OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Mustasaari

Mustasaari kan verwijzen naar:
* Mustasaari; de Finse naam van de gemeente Korsholm in Finland;
* Mustasaari (eiland); Fins eiland in de Torne.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Mustasaari en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Phloeodes angustus

Phloeodes angustus is een keversoort uit de familie somberkevers (Zopheridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1907 gepubliceerd door Thomas Lincoln Casey.
# Meerbeke (Evergem)

Meerbeke is een landelijk gehucht en een straat in de Belgische gemeente Evergem. Meerbeke ligt tussen de dorpen Sleidinge en Wippelgem.
Het gehucht bestaat voornamelijk uit een aantal oude boerenhoven die aan de gelijknamige straat gelegen zijn. Centraal in het gehucht ligt een driesprong, van waaruit 't Groentjen naar Evergem leidt. Ook is er de doodlopende Schauwerkensstraat.

## Geschiedenis

Het gehucht staat op de Ferrariskaart uit de jaren 1770 aangeduid als Meerbeke, met daar rond gehuchtjes als Het Hulleken en Vierlinden.

## Evenementen

* In de maand mei vindt er een bedevaart plaats waarbij de aan Onze-Lieve-Vrouw gewijde kapelletjes in Meerbeke worden bezocht.
* De jaarlijkse kermis is de Schranskenskermis, die in oktober plaatsvindt.
Deelgemeenten: Ertvelde · Evergem · Kluizen · Sleidinge Overige dorpen: Belzele · Doornzele · Kerkbrugge-Langerbrugge · Rieme · Wippelgem Wijken en gehuchten: Daasdonk · Hoeksken · Hulleken · Kerkbrugge · Langerbrugge · Meerbeke · Molenhoek · Oostmoer · Singel · Tervenen · Weegse · Zandeken Belgische gemeenten · Arrondissement Gent · Oost-Vlaanderen · Vlaanderen
# Frank Jonker

Frank Jonker (Hoogerheide, 18 april 1965) is een Nederlandse auteur.
Jonker deed in 1989 mee met een scenariowedstrijd van Het Stripschap en Donald Duck en was een van de drie winnaars. Het verhaal verscheen in 1990 in de Donald Duck en vanaf dat moment besloot Jonker van de pen te gaan leven.
Hij schreef verschillende verhalen met Donald Duck en andere Disneyfiguren in de hoofdrol. Zijn verhalen werden en worden getekend door onder andere Mau Heymans, Bas Heymans en Hans van Oudenaarden.
Vanaf 1996 verschenen er ook verhalen van Frank Jonker in het meidenblad Tina. Voor dit blad bedacht hij onder andere de serie Puck, getekend door Paul Hoogma.
In 1997 verscheen het eerste verhaal van Luuk en Lotte in de Okki, de eerste drie jaar getekend door Giovanni de Reus, daarna nog een jaar door Gerben Valkema. Vanaf 1999 verscheen de serie Vera en Victor, met tekeningen van Remco Polman, in diverse uitgaven van het NOV.
Vanaf 2002 stortte Jonker zich ook op de korte tekstverhalen. Ze werden onder andere gepubliceerd in de Donald Duck, de Okki en het Vlaamse Zonnestraal. Hans van Oudenaarden vroeg hem in 2003 om Koen Wynkoop op te volgen als scenarist van de bewerkingen als strip van de Bob Evers-boeken van Willy van der Heide. Inmiddels zijn in het Algemeen Dagblad drie door hem bewerkte verhalen verschenen. Jonker en Van Oudenaarden zijn bezig met de bewerking van meer Bob Evers-boeken. Er verschenen nog twee albums in 2008 en 2010 waarvan de laatste een voorpublicatie kreeg in Eppo.
In 2016 werd Jonker de vaste scenarist voor de reeks Hel van Danker Jan Oreel. Deze reeks was na een zeer lange aanloop dan eindelijk van start gegaan in Eppo in 2010. Het eerste deel in de reeks, De koffers van Raz Fadraz, was nog een samenwerking tussen Oreel en Henk Kuijpers, die voor het scenario zorgde, maar deze kon geen tijd meer vrijmaken naast zijn eigen werk aan de reeks Franka. Oreel werkte eerst zelf aan het scenario van deel 2, De Sibylle-codex, maar liep op zeker moment vast waarna genoemde Jonker insprong en het verhaal kon afronden. Voorpublicatie volgde vanaf augustus 2016 in Eppo en in albumvorm in 2017.
In 2019 werd gestart met de voorbereiding van het derde deel van de reeks Hel, wat als werktitel Het verloren goud van Troje meekreeg. De voorpublicatie zal op zijn vroegst eind 2022 aanvangen (deels vertraagd door andere opdrachten van Danker Jan Oreel die voorrang hadden) in het striptijdschrift Eppo.
* Gemeinsame Normdatei: 1057946338
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 6916 6626
* Library of Congress Control Number: n2018047397
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 255184468
* Virtual International Authority File: 280129280
* WorldCat (via VIAF): 280129280
# Godfried Devreese

Godfried Devreese kan verwijzen naar:
* Godfried of Godefroid Devreese, Belgisch beeldhouwer
* Godfried Devreese (componist), Belgisch componist
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Godfried Devreese en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Figites agnatus

Figites agnatus is een vliesvleugelig insect uit de familie van de Figitidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Masi.
# Mycalesis campa

Mycalesis campa is een vlinder uit de onderfamilie Satyrinae van de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Ferdinand Karsch.
# Pierre Joseph Cools

Pierre Joseph Cools (Mol, 29 oktober 1800 - Brussel, 16 augustus 1884) was een Belgisch volksvertegenwoordiger.

## Levensloop

Cools was een zoon van de koopman Pierre-Joseph Cools en van Marie-Elisabeth Opdebeeck. Hij bleef vrijgezel.
Cools promoveerde tot doctor in de rechten aan de Universiteit Luik (1824). Eerst klerk op het Ministerie van Binnenlandse Zaken, werd hij in 1835 arrondissementscommissaris voor Sint-Niklaas (1835-1839). Hij werd vervolgens, in afwisseling met een politieke carrière:
* directeur op het Ministerie van Financies (1847-1848),
* raadsheer bij het Rekenhof (1854-1882).
Van 1836 tot 1839 was hij provincieraadslid in de provincie Oost-Vlaanderen. In 1839 werd hij liberaal volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Sint-Niklaas, in opvolging van Constantin Rodenbach en behield dit mandaat tot in 1843. Hij werd opnieuw senator in 1848 en oefende het mandaat uit tot in 1852.

## Literatuur

* B. DE COCK, Zestig jaar onmondigheid van het volk, Sint-Niklaas, 1969
* Jean-Luc DE PAEPE & Christian RAINDORF-GERARD, Le Parlement belge, 1831-1894. Données biographiques, Brussel, 1996
# Meerbusch

Meerbusch is een stad en Duitse gemeente in de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen, gelegen in de Rhein-Kreis Neuss. De gemeente Meerbusch telt 56.479 inwoners (31 december 2020) op een oppervlakte van 64,39 km².
Meerbusch ligt aan de linkeroever van de Nederrijn tegenover Düsseldorf en heeft een landelijk karakter.
De plaatselijke voetbalclub, TuS 64 Bösinghoven, speelt in de Oberliga Niederrhein.

## Plaatsen in de gemeente Meerbusch

* Büderich (ca. 22.000 inwoners)
* Ilverich
* Langst-Kierst
* Lank-Latum
* Nierst
* Ossum-Bösinghoven
* Osterath (ca. 13.000 inwoners)
* Strümp

## Geboren in de stad

* Anke Plättner, Duits televisiejournalist

## Afbeeldingen

* Overzichtskaart
* Veer tussen Meerbusch-Langst en Düsseldorf-Kaiserswerth
* Stadtbahn-halte Haus Meer
* Dyckhof
* 1 2 (de) Bevölkerung der Gemeinden Nordrhein-Westfalens am 31. Dezember 2020 – Fortschreibung des Bevölkerungsstandes auf Basis des Zensus vom 9. Mai 2011. Landesbetrieb Information und Technik Nordrhein-Westfalen (IT.NRW). Geraadpleegd op 21 juni 2021.
Dormagen · Grevenbroich · Jüchen · Kaarst · Korschenbroich · Meerbusch · Neuss · Rommerskirchen
# Lijst van planetoïden 83101-83200

| Naam | Voorlopige naamgeving | Datum ontdekking | Locatie ontdekking | Ontdekker |
# Bloodlust!

Bloodlust! is een Amerikaanse thriller/horrorfilm uit 1961 van regisseur Ralph Brooke.

## Verhaal

Twee koppels zijn een boottochtje aan het maken. Ze komen langs een eiland dat niet op de kaart staat en gaan er een kijkje nemen. Het eiland blijkt te worden bewoond door de psychopathische Dr. Albert Balleau, die bij wijze van hobby op dieren en mensen jaagt.
Terwijl de groep probeert te ontkomen aan Dr. Balleau en zijn handlangers, doen ze een gruwelijke ontdekking over Dr. Balleaus vrouw en haar nieuwe vriend.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage | Opmerkingen |
| Graff, Wilton Wilton Graff | Dr. Albert Balleau |
| Reed, Robert Robert Reed | Johnny Randall |
| Kenney, June June Kenney | Betty Scott |
| Lora, Joan Joan Lora | Jeanne Perry |
| Persson, Eugene Eugene Persson | Pete Garwood | als Gene Persson |
| Brooke, Walter Walter Brooke | Dean Gerrard |
| Chauvin, Lilyan Lilyan Chauvin | Sandra Balleau |

## Achtergrond

De film werd bespot in de televisieserie Mystery Science Theater 3000. Ze bevindt zich tegenwoordig in het publiek domein.

## Externe link

* (en) Bloodlust! (1961) in de Internet Movie Database
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Bloodlust! op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Giekerkerhoek

Giekerkerhoek (Fries: Gytsjerksterhoeke) is een buurtschap in de gemeente Tietjerksteradeel, in de Nederlandse provincie Friesland. Het is gelegen aan de gelijknamige weg en de Kooiweg. De buurtschap is ten noordoosten van Leeuwarden gelegen.
Het ligt aan de westkant van Giekerk, waaronder het formeel ook valt. De buurtschap is een overblijfsel van het dorp Giekerk voordat deze naar het oosten verschoof. De oorspronkelijke hoofdkerk van het dorp, de Martinuskerk is een ander overblijfsel van het oorspronkelijk dorp. Deze kerk uit de 12e eeuw staat aan de Canterlandseweg. Een kosterswoning en school stonden in wat later de buurtschap Giekerkerhoek werd en deze waren verbonden met een pad, dat ook verdwenen is.
In de loop van de 20ste eeuw werd wat overbleef van het dorp aangeduid als de Giekerkerhoek en na halfweg die eeuw verscheen het als een eigen plaats op de kaarten. Door de latere uitbreidingen van Giekerk is het noordelijkste deeltje van de buurtschap opgegaan in de nieuwbouw van het dorp. Zo wordt dit deel vaak niet meer tot een buurtschap wordt gerekend.
* www.plaatsengids.nl
* pgtrynwalden.nl
Steden, dorpen en gehuchten: Bartlehiem (deels) · Bergum · Eastermar · Eernewoude · Eestrum · Garijp · Giekerk · Hardegarijp · Molenend · Noordbergum · Oenkerk · Oudkerk · Rijperkerk · Suameer · Suawoude · Tietjerk · Veenwoudsterwal (deels) · Wijns Buurtschappen: De Joere · Giekerkerhoek · Hoogzand · Iniaheide · Kleinegeest · Kuikhorne (deels) · Noordermeer · Quatrebras · Schuilenburg · Siegerswoude · Sumarreheide (Suameerderheide) · Tergracht (deels) · Witveen · Zevenhuizen · Zwartewegsend Friesland: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# Mycalesis chapini

Mycalesis chapini is een vlinder uit de onderfamilie Satyrinae van de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1920 door William Jacob Holland.
# Pierre Jolissaint

Pierre Jolissaint (Réclère, 31 juli 1830 - Bern, 2 maart 1896), was een Zwitsers politicus.

## Opleiding en carrière

Pierre Jolissaint was afkomstig uit Réclère, de Bernese Jura. Hij volgde van 1845 tot 1848 een lerarenopleiding in Porrentruy en was van 1848 tot 1850 leraar in Epauvillers, in 1851 in Réclère en in 1852 in Le Noirmont. Vanwege zijn liberale opvattingen werd hij in 1852 door de conservatieve regering van het kanton Bern uit het ambt van leerkracht ontheven en was van 1852 tot 1855 werkzaam bij het notarisbureau Charmillot te Saint-Imier. Vervolgens studeerde hij tussen 1855 en 1858 rechten in Straatsburg, Bern en Parijs. In 1855 verwierf hij zijn notarislicentie en in 1859 promoveerde hij tot doctor in de rechten. Van 1858 tot 1864 was hij schrijver bij het gerechtshof van Courtelary. Van 1864 had hij een advocatenbureau in Saint-Imier.
Pierre Jolissaint was van 1873 tot 1890 van de Jura-Bern-Luzern-Bahn en van 1890 tot 1896 van de Jura-Simplon-Bahn.

## Politieke carrière

Pierre Jolissaint was lid van de Radicale Partij (voorloper van de Vrijzinnig Democratische Partij) en was van 1864 tot 1866, 1873 tot 1888 en van 1882 tot 1890 lid van de Grote Raad van Bern. Van 1866 tot 1873 was hij lid van de Regeringsraad van het kanton Bern en beheerde hij het departement van Spoorwegen. Van 1 juni 1872 tot 31 mei 1873 was hij voorzitter van de Regeringsraad (regeringsleider) van het kantons Bern).

### Politieke denkbeelden

Sinds de jaren zestig van de negentiende eeuw distantieerde hij zich van het liberalisme en begon hij steeds meer heil te zien in het opkomend socialisme. Hij streefde naar een goede verstandhouding tussen werkgever en werknemer en zette hij zich in voor betere leef- en werkomstandigheden voor de arbeiders. Van 1865 tot 1866 zat hij de Saint-Imier Sectie van de Eerste Internationale voor en in 1867 en in 1868 was hij afgevaardigde bij de Internationale Vredescongressen in Genève en Bern.
Tijdens de Kulturkampf in het kanton Bern vertegenwoordigde hij de belangen van de Oud-Katholieke Kerk (later: Christ-Katholische Kirche genaamd) - Jolissaint was lidmaat van de Oud-Katholieke of Christ-Katholische Kirche - en betoonde hij zich een strijdbaar voorstander van staatstoezicht over de kerken. Hij was medeverantwoordelijk voor het besluit van de Grote Raad van 1867 dat een verbod op lesgeven door ordegeestelijken verbood.
Pierre Jolissaint was van 1869 tot 1878 en van 1884 tot 1896 lid van de Nationale Raad (tweede kamer Bondsvergadering) waar hij zich sterk maakte voor de aanleg van spoorwegen in het kanton Bern.
Pierre Jolissaint overleed op 65-jarige leeftijd, op 2 maart 1896 in Bern.
Van zijn hand verschenen tal van werken, vooral over godsdienstige vraagstukken, politiek en recht.

## Trivia

* Lid studentenvereniging Helvetia
* Ereburger van Saint-Imier - 1874
# Maurits Samehtini

Maurits Samehtini (Amsterdam, 9 december 1863 - Kamp Westerbork, 2 april 1943) was een Nederlands hoornist, componist en dirigent. Hij dirigeerde onder meer het orkest dat in 1913 de première van de Nederlandse stomme film Nederland en Oranje begeleidde.
Samehtini was zoon van de Joodse violist Samuel Maju Samehtini (1816-1879) en Carolina Neumark. Het echtpaar woonde in 1863 aan de Zwanenburgwal. Ook zijn grootvader Meijer Lion Samehtini was muziekmeester. Hijzelf was getrouwd met operettezangeres Rosina Dassi (overleden in 1940 te Amsterdam) en had in Marie Samehtini één dochter. Zij had geboren in 1897 een korte loopbaan als pianiste, maar werd in 1942 omgebracht in Kamp Westerbork.
Zijn eerste muzieklessen volgden dan ook van zijn vader. Daarna volgde lessen van Jacob Kwast in muziektheorie en contrapunt en Willem Cornelis Breethoff op hoorn. Hij was multi-instrumentalist, want speelde zowel viool, pauken en hoorn. Zijn eerste orkest stond onder leiding van Gustave Prot (1879-1882, violist) , daarna volgde de Amsterdamsche Orkest Vereeniging (1882-1889, hoornist), Arnhemsche Orkest Vereeniging (1889-1891, hoornist) en het Paleisorkest (1891-1898, hoornist). Daarna nam hij zitting in het orkest van de gebroeders van Lier (1898, Grand Theatre), Amsterdamsche Operette Gezelschap (1900), het Amsterdamsch Lyrisch Toneel en vanaf 1904 weer bij Prot in Theater Frascati.
Maurits Samehtini zelf componeerde honderden composities en arrangementen, waaronder de muziek bij de film Nederland en Oranje, een Rembrandt-revue in 1916 en in 1939 een lied ter gelegenheid van de verloving van prinses Juliana en prins Bernhard.
Als componist bekwaamde hij zich ondertussen in het arrangeren voor alle mogelijke bezettingen. Tot zijn composities behoren onder meer:
* Een Amsterdamsche Hartjesdag (operette, in 1896 uitgevoerd op 37 achtereenvolgende avonden in de Artis-Schouwburg, de latere Hollandsche Schouwburg).
* Romance, voor viool met piano en orkest.
* De Rembrandtmars/Rembrandt Marsch (1906 tweemaal uitgevoerd door het Concertgebouworkest onder leiding van Martin Heuckeroth in het Concertgebouw).
* Polka voor piston.
* Negen militaire marsen en ongeveer 75 arrangementen voor harmonie.
* 46 arrangementen van operettes.
Samehtini overleed op 2 april 1943 in het kamp Westerbork en werd diezelfde dag gecremeerd. De urn met zijn as is bijgezet op de Joodse begraafplaats te Diemen. Vader Maurits en dochter Marie worden vermeld op het Holocaust Namenmonument in Amsterdam.
* J.H. Letzer: Muzikaal Nederland 1850-1910. Bio-bibliographisch woordenboek van Nederlandsche toonkunstenaars en toonkunstenaressen - Alsmede van schrijvers en schrijfsters op muziek-literarisch gebied, 2. uitgaaf met aanvullingen en verbeteringen. Utrecht: J. L. Beijers, 1913, pagina 152
* Maurits Samehtini op Joodsmonument.nl
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9063 4359
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 167542133
* Virtual International Authority File: 284257109
* WorldCat (via VIAF): 284257109
# Frederick Abberline

Frederick George Abberline (Blandford (Dorset), 8 januari 1843 - Bournemouth, 10 december 1929) was een Brits politiefunctionaris.
Fred Abberline trad in 1863 in dienst van Metropolitan Police in Londen. In 1865 werd hij brigadier en in 1873 inspecteur. In 1878 werd hij toegewezen aan het district in Whitechapel. In 1887 werd hij toegewezen aan Scotland Yard.
Abberline werd vooral bekend als de inspecteur die belast werd met het onderzoek naar de Jack the Ripper moorden in Whitechapel in 1888. De dader werd echter nooit ontmaskerd.
Abberline bleef daarna, tot zijn pensioen, nog tot 1892 in dienst van de politie en maakte in 1890 nog promotie tot hoofdinspecteur.
Als personage komt Abberline voor als inspecteur in de game Assassin's Creed: Syndicate en in de graphic novel From Hell.

## Externe link

* Inspector Abberline op "Ripper Times: Jack the Ripper"
# Blauwboekje

Blauwboekjes zijn pamfletten, speciaal die uit de 16e-18 eeuw in Nederland. Ze zijn zo genoemd naar het goedkope blauwe papier dat vaak voor het omslag werd gebruikt. Deze vlugschriften hadden een beperkte omvang, en konden over allerlei onderwerpen gaan, vaak politieke of godsdienstige. Ze waren bedoeld om tegenstanders te overtuigen (of te beschimpen) en medestanders te werven.
Veel uitgaven die 'blauwboekje', of in oudere spelling 'blaauwboekje', genoemd werden, hadden een omslag van een andere kleur papier, vaak een marmertje. Maar dit woord was in de 17de eeuw een veelgebruikte naam voor allerlei pamfletten en schotschriften, efemere lectuur die door colporteurs op straat verkocht werd.
Het woord 'pamflet' zelf kwam later in zwang. In Frankrijk wordt de term bibliothèque bleue gebruikt voor het Nederlandse begrip 'populaire literatuur'.
* ↑ Woordenboek Nederlandsche Taal
* ↑ Piet Verkruijsse: 'Inleiding: De pamfletliteratuur in de 17e eeuw' in Dien langen Duyvel van Nieukoop. Twee pamfletten uit 1651 over baljuw Jan van Sevenhoven. Noorden, Uitgeverij Bert Post, 1998 op dbnl.org. Gearchiveerd op 9 augustus 2022.
# Giel Aerts

Michiel (Giel) Aerts (Venlo, 14 februari 1917 – aldaar, 20 december 1993) was een Nederlands zanger, componist en arrangeur.
Medio jaren 30 werd Aerts beroepsmuzikant en een paar jaar later ook orkestleider van De Notenkrakers. Op een gegeven moment werd dit orkest zelfs een van de populairste van Zuid-Nederland, maar in de jaren 50 gingen de leden uit elkaar.
Na de Tweede Wereldoorlog ging Aerts ook carnavalsliedjes componeren. Vastelaovend in Venlo, gezongen door Koos Timp en ook nu nog een van de populairdere liedjes, was het eerste resultaat. Daarna ging hij samenwerken met Frans Boermans en Ad Pollux. Verschillende successen waren het resultaat op de jaarlijkse liedjesavonden van carnavalsvereniging Jocus. Samen met Frans Boermans won Aerts tevens viermaal het Limburgs Vastelaovesleedjes Konkoer: in 1988 met Minse wie weej, in 1989 met De knapperikke, in 1992 met Wat hebbe we 't toch good en in 1994 met Heej of dao.
Als pianoleraar leerde Aerts Ben Verdellen zich muzikaal te ontwikkelen. Daarnaast begeleidde hij als pianist tal van artiesten, waaronder Funs van Grinsven en Wiel Vestjens.
# FC Viktoria Schneidemühl

FC Viktoria Schneidemühl was een Duitse voetbalclub uit de Pommerse stad Schneidemühl, dat tegenwoordig het Poolse Piła is.

## Geschiedenis

De club werd opgericht in 1915 opgericht als FC Viktoria Schneidemühl en sloot zich aan bij de Baltische voetbalbond. Viktoria ging in de competitie van Grensmark-Schneidemühl spelen. In 1921 werd de club kampioen en plaatste zich voor de Pommerse eindronde en verloor na verlengingen met 4:3 van FC Viktoria Stargard en was uitgeschakeld. Ook het volgende seizoen plaatste de club zich voor de eindronde en versloeg Sturm Lauenburg en had een bye voor de halve finale waardoor ze meteen doorgingen naar de finale waarin ze met 7:0 afgetroefd werden door Stettiner FC Titania. Na enkele jaren afwezigheid plaatste Viktoria zich opnieuw in 1926/27 en verloor nu met nipte 5:4 cijfers van Stettiner SC. De volgende twee jaar botste de club telkens weer op Titania.
Na het einde van de oorlog werden alle Duitse voetbalclubs ontbonden, Schneidemühl werd nu een Poolse stad en de club hield op te bestaan.

## Erelijst

Kampioen Grensmark-Schneidemühl
    1921, 1922, 1927, 1928, 1929
# Mycalesis bisaya

Mycalesis bisaya is een vlinder uit de onderfamilie Satyrinae van de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Felder.
# Phytomyza flavinervis

Phytomyza flavinervis is een vliegensoort uit de familie van de mineervliegen (Agromyzidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Frost.
# Maurits Pico Diederik van Sytzama (1868-1939)

Maurits Pico Diederik baron van Sytzama (Oldebroek, 20 september 1868 - aldaar, 5 november 1939) was een Nederlands burgemeester.

## Biografie

Van Sytzama, lid van de familie Van Sytzama, was de zoon van burgemeester mr. Johannes Galenus Willem Hendrik baron van Sytzama (1830-1907) en jkvr. Catharina van Haersma de With (1826-1885), telg uit het geslacht De With. Hij trouwde op 7 oktober 1898 met Henriette Engbertine Colenbrander met wie hij een zoon kreeg.
Hij was burgemeester van Groenlo (1901-1911), Doornspijk (1911-1913) en Oldebroek (1913-1939).
# Blauwborstelfje

Het blauwborstelfje (Malurus pulcherrimus) is een zangvogel uit de familie Maluridae (elfjes).

## Verspreiding

De soort komt voor van zuidwestelijk West-Australië tot zuidelijk-centraal Zuid-Australië.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als zeer algemeen in het zuidwesten en schaars in het zuiden. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Blauwborstelfje op de IUCN Red List of Threatened Species.