OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Graziano Mancinelli

Graziano Mancinelli (Milaan, 18 februari 1937 - Concesio, 8 oktober 1992) was een Italiaans ruiter, die gespecialiseerd was in springen. Mancinelli nam vijfmaal deel aan de Olympische Zomerspelen. Mancinelli won met de Italiaanse ploeg de bronzen medaille in de landenwedstrijd in Tokio en München. In München won Mancinelli olympisch goud individueel. Twee jaar eerder was Mancinelli als tweede geëindigd tijdens de wereldkampioenschappen.

## Resultaten

* Olympische Zomerspelen 1964 in Tokio 19e individueel springen met Rockette
* Olympische Zomerspelen 1964 in Tokio landenwedstrijd springen met Rockette
* Olympische Zomerspelen 1968 in Mexico-Stad 21e individueel springen met Doneraile
* Olympische Zomerspelen 1968 in Mexico-Stad 5e landenwedstrijd springen met Doneraile
* Wereldkampioenschappen 1970 in La Baule 2 individueel met Fidux
* Olympische Zomerspelen 1972 in München individueel springen met Ambassador
* Olympische Zomerspelen 1972 in München landenwedstrijd springen met Ambassador
* Olympische Zomerspelen 1976 in Montreal 25e individueel springen met Doneraile
* Olympische Zomerspelen 1976 in Montreal 9e landenwedstrijd springen met Doneraile
* Olympische Zomerspelen 1984 in Los Angeles 36e individueel springen met Rockette
* Olympische Zomerspelen 1984 in Los Angeles 8e landenwedstrijd springen met Rockette
* (en) Profiel van Graziano Mancinelli op sports-reference.com (gearchiveerd)
1900: Aimé Haegeman · 1912: Jean Cariou · 1920: Tommaso Lequio di Assaba · 1924: Alphonse Gemuseus · 1928: František Ventura · 1932: Takeichi Nishi · 1936: Kurt Hasse · 1948: Humberto Mariles · 1952: Pierre Jonquères d'Oriola · 1956: Hans Günter Winkler · 1960: Raimondo D'Inzeo · 1964: Pierre Jonquères d'Oriola · 1968: William Steinkraus · 1972: Graziano Mancinelli · 1976: Alwin Schockemöhle · 1980: Jan Kowalczyk · 1984: Joe Fargis · 1988: Pierre Durand · 1992: Ludger Beerbaum · 1996: Ulrich Kirchhoff · 2000: Jeroen Dubbeldam · 2004: Rodrigo Pessoa · 2008: Eric Lamaze · 2012: Steve Guerdat · 2016: Nick Skelton · 2020: Ben Maher · 2024: Christian Kukuk
# Daniel De Silva

Daniel De Silva (Perth, 6 maart 1997) is een Australisch voetballer die bij voorkeur als aanvallende middenvelder speelt. Hij stroomde in 2013 door vanuit de jeugd van Perth Glory.

## Carrière

De Silva begon met voetballen bij Kingsway Olympic, dat hij in 2012 verruilde voor WA NTC, een voetbalacademie in Australië. Daar werd hij ontdekt door Perth Glory. De Silva maakte datzelfde jaar zijn debuut in het eerste elftal van de club. Hij was de op een na jongste debutant in de A-League ooit.
De Silva speelde in drie seizoenen meer dan dertig competitiewedstrijden voor Perth Glory. Dat verhuurde hem in augustus 2015 vervolgens tot medio 2017 aan Roda JC, dat in het voorgaande seizoen promoveerde naar de Eredivisie. De Silva kwam in anderhalf seizoen tot zestien competitiewedstrijden voor de Nederlandse club voor hij in januari 2017 voortijdig terugkeerde naar Australië.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Goals |
| 2012/13 | Perth Glory | A-League | 4 | 0 |
| 2013/14 | Perth Glory | A-League | 11 | 0 |
| 2014/15 | Perth Glory | A-League | 18 | 3 |
| 2015/16 | → Roda JC Kerkrade | Eredivisie | 8 | 0 |
| 2016/17 | → Roda JC Kerkrade | Eredivisie | 8 | 0 |
| 2017/18 | Central Coast Mariners | A-League | 21 | 3 |
| 2018/19 | → Sydney FC | A-League | 19 | 2 |
| 2019/20 | Central Coast Mariners | A-League | 20 | 1 |
| 2020/21 | Central Coast Mariners | A-League | 22 | 4 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 131 | 13 |

## Internationaal

De Silva speelde van 2011 tot 2012 voor Australië -17, waarvoor hij wedstrijden speelde en twee doelpunten maakte. Hij debuteerde in 2013 in Australië -20. Hiervoor maakte hij op het Wereldkampioenschap voetbal onder 20 in 2013 zijn eerste goal, tegen Colombia -20.
* ↑ Welkom bij Roda, Daniël Roda JC, 25 augustus 2015
# Prachtpurperuiltje

Het prachtpurperuiltje (Eublemma purpurina) is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1775 door Denis & Schiffermüller.
Deze nachtvlinder komt voor in Europa. In 2014 werd de soort voor het eerst in België waargenomen, in Edegem. Het jaar erop werd de soort voor het eerst waargenomen in Nederland, in Kruiningen.

## Bron

* Taxonomische informatie over Eublemma purpurina bij Fauna Europaea.

## Verwijzing

* 1 2 Weer twee nieuwe soorten bij op Belgische vlinderlijst. natuurbericht.be (5 september 2014). Geraadpleegd op 5 september 2014.
* ↑ Nieuwe soort voor Nederland: Prachtpurperuiltje, vlinderstichting
# Dascillus thibetanus

Dascillus thibetanus is een keversoort uit de familie withaarkevers (Dascillidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Pic.
# Wichita County

Wichita County kan verwijzen naar de volgende Amerikaanse county's:
* Wichita County (Kansas)
* Wichita County (Texas)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Wichita County en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# De wachter (Nic Jonk)

De wachter is de titel van minstens vier bronzen beeldhouwwerken van de kunstenaar Nic Jonk die op diverse plaatsen in Nederland staan. Het zijn geabstraheerde, mensachtige figuren die verschillen in formaat en vorm. Het is niet bekend waar ze op wachten of over waken.

## De wachter

Nic Jonk liet zich veelal inspireren door de mythologische of Bijbelse figuren; zo ook bij deze beelden die zowel figuratieve als abstracte eigenschappen hebben. Het figuratieve toont zich in de mensfiguur die met enige moeite te herkennen is in de beelden. Vanuit bepaalde hoeken is in het Utrechtse beeld een man met schild te herkennen. Hoewel deze mensfiguur ver geabstraheerd is, zien sommigen er een weergave van de Griekse godin Nikè in. Alles is weergegeven in ronde vormen, zo lijkt het hoofd op een ei en de armen en benen op wolken.

## De wachter in Amsterdam-Zuidoost

De “Amsterdamse wachter” staat op een betonnen sokkel in een groenstrook tussen de wijk Kelbergen en een afwateringstocht annex ringgracht om de K-Buurt. Het beeld is op het voetstuk gesigneerd en gedateerd 1973. Ook het gieterijstempel van Binder-Schmidt Bronsgieterij is duidelijk zichtbaar.
In Amsterdam-Zuid staat ook een totaal andere Wachter, van de hand van Boris Tellegen.

## De wachter in Utrecht

Het exemplaar op “De Bult” in Park de Gagel in Utrecht is voor zover bekend het grootste exemplaar. Het werd in 1976 geplaatst. Het ging destijds door voor het grootste en zwaarste beeld in Nederland en zou 100.000 gulden hebben gekost. Het werd in oktober 1976 onthuld.

## Andere wachters

Op het Simonsplein in Doetinchem staat een kleine versie, ook uit 1973; net zoals aan de Westerweg in Heerhugowaard.

## Afbeeldingen

* Inscriptie Nic Jonk in Zuidoost (mei 2013)
* Stempel Binder-Schmidtin Zuidoost (oktober 2021)
* De wachter in Utrecht (februari 2009)
* De wachter in Heerhugowaard (2010)
* De wachter in Doetinchem (mei 2020)
* Buitenkunst Amsterdam, De Wachter. Buitenkunst Amsterdam. Gearchiveerd op 4 februari 2022. Geraadpleegd op 4 februari 2022 – via amsterdam.kunstwacht.nl.
* De Wachter Doetinchem volgens Standbeelden van der Krogt (geraadpleegd 4 februari 2022).
* José Boyens, Konkurreren met de wolken. Ons Erfdeel, jaargang 19 uit 1976. Gearchiveerd op 5 februari 2022. Geraadpleegd op 4 februari 2022 – via dbnl.nl.
* De coördinaten zijn van het beeld in Amsterdam-Zuidoost.
* ↑ Zware jongen. De Telegraaf (20 oktober 1976). Geraadpleegd op 5 februari 2022 – via delpher.nl.
* ↑ Kunst in openbare ruimte Utrecht, De wachter. Kunst in openbare ruimte Utrecht. Geraadpleegd op 4 februari 2022 – via kunstinopenbareruimte-utrecht.nl.
# Cosmosoma demantria

Cosmosoma demantria is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Druce.
# WTA-toernooi van Belgrado

Het WTA-toernooi van Belgrado was een eenmalig tennistoernooi voor vrouwen dat onderdeel was van het tennistoernooi van Belgrado en werd georganiseerd in de Servische hoofdstad Belgrado. De officiële naam van het toernooi was Serbia Ladies Open.
De WTA organiseerde het toernooi, dat in de categorie "WTA 250" viel en werd gespeeld op de gravel­banen van het Novak Tennis Center.
Een maand eerder werd op dezelfde locatie het ATP-toernooi van Belgrado voor de mannen gehouden.
In juli organiseerde de WTA op dezelfde locatie ook een toernooi in de categorie "WTA 125", onder de naam Belgrade Ladies Open.

## Finales
### Enkelspel

| Datum | Naam | Cat. | ($) | Ondergrond | Winnares | Verliezend finaliste | Uitslag | |
| 2021-05-16 | Serbia Ladies Open | WTA 250 | 235.238 | gravel, buiten | Paula Badosa Gibert | Ana Konjuh | 6-2, 2-0, opg. | details |
| 2021-07-26 | Belgrade Ladies Open | WTA 125 | 115.000 | gravel, buiten | Anna Schmiedlová | Arantxa Rus | 6-3, 6-3 | details |

### Dubbelspel

| Datum | Naam | Cat. | ($) | Ondergrond | Winnaressen | Verliezend finalistes | Uitslag | |
| 2021-05-16 | Serbia Ladies Open | WTA 250 | 235.238 | gravel, buiten | Aleksandra Krunić Nina Stojanović | Greet Minnen Alison Van Uytvanck | 6-0, 6-2 | details |
| 2021-07-26 | Belgrade Ladies Open | WTA 125 | 115.000 | gravel, buiten | Volha Havartsova Lidzija Marozava | Aljona Fomina Jekaterina Jasjina | 6-2, 6-2 | details |

## Externe link

* (en) (sr) Officiële website
* 1 2 De datum komt overeen met de eerste toernooidag
2021a · 2021b
ITF-toernooien (mannen en vrouwen)
ATP-toernooien (mannen) – ATP-seizoen 2024
WTA-toernooien (vrouwen) – WTA-seizoen 2024
Voormalige toernooien mannen
Voormalige toernooien vrouwen
Voormalige amateurtoernooien
# Graziano Battistini

Graziano Battistini kan verwijzen naar:
* Graziano Battistini (voetballer) (1970), Italiaans voetballer
* Graziano Battistini (wielrenner) (1936-1994), Italiaans wielrenner
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Graziano Battistini en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Treinongeval bij Fiesch

Op vrijdag 23 juli 2010 om 11.57 uur ontspoorden nabij het Zwitserse Fiesch in het kanton Wallis de laatste drie rijtuigen van de Glacier-Express. Hierbij vielen een dode en ruim veertig gewonden.

## Gebeurtenis

Rond het middaguur reed trein 908 van de Matterhorn Gotthard Bahn (MGB) tussen de Zwitserse plaatsen Zermatt en Sankt Moritz op enkelspoor langs een ravijn. Na het ravijn gepasseerd te hebben, ontspoorden de drie achterste wagons. De laatste twee kantelden en een ervan kwam op een helling terecht. Reddingswerkers konden met behulp van helikopters en kabels deze wagon op zijn plek houden, zodat hij niet verder naar beneden gleed. Er werden veel hulpverleners en materiaal ingezet om de gewonden zo snel mogelijk per traumahelikopter of ambulance naar ziekenhuizen te brengen. Onder de gewonden waren veel Japanners. Ook het dodelijke slachtoffer kwam uit Japan.
De oorzaak van het ongeval was een te snel verhogen van de snelheid door de bestuurder waardoor de laatste wagon ontspoorde en kantelde en de voorgaande meetrok. Op 7 maart 2011 werd de machinist veroordeeld wegens dood door schuld tot een voorwaardelijke boete van 15.000 Zwitserse frank met een proeftijd van twee jaar. Ook kreeg hij een boete van 500 frank wegens het verstoren van het treinverkeer.
Bij de ontsporing raakten de WRp 3832 van de Rhätische Bahn (RhB) en de Ap 4022 en Api 4032 van de MGB zwaar beschadigd.

## Wegafsluiting

Omdat het risico bestond dat de trein naar beneden zou glijden, werd de weg tussen Fiesch en Lax gedurende ongeveer vier uur afgezet. Hierdoor ontstonden lange files. Er moest omgereden worden via de Furkapas en de Lötschbergtunnel. Vanzelfsprekend werd ook het treinverkeer stilgelegd.
* ↑ (de) GLACIER EXPRESS 906 im Wallis entgleist
* ↑ (de) NZZ Online: Lokomotivführer verurteilt
* Elsevier
* Telegraaf
* De Morgen
# Stade du 4-Août

Het Stade du 4-Août (Stade du 4 Août 1983, Nederlands "Stadion van 4 augustus") is een stadion in de hoofdstad van Burkina Faso, Ouagadougou. Het stadion wordt voornamelijk gebruikt voor voetbalwedstrijden, maar kan ook worden ingezet voor bijvoorbeeld atletiekwedstrijden. Er kunnen 29.800 toeschouwers in het stadion. De Burkinese club Étoile Filante Ouagadougou speelt in dit stadion zijn thuiswedstrijden.

## Afrikaans kampioenschap voetbal 1998

In 1998 werden in dit stadion voetbalwedstrijden voor de Afrika Cup van dat jaar gespeeld. In dit stadion werd onder andere ook de finale gespeeld. Op 28 februari won Egypte in die finale van Zuid-Afrika.
| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Afrika Cup 1998 | Toeschouwers |
| 1 | 7 februari 1998 | Burkina Faso – Kameroen | 0 – 1 | Groepsfase | 30.000 |
| 2 | 9 februari 1998 | Ghana – Tunesië | 2 – 0 | Groepsfase | 12.000 |
| 3 | 11 februari 1998 | Burkina Faso – Algerije | 2 – 1 | Groepsfase | 35.000 |
| 4 | 12 februari 1998 | Togo – Ghana | 2 – 1 | Groepsfase | 3.000 |
| 5 | 15 februari 1998 | Burkina Faso – Guinee | 1 – 0 | Groepsfase | 40.000 |
| 6 | 16 februari 1998 | Congo-Kinshasa – Ghana | 1 – 0 | Groepsfase | 3.000 |
| 7 | 21 februari 1998 | Tunesië – Burkina Faso | 1 – 1 (pen. 7–8) | Kwartfinale | 35.000 |
| 8 | 25 februari 1998 | Congo-Kinshasa – Zuid-Afrika | 1 – 2 | Halve finale | 4.000 |
| 9 | 28 februari 1998 | Zuid-Afrika – Egypte | 0 – 2 | Finale | 40.000 |
* ↑ https://www.infoh24.info/rehabilitation-du-stade-du-4-aout-la-course-contre-la-montre-est-lancee/
* http://www.worldofstadiums.com/africa/burkina-faso/
* http://www.worldstadiums.com/stadium_pictures/africa/burkina_faso/ouagadougou_4_aout.shtml (foto's)
* http://www.openstreetmap.org/#map=18/12.36922/-1.55369 (kaart)
* http://www.stadionwelt.de/sw_stadien/index.php?folder=sites&site=ligen&land=Burkina%20Faso
* http://www.worldstadiums.com/africa/countries/burkina_faso.shtml
# David Evison

David Evison (Guangzhou, 1944) is een Engelse beeldhouwer en hoogleraar beeldhouwkunst.

## Leven en werk

Evison werd in China geboren als zoon van een zendelingenechtpaar. De familie verhuisde in 1951 naar Hong Kong en Evison kreeg zijn schoolopleiding in Engeland. Hij studeerde schilderkunst aan het Leeds College of Art en aansluitend beeldhouwkunst aan St. Martin's School of Art (nu bekend als Central Saint Martins College of Art and Design) bij Anthony Caro in Londen. Hij zag in de Tate Gallery de David Smith-tentoonstelling van 1966 en was zeer onder de indruk. Ook ontmoette hij Caro en de andere beeldhouwers die behoorden tot de zogenaamde New Generation, onder anderen Philip King, William G. Tucker, David Annesley, Michael Bolus en Tim Scott, die in 1965/1966 gezamenlijk exposeerden in de Whitechapel Art Gallery.
In 1968 zette hij samen met andere kunstenaars een gezamenlijk atelier op in het Stockwell Depot. Daar ontmoette hij tijdens een studio-expositie de Amerikaanse kunstcriticus Clement Greenberg, die positief reageerde op zijn werk en hem ervan overtuigde dat er andere materialen waren dan marmer, gips of brons, zoals staal, ijzer en aluminium dat zich laat lassen. In 1969 had Evison een eerste groepstentoonstelling in Düsseldorf (Prospect 69), waar hij kennismaakte met Joseph Beuys. In 1973 ging hij doceren aan het Wolverhampton College of Art en parttime aan St. Martin's School of Art. Hij nam in 1975 deel aan de expositie The Condition of Sculpture van de Arts Council of Great Britain in de Hayward Gallery in Londen.
In 1975 was hij op uitnodiging van Greenberg in de Verenigde Staten, waar Greenberg hem introduceerde bij Kenneth Noland en met hem Bolton Landing bezocht, het voormalige atelier van David Smith. In 1976 was hij op uitnodiging van Lenton Parr artist in residence aan het Victoria College of Arts in de Australische stad Melbourne en in 1977 was hij artist in residence bij de Northern Arts Council in Cumbria. In 1980 werd hij benoemd tot de opvolger van Tony Cragg, eerst als docent en vanaf 1982 als hoogleraar beeldhouwkunst aan de Hochschule der Künste in Berlijn. In 1999 kreeg Evison de opdracht voor een monumentale metaalsculptuur in Busan (Zuid-Korea). In 2003 werkte hij vier maanden in de Chinese steden Nanjing en Sjanghai. Hij besloot een atelier te vestigen in Beijing.
Alhoewel hij aan diverse groepstentoonstellingen heeft deelgenomen, zoals de Art Triangle Barcelona in 1987 (met onder anderen Anthony Caro, Susana Solano, Jaume Plensa en Miquel Navarro), stemde hij pas in 2008 toe in een solotentoonstelling bij Galerie Gerken in Berlijn. Tijdens de expositie Full Frontal toonde hij vier recente sculpturen, de Scades. In maart 2021 toonde hij samen met Jens Jensen schilder- en beeldhouwkunst in GALERIE BORN, Berlijn.
De kunstenaar leeft en werkt in Londen, Berlijn en Beijing.
# Cyanopenthe metallica

Cyanopenthe metallica is een keversoort uit de familie winterkevers (Tetratomidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1916 gepubliceerd door George Charles Champion.
# Vrouwencafé (lied)

Vrouwencafé is een lied uit 1980 van de Nederlandse zanger Frans Halsema op de muziek van Amsterdam van Jacques Brel. De tekst werd geschreven door Guus Vleugel.
Het verscheen op de lp Je moet er geweest zijn (1981) en op de cd's Zoals hij was (1990), Vluchten kan niet (1998), Portret (2005) en Het mooiste van Frans Halsema (2006).
* ↑ https://secondhandsongs.com/work/146155/all
* ↑ Frans Halsema - vrouwencafé songtekst. Geraadpleegd op 27 oktober 2023.
* ↑ Verhallen, Frank (1994). Het literaire lied in 25 jaar Nederlands cabaret. Bzzlletin (Jaargang 24): p6.
# Greendale (Indiana)

Greendale is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Indiana, en valt bestuurlijk gezien onder Dearborn County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 4296. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 4379, een stijging van 83 (1.9%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 15,8 km², waarvan 15,7 km² land en 0,1 km² water.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 12 km rond Greendale.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Greendale op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Pomabamba

Pomabamba kan verwijzen naar:
* Pomabamba (stad), een stad in Peru
* Pomabamba (provincie), een provincie van Peru
* Pomabamba (district), een district van Peru
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Pomabamba en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Daphnella marmorata

Daphnella marmorata is een slakkensoort uit de familie van de Raphitomidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1844 door Hinds.
# Widow's walk

Een widow's walk is een platform op een gedeelte van het dak dat omzoomd is met een hekje, met daarbinnen vaak een kleine ingesloten koepel. Dit dakelement wordt vaak aangetroffen op 19e-eeuwse Noord-Amerikaanse huizen.
Een populaire romantische mythe vertelt dat dit platform gebruikt werd om schepen te observeren op zee. De naam zou verwijzen naar de vrouwen van de zeelieden die zouden uitkijken naar de terugkeer van hun echtgenoten, hetgeen vaak tevergeefs was als de oceaan het leven van de zeelieden nam, waardoor de vrouwen achterbleven als weduwen.
Voor deze mythe is echter nauwelijks tot geen bewijs en het is daarmee erg onwaarschijnlijk dat de widow's walk regelmatig voor dit doel bestemd is geweest. Een widow's walk is in werkelijkheid een standaard decoratief element uit de Italiaanse architectuur, dat erg populair was tijdens het tijdperk van de zeilvaart van de 16e tot midden 19e eeuw in veel Noord-Amerikaanse kuststeden. De widow's walk is een variatie op de Italiaanse cupola. De Italiaanse cupola, ook wel bekend als een Belvedere, was een belangrijke onderdeel in de sierlijke afwerking in deze stijl, maar er kwam tegelijkertijd echter veel onderhoud bij kijken en er was een grote kans op lekkage.
Buiten de sierlijke toepassing als bekroning van huizen zijn widow's walks ook gebouwd rond de schoorsteen van een woning, met als doel om op eenvoudige wijze bij de schoorsteen te kunnen komen. Dit stelt de bewoners van een huis in staat om zand in een brandende schoorsteen te gieten om in geval van een schoorsteenbrand hopelijk te voorkomen dat het huis afbrandt.
* Een widow's walk in 's-Gravenvoeren
* Een in Schimmert
* ↑ Elizabeth Pacey and Alvin Comiter, Landmarks: Historic Buildings of Nova Scotia, Nimbus Publishing (1994), p. 167
* ↑ "Italianate Architecture", Humanities Index
* ↑ Stewart Brand, How Buildings Learn Viking Press (1994) p. 124
* ↑ Tom Burnham, The Dictionary of Misinformation; Thomas Y. Crowell, 1975.
* ↑ John Ciardi, "Widow's Walk: Sailor's Friend, or Fire Station?" National Public Radio, October 9, 1984.
# Culicoides hinmani

Culicoides hinmani is een muggensoort uit de familie van de knutten (Ceratopogonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Khalaf.
# Vũng Tàu (provincie)

Vũng Tàu was een provincie van Vietnam. De provincie werd in 1975 opgericht en heeft bestaan tot 1979. De provincie ging toen op in de provincie Vũng Tàu-Côn Đảo. Deze provincie heeft bestaan tot 1991.