OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ulsanbrug

De Ulsanbrug (Koreaans: 울산대교) of Ulsan Havenbrug is een hangbrug in de haven van Ulsan in het zuidoosten van Zuid-Korea. De hangbrug werd op 1 juni 2015 voor het verkeer opengesteld. De hangbrug heeft een van de langere overspanningen van dit soort type bruggen ter wereld. De overspanning tussen de twee 203 m hoge pylonen bedraagt 1.150 meter.
De brug overspant de Tae-Hwarivier en de hier aangelogde dokken vlak bij de monding in de Japanse Zee. De brug draagt de verbindingsweg tussen het stadscentrum en de site van Hyundai Heavy Industries.
# Vabres (Cantal)

Vabres is een gemeente in het Franse departement Cantal (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 233 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saint-Flour.

## Geografie

De oppervlakte van Vabres bedraagt 18,6 km², de bevolkingsdichtheid is 12,5 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Vabres (Cantal) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
* ↑ Populations légales 2021.
# Vabbinfaru

Vabbinfaru is een van de onbewoonde eilanden van het Kaafu-atol behorende tot de Maldiven.
# Vale do Rio dos Bois

Vale do Rio dos Bois is een van de 18 microregio's van de Braziliaanse deelstaat Goiás. Zij ligt in de mesoregio Sul Goiano en grenst aan de mesoregio Centro Goiano in het noorden en noordoosten en de microregio's Meia Ponte in het oosten en zuidoosten en Sudoeste de Goiás in het zuidwesten en westen. De microregio heeft een oppervlakte van ca. 13.303 km². Midden 2004 werd het inwoneraantal geschat op 105.580.
Twaalf gemeenten behoren tot deze microregio:
| Acreúna Campestre de Goiás Cezarina Edealina Edéia Indiara | Jandaia Palmeiras de Goiás Palminópolis Paraúna Turvelândia Varjão |
Mesoregio's: Centro Goiano · Leste Goiano · Noroeste Goiano · Norte Goiano · Sul Goiano Microregio's: Anápolis · Anicuns · Aragarças · Catalão · Ceres · Chapada dos Veadeiros · Entorno de Brasília · Goiânia · Iporá · Meia Ponte · Pires do Rio · Porangatu · Quirinópolis · Rio Vermelho · São Miguel do Araguaia · Sudoeste de Goiás · Vale do Rio dos Bois · Vão do Paranã
# Valdecaballeros

Valdecaballeros is een gemeente in de Spaanse provincie Badajoz in de regio Extremadura met een oppervlakte van 90 km². Valdecaballeros heeft 1.116 inwoners (1 januari 2016).
Nabij Valdecaballeros staat kerncentrale Valdecaballeros, een centrale die nooit afgebouwd is.

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
Acedera · Aceuchal · Ahillones · Alange · Alburquerque · Alconchel · Alconera · Aljucén · Almendral · Almendralejo · Arroyo de San Serván · Atalaya · Azuaga · Badajoz · Barcarrota · Baterno · Benquerencia de la Serena · Berlanga · Bienvenida · Bodonal de la Sierra · Burguillos del Cerro · Cabeza del Buey · Cabeza la Vaca · Calamonte · Calera de León · Calzadilla de los Barros · Campanario · Campillo de Llerena · Capilla · Carmonita · Casas de Don Pedro · Casas de Reina · Castilblanco · Castuera · Cheles · Cordobilla de Lácara · Corte de Peleas · Cristina · Don Álvaro · Don Benito · El Carrascalejo · Entrín Bajo · Esparragalejo · Esparragosa de Lares · Esparragosa de la Serena · Feria · Fregenal de la Sierra · Fuenlabrada de los Montes · Fuente de Cantos · Fuente del Arco · Fuente del Maestre · Fuentes de León · Garbayuela · Garlitos · Granja de Torrehermosa · Guadiana · Guareña · Helechosa de los Montes · Herrera del Duque · Higuera de Llerena · Higuera de Vargas · Higuera de la Serena · Higuera la Real · Hinojosa del Valle · Hornachos · Jerez de los Caballeros · La Albuera · La Codosera · La Coronada · La Garrovilla · La Haba · La Lapa · La Morera · La Nava de Santiago · La Parra · La Roca de la Sierra · La Zarza · Llera · Llerena · Lobón · Los Santos de Maimona · Magacela · Maguilla · Malcocinado · Malpartida de la Serena · Manchita · Medellín · Medina de las Torres · Mengabril · Mérida · Mirandilla · Monesterio · Montemolín · Monterrubio de la Serena · Montijo · Navalvillar de Pela · Nogales · Oliva de la Frontera · Oliva de Mérida · Olivenza · Orellana de la Sierra · Orellana la Vieja · Palomas · Peñalsordo · Peraleda del Zaucejo · Puebla de Alcocer · Puebla de la Calzada · Puebla de la Reina · Puebla de Obando · Puebla de Sancho Pérez · Puebla del Maestre · Puebla del Prior · Pueblonuevo del Guadiana · Quintana de la Serena · Reina · Rena · Retamal de Llerena · Ribera del Fresno · Risco · Salvaleón · Salvatierra de los Barros · San Pedro de Mérida · San Vicente de Alcántara · Sancti-Spíritus · Santa Amalia · Santa Marta · Segura de León · Siruela · Solana de los Barros · Talarrubias · Talavera la Real · Táliga · Tamurejo · Torre de Miguel Sesmero · Torremayor · Torremejía · Trasierra · Trujillanos · Usagre · Valdecaballeros · Valdelacalzada · Valdetorres · Valencia de las Torres · Valencia del Mombuey · Valencia del Ventoso · Valle de Matamoros · Valle de Santa Ana · Valle de la Serena · Valverde de Burguillos · Valverde de Leganés · Valverde de Llerena · Valverde de Mérida · Villafranca de los Barros · Villagarcía de la Torre · Villagonzalo · Villalba de los Barros · Villanueva de la Serena · Villanueva del Fresno · Villar de Rena · Villar del Rey · Villarta de los Montes · Zafra · Zahínos · Zalamea de la Serena · Zarza-Capilla
# Van de Vorst

Van de(r) Vorst is een familienaam. In Nederland bestaan verschillende stammen met grondslag uit:
* Asten
* Culemborg
* Delft
* Helmond
* haaren/posterholt
* Maaseik
* Nuenen
* Terheijden
* linne
Onderlinge verwantschap is nog niet aangetoond.

## Nuenense geslacht

Afkomstig uit Nuenen, vernoemd naar de oorspronkelijke woonomgeving in de nabijheid van de al eeuwen bestaande Vorsterdijk, een verbindingsweg tussen de vroegere gehuchten Opwetten en Boort onder de plaats Nuenen. De familienaam Van de Vorst is voor het eerst in gebruik geraakt in de 18e eeuw bij afstammelingen van Goort Nicolaas JOOSTEN. Hij en zijn voorouders bewoonden boerderijen in het gebied tussen het riviertje "Kleine Dommel" en de daaraan parallel lopende Vorsterdijk. Nadat deze familie de oudst bekende woonomgeving heeft verlaten en zich heeft gevestigd in het nabije dorp Gerwen wordt in plaats van de oude patroniemen Wouters, Joosten of Claassen de achternaam Van de Vorst gebruikt. Dit kan worden gezien als een intrekking of verkorte weergave van de naam Vorsterdijk. Deze laatste naam is zeer waarschijnlijk een vernoeming naar een 14e-eeuws landgoed met hoeve, genaamd "Vorswijck". Het gebruik van patroniemen, zoals Joost WOUTERS, is in die tijd voldoende om aan te geven om wie het gaat.

## Onderzoek

Er zijn meerdere onderzoeken verricht naar de familie. Een recent verschenen onderzoek van de Nuenense tak is in beperkte oplage als naslagwerk in november 2014 uitgegeven, getiteld: "De Kinderen Van De Vorst". Dit onderzoek omvat de periode 1575 tot 2015.
* Jansen, Walther C.M. (november 2014) 'De Kinderen Van de Vorst'. Berkel-Enschot: Jansen, Walther C.M.
# Van de Wijngaard

De firma J. van de Wijngaard is een voormalig autobusbedrijf, gevestigd te IJsselstein in de provincie Utrecht. Voor autobusbedrijf 'Vereeniging' voerde Van de Wijngaard een aantal busritten uit tussen Utrecht, Jutphaas en IJsselstein.
Van de Wijngaard begon in 1922 met autobussen te concurreren met de tramlijn Utrecht - Vreeswijk van de Tram- en Bargedienst 'Vereeniging' (TBV). Later werkten beide bedrijven samen. Eind 1940 nam de Vereeniging de busdiensten van Van de Wijngaard over. Na de bevrijding sloten de Vereeniging en Van de Wijngaard een overeenkomst, waarbij Van de Wijngaard ritten reed voor Vereeniging. In 1965 trok Van de Wijngaard zich terug en ging de Autobusdiensten 'Vereeniging' deze diensten zelf rijden onder de vlag van de Twee Provinciën (TP).
* ↑ Kooij, Cor van der (1997), Het busvervoer in Jutphaas en Vreeswijk tijdens de Tweede Wereldoorlog. Cronyck de Geyn, jg. 19:1, pp. 3-9
* ↑ Verhoef, Hans (2013) Met de bus mee. Het streekvervoer in Nederland van toen naar nu. Deel: Van de Marne naar de Meuse in 1963 Alkmaar: Uitgeverij De Alk. ISBN 9789060133378
# Vallonia enniensis

Vallonia enniensis is een slakkensoort uit de familie van de Valloniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1856 door Gredler.
# Unguispinosus hodgsoni

Unguispinosus hodgsoni is een naaldkreeftjessoort uit de familie van de Parapseudidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Bamber.
# Ungulilaimus filicaudatus

Ungulilaimus filicaudatus is een rondwormensoort uit de familie van de Comesomatidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Allgén.
# Uracanthus pallens

Uracanthus pallens is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1841 door Hope.
# Van Streithagen

Van Streithagen of Van Strijthagen was een Nederlands vrijherengeslacht te Welten onder Heerlen. Ze bezaten huis Streithagen aan de Weltervijver met de Weltermolen en kasteel Strijthagen in Landgraaf. De familie was regionaal een van de voornaamste adellijke geslachten, maar stierf in de 17e eeuw uit.
In de 13e eeuw waren er diverse vermeldingen van een geslacht Van Strijthagen, zoals ene Hendik van Strijthagen die in 1256 grond in erfpacht kreeg. De familie bezat het goed Strijthagen, maar in de 14e eeuw kwam het in handen van anderen. In 1386 kocht Johan Judenkop het kasteel Strijthagen van Werner van Schaesberg. In het begin werd de naam Judenkop van Streithagen gebruikt, later ging men zich alleen Streithagen noemen. Johan kreeg zes kinderen en een van hen was Gehard Judenkop van Streithagen tot Uerfeld. Hij sloot een verdrag in het jaar 1434 waarin kwam vast te staan dat zijn erfgenamen in bezit zouden krijgen het huis tot Streithagen en tot Wijnberg.
Gehard Judenkop van Streithagen tot Uerfeld huwde tweemaal. Uit zijn eerste huwelijk met Marij van Caldenborn kreeg hij een zoon:
Uit zijn tweede huwelijk op 1 juli 1440 met Eva van Lieck kreeg hij, zoals het jaar 1488 uit de erfdeling bleek, zes kinderen waaronder Wilhelm en Michael:

## Overige telgen

* Gerard van Streithagen, hoofdschout van Maastricht (1546), burgemeester van Maastricht (1566-1578).
# Vapa (Sjenica)

Vapa (Servisch cyrillisch Вапа) is een plaats in de Servische gemeente Sjenica. De plaats telt 230 inwoners (2002).
# Vargula subantarctica

Vargula subantarctica is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Cypridinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1975 door Kornicker.
# Vargula vix

Vargula vix is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Cypridinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Kornicker.
# Va Doux Vent

Va Doux Vent was een restaurant met een Michelinster in het Belgische Ukkel. De chef-koks waren Romain Mouton en Stefan Jacobs; Gontran Buyse was gastheer en sommelier.

## Geschiedenis

Her restaurant opende in 2011, op de plaats waar vroeger het restaurant Bon-bon van Christophe Hardiquest gevestigd was.
De twee keukenchefs leerden elkaar kennen in het toprestaurant Sea Grill van Yves Mattagne; de gastheer-sommelier was afkomstig van het eveneens Brusselse restaurant Comme Chez Soi. Het restaurant sloot op 11 juli 2015.
Het restaurant werd overgenomen door Laure Genonceaux onder de naam Brinz'l, voorheen chef van Le Fourneau aan het Sint-Katelijneplein, vervolgens sous-chef in het tweesterrenrestaurant Bon-bon (locatie Tervurenlaan, niet op zijn oude plek hier).

### Waardering

In de gids van GaultMillau werd het restaurant voor het eerst opgenomen in 2012 en kreeg het restaurant een notatie van 13 op 20; in de gids van 2013, verschenen op 12 november 2012, kreeg het 14 op 20. Een week later, op 19 november 2012, kende Michelin het restaurant een eerste Michelinster toe in de gids voor 2013 (in die voor 2012 werd het voor het eerst in die gids vermeld).

## Literatuur

* Michelingidsen vanaf 2012
* GaultMillaugidsen vanaf 2012
* De Standaard, 28 mei 2011
# V polnotsj na kladbisjtsje

V polnotsj na kladbisjtsje (Russisch: В полночь на кладбище) is een russische film uit 1910 van regisseur Vasili Gontsjarov.

## Verhaal

De film vertelt over mensen die besluiten een weddenschap aan te gaan, volgens welke ze om middernacht naar de begraafplaats moeten komen.

## Externe link

* (en) V polnotsj na kladbisjtsje in de Internet Movie Database
* ↑ В полночь на кладбище
# Varkenvis

De varkenvis (Orthopristis chrysoptera) is een straalvinnige vis uit de familie Haemulidae en de orde van de baarsachtigen (Perciformes), die voorkomt in het noordwesten en het westen van de Atlantische Oceaan.

## Anatomie

Orthopristis chrysoptera kan maximaal 46 cm lang en 900 gram zwaar worden. De hoogst geregistreerde leeftijd vier jaar. Het lichaam van de vis heeft een gedrongen vorm. De vis heeft één rugvin met acht stekels en vijftien tot zeventien vinstralen en één aarsvin met drie stekels en twaalf of dertien vinstralen.

## Leefwijze

Orthopristis chrysoptera in een zout- en brakwatervis die voorkomt in gematigde wateren. De soort is voornamelijk te vinden in kustwateren (zoals estuaria, lagunes en brakke zeeën), getijdestromen, zeeën, zacht-stromend water, ondiepe wateren (zoals mangroven, moerassen en ondergelopen grond), rotsachtige wateren, wateren op een harde ondergrond, koraalriffen en wateren waarvan de bodem bedekt is met zeegras. De diepte waarop de soort voorkomt is maximaal 10 m onder het wateroppervlak.
Het dieet van de vis bestaat hoofdzakelijk uit dierlijk voedsel, waarmee het zich voedt door te jagen op macrofauna en vis.

## Relatie tot de mens

Orthopristis chrysoptera is voor de visserij van beperkt commercieel belang. De soort kan worden bezichtigd in sommige openbare aquaria.
De soort staat niet op de Rode Lijst van de IUCN.

## Externe link

* Foto's van Orthopristis chrysoptera op FishBase
* Froese, R., D. Pauly. en redactie. 2005. FishBase. Elektronische publicatie. www.fishbase.org, versie 06/2005.
* ↑ (en) Varkenvis op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Varkey Vithayathil

Varkey Vithayathil C.Ss.R. (Malayalam: മാർ വർക്കി വിതയത്തിൽ, Mār Varkki Vitayattil) (Parur, 29 mei 1927 - Kochi, 1 april 2011) was een Indiaas geestelijke van de Syro-Malabar-katholieke Kerk en een kardinaal van de Rooms-Katholieke Kerk.
Vithayathil werd op 12 juni 1954 tot priester gewijd. Op 11 november 1996 werd hij benoemd tot apostolisch administrator van Ernakulam-Angamaly en tot titulair aartsbisschop van Achrida; hij werd tevens voorzitter van de synode van de Syro-Malabar-katholieke Kerk. Zijn bisschopswijding vond plaats op 6 januari 1997. Op 19 april 1997 volgde zijn benoeming tot titulair aartsbisschop van Antinoë.
Op 23 december 1999 werd Vithayathil benoemd tot grootaartsbisschop van Ernakulam-Angamaly en primaat van de Syro-Malabar-katholieke Kerk. Paus Johannes Paulus II creëerde hem kardinaal tijdens het consistorie van 21 februari 2001; hij kreeg de rang van kardinaal-priester. Zijn titelkerk werd de San Bernardo alle Terme. Vithayathil nam deel aan het conclaaf van 2005 dat leidde tot de verkiezing van paus Benedictus XVI.
Van 2008 tot 2010 was Vithayathil voorzitter van de katholieke bisschoppenconferentie van India.
* Gemeinsame Normdatei: 1146274734
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1916 795X
* Library of Congress Control Number: n2011023451
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068338694
* Virtual International Authority File: 170351300
* WorldCat (via VIAF): 170351300
# Varkensvenkel

Varkensvenkel (Peucedanum officinale) is een overblijvend kruid, dat behoort tot de schermbloemenfamilie (Apiaceae). De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als zeer zeldzaam en stabiel of toegenomen. De plant komt van nature voor in Europa, Noord-Afrika en sporadisch in Siberië.
De plant wordt 90 - 150 cm hoog en vormt een 12-15 mm dikke wortelstok, die aan de voet wordt omgeven door talrijke vezels. De ronde, 6-8(10) mm dikke stengel is gestreept. De onderste bladeren zijn meervoudig drietallig. De blaadjes van de eerste orde zijn gesteeld. De lijnvormige, parallelnervige bladslippen zijn meer dan 10 cm lang en 1 - 3 mm breed. De bovenste bladeren zijn niet stengelomvattend.
De plant bloeit in juli en augustus met gele bloemen, die in een 5 - 15 cm groot scherm staan. Het scherm bestaat uit 15 - 45, 1,5 - 8 cm lange schermpjes. Het scherm heeft vier schutbladen, die dikwijls afvallen. De schermstralen zijn kaal. De kroonbladen zijn 1,3- 1,5 mm lang en 1,2-1,3 mm breed.
De vrucht is een ovale, 5 mm lange en 3 - 5 mm brede, tweedelige splitvrucht met brede ribben aan de rand. De deelvruchtjes zijn eenzadig.
Varkensvenkel komt voor in de uiterwaarden van de Waal.

## Namen in andere talen

* Duits: Echter Haarstrang
* Engels: Hog's Fennel
* Frans: Peucédan officinal
# Variaties op een Karelisch volksliedje voor kantele

Variaties op een Karelisch volksliedje voor kantele is een compositie van Fridrich Bruk. Bruk vestigde zich in 1974 in Finland en verdiepte zich direct in de Finse muziek. Daarbij kwam natuurlijk ook de kantele naar voren. In minstens drie werken in het bescheiden oeuvre van de componist haalde hij het muziekinstrument aan:
* de variaties
* zijn vierde symfonie
* zijn sonate voor kantele
In aanvulling op zijn kennis van de Finse muziekwereld, vond tevens een onderzoek plaats naar de volksmuziek aldaar en dan met name het gebied Karelië, dat in de 20e eeuw verdeeld werd tussen Finland en Rusland.
* Privé-uitgave van de componist: Päivi Sillanaukke, kantele; een opname uit 1988
* www.FIMIC.fi (Finse muziekcentrale)
# Valse kleuren

Foto's in valse kleuren (Engels: false color) tonen bepaalde frequenties van elektromagnetische straling (eventueel zelfs frequenties die het menselijk oog niet kan waarnemen) in andere frequenties van het elektromagnetisch spectrum, ditmaal in zichtbaar licht. Zo worden bijvoorbeeld drie frequenties infrarood weergegeven als de gebruikelijke drie primaire kleuren rood, groen en blauw (RGB). Dit moet worden onderscheiden van pseudokleuren, zoals in thermografie, waarbij de intensiteit van infraroodstraling met een kleur in het zichtbaar spectrum wordt aangegeven.
Valse kleuren worden gebruikt in de astronomie, de medische wereld en andere disciplines, waar men informatie die normaal niet zichtbaar is, op een foto wil weergeven. De afbeeldingen tonen de voorwerpen in een andere kleur dan een standaardfoto zou tonen (of het menselijk oog zou waarnemen). De grafiek van Krinov is een belangrijk instrument voor het interpreteren van de juiste objecten op basis van de kleur.
Foto's in werkelijke kleuren, normale foto's die met een gewoon fototoestel gemaakt worden, geven de kleuren van de werkelijkheid wel goed weer.

## Satellietfoto's

Valse kleuren worden vaak gebruikt in satellietfoto's. Veel satellieten kunnen ook waarnemen buiten het zichtbare spectrum, bijvoorbeeld in infrarood. Om dit te kunnen weergeven, kiest men in plaats van de gebruikelijke drie primaire kleuren rood, groen en blauw (RGB), drie andere golflengtes, die dan als rood, groen en blauw worden weergegeven. In de nevenstaande opname van het Hawaïaanse eiland Maui is bijvoorbeeld het verre infrarood als rood weergegeven, het nabije infrarood (karakteristiek voor vegetatie) als groen, en zichtbaar groen licht als blauw (Landsat 7 ETM+-banden 7, 4 en 2).
* ↑ Kleurencomposieten, Belgian Earth Observation
* ↑ Geocover circa 200 Product description, John C. Stennis Space Center (NASA)
# Vasikka

Vasikka is een Zweeds eiland behorend tot de Haparanda-archipel. Het eiland ligt 10 kilometer ten zuiden van de plaats Haparanda. Het eiland ligt aan de noordoostpunt van Torne-Furö en maakt deel uit van het Torne-Furö Natuurreservaat. Het heeft geen oeververbinding en is onbebouwd.

## Externe link

* Zweeds rapport met kaart; Vasikka rechtsboven
Abborrgrundet · Ala Penno · Björn · Björn sten · Blåsut (Haparanda) · Byskär · Dagsten · Enskär · Etukari (Haparanda) · Eva (eiland) · Granholmen (Haparanda) · Granvik · Grusbrännan · Gunnaren · Hamngrundet (eiland) · Hamngrundet (zandbank) · Hamppuleiviskä · Hanhinkari · Hargrundet · Harrinkrunni · Haru · Hasu -Hietasaari (Haparanda) · Honkasaarenkrunni · Honkasaari · Horden · Huitori · Huitorin Ulkokari · Huitorintöyrä · Hylkiletto · Hyyppä · Hälskerinkrunni · Höynänkari (noord) · Höynänkari (zuid) · Islandet · Iso Lehtikari · Isokivenkari · Isokrunni · Joutokrunni · Juopalla · Kaitta · Kajava · Kalkkikari (Hanhinkari) · Kalkkikari (Seskarö) · Kalliohasu · Kataja · Katajankrunni · Kelkkaletto · Keräsniemenkari · Keski Penno · Klauksenkari · Klaus (eiland) · Koijukari · Koijuluoto · Kokkotöyrä · Korkea · Kourinkrunni · Kraaseli · Kraaseligrundet · Kraaselikrunni · Kråkholmarna · Kuninkaankari · Kurikanmatalat · Kurikka (eiland) · Kutarna · Kuusiriskilö · Kuusitiipuri · Laahaja · Laitakari (Haparanda) · Legionen · Lehmäkari · Lehtitiipuri · Leiskeri · Lellikrunni · Leppikari - Leppäriskilö · Letonkluppi · Letonkrunni · Letto · Liipa · Lill-Austi · Lilla Almsten · Lilla Harrsten · Lilla Hepokari · Lilla Vasti · Länsikrunni · Lådan · Långören (Haparanda) · Löngrunden · Mali (eiland) · Matalinkari · Meriklupu · Mustakari · Nidunkari · Nissu · Norrviksgrundet · Nuottalahenkari · Nälkäkrunni · Ostgrundet · Paha · Paljas (eiland oost) · Paljas (eiland west) · Pensaskari · Pihjalakari · Pikku Lehtikari · Pikku Tervakari · Pikkukrunni · Pirttiluoto · Piskan · Pitkäkari · Pohjaskluppi · Pohjaskrunni · Pojkarna · Prokko · Puukko · Puukkonkrunni · Pöllö · Rajakari · Rautakrunni · Rautaletto (Haparanda) · Remu · Revässaari · Riekonkari · Riitakrunni · Riskilö · Ristikari · Räiskä · Salakrunni · Saltgrundet · Sandskär (Haparanda) · Santasaari · Sarven Riskilö · Sarvenkataja · Satula · Selkäkari (Haparanda) · Seskar Furö · Seskarö (eiland) · Sinnerstenarna · Sipi · Skomakaren · Skratten · Sprallen · Stenungarna · Stor-Austi · Stora Almsten · Stora Hamnskär · Stora Harrsten · Stora Hepokari · Stora Vasti · Svartsten · Säivisklubbarna · Sölkäkari (Salmis) · Sölkäkari (Seskarö) · Sölkäkarinkrunni · Taipaleenkari · Tallrikarna · Tantamanni · Tervakari · Tervaletto · Tervasaarenkrunni · Tiilikrunni · Tirro · Tomten · Torne-Furö · Torne-Furögrund · Torvikari · Töyrä · Vasikka · Vasikkasaari (Kalalahti) · Vasikkasaari (Nikkala) · Vettarna · Viinalanmatala · Vikaren · Vähä Lehtikari · Västra Knivskär · Vågören · Ykspihlaja · Yli Penno · Ylikari (noord) · Ylikari (zuid) · Äimä · Östra Knivskär · Östra Launinkari · Öystinkari