OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Goniopholididae

De Goniopholididae zijn een familie van uitgestorven middelgrote semi-aquatische krokodillen die oppervlakkig lijken op de huidige krokodillen. Ze leefden tussen het Vroeg-Jura en het Laat-Krijt.

## Naamgeving

De familie werd in 1875 benoemd door Edward Drinker Cope.
De klade werd in 2005 door Paul Sereno gedefinieerd als de groep bestaande uit Goniopholis crassidens Owen 1841 en alle soorten nauwer verwant aan Goniopholius dan aan Pholidosaurus geoffroyi (Owen 1884), Alligatorellus beaumonti Gervais 1871, Peirosaurus torminni Price 1955, Araripesuchus gomesii Price 1959, Notosuchus terrestris Woodward 1896 of Crocodylus niloticus (Laurenti 1768).

## Geografische verspreiding

Goniopholididen zijn bekend uit Laurasia, variërend van Noord-Amerika, Europa en China uit het Midden-Jura, en het bereiken van Thailand door het Vroeg-Krijt.

## Biologie

Vergeleken met moderne krokodilachtigen zijn goniopholididen in verschillende opzichten zeer ongebruikelijk. Ze bezaten twee rijen rechthoekige, in elkaar grijpende osteodermen zoals die van landbewonende krokodilachtigen als atoposauriden, die relatief eenvoudig zijn, niet ver in hun nek reiken, in tegenstelling tot de sierlijke bepantsering van moderne krokodilachtigen; evenzo, in tegenstelling tot moderne krokodilachtigen, maar zoals veel uitgestorven vormen zoals phytosauriërs, hebben ze ook ventrale osteodermen. Hun voorpoten zijn ook proportioneel erg lang, vooral in de opperarm- en polsbeenderen, die even lang of langer zijn dan de achterpoten, het tegenovergestelde van de toestand die wordt gezien bij moderne krokodilachtigen. Sommigen zoals Anteophthalmosuchus hebben ook naar voren gerichte ogen, in tegenstelling tot de dorsaal georiënteerde ogen die bij moderne vormen worden gezien. Deze suggereren meerdere biomechanische verschillen met moderne soorten. Het paravertebrale pantser bestaat uit twee rijen gepaarde osteodermen met de laterale randen ventraal afgebogen en een voorste uitsteeksel voor een 'pen en groef'-articulatie.

## Fylogenie

Het volgende cladogram vereenvoudigd na een analyse gepresenteerd door Marco Brandalise de Andrade en collega's in 2011:
| Neosuchia | Atoposauridae Theriosuchus pusillus Theriosuchus guimarotae Rugosuchus Bernissartia Eusuchia Stolokrosuchus Tethysuchia Thalattosuchia Goniopholididae Calsoyasuchus valliceps Goniopholis phuwiangensis Eutretauranosuchus delfi Sunosuchus junggarensis Sunosuchus miaoi Chalawan thailandicus Siamosuchus phuphokensis Amphicotylus lucasii Denazinosuchus kirtlandicus Nannosuchus gracilidens Hulkepholis willetti Anteophthalmosuchus Dollo's goniopholidide Goniopholis Goniopholis baryglyphaeus Goniopholis kiplingi Goniopholis simus |
* ↑ Fossilworks: Goniopholididae. www.fossilworks.org. Geraadpleegd op 31-07-2022.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Goniopholididae op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Loha

Loha is een nagar panchayat (plaats) in het district Nanded van de Indiase staat Maharashtra.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 20.135 mensen in Loha, waarvan 52% mannelijk en 48% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 65%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Geothelphusa albogilva

Geothelphusa albogilva is een krabbensoort uit de familie van de Potamidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Shy, Ng & Yu.
* ↑ (en) Geothelphusa albogilva op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Davie, P. (2012). Geothelphusa albogilva Shy, Ng & Yu, 1994. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=443042
# Frans Mettes

Frans Mettes (Amsterdam 18 maart 1909 – 30 november 1984) was een Nederlandse tekenaar, illustrator, kunstschilder, glazenier, boekbandontwerper en vooral ontwerper van honderden filmaffiches. Dit deed hij samen met zijn broer Engbertus Petrus Mettes.
Hij ontwierp voor sigarettenmerken als Belinda, Chief Whip, Dubec, Eden, Gladstone, Lucky Strike, Mantano en North State. Verder ook voor Ibis (shag), Mascotte (vloeipapier), sigaren als Hofnar, Ritmeester en Willem II, dranken als Bols (Silver Top dry gin), Hartevelt, Heineken, Drie Hoefijzers en ZHB. Mettes werkte voor verscheidene bedrijven: Auping, Boldoot, Droste, Expo 58, de Holland-Amerika Lijn en de RAI.
Het Spoorwegmuseum in Utrecht wijdde tussen 31 oktober 2012 en 10 februari 2013 een tentoonstelling aan het werk van Frans Mettes onder de titel Reclame om in te lijsten, Frans Mettes (1909-1984). Het museum bezit een grote collectie affiches van Mettes.
Mettes maakte boekbandontwerpen, omslagontwerpen en illustraties voor een aantal delen van de Bob Evers-serie.
# Neil Tolkin

Neil Tolkin (Montreal) is een Canadees scenarioschrijver, producent en regisseur uit . Zijn schrijversdebuut was in 1988 met de film License to Drive. Hierna volgde enkele andere films, waaronder Ri¢hie Ri¢h en Jury Duty.

## Filmografie
### Scenarioschrijver

* The Dance (2010) (aangekondigd)
* Blue Blood (2008)
* The Emperor's Club (2002)
* Sticks & Stones (1996)
* Jury Duty (1995)
* Ri¢hie Ri¢h (1994)
* License to Drive (1988)

### Producent

* Blue Blood (2008) (TV)

### Regisseur

* Sticks & Stones (1996)
# Polgárdi

Polgárdi is een plaats (város) en gemeente in het Hongaarse comitaat Fejér. Polgárdi telt 6689 inwoners (2001).
De Hongaarse regering clamt dat hier de omstreden Sevsoschat gevonden zou zijn.
# Mesosemia zonalis

Mesosemia zonalis is een vlindersoort uit de familie van de prachtvlinders (Riodinidae), onderfamilie Riodininae.
Mesosemia zonalis werd in 1885 beschreven door Godman & Salvin.
# Brug 1152

Brug 1152 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam-Zuidoost.
Eind jaren zestig van de 20e eeuw werd het Bijlmerpark (2014 hernoemd tot Nelson Mandelapark) ingericht. Het park kwam te liggen in een laagte ten westen van de Gooiseweg en ten oosten van de Flierbosdreef, die beide op een dijklichaam liggen. De afwatering van het park werd geregeld door aan de noord- en westzoom van het park een afwateringstocht aan te leggen. Om verbinding te krijgen met de buurten ten noorden van het park, waar origineel het aanloopcentrum Bijlmermeer was gelegen werd er hier een combinatie van een brug (brug 1160) en een duikerbrug ook wel kokerbrug (brug 1152) gebouwd. Het ontwerp kwam van de Afdeling Bruggen van de Dienst der Publieke Werken. Voor de meeste bruggen ontworpen door medewerkers van die dienst is in de loop der jaren de specifieke architect bekend geworden (de dienst werkte als collectief), maar voor deze serie is de ontwerper onbekend gebleven. Bruggen 1111, 1124, 1125, 1126, 1127, 1128, 1129, 1131, 1150, 1152, 1162, 1165, 1172 en 1301 kregen hetzelfde uiterlijk mee.
Ze hebben alle eenzelfde uiterlijk. Ze zijn herkenbaar door:
* een verhoging in het landschap
* breed van opzet; voet- en fietspad zijn aan beide voorzien van een groenstrook
* hoekige balustraden die een aantal meters lager liggen dan de paden.
Lopend of fietsend over de paden vallen de duikerbruggen nauwelijks op. Er is een doorvaartbreedte van circa 3 meter, maar deze is hypothetisch; er is hier geen scheepvaart mogelijk anders dan met kajak/kano. De koker is circa 30 meter lang.
De duikerbruggen overleefden de vernieuwingsslag rond 2010 van het park.
* De balustrade van brug 1152 met op de achtergrond het rode beeld Ruimtestructuur van Ewerdt Hilgemann en brug 1159 (oktober 2020)
* Brug 1152 richting Vogeltjeswei (oktober 2020)
* Nelson Mandelapark volgens BAG via data.amsterdam.nl met bruggen 1152
* Peter Korrel: Bruggen van Amsterdam: Brug 1152
* Archief Publieke Werken: Brug 1152 (dossier 47138)
* 'Stadsatlas Amsterdam. Stadskaarten en straatnamen verklaard', Bakker, Martha (red.) (1998). Derde druk in 2006. Amsterdam Publishers [etc.]. ISBN 90-74891-31-4
<<< · 1100 · 1101 · 1107 · 1008 · 1009 · 1110 · 1111 · 1119 · 1121 · 1122 · 1123 · 1124 · 1125 · 1126 · 1127 · 1128 · 1129 · 1130 · 1131 · 1132 · 1133 · 1134 · 1135 · 1139 · 1140 · 1141 · 1142 · 1143 · 1144 · 1145 · 1146 · 1148 · 1149 · 1150 · 1151 · 1152 · 1153 · 1154 · 1155 · 1156 · 1157 · 1159 · 1162 · 1163 · 1164 · 1165 · 1167 · 1170 · 1171 · 1172 · 1173 · 1174 · 1175 · 1176 · 1177 · 1179 · 1180 · 1181 · 1182 · 1183 · 1184 · 1186 · 1187 · 1188 · 1189 · 1190 · 1191 · 1192 · 1193 · 1194 · 1195 · 1196 · 1197 · 1198 · 1199 · >>>
Brugnummers 1102-1106 (gesloopt), 1112-1118 (gesloopt), 1120, 1136-1138, 1145, 1147, 1158 (onbekend), 1160, 1161, 1166, 1168, 1169, 1178 en 1185 (voetbrug Bijlmerweide bouw 1970, sloop 2015) zijn niet (meer) vergeven.
# Lompenoorlog

De Lompenoorlog (Portugees: Guerra dos Farrapos of Revolução Farroupilha) (20 september 1835 tot 1 maart 1845) was een gewapend conflict tussen de Braziliaanse keizerlijke regering enerzijds en separatisten anderzijds. De rebellen, onder aanvoering van de generaals Bento Gonçalves da Silva en Antônio de Sousa Neto, gaven zich over in 1845.

## Aanleiding

Op 20 september 1835 kwam de Braziliaanse provincie Rio Grande do Sul in opstand vanwege, onder andere, verhoogde belastingen op rundvlees. De in deze provincie geproduceerde charqui, een soort gedroogd vlees, kon daardoor niet concurreren met het rundvlees uit Uruguay en Argentinië.

## Republiek Piratini

Bento Gonçalves da Silva veroverde 20 september 1835 de hoofdstad Porto Alegre. De president van Rio Grande do Sul, Antonio Rodrigues Braga, vluchtte en de opstandelingen kozen Marciano Pereira Ribeiro als hun nieuwe president. Op 15 mei 1836 viel Porto Alegre terug in de handen van de keizerlijke regering en kon daarna niet meer worden heroverd door de opstandelingen. Generaal Antônio de Sousa Neto riep op 11 september 1836 de republiek Piratini uit, met Gonçalves da Silva als president. Deze werd gevangengenomen door keizerlijke troepen, maar slaagde in 1837 er in om te vluchten.

## Uitbreiding van de opstand

In 1839 sloot Giuseppe Garibaldi zich aan bij de separatisten, en de opstand breidde zich uit naar de noordelijke provincie Santa Catarina. Daar werd de republiek Juliana uitgeroepen met als hoofdstad Laguna. In juli 1839 vormde de Republiek Piratini een confederatie met de Republiek Juliana, maar de laatstgenoemde republiek zou maar vier maanden blijven bestaan.

## Einde

In 1842 namen de separatisten een liberale grondwet aan. Datzelfde jaar werd Luís Alves de Lima e Silva benoemd tot president van Rio Grande do Sul en opperbevelhebber van de troepen, belast met het neerslaan van de opstand. Hij slaagde erin een vreedzame oplossing te vinden: op 1 maart 1845, ondertekenden beide partijen het Verdrag van Ponche Verde. In dat verdrag werd de separatisten amnestie beloofd, opname in het keizerlijke leger, terugbetaling van de schuld van de Republiek Piratini en een tarief van 25 procent op ingevoerde charqui.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Farrapen-Revolution op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Garibaldi en de Lompenoorlog van 1835-1845 op jalta.nl
# Frans Mertens (kunstenaar)

Frans Mertens (Borgerhout, 23 oktober 1908 - Brasschaat, 4 september 1993) was een Vlaams kunstschilder en graficus.
Mertens was een zoon van architect Frans Mertens Senior. Hij studeerde kunstgeschiedenis en oudheidkunde aan de Rijksuniversiteit te Gent. Hij volgde geen academie, maar dankte de ontwikkeling van zijn artistiek talent aan het familiaal milieu en aan het contact met Alfred Ost en Prosper De Troyer, die zijn werk beïnvloeden.
Reeds als collegestudent maakte hij pentekeningen en ontwierp decors en kostuums voor moderne toneelbewegingen.
Als schilder-tekenaar bracht Frans Mertens een eigenzinnig en expressief geladen oeuvre tot stand, w.o. de reeks 'Grotesken', een maatschappijkritische persiflage op de burgerij en het politieke klimaat. Vanaf 1935 kregen mystiek-religieuze en mythologische thema's de overhand.
In 1935 en in 1937 reisde hij met Ernest Van der Hallen naar Noord-Afrika en naar de Levant.
Mertens was ook bedrijvig als illustrator en maakte tekeningen voor publicaties van o.a. Ernest Van der Hallen, Anton van de Velde en Michel de Ghelderode.
Sinds 1932 publiceerde hij tal van kunstkritische bijdragen en van zijn hand verschenen monografieën over Prosper De Troyer en over Alfred Ost. Voor zijn standaardwerk over Alfred Ost werd hem in 1973 de Provinciale Premie voor Beschouwend Proza te Antwerpen toegekend.
Frans Mertens was gehuwd met de schrijfster Vera Looyens (pseudoniem van Jeanne Verlooy). Uit dit huwelijk werden drie dochters geboren.
# Neil Walker

Neil Walker (Madison (Wisconsin), 25 juni 1976) is een Amerikaans zwemmer die zich de laatste jaren vooral in de vrije slag heeft gespecialiseerd. Voorheen was hij ook een goed wisselslagzwemmer.
Walker is tweevoudig olympisch kampioen, hij zwom zowel in 2000 als 2004 voor de Verenigde Staten in de series van de 4x100 meter wisselslag estafette.
Bij de wereldkampioenschappen kortebaanzwemmen 2000 werd hij de derde man, na Mark Spitz en Matt Biondi, die zeven medailles won tijdens een grote internationale competitie. Walker won vijfmaal goud (50 en 100 meter rugslag, 100 wisselslag, 4x200 meter vrije slag estafette en 4x100 meter wisselslagestafette) en tweemaal zilver (50 meter vlinderslag en 4x100 meter vrije slag estafette).
Walker was vooral succesvol tijdens de kortebaankampioenschappen, hij slaagde er nog nooit in om op wereldkampioenschappen langebaan individueel uit te blinken. Bij de Pan Pacific kampioenschappen zwemmen lukte hem wel meermaals om individuele medailles te winnen.

## Belangrijkste resultaten

| Jaar | Olympische Spelen | WK langebaan | WK kortebaan | PanPacs |
| 1997 | | | geen deelname | ? |
| 1998 | | 5de 50 meter vrije slag 9de 100 meter vrije slag 9de 100 meter rugslag 11de 100 meter vlinderslag 1 4x100 meter vrije slag estafette 2 4x100 meter wisselslagestafette | | |
| 1999 | | | geen deelname | ? |
| 2000 | 5de 100 meter vrije slag 6de 100 meter rugslag 2 4x100 meter vrije slag estafette 1 4x100 meter wisselslagestafette (Walker zwom enkel de series) | | DNS 1/2 finale 100 meter vrije slag 1 50 meter rugslag 1 100 meter rugslag 2 50 meter vlinderslag 1 100 meter wisselslag 2 4x100 meter vrije slag estafette 1 4x200 meter vrije slag estafette 1 4x100 meter wisselslagestafette | |
| 2001 | | 15de 50 meter rugslag DSQ finale 4x100 meter vrije slag estafette (Walker zwom enkel de series) | | |
| 2002 | | | geen deelname | ? |
| 2003 | | 19de 50 meter vlinderslag 2 4x100 meter vrije slag estafette 1 4x100 meter wisselslagestafette (Walker zwom enkel de series) | | |
| 2004 | 3 4x100 meter vrije slag estafette 1 4x100 meter wisselslagestafette (Walker zwom enkel de series) | | 1 4x100 meter vrije slag estafette | |
| 2005 | | 1 4x100 meter vrije slag estafette 1 4x100 meter wisselslagestafette (Walker zwom enkel de series) | | |
| 2006 | | | geen deelname | ? |
| 2007 | | 22ste 100 meter vrije slag 1 4x100 meter vrije slag estafette DSQ series 4x100 meter wisselslagestafette | | |
# Polhemovelia

Polhemovelia is een geslacht van wantsen uit de familie beeklopers (Veliidae). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Zettel & Sehnal in 2000.

## Soorten

Het genus bevat de volgende soorten:
* Polhemovelia johnpolhemi Zettel & Sehnal, 2000
* Polhemovelia septuaginta Zettel & Sehnal, 2000
* Polhemovelia setosa Zettel & Sehnal, 2000
* ↑ Polhemovelia Genus Informatie ITIS. ITIS.gov. Geraadpleegd op 27 maart 2020.
* ↑ Polhemovelia Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 27 maart 2020.
* ↑ Polhemovelia Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Geraadpleegd op 27 maart 2020.
# Microcacia longiscapa

Microcacia longiscapa is een keversoort uit de familie boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Breuning.
# Bruises (Chairlift)

Bruises is een nummer van de Amerikaanse indieband Chairlift uit 2008. Het is de tweede en laatste single van hun debuutalbum Does You Inspire You.
Het nummer, dat gaat over verliefd worden, werd in een paar landen een klein hitje. Een reclame voor de Apple iPod Nano-Chromatic uit 2008, waarin het nummer gebruikt werd, heeft daaraan bijgedragen. "Bruises" flopte in Amerika, maar bereikte wel de 50e positie in het Verenigd Koninkrijk. Ook in Nederland bereikte het nummer geen hitlijsten, terwijl in Vlaanderen de 5e positie in de Tipparade werd gehaald.
* ↑ Vlaamse Ultratop 50. Gearchiveerd op 21 september 2021.
* ↑ Verenigd Koninkrijk. Gearchiveerd op 14 maart 2023.
* ↑ Duitsland. Gearchiveerd op 22 februari 2023.
* ↑ Canada
* ↑ Australië. Gearchiveerd op 16 april 2019.
* ↑ Bruises by Chairlift - Songfacts
# Wilhelmina Kinderziekenhuis

Het Wilhelmina Kinderziekenhuis (WKZ) is een kinderziekenhuis in Utrecht, dat in 1888 begon aan de Oude Kerkstraat 28-30 en tien jaar later verhuisde naar de Nieuwegracht 137. Het ziekenhuis is vernoemd naar koningin Wilhelmina.
Het ziekenhuis had aanvankelijk voldoende ruimte in het pand op de Nieuwegracht en barakken in de achtertuin. Maar in de daarop volgende honderd jaar werden er verschillende uitbreidingen gerealiseerd achter het oude gebouw. Successievelijk werden in het blok tussen de A.B.C.-straat, Groenestraat en Eligenstraat de woningen opgekocht, onteigend en gesloopt, de vrijgekomen ruimte werd gebruikt voor nieuwe vleugels. De bekendste uitbreiding was de circa 30 meter hoge beddentoren die in 1969 werd gerealiseerd. In de oude binnenstad kwam tussen de kleinschalige monumentale architectuur van woonhuizen een betonnen flat te staan. In 1973 werd er weer een vleugel bijgebouwd. Maar uiteindelijk bleek dat er niet onbeperkt kon worden uitgebreid in de binnenstad. Het besef brak door dat de toenemende vraag naar zorg, in kwaliteit en kwantiteit, niet op deze plek was in te vullen. Ook de groeiende verkeersstromen naar de binnenstad, van steeds meer ouders die op bezoek konden komen, zorgden voor problemen in de omgeving. Ten slotte waren het de veranderende bouwinzichten (ten opzichte van de jaren 70) die het kinderziekenhuis deden besluiten om uit te wijken naar een nieuwe locatie.
Ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan van het Wilhelmina Kinderziekenhuis is door de kunstenaar Guus Hellegers een erepenning vervaardigd, die wordt gegoten bij Binder. In 2023 werd de erepenning uitgereikt aan kinderarts en neonatoloog Floris Groenendaal.
Op 3 maart 1999 verhuisde het ziekenhuis naar nieuwbouw op De Uithof, naast het AZU, waarmee het ook in dat jaar fuseerde tot het Universitair Medisch Centrum Utrecht. De gebouwen zijn verbonden door een tunnel waardoor men zich met steps kan verplaatsen. In de nieuwbouw is ook de bloedbank gehuisvest die zich voorheen op de Rubenslaan bevond.
In 2005 werd het inmiddels al jarenlang leegstaande oude hoofdgebouw gekraakt, maar binnen enkele weken op last van de Utrechtse burgemeester ontruimd. De panden aan de Nieuwegracht zijn inmiddels verbouwd tot appartementen. In de Groenestraat is aan weerszijden nog een enkele gevel bewaard gebleven van het toenmalige ziekenhuis uit de jaren 1970. Op het terrein aan de A.B.C.-straat zijn alle gebouwen van het ziekenhuis gesloopt en is nieuwbouw neergezet voor Victas, een centrum voor verslavingszorg. Het ontwerp won de Rietveldprijs 2013 voor architectuur. Victas heeft dat gebouw door faillissement in 2018 moeten verlaten. In 2019 is Mitros eigenaar geworden van het gebouwencomplex en Mitros gaat het verbouwen naar sociale woningbouw. In de Groenestraat en Eligenstraat zijn een appartementengebouw resp. woonhuizen op het voormalig ziekenhuisterrein in de periode 2007-2010 opgeleverd.
Het Opleidingsinstituut van het WKZ zat vanaf 1973 aan de Israëlslaan. Na de fusie met het UMCU verhuisde het naar De Uithof.
# Lompenvissen

Icosteidae (Lompenvissen) zijn een familie van straalvinnige vissen uit de orde van Baarsachtigen (Perciformes).

## Geslacht

* Icosteus Lockington, 1880
# Gennadi Logofet

Gennadi Olegovitsj Logofet (Russisch: Геннадий Олегович Логофет) (Moskou, 15 april 1942 – aldaar, 5 december 2011) was een Russisch voetballer die gedurende zijn volledige carrière speelde voor Spartak Moskou. Voor het voetbalelftal van de Sovjet-Unie stond hij de selectie tijdens het EK 1968 en het WK 1970.
Hij overleed op 69-jarige leeftijd.
# Frans Michel Penning

Frans Michel Penning (Gorinchem, 12 september 1894 – Utrecht, 6 december 1953) was een Nederlands experimenteel natuurkundige die belangrijk onderzoek heeft verricht naar lagedruk-gasontlading en de ontwikkeling van nieuwe elektronenbuizen.

## Biografie

Penning was de zoon van Louwrens Penning (1854-1927) en Adriana Heijmans (1863-1942). Hij studeerde natuur- en wiskunde aan de Universiteit Leiden waar hij in 1923 onder Heike Kamerlingh Onnes promoveerde op het proefschrift: "Metingen over isopkynen van gassen bij lage temperaturen". In 1924 werd hij aangenomen bij het Philips Natuurkundig Laboratorium (NatLab) te Eindhoven waar vanaf 1914 Gilles Holst en Ekko Oosterhuis en vanaf 1920 ook Gustav Ludwig Hertz onderzoek deden naar elektrische ontlading in gassen.
Pennings belangrijkste bijdrage betrof de experimentele studie naar het gedrag van elektrische ontladingen in lagedrukgassen, en dan met de invloed van magnetische velden op gasontladingen. Dit leidde al in 1927 tot een belangrijke publicatie over ionisatie van edelgassen middels metastabiele atomen.
Zijn experimentele onderzoek resulteerde in de ontwikkeling van wat later de Penning-manometer zou worden genoemd, een vacuümbuis met koude kathode en een magnetisch veld, geschikt voor het meten van zeer lage drukken. In deze buis wordt een deel van het aanwezige gas geïoniseerd door het elektrische veld tussen anode en kathode, en in een spiraalvormige baan gebracht door het magnetische veld. De hoeveelheid geïoniseerde deeltjes, meetbaar als een elektrische stroom tussen anode en kathode, is een maat voor de vacuümdruk in de buis.
De manometer van Penning inspireerde Hans Dehmelt om een combinatie van axiale magnetische en quadrupolaire elektrische velden te gebruiken om elektrisch geladen deeltjes langdurig vast te houden. Hij noemde het instrument de Penningval en verkreeg dankzij de ontwikkeling van dit apparaat in 1989 de Nobelprijs voor de Natuurkunde. Een Penningval wordt ook gebruikt bij onderzoek naar antimaterie. Antideeltjes worden gevangen gehouden in een kooi van magneetvelden.
* (en) Wim de Groot, Orituary of P.M. Penning. Gearchiveerd op 11 augustus 2015. Geraadpleegd op 1 december 2014.
* (en) Andrea Sella, Pennings's Vacuum Gauge. Chemistry World, Royal Society of Chemistry (2012). Geraadpleegd op 1 december 2014.
* (en) Vries, Marc de (2005). 80 Years of Research at the Philips Natuurkundig Laboratorium (1914-1984). Pallas Publications, Amsterdam, pp. 77. ISBN 90-8555-051-3.
* ↑ F.M. Penning (1927). Über Ionisation durch metastabile Atome. Die Naturwissenschaften 15 (40): 818. DOI: 10.1007/BF01505431.
* ↑ F.M. Penning (1937). Ein neues manometer für niedrige gasdrucke, insbesondere zwischen 10$^{−3}$ und 10$^{−5}$ mm. Physica 4 (2). DOI: 10.1016/S0031-8914(37)80123-8.
* ↑ Schenk, D. (2018) De antimateriefabriek in NRC. 29 november 2019. Gearchiveerd op 1 december 2022.
# Polyplectropus buchwaldi

Polyplectropus buchwaldi is een schietmot uit de familie Polycentropodidae. De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Michael Coats

Michael Lloyd Coats (Sacramento, 16 januari 1946) is een voormalig Amerikaans ruimtevaarder. Coats zijn eerste ruimtevlucht was STS-41-D met de spaceshuttle Discovery en vond plaats op 30 augustus 1984. Tijdens de missie werden er drie communicatiesatellieten in een baan rond de aarde gebracht.
In totaal heeft Coats drie ruimtevluchten op zijn naam staan. In 1991 verliet hij NASA en ging hij als astronaut met pensioen. Van 2005 t/m 2012 was hij directeur van het Johnson Space Center.
* (en) Biografie op NASA.gov, december 2012, geraadpleegd 12 mei 2016
* (en) Biografie op Spacefacts.de, 11 juli 2009, geraadpleegd 12 mei 2016