OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Methylhydrazine

Methylhydrazine is een hydrazinederivaat met als forrmule CH$_3$N$_2$H$_3$. Het is een ontvlambare, toxische en carcinogene kleurloze vloeistof met een kenmerkende geur. De stof wordt voornamelijk gebruikt als stuwvloeistof in raketbrandstof.

## Toxicologie en veiligheid

Methylhydrazine kan bij verwarming of bij contact met metaaloxiden ontploffen. Ze kan spontaan ontbranden bij contact met lucht en poreus materiaal zoals aarde, asbest, hout of textiel. De stof ontleedt bij verbranding met vorming van giftige en corrosieve gassen, onder andere stikstofoxiden. Methylhydrazine is een sterke reductor en reageert dus hevig met oxiderende stoffen, waardoor brand- en ontploffingsgevaar ontstaat. De stof is een matig sterke base en reageert hevig met sterke zuren.
# Microplitis nielseni

Microplitis nielseni is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Austin & Dangerfield in 1993.
# Metopius leiopygus

Metopius leiopygus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Forster in 1850.
# Michail Soeslov

Michail Andrejevitsj Soeslov (Russisch: Михаил Андреевич Суслов) (Sjakovskoje, oblast Oeljanovsk, 21 november 1902 – Moskou, 25 januari 1982) was een Sovjet-Russisch politicus.

## Leven

Soeslov was van eenvoudige boerenafkomst. Na de Russische Revolutie studeerde hij economie aan de Universiteit van Moskou en de Plechanov-academie. Vanaf zijn 16e was hij erg actief in de Komsomol en in 1921 werd hij lid van de Communistische Partij. Van 1931 tot 1939 was hij lid van de controlecommissie van de partij en in 1941 trad hij toe tot het Centraal Comité. Tussen 1944 en 1946 was hij voorzitter van het Litouwse Centraal Comité en als zodanig wordt hij verantwoordelijk gehouden voor de deportatie (en executies) van nationalistische Litouwers aan het einde van de Tweede Wereldoorlog. In 1947 haalde Stalin Soeslov naar Moskou en maakte hem lid van het Secretariaat van de Communistische Partij. Van 1949 tot 1950 was hij ook nog even hoofdredacteur van de Pravda. Tussen 1955 en zijn dood in 1982 was hij lid van het Politbureau van de Communistische Partij van de Sovjet-Unie.
Tijdens de Chroesjtsjov-periode ondersteunde Soeslov diens destalinisatie-politiek en samen met Chroesjtsjov en Podgorny was hij mede verantwoordelijk voor het afzetten van Molotov, Kaganovitsj en Malenkov. Soeslov was echter fel tegen Chroesjtsjovs politieke ideeën over economische decentralisatie. In 1964 ondersteunde hij Leonid Brezjnev bij het ten val brengen van Chroesjtsjov.
In de jaren zestig en zeventig gold Soeslov als een der belangrijkste politici uit de Sovjet-Unie, op een gegeven moment, in de loop der jaren zeventig, werd hij zelfs gezien als de nummer twee, na Brezjnev. Meer en meer ging hij in deze periode ook gelden als de ideoloog van de partij, waarbij hij in de loop der tijd steeds dogmatischer en conservatiever leek te worden. Hij drukte een belangrijke stempel op de algemene partijlijn, de propaganda, het binnenlandse economische beleid, maar ook op standpunten met betrekking tot het buitenlandse beleid, onder meer in de positionering ten opzichte van China en de Oostblok-landen.
Soeslov had een zwakke gezondheid. Hij leed aan diabetes en kreeg in 1976 een hartinfarct waarvan hij nooit meer geheel herstelde. Hij overleed in 1982, na een verkeerde reactie op nieuwe medicatie, op de sterfdag van de door hem vereerde Lenin. Hij werd bijgezet in de Kremlinmuur.

## Literatuur

* Petroff, Serge, The Red Eminence: A Biography of Mikhail A. Suslov, 1988
* Bibliothèque nationale de France: cb12256221s (data)
* Gemeinsame Normdatei: 118991590
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0968 4056
* Library of Congress Control Number: n50011442
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000229288
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: mzk2006353973
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007463614805171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002009171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069349932
* LIBRIS: 333023
* SNAC: w67r35d5
* Système universitaire de documentation: 031325475
* Trove: 834894
* Virtual International Authority File: 45102082
* WorldCat (via VIAF): 45102082
# Michail Tomski

Michail Pavlovitsj Tomski (Russisch: Михаил Павлович Томский) (Moskou, 31 oktober 1880 – 23 augustus 1936) was een Sovjet-Russisch politicus en vakbondsman.
Michail Tomski was de zoon van een arbeider. Hij trad in de voetsporen van zijn vader en werd fabrieksarbeider. In 1903 sloot Tomski zich aan bij de bolsjewistische vleugel (bolsjewieken) van de Russische Sociaaldemocratische Arbeiderspartij (RSDAP). Tijdens de revolutie van 1905 werd Tomski lid van de sovjet van Revel en medeoprichter en bestuurder van de Metaalarbeiders Vakbond van Revel. Hij werd spoedig daarna opgepakt en verbannen naar Siberië. Na zijn vrijlating werkte hij als journalist voor diverse bolsjewistische bladen. In mei 1908 belandde hij in de gevangenis, maar kwam na korte tijd vrij. Opnieuw zette hij zich als journalist in voor de revolutionaire zaak.
In 1909 werd hij wegens zijn revolutionaire activiteiten veroordeeld tot vijf jaar dwangarbeid. Na de Oktoberrevolutie van 1917 werd hij vakbondsman binnen de communistische vakbond en woonde hij diverse vakbondscongressen bij. In 1920 werd hij lid van het Centraal Comité van de Russische Communistische Partij en voorzitter van de Rode Internationale van de Vakbonden. In 1922 werd hij lid van het politbureau.
Na de dood van Lenin in 1924 sloot Tomski zich aan bij de Rechtse Oppositie, waar ook Nikolaj Boecharin en Aleksei Rykov lid van waren. Stalin maakte ook korte tijd deel uit van de Rechtse Oppositie. Na de uitschakeling van de Linkse Oppositie maakte Stalin een einde aan de Rechtse Oppositie. In november 1929 werd de trojka (driemanschap) van de Rechtse Oppositie uit het politbureau gezet. Tomski bleef echter wel lid van het Centraal Comité der Partij.
In 1936, ten tijde van de Moskouse schijnprocessen, werd hij door iemand geïnformeerd dat hij spoedig zou worden opgepakt om te worden berecht. Op 23 augustus 1936 pleegde hij zelfmoord.
* Gemeinsame Normdatei: 123174236
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1491 8873
* Library of Congress Control Number: n87884069
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00551897
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: skuk0001392
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007275485005171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 133426564
* Système universitaire de documentation: 11093976X
* Virtual International Authority File: 52590251
* WorldCat (via VIAF): 52590251
# Michail Timosjin

Michail Viktorovitsj Timosjin (Russisch: Михаил Викторович Тимошин) (Toela, 20 november 1980) is een Russisch voormalig wielrenner. Hij begon zijn carrière bij Landbouwkrediet-Colnago. In zijn laatste contractjaar brak hij al vroeg in het seizoen zijn sleutelbeen tijdens de Grote Prijs van de Etruskische Kust. Daarna zou hij enkel nog voor kleinere ploegen rijden.
In 2002 werd hij achter Michael Albasini tweede op het Europees wegkampioenschap bij de beloften.

## Belangrijkste overwinningen
### 2002

    1e etappe deel B Triptyque des Monts et Châteaux
    2e etappe Ronde van Thüringen, Beloften
    Parijs-Roubaix, Beloften
    2e etappe GP van Kranj
    Eindklassement GP van Kranj

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Milaan-San Remo | Parijs-Roubaix | Scheldeprijs | WK op de weg |
| 2003 | opgave | 61e | 20e | |
| 2004 | | | 74e | opgave |

## Ploegen

* 2002- Landbouwkrediet-Colnago (stagiair vanaf 1-9)
* 2003- Landbouwkrediet-Colnago
* 2004- Landbouwkrediet-Colnago
* 2005- Omnibike Dynamo Moscow
* 2007- MapaMap-BantProfi
* 2008- Amore & Vita-McDonald's
* 2012- Uzbekistan Suren Team
* (en) Profiel op ProCyclingStats
Advejev · Bernucci · Bileka · Cali · Cavagnis · Coudray · De Waele · Hrysjtsjenko · Lievens · Louder · Lucchini · Mattozza · Meirhaeghe · Metloesjenko · Mifune · Popovytsj · Romano · Scamardella · Sørensen · Streel · Van Landeghem · Van Malderghem · Vanhaecke · Vermeersch · Weynants · Anzà (stagiair) · Chadwick (stagiair) · Timosjin (stagiair)
Advejev · Anzà · Bernucci · Bileka · Bracke · Capelle · De Waele · Dierckxsens · Doema · Hrysjtsjenko · Lievens · Lucchini · Metloesjenko · Popovytsj · Scamardella · Steels · Streel · Stremersch · Timosjin · Vaitkus · Van Landeghem · Van Speybroeck · Verstrepen · Weynants · Draux (stagiair) · Monfort (stagiair) · Wijnands (stagiair)
Advejev · Anzà · Bernucci · Bileka · Bracke · Capelle · De Waele · Dierckxsens · Doema · Durand · Gasperoni · Hrysjtsjenko · Lagoetin · Metloesjenko · Monfort · Popovytsj · Sijmens · Steels · Streel · Timosjin · Vaitkus · Van Bondt · Verstrepen · Lebeau (stagiair) · Simon (stagiair) · Van Loocke (stagiair)
# Microplocia borneensis

Microplocia borneensis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Breuning.
# Microplocia

Microplocia is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Heller.

## Soorten

Microplocia omvat de volgende soorten:
* Microplocia borneensis Breuning, 1956
* Microplocia puncticollis Heller, 1924
* Microplocia sybroides Breuning, 1942
* Microplocia tonkinensis Breuning, 1963
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Adelodrilus kiselevi

Adelodrilus kiselevi is een ringworm uit de familie van de Naididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1972 door Finogenova.
# Sclerolinum minor

Sclerolinum minor is een borstelworm uit de familie Siboglinidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Sclerolinum minor werd in 1974 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Southward.
# Sophie Bukovec

Sophie Bukovec (Toronto, 22 september 1995) is een Canadees beachvolleybalster.

## Carrière

In 2012 nam Bukovec met Julie Longman deel aan de wereldkampioenschappen onder 19 in Larnaca en onder 21 in Halifax en debuteerde ze in Bangsaen aan de zijde van Victoria Altomare in de FIVB World Tour. In 2013 deed ze met Alexandra Woolley aan de WK onder 21 in Umag en met Tiadora Miric aan de WK onder 19 in Porto. Het jaar daarop won ze met Miric de wereldtitel onder 21 in Larnaca door Ieva Dumbauskaitė en Monika Povilaitytė in de finale te verslaan. Bij de WK onder 23 in Mysłowice kwamen ze niet verder dan een negende plaats. Gedurende haar studententijd speelde Bukovec in de zaal voor achtereenvolgens McMaster University in Canada en California State University - Long Beach in de Verenigde Staten. Vervolgens legde ze zich bij de University of Southern California weer toe op het beachvolleybal.
In 2017 speelde Bukovec met Jamie Lynn Broder en Amanda Harnett elk een wedstrijd in de World Tour. Het daaropvolgende seizoen vormde ze een team met Julie Gordon. Het tweetal nam deel aan elf internationale toernooien en kwam daarbij tot drie zeventiende plaatsen. Het jaar daarop partnerde ze met Taylor Pischke met wie ze aan zes toernooien in de World Tour meedeed. Ze behaalden onder meer een vierde plaats in Aydin en een vijfde plaats in Baden. In 2021 eindigde ze met Camille Saxton als tweede bij het FIVB-toernooi van Sofia. Sinds 2022 vormt Bukovec een team met Brandie Wilkerson. Het duo werd in Rome vice-wereldkampioen achter het Braziliaanse tweetal Eduarda Santos en Ana Patrícia Silva.

## Palmares
### Kampioenschappen

* 2014: 1 WK U21
* 2022: 2 WK

### FIVB World Tour

* 2021: 2 1* Sofia
# Omkoiana

Omkoiana is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Sänger & Helfert.

## Soorten

Het geslacht Omkoiana is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Omkoiana aculeata (Sänger & Helfert, 2002)
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Neuville-sur-Oise

Neuville-sur-Oise is een gemeente in Frankrijk. Het ligt op een schiereiland in een lus aan de Oise, iets voordat deze in de Seine uitkomt. De bebouwing van ville nouvelle Cergy-Pontoise en van Neuville-sur-Oise liggen in elkaar geïntegreerd en vormen een onderdeel van de agglomeratie van Parijs.
Er staat een kasteel of landhuis: château de Neuville-sur-Oise, dat is gerestaureerd.
Er ligt station Neuville-Université.

## Kaart

De onderstaande kaart toont de ligging van Neuville-sur-Oise met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal, bron: INSEE-tellingen.

## Websites

* (fr) Statistische informatie op de website van INSEE
* ↑ Populations légales 2021.
# Station Genech

Station Genech is een spoorwegstation in de Franse gemeente Genech. Het ligt langs de spoorlijn Somain - Halluin.
# Jesúpolis

Jesúpolis is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Goiás. De gemeente telt 2.296 inwoners (schatting 2009).
# Sonorawoestijn

De Sonorawoestijn of Sonoraanse Woestijn (Engels: Sonoran Desert, soms ook: Gila Desert, Spaans: Desierto de Sonora, soms ook: Desierto de Gila) is een woestijn in Mexico en de Verenigde Staten. Hij heeft een oppervlakte van zo'n 320.000 km² en bevindt zich in de Mexicaanse staten Sonora, Baja California en Baja California Sur en in de Amerikaanse staten Californië en Arizona. Het is een van de heetste en droogste streken van Noord-Amerika en de heetste woestijn van Mexico.
In het noorden grenst de Sonorawoestijn aan de Mojavewoestijn en in het oosten aan de Chihuahuawoestijn.
Een van de hoogste punten is de Baboquivari. De Salton Sea, die in 1905 per ongeluk ontstond, vormt het grootste permanente meer van de Sonorawoestijn.

## Flora en fauna

In de woestijn komt een aantal unieke plantensoorten voor, zoals de saguaro en de orgelpijpcactus. Ook de ocotillo (Fouquieria splendens) en de (gewone) chuckwalla, een hagedissensoort, komen in deze woestijn voor.
Het Arizona-Sonora Desert Museum is een botanische tuin, dierentuin en natuurhistorisch museum dat zich richt op de flora, fauna en natuurlijke historie van de Sonorawoestijn. Het museum is gevestigd in Pima County (Arizona), 19 kilometer ten westen van Tucson. Ook de Desert Botanical Garden in Phoenix heeft planten uit de Sonorawoestijn in zijn collectie.
Verder komen er zo'n 300 verschillende soorten vogels voor, waaronder de grote renkoekoek, en een aantal hagedissensoorten, waaronder het Gilamonster. Ook de tijgersalamander komt er voor.
* Orgelpijpcactus
* Saguaro
* "Super"-bloei van woestijnbloemen in maart 2017 door unieke weersomstandigheden
* Cholla-cactus met vogelnest
* Gewone chuckwalla

## Nationale parken

In het Amerikaanse deel van de Sonorawoestijn liggen de volgende Nationale parken:
* Sonoran Desert National Monument
* Saguaro National Park
* Anza-Borrego Desert State Park
* Cabeza Prieta National Wildlife Refuge
* Joshua Tree National Park (enkel het lagere oostelijke deel)
* Organ Pipe Cactus National Monument

## Bevolking

In de Sonorawoestijn zijn een aantal grote steden te vinden. Dit zijn o.a.:
* Phoenix
* Tucson
* Mexicali
* Hermosillo
* Indio
Enkele kleinere steden zijn El Centro, Palm Desert, Coachella en Palm Springs.

## Foto's

* Saguaro National Park in het zuiden van Arizona circa 1935
* De Baboquivari
* Zandduinen in El Pinacate y Gran Desierto de Altar Biosphere Reserve in het noordwesten van de staat Sonora (Mexico)
* De Sonorawoestijn in de buurt van Maricopa, Arizona
* Zandduinen in de Gran Desierto de Altar, een subregio van de Sonorawoestijn
* De Santa Catalina Mountains in de Sonorawoestijn nabij Tucson (Arizona)
* Een helikopter van de US Border Patrol langs El Camino del Diablo, een 400 kilometer lang pad in de Sonorawoestijn
* Een 'woud' van saguaro cactussen in de Tucson Mountains in Arizona
* De Algodones duinen in zuidoostelijk Californië
* De Salton Sea vanuit de Space Shuttle
* In de buurt van Palm Springs
# Snavelzegge

De snavelzegge (Carex rostrata) is een vaste plant die behoort tot de cypergrassenfamilie (Cyperaceae). De plant komt van nature voor in de noordelijke gebieden van Eurazië en Noord-Amerika. De snavelzegge staat op de Nederlandse Rode Lijst van planten als algemeen voorkomend en stabiel of toegenomen. Het aantal chromosomen 2n = 72–74, 76 of ongeveer 60.
De plant wordt 30–60 cm hoog, vormt lange, kruipende, vertakte wortelstokken met uitlopers. De 2 mm dikke stengel is stomp, driekantig en meestal vrijwel glad. De aan de bovenzijde grijs- of blauwgroene en aan de onderzijde glanzend donkergroene, kale bladeren zijn 2–5 mm breed en meestal gootvormig. De lange top is driekantig. De bladeren zijn langer dan de stengel.
De snavelzegge bloeit in mei en juni met aren. De bovenste 1–3 mm brede, licht- tot roodbruine aren bestaat uit mannelijk bloemen en de onderste uit vrouwelijke. De eivormige, rechtafstaande, geelachtig groene tot lichtbruine, drienervige kale urntjes zijn ongeveer 3–5 mm lang en versmallen plotseling in een 1,0–1,5 mm lange, tweetandige snavel. Het urntje is een soort schutblaadje dat geheel om de vrucht zit. De stamper heeft drie stempels.
De vrucht is een driekantig nootje. De verspreiding vindt plaats door het water.
De plant komt vooral voor op zand- en veengrond in moerassen, vennen en aan waterkanten.
* Overzicht
* Planten
* Bloeiwijze
* Urntje
* Vruchten
# Sonotrella exculta

Sonotrella exculta is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Gorochov.
# Smitshoek

Smitshoek is een woonwijk van de gemeente Barendrecht in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Tevens valt het voor een klein deel onder Rhoon. De wijk was vroeger een dorp, maar heeft echter het dorpse karakter behouden door de dijkbebouwing aan weerszijden van de A15. Smitshoek heeft de postcode van Barendrecht en Rhoon.
Smitshoek dankt haar naam aan de smid, die zich lang geleden vestigde op de hoek van de Charloise Lagedijk en Smitshoekseweg.
Sinds 1960 heeft Smitshoek haar eigen voetbalvereniging VV Smitshoek.

## Nieuwbouw

Tussen Smitshoek en Barendrecht is in 1997 een Vinex-locatie gerealiseerd, Carnisselande genaamd. Als onderdeel van Carnisselande is er een wijk naast het oude centrum van Smitshoek gebouwd, Smitshoek 1. Later is oostelijk daarvan Smitshoek 2 aangelegd. Smitshoek 1 en 2 worden samen met Riederhoek en Vrijheidsakker als Dorpse Driehoek aangeduid. Dit uit zich met name in de gebruikte materialen in de openbare ruimte. Deze zijn anders dan de meer stedelijke uitstraling van de overige wijken in Carnisselande die als Stadse Rechthoek worden aangeduid.

## Omgeving

Smitshoek ligt op loopafstand van de Rotterdamse wijk Zuidwijk. In die wijk ligt onder andere metrostation Slinge.
Kernen: Barendrecht · Smitshoek Buurtschappen: Barendrechtse Veer · Carnisse · Koedood Zuid-Holland · Steden en dorpen
# Smitsborg

De Smitsborg (tot 2 september 2014 Zernikeborg genaamd) is het ICT-infrastructureel knooppunt van Noord-Nederland en is gevestigd op het Zernikecomplex van de Rijksuniversiteit Groningen.
In het gebouw zit het Centrum voor Informatie Technologie, ruimtelijke expertisecentrum de Geodienst, de virtualisatieruimte CAVE (Computer Assisted Virtual Environment), een data-science groep en een supercomputer genaamd Habrok. Ook is er ruimte voor onderwijs. De gebouwen op het Zernikecomplex waren traditioneel veelal zakelijk en kaal, opgetrokken uit beton en aluminium en voornamelijk functioneel. De Smitsborg brak met deze traditie en van de buitenkant is er dan ook geen rechte hoek aan te ontdekken. Hoewel binnen wel veel beton en vloertegelwerk te zien is, is de gevel bedekt met keramische leistenen.
Het gebouw is genoemd naar Donald Smits, de eerste directeur van het Rekencentrum van de RUG. Het is ontworpen door de Rotterdamse architecte Maria Haag.
* ↑ Zernikeborg heet voortaan Smitsborg, Rijksuniversiteit Groningen, 2 september 2014
* ↑ Centrum voor Informatie Technologie, geraadpleegd op 29 juni 2018.
# Smittia scutellosetosa

Smittia scutellosetosa is een muggensoort uit de familie van de dansmuggen (Chironomidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Caspers.
# Spateltrilzwam

De spateltrilzwam (Guepinia helvelloides) is een schimmel behorend tot de orde Auriculariales. Hij leeft saprotroof, op begraven hout in een wegberm onder den (Pinus).

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

Het vruchtlichaam van de spateltrilzwam ziet eruit als een trechter die aan één kant is doorgesneden of gehalveerd. Hij wordt ongeveer 2-15 centimeter hoog. De rand van de is gelobd, golvend, scherpgerand en naar beneden gebogen; het oppervlak is glad en kaal. Jonge exemplaren zijn helder oranjerood en worden naarmate ze ouder worden dof roodachtig. Aan de buitenkant bedekt het hymenium de vruchtlichamen, zichtbaar als een paarse tint. Het vruchtvlees heeft een soortgelijke roodachtige kleur als de buitenkant en heeft een zachte, gelatineuze consistentie. Het heeft geen kenmerkende geur of smaak. De sporenprint is witachtig.

### Microscopische kenmerken

De sporen zijn glad, vaak licht gebogen, inamyloïde, elliptisch en meten 8–12 × 4–8 micrometer.

## Verspreiding

De spateltrilzwam komt voor in het Holarctisch gebied en wordt aangetroffen in de VS, Canada, Oost-Siberië en Japan. Het komt vooral veel voor op grote hoogte in de bergen, maar is zeldzaam of afwezig in de laaglanden. Het belangrijkste Europese verspreidingsgebied strekt zich uit van de Zuid-Europese bergketens (Catalonië, Corsica, Noord-Italië, Servië, Griekenland, Roemenië) tot rond de 51e breedtegraad (Saksen, Thüringen, Zuid-Polen), waarvan ten noorden slechts enkele verspreide vondsten voorkomen. tot aan Groot-Brittannië, Noorwegen, Gotland en elders in de Baltische staten. Voor Baden-Württemberg rapporteerde Krieglsteiner een sterke achteruitgang van de soort als gevolg van drainagemaatregelen en eutrofiëring van de bossen.
In Nederland komt de spateltrilzwam zeer zeldzaam voor. Hij staat op de rode lijst in de categorie 'Ernstig Bedreigd'.

## Eetbaarheid

De spateltrilzwam is rauw eetbaar, hoewel zijn reputatie als eetbare paddenstoel slecht is. Hij heeft geen bijzondere smaak, maar kan goed gebruikt worden als vullende paddenstoel. Op sommige plaatsen wordt hij op de markt verkocht.
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* (en) Index Fungorum
# Spatelharpoenzwam

De spatelharpoenzwam (Hohenbuehelia auriscalpium) is een schimmel behorend tot de familie Pleurotaceae.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

De hoed is waaiervormig, zijdelings vastgehecht aan het substraat, tot ongeveer 4 cm doorsnede. De kleur is donkerbruin tot witachtig bedekt met fijne witte schubben. De geur en smaak is melig.

### Microscopische kenmerken

De sporen zijn breed ellipsvormig en meten 5-6,5 × 3,5-4,5 µm. De basidia zijn 2 of 4 sporen. De lamelmetuloïden zijn spoelvormig, dikwandig. Er zijn gespverbindingen aanwezig in de hoedhyfen.

## Verspreiding

In Nederland komt de spatelharpoenzwam zeldzaam voor. Hij staat op de rode lijst in de categorie 'Gevoelig'.
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* (en) Index Fungorum
# Spatha

Spatha kan verwijzen naar:
* Schutblad (plant)
* Een soort zwaard, zie Spatha (zwaard)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Spatha en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.