OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jimmy Banks

Jimmy Banks (Milwaukee, 2 september 1964 – Milwaukee, 26 april 2019) was een Amerikaans voetballer die speelde als verdediger.

## Biografie
### Clubcarrière

Na zijn studies aan de Universiteit van Wisconsin–Milwaukee ging hij in 1987 aan de slag bij de Milwaukee Wave die uitkwamen in de American Indoor Soccer Association. Hij zou er blijven voetballen tot 1993.

### Interlandcarrière

Banks maakte in 1986 zijn debuut voor het Amerikaans voetbalelftal. In 1990 maakte Banks deel uit van de Amerikaanse selectie op het WK voetbal in Italië. Banks mocht aantreden in 2 groepswedstrijden. De VS verloor zijn drie poulewedstrijden en werd dan ook in de eerste ronde uitgeschakeld. Banks speelde zijn 36e en laatste interland voor de VS in 1991.
* (en) Profiel van Jimmy Banks op transfermarkt.nl
* (en) Profiel van Jimmy Banks op nationalfootballteams.com
# Eido fumea

Eido fumea is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Turner.
# Say Yes

"Say Yes" is een nummer van de Amerikaanse singer-songwriter Elliott Smith. Het nummer werd uitgebracht als de twaalfde en laatste track op zijn album Either/Or uit 1997.

## Achtergrond

Say Yes is geschreven en geproduceerd door Elliott Smith zelf. Het nummer behaalde geen hitlijsten, maar vergaarde bekendheid nadat het op de soundtrack van de film Good Will Hunting voorkwam samen met vijf andere nummers van Smith. Smith zei dat het liefdesliedje geschreven was met een zeker iemand in gedachten, wat hij bij andere nummers over het algemeen nooit deed. De titel van het nummer werd gebruikt in de titel van een tribuutalbum voor Elliott Smith in 2016; Say Yes! A Tribute to Elliott Smith. Het nummer is ook gebruikt in de film American Pie Presents: The Book of Love.
* ↑ Allmusic - Good Will Hunting Soundtrack. Geraadpleegd op 07-01-2022.
* ↑ Comes With A Smile - Elliott Smith. Geraadpleegd op 07-01-2022.
* ↑ Spotify - Say Yes! A Tribute to Elliott Smith. Geraadpleegd op 07-01-2022.
* ↑ IMDB - American Pie Presents: The Book of Love - Soundtrack. Geraadpleegd op 07-01-2022.
# Euproctis pollux

Euproctis pollux is een donsvlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1949 door Collenette.
# Dave Dinsmore

Dave Dinsmore is een Amerikaanse muzikant. Dinsmore is het meest bekend als bassist van bands als Ché en Unida. Hij is een muzikant uit de Palm Desert Scene.

## Biografie

Dinsmore begon als bassist in de band LAB samen met gistarist Brant Bjork. In 1998 sloot hij zich aan bij de stonerrockband Unida. Met deze band nam hij 1999 een ep op met de band Dozer en het album Coping with the Urban Coyote. Dinsmore verliet de band om in 2000 het album Sounds of Liberation op te nemen onder de naam Ché. In 2013 speelde hij basgitaar op het debuutalbum van de band Serpent Crown, waarvan hij sinds 2009 een vast bandlid is.
In 2014 speelde hij live in de line-up voor Brant Bjork tijdens de Low Desert Punk tour.

## Discografie
### Met L.A.B.

| Jaar | Titel | Opmerkingen |
| 1997 | "Burning Leaf / Chihuahua" | basgitaar |

### Met Unida

| Jaar | Titel | Opmerkingen |
| 1999 | "The Best of Wayne-Gro" | basgitaar |
| 1999 | "Coping with the Urban Coyote" | basgitaar |

### Met Ché

| Jaar | Titel | Opmerkingen |
| 2000 | "Sounds of Liberation" | basgitaar |

### Met Serpent Crown

| Jaar | Titel | Opmerkingen |
| 2013 | "Serpent Crown" | basgitaar |

### Met Brant Bjork and the Low Desert Punk Band

| Jaar | Titel | Opmerkingen |
| 2014 | "Black Power Flower" | basgitaar |
| 2016 | "Tao of the Devil" | basgitaar, muziek schrijver |
| 2017 | "Europe '16" | basgitaar |

## Bronvermelding

* Discogs
* Unida
* Serpent Crown
* Serpent Crown
# Haarlemse publieksprijs

De Haarlemse Publieksprijs is een prijs voor circusartiesten, waarvan de winnaars traditioneel door het publiek tijdens het kerst/wintercircus Herman Renz in Haarlem bepaald worden.

## Winnaars

2015:
* 3e prijs -
* 2e prijs -
* 1e Prijs -
2014:
* 3e prijs - François Borie, (Tempojonglage)
* 2e prijs - Michel Jarz, (Paardenvrijheid)
* 1e Prijs - Milko & Frenky, (Clownerie)
2013:
* 3e prijs -
* 2e prijs -
* 1e Prijs -
2012:
* 3e prijs -
* 2e prijs -
* 1e Prijs -
2011:
* 3e plaats - Ingo Stiebner (Zeeleeuwen).
* 2e plaats - Milko & Frenky (de vaste clowns van het circus).
* 1e plaats - Troupe Havana (Acrobatiek).
2010:
* 3e plaats - Karah Khavak & Sheena (Reptielenshow).
* 2e plaats - Flying Neves (Vliegende Trapeze).
* 1e plaats - Ghanan Acrobatic Boys (Acrobatiek).
''2009:''
* 3e plaats - Nicol Nicols (Strakke draad).
* 2e plaats - Trio Bokafi (Springplankgroep).
* 1e plaats - Trio Laruss (Adagioacrobatiek).
2008:
* 3e plaats -
* 2e plaats -
* 1e plaats -
2007:
* 3e plaats - Duo Staubereti (ladderacrobatiek)
* 2e plaats - Michel Jarz (paardenvrijheidsdresuur)
* 1e plaats - Milko, Frenky, Bruno (vaste clowns van het circus)
2006:
* 3e plaats - Tamara (Antipodiste).
* 2e plaats - Alex Xelo (Diabolo act).
* 1e plaats - Flying Neves (Vliegende Trapeze).
Hart voor de zaakprijs ging naar: Michel Jarz (bedrijfsleider & dompteur).
2005:
* 3e plaats - Milko & Frenky (de vaste clowns van het circus).
* 2e plaats - Daniël Raffo (Roofdierendressuur).
* 1e plaats - Encho Keriazov (Equilibrist/ evenwichtskunstenaar).
Hart voor de zaakprijs ging naar: Niek Oonk (tourneemanager).
2004:
* 3e plaats - Alain & Martine Chabry.
* 2e plaats - Orlando Oprescu (Rola-Rola act).
* 1e plaats - Iourie Basiul (krachtacrobatiek).
Speciale prijs voor: Pierre Aldeguer (25 jaar verzorger van dieren).
2003:
* 3e plaats - Miquel & Ilona Ferreri (Draadact).
* 2e plaats - The Kenia Family (Folkloristische acrobaten act).
* 1e plaats - The Flying Neves (Vliegende Trapeze).
Speciale prijs voor: Robert Rzeznik (Orkestleider).
2002:
* 3e plaats - Helena & Jindra (Jongleeract).
* 2e plaats - Milko & Frenky (de vaste clowns van het circus).
* 1e plaats - Encho Keriazov (Equilibrist/ evenwichtskunstenaar).
2001:
* 3e plaats - Duo Passion (Romantische luchtacrobatiek).
* 2e plaats - The Jasters (Kruisboog en messenwerp act).
* 1e plaats - Troupe Shatalov (Russische schommel).
2000:
* 3e plaats - Kim Troupe (Acrobatennummer in mast).
* 2e plaats - Martin Lacey Junior (Roofdierendressuur).
* 1e plaats - Trio Monastyrsky (Illusionisten nummer).
1999:
* 3e plaats - Trio Tirano (Russische stang).
* 2e plaats - The Argentinian Dancing Devils (Folklore nummer).
* 1e plaats - Max Weldy (Acrobatische duikplank act).
1998:
* 3e plaats - Milko & Christian (de vaste clowns van het circus).
* 2e plaats - Robert Berousek (Acrobaten act op vrijstaande ladder).
* 1e plaats - Komanankov Brothers (Krachtacrobatiek).
# Gran Rio

De Gran Rio uitgesproken als "Gaan-lio" en vrij te vertalen met Grote Rivier, is een rivier die ontspringt in het Surinaamse binnenland, in het district Sipaliwini. De rivier stroomt daarop tot in Djoemoe waar hij samenvloeit met de Pikin Rio en verder stroomt als Boven-Surinamerivier.

## Loop

De Gran Rio ontspringt op de noordelijke kant van het Eilerts de Haangebergte. Daarnaast is er in de bovenloop toestroom van water uit het Wilhelminagebergte en van de Franssen Herderscheepiek.
Vanaf zijn bron begint hij onopvallend door de dichte bossen te stromen. Uiteindelijk bereikt de Gran Rio de Stonpoortoe-waterval. De Stonpoortoe-waterval is meer een stroomversnelling dan een waterval, wel reguliert de Stonpoortoe-waterval een redelijk groot deel van het verval van de Gran Rio. Nadat hij de waterval heeft gepasseerd bereikt hij dorpjes zoals Cajana en Stonhoekoe. Kort hierna vloeit hij bij Goddo samen met de Pikin Rio en vormen ze samen de Surinamerivier.

## Economie
### Scheepvaart

De Gran Rio is niet bevaarbaar voor grote schepen, omdat de rivier te ondiep is en omdat er veel rotsen in de rivier liggen. Voor korjalen is de rivier voor een deel bevaarbaar; deze worden vooral gebruikt door de Marrons, die aan de oevers van de rivier wonen.

### Overig economisch belang

De Gran Rio is vooral van economisch belang voor de Marrons, zij gebruiken de rivier vooral voor irrigatie, scheepvaart (met korjalen) en visserij. Verder is deze rivier ook van economisch belang voor de Surinamerivier, de Gran Rio is een belangrijke waterleverancier voor de Surinamerivier.
# Jimmy Alapag

Jimmy Alapag (Upland, 30 december 1977) is een Filipijns professioneel basketballer. Alapag is een Point-guard en staat bekend om zijn vele driepunters. Hij staat wel bekend als de "mighty mouse", vanwege zijn ondanks zijn geringe lengte, meedogenloze stijl.

## Biografie

Alapag werd geboren op 30 december 1977 in Upland in de Amerikaanse staat Californië. Hij groeide op in de Verenigde Staten en speelde collegebasketbal voor California State University, San Bernardino in de 2e divisie van de NCAA. In het seizoen 1999/2000 speelde hij zich met een gemiddelde van 4,7 assists per wedstrijd in recordboeken. Ook werd hij gekozen in het "Second Team" van de westelijke regio van de 2e divisie van de NCAA.
In 2003 werd hij professioneel basketballer in de Filipijnen, nadat hij als tiende in de 1e ronde van de PBA Draft werd gekozen door de Talk 'N Text Tropang Texters. In zijn eerste seizoen won Alapag met Talk 'N Text direct de All-Filipino Conference. Hij maakte dat seizoen de meeste driepunters en gaf de meeste assists. Door zijn prestaties werd hij gekozen tot Rookie van het jaar van de PBA. Ook werd hij gekozen in het Mythical First Team van 2003. In het seizoen 2004/05 trok hij deze lijn door. Met de Phone Pals bereikte hij twee maal op rij de finale van een PBA-competitie. Tevens werd hij opnieuw opgenomen in het Mythical First Team.
De jaren erna speelde Alapag met een consistente niveau zijn wedstrijden voor Talk 'N Text. Gedurende enkele jaren slaagde hij er echter niet meer in een finale te behalen met zijn team tot het seizoen 2008/09, toen Talk 'N Text de Philippine Cup wist te winnen door in de finale de Alaska Aces te verslaan. Het seizoen 2010/11 werd voor Alapag een groot succes. Met Talk 'N Text won hij de eerste twee competities van het seizoen en was hij met zijn team finalist in de Governors Cup. Alapag werd dat jaar bovendien gekozen tot Most Valuable Player (MVP) van de PBA. Ook in het seizoen 2011/12 was hij met Talk 'N Text succesvol. De titel in de Philippine Cup werd met succes verdedigd en in ook werd de finale van de Commissioner's Cup bereikt.
Alapag speelde ook diverse toernooien voor het Filipijns nationaal basketbalteam. Zo maakte hij deel uit van het team dat in 2005 deelnam aan de FIBA Asia Champions Cup in de Filipijnen. In 2007 werd hij opnieuw geselecteerd toen de Filipijnen deelnamen aan een Olympisch kwalificatietoernooi. In 2012 won hij met de Filipijnen de William Jones Cup in de Taiwanese hoofdstad Taipei. Een jaar later behaalde Alapag met het Filipijnse team een zilveren medaille op het Aziatisch kampioenschap basketbal 2013. De Filipijnen kwalificeerden zich door deze eindklassering voor het eerst sinds jaren weer voor het wereldkampioenschap basketbal.
# Jeon Ki-Young

Jeon Ki-Young (Koreaans: 전기영) (Cheongju, 11 juli 1973) is een Zuid-Koreaans voormalig judoka. Jeon werd driemaal wereldkampioen judo en won tijdens de Olympische Zomerspelen 1996 de gouden medaille in het middengewicht.

## Resultaten

* Wereldkampioenschappen judo 1993 in Hamilton 1 in het halfmiddengewicht
* Wereldkampioenschappen judo 1995 in Chiba 1 in het middengewicht
* Aziatische kampioenschappen judo 1995 in New Delhi 1 in het middengewicht
* Olympische Zomerspelen 1996 in in Atlanta in het middengewicht
* Aziatische kampioenschappen judo 1996 in Ho Chi Minhstad 3 in het middengewicht
* Wereldkampioenschappen judo 1997 in Parijs 1 in het middengewicht
* (en) Profiel van Jeon Ki-Young op sports-reference.com (gearchiveerd)
* Profiel op www.judoinside.com
1964: Isao Okano · 1972: Shinobu Sekine · 1976: Isamu Sonoda · 1980: Jürg Röthlisberger · 1984: Peter Seisenbacher · 1988: Peter Seisenbacher · 1992: Waldemar Legień · 1996: Jeon Ki-Young · 2000: Mark Huizinga · 2004: Zoerab Zviadaoeri · 2008: Irakli Tsirekidze · 2012: Song Dae-nam · 2016: Mashu Baker · 2020: Lasja Bekaoeri · 2024: Lasja Bekaoeri
# Jenštejn

Jenštejn (Duits: Jenzenstein) is een Tsjechische gemeente in de regio Midden-Bohemen, en maakt deel uit van het district Praha-východ. Jenštejn telt 586 inwoners (2005)
Babice · Bašť · Borek · Bořanovice · Brandýs nad Labem-Stará Boleslav · Brázdim · Březí · Čelákovice · Černé Voděrady · Čestlice · Dobročovice · Dobřejovice · Doubek · Dřevčice · Dřísy · Herink · Hlavenec · Horoušany · Hovorčovice · Hrusice · Husinec · Jenštejn · Jevany · Jirny · Kaliště · Kamenice · Káraný · Klecany · Klíčany · Klokočná · Konětopy · Konojedy · Kostelec nad Černými lesy · Kostelec u Křížků · Kostelní Hlavno · Kozojedy · Křenek · Křenice · Křížkový Újezdec · Kunice · Květnice · Lázně Toušeň · Lhota · Líbeznice · Louňovice · Máslovice · Měšice · Mirošovice · Mnichovice · Modletice · Mochov · Mratín · Mukařov · Nehvizdy · Nová Ves · Nový Vestec · Nučice · Nupaky · Odolena Voda · Oleška · Ondřejov · Oplany · Panenské Břežany · Pětihosty · Petříkov · Podolanka · Polerady · Popovičky · Prusice · Předboj · Přezletice · Radějovice · Radonice · Říčany · Sedlec · Senohraby · Sibřina · Sluhy · Sluštice · Strančice · Struhařov · Stříbrná Skalice · Sudovo Hlavno · Sulice · Svémyslice · Světice · Svojetice · Šestajovice · Škvorec · Štíhlice · Tehov · Tehovec · Úvaly · Veleň · Veliká Ves · Velké Popovice · Větrušice · Vlkančice · Vodochody · Všestary · Vyšehořovice · Výžerky · Vyžlovka · Zápy · Záryby · Zdiby · Zeleneč · Zlatá · Zlonín · Zvánovice
# Jo Bauer-Stumpff

Johanna (Jo) Bauer-Stumpff (Amsterdam, 22 maart 1873 – aldaar, 19 december 1964) was een Nederlandse schilderes en tekenares.

## Leven en werk

Bauer-Stumpff was een dochter van Willem Stumpff, directeur-gérant bij het Koninklijk Nederlands toneel, en Anna Catharina Margaretha Klinkert. Ze behaalde de akte M.O. tekenen aan de Rijksnormaalschool voor Teekenonderwijzers en studeerde vervolgens onder professor August Allebé aan de Rijksakademie van beeldende kunsten (1894-1900), waar ze van een loge gebruik mocht maken. Ze gaf een tijdje zelf les. Bauer wordt gerekend tot de Amsterdamse Joffers, met Lizzy Ansingh, Ans van den Berg, Nelly Bodenheim, Marie van Regteren Altena, Coba Ritsema, Suze Robertson, Jacoba Surie en Betsy Westendorp-Osieck. Jo Bauer-Stumpff was lid van de kunstenaarsvereniging Sint Lucas in Amsterdam.
In 1902 trouwde ze met de schilder Marius Bauer (1867-1932), het huwelijk bleef kinderloos. Het paar bewoonde Villa Stamboel in Aerdenhout, die was ontworpen door haar zwager Willem Cornelis Bauer en woonde vanaf 1916 in Amsterdam. Het paar reisde geregeld naar het buitenland. Bauer-Stumpff stopte na haar huwelijk met schilderen en verzorgde voor haar man de zakelijke kant van het kunstenaarschap. Na diens overlijden pakte ze zelf de kwast weer op. Ze schilderde vooral stillevens en portretten. Werk van haar bevindt zich in de collecties van onder andere het Gemeentemuseum Den Haag en het Singer Laren. In 1949 schonk ze een groot aantal schetsboeken van haar man aan het Rijksmuseum Amsterdam.
# Johanna Francisca van Chantal

Johanna Francisca van Chantal (Jeanne-Françoise Frémiot, baronne de Chantal), (Dijon, 28 januari 1572 – Moulins, 13 december 1641) is een Franse heilige.
Johanna Francisca van Chantal was moeder van zes kinderen, van wie er drie vlak na de geboorte overleden. Op 28-jarige leeftijd werd ze weduwe. Na een ontmoeting met Franciscus van Sales, toen deze preekte in de Sainte-Chapelle in Dijon, werd ze geïnspireerd om een katholieke kloosterorde op te richten: de Orde van Maria Visitatie (visitandinnen).
Ze stierf in het Visitatieklooster in Moulins, een van de kloosters die ze had opgericht. Ze werd begraven in Annecy.
Op 21 november 1751 werd ze door paus Benedictus XIV zalig verklaard en op 16 juli 1767 door paus Clemens XIII heilig verklaard. Haar feestdag is sinds 2001 12 augustus. Daarvoor was het 12 december, maar deze dag is ook de feestdag van Onze-Lieve-Vrouw van Guadalupe.
Johanna Francisca van Chantal was de grootmoeder van de Franse schrijfster Madame de Sévigné.
# Johanna Franco Zapata

Marvi Johanna Franco Zapata (Cali, 1985) is een Colombiaans beeldend kunstenaar, wonend en werkend in Nederland.

## Biografie

Franco Zapata groeide vanaf 1993 op in Curaçao. Zij studeerde aan het Instituto Buena Bista (IBB) in Willemstad en de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Na haar studie keerde zij terug naar Curaçao, waar zij in 2014 aan het IBB ging werken als studentenbegeleider en onafhankelijk kunstenaar. In 2022 verhuisde zij weer naar Nederland.
In haar werk houdt zij zich bezig met het koloniale verleden van Colombia en Curaçao en de gevolgen daarvan op de perceptie van de waarde van mensen en hun gevoel van eigenwaarde. Haar schilderijen en muurschilderingen zijn onder andere te vinden in de binnenstad van Willemstad. In 2018 had zij in het IBB haar eerste solo-expositie, Ropa sucia (Dirty laundry). In 2020 had zij in Landhuis Bloemhof de solo-expositie Chika Desvestida.
Johanna Franco Zapata werkt jaarlijks mee aan de summer school All you can art, een samenwerking van de Kunsthal in Rotterdam met het IBB. In 2019 hield zij in het kader van All you can art de performance Unbranded tattoo, waarbij zij het publiek confronteerde met de praktijk van het brandmerken van tot slaaf gemaakten, en de vraag wat vrijheid betekent. De performance begint met een gesprek over het koloniale verleden, slavernij, mentale slavernij en de sociale gevolgen daarvan, en eindigt met wat vrijheid betekent in het leven van de deelnemer. Op basis van het intieme levensverhaal maakt de kunstenaar een ontwerp dat zij, als de deelnemer ermee akkoord gaat, in een tatoeage verwerkt.
Haar maatschappelijke betrokkenheid uit zij ook door projecten als het op eigen initiatief en eigen kosten beschilderen van het portiershuisje van het strand Grote Knip ("Het aftandse huisje moet iets moois worden, waarmee ik op de kaart wil zetten dat het portiershuisje nooit gebruikt mag worden om entreegeld voor ons eigen strand te vragen") en van de kapotte elektriciteitskast aan de Kaminda Broedernan di Brakapoti in Jan Thiel, beide in 2019.
* Muurschildering in Otrobanda La Entrada / appetizer in samenwerking met kunstenaar Duvan Duran, 2018
* Portiershuisje bij Grote Knip, 2019
* Schets unbranded tattoo
* Unbranded tattoo
* Vrouw met unbranded tattoo, 2019
# Joe Sostilio

    Dit artikel is mogelijk incompleet; u kunt helpen door het uit te breiden.
Joe Sostilio (Newton, Massachusetts, 3 januari 1915 - 9 juli 2000) was een Amerikaans autocoureur. In 1953 schreef hij zich in voor de Indianapolis 500, die dat jaar ook deel uitmaakte van het Formule 1-kampioenschap, maar wist zich niet te kwalificeren. In 2003 werd hij geïntroduceerd in de New England Auto Racers Hall of Fame en de National Midget Auto Racing Hall of Fame en in 2011 werd hij geïntroduceerd in de National Sprint Car Hall of Fame.
# Johannes Fåhraeus

Johannes Fåhraeus (spreek uit: foreüs) (1745 - Amsterdam, 1821) was een koopman afkomstig uit Visby (Gotland, in Zweden). Hij trok naar Amsterdam om met zijn neef Johan Joachim Laurin de zaken voort te zetten van zijn overleden familieleden Jacobus Swarth en Hans Nicolas Lunge, en trouwde met de weduwe van de laatste, Hester Tekelenburg.
De firma handelde ook op Suriname, was actief in de negociatiehandel en zelfs in de transatlantische slavenhandel. Hij werd in 1793 aangesteld als directeur van de Sociëteit van Suriname en regelde de opheffing, die na langdurige onderhandelingen op 19 oktober 1795 haar beslag kreeg. In eerste instantie speelde ook Jan Philip de Quesne daarbij een belangrijke rol, maar hij stierf kort voordat het doek viel.
De Sociëteit van Suriname en die van Berbice waren na de opheffing van de WIC in 1791 blijven bestaan, maar in 1795, het jaar van de Bataafse Revolutie, werd iedereen ontslagen. De werkwijze van de Sociëteit werd niet langer aanvaardbaar geacht. De directeuren en burgerrepresentanten bedankten elkaar vriendelijk voor de harmonieuze samenwerking.
In 1814, nog voor het Congres van Wenen, zou Zweden een poging doen om het beheer over Suriname en Curaçao in handen te krijgen in ruil voor Guadeloupe. Het lukte de Engelse diplomaat Castlereagh de Zweden af te kopen voor een miljoen pond in cash.
Fåhraeus woonde aanvankelijk op de Rozengracht, maar verhuisde in de loop der jaren naar Herengracht 420. In 1819 kocht Fåhraeus het huis Bolenstein aan de rivier de Vecht. Hij woonde toen al in Maarssen, op Vechtenstein. Toen hij twee jaar later overleed, kwamen zijn nabestaanden naar Nederland om het huis te veilen.
* ↑ https://onsamsterdam.nl/artikelen/de-familie-swarth-een-zweeds-succesverhaal#:~:text=Twee%20immigrantenfamilies%20uit%20Gotland%20bouwden,de%20toplaag%20van%20de%20stad.&text=In%201775%20liet%20de%20Zweedse,de%20bekende%20schilder%20Hendrik%20Pothoven.
* ↑ Opstall, M.E. van (1976) Inleiding op de inventaris op het archief van de Sociëteit van Suriname. Nationaal Archief, Den Haag, Sociëteit van Suriname, 1682-1795, nummer toegang 1.05.03.
* ↑ A. Zamoyski, Rites of Peace. The fall of Napoleon & the Congress of Vienna, p. 208
* ↑ http://www.kasteleninutrecht.eu/Vechtenstein.htm. Gearchiveerd op 29 mei 2023.
* ↑ http://www.kasteleninutrecht.eu/Bolenstein.htm
* ↑ http://guuspauwels.nl/bolensteinindex.htm. Gearchiveerd op 19 augustus 2023.
# Joculator gracilis

Joculator gracilis is een slakkensoort uit de familie van de Cerithiopsidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Laseron.
# Joculator granatus

Joculator granatus is een slakkensoort uit de familie van de Cerithiopsidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1979 door Kay.
# Joculator humilis

Joculator humilis is een slakkensoort uit de familie van de Cerithiopsidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2012 door Cecalupo & Perugia.
# Johann Heinrich Rudolf Schenck

Johann Heinrich Rudolf Schenck (1860 - 1927) was een Duitse botanicus en inwoner van Siegen. Hij was een broer van geograaf Adolf Schenck (1857-1936).
Schenck studeerde aanvankelijk natuurwetenschappen aan de Universiteit van Bonn (1879-80) en daarna studeerde hij in Berlijn onder August Wilhelm Eichler (1839-1887) en Simon Schwendener (1829-1919). Later keerde hij terug naar Bonn als leerling van Eduard Strasburger (1844-1912) en promoveerde in 1884. In 1889 werd hij docent in Bonn en in 1896 verhuisde hij naar het Polytechnisch Instituut van Darmstadt, waar hij werd benoemd tot directeur van de botanische tuin.
Schenck deed belangrijke onderzoeken waaronder de aanpassing van waterplanten op hun onderwateromgeving en ook studies over de ecologie, morfologie en histologie van de lianen. In 1886-87 vergezelde hij Andreas Franz Wilhelm Schimper (1856-1901) op een wetenschappelijke expeditie naar Brazilië en in 1908 verrichtte hij botanische onderzoeken in Mexico.
Samen met George Karsten (1863-1937) was hij co-auteur van het botanische tijdschrift Vegetationsbilder. Hij publiceerde ook gegevens over de botanische collecties uit de Duitse Antarctische Expeditie van 1901-1903.
* Author citation (botany): Schenck
* CiNii: DA02762146
* Gemeinsame Normdatei: 117211028
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8209 010X
* Library of Congress Control Number: n87141060
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000276015
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: mub2012683188
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007274176805171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 067756190
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: BVEV190454
* Système universitaire de documentation: 171166612
* Virtual International Authority File: 26116921
* WorldCat (via VIAF): 26116921