OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Suinin

Keizer Suinin (垂仁天皇, Suinin-tennō) was de elfde keizer van Japan, volgens de traditionele opvolgvolgorde.
Er kunnen geen concrete data over zijn leven worden gegeven en hij wordt door historici eerder gezien als legende. Dit betekent echter niet dat hij nooit heeft bestaan, maar dat er niet genoeg bewijzen voor zijn. De Japanners erkennen hem echter wel als een historische figuur.
Nihonshoki vertelt over een worstelwedstrijd van Nomi no Sukune en Taima no Kehaya tijdens zijn heerschappij, het zou de origine zijn van het sumoworstelen.
* Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323.
* Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691.
* Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842.
* ↑ Japanse hof (Kunaicho), 垂仁天皇 (11)
* ↑ Brown, Delmer et al. (1979). Gukanshō, pp. 253-254 ; Varley, Paul. (1980). Jinnō Shōtōki, pp. 95-96; Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du japon, pp. 9-10.
$^*$ Regent Jingu staat niet op de traditionele lijst.
# Suillia villeneuvei

Suillia villeneuvei is een vliegensoort uit de familie van de afvalvliegen (Heleomyzidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Czerny.
# Strijtemmolen

De Strijtemmolen was een korenwindmolen. De molen was gelegen in Strijtem (gemeente Roosdaal). en werd ook wel Molen Van der Perre, Molen Van Cutsem of Rottendriesmolen genoemd.

## Historiek

De houten graanwindmolen stond voorheen op een andere plaats in Vlaanderen.
In 1862 werd hij door Vitalis Van Cutsem overgebracht naar de Lostraat te Strijtem, ter hoogte van Lostraat 178, 70 m van de straat af, grenzend aan het wandelpad de Molenweg. De familie Van Cutsem-Steppe richtte hem op, op de gronden van de familie De Failly.
De molenaar Vitalis Van Cutsem was ook molenaar in Sterrebeek en hij verhuurde de molen in 1868 aan de heer De Gieter.
Tot 1908 bleef de molen in handen van de familie Van Cutsem. Bomen verhinderden echter dat er goed kon gemalen worden. Zo kon de molen slechts 55 dagen per jaar actief zijn, hetgeen weinig rendabel was. In 1910 liet de schoonzoon, Pieter-Jan Van der Perre, de molen slopen. Hij maalde verder met een mechanische gasmolen, die hij in de schuren van het molenaarshuis, had laten bouwen.
In 1946 werkte de molen op elektriciteit en was Albert Van der Perre er molenaar. Hij bouwde in 1948 aan het molenaarshuis een nieuwe, modernere maalderij, die door zoon Jef Van der Perre werd bediend tot in 1992. De maalderij kreeg op de Open Monumentendag van 1995 nog bezoek van de gouverneur van Vlaams-Brabant. De mechanische molen en molenaarshuis gingen schielijk ten gronde op 7 september 2011.
Anno 2020 rest enkel nog een lege plaats waar de windmolen op ca 85 m van de Lostraat verwijderd stond.

## Ontsluiting van de molen

Dit plekje is een halte op de Molenfietsroute Roosdaal. Deze wandel-/fietsroute is een onderdeel van de Molenbox, ontwikkeld door de Erfgoedcel Pajottenland Zennevallei in 2009. In 2020 werd de geschiedenis van de molen door de gemeente Roosdaal ontsloten via een QR-code.
* ↑ Karen Van Buggenhoudt, De Strijtemmolen. Erfgoedcel Pajottenland Zennevallei (OTRS ticket: 2020072210007071). Gearchiveerd op 22 oktober 2020. Geraadpleegd op 12 augustus 2020.
* 1 2 Hubert De Bolle, Molen van Strijtem. hdbr.be. Roosdaal van A tot Z. Geraadpleegd op 12 augustus 2020.
* ↑ Luc Van Liedekerke: ‘Strijtem... nu en altijd’, 1981, p. 71
* ↑ Belgische Molendatabase | Molen van StrijtemMolen Van CutsemRottendriesmolen, Strijtem (Roosdaal). Belgische Molendatabase. Geraadpleegd op 12 augustus 2020.
* ↑ De Pajotse molenbox. Erfgoedcel Pajottenland Zennevallei (2019).
* ↑ nieuwssite, Pajotse molenbox – 8 wandel- en fietsroutes. Sint-Pieters-Leeuw nieuwssite (18 juli 2019). Geraadpleegd op 12 augustus 2020.
# Strijtem

Strijtem is een dorp in de Belgische provincie Vlaams-Brabant en een deelgemeente van Roosdaal gelegen in het Pajottenland. Strijtem was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1965.

## Geschiedenis

Onder het ancien régime was Strijtem een heerlijkheid in de meierij van Gaasbeek (in het kwartier van Brussel in het hertogdom Brabant). Na de Franse invasie werd Strijtem als gemeente bij het kanton Sint-Martens-Lennik van het Dijledepartement ingedeeld. Strijtem bleef een aparte gemeente tot het op 1 januari 1965 met Pamel en Onze-Lieve-Vrouw-Lombeek fusioneerde in de nieuwe gemeente Roosdaal.

## Bezienswaardigheden

* In het dorpscentrum staat de Sint-Martinuskerk, met zijn opmerkelijke torenspits, waarin een bol verwerkt zit. Deze kerk is een van de meest bezochte kerken uit het Pajottenland dit dankzij haar twaalf unieke brandglasramen, het Pietje de Dood op het oksaal en tot slot de stenen catechismus. De glasramen heeft de kerk te danken aan Pastoor Cuylits die ze tussen 1901 en 1903 liet aanbrengen. Sommige personen die erop afgebeeld zijn dragen de gelaatstrekken van enkele inwoners van Strijtem, die de glasramen toentertijd gesponsord hadden.
* Het Kasteel van Strijtem
* Het nabijgelegen Koetshuis is gerestaureerd en officieel geopend in 2008. Het doet dienst als gemeentelijk cultuurcentrum.
* De kapel van de Zeven Beuken is een veldkapel die even buiten het dorp ligt en die wijd en zijd bekend is. De zeven statige beuken, waarnaar de naam van de kapel verwijst, lieten het enkele jaren geleden afweten en werden al opnieuw vervangen door zeven jonge 'beukjes'. Aan elk van deze bomen hangt een klein kapelletje, deze zouden volgens de legende het kwaad afweren dat wordt aangericht door de toverheksen die, volgens de legende, onder elke boom begraven liggen.

## Natuur en landschap

Strijtem ligt in het Pajottenland op een hoogte van 38 meter (kerk). In het zuiden ligt de Tuitenberg met een hoogte van 97 meter.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen; 1976 = inwoneraantal op 31 december

## Toerisme

Door Strijtem lopen verschillende fietsroutes, zoals de Windmolenroute, de Valleitjesroute en de Boerenkrijgroute. Er zijn ook tal van wandelroutes.

## Bekende inwoners

* De dichter, leraar Engels en vertaler van internationale dichters, Ivo Van Strijtem (°1953) (pseudoniem voor Ivo Evenepoel) is afkomstig uit Strijtem.
* Vlaams dichter en vertaler Bert Decorte woonde van zijn huwelijk in 1942 tot aan zijn dood in 2009 in Strijtem.
* De Vlaamse hekelschrijver Hubert De Sy woonde in Strijtem.

## Nabijgelegen kernen

Kattem, Onze-Lieve-Vrouw-Lombeek, Ledeberg, Eizeringen, Borchtlombeek
* ↑ Oudiette, Ch. (an VII). Strytem. In Le département de la Dyle ou première partie du dictionnaire géographique et topographique des neuf départemens de la Belgique. (p. 155). Bruxelles: Armand Gaborria.
* ↑ Toerisme Roosdaal - Kerk Strijtem. www.toerismeroosdaal.be. Geraadpleegd op 12 augustus 2020.
# Sumber Harjo

Sumber Harjo kan verwijzen naar:

## Plaats in Indonesië

* Sumber Harjo (Prambanan), een plaats in het bestuurlijke gebied Sleman in de provincie Jogjakarta
* Sumber Harjo (Buay Madang Timur), een plaats in het bestuurlijke gebied Ogan Komering Ulu in de provincie Zuid-Sumatra
# Streblocera pila

Streblocera pila is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Belokobylskij in 2000.
# Streblocera opima

Streblocera opima is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Chou in 1990.
# Streblocera planispina

Streblocera planispina is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Belokobylskij & Ku in 1998.
# Streblocera parva

Streblocera parva is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door de Saeger in 1946.
# Streblocera planicornis

Streblocera planicornis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Chen & He in 2000.
# Streblocera primotina

Streblocera primotina is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Chou in 1990.
# Sulcosticta vantoli

Sulcosticta vantoli is een libellensoort uit de familie van de Platystictidae , onderorde juffers (Zygoptera).
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Villanueva & Schorr.
# Stygionympha dicksoni

Stygionympha dicksoni is een vlinder uit de onderfamilie Satyrinae van de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Norman Denbigh Riley.
# Stygionympha wichgrafi

Stygionympha wichgrafi is een vlinder uit de onderfamilie Satyrinae van de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door van Son.
# Super Mario World: Super Mario Advance 2

Super Mario World: Super Mario Advance 2 is een platformspel voor de Game Boy Advance, uitgebracht op 12 februari 2002 door Nintendo. Het spel is een remake van Super Mario World voor de SNES.

## De veranderingen

* Er is een nieuwe munt met Princess Peach erop in elk level. Deze munt verschijnt als alle Dragon Coins in elk level zijn verzameld.
* Er is een statusscherm bijgevoegd, zodat men kan zien welke verborgen levels men al heeft gehad, dit maakt het vinden naar verborgen levels minder moeilijk.
* Er is een mogelijkheid om met zowel Mario als Luigi te spelen elke keer wanneer men dat wil.
* Als herfst-Easter egg (een easter egg waardoor de wereldkaart en vijanden er anders uitzien) in de GBA-versie ontgrendeld wordt, verschijnt er een cutscene, in tegenstelling tot de SNES-versie.
* Het spel Mario Bros. zit erbij.
# Superior (Wyoming)

Superior is een plaats (town) in de Amerikaanse staat Wyoming, en valt bestuurlijk gezien onder Sweetwater County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 244. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 240, een daling van 4 (-1,6%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 2,8 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 84 km rond Superior.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Superior op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Superkids

Superkids is een Nederlands televisieprogramma dat oorspronkelijk werd uitgezonden door RTL 4, in 2019 werd het programma overgenomen door SBS6. De presentatie van het programma was in handen van Wendy van Dijk en Johnny de Mol. Zij worden bijgestaan door een vierkoppige jury.

## Format

In het programma mogen kinderen auditie doen om hun talent te laten zien, dit kan uiteenlopen van dansen tot zingen tot schaatsen etc. De kinderen woorden beoordeeld door een vierkoppige jury die hen cijfers geven. Daarnaast is er een live publiek aanwezig dat ook punten verdeelt. De kinderen met de meeste punten gaan door naar de finale waarin ze nogmaals hun act op mogen voeren. Het kind met de meeste punten wordt uitgeroepen tot 'Superkid' en wint het programma.

## Jury

* Jury
* Carlo Boszhard
* Angela Schijf
* Tijl Beckand
* Dinand Woesthoff
* Gordon
* Maan
* Wibi Soerjadi
* Juvat Westendorp

## Externe link

* Superkids - SBS6
* ↑ Tomas, Irma, Wendy van Dijk en Johnny de Mol presenteren Superkids op SBS 6. Televizier.nl (23 januari 2019). Geraadpleegd op 30 januari 2021.
# Châu Pha

Châu Pha is een xã in het district Tân Thành, een van de districten in de Vietnamese provincie Bà Rịa-Vũng Tàu.
# Susanne Klemm

Susanne Klemm (Zürich, 17 april 1965) is een beeldend kunstenaar, die actief is als sieraadontwerper, edelsmid. en sinds enige jaren ook als brillenontwerper.

## Biografie

Klemm is geboren en getogen in Zürich, waar ze van 1989 tot 1993 een opleiding volgde aan de Hochschule für Kunst und Design. In 1993 kwam ze naar Nederland, waar ze nog twee jaar de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht volgde.
In 1995 vestigde Klemm zich in Amsterdam, waar ze sindsdien woont en werkt. Klemm is een van de vaste exposanten van Galerie Ra in Amsterdam. In haar beginjaren heeft ze enige beurzen gekregen van het Fonds BKVB in 1997, 2000 en 2004. Voor het project in 2008 ontving ze van het fonds ook een stimuleringssubsidie.
In 2008 nam Klemm deel aan het Redlight Design Project (RLDA) met andere ontwerpers, waaronder Ted Noten, Gésine Hackenberg en Jantje Fleischhut. Een jaar lang had de gelegenheid haar werk te exposeren achter een voormalig prostitutieraam in het Wallengebied te Amsterdam.

## Exposities, een selectie

* 2003. Kunstuitleen Utrecht, Utrecht.
* 2004. Het Draagbaar Festival, Galerie Jos Art, Amsterdam.
* 2004. Seasons, ringen, ontworpen door Susanne Klemm, Galerie Ra, Amsterdam.
* 2007. Frozen (solo), Galerie Ra, Amsterdam.
* 2007. Sieradenparade, Stedelijk Museum Roermond.
* 2008. Collect, Victoria and Albert Museum, Londen.

## Bibliografie (selectie)

* Abellán, M. Contemporary jewelry, Limited edition. Barcelona: Monsa, 2012. ISBN 9788415223733
* Lim, Andy (red.) The compendium finale of contemporary jewellers. Keulen: Darling Publications, 2009. ISBN 9783939130956
# Susanne Gunnarsson

Susanne Gunnarsson (Örebro, 8 september 1963) is een Zweeds kanovaarster.
Gunnarsson won tijdens de Olympische Zomerspelen 1996 de gouden medaille in de K2 500m samen met Agneta Andersson. Eerder na ze ook al deel in 1984 waar ze in de K4 500m de zilveren medaille won. Vier jaar later werd ze zesde in de K4 500m, in 1992 werd ze in de K1 500m negende en in de K2 500m veroverde ze de zilveren medaille samen met Agneta Andersson. In 1996 werd ze samen met Agneta Andersson Olympisch kampioen in de K2 500m.
Gunnarsson werd een keer wereldkampioen op de sprint drie keer tweede en vijf keer derde. Ze werd daarnaast ook vier keer wereldkampioen in de marathon.

## Belangrijkste resultaten
### Olympische Zomerspelen

| Editie | Plaats | Resultaten |
| 1984 | Los Angeles | K4 500m |
| 1988 | Seoel | 6e K4 500m |
| 1992 | Barcelona | 9e K1 500m K2 500m |
| 1996 | Atlanta | K2 500m |

### Wereldkampioenschappen vlakwater

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1981 | Nottingham | 2 K2 500m 3 K4 500m |
| 1983 | Tampere | 3 K2 500m |
| 1993 | Kopenhagen | 1 K1 5000m |
| 1994 | Mexico-Stad | 2 K2 200m |
| 1995 | Duisburg | 3 K1 500m 3 K2 500m |
| 1998 | Szeged | 2 K4 200m 3 K2 1000m |

### Wereldkampioenschappen marathon

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1992 | Brisbane | 1 K1 |
| 1994 | Amsterdam | 1 K1 |
| 1996 | Vaxholm | 1 K1 |
| 1998 | Kaapstad | 1 K1 |
* (en) Profiel van Susanne Gunnarsson op olympedia.org
1960: Antonina Seredina & Maria Sjoebina · 1964: Roswitha Esser & Annemarie Zimmermann · 1968: Roswitha Esser & Annemarie Zimmermann · 1972: Jekaterina Koerysjko & Ljoedmila Pinajeva-Chvedosjoek · 1976: Nina Gopova & Galina Kreft · 1980: Martina Bischof & Carsta Genäuß · 1984: Agneta Andersson & Anna Olsson · 1988: Anke Nothnagel & Birgit Schmidt-Fischer · 1992: Ramona Portwich & Anke von Seck-Nothnagel · 1996: Agneta Andersson & Susanne Gunnarsson-Wiberg · 2000: Birgit Fischer & Katrin Wagner-Augustin · 2004: Natasa Janics & Katalin Kovács · 2008: Natasa Janics & Katalin Kovács · 2012: Tina Dietze & Franziska Weber · 2016: Danuta Kozák & Gabriella Szabó · 2020: Lisa Carrington & Caitlin Regal · 2020: Lisa Carrington & Alicia Hoskin
# Svanetisch zout

Svanetisch zout (Georgisch: სვანური მარილი, svanoeri marili) is een gekruid zout uit de Georgische bergregio Svanetië.

## Achtergond

Historisch gezien leed Svanetië aan een gebrek aan zout. Het gebied ligt diep in de bergen en was daardoor lastig te bereiken vanaf de zee. Dat verbeterde pas echt in de 20e eeuw toen er een weg werd aangelegd. Volgens de folklore reisden de Svaneten naar verschillende plaatsen om zout te halen. Om het schaarse goed spaarzamer te gebruiken kwamen de vindingrijke bewoners op het idee om het zout te mengen met verschillende kruiden die lokaal in overvloed groeien op de berghellingen.

## Ingrediënten en toepassing

Svanetisch zout bevat naast zout ook knoflook, gedroogde koriander, rode chilipeper, afrikaantjes (Imeretisch saffraan), blauwe fenegriek ('Trigonella caerulea', Georgisch: ულუმბო, oeloembo of ook wel oetscho soeneli) en het lokaal in Svanetië groeiende gitsroeli (een wild karwijzaad). Soms wordt ook gedroogde dille of venkel toegevoegd en in plaats van karwijzaad kan komijn of tijm worden gebruikt. De kruidenmix bevat geen synthetische bestanddelen.
De in het wild groeiende kruiden worden geplukt in Zemo Svanetië in de Kaukasus, dat rond de 2000 meter boven zeeniveau ligt. De kruiden en het zout worden na drogen in een vijzel vermalen en gemengd. Het kruidenzout wordt in allerlei gerechten gebruikt, van soep tot vlees-, vis-, meel- en aardappelgerechten. Ook wordt het gebruikt als vervanger voor tafelzout. Volgens de legende zou de traditionele mix de gezondheid tot op hoge leeftijd bevorderen.

## Cultureel erfgoed

Op 9 maart 2015 werd het Svanetisch zout samen met een aantal andere Svanetische culinaire en culturele uitingen op de Georgische lijst van immaterieel cultureel erfgoed geplaatst.

## Film

In 1930 verscheen de Sovjet-documentaire Salt for Svanetia van de Georgisch-Russische filmmaker Michail Kalatozov over de geïsoleerde bergregio en het zoutgebrek waar de inwoners aan leden. De stille film is een 'pseudo-documentaire' en geldt als een van de laatste grote films uit de zogeheten 'Gouden Eeuw van de Sovjet stille zwart-witcinema'. De film werd zeer bewonderd om zijn briljante fotografie, expressieve camerawerk, de dramatische montage en de krachtige en levendige etnografie. De film nam de kijker mee hoe de Sovjetmacht het woeste Georgische land aan het transformeren en moderniseren was, bijvoorbeeld door een weg te bouwen zodat de Svaneten met de Sovjetbeschaving verbonden werden.
# Surinaamse parlementsverkiezingen 1884

De Surinaamse parlementsverkiezingen in 1884 vonden plaats in maart van dat jaar.
Er konden drie leden voor de Koloniale Staten gekozen worden in verband met het periodiek aftreden van G.H. Barnet Lyon, M.S. van Praag en A. Salomons.
| Kandidaat | Stemmen in de eerste ronde | resultaat |
| G.H. Barnet Lyon | 117 | gekozen |
| J.E. Muller | 20 | x |
| M.S. van Praag | 112 | gekozen |
| A. Salomons | 102 | gekozen |
| zes andere personen met minder dan 10 stemmen |||
Bij deze verkiezingen mochten alleen mannen die aan bepaalde voorwaarden voldeden (censuskiesrecht) stemmen. Bij de eerste ronde waren er 126 geldig uitgebrachte stembiljetten waarbij een kiezer voor meer dan een kandidaat kon stemmen. Er waren drie zetels te verdelen en om in de eerste ronde gekozen te kunnen worden had een kandidaat de stem nodig van meer dan de helft van de geldig uitgebrachte stembiljetten (minstens 64 stemmen). Precies drie kandidaten voldeden aan die voorwaarde zodat er geen tweede ronde nodig was.
Met ingang van het nieuwe zittingsjaar op 13 mei 1884 (2e dinsdag van mei) had de Koloniale Staten de volgende dertien leden:
| Naam | Gepland jaar van aftreding | Bijzonderheden |
| D. Juda* | 1885 | voorzitter |
| A. Salomons | 1890 | vicevoorzitter |
| W. van Esveld* | 1885 | |
| H. Knoch* | 1885 | in juni 1884 opgevolgd door M.C. de Leeuw* |
| J.F. Saile Vanier* | 1885 | |
| J.F.A. Cateau van Rosevelt | 1886 | |
| C.J. Heylidy | 1886 | |
| C. van Lier | 1886 | |
| H. Barnett | 1888 | |
| A.J. da Costa | 1888 | |
| A.H. de Granada | 1888 | |
| G.H. Barnet Lijon | 1890 | |
| M.S. van Praag | 1890 | |
* = benoemd door de gouverneur
# Surinaamse parlementsverkiezingen 1894

De Surinaamse parlementsverkiezingen in 1894 vonden plaats in maart en april van dat jaar.
Er konden drie leden voor de Koloniale Staten gekozen worden in verband met het periodiek aftreden van A.H. de Granada, H. d'Angremond en J.E. Muller.
| Kandidaat | Stemmen in de eerste ronde | Stemmen in de tweede ronde | resultaat |
| J.E. Muller | 190 | - | gekozen |
| A.H. de Granada | 113 | - | gekozen |
| T.L. Ellis | 92 | 29 | x |
| G.J. Vanier | 80 | 176 | gekozen |
| H. d'Angremond | 60 | - | x |
| D. Coutinho | 60 | - | x |
| J.J. Heilbron | 11 | - | x |
| tientallen andere personen met minder dan 10 stemmen ||||
Bij deze verkiezingen mochten alleen mannen die aan bepaalde voorwaarden voldeden (censuskiesrecht) stemmen. Bij de eerste ronde waren er 225 geldig uitgebrachte stembiljetten waarbij een kiezer voor meer dan een kandidaat kon stemmen. Er waren drie zetels te verdelen en om in de eerste ronde gekozen te kunnen worden had een kandidaat de stem nodig van meer dan de helft van de geldig uitgebrachte stembiljetten (minstens 113 stemmen). Twee kandidaten voldeden aan die voorwaarde. Bij de 'herstemming' met de twee overgebleven kandidaten kreeg Vanier de meeste stemmen zodat hij verkozen werd tot Statenlid.
Parallel aan deze verkiezingen kon er ook gestemd worden voor een opvolger van het tussentijds opgestapte Statenlid C.H. van Meurs. Bij die verkiezingen werd T.L. Ellis gekozen.
Na deze verkiezingen had de Koloniale Staten de volgende dertien leden:
| Naam | Gepland jaar van aftreding | Bijzonderheden |
| D. Juda* | 1895 | voorzitter |
| C.J. Heylidy | 1898 | vicevoorzitter |
| I. da Costa* | 1895 | |
| A. van 't Hoogerhuys* | 1895 | |
| S.M. Swijt* | 1895 | |
| F.C. Gefken | 1896 | |
| M.S. van Praag | 1896 | |
| A. Salomons | 1896 | |
| T.L. Ellis | 1898 | |
| H. Barnett | 1898 | in 1895 opgevolgd door J.R.C. Gonggrijp |
| A.H. de Granada | 1900 | |
| J.E. Muller | 1900 | |
| G.J. Vanier | 1900 | |
* = benoemd door de gouverneur
# Surinaamse parlementsverkiezingen 1878

De Surinaamse parlementsverkiezingen in 1878 vonden plaats in maart van dat jaar.
Er konden drie leden voor de Koloniale Staten gekozen worden in verband met het periodiek aftreden van G.H. Barnet Lyon, S. van Praag en J.A. Salomons.
| Kandidaat | Stemmen in de eerste ronde | resultaat |
| G.H. Barnet Lyon | 117 | gekozen |
| C. Busken Huet | 111 | gekozen |
| J.A. Salomons | 100 | gekozen |
| S. van Praag | 15 | x |
| J. Gans | 8 | x |
| meerdere andere personen met minder dan 7 stemmen |||
Bij deze verkiezingen mochten alleen mannen die aan bepaalde voorwaarden voldeden (censuskiesrecht) stemmen. Bij de eerste ronde waren er 131 geldig uitgebrachte stembiljetten waarbij een kiezer voor meer dan een kandidaat kon stemmen. Er waren drie zetels te verdelen en om in de eerste ronde gekozen te kunnen worden had een kandidaat de volstrekte meerderheid nodig (minstens 66 stemmen). Precies drie kandidaten voldeden aan die voorwaarde zodat er geen tweede ronde nodig was.
Met ingang van het nieuwe zittingsjaar op 14 mei 1878 (2e dinsdag van mei) had de Koloniale Staten de volgende dertien leden:
| Naam | Gepland jaar van aftreding | Bijzonderheden |
| A.J. van Emden | 1880 | voorzitter |
| D. Juda* | 1879 | vicevoorzitter |
| C.D. Brakke* | 1879 | |
| J.F. Saile Vanier* | 1879 | |
| J.B. Vos* | 1879 | |
| J.F.A. Cateau van Rosevelt | 1880 | |
| C. van Lier | 1880 | |
| H. Barnett | 1882 | |
| A.J. da Costa | 1882 | |
| Ph.H. Verbeek | 1882 | |
| G.H. Barnet Lijon | 1884 | |
| C. Busken Huet | 1884 | bijna meteen opgestapt, in 1878 opgevolgd door M.S. van Praag |
| J.A. Salomons | 1884 | |
* = benoemd door de gouverneur