OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Eddy Boutmans

Eddy Seraphina Maria Boutmans (Antwerpen, 6 februari 1948) is een Belgisch voormalig politicus voor Agalev.

## Levensloop

Eddy Boutmans liep school aan het Onze-Lieve-Vrouwecollege te Antwerpen en studeerde rechten aan de Rijksuniversiteit Gent, waar hij tot doctor in de rechten promoveerde in 1970. Hij werd werkzaam als advocaat en specialiseerde zich in mensenrechten.
Hij werd in de jaren 1970 politiek actief in en rond Antwerpen. Hij was een van de stichters van de Antwerpse alternatieve boekenbeurs Het Andere Boek en was jaren actief in de Antwerpse buitenparlementaire actie- en politieke groeperingen. Hij is lange tijd voorzitter geweest van de pluralistische vereniging Vrienden van Cuba. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 1982 vormde hij samen met onder meer Mieke Vogels en enkele radicaal-linkse partijen zoals SAP een alternatieve politieke lijst voor de Antwerpse gemeenteraadsverkiezingen onder de naam ELA (Ekologisch Links Alternatief). Bij de verkiezingen van 1988 gebeurde hetzelfde onder de naam Regenboog. Dit was echter niet erg succesvol en het volgende jaar stapte hij over naar Agalev.
Van 1995 tot 1999 zetelde Boutmans in de Senaat, waar hij voorzitter was van de Agalev-fractie. Bij de verkiezingen van 1999 werd hij vervolgens verkozen in de Kamer van volksvertegenwoordigers. Hij bleef dit niet lang aangezien hij toetrad tot de paars-groene regering-Verhofstadt I als staatssecretaris van Ontwikkelingssamenwerking, wat hij bleef tot in 2003. Tijdens zijn periode als staatssecretaris slaagde hij er onder andere in om zowel op Belgisch als Europees niveau akkoorden te bereiken om de hoogte van het bedrag dat aan ontwikkelingssamenwerking besteed wordt te verhogen.
Verder is hij de bezieler van Africalia, een soort van permanente Europalia, een sponsoringproject voor Afrikaanse cultuur zowel in Afrika als in België.

### Na de politiek

Na de verkiezingsnederlaag van Agalev in 2003 trok Boutmans zich terug uit de actieve politiek en ging weer studeren aan de Katholieke Universiteit Leuven, waar hij in 2004 een diploma in de aanvullende studie van de sociale en culturele antropologie behaalde. In 2005 werd hij lid van de raad van beheer en in 2011 lid van het uitvoerend bureau van UNICEF België. In 2013 volgde hij Christian Wiener op als voorzitter van UNICEF België.. In 2019 volgde Roland Steisel hem in deze hoedanigheid op.
Sinds 2016 is hij lid van de Federale Deontologische Commissie.

## Externe link

* Website van Eddy Boutmans
* ↑ Wie zijn de vrienden van Cuba ?, Vrienden van Cuba.
* ↑ Eddy Boutmans nieuwe voorzitter Unicef België. deredactie.be (31 mei 2013). Geraadpleegd op 1 juni 2013.
* Bibliothèque nationale de France: cb14434715z (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 2643 5169
* Library of Congress Control Number: n82144762
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071571132
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003033365
* Système universitaire de documentation: 130063053
* Virtual International Authority File: 23494535
* WorldCat (via VIAF): 23494535
# Isobaar

Isobaar kan verwijzen naar:
* Isobaar (meteorologie), een begrip uit de meteorologie
* Isobaar (kernfysica), een begrip uit de kernfysica
* Isobaar proces, thermodynamisch proces dat plaatsvindt bij constante druk
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Isobaar en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Al-Bahah (stad)

Al-Bahah (Arabisch: الباحة , Al Bāḥa) is een stad in Saoedi-Arabië en is de hoofdplaats van de provincie Al-Bahah. Bij de volkstelling van 2004 telde Al-Bahah 85.212 inwoners.
Abha · Al-Bahah · Bariq · Buraidah · Dammam · Dhahran · Hail · Jeddah · Jizan · Jubail · Al-Kharj · Khobar · Medina · Mekka · Najran · Riyad · Tabuk · Taif · Unayzah · Yanbu
Saoedi-Arabië · Provincies
# Amaga bogotensis

Amaga bogotensis is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Amaga, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Geoplanidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door Graff.
# Epicauta beckeri

Epicauta beckeri is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Dugès.
# Vlaamse Vereniging voor Watersport

De Vlaamse Vereniging voor Watersport (VVW) is een federatie van watersportverenigingen, waarbij zo'n 120 clubs zijn aangesloten met meer dan 13000 leden. Het hoofdkwartier bevindt zich in Antwerpen. Binnen de federatie kunnen 7 watersportdisciplines worden beoefend:
* sportduiken
* kajak
* kleinzeilerij (zie zeilboot of catamaran)
* motorbootvaren
* zeezeilen
* zeilwagenrijden
* waterski.
De federatie is verbonden met de "LAndelijke ZEilwagenFederatie" (Lazef), die de discipline zeilwagenrijden voor haar rekening neemt. Het hoofdkwartier van Lazef is gevestigd in De Panne.

## Geschiedenis

In 1931 was, naar de gewoonten van die tijd, het Frans de courante sociale omgangstaal in betere kringen in Vlaanderen en dus ook in watersportverenigingen. Toch bestond al 10 jaar de Vlaamsche Toeristenbond (VTB) en daarom werd het wenselijk geacht om in Vlaanderen ook Vlaamse jachtclubs te stichten. Op 15 februari 1931 was er een eerste vergadering om tot een afdeling watersport te komen, voorgezeten door Prof.dr. Stan Leurs. Doel was niet zozeer de sport, maar watertoerisme. Hun boten bestonden aanvankelijk voor 80% uit kano’s, de rest waren zeilbootjes en een enkele motorboot. In de winter van 1932 is er een vast gemandateerd bestuur met Karel Olbrechts als voorzitter. Met beperkte middelen werd de club in Antwerpen uitgebouwd. VTB betaalde de slipway die nog steeds in gebruik is.
In de Tweede Wereldoorlog wordt de vestiging in Deurne plat-gebombardeerd, ook in Antwerpen is veel schade. Na de oorlog wordt de heropbouw aangepakt en de ankerplaats op de Schelde ligt al gauw vol met tientallen platbodems en scherpe zeiljachten. Nieuwe leden met boot moeten geweigerd worden, doordat de jachthaven stampvol zit.
Op 15 maart 1958 wordt Robert Orlent voorzitter. De oude droom, een jachthaven in elke Vlaamse gemeente langs elke bevaarbare waterloop krijgt met hem nieuw leven. Tijdens de vroege sixties komen er jachtclubs in Hasselt, Mechelen, Mol, Tervant, Viersel, Mendonk, het Waasland, Kruibeke, Oostende en Dendermonde. Maar de kers op de taart werd de jachthaven van Nieuwpoort.
Na het overlijden van Orlent in 1984 neemt Jacques Persoons het voorzitterschap over. Gedurende 15 jaar weet hij de organisatie te consolideren en aan te passen aan veranderde tijden. Op het eind zijn er meer dan 130 aangesloten clubs.
Het nieuwe decreet van 1998, ingegeven door bezuinigingen van staatswege, leidde tot het omvormen van VVW tot AWWV, een samensmelting met waterski- en zeilwagen-federaties. Toen deze oplossing niet bleek te voldoen, werd het decreet gewijzigd en moesten meerdere VVW-clubs zich aansluiten bij de inmiddels opgerichte "Vlaamse Yachting Federatie" (VYF). De overige 97 VVW-vestigingen, groepeerden zich met de zeilwagenrijders van Lazef als "VVW-Recrea vzw".
Thans is Marc Persoons, zoon van Jacques, voorzitter.

## Externe link

* Officiële website VVW
# Sacaba (stad)

Sacaba is een stad in de gemeente Sacaba, gelegen in de provincie Chapare in het departement Cochabamba in Bolivia. Het is de tweede grootste stad van het departement, alleen Cochabamba is groter.

## Klimaat

Het weer in Sacaba is gematigd door de hoogte van de stad, met een aan Cochabamba gelijk klimaat. In de winter kan de temperatuur variëren van 1 °C tot 24 °C. Regen is er dan schaars. In de zomer kunnen de temperaturen verschillen van 10 °C tot 19 °C met hevige regenval.
* ↑ World Gazetteer. World Gazetteer. Gearchiveerd op 11 januari 2013. Geraadpleegd op 8 februari 2013.
# Dichagyris forcipula

Dichagyris forcipula is een vlinder uit de familie uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1775 door Denis & Schiffermüller.
De soort komt voor in Europa.
Taxonomische informatie over Dichagyris forcipula bij Fauna Europaea.
# Echinocamptus shihi

Echinocamptus shihi is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Canthocamptidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Young.
# Ipatovo

Ipatovo (Russisch: Ипатово) is een stad in de kraj Stavropol, Rusland. De stad had 28594 inwoners bij de volkstelling van 2002. De stad is gesticht in 1860.
Bestuurlijk centrum: Stavropol Steden: Blagodarny · Boedjonnovsk · Georgiejevsk · Ipatovo · Izobilny · Jessentoeki · Kislovodsk · Lermontov · Michajlovsk · Mineralnye Vody · Neftekoemsk · Nevinnomyssk · Novoaleksandrovsk · Novopavlovsk · Pjatigorsk · Svetlograd · Zelenokoemsk · Zjeleznovodsk Districten: Aleksandrovski · Andropovski · Apanasenkovski · Arzgirski · Blagodarnenski · Boedjonnovski · Georgiejevski · Gratsjovski · Ipatovski · Izobilnenski · Kirovski · Koerski · Kotsjoebejevski · Krasnogvardejski · Levokoemski · Mineralovodski · Neftekoemski · Novoaleksandrovski · Novoselitski · Petrovski · Predgorni · Sjpakovski · Sovetski · Stepnovski · Toerkmenski · Troenovski
# Albert Cappelle

Albert Désiré Cappelle (Menen, 6 september 1849 - 8 september 1924) was een Belgisch senator.

## Levensloop

Cappelle was een zoon van Charles Cappelle (1805-1851) en Sophie Virginie Bonte (1816-1851). Hij trouwde in 1872 met Sidonie Vanderougstraete (1849-1932) en ze hadden elf kinderen: Albert (1873-1947), Joseph (1878-1930), Marguerite (1883-1959), Henri(1888-1966), Jean (1879-1943), Berthe (1884-1957), Alphonse (1890-1961), Charles (1877-1941), Madeleine (1881-1942), Maria Josephe (1885-1934) en Anna (1891-1919).
Cappelle was een vermogend industrieel en vlashandelaar.
Hij werd in 1884 verkozen tot gemeenteraadslid van Menen en werd het jaar daarop schepen, een mandaat dat hij behartigde tot aan zijn ontslag in 1907. Hij werd ook:
* voorzitter van de Burgerlijke Godshuizen (1887-1924);
* bestuurslid van de stedelijke kunstacademie (1886-1893);
* lid van het Beschermcomité van werkmanswoningen in het arrondissement Kortrijk.
In oktober 1894 werd hij verkozen tot katholiek provincieraadslid voor het kanton Menen. Hij had echter geen gelegenheid om te zetelen, want in november werd hij tot provinciaal senator gekozen, een mandaat dat hij behield tot in 1921.
Hij was verder ook nog:
* penningmeester van het katholiek schoolcomité in Menen (1879),
* weldoener van de katholieke scholen,
* erevoorzitter van de toneelgroep 'Iever en Eendracht',
* voorzitter van de fanfare 'L'Echo de la Lys',
* voorzitter van de Conferentie van Sint-Vincentius a Paulo voor de dekenij Menen.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
* Luc SCHEPENS, De provincieraad van West-Vlaanderen, 1836-1921, Tielt, 1976.

## Externe link

* Fiche Cappelle op Odis
* ↑ ODIS. www.odis.be. Geraadpleegd op 11 april 2024.
# Amandus III van Horne

Amandus III van Horne ook wel Amand de Hornes (29 december 1617 – 10 november 1672) was de oudste zoon van Amandus II van Horne en Elisabet de la Faille.
Hij was heer van Geldrop van 1650-1672 en werd opgevolgd door zijn broer Martinus Ignatius van Horne.
Hij was priester. Op het kasteelterrein van Geldrop bevond zich een schuurkerk. Hij richtte de Broederschap van de Rozenkrans en de Broederschap van het Koordje van de Heilige Franciscus op. Na zijn dood werd hij bijgezet in het familiegraf te Niel.
# Eredivisie (handbal) 1984-85

Eredivisie (handbal) 1984-85 kan verwijzen naar:
* Eredivisie (mannenhandbal) 1984/85
* Eredivisie (vrouwenhandbal) 1984/85
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Eredivisie (handbal) 1984-85 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Vloedberging

De vloedberging vormt het gebied waarin het water dat met vloed door een zeegat naar binnenstroomt wordt opgeslagen tot het met eb weer door het zeegat naar zee kan stromen. De vloedberging vormt een essentieel onderdeel van een zeegat in een voor aanslibben gevoelige kust zoals de Nederlandse Waddenzee.

## Voorbeelden

* Voor de aanleg van de Afsluitdijk vormde de Zuiderzee de vloedberging voor het Amsteldiep en de Vliestroom (tussen Vlieland en Terschelling). De vloedberging van het Eierlandse gat is veel kleiner en reikte slechts tot waar nu ongeveer de Afsluitdijk ligt.
* De Middelzee in Friesland was het vloedbekken van het Koggediep, een zeegat dat ooit tussen Terschelling en de Boschplaat aanwezig was.
* De Lauwerszee vormde tot de afsluiting in 1969 de vloedberging voor de zeegaten tussen Schiermonnikoog en Rottumerplaat.
* Het Zwin is een voor de stad Brugge belangrijk zeegat geweest, dat echter door het ontbreken van een goede vloedberging steeds verder verzandde.
* Een voorbeeld van een kunstmatige vloedberging wordt gevormd door de haven van West-Terschelling: "De Plaat" fungeert als vloedberging voor het "zeegat" dat de haven vormt. Bovendien wordt, door de relatief lage scheiding tussen de Waddenzee en de vloedberging tijdens vloed water over de basaltdam gestuwd, dat bij eb door de haven weer naar zee stroomt. Op die manier wordt de ophoping van slib in het "zeegat" verminderd.

## Functie

De gebied van de vloedberging zorgt ervoor dat er voldoende water met een snelheid die groot genoeg is door het zeegat stroomt om afzetting van materiaal in het zeegat te voorkomen. Afzetting leidt tot verlanding, en daarmee tot het verdwijnen van het zeegat.
Het verdwijnen van het Koggediep tussen Terschelling en de Boschplaat na het aanleggen van de bedijking rond Het Bildt (rond 1500) is hier een voorbeeld van. Dat er een ruime tijd kan verlopen voor een zeegat echt verland is blijkt uit het feit dat nog in de jaren 50 van de 19e eeuw een schip bij storm over die plek van de Noordzee naar de Waddenzee spoelde. De Eerste Slenk op Terschelling ligt ongeveer op de plek van het oude Koggediep.
Welke invloed de afsluiting van de Zuider- en de Lauwerszee op de geografie van de Nederlandse waddenkust (gaan) hebben is in dat licht moeilijk te voorspellen.
# Sacaca

Sacaca kan verwijzen naar:
* Sacaca (gemeente), een Boliviaanse gemeente
* Sacaca (plaats), een plaats in deze gemeente
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sacaca en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Dibrugarh (stad)

Dibrugarh is een stad en gemeente in het district Dibrugarh van de Indiase staat Assam.
De plaats is de zetel van het rooms-katholieke bisdom Dibrugarh.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 122.523 mensen in Dibrugarh, waarvan 54% mannelijk en 46% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 81%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Echinocardium

Echinocardium is een geslacht van zee-egels uit de familie Loveniidae, en het typegeslacht van de onderfamilie Echinocardiinae.

## Soorten
### Recent

* Echinocardium capense Mortensen, 1907
* Echinocardium connectens Mortensen, 1933
* Echinocardium cordatum (Pennant, 1777) - Zeeklit
* Echinocardium fenauxi Péquignat, 1963
* Echinocardium flavescens (O.F. Müller, 1776)
* Echinocardium keiense Mortensen, 1950
* Echinocardium laevigaster A. Agassiz, 1869
* Echinocardium lymani (Lambert & Thiéry, 1924)
* Echinocardium mediterraneum (Forbes, 1844)
* Echinocardium meteorense Mironov, 2006
* Echinocardium mortenseni Thiéry, 1909
* Echinocardium pennatifidum Norman, 1868

### Uitgestorven

* Echinocardium dubium Péron & Gauthier, 1885 †
* Echinocardium intermedium Loczy, 1877 †
# Irwin Brodo

Irwin Murray Brodo (New York, 1935) is een Canadese lichenoloog.
In 1957 behaalde hij zijn BSc in de biologie aan City College of New York. In 1959 behaalde hij zijn MSc. Zijn mastersthesis had de titel A study of Lichen Ecology in Central New York. In 1965 behaalde hij zijn Ph.D. met het proefschrift The Lichens of Long Island, New York: A Floristic and Vegetational Analysis.
Brodo is gespecialiseerd in diverse groepen korstmossen uit Noord-Amerika en dan met name de geslachten Coccotrema,Lecanora, Haematomma, Rhizocarpon, Ochrolechia en Alectoria. Daarnaast houdt hij zich bezig met floristiek en fytogeografie van verschillende gebieden in Canada, met name Brits-Columbia (Koningin Charlotte-eilanden), Ontario (regio Ottawa, Algonquin Provincial Park) en het Arctische gedeelte van Canada.
Brodo houdt zich bezig met adviezen met trekking tot korstmossen. Op verzoek van derden voert hij identificaties van korstmossen uit. Ook geeft hij cursussen met betrekking tot de identificatie van korstmossen.
Brodo is sinds 2000 met pensioen, maar verricht nog wel onderzoek bij zijn voormalige werkgever, het Canadian Museum of Nature. Sinds 1965 was hij hieraan verbonden als conservator van de collectie korstmossen. Gedurende acht jaar was hij hoofd van de afdeling botanie.
Brodo is lid van de International Association for Lichenology, waarvan hij tussen 2004 en 2008 de voorzitter was en die hem in 1994 de Acharius Medal toekende vanwege zijn verdiensten voor de lichenologie. Hij is tevens lid van de American Bryological and Lichenological Society en de Canadian Botanical Association, van beide organisaties was hij voorzitter. Hij draagt bij aan het Tree of Life web project.
Brodo heeft talloze artikelen in wetenschappelijke tijdschriften over korstmossen op zijn naam over onderwerpen als biochemie van kostmossen, luchtvervuiling en systematiek. Hij is (mede)auteur van artikelen in tijdschriften als American Journal of Botany, Nordic Journal of Botany, Science en Systematic Botany. Samen met de fotografen Sylvia en Stephen Sharnoff is Brodo verantwoordelijk voor het boek Lichens of North America (2001, Yale Universitry Press). Dit boek werd gepubliceerd in samenwerking met het Canadian Museum of Nature. Het fotografisch veldwerk werd gesponsord door de Missouri Botanical Garden. In 2002 onderscheidde de Council on Botanical and Horticultural Libraries het boek met de Annual Literature Award. Met David Hawksworth schreef Brodo Alectoria and Allied Genera in North America (1977).
# Albert Carel Snouckaert van Schauburg (1763-1841)

Albert Carel baron Snouckaert van Schauburg (Overhage, Cuijk, 22 oktober 1763 - Den Haag, 6 mei 1841) was een militair in de Noordelijke Nederlanden en hofdienaar.
Hij was een landcommandeur van de Duitse Orde, page van de stadhouder Willem V, intendant van de paleizen en hofmaarschalk van koning Lodewijk Napoleon, onderprefect van Amersfoort, kamerheer van de souvereine vorst, lid van de Hoge Raad van Adel, opperschenker van koning Willem I.
Als page van den erfstadhouder prins Willem V verkeerde hij in zijn jeugd aan het hof, trad in Staatse dienst en klom op tot luitenant-kolonel bij de 'Gardes du Corps' (18 juli 1793), tot hij bij het vertrek der Stadhouderlijke familie naar Engeland (18 januari 1795) zijn ontslag vroeg en kreeg.
Tijdens de Bataafse Republiek en het Koninkrijk Holland werd hij benoemd tot directeur der militaire archieven (15 juni 1803), een functie die hij echter niet aanvaardde, daarna tot onderdirecteur van het depot-generaal van oorlog, 20 januari 1808; luitenant-kolonel bij de generale staf, 17 maart 1807; intendant van het Koninklijke Paleis te Utrecht, vervolgens te Amsterdam en directeur mobilair van de kroon (26 december 1808).
Hij vergezelde koning Lodewijk op het einde van 1809 en begin 1810 als hofmaarschalk ‘eerste prefect van het paleis’ naar Frankrijk, en was in 1811 gevestigd als onder-prefect van het arrondissement te Amersfoort.
Toen generaal Molitor in november 1813 de troepen van Falba, die eerst Woerden geplunderd en uitgemoord hadden, naar Amersfoort zond, probeerden de aanvoerder, officieren en minderen een volksbeweging uit te lokken, om het drama van Woerden te herhalen, onder het voorwendsel dat de Amersfoorters zich tegen de Fransen verklaard hadden. Snouckaert wist echter door omzichtigheid en beleid alle gewelddadigheden af te wenden. Zodra 28 november 1813 Falba zich op bevel van Molitor naar Naarden begeven had, liet Snouckaert de kozakken door de Kamppoort naar binnen.
De Souvereine Vorst, daarna koning Willem I, benoemde Snouckaert tot verschillende hoge betrekkingen, onder andere tot lid van de Hoge Raad van Adel en opperschenker. Bij Staatsblad van 27 augustus 1814 werd hij in den Nederlandse adel erkend met de titel van baron, overgaande op alle afstammelingen. Ook was hij landcommandeur van de Duitse orde, baljuw van Utrecht, zijn geschilderd portret hangt in het Ordehuis te Utrecht.

## Privé

Snouckaert was lid van de familie Snouckaert van Schauburg en een zoon van officier Willem Carel Snouckaert van Schauburg (1717-1790) en diens tweede echtgenote Wilhelmina Jeanne van Randwijck (1739-1802), telg uit het oud-adellijke geslacht Van Randwijck. Hij huwde in 1787 met Johanna Gijsberta Cornelia Brouwer (1770-1851) met wie hij negen kinderen kreeg.

### Bron

* Nederland's Adelsboek 93 (2008), p. 426.

### Noten

* ↑ Biografisch portaal.
* ↑ de Bas. Nieuw Nederlandsch Biografisch Woordenboek.
* Biografisch Portaal: 40709141
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: snou010
# Amandus-Atheneum

Amandus-Atheneum is een buurt in de 19e-eeuwse gordel rond Antwerpen. De buurt ligt tussen Park Spoor Noord, de Italiëlei, de Seefhoek en de Carnotstraat. Samen met Stuivenberg wordt de buurt administratief tot Antwerpen Noord gerekend.
Het gedeelte ten noorden van de as Vondelstraat - Sint-Gumarusstraat - Diepestraat wordt Sint-Amandus genoemd, het deel ten zuiden ervan Atheneum.
De buurt is net als de aanpalende Seefhoek danig in verval geraakt, een trend die de stad Antwerpen tracht te verhinderen, bijvoorbeeld door het verhuizen van de Centrale Bibliotheek naar het De Coninckplein, en het inplanten van een designcentrum aan de Winkelhaakstraat. Beide hadden tot dusver niet het verwachte resultaat, al zorgde het designcentrum wel voor het verdwijnen van de prostitutie in de buurt.
# Epimecis matronaria

Epimecis matronaria is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Guenée.
# Vlag van Achterveld

De vlag van Achterveld werd 28 april 2024 door de bewoners van het Nederlandse dorp Achterveld in gebruik genomen.
De vlag heeft een oranje vlak, met daarop het wapen van het dorp. De groene boven- en onderrand stellen als golflijnen de Modderbeek en de Barneveldse Beek waartussen het dorp is gelegen.

## Symboliek van het dorpswapen

De drie sterren in het dorpswapen staan voor de drie sterren van het dorp: De Sint-Jozefkerk, het verenigingsleven en de dorpsgemeenschap. Het groen onderin het wapen staat als teken van de aarde en als verwijzing naar de agrarische achtergrond. Het fundament van het dorp, waar Achterveld uit ontstaan is.

## Symboliek van de vlag

Op de vlag zijn een aantal Achterveldse symbolen terug te vinden. Zo is er een deel van de Hessenweg en de Barneveldse Beek te zien als lijnen in de vlag. Aan de Hessenweg bevindt zich de dorpskern van Achterveld, waaraan de Sint-Jozefkerk en het landbouwcoöperatiegebouw liggen.
Het ontwerp van de vlag is van Lars Ossendrijver en op initiatief van hem en Lucien Pot, beiden dorpsbewoners, gemaakt.
* ↑ Achterveld apetrots op lokale helden die unieke dorpsvlag maken: ‘Dit is magnifiek’. ad.nl (27 april 2024).
Abcoude · Achterveld · Austerlitz · Haarzuilens · Hoogland · Hooglanderveen · Lage Vuursche · Meerkerk · Vinkeveen · Waverveen · Zegveld · Zijderveld · Zuilen