OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Karacho

Karacho is een stalen lanceerachtbaan in het Duitse attractiepark Erlebnispark Tripsdrill.

## Algemene informatie

Karacho werd gebouwd door de Duitse achtbaanbouwer Gerstlauer en opende op 10 juli 2013. De baan met een lengte van 700 meter bevat twee tunnels, de eerste is 68 meter lang en de tweede 30 meter. Karacho maakt gebruik van maximaal vier achtbaantreintjes met ieder twee rijen van vier personen.

## Technische informatie

De achtbaan is een aangepast model Infinity Coaster. Het station ligt binnen en de trein gaat na vertrek eerst door een tunnel. In deze tunnel bevinden zich na een kleine afdaling eerst een heartline roll en daarna de lancering. De lancering levert een vermogen van 2000 pk en versnelt de trein in 1.6 seconden naar 100 km/h. Het hoogste punt van Karacho is een top hat met een hoogte van 30 meter. De achtbaan bevat verder nog een dive loop, een inverted tophat en een kurkentrekker.

## Externe link

* Officiële website
* 1 2 3 (de) Karacho Eröffnungsfeier im Erlebnispark Tripsdrill. Tripsdrill-info.de (10 juli 2013). Gearchiveerd op 18 juli 2013. Geraadpleegd op 26 juli 2013.
* ↑ Sascha Schmierer, (de) Mit neuer Achterbahn Karacho auf Tempo 100. Stuttgarter Nachrichten (13 juli 2013). Geraadpleegd op 25 juli 2013.
Afbeeldingen
# De Zwarte Zwaan (Taleb)

De Zwarte Zwaan: De impact van het hoogst onwaarschijnlijke is een boek van Nassim Nicholas Taleb.
De Zwarte Zwaan staat daarin voor onvoorspelbare gebeurtenissen (outliers) die een enorme impact hebben en achteraf aannemelijk en voorspelbaar worden gemaakt.
Taleb betoogt dat Zwarte Zwanen in toenemende mate de geschiedenis bepalen door de toenemende complexiteit van de samenleving. Desondanks wordt de factor toeval veelal ontkend en worden voorspellingen gedaan aan de hand van bestaande patronen.
Dat de mens niet in staat is om deze Zwarte Zwanen te herkennen, wijt Taleb aan drie zaken:
* het idee dat de wereld eenvoudiger in elkaar zit dan werkelijk het geval is;
* de 'retrospectieve vertekening': pas achteraf krijgen mensen een goed beeld van wat er gebeurd is;
* de nadruk op feitelijke informatie, vooral als deze gecategoriseerd is.
Taleb stelt dan ook voor om niet te proberen om Zwarte Zwanen te voorspellen, maar om een bepaalde mate van robuustheid in te bouwen om de negatieve gebeurtenissen te ondervangen en de positieve te benutten.
# De rechtvaardige rechters (televisieprogramma)

De Rechtvaardige Rechters was een wekelijks humoristisch televisieprogramma dat van september 2001 tot 2006 werd uitgezonden op Canvas. Later dat jaar keerde het programma in een gewijzigde opzet terug onder de naam De rechters. Het is gebaseerd op het gelijknamige radioprogramma dat in 1999 op Radio 1 debuteerde. Sinds zaterdag 31 maart 2018 is het programma weer wekelijks te horen op Radio 2.

## Televisie

Het programma was een idee van Paul Jacobs, die eerder ook al andere humorprogramma's bedacht, zoals De Perschefs en De Taalstrijd. Een panel van drie komieken leverde samen met de presentator commentaar op actuele krantenberichten en televisiefragmenten. Het programma werd sinds het najaar van 2005 opgenomen in Brasserie De Met in Vilvoorde, daarvoor in volkscafé De Cam in Gooik. De presentator ofwel 'opperrechter' was Jo Van Damme, de drie rechters wisselden: Bert Kruismans, Alain Grootaers, Wouter Deprez, Jean Blaute, Jan Verheyen, de Nederlander Ivo de Wijs, Patrick De Witte, Kurt Van Eeghem, Peter Stevens, Sven Eeckman, Jo De Poorter, Brik Van Dyck en Martin Heylen hebben allen als rechter aan het programma meegewerkt. Verdere medewerkers waren pianist Miguel Wiels en twee zingende barmeisjes die vooral bij het refrein van het rechtvaardige-rechterslied tot hun recht kwamen. Over opperrechter Jo Van Damme werden vaak grapjes gemaakt met betrekking tot zijn brilmontuur.

## Radio

De radioversie van het programma is wekelijks te horen op Radio 2, op zaterdag tussen 10u00 en 11u00. Het wordt per seizoen afgewisseld met De zoete inval. De opnames van de reeks vinden plaats in M Leuven en het Radiohuis te Gent, terwijl eerdere opnames gebeurden in Utopia Aalst en de Wattenfabriek te Herzele. Presentator/opperrechter is nog steeds Jo Van Damme. Diverse rechters passeren de revue, van wie sommigen nog deelnamen aan de televisieversie: Alain Grootaers, Bert Kruismans, Sven Eeckman, Brik Van Dyck en Jan Verheyen. Andere namen zijn onder meer Rob Vanoudenhoven, Chris Van den Durpel, Amelie Albrecht, Els De Schepper, Nele Goossens, Veerle Malschaert, Liesa Naert, Erhan Demirci, Thomas Smith, Rik Torfs, Herman Verbruggen, Sven De Ridder, Dominique Van Malder, Joost Van Hyfte, Roosje Pertz, Joris Hessels, Jelle Beeckman, Jeron Dewulf en Guga Baúl. Jonas Malfliet is meestal van dienst als pianist en occasioneel accordeonist.

## Het Rechtvaardige Rechterslied

Elke aflevering werd afgesloten met dit lied. Het werd gecomponeerd door Guido Van Hellemont en Paul Jacobs zorgde voor de tekst van het refrein. Ook bij de radioversie zingen de rechters het lied als afsluiter van het programma.
Het bestaat uit drie strofen met ludieke teksten aangaande actuele onderwerpen, verzonnen en gezongen door telkens één der drie rechters en wordt telkens gevolgd door het refrein, dat luidt:
    Streng, maar rechtvaardig
    Niet te zachtaardig
    Zet al die zakkenwassers maar eens in hun ondergoed
    Streng... het moet!
# U 61

U 61 kan verwijzen naar:
* U 61 (Kaiserliche Deutsche Marine), Duitse onderzeeboot in het begin van de 20e eeuw.
* U-61, Duitse onderzeeboot tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van U 61 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Töregene Khatun

Töregene Khatun was de khatun (vrouwelijke khan) (als regent) van het Mongoolse Rijk vanaf de dood van haar echtgenoot Ögedei Khan in 1241 tot de verkiezing van haar zoon Güyük Khan in 1246. Zij was een meedogenloos maar tactisch sterk leidster in een maatschappij die traditioneel slechts door mannen werd geleid.
De favoriete zoon van Ögedei was Kochu, die niet de zoon was van Töregene (polygamie was gewoon onder de Mongolen). Töregene verzette zich tegen de keus ten gunste van haar oudste zoon, Güyük, maar kon Ögedei niet overreden om zijn keuze te veranderen. Zij bereikte echter haar doelstellingen door een complot te vormen. Zij en haar familie voerden Ögedei dronken om zijn dood te versnellen. Er waren geruchten dat dit plan te veel tijd vergde en dat zij of haar zusters uiteindelijk hun toevlucht namen tot gif. Uiteindelijk stierf Ögedei in 1241 en Töregene werd de regent tot er een nieuwe khan zou kunnen worden verkozen.
# Tumladen

Tumladen (Nederlands: Brede Vallei) is een vallei in de fantasiewereld van J.R.R. Tolkien (Arda), die onder andere voorkomt in enkele verhalen uit de Silmarillion.
Tumladen ligt in Beleriand, een werelddeel dat eens ten noordwesten van Midden-Aarde lag, en werd begrensd door een ring van bergen, de Echoriath (Nederlands: 'Omringende Bergen', Engels: Encircling Mountains) genoemd. De zuidelijke toppen hiervan werden de Crissaegrim ('Gekloofde pieken', Engels: Cleft Mountain Peaks) genoemd. Thorondor was hier Heer van de Grote Adelaars.
Door aanwijzingen van de Vala Ulmo vond de Elf Turgon de vallei, en daar bouwde hij in het midden de verborgen stad Gondolin. Dankzij de omringende bergen bleven zowel de vallei als de stad lange tijd beschermd. Uiteindelijk wist de duistere heer Morgoth, dankzij verraad, de ligging van de stad te achterhalen.
In de Derde Era werd de naam Tumladen ook gebruikt voor een vallei in Lossarnach.
# De Stuiver

De Stuiver of Stuiver is een voormalig gehucht in de gemeente Sas van Gent, thans Terneuzen in de Nederlandse provincie Zeeland. Het gehucht lag ten westen van het Kanaal Gent-Terneuzen en ten zuiden van Sas van Gent aan de Westkade. Het gehucht lag op de Belgische-Nederlandse grens. Op sommige kaarten wordt het Nederlandse De Stuijver nog steeds als veldnaam aangegeven. In 1930 bestond het Nederlandse Stuiver uit 55 huizen met 189 inwoners.
Het gehucht was vernoemd naar het grenskantoor De Stuiver, dat op zijn beurt weer was vernoemd naar de 17de-eeuwse herberg De Letste Stuyver. Bij de verbreding van het Kanaal Gent-Terneuzen in de jaren 1960 werden de grenspost en het Nederlandse gehucht gesloopt. Het Belgische gehucht Stuiver of De Laatste Stuiver aan de Denderdreve in Zelzate bestaat nog wel. Het op Nederlandse grond gelegen bedrijf Stuiver B.V. herinnert nog aan het gehucht, dat rond die plaats gelegen moet hebben.
* 1 2 Oude topografische kaarten op watwaswaar.nl (niet meer beschikbaar)
* ↑ Kaart op zvl2014.nl
* ↑ https://www.grijsbaard.nl/VT1930/VT1930reg5.html. Gearchiveerd op 18 mei 2022.
* ↑ http://go-zelzate.be/KAZ/Activiteiten%202014-2015/WO1Wandeling/files/template/Stuiver.html. Gearchiveerd op 28 mei 2022.
* ↑ https://www.pzc.nl/regio/zeeuws-vlaanderen/soms-ruzi%C3%ABn-werkt-goed-voor-briljanten-echtpaar-1.1771743
Steden: Axel · Biervliet · Philippine · Sas van Gent · Terneuzen Dorpen: Hoek · Koewacht · Overslag · Sluiskil · Spui · Westdorpe · Zaamslag · Zandstraat · Zuiddorpe Buurtschappen: Den Abeele · Altena · Axelschestraat · Batterij · Berdelingebuurte (deels) · Boerengat · Bontekoe · Boschdorp · Boschdorp · Bouchauterhaven · Cootjesdorp · De Sluis · Driedijk · Driekwart · Drieschouwen · Driewegen · Eendragt · Het Fort · Fort Ferdinandus · Griete · Hasjesstraat · Haven (deels) · Hazelarenhoek · Het Zand · Hoek van de Dijk · Holleken (deels) · Hoogedijk · Isabellahaven · Kampersche Hoek · Kijkuit · Klein Gent · Knol · De Kraag · Kruispad · Kwakkel · Magrette · Mauritsfort · Molenhoek · De Muis · Nieuwemolen · Nieuwlandse Molen · Othene · Oude Molen · Oude Polder · Paradijs · Passluis · Poonhaven · Posthoorn (deels) · De Put · De Ratte · Reedijk · Reuzenhoek · Rijgerij · Roodesluis · Schaapdijk · Schapenbout · Sint Andries · Steenovens · De Sterre · Stoppeldijkveer (deels) · Stroodorpe · Vaartwijk · Vaatje · Val · Varempé · Waterhuis · Watervliet · Wouterij · Wulpenbek · Zaamslagveer · Zandplaat · Zwartenhoek Streekje: Tweekwart Historische plaatsen: Axelsche Sassing · Noordhoek · De Stuiver · Triniteit · Vingerling Zeeland: Steden en dorpen in Zeeland Nederland: Provincies · Gemeenten
# Tulpglas

Het tulpglas is een veelvoorkomend type drinkglas dat wordt gebruikt bij de consumptie van alcoholische dranken. Enkele dranken die regelmatig uit een tulpglas worden gedronken zijn bier, whisky en jenever.
Ondanks de variaties in tulpglazen heeft elk tulpglas dezelfde basisvorm. Het glas staat op een voetje zodat het gemakkelijke kan worden vastgepakt, een hals die slanker is dan de kelk en vervolgens een uitwaaierende rand. Vaak wordt beweerd dat de vorm het aroma van de drank beter vasthoudt om het vervolgens vrij te geven.
* ↑ bier
* ↑ jenever
* ↑ whisky
* ↑ Foodlog
* ↑ whiskyreview.nl
# Tulpius hilarus

Tulpius hilarus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Tulpius. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Elizabeth Maria Gifford Peckham & George William Peckham.
# Tulpmonument

Het Tulpmonument is een monument op Begraafplaats Westgaarde in Amsterdam Nieuw-West. Het bestaat uit twee delen.

## Tulpmonument

Om de plek van de asverstrooiing van het crematorium aan te geven staat op een heuvel een keramische zuil in de vorm van een gigantische tulp. Zoals van meerdere artistieke kunstwerken op de begraafplaats is de naam van de ontwerper/maker en jaar van plaatsing niet publiekelijk bekend.

## Gedenkmonument asverstrooiing

Het Gedenkmonument asverstrooiing werd ontworpen door Dirry de Bruin in samenwerking met West 8 en stamt origineel uit 1995. Het monument bestaat uit een metalen frame waarin gekleurde naamplaatjes van glas gehangen kunnen worden, die verwijzen naar de persoon/personen waarvan de as op het achtergelegen strooiveld is achtergelaten. Volgens de kunstenaar vertonen de gekleurde naambordjes (zeker bij zonlicht) gelijkenis met gebrandschilderde ramen bij “oude begraafplaatsen”. Een plateau voor steekvazen maakt onderdeel uit van het monument. Was er in 1995 sprake van één raam en één plateau; er volgde een tweede set.
* Buitenkunst Amsterdam vermeldt als ontwerper van de zuil P. Etenbakkers, maar die naam komt niet voor in Amsterdam
* Westgaarde benoemt beide monumenten tot één.
* Dirry de Bruin
# Deephaven

Deephaven is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Minnesota, en valt bestuurlijk gezien onder Hennepin County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 3853.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 6,3 km², waarvan 6,1 km² land en 0,2 km² water.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 8 km rond Deephaven.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Deephaven op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
# De koele minnaar

De koele minnaar is een roman van de Vlaamse auteur Hugo Claus uit 1956 over een rokkenjager die een relatie heeft met een Italiaanse actrice.

## Samenvatting

Edward reist rond in Italië met zijn minnares Carla, een rijke, getrouwde vrouw. Wanneer hij het uitmaakt, geeft ze hem geld en keert alleen terug naar België.
Edward huurt een tuinhuisje bij mevrouw Leccini in het vissersdorpje Perenna. Hij zal er het dienstmeisje Maria zwanger maken en vervolgens dumpen.
Tijdens de openluchtvoorstelling van een film leert hij Jia Venturi kennen. Met deze Italiaanse actrice begint hij een oppervlakkige relatie. Ze herinneren elkaar er regelmatig aan dat ze niet van elkaar houden. Jia speelt een rolletje in de film I Cospiratori, die opgenomen wordt in Lotorne, met Palla en Violet in de mannelijke en vrouwelijke hoofdrol. De visser Nonno krijgt een figurantenrolletje toebedeeld, maar moet na een val naar het ziekenhuis.
Daarna gaat Jia op tournee. Haar impresario, "oom" Turi, heeft haar een rolletje bezorgd in een revue met actrice Sabina Corra. Edward reist met haar mee. Hij leeft op haar kosten, maar stuurt ook brieven naar Belgische kennissen en familieleden met een verzoek om geld.
Na de première van de revue bedriegt Jia Edward met de danser Basso, die nochtans een homoseksuele relatie had met Leffie, een andere danser. Edward slaat haar. Zij vraagt hem om het te vergeten en te doen alsof er niks gebeurd is. Na een ruzie met de acteercollega's van Jia eindigt hun relatie.
Edward blijft nog een tijdje in Rome wonen. Zijn laatste geld geeft hij aan een prostituee van boven de vijftig, die hij niet eens aanraakt. Wanneer hij Jia terugziet, is ze zwaar opgemaakt om te verbergen dat ze tuberculose heeft. Ze smeekt hem om bij haar te blijven. Hij neemt geld van haar aan en kondigt aan dat hij naar België terugkeert.

## Achtergrond

Edward is een antiheld. Hij is niet in staat tot een ernstige, langdurige relatie. Hij fladdert van de ene naar de andere vrouw zonder zich te bekommeren om de puinhoop die hij achterlaat. Werken zou hij wel willen, maar hij vindt niks wat bij hem past. Daarom leeft hij op andermans kosten.
Het boek is geïnspireerd door Claus' verblijf in Italië in 1953 met Elly Overzier. Zij speelde enkele kleine filmrolletjes en acteerde in een revue met Anna Magnani. Sabina Corra zou op Magnani gebaseerd zijn. Claus zegt van zichzelf dat hij in die periode leefde als een gigolo.
Claus schetst geen gunstig beeld van het Italiaanse filmmilieu, dat hij het Ras van de Glimlach noemt - een verwijzing naar Franz Lehárs Het Land van de Glimlach, een operette die ook in Het verdriet van België voorkomt. Hij stelt het voor als een wereld waarin alles schijn is. Hij suggereert dat Jia met haar impresario "oom" Turi naar bed gaat in ruil voor een rol in een film of een revue.

## Ontvangst

NRC Handelsblad: "Met De koele minnaar plaatst Claus zich in elk land, in elke taal tussen de beste romanciers."
* ↑ De koele minnaar op Boekbeschrijvingen.nl.
* ↑ Hans Dütting, Hugo Claus. De reus van Vlaanderen, Soesterberg, 2009.
* ↑ Eerste muze van Hugo Claus overleden op poeziecentrum.be
* ↑ Recensies op website De Bezige Bij.
# De rollen zijn omgekeerd

De rollen zijn omgekeerd is een sciencefictionverhaal geschreven door de Amerikaan Ray Bradbury in 1951. Hij gaf zelf aan dat zijn werk niet onder een noemer is te vangen en dat blijkt ook uit dit verhaal. Het verhaal grenst als sciencefictionverhaal aan een protestverhaal over rassenscheiding. The other foot verscheen oorspronkelijk in New Story. Het werd later met soortgelijke verhalen gebundeld in de verzameling The illustrated man. Het verscheen in de bundel De geïllustreerde man bij Born NV Uitgeversmaatschappij in de serie Born SF (1976).

## Het verhaal

Verregaande rassenscheiding heeft ertoe geleid dat de Afro-Amerikanen de Aarde hebben verlaten en hun heil hebben gezocht in een nieuwe kolonie op Mars. De zogenaamde superieure blanken weten zich desalniettemin niet te beheersen en een atoomoorlog maakt een eind aan de Aardse beschaving. Een kleine groep blanken herinnert zich de Afro-Amerikanen en zet een ruimtereis in naar Mars. De Afro-Amerikanen aldaar zien ze al van ver aankomen. Allereerst moet aan de jeugd worden uitgelegd wat blanken zijn (“Ze hebben witte handen”). Ze denken erover om de blanken hetzelfde aan te doen als wat de blanken hun hebben aangedaan. Themas als gedeeltelijke slavernij, het verbieden van toegang tot de bioscoop en een aparte ruimte in het openbaar vervoer komen voorbij. Ook Strange Fruit (lynchen aan bomen) wordt nog aangeduid. Als de blanken arriveren en vertellen over de vele verwoestingen die zijn aangericht op Aarde (waaronder hoe de vroegere thuisplaatsen van veel Afro-Amerikanen nu vernietigd zijn), wordt toch maar besloten dat de blanken niet aan te doen.
* Uitgave Born SF
# Typologie (theologie)

Typologie in de theologische betekenis duidt een speciale methode van bijbeluitleg aan, waarbij gebeurtenissen en personen uit het Oude Testament worden gezien als voorafschaduwingen of "typen" van het leven van Jezus Christus. De typologische uitleg is al terug te vinden in het Nieuwe Testament, bijvoorbeeld in de Eerste brief van Paulus aan de Korintiërs 5:7 waar Jezus wordt vergeleken met het Pesachlam. Klassieke voorbeelden van de typologische uitleg zijn het verblijf van Jona voor drie dagen in de vis als verwijzing naar de drie dagen dat Jezus in het graf gelegen heeft en de zelfopoffering van Simson aan het einde van zijn leven als verwijzing naar de kruisiging.
De typologische uitleg kan worden beschouwd als een verbijzondering van de allegorische uitleg, die eveneens gebeurtenissen en personen behandelt als zinnebeeldige voorstellingen. Waar de typologische uitleg zich beperkt tot de parallellen met (het leven van) Jezus, kan de allegorische uitleg met een groot aantal onderwerpen verbonden worden.

## William Miller en zijn erfgenamen

William Miller hanteerde een benadering van interpretatie van profetisch materiaal die gebruik maakte van een andere vorm van typologie. Hij combineerde het verschijnsel 'type' met profetie door te veronderstellen dat een feitelijk historische situatie een soortgelijke situatie voorafschaduwt, het 'antitype'. Profetie en typologie kunnen worden gecombineerd, zodat een profetie in het klein wordt vervuld door de ene gebeurtenis (het 'type') maar zijn volledige of grote vervulling heeft in een andere (het 'antitype'). Bijvoorbeeld: de verschillende profetieën die betrekking hebben op de Babylonische ballingschap en daarop volgende terugkeer en herbouw van Jeruzalem, hebben slechts een gedeeltelijke vervulling in die gebeurtenissen. Hun grotere vervulling wordt gezien in de gevangenschap aan de Kerk, de vernietiging van een 'mystiek' Babylon en de verheerlijking van de heiligen in het Nieuwe Jeruzalem.
Deze vorm van interpretatie wordt nog altijd veelvuldig gebruikt door de erfgenamen van Miller, de diverse adventistische stromingen. Bij Jehova's getuigen zoekt het Besturend Lichaam (of door hen aangestelde exegeten) actief naar typologische toepassing van de gebeurtenissen uit de Bijbel op de geschiedenis en toekomst van Jehova's getuigen als beweging of van het leiderschap, vooral inzake de wordingsgeschiedenis van de beweging in de eerste helft van de twintigste eeuw. Zo wordt in één passage in hun publicaties bijvoorbeeld gesteld dat één gebeurtenis rond 1919 een typologische vervulling is van de uittocht van de Israëlieten uit Egypte, de uittocht van de Joden uit Babylon in 537 v.Chr., de geboorte van een nieuwe natie, het "binnenleiden in een geestelijk paradijs" én de start van de 1.260 dagen uit Openbaring 12:6.
* ↑ Gebaseerd op Jesaja 66:8
* ↑ Gebaseerd op Lucas 12:42
* ↑ Anoniem (1988): Openbaring, Wachttoren-, Bijbel- en Traktaatgenootschap, New York, blz. 24-26
# De Leuf

De Leuf is een restaurant in de Nederlandse plaats Ubachsberg.
Het restaurant stond vanaf 1988 tot aan zijn overlijden op 10 april 2014 onder leiding van chef-kok en eigenaar Paul van de Bunt. Van de Bunt presenteerde een traditionele Franse cuisine met een moderne artistiek vormgegeven gerechtopmaak.
De keuken werkt met een brede variatie van ingrediënten en presenteert tevens seizoensgebonden gerechten. De inrichting van het restaurant is strak en modern.
In 1996 kreeg het restaurant een Michelinster en in 2007 nog een tweede. Sinds 2011 geeft de Gault Millau een score van 18 uit de 20 mogelijke punten. In 2012 riep GaultMillau Paul van de Bunt uit tot Chef van het jaar 2013. In 2014 werd de Leuf een Michelinster toegekend, nadat het restaurant door het overlijden van Paul van de Bunt zijn eerdere sterren was kwijtgeraakt.

## Rijksmonument

Restaurant De Leuf is gevestigd in een monumentale hoeve uit 1759. In 1967 is deze ingeschreven als rijksmonument met nummer 37898.
# De Leugen (film)

De Leugen is een Nederlandse documentairefilm uit 2010 van Robert Oey. De film ging in première op 25 september 2010 tijdens het Nederlands Film Festival en werd op 23 december 2010 uitgezonden door coproducent VPRO in de serie Holland Doc. De film werd in 2011 uitgebracht op dvd.

## Inhoud

De film behandelt de val van Ayaan Hirsi Ali nadat bleek dat ze bij haar asielaanvraag had gelogen. De film bevat interviews en gesprekken met onder andere Ayaan Hirsi Ali, Rita Verdonk, Hilbrand Nawijn, Femke Halsema, Britta Böhler, Frans Weisglas, Chris Rutenfrans, Volkskrantcommentator Hans Wansink, journaliste Jutta Chorus en de schooldirecteur van Hirsi Ali. Door de film heen komt ook een asielzoekster aan het woord over haar eigen asielprocedure.

## Muziek

De film bevat twee liedjes van Roos Rebergen. Bijzonder is dat ook Rita Verdonk en Femke Halsema ieder een lied zingen. Ook Hilbrand Nawijn zingt een lied met het overwegend Iraanse personeel van een restaurant terwijl hij op zijn eten wacht.

## Archiefopnamen

De film bevat archiefbeelden van de persconferentie waarin Hirsi Ali haar vertrek uit de Tweede Kamer aankondigt, de uitzending van Zembla en een interview met Hirsi Ali uit 1992 door de Nederlandse Moslim Omroep en verder archiefopnamen van onder andere stand.nl en het NOS Journaal en Tweede Kamerdebatten.
# Decomioides

Decomioides is een geslacht van wantsen uit de familie van de Miridae (Blindwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Schuh in 1984.

## Soorten

Het genus bevat de volgende soorten:
* Decomioides bacchusi Schuh, 1984
* Decomioides brassi Schuh, 1984
* Decomioides innotata (Carvalho, 1956)
* Decomioides kazutakai Yasunaga, 2010
* Decomioides novobritannicae Schuh, 1984
* Decomioides philippinensis Schuh, 1984
* Decomioides pulla Schuh, 1984
* Decomioides schneirlai Schuh, 1984
* Decomioides similis Schuh, 1984
* Decomioides verucundus Yasunaga, 2010
* ↑ Decomioides Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 26 november 2023.
* ↑ Decomioides Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Geraadpleegd op 26 november 2023.
* ↑ Decomioides Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 26 november 2023.