OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Estadio Municipal de Can Misses

Het Estadio Municipal de Can Misses, kortweg Can Misses is een stadion in Ibiza-stad, op het Spaanse eiland Ibiza. Vaste bespeler van het stadion is voetbalclub UD Ibiza. In het stadion is plaats voor 4.500 toeschouwers. Het stadion dankt haar naam aan de wijk van Ibiza-stad waarin het staat, Can Misses.

## Bespelers

Het Can Misses werd in 1991 geopend. Vanaf dat moment nam SD Ibiza haar intrek in het stadion. In 1995 ging deze club door onder de naam SE Eivissa. Deze club ging in 2010 failliet en daardoor kende het stadion geen vaste bespeler meer. Pas in 2012 trok CD Ibiza in het stadion. In 2014 verhuisde ook CD Inter Ibiza naar Can Misses en in 2015 volgde UD Ibiza. Nadat laatstgenoemde club in 2021 naar de Segunda División A promoveerde en de Spaanse voetbalbond niet toestaat dat meerdere clubs een stadion in de hoogste twee divisies delen, speelden CD Ibiza en CD Inter Ibiza tijdelijk hun wedstrijden op trainingsvelden.

## Renovaties

Het stadion onderging meerdere ingrepen. Zo werden in 2003 de tribunes overdekt. In 2012 werd een van deze overkappingen vervangen. In 2018 moesten er herstelwerkzaamheden aan het stadion worden verricht na waterschade. In 2021 is het stadion gereedgemaakt voor profvoetbal en werd het kunstgrasveld vervangen door natuurgras.
# Lijst van Russische federale autowegen

Federale autowegen (Russisch: автомобильные дороги России федерального значения, autowegen van Russisch federaal belang) in Rusland zijn wegen van nationaal en internationaal belang. Deze wegen zijn bij wet vastgesteld. Tijdens de periode van de Sovjet-Unie waren dit magistrales (Oost-Europese benaming voor autosnelwegen) en overige hoofdwegen. Toen Rusland in 1991 een federale staat werd bleef de wegnummering grotendeels gebaseerd op de nummering uit de Sovjet-periode en pas in 2010 begon Rusland met het hernummeren van de federale wegen. Deze hernummering werd voltooid in de periode tussen 2011 en 2018. De M-11 en M-12 zijn nieuw aangelegde wegen met autosnelwegstandaard (tolweg met maximumsnelheid van 130 kilometer per uur en groene wegnummering en bewegwijzering).
| Nummer | Naam | Route | Lengte | Andere wegnummers |
| M1 | Беларусь • Belarus | Moskou - Smolensk - Wit-Rusland M1 | 475,7 km | E30AH6 |
| M2 | Крым • Krim | Moskou - Toela - Orjol - Koersk - Belgorod - Oekraïne M20 | 835,4 km | E105 |
| M3 | Украина • Oekraïne | Moskou - Naro-Fominsk - Obninsk - Kaloega - Brjansk - Oekraïne M02 | 474,5 km | E101 |
| M4 | Дон • Don | Moskou - Voronezj - Rostov aan de Don - Krasnodar - Novorossiejsk | 1838,3 km | E50E97E115E592 |
| M5 | Урал • Oeral | Moskou - Rjazan - Penza - Syzran - Toljatti - Oefa - Zlato-oest - Miass - Tsjeljabinsk | 2986,4 km | E30AH6AH7 |
| M7 | Волга • Wolga | Moskou - Vladimir - Nizjni Novgorod - Tsjeboksary - Kazan - Naberezjnye Tsjelny - Oefa | 2023,1 km | E017E22 |
| M8 | Холмогоры • Cholmogory | Moskou - Jaroslavl - Vologda - Velsk - Bereznik - Archangelsk | 1355,2 km | E017E115 |
| M9 | Балтия • Balticum | Moskou - Letland A12 | 597,2 km | E22 |
| M10 | Россия • Rusland | Moskou - Tver - Veliki Novgorod - Poesjkin - Sint-Petersburg | 725,7 km | E105AH8 |
| | Россия • Rusland | Moskou - Tver - Poesjkin - Sint-Petersburg | 672,8 km | |
| | Восток • Oost | Moskou - Kazan | 810 km | |
Albanië · België · Bosnië en Herzegovina · Bulgarije · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Finland · Frankrijk · Griekenland · Hongarije · Ierland · Italië · Kosovo · Kroatië · Litouwen · Luxemburg · Montenegro · Nederland · Noord-Macedonië · Noorwegen · Oostenrijk · Polen · Portugal · Roemenië · Rusland · Servië · Slovenië · Slowakije · Spanje · Tsjechië · Verenigd Koninkrijk · Wit-Rusland · Zwitserland · Zweden
# Leclercera khaoyai

Leclercera khaoyai is een spinnensoort uit de familie Psilodercidae. De soort komt voor in Thailand.
# Tech noir

Tech noir is een filmgenre waarbij elementen van de film noir vermengd worden met die van de cyberpunk, een subgenre van de sciencefiction. De term is afkomstig uit de film The Terminator, waarin het de naam van een nachtclub is.
Tech noir staat in scherp contrast met de Star Trek- en Star Warsuniversums van de jaren 80: positieve sciencefictionwerelden waarin de geavanceerde technologie over het algemeen goedaardig was en in dienst stond van de mens. Hoewel de term uit de jaren 80 stamt, bestaan er ook oudere tech noir-films, bijvoorbeeld Fritz Langs Metropolis uit 1927 en Jean-Luc Godards Alphaville uit 1965.
Waar de cyberpunkliteratuur zich vaak richt op computers en informatietechnologie, heeft tech noir meestal een meer algemene sciencefictionachtergrond. De overeenkomsten tussen de beide genres liggen vooral in het verhaal en de tijd waarin het verhaal zich afspeelt: een nabije, donkere, vrijwel altijd dystopische toekomst. Het verhaal handelt vaak over het conflict tussen de mens enerzijds en robots, bedrijfsconglomeraten of een kunstmatige intelligentie anderzijds.
Een meer globale term voor tech noir is neo noir. Neo noir beschrijft de trend om elementen van de film noir te vermengen met andere filmgenres.

## Overzicht van tech noir-films

* 1927 - Metropolis
* 1965 - Alphaville
* 1973 - Soylent Green
* 1979 - Alien
* 1982 - Blade Runner - Tron
* 1984 - The Terminator
* 1985 - Brazil
* 1987 - RoboCop
* 1988 - Akira
* 1990 - Total Recall
* 1991 - Highlander II: The Quickening
* 1992 - Freejack - The Lawnmower Man
* 1993 - Demolition Man
* 1995 - Ghost in the Shell - Johnny Mnemonic - Neon Genesis Evangelion - Strange Days - The City of Lost Children - Twelve Monkeys - Virtuosity
* 1997 - Gattaca
* 1998 - Dark City - Serial Experiments: Lain
* 1999 - eXistenZ - The Matrix
* 2000 - The 6th Day - The Cell
* 2001 - Avalon
* 2002 - Cypher - Demonlover - Equilibrium - Minority Report - XChange
* 2003 - Natural City - Paycheck
* 2005 - Æon Flux
* 2006 - Renaissance
* 2010 - The Book of Eli
* 2012 - Total Recall (2012)
* 2013 - Elysium
* 2017 - Blade Runner 2049
* ↑ Loren Means - Science Fiction - The Last 10 Years, in Ylem Journal - Artists Using Science & Technology, #2.23, jan/feb 2003. Gearchiveerd op 25 juli 2008. Geraadpleegd op 4 augustus 2008.
# Ophelosia saintpierrei

Ophelosia saintpierrei is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Girault.
# Parotocinclus spilosoma

Parotocinclus spilosoma is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de harnasmeervallen (Loricariidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1941 door Fowler.
* ↑ (en) Parotocinclus spilosoma op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Parotocinclus spilosoma. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Oud kasteel van Vichte

Het oud kasteel van Vichte is een kasteel in Vichte, in West-Vlaanderen.
In het begin van de 12de eeuw, kreeg Goswin, uit het huis van Petegem bij Oudenaarde, in de nabijheid van de Fifta of Vichtebeek, een leen van de graaf van Vlaanderen. Hij werd de eerste heer van Vichte en de stamvader van het adellijk geslacht "van der Vichte", dat tot omstreeks 1680 over de heerlijkheid zou blijven heersen.
Goswin van der Vichte richtte een verblijf op voor zichzelf en een bidplaats voor hem en zijn onderdanen. Het gelijkvloers van dit gebouw, dat duidelijk een Romaanse invloed vertoont, bleef bewaard en wordt nu als kelderverdieping gebruikt. Het was aanvankelijk een woontoren op een motte, een aarden heuvel omringd door water en toegankelijk via een ophaalbrug. Een tweede omwalling sloot het neerhof af, dat over een tweede ophaalbrug kon worden bereikt.
De grote schuur aan de zuidzijde van het neerhof werd opgericht rond 1500, zoals blijkt uit de ingemetselde wapenschilden van Vichte en Vichte-Wielant. De toegangspoort, geflankeerd door twee torentjes, is ouder en dateert waarschijnlijk uit de eerste helft van de 15de eeuw, toen Olivier van der Vichte heer van Vichte was. Ook de duiventoren moet uit deze tijd zijn. De woning op het neerhof werd opgericht in 1763, terwijl de magazijnen aan de zuidzijde dateren van 1859. Sedert 1682 woonde de heer van Vichte er niet meer en werden het kasteel en de heerlijkheid verhuurd.
In 1777 verhuurde de Ph.-Th. de Fourneau, graaf van Cruquembourg en 30ste heer van Vichte, het kasteel aan Anselm-Louis-Joseph Morel, oud-schepen van Kortrijk. Morel liet het kasteel opknappen. Onder meer de fraai bepleisterde zolderingen zijn uit deze periode.
Door financiële problemen was de allerlaatste heer van Vichte, Henri-Theodoor de Fourneau, genoodzaakt het kasteel en de bijhorende gronden (236 ha) in 1917 te verkopen, aan Jacques Meyers uit Zandhoven. Zelf zou deze er nooit wonen, maar hij liet dat over aan pachter Francies Verhaeghe. Die gebruikte het neerhof, terwijl het kasteel zelf lange tijd onbewoond bleef. Vermoedelijk vanaf 1853 werd het opgeknapt en door de familie Verhaeghe betrokken.
Er waren ook nog andere gebouwen en een brouwerij, maar die werden in 1918 erg beschadigd en afgebroken. In hetzelfde jaar werd het volledige domein door de familie Werve-Meyers verkocht aan de familie Verhaeghe. Het kasteel werd bij Koninklijk Besluit van 4 mei 1973 als monument geklasseerd.
Het kasteel is privébezit en wordt bewoond door de familie Verhaeghe.
# Iñigo Pérez

Iñigo Pérez Soto (Pamplona, 18 januari 1988) is een Spaans voormalig voetballer en huidg voetbaltrainer die doorgaans speelde als middenvelder. Tussen 2006 en 2022 was hij actief voor Baskonia, Bilbao Athletic, Athletic Bilbao, Huesca, Mallorca, Numancia en Osasuna. In februari 2024 werd hij aangesteld als hoofdtrainer van Rayo Vallecano.

## Spelerscarrière

Pérez speelde als product van de jeugdopleiding van Athletic Bilbao tussen 2006 en 2007 bij satellietclub Baskonia. In 2007 werd de middenvelder overgeheveld naar het reserveteam van de club, waarvoor hij lang speelde. Op 28 oktober 2009 maakte hij zijn debuut in het eerste elftal, toen hij in de basis begon tijdens een 0–2 nederlaag in de Copa del Rey tegen Rayo Vallecano. Twee dagen later debuteerde hij in de Primera División, toen hij Pablo Orbaiz verving tijdens een 1–0 thuisoverwinning tegen Atlético Madrid. In de zomer van 2010 werd hij definitief opgenomen in de eerste selectie. Tijdens zijn eerste officiële optreden dit seizoen, een 3–0 overwinning op Mallorca, scoorde hij als invaller voor Iker Muniain.
Op 8 maart 2011 werd de middenvelder op huurbasis gestald bij Huesca. Na zijn terugkeer werd Pérez onder de nieuwe coach Marcelo Bielsa een vaste waarde en hij speelde in veertig wedstrijden in alle competities (mede door het vertrek van Orbaiz, die op huurbasis verkaste naar Olympiakos). De eerste helft van het seizoen 2013/14 speelde Pérez op huurbasis bij Mallorca. Op 31 januari 2014 keerde hij terug, omdat hij op Mallorca veel last had van stress.
In de zomer van 2014 verkaste Pérez naar Numancia. Vier jaar later vertrok de Spanjaard transfervrij naar Osasuna, waar hij zijn handtekening zette onder een verbintenis voor de duur van vier seizoenen. In de zomer van 2022 besloot Pérez op vierendertigjarige leeftijd een punt achter zijn actieve loopbaan te zetten, om assistent-trainer van Rayo Vallecano te worden.

## Trainerscarrière

Pérez begon zijn trainersloopbaan als assistent van zijn voormalige teamgenoot van Athletic Club Andoni Iraola bij Rayo Vallecano. Toen Iraola in 2023 naar Bournemouth vertrok, was het de bedoeling dat Pérez mee zou gaan. Dit lukte echter niet vanwege problemen met zijn werkvergunning. Nadat de nieuwe hoofdtrainer van Rayo, Francisco, in februari 2024 werd ontslagen, werd Pérez aangesteld als zijn opvolger.

## Erelijst

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Osasuna |
| Segunda División | 1 | 2018/19 |
# Erythmelus angelovi

Erythmelus angelovi is een vliesvleugelig insect uit de familie Mymaridae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Donev.
# Lijst van Tanzaniaanse hoofdwegen

De hoofdwegen in Tanzania (Engels: Trunk Roads) vormen een netwerk dat regionale steden in het Afrikaanse land met elkaar en met belangrijke plaatsen in het buitenland verbindt. Het netwerk was in 2010 12.786 kilometer lang. Hiervan was 5.478 kilometer (43 procent) verhard.
| Nummer | Route | Lengte |
| T1 | Dar es Salaam - Morogoro - Iringa - Mbeya - Tunduma - Zambia | 930 km |
| T2 | Chalinze - Moshi - Arusha - Namanga - Kenia | 650 km |
| T3 | Morogoro - Dodoma - Singida - Nzega - Nyakasanza - Rusomo - Rwanda | 1100 km |
| T4 | Oeganda - Mutukula - Bukoba - Biharamulo - Mwanza - Sirari - Kenia | 820 km |
| T5 | Arusha - Dodoma - Iringa | 700 km |
| T6 | Makambako - Songea - Masasi - Mingoyo - Mtwara | 860 km |
| T7 | Dar es Salaam - Lindi - Mingoyo | 480 km |
| T8 | Mwanza - Shinyanga - Nzega - Tabora - Rungwa - Mbeya | 890 km |
| T9 | Biharamulo - Kanyani - Sumbawanga - Tunduma - Zambia | 950 km |
| T10 | Uyole - Kasumulu - Malawi | 90 km |
| T11 | Nyakasanza - Kobero - Burundi | 50 km |
| T12 | Songea - Mbamba Bay | 180 km |
| T13 | Segera - Tanga - Horo horo - Kenia | 150 km |
| T14 | Singida - Babati | 180 km |
| T15 | Himo - Taveta - Kenia | 20 km |
| T16 | Mikumi - Kidatu - Ifakara - Mahenge | 260 km |
| T17 | Makuyuni - Karatu // Makutano - Musoma | 440 km |
| T18 | Manyoni - Itigi | 520 km |
| T19 | Kanyani - Kigoma - Manyovu - Burundi | 140 km |
| T20 | Sumbawanga - Mtai - Kasesya - Zambia | 100 km |
| T21 | Himo - Tarakea - Kenia | 50 km |
| T22 | Rungwa - Itigi - Mkiwa | 200 km |
| T23 | Mpanda - Ipole | 280 km |
* (en) Roads Fund Board, Tanzania
* (en) Kaart van het Trunk Road Network. Ministry of Infrastructure Development, Tanzania. Geraadpleegd op 9 november 2012.
* Tanzania op de Wegenwiki
# Telluurdibromide

Telluurdibromide is een anorganische verbinding van telluur en broom, met als brutoformule TeBr$_2$. De stof komt voor als groenbruine hygroscopische kristallen.

## Synthese

Telluurdibromide kan bereid worden door het vrije element telluur te laten reageren met een stoichiometrische hoeveelheid dibroom:
    $\mathrm {Te\ +\ Br_{2}\longrightarrow \ TeBr_{2}}$
# Ophelosia viridithorax

Ophelosia viridithorax is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Girault.
# Paviljoen (muziek)

Het paviljoen (Engels: bell; Frans: pavillon) is een deel van sommige conisch gebouwde blaasinstrumenten, dat zich bevindt tussen de buis tot aan het einde van de beker.
Het paviljoen dijt doorgaans veel meer uit dan de conische buis zelf en vormt een soort klanktrechter. Het paviljoen heeft als doel de klank die uit het blassinstrument komt diffuus te verspreiden of te richten op de toehoorders. Doorgaans treft men geen boor- of klankgaten of kleppen meer aan op het paviljoen. Door bijvoorbeeld een mute of hand in het paviljoen te houden kan de klankkleur en toonhoogte iets beïnvloed worden.
De term 'paviljoen' ziet men ook terugkomen in een andere benaming voor de oboe d'amore: pavillon d'amour.
# Ořechov (okres Jihlava)

Ořechov (Duits: Worschechow) is een Tsjechische gemeente in de regio Vysočina, en maakt deel uit van het district Jihlava. Ořechov telt 72 inwoners.
Arnolec · Batelov · Bílý Kámen · Bítovčice · Bohuslavice · Borovná · Boršov · Brtnice · Brtnička · Brzkov · Cejle · Cerekvička-Rosice · Černíč · Čížov · Dlouhá Brtnice · Dobronín · Dobroutov · Dolní Cerekev · Dolní Vilímeč · Doupě · Dudín · Dušejov · Dvorce · Dyjice · Hladov · Hodice · Hojkov · Horní Dubenky · Horní Myslová · Hostětice · Hrutov · Hubenov · Hybrálec · Jamné · Jersín · Jezdovice · Ježená · Jihlava · Jihlávka · Jindřichovice · Kalhov · Kaliště · Kamenice · Kamenná · Klatovec · Kněžice · Knínice · Kostelec · Kostelní Myslová · Kozlov · Krahulčí · Krasonice · Lhotka · Luka nad Jihlavou · Malý Beranov · Markvartice · Měšín · Milíčov · Mirošov · Mrákotín · Mysletice · Mysliboř · Nadějov · Nevcehle · Nová Říše · Olšany · Olší · Opatov · Ořechov · Otín · Panenská Rozsíčka · Panské Dubenky · Pavlov · Plandry · Polná · Puklice · Radkov · Rančířov · Rantířov · Rohozná · Rozseč · Růžená · Rybné · Řásná · Řídelov · Sedlatice · Sedlejov · Smrčná · Stáj · Stará Říše · Stonařov · Strachoňovice · Střítež · Suchá · Svojkovice · Šimanov · Švábov · Telč · Třešť · Třeštice · Urbanov · Ústí · Vanov · Vanůvek · Vápovice · Velký Beranov · Větrný Jeníkov · Věžnice · Věžnička · Vílanec · Volevčice · Vyskytná nad Jihlavou · Vysoké Studnice · Vystrčenovice · Záborná · Zadní Vydří · Zbilidy · Zbinohy · Zdeňkov · Zhoř · Zvolenovice · Žatec · Ždírec
# Irving Rapper

Irving Rapper (Londen, 16 januari 1898 – Los Angeles, 20 december 1999) was een in Groot-Brittannië geboren Amerikaans regisseur.

## Levensloop en carrière

In 1941 startte Rapper zijn filmcarrière. Shining Victory met James Stephenson en Geraldine Fitzgerald was zijn eerste film die hij regisseerde. Hij maakte veel films met Bette Davis, onder meer Now, Voyager (1942), The Corn is Green (1945) en Deception (1946). Zijn laatste film was Born Again uit 1978 met Dean Jones en Anne Francis.
Rapper overleed eind 1999 op 101-jarige leeftijd.
* Biblioteca Nacional de España: XX1092376
* Bibliothèque nationale de France: cb13942590m (data)
* Gemeinsame Normdatei: 121153967
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5922 8000
* Library of Congress Control Number: no90016825
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0168013
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007342196105171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 125099185
* SNAC: w6x64dg1
* Système universitaire de documentation: 147117925
* Union List of Artist Names: 500473880
* Virtual International Authority File: 14963214
* WorldCat (via VIAF): 14963214
# Escurquela

Escurquela is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Sernancelhe en telt 151 inwoners (2001).
# Lijst van burgemeesters van Cromvoirt

Dit is een lijst van burgemeesters van de voormalige Nederlandse gemeente Cromvoirt tot die gemeente in 1933 opging in de gemeente Vught.
| Ambtsperiode | Naam burgemeester | Bijzonderheden |
| 1816 - 1820 | E. van der Goor | schout |
| 1821 - 1827 | A. de Bever | tot 1825 schout |
| 1828 - 1837 | L. de Bever | |
| 1837 - 1878 | A. de Kort | |
| 1878 - 1916 | J.M. de Ruyter | |
| 1916 - 1932 | A.F. van Rijswijk | tevens burgemeester van Helvoirt |
# Leandro Damião

Leandro Damião da Silva dos Santos (Jardim Alegre, 22 juli 1989) - alias Leandro Damião - is een Braziliaans voetballer die bij voorkeur als aanvaller speelt. Hij verruilde Internacional in januari 2019 transfervrij voor Kawasaki Frontale.

## Biografie

Leandro Damião debuteerde in 2010 als profvoetballer in het shirt van Internacional. Op 27 maart 2011 maakte hij zijn debuut voor de nationale ploeg in een vriendschappelijke interland tegen Schotland.

## Erelijst
### Internacional

* CONMEBOL Libertadores: 2010
* CONMEBOL Recopa: 2011
* Campeonato Gaúcho: 2011, 2012, 2013

### Flamengo

* Campeonato Carioca: 2017

### Kawasaki Frontale

* J1 League: 2020
* Emperor's Cup: 2020
* J.League Cup: 2019
* Fuji Xerox Super Cup: 2019, 2021
Individueel
* Topscorer Olympische Zomerspelen: 2012
* Topscorer Campeonato Gaúcho: 2011, 2012
* Topscorer Campeonato Mineiro: 2015
* Leandro Damião op National Football Teams
* ↑ , Catenaccio.nl; Nieuwe parel verschijnt aan Braziliaanse horizon
1 Gabriel · 2 Rafael · 3 Thiago Silva · 4 Juan Jesus · 5 Sandro Raniere · 6 Marcelo · 7 Lucas Moura · 8 Rômulo · 9 Leandro Damião · 10 Oscar · 11 Neymar · 12 Hulk · 13 Bruno Uvini · 14 Danilo · 15 Alex Sandro · 16 Ganso · 17 Alexandre Pato · 18 Neto · Coach: Menezes
# Telluur-130

Telluur-130 of $^{130}$Te is een zeer langlevende radioactieve isotoop van telluur. Net als telluur-128 komt het in aanzienlijke hoeveelheden voor op Aarde: de abundantie bedraagt 34,08%.

## Radioactief verval

Telluur-130 vervalt door dubbel β$^−$-verval tot de stabiele isotoop xenon-130:
    ${\ce {{^{130}_{52}Te}->{^{130}_{53}I}+{e^{-}}+{\bar {\nu }}_{e}}}$
    ${\ce {{^{130}_{53}I}->{^{130}_{54}Xe}+{e^{-}}+{\bar {\nu }}_{e}}}$
De halveringstijd bedraagt 790 triljoen jaar. Daarom wordt deze isotoop vaak als stabiel beschouwd.
Telluur-130 wordt gebruikt voor productie van radioactief jodium door beschieting met neutronen, waarna het gevormde telluur-131 vervalt naar jodium-131
    ${\ce {^{130}_{52}Te + n -> ^{131}_{52}Te}}$
    ${\ce {{^{131}_{52}Te}->{^{131}_{53}I}+{e^{-}}+{\bar {\nu }}_{e}}}$
* (en) Wolfram Alpha
* (en) Periodic table
$^{105}$Te · $^{106}$Te · $^{107}$Te · $^{108}$Te · $^{109}$Te · $^{110}$Te · $^{111}$Te · $^{112}$Te · $^{113}$Te · $^{114}$Te · $^{115}$Te · $^{115m1}$Te · $^{115m2}$Te · $^{116}$Te · $^{117}$Te · $^{117m}$Te · $^{118}$Te · $^{119}$Te · $^{119m}$Te · $^{120}$Te · $^{121}$Te · $^{121m}$Te · $^{122}$Te · $^{123}$Te · $^{123m}$Te · $^{124}$Te · $^{125}$Te · $^{125m}$Te · $^{126}$Te · $^{127}$Te · $^{127m}$Te · $^{128}$Te · $^{128m}$Te · $^{129}$Te · $^{129m}$Te · $^{130}$Te · $^{130m1}$Te · $^{130m2}$Te · $^{130m3}$Te · $^{131}$Te · $^{131m}$Te · $^{132}$Te · $^{133}$Te · $^{133m}$Te · $^{134}$Te · $^{134m}$Te · $^{135}$Te · $^{135m}$Te · $^{136}$Te · $^{137}$Te · $^{138}$Te · $^{139}$Te · $^{140}$Te · $^{141}$Te · $^{142}$Te · $^{143}$Te
# Orectochilus cameroni

Orectochilus cameroni is een keversoort uit de familie van schrijvertjes (Gyrinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Ochs.
# Aporobopyrus dollfusi

Aporobopyrus dollfusi is een pissebed uit de familie Bopyridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Bourdon.
# Paviljoen (bouwwerk)

Een paviljoen (van het Franse pavillon) is in de architectuur en stedenbouwkunde een losstaand, autonoom bouwwerk of bijgebouw. Oorspronkelijk duidt de term paviljoen op een bouwwerk voor ontspanning of vermaak, maar de term is in het Nederlands uitgebreid naar uiteenlopende ruimtes die gekenmerkt worden door een eigenheid in vorm, functie en gebruik. Paviljoens worden gebruikt voor bijeenkomsten, tentoonstellingen, informatieverstrekking, horecavoorzieningen et cetera. Bij grote exposities, zoals wereldtentoonstellingen, worden de ruimtes van de exposanten veelal aangeduid als landenpaviljoens en bedrijfspaviljoens. Ook een inpandige, afgescheiden ruimte kan als paviljoen aangeduid worden.
Paviljoens kunnen zeer in grootte verschillen. Zo is het Banqueting House in Londen oorspronkelijk een paviljoen in het paleizencomplex van Whitehall en is het Royal Pavilion in Brighton eigenlijk een enorm buitenpaleis. Met kleine bouwwerken zoals prieeltjes, theehuisjes muziekkoepels en veel jachthuizen hebben ze gemeen, dat ze voor ontspanning en vermaak gebouwd werden.
Het paviljoen is een nationaal symbool van Thailand.
* Sociëteitspaviljoen van Musis Sacrum in Leiden (gesloopt)
* Het Royal Pavilion in Brighton
* Pools paviljoen op de Wereldtentoonstelling van 1925 in Parijs. Art deco voorbeeld.
* Nederlands paviljoen op de Wereldtentoonstelling van 1937 in Parijs
* Modernistisch paviljoen "Bar Babette" in Oost-Berlijn (jaren 60) met zichtbare glazen vliesgevel
* Nederlands paviljoen op de Expo 2000 in Hannover
* Expositiepaviljoen, gebouwd in Noorwegen en naar Chicago verscheept voor de Colombiaanse expositie van 1893; nu geplaatst in Blue Mounds
* Opblaasbaar paviljoen bij het evenement Appen musiziert 2015 in Appen
* Opgezette dieren in een Russisch jachthuis in de oblast Novgorod
* Spiegelpaviljoen in Isfahan in 1840, met zichtas op het Haftdat-paleis. De toevoeging spiegel verwijst naar weerspiegeling in de vijver, die hier niet te zien is
# Ivica Barbarić

Ivica Barbarić (Metković, 23 februari 1962) is een Kroatisch voormalig voetballer die als middenvelder speelde.

## Clubcarrière

Barbarić begon zijn carrière in 1982 bij FK Velež. Barbarić veroverde er in 1986 de Joegoslavische voetbalbeker. In 7 jaar speelde hij er 152 competitiewedstrijden. Hij tekende in 1989 bij Real Burgos CF. Barbarić speelde voor Racing Santander, CD Badajoz en UD Almería. Barbarić beëindigde zijn spelersloopbaan in 1996.

## Interlandcarrière

Barbarić debuteerde in 1988 in het Joegoslavisch nationaal elftal en speelde een interland. Hij nam met het Joegoslavisch voetbalelftal deel aan de Olympische Zomerspelen 1988.
* ↑ Ivica Barbarić op National Football Teams