OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# ODIS

De vereniging zonder winstoogmerk Onderzoekssteunpunt en databank intermediaire structuren in Vlaanderen, 19e-20e eeuw, beter bekend onder de afkorting ODIS, werd opgericht als een samenwerkingsverband tussen vier private archief- en onderzoeksinstellingen die zich bezighouden met de geschiedenis in Vlaanderen en België.
Haar activiteiten begonnen met de opbouw in 2000-2003 van het apparaat, met ondersteuning van het Vlaams Fonds voor Wetenschappelijk Onderzoek. In november 2003 werd het instrument in werking gesteld.
ODIS organiseert onder meer onderzoeksbijeenkomsten en beheert databanken met historische gegevens over personen en organisaties.

## Deelnemers

De vier stichtende erfgoedinstellingen waren:
* ADVN (Archief en Documentatiecentrum voor het Vlaams Nationalisme)
* AMSAB (Archief en Museum van de Socialistische Arbeidersbeweging)
* KADOC (Katholiek Documentatie- en Onderzoekscentrum)
* Liberaal Archief.
Na de oprichting van de vzw sloten verschillende instellingen zich er bij aan, waaronder:
* het Centrum Vlaamse Architectuurarchieven,
* het Archief en Museum voor het Vlaams Leven te Brussel,
* het Centrum voor Religieuze Kunst en Cultuur,
* het Protestants-Evangelisch Archief en Documentatiecentrum,
* het Universiteitsarchief KU Leuven.

## Databank en archief

ODIS beheert een databank over personen en organisaties die relevant zijn in de Vlaamse en Belgische geschiedenis en richt zich hoofdzakelijk op de intermediaire structuren, het zogenaamde middenveld. Een index hierop is te raadplegen via de website van ODIS.
In 2013 werd zowel de soft- als de hardware van ODIS grondig herzien en werden de interfaces aangepakt. Door middel van het project Hercules werden de gegevensbanken uitgebreid en gebruiksvriendelijker gemaakt, onder andere door het toevoegen van geografische gegevens (GIS) en door het gebruikmaken van internationale standaarden voor archiefgegevens.
Daarnaast is ODIS een sleutelpartner van de Archiefbank Vlaanderen, die private archieven in Vlaanderen inventariseert.

## Internationaal

Einde 2013 werd in het Vlaams Parlement in Brussel Odis-2, het Engelstalige Odis voorgesteld. De ontwikkeling hiervan gebeurt in samenwerking met
* NISE, National Movements & Intermediary Structures in Europe,
* het onderzoeksnetwerk Encounters of European Elites in de 19the Century,
* het netwerk TIC-Collaborative, a virtual research environment for the study of 19th and early 20th century international organisations and congresses,
* het netwerk Civitas: Forum of Archives and research on Christian Democracy.

## Literatuur

* Joris COLLA & Peter HEYRMAN, Odis-databank. Vertrouwd instrument in een nieuw en ruimer jasje, in: Kadoc Nieuwsbrief, 2014/1.
# ODEG VT 650

De VT 650 ook wel Regio-Shuttle genoemd is een diesel treinstel, een zogenaamde lichtgewichttrein met lagevloerdeel voor het regionaal personenvervoer van de Ostdeutsche Eisenbahn GmbH (ODEG).

## Geschiedenis

Oorspronkelijk werd de Regio-Shuttle door ADtranz gebouwd. Toen Bombardier ADtranz overnam, mocht Bombardier de Regio-Shuttle om kartelrechterlijke redenen niet meer bouwen. De licentie kwam toen in handen van Stadler Rail. Bombardier bouwt nu de ITINO, een treinstel dat gebaseerd is op de Regio-Shuttle. Stadler Rail ontwikkelde de trein verder als Regio-Shuttle RS 1.
De Ostdeutsche Eisenbahn GmbH (ODEG) is in juni 2002 opgericht door Prignitzer Eisenbahn GmbH (PEG) en door BeNEX. De ODEG verzorgt het regionaal personenvervoer in de regio Berlin/Brandenburg en twee spoorlijnen in de regio Mecklenburg-Vorpommern en sinds december 2008 vier spoorlijnen in de Lausitz.
Na langdurige onderhandelingen werd eind december 2009 een contract getekend voor de levering van voertuigen voor het „Netz Stadtbahn“ tussen BeNEX, Arriva Deutschland GmbH, tegenwoordig bekend als Netinera en Stadler Pankow. Deze order wordt begroot op ca. 146 miljoen euro.
Eind december 2009 werd bij Stadler Rail een treinstel besteld om in december 2011 in gebruik te worden gesteld.

## Constructie en techniek

Het treinstel is opgebouwd uit een stalen frame met een frontdeel van GVK. Het treinstel heeft een lagevloerdeel. Deze treinstellen kunnen tot drie stuks gecombineerd rijden. De treinen zijn uitgerust met luchtvering.

## Treindiensten
### Mecklenburg-Vorpommern

De treinen werden in Mecklenburg-Vorpommern door Ostdeutsche Eisenbahn GmbH (ODEG) tussen december 2002 en december 2010 ingezet op de volgende trajecten.
* R 3 - 172: Hagenow Land - Parchim - Neustrelitz
* R 6 - 173: Neustrelitz - Mirow

### Berlin/Brandenburg

De treinen werden in Berlin/Brandenburg door Ostdeutsche Eisenbahn GmbH (ODEG) tussen december 2004 en december 2014 ingezet op de volgende trajecten.
* OE 25 - 209.25: Berlin-Lichtenberg - Werneuchen
* OE 36 - 209.36: Berlin-Schöneweide - Beeskow - Frankfurt (Oder)
* OE 60 - 209.60: Berlin-Lichtenberg - Eberswalde - Frankfurt (Oder)
* OE 63 - 209.60: Eberswalde - Joachimsthal
De treinen werden door Ostdeutsche Eisenbahn GmbH (ODEG) tussen december 2007 en december 2009 en vanaf december 2011 door een nieuw motorrijtuig ingezet op het volgende traject.
* OE 35 - 209.35: Fürstenwalde (Spree) - Bad Saarow-Pieskow

## Literatuur

* Spoorwegen; diverse jaargangen. Gerrit Nieuwenhuis, Richard Latten. Uitgeverij de Alk BV, Alkmaar.
# Oglasa consanguis

Oglasa consanguis is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Leech.
# Oirschot

Oirschot kan verwijzen naar:
* Oirschot (gemeente), een gemeente in Noord-Brabant
* Oirschot (plaats), de belangrijkste plaats in de gemeente Oirschot
* Generaal Majoor de Ruyter van Steveninckkazerne, een kazerne gelegen nabij Oirschot
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Oirschot en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Oiratisch schrift

Het Oiratisch schrift of helder schrift (Mongools: Тодо бичиг; Todo bitsjig) werd in 1648 door de Oiratse boeddhistische monnik Zaya Pandita ontwikkeld voor schrijven in de Mongoolse taal.
Voor het Oiratische schrift werd het traditionele Mongools schrift als basis genomen. Het is een fonetisch alfabet met als doel de spelling dichter tot de werkelijke uitspraak te brengen en de transcriptie van het Tibetaans naar het Sanskriet te vereenvoudigen.
Het schrift werd door de Kalmukken in Rusland gebruikt totdat het in 1924 werd vervangen door het cyrillisch alfabet. In het autonome gebied Sinkiang in het noordwesten van China bleven de Oirat-Mongolen het schrift gebruiken hoewel in het onderwijs van het Mongools het Chahar-Mongools wordt gegeven.

## Voorbeeldtekst

| Het Onzevader | Evangelie volgens Johannes 3:16 |
# Old Bushmills Distillery

In Bushmills (Noord-Ierland) is een bekende Ierse whiskey-stokerij gevestigd, Old Bushmills Distillery, die haar vergunning in 1608 kreeg en daarmee de oudste distilleerderij met licentie ter wereld is. De distilleerderij is waarschijnlijk nog veel ouder. De eerste vermelding van het Aqua Vitae, het levenswater, dateert van 1276, toen de plaatselijk landeigenaar zijn troepen moed in liet drinken voor een veldslag.
Er worden zowel single malt als blended whiskeys gemaakt onder de merknaam Bushmills. Als een van de weinige mag deze whiskey een 'oer-whiskey' genoemd worden. De Bushmills whiskey vormt namelijk de basis voor een diversiteit aan andere distillaten, maar ook voedingswaren en andere gebruiksartikelen.
De stokerij is een toeristenattractie met ongeveer 110.000 bezoekers per jaar.

## Afbeeldingen

* Old Bushmills
* Het gebouw
# OLVG (Amsterdam)

OLVG (voorheen een afkorting voor het "Onze Lieve Vrouwe Gasthuis") is een ziekenhuis in Amsterdam. Het is ontstaan uit de fusie van het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis en het Sint Lucas Andreas Ziekenhuis in juni 2015. De besturen van de ziekenhuizen waren al in 2013 gefuseerd. In oktober 2015 vervielen de oude namen en kwam de nieuwe, gemeenschappelijke naam OLVG in gebruik.
De twee hoofdlocaties zijn OLVG, locatie Oost in Amsterdam-Oost (het voormalige Onze Lieve Vrouwe Gasthuis met de kapel) en OLVG, locatie West in Amsterdam Nieuw-West (het voormalige Sint Lucas Andreas). Er zijn kleine nevenvestigingen in de Spuistraat en op IJburg. Enkele administratieve afdelingen bevonden zich tot eind 2017 op OLVG, locatie Delphi.

## Santeon

Het ziekenhuis is aangesloten bij de Santeon-groep, die verder het Canisius-Wilhelmina Ziekenhuis (Nijmegen), het Martini Ziekenhuis (Groningen), het Medisch Spectrum Twente (Enschede en Oldenzaal), het Catharina Ziekenhuis (Eindhoven) en het St. Antonius Ziekenhuis in Nieuwegein omvat.

## Externe link

* OLVG-website over de fusie
* ↑ Fusie OLVG en Sint Lucas Andreas akkoord Het Parool, 31 januari 2013
* ↑ Fusie OLVG en Sint Lucas Andreas feit, AmsterdamFM 15-10-2015
* ↑ Het Sint Lucas Andreas Ziekenhuis en het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis verder onder één naam: OLVG, eigen website
# Olie-watermolen

De Olie-watermolen of Spaubeker oliemolen is een voormalige watermolen bij buurtschap Oude Kerk bij Spaubeek in de Nederlands Zuid-Limburgse gemeente Beek. De watermolen stond op de Geleenbeek. Stroomopwaarts lag op deze beek de Borgermolen, stroomafwaarts lag de Sint Jansmolen. De molen kreeg water uit een molentak die ongeveer 220 meter boven de molen afsplitste en na de molen weer bij elkaar kwam.
De molen lag aan de voet van het Stammenderbos.

## Geschiedenis

In 1880 bestond de molen al. Het was een kleine oliemolen met boerderij, opgetrokken in vakwerk en gedekt door een zadeldak. De molen had een onderslagrad van 77 centimeter breed en 4,92 meter in doorsnede.
Eind jaren 1880 was de toestand van het rad en de sluiswerken erg slecht en was vernieuwing nodig.
In 1895 werd de molen vernieuwd en kreeg een middenslagrad met een krop (kroprad).
In 1916 werd de molen onttakeld en hadden de eigenaren geen stuw- of waterrecht meer.
In 1946 werd het verbouwd tot woonhuis.
* Beek voor de molen
* Beek na de molen
* Molendatabase
# Okko Jacobus Bekker (1817-1904)

Okko Jacobus Bekker (Groningen, 9 februari 1817 – Vlissingen, 7 september 1904) was een Nederlands muzikant.

## Familie

Hij was de oudste zoon van Christoff Antoon Bekker en Maria Broese. Vader was ten tijde van zijn geboorte koopman, maar toen het gezin in Winschoten woonde stond hij te boek als muziek- en dansmeester. Okko’s broers Johannes Henderikus Bekker, Petrus Rudolf Bekker (cellist) en Christoph Anton Bekker gingen ook de muziek in. Een jongere broer met dezelfde naam, werd pianohandelaar in Den Haag. In 1836 trouwde hijzelf Hendrika Siegers. In 1901 werd hun diamanten bruiloft gevierd, drie maanden daarna overleed Hendrika Siegers. Hun zoon
* Christoph Anton Bekker uit 1842 werd voornamelijk tekenaar, maar wijdde een deel van zijn leven aan de muziek
* Okko Jacbus Bekker (Vlissingen, 13 november 1849) was muziekmeester in Leeuwarden
* Roelof Bekker (Vlissingen 1856 – aldaar 1913) was muziekonderwijzer in Vlissingen, diens dochter Riki Brand-Bekker was orkestleidster.

## Muziekleven

Zijn muzikale opleiding kreeg hij van zijn vader. In 1834 verscheen een advertentie, dat hij muzieklessen gaf in Middelburg op viool, piano en gitaar. In november 1834 is hij in Vlissingen te vinden als stadsmuziekmeester (in 1894 werd zijn zestigjarig jubileum gevierd) en ook beiaardier daar. In 1852 organiseerde hij een concert voor de armen, waarbij zijn broer de cellist Petrus Rudolf Bekker indruk maakte. Hij gaf vanaf ongeveer 1861 tevens zanglessen op openbare scholen in de omgeving. Die lessen gaf hij tevens aan kinderen en kleinkinderen. Ook zijn 69-jarig jubileum als stadmuziekmeester van Vlissingen haalde de landelijke pers Hij kreeg tot aan zijn dood 200 gulden als vast salaris vanuit de gemeente Vlissingen.
Van zijn hand verscheen Vragen en antwoorden over de eerste beginselen der muziek (1858, in 1863 een derde druk bij J.C. Buisonjé te Nieuwediep).
* J.H. Letzer, Muzikaal Nederland. 1850-1910, Utrecht: J.L. Beijers 1913, p. 11, (met foutieve geboortedatum)
* Incomplete stamboom met controle via Burgerlijke Stand
* ↑ Algemeen Handelsblad, 16 november 1903
# Oklahoma (Pennsylvania)

Oklahoma is een plaats (borough) in de Amerikaanse staat Pennsylvania, en valt bestuurlijk gezien onder Westmoreland County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 915. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 863, een daling van 52 (-5.7%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 2,0 km², waarvan 1,9 km² land en 0,1 km² water.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 4 km rond Oklahoma.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Oklahoma op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Obrussena bracteata

Obrussena bracteata is een slakkensoort uit de familie van de Acteonidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Tom Iredale.
# Oliver Roth

Oliver Roth kan verwijzen naar:
* Oliver Roth (voetballer) - Duits voetballer
* Oliver Roth (jazzmuzikant) - Zwitsers jazzmusikant
* Oliver Roth (badminton) - Duits badmintonspeler
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Oliver Roth en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Olethreutes subtilana

Olethreutes subtilana is een vlinder uit de familie bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Falkovitsh.
De soort komt voor in Europa.
# Olethreutes sordidana

Olethreutes sordidana is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door McDunnough.
# Ocnosispa armata

Ocnosispa armata is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1858 gepubliceerd door Joseph Sugar Baly.
# Olga Homeghi

Olga Homeghi (Fieni 1 mei 1958) is een Roemeens roeister.
Homeghi nam driemaal deel aan de Olympische Zomerspelen en behaalde daar vier medailles. Homeghi debuteerde in 1980 met de bronzen olympische medaille in de dubbeltwee. Homeghi won tijdens de spelen van 1984 de gouden medaille in de vier-met-stuurvrouw. Homeghi won in 1986 en 1987 de wereldtitel in de twee-zonder en in 1987 ook in de acht. Tijdens de spelen van 1988 won Homeghi de gouden medaille in de twee-zonder en de zilveren in de acht.

## Resultaten
### Olympische Zomerspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1980 | Moskou | in de dubbeltwee |
| 1984 | Los Angeles | in de vier-met-stuurvrouw |
| 1988 | Seoel | in de twee-zonder in de acht |

### Wereldkampioenschappen roeien

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1978 | Cambridge | 5e in de dubbeltwee |
| 1979 | Bled | 3 in de dubbeltwee |
| 1981 | München | 3 in de dubbel-vier-met-stuurvrouw |
| 1983 | Duisburg | 2 in de vier-met-stuurvrouw |
| 1985 | Hazewinkel | 2 in de vier-met-stuurvrouw |
| 1986 | Nottingham | 1 in de twee-zonder |
| 1987 | Kopenhagen | 1 in de twee-zonder 1 in de acht |
* (en) Profiel van Olga Homeghi op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) profiel van Olga Homeghi op WorldRowing.com
1976: Sijka Kelbetsjeva & Stojanka Groejtsjeva · 1980: Ute Steindorf & Cornelia Klier · 1984: Rodica Arba & Elena Horvat · 1988: Rodica Arba & Olga Homeghi · 1992: Marnie McBean & Kathleen Heddle · 1996: Megan Still & Kate Slatter · 2000: Georgeta Damian & Doina Ignat · 2004: Georgeta Damian & Viorica Susanu · 2008: Georgeta Andrunache-Damian & Viorica Susanu · 2012: Helen Glover & Heather Stanning · 2016: Helen Glover & Heather Stanning · 2020: Grace Prendergast & Kerri Gowler · 2024: Ymkje Clevering & Veronique Meester
1976: Karin Metze & Bianka Schwede & Gabriele Lohs & Andrea Kurth & Sabine Heß · 1980: Ramona Kapheim & Silvia Fröhlich & Angelika Noack & Romy Saalfeld & Kirsten Wenzel· 1984: Florica Lavric & Maria Fricioiu & Chira Apostol & Olga Bularda & Viorica Ioja· 1988: Martina Walther & Gerlinde Doberschütz & Carola Hornig & Birte Siech & Sylvia Rose
# Odontomolgus actinophorus

Odontomolgus actinophorus is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Anchimolgidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Humes & Frost.
# Odontomesa ferringtoni

Odontomesa ferringtoni is een muggensoort uit de familie van de dansmuggen (Chironomidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Saether.
# Odontomolgus bulbalis

Odontomolgus bulbalis is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Anchimolgidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Humes.
# Okamejei meerdervoortii

Okamejei meerdervoortii is een vissensoort uit de familie van de Rajidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1860 door Bleeker.
* ↑ (en) Okamejei meerdervoortii op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Okamejei meerdervoortii. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Olszyna

Olszyna kan verwijzen naar:
* Olszyna (Neder-Silezië), een stad in het Poolse woiwodschap Neder-Silezië
* Olszyna (gemeente), een stad- en landgemeente in het Poolse woiwodschap Neder-Silezië
* Olszyna (Silezië), een dorp in het Poolse woiwodschap Silezië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Olszyna en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Onderzeebootfrontgesp

De Onderzeebootfrontgesp (Duits: U-Boot-Frontspange) was een Duitse onderscheiding voor de onderzeebootbemanning gedurende de Tweede Wereldoorlog.

## Geschiedenis

De onderzeebootfrontgesp werd op 15 mei 1944 door de opperbevelhebber van de Kriegsmarine Großadmiral Karl Dönitz ingesteld. Dit om de onderzeedienst gelijk te trekken met andere krijgsmachtonderdelen van het Duitse Leger, die allemaal al een vergelijkbare onderscheiding hadden voor het erkennen van moed. Er waren geen gespecificeerde verdienste om deze gesp te verdienen; de gesp was gebaseerd op de aanbevelingen van de onderzeebootkapitein en werd onderworpen aan goedkeuring door Karl Dönitz. Één bron spreekt van drie criteria namelijk:
* het aantal patrouilles tegen de vijand;
* het risicofactor tegenover het aantal patrouilles;
* of persoonlijke dapperheid.
Een andere bronnen spreken van 90 dagen op zee als criteria voor de bronzen gesp. In de praktijk kwam dat neer op de zeedagen ingevulde in het logboek. De zilveren gesp werd uitgereikt na 120 dagen op zee.
De gesp werd gedragen direct boven de batons op de linkerborst.

## Ontwerp

Wilhelm Ernst Peekhaus uit Berlijn ontwierp de gesp. Het ontwerp bestond uit een centrale lauwerkrans met daarop een gestileerde onderzeeboot en aan beide zijde vleugels van eikenbladeren. De vleugels bestonden uit zes gespreide eikenbladeren (een totaal van twaalf). De gekruiste zwaarden versierde de onderkant van de krans, de onderzeeboot in het midden bootste het ontwerp van de onderzeebootoorlogsinsigne na. Het originele ontwerp uit 1944 had op de krans een geïntegreerde adelaar die een hakenkruis vasthield.

## Klasse

De gesp werd in drie klassen toegekend:
* Brons - de laagste klasse. Deze werd uitgereikt op basis van het aantal oorlogspatrouilles, de risicofactor van de missie en voor persoonlijke dapperheid.
* Zilver - op 24 november 1944 werd de zilveren klasse geïntroduceerd, voor verdere erkenning van de houders van de bronzen onderzeebootfrontgesp voor continue verdienste en daden van dapperheid.
* Goud - er waren rapportering van een gouden klasse, hoewel het onzeker blijft of deze ooit is toegekend. Christopher J. Ailsby, rapporteerde dat er een paar gouden versies geproduceerd waren, maar geen uitgereikt was.
Alle klasse waren geproduceerd uit zink, dan ofwel gebronsd of verzilverd en verondersteld verguld.
# Onderzeebootoorlog

Een onderzeebootoorlog is een vorm van oorlogsvoering waarbij onderzeeboten worden ingezet tegen vijandelijke schepen. Wanneer schepen zonder waarschuwing vooraf worden aangevallen wordt gesproken van een onbeperkte onderzeebootoorlog.
De onderzeebootoorlog vormt net als onderzeebootbestrijding een vorm van oorlogsvoering onder water; een van de drie moderne vormen van zeeoorlogen naast de oppervlakteoorlog en de luchtoorlog.
De onderzeebootoorlog groeide uit van een tactisch blokkadebreekmiddel tot een strategisch blokkademiddel in het geval van een handelsoorlog. Na de Tweede Wereldoorlog veranderde de fundamentele doctrine rond de inzet van duikboten door de ontwikkeling van rakettendragende atoomonderzeeboten, die een permanente bedreiging gingen vormen.
Een moderne onderzeebootoorlog wordt vooral gevoerd door diesel- en atoomonderzeeboten met gebruik van wapens als torpedo's, raketten of atoomwapens, alsook geavanceerde sonarapparatuur om andere onderzeeboten, schepen of landdoelen aan te kunnen vallen. Onderzeeboten kunnen worden ingezet voor verkenning, het uitvoeren van landingen van speciale eenheden en voor afschrikking. In sommige marines kunnen ze worden ingezet voor het waarnemen van troepen. De effectiviteit van duikbotenoorlogen hangt deels af van de onderzeebootbestrijding die in reactie hierop wordt gevoerd.
# Ooievaarsbekkraterbultje

Het ooievaarsbekkraterbultje (Coleroa circinans) is een schimmel behorend tot de familie Venturiaceae. Hij veroorzaakt donkere bladvlekken op Geranium.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

Ascostromata of perithecia zijn 50 tot 90 µm groot, meestal geaggregeerd in clusters van maximaal 20. Ze breken door de epidermis heen. Ze zijn bezet met zwarte borstels. Het peridium is dun, samengesteld uit twee tot drie lagen dikwandige veelhoekige bruine cellen tot ca. 8 µm diameter..

### Microscopische kenmerken

De asci zijn 8-sporig, dikwandig, gespleten, de top stomp tot afgerond, inamyloïde en meten (35-) 44-52 × 10-11 µm. De ascosporen zijn groenachtig tot olijfbruin, clavaat of soms clavaat-ruitvormig, de top afgerond en de basis stomp, recht, gesepteerd in het onderste derde deel, enigszins ingesnoerd bij het septum, dunwandig, glad, zonder perispore of aanhangsels en meten 11-13 × 4,5-5 µm.

## Verspreiding

Het ooievaarsbekkraterbultje komt voor in Europa, Noord-Amerika en Nieuw-Zeeland. In Nederland komt het uiterst zeldzaam voor. Het staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.
* Vruchtlichamen
* Asci met ascospoern
* Veelhoekige bruine cellen
* Ascus met acht sporen
* Ascosporen in het midden
* Ascus in het midden
* ↑ (en) Index Fungorum
* 1 2 (en) Fungi of Great Britain and Ireland
* ↑ Plantparasieten van Europa: bladmineerders, gallen en schimmels
* ↑ (en) GBIF.org
* ↑ NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
# Onirion celatum

Onirion celatum is een muggensoort uit de familie van de steekmuggen (Culicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Peyton & Harbach.
# Oopterus latifossus

Oopterus latifossus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Broun.
# Oopterus lewisi

Oopterus lewisi is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Broun.