Fremery (Leiden, 31 mei 1801 - Leiden, 19 november 1865) was een Nederlands politicus en Thorbeckiaans Tweede Kamerlid.
De Fremery was een Leidse zoutzieder, die in 1849 Thorbecke opvolgde als Kamerlid voor Leiden toen deze minister werd. Hij werd in 1850 echter niet herkozen, maar keerde in 1851 terug als afgevaardigde voor het district Steenwijk. Tamelijk actief als Kamerlid, zonder daarin een vooraanstaande rol te spelen. Aan zijn Kamerlidmaatschap kwam een einde na de Aprilbeweging van 1853.

## Tweede Kamer

* Periode
* 12-02-1850 t/m 19-08-1850
* 11-03-1851 t/m 25-04-1853
* De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname was tot 1 februari 2016 toegestaan met bronvermelding.
# Zwartwitte bokaalkluifzwam

De zwartwitte bokaalkluifzwam (Dissingia leucomelaena) is een schimmel behorend tot de familie Helvellaceae. Hij vormt ectomycorrhiza met dennen (Pinus). Hij leeft in naald- en gemengd bos onder den of spar. Hij komt voor op kalkrijk zand of leem en opvallend vaak langs schelpenpaden. Vruchtlichamen komen voor van april - juni.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

Het diep komvormige vruchtlichaam heeft een diameter tot 3 centimeter. Het buitenoppervlak is aan de bovenkant zwartbruin, terwijl de kleur wit wordt naarmate het de steel nadert; het binnenoppervlak van de beker is zwartachtig.
Zoals de gewone naam al aangeeft, wordt het gekenmerkt door de witte kleur van de steel. De steel kan tot 4 cm lang en 0,5 cm dik zijn. De steel is voorzien van vouwen of ribbels die zich uitstrekken tot aan de onderkant het vruchtlichaam.
Consumptie van deze schimmel wordt niet aanbevolen, aangezien vergelijkbare soorten in de familie Helvellaceae het toxine gyromitrin bevatten.
Helvella acetabulum is een vergelijkbare soort, met meer gedefinieerde ribbels.
De sporenprint is wit.

### Microscopische kenmerken

De ascus is 8-sporig. De ascosporen zijn glad, elliptisch, dunwandig, met 1 oliedruppel en meten 21-25 × 11,5-13 µm of 18,5-22,5 × 10,5-12,5 µm.

## Verspreiding

In Noord-Amerika is deze schimmel zeldzaam, maar hij is verzameld in Californië, Alaska en de Rocky Mountains. Hij is ook gevonden in Zuid-Amerika en Europa. Hij groeit meestal in naaldbossen en de witte steel kan worden verborgen of verduisterd door bladeren of kan gedeeltelijk in de grond worden begraven. Hij is te vinden van de lente tot de vroege zomer.
Hij komt in Nederland matig algemeen voor. Hij staat op de rode lijst in de categorie 'kwetsbaar'.
* ↑ (en) Index Fungorum
* ↑ Helvella leucomeleana op yavannah.nl
* ↑ De grote paddenstoelengids voor onderweg: 1000 soorten / E. Gerhardt, ISBN 9789021578477, 2021 (16e druk), Utrecht, Kosmos Uitgevers, p. 636
* ↑ NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
# Eumetriochroa hederae

Eumetriochroa hederae is een vlinder uit de familie van de mineermotten (Gracillariidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1998 door Kumata.
# Mugilogobius fontinalis

Mugilogobius fontinalis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van grondels (Gobiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Jordan & Seale.
# Heteromydas bicolor

Heteromydas bicolor is een vliegensoort uit de familie Mydidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1944 door Hardy.
De soort komt voor in Mexico en de Verenigde Staten.
# Cyphon dubius

Cyphon dubius is een keversoort uit de familie moerasweekschilden (Scirtidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1980 gepubliceerd door Bernard Klausnitzer.
# Zygophylax binematophoratus

Zygophylax binematophoratus is een hydroïdpoliep uit de familie Lafoeidae. De poliep komt uit het geslacht Zygophylax. Zygophylax binematophoratus werd in 2003 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Vervoort & Watson.
# Eupithecia karnaliensis

Eupithecia karnaliensis is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Inoue.
De soort komt voor in Nepal, India en Afghanistan op een hoogte tussen de 2200 en 3200 meter.
# Moston (Cheshire East)

Moston is een civil parish in het bestuurlijke gebied Cheshire East, in het Engelse graafschap Cheshire met 405 inwoners.
# Heteromycteris oculus

Heteromycteris oculus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van eigenlijke tongen (Soleidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Alcock.
* ↑ (en) Heteromycteris oculus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Heteromycteris oculus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Cyclograpsus sanctaecrucis

Cyclograpsus sanctaecrucis is een krabbensoort uit de familie van de Varunidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Griffin.
# Koezino

Koezino kan verwijzen naar:
* Koezino (oblast Sverdlovsk), een plaats in de Russische oblast Sverdlovsk
* Koezino (oblast Vologda), een plaats in de Russische oblast Vologda
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Koezino en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Johannes Ambrosius Rosenstrauch

Johannes Ambrosius Rosenstrauch (Breslau, 1768 – Nieuw-Rusland, 1835) was een Duits acteur en koopman. Hij bracht de tweede helft van zijn leven in Rusland door en liet memoires na over de Napoleontische Oorlogen.

## Leven

Rosenstrauch – vermoedelijk niet zijn ware familienaam – was een katholiek uit de Silezische hoofdstad Breslau in Pruisen. Eerst werkte hij als barbier-chirurgijn en vanaf 1790 begon hij met zijn vrouw te acteren in reizende theatergezelschappen doorheen het Heilig Roomse Rijk. Het was een hard bestaan. Toen het echtpaar in 1800 uit elkaar ging, zorgde Rosenstrauch voor hun vier kinderen. In 1804 vestigde hij zich in Sint-Petersburg, waar hij na een vijftal jaren het podium vaarwel zei voor de handel. Hij opende in 1811 een filiaal aan de Koeznetski Most in Moskou en begon aan een steile maatschappelijke klim. In deze stad werd hij hoofd van een vrijmetselaarsloge en bekeerde hij zich tot het lutheranisme, waarbinnen hij predikant werd. Bij zijn dood in 1835 liet hij een bloeiende zaak na die door zijn nageslacht werd voortgezet, en die door Ivan Toergenjev en andere schrijvers is beschreven.

## Memoires

In 1812 maakte Rosenstrauch de verovering door Napoleon mee en de grote stadsbrand die de Fransen tot de terugtocht dwong. Hij liet hierover anonieme memoires na, die het jaartal 1835 dragen en nadien aan hem zijn toegeschreven.
* Geschichtliche Ereignisse in Moskau im Jahre 1812 zur Zeit, der Anwesenheit des Feindes in dieser Stadt, 1835 (Moskou, Nationaal Historisch Museum, Afdeling Manuscripten, f. 402, d. 239)

## Uitgave

* Istoričeskie proisšestvija v Moskve 1812 goda vo vremja prisutstvija v sem gorode neprijatelja, 2015. ISBN 9785444802700

## Literatuur

* Alexander M. Martin, Middle-Class Masculinity in an Immigrant Diaspora. War, Revolution, and Russia’s Ethnic Germans, in: Gender, War, and Politics. Transatlantic Perspectives, 1775–1830 eds. Karen Hagemann e.a., 2010, p. 147-166. DOI:10.1057/9780230283046_8
* Alexander M. Martin, It Was the Lord's Will That I Should Not Leave Moscow: J. A. Rosenstrauch's Memoir of the 1812 War, in: Comparativ. Zeitschrift für Globalgeschichte und vergleichende Gesellschaftsforschung, 2012, nr. 4, p. 31-45. DOI:10.26014/j.comp.2012.04.03
* Alexander M. Martin, Johannes Ambrosius Rosenstrauch (1768–1835), in: Russia's People of Empire. Life Stories from Eurasia, 1500-Present, eds. Stephen M. Norris en Willard Sunderland, 2012, p. 105-116. ISBN 0253001838
* Alexander M. Martin, From the Holy Roman Empire to the Land of the Tsars. One Family's Odyssey, 1768-1870, 2022. ISBN 0192844377
* Gemeinsame Normdatei: 1079693157
* Library of Congress Control Number: no2016058380
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: js2016919573
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987011910468405171
* Virtual International Authority File: 77144928707954441180
* WorldCat (via VIAF): 77144928707954441180
# Zygophylax brevitheca

Zygophylax brevitheca is een hydroïdpoliep uit de familie Lafoeidae. De poliep komt uit het geslacht Zygophylax. Zygophylax brevitheca werd in 1919 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Jäderholm.
# De Bunschoter

De Bunschoter is een zelfstandige lokale krant die verschijnt in de gemeente Bunschoten. De krant verschijnt op maandag en vrijdag als een abonnementeneditie en op woensdag als Huis-aan-huisblad in Bunschoten-Spakenburg, Eemdijk en Zevenhuizen. In de woensdageditie is de Spakenburgse Krant opgenomen. Het blad wordt uitgegeven door mediabedrijf De Bunschoter.
In samenwerking met het Cultuur Platform Bunschoten-Spakenburg en Eemdijk verschijnt jaarlijks in september een speciale editie over de Kunstmaand.
DBTV is de kabelkrant van De Bunschoter. De kabelkrant is als digitaal kanaal te zien in Bunschoten-Spakenburg, Amersfoort, Leusden en Soest.

## Geschiedenis

De uitgeverij werd in 1928 opgericht door onderwijzer Frank Hartog. In 1967 droeg hij het familiebedrijf over aan zijn zoon Bort Hartog die de uitgeverij uitbreidde met een drukkerij. In 1991 verhuisde de drukkerij naar de nieuwbouw op Celsiusweg 1-5 in Bunschoten. De uitgeverij bleef toen nog gevestigd aan de Broerswetering in Spakenburg. In 1990 werd daar een nieuw pand betrokken. In 2005 namen David en Ivan Hartog de drukkerij over van hun vader Bort Hartog. In 2009 werd ook de uitgeverij aan hen overgedragen. In 2015 betrokken de drukkerij en de uitgeverij samen een pand aan de Celsiusweg.
* Website
* Waar de kleinste kranten groot in zijn - Margriet Oostveen in Bunschoten - De Volkskrant, 14 februari 2017
Noten
* ↑ Advertentiegroothandel. Gearchiveerd op 27 januari 2023.
* ↑ Tolocal.nl
# Eugene C. Ramsdell

Eugene C. Ramsdell (Unionville (New Hampshire), 15 maart 1850 – Boston, 2 september 1925) was een Amerikaans componist, dirigent, kornettist en muziekuitgever. Hij was de tweede zoon van het echtpaar Charles G. Ramsdell en Martha E. Whitcomb.

## Levensloop

Ramsdell was als kornettist in de Verenigde Staten heel bekend. Hij was dirigent van de Keene Brass band en zijn contract werd in 1879 vernieuwd. In 1886 richtte hij in Boston een muziekuitgeverij "Ramsdell Music Company" op, die in 1907 met de Cundy-Bettoney Company een fusie aanging. Ramsdell componeerde een groot aantal marsen, maar ook andere werken voor harmonieorkest en zelfs een opera.

## Composities
### Werken voor harmonieorkest

* 1884 Constance Overture
* 1897 The Merrie Musician Overture
* 1898 Harvard Students March
* 1906 The Old Mill, Idyll
* 1907 Ramona Overture
* Cuban Liberty
* Life on the Congo
* Our Colored Troops
* Queen Topaz
* Summer Pleasures
* Vivien entr'act

### Muziektheater
#### Opera's

| Voltooid in | titel | aktes | première | libretto |
| 1900 | Punkin Holler | 1 akte | | |
# Heteromycteris capensis

Heteromycteris capensis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van eigenlijke tongen (Soleidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1858 door Johann Jakob Kaup.
* ↑ (en) Heteromycteris capensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Heteromycteris capensis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Cyclograpsus unidens

Cyclograpsus unidens is een krabbensoort uit de familie van de Varunidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Nobili.
# Koppe tinikitkita

Koppe tinikitkita is een spinnensoort uit de familie van de bodemzakspinnen (Liocranidae).
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1995 gepubliceerd door Alberto Barrion en James Allen Litsinger.
# Joan van Dillen

Johannes Hendricus Franciscus (Joan) van Dillen ('s-Hertogenbosch, 4 augustus 1930 - Utrecht, 15 december 1966) was een Nederlands architect.

## Leven en werk

Van Dillen groeide op in 's-Hertogenbosch als zoon van architect Jan J. van Dillen (1896 - 1975). Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd zijn ouderlijk huis door de bezetter gevorderd, waarna het gezin in de achter hun huis gelegen psychiatrische inrichting Reinier van Arkel ging wonen. Van Dillen haalde zijn diploma aan het Stedelijk Gymnasium van 's-Hertogenbosch en studeerde vervolgens Bouwkunde aan de plaatselijke mts. Na het vervullen van zijn dienstplicht bij het Korps Mariniers voltooide hij de Academie van Bouwkunst te Amsterdam. Hij trad in dienst bij Gerrit Rietveld en verhuisde naar Utrecht. In 1961 richtte hij samen met Rietveld en Johan van Tricht het architectenbureau Rietveld Van Dillen Van Tricht op. Hij was onder andere mede-ontwerper van het Van Gogh Museum en de Gerrit Rietveld Academie.
Van Dillen trouwde in 1962, en kreeg twee kinderen. Na een plotseling en kort ziekbed overleed hij op zeer jonge 36-jarige leeftijd aan darmkanker.
Vlak voor zijn dood in 1965 kreeg hij van zijn neef René Muurmans de opdracht een bungalow in Terblijt te tekenen. Hij mocht al zijn creativiteit hierin stoppen, hij kreeg de vrije hand. Praktisch wonen was buiten de prachtige en moderne bouwstijl voor hem een thema. Houten binnen schuifdeuren die bij openen in de muren verdwenen. Ruimtes konden kindvriendelijk worden afgesloten door gemakkelijk een houten rek ertussen te plaatsen etc.. De tuin was eveneens kindvriendelijk met in stijl aangebouwde zandbak en bijpassende bloembakken. De familie Muurmans heeft hier vanaf 1967 met veel plezier 40 jaar gewoond.

## Externe link

* Rietvelds werkenlijst, met o.a. de gebouwen door architectenbureau Rietveld Van Dillen Van Tricht