OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Johann Heinrich Müller

Johann Heinrich Müller (Riedikon, nu een plaats in de gemeente Uster, 1 januari 1879 – Wädenswil, 2 augustus 1959) was een Zwitsers componist, dirigent, klarinettist en muziekuitgever. Hij behoort naast Gian Battista Mantegazzi en Stephan Jaeggi tot de pioniers van de authentieke blaasmuziek in Zwitserland.

## Levensloop

Müller kwam al in zijn jonge jaren met de blaasmuziek in contact. Bij leden van de Musikverein "Alpenrösli" Uster kreeg hij les voor trompet en later voor klarinet. Omdat Müller zich spoedig tot een goede muzikant ontwikkelde gaf de toenmalige dirigent van de vereniging J. H. Bosshard het advies dat hij muziek moest gaan studeren. Hij studeerde aan het Konservatorium für Klassik und Jazz in Zürich bij Lothar Kempter, Friedrich Hegar en Karl Attenhofer. Vervolgens studeerde hij klarinet aan de Hochschule für Musik in Keulen bij Prof. Steinbach.
Als jonge muziekstudent werd hij al dirigent van de Musikverein Harmonie Pfäffikon en in 1902 eveneens van de Harmonie Wädenswil. Omdat de literatuur voor harmonieorkesten meestal uit Duitsland kwam, werd zij voor de zogenoemde Zwitserse bezetting door Müller bewerkt. Bijvoorbeeld heeft hij de toestemming voor de bewerking van Richard Strauss Till Eulenspiegels lustige Streiche, Tod und Verklärung en Don Juan persoonlijk aangevraagd. Zelf Richard Strauss heeft de arrangementen gewaardeerd met de aanmerking: Donnerwetter, das muss ja besser klingen als für Orchester. In het loop van de jaren werd hij verder dirigent van de blaasorkesten Bürgermusik Flums, Musikverein Harmonie am Bachtel Dürnten-Hinwil, Musikverein Harmonie Wollishofen alsook de Stadtmusik Frauenfeld. Als dirigent van deze verenigingen naam hij deel aan de Eidgenössischen Musikfeste in Bazel (1909), Zug (1923), La Chaux-de-Fonds (1927), Bern (1931), Luzern (1935), Sankt Gallen (1948) en Fribourg (1953) en behaalde met zijn verenigingen goede resultaten. De juryleden loofden zijn buitengewone vakbekwaamheid qua interpretatie en als dirigent.
Hij was werkzaam in de landelijke federatie van Zwitserse blaasorkesten, de Eidgenössischer Musikverein. In 1949 richtte hij een eigen muziekuitgeverij in Wädenswil op.
Als componist schreef hij verschillende marsen en drie stukken voor torenblazers.

## Composities
### Werken voor harmonieorkest

* 1920 Schweizergruß
* 1920 Treu zur Fahne
* 1922 Immer vorwärts
* 1937 Neue Zeit
* 1939 Für Freiheit die Waffen
* 1941 Halt, wer da?
* Frohes Wandern
# John Seymour

John Seymour (circa 1474 - 21 december 1536) was een Engelse edelman, soldaat en hoveling.

## Levensloop

Sir John Seymour was de oudste zoon van John Seymour, heer van Wulfhall, uit diens huwelijk met Elizabeth Darell. Op 22 oktober 1494 huwde hij met Margery Wentworth (1478-1550), dochter van Henry Wentworth, heer van Nettlestead, en verre afstammeling van koning Eduard III van Engeland.
Na de dood van zijn vader erfde hij in 1492 diens bezittingen. Na zijn dienst in het Engelse leger tijdens de strijd tegen de opstandige Cornish in Cornwall, werd hij op 14 juli 1497 tot ridder geslagen door koning Hendrik VII. In 1513 volgde zijn benoeming tot baanderheer en datzelfde jaar was Seymour aanwezig bij de belegeringen van Thérouanne en Tournay, alsook bij de twee ontmoetingen tussen koning Hendrik VIII van Engeland en koning Frans I van Frankrijk in 1520 en 1532.
Daarnaast was Seymour verschillende malen sheriff van Wiltshire (1498-1499, 1507-1508, 1519-1520, 1524-1526) en Somerset en Dorset (1515-1516 en 1526-1527), van 1499 tot aan zijn dood in 1536 vrederechter in Wiltshire en werd hij na de troonbestijging van koning Hendrik VIII in 1509 lid van de Esquire of the Body.
Enkele maanden voor zijn dood huwde zijn dochter Jane met koning Hendrik VIII van Engeland. Eerder was zij hofdame van de eerste twee echtgenotes van Hendrik: Catharina van Aragon en Anna Boleyn. John Seymour overleed in december 1536. Eerst werd hij bijgezet in de kerk van Easton Priory, in 1590 werd hij herbegraven in de kerk van Great Bedwyn.

## Nakomelingen

John Seymour en zijn echtgenote Margery Wentworth kregen tien kinderen:
* John (overleden in 1510)
* Edward (1500-1552), van 1547 tot 1549 Lord Protector van Engeland, huwde eerst in 1527 met Catherine Fillol en daarna in 1535 met Anne Stanhope
* Henry (1503-1578), lid van het Parlement van Engeland, huwde met Barbara Wolfe
* Thomas (1508-1549), huwde in 1547 met Catharina Parr, weduwe van koning Hendrik VIII
* John, jong gestorven
* Anthony (overleden in 1528)
* Jane (1509-1537), huwde in 1536 met koning Hendrik VIII van Engeland
* Margery (overleden in 1528)
* Elizabeth (1518-1568), huwde eerst in 1530 met Anthony Ughtred, daarna in 1537 met baron Gregory Cromwell en ten slotte in 1554 met John Paulet, markgraaf van Winchester
* Dorothy (1519-?), huwde eerst met Clement Smith en daarna met Thomas Leventhorpe
Daarnaast had hij ook een buitenechtelijke zoon:
* John (1530-1599), huwde in 1568 met Jane Poyntz
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel John Seymour (1474–1536) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sant'Alessio (Lucca)

Sant'Alessio is een plaats (frazione) in de Italiaanse gemeente Lucca.
# Sant'Agostino (metrostation)

Sant'Agostino is een metrostation in de Italiaanse stad Milaan dat werd geopend op 30 oktober 1983 en wordt bediend door lijn 2 van de metro van Milaan.

## Geschiedenis

In het metroplan van 1952 volgde het zuidelijke deel van lijn 3 een tracé vlak ten zuiden van het gerealiseerde station. Lijn 2 zou lijn 3 kruisen bij De Amicis maar in de jaren 70 van de twintigste eeuw werden de routes van beide lijnen herzien zodat het station bij het Piazza Sant'Agostino aan lijn 2 kwam te liggen, de bouw vond plaats tussen 1976 en 1983. Het betreft geen standaardontwerp maar een gestapeld station om te vermijden dat ten zuiden van het station de metro onder gebouwen door moest en hierdoor bovendien een conflictvrije aftakking naar het zuidwesten tot de mogelijkheden behoort. De bouw vormde tevens een experiment met gestapelde tunnels en stations die bij lijn 3, voor het deel door de binnenstad, grootschalig zouden worden toegepast. In 2005 werd een nieuw tracé voor lijn 4 vastgesteld dat onder meer de zuidwest tak van de metro omvat zodat de aftakking in die richting van de baan is.

## Ligging en inrichting

Sant'Agostino is een van de diepst gelegen metrostations in Milaan en kampt met lekkages. Tijdens de aanleg eind jaren 70 lag het grondwater 50 meter diep, door de terugloop van grondwatergebruik door de industrie was het grondwater in 2010 gestegen tot 10 a 15 meter diepte. Hierdoor kwam het station in het grondwater te liggen en door de gebrekkige afdichting, die ten tijde van de bouw ook niet nodig was, kan water het station binnendringen. Daarom zijn er pompen geplaatst om het station droog te houden, de lekkages vormen vooralsnog geen gevaar voor de constructie van het station.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Sant'Agostino (metropolitana di Milano) op de Italiaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ C. Brignole en R. Schwandl: Metros in Italien. Robert Schwandl Verlag, Berlijn 2010. ISBN 978-3-936-573-22-0 blz. 34
# Sarapoelka

Sarapoelka (Russisch: Сарапулка) is een nederzetting met stedelijk karakter in de Russische oblast Sverdlovsk op de oostelijke hellingen van de Centrale Oeral. De plaats ligt op 18 kilometer ten oosten van de stad Berjozovski en ongeveer 32 kilometer ten oosten van Jekaterinenburg, aan de weg van Berjozovski naar het Stuwmeer van Belojarski. Bij het dorpje bevindt zich een bosbouwbedrijf.
Sarapoelka valt bestuurlijk gezien onder het stedelijk district van de stad Berjozovski en telde 900 inwoners bij de volkstelling van 2002 tegen 922 bij die van 1989.

## Geschiedenis

De plaats ontstond aan het begin van de jaren 90 van de 17e eeuw. De bewoners bestonden toen uit staatsboeren en waren actief in de graanbouw, oliemolens, vatenmaken en het "branden" van kalk. Op 2 april 1947 werd de plaats in de categorie van arbeidersnederzettingen geplaatst. In de jaren 50 kreeg de plaats een meubelfabriek, wat later een werkplaats werd van de meubelfabriek van Berjozovski (BMDK). Deze is nu echter gesloten.
Onder het bestuur van de gorodskoje poselenieje van Sarapoelka valt ook de plaats Stanovaja.
* (ru) Grote Sovjetencyclopedie: Сарапулка (op dic.academic.ru)
* (ru) Bestuur van oblast Sverdlovsk: Город Березовский: Историческая справка
# Saropogon notatus

Saropogon notatus is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1869 door Loew.
# Santa Luċija

Santa Luċija is een kleine plaats en gemeente op het eiland Malta met 3174 inwoners (november 2005). Het geldt als een van de modernste plaatsen van het eiland.
De naam werd door de regering gegeven op 7 juli 1961; de naam stamt af van een 16de-eeuwse kapel die zich in de regio bevond. De kerk van Santa Luċija is gewijd aan Paus Pius X.
In Santa Luċija bevindt zich een openbare Chinese tuin die in de vroege jaren 90 is gebouwd door Chinezen: de Garden of Serenity. Ook vindt men er een hypogeum (ondergrondse tempel) die werd ontdekt in 1973.

## Externe link

* Website van de gemeente Santa Luċija
# Santa Maria do Cambucá

Santa Maria do Cambucá is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Pernambuco. De gemeente telt 12.942 inwoners (schatting 2009).
# Schellerberg

Schellerberg is een landgoed met landhuis bij de Nederlandse stad Zwolle. Het is gelegen op een oude rivierduin aan de Schellerbergerweg. Het wordt voor het eerst genoemd in een akte in 1379. Eeuwenlang was het erve op het goed bij de landeigenaar in gebruik als spieker, pas na ongeveer 1740 is er sprake van een buitenplaats. Het tegenwoordige pand dateert van 1876 en is een rijksmonument.

## Naam

De naam Schellerberg zou volgens sommigen afgeleid zijn van het woord 'shallow', dat in het Engels 'ondiep' of 'doorwaadbaar' betekent. Het zou dan geen toeval zijn dat Zwolle, wat afgeleid is van Swolla ook veel op dit woord lijkt. Het woord berg slaat op de rivierduin waarop het landgoed gesitueerd is.

## Geschiedenis

Door vererving viel het goed in 1604 toe aan de familie Greven. Omstreeks 1740 moet de bewoning van het landhuis zijn begonnen, Henricus Ravesteyn, echtgenoot van Elisabeth Greven, betrok toen het hoofdgebouw gedurende de zomermaanden. Voor die tijd had het alleen een agrarische bestemming. Eigenaren van het landgoed waren door de eeuwen heen vaak burgemeester van de stad Zwolle.
Aan het begin van de twintigste eeuw raakte het landhuis in verval, het onderhoud werd te kostbaar. Het huis werd te huur aangeboden, waarna verscheidene huurders voor een korte tijd op het landgoed verbleven, maar al spoedig weer vertrokken. In de jaren 50 van de twintigste eeuw leek het lot van het landgoed definitief beslist, omdat de overheid er een haven voor de binnenvaart plande. Omdat dit geen doorgang vond kon Elisabeth Tromp Meesters-Greven het landgoed in stand houden. Haar zoon Willem nam het na haar dood in 1984 over. In eerste instantie bewoonden zij het slechts als antikraak, later besloten zij nieuwe wegen in te slaan door er een natuurcamping te beginnen. Deze camping werd omstreeks 2004 opgeheven en huize Schellerberg werd voor bewoning aan anderen afgestaan.

## Tegenwoordig

Ondanks steeds dichterbij komende woonwijken van de stad Zwolle is de buitenplaats relatief rustig gebleven. Men kan een wandeling over het terrein maken, maar moet daarvoor wel in het bezit zijn van een toegangskaart.
* 1 2 3 4 Kastelen in Overijssel.nl - Schellerberg.
* ↑ Het heette toen wel wat anders, want ene Henrijc van Haerste bezat toen het ‘erve to Schelne mit al sinen toebehoren’.
* ↑ Landgoederen Schellerberg, Vereniging Overijssels Particulier Grondbezit, 1999
* ↑ via de geslachten Van Haerst, Geersen, Gerrits en Arentsen.
# Schellerpark

Het Schellerpark is een park in Zwolle. Het is vernoemd naar landgoed Schellerberg.
Het park is ruim op gezet met vergezichten. Zo kan men tot de bossen van de Veluwe kijken. Het park is 18,4 ha groot, met een trapveldje, een skatebaan en een schaatsroute.
* ↑ Een stadswandeling van A naar Z, Zwolle mijn stad deel 1, uitgeverij Waanders Zwolle, ISBN onbekend
* ↑ 33 Parken om te bezoeken in Zwolle, Gemeente Zwolle
Archenaultplantsoen · Azaleapark · Badhuiswal - Noordereiland · Broerenkerkplein · De Dobbe · Engelse Werk · Groen assenkruis Holtenbroek · Ittersumerpark · Van Nahuysplein · Nooterhof · Oldenelerpark · Park Aa-landen · Park Eekhout · Park Gerenbroek · Park Gerenlanden · Park Hogenkamp · Park Ittersumerlanden · Park de Wezenlanden · Ter Pelkwijkpark · Twistvlietpark · Potgietersingel · Prins Clauspark · Schellerpark · Stinspark · Oude Weteringzone · Wijkpark Berkum · Zwarte waterpark Holtenbroek · Zwarte waterpark Stadshagen
# Sasakwa

Sasakwa is een plaats (town) in de Amerikaanse staat Oklahoma, en valt bestuurlijk gezien onder Seminole County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 150. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 148, een daling van 2 (-1,3%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 0,5 km², geheel bestaande uit land. Sasakwa ligt op ongeveer 257 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond Sasakwa.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Sasakwa op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Santiago (Agusan del Norte)

Santiago is een gemeente in de Filipijnse provincie Agusan del Norte op het eiland Mindanao. Bij de laatste census in 2007 had de gemeente bijna 19 duizend inwoners.

## Geografie
### Bestuurlijke indeling

Santiago is onderverdeeld in de volgende 9 barangays:
* Curva
* Estanislao Morgado
* Jagupit
* La Paz
* Pangaylan-IP
* Poblacion I
* Poblacion II
* San Isidro
* Tagbuyacan

## Demografie

Santiago had bij de census van 2007 een inwoneraantal van 18.931 mensen. Dit zijn 1.006 mensen (5,6%) meer dan bij de vorige census van 2000. De gemiddelde jaarlijkse groei komt daarmee uit op 0,76%, hetgeen lager is dan het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (2,04%). Vergeleken met de census van 1995 is het aantal mensen met 3.315 (21,2%) toegenomen.
De bevolkingsdichtheid van Santiago was ten tijde van de laatste census, met 18.931 inwoners op 275,61 km², 68,7 mensen per km².
# Schin op Geulbreuk

De Schin op Geulbreuk is een breuk in Nederlands Zuid-Limburg en aangrenzend Belgische Limburg.
De breuk is vernoemd naar Schin op Geul.
Ten zuiden van Valkenburg ligt een andere breuk, de Klauwpijp. Op ongeveer twee kilometer naar het noordoosten liggen de Kunraderbreuk en de Elsloobreuk en ten noordwesten van Valkenburg ligt op ruim een kilometer naar het zuidwesten van de breuk de Geullebreuk. Op ongeveer zes kilometer naar het zuidwesten ligt de Eckelradebreuk.

## Ligging

De breuk loopt van het Belgische dorp Vucht via het Nederlandse Meers, het Belgische Kotem, het Nederlandse Hussenberg, Ulestraten, Stoepert (Valkenburg-Noord), Hekerbeek, Walem en daarna mogelijk verder tussen Wijlre en Ubachsberg, en tussen Eys en Simpelveld. De breuk doorsnijdt daarmee het Maasdal, het Centraal Plateau, het Geuldal en het Plateau van Ubachsberg.
De breuk doorsnijdt daarbij het Bunderbos en loopt eveneens aan de noordzijde van de Daolkesberg.

## Kalksteen

De Schin op Geulbreuk vormt de noordgrens van de kalksteen uit de Formatie van Gulpen, waaronder voor de Kalksteen van Vijlen. Ook voor de Formatie van Aken vormt de breuk een barrière, maar is de formatie ten noorden van de breuk wel beperkt aanwezig.
* 1 2 3 Atlas Limburg, provincie Limburg
* ↑ Geologische kaart van Zuid-Limburg en omgeving 1:50.000. Afzettingen van de Maas, 1989, Rijks Geologische Dienst, Haarlem
* 1 2 Krijt van Zuid-Limburg, serie Geologie van Nederland, W.M. Felder, P.W. Bosch, Nederlands Instituut voor Toegepaste Geowetenschappen TNO, 2000, ISBN 90-6743-710-7
* ↑ Een zeldzame bouwsteen uit het Boven-Krijt van Zuid-Limburg, W.M. Felder, 1976. Gearchiveerd op 6 november 2021.
* ↑ De waterkwaliteit van de bronsystemen in het Bunder- en Elsloërbos: Bronnen van zorg, A. Smolders, J. Loermans, M. van Mullekom en M. Jalink, 2014, Natuurhistorisch Maandblad 103 - Issue 5, p. 125- 131
* ↑ Een abri op de Däölkesberg?. Gearchiveerd op 26 november 2021. Geraadpleegd op 26 november 2021.
# Sarcinodes restitutaria

Sarcinodes restitutaria is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1862 door Walker.
# Saving Jane

Saving Jane is een Amerikaanse band uit Columbus, Ohio. De band bestaat uit Pat Buzzard, Dak Goodman, Brandon Hagan, Eric Flores en zangeres Marti Dodson. In 2006 haalde ze een 27ste plaats in de Amerikaanse Pop 100 met de single Girl Next Door.
Het nummer Supergirl werd onder meer gebruikt als themasong voor IndyCar-coureur Danica Patrick.

## Discografie

Albums
* Something to Hold Onto (2002)
* Girl Next Door (2006)
* One Girl Revolution (2007)
* SuperGirl (2008)
Singles
* Girl Next Door (2006)
* Happy (2006)
* Imperfection (2006)
* One Girl Revolution (2007)
* SuperGirl (2008)
* Breaking Up is Hard to Do (2008)
* Butterflies (2009)
# Schistura personata

Schistura personata is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de bermpjes (Nemacheilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Kottelat.
* ↑ (en) Schistura personata op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Schistura personata. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Schizonotinus crassicercus

Schizonotinus crassicercus is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Tarbinsky.
# Schizonotinus

Schizonotinus is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1948 door Ramme.

## Soorten

Het geslacht Schizonotinus omvat de volgende soorten:
* Schizonotinus crassicercus Tarbinsky, 1940
* Schizonotinus forficalis Bey-Bienko, 1951
* Schizonotinus kerketa Uvarov, 1917
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Schausiania salara

Schausiania salara is een vlinder uit de familie van de houtboorders (Cossidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Druce.
# Satyrus occidentalis

Satyrus occidentalis is een vlinder uit de onderfamilie Satyrinae van de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Andrej Avinoff & Walter Sweadner.
# Schimm

Schimm is een ortsteil van de gemeente Lübow in de Duitse deelstaat Mecklenburg-Voor-Pommeren. De plaats ligt in het heuvelachtige gebied aan de Noordzee-Oostzee-waterscheiding. De gemeente Schimm waartoe ook de ortsteilen Maßlow en Tarzow behoorden, werd op 7 juni 2009 opgeheven.
# Schimberg

Schimberg is een gemeente in de Duitse deelstaat Thüringen, en maakt deel uit van de Landkreis Eichsfeld. Schimberg telt 2.154 inwoners. De gemeente omvat de dorpen Ershausen, Lehna, Martinfeld, Misserode, Rüstungen en Wilbich.
# Schimia

Schimia is een geslacht van vlinders uit de familie wespvlinders (Sesiidae), onderfamilie Sesiinae.
Schimia is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Gorbunov & Arita in 1999. De typesoort is Schimia flavipennis.

## Soorten

Schimia omvat de volgende soorten:
* Schimia flava (Moore, 1879)
* Schimia flavipennis Gorbunov & Arita, 1999
* Schimia tanakai Gorbunov & Arita, 2000
* 1 2 Franz Pühringer & Axel Kallies: Checklist of the Sesiidae of the world (Lepidoptera: Ditrysia) -- Last modified: 23-Dec-2011. Bezocht op 8 februari 2012.
# Schimia flava

Schimia flava is een vlinder uit de familie wespvlinders (Sesiidae), onderfamilie Sesiinae.
Schimia flava is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Moore in 1879. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Schimitschekia populi

Schimitschekia populi is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1965 door Boucek.
# Scathophaga monticola

Scathophaga monticola is een vliegensoort uit de familie van de drekvliegen (Scathophagidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Malloch.
# Schootskleed

Een schootskleed is een in onbruik geraakt kledingstuk, bedoeld als bescherming tegen regen en sneeuw, tijdens het rijden op een motorfiets.
Het schootskleed is een leren of canvas lap die aan de tank bevestigd wordt en tot voor de borst van de berijder wordt gedragen. Het was populair bij eigenaren van onder de zestigers, omdat bijvoorbeeld een windscherm op de motor bij het gewicht zou worden opgeteld. Het schootskleed werd soms gecombineerd met een waadbroek, een broek van waterdicht materiaal.
# Schuttersstuk

Een schuttersstuk of doelenstuk (van doelen, een plek waar boogschutters oefenden) is een geschilderd groepsportret van de leden van een schuttersgilde. Het genre werd uitsluitend in de Nederlanden beoefend in de 16e en 17e eeuw.
Het oudst bekende schuttersstuk werd vervaardigd door Dirck Jacobsz. Het werk dateert uit 1529 en hangt in het Rijksmuseum Amsterdam.
Het bekendste schuttersstuk is van Rembrandt van Rijn: De compagnie van kapitein Frans Banninck Cocq en luitenant Willem van Ruytenburgh maakt zich gereed om uit te marcheren. Dit schilderij, beter bekend als De Nachtwacht, is te zien in het Rijksmuseum in Amsterdam.
Het schuttersstuk is ook wel bekend als doelenstuk, waarbij het woorddeel "doelen" verwijst naar de plaats waar een schuttersvendel bijeen kwam. Het werk was dan bestemd voor deze ruimte. Overigens kan een doelenstuk ook een corporatie of een groep regenten uitbeelden. In sommige gevallen werden de geportretteerden uitgebeeld tijdens een maaltijd. In zo'n geval spreekt men wel van een schuttersmaaltijd. Gewoonlijk betaalde elke afgebeelde persoon voor zijn eigen beeltenis.
Andere musea met belangrijke schuttersstukkencollecties zijn het Frans Hals Museum in Haarlem en het Amsterdam Museum.

## Afbeeldingen

Dirck Jacobsz. Een groep schutters, oudst bekende schuttersstuk. 1529 (middenpaneel), 1552 (zijvleugels). :
| Cornelis Ketel (1588): De compagnie van Dirck Jacobsz Roosecrans en luitenant Pauw | Frans Hals. Stoet van officieren en onderofficieren van de St. Jorisdoelen. 1639. |
| Cornelis van Haarlem. Banket van de officieren van de St. Jorisdoelen. 1599. | Thomas de Keyser. De compagnie van kapitein Allaert Cloeck en luitenant Lucas Jacobsz. Rotgans. 1632. |
| Bartholomeus van der Helst. Schuttersmaaltijd in de St-Jorisdoelen ter viering van de Vrede van Münster.. 1648. ||

## Externe link

* Schuttersstukken op Historiek.net