OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Tipula (Lunatipula) sternalis

Tipula (Lunatipula) sternalis is een tweevleugelige uit de familie langpootmuggen (Tipulidae). De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Jarše

Jarše is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Zagorje ob Savi in de NUTS-3-regio Zasavska. De plaats telde 7 inwoners op 1 januari 2020.
# Jarßum

Jarßum is een dorp vlak bij de stad Emden in de Duitse deelstaat Nedersaksen. Het dorp ligt direct achter de dijk langs de Eems. Bestuurlijk maakt het deel uit van Emden.
Het dorp heeft een kerk uit 1797. Deze verving een oudere kerk uit de veertiende eeuw.
# Jacob Catskade

De Jacob Catskade in Amsterdam-West bestaat uit de bebouwde kaden ter weerszijden van de waterweg de ’Kattensloot’ en loopt vanaf de Kattenslootbrug bij de Nassaukade in zuidwestelijke richting tot aan de Van der Palmkade in de Staatsliedenbuurt.
De Jacob Catskade (voorheen de 'Beltweg') is vernoemd naar Jacob Cats (1577-1660), een Nederlands dichter, jurist en politicus.
De Kattensloot is een deel van de Staande Mastroute en in de periode tussen 15 april tot 15 oktober een schakel in de route van het Amsterdams nachtkonvooi.
De voormalig R.K. Kerk 'Onze Lieve Vrouwe van Lourdes' aan de Jacob Catskade 11-13 is in gebruik van de Portugeessprekende parochie 'Nossa Senhora de Fátima'.
# Jemense doornstaartagame

De Jemense doornstaartagame (Uromastyx benti) is een hagedis uit de familie agamen (Agamidae). De soortnaam benti is ter ere van de Engelse ontdekkingsreiziger James Theodore Bent.
De soort komt voor in het zuidoosten van het Arabische Schiereiland, in Oman en Jemen. Hij komt voor in rotsachtige gebieden tussen de 800 en 1000 meter boven zeeniveau. Het is een herbivoor, die zich voornamelijk voedt met droge grassen. Eens per jaar legt de Jemense doornstaartagame zes tot twaalf eieren.
# Jemenitische tapuit

De Jemenitische tapuit (Oenanthe bottae) is een zangvogel uit de familie Muscicapidae (Vliegenvangers). De vogel werd in 1854 door Charles Lucien Bonaparte als soort geldig beschreven met de naam Campicola bottae. De soort is genoemd naar de Italiaans-Franse wetenschapper en diplomaat Paul-Émile Botta.

## Kenmerken

De vogel is 15 tot 16 cm lang.Van boven is de vogel grijsbruin, ook op de kruin. Kenmerken is een witte, smalle wenkbrauwstreep met onmiddellijk daaronder een zwarte oogstreep en een witte kin. De borst is licht oranjebruin en de buik is wit. De vogel lijkt sterk op de Ethiopische tapuit (O. frenata) en die werd daarom ook wel als ondersoort beschouwd.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt komt voor in zuidwestelijk Saoedi-Arabië en Jemen. De leefgebieden liggen in natuurlijke, stenige graslanden in bergachtig gebied op hoogten boven de 1700 meter boven zeeniveau.
* ↑ (en) Jemenitische tapuit op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (fr) Bonaparte, 1854. Campicola bottae (protoniem). Compt. Rend. Hebd. Acad. Sci. 38 p.7
* 1 2 Del Hoyo et al (red.). All birds of the world. Lynx Barcelona. ISBN 9788416728374
# James van Hoften

James Dougal Adrianus van Hoften (Fresno, 11 juni 1944) is een Amerikaans voormalig ruimtevaarder. Van Hoften zijn eerste missie was STS-41-C met de spaceshuttle Challenger en vond plaats op 6 april 1984. Tijdens de missie werd de Solar Maximum Mission satelliet gerepareerd.
In totaal heeft van Hoften twee ruimtevluchten op zijn naam staan. Tijdens zijn missies maakte hij vier ruimtewandelingen. In 1986 verliet hij NASA en ging hij als astronaut met pensioen.
* (en) Biografie op NASA.gov, december 1993, geraadpleegd 8 januari 2017
* (en) Biografie op Spacefacts.de, 3 juli 2009, geraadpleegd 8 januari 2017
# Jamescookina

Jamescookina is een geslacht van eenoogkreeftjes uit de familie van de Anchimolgidae. De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Humes.

## Soorten

* Jamescookina exigua Kim I.H., 2003
* Jamescookina moluccensis Kim I.H., 2007
* Jamescookina palmata Kim I.H., 2003
* Jamescookina redacta Humes, 1991
* ↑ Walter, T. Chad (2013). Jamescookina Humes, 1991. In: Walter, T.C. & Boxshall, G. (2013). World of Copepods database. Accessed through: World Register of Marine Species at http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=347329
# Jamyang Shakya Gyaltsen

Jamyang Shakya Gyaltsen (1340-1373) was de tweede vorst uit de Phagmodru-dynastie van 1364 tot 1373. De Phagmodrupa was de heersende dynastie in Tibet was van 1354 tot 1435. Tijdens zijn regering was er politieke stabiliteit in Centraal-Tibet (U-Tsang) en werden er vriendschappelijke relaties aangeknoopt met Ming-China.

## Jeugd

Jamyang Shakya Gyaltsen was de oudste zoon van Sonam Sangpo, een broer van de oprichter van de Phagmodru-dynastie, Changchub Gyaltsen.
Toen hij negen jaar oud was, trad hij toe tot een boeddhisch klooster uit de karma kagyütraditie. In 1352 werd hij op nog jonge leeftijd bevorderd tot abt van de Tsetang Gompa bij Tsetang. De jongen was op goede voet met de geestelijk leraar Butön Rinchen Drub, die hem loofde voor zijn grote kennis op religieus gebied.

## Regering

Toen zijn oom en stichter van de Phagmodru-dynastie, tai situ Changchub Gyaltsen, in 1364 overleed, volgde Jamyang Shakya Gyaltsen hem op als regent (desi); hij behield echter ook zijn religieuze positie. Zijn macht strekte zich uit over de centrale delen van Tibet: U en Tsang.
Bij zijn aantreden liep de Mongoolse Yuan-dynastie op haar eind en had ze geen kans meer om zich nog in Tibetaanse zaken te mengen zoals ervoor het geval was. In 1365 ontving de nieuwe regent van Ukhaantu Khan weliswaar nog wel de titel Güshri en de investituur van het district Nedong, het historisch leengoed van de Phagmogrupa-linie. Ukhaantu Khan verloor echter drie jaar later, in 1368, de keizerlijke troon waarbij de Ming-dynastie de macht overnam in China.
Jamyang Shakya Gyaltsen kende in het algemeen een rustige regering. Slechts eenmaal voerde hij een oorlog tegen vijanden in de regio Tsang, dat hij geheel succesvol won.
In 1373 organiseerde hij een groot beraad in Nedong, dat wordt gezien als het hoogtepunt van de dominantie van de Phagmodrupa. Gyaltsen overleed nog hetzelfde jaar.

## Opvolging

Ondanks zijn monastieke gelofte had Jamyang Shakya Gyaltsen een zoon, Dragpa Rinchen. Niet zijn zoon echter, maar lokale heersers van Gemo volgden hem op. In eerste instantie was zijn opvolger zijn jongere broer, Shakya Rinchen, die kort erna zijn verstand verloor na een huisbrand. De regering van de Phagmodru-dynastie werd vervolgens voortgezet door zijn neef (oomzegger) Dragpa Changchub.
# Jamyang Norbu

Jamyang Norbu (Darjeeling, 1948/9) is een Tibetaans politiek essayist, schrijver, activist en etnomusicoloog. Hij leefde in ballingschap in India. Na veertig jaar in India te hebben gewoond, vertrok hij naar de Verenigde Staten en keerde juni 2009 terug naar Dharamsala.
Hij is onder meer te zien in de documentaire Tibet: 50 Years After the Fall uit 2009 van het regisseursduo Ritu Sarin en Tenzin Sönam.

## Biografie

Hij werd geboren uit een aristocratische familie uit Lhasa. Daar was hijzelf slechts op een leeftijd van één jaar toen zijn moeder daar een kort familiebezoek bracht. Hij studeerde aan het St. Joseph's College in Darjeeling, hoewel hij zijn studie niet afmaakte.
Tijdens zijn jeugd was hij lid van de Tibetaanse verzetsbeweging Chushi Gangdruk in Mustang, Nepal. Later richtte hij samen met enkele andere Tibetaanse ballingen het Amnye Machen-instituut op, een Tibetaans centrum voor Advanced Studies in Dharamsala, dat in 1994 en 1996 de Deense Poul Lauretzen Freedom Award ontving. Hij was een van de voorzitters van het begin van het Tibetaans Jeugdcongres. Van 1979 tot 1984 was hij voorzitter van het Tibetaans Instituut voor Podiumkunsten.
Naast zijn onvermurwbare verzet tegen het Chinese bestuur in Tibet, bekritiseert hij eveneens de veertiende dalai lama Tenzin Gyatso en de Tibetaanse regering in ballingschap die hij te verzoenend vindt. Voor deze regering diende hij zelf sinds 1967 ook op verschillende posten.
Norbu schreef verschillende boeken en theaterstukken in het Tibetaans en het Engels. Voor zijn boek The Mandala of Sherlock Holmes ontving hij de prestigieuze Indiase boekprijs Hutch Crossword Book Award in 2000. Horseman in the Snow in 1978, in 1986 heruitgegeven onder Warriors of Tibet, kwam ook uit in het Engels uit en werd daarnaast vertaald naar het Frans, Japans en Pools. Verder schreef hij verschillende theaterstukken: The Chinese Horse (1970), Yuru (1981), The Claws of Karma (1982), Official Problem (1984), Titanic II (1998) en een traditionele operalibretto The Iron Bridge (1983).
Norbu gaf gastcolleges over de Tibetaanse cultuur aan meer dan honderd universiteiten en instituten, waaronder Harvard, Columbia, Cambridge en Stanford. Hij trad op in verschillende radio- en televisieprogramma's wereldwijd.
# Jerom contra Jerom

Jerom contra Jerom is een stripverhaal uit de reeks van Jerom.

## Locaties

Dit verhaal speelt zich af op de volgende locaties:
* Morotari-burcht, ziekenhuis, politiebureau, afgelegen boerderij, Contemarlo

## Personages

In dit verhaal spelen de volgende personages mee:
* Jerom, tante Sidonia, Odilon, president Arthur, jongedame, man, ziekenhuispersoneel, agent, brandweermannen, leden Morotari, officieren, bemanning, overheid Cantamarlo, generaal, bevolking

## Het verhaal

Jerom krijgt een pakket van een jongedame die zegt een bewonderaar van hem te zijn, maar het pakket ontploft. Jerom volgt de dame op zijn atoommotor, maar ze rijdt hem aan. In het ziekenhuis vertelt ze dat Jerom de brandkast van haar vader met blote handen heeft geopend en zijn geld stal. De agent zegt dat de leden van de Morotari de meest toegewijde helpers van de politie zijn, maar de jongedame vertelt dat ze hem op heterdaad hebben betrapt. Inmiddels is tante Sidonia ongerust, omdat ze al lange tijd niks van Jerom heeft gehoord. Ze gaat op zoek in de omgeving en ziet Jerom een wagon van een trein openen en hij haalt er een postzak uit. Tante Sidonia is stomverbaasd over deze treinoverval en volgt Jerom. Jerom houdt tante Sidonia voor de gek en laat een bom ontploffen. De brandweer komt op de ontploffing af en ze brengen de gewonde tante Sidonia naar het ziekenhuis.
Tante Sidonia ziet Jerom in het ziekenhuis en ze hoort dat Jerom al die tijd verpleegd werd en dus niet de trein overvallen heeft. Dan merkt ze op dat Jerom geen zwarte letter J op zijn borst heeft. De leden van Morotari komen bijeen en bespreken de toestand. De volgende dag overvalt de valse stuntman een oorlogsbodem en gooit de officieren en bemanning overboord. De valse Jerom heeft de kanonnen op de stad Contemarlo gericht en eist het geld van alle banken. Jerom en Odilon vliegen op de motor naar de stad en hoort dat de valse stuntman zal schieten als iemand nabij het schip komt. Odilon is stiekem met de motor op naar het schip, maar wordt door de valse stuntman gegrepen en vastgebonden aan de loop van een kanon. Jerom maakt zich zorgen, Odilon zal sterven als de valse stuntman het geld niet op tijd krijgt en de kanonnen worden gebruikt om de stad te beschieten.
Jerom gaat met een vliegtuig richting de oorlogsbodem en springt op grote hoogte naar beneden en komt op de boot terecht. Hij bevrijdt Odilon en voorkomt dat de stad beschoten wordt door de lopen van de kanonnen te saboteren. Op deze manier schiet de valse stuntman met één kanon op zichzelf en Jerom laat hem verzorgen door Odilon, terwijl hij zelf de bevolking gaat waarschuwen. De valse Jerom vertelt dat hij zeeman was en een tovermiddel kreeg van een tovenaar. Hierdoor werd de zeeman reuzesterk en hij besloot zich te vermommen als de gouden stuntman. Odilon geeft de man een injectie, maar dit blijkt het middel te zijn wat hem sterk maakt en er ontstaat een gevecht tussen de beide stuntmannen. Jerom kan winnen van de valste stuntman en de dubbelganger komt in de gevangenis terecht. Jerom en Odilon worden in triomf door de stad gereden en de bevolking juicht hen toe. Bedolven onder bloemen vliegen ze naar Morotari terug.
# Jeon Da-hye

Jeon Da-hye (Koreaans: 전다혜) (Pohang, 23 november 1983) is een Zuid-Koreaans shorttrackster.
Tijdens de 2006 won Jeon de gouden medaille in de relay.

## Resultaten
### Olympische Winterspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2006 | Turijn | relay |

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2000 | Den Haag | 2 team |
| 2001 | Chuncheon | 2 relay |
| 2001 | Minamimaki | 1 team |
| 2005 | Chuncheon | 1 team |
| 2006 | Montreal | 1 team |
* (en) Profiel van Jeon Da-hye op olympedia.org
1992: Cutrone, Daigle, Lambert, Perreault · 1994: Chun, Kim S.-h., Kim Y.-m., Won · 1998: An, Chun, Kim, Won · 2002: Choi E.-k., Choi M.-k., Joo, Park · 2006: Byun, Choi, Jeon, Jin, Kang · 2010: Sun, Wang, Zhang, Zhou · 2014: Cho, Kim, Kong, Park, Shim · 2018: Choi, Kim A.-l., Kim Y.-j., Lee, Shim · 2022: Van Kerkhof, Poutsma, Schulting, Velzeboer
# Joanna Pacuła

Joanna Pacuła (Tomaszów Lubelski, 2 januari 1957) is een Pools actrice. Zij werd in 1984 genomineerd voor een Golden Globe voor haar bijrol als Irina Asanova in Gorky Park, haar eerste Amerikaanse film. In 1990 volgde een nominatie voor een Saturn Award voor haar hoofdrol als Felice in de horrorfilm The Kiss.
Pacuła speelde van 1977 tot en met 1982 in Poolse films. Vanwege het communistische regime in haar geboorteland, emigreerde ze daarop niettemin naar de Verenigde Staten. Van daaruit was Pacuła sindsdien te zien in nog ruim veertig filmrollen (inclusief die in televisiefilms).

## Filmografie

*Exclusief 5+ televisiefilms
| Shannon's Rainbow (2009) Good God Bad Dog (2009) Chicano Blood (2008) When Nietzsche Wept (2007) Honor (2006) Forget About It (2006) The Cutter (2005) Dead Easy (2004) Moscow Heat (2004) El padrino (2004) Dinocroc (2004) Warrior Angels (2002) Cupid's Prey (2002) The Hit (2001) No Place Like Home (2001) Virus (1999) The Art of Murder (1999) The White Raven (1998) My Giant (1998) Error in Judgment (1998) The Haunted Sea (1997) En brazos de la mujer madura (1997, aka In Praise of Older Women) Heaven Before I Die (1997) Timemaster (1995) Last Gasp (1995) Captain Nuke and the Bomber Boys (1995) Not Like Us (1995) | Every Breath (1994) Il silenzio dei prosciutti (1994, aka The Silence of the Hams) C'è Kim Novak al telefono (1994, aka Kim Novak Is on the Phone) Tombstone (1993) Warlock: The Armageddon (1993) Private Lessons II (1993) Under Investigation (1993) Black Ice (1992) Eyes of the Beholder (1992) Body Puzzle (1992) La villa del venerdì (1991, aka Husbands and Lovers) The Good Policeman (1991) Marked for Death (1990) Options (1989) The Kiss (1988) Sweet Lies (1988) Death Before Dishonor (1987) Escape from Sobibor (1987, televisiefilm) Not Quite Paradise (1985) Gorky Park (1983) Yokohama (1982) Czule miejsca (1981) Zerwane cumy (1979) Ultima noapte de dragoste (1979) Nie zaznasz spokoju (1978) Akcja pod Arsenalem (1978) Barwy ochronne (1977) |
* Bibsys: 98078877
* Biblioteca Nacional de España: XX1290057
* Bibliothèque nationale de France: cb140247408 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1025247213
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1467 6659
* Library of Congress Control Number: no2002061133
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007447411705171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002410120
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 128572515
* Système universitaire de documentation: 152169121
* Virtual International Authority File: 10047307
* WorldCat (via VIAF): 10047307
# Joanna Nauwelaerts-Thues

Joanna Theresia Maria (Jet) Nauwelaerts-Thues (Lier, 17 mei 1917 - 16 april 2005) was een Belgisch politica voor de BSP / SP.

## Levensloop

Joanna Thues groeide op in een socialistische familie en werd op jonge leeftijd lid van de Socialistische Arbeidersjeugd. Ook was ze een tijd actief als loopster. Van 1936 tot 1946 werkte ze als bediende op het ministerie van Arbeid en later op het ministerie van Justitie. Ze huwde met Frans Nauwelaerts.
Vervolgens werd ze actief bij de Socialistische Vooruitziende Vrouwen-afdeling in het arrondissement Mechelen, waar ze van 1947 tot 1972 de secretaris en van 1972 tot 1990 de voorzitter van was. Tevens was Nauwelaerts-Thues van 1972 tot 1988 voorzitter van de BSP- en later de SP-afdeling in Lier, waar ze gemeenteraadslid en van 1977 tot 1982 schepen van Financiën was. Daarnaast was zij lid van de Senaat: van 1972 tot 1977 als provinciaal senator voor de provincie Antwerpen en van 1977 tot 1981 als gecoöpteerd senator.
In de periode mei 1972-oktober 1980 zetelde ze als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook in de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd. Vanaf 21 oktober 1980 tot november 1981 was ze tevens korte tijd lid van de Vlaamse Raad, de opvolger van de Cultuurraad en de voorloper van het huidige Vlaams Parlement.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
* Eliane GUBIN, Dictionnaire des femmes belges: XIXe et XXe siècles, Lannoo Uitgeverij, 2006.
* ↑ Biografische fiche Joanna Nauwelaerts-Thues; Vlaams Parlement
# Joe Smooth

Joseph Lorenzo Jr. Welbon (Chicago (Illinois), 9 mei 1964), beter bekend onder zijn artiestennaam Joe Smooth, is een houseproducer uit Chicago en is ook actief als dj. Hij werd vooral bekend van zijn hit The Promised Land uit 1987, dat uitgroeide tot een invloedrijke houseklassieker. Dat succes wist hij nooit meer te evenaren, al bleef hij wel actief als DJ en producer voor anderen. Hij bezit ook het label Indie Art Music.

## Biografie

Joseph groeit op in Chicago en begon op zijn twaalfde met het maken van muziek. Wanneer in de jaren tachtig in zijn woonplaats de housescene ontstaat, is ook hij daarbij betrokken. Hij werkt mee aan enkele platen van anderen en produceert ook de Freestyle-track What Cha' Gonna Do van het kort bestaande groepje Out Of Control. Een echt succes heeft hij echter met het vocale nummer The Promised Land (1987). Aanvankelijk is hij van plan zelf het nummer te zingen. Maar bij zijn platenlabel treft hij zanger Anthony Thomas, in wie hij de perfecte zanger voor zijn plaat ziet. Het nummer groeit in de twee jaar die volgen uit tot een wereldhit en een houseklassieker. Het wordt in 1989 gecoverd door de rockgroep The Style Council en later door Superfunk. Het nummer staat ook op de soundtrack van Grand Theft Auto: San Andreas. Het staat ook op het gelijknamige debuutalbum. Hij produceert ook mee aan het album It's All Right van zijn plaatsgenoot Sterling Void. Voor de Britse boyband Bros produceert hij de singleversie van hun nummer Madly In Love (1990), dat in enkele landen een hit is. In 1990 brengt hij nog het album Rejoice uit. Daarop staat het nummer They Want To Be Free, dat hij in opdracht van CNN maakt voor de uitzending rondom de vrijlating van Nelson Mandela. Eigen successen heeft hij daarna niet meer. Wel blijft hij actief als dj. Ook produceert hij voor anderen zoals Whitney Houston, New Order en Destiny's Child. Ook is hij in 1997 betrokken bij het debuutalbum van Tanya Louise. Ook maakt hij remixes voor Sisqó, Joe en Destiny's Child. In 2018 liet Pete Tong met The Heritage Orchestra, een klassieke versie maken van The Promised Land.

## Discografie
### Albums

* Promised Land (1989)
* Rejoice (1990)

## Singles

| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| The Promised Land | | 16-09-1989 | 28 | 4 | |
* ↑ RA: Joe Smooth. Resident Advisor. Gearchiveerd op 12 november 2020. Geraadpleegd op 12 november 2020.
* ↑ The story behind "Promised Land" with Joe Smooth | Muzikxpress 086. Gearchiveerd op 5 april 2023.
* ↑ About. joesmoothmusic.com. Gearchiveerd op 7 maart 2022. Geraadpleegd op 12 november 2020.
* ↑ De Kluis: Joe Smooth - 'Promised Land'. www.nporadio2.nl. Gearchiveerd op 12 november 2020. Geraadpleegd op 12 november 2020.
* Biblioteca Nacional de España: XX979783
* Bibliothèque nationale de France: cb13937602s (data)
* Gemeinsame Normdatei: 134639510
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5956 9497
* MusicBrainz: 348443bb-74fe-4459-8c19-3b72ad033d6c
* Virtual International Authority File: 76504322
* WorldCat (via VIAF): 76504322
# Joe Smith (jazzmuzikant)

Joseph C. Smith (Ripley, 28 juni 1902 - New York, 2 december 1937) was een Amerikaanse jazztrompettist en -kornettist.

## Biografie

Smith was afkomstig uit een familie van trompettisten. Zijn vader speelde trompet in een brassband en zijn broer Russell Smith was eveneens trompettist. Smith begon zijn muzikale carrière in kleinere bands in Missouri en kwam omstreeks 1920 voor de eerste keer naar New York. In het daaropvolgende jaar behoorde hij in Chicago tot de Black Swan Masters. Daarna begeleidde hij een veelvoud van bekende blueszangeressen, waaronder Mamie Smith (1922–23), Ethel Waters en Bessie Smith, wiens lievelingstrompettist hij was. Ook behoorde hij tot de Broadway Syncopators van Billy Paige. Nadat hij muzikaal leider was bij de band van Noble Sissle en Eubie Blake, voegde hij zich in 1925, net als zijn broer, bij het orkest van Fletcher Henderson, waar hij een van de stersolisten was.
Hij werd daarmee opvolger en collega van beroemde muzikanten als Louis Armstrong, Rex Stewart en Tommy Ladnier. Vanaf 1929 behoorde hij tot 1934 bij McKinney's Cotton Pickers. Tijdens de jaren 1930 werd hij psychisch ziek, nadat hij, zoals drummer Kaiser Marshall in Hear Me Talkin' to Ya vertelde, in 1930 tijdens een auto-ongeluk onder invloed van alcohol de dood van de bevriende muziekcollega en zanger George 'Fathead' Thomas had veroorzaakt. Hij woonde in Kansas City, waar hij nog kort werkzaam was voor Bennie Moten, Kaiser Marshall, McKinney en Fletcher Henderson.

## Waardering

Gunther Schuller kenmerkte Smith als een van de meest interessante trompettisten van de jaren 1920, omdat hij instrumentaal-technisch meesterschap verbond met een emotionele en lyrische stijl, zoals deze in de vroege dagen van de jazz bekend was. Volgens Scott Yanow werd hij vaak vergeleken met Bix Beiderbecke. Smith was ook een absolute meester van de demper.

## Overlijden

Hij verbleef later meerdere jaren in het New Yorkse Bellevue Hospital en overleed uiteindelijk op 35-jarige leeftijd aan tuberculose.

## Literatuur

* Wolf Kampmann (Hrsg.), met medewerking van Ekkehard Jost: Reclams Jazzlexikon. Reclam, Stuttgart 2003, ISBN 3-15-010528-5.
* Martin Kunzler: Jazz-Lexikon. Band 2: M–Z (= rororo-Sachbuch. Bd. 16513). 2e editie. Rowohlt, Reinbek bij Hamburg 2004, ISBN 3-499-16513-9.
# Jin Gongdi

Jin Gongdi (386-421), zijn persoonlijke naam was Sima Dewen , was de laatste keizer van de Oostelijke Jin-dynastie.

## Biografie

Hij was een zoon van keizer Jin Xiaowudi (of Sima Yao) en de jongere broer van keizer Jin Andi. Na de dood van zijn moeder Consort Chen Guinü in 390 waakte hij over zijn verstandelijke beperkte broer/keizer. Na verloop van tijd werd zijn broer opzij gezet en vermoord door generaal Liu Yu.
Liu Yu zette tijdelijk Gongdi op de troon, maar omdat hij vreesde dat Gongdi vroeg of laat een zoon zou krijgen, dwong hij Gongdi tot aftreden in 420. Een jaar later werd Gongdi voor de zekerheid dan toch maar gewurgd. Dit betekende het einde van de Jin-dynastie en het begin van de Liu Song-dynastie.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Emperor Gong of Jin op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.