OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Henry Byroade

Henry Alfred Byroade (Maumee Township, Allen County (Indiana), 24 juli 1913 - Potomac (Maryland), 31 december 1993) was een Amerikaans generaal en ambassadeur in zes verschillende landen, waaronder de Filipijnen ten tijde van president Ferdinand Marcos.
Byroade, die in 1937 afstudeerde aan West Point had een voortvarende carrière in het Amerikaanse leger. Op zijn 32e werd hij de jongste Amerikaanse generaal ooit toen hij in 1946 werd benoemd tot brigadegeneraal. Van 1949 tot 1952 werd hij door het leger uitgeleend aan het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Hij werd daar benoemd als hoofd van het Bureau Duitse Aangelegenheden. In 1952 nam hij ontslag uit het leger en werd hij benoemd als onderminister van Buitenlandse Zaken. In die positie kreeg hij zowel van de zijde van Israël als van de Arabieren kritiek voor een verklaring in 1954, waarin hij Israël vertelde: "Jullie moeten ophouden met je gedragen als een veroveraar en de overtuiging dat geweld het enige beleid is dat jullie buren begrijpen laten varen". Tegen de Arabieren zei hij: "Jullie moeten de staat Israël accepteren als een voldongen feit".
Van 1955 tot 1956 was hij ambassadeur van Egypte. Kritiek op zijn effectiviteit leidde tot een overplaatsing naar Zuid-Afrika. Daar diende hij tot 1959. Vervolgens was hij ambassadeur in achtereenvolgens Afghanistan, Birma, de Filipijnen en Pakistan. In 1977 ging hij met pensioen
Byroade overleed op 80-jarige leeftijd aan een hartstilstand na complicaties van een operatie tegen kanker.
# Hemistola dijuncta

Hemistola dijuncta is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1861 door Walker.
# Heptanitrocubaan

Heptanitrocubaan (HNC) is een nieuwe, experimentele explosieve stof gebaseerd op het cubaan-molecuul, en nauw verwant aan octanitrocubaan. Zeven van de acht waterstofatomen in het cubaan-molecuul zijn vervangen door nitrogroepen, wat tot de formule ${\ce {C8H(NO2)7}}$ leidt.
Net als van octanitrocubaan is van heptanitrocubaan niet genoeg materiaal gesynthetiseerd voor een gedetailleerd onderzoek naar stabiliteit en explosief vermogen. Gebaseerd op de chemische energie die het molecuul bevat zou HNC een iets krachtiger explosief zijn dan HMX (octogen), het tegenwoordig standaard hoge energie-explosief. Hoewel de energie-inhoud van het molecuul, in vergelijking met octanitrocubaan iets kleiner is, geeft de dichtere kristalpakking, met een daaraan gekoppelde grotere dichtheid, HNC een groter explosief vermogen.
Heptanitrocubaan is voor het eerst gesynthetiseerd door dezelfde groep die octanitrocubaan bereidde.

## Externe link

* Algemene informatie over nitrocubanen: Bashir-Hashemi, A., Higuchi, Hiroyuki (2009). PATAI's Chemistry of Functional Groups. DOI:10.1002/9780470682531.pat0333, "Chemistry of Cubane and Other Prismanes". ISBN 9780470682531.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel heptanitrocubane op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Smiles
* ↑ [O-][N+](=O)C14C3C2([N+]([O-])=O)C1([N+]([O-])=O)C5([N+]([O-])=O)C2([N+]([O-])=O)C3([N+]([O-])=O)C45[N+]([O-])=O
Voetnoten in hoofdtekst
* ↑ Gejji, Shridhar P, Patil, Ujwala N, Dhumal, Nilesh R (2004). Molecular electrostatic potentials and electron densities in nitrocubanes C8H8−α(NO2)α (α=1–8): Ab initio and density functional study. Journal of Molecular Structure: THEOCHEM 681: 117. DOI: 10.1016/j.theochem.2004.05.012.
* ↑ Mao-Xi Zhang, Philip E. Eaton, Richard Gilardi (2000). Hepta- and Octanitrocubanes. Angewandte Chemie International Edition 39 (2): 401–404. PMID 10649425. DOI: <401::AID-ANIE401>3.0.CO;2-P 10.1002/(SICI)1521-3773(20000117)39:2<401::AID-ANIE401>3.0.CO;2-P.
# Heptamelus runari

Heptamelus runari is een vliesvleugelig insect uit de familie van de bladwespen (Tenthredinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1932 door Conde.
# Heistad

Heistad is een plaats in de fylke Telemark in Noorwegen en ligt ten noorden van Brevik en ongeveer 9 km ten zuiden van de stad Porsgrunn.
# Heissiphara

Heissiphara is een geslacht van wantsen uit de familie van de Scutelleridae (Pantserwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Cassis & Vanags in 2006.

## Soorten

Het genus is monotypisch en bevat alleen de volgende soort:
* Heissiphara minuta Cassis & Vanags, 2006
* ↑ Heissiphara Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 18 november 2023.
* ↑ Heissiphara Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 18 november 2023.
# Heliophanus xanthopes

Heliophanus xanthopes is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Heliophanus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Wanda Wesołowska.
# Herdwangen-Schönach

Herdwangen-Schönach is een plaats in de Duitse deelstaat Baden-Württemberg, en maakt deel uit van het Landkreis Sigmaringen. Herdwangen-Schönach telt 3.498 inwoners.

## Plaatsen in de gemeente Herdwangen-Schönach

* Herdwangen (met: Ebratsweiler, Alberweiler, Mühlhausen, Waldhof, Schwende en Vorstatt)
* Großschönach (met: Adriatsweiler, Aftholderberg, Egg, Kleinschönach, Lautenbach en Sohl)
* Oberndorf (met: Waldsteig, Heggelbach en Breitenerlen)
* 1 2 (de) Statistisches Landesamt Baden-Württemberg – Bevölkerung nach Nationalität und Geschlecht am 31. Dezember 2020 (CSV-bestand)
Bad Saulgau · Beuron · Bingen · Gammertingen · Herbertingen · Herdwangen-Schönach · Hettingen · Hohentengen · Illmensee · Inzigkofen · Krauchenwies · Leibertingen · Mengen · Meßkirch · Neufra · Ostrach · Pfullendorf · Sauldorf · Scheer · Schwenningen · Sigmaringen · Sigmaringendorf · Stetten am kalten Markt · Veringenstadt · Wald
# Heliosciurus

Heliosciurus is een geslacht van zoogdieren uit de familie van de eekhoorns (Sciuridae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1880 gepubliceerd door Édouard Louis Trouessart.

## Soorten

Er worden 6 soorten in dit geslacht geplaatst:
* Heliosciurus gambianus – Kleine zonne-eekhoorn
* Heliosciurus mutabilis
* Heliosciurus punctatus
* Heliosciurus rufobrachium
* Heliosciurus ruwenzorii – Ruwenzorizonne-eekhoorn
* Heliosciurus undulatus
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.12.1) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.4139722. Geraadpleegd op 23-03-2024.
# Hemerodromia laudatoria

Hemerodromia laudatoria is een vliegensoort uit de familie van de dansvliegen (Empididae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Collin.
# Herman Jeurissen

Herman Jeurissen (1952) is een Nederlands hoornist.

## Opleiding

Jeurissen studeerde hoorn bij Adriaan van Woudenberg en Michael Höltzel. In 1978 werd hem de Prix d'excellence toegekend en in 1979 de Zilveren Vriendenkrans van het Concertgebouw.

## Activiteiten

Jeurissen was als solohoornist verbonden aan het Residentie Orkest. Daarnaast is hij hoofdvakdocent hoorn aan het Conservatorium van Amsterdam, het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Verder is Jeurissen actief als kamermuziekspeler en heeft hij als solist met diverse orkesten gespeeld. Zowel als docent, als solist en als kamermusicus wordt Jeurissen vaak gevraagd voor (internationale) muziekfestivals en symposia waar de hoorn centraal staat.
Jeurissen interesseert zich in het repertoire voor hoorn dat wat minder bekend is. Hij reconstrueerde onder andere de onvoltooid overgeleverde hoornconcerten van Wolfgang Amadeus Mozart (KV 370b, 371 en 494a). Hij heeft over deze reconstructies gepubliceerd en ze ook op CD opgenomen. Verder arrangeert en componeert hij voor hoorn en hoornensemble, met name pedagogische werken: onder andere een hoornmethode, etudes, en oefenwerken voor hoornensemble.

## Trivia

Jeurissens dochter Kirsten Jeurissen is ook hoorniste. Zij speelt in Het Gelders Orkest en het Nederlands Blazers Ensemble.

## Externe link

* Officiële website
* Bibliothèque nationale de France: cb16510900j (data)
* CiNii: DA11753587
* Gemeinsame Normdatei: 134418018
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1948 6715
* Library of Congress Control Number: n85011319
* MusicBrainz: 0044be4a-d91d-46bc-805e-e77e45c14916
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0178675
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007459358005171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 127149449
* Système universitaire de documentation: 175958076
* Virtual International Authority File: 37341415
* WorldCat (via VIAF): 37341415
# Herman Jan Rahusen

Herman Jan Rahusen (Amsterdam, 15 juni 1817 - Wiesbaden (D), 24 mei 1875) was een Nederlands handelaar en politicus.
Hij kwam uit een Oost-Friese doopsgezinde familie. Hij was graankoopman en firmant in de door zijn vader opgerichte firma "H. en D. Rahussen" in Amsterdam.
Hij werd lid van de Provinciale Staten van Noord-Holland (1850-1866). Vanaf 1866 was hij liberaal lid van de Eerste Kamer, hij bleef dit tot zijn overlijden in 1875. Later werd zijn eveneens liberale broer Eduard lid van de Eerste Kamer.
# Herman Jansen Beverages

Herman Jansen Beverages is een fabrikant van gedistilleerde dranken in Schiedam. De fabriek bestaat sinds 1777, toen ene Pieter Jansen, afkomstig uit Doveren in Noordrijn-Westfalen, deelgenoot werd in een stokerij aan de Kethelstraat. Het bedrijf werd genoemd naar de kleinzoon van Pieter, Herman Jansen.
Begin 20e eeuw ontdekte Jansen dat andere branders minder voor hun glaswerk betaalden dan hij. Om die reden begon hij zelf een glasfabriek: Uit Tegenweer Ontstaan (UTO). De fabriek was vanaf 1922 niet meer rendabel, draaide dan nog korte tijd als coöperatief bedrijf, maar werd in 1923 definitief gesloten. De naam UTO bleef bewaard.
Toen Herman Jansen in 1972 fuseerde met de Delftse distilleerderij Vlek & Co, was een nieuwe naam nodig. Dat kon niet de (familienaam) Vlek of Jansen zijn en de distilleerder greep terug op een naam die nog in het archief lag: UTO - nu echter met als betekenis Unaniem Tot Overeenstemming.
Sinds 2011 tooit het bedrijf zich weer met de oorspronkelijke familienaam: Herman Jansen.
Naast dranken onder eigen naam, produceert het bedrijf onder andere ook Sonnema Berenburg, vodka en port. Het bedrijf was samen met Lucas Bols en Koninklijke De Kuyper eigenaar van bottelarij Avandis.
* ↑ Ach Lieve Tijd. Schiedam, een publicatie van Waanders, Zwolle i.s.m. Gemeentearchief Schiedam, februari 2001. Gearchiveerd op 29 maart 2019.
* ↑ Sinds 1777, hermanjansen.com. Gearchiveerd op 21 september 2021.
* ↑ Tijdschrift Scyedam 15e jaargang, nr. 2, mei 1989. Gearchiveerd op 28 juni 2022. Geraadpleegd op 18 april 2019.
* ↑ ONdernemende en werklustige werklieden, Nieuwe Schiedamsche Courant, 24 augustus 1922. Gearchiveerd op 29 juli 2023.
* ↑ Glasfabriek "Uto", Schiedamsche Courant, 29 mei 1923. Gearchiveerd op 29 juli 2023.
* ↑ Peter de Waard, John Vlek (1942-2018): laatste telg van een Delftse jeneverdynastie. de Volkskrant (13 september 2018). Geraadpleegd op 10 april 2019.
* ↑ UTO Nederland heet voortaan Herman Jansen, LevensmiddelenKrant, zonder datum. Gearchiveerd op 29 maart 2019.
* ↑ Merken, hermanjansen.com. Gearchiveerd op 8 juni 2023.
* ↑ Joop Meijnen, Cooymans maakt doorstart met Avandis. NRC. NRC Handelsblad (27 juli 2016). Gearchiveerd op 10 april 2019. Geraadpleegd op 10 april 2019.
# Hermanas Mirabal (provincie)

Hermanas Mirabal is een provincie in de Dominicaanse Republiek. Voor 21 november 2007 heette de provincie Salcedo. De naam is gewijzigd ter nagedachtenis aan de zusters Mirabal die in de jaren 60 in opdracht van dictator Rafael Trujillo werden vermoord.
De hoofdstad van de provincie is de stad Salcedo. De provincie Salcedo was in 1952 afgesplitst van Espaillat. De beroepsbevolking was ongeveer 55.000. Daarvan werkte zo'n 75% in de landbouw.
De provincie ligt in de regio Cibao Nordeste dat een onderdeel is van de macroregio Norte.

## Gemeenten

* De provinciehoofdstad: Salcedo
* Tenares
* Villa Tapia
* ↑ Oficina Nacional de Estadística (ONE); División política-administrativa (blz.14).
* ↑ Sistema de Información Estadística Territorial (SIET). Kiezen: Temas: Geografia→Períodos: 2010.
* ↑ Oficina Nacional de Estadística (ONE); 2016 (tabblad Indice).
Azua · Baoruco · Barahona · Dajabón · Duarte · Elías Piña · El Seibo · Espaillat · Hato Mayor · Hermanas Mirabal · Independencia · La Altagracia · La Romana · La Vega · María Trinidad Sánchez · Monseñor Nouel · Monte Cristi · Monte Plata · Pedernales · Peravia · Puerto Plata · Samaná · Sánchez Ramírez · San Cristóbal · San José de Ocoa · San Juan · San Pedro de Macorís · Santiago · Santiago Rodríguez · Santo Domingo · Valverde
Distrito Nacional
# Hermine Reuß oudere linie

Hermine Prinzessin Reuß oudere linie (Greiz, 17 december 1887 - Frankfurt (Oder), 7 augustus 1947) was de tweede echtgenote van de voormalige Duitse keizer Wilhelm II.

## Biografie

Reuß was lid van de tak van de oude linie van het huis Reuß en dochter van vorst Hendrik XXII Reuß oudere linie (1846-1902) en prinses Ida van Schaumburg-Lippe (1852-1891). Ze trouwde in 1907 met de (niet-ebenbürtige) Johann Georg Prinz von Schoenaich-Carolath (1873-1920) met wie zij vijf kinderen kreeg. Na het overlijden van haar man voerde zij het beheer over de familiebezittingen in Silezië.
In 1922, op Huis Doorn, hertrouwde zij met de in ballingschap levende Wilhelm II, wiens eerste echtgenote, keizerin Auguste Victoria, een jaar daarvoor gestorven was.
In de dagelijkse omgang werd prinses Hermine als keizerin aangesproken, terwijl ze officieel door haar huwelijk 'slechts' prinses van Pruisen was omdat haar nieuwe bruidegom zelf officieel geen keizer meer was nadat hij in november 1918 troonsafstand had gedaan. Na haar huwelijk verhuisde de 28 jaar jongere prinses Hermine met haar drie jongste kinderen naar het ballingsoord van de keizer, Huis Doorn in Nederland.
Tot aan de dood van Wilhelm II heeft zij haar uiterste best gedaan om hem als keizer in Duitsland te laten herinstalleren. De keizerlijke gelukwensen aan Hitler vanwege zijn overwinning in Frankrijk waren in feite ook haar werk.
Na de dood van de voormalige keizer in 1941 keerde de prinses terug naar de landgoederen in Silezië, tot ze in 1945 moest vluchten voor het Rode Leger. Daarna werd ze opgevangen door haar jongste zuster, Ida vorstin von Stolberg-Roßla, in Roßla in de Harz.
Na het einde van de oorlog liet ze zich door het Rode Leger overbrengen naar Frankfurt (Oder) waar ze als geïnterneerde overleed op 7 augustus 1947. Tegen haar wens werd Hermine bijgezet in de zogenaamde 'antieke tempel' in het park van slot Sanssouci te Potsdam en niet aan de zijde van de overleden ex-keizer in Doorn.

## Literatuur

* Hermine Reuss, Mijn leven en hoe ik den keizer trouwde. Amsterdam, Weekblad Het Leven, [ca. 1930].
* Perry Pierik, Henk Pors, De verlaten monarch. Keizer Wilhelm II in Nederland. Soesterberg, 1999.
* Genealogisches Handbuch des Adels 133 (2004), p. 560 (Schoenaich-Carolath).

## Externe link

* Prinzessin Hermine op Preussen.de
# Henk van Goozen

Henk van Goozen (2 augustus 1961) is een voormalig Nederlands voetballer. Hij stond onder contract bij Excelsior en SC Heracles '74.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Goals |
| 1981/82 | Excelsior | Nederland | Eerste divisie | 32 | 7 |
| 1982/83 | Excelsior | Nederland | Eredivisie | 32 | 6 |
| 1983/84 | Excelsior | Nederland | Eredivisie | 33 | 11 |
| 1984/85 | Excelsior | Nederland | Eredivisie | 34 | 12 |
| 1985/86 | Excelsior | Nederland | Eredivisie | 18 | 3 |
| 1986/87 | Excelsior | Nederland | Eredivisie | 19 | 3 |
| 1987/88 | Excelsior | Nederland | Eerste divisie | 29 | 2 |
| 1988/89 | Excelsior | Nederland | Eerste divisie | 36 | 10 |
| 1989/90 | SC Heracles '74 | Nederland | Eerste divisie | 32 | 5 |
| 1990/91 | SC Heracles '74 | Nederland | Eerste divisie | 29 | 4 |
| 1991/92 | SC Heracles '74 | Nederland | Eerste divisie | 10 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | Totaal | 304 | 63 |
# Herre Methorst

Herre Methorst (Zeist, 1955) is een onafhankelijk kunstenaar die zich sinds 2009 heeft toegelegd op de digitale kunst. Methorst maakt zijn schilderijen met een zogenaamde digitale kwast. In 2013 kreeg zijn werk internationale erkenning toen hij exposeerde op de Biennale in Venetië tijdens de tentoonstelling "Personal Structures".

## Van Zeist naar Afrika

Herre Methorst is geboren en getogen in Zeist. In 1985 exposeerde hij voor het eerst in Zeist, Amersfoort en Utrecht. In deze tijd experimenteerde hij met het maken van zeefdrukken en inkttekeningen. In 1988 verhuisde Methorst naar Botswana waar hij exposeerde in de National Gallery of Gaborone. Voor zijn werk tijdens deze expositie ontving hij tevens de Art Prize. In 1990 ontwierp hij een aantal kaarten voor de kinderpostzegel actie in Nederland. Na zijn verblijf in Gaborone woonde Methorst een aantal jaren in Zeist waarna hij in 1998 terug naar Botswana verhuisde en in 1999 verhuisde hij naar Zambia. Hier exposeerde hij meerdere malen, onder andere in het Cultural Centre in Lusaka en in het Nederlands paviljoen van de Ambassade in Lusaka.

## Gouda

Na zijn verblijf in Zambia verhuisde Methorst terug naar Nederland. In 2009 begon hij zijn StreetViewArt project, geïnspireerd door google-streetview. Hiermee exposeerde hij in 2010 tijdens het kunstmoment in Gouda en won hij de kunstprijs. In 2013 deed hij mee met de reizende tentoonstelling "Beeld van Beatrix" die te zien was in Paleis het Loo en Paleis Soestdijk. In datzelfde jaar exposeerde hij op de Biennale in Venetië tijdens de tentoonstelling "Personal Structures".

## Jeruzalem en Belgrado

In 2014 verhuisde Methorst naar Jeruzalem waar hij, geïnspireerd door deze stad, een aantal nieuwe projecten begon. Zijn project Egged toont portretten van mensen die in de Israëlische bussen van de busmaatschappij Egged Reizen. Zijn project De Devotie is geïnspireerd op de spirituele connecties die mensen van over de hele wereld hebben met deze stad. Na een kort verblijf in Nederland verhuisde Methorst in 2017 naar Belgrado van waaruit hij nu werkt. In oktober 2017 won hij de Talent Award tijdens de Annual Dutch Art Fair in het World Fashion Centre in Amsterdam.
* ↑ Hollands Maandblad. Jaargang 2002 (650-661) dbnl, 2002. Gearchiveerd op 29 november 2022.
* ↑ Digitale kunst met Google Maps Chip Fotomagazine, 31 januari 2012
* ↑ Herre Methorst – "Black Skin" Museumtijdschrift
* ↑ Personal Structures Global Art Affairs Foundation, 2013. (PDF-bestand) ISBN 978-94-90784-12-6
# Hervormde Kerk (Oostwoud)

Hervormde Kerk is een kerk gelegen aan de Oosteinde 44 in het Noord-Hollandse Oostwoud. Het gebouw stamt uit de 1753, maar aan het eind van de 19e eeuw werd een noordelijke uitbreiding aangebouwd. De zuidoostgevel bevat een memoriesteen met 1753. Sinds 1973 zijn zowel kerk, toren en consistoriekamer als rijksmonument opgenomen in het monumentenregister. In de klokkenstoel bevindt zich een klok van Hendricus Nieman uit 1616. Het mechanisch torenuurwerk van Batstra is uit circa 1880 en werd later voorzien van elektrische opwinding.

## Interieur

In de kerk bevinden zich een preekstoel (tweede kwart 17e eeuw), koperen doopbekkenarm met bekken (17e eeuw), koperen voorzangerslezenaar (18e eeuw) en een psalmbordje uit 1769. Het tweeklaviers orgel is gemaakt door L. van Dam en Zonen in 1874.
* Info op reliwiki.nl
# Henry Hartsfield

Henry Warren "Hank" Hartsfield, Jr. (Birmingham (Alabama), 21 november 1933 – Houston, 17 juli 2014) was een Amerikaans officier van de United States Air Force en astronaut bij de National Aeronautics and Space Administration.
Hartfield behaalde in 1954 een Bachelor of Science graad in de fysica aan de Auburn University. Vervolgens studeerde hij verder aan de Duke University en het Air Force Institute of Technology. In 1971 behaalde hij een Master of Science graad in ingenieurswetenschappen aan de University of Tennessee.
Hij was in de U.S. Air Force ingetreden in 1955 waar hij naast de bovenstaande opleidingen ook een vliegopleiding kreeg en dienstdeed in het 53rd Tactical Fighter Squadron in het Duitse Bitburg. Van 1966 tot 1969 was hij toegewezen aan het Manned Orbiting Laboratory programma van de USAF. Toen dit werd opgeheven werd hij overgedragen aan de NASA. In totaal vloog hij 7.300 uur waarvan 6.150 uur op de F-86, F-100, F-104, F-105, F-106, T-33 en T-38 straaljagers.
Bij de NASA was hij lid van de astronaut support crew bij de Apollo 16-missie en de tweede, derde en vierde Skylab-missie. Hij werd reservepiloot binnen de astronautencrew van de STS-2 en STS-3 missies. In 1982 werd hij lid van de crew zelf.
Hij vertoefde 483 uur in de ruimte met de missies STS-4 in 1982 in de Columbia, STS-41-D in 1984 als commandant van de maiden trip van de Discovery en STS-61-A in 1985 als commandant van de wat later de laatste succesvolle vlucht van de Challenger zou blijken.
Na 1985 nam hij beleidsverantwoordelijkheid op binnen het Lyndon B. Johnson Space Center waar hij in 1998 op rust ging. Van 1998 tot 2005 was hij actief in het management van het ruimtevaartbedrijf Raytheon.
Hartsfield overleed aan de complicaties van een rugoperatie in 2014. Henry Hartsfield kreeg een rustplaats in het Arlington National Cemetery in Arlington.

## Eretekens

* Air Force Meritorious Service Medal
* General Thomas D. White Space Trophy for 1973 (1974)
* Alabama Aviation Hall of Fame (1983)
* Distinguished Civilian Service Award (DOD) (1982)
* NASA Distinguished Service Medals (1982,1988)
* NASA Space Flight Medals (1982, 1984, 1985)
* NASA Exceptional Service Medal (1988)
* Eredoctoraat Auburn University (1986)
* Toegevoegd aan de U.S. Astronaut Hall of Fame (2006)
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Henry Hartsfield op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Herpetotheriidae

De Herpetotheriidae zijn een familie van uitgestorven buideldieren uit het Laat-Krijt tot Mioceen. Het is de zustergroep van alle hedendaagse buideldieren.
De Nederlandse Maastrichtidelphys uit het Maastrichtien werd voorheen beschouwd als de oudst bekende vertegenwoordiger van de Herpetotheriidae, maar volgens later onderzoek is Ectocentrocristus uit het Campanien van de Verenigde Staten de oudst bekende vertegenwoordiger van de familie.
Tijdens het eerste deel van het Kenozoïcum was de Herpetotheriidae en met name Peratherium wijdverspreid over de noordelijke continenten en het was een van de soortenrijkste groepen uit de Metatheria in Noord-Amerika. Er zijn vrijwel volledige schedels en skeletten gevonden van soorten uit de Herpetotheriidae. Naamgever van de familie Herpetotherium leek uiterlijk sterk op een opossum en het was van het Eoceen tot Midden-Mioceen wijdverspreid over Noord-Amerika. In de loop van het Mioceen stierf deze buideldierfamilie uit met Amphiperatherium als laatste Europese vorm.
Nadat de buideldieren aan het einde van het Krijt van Noord-Amerika naar Zuid-Amerika waren gemigreerd en vervolgens in het Paleogeen via Antarctica naar Australië, ontwikkelden de hedendaagse buideldieren zich op de zuidelijke continenten.
* ↑ Fossilworks: Herpetotheriidae. www.fossilworks.org. Geraadpleegd op 13-04-2023.
* ↑ (en) What are "opossum-like" fossils? The phylogeny of herpetotheriid and peradectid metatherians, based on new features from the petrosal anatomy. S Ladevèze, C Selva & C de Muizon. Journal of Systematic Palaeontology (2020).
* ↑ (en) The origin and early evolution of metatherian mammals: the Cretaceous record. TE Williamson, SL Brusatte & GP Wilson. Zookeys (2014).
# Herpetopoma xeniolum

Herpetopoma xeniolum is een slakkensoort uit de familie van de Chilodontaidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1918 door Melvill.