OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Pierre-Yves Lux

Pierre-Yves Lux (Ukkel, 24 november 1985) is een Belgisch politicus voor Ecolo.

## Levensloop

Lux behaalde in 2008 het diploma van bio-ingenieur aan de Université Catholique de Louvain. Van 2009 tot 2012 was hij coördinator van het jeugdhuis MJ Club de Jeunesse, in de Brusselse Marollenwijk. Ook was hij van 2009 tot 2011 ondervoorzitter voor interne zaken bij de Jeugdraad van de Franse Gemeenschap. Van 2012 tot 2019 was hij vervolgens adjunct-secretaris-generaal van de CJC, een koepel van jeugdorganisaties, waar hij verantwoordelijk was voor de interne organisatie. In februari 2019 ging Lux aan de slag als kabinetschef van Vincent Vanhalewyn, Ecolo-schepen in de stad Schaarbeek.
Pierre-Yves Lux was actief in allerlei jeugdorganisaties en was in 2006 medestichter van AV Planète Terre, een vzw die studenten wilde mobiliseren over kwesties rond verantwoord consumeren. Van 2009 tot 2019 was hij tevens bestuurder bij de jeugdorganisatie Jeune et Citoyen. Daarnaast was hij betrokken bij de oprichting van wAnderCoop, een coöperatieve supermarkt met bio- en lokale producten aan gunstige prijzen.
In 2010 trad hij toe tot de partij Ecolo en werd co-voorzitter van de lokale partijafdeling in zijn woonplaats Anderlecht. In de stad werd hij ook bestuurder van de sociale huisvestingsmaatschappij Foyer Anderlechtois.
In juli 2019 werd Lux voor Ecolo lid van het Brussels Hoofdstedelijk Parlement, als opvolger van Brussels staatssecretaris Barbara Trachte. In september 2019 werd Lux ook lid van het Parlement van de Franse Gemeenschap. Als parlementslid ging hij zich toeleggen op huisvesting en het recht op huisvesting, jeugd, cultuur en het verenigingsleven. Lux vervulde zijn parlementaire mandaten tot aan de Brusselse gewestverkiezingen van juni 2024 en werd daarbij niet herkozen.

## Externe link

* Persoonlijke website
* ↑ Profiel Pierre-Yves Lux, LinkedIn.
* ↑ Fiche Pierre-Yves Lux op cumuleo.be.
# Doron de Belleville

De Doron de Belleville is een waterloop in de Franse Alpen, meer bepaald in het departement Savoie.
Ze ontspringt als de Torrent de Péclet op de noordwestflank van de Aiguille de Péclet en stroomt door de skidorpen Val Thorens en Les Menuires. De Doron de Belleville stroomt over een afstand van bijna 29 kilometer door het gelijknamige dal, tot ze in Salins-Fontaine in de Doron de Bozel uitmondt, een zijrivier van de Isère en deel van het stroomgebied van de Rhône.
# Dom van Oslo

De Dom van Oslo (Noors: Oslo domkirke) is de hoofdkerk van het Evangelisch-Lutherse bisdom Oslo van de Kerk van Noorwegen. Deze kerk, de derde hoofdkerk die in Oslo werd gebouwd, werd opgetrokken van 1694 tot 1697.
De kerk werd van 1848 tot 1850 gerestaureerd naar plannen van de Duitse architect Alexis de Chateauneuf. Van 1933 tot 1951 werd een restauratie geleid door de Noor Arnstein Arneberg. De belangrijkste taken werden in 1950 afgewerkt vlak voor de feesten naar aanleiding van de negenhonderdste verjaardag van de stad. Van 2006 tot 2010 werd de kerk opnieuw gerenoveerd. Deze renovatie werd geleid door architecte Marianne Gulliksen.
De kerk heeft sinds 1916 glaswerk ramen in het koor van Emanuel Vigeland. Een sculptuur van de Italiaanse beeldhouwer Arrigo Minerbi siert sinds 1830 het interieur. De 20e-eeuwse plafondschildering is van Hugo Lous Mohr, het orgel uit 1711 van Carl Gustav Luckvitz werd in 1997 vervangen door een nieuw hoofdorgel gebouwd door Jan Ryde.
De kerk ligt aan het Stortorvetplein, vlak aan de Karl Johans gate.
Het huwelijk van Haakon Magnus van Noorwegen met Mette-Marit Tjessem Høiby in 2001 werd in deze kerk voltrokken. In juni 2011 voerden activisten van Fuck for Forest actie in de Dom.
# Pierre Olivier Joseph Coomans

(Pierre Olivier) Joseph Coomans (Brussel, 28 juni 1816 - Boulogne-sur-Seine, 31 december 1889) was een Belgisch kunstschilder, bekend voor zijn historische schilderijen, zijn genrestukken en zijn landschappen. Hij schilderde ook portretten en illustreerde boeken.

## Levensloop

Coomans volgde de lessen aan de kunstacademies van Gent en Antwerpen en ondervond er de invloed van Nicaise De Keyser, Gustave Wappers en Pieter Van Hanselaere.
Hij trok mee als tekenaar van de gebeurtenissen met het Franse leger in Algerije (1843-1845). Hij reisde ook in Italië, Griekenland en Turkije. Hij verbleef in Napels van 1856 tot 1860, waar de antieke wereld hem beïnvloedde. Vaak plaatste hij historische taferelen in het kader van Pompeii. Na 1860 ging hij in Parijs wonen. Hij nam regelmatig deel aan de Parijse Salons en reisde vaar de Verenigde Staten in 1888-1889 waar hij in Philadelphia en New York verbleef en portretten schilderede.
Hij was de zoon van de inspecteur van de registratie en domeinen Josse Joseph Coomans en de broer van Jean-Baptiste Coomans, vooraanstaand politicus in het 19de-eeuwse België. Hij trouwde met Zoé van Male de Brachene (1807-1848) en hertrouwde met Adelaïde Lacroix (1838-1884). Uit het eerste huwelijk had hij Oscar-Jean Coomans (1848-1884) en uit het tweede twee dochters, Diana (1861-1952) en Heva (1860-1939), aan wie hij het schilderen aanleerde.
In zijn tijd was Joseph Coomans bijzonder populair, niet alleen bij de Europese amateurs maar ook en vooral in de Verenigde Staten.
Twee van zijn broers waren eveneens kunstenaars: Auguste Coomans (schilder) en Charles Coomans (houtsnijder).

## Werken in musea en kustcollecties

* Zelfportret van de kunstschilder met zijn zoon Oscar, 1852, Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België, Brussel, Inv. 12524
* Bataille d'Ascalon, 1842, Koninklijk Paleis van Brussel
* Soumission des tribus arabes, 1844, Koninklijk Paleis van Brussel
* Scène de moeurs arabes. Fête, 1846, Koninklijk Paleis van Brussel
* Les premiers pas, Staatsgalerie Stuttgart
* De beker der vriendschap, 1875, Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België, Brussel, Inv. 2648.

## Literatuur

* Coomans Thomas, "Coomans, Joseph", in Nouvelle Biographie Nationale, vol. 14, Brussel: Académie royale de Belgique, 2018, p. 61-63.
* Allgemeines Künstlerlexikon, Band 21, K. G. SAUR, München-Leipzig, 1999
* BENEZIT, Dictionary of Artists, Volume 3, Gründ, 2006.
# Pierre Palla

Pierre Palla (geboren als: Peter Karel Hubertus Pala, Venlo, 5 januari 1902 - Heerlen, 11 december 1968), was een Nederlands pianist, organist en koordirigent.

## Biografie

Palla bleek over een muzikaal talent te beschikken en kreeg reeds vanaf zijn vijfde jaar pianoles van zijn vader. Op achtjarige leeftijd kwamen daar vioollessen bij van Theo Jordans. Rond 1916 kwamen daar tevens orgellessen bij, die hij kreeg van C.A.M. de Rooy en muziektheorie van Karl Hamm. In 1919 slaagde Palla cum laude voor het diploma voor organist en koordirigent bij de R.K. Organistenvereeniging in Utrecht. Daarna zette hij zijn studies voort bij Hubert Cuypers in Amsterdam. In 1922 kwam hij bij het Theater Tuschinski in Amsterdam, aanvankelijk als pianist bij het theaterorkest onder leiding van Max Tak, later als organist van het Tuschinskiorgel.
In 1928 ging hij naar het Duitse Frankfurt am Main en werkte een paar jaar als inspeler en adviseur van de Philipps A.G. orgel- en pianofabriek aldaar.
Vanaf 1 maart 1931 werkte hij 36 jaar lang tot aan zijn pensionering op 31 maart 1967, ononderbroken voor de radio bij diverse omroepen, onder meer als solist op het AVRO-concertorgel. Voor de AVRO leidde hij ook de ensembles de Palladians - gitaar, bas, hammondorgel, concertorgel, viool, klarinet, piano en celesta (soms met zang) - en Ensemble Pierre Palla - fluit, hobo, klarinet, fagot, piano en celesta - waarvoor hij talloze arrangementen van werken uit het klassieke en lichte genre maakte. Hetzelfde deed hij voor het Ensemble Lorenzo - 3 violen, altviool, cello, contrabas en piano - dat onder leiding stond van Jan Bleumers.
Daarnaast was hij begeleider van zangers en zangeressen, bijvoorbeeld de alt Aafje Heynis en ook was hij begeleider van vele binnenlandse en buitenlandse instrumentalisten.
Naar hem is het Pierre Palla Concertorgel vernoemd, het grote theaterorgel dat gebouwd is voor Omroepvereniging AVRO.

## Artiestennaam

In 1950 bedacht de AVRO de artiestennaam Sid Hamilton voor hem en het programma Sid Hamilton bespeelt het Hammond-orgel. Ook Philips nam deze naam over en gaf enkele grammofoonplaten onder die naam uit met opnamen van bespelingen van het Hammondorgel.

## Privé

Op 28 mei 1941 huwde hij met Jeannette Louise Hendrika de Vries. Het huwelijk bleef kinderloos.

## Composities

* Ave Maria, voor sopraan/tenor en piano
* Dancing sticks
* Euwe marsch, opgedragen aan schaker Max Euwe (tekst: Kovacs Lajos)
* Juffrouw, heb ik u niet eens eerder gezien? tango-foxtrot (tekst: Kovacs Lajos)
* Münchener Spieluhr, voor piano
* The juggler
* Valse brillante, voor piano
* Wat zeg je daar van, weer wat nieuws
* Xylophonissimus

## Literatuur

* Henk de Wolf, in AVRO-bode van 21 dec. 1968
* J.J.L. van Zuylen, Encyclopaedie voor radioluisteraars (Baarn, 1939) 196.
* Persoonlijkheden in het Koninkrijk der Nederlanden in woord en beeld. Onder hoofdred. van H.P. van den Aardweg (Amsterdam 1938) 1130.
# Pierre Bonné

Pierre Louis Bonné (Oudenaarde, 15 januari 1785 - Gent, 13 februari 1846), ook genaamd Bonné-Maes, was een Belgisch senator.

## Levensloop

Bonné was de zoon van de handelaar Pierre Jean Bonné en van Eleonore De Bleeckere. Hij trouwde met Marie-Caroline Maes.
In 1830 werd hij lid van het 'Comité de Sécurité' in Kortrijk. Hij werd in 1839 medestichter en actief directielid van de Nationale Maatschappij ter bevordering van de Vlasindustrie. Voor zijn handel in lijnwaad was hij gevestigd in de Veldstraat in Gent.
In 1839 werd hij verkozen tot liberaal senator voor het arrondissement Roeselare en bleef zetelen tot aan zijn dood. Hij werd een van de belangrijke acteurs in de discussies over de crisis in de vlasnijverheid.
Bonné-Maes overleed plots en de woordenwisseling die hierover plaatsvond in de Senaat op 14 februari geeft de indruk dat er enige onzekerheid bestond over de oorzaak van deze plotse dood.

## Publicatie

* Réponse donnée au Sénat par le Sénateur Bonné-Maes à son collègue Raymond Biolley, à la séance du 31 décembre 1841, suivie dʹun discours prononcé le 21 février 1842 par le même sénateur du district de Roulers, 1842.
* Coup-d'oeil sur la situation respective des deux industries linières, suivi d'un rapport sur le projet de questions à soumettre au Ministre de l'Intérieur et des Affaires Etrangères concernant la recherche de nouveaux débouchés pour nos toiles, Brussel.

## Literatuur

* Mémorial de l'Association nationale pour le progrès de l'ancienne industrie linière, Brussel, 1839
* Jean-Luc DE PAEPE & Christiane RAINDORF-GERARD, Le parlement belge, 1831-1894. Données biographiques, Brussel, 1996.
* Wouter RONSIJN, De moeilijke jaren 1840 in Oudenaarde. Sociaal-economisch en politiek beeld van een stad tussen 1840 - 1850, Licentiaatsverhandeling (onuitgegeven), Universiteit Gent, 2004.
# Pierre Bogaerts

Pierre Louis Charles Bogaerts (Antwerpen, 13 februari 1802 - Brugge, 10 november 1877) was historicus en archivaris van de stad Brugge.

## Levensloop

Pierre-Louis Bogaerts, kandidaat in de wijsbegeerte en letteren, werd in 1825 leraar geschiedenis en aardrijkskunde aan het Gemeentelijk Atheneum in Brugge. Op 10 november 1838 werd hij supplementair tot archivaris van de stad Brugge aangesteld, na het overlijden van stadssecretaris Pierre-Jacques Scourion. Hij zou stadsarchivaris zijn van 1 januari 1839 tot 20 oktober 1851. Op 15 september 1851 was hij namelijk benoemd tot leraar aan het Koninklijk Atheneum in Bergen, zodat hij Brugge verliet.
Volgens het Règlement pour le classement des archives de la ville de Bruges van 9 november 1838 moest de archivaris drie opeenvolgende uren per werkdag aan het archief besteden van oktober tot maart en vier uur in de overige maanden. Elk trimester moest hij een overzicht geven aan het schepencollege van zijn voortgang in het analyseren en klasseren van stukken. Bogaerts mocht overigens zelf niet de sleutels van de archiefdepots bijhouden, maar moest aan het einde van elke dag deze terugbezorgen aan de secretaris.
Bogaerts was in de jaren 1839 en 1840 bestuurslid van het Genootschap voor Geschiedenis te Brugge.

## Publicaties

* P. BOGAERTS & V. DELJOUTTE, Notice historique sur les impôts communaux de Bruges, depuis leur origine jusqu'en 1794, Brugge, 1846
* P. BOGAERTS & E. VEYS, Notice biographique des hommes illustres dont les statues, bustes et médaillons décorent de nouveau la Grand'place de la ville de Bruges, Brugge, 1850

## Literatuur

* André VANDEWALLE, Historiek van het Stadsarchief, in: Beknopte Inventaris van het Stadsarchief van Brugge. Deel I: Oud Archief, Brugge, 1979.
* André VANDEWALLE, Bogaerts, Pierre Louis Charles, in: Nationaal Biografisch Woordenboek, IX, Brussel, 1981, k. 54-57.
* Fernand BONNEURE, Pierre Bogaerts, in: Lexicon West-Vlaamse schrijvers, Deel 3, Torhout, 1986.
* Eduard TRIPS, Het Gemeentelijk Atheneum van Brugge 1830-1850, in: Brugs Ommeland, 1990, blz. 203-226.

## Externe link

* Pierre Bogaerts op dbnl
* ↑ BRUGGE, Stadsarchief Brugge, Modern Archief, XIII B67, Archives correspondance 1850-1929: brief van de gouverneur van West-Vlaanderen aan het stadsbestuur van Brugge, 13 oktober 1851.
* ↑ MECHELEN, Stadsarchief Mechelen, Modern archief, 19: Règlement pour le classement des archives de la ville de Bruges, bijlage bij de brief van het stadsbestuur van Brugge aan het stadsbestuur van Mechelen, 2 maart 1844.
# Dragalić

Dragalić is een gemeente in de Kroatische provincie Brod-Posavina. Dragalić telt 1282 inwoners. De oppervlakte bedraagt 59 km², de bevolkingsdichtheid is 21,7 inwoners per km².
Steden (gradovi): Slavonski Brod · Nova Gradiška Gemeenten (općine): Bebrina · Brodski Stupnik · Bukovlje · Cernik · Davor · Donji Andrijevci · Dragalić · Garčin · Gornja Vrba · Gornji Bogićevci · Gundinci · Klakar · Nova Kapela · Okučani · Oprisavci · Oriovac · Podcrkavlje · Rešetari · Sibinj · Sikirevci · Slavonski Šamac · Stara Gradiška · Staro Petrovo Selo · Velika Kopanica · Vrbje · Vrpolje
# Pierre Bernard

Pierre Bernard kan verwijzen naar:
* Pierre Bernard (kunstenaar) (1942-2015), Frans grafisch kunstenaar en ontwerper, winnaar van de Erasmusprijs
* Pierre Bernard (voetballer) (1932), Frans voetbalspeler
* Pierre Bernard (politicus) (1934), Frans politicus, oprichter van de association d'extrême-droite
* Pierre Bernard-Reymond (1944), Frans politicus, senator voor de Union pour un Mouvement Populaire
* Pierre Bernard (yogi) (1875-1955), American yogi, filosoof en zakenman
* Pierre Bernard (rugbyspeler) (1989), Frans rugbyspeler
* Pierre Bernard (komiek) (Totally Graphic), Amerikaans komiek en grafisch kunstenaar
# Duinparelmoervlinder

De duinparelmoervlinder (Fabriciana niobe) is een vlinder uit de familie Nymphalidae, de vossen, parelmoervlinders en weerschijnvlinders.

## Kenmerken

Voorvleugellengte: 23–30 mm. De bovenkant van de vleugels is oranje met zwarte vlekken en stippen. De onderkant van de achtervleugel heeft een gele zweem en de tekening is niet bijzonder contrastrijk. De achterrandvlekken zijn driehoekig. Er bevindt zich een rij kleine witte vlekken met roodbruine rand op de onderkant van de achtervleugel. In de middencel van de onderkant van de achtervleugel ligt een kleine gele of witte vlek waarin vaak (maar niet altijd) een zwarte stip zit.
De bovenzijde van de vleugels lijkt sterk op die van de grote parelmoervlinder (Argynnis aglaja) en die van de bosrandparelmoervlinder (Argynnis adippe), Ze heeft op de onderzijde van de achtervleugel een rij kleine witte of zilverachtige vlekjes met bruinrode rand. De vleugellengte bedraagt 23–30 mm. De achtervleugel heeft aan de onderzijde een gele zweem met een niet erg contrastrijke tekening. De vlekken aan de achterrand zijn driehoekig.
Op grote hoogte komt de vorm Fabriciana niobe eris voor. Bij deze vorm ontbreken de zilveren vlekken op de onderzijde van de achtervleugel.

## Levenscyclus

De vliegtijd is van mei tot en met augustus. De piek valt in de periode tussen half juni en half augustus.
De vrouwtjes zetten de eitjes af op de stengels van de viooltjes. Dit ei overwintert tussen strooisel. Pas het volgend voorjaar verlaat de rups de eischaal. De verpopping vindt plaats onder in de vegetatie. Ze kent slechts één generatie per jaar.

## Ecologie

De vlinder heeft een voorkeur voor droge schrale graslanden in de buurt van bossen en in droge duinvegetaties. Het duinviooltje en het hondsviooltje zijn waardplant voor deze vlinder. Zowel de graslanden als de heiden hebben soortenrijke vegetaties met een mozaïekstructuur en een geleidelijke overgang in hoogte en soortensamenstelling. In de droge, schrale open delen groeien de viooltjes, in de ruigere delen groeien de nectarplanten. Het leefgebied heeft gemiddeld een meer open structuur dan dat van de grote parelmoervlinder. Dit houdt vermoedelijk verband met de grotere warmtebehoefte van de duinparelmoervlinder, die in Nederland zijn areaalgrens bereikt.

## Verspreiding

De duinparelmoervlinder staat op de Nederlandse Rode lijst dagvlinders als bedreigd vermeld. Ze komt voor in de duinen ten noorden van Hillegom, op de Waddeneilanden (op Vlieland is de soort algemeen en soms talrijk). Tot 2008 was er nog een populatie in Het Nationale Park De Hoge Veluwe. In de eerste helft van de 20ste eeuw kwam de duinparelmoervlinder nog voor in grote delen van de Veluwe, Utrechtse Heuvelrug, de Achterhoek en verspreid in Noord-Brabant en Limburg.
Sinds 1977 of 1991 is ze uit Vlaanderen verdwenen.
Ze is wijdverbreid in grote delen van Europa en op Europees niveau niet in gevaar: Van Ierland en Groot-Brittannië en midden Scandinavië in het noorden tot de Middellandse Zeekust, inclusief Sicilië, maar niet op de andere Middellandse Zee eilanden of de zuidkust van Spanje en Portugal. In gebergten komt ze voor tot op hoogten van 2400 meter.
# Drakes Bay

Drakes Bay is een kleine baai in de Grote Oceaan aan de noordkust van de Amerikaanse staat Californië. De baai ligt ongeveer 48 kilometer ten noordwesten van San Francisco en hoort bij de Point Reyes National Seashore. Bestuurlijk gezien valt de baai net als de rest van het schiereiland onder Marin County in de dunbevolkte streek West Marin. De baai is zo'n 13 kilometer breed en is gevormd aan de lijzijde van de kuststroom bij Point Reyes.

## Naam

De baai is genoemd naar de Engelse zeevaarder Francis Drake en er is lange tijd gedacht, dat hij in deze baai aan land was gekomen. Het was zijn stop aan de westkust van Noord-Amerika tijdens zijn circumnavigatie om de wereld in 1579. Verder is Puerto De Los Reyes een alternatieve naam voor Drakes Bay.

## Bereikbaarheid

De baai is te bereiken via verschillende kleinere wegen en er zijn enkele parkeerplaatsen aanwezig. De dichtstbijzijnde grote weg is de California State Route 1.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Drakes Bay op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Pieter Adam van Holthe tot Echten

Pieter Adam van Holthe tot Echten (Echten, 4 januari 1807 - Assen, 12 februari 1883) was een Nederlandse jurist.

## Leven en werk

Jhr. mr. Van Holthe tot Echten was een zoon van de gedeputeerde van Drenthe Rudolph Otto van Holthe tot Echten en Anna Geertruida van Echten. Hij studeerde rechten aan de universiteit van Groningen en promoveerde aldaar in 1829. Hij was vanaf 1838 kantonrechter in Hoogeveen. Van 1840 tot 1845 was hij lid van Provinciale Staten van Drenthe. In 1845 werd hij benoemd tot raadsheer bij het gerechtshof te Assen. In 1870 volgde zijn benoeming tot president van dit gerechtshof. Hij was tevens raadslid van Assen. Van Holthe tot Echten werd in 1873 benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Hij overleed in februari 1883 op 76-jarige leeftijd te Assen.
Van Holthe tot Echten trouwde op 12 april 1845 te Dordrecht met jkvr. Petronella Maria Nicoletta de Court, dochter van jhr. Etienne Jean de Court en Margaretha Westerouen van Meeteren. Van hun zonen werd Hendrik Gerard burgemeester van Ruinen, Rudolph Otto Arend kantonrechter te Emmen en Rudolph Otto raadsheer en vicepresident van het gerechtshof te 's-Gravenhage. Hun dochter Anna Geertruida trouwde met Hendrik van der Wijck, burgemeester van Westerbork, Roden en Rolde.
# Plagideicta leprosa

Plagideicta leprosa is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Hampson.
# Dornap

Dornap is een stadsdeel van de Duitse stad Wuppertal. Tot de gemeentelijke herindeling van 1975 hoorde Dornap tot de gemeente Wülfrath.
Dornap is binnen Duitsland bekend als winplaats van kalksteen. In Dornap waren de Rheinisch-Westfälische Kalkwerke gevestigd, de moedermaatschappij van het Nederlandse Durox Gasbeton B.V.
# Pierre Larousse

Pierre Athanase Larousse, (Toucy, 23 oktober 1817 – Parijs, 3 januari 1875) was een Frans pedagogisch publicist, lexicograaf en uitgever. Hij is vooral bekend van het woordenboek dat naar hem is genoemd, Le Petit Larousse en van zijn encyclopedie: Grand Dictionnaire universel du XIXe siècle ("Le Grand Larousse").
Hij kwam uit een bescheiden gezin, moeder was cabaretière, zijn vader kolenhandelaar-smid. Pierre had grote bewondering voor Diderot. Hij volgde vrije cursussen aan de Parijse Sorbonne, maar studeerde ook aan het Conservatorium en het beroemde Collège de France.
In 1852 startte hij met een eigen uitgeverij, de Librairie Larousse. Zijn belangrijkste werk was de Grand Dictionnaire universel du XIXe siècle. Het werk werd uitgegeven in zeventien boekdelen en het duurde elf jaar (1866-1877) om het volledig af te werken. De uitgeverij werkte na zijn dood verder en specialiseerde zich in encyclopedieën en referentiewerken. Bestaande uitgaven werden ook geregeld heruitgegeven en geactualiseerd. In de jaren zeventig verscheen een Nederlandse uitgave van de Grand Larousse encyclopédique, in de vorm van een encyclopedie in 25 delen: Grote Nederlandse Larousse Encyclopedie GNLE, verder aangevuld met supplementen en jaarboeken.

## Werken

* Traité complet d'analyse grammaticale (1850)
* Jardin des racines grecques (1858)
* Jardin des racines latines (1860)
* Grand Dictionnaire universel du XIXe siècle, 1866-1877
# Piletocera illectalis

Piletocera illectalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Walker.
# Pierre Hallet

Pierre Henry Adrien Hallet (Lens-Saint-Remy, 28 juni 1810 – 4 juli 1888) was een Belgisch volksvertegenwoordiger.

## Levensloop

Hallet was een zoon van de landbouwer Bernard Hallet en Catherine Cartuyvels. Hij trouwde met Euphrasine Degeneffe.
Hij was provincieraadslid van 1844 tot 1848. Van 1835 tot 1847 was hij burgemeester van Hannuit. In 1848-1850 was hij arrondissementscommissaris van Borgworm.
In 1880 (hij was toen al zeventig) werd hij volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Borgworm, na het overlijden van Emile De Lexhy. Hij vervulde dit mandaat tot in 1886.
Hallet was lid van een vrijmetselaarsloge.

## Literatuur

* Mémorial du Conseil provincial de Liège (1836-1886), Luik, 1888.
* La Belgique maçonnique, Brussel, 1887.
* Jean-Luc DE PAEPE & Christiane RAINDORF-GERARD, Le Parlement belge, 1831-1894, Brussel, 1996.
# Draugenveld

Her Draugenveld is een olie- en gasveld in de Noorse Zee, zo’n 140 kilometer ten noorden van Kristiansund. Het reservoir werd in juni 1984 voor het eerst aangeboord. Op basis van proefboringen daarna werden de reserves op zo'n 400 miljoen vaten geschat, zodat het veld in ontwikkeling werd gebracht om in oktober 1993 in productie te komen. Hiertoe was een betonnen Gravity Base Structure (GBS) geplaatst met interne olieopslag en gasexport. Boven op de GBS staat een dek met verwerkingsinstallaties en de accommodatie.