OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Grote veldbies

De grote veldbies (Luzula sylvatica) is een overblijvend kruid uit de russenfamilie (Juncaceae). De plant staat op de Nederlandse Rode Lijst van planten als zeldzaam, maar stabiel of toegenomen. De grote veldbies komt van nature voor in Europa en Azië tot de Kaukasus, in Europa vooral in het westen en zuiden. Het aantal chromosomen is 2n = 12.
Het is een pollenvormende plant met een schuin omhoogstaande wortelstok en korte, dikke uitlopers. De glanzende, donkergroene, stijve, 10-30 cm lange, 5-20 mm brede, wortelbladeren zijn aan de rand dicht bewimperd. De stengelbladeren zijn veel korter en smaller dan de wortelbladeren. De plant wordt 30-100 cm hoog.
De plant bloeit van april tot in juni. De tweeslachtige bloemen zitten in groepjes van twee tot acht aan de takken van een rijk vertakte, vaak tuilvormige bloeiwijze. De schutbladen zijn korter dan de bloeiwijze. De 3-3,5 mm grote bloemdekbladen zijn bruin met een witvliezige rand en kunnen een groene middenstreep hebben. De binnenste drie bloemdekbladen zijn langer dan de buitenste drie. De stamper heeft drie, lange stempels.
De vrucht is een driehokkige, driekantigkegelvormige, lang toegespitste, kastanjebruine doosvrucht met een vrij lange snavel. In de vrucht zitten drie, 1-1,5 mm lange zaden. Aan het zaad zit een mierenbroodje. De vrucht is net zo lang als de bloemdekbladen.
De plant komt voor in loofbossen op leemgrond, vooral op steile hellingen en in brongebieden. De grond moet vochtig tot nat zijn en zuur.
# Postplatyptilia minima

Postplatyptilia minima is een vlinder uit de familie van de vedermotten (Pterophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Landry & Gielis.
# Dasineura rostratae

Dasineura rostratae is een muggensoort uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Stelter.
# De begrafenis

De begrafenis (Frans: L'enterrement) is de titel van een schilderij van Édouard Manet. Hij schilderde het waarschijnlijk omstreeks 1867 na de begrafenis van de dichter Charles Baudelaire. Het schilderij bleef onvoltooid. Tegenwoordig maakt het deel uit van de collectie van het Metropolitan Museum of Art in New York.

## Voorstelling

Manet en Baudelaire koesterden een grote bewondering voor elkaars werk en gingen vanaf 1859 vriendschappelijk met elkaar om. Voor Manet was de visie van Baudelaire op de moderne (schilder)kunst mede bepalend voor de ontwikkeling die hij als schilder doormaakte. Andersom had de dichter veel waardering voor de wijze waarop de schilder het moderne leven in Parijs afbeeldde.
Nadat Baudelaire in maart 1866 in Brussel een beroerte had gekregen en later naar Parijs vervoerd was, zochten Manet en zijn vrouw hem vaak op in het ziekenhuis. Uiteindelijk zou de dichter, die door de beroerte verlamd raakte en aan afasie leed, op 31 augustus 1867 sterven. De begrafenis vond plaats op 2 september. Omdat velen nog vakantie vierden aan de kust op dat ogenblik, waren slechts honderd mensen aanwezig bij de kerkdienst, waaronder Paul Verlaine, Félix Nadar, Henri Fantin-Latour en Manet. Op het Cimetière du Montparnasse waren daar nog zo'n 60 rouwenden van over. Zij begroeven Baudelaire onder een dreigende lucht, waarbij af en toe de donder te horen was.
Manet schilderde dit tafereel waarschijnlijk als eerbetoon aan zijn overleden vriend. Omdat het werk onvoltooid bleef, kunnen kunsthistorici niet met zekerheid vaststellen dat het om de begrafenis van Baudelaire gaat. Vast staat dat de achtergrond niet klopt met het werkelijke uitzicht op het Cimetière du Montparnasse. Van links naar rechts zijn onder andere de Val-de-Grâce, het Panthéon, de Saint-Étienne-du-Mont en het Lycée Henri-IV te zien. Waarschijnlijk is dit een artistieke vrijheid die Manet zich gepermitteerd heeft. Het dreigende onweer zou wel kunnen verwijzen naar de gebeurtenissen op 2 september 1867, al laat de schilder, wellicht als teken van hoop, ook een klein stukje blauwe lucht zien. De rouwstoet is niet afgewerkt. De afzonderlijke personen zijn niet te herkennen, slechts een uniform van de keizerlijke garde achteraan doorbreekt het zwart.

## Herkomst

* 10 april 1894: De weduwe van Manet verkoopt het werk aan Alphonse Portier voor 300 frank.
* 1894: de kunsthandelaar Ambroise Vollard heeft het schilderij in bezit en ruilt het met Camille Pissarro voor een schilderij met een winters tafereel van zijn hand.
* 1903: de weduwe van Pissarro verkoopt het werk samen met een schilderij van Van Gogh voor 2.500 frank, mogelijk aan Vollard.
* 1909: Vollard verkoopt het werk aan het Metropolitan Museum of Art voor 12.000 frank.

## Afbeeldingen

* Charles Baudelaire (1821-1867)
* Grafmonument van Baudelaire op het Cimetière du Montparnasse

## Literatuur

* Museum Folkwang, Bilder einer Metropole: Die Impressionisten in Paris, Edition Folkwang / Steidl p. 304
# Coulours

Coulours is een gemeente in het Franse departement Yonne (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 158 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Sens.

## Geografie

De oppervlakte van Coulours bedraagt 17,3 km², de bevolkingsdichtheid is 9,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Coulours met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Walckenaeria nodosa

Walckenaeria nodosa is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Walckenaeria. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1873 door Octavius Pickard-Cambridge.
# Grouvellinus frater

Grouvellinus frater is een keversoort uit de familie beekkevers (Elmidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1896 gepubliceerd door Antoine Henri Grouvelle.
# Ponchon

Ponchon is een gemeente in het Franse departement Oise (regio Hauts-de-France). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Beauvais. Ponchon telde op 1 januari 2021 1.139 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Ponchon bedroeg op 1 januari 2021 9,73 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 117,1 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Dactylokepon holthuisi

Dactylokepon holthuisi is een pissebed uit de familie Bopyridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Bourdon.
# De Ridder (geslacht)

De Ridder is een Nederlands geslacht waarvan een lid in 1816 in de Nederlandse adel werd verheven en met hem in 1860 uitstierf.

## Geschiedenis

De stamreeks begint met Gerrit Ridder Everts Hoeyckmansz., alias Gerrit Heyckman de Ridder die in of voor 1546 stierf. Een nazaat, Willem de Ridder (1680-1735) werd in 1725 raad in de vroedschap van Utrecht, net als zijn kleinzoon. Zijn achterkleinzoon werd bij KB van 24 november 1816 verheven in de Nederlandse adel, maar had geen nageslacht zodat het geslacht met hem uitstierf.

## Enkele telgen

Willem de Ridder (1680-1735), raad in de vroedschap en schepen van Utrecht
* mr. Dirk de Ridder (1714-1755)
** mr. Jan Pieter de Ridder (1741-1801), raad in de vroedschap en tweede burgemeester van Utrecht
*** jhr. Willem de Ridder (1785-1860), vrederechter, lid van de ridderschap van Holland, laatste telg van het adellijke geslacht
* Nederland's Adelsboek 91 (2004-2005), p. 309-312.
# Concroce parva

Concroce parva is een insect uit de familie Nemopteridae, die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort. De soort komt voor in Zuid-Afrika.
# Wim Rengelink

Jan Willem (Wim) Rengelink (Winterswijk, 10 oktober 1912 - Hilversum, 12 april 1999) was een Nederlandse verzetsstrijder en omroepbestuurder (VARA, NTS, NOS).
In 1935 was hij secretaris van de SDAP-commissie die het Plan van de Arbeid ontwikkelde.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog was Wim Rengelink actief in de illegale pers. Hij droeg bij aan het verzetsblad Vrije Gedachten, dat tussen mei 1944 en mei 1945 verscheen. Dit blad had tot doel de terugkeer en partijvorming van de SDAP te ondersteunen. Hier werkte Rengelink onder meer samen met Guus Trestorff.
Hij was een belangrijk pleitbezorger voor invoering van het NTS Journaal in 1956 en Sport in Beeld in 1959.

## Externe link

* Rengelink, Jan Willem (1912-1999), Biografisch Woordenboek van Nederland
* Winkel & De Vries (NIOD)
* Biografisch Portaal: 32169443
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8816 8045
* Library of Congress Control Number: no2013030434
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007416396805171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069066582
* Système universitaire de documentation: 159773938
* Virtual International Authority File: 281309070
* WorldCat (via VIAF): 281309070
# Walckenaeria ocularis

Walckenaeria ocularis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Walckenaeria. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Herman Theodor Holm.
# De Avondbode

De Avondbode of voluit De Avondbode ‘Algemeen Nieuwsblad voor Staatkunde, Handel, Nijverheid, Landbouw, Kunsten, Wetenschappen enz.’ is een Nederlandse krant, die verscheen van 1837 - 1841.
De Avondbode werd gefinancierd door de Nederlandse overheid en bracht officieel, maar ook officieus nieuws van de regering. Onder de redactie van de dichter journalist C.G. Withuys besteedde de krant ook veel aandacht aan Nederlandse literatuur en vaderlands toneel. In de rubriek Mengelwerk stonden recensies, anekdotes, korte verhalen, gedichten en reisimpressies. Het aantal abonnees viel tegen. In 1841 besloot de regering de financiering te staken, wat het einde van het blad betekende.

## Trivia

De schrijver dichter Johannes Immerzeel schreef als freelance journalist in de krant over schilderkunst en literatuur.
* online beschikbare jaargangen 1837-1841op Delpher
* Korevaart, Korrie (2001) Ziften en zemelknoopen : literaire kritiek in de Nederlandse dag- nieuws- en weekbladen 1814-1848, Hilversum
# Grouvellinus duplaris

Grouvellinus duplaris is een keversoort uit de familie beekkevers (Elmidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1923 gepubliceerd door George Charles Champion.
# Portunus (Xiphonectes) alcocki

Portunus (Xiphonectes) alcocki is een krabbensoort uit de familie van de Portunidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Nobili.
# Stary Dzierzgoń

Stary Dzierzgoń is een dorp in het Poolse woiwodschap Pommeren, in het district Sztumski. De plaats maakt deel uit van de gemeente Stary Dzierzgoń en telt 410 inwoners.
# De hoogen Steener

De hoogen Steener (hoogduits: die hohen Steine) is een megalithisch bouwwerk uit het neolithicum. Het bouwwerk werd tussen 3500 en 2800 v.Chr. opgericht en wordt toegeschreven aan de Trechterbekercultuur. Het is onderdeel van de Straße der Megalithkultur.
Het ligt op ongeveer drie kilometer ten noorden van Werlte in Samtgemeinde Werlte, Landkreis Emsland, Nedersaksen. Het is bekend onder Sprockhoff-Nr. 830.

## Kenmerken

De ongeveer 28 meter lange en twee meter brede Emsländische Kammer ligt in een ovale omsluiting, maar de kransstenen zijn niet bewaard gebleven. Het is de langste kamer in een megalithisch bouwwerk in Nedersaksen en wordt ook in Midden-Europa en Noord-Europa niet overtroffen (alleen het hunebed in Havelte (D53) heeft 64 stenen meer dan De hoogen Steener). De voor een gedeelte in de nieuw opgeworpen dekheuvel verborgen draagstenen ondersteunen nog 14 van de waarschijnlijk 17 dekstenen. De toegang lag in het midden van de zuidelijke lange zijde, waar twee bewaard gebleven poortstenen de ingang van de gang aanduiden.
Het Ganggrab is een bouwvorm uit de jonge steentijd. Het bestaat uit een kamer en laterale gang. Dit type komt voornamelijk voor in Denemarken, Duitsland en Scandinavië, maar er komen ook ganggraven voor in Nederland en Frankrijk.
Bijzonderheid is dat een verschil in lengte van de draagstenen is opgelost. De bouwers hebben een zwerfsteen op de draagsteen geplaatst om het verschil in lengte op te lossen.

## Vondsten

In 1864 vond J. H. Müller onder de dekstenen fragmenten van versierde urnen. In 1906 vond Hans Müller-Brauel bij de opgraving van de kamer enkele stenen werktuigen en scherven van versierd glas.

## Literatuur

* Ernst Andreas Friedrich: Die Hünengräber auf dem Hümmling, S. 36–38, in: Wenn Steine reden könnten. Band I, Landbuch-Verlag, Hannover 1989, ISBN 3-7842-03973.
* Ute Bartelt: Eigene Bauweise – Großsteingräber im westlichen Niedersachsen. In: Archäologie in Deutschland. Band 4/2009, S. 26–29 (Online).
* Anette Bußmann: Steinzeitzeugen. Reisen zur Urgeschichte Nordwestdeutschlands. Isensee Verlag, Oldenburg 2009, ISBN 978-3-89995-619-1, S. 74–76.
* Mamoun Fansa: Großsteingräber zwischen Weser und Ems. Isensee Verlag, Oldenburg 1992, ISBN 3-89442-118-5, S. 48–49.
* Ernst Sprockhoff: Atlas der Megalithgräber Deutschland. Teil 3: Niedersachsen – Westfalen. Rudolf Habelt Verlag, Bonn 1975, ISBN 3-7749-1326-9, S. 94.

## Weblinks

* Heimatverein Werlte
Voetnoten
* ↑ dit komt ook voor bij 18b (Großsteingrab Werpeloh II) en 20b (Poldenhünensteine)
Bronnen
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel De hoogen Stener op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Concroce walkeri

Concroce walkeri is een insect uit de familie Nemopteridae, die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort. De soort komt voor in Zuid-Afrika.
# Wiktoria Gabor

Wiktoria "Viki" Gabor (Hamburg, 10 juli 2007) is een Poolse zangeres. Ze werd in Duitsland geboren, maar groeide op in Groot-Brittannië en is Roma van etnische afkomst. Ze woont in Nowa Huta, een stadsdeel van Krakau. Haar nummers schrijft ze samen met haar oudere zus Melisa.

## Biografie

Gabor raakte bekend in eigen land door begin 2019 deel te nemen aan de Poolse versie van The Voice Kids. Ze eindigde als tweede. Later dat jaar nam ze deel aan de Poolse preselectie voor het Junior Eurovisiesongfestival 2019, dat in eigen land werd georganiseerd, in Gliwice. Met Superhero won ze de nationale finale en vervolgens ook het eigenlijke festival. Hiermee werd ze de eerste artiest ooit die in eigen land het Junior Eurovisiesongfestival wist te winnen.
* ↑ (pl) Tomasz Dereszyński, Szansa na sukces: Wiktoria Gabor wygrała drugi odcinek programu. Finalistka Voice Kids Poland zaśpiewała „You May Be In Love" [15.09.2019]. Polska Times (1 mei 2019). Geraadpleegd op 8 december 2019.
* ↑ (pl) Wiktoria Gabor z The Voice Kids potrafi 'ryknąć'! Zachwyciła tym jury!. Eska (24 februari 2019).
* ↑ Gastland Polen stuurt Wiktoria Gabor naar Junior Eurovisiesongfestival 2019. Songfestival.be.
* ↑ Nederlandse Matheu vierde geworden op Junior Eurovisie Songfestival. Algemeen Dagblad (24 november 2019).
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 8374 1532
* MusicBrainz: c4b7ff03-d4ab-4334-ba4d-c802aa7819cd
* Virtual International Authority File: 928158188256320260004
* WorldCat (via VIAF): 928158188256320260004
2003: Dino Jelušić · 2004: María Isabel · 2005: Ksenia Sitnik · 2006: The Tolmachevy Twins · 2007: Aleksej Zjigalkovitsj · 2008: Bzikebi · 2009: Ralf Mackenbach · 2010: Vladimir Arzumanian · 2011: Candy · 2012: Anastasija Petryk · 2013: Gaia Cauchi · 2014: Vincenzo Cantiello · 2015: Destiny Chukunyere · 2016: Mariam Mamadasjvili · 2017: Polina Bogoesevitsj · 2018: Roksana Węgiel · 2019: Wiktoria Gabor · 2020: Valentina · 2021: Maléna · 2022: Lissandro · 2023: Zoé Clauzure
2003: Katarzyna Żurawik · 2004: KWADro · 2016: Olivia Wieczorek · 2017: Alicja Rega · 2018: Roksana Węgiel · 2019: Wiktoria Gabor · 2020: Alicja Tracz · 2021: Sara James · 2022: Laura Bączkiewicz · 2023: Maja Krzyżewska
# Walckenaeria oregona

Walckenaeria oregona is een spinnensoort uit de familie hangmatspinnen (Linyphiidae). De soort komt voor in de Verenigde Staten.
# Trachselwald

Trachselwald kan verwijzen naar:
* Trachselwald (district), een district in het Zwitserse kanton Bern.
* Trachselwald (gemeente), een gemeente gelegen in dat district.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Trachselwald en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Groene pauw

De groene pauw (Pavo muticus) is een vogel uit de orde van de hoendervogels. Net als de andere pauwensoort, de blauwe pauw, is de groene pauw een kleurrijke vogel.

## Kenmerken

De staart van het mannetje kan uitgewaaierd worden tot een grote waaier die indruk maakt op het vrouwtje. Het vrouwtje is minder gekleurd dan het mannetje en heeft geen staart die ze uit kan vouwen. Het onderscheid tussen de beide seksen is echter niet zo groot als bij de blauwe pauw. In gevangenschap blijken blauwe en groene pauwen gemakkelijk te kruisen.

## Voortplanting

De groene pauw leeft in kleine groepjes bestaande uit de haan, zijn harem en de jongen. Nadat de eieren zijn uitgekomen zorgt de hen nog lange tijd voor het jong. Mannetje en vrouwtje maken hun nest meestal in een kuiltje in de grond tussen de struiken. Maar soms ook in een dikke boom, in een leeg roofvogelnest, of zelfs op een gebouw. Het nest wordt bedekt met wat dorre bladeren of gras.

## Verspreiding en leefgebied

Groene pauwen komen in het wild voor in Zuidoost-Azië, het uiterste noordoosten van India en op het Indonesische eiland Java.
Er worden drie ondersoorten onderscheiden:
* P. m. spicifer: van noordoostelijk India en Bangladesh tot westelijk Myanmar.
* P. m. imperator: van oostelijk Myanmar tot Thailand, Indochina en zuidelijk China.
* P. m. muticus: westelijk Maleisië en Java.
Vroeger werd deze soort pauw waargenomen in een groot aantal typen natuurlijke, tropische en subtropische bossen, zowel loofbos als gemengd bos, moerasbos, half open bosgebieden, bosranden, bamboebos, graslanden, savanne, gebieden met struikgewas en de randen van cultuurlandschap zoals akkerland in laagland en tot op 2100 m boven zeeniveau. Het huidige leefgebied beperkt zich tot droog loofbos waarbij de hoogste dichtheden worden aangetroffen in de buurt van weinig tot niet aangetaste rivieren en draslanden.

## Status

De grootte van de populatie werd in 2016 door BirdLife International geschat op 15 tot 30 duizend individuen en de populatie-aantallen nemen af door bejaging, illegale handel en habitatverlies. Er wordt op de vogel gejaagd voor het vlees en voor de handel in sierveren. Daarnaast wordt het leefgebied aangetast door versnippering en ontbossing waarbij natuurlijk bos wordt omgezet in gebied voor agrarisch gebruik, de aanleg van infrastructuur en menselijke nederzettingen. Om deze redenen staat deze soort als bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
Er gelden beperkingen voor de handel in deze soort pauw, want de soort staat in de Bijlage II van het CITES-verdrag.
* 1 2 3 4 (en) Groene pauw op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) F. Gill, M. Wright D. & Donsker (2016) - IOC World Bird Names (version 6.4)
# De Gooijer

De Gooijer of De Gooyer kan verwijzen naar:
* De Gooijer (Wolvega) - molen in Wolvega
* De Gooyer (Amsterdam) - molen in Amsterdam.
* Rijk de Gooyer - Nederlands acteur, schrijver en columnist.
* Ruth de Gooijer (1953 - 2008) - regisseur, dramaturge en toneelschrijver
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van De Gooijer en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# De hel ligt niet ver van de hemel

De hel ligt niet ver van de hemel is een hoorspel van Fritz Möglich. Die Hölle liegt nicht weit vom Himmel werd op 1 oktober 1958 door de RIAS (Rundfunk im amerikanischen Sektor Berlins) uitgezonden. De KRO bracht het op zondag 29 november 1959 (met een herhaling op zaterdag 20 augustus 1960). De vertaler en regisseur was Léon Povel. Het hoorspel duurde 55 minuten.

## Rolbezetting

* Frans Somers (Wayne Lockwood)
* Joop Doderer (Dagger)
* Thom Hakker (White)
* Paul Deen (Portello)
* Nora Boerman (Floyd)
* Fé Sciarone (Gladys)
* Jan van Ees (majoor Keating)
* Jacques Snoek (Murphy)
* Paul van der Lek (Lobster)
* Han König (Gilmore)
* Johan Schmitz (Harris)
* Johan te Slaa (Moffa)
* Dries Krijn (Enright)
* Hans Veerman & Donald de Marcas (parachutisten)

## Inhoud

Op een modern opleidingsvliegveld, waar een geavanceerd systeem ervoor zorgt dat alles zonder problemen verloopt, eindigen Amerikaanse valschermspringers hun training. De sprong uit het vliegtuig moet voor hen zo gewoon worden als de avonduitstap naar het casino - en naar menselijke maatstaven is hij ook even ongevaarlijk. Het meisje Floyd, de vriendin van de valschermspringer Wayne Lockwood, staat niettemin bij elke sprong vol innerlijke onrust aan de rand van het vliegveld. En op een dag hangt Wayne, die reeds een lange training achter de rug heeft, plots op fatale wijze met ongeopende parachute aan de nylonkabel onder het vliegtuig. De bemanning poogt tevergeefs de kameraad in de machine te trekken. Wayne wordt bewusteloos…
# Concubinaat

Een concubinaat (Latijn: concubinatus) is een buitenechtelijke samenleving van enige duur. (Latijn con-cubo = 'samen liggen'.)

## China

In de Chinese oudheid bestonden er al concubines. Nadat de communisten in China aan de macht kwamen werd er voor het eerst hard opgetreden tegen polygame huwelijken. Hierdoor bestaat er op het Chinese Vasteland geen concubinaat meer. In Hongkong golden tot 1971 de keizerlijke wetten van de Qing-dynastie. Na modernisering van het recht in Hongkong is het na 1971 verboden om een concubine te hebben. Huwelijken mogen alleen nog monogaam zijn.

## Romeinse Rijk

In het Romeinse Rijk was een concubinatus een door de wet erkende samenleving van personen die met elkaar geen wettig huwelijk mochten sluiten, bijvoorbeeld omdat een van beiden een vrijgelatene (libertus of liberta), een vreemdeling(e) (peregrinus of peregrina) of een vrouw zonder bruidsschat was (d.i. bij gebrek aan conubium (huwelijk)). Ook de soldaten van de Romeinse legioenen mochten geen huwelijk sluiten. Daardoor kwam het concubinaat veel voor in het oude Rome. Trouwbreuk van de concubina was volgens de zienswijze van de Romeinse juristen als echtbreuk strafbaar. De kinderen uit een concubinatus waren liberi naturales (natuurlijk kind).
Onder invloed van het christendom werd het langzamerhand ongeoorloofd en ten slotte immoreel geacht. Augustinus (354–430) leefde voor zijn bekering tot het christendom (in het jaar 386) ook in concubinaat, maar heeft deze levenswijze later streng veroordeeld.

## Nederland

In het Nederlands Burgerlijk Wetboek wordt het concubinaat niet gezien als een juridische vorm van samenleving. Het concubinaat heeft nog wel betekenis in alimentatiezaken. De onderhoudsplicht van de gewezen echtgenoot eindigt van rechtswege wanneer de alimentatiegerechtigde (vaak de vrouw c.q. moeder) met een ander gaat samenleven 'als ware zij gehuwd'. Hiermee vervalt namelijk de plicht voor de gewezen echtgenoot om de wederpartij te voorzien in levensonderhoud. Dit artikel 1:160 BW is in de wet gekomen door een amendement van Aart Geurtsen uit 1971. Op deze wijze wordt voorkomen dat een ex-partner opzettelijk niet gaat hertrouwen om zo toch het recht op de alimentatie te kunnen behouden.

## België

In België wordt het concubinaat niet beschouwd als iets dat juridisch moet worden geregeld (behoudens de bepaling van art. 210 B.W.). Het overspelige concubinaat komt echter wel in het vizier van het Belgische gerecht, omwille van het overspel dat aan de grond ligt van dit concubinaat (of samenwonen).