OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Clemens Bastiaansen

Clemens Bastiaansen (Tilburg, 20 februari 1958) is een oud-profvoetballer die voor Willem II, RBC Roosendaal en FC Eindhoven uitkwam.

## Carrière

Bastiaansen is geboren in Tilburg. Bastiaansen begon in zijn jeugd voetballen bij Willem II waardoor in 1977 speelt hij in zijn eerste team. Hij beëindigde zijn voetbalcarrière in 1997. Daarna ging hij aan de slag als trainer bij verschillende voetbalclubs. In 2010 begon Bastiaansen als trainer bij VV Dongen, maar na een seizoen vertrok hij als jeugdtrainer naar zijn oude clubliefde Willem II. Hij heeft van 2011 tot en met 2013 Jong Willem II onder zijn hoede gehad. Hierna is hij nog werkzaam geweest bij NAC Breda O19, Achilles Veen en VV Rijsoord. Bastiaansen ging toch niet verder als trainer van Rijsoord in 2022. Terwijl hij had contract getekend een seizoen langer bij VV Rijsoord.
# Broscosoma tibetanum

Broscosoma tibetanum is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Facchini.
# Noen (mythologie)

Noen of Nun, ook Nau, Noe of Nu, was in de Egyptische mythologie de aanduiding voor het oerwater, met als vrouwelijke tegenhanger Noenet of Naoenet. Samen vormden zij het belangrijkste van de vier oergodenparen van de ogdoade van Hermopolis.
Het werd beschreven als 'de onmetelijke duisternis'. Daarin verscheen een bliksemflits, die zorgde dat het licht ontstond waaruit al het leven kon ontstaan. Ook de goden ontstonden hieruit pas later.
Uit de oeroceaan dook een eiland op, de wereldberg Benben, en daarop verscheen Atoem of Tem (het niet-zijn' of het 'al'). De wereld werd gecreëerd door masturbatie van de god Min.
Regeneratie was niet mogelijk in de geordende gedefinieerde wereld. Zij was alleen mogelijk als wat oud en afgedragen is, gedompeld werd in de grenzeloze regionen die de geschapen wereld omringen, namelijk de helende en oplossende kracht van de oeroceaan Noen. Zo werd de zonnegod iedere ochtend in zijn boot verheven, zoals in het Boek der Poorten wordt geïllustreerd. Ook zij die sliepen werden verjongd in Noen. In een Ramessidische hymne roepen overledenen tot de zonnegod dat zij ook verjongd worden door in Noen af te dalen. Ze trekken hun vroegere bestaan uit en trekken er een ander aan, zoals een slang doet met haar huid. Het is dan ook niet te verwonderen dat het omcirkelend verjongend element in de Amdoeat ("Het boek van de geheime kamer") als een slang wordt afgeschilderd. Dit mysterieuze proces wordt in talrijke beelden voorgesteld: de verjongende doortocht van de zon door de nacht kan in het lichaam van de hemelgodin plaatshebben of in dat van een gigantische krokodil.
Los van het concept van godinnen die specifieke andere godheden voortbrachten was er ook de idee van een "Moeder van de goden die alle goden voortbracht". Zo draagt de godin Noet, die volgens de piramideteksten de zon voortbracht en volgens de sarcofaagteksten ook de maan, vaak het epitheton "zij die de goden baarde". Dit verwijst naar de hemellichamen die de hemelgodin dagelijks "draagt" en weer "verzwelgt" (een idee dat leidt tot de voorstelling van Noet als een "hemelse zeug").
De god Noen krijgt, vooral vanaf het Middenrijk, het gelijkwaardig epitheton "vader van alle goden", dat ook op Atoem, Geb, Sjoe en Amon, Ptah en Horus van toepassing was, dat wil zeggen op scheppingsgoden. Noen werd beschouwd als het oerwater waarin alle goden hun oorsprong en hun goddelijke vorm vinden.

## Literatuur

* Hornung, Erik, The One and the Many - Conceptions of God in Ancient Egypt, Cornell University Press, New York, 1982 & 1996, ISBN 9780801483844
* Heerma van Voss, M.S.H.G., De oudste versie van Dodenboek 17a, Leiden, 1963
# Sycon schmidti

Sycon schmidti is een sponssoort in de taxonomische indeling van de kalksponzen (Calcarea). De spons leeft in de zee en zijn steencel bestaat uit calciumcarbonaat.
De spons behoort tot het geslacht Sycon en behoort tot de familie Sycettidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1872 door Haeckel.
# Station Riksgränsen

Riksgränsen (Noors: Riksgrensen stasjon, Zweeds: Riksgränsen station) is een spoorwegstation in de gelijknamige plaats op 700 meter ten oosten van de grens (riksgränsen) tussen Noorwegen en Zweden.

## Geschiedenis

Het station werd in 1902 geopend als onderdeel van de Ertsspoorlijn en was de locatie van de tractiewisseling tussen Zweden en Noorwegen. De officiële opening van het station vond plaats op 14 juli 1903 door koning Oscar II, kroonprins Gustaf, prins Carl en prinses Ingeborg. Aanvankelijk had het locdepot met locomotiefloods met meerdere sporen. Het depot werd gesloten als gevolg van de elektrificatie rond 1920.

## Ligging en inrichting

Sinds 2021 is het station slechts een treinhalte met een deels overkapt enkelspoor met perron. Het wordt voor de treindienstleiding beschouwd als onderdeel van het Noorse station Bjørnfjell, 2 kilometer westelijker en Riksgränsen gebruikt het Noorse seinstelsel.
* Het station in 1906.
* Sneeuwruimers in Riksgränsen begin 20e eeuw.
* De muur van de vroegere locomotievenloods.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Riksgränsen Station op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Bathyspinula excisa

Bathyspinula excisa is een tweekleppigensoort uit de familie van de Bathyspinulidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1844 door Philippi.
# Engeløya

Engeløya is een eiland in de gemeente Steigen in de Noorse provincie Nordland. Het eiland ligt aan de zuidoostelijke kant van het Vestfjord tegenover de Lofoten en heeft een oppervlakte van 69,25 km². Het is sinds 1978 door twee achter elkaar liggende bruggen met het vasteland verbonden. Over deze bruggen loopt snelweg 835. De belangrijkste plaats van het eiland is Steigen. Het midden van het eiland is bergachtig. De Trohornet is met 649 m het hoogste punt van het eiland. In het noordwesten van het eiland ligt een vliegveld (Engeløy flyplass) voor kleine toestellen.
Op Engeløya bevindt zich 's werelds noordelijkste hazelaarbos. In de tijd van de Vikingen was het eiland de zetel van de stamhoofden. Veel archeologische vondsten, vooral in het zuidwesten van het eiland, dateren uit deze tijd. De kerk in Steigen dateert uit het jaar 1250. Vanwege de strategische ligging aan het Vestfjord bouwden de Duitsers in 1942 in Bø op Engeløya de kustbatterij Batterij Dietl.

## Afbeeldingen

* De kerk in Steigen (gebouwd omstreeks 1250)
* De bruggen naar het vasteland (gereed in 1978)
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Engeløya op de Noorstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Coleophoma

Coleophoma is een geslacht van schimmels uit de familie Dermateaceae. De typesoort is Coleophoma crateriformis.

## Soorten

Volgens Index Fungorum telt het geslacht 38 soorten (peildatum december 2022):
| Soortnaam | Auteur(s) | Publicatiejaar |
| Coleophoma apatela | (Allesch.) Aa | 2002 |
| Coleophoma armeriae | (Allesch.) Aa | 2002 |
| Coleophoma asari | H. Ruppr. | 1958 |
| Coleophoma caliginosa | (Cheew., Summerell & Crous) Crous | 2016 |
| Coleophoma camelliae | Crous | 2016 |
| Coleophoma caseariifolii | Bat., Cavalc. & C.T. Vasconc. | 1964 |
| Coleophoma chamaebuxi | (Allesch.) Höhn. | 1925 |
| Coleophoma coptospermatis | Crous | 2016 |
| Coleophoma crateriformis | (Durieu & Mont.) Höhn. | 1907 |
| Coleophoma cylindrospora | (Desm.) Höhn. | 1919 |
| Coleophoma cylindrosporica | Bat., J.L. Bezerra & C.T. Vasconc. | 1964 |
| Coleophoma drimydis | Petr. | 1992 |
| Coleophoma empetri | (Rostr.) Petr. | 1929 |
| Coleophoma ericae | Höhn. | 1920 |
| Coleophoma ericicola | Crous | 2016 |
| Coleophoma eucalypti | Z.Q. Yuan | 1996 |
| Coleophoma eucalypticola | Crous | 2016 |
| Coleophoma eucalyptigena | Crous & R.K. Schumach. | 2020 |
| Coleophoma eucalyptorum | Crous & Summerell | 2011 |
| Coleophoma fusiformis | W.P. Wu, B. Sutton & Gange | 1996 |
| Coleophoma gelsemii | (Ellis & Everh.) Aa | 2002 |
| Coleophoma laurocerasi | (Desm.) Höhn. | 1925 |
| Coleophoma maculiformis | (Cooke & Harkn.) Petr. | 1957 |
| Coleophoma mangiferae | S. Ahmad | 1954 |
| Coleophoma nitidula | Höhn. | 1925 |
| Coleophoma paracylindrospora | Crous | 2016 |
| Coleophoma parafusiformis | Crous | 2016 |
| Coleophoma podocarpi | Crous | 2020 |
| Coleophoma proteae | Crous | 2012 |
| Coleophoma prunicola | J.X. Duan, W.P. Wu & Xin Z. Liu | 2007 |
| Coleophoma rhododendri | Syd. | 1936 |
| Coleophoma rosacearum | Höhn. | 1924 |
| Coleophoma sagarensis | S. Bhardwaj, J. Surywanshi, A. Dubey, A.D. Khalkho & A.N. Rai | 2020 |
| Coleophoma sandwicensis | Petr. | 1953 |
| Coleophoma soldanellae | Petr. | 1955 |
| Coleophoma taxi | (Petr.) Nag Raj | 1978 |
| Coleophoma tylophorae | Morim. | 1956 |
| Coleophoma xanthosiae | Crous | 2016 |
* (en) Index Fungorum
# Noemie Thomas

Noemie Thomas (Richmond (Brits-Columbia), 4 februari 1996) is een Canadese zwemster.

## Carrière

Bij haar internationale debuut, op de wereldkampioenschappen kortebaanzwemmen 2012 in Istanboel, eindigde Thomas als vierde op zowel de 50 als de 100 meter vlinderslag en strandde ze in de series van de 200 meter vlinderslag. Op zowel de 4x100 als de 4x200 meter vrije slag werd ze samen met Chantal van Landeghem, Heather MacLean en Katerine Savard uitgeschakeld in de series. Samen met Chantal van Landeghem, Tera Van Beilen en Heather MacLean strandde ze in de series van de 4x100 meter wisselslag.
Tijdens de wereldkampioenschappen zwemmen 2013 in Barcelona eindigde de Canadese als zevende op de 100 meter vlinderslag, daarnaast werd ze uitgeschakeld in de series van de 50 meter vlinderslag.
Op de Pan-Amerikaanse Spelen 2015 in Toronto veroverde Thomas de zilveren medaille op de 100 meter vlinderslag. Op de 4x100 meter wisselslag legde ze samen met Dominique Bouchard, Rachel Nicol en Chantal van Landeghem beslag op de zilveren medaille. In Kazan nam de Canadese deel aan de wereldkampioenschappen zwemmen 2015. Op dit toernooi eindigde ze als achtste op de 100 meter vlinderslag en strandde ze in de halve finales van de 50 meter vlinderslag. Samen Dominique Bouchard, Rachel Nicol, en Sandrine Mainville zwom ze in de series van de 4x100 meter wisselslag, in de finale eindigden Bouchard, Nicol en Mainville samen met Katerine Savard op de zesde plaats. Op de gemengde 4x100 meter wisselslag zwom ze samen met Russell Wood, Rachel Nicol en Karl Krug in de series, in de finale eindigde Wood samen met Richard Funk, Katerine Savard en Sandrine Mainville op de zevende plaats.

## Internationale toernooien

| Jaar | Olympische Spelen | WK langebaan | WK kortebaan | PanPacs | Gemenebestspelen | Pan-Ams |
| 2012 | geen deelname | | 4e 50m vlinderslag 4e 100m vlinderslag 15e 200m vlinderslag 9e 4x100m vrije slag 10e 4x200m vrije slag 9e 4x100m wisselslag | | | |
| 2013 | | 25e 50m vlinderslag 7e 100m vlinderslag | | | | |
| 2014 | | | geen deelname | geen deelname | geen deelname | |
| 2015 | | 15e 50m vlinderslag 8e 100m vlinderslag 6e 4x100m wisselslag Thomas zwom enkel de series 7e 4x100m wisselslag gemengd Thomas zwom enkel de series | | | | 2 100m vlinderslag 2 4x100m wisselslag |

## Persoonlijke records

Bijgewerkt tot en met 5 april 2016

### Kortebaan

| Afstand | Tijd | Datum | Plaats |
| 50m vlinderslag | 25,60 | 14 december 2012 | Istanboel |
| 100m vlinderslag | 56,64 | 15 december 2012 | Istanboel |

### Langebaan

| Afstand | Tijd | Datum | Plaats |
| 50m vlinderslag | 26,23 | 16 juli 2014 | Saskatoon |
| 100m vlinderslag | 57,02 | 5 april 2016 | Toronto |
# Sycon satsumensis

Sycon satsumensis is een sponssoort in de taxonomische indeling van de kalksponzen (Calcarea). De spons leeft in de zee en zijn steencel bestaat uit calciumcarbonaat.
De spons behoort tot het geslacht Sycon en behoort tot de familie Sycettidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Hozawa.
# Station Pâturages

Station Pâturages was een spoorwegstation langs spoorlijn 98 en spoorlijn 153 in Pâturages, een deelgemeente van de Belgische stad Colfontaine.
Deze lijn werd afgeschaft voor reizigersvervoer in 1984 en opgebroken in de jaren 90 van de 20e eeuw. De bedding van de lijn is thans omgevormd tot een RAVel-pad.

## Aantal instappende reizigers

De grafiek en tabel geven het gemiddeld aantal instappende reizigers weer op een week-, zater- en zondag.
Tabel: aantal instappende reizigers station Paturâges :
| | Weekdag | Zaterdag | Zondag |
| 1977 | 153 | 21 | 0 |
| 1978 | 153 | 27 | 0 |
| 1979 | 127 | 14 | 0 |
| 1980 | 143 | 9 | 0 |
| 1981 | 140 | 25 | 0 |
| 1982 | 52 | 0 | 0 |
| 1983 | 67 | 0 | 0 |
* ↑ De bron voor de gegevens is NMBS – Reizigerstellingen. De tellingen worden meestal uitgevoerd in de maand oktober: gedurende 9 opeenvolgende dagen (5 werkdagen en de 2 omliggende weekends) worden dan door het stations- en treinbegeleidingspersoneel visuele tellingen verricht. De methode bestaat erin het aantal in- en uitstappende reizigers te tellen in alle stations en stopplaatsen en dit voor alle treinen van het binnenlands verkeer. Het getal naast het kopje 'weekdag' slaat op het gemiddeld aantal opstappende (dus niet het aantal afstappende) reizigers op een weekdag (maandag, dinsdag, woensdag, donderdag en vrijdag opgeteld gedeeld door vijf), zaterdag en zondag staan apart vermeld. De cijfers geven een indicatie en hebben een foutenmarge, die in sommige gevallen aanzienlijk kan zijn.
* ↑ De bron voor de gegevens zijn de jaarlijks door de NMBS in oktober uitgevoerde reizigerstellingen. Stationspersoneel en treinbegeleiders tellen dan visueel gedurende negen opeenvolgende dagen (vijf werkdagen en de twee aansluitende weekends) in alle stations en stopplaatsen het aantal instappende reizigers en dit voor alle binnenlandse treinen. De groene balk geeft het gemiddeld aantal opstappende (dus niet het aantal afstappende) reizigers weer op een weekdag (maandag, dinsdag, woensdag, donderdag en vrijdag opgeteld en gedeeld door vijf). Zaterdag wordt weergegeven door de blauwe en zondag door de rode balk. De cijfers geven een indicatie en hebben een foutenmarge, die in sommige gevallen aanzienlijk kan zijn. In 2008, 2010, 2011 en 2021 (corona) werden geen tellingen uitgevoerd. De gegevens zijn online raadpleegbaar, zoekterm Reizigerstellingen
* Lijn 98
* http://users.telenet.be/pk/lijnen.htm#98
0,0: Bergen · 2,0: Cuesmes · 6,2: Flénu-Central · 6,9: Flénu-Produits · 9,7: Pâturages · 10,4: Wasmes · 11,0: Petit-Wasmes · 12,3: Warquignies · 13,7: Warquignies-Clinique · 14,9: Boussu-Bois · 17,2: Dour · 19,2: Elouges · 23,8: Quiévrain
# Subhas Punwasi

Subhas Punwasi (geboren ca. 1949) is een Surinaams jurist en voormalig politicus.

## Biografie

Punwasi studeerde rechten in Nederland, en keerde in 1976 als afgestudeerd jurist terug naar Suriname waar hij docent werd aan de Anton de Kom Universiteit. Hij volgde een loopbaan bij het Openbaar Ministerie (OM) als waarnemend substituut, substituut, officier van justitie, hoofdofficier om in 1990 benoemd te worden tot advocaat-generaal.
In de periode 1985-1986 werd zijn carrière bij het OM tijdelijk onderbroken toen Punwasi in het kabinet-Udenhout II minister van Justitie werd.
In 1991 werd bekend dat in de kofferbak van zijn auto verdovende middelen waren aangetroffen. Volgens zijn eigen verklaring betrof dit enveloppen met in beslag genomen drugs die hij bij de verhuizing naar een ander kantoor niet tijdens het weekend in het oude kantoor wilde achterlaten.
In juni 1996 ging toenmalig procureur-generaal Cyril de Randamie met pensioen, waarna Héloïse Rozenblad waarnemend procureur-generaal werd. In juli 1998 werden tijdens het kabinet-Wijdenbosch II Alfred Veldema en Rozenblad benoemd tot president van het Hof van Justitie en procureur-generaal bij het Hof van Justitie. In 2000 ging Rozenblad met pensioen waarna Punwasi waarnemend procureur-generaal werd. Hij werd op 24 juni 2005 op 55-jarige leeftijd geïnstalleerd als procureur-generaal en bleef dat tot hij in 2014 na zijn 65e verjaardag zelf met pensioen ging.
* ↑ naamsvarianten Subhaas Punwasi en Soebhas Punwasi
* ↑ OM gaat niet voorbij aan voorwaardelijke dreiging, transcriptie van tv-interview met p.g. Subhas Punwasi, 8 februari 2006
* ↑ NIBA Suri Magazine nr. 50, 24 juni 2005
# Semaeognathia sterreri

Semaeognathia sterreri is een soort in de taxonomische indeling van de tandmondwormen (Gnathostomulida). Deze microscopisch kleine tweeslachtige worm wordt tussen de 0,5 en 1 mm lang. De worm komt in het algemeen voor in modderige zeebodems, alwaar hij zich voedt met voornamelijk kleine bacteriën en diatomeeën.
De tandmondworm behoort tot het geslacht Semaeognathia. soort is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1970 door Riedl.
# Nikolaj Rubinstein

Nikolaj Grigorjevitsj Rubinstein (Russisch: Николай Григорьевич Рубинштейн) (Moskou, 2 juni 1835 – Parijs, 23 maart 1881) was een Russisch pianist en componist. Hij was de jongere broer van Anton Rubinstein en een intieme vriend van Pjotr Iljitsj Tsjaikovski.

## Leven en werk

Rubinstein leerde het pianospel eerst van zijn moeder, en later van Alexander Villoing, net zoals zijn broer. In het decennium na 1840 werden Nikolaj en Anton naar Berlijn gebracht door hun moeder, om te studeren onder Siegfried Dehn. Ze trokken de aandacht van Mendelssohn en Meyerbeer. Nikolaj (met Prins Nikolai Petrovitch Troubetzkoy) was verantwoordelijk voor de oprichting van het conservatorium van Moskou op 1 september 1866, waarvan hij de eerste directeur was. Hij werd in het algemeen beschouwd als een van de grootste pianisten van zijn tijd, hoewel zijn reputatie overschaduwd werd door die van zijn broer. Niettegenstaande dat gegeven was zijn stijl op de piano zeer verschillend van die van zijn broer. Nikolaj koos voor een terughoudend classicisme dat meer in de lijn lag van Clara Schumann dan van Franz Liszt.
Tijdens zijn positie in Moskou overtuigde hij Tsjaikovski ervan zijn Eerste pianoconcert te schrijven. Volgens Tsjaikovski's brieven was Rubinstein niet onder de indruk van het werk, en wilde hij het alleen uitvoeren als het herschreven werd. Tsjaikovski weigerde, zodat de première door pianist Hans von Bülow werd uitgevoerd. Niettemin schreef Tsjaikovski het Pianotrio in a-mineur ter ere van Rubinstein nadat deze in 1881 in Parijs was overleden aan tuberculose.
Nikolaj Rubinstein was zelf ook componist van enige betekenis. Onder zijn meest populaire werk is zijn Tarantella in g mineur en zijn Fantasia over een thema van Schumann, beide voor piano.
# Sycon raphanus

Sycon raphanus is een sponssoort in de taxonomische indeling van de kalksponzen (Calcarea). De spons leeft in de zee en zijn parenchym bestaat uit calciumcarbonaat.
De spons behoort tot het geslacht Sycon en behoort tot de familie Sycettidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1862 door Schmidt.

## Uiterlijke kenmerken

Dit tonvormige sponsje kan tot 2 centimeter hoog worden en heeft een uitstekende ring van borstelachtige spicula rond de uitstroomopening. Het harige uiterlijk wordt veroorzaakt door meer spicula.
Over het algemeen zit de spons vast aan het substraat met een klein steeltje. Sycon raphanus heeft een witte of bruine kleur.

## Verspreiding

De spons kan gevonden worden in ondiep water waar ze vastgehecht zitten op zeewieren en zeegrassen.
Hij komt voor in de Middellandse Zee.
* 1 2 3 4 Elseviers gids van strand en kust. Elsevier, Amsterdam (1977), pp. 70. ISBN 9010017958.
* van Soest, R. (2011). Sycon raphanus Schmidt, 1862. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, de Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseerd op informatie uit het World Register of Marine Species, te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=132257.
# Station Pyzówka

Station Pyzówka is een spoorwegstation in de Poolse plaats Pyzówka.
# Beestenkwartet

Het Beestenkwartet is een kwartetspel, in 1970 ontworpen door illustrator Peter Vos.
Vos tekende het kwartetspel in anderhalve week tijd. In 2016 waren er meer dan 100.000 exemplaren van dit kwartetspel verkocht. Deze uitgave bracht Vos veel bekendheid.
Het spel bestaat uit 48 kaarten met afbeeldingen van dieren die met pentekening in zwart-wit waren opgetekend, met grappige namen als Schijtlijster, Snotaap, Sloddervos of Kloothommel.
* ↑ Beestenkwartet. Uitgeverij De Harmonie.
* ↑ Beestenkwartet. De Groene Amsterdammer. Gearchiveerd op 6 februari 2023.
* ↑ Jelle Reumer, Het buitengewoon talent van Peter Vos om vogels te tekenen ziet u in zijn ‘Vogeldagboek’. Trouw (21 maart 2020). Gearchiveerd op 23 november 2020.
# Subhanahu wa ta'ala

Subḥānahu wa ta'alā (Arabisch: سُبْحَانَهُ وَ تَعَالَى, geprezen en verheven is Hij) is een uitdrukking door moslims gebruikt na het horen, zeggen, schrijven van of een verwijzing naar de Arabische vertaling van de naam God, Allah, afgekort als swt of het Nederlandse gvH.
Het gebruik ervan is als zodanig terug te vinden in de Ahadith en in de Koran.
Een moslim kan ook Allah laten volgen door ta'ala, wat de Verhevene betekent, maar Hem doorgaans uitgebreider Allah subhanahu wa ta'ala noemen, veelal afgekort tot: Allah (swt). Een andere opvolger is 'Akbar', wat 'groot' betekent (vertaald: God is groot).
# En todos los sentidos

En todos los sentidos is het vijfde Spaanstalige studioalbum van de Italiaanse zanger Eros Ramazzotti. Het werd uitgebracht in juni 1990. De nummers op het album zijn grotendeels vertalingen van de oorspronkelijk Italiaanse versie, In ogni senso. De titels van enkele nummers veranderden daarbij aanzienlijk. Dolce Barbara ("Lieve Barbara") werd Un atardecar violento ("een gewelddadige schemering"). Andare... in ogni senso werd Soñar es gratis ("dromen is gratis").

## Nummers

* Si basasen un par de canciones (5:06)
* Una calle al cielo (4:21)
* Amor en contra (4:24)
* Toma la luna (3:49)
* Taxi Story (3:59)
* Un atardecer violento (4:05)
* Amarte es total (duet met Antonella Bucci) (4:22)
* Canciones Lejanas (4:49)
* Querida profe (3:58)
* Cantico (5:44)
* Dime que dia es (4:33)
* Soñar es gratis (duet met Piero Cassano) (2:20)
# Colonsay Golf Course

Colonsay Golf Course is een golfbaan in Machrins op het eiland Colonsay in Schotland. De golfbaan heeft 18 holes en beschikt niet over een driving range of een clubhuis. Colonsay Golf Course is opgericht in 1775.
Voormalig minister-president van Schotland, Alex Salmond, heeft op de golfbaan gespeeld.

## Geschiedenis

Colonsay Golf Course is aangelegd in 1775 en werd lange tijd onderhouden door het bijgelegen hotel. Na de Eerste Wereldoorlog kregen de holes hun namen van David Todd, die met een paar vrienden bekendstond als "The Colonsay Thiefs". Een bijgelegen boerderij werd destijds als clubhuis gebruikt.
In de Tweede Wereldoorlog werd Colonsay Golf Course gesloten, omdat het moest plaats maken voor een kleine militaire basis. De golfbaan opende weer in 1978. Hiervan is nog een landingsbaan te zien, die in 2006 werd geasfalteerd.

## Scorekaart

| Hole | Afstand (m) | Par |
| 1 | 285 | 4 |
| 2 | 290 | 4 |
| 3 | 248 | 4 |
| 4 | 242 | 5 |
| 5 | 182 | 3 |
| 6 | 275 | 4 |
| 7 | 358 | 5 |
| 8 | 218 | 4 |
| 9 | 188 | 3 |
| 10 | 124 | 3 |
| 11 | 238 | 4 |
| 12 | 296 | 4 |
| 13 | 147 | 3 |
| 14 | 344 | 5 |
| 15 | 146 | 3 |
| 16 | 312 | 5 |
| 17 | 113 | 3 |
| 18 | 338 | 5 |
| Totaal | 4.345 | 70 |

## Externe link

* (en) Kaart van de golfbaan
* The Official Guide to Golf in Scotland
* (en) Colonsay