OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Marest-Dampcourt

Marest-Dampcourt is een gemeente in het Franse departement Aisne (regio Hauts-de-France) en telt 326 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Laon.

## Geografie

De oppervlakte van Marest-Dampcourt bedraagt 8,3 km², de bevolkingsdichtheid is 39,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Marest-Dampcourt met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Maresiella polynesica

Maresiella polynesica is een pissebed uit de familie Gnathostenetroidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Mueller.
# Marest

Marest is een gemeente in het Franse departement Pas-de-Calais (regio Hauts-de-France) en telt 242 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Arras.

## Geografie

De oppervlakte van Marest bedraagt 3,2 km², de bevolkingsdichtheid is 75,6 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Marest met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Margarethabrug

De Margarethabrug (Hongaars: Margit híd) is een van de elf Donaubruggen in de Hongaarse hoofdstad Boedapest en de derde die men tegenkomt als men de Donau stroomafwaarts afvaart. De Margarethabrug heeft de vorm van een Y en is op zeven pijlers gebouwd. De lengte van de brug bedraagt 607 meter. De Margarethabrug dateert uit 1876 en is een schepping van de Franse ingenieur Ernest Goüin, met wie ook Gustave Eiffel, de schepper van de Eiffeltoren van Parijs heeft samengewerkt.
De brug begint op de rechteroever bij de Margaretharing (Margit körút). De brug buigt zich licht naar het noorden, om verbinding te maken met het Margaretha-eiland. Dan buigt ze 150° naar het zuiden, om op de Pest-zijde op de Sint-Stefanusring (Szent István körút) met het Mari Jászaiplein uit te komen.
De Margarethabrug was na de Kettingbrug de tweede vaste verbinding tussen Boeda en Pest. De brug werd tussen 1872 en 1876 gebouwd en werd op 30 april 1876 in gebruik genomen. Vanaf 1879 reden er trams over de brug. De aftakking naar het Margaretha-eiland kwam in 1900 tot stand: tot dat jaar moest het eiland met bootjes worden benaderd. Tussen 1935 en 1937 werd de brug verbreed.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de brug verwoest: de pijlers aan de kant van Pest explodeerden op 4 november 1944 onder onopgehelderde omstandigheden tijdens de avondspits, waarbij veel slachtoffers vielen. Het gedeelte aan de kant van Boeda werd op 18 januari 1945 opgeblazen. De herbouw van de brug was in 1948 voltooid.

## Kossuthbrug

Tussen de Margarethabrug en de Kettingbrug (Lánchíd) staat nog een gedenksteen dat herinnert aan de Kossuthbrug, die hier 10 jaar de rivier overspande. Dit was een noodbrug, die na de Tweede Wereldoorlog was gebouwd om de andere, in de oorlog vernielde bruggen te vervangen. In 1960 was de Kossuth-noodbrug overbodig geworden en werd ze weer gesloopt.
# Manchester Football League

De Manchester Football League is een Engelse regionale voetbalcompetitie uit Greater Manchester en werd opgericht in 1893. Tussen 1912 en 1920 werd de league opgeheven. Er zijn 5 divisies waarvan de hoogste zich op het 11de niveau in de Engelse voetbalpiramide bevindt, enkel de eerste 2 divisies zijn voor eerste elftallen, Division 2, 3 en 4 zijn voor reserveteams. De kampioen kan promoveren naar de North West Counties Football League (NWCFL).
Omdat de criteria voor de NWCFL hoger zijn dan de meeste stadions van de clubs promoveert niet elk jaar een team. Ashton Athletic waagde in 2006 de stap ondanks dat de club slechts 4de eindigde.

## Recente kampioenen

| Seizoen | Premier Division | Division One |
| 1989-90 | Wythenshawe Amateurs | Greater Manchester Police |
| 1990-91 | Abbey Hey | Ramsbottom United |
| 1991-92 | East Manchester | Woodley Sports |
| 1992-93 | Wythenshawe Amateurs | Atherton Town |
| 1993-94 | Abbey Hey | Winton United |
| 1994-95 | Abbey Hey | Highfield United |
| 1995-96 | Little Hulton United | Stand Athletic |
| 1996-97 | Highfield United | Prestwich Heys |
| 1997-98 | Springhead | Urmston |
| 1998-99 | Stand Athletic | Willows |
| 1999-00 | Stand Athletic | Sacred Heart |
| 2000-01 | Stand Athletic | Leigh Athletic |
| 2001-02 | Stockport Georgians | Royton Town |
| 2002-03 | Irlam Mitchell Shackleton | Breightmet United |
| 2003-04 | Royton Town | Avro |
| 2004-05 | Prestwich Heys | A F C Blackley |
| 2005-06 | Prestwich Heys | Whitworth Valley |

## Externe link

* Football Mitoo
# Margit Otto-Crépin

Margit Otto-Crépin (Saarbrücken, 9 februari 1945 – Hamburg, 19 april 2020) was een Frans amazone, die gespecialiseerd was in dressuur. Otto-Crépin maakte haar olympische debuut tijdens de Olympische Zomerspelen 1984 met een achttiende plaats. Vier jaar later in Seoel behaalde Otto-Crépin de zilveren medaille individueel en de achtste plaats in de landenwedstrijd.

## Resultaten

* Olympische Zomerspelen 1984 in Los Angeles 18e individueel dressuur met Crapici
* Olympische Zomerspelen 1984 in Los Angeles in Seoel uitgevallen landenwedstrijd dressuur met Crapici
* Olympische Zomerspelen 1988 in Seoel individueel dressuur met Corlandus
* Olympische Zomerspelen 1988 in Seoel 8e landenwedstrijd dressuur met Corlandus
* Olympische Zomerspelen 1992 in Barcelona 19e individueel dressuur met Maritim
* Olympische Zomerspelen 1992 in Barcelona 9e landenwedstrijd dressuur met Maritim
* Olympische Zomerspelen 1996 in Atlanta 7e individueel dressuur met Lucky Lord
* Olympische Zomerspelen 1996 in Atlanta 4e landenwedstrijd dressuur met Lucky Lord
* (en) Profiel van Margit Otto-Crépin op sports-reference.com (gearchiveerd)
# Mariani (India)

Mariani is een dorp in het district Jorhat van de Indiase staat Assam.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 23.065 mensen in Mariani, waarvan 54% mannelijk en 46% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 65%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Mariani

Mariani kan verwijzen naar:
* Mariani (merk)
* Mariani (India)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Mariani en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Mariania

Mariania is een geslacht van uitgestorven zee-egels uit de familie Maretiidae.

## Soorten

* Mariania marmorae (Desor, 1847) † Mioceen (Burdigalien), Corsica.
* Mariania deydieri (Cotteau, 1897) † Burdigalien, Oostenrijk en Frankrijk.
* Mariania - Natural History Museum
# Maraenobiotus veris

Maraenobiotus veris is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Canthocamptidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Ishida.
# Maragall

Maragall kan verwijzen naar:

## Personen

* Elisabeth Maragall (1970), een Spaans hockeyster
* Ernest Maragall i Mira (1943), een Catalaans politicus
* Ernest Maragall i Noble (1903–1991), een Catalaans beeldhouwer
* Joan Maragall (1860–1911), een Catalaans dichter
* Jordi Maragall i Noble (1911–1991), een Catalaans katalanischer advocaat en politicus
* Julio Maragall (1936), een Venezolaans beeldhouwer en architect
* Pasqual Maragall i Mira (1941), een Catalaans politicus, voormalig regeringschef van Catalonië en burgemeester van Barcelona

## Verkeer en vervoer

* Maragall (metrostation), een metrostation in de Spaanse stad Barcelona
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Maragall en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Maragall (metrostation)

Maragall is een metrostation van de metro van Barcelona en wordt aangedaan door lijn 4 en lijn 5.
Het station aan lijn 5 werd in 1959 geopend onder Passeig Maragall tussen Carrer Varsòvia en Carrer Mascaró, maar maakt dan nog deel uit van lijn II die dat jaar wordt geopend en die gaat van La Sagrera tot Vilapicina. In 1970 gaat lijn II deel uitmaken van lijn V, als de stations La Sagrera en Diagonal met elkaar worden verbonden. Lijn 'V' wordt lijn '5' in 1982. Het gebogen eilandperron aan lijn 5 heeft een lengte van 88 meter en een toegangshal met kaartverkoop boven ieder eind.
De zuidelijke perronuitgang van lijn 5geeft toegang tot het station aan lijn 4 via een lange gang. Deze halte, geopend in 1982, als lijn 4 uit wordt gebreid van Guinardó | Hospital de Sant Pau (toentertijd Guinardó) tot Via Júlia (toentertijd Roquetes genoemd), is een station met zijperrons van 94 meter elk, gelegen onder Ronda Guinardó, tussen Carrer Lluís Sagnier en Carrer del Segle XX.
Het station heeft in totaal 4 ingangen.
# Marktsteeg

De Marktsteeg is een smal straatje in de binnenstad van de Nederlandse stad Leiden, met aan weerskanten voormalige fabriekspanden. Het straatje vormt een verbinding tussen de Oude Singel en de Lammermarkt.

## Beschrijving

De Marktsteeg dankt zijn ontstaan aan de Stadsuitleg van 1611, de eerste grote stadsuitbreiding van Leiden na de Middeleeuwen naar een plan van landmeter Jan Pieterszoon Dou. De Marktsteeg heette oorspronkelijk de Prinsensteeg. Die naam is bekend vanaf 1631. Pas in 1904 werd de naam gewijzigd en vernoemd naar de Lammermarkt.
De bij de stadsuitbreiding ontstane nieuwe wijk moest voorzien in de sterk gegroeide behoefte aan woonhuizen. Er vestigden zich hier veel ambachtslieden, zoals textielververs, brouwers, vleeshouwers en pottenbakkers. In die tijd combineerde men wonen en werken op hetzelfde adres. Pas met de industriële revolutie werden wonen en werken gescheiden en ontstonden onder andere aan de Marksteeg grote fabriekscomplexen.
De panden aan de Marksteeg 4-8 werden in 1850 gebouwd voor en door de Tras- en Pleisterfabriek van Paternotte. In 1886 bouwde de N.V. Fabriek van Wollen Dekens v/h J. Scheltema Jzn., die al sinds 1817 aan de andere kant van de Marktsteeg gevestigd was, een fabriekspand aan de Marktsteeg 10 op de plaats van twee smallere percelen en nam ook de panden Marktsteeg 4-8 over. De panden aan beide zijden van de Marktsteeg zijn lange tijd met elkaar verbonden geweest door middel van een inmiddels afgebroken luchtbrug. De dekenfabriek stond goed aangeschreven, maar toen de industriële revolutie op gang kwam raakte het bedrijf achterop. Het werd daarop in 1893 overgenomen door Cornelis Wassenaar, die zorgde voor een ingrijpende renovatie. Vanaf 1913 maakte het bedrijf steeds meer gebruik van elektromotoren voor het spinnen, weven, ruwen, vollen, wassen en andere fases van het productieproces. Wassenaar was ook verantwoordelijk voor het plaatsen van de fabrieksgevel aan de Oude Singel.
Vrij onverwacht kwam het einde voor de fabriek in 1958, doordat orders uitbleven en het bedrijf geen reserves had om de daling in de vraag op te vangen. In 1960 werden onbewoonbare panden achter Marksteeg 10 afgebroken. Op de vrijgekomen plek tussen Marktsteeg en Lange Scheistraat werd een nieuwe hal gebouwd voor de firma De Nobel, die hier en in de gebouwen Marktsteeg 4-8 een handel in lompen en oude metalen vestigde. Die situatie duurde tot 1987. Het pand is aangewezen als beschermd gemeentelijk monument, maar vanwege de nieuwbouw van een muziekcentrum bleef alleen de gevel aan de Marksteeg behouden. Sinds december 2014 is hier Gebr. De Nobel gevestigd.
Aan de rechterzijde van de Marktsteeg domineert nog steeds het pand waar van 1817-1958 de N.V. Fabriek van Wollen Dekens v/h J. Scheltema Jzn. gevestigd was en waarin sinds 2006 na een renovatie het (cultureel centrum) Scheltema Complex is ondergebracht.
* ↑ Steeg van de Prins, dr. T.H. (Tanneke) Schoonheim in het Leidsch Dagblad van 14 augustus 2012
* ↑ Historie Nobelcomplex, Gemeentesite Leiden
* ↑ Aanwijzing van Marktsteeg 2 als beschermd gemeentelijk monument Gemeente Leiden, B en W.nr. 12.0273, d.d. 20 maart 2012
# Marie-Jo Lafontaine

Marie-Jo Lafontaine (Antwerpen, 1950) is een Belgische beeldend kunstenares, fotografe en videokunstenares.

## Levensloop

Lafontaine studeerde aan het Hoger Instituut La Cambre in Brussel (1975-1979).
Ze behaalde de Prix Jeune Peinture Belge (1977), werd geselecteerd voor de documenta in Kassel met Larmes d'Acier (1987), functioneerde als Vlaams Cultureel Ambassadeur (1998), maakte een kunstwerk voor het Paleis van Justitie in Bonn en voor de luchthaven van Stockholm, ontwierp een reeks postzegels voor de Belgische Post (2001), deed de scenografie voor Fidelio in de Opera van Nancy (2001) en verzorgde de videoprojecties op de wolkenkrabbers van Frankfurt tijdens de openingsceremonie van de Wereldbeker voetbal (Duitsland, 2006).

## Tentoonstellingen

Lafontaine had
* een ruime expositie in Parijs (Galerie nationale du Jeu de Paume, 1999);
* een overzichtstentoonstelling in Angers (2007);
* Come to me in de Brusselse Botanique (december 2008 - februari 2009), haar eerste grote tentoonstelling in de Belgische hoofdstad, de stad waar ze zelf woont (Schaarbeek) en werkt.
# Maria Hubrecht

Maria Hubrecht (Rotterdam, 21 november 1865 - Doorn, 8 juni 1950) was een schilder, wandschilder, tekenaar, etser en vervaardiger van houtsnedes.

## Leven en werk

Hubrecht was een dochter van mr. Paul François Hubrecht (1829-1902) en Maria Pruijs van der Hoeven (1824-1901) en een zuster van de hoogleraar Ambrosius Hubrecht en de schilderes Bramine Hubrecht. Haar vader was onder meer secretaris-generaal van Binnenlandse Zaken en Staatsraad. Maria Hubrecht bleef ongehuwd.
Hubrecht genoot een fragmentarische schilderopleiding, volgde lessen in Den Haag en Parijs en realiseerde een bescheiden oeuvre. Het Universiteitsmuseum Utrecht bezit een door haar getekend portret (schilderij, krijt op doek) van Carl Ernst Arthur Wichmann (1851-1927), uit 1925. De focus in haar werk lag echter in het lerende aspect; zij wilde jongeren iets laten zien van het ontstaan van de wereld. In de hal van het Joke Smit College aan de Reijnier Vinkeleskade in Amsterdam bevindt zich een wandschildering van Maria Hubrecht op 65 m² doek, met als onderwerp acht episoden uit de oertijd: Cambrium, Siluur, Devoon, Carboon, Perm, Trias, Jura en Krijt. De wandschildering werd vervaardigd tussen 1926 en 1928. Toen het Gemeentelijk Lyceum voor Meisjes in 1926 werd geopend, waren de eerste delen van de wandschildering al in de hal bevestigd. In 2014 organiseerde het Joke Smit College dat in het voormalig lyceum werd gevestigd een crowdfunding om de wandschildering te kunnen laten repareren. De restauratie was in 2017 afgerond. Nadat Hubrecht de wandschildering voltooide werkte zij aan de publicatie van een boek over hetzelfde onderwerp. Zij had grote ambities - het moest een internationale uitgave worden - waardoor veel uitgevers ervoor terugdeinsden. Uiteindelijk kwam het boek pas na de Tweede Wereldoorlog in 1947 op de markt. Voor meer gegevens zie:Joke Smit College - het gebouw (wandschilderingjokesmitcollege.nl)

## Enkele werken

* Arthur Wichmann (1925)
* Tempus Devonicum (1928) vóór restauratie
* Tempus Permicum (1928) vóór restauratie
* D.H. Lawrence (1920)
* ↑ Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* ↑ Nederland's Patriciaat 20 (1931).
* ↑ RKD, objectnummer 137894. Gearchiveerd op 8 maart 2016.
* ↑ Restauratie wandschildering Maria Hubrecht in Joke Smit College, 13 oktober 2014.
* ↑ Parool, Het, Wandschildering in Joke Smit College gerestaureerd. Het Parool (1 mei 2017). Geraadpleegd op 9 december 2022.
* ↑ Reumer, Jelle, Op het Joke Smit College stap je in een wereld vol fossielen. Trouw (22 mei 2017). Geraadpleegd op 9 december 2022.
* ↑ Marie Hubrecht, Verdwenen Werelden, Oisterwijk 1947
* ↑ Joke Smit College - het gebouw. www.wandschilderingjokesmitcollege.nl. Geraadpleegd op 26 augustus 2024.
# Maria Hillegonda de Jong

Maria Hillegonda de Jong (Bindjei, Sumatra, 19 mei 1911 – Den Haag, 30 maart 2010), bekend onder het pseudoniem Maria Loriot, was een Nederlandse opera- en operettezangeres die in de periode 1928-1950 actief was.

## Biografie

De Jongs ouders waren de arts Klaas de Jong en Bernadina Calkoen. Nadat het gezin in 1923 was teruggekeerd uit Nederlands-Indië, kwam Pien, zoals haar roepnaam was, voor haar verdere scholing op de kostschool La Bourdonnière in Lausanne in Zwitserland terecht, waar haar stem opviel. Rond 1928 kwam zij uit Zwitserland terug en nam zij zangles bij Willem Brederode. Ook studeerde zij in Berlijn. Na een periode van zangstudie en recitals kwam zij in dienst bij de Bouwmeester Revue. Daar kreeg zij de artiestennaam Maria Loriot (wielewaal). Ook gaf zij huisrecitals. Totdat zij begin jaren vijftig na een zware operatie haar carrière moest afbreken, studeerde ze nog verder bij Sietske Bolte. Zij was vanaf 1953 gehuwd met Johan Hendrik (John) Born.
Tot haar repertoire behoorden onder meer De Parelvissers (Bizet), Faust (Gounod), Thaïs (Massenet), Elias (Mendelssohn), Judas Maccabaeus (Händel) en diverse andere oratoria.
# Marion County (Illinois)

Marion County is een county in de Amerikaanse staat Illinois.
De county heeft een landoppervlakte van 1.482 km² en telt 41.691 inwoners (volkstelling 2000). De hoofdplaats is Salem.
# Mariene ecoregio Chatham Island

De Mariene ecoregio Chatham Island (198) (Engels: Chatham Island marine ecoregion) is een biogeografische regio en ligt in het zuidwesten van de Grote Oceaan in de Mariene provincie Zuidelijk Nieuw-Zeeland (54) in het Marien rijk Gematigd Australazië. De mariene ecoregio is vastgesteld door het World Wide Fund for Nature en The Nature Conservancy en is vernoemd naar Chatham Island.
In het zuidwesten grenst het gebied aan de mariene ecoregio Bounty- en Antipodeneilanden (230).

## Geografie

De mariene ecoregio ligt in het zuidwesten van de Grote Oceaan rond de Chathameilanden ten oosten van Nieuw-Zeeland.
Door het gebied stroomt het verlengde van de Oostkaapstroom.

## Biogeografie

Het gebied kent zeeleven dat houdt van gematigde temperaturen.
# Mariene ecoregio Chiloense

De Mariene ecoregio Chiloense (188) (Engels: Chiloense marine ecoregion) is een biogeografische regio en ligt in het zuidoosten van de Grote Oceaan in de Mariene provincie Magelhaen (48) in het Marien rijk Gematigd Zuid-Amerika. De mariene ecoregio is vastgesteld door het World Wide Fund for Nature en The Nature Conservancy en is vernoemd naar Chili.
In het noorden grenst het gebied aan de mariene ecoregio Araucanía (178) en in het zuiden aan de mariene ecoregio Kanalen en Fjorden van Zuidelijk Chili (187).

## Geografie

De mariene ecoregio ligt in het zuidoosten van de Grote Oceaan voor een stuk westkust van Chili. Het gebied strekt zich uit van de monding van de Maullín bij de gemeente Maullín tot aan het zuidwestelijke uiteinde van het schiereiland Taitao ten noorden van de Golf van Penas in de gemeente Aysén. Het omvat de fjorden en zeestraten in het gebied van de Chiloé-archipel, de Chonos-archipel en de Guaitecas-archipel, waaronder de Golf van Ancud, de Golf van Corcovado en het Moraledakanaal.
Door het gebied stroomt de Humboldtstroom.

## Biogeografie

Het gebied kent zeeleven dat houdt van gematigde temperaturen.
# Mariano Moro

Mariano Moro is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Rio Grande do Sul. De gemeente telt 2.304 inwoners (schatting 2009).
# Massa San Giorgio

Massa San Giorgio is een plaats (frazione) in de Italiaanse gemeente Messina.
# Massa Martana

Massa Martana is een gemeente in de Italiaanse provincie Perugia (regio Umbrië) en telt 3745 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 78,2 km², de bevolkingsdichtheid is 48 inwoners per km².
* Abdij van San Faustino
* Santa Maria Pantano, Massa Martana
* Straat in Massa Martana

## Demografie

Massa Martana telt ongeveer 1435 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 2,2% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 3622 |
| 2001 | 3541 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 351 m boven zeeniveau.
Massa Martana grenst aan de volgende gemeenten: Acquasparta (TR), Giano dell'Umbria, Gualdo Cattaneo, Spoleto, Todi.

## Externe link

* http://www.comune.massamartana.pg.it/
* Italiaans bureau voor statistiek
Assisi · Bastia Umbra · Bettona · Bevagna · Campello sul Clitunno · Cannara · Cascia · Castel Ritaldi · Castiglione del Lago · Cerreto di Spoleto · Citerna · Città della Pieve · Città di Castello · Collazzone · Corciano · Costacciaro · Deruta · Foligno · Fossato di Vico · Fratta Todina · Giano dell'Umbria · Gualdo Cattaneo · Gualdo Tadino · Gubbio · Lisciano Niccone · Magione · Marsciano · Massa Martana · Monte Castello di Vibio · Monte Santa Maria Tiberina · Montefalco · Monteleone di Spoleto · Montone · Nocera Umbra · Norcia · Paciano · Panicale · Passignano sul Trasimeno · Perugia · Piegaro · Pietralunga · Poggiodomo · Preci · San Giustino · Sant'Anatolia di Narco · Scheggia e Pascelupo · Scheggino · Sellano · Sigillo · Spello · Spoleto · Todi · Torgiano · Trevi · Tuoro sul Trasimeno · Umbertide · Valfabbrica · Vallo di Nera · Valtopina
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Marie de Jonge

Jkvr. Eva Maria Alida (Marie) de Jonge (Amersfoort, 24 december 1872 - Zutphen, 19 maart 1951) was een Nederlandse kunstschilderes, tekenares en tekenlerares.

## Leven en werk

De Jonge werd in 1872 in Amersfoort geboren als dochter van de substituut-officier van Justitie jhr. Marinus Willem Cornelis de Jonge en jkvr. Eva Maria Alida de Brauw. Zij werd als beeldend kunstenaar opgeleid aan de Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag en aan de Rijksakademie van beeldende kunsten in Amsterdam, waar Nicolaas van der Waay haar leermeester was. Na haar opleiding was ze achtereenvolgens werkzaam in Amsterdam, Laren in Het Gooi, Vorden en Zutphen. Ze was aangesloten bij de kunstenaarsgenootschappen Sint Lucas en Arti et Amicitiae in Amsterdam en Pulchri Studio in Den Haag. Zij schilderde genre-, figuur- en interieurvoorstellingen, stads- en dorpsgezichten en stillevens. Werk van De Jonge bevindt zich in de collectie van het Stedelijk Museum Zutphen.
De Jonge was oprichtster en leidster van het Internationaal schildersatelier aan het Singel in Amsterdam. Samen met Martin Monnickendam verzorgde ze de lessen. Onder haar leerlingen bevonden zich Maria Anna Bleeker, Gustave van Kan en Suzanna Elisabeth Kneppelhout. Rond 1920 werd in Laren in opdracht van De Jonge een nieuw pand Jagersweg 13 gebouwd, ontworpen door de architect A.J. Boland, ten behoeve van het Internationaal schildersatelier.
De Jonge was ongehuwd. Zij overleed in maart 1951 op 78-jarige leeftijd in haar woonplaats Zutphen.
* Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* Klarenbeek, Hanna Penseelprinsessen & broodschilderessen: Vrouwen in de beeldende kunst 1808-1913, Bussum, 2012
* Documentatie van Beeldende Kunst in Noord-Holland: Eva Maria Alida de Jonge
Noten
* ↑ Collectie Gelderland: Overzicht van de werken van Marie de Jonge in de collectie van het Stedelijk Museum Zutphen. Gearchiveerd op 10 september 2023.
* ↑ Bronnen 1) Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed: Jagersweg 13 en 2) Stenvert, R. [et al.] Laren in Monumenten in Nederland. Noord-Holland. Gearchiveerd op 28 november 2022.
* Biografisch Portaal: 86070355
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 42722
* Union List of Artist Names: 500110530
* Virtual International Authority File: 96510150
* WorldCat (via VIAF): 96510150