OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Salmorth

Salmorth is een natuurgebied in de Duffelt en een ortsteil van de Duitse gemeente Kleef. Het is een schiereiland tussen het Bijlandsch Kanaal en de Griethauser Altrhein. Het gebied is 1.088 hectare groot. Op 31 december 2015 telde Salmorth 24 inwoners.
Salmorth is ontstaan na het Saale-glaciaal. De Rijn heeft hier gedurende de eeuwen enkele keren haar loop verlegd.
Ook de voormalige Nederlandse vesting Schenkenschanz ligt op het schiereiland. Tegenwoordig is dit een ortsteil van Kleef. De enige toegangsweg met een vaste brugverbinding bevindt zich bij Griethausen. Naast deze brug ligt een stalen spoorbrug van de historische spoorlijn Zevenaar - Kleef.
Direct aan de Rijn ligt het bedrijfsterrein van de Ölwerke Spyck; tegenwoordig een groothandel in levensmiddelen en zaaigoed.
Het natuurgebied Salmorth maakt deel uit van het grensoverschrijdende natuurgebied Gelderse Poort. Tot de ecologische bijzonderheden van het natuurgebied behoren wilgenvloedbossen en natte weilanden met de bijbehorende flora en fauna.
In 2021 werd de sculptuur Fraubillenkreuz van Christoph Wilmsen-Wiegmann en Felix Droese geplaatst op de dijk aan de Rijn. Deze sculptuur is onderdeel van een sculpturen-as tussen Kleef en Hoog-Elten. Deze eigentijdse menhir gaat terug op het oude Fraubillenkruis in de Eifel.
Aan de Rijn is bij zeer laag water het scheepswrak te zien van het kruitschip De Hoop, dat in januari 1895 ten gevolge van een explosie verging.

## Afbeeldingen

* Omgeving Schenkenschanz vanuit de lucht, op de achtergrond de Griethauser Altrhein met veerpont (opgeheven in 2016)
* Griethauser Altrhein met blik op Salmorth
* Griethauser Altrhein bij Düffelward
* Rheinstraße Griethausen - Spyck
* Fraubillenkreuz van Christoph Wilmsen-Wiegmann en Felix Droese
* Scheepswrak van De Hoop, vergaan in 1895

## Externe link

* NSG Salmorth – officiële informatie over het gebied
* 1 2 (de) Kleve in Kürze. Stadt Kleve. Gearchiveerd op 23 april 2019. Geraadpleegd op 12 mei 2020.
* ↑ FRAUBILLENKREUZ von Felix Droese und Christoph Wilmsen-Wiegmann - skulpturen-achse.de
Bimmen · Brienen · Donsbrüggen · Düffelward · Griethausen · Keeken · Kellen · Kleef · Materborn · Reichswalde · Rindern · Salmorth · Schenkenschanz · Warbeyen · Wardhausen
# Salmtal

Salmtal is een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, en maakt deel uit van de Landkreis Bernkastel-Wittlich. Salmtal telt 2.444 inwoners.

## Bestuur

De plaats is een Ortsgemeinde en maakt deel uit van de Verbandsgemeinde Wittlich-Land.
* 1 2 (de) Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz – Bevölkerungsstand 2020, Kreise, Gemeinden, Verbandsgemeinden
# Saint-Priest-des-Champs

Saint-Priest-des-Champs is een gemeente in het Franse departement Puy-de-Dôme (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 678 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Riom.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Priest-des-Champs bedraagt 44,1 km², de bevolkingsdichtheid is 15,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Priest-des-Champs met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Saint-Preuil

Saint-Preuil is een gemeente in het Franse departement Charente (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 289 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Cognac.
* Kerk van Saint-Preuil
* Gemeentehuis

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Preuil bedraagt 12,5 km², de bevolkingsdichtheid is 23,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Preuil met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Saltwood

Saltwood is een civil parish in het bestuurlijke gebied Folkestone & Hythe, in het Engelse graafschap Kent.
# Sajanogorsk

Sajanogorsk (Russisch: Саяногорск, Sajanogorsk) is een stad in de Russische autonome republiek Chakassië. De stad ligt op de linkeroever van de rivier de Jenisej, op 97 km van Abakan.
In Sajanogorsk staat een van de grootste aluminiumsmelterijen ter wereld. Ook de grootste hydro-elektrische dam van Rusland, Sajano-Sjoesjenskaja, is vlak bij de stad gebouwd.

## Geschiedenis

Na de consolidatie van de macht van het Russische Rijk werd in 1718 door Jenisej-Kozakken de houten vesting (ostrog) Sajanski gesticht van 90 bij 70 meter om de Kojbalsteppe te verdedigen tegen invallen vanuit het zuiden. De Kozakken in het fort werden niet betaald en leden vaak honger. Daar er geen gevechten plaatsvonden in het gebied, bleven van de oorspronkelijke 60-man bezetting na verloop van tijd slechts 4 over. Het fort bleek nutteloos, werd niet onderhouden en werd geleidelijk aan verlaten en overgelaten aan de natuurkrachten. Uit 1793 dateren de laatste documenten. In 1830 ontstond de nederzetting Sajanski echter op deze plek.
In 1965 werd de (van oorsprong tijdelijk bedoelde) arbeidersnederzetting voor de bouw van de stuwdam gesticht, die in 1968 sterk werd uitgebreid. In 1973 begon het mijnbouwbedrijf Sajanmramor met het delven van marmer en graniet in het gebied. De bouw van de grootste waterkrachtcentrale ter wereld gaf een geweldige groei in bevolkingsaantallen. De nederzettingen met stedelijk karakter Tsjeremoesjki (waar de bouwers van de waterkracht centrale woonden) en Oznatsjennoje (op de plaats van het eerdere dorpje Sajanski) schoten als paddenstoelen uit de grond. Samen met de nederzetting met stedelijk karakter Majna vormden zij de basis voor de latere stad. In 1975 werden de drie nederzettingen samengevoegd tot de stad Sajanogorsk.
Doordat elke Sovjetministerie en departement zijn eigen nederzetting met voorzieningen bouwde en de planologen daarmee langs elkaar heen werkten, is Sajanogorsk een stad zonder algemeen stadsplan geworden die bestaat uit verschillende nederzettingen met elk hun eigen voorzieningen.
Bevolkingsontwikkeling :
| 1959 | 1970 | 1979 | 1989 | 2002 |
| 4.600 | 13.700 | 21.900 | 50.188 | 50.255 |
* (ru) Саяногорск и его история. Informatieportaal Sajanogorsk (28 november 2004). Geraadpleegd op 19 april 2007.
* (ru) Интересная история Саяногорска. Informatieportaal Sajanogorsk (16 februari 2005). Geraadpleegd op 19 april 2007.
Bestuurlijk centrum: Abakan Abaza · Sajanogorsk · Sorsk · Tsjernogorsk
# Salavat

Salavat (Russisch: Салават) is een stad in de autonome republiek Basjkirostan in het oosten van Europees Rusland. De stad ligt aan de oostelijke oever van de rivier Belaja en telde 158.600 inwoners bij de volkstelling van 2002. Salavat is na Oefa en Sterlitamak de op twee na grootste stad van Basjkirostan en ligt op 165 kilometer van de hoofdstad Oefa.
Salavat is in 1948 gesticht, en is vernoemd naar de lokale held Salaoeat Joelajev. In 1954 kreeg de plaats de officiële stadsstatus.
Bestuurlijk centrum: Oefa Agidel · Bajmak · Belebej · Beloretsk · Birsk · Blagovsjtsjensk · Davlekanovo · Djoetsjoeli · Isjimbaj · Janaoel · Koemertaoe · Melo-oez · Mezjgorje · Neftekamsk · Oetsjaly · Oktjabrski · Salavat · Sibaj · Sterlitamak · Toejmazy
# Salaunes

Salaunes is een gemeente in het Franse departement Gironde (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 571 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Lesparre-Médoc.

## Geografie

De oppervlakte van Salaunes bedraagt 43,2 km², de bevolkingsdichtheid is 13,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Salaunes met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Salvins stormvogel

De Salvins stormvogel (Pterodroma heraldica) is een vogel uit de familie van de stormvogels en pijlstormvogels (Procellariidae). De naam van deze vogel komt van de Engelse ornitholoog Osbert Salvin die deze vogel in 1888 heeft beschreven.

## Verspreiding

Broedt voornamelijk op eilanden in de Grote Oceaan van Raine Island (Noord-Australië) tot aan Paaseiland. Ook broedend aangetroffen in de Indische Oceaan op Round Island (Mauritius).

## Status

De grootte van de populatie is in 2004 geschat op 150 duizend vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Salvins stormvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Salvins miervogel

Salvins miervogel (Oneillornis salvini) is een zangvogel uit de familie Thamnophilidae (miervogels). Deze vogel is genoemd naar de Engelse zoöloog Osbert Salvin.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in het zuidwesten van het Amazonegebied en telt twee ondersoorten:
* O. s. maculatus: oostelijk Peru en westelijk Brazilië.
* O. s. salvini: Bolivia en zuidwestelijk Brazilië.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als vrij algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Salvins miervogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.1).
# Sandmeyer-reactie

De Sandmeyer-reactie is een chemische reactie die wordt gebruikt voor het synthetiseren van aryl-haliden uit aryl-diazoniumzouten. De reactie werd vernoemd naar de Zwitserse scheikundige Traugott Sandmeyer.
Ook aromatische nitrilen en aryl-kwikverbindingen kunnen via deze reactie gesynthetiseerd worden. De Sandmeyer-reactie is een voorbeeld van een radicale-nucleofiele aromatische substitutie.

## Reactiemechanisme

De Sandmeyer-reactie start vanuit een aromatische diazoniumzout. Dit kan worden verkregen door diazotering van een aromatisch amine. Hierna wordt dit diazoniumzout gereduceerd, onder oxidatie van koper(I), tot koper(II). Onder afsplitsing van stikstofgas ontstaat een aryl-radicaal. Dit alkylradicaal reageert met het halogenide, dat als tegenion voor het diazoniumzout diende, tot het gewenste aryl-halogenide.
De Sandmeyer-reactie werkt enkel goed met broom en chloor als halogeniden. De reactie met fluoriden en jodiden verloopt zonder koper(I)-katalyse. Ook reacties met cyanide zijn mogelijk, deze leveren het corresponderende arylnitril op.
# Sandnäshällan

Sandnäshällan is een Zweeds eiland behorend tot de Lule-archipel. Het eiland ligt in de Ersnäsfjord bij de monding van de Alån. Bij laag water kan het eiland tweemaal zo groot zijn als bij hoog water.
# Sangalopsis lemoulti

Sangalopsis lemoulti is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Debauche.
# Abraham Okyere

Abraham Okyere (6 juli 2002) is een Ghanees voetballer die sinds 2024 uitkomt voor KPV Kokkola.

## Clubcarrière

Okyere startte zijn seniorencarrière bij International Allies FC. De club leende hem in het seizoen 2020/21 uit aan Al-Hilal United FC, een club uit de derde divisie van de Verenigde Arabische Emiraten. De club eindigde dat seizoen eerste in zijn reeks, maar verloor in de halve finale van zijn reeks met een 0-9-totaalscore van Abtal Al Khaleej FC.
In juni 2021 ondertekende Okyere een tweejarig contract met optie op twee extra jaren bij de Belgische eersteklasser Beerschot VA, die net als Al-Hilal deel uitmaakt van de United World Group. Op 7 augustus 2021 maakte hij zijn officiële debuut voor Beerschot: op de derde competitiespeeldag kreeg hij van trainer Peter Maes een basisplaats tegen Union Sint-Gillis, om vervolgens tijdens de rust gewisseld te worden voor Marius Noubissi. Ook zijn tweede en laatste wedstrijd van het seizoen was tegen een Brusselse club: op 27 december 2021 viel hij tegen RSC Anderlecht in de 77e minuut in voor Moisés Caicedo bij een 0-7-achterstand.
Na de degradatie van Beerschot naar Eerste klasse B kwam Okyere nauwelijks in de plannen voor bij Beerschot. In de bekerwedstrijd tegen Knokke FC (0-4-winst) op 25 september 2022 liet trainer Andreas Wieland hem in de 71e minuut invallen bij een 0-3-voorsprong, in de competitie kwam hij niet verder dan een invalbeurt in de slotfase tegen SK Beveren. Bij het tweede elftal van Beerschot in de Tweede afdeling kon Okyere nochtans mooie cijfers voorleggen: in achttien competitiewedstrijden scoorde hij negen keer. Dat hield niet tegen dat Beerschot er op het einde van het seizoen voor koos om zijn aflopende contract niet te verlengen.
Na een korte passage bij de Indische tweedeklasser TRAU FC tekende hij in april 2024 bij de Finse derdeklasser KPV Kokkola.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Europees | Europees | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2021/22 | Beerschot VA | | Eerste klasse A | 2 | 0 | 0 | 0 | — | — | 2 | 0 |
| 2022/23 | Beerschot VA | | Eerste klasse B | 1 | 0 | 1 | 0 | — | — | 2 | 0 |
| 2022/23 | Beerschot VA U23 | | Tweede afdeling | 18 | 9 | — | — | — | — | 18 | 9 |
| 2023/24 | TRAU FC | | I-League | 11 | 2 | 0 | 0 | — | — | 11 | 2 |
| 2024 | KPV Kokkola | | Ykkönen | 4 | 0 | 2 | 0 | — | — | 6 | 0 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 36 | 11 | 3 | 0 | 0 | 0 | 39 | 11 |
Bijgewerkt op 14 mei 2024.
# Pythonides herennius

Pythonides herennius is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1838 door Geyer.
# Bruin piekhaartonnetje

Het bruin piekhaartonnetje (Cercophora silvatica) is een schimmel uit de familie Neoschizotheciaceae. Het komt voor op gras- en hooilanden op uitwerpselen van koeien.

## Kenmerken

Onvolwassen sporen kleiner, 38-52 x 3-3,5 µm. Volwassen sporen met bovenste (donkere) cel 14-18 × 7-9 µm; hyaliene steel 27-36 x 3-3,5 µm.

## Verspreiding

In Nederland komt het bruin piekhaartonnetje uiterst zeldzaam voor.
* ↑ (en) Index Fungorum
* 1 2 NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
# Roxolani

De Roxolani of Roxolanen (Alaans: Ruxsalan - Lichtende Alanen ) waren een Sarmatisch volk, waarvan men denkt dat ze afstammen van de Alanen. Volgens vroege overleveringen lag hun eerste gebied tussen de rivier de Don en de Dnjepr, maar rond de 1e eeuw v.Chr. migreerden ze richting de rivier de Donau, tot aan wat nu de Baragaanse steppen zijn in Roemenië. De Griekse historicus Strabo beschreef ze als "woonwagenbewoners" (nomaden). Rond 100 v.Chr. vielen ze de Krim binnen onder leiding van koning Tasius, met steun van de Scythische krijgsheer Palacus, maar werden verslagen door Diophantus, een generaal van Mithradates VI.
Halverwege de 1e eeuw n.Chr. vielen de Roxolani al plunderend herhaaldelijk over de Donau het Romeinse Rijk binnen. Een van die strooptochten in 68/69 n.Chr. werd onderschept door het Legio III Gallica met een aantal Romeinse reserveregimenten, die een plunderend leger van rond de 9000 Roxolaanse ruiters, bezwaard met bagage, verpletterend versloegen. De Kontos-lans, het favoriete wapen van de Sarmatische stammen dat met twee handen gebruikt diende te worden, bleek onbruikbaar in deze situatie. De Roxolani namen wraak in 92 n.Chr., toen ze zich bij de Daciërs aansloten die het Romeinse Legio XXI Rapax vernietigden.
Tijdens de Dacische oorlogen van keizer Trajanus kozen de Roxolani eerst de kant van de Daciërs. De Dacische cavalerie bestond dan ook voornamelijk uit Roxolaanse ruiters. De Daciërs (en daarmee ook de Roxolani) werden echter verslagen tijdens de eerste campagne in 101-102 n.Chr. Tijdens Trajanus’ laatste campagne tegen de Daciërs (105-106 n.Chr.) bleven de Roxolani echter neutraal. De campagne eindigde in de volledige vernietiging van de Dacische staat. De Romeinen stichtten daarna de provincie Dacia, waarmee de Romeinen nu bijna in de achtertuin van het territorium van de Roxolani stonden. Keizer Hadrianus versterkte een aantal al bestaande fortificaties, en liet verschillende forten langs de Donau bouwen, om de Roxolani in toom te houden.
Later startte keizer Marcus Aurelius een campagne tegen de Roxolani langs de Donau. Ook is van de Roxolani bekend dat ze de Romeinse provincie Pannonia hebben aangevallen in 260 n.Chr.
Halverwege de 4e eeuw, werden de overblijfselen van de Roxolaanse troepen, zoals alle Sarmatische volkeren, verslagen en hun land onderworpen door de Hunnen.
# Vasknarva

Vasknarva is een plaats in de Estlandse gemeente Alutaguse, provincie Ida-Virumaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla) en telt 90 inwoners (2021).
Tot in oktober 2017 hoorde Vasknarva bij de gemeente Alajõe. In die maand werd Alajõe bij de fusiegemeente Alutaguse gevoegd.
Vasknarva ligt in de zuidoosthoek van de provincie, waar de rivier Narva ontspringt aan het Peipusmeer. Aan de overkant van de rivier ligt Rusland.
* De haven
* Ruïne van het fort
# Apallates particeps

Apallates particeps is een vliegensoort uit de familie van de halmvliegen (Chloropidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Becker.
# Marien rijk Oostelijke Indo-Pacific

Het Marien rijk Oostelijke Indo-Pacific (Engels: Eastern Indo-Pacific) is een biogeografisch rijk en ligt in in Oceanië in het centrale deel van de Grote Oceaan. Het marien rijk is vastgesteld door het World Wide Fund for Nature en The Nature Conservancy.
Naar het noorden ligt het marien rijk Gematigde Noordelijke Stille Oceaan, in het oosten aan het marien rijk Tropische Oostelijke Stille Oceaan, in het zuidoosten aan het marien rijk Gematigd Zuid-Amerika, in het zuiden aan het marien rijk Zuidelijke Oceaan, in het zuidwesten aan het marien rijk Gematigd Australazië en in het westen aan het marien rijk Centrale Indo-Pacific.

## Biogeografie

Het gebied kent zeeleven dat houdt van tropische temperaturen.

## Mariene ecoregio's

Deze mariene provincie bestaat uit 6 mariene provincies:
* Mariene provincie Hawaï (37)
* Mariene provincie Marshall-, Gilbert- en Ellice-eilanden (38)
* Mariene provincie Centraal-Polynesië (39)
* Mariene provincie Zuidoost-Polynesië (40)
* Mariene provincie Marquesas (41)
* Mariene provincie Paaseiland (42)
# Bruin lieveheersbeestje

Het bruin lieveheersbeestje (Aphidecta obliterata) is een kever uit de familie van de lieveheersbeestjes (Coccinellidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1758 als Coccinella obliterata gepubliceerd door Carl Linnaeus.

## Beschrijving

De volwassen kever wordt 3,5 tot 5 mm lang. De soort heeft geen stippen en is lichtbruin gekleurd, maar er komt ook een donkere vorm voor. De lichte vorm is herkenbaar aan een zwarte M-vormige tekening op het halsschild. De soort is langgerekter dan het tweestippelig lieveheersbeestje, waardoor ook donkere exemplaren altijd van deze soort te onderscheiden zijn.

## Verspreiding

De soort komt in Europa en het Nabije Oosten voor. De kever heeft een voorkeur voor naaldbossen, vooral met sparren en in mindere mate met pijnbomen, en leeft van bladluizen van het geslacht Adelges. Ter bestrijding van bladluizen is het bruin lieveheersbeestje ook in Noord-Amerika geïntroduceerd. In Nederland en België is de soort vrij algemeen binnen het biotoop. Het bruin lieveheersbeestje is te vinden van april tot oktober.
# Rhaphuma ogatai

Rhaphuma ogatai is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door Mitono.
# Rhaphuma nishidai

Rhaphuma nishidai is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Hayashi & Makihara.
# Burkburnett

Burkburnett is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Texas, en valt bestuurlijk gezien onder Wichita County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 10.927. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 10.291, een daling van 636 (-5,8%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 24,6 km², geheel bestaande uit land. Burkburnett ligt op ongeveer 323 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond Burkburnett.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Burkburnett op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Rhyacophila kiamichi

Rhyacophila kiamichi is een schietmot uit de familie Rhyacophilidae. De soort komt voor in het Nearctisch gebied.
# Rhyacophila kernada

Rhyacophila kernada is een schietmot uit de familie Rhyacophilidae. De soort komt voor in het Nearctisch gebied.
# Bruine roest (Puccinia triticina)

Bruine roest (Puccinia triticina, syn.: Puccinia recondita f.sp. triticina) is een heteroecische roest die tot de Basidiomycota behoort en voor het eerst werd beschreven door Jakob Eriksson. In warme jaren kan de schimmel op gewone tarwe veel schade geven. De tarwerassen zijn verschillend vatbaar voor bruine roest. Door het optreden van nieuwe fysio's kunnen rassen die vroeger resistent waren toch aangetast worden.

## Levenscyclus

De schimmel heeft een ingewikkelde cyclus, waarbij ruit de primaire waardplant/gastheer is. De schimmel tast ook het blad van de secundaire waardplant de gewone tarwe aan. Op gewone tarwe worden teleutosporen, basidiosporen en urediniosporen gevormd en op ruit spermatiën op de voorkant van het blad en aeciosporen op de achterkant.

## Morfologie
### Spermogonium

De honingkleurige, flesvormige spermogonia zitten op de voorkant van het blad in tot 1,5 cm grote vergeelde plekken. Ze vormen ook hyfen die fungeren als mannelijke en vrouwelijke gameten. De spermatiën zijn 2-3 µm groot en zitten in een nectarachtige exsudaat dat insecten aantrekt en die de sporen verspreiden. Spermatiën zijn de eerste eenkernige, haploïde sporen in de levenscyclus van de schimmel. De spermatiën worden verspreidt door de wind of door insecten. Als een spermatium van een ander paringstype op een receptieve hyfe van het spermogonium komt, wordt door celdeling een tweekernig mycelium gevormd, dat nog wel haploïde is. Dit tweekernige mycelium vormt vervolgens een aecium.

### Aecium

De bekervormige, geeloranje aecia zitten op de achterkant van het blad. Het peridium is bleekgeel. De aeciosporen zijn 20 µm groot.

### Uredinium

Na infectie van gewone tarwe door de aeciosporen ontstaan op zowel de voor- als achterkant van de bladeren en bladscheden verspreid liggende, ronde, bruine, 1,5 mm grote sporenhoopjes (uredinia) vaak omgeven door een lichtgroene kring. In de sporehoopjes worden de tweekernige, bolvormige, oranjebruine, 20 μm grote urediniosporen gevormd, die in de loop van het seizoen voor verdere infectie zorgen. De dikke sporewand is stekelig en heeft tot acht kiemporen. Ongeveer 10 tot 14 dagen na het begin van een infectie door een urediniospore worden weer nieuwe urediniosporen gevormd.

### Telium

Aan het eind van het groeiseizoen worden de telia gevormd. De tweekernige, bruinzwarte, tweecellige teliosporen zijn 25-27 × 20-23 µm groot, hebben een gladde celwand en een verdikte topwand. In het voorjaar vormt de kiemende teliospore basidia met basidiosporen, die ruit infecteren en daar spermogonia vormen.
* Spermogonia en aecia op Thalictrum occidentale
* Uredinia op gewone tarwe
* Urediniosporen op gewone tarwe
* Telia op gewone tarwe
* Teliosporen op gewone tarwe

## Verspreiding

Puccinia triticina komt over de gehele wereld voor.
# Bruine schorpioenmier

De bruine schorpioenmier (Crematogaster sordidula) is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1849 door Nylander.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 23 januari 2021.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)