OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Station Porz-Wahn

Station Porz-Wahn (Duits: Bahnhof Porz-Wahn) is een S-Bahnstation in het stadsdeel Wahn van de Duitse stad Keulen. Het station ligt aan de spoorlijn Keulen - Gießen.

## Treinverbindingen

| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| S 12 | S-Bahn (DB Regio NRW) | Horrem – Köln-Ehrenfeld – Köln Hbf – Porz-Wahn – Troisdorf – Siegburg/Bonn – Hennef (Sieg) – Eitorf – Au (Sieg) | Dienstregeling S12 geldig vanaf 10-12-2023 |
| S 19 | S-Bahn (DB Regio NRW) | (Aachen Hbf – ) Düren – Horrem – Köln-Ehrenfeld – Köln Hbf – Köln/Bonn Luchthaven – Porz-Wahn – Troisdorf – Siegburg/Bonn – Hennef (Sieg) – Eitorf – Au (Sieg) | Rijdt alleen twee keer per nacht tussen Aachen Hbf en Düren. Dienstregeling S19 geldig vanaf 10-12-2023 |
* (de) http://nrwbahnarchiv.bplaced.net/kln/KPW.htm
0,0: Köln Messe/Deutz · Köln Trimbornstraße · 2,4: Köln-Kalk · Köln Airport-Businesspark · 7,2: Porz-Gremberghoven · Köln Steinstraße · 9,6: Porz (Rhein) · 12,4: Porz-Wahn · 16,9: Spich · 19,7: Troisdorf · 24,3: Siegburg/Bonn · 30,8: Hennef (Sieg) · 32,7: Hennef im Siegbogen · 35,3: Blankenberg (Sieg) · 38,4: Merten (Sieg) · 43,0: Eitorf · 49,8: Herchen · 55,0: Dattenfeld (Sieg) · 58,3: Schladern (Sieg) · 60,1: Rosbach (Sieg) · 64,8: Au (Sieg) · 66,5: Opperzau · 67,3: Etzbach · 71,3: Wissen (Sieg) · 73,3: Kleehahn · 75,3: Niederhövels · 79,7: Scheuerfeld (Sieg) · 83,0: Betzdorf (Sieg) · 84,7: Grünebacherhütte · 85,7: Grünebach Ort · 86,9: Sassenroth · 88,0: Königsstollen · 90,1: Herdorf · 91,5: Struthütten · 92,9: Altenseelbach · 93,9: Neunkirchen (Siegen) · 95,4: Zeppenfeld · 96,8: Wiederstein · 98,9: Wahlbach (Siegen) · 100,9: Burbach (Siegen) · 104,7: Würgendorf Ort · 105,9: Würgendorf · 109,0: Holzhausen (Siegen) · 111,3: Niederdresselndorf · 116,3: Allendorf (Dillkreis) · 117,3: Haiger Obertor · 119,3: Haiger · 121,4: Sechshelden · 125,0: Dillenburg · 127,1: Niederscheld (Dillkreis) · 129,0: Burg (Dillkreis) · 130,8: Herborn (Dillkreis) · 135,0: Sinn · 137,1: Edingen (Wetzlar) · 139,4: Katzenfurt · 143,5: Ehringshausen (Wetzlar) · 146,0: Werdorf · 149,4: Aßlar · 153,4: Wetzlar · 160,6: Dutenhofen · 166,0: Gießen
Düren · Merzenich · Buir · Sindorf · Horrem · Frechen-Königsdorf · Köln-Weiden West · Köln-Lövenich · Köln-Müngersdorf Technologiepark · Köln-Ehrenfeld · Köln Hansaring · Köln Hbf · Köln Messe/Deutz · Köln Trimbornstr · Köln Airport Businesspark · Köln Steinstraße · Porz (Rhein) · Porz-Wahn · Spich · Troisdorf · Siegburg/Bonn · Hennef (Sieg) · Hennef im Siegbogen · Blankenberg (Sieg) · Merten (Sieg) · Eitorf · Herchen · Dattenfeld · Schladern (Sieg) · Rosbach (Sieg) · Au (Sieg)
# Station Istres

Station Istres is een spoorwegstation in de Franse gemeente Istres.
# Stenoglene preussi

Stenoglene preussi is een vlinder uit de familie Eupterotidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Aurivillius.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Station Septèmes-les-Vallons

Station Septèmes-les-Vallons is een spoorwegstation in de Franse gemeente Septèmes-les-Vallons.
# Noctitrella devexa

Noctitrella devexa is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Gorochov.
# Jo Conjaerts

Jo Conjaerts (Heerlen, 12 december 1941) is een Nederlands dirigent en muziekpedagoog.

## Levensloop

Na zijn eerste muziekopleiding speelde hij trombone en slagwerk. Vervolgens studeerde hij aan het Conservatorium Maastricht muziekonderwijs en harmonie- en fanfaredirectie.
Vele activiteiten ontplooide Conjaerts als dirigent van verschillende harmonie- en fanfareorkesten, waarmee hij tal van successen behaalde op concoursen van de FKM en de KNFM tot Nationale kampioen titels. Van 1979 tot 2013 was hij dirigent van de Koninklijke Harmonie "Echo der Kempen" te Bergeijk. In de jaren zeventig was hij ook dirigent van de Koninklijke Fanfare "Aloysiana" te Landgraaf, en in de jaren tachtig was hij onder andere dirigent van de Koninklijke Harmonie "St. Caecilia", Spekholzerheide (Kerkrade) waar hij zeer succesvol mee was, getuige het feit dat onder zijn leiding het korps binnen zes jaar vanuit de afdeling Uitmuntendheid naar de Superieure promoveerde en én passant ook nog een landskampioenschap haalde. Ook het Cercle Musical Kelmis in België werd door hem gedirigeerd.
Hij is een veelgevraagd jurylid van de landelijke federaties en bij het Wereld Muziek Concours te Kerkrade in 1978, 1981, 1985 en 1993 alsook in het buitenland, België, Italië, Frankrijk, Duitsland, Luxemburg, Oostenrijk, Tsjechië en Portugal. Verder is hij medeorganisator, artistiek directeur van de Internationale Musiktage Vöcklabruck – Mid Europe.
Sinds 1980 is hij docent en later professor voor HaFa-directie aan het Conservatorium Maastricht.

## Composities
### Werken voor slagwerkensemble

* The jolly sticks

## Publicaties

* Jo Conjaerts: Takteeroefeningen voor de aankomende dirigent – Taktierübungen für den künftigen Dirigenten

## Externe link

* Biografie op de internetpagina van de Koninklijke Harmonie "Echo der Kempen" Bergeijk
* ↑ Dirigent Jo Conjaerts zwaait af bij Hermenieke van Bergeijk op de internetpagina van ED.nl
# P.L.F. Blussé

P.L.F. Blussé kan verwijzen naar:
* Pierre Louis François Blussé
* Mr. P.L.F. Blussé (schip, 1909)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van P.L.F. Blussé en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Semidalis anchoroides

Semidalis anchoroides is een insect uit de familie van de dwerggaasvliegen (Coniopterygidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
De wetenschappelijke naam Semidalis anchoroides is voor het eerst geldig gepubliceerd door Z.-q. Liu & C.-k. Yang in 1993.
# Omphalophana durnalayana

Omphalophana durnalayana is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Osthelder.
# Most-Híd

Most-Híd is een politieke partij van Hongaren en Slowaken in Slowakije. De naam van de partij betekent Brug (Most in het Slowaaks en Híd in het Hongaars).
De partij staat onder leiding van de Hongaar Béla Bugár en haalde bij de parlementsverkiezingen van 2010 8,12% van de stemmen voor het Slowaaks parlement. In totaal had de partij 14 zetels in het parlement. Hiervan waren er 7 voor etnische Hongaren. In 2012 haalde de partij 6,89% van de stemmen en kreeg ze 13 zetels. Hiervan waren er vier voor de partij OKS (burgerpartij) waarmee Most-Híd een lijstverbinding sloot.
In 2014 behaalde de partij een zetel in het Europees Parlement voor de Europese Volkspartij. In 2019 ging deze zetel verloren en in 2020 verdween de partij ook uit het Slowaaks Parlement.

## Ontstaan

Most-Híd is in 2009 ontstaan uit de etnisch Hongaarse partij SMK-MKP. Dissidenten uit die partij stapten onder aanvoering van Béla Bugár in juni 2009 op om een nieuwe partij te vormen die een brug zou moeten slaan tussen de Hongaarse minderheid en de Slowaken. Volgens de dissidenten was SMK-MKP te nationalistisch.

## Fusie met de concurrent

Tijdens de Europese verkiezingen in 2019 verloor de partij haar laatste zetel, ook tijdens de Slowaakse verkiezingen van 2020 wist de partij niet meer de kiesdrempel van 5% te halen. De eveneens op de Hongaarse minderheid in Slowakije gerichte partij SMK-MKP (Partij van de Hongaarse Gemeenschap) wist ook niet in het Europees Parlement te komen. Het feit dat de Hongaarse minderheid daarmee haar stem verloor heeft geleid tot onderhandelingen. In 2021 gingen beide partijen een fusie aan. De nieuwe partij heet Szövetség-Aliancia - Magyarok. Nemzetiségek. Regiók. Of te wel: Alliantie - Hongaren. Nationaliteiten. Regio's.

## Verkiezingsresultaten

| Verkiezingen | Aantal stemmen | Aandeel stemmen | Aantal zetels | Aandeel zetels | Rol in het parlement |
| Slowaakse Parlementsverkiezingen 2010 | 205.538 | 8,12% | 14 | 9,33% | regeringspartij |
| Slowaakse Parlementsverkiezingen 2012 | 176.088 | 6,89% | 13 | 8,67% | oppositie |
| Slowaakse Parlementsverkiezingen 2016 | 169.593 | 6,5% | 11 | 7,33% | regeringspartij |
| Slowaakse Parlementsverkiezingen 2020 | 59.174 | 2,05% | 0 | 0% |
# Jo Colruyt

Jo Colruyt (1928 – Lyon, 6 oktober 1994) is de zoon van Franz Colruyt, de oprichter van het bedrijf Colruyt. Onder leiding van Jo Colruyt startte het bedrijf met de Colruyt-winkels, bekend door hun 'laagsteprijzenstrategie'.

## Carrière

Toen Jo in 1958 het bedrijf van zijn vader Franz overnam, was het bedrijf nog een groothandel in droge voeding. Het werd in die periode echter te duur om te leveren aan Boni-winkels, die te weinig bij Colruyt aankochten. Om de groothandel rendabel te houden, opende Jo Colruyt in 1964 in Halle een eerste zogenaamde Cash&Carry, kortweg 'Cash' genoemd: een zelfbedieningsformule voor zelfstandigen. De rekening werd met behulp van ponskaarten gemaakt.
Jo Colruyt koos er midden jaren 60 ook voor om in de kleinhandel te stappen en nam in Elsene de zelfbedieningszaak Verloo over: Discount Verloo. Dit vormde het begin van de laagsteprijzenpolitiek en een winkelketen. Meer en meer discounts worden in de jaren daarna geopend, maar steeds meer concurrenten gebruiken ook de discount-formule waardoor een naamsverandering zich opdringt. In 1976 kregen alle winkels de naam Colruyt.

## Minder succesvolle initiatieven

Eind jaren 70 en begin jaren 80 probeerde Colruyt te diversifiëren, maar de verhuur van motorhomes, Finse houten huizen, mobiele frietkramen en zelfbedieningsrestaurants bleken niet succesvol en werden later stopgezet.

## Ommekeer na crisissituatie

Midden jaren 80 was het bedrijf Colruyt bijna failliet. Vanaf 1988 kwam de kentering, in gang gezet door verdere automatisering, het stopzetten van verlieslatende activiteiten en het blijvend aanbieden van rode prijzen op een 300-tal producten. Zo wordt in 1987 ook de ponskaart vervangen door prijsetiketten en 'full scanning' aan de kassa. De barcodelezer laat toe om bevoorrading, stockbeheer en bestellingen te automatiseren.
Na 35 jaar aan het hoofd van de firma overleed Jo Colruyt onverwacht aan een hartaanval in 1994. Zijn zoon Jef Colruyt nam de leiding van het bedrijf over.

## Persoonlijk

Jo Colruyt stond bekend als een eenvoudige en hardwerkende man, die meer belang hechtte aan gezond boerenverstand dan aan dure managementwoorden.
Hij had een heel eigen visie op de organisatie van zijn bedrijf. Hij voerde onder meer een horizontale bedrijfsstructuur in met zo weinig mogelijk chefs, had aandacht voor werknemersparticipatie en vond opleiding voor zijn personeel belangrijk.
Jo Colruyt werd in 1992, door het weekblad Trends verkozen tot Manager van het Jaar.
* ↑ Daan Killemaes, Veilige haven Colruyt. Moneytalk.be (27 juni 2012). Geraadpleegd op 9 oktober 2013.
* ↑ http://www.tijd.be/algemeen/algemeen/Jo_Colruyt_overlijdt_aan_gevolgen_hartaanval.5153678-534.art. Gearchiveerd op 2 oktober 2013.
* ↑ http://www.tijd.be/algemeen/algemeen/Jo_Colruyt_eenvoud_hard_werken_en_direkte_kommunikatie.5153708-534.art. Gearchiveerd op 3 maart 2016.
* ↑ Vacature Magazine - Actua: Word aandeelhouder bij je eigen werkgever. Gearchiveerd op 4 oktober 2013.
* ↑ https://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DST24121999_051
* ↑ https://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DST09012003_101
# Jo Cornu

Jozef (Jo) Cornu (Kemzeke, 15 november 1944) is een Belgisch bedrijfsleider en bestuurder. Hij was CEO van beeldverwerkingsgroep Agfa-Gevaert en topman van de NMBS.

## Levensloop
### Opleiding

Jo Cornu studeerde aan de Katholieke Universiteit Leuven af als burgerlijk ingenieur elektrotechniek en werktuigkunde, om vervolgens een doctoraat elektronica te behalen aan de Carleton University in het Canadese Ottawa.

### Carrière

Van 1982 en 1984 was hij CEO van Mietec, een microchipspecialist uit Oudenaarde, en vervolgens tot 1987 general manager van Bell Telephone. Van 1988 tot 1995 was hij lid van het directiecomité van Alcatel en van 1995 tot 1999 operationeel directeur van Alcatel Telecom. Vervolgens werd hij adviseur van de voorzitter van de raad van bestuur van Alcatel.
In 2002 maakte Cornu zijn intrede in de raad van bestuur van beeldverwerkingsgroep Agfa-Gevaert. In november 2007 werd hij er CEO in opvolging van Ludo Verhoeven. Van november 2007 en mei 2010 was hij er CEO. In april 2010 volgde Christian Reinaudo hem in deze functie op. Vervolgens werd hij voorzitter van de raad van bestuur van energiebedrijf Electrawinds, een functie die hij tot november 2013 uitoefende en neerlegde wanneer hij gedelegeerd bestuurder van de NMBS werd. Verder bekleedde hij bestuursmandaten bij Barco, Belgacom en KBC. Ook had hij in 1999 René De Feyter opgevolgd als voorzitter van de raad van bestuur van Uitgeversbedrijf Tijd.
Daarnaast is Jo Cornu ook buiten het bedrijfsleven actief. Tussen 2005 en 2007 was hij voorzitter van ISTAG (Information Society Technologies Advisory Group) van de Europese Commissie, en van maart 2007 tot januari 2008 was hij voorzitter van Medea+, de Eureka-cluster voor micro-elektronica-onderzoek in Europa.
In 1982 werd Cornu schepen voor de lokale lijst Gemeentebelangen in Stekene.

### NMBS

In september 2013 werd Jozef Cornu door vicepremier Johan Vande Lanotte en de regering aangeduid om topman van de NMBS te worden, in de plaats van Frank Van Massenhove, die vanwege gezondheidsproblemen afhaakte alvorens het mandaat te hebben opgenomen. Hij volgde daarbij Marc Descheemaecker op, die zo'n 8 jaar aan het hoofd stond van de NMBS. Cornu stapte na zijn aanstelling op als voorzitter van Electrawinds, dat enkele dagen later in vereffening ging. Zijn mandaat als NMBS-bestuurder startte in november 2013 en eindigde begin maart 2017, nadat hij reeds einde 2014 informeel had aangegeven te willen stoppen.
Op 28 april 2016 had de toen 71-jarige Jo Cornu ook formeel te kennen gegeven zijn mandaat van 6 jaar voortijdig te willen afgeven. In december 2016 stelde de regering Sophie Dutordoir aan als opvolgster. Ze heeft Cornu op 7 maart 2017 afgelost.
# Jo Crab

Jo Crab (Dartford, 25 augustus 1918 - Oostende, 18 december 1981) was een Vlaamse actrice.
Ze is vooral bekend van haar rol als Madame Arabelle, de koffiedame die op haar strepen staat uit De Collega's.
Crab was getrouwd met Marc Decorte, en overleed iets meer dan een maand na hem in Oostende bij haar oudste dochter. Crab en Decorte hadden samen drie dochters, waaronder de actrice Marlene Edeling en drie zonen, waaronder de acteur en theaterregisseur Jan Decorte en zanger/muzikant Bert Decorte.

## Acteercarrière

* In de schaduw van twijfel (1960)
* Tijl Uilenspiegel (1961) - Emma
* De geschiedenis van de show, periode 1910-1920 (1964)
* Uit een andere wereld (1964)
* Voorbij de kim (1965)
* Jeroom en Benzamien (1966) - Amelie
* De Erfenis (1967) - Moeder Condon
* Wij, Heren van Zichem (1969) - Angelien van de koster
* De Fysici (1970) - Martha Boll
* Zomernachtsdroom (1970) - Brenda Bolton
* Als Frank terugkomt (1970) - Katie
* Poker (1970) - Frau
* Het einde van het begin (1972) -Lizzie Berrill
* Even bewesten Ouessant (1972) - Louise
* Siska Van Roosemaal (1973) - Adela
* De Routiers (1973) - Vrouw van Fik
* Merijntje Gijzens Jeugd (1974) - Adriana Flooren
* Verbrande Brug (1975) - Mady
* Zonder onderschriften (1976) - Liesbeth
* Tussen wal en schip (1977)
* Wierook en tranen (1977) - Boerin
* De Collega's (1978-1980) - Arabelle Lucas
* De kerselaar (1978) - Bertha
* Filumena (1979) - Rosalia Solimene

## Externe link

* (en) Jo Crab in de Internet Movie Database
# Johanna Gapany

Johanna Gapany (Riaz, 25 juli 1988) is een Zwitserse politica voor de Vrijzinnig-Democratische Partij.De Liberalen (FDP/PLR) uit het kanton Fribourg. Zij zetelt sinds 2019 in de Kantonsraad en was bij haar verkiezing de jongste senator ooit van Zwitserland.

## Biografie
### Opleiding

Johanna Gapany studeerde aan de Haute école de gestion de Fribourg in Fribourg.

### Lokale en kantonnale politiek

Ze zette haar eerste stappen in de politiek in het kader van het protest tegen de fusie tussen de gemeentes La Tour-de-Trême en Bulle, die per 1 januari 2006 toch doorgang vond. In 2007 werd zij lid van de kantonnale jongerenafdeling van de radicaal-liberalen, waarvan zij drie jaar later ook voorzitster zou worden. In 2012 werd zij verkozen als gemeenteraadslid van Bulle en werd zij vicevoorzitster van de jongerenafdeling van de Vrijzinnig-Democratische Partij (FDP/PLR), wat ze zou blijven tot in 2016.
In 2016 werd zij verkozen in het stadsbestuur van Bulle en werd er bevoegd voor sport en publieke ruimtes. In datzelfde jaar werd zij gekozen in de Grote Raad van Fribourg, het kantonnaal parlement.

### Federale politiek

Bij de parlementsverkiezingen van 2019 stelde Gapany zich kandidaat voor een zetel in de Kantonsraad en werd zij een uitdager van de zittende senatoren Christian Levrat (SP/PS) en Beat Vonlanthen (CVP/PDC). Nadat zij in de eerste ronde met 19.534 stemmen op de derde plaats strandde, geraakte ze na het terugtrekken van de kandidaat van de SVP/UDC in de tweede ronde op 10 november 2019 alsnog verkozen met 31.129 stemmen. Gapany geraakte na Levrat als tweede senator verkozen met 138 stemmen meer dan Vonlanthen. Hiermee werd ze de eerste vrouwelijke senator van haar kanton Fribourg en de jongste senator ooit van Zwitserland. Bij de verkiezingen van 2019 behaalde Gapany's partij FDP/PLR 12 zetels, waarvan zij evenwel de enige vrouw is.
# Johanna Enlists

Johanna Enlists is een stomme film uit 1918 onder regie van William Desmond Taylor. De film is gebaseerd op het verhaal The Mobilizing of Johanna van Rupert Hughes. Mary Pickford, die de titelrol speelde, heeft ooit bekendgemaakt dit een slechte film te hebben gevonden.

## Verhaal

Johanna heeft tot nu toe haar leven doorgebracht met het opvoeden van haar jongere broers en zussen en het helpen van het onderhouden van de boerderij van haar vader. Ze heeft maar een kleine persoonlijke leven en heeft nooit een vriendje gehad. Haar leven verandert wanneer een groep jonge soldaten op het land van haar vader komen kamperen. Johanna krijgt er al snel een groep aanbidders bij.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Mary Pickford | Johanna Renssaller |
| Fred Huntley | Vader Renssaller |
| Monte Blue | Pvt. Vibbard |
| Douglas MacLean | Capt. Archie van Renssaller |
| Emory Johnson | Lt. Frank Le Roy |
| John Steppling | Maj. Wappington |
| Wallace Beery | Col. Fanner |
| Anne Schaefer | Moeder Renssaller |
| Wesley Barry | Broer van Johanna |
| June Prentis | Zus van Johanna |
| Jean Prentis | Zus van Johanna |
* ↑ Moviemeter Speelduur. Gearchiveerd op 16 januari 2021.
* ↑ NY Times Summary
# Jevgeni Lovtsjev

Jevgeni Lovtsjev kan verwijzen naar:
* Jevgeni Lovtsjev (1949), Sovjet-voetballer, geboren in 1949
* Jevgeni Lovtsjev (1975), Kazachs voetballer, geboren in 1975, zoon van de in 1949 geboren voetballer
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jevgeni Lovtsjev en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Joe Smith

Joe Smith kan verwijzen naar:
* Joe Smith (American footballspeler) - (1873-1923), een Amerikaanse American footballspeler
* Joe Smith (voetballer, 1886) - (1886-?), een Britse voetballer
* Joe Smith (halfback voetballer, 1889) - (1889-1916), een Britse voetballer
* Joe Smith (voetballer, 1889) - (1889-1971), een Britse voetballer en trainer van o.a. Reading FC en Blackpool
* Joe Smith (voetballer, 1890) - (1890-1956), een Britse voetballer
* Joe Smith (honkballer, 1893) - (1893-1974), een Amerikaanse honkballer
* Joe Smith (komiek) - (1894-1981), een Amerikaanse komiek
* Joe Smith (jazzmuzikant) - (1902-1937), een Amerikaanse jazzmuzikant
* Joe Smith (voetballer, 1908) - (1908-1983), een Engelse voetballer (1908-1993)
* Joe Smith (rugbyspeler) - (1912), een Zuid-Afrikaanse rugbyspeler
* Joe Smith (hardloper) - (1917-1993), een Amerikaanse marathonloper
* Joe Smith (zwemmer) - (1933), een Britse zwemmer
* Joe Smith (drummer) - (1953), een Duitse drummer
* Joe Smith (voetballer, 1953) - (1953), een Britse voetballer
* Joe Smith (politicus) - (1973), een Amerikaanse politicus uit Missouri
* Joe Smith (basketballer) - (1975), een Amerikaanse basketballer
* Joe Smith (honkballer) - (1984), een Amerikaanse honkballer (o.a. Houston Astros)
* Joe Smith (bokser) - (1989), een Amerikaanse bokser
* Joe Smith (dragracer), een Amerikaanse dragracer en motorsprinter
* Joe Smith (gridiron football) - (1997), een Amerikaanse gridiron footballer
* Joe Smith (beeldhouwer), een Amerikaanse beeldhouwer
* Joe Smith (acteur) - (1884-1981), een Amerikaanse acteur
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Joe Smith en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jan Gerrit de Zeeuw

Jan de Zeeuw of Jan Gerrit de Zeeuw kan verwijzen naar:
* Jan Gerrit de Zeeuw (1865-1931), burgemeester van Ridderkerk
* Jan Gerrit de Zeeuw (1897-1970), burgemeester van Numansdorp en Klaaswaal
* Jan de Zeeuw (1921-2008), burgemeester van o.a. Ouderkerk aan den IJssel
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jan Gerrit de Zeeuw en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jan Gerhardus Ottema

Jan Gerhardus Ottema (Doetinchem, 1 december 1804 - Leeuwarden, 19 maart 1879) was een Nederlandse classicus. Hij was leraar in de klassieke talen en conrector aan het Stedelijk Gymnasium in Leeuwarden.
Ottema had een romantische belangstelling voor het Friese verleden. Hij was ijverig lid van het Fries Genootschap. Hij schreef onder andere over Simon Stijl en gaf kronieken uit.
Ottema is vooral bekend vanwege zijn pleidooi voor de echtheid van het Oera Linda-boek. In 1872 gaf hij een transcriptie van het Oera Linda-boek uit met een inleiding en vertaling in het Nederlands; in 1876 verscheen een verbeterde druk.
Direct na verschijnen van Ottema’s editie van het Oera Linda-boek verschenen er diverse publicaties waarin de echtheid van het werk werd bestreden. De controverse deed uiteraard geen goed aan Ottema’s reputatie als kenner van het Friese erfgoed, en Ottema stierf niet lang na de affaire aan longontsteking.