OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Chanah Milner

Chanah Milner, pseudoniem voor Wilhelmina Johanna de Winter, ook W.J. Molenaar-de Winter (Arnhem, 7 december 1911 - Amsterdam, 10 september 2000) was een Nederlandse zangeres en schrijfster. Zij was een dochter van Joodse ouders die tijdens de Tweede Wereldoorlog werden vermoord. Milner legde zich na de Tweede Wereldoorlog toe op het verzamelen van en het publiceren over het Joodse lied.

## Biografie

Milner werd geboren als dochter van de kleermaker Samuel de Winter en Sophia Francisca de Leeuw. Haar ouders werden tijdens de Tweede Wereldoorlog vanuit kamp Westerbork door de Duitsers naar het vernietigingskamp Sobibor getransporteerd en daar vermoord.
Na de Tweede Wereldoorlog legde Milner zich toe op het verzamelen van uitingen van Jiddische cultuur in Europa. Zij publiceerde vanaf 1960 meerdere bundels met Jiddische en Hebreeuwse muziek. In 1960 verscheen Het Jiddische hart zingt". Daarnaast publiceerde zij in 1963 als eerbetoon aan haar in Sobibor vermoorde ouders "Met bloed en niet met inkt is dit geschreven", een bundel liederen uit de ghetto's en concentratiekampen. Hierbij werkte ze samen met Wim Gijsen en de ontwerper Kees Nieuwenhuijzen. In 1967 verscheen van haar hand Joden uit Jemen.
Milner was tweemaal gehuwd. Haar zoon uit haar eerste huwelijk, Han de Vries, werd hoboïst bij het Koninklijk Concertgebouworkest in Amsterdam.
# Chananja

De naam Chananja, Hananiah, Chananiach, komt verschillende keren voor het het Oude Testament, voornamelijk in geslachtsregisters. De Griekse vorm, die voorkomt in het Nieuwe Testament is Ananias. De naam betekent letterlijk "God is genadig".
* Jeremia 28. Een profeet die door Jeremia als valse profeet werd herkend, waardoor hij nog hetzelfde jaar stierf.
* Daniël. Een van de vrienden van Daniël. Zijn Babylonische naam was Sadrach.
* 1 Kronieken 25. Een van de zonen van Heman die als zangers in de tempel worden aangesteld.
# SK Staden

SK Staden is een provinciale Belgische voetbalclub uit Staden. De club is sinds de jaren veertig aangesloten bij de KBVB met stamnummer 4396 en heeft rood-wit als clubkleuren. De eerste ploeg speelt in de provinciale afdelingen. SK Staden heeft ook een damesafdeling, die een decennium lang in de nationale reeksen speelde.

## Geschiedenis

In 2016 promoveerde de club onder leiding van trainer Christ Vandevijvere naar Tweede provinciale. Onder diens opvolger Nicolas Somers degradeerde Staden terug naar Derde provinciale, maar Somers bracht de club ook terug naar Tweede provinciale. In januari 2021 raakte bekend dat trainer en club op het einde van het seizoen in onderling overleg uit elkaar zouden gaan. Een paar weken later werd Nick De Groote aangesteld als zijn opvolger.

## Resultaten
### Seizoenen A-ploeg (dames)

| Seizoen | Reeks | Niveau | Plaats | Punten | Beker | Opmerkingen |
| 2005/06 | Derde klasse A | 3 | 11 | 25 | ? | |
| 2006/07 | Derde klasse A | 3 | 11 | 25 | ? | |
| 2007/08 | Derde klasse A | 3 | 7 | 35 | ? | |
| 2008/09 | Derde klasse A | 3 | 12 | 15 | ? | |
| 2009/10 | Derde klasse A | 3 | 12 | 15 | ? | |
| 2010/11 | Derde klasse A | 3 | 8 | 32 | ? | |
| 2011/12 | Derde klasse A | 3 | 12 | 21 | Eerste ronde | |
| 2012/13 | Derde klasse A | 4 | 8 | 30 | Tweede ronde | Women's BeNe League nieuwe hoogste niveau |
| 2013/14 | Derde klasse A | 4 | 3 | 42 | Tweede ronde | Een punt tekort voor promotie naar Tweede klasse |
| 2014/15 | Derde klasse A | 4 | 7 | 36 | Derde ronde | |
| 2015/16 | Derde klasse A | 4 | 7 | 40 | ? | 'Gedegradeerd' naar Eerste provinciale door competitiehervorming en verlies in eindronde tegen Ladies Oudenburg en Olsa Brakel |
| 2016/17 | Eerste Provinciale W.Vl | 4 | 2 | 72 | - | |
| 2017/18 | Eerste Provinciale W.Vl | 4 | 2 | 72 | ? | |
| 2018/19 | Eerste Provinciale W.Vl | 4 | 3 | 57 | | |
| 2019/20 | Eerste Provinciale W.Vl | 4 | 5 | 36 | | De competitie werd vervroegd stopgezet wegens de coronapandemie |
| 2020/21 | Eerste Provinciale W.Vl | 4 | - | - | | De competitie werd geschrapt wegens de coronapandemie |
| 2021/22 | Eerste Provinciale W.Vl | 4 | 4 | 47 | | |
| 2022/23 | Eerste Provinciale W.Vl | 4 | 1 | 65 | | Promotie naar Nationale |
| 2023/24 | Interprovinciale A | 3 | 12 | 11 | | Degradatie |
| 2024/25 | Eerste Provinciale W.Vl | 4 | | | | |

## Trainers (heren)

* 2016/17: Nicolas Somers
* 2017/18: Nicolas Somers
* 2018/19: Nicolas Somers
* 2019/20: Nicolas Somers
* 2020/21: Nicolas Somers
* 2021/22: Nick De Groote

## Externe link

* Officiële website
* ↑ SK Staden neemt afscheid van coach Nicolas Somers Krant van West-Vlaanderen, 14 januari 2021
* ↑ Nick De Groote is nieuwe coach van SK Staden Krant van West-Vlaanderen, 5 februari 2021
# SK Steenhuffel

SK Steenhuffel is een Belgische voetbalclub uit Steenhuffel in de Vlaams-Brabantse gemeente Londerzeel. De club is aangesloten bij de KBVB met stamnummer 6109 en heeft lichtrood en zwart als kleuren.
De club werkt haar thuiswedstrijden af op de terreinen van het complex Diepensteyn aan de Brouwerijstraat, vlak naast het Kasteel Diepensteyn. SK Steenhuffel speelde sinds 2018 op het derde provinciale niveau van Brabant VV. In het seizoen '23-'24 werd Steenhuffel kampioen, waardoor ze promoveerden naar tweede provinciale.

## Resultaten

Onderstaande tabel bevat de resultaten vanaf het seizoen 2017/18.
| Seizoen | Klasse | Klasse | Klasse | Klasse | Klasse | Klasse | Klasse | Klasse | Klasse | Reeks | Punten | Opmerkingen |
| | 1A | 1B | 1Nat | 2Afd | 3Afd | P.I | P.II | P.III | P.IV | | | |
| 2017/18 | | | | | | | 14 | | | 2e Prov. B Brab. | 25 | Degradatie |
| 2018/19 | | | | | | | | 5 | | 3e Prov. C Brab. | 52 | |
| 2019/20 | | | | | | | | 4 | | 3e Prov. C Brab. | 48 | Seizoen na speeldag 25 stopgezet door coronapandemie |
| 2020/21 | | | | | | | | – | | 3e Prov. C Brab. | – | Seizoen na speeldag 5 stopgezet door coronapandemie |
| 2021/22 | | | | | | | | 7 | | 3e Prov. C Brab. | 45 | |
| 2022/23 | | | | | | | | 6 | | 3e Prov. B Brab. | 52 | |
| 2023/24 | | | | | | | | 1 | | 3e Prov. B Brab. | 61 | Kampioen |
| 2024/25 | | | | | | | | | | 2e Prov. A Brab. | | |
# Saint Martin (Jersey)

Saint Martin (Jèrriais: St Martîn) is een van de twaalf gemeenten op het Kanaaleiland Jersey. De gemeente heeft een oppervlakte van 10,3 km². Vroeger werd de gemeente "Saint Martin le Vieux" genoemd om het te onderscheiden van de huidige gemeente Grouville, dat namelijk vroeger "Saint Martin de Grouville" werd genoemd.
St. Martin is de enige gemeente op Jersey die het bestuur niet vanuit een gemeentehuis voert. Saint Martin heeft een “openbaar huis” (Engels: Public Hall) met een vergaderzaal voor de gemeenteraad.

## Bezienswaardigheden

In Saint Martin ligt Gorey, een van de drie grootste havens van Jersey; deze zijn:
* Saint Helier;
* Saint Aubin;
* Gorey.
De hunebedden bij Le Couperon en Faldouet behoren tot de prehistorische overblijfselen in de gemeente. “La Pouquelaye de Faldouet”staat op het tien pence muntstuk van Jersey. Het bracht Victor Hugo inspiratie voor zijn gedicht Nomen, numen, lumen dat hij in 1855 gedurende zijn verblijf op Jersey schreef.
De rots bekend als Le Saut Geffroy, of Geoffroy's Leap, werd, naar de verhalen, vroeger gebruikt voor executies. Veroordeelde misdadigers werden daar in zee geworpen. Volgens de folklore, werd een man met de naam Geffroy veroordeeld om ter dood gebracht te worden door hem in zee te werpen. Hij overleefde echter en hij klom terug de klif op. Toen er een discussie ontsprong over deze situatie en er twee kampen ontstonden, sprong Geffroy zelf opnieuw. Ditmaal overleefde hij het niet. Le Saut Geffroy is nu eigendom van de “National Trust for Jersey”.
Het kasteel van “Mont Orgueil” overheerst de kleine haven en het dorp Gorey, op Jersey. Het kasteel diende als gevangenis totdat er in St. Helier in de 17de eeuw een vervanging kwam. Bekende gevangen van de Britten waren William Prynne en John Lilburne. Tot de bouw van het “Elizabeth Castle” bij Saint Helier in het begin van de 17de eeuw was Mont Orgueil de residentie van de Gouverneur van Jersey.
De immense pier bij St. Catherine is het overblijfsel van een havenproject dat door de Britse regering werd begonnen in de 19de eeuw, later werd dit project gestopt. Het is nu zeer populair bij vissers.

## Taal

In St. Martin wordt veel Jèrriais met een onderscheidend accent gesproken. Het gebied rondom Faldouet had vroeger een eigen dialect genaamd Faldouais. Een opmerkelijk kenmerk van dit dialect was de uitspraak van de /r/ als een /z/. Ondanks dat het Faldouais dialect verdwenen is, zijn er veel geschriften bewaard.

## Wetenswaardigheden

Edmund Blampied, een artiest, werd geboren in Ville Brée op 30 maart 1886.

## Buurtschappen of Vingtaines

De gemeente is als volgt verdeeld in buurtschappen:
* La Vingtaine de Rozel
* La Vingtaine de Faldouet
* La Vingtaine de la Quéruée
* La Vingtaine de l'Église
* La Vingtaine du Fief de la Reine
De Ecréhous horen bij de gemeente St. Martin.
De gemeente bestaat uit één kiesdistrict en kiest één afgevaardigde in de Staten van Jersey.

## Demografie

Bevolking :
| 1991 | 1996 | 2001 | 2011 |
| 3528 | 3423 | 3628 | 3763 |
| Statistiek start in 1991 ||||
# Cephonodes

Cephonodes is een geslacht van vlinders uit de onderfamilie Macroglossinae en de familie van de pijlstaarten (Sphingidae).

## Soorten

* C. apus (Boisduval, 1833)
* C. armatus Rothschild & Jordan, 1903
* C. austrosundanus Rothschild & Jordan, 1903
* C. banksi Clark, 1923
* C. cunninghami Walker, 1856
* C. hylas (Linnaeus, 1771)
* C. janus Miskin, 1891
* C. kingii (McLeay, 1826)
* C. leucogaster Rothschild & Jordan, 1903
* C. lifuensis Rothschild, 1894
* C. luisae Rothschild & Jordan, 1903
* C. marianna Rothschild & Jordan, 1903
* C. novebudensis Clark, 1927
* C. picus (Cramer, 1777)
* C. rothschildi Rebel, 1907
* C. rufescens Griveaud, 1960
* C. santome Pierre, 2002
* C. simplex Rothschild, 1894
* C. tamsi Griveaud, 1960
* C. titan Rothschild, 1899
* C. trochilus Guerin-Meneville, 1843
* C. virescens Wallengren, 1865
* C. woodfordii Butler, 1889
* C. xanthus Rothschild & Jordan, 1903
* Cephonodes banksi
* Cephonodes hylas
* Cephonodes kingii
* Cephonodes picus
# Celleporaria wakayamensis

Celleporaria wakayamensis is een mosdiertjessoort uit de familie van de Lepraliellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Okada & Mawatari.
# Ceina gerlachae

Ceina gerlachae is een vlokreeftensoort uit de familie van de Ceinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Coleman.
# Ceintrey

Ceintrey is een gemeente in het Franse departement Meurthe-et-Moselle (regio Grand Est) en telt 741 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Nancy.

## Geografie

De oppervlakte van Ceintrey bedraagt 11,1 km², de bevolkingsdichtheid is 66,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Ceintrey met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Ceina platei

Ceina platei is een vlokreeftensoort uit de familie van de Ceinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Schellenberg.
# Ceintuur Theater

Het Ceintuur Theater was een bioscoop in de Amsterdamse wijk de Pijp, aan de Ceintuurbaan, nabij de Ferdinand Bolstraat. De bioscoop bestond van 1921 tot 1976 en had als bijnaam 't Stinkertje' omdat naar zeggen de bezoekers minder 'chic' zouden zijn dan de bezoekers van de andere theaters in de stad. In werkelijkheid kwam deze naam over van de in de nabijheid gelegen, maar gesloten Ceintuur Bioscoop.

## Geschiedenis
### Ceintuur Bioscoop

In 1912 en 1913 werd in opdracht van Henri Drukker door architect Pieter Antonie Johan Scheelbeek een bioscooptheater aan de Ceintuurbaan gebouwd op de hoek met de Ferdinand Bolstraat. Drukker bemoeide zich intensief met het ontwerp maar desondanks ging de bioscoop met 165 stoelen in 1921 alweer dicht. Voornaamste reden van de sluiting was dat de zaal geen enkele ventilatiemogelijkheid bezat en daarom de bijnaam "‘t Stinkertje" had gekregen. Geheel ten onrechte ging deze bijnaam later over naar het nieuwe Ceintuur Theater.

### Ceintuur Theater

Nog voor de sluiting was het initiatief voor de bouw van een nieuw theater naast de Ceintuur Bioscoop al genomen door J.J.Otter van de N.V. Vereenigde Bioscopen. Het door de architecten Gerrit van Arkel en Willem Noorlander ontworpen nieuw gebouwde theater met 500 stoelen werd geopend op 2 april 1921. De betonnen gevel had een fraaie en consequent doorgevoerde art-deco-versiering met verspringende gevelonderdelen waaronder kokervormige lamppartijen en torenachtige elementen. De naam van de bioscoop werd ook in art-deco siersmeedwerk op de gevel aangebracht. Links en rechts van de ingang bevonden zich smeedijzeren lampen met de woorden "Ceintuur" en "Theater". Bijzonder was ook het gebruik van gewapend beton. Hierdoor was niet alleen de bijzondere detaillering van de façade mogelijk, maar ook het balkon in de bioscoopzaal hoefde niet ondersteund te worden door zuilen, die het zicht zouden kunnen belemmeren. De aankondiging van de films kon buiten op een groot vlak in het midden van de gevel worden getoond.
In 1926 werd het theater overgenomen door Gerardus van Royen, die meerdere bioscopen in Amsterdam exploiteerde met de REMA N.V. In 1949 werd het theater ingrijpend verbouwd. Tot 1968 bleef het familiebezit van de familie van Royen. Toen werd het overgenomen door het City Theater N.V. Eind 1976 werd het theater gesloten.
Daarna heeft het theater jarenlang leeggestaan. Het pand bestaat nog steeds en was daarna tot 2012 in gebruik als keukenwinkel. Met enige moeite kon men de naam nog op de voorgevel zien in de vorm van twee metalen ornamenten, maar verder was de gevel onherkenbaar veranderd en wit met een geel/blauw naambord van de firma. Bij de renovatie na het vertrek van de keukenwinkel werd bedongen dat zoveel mogelijk van de oorspronkelijke elementen terugkeren, onder meer het hoge plafond dat door de keukenwinkel werd verlaagd. In november 2014 werd een brasserie in het vernieuwde Ceintuur Theater gevestigd.
* https://www.theobakker.net/pdf/bioscopen4.pdf
Referenties
* ↑ https://web.archive.org/web/20131109124759/http://m.iamsterdam.com/explore_locations/view/150
* ↑ Het Parool 16 juni 2014
# Certima planaria

Certima planaria is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Schaus.
# Certima subfulvata

Certima subfulvata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Dognin.
# Celama streptographia

Celama streptographia is een vlinder uit de familie van de visstaartjes (Nolidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Hampson.
# Saint-Georges-de-Reneins

Saint-Georges-de-Reneins is een gemeente in het Franse departement Rhône (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 4.409 inwoners (2019).
De plaats maakt deel uit van het arrondissement Villefranche-sur-Saône. In maart 2015 werd de gemeente overgeheveld van het kanton Belleville naar het kanton Gleizé.

## Geschiedenis

Ludna, zoals de plaats heette in de Gallo-Romeinse periode, was een halteplaats op de Romeinse weg tussen Lugdunum (Lyon) en Matisco (Mâcon). Ook was hier via een intussen verdwenen riviereiland een oversteekplaats over de Saône.
Op het riviereiland Grelonge werd in de middeleeuwen een klooster gebouwd dat geëvacueerd werd na overstromingen in de 14e eeuw.
In maart 1814 werd bij Saint-Georges-de-Reneins een veldslag uitgevochten tussen een Frans leger onder leiding van maarschalk Pierre François Charles Augereau en een Oostenrijks leger dat oprukte naar Lyon.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Georges-de-Reneins bedraagt 27,4 km², de bevolkingsdichtheid is 160 inwoners per km².
De gemeente ligt aan de Saône.
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Georges-de-Reneins met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# SNCC

SNCC kan verwijzen naar:
* Student Nonviolent Coordinating Committee, Amerikaanse studentenvereniging tegen raciaal geweld
* Société Nationale des Chemins de fer du Congo, Congolese spoorwegmaatschappij
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van SNCC en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# SNCF-rijtuigen VB2N

Voiture de Banlieue à 2 Niveaux of VB2N is een type treinstam gebruikt door de Franse spoorwegen voor voorstadstreinen in Île-de-France. De rijtuigen zijn in 1974 gebouwd als opvolgers van de voitures État à 2 etages, een dubbeldeksrijtuig dat in 1933 gebouwd is voor de Chemin de Fer de l'État. Ze worden gebruikt op de voorstedelijke lijnen van en naar de stations Paris Saint-Lazare en Paris Montparnasse. In het verleden zijn zij ook gebruikt van en naar het Paris-Est, op de verbinding naar Tournan, totdat de RER E werd gebouwd, en op de lijnen van en naar Paris-Nord, waar zij vervangen werden door moderner materieel.

## Beschrijving

Een rijtuig is 24,28 meter lang en heeft een leeggewicht van 48 ton. Het VB2N-materieel is een treinstam, de rijtuigen hebben dus geen motoren, maar worden geduwd en getrokken door een locomotief. AAn de andere kant komt een stuurstandrijtuig, waarmee een trek-duwtrein wordt gevormd. De rijtuigen zijn dubbeldeks. Alle rijtuigen hebben toiletten, afgezien van die aan het uiteinde van de treinstam. Sinds 2003 onderging het materieel een grondige revisie, waarbij binnen- en buitenkant, stuurstand en het elektrische systeem grondig verbeterd werden.
De VB2N bleek al snel niet erg geschikt voor diensten waarin veel gestopt moet worden: vanwege het hoge gewicht was een hoog vermogen nodig van de locomotieven, en de toenmalige locomotieven bleken daar niet geschikt voor. De instroom van het veel krachtigere locomotieftype BB 27300 heeft dat probleem voor een deel opgelost, maar alsnog worden er liever minder tussenstops gemaakt. Een ander probleem werd duidelijk naarmate het materieel ouder werd. De draaistellen werden door slijtage steeds luidruchtiger: Bij passage van een station met een snelheid hoger dan ongeveer 75 km/h wordt het geluid van de draaistellen zodanig hoog dat geluidschade optrad. Dat is mede door de hoge aslast van 24 ton per as. Men heeft getracht dit op te lossen door de assen te vervangen, maar dit heeft maar matig effect gehad.

## Diensten

Het materieel rijdt op de volgende Transilien-lijnen:

### Transilien J

De treinstammen worden ingezet op alle diensten van lijn J.
Er wordt gereden met locomotieven type BB 27300. De nummering van de stammen begint vanaf 90 bij de originele kleurstelling, vanaf 101 voor de Île-de-France-kleurstelling, en vanaf 201 voor die Transilien-kleurstelling.

### Transilien N

Vanaf Station Montparnasse rijden de treinen naar Rambouillet, Dreux en Mantes-la-Jolie via Plaisir-Grignon. Ze zijn genummerd met een 7 gevolgd door een letter (bijvoorbeeld "7G"). De gebruikte stammen zijn overgeheveld van het netwerk van en naar Paris Saint-Lazare. Er wordt met zeven in plaats van zes wagons gereden. Er worden alleen BB 27300-locomotieven ingezet omdat een deel van de lijn met 1500 volt gelijkspanning geëlektrificeerd is, en de rest met 25 kV wisselspanning.
# Chalet Suisse

Chalet Suisse is een bouwwerk (chalet) in Zwitserse stijl gelegen in Het Park aan de Kievitslaan in Rotterdam.
Het chalet is gebouwd voor 'Landi 39', de 'Schweizerische Landesausstellung' van 1939 in Zürich. In 1955 kwam het voor de Nationale Energie Manifestatie 1955 naar Rotterdam als tijdelijk paviljoen om Zwitserland te vertegenwoordigen. In het chalet waren onder meer een 'Weinstube' met een buffet ondergebracht. Daarna werd het overgenomen door de heren Wüttrich en Stöckli (handelend onder de naam NV Wüsto), die hier na enkele bouwkundige aanpassingen door architect Romke de Vries op 17 mei 1956 restaurant 'Chalet Suisse' openden, dat uitgroeide tot een keten. In de jaren 60 hoorde 'Chalet Suisse' tot de culinaire top, maar eind jaren 70 raakte het restaurant in het slop. In 1981 werd Karel Louis van Dijk eigenaar-directeur. Hij maakte het restaurant opnieuw succesvol. In juli 1992 stopte zijn betrokkenheid. Kort daarna, op 10 juli 1992, overleed hij op 59-jarige leeftijd. Hierna volgden verschillende eigenaren en exploitanten die met wisselend succes de horecafunctie van het chalet voortzetten. Onder andere met een Chinees restaurant onder de naam 'Chalet Chinois'. Sinds 2014 is het Turkse restaurant 'Köşk' in het chalet gevestigd.
* ↑ Restaurant Chalet Suisse Kievitslaan (Rotterdam), vermelding Romke de Vries op website Het Nieuwe Instituut
* ↑ chalet suisse was ontmoetingsplek, in de rubriek 'Toen' op de Rotterdampagina van De Telegraaf
* ↑ Chalet Suisse wordt Chalet Chinois, RTV Rijnmond, 10 mei 2012
# Chesaconcavus tamiamiensis

Chesaconcavus tamiamiensis is een zeepokkensoort uit de familie van de Balanidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1965 door Ross.
# Chesapeake (Ohio)

Chesapeake is een plaats (village) in de Amerikaanse staat Ohio, en valt bestuurlijk gezien onder Lawrence County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 842. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 879, een stijging van 37 (4,4%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 1,5 km², waarvan 1,4 km² land en 0,1 km² water. Chesapeake ligt op ongeveer 419 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 12 km rond Chesapeake.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Chesapeake op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Ruhve

Ruhve (Duits: Rufa) is een plaats in de Estlandse gemeente Saaremaa, provincie Saaremaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla) en telt 26 inwoners (2021).
Tot in oktober 2017 lag Ruhve in de gemeente Laimjala. In die maand werd Laimjala bij de fusiegemeente Saaremaa gevoegd.
De plaats ligt aan de zuidkust van het eiland Saaremaa op het schiereiland Kaarna säär en heeft een kleine haven.

## Geschiedenis

Ruhve werd voor het eerst genoemd in 1645 onder de naam Ruisz, een dorp dat onder de Wacke Randvere viel. Een Wacke was een administratieve eenheid voor een groep boeren met gezamenlijke verplichtingen. In de 18e eeuw was Ruhve onder de naam Ruhhist een dorp op het landgoed van Kõiguste.
* 1 2 Hans Feldmann, Heinz von zur Mühlen en Gertrud Westermann, Baltisches historisches Ortslexikon. Teil 1. Estland (einschließlich Nordlivland), Böhlau Verlag, Köln/Wien, 1985, blz. 516.
* ↑ (et) ,(en) Estisch bureau voor de statistiek, interactieve kaart.
* ↑ (et) Gegevens van de haven van Ruhve.
* ↑ (et) Ruhve in het Dictionary of Estonian Place names.