OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Paul Wasicka

Paul J. Wasicka (Dallas, 17 februari 1981) is een Amerikaans professioneel pokerspeler. Hij won onder meer het NBC $25.000 No Limit Hold'em National Heads-Up Championship 2007 (goed voor een hoofdprijs van $500.000,-) en het $5.000 No Limit Hold'em - Championship Event van het WSOP Circuit 2010 (goed voor $139.422,-). Zijn grootste klapper maakte hij in het $10.000 No Limit Texas Hold'em - Main Event van de World Series of Poker 2006, waarin hij als verliezend finalist $6.102.499,- verdiende.
Wasicka won tot en met juni 2015 meer dan $7.850.000,- in pokertoernooien (cashgames niet meegerekend).

## Wapenfeiten

Wasicka werd in 2006 tweede in het hoofdtoernooi van de World Series of Poker doordat hij in de finale verloor van Jamie Gold. Met 8773 spelers was dit het drukst bezette Main Event in de historie van de WSOP. Gold won daardoor $12.000.000,- en daarmee het hoogste bedrag ooit op de WSOP. Zelfs Wasicka's tweede prijs van ruim zes miljoen was een hoger geldbedrag dan welke hoofdprijs tot aan 2004 dan ook.
Wasicka won het NBC $25.000 No Limit Hold'em National Heads-Up Championship 2007 door één-tegen-één wedstrijden te winnen van Eli Elezra, Joe Hachem, T.J. Cloutier, Nam Le, Shannon Elizabeth en Chad Brown.
Naast titels won Wasicka hoge prijzengelden met onder meer zijn:
* vijftiende plaats op het $25.000 WPT Championship - No Limit Hold'em-toernooi van de Fourth Annual Five-Star World Poker Classic in 2006 ($146.460,-)
* twaalfde plaats op het A$10.000 Main Event van de 2007 Aussie Millions ($95.434,-)
* vierde plaats op het $9.900 No Limit Hold'em - WPT Event van de 2007 L.A. Poker Classic ($455.615,-)
* 24e plaats op het $25.000 WPT - No Limit Hold'em Championship van de Fifth Annual Five Star World Poker Classic in 2007
* ↑ Thehendonmob.com - All Time Money List
# Metro van Belo Horizonte

De metro van Belo Horizonte is een openbaarvervoersysteem in de Braziliaanse stad Belo Horizonte, Minas Gerais. De provinciehoofdstad telt inclusief voorsteden ruim vijf miljoen inwoners. Het systeem kent een lijn, die in 1986 opende met zes stations en daarna nog enkele keren werd uitgebreid in noordelijke richting tot het netwerk de huidige grootte kreeg in 2002. Het systeem heeft een lengte van 28,8 km, telt 29 stations en vervoert 160.000 passagiers per dag.
Een tweede lijn zal in de toekomst bij station Calafate aansluiten op het bestaande systeem en in zuidwestelijke richting lopen naar Barreiro. Dit bouwproject startte in 1998 en het plan is zes stations op de tien kilometer lange uitbreiding dienst te laten doen. Een derde lijn bevindt zich in de studiefase.

## Lijnen

| Lijn | Eindpunten | Geopend | Lengte | Stations |
| 1 | Eldorado ↔ Vilarinho | 1986 | 28,8 km | 19 |
| 2 | Barreiro ↔ Hospitais | ? | 16,5 km | 11 |

## Galerij

* Interieur van een metrotrein
* Controlekamer van de metro
# Vera Inber

Vera Michailovna Inber (Russisch: Вера Михайловна Инбер), geboren als Vera Moisjevna Spenzer (Russisch: Вера Моисеевна Шпенцер) (Odessa, 10 juli 1890 – Moskou, 11 november 1972) was een Russisch dichteres en schrijfster van joodse afkomst.

## Leven en werk

Vera Inber werd geboren als dochter van een uitgever en studeerde geschiedenis en filologie in Odessa. Tussen 1910 en 1914 verbleef ze in Zwitserland en Parijs om zich vervolgens te vestigen in Moskou. Vanaf de jaren twintig werkte ze als journaliste en schreef ze romans, verhalen, gedichten en essays. Regelmatig reisde ze door Rusland en ook naar het buitenland. Van 1924 tot 1926 werkte ze in Brussel, Parijs en Berlijn als correspondente.
Inber sloot zich in de jaren twintig aan bij de constructivisten, hetgeen zich uitte in een beknopte schrijfstijl, die ze altijd behield. Met name haar korte verhalen werden ook in het buitenland gepubliceerd, regelmatig ook in bloemlezingen. In de jaren dertig belandden haar werken in Duitsland echter op de brandstapels van de nazi’s.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog maakte ze het Beleg van Leningrad mee, hetgeen resulteerde in haar hoofdwerk De meridiaan van Pulkovo (1942), een verhaal in verzen over het alledaagse leven in de belegerde stad. Ook in Bijna drie jaar; Leningrads dagboek (1946) laat ze een realistisch beeld zien van deze bijna drie jaar durende nachtmerrie.
In 1954 verschenen Inbers ingetogen herinneringen Toen ik klein was en in 1960 publiceerde ze de in Rusland geprezen en aan Lenin gewijde gedichtenbundel April. Verder vertaalde ze op latere leeftijd veel buitenlandse (en ook Oekraïense) dichters naar het Russisch. Haar werk werd in de Sovjet-Unie meermaals onderscheiden.
Ze was kort getrouwd met Aleksandr Froemkin.

## Literatuur en bronnen

* E. Waegemans: Russische letterkunde Utrecht, 1986. (Opnieuw herziene en geactualiseerde editie: Amsterdam, Antwerpen, 2003). ISBN 90-5330-355-3
* A. Bachrach e.a.: Encyclopedie van de wereldliteratuur. Bussum, 1980-1984. ISBN 90-228-4330-0
* Bibsys: 90325705
* Biblioteca Nacional de España: XX1004513
* Bibliothèque nationale de France: cb134778327 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 118708848
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8156 7906
* Library of Congress Control Number: nr89000228
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000167305
* MusicBrainz: 2d105113-566a-4cd8-9423-314093b54a09
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: ola2002153611
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007308222905171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002322605
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068474741
* SNAC: w6h85qxx
* Système universitaire de documentation: 035230002
* Virtual International Authority File: 76464592
* WorldCat (via VIAF): 76464592
# Maurice Allais

Maurice Allais (Parijs, 31 mei 1911 – Parijs, 9 oktober 2010) was een Frans econoom, die in 1988 de Prijs van de Zweedse Rijksbank voor economie ter nagedachtenis aan Alfred Nobel ontving. Hij ontving deze prijs voor zijn bijdragen aan de theorie van markten en efficiënt gebruik van middelen.
Maurice Allais was de eerste die het naar hem genoemde Allais-effect waarnam. In 1964 ontving hij een eredoctoraat aan de Rijksuniversiteit Groningen.

## Publicaties

* Les Lignes directrices de mon œuvre, Conférence Nobel prononcée devant l'Académie royale des Sciences de Suède;
* À la recherche d'une discipline économique (1943) ;
* Économie pure et rendement social (1945) ;
* Abondance ou misère (1946) ;
* Économie et intérêt, (1947) ;
* La Gestion des houillères nationalisées et la théorie économique (1949) ;
* Le Comportement de l’homme rationnel devant le risque: critique des postulats et axiomes de l’école américaine (1953) ;
* Les Fondements comptables de la macro-économique (1954) ;
* L'Europe unie, route de la prospérité (1959) ;
* Le Tiers monde au carrefour (1961) ;
* L'Algérie d'Evian (1962);
* The Role of Capital in Economic Development (Rôle du capital dans le développement économique) (1963) ;
* Reformulation de la théorie quantitative de la monnaie (1965) ;
* Growth Without Inflation (Croissance sans inflation) (1967) ;
* La Libéralisation des relations économiques internationales – Accords commerciaux ou intégration économique (1970) ;
* L'Inflation française et la croissance – Mythologies et réalité (1974) ;
* L'Impôt sur le capital et la réforme monétaire (1976) ;
* La Théorie générale des surplus (1978) ;
* Les Conditions monétaires d'une économie de marchés (1987) ;
* Autoportrait (1989) ;
* Pour l'indexation (1990) ;
* Les Bouleversements à l’Est. Que faire? (1990) ;
* La Théorie générale des surplus et l'économie de marchés" (1990 – trois mémoires de 1967, 1971, 1988) ;
* Contributions à la théorie générale de l'efficacité maximale et des surplus (1990 – quatre mémoires de 1964, 1965, 1973 et 1975) ;
* Pour la réforme de la fiscalité (1990) ;
* L'Europe face à son avenir. Que faire? (1991) ;
* Erreurs et impasses de la construction européenne (1992) ;
* Combats pour l'Europe. 1992–1994 (1994) ;
* La Crise mondiale aujourd'hui (Clément Juglar, 1999) ;
* Nouveaux combats pour l'Europe. 1995–2002 (2002) ;
* L'Europe en crise. Que faire? (2005) ;
* La Mondialisation, la destruction des emplois et de la croissance, l'évidence empirique (Ed. Clément Juglar, 2007 - ISBN 978-2-908735-12-3) ;
* Lettre aux Français – CONTRE LES TABOUS INDISCUTÉS (2009).
# Panhuis

Panhuis kan verwijzen naar:
* Panhuis (Mechelen), een voormalige brouwerij
* Panhuis (Veenendaal), een sportcomplex
* Panhuis (brouwerij)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Panhuis en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Psilaster andromeda

Psilaster andromeda is een kamster uit de familie Astropectinidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1842 gepubliceerd door Johannes Peter Müller & Franz Hermann Troschel.
# Gonicoelus throscoides

Gonicoelus throscoides is een keversoort uit de familie houtskoolzwamkevers (Biphyllidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1900 gepubliceerd door David Sharp.
# Apolochus barnardi

Apolochus barnardi is een vlokreeftensoort uit de familie van de Amphilochidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door Hoover & Bousfield.
# Mesosfeer (atmosfeer)

De mesosfeer is de luchtlaag van de dampkring die zich bevindt tussen de stratosfeer en de thermosfeer. De lagen worden gescheiden door respectievelijk de stratopauze en de mesopauze. De term is afgeleid van de Oudgriekse woorden μέσος, mesos voor midden en σφαῖρα, sphaira voor bol.
De mesosfeer begint op een hoogte van 50 kilometer en reikt tot 80 à 85 kilometer. In de mesosfeer daalt de temperatuur met de hoogte, dit in tegenstelling tot de stratosfeer waar de temperatuur toeneemt met de hoogte. Het punt met de hoogste temperatuur is dan ook de scheidslijn tussen de twee lagen. De oorzaak voor dit temperatuursverloop is te vinden in de ozonconcentratie die dichter bij de stratosfeer hoger wordt. Ozon absorbeert straling met een golflengte onder de 325 nanometer en meer ozon geeft dus een hogere temperatuur.
De temperatuur neemt in de mesosfeer af tot rond de -100 °C bij een hoogte van ongeveer 80 kilometer.
In de mesosfeer komen de lichtende nachtwolken voor. Het is ook het gebied van de ionosfeer dat ongeveer overeenkomt met de D-laag die 's nachts wegvalt.
Troposfeer · Tropopauze · Stratosfeer · Stratopauze · Mesosfeer · Mesopauze · Thermosfeer · Thermopauze · Exosfeer
# Vera Kerstens

Vera Kerstens (1987) is een Nederlands pianiste.

## Biografie

Van haar achtste tot haar elfde jaar studeerde Kerstens bij Ton Hartsuiker. Direct hierop volgend (in 1998) werd ze toegelaten tot het Conservatorium van Amsterdam, waar ze tot 2008 bij Mila Baslawskaja studeerde. Daarna studeerde ze bij Homero Francesch in Zürich, Zwitserland, en ze rondde haar studie daar af.
Op twaalfjarige leeftijd won Kerstens de eerste prijs op het nationale Prinses Christina Concours in Den Haag. Hiernaast heeft ze ook de Young Pianist Foundation (YPF) prijs gekregen.
Kerstens heeft een CD opname gemaakt van Glinka’s “Variations on the Song 'Nightingale' by Alyabyev”, geproduceerd door de Young Pianist Foundation.

## Activiteiten
### Concertleven

Kerstens heeft op de belangrijkste podia van Nederland opgetreden - De Doelen (Rotterdam), Het Concertgebouw (Amsterdam), Nieuwe Kerk (Den Haag), Stadsschouwburg (Amsterdam), Oude Slot (Heemstede), het Delft Chamber Music Festival en dergelijke.
Naast vele concerten in Nederland, heeft Kerstens vaak in het buitenland opgetreden. Ze heeft namens de Jong Talent-afdeling van het Conservatorium van Amsterdam samen met drie medestudenten een tour door Curaçao gemaakt, mede mogelijk gemaakt door het Prins Bernhard Cultuurfonds. Op uitnodiging van de Nederlandse Ambassade heeft ze in Kopenhagen opgetreden (voor een deel samen met violiste Nora van der Stelt). In samenwerking met de Stichting Princes Christina Concours is ze op tournee geweest in de Verenigde Staten en Canada, waarbij ze zowel solo speelde als ook samen met Felicia van den End optrad. Verder heeft ze concerten gegeven in Oostenrijk, Duitsland, Polen, Zwitserland, Italië, en Zweden.

### Kamermuziek

Naast solorecitals speelt Kerstens graag kamermuziek: ze heeft duo’s gevormd met violisten Marina Meerson, Nora van der Stelt, Tosca Opdam en Jeanine van Amsterdam, met clarinetist Fleur Bouwer, met cellist Lidewij Faber, en met saxofoniste Jody Vianen, onder anderen. Daarnaast speelt ze regelmatig in gelegenheidsensembles.
# Kaap Recife

Kaap Recife (Afrikaans: Kaap Recife; Engels: Cape Recife; Portugees: Cabo de Recife) is geografisch gezien het zuidoostelijkste punt van Afrika en het zuidelijkste punt van de Algoabaai. De kaap ligt 15 kilometer ten zuiden van de Zuid-Afrikaanse stad Port Elizabeth, op 34°01'S 25°42'E.
De naam 'Recife' is Portugees voor "rif", en verwijst naar de talrijke riffen waarop veel schepen zijn gestrand. De historische vuurtoren is gebouwd in 1849 en bevindt zich in het natuurreservaat Kaap Recife. Net ten noorden ligt de Nelson Mandela Metropolitaanse Universiteit.
Kaap Recife is populair bij surfers en duikers. De warme Agulhasstroom stroomt langs de kaap.
In 1973 werd het 366 ha grote natuurreservaat Kaap Recife gesticht.

## Foto's

* Panorama rond Kaap Recife
* Kaap Recifevuurtoren
* Kaap Recifevuurtoren

## Externe link

* Cape Recife
* ↑ (en) Cape Recife Nature Reserve. SA-venues.com. Gearchiveerd op 24 november 2020. Geraadpleegd op 17 december 2020.
* ↑ (en) Cape Recife Nature Reserve. Nelson Mandela Bay Tourism (2020). Gearchiveerd op 19 augustus 2020. Geraadpleegd op 17 december 2020.
# Maurice André

Maurice André (Alès, 21 mei 1933 – Bayonne, 25 februari 2012) was een Frans klassiek trompettist.

## Levensloop

André werd geboren in een mijnwerkersfamilie; zijn vader was amateurmusicus. Hij studeerde trompet bij een vriend van zijn vader, die hem aanraadde naar het conservatorium te gaan. Om verzekerd te zijn van een plek op het Parijse Conservatorium speelde André eerst enige tijd in een militaire kapel. Na een half jaar conservatoriumonderwijs won hij zijn eerste prijzen in muziekconcoursen.
De leraar van André aan het conservatorium was streng, sloeg hem uit frustratie en stuurde hem zelfs eens weg, totdat André zou excelleren en dan terug mocht komen. Een paar weken daarna kwam hij terug, en speelde foutloos veertien Etudes uit de trompetmethode van Arban.
André won in 1955, samen met Theo Mertens, de internationale muziekwedstrijd in Genève en in 1963 de muziekwedstrijd van de ARD in München. Hij werd tot erelid benoemd van het Delta chapter van de Phi Mu Alpha Sinfonia aan het Ithaca College in New York in 1970.
In de jaren 60 en 70 steeg zijn roem internationaal, en maakte hij een serie opnamen van barokmuziekwerken op piccolotrompet voor Erato en andere labels. Ook speelde hij veel transcripties van hobo-, fluit, zang en strijkerswerken. De opnamen van Maurice André droegen bij aan de revival van de barokmuziek in de jaren 60.
André inspireerde als trompettist veel koperblazers, zoals Wynton Marsalis en Ibrahim Maalouf, die een vergelijkbare heldere klank en toon ontwikkelde. André heeft meer dan 300 opnamen op zijn naam staan, vanaf midden jaren 50 tot heden.
André had drie kinderen, Lionel, Nicolas en Béatrice met wie hij af en toe optrad.
Een van zijn studenten, Guy Touvron, schreef in 2003 een biografie over hem onder de titel Maurice André: Une trompette pour la renommée (Maurice André: een trompet voor de beroemdheid).
# Anaulacomera longicercata

Anaulacomera longicercata is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1918 door Caudell.
# Pteropus griseus

Pteropus griseus is een zoogdier uit de familie van de vleerhonden (Pteropodidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door É. Geoffroy in 1810.

## Voorkomen

De soort komt voor in Indonesië en Oost-Timor.
* ↑ (en) Pteropus griseus op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Gomelski Cup 2013

De Gomelski Cup 2013 was een basketbaltoernooi in Europa die in Moskou tussen 28 september 2013 en 29 september 2013 werd gehouden. Vier top teams uit EuroLeague Men namen deel aan dit toernooi - CSKA Moskou, Lokomotiv-Koeban Krasnodar, Panathinaikos en Maccabi Electra Tel Aviv. CSKA won het goud op het einde.
| halve finale (28 september) | halve finale (28 september) | finale (29 september) | finale (29 september) |
| CSKA Moskou | 72 |
| Panathinaikos | 49 |
| | | CSKA Moskou | 76 |
| | | Lokomotiv-Koeban Krasnodar | 65 |
| | | Derde plaats | Derde plaats |
| Maccabi Electra Tel Aviv | 61 | Panathinaikos | 80 |
| Lokomotiv-Koeban Krasnodar | 71 | | Maccabi Electra Tel Aviv | 74 |

## Eindklassering

| # | Land |
| 1 | CSKA Moskou |
| 2 | Lokomotiv-Koeban Krasnodar |
| 3 | Panathinaikos |
| 4 | Maccabi Electra Tel Aviv |
2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020
# Mesosfeer

Mesosfeer is een term die in de aardwetenschappen voor twee verschillende dingen gebruikt kan worden:
* Een laag in de atmosfeer, zie mesosfeer (atmosfeer);
* een laag in de aardmantel, zie mesosfeer (mantel).
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Mesosfeer en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Vera Keur

Veronica Magdalena Maria (Vera) Keur (Leiden, 14 april 1953) was van 1995 t/m 2009 omroepvoorzitter van de VARA.

## Levensloop
### Opleiding

Ze studeerde rechten aan de Rijksuniversiteit Utrecht. Daarna werkte ze als advocaat in Amersfoort en als docent aan de School voor Journalistiek in Utrecht.

### Werk

In 1987 werd Keur jurist van het VARA-bestuur onder voorzitter Marcel van Dam. In 1995 volgde ze Van Dam op als voorzitter. Zij zette in grote lijnen het beleid van Van Dam voort, gericht op kostenbeheersing en concentratie op succesvolle presentatoren als Paul de Leeuw, Jack Spijkerman, Paul Witteman en Sonja Barend. Onder Keur ondernam de VARA in het jaar 2000 een studie naar een toekomst als commerciële omroep. Het plan wekte grote onrust, met name onder de radiomedewerkers. Hun opluchting was dan ook groot toen bleek dat het plan onhaalbaar was. In het openbaar verdedigde Keur regelmatig de hoge lonen die aan presentatoren werden uitbetaald. Zij kwam in aanvaring met Spijkerman toen deze plotseling een overstap aankondigde naar de nieuwe zender Talpa. Op 18 september 2008 werd het vertrek van Keur als voorzitter van de VARA per 1 december 2009 bekendgemaakt.
Na haar vertrek ging ze samen met haar partner Theo van Stegeren reizen. Ze verbleven bijna een jaar lang in Argentinië. Op basis van hun ervaringen schreven zij Het gedroomde land, Reis naar het hart van Argentinië. In 2020 verscheen hun roman Ze komen terug, ze komen terug, geschreven onder het pseudoniem Victor Vere. Ook publiceerden ze in Vrij Nederland over de wereldwijde klimaatverandering. In 2014 leidden deze publicaties tot een eenmalige uitzending van de De Achterkant van het Gelijk, getiteld ' Tussen Hoop en Wanhoop' en gepresenteerd door Marcel van Dam, met Vera Keur als eindredacteur en Theo van Stegeren en Carla Valentin als redacteuren.
* ↑ Vara-voorzitter verdedigt salarissen presentatoren Trouw, 13 mei 2009
* ↑ 'Jankend naar bed, jankend weer opstaan' de Volkskrant, 8 oktober 2005
* ↑ Over De Achterkant van het Gelijk, www.bnnvara.nl
Levinus van Looi (1925-1926) · Christiaan van Doorn (1926-1927) · Simon van der Woude (1927-1930) · Arend de Vries (1930-1946) · Klaas de Jonge (wnd, 1946-1949) · Jaap Burger (1949-1966) · Jan Broeksz (1967-1970) · André Kloos (1970-1980) · Albert van den Heuvel (1980-1985) · Marcel van Dam (1986-1995) · Vera Keur (1995-2009) · Cees Korvinus (2009-2011) · Hans Andersson (2011-2013)
# Kaap Santa Maria (Angola)

Kaap Santa Maria of Cabo de Santa Maria is een kaap gelegen aan de Atlantische kust van Angola, ten zuiden van Benguela.
Tijdens zijn eerste ontdekkingsreis hoopte Diogo Cão het meest zuidelijke punt van Afrika te bereiken, maar verder dan Kaap Santa Maria geraakte hij niet. Te herdenking plantte hij in 1482 een padrão met daarop geschreven:
    Na era da criação do mundo de 6681 anos, e do nascimento de Nosso Senhor Jesus de 1482 anos, o mui alio, mui excelente e poderoso principe, el-rel D. João II, de Portugal, mandou descobrir esta terra e põr estes padrões por Diogo Cão, escudeiro de sua caso.
       In het jaar 6681 na de schepping van de wereld en in 1482 na de geboorte van onze Heer Jezus, liet de hoogste, meest voortreffelijke en machtige koning Johan II van Portugal dit land ontdekken en deze zuil oprichten door Diogo Cão, schildknaap van zijn hofhouding.
# Arpheuilles (Indre)

Arpheuilles is een gemeente in het Franse departement Indre (regio Centre-Val de Loire) en telt 253 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Châteauroux.

## Geografie

De oppervlakte van Arpheuilles bedraagt 22,8 km², de bevolkingsdichtheid is 11,1 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Publius Villius Tappulus

Publius Villius Tappulus was een Romeins politicus in de 2e eeuw v.Chr.
Hij was consul in 199 v.Chr., nam het voeren van de oorlog tegen Macedonië op zich, waarin hij uit Epirus zocht binnen te dringen in 198 v.Chr., doch werd door koning Philippus V van Macedonië daarin verhinderd. Hij werd opgevolgd door Titus Quinctius Flamininus.
In 192 v.Chr. werd aan Villius een zending naar Antiochus III de Grote van Syrië opgedragen. Op zijn reis daarheen had hij te Ephese verscheiden bijeenkomsten met Hannibal Barkas, die zich toen daar ophield.
# Golf van Panama

De Golf van Panama is een golf in de Grote Oceaan, bij de zuidkust van Panama. De maximale breedte is 250 kilometer, de maximale diepte 220 meter en de golf heeft een oppervlakte van 2400 vierkante kilometer. Het Panamakanaal verbindt de Golf van Panama met de Caribische Zee en de Atlantische Oceaan. In de Golf van Panama liggen nog de Golf van San Miguel, Golf van Parita en de Baai van Panama.
In het gebied zijn een paar eilanden en een paar belangrijke havens, zoals Panama-Stad.
In de golf bevindt zich de eilandengroep genaamd Pareleilanden.
# Apophylia cyanipennis

Apophylia cyanipennis is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1927 gepubliceerd door Laboissiere.
# Metamagnusia

Metamagnusia is een geslacht van kikkers uit de familie smalbekkikkers (Microhylidae). De groep werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Rainer Günther in 2009.
Er zijn twee soorten, alle soorten komen voor in Azië en komen endemisch voor in Nieuw-Guinea.

## Taxonomie

Geslacht Metamagnusia
* Soort Metamagnusia marani
* Soort Metamagnusia slateri

### Referenties

* ↑ Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History, Metamagnusia. Gearchiveerd op 16 februari 2017.
* ↑ University of California - AmphibiaWeb, Metamagnusia. Gearchiveerd op 27 september 2024.

### Bronnen

* (en) - Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History - Metamagnusia - Website Geconsulteerd 15 februari 2017
* (en) - University of California - AmphibiaWeb - Metamagnusia - Website
Aphantophryne · Asterophrys · Austrochaperina · Barygenys · Callulops · Choerophryne · Cophixalus · Copiula · Gastrophrynoides · Genyophryne · Hylophorbus · Liophryne · Mantophryne · Metamagnusia · Oninia · Oreophryne · Oxydactyla · Paedophryne · Pseudocallulops · Sphenophryne · Xenorhina