OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jan Broek

Jan Otto Marius Broek (Utrecht, 1904 - Berkeley, 1974) was een Nederlandse sociaal-geograaf.
Jan Broek werd in 1904 in Utrecht geboren. Hij studeerde sociale geografie in Utrecht bij Louis van Vuuren. In die tijd was hij lid van de Vereniging van Utrechtse Geografie Studenten. Hij vervulde eind jaren '20 tot driemaal een jaarlijkse bestuursfunctie.
Na zijn studie vertrok hij naar de Verenigde Staten met een Fellowship van de Rockefeller Foundation. Het door hem in Californië verzamelde materiaal over de ontwikkeling van het cultuurlandschap was de grondslag voor zijn dissertatie ‘The Santa Clara Valley. A study in landscape changes’, waarop hij in 1932 bij Van Vuuren promoveerde. Opzet en ideeën van deze studie waren sterk beïnvloed door de opvattingen van Carl Ortwin Sauer (zie culturele geografie). Broek beschreef daarin de veranderingen in het landschap door uit te gaan van de verschillende elkaar opvolgende bewoningsfasen. De Santa Clara Valley zou later omgedoopt worden tot Silicon Valley door de snelle groei van de computerindustrie in dat gebied. In 1936 werd Broek Assistant Professor bij Sauer in Berkeley.
Toen in 1946 de leerstoel sociale geografie in Utrecht vacant door het vertrek van Van Vuuren, werd Broek zijn opvolger. Hij introduceerde de Amerikaanse literatuur in het universitaire lesprogramma, dat tot dan toe nog sterk op de Franse en Duitse geografie was georiënteerd. Broeks hoogleraarschap in Utrecht was slechts van korte duur. Hij was te zeer vertrouwd geraakt met de Amerikaanse context en aanvaardde in 1948 een benoeming als hoogleraar in Minnesota. Hij doceerde daar tot 1970.
Broek was een zeer veelzijdig geograaf. Zijn belangrijkste publicaties lagen op het gebied van de culturele geografie en de historische geografie. Aan het einde van zijn wetenschappelijke carrière publiceerde hij met John Webb A Geography of Mankind (1968) een handboek voor studenten geografie dat zeer succesvol was. Het boek viel op door zijn thematische aanpak van de sociaal-culturele verscheidenheid in de wereld.
* A.G.J. Dietvorst e.a., Algemene Sociale Geografie. Ontwikkelingslijnen en standpunten, Unieboek, Weesp, 1984
* F.J. Ormeling, In memoriam Prof. Dr. Jan O.M. Broek, Geografisch Tijdschrift, 1974 (5): 403-406
* Bibsys: 90074730
* CiNii: DA00985682
* Gemeinsame Normdatei: 142210811
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0869 8712
* Library of Congress Control Number: n50041263
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00434450
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007274274505171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071969330
* SNAC: w66q69rs
* Système universitaire de documentation: 071354247
* Trove: 796401
* Virtual International Authority File: 11091569
* WorldCat (via VIAF): 11091569
# Jevgeni Loekjanenko

Jevgeni Joerjevitsj Loekjanenko (Russisch: Евгений Юрьевич Лукьяненко) (Slavjansk aan de Koeban, Kraj Krasnodar, 23 januari 1985) is een Russische polsstokhoogspringer. Sinds 2007 behoort hij tot de wereldtop in deze discipline. Hij nam tweemaal deel aan de Olympische Spelen.

## Loopbaan

Zijn beste prestatie behaalde Loekjanenko in 2008 door op de wereldindoorkampioenschappen in het Spaanse Valencia het goud te veroveren. Met een persoonlijk record van 5,90 m bleef hij de Amerikaan Brad Walker (zilver; 5,85) en de Australiër Steven Hooker (brons; 5,80) voor. Eerder werd hij zevende op de wereldkampioenschappen van 2007 in Osaka.
Op de Olympische Spelen van 2008 in Peking behaalde Loekjanenko met een beste poging van 5,85 een zilveren medaille bij het polsstokhoogspringen. De wedstrijd werd met overmacht gewonnen door Australiër Steven Hooker, die over 5,96 heen wist te springen. Eerder dat jaar drong hij door tot de prestigieuze zesmeter-club door op 1 juli 2008 in Bydgoszcz over 6,01 te springen.
In 2012 nam hij deel aan de Olympische Spelen in Londen. Met 5,60 in de kwalificatieronde plaatse hij zich voor de finale. Daarin eindigde hij met een beste poging van 5,75 op een gedeelde vijfde plaats. De wedstrijd werd gewonnen door de Fransman Renaud Lavillenie met een beste poging van 5,97, wat tevens een verbetering van het olympisch record was.
Loekjanenko is aangesloten bij Yunost Rossii en Krasnodar.

## Titels

* Wereldindoorkampioen polsstokhoogspringen - 2008
* Russisch kampioen polsstokhoogspringen - 2011
* Russisch indoorkampioen polsstokhoogspringen - 2008

## Persoonlijke records

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| polsstokhoogspringen (outdoor) | 6,01 m | 1 juli 2008 | Bydgoszcz |
| polsstokhoogspringen (indoor) | 5,90 m | 9 maart 2008 | Valencia |

## Prestaties
### polsstokhoogspringen
#### Kampioenschappen

* 2007: 3 Russische kamp. - 5,70 m
* 2007: 6e WK - 5,81 m
* 2008: 1 Russische indoorkamp. - 5,75 m
* 2008: 1 WK indoor - 5,90 m
* 2008: 2 OS - 5,85 m
* 2008: 4e Wereldatletiekfinale - 5,60 m
* 2011: 1 Russische kamp. - 5,72 m
* 2011: 9e in kwal. WK - 5,50 m
* 2012: 5e OS - 5,75 m
* 2013: 6e Russische kamp. - 5,20 m

#### Golden League-podiumplekken

* 2008: 1 ISTAF – 5,85 m
* (en) World Athletics-profiel voor Jevgeni Loekjanenko
* (en) Profiel van Jevgeni Loekjanenko op sports-reference.com (gearchiveerd)
# Jevgeni Lovtsjev (1949)

Jevgeni Lovtsjev (Russisch: Фёдор Фёдорович Черенко́в) (Krjoekovo, Zelenograd, 29 januari 1949) is een Russische voormalig profvoetballer, trainer en sportjournalist die als speler ook uitkwam voor de Sovjet-Unie.

## Biografie

Lovtsjev begon zijn carrière bij Spartak Moskou en werd er landskampioen mee in 1969 en won de beker in 1971. In 1972 werd hij uitgeroepen tot voetballer van het jaar. In 1979 maakte hij de overstap naar Dinamo Moskou en een jaar later naar Krylja Sovetov Koejbysjev.
Hij speelde 52 wedstrijden voor het nationale elftal en nam deel aan het WK 1970, waar hij in de openingswedstrijd tegen Mexico de eerste speler in de geschiedenis werd die een gele kaart kreeg op een WK. Twee jaar later won hij met de olympische selectie de bronzen medaille op de Olympische Spelen in München.
Na zijn spelerscarrière werd hij ook trainer. Zijn gelijknamige zoon is ook voetballer en kwam als international uit voor Kazachstan.
* Library of Congress Control Number: n2017058969
* Virtual International Authority File: 33150747067516302632
* WorldCat (via VIAF): 33150747067516302632
# Joe Sims

Joe Sims (5 januari 1980, Bristol) is een Brits acteur.

## Biografie

Sims werd geboren in het ziekenhuis van Bristol en groeide op in Kingswood. Hij doorliep de middelbare school aan de Sir Bernard Lovell School in South Gloucestershire, hier werd hij gemotiveerd om te gaan acteren door zijn dramaleraar die hem meenam naar het theaterschool Bristol Old Vic in Bristol. Later studeerde hij af aan de Gloucestershire and Stroud College in South Gloucestershire en aan het Middlesex University in Hendon. Later heeft hij ook nog met een beurs gestudeerd aan het Universiteit van San Francisco in San Francisco.
Sims begon in 1997 met acteren in de televisieserie Casualty, waarna hij nog meerdere rollen speelde in films en televisieseries. Hij is het meest bekend van zijn rol als loodgieter Nigel Carter in de televisieserie Broadchurch waar hij in 16 afleveringen speelde (2013-2017) en van zijn rol als Fletch in de televisieserie Chuggington waar hij in 22 afleveringen speelde (2013-2015).

## Filmografie
### Films

Uitgezonderd korte films.
* 2022 The Fence - als mr. Arnold
* 2021 Everything I Ever Wanted to Tell My Daughter About Men - als Moody
* 2017 Alexander I: Into the Woods - als Petya
* 2017 Catherine the Great: Husbands, Lovers and Sons - als Petya
* 2012 Outside Bet - als badmeester
* 2010 Darah garuda - Merah putih II - als sergeant De Graffe
* 2009 Merah Putih - als sergeant De Graffe
* 2008 The Colour of Magic - als Big Star Man / Star vluchteling

### Televisieseries

Uitgezonderd eenmalige gastrollen.
* 2019 Free Rein - als Geoff - 8 afl.
* 2018 Joe All Alone - als Dean - 4 afl.
* 2013-2017 Broadchurch - als Nigel Carter - 16 afl.
* 2016 Beowulf: Return to the Shieldlands - als Greff - 2 afl.
* 2013-2015 Chuggington - als Fletch - 22 afl.
* 2014 The Lost Honour of Christopher Jefferies - als Vincent Tabak - 2 afl.

### Computerspellen

* 2022 Diablo Immortal - als stem
* 2020 Assassin's Creed Valhalla - als stem
* 2019 We Happy Few: Lightbearer - als Morrie Memento
* 2019 We Happy Few: Roger & James in They Came from Below - als James
* 2018 World of Warcraft: Battle for Azeroth - als stem
* 2018 We Happy Few - als Edward MacMillan
* 2015 Bloodborne: The Old Hunters - als Laurence
* 2014 Dark Souls II - als Creighton the Wanderer / Magerold of Lanafir
* (en) Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Joe Sims (actor) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) Filmografie op IMDb
# Jin Huidi

Keizer Hui van Jin of Jin Huidi (Vereenvoudigd Chinees 晋惠帝, trad. 晉惠帝, Pinyin jìn huì dì), of Sima Zhong geboren in 259 en stierf aan gif op 8 januari 307, was de tweede keizer van de Jin-dynastie.

## Biografie

Hij was de oudste zoon van keizer Sima Yan (of Jin Wudi), de stichter van de dynastie. Hij had een verstandelijke beperking en kon niet zelfstandig regeren. Zijn vader had regenten aangesteld, de keizerlijke prinsen (zijn ooms en neven) en zijn vrouw, de keizerin Jia Nanfeng. De strijd om de keizerlijke macht leidde tot de Oorlog van de Acht Prinsen, die tot een diepgaande destabilisatie van het bestuur en de economie van het rijk leidde. De Wu Hu, nomadische volkeren uit de noordelijke steppen, maakte van de situatie gebruik om het Rijk binnen te vallen, wat uiteindelijk zal leiden tot de Periode van de Zestien Koninkrijken. In 301 werd de macht kortstondig overgenomen door zijn oudoom Sima Lun en in 307 werd hij vergiftigd, dit wordt toegeschreven aan prins-regent Sima Yue.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jin Huidi op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Jin Andi

Jin Andi (382-419), zijn persoonlijke naam was Sima Dezong, was de voorlaatste keizer van de Oostelijke Jin-dynastie.

## Biografie

Hij was de oudste zoon van keizer Jin Xiaowudi (of Sima Yao), hij had een verstandelijke beperking en kon niet zelfstandig regeren. Zijn vader werd op 6 november 396 door zijn concubine vermoord en had geen voorzorgsmaatregelen kunnen treffen voor zijn opvolging. Als oudste zoon werd hij tot keizer uitgeroepen, zijn oom Sima Daozi werd regent. Zijn vader en Sima Daozi waren gekend als notoire drinkers en uitbundige feestvarkens en niet vies om anderen te beledigen, staatszaken waren aan hen niet besteed. In 399 nam de zoon van Sima Daozi, Sima Yuanxian, in werkelijkheid de macht over.
In 402/403 kwam de krijgsheer Huan Xuan in opstand, liet Sima Yuanxian en Sima Daozi executeren en riep zichzelf uit tot keizer. Op zijn beurt werd hij van de troon gestoten door generaal Liu Yu en werd Jin Andi in ere hersteld. Liu Yu was een bekwaam heerser. Het moment gekomen liet hij Jin Andi wurgen en zette zijn broer Jin Gongdi tijdelijk op de troon, tot hij zichzelf uitriep als keizer Song Wudi, de stichter van de Liu Song-dynastie.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Emperor An of Jin op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Joop Stierhout

Joop Stierhout (Arnhem, 28 maart 1911 – Amsterdam, 11 maart 1997) was een Nederlands impressionistische kunstschilder. Hij kreeg bekendheid vanwege de haven- en stadsgezichten van zijn woonplaats Amsterdam. Joop Stierhout schilderde in de stijl en traditie van de Haagse School.

## Carrière

Na de kunstacademie in zijn geboorteplaats Arnhem vestigde Stierhout zich in Amsterdam. In de periode voor de Tweede Wereldoorlog schilderde hij vaak landschapstaferelen in het Gooi en de Vechtstreek. De oorlog belette hem echter op kunstreis te gaan.
Na de oorlog gaat hij niet met de populariteit van het modernisme mee, maar legt zich toe op traditioneel vakmanschap bij stadsgezichten, portretten en bloemstillevens. Vanaf de tachtiger jaren krijgen zijn stadsgezichten een lichter coloriet na een verblijf in de Franse Provence.
Voor zijn religieuze voorstelling ‘Hagar en Ismaël’ (collectie Museum voor religieuze kunst te Uden) kreeg hij in 1938 een nominatie voor de Prix de Rome.

## Externe link

* Website over Joop Stierhout (initiatief van nabestaanden)
# Jolivet

Jolivet kan verwijzen naar:
* André Jolivet
* Jolivet (gemeente)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jolivet en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Joris Trooster

Joris Jasper (Joris) Trooster (Utrecht, 18 december 1969), is een Nederlandse roeier. Hij vertegenwoordigde Nederland bij verschillende grote internationale wedstrijden. Zo nam hij eenmaal deel aan de Olympische Spelen, maar won hierbij geen medaille.
In 2000 maakte Trooster op 30-jarige leeftijd zijn olympische debuut bij de Olympische Spelen van Sydney op het onderdeel lichte vier zonder stuurman. De olympische roeiwedstrijden vonden plaats op het Regatta Centre van Penrith Lake, een speciaal voor de Olympische Spelen aangelegde roei- en kanobaan. Via de series (tweede in 6.14,37), de halve finale (vijfde in 6.03,25) moest het Nederlandse team genoegen nemen met een plaats in de kleine finale. Hier werd het team tweede in 6.05,96 en eindigde zodoende op een achtste plaats overall.
Trooster was aangesloten bij de studentenroeivereniging D.R.V. Euros in Enschede. Hij werd technisch directeur van een bedrijf in informatietechnologie.

## Palmares
### roeien (lichte skiff)

* 1995: 12e WK - 7.53,19

### roeien (lichte vier zonder stuurman)

* 1998: 9e Wereldbeker II - 6.14,24
* 1998: 10e Wereldbeker III - 6.27,95
* 1998: 10e WK - 6.04,12
* 1999: 3 Wereldbeker I - 6.13,58
* 1999: 2 Wereldbeker III - 6.02,40
* 1999: 7e WK - 5.56,37
* 2000: 5e Wereldbeker I - 6.21,59
* 2000: 10e Wereldbeker II - 6.46,53
* 2000: 8e Wereldbeker III - 6.09,84
* 2000: 8e OS - 6.05,96

### roeien (lichte dubbelvier)

* 1994: 10e WK - 6.01,74
* (en) Profiel van Joris Trooster op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) profiel van Joris Trooster op WorldRowing.com
* Bijkerk, T. (2004) Olympisch Oranje De Vrieseborch ISBN 90 6076 522 2
Joris Trooster · Jeroen Spaans · Simon Kolkman · Robert van der Vooren
# Jiulongjiang

De Jiulong Rivier of Jiulong Jiang (vereenvoudigd Chinees: 九龙江; traditioneel Chinees: 九龍江; pinyin: Jiǔlóng Jiāng) is de grootste rivier van zuidelijk Fujian en de op een na grootste in de provincie. Zij mondt uit in de Straat van Taiwan.
De rivier heeft een lengte van 258 km en een bekken van 14.700 km². De meest noordelijke zijtak beixi (北溪) ligt in Longyan. De westelijke zijtak xixi (西溪), die ongeveer even lang is komt uit de omgeving van Zhangzhou.
# Jorge Ben Jor

Jorge Duílio Lima Meneses (Rio de Janeiro, 22 maart 1945) is een Braziliaanse zanger en componist die bekend is als Jorge Ben Jor.
Zijn eerste artiestennaam was Jorge Ben naar de naam van zijn moeder, die van Ethiopische origine was. In 1989 veranderde hij zijn naam in Jorge Benjor en kort daarna in Jorge Ben Jor Dit zou een reactie zijn op een incident waarbij een deel van zijn royalty's per ongeluk naar de Amerikaanse jazzgitarist George Benson ging. Tot zijn bekendste composities behoren Mas Que Nada, País Tropical, Fio Maravilha, Taj Mahal, O Telefone Tocou Novamente, Oba, Lá Vem Ela en Que Pena. Van Taj Mahal wordt door onder andere Jorge Ben Jor zelf gezegd dat Rod Stewart de melodie van het refrein heeft gebruikt voor zijn hit Da Ya Think I'm Sexy?

## Discografie

* 1963 - Samba Esquema Novo
* 1964 - Sacudin Ben Samba
* 1964 - Ben É Samba Bom
* 1965 - Big Ben
* 1967 - O Bidú - Silêncio No Brooklin
* 1969 - Jorge Ben
* 1970 - Força Bruta
* 1971 - Negro É Lindo
* 1972 - Ben
* 1973 - Jorge Ben - 10 Anos Depois
* 1974 - A Tábua de Esmeralda
* 1975 - Gil & Jorge - Ogum - Xangô
* 1975 - Jorge Ben À L'Olympia
* 1975 - Solta O Pavão
* 1976 - África Brasil
* 1977 - Tropical
* 1978 - A Banda do Zé Pretinho
* 1979 - Salve Simpatia
* 1980 - Alô, Alô, Como Vai?
* 1981 - Bem-vinda Amizade
* 1984 - Dádiva
* 1985 - Sonsual
* 1986 - Ben Brasil
* 1989 - Ben Jor
* 1992 - Live In Rio
* 1993 - 23
* 1995 - Ben World Dance
* 1995 - Homo Sapiens
* 1997 - Músicas Para Tocar Em Elevador
* 2002 - Acústico MTV
* 2004 - Reactivus Amor Est - Turba Philosophorum
* 2007 - Recuerdos de Asunción 443
# Jorge Basadre

Jorge Basadre kan verwijzen naar:
* Jorge Basadre (historicus), een Peruaans historicus
* Jorge Basadre (provincie), een provincie van Peru
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jorge Basadre en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Joseph McKeehen

Joseph "Joe" McKeehen (North Wales, 28 juni 1991) is een Amerikaans professioneel pokerspeler. Hij won het Main Event (het $10.000 World Championship No Limit Hold'em-toernooi) van de World Series of Poker 2015 en daarmee de officieuze wereldtitel pokeren. McKeehen wist het toernooi te winnen door tijdens de heads-up Joshua Beckley te verslaan.
In 2016 werd hij tweede tijdens het Super High Roller event van het PokerStars Caribbean Adventure. In zijn carrière heeft McKeehen meer dan $18.303.000,- bij elkaar gewonnen in toernooien.

## WSOP bracelets

| Jaar | Event | Prijs |
| 2015 | $10.000 No Limit Hold 'em World Championship | $7.683.346 |
| 2017 | $10.000 Limit Hold'em Championship | $311.817 |
| 2020 Online | $3.200 No Limit Hold'em High Roller | $352.985 |
# Jose Melencio

Jose P. Melencio (Cabanatuan, 10 april 1894 - 13 december 1952) was een Filipijns diplomaat en politicus.

## Biografie

Jose Melencio werd geboren op 10 april 1894 in Cabanatuan in de Filipijnse provincie Nueva Ecija. Zijn ouders waren Emilio Melencio en Marcela Payawal. Na het voltooien van de Manila High School in 1912 behaalde Melencio in 1914 een Bachelor of Arts-diploma aan de University of the Philippines. In 1917 rondde hij ook met succes een Bachelor of Laws-opleiding aan dezelfde onderwijsinstelling af. Nadien studeerde Melencio in de Verenigde Staten waar hij in 1919 zijn Master of Laws-diploma behaalde en een Master-opleiding Diplomatie voltooide aan de Universiteit van Georgetown in Washington D.C.
Van 1920 tot 1921 was Melencio directeur van het Filipijnse Persbureau in Washington D.C.. Van 1925 tot 1931 was Melencio lid van het Filipijns Huis van Afgevaardigden. Hij was in deze periode, zowel in de 7e Filipijnse Legislatuur als in de 8e Filipijnse Legislatuur, de door de gouverneur-generaal benoemde afgevaardigde namens Mindanao en Sulu. In 1934 werd hij aangesteld als assistent-Solicitor General of the Philippines en in 1936 volgde een aanstelling tot onderminister van Justitie. Na de Tweede Wereldoorlog was Melencio van 1946 tot 1951 de eerste Filipijnse Consul-Generaal van het nieuwe Filipijnse consulaat in New York. Nadien werd hij aangesteld als hoofd van de Filipijnse missie in de Japanse hoofdstad Tokio. Deze post had in die periode na de Tweede Wereldoorlog nog geen ambassadeur.
Melencio overleed in 1952 op 58-jarige leeftijd aan de gevolgen van een hartaanval op zijn hotelkamer in Tokio. Hij was getrouwd met Carmen Aguinaldo, een dochter van voormalig president Emilio Aguinaldo, en kreeg samen met haar twee dochters. Zijn dochter Ameurfina Melencio-Herrera was rechter van het Hooggerechtshof van de Filipijnen.
# Jose Maria Veloso

Jose Maria Veloso (San Isidro, 30 april 1886 - 13 april 1969) was een Filipijns politicus. Veloso was gouverneur van Leyte van 1912 tot 1916. Daarnaast was hij gedurende diverse periodes afgevaardigde namens een van de kiesdistricten van Leyte en was hij van 1916 tot 1919 en van 1925 tot 1935 lid van de Senaat van de Filipijnen.

## Biografie

Jose Maria Veloso werd geboren op 30 april 1886 in San Isidro in de Filipijnse provincie Leyte. Hij was een zoon van Manuel Velosa en Casiana Bismorte. Na het voltooien van een opleiding aan het Seminary College of Cebu studeerde Veloso rechten een de University of Santo Tomas in de Filipijnse hoofdstad Manilla. Na het behalen van zijn bachelor-diploma in 1909 slaagde hij dat jaar tevens voor het toelatingsexamen van de Filipijnse balie.
In 1912 werd Veloso gekozen tot gouverneur van de provincie Leyte. Zijn termijn als gouverneur duurde tot zijn verkiezing in de Senaat van de Filipijnen namens het 9e senaatsdistrict van de Filipijnen. Nadien werd hij namens het 2e kiesdistrict van Leyte in het Filipijns Huis van Afgevaardigden. Aansluitend werd Veloso bij de verkiezingen van 1925 werd Veloso gekozen in de Senaat van de Filipijnen. In de daaropvolgende verkiezingen van 1928, 1931 en 1934 werd Veloso telkens herkozen.
Na de ratificatie van de Filipijnse Grondwet in 1935 en de oprichting van het Gemenebest van de Filipijnen werd Veloso in de daaropvolgende verkiezingen, eind 1935 gekozen als afgevaardigde van het 1e kiesdistrict van Leyte in de nieuwe eenkamerige Nationaal Assemblee van de Filipijnen met een termijn tot 1938. Na de amendering van de Filipijnse Grondwet in 1941 werd het parlement weer opgesplitst in twee kamers. Veloso werd bij de verkiezingen van 1941 namens het 5e kiesdistrict van Leyte gekozen in het lagerhuis. Omdat de Japanners kort na de verkiezingen de Filipijnen binnenvielen zou het Huis met Veloso erin echter pas in 1945 in zitting gaan. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij van 1943 tot 1944 een van de leden van het Filipijns parlement van de door de Japanners gecontroleerde Tweede Filipijnse Republiek.
Bij de senaatsverkiezingen van 1949 behaalde Veloso onvoldoende stemmen voor een van de twaalf beschikbare senaatszetels. Veloso overleed in 1969 op 82-jarige leeftijd. Hij was getrouwd en kreeg vijf kinderen. Twee broers van Veloso werden beiden ook gekozen in het Filipijnse Huis van Afgevaardigden. Manuel Veloso was afgevaardigde van het 1e kiesdistrict van Leyte van 1916 tot 1919 en Juan Veloso afgevaardigde namens dat kiesdistrict van 1925 tot 1928.
# Jose Palma

Jose Palma kan verwijzen naar:
* José Palma (dichter) (1876-1903), een Filipijns dichter.
* Jose Palma (geestelijke) (1950), een Filipijns rooms-katholiek geestelijke en aartsbisschop van Cebu;
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jose Palma en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# John Willaert

John Willaert is een Vlaams acteur.
Zijn bekendste rol is die van Karel Mijs in Spoed. Hij speelde gastrollen in Heterdaad (Man 1 comité P), F.C. De Kampioenen (antiquair Kriekemans), Hallo België (Festivalorganisator Hilaire Keldermans), Thuis (verzekeringsexpert), Zone Stad (Walter), Spoed (Koster), Witse (René Thijssens) en Wittekerke (Carlos & Ivo Goeminne).
# Journal of Anesthesia

Journal of Anesthesia is een Japans, aan collegiale toetsing onderworpen wetenschappelijk tijdschrift op het gebied van de anesthesiologie. De naam wordt in literatuurverwijzingen meestal afgekort tot J. Anesth. Het wordt uitgegeven door Springer Science+Business Media en verschijnt 4 keer per jaar.
* Journal of Anesthesia op NCBI
* Journal of Anesthesia op Genamics JournalSeek
# Journal of Allergy and Clinical Immunology

Journal of Allergy and Clinical Immunology is een internationaal, aan collegiale toetsing onderworpen wetenschappelijk tijdschrift op het gebied van de allergieën en immunologie. Met een impactfactor van 11,48 in 2014 behoort het tot de meest geciteerde bladen op dit gebied. Het verschijnt maandelijks. De naam wordt in literatuurverwijzingen meestal afgekort tot J. Allergy Clin. Immunol.
* Journal of Allergy and Clinical Immunology op NCBI
* Journal of Allergy and Clinical Immunology op Genamics JournalSeek