OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sinalda

Sinalda is een geslacht van wantsen uit de familie van de Tingidae (Netwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door William Lucas Distant in 1904.

## Soorten

Het genus bevat de volgende soorten:
* Sinalda aethiops (Distant, 1902)
* Sinalda afra (Drake & Ruhoff, 1961)
* Sinalda angustata (Drake, 1956)
* Sinalda applanata Golub & Popov, 2005
* Sinalda baltica (Drake, 1950)
* Sinalda capensis Duarte Rodrigues, 1988
* Sinalda coronata (Fieber, 1844)
* Sinalda cristata Duarte Rodrigues, 1988
* Sinalda dilatata Duarte Rodrigues, 1988
* Sinalda elegans Distant, 1904
* Sinalda haplotaxis Froeschner, 1968
* Sinalda helichrysumae Duarte Rodrigues, 1982
* Sinalda nebulosa Distant, 1904
* Sinalda reticulata Distant, 1904
* Sinalda sinuaticolle (Linnavuori, 1977)
* Sinalda sinuaticollis (Linnavuori, 1977)
* Sinalda testacea (Distant, 1902)
* Sinalda thomasi (Drake, 1956)
* ↑ Sinalda Genus Informatie ITIS. ITIS.gov. Geraadpleegd op 22 november 2023.
* ↑ Sinalda Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 22 november 2023.
* ↑ Sinalda Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Geraadpleegd op 22 november 2023.
* ↑ Sinalda Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 22 november 2023.
# Sint-Jacobus de Meerderekerk (Hunsel)

De Sint-Jacobus de Meerderekerk is de parochiekerk van Hunsel, gelegen aan de Jacobusstraat 14.

## Geschiedenis

Omstreeks 1300 werd de romaanse toren in mergelsteen gebouwd. De eigenlijke kerk werd in 1839 vervangen door een bakstenen kerk in neoclassicistische stijl, waarbij de toren behouden bleef. Van 1925-1926 werd het koor uitgebreid met zijkapellen, naar ontwerp van Joseph Cuypers. De toren werd toen ook met een geleding verhoogd.
Eind 1944 werd de toren opgeblazen. In 1951 werd deze toren herbouwd onder leiding van Joseph Franssen. In 1955 kwam de toren gereed en, naast de Sint-Jacobusklok van 1667, werd ook een Sint-Marculphusklok opgehangen, die eveneens in 1955 werd gegoten. Het mechanisch torenuurwerk is van 1736. Dit wordt niet meer als zodanig gebruikt.

## Gebouw

Van belang zijn een aantal houten heiligenbeelden uit de 15e en 16e eeuw: de heiligen Rochus, Clara, Laurentius, Augustinus, en Antonius Abt. Voorts een 17e-eeuwse Madonna en een Ambrosiusbeeld dat mogelijk uit de 18e eeuw stamt.
De kerk is geklasseerd als Rijksmonument.
* Kerken in LImburg
# Sint-Jan-de-Doperbasiliek

Een Sint-Jan-de-Doperbasiliek of Sint-Johannes de Doperbasiliek is een basiliek gewijd aan Johannes de Doper en kan verwijzen naar:
* Sint-Johannes de Doperbasiliek (St. John's) - Canada
* Sint-Jan-de-Doperbasiliek (Chaumont) - Frankrijk
* Sint-Johannes de Doperbasiliek (Oosterhout) - Nederland
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint-Jan-de-Doperbasiliek en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sint-Remigiuskerk (Slenaken)

De Sint-Remigiuskerk is een kerkgebouw in Slenaken in de Nederlands Zuid-Limburgse gemeente Gulpen-Wittem.
Rond de kerk ligt een kerkhof waar zich enkele hardstenen grafkruisen bevinden uit de 17e eeuw en enige gietijzeren kruisen uit de 19e eeuw. De kerk met het kerkhof zijn deels ommuurd en omhaagd. Ze liggen op een lage kerkheuvel die een uitloper vormt van een heuvel aan de zuidoostzijde. De kerk is aan de zuidrand van het dorp gesitueerd op een klein pleintje waar jaarlijks een mei-den wordt geplaatst. Ze ligt niet ver van het kruispunt van wegen, waar de weg door het Gulpdal van Gulpen naar Teuven de weg van Sint-Martens-Voeren naar Mechelen kruist. Op ongeveer 40 meter van de kerk staat op de hoek van de Dorpsstraat een Mariakapelletje en nog eens 100 meter verder de Sint-Rochuskapel.
De kerk is een rijksmonument en is gewijd aan de heilige Remigius van Reims.

## Geschiedenis

In de 14e eeuw werd een kapel ter ere van de H. Remigius gesticht in Slenaken.
Sinds 1575 werd de kapel door de Sepulchrijnen van Hoogcruts bediend.
Vóór 1676 maakte het dorp kerkelijk deel uit van de Belgische parochie Sint Maartensvoeren. Slenaken werd toen een zelfstandige parochie.
In 1783 kwam het huidige koor tot stand dat tegen een vermoedelijk 16e-eeuwse kapel aan gebouwd werd.
In 1793 kreeg Slenaken pas na een aantal conflicten een nieuwe kerk, conform het besluit van het Hof van Brabant, de huidige Sint-Remigiuskerk. Het ontwerp was van de Brusselse architect Wincqs. Daarbij werd in de periode 1792-1793 op de plaats van de oude kapel het huidige schip met westtoren gebouwd. Uit die tijd zijn verschillende onderdelen van het interieur van de kerk, waaronder de onderbouwen van de altaren, de communiebank, de biechtstoelen en een eiken sacristiekast.
In 1911 kreeg het gebouw de gebrandschilderde ramen. In 1941 werd op het kerkhof een Heilig Hartbeeld geplaatst.

## Opbouw

Het huidige gebouw bestaat uit een driezijdig gesloten koor, een driebeukig halleschip en een ingebouwde westtoren. Het gebouw is noordnoordoost georiënteerd. De toren heeft drie geledingen en een achtzijdige ingesnoerde spits met bovenop een omstraald kruis. De zijbeuken zijn smaller en lopen door langs de toren. Aan de noordzijde van het koor bevindt zich de doopkapel en aan de zuidzijde bevindt zich de sacristie. De doopvont is gemaakt van Naamse steen. De kerk zelf is van baksteen met op de hoeken blokken mergel. De plinten zijn van Naamse steen en in het koor zijn de plinten van regelmatige breuksteen. Ook is er Naamse steen gebruikt voor de sluitstenen, imposten, plintblokken en onderdorpels in de rondboogvensters en voor de friezen met consoles onder de daklijsten. Het dak is gedekt met leien. Het schip eindigt aan de oostkant met een puntgevel. Het dak van het koor ligt lager dan het schip en loopt door over de doopkapel en de sacristie.

## Afbeeldingen

* Informatie over rijksmonumentnummer 39266
* Sint-Remigiuskerk op kerkgebouwen-in-limburg.nl
# Sint-Remigiuskerk (Steenderen)

De Sint-Remigiuskerk, ook wel de Hervormde kerk, is een protestantse kerk in de Nederlandse plaats Steenderen. De eerste bekende vermelding van de kerk stamt uit 1217. In de loop der tijd is de kerk diverse malen verbouwd. In de 15e eeuw begon de aanpassing van het priesterkoor, waarna het schip van de kerk volgde. De kerk is opgebouwd als een gotische pseudobasiliek met een zadeldak. De toren bestaat uit vier geledingen met bovenop een ingesnoerde torenspits. In de zijgevels zijn tussen de steunberen spitsboogvensters geplaatst.
In 1782 werd de kerk verwoest door een blikseminslag, waarna een geldinzameling startte voor de herbouw van de kerk, die plaats vond onder leiding van de stadsarchitect van Zutphen, Teunis Wittenberg. In 1784 was de herbouw klaar, waarbij de kerk enkele aanpassingen had ten opzichte van de oorspronkelijke kerk, zoals een vier meter lagere toren. In de decennia erop werd Steenderen getroffen door overstromingen van de IJssel, waardoor er koeien en paarden in de kerk werden gestald.
In de jaren 1960-1969 is de kerk gerestaureerd, waarbij intern de nodige wijzigingen zijn doorgevoerd. Voorbeelden zijn het veranderen van de gewelven en het vervangen van het orgel door een orgel afkomstig van de Buiten Amstel kerk in Amsterdam, gemaakt door Johannes Mitterreither.
De kerk is in 1966 aangewezen als rijksmonument.

## Galerij

* Orgel
* Aanzicht in 1952
* Interieur
* Protestantse gemeente Steenderen en Bronkhorst (2014): De Remigiuskerk
* Informatie over rijksmonumentnummer 34521
# Skogsbergia megalops

Skogsbergia megalops is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Cypridinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1872 door Sars.
# Sinoclytus

Sinoclytus is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Holzschuh.

## Soorten

Sinoclytus is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Sinoclytus emarginatus Holzschuh, 1995
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Sint-Barbarakapel (Obbicht)

De Sint-Barbarakapel is een kapel in Obbicht in de Nederlands Zuid-Limburgse gemeente Sittard-Geleen. De kapel staat aan de zuidzijde van Obbicht aan een kruising op de hoek van de straten Brugstraat en Hitsbergerweg, waar ook de straten Hitsberg en Koestraat op uitkomen. Op ongeveer 250 meter naar het noordwesten staat de Sint-Willibrorduskapel en op ruim 200 meter naar het noorden de Sint-Willibrorduskerk.
De kapel is gewijd aan de heilige Barbara van Nicomedië.

## Geschiedenis

In 1960 werd de kapel gebouwd naar het ontwerp van J. Spee uit Born.
Het oorspronkelijke beeld werd tijdens de wielerronde "'t Wonder van Obbicht" uit de kapel gestolen. Hierna stond er een tijd een beeld dat afkomstig was uit de Sint-Willibrorduskerk, werd ook gestolen, maar later weer teruggebracht en uiteindelijk keerde het beeld terug naar de kerk. In 1996 werd er een nieuw Barbarabeeldje in de kapel geplaatst dat in dat jaar door de pastoor werd ingezegend.

## Bouwwerk

De bakstenen kapel is opgetrokken op een cirkelvormig plattegrond en wordt gedekt door een koperen kegeldak dat wordt bekroond door een Lotharings dubbelkruis. De ronde vorm zou verwijzen naar de toren waarin de vader van de heilige Barbara haar gevangen hield. Aan de linker- en rechterkant van de kapel is een stukje muur aan de kapel gevestigd alsof het zou gaan om een stuk stadsmuur. In de linkergevel en de rechtergevel is elk een smal rechthoekig venster aangebracht. Met uitspringend metselwerk is op verschillende plekken hoog in de gevel een kruis aangebracht en de daklijst is ook uitkragend. Aan de voorzijde bevindt zich de rondboogvormige toegang die wordt afgesloten met een smeedijzeren hek.
Van binnen is de kapel uitgevoerd in rode bakstenen en wordt overdekt door een gepleisterd gewelf. In een wand is een gedenksteen ingemetseld met de tekst A.D. 1960. Tegen de achterwand is een massief altaar gemetseld van gele bakstenen met aan de voorzijde met uitspringend metselwerk van rode bakstenen is een Grieks kruis gevormd. Op het altaar is een sokkel gemetseld van gele bakstenen en hierop is het polychrome beeld van de heilige Barbara geplaatst. Het beeld toont de gekroonde heilige Barbara met aan haar voeten een toren, terwijl ze haar linkerhand voor de borst houdt en met haar rechterhand een palmtak vasthoudt.
# Skin (ER)

Skin is de tiende aflevering van het elfde seizoen van de televisieserie ER, die voor het eerst werd uitgezonden op 13 januari 2005.

## Verhaal

Dr. Lockhart wordt tijdens een rookpauze onder dwang van een vuurwapen meegenomen in een voorbijrijdende auto. In de auto bevinden zich twee bendeleden die dr. Lockhart dwingen om de zwaar gewonde leider van de bende te behandelen die achter in de auto ligt. Hij is echter te zwaar gewond en sterft onder de handen van dr. Lockhart. Zij is bang dat zij hiervoor vermoord wordt, maar wordt tot haar verrassing teruggebracht naar het ziekenhuis.
Dr. Lewis krijgt van het management te horen dat het waarderingscijfer veel te laag is, als zij hier iets aan wil doen stuit zij al snel op verzet van het personeel. Zij probeert samen met dr. Kovac de moraal op te vijzelen, zij komen er al snel achter dat dit makkelijker is gezegd dan gedaan.
Dr. Barnett behandelt een vrouw die al snel een andere dokter wil, dit omdat dr. Barnett niet zichzelf is.

## Rolverdeling
### Hoofdrollen

* Noah Wyle - Dr. John Carter
* Maura Tierney - Dr. Abby Lockhart
* Mekhi Phifer - Dr. Gregory Pratt
* Goran Višnjić - Dr. Luka Kovac
* Sherry Stringfield - Dr. Susan Lewis
* Parminder Nagra - Dr. Neela Rasgrota
* Shane West - Dr. Ray Barnett
* Laura Innes - Dr. Kerry Weaver
* Linda Cardellini - verpleegster Samantha 'Sam' Taggart
* Yvette Freeman - verpleegster Haleh Adams
* Deezer D - verpleger Malik McGrath
* Pamela Sinha - verpleegster Amira
* Brian Lester - ambulancemedewerker Brian Dumar
* Mädchen Amick - Wendall Meade
* Sara Gilbert - Jane Figler
* Giovannie Espiritu - medisch studente Ludlow
* Abraham Benrubi - Jerry Markovic

### Gastrollen (selectie)

* Angelo Tiffe - Tom Putnam
* Alexandra Billings - Ms. Mitchell
* Charles Duckworth - Mikey
* Kendre Berry - Little C
* Edwin 'EdVanz'd' Morrow - CJ
* Columbus Short - Loose
* Daniel Farber - Griffin

## Externe link

* (en) Beschrijving aflevering op tv.com
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel ER (season 11) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) Skin in de Internet Movie Database
# Sint-Rochuskapel

Sint-Rochuskapel kan verwijzen naar:

## België

* Sint-Rochuskapel (Aalst) te Meldert
* Sint-Rochuskapel (De Plank)
* Sint-Rochuskapel (Hauset)
* Sint-Rochuskapel (Jupille) te Jupille-sur-Meuse
* Sint-Rochuskapel (Lummen) te Meldert
* Sint-Rochuskapel (Merksplas)
* Sint-Rochuskapel (Neu-Moresnet)
* Sint-Rochuskapel (Oosterzele)
* Sint-Rochuskapel (Pulle)

## Nederland

* Sint Rochuskapel (Amersfoort)
* Sint-Rochuskapel (Deursen)
* Sint-Rochuskapel (Echt)
* Sint-Rochuskapel (Helden)
* Sint-Rochuskapel (Heythuysen)
* Sint-Rochuskapel (Horn)
* Sint-Rochuskapel (Huldenberg)
* Sint-Rochuskapel (Kamp)
* Sint-Rochuskapel (Klein Haasdal)
* Sint-Rochuskapel (Maastricht)
* Sint-Rochuskapel (Pey)
* Sint-Rochuskapel (Slenaken)
* Sint-Rochuskapel (Stevensweert)
* Sint-Rochuskapel (Thorn)
* Sint-Rochuskapel (Venray)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint-Rochuskapel en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sint-Ritakerk

Sint-Ritakerk kan verwijzen naar:
* Sint-Ritakerk (Amsterdam)
* Sint-Ritakerk (Boskant)
* Sint-Ritakerk (Den Hoorn)
* Sint-Ritakerk (Harelbeke)
* Sint-Ritakerk (Kontich)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint-Ritakerk en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sint-Ritakerk (Harelbeke)

De Sint-Ritakerk in Harelbeke werd ingewijd in 1966. De architecten waren Léon Stynen en Paul De Meyer. De kerk is een hoogtepunt van de moderne en brutalistische bouwkunst in de jaren 1960. Sedert 8 maart 2016 is het gebouw beschermd als monument omwille van de artistieke en bouwkundige waarde.

## Geschiedenis en situering

De kerk bevindt zich op de wijk Zandberg in het westen van de stad Harelbeke. In 1948 werd de wijk waar de kerk staat nog vermeld als een annex onder de aanroeping van het Heilig Hart. In 1951 werd dit een zelfstandige hulpparochie onder de aanroeping van Sint-Rita.
De opdracht voor de parochiekerk werd in 1952 gegeven door het stadsbestuur Harelbeke. De parochiekerk zou tevens een bedevaartkerk worden. De bouwwerken startten in 1963, maar moest door technische moeilijkheden tijdelijk worden stopgezet. In 1966 werd de kerk ingewijd.

## Het exterieur

De gehele kerk heeft de vorm van een afgehakte piramide. Bij de afknotting zorgde Leon Stynen voor een centrale lichtbron. Het is een schuin liggend vlak glas dat van 17 meter tot 29 meter hoogte loopt. Het grondvlak vormt een zeshoek met een diameter van 30 meter. De dunne wanden worden enkel samengehouden door de koepelconstructie en kunnen door hun vorm tegen verschillende weersomstandigheden.
De toegang tot de kerk is door een bijna 5 meter hoge en 10 meter brede luifel, die aan beide kanten ondersteund wordt door gewapend betonnen wanden.
Leon Stynen wilde dat de kerk de oorspronkelijke betonnen kleur behield, maar later werd ze toch in het wit geschilderd.

## Het interieur

De binnenwanden zijn bekleed met houtwolcementplaten en de naar het altaar oplopende vloer bestaat uit granitotegels. Leon Stynen wilde een andere vloer, donker antraciet. Alle vaste kerkmeubelen (altaar, lezenaar…) zijn uitgevoerd in geprefabriceerd beton. De biechtstoelen waren oorspronkelijk ook in beton, maar werden terug afgebroken om esthetische redenen.

## Ruimte en beleving

De binnen- en buitenkant hebben qua architectuur hetzelfde ritme, maar toch hebben ze beide een totaal andere beleving. Buiten geeft de kerk een ruig effect, binnenin zorgt de hoge ruimte, de lichtwerking en het verticaliserende effect voor de benadering tot de gotische kathedralen. Door de vormentaal van de kerk kreeg deze een rustige en waardevolle sfeer. Soberheid staat bij deze architectuur centraal.
* Sint-Ritakerk op de website van de gemeente Harelbeke
* Inventaris Onroerend erfgoed
* Erfgoedkring De Roede van Harelbeke. Tijdingen. september 2016. 19de jaargang. nr. 1.
* Sint-Ritakerk (Harelbeke) in de inventaris van het agentschap Onroerend Erfgoed
# Skórzewo (Groot-Polen)

Skórzewo is een dorp in de Poolse woiwodschap Groot-Polen. De plaats maakt deel uit van de gemeente Dopiewo en telt 4577 inwoners.
# Sint-Laurentiuskerk (Kimswerd)

De Sint-Laurentiuskerk is een kerkgebouw in Kimswerd in de Nederlandse provincie Friesland.

## Beschrijving

De kerk was gewijd aan Laurentius. Met de bouw van de eenbeukige kerk van tufsteen werd in de 11e eeuw begonnen, waarmee het de oudste nog bestaande kerk van Friesland is. Het schip werd in de 12e eeuw verhoogd. Het vijfzijdig gesloten koor kwam in de 13e eeuw tot stand.
Boven de ingang van de noordzijde bevindt zich een in rode zandsteen uitgevoerde timpaan (12e eeuw of 13e eeuw), gemaakt van een sarcofaagdeksel en versierd met een mannenkop en rankenmotief. De kerk heeft later verschillende veranderingen ondergaan, zoals de beklamping van de zuidgevel.
In 1516 brandde de kerk uit. De kerk werd in 1517 hersteld; hierbij werden zowel het kerkgebouw als de zadeldaktoren verhoogd.
De klok uit 1515 is gegoten door Geert van Wou. Het orgel uit 1858 is gebouwd door Willem Hardorff.
Het interieur wordt gedekt door een houten tongewelf. Interieur en inventaris zijn in 1695 in opdracht van de toenmalige grietman van Wonseradeel, Tjaert van Aylva, in laat-maniëristische stijl vernieuwd. Hiertoe behoren de betimmeringen, de koorafscheiding, de preekstoel met gesneden Bijbelse taferelen tussen getordeerde kolommen, het doophek, de kerkbanken met gesneden wangstukken en een overhuifde herenbank met de wapens van de families Tiara en Van Heemstra. Volgens meerdere bronnen zou de vernieuwing gefinancierd zijn door Ida van Tiara. Volgens Reinder Politiek wordt hierover niets vermeld in haar testament. Hij veronderstelt dat zij voor haar dood een bedrag hiervoor heeft gegeven aan Tjaert van Aylva.
Verder bevat de kerk een door Jacob Lous gebeeldhouwde zerk (1614) op het graf van de familie Van Heemstra. In 2011 werd de kerk gerestaureerd.
* Interieur met orgel en preekstoel
* Interieur met preekstoel naar het oosten
* Noordelijke ingang met timpaan van rode zandsteen.
# Sint-Laurentiuskerk (Kooigem)

De Sint-Laurentiuskerk is de parochiekerk van de tot de West-Vlaamse gemeente Kortrijk behorende plaats Kooigem, gelegen aan de Kooigemplaats.

## Geschiedenis

Aanvankelijk was er een romaans kerkje dat omstreeks 1550 werd uitgebreid met een zuidbeuk. Deze kerk werd in 1840 afgebroken en vervangen door een neogotisch bouwwerk naar ontwerp van Camille Dehulst. In 1849 werd de nieuwe kerk in gebruik genomen. In 1876 werd de toren met één geleding verhoogd. In 1918 werd de toren door de zich terugtrekkende Duitsers opgeblazen, waarbij ook het kerkgebouw beschadigd raakte. In 1920 werd de toren, in iets gewijzigde vorm, herbouwd en de overige schade hersteld.

## Gebouw

Het betreft een georiënteerd neogotisch driebeukig bakstenen bouwwerk met ingebouwde westtoren en driezijdig afgesloten koor.

## Afbeeldingen uit de Geschiedenis

* Sint-Laurentius Kerk voor 1840
* Sint-Laurentius Kerk tussen 1849 en WOI
* Artikel uit L'echo over de constructie van de Sint-Laurentiuskerk uit 1848.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Sluimerroggen

De sluimerroggen (Narkidae) vormen een familie (ook wel een onderfamilie Narkinae van de familie Narcinidae) binnen de orde van de sidder- en stroomroggen Torpediniformes. Het zijn kraakbeenvissen (onderklasse haaien en roggen) die leven op de zeebodem. Een geslacht uit deze onderfamilie met maar één (bedreigde) soort, Electrolux addisoni, werd in 2007 beschreven en kreeg de naam van een bekend merk stofzuiger.

## Kenmerken

Zij hebben grote, afgeronde borstvinnen en een lange staart. Zij kunnen stroomschokken produceren, maar doen dit waarschijnlijk alleen ter verdediging en niet om prooien te verlammen. Hun naam is afgeleid van het Griekse Narke dat verlamming of verdoving betekent.

## Verspreiding en leefgebied

De sluimerroggen zijn slome zoutwatervissen die op zandige en modderige zeebodems leven, maar in een beperkter gebied dan de stroomroggen. De komen voor in zowel gematigde tot tropische zeeën van het westelijk deel van de Grote Oceaan rond Japan en Indonesië tot aan Zuid-Afrika. Ze leven in de getijdenzone tot op een diepte van ongeveer 350 m.

## Leefwijze

Ze voeden zich hoofdzakelijk met borstelwormen en andere ongewervelde dieren met weinig harde delen zoals schalen en stekels. Sluimerroggen kunnen stroomschokken produceren als verdedigingsmechanisme.

## Taxonomie

* Familie: Narkidae (Sluimerroggen) (12 soorten)
** Geslacht: Crassinarke (Takagi, 1951) (1 soort)
*** Soort: Crassinarke dormitor
** Geslacht: Electrolux (Compagno & Heemstra, 2007) (1 soort)
*** Soort: Electrolux addisoni
** Geslacht: Heteronarce (Regan, 1921) (4 soorten)
** Geslacht: Narke (Kaup, 1826) (3 soorten)
** Geslacht: Temera (Gray, 1831) (1 soort)
*** Soort: Temera hardwickii
** Geslacht: Typhlonarke (Waite, 1909) (2 soorten)
* ↑ De taxonomische indeling volgt die van de Engelse Wikipedia en deze wijkt af van de indeling van Fishbase.org. In Fishbase behoren sluimerroggen tot de orde Rajiformes.
* Fishbase De Narkidae, 12 soorten (geraadpleegd op 24-3-2010)