OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Feng shan

Feng shan was een ritueel uitgevoerd door de "zoon van de hemel" (de keizer) in het oude China. De ceremonie werd meestal uitgevoerd in de open lucht en bestond uit twee delen: op de top van de Taishan (Feng), waarbij een bericht voor de hoge goden werd begraven, en 40 km verder nabij Xintai (Shan). De ceremonie zou ontstaan zijn aan het einde van de periode van de Strijdende Staten, hoewel de details ingevuld zouden zijn door de eerste keizer, Qin Shihuang, en zijn ministers.
Het ritueel werd slechts zelden uitgevoerd, enkel door heersers die wilden benadrukken dat zij het hemelse mandaat hadden. De ceremonie was zo zeldzaam, dat het niet opgenomen werd in de geschriften van Confucius over de uit te voeren rituelen.
Volgens de Shiji zouden 72 keizers het ritueel hebben uitgevoerd, maar hier zijn geen namen van historische figuren voor bekend, waardoor dit betwijfeld wordt. In de Guanzi wordt wel de lokale held Wuhai vermeld, alsook mythische figuren als Fuxi, de Gele Keizer, en mythologische keizers Zhuanxu, Diku en Shun.
De eerste historische figuur die de ceremonie uitvoerde was tevens China's eerste keizer: Qin Shihuang, gevolgd door de Hankeizer Wu. Daarna duurde het nog zo'n 600 jaar alvorens het opnieuw uitgevoerd werd, ditmaal door de derde keizer van de Tangdynastie, keizer Gaozong, in het jaar 666. Het was allicht echter zijn vrouw, keizerin Wu, die hierachter zat. Betogende dat de hemel mannelijk (Yang) en de aarde vrouwelijk (Yin) was, greep zij de kans om het ritueel ten dele zelf te kunnen uitvoeren, wat haar macht, en de status van vrouwen in het algemeen, versterkte. Vertegenwoordigers uit Japan, India, het Perzische hof in ballingschap, Goguryeo, Baekje, Silla, de Turken, Khotan, de Khmer en het Umayyadkalifaat waren aanwezig. Het ritueel werd daarna nog uitgevoerd door Tangkeizer Xuanzong (in 725) en Songkeizer Zhenzong (november 1008). 24375 mensen zouden Zhenzong om deze uiterst dure ceremonie verzocht hebben.
Er worden nog jaarlijkse 200 fengshanceremonies uitgevoerd op de Taishan in de Chinese provincie Shandong
* ↑ (en) Mark Edward Lewis (2010). The Early Chinese Empires. Belknap Harvard, p. 185-189. ISBN 978-0-674-05734-0.
* ↑ (en) Ulrich Theobald, fengshan 封禪 (www.chinaknowledge.de). www.chinaknowledge.de. Gearchiveerd op 22 april 2021. Geraadpleegd op 27 december 2020.
* ↑ Jonathan Clements (2007). Wu. Tirion. ISBN 9789043910408.
* ↑ (en) Jonathan Karam Skaff (6 augustus 2012). Sui-Tang China and Its Turko-Mongol Neighbors: Culture, Power, and Connections, 580-800. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-999627-8. Gearchiveerd op 8 juli 2023.
* ↑ (en) Dieter Kuhn (2009). The Age of Cunfucian Rule. Belknap Harvard, p. 47. ISBN 978-0-674-06202-3.
* ↑ 'Fengshan Sacrifices' at Mount Tai[2- Taian]. www.chinadaily.com.cn. Geraadpleegd op 27 december 2020.
# Fasslia hampsoni

Fasslia hampsoni is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Dognin.
# Fassa Bortolo (wielerploeg)

Fassa Bortolo was een Italiaanse wielerploeg, die gesponsord werd door een fabrikant van bouwmaterialen zoals lijm. In het begin van eenentwintigste eeuw was het een toonaangevende ploeg, die met veel allround renners en topsprinter Alessandro Petacchi diverse koersen domineerde.
Fassa Bortolo reed zes seizoenen in het peloton rond, van 2000 tot 2005.

## Historiek

De Fassa Bortolo-ploeg werd in 2000 opgericht met ploegleider Giancarlo Ferretti aan het roer. In de loop der jaren reden onder andere Michele Bartoli, Ivan Basso, Francesco Casagrande, Aitor González Jiménez, Fabio Baldato, Frank Vandenbroucke, Filippo Pozzato, Marzio Bruseghin, Dmitri Konysjev, Tadej Valjavec en Raimondas Rumšas voor Fassa Bortolo. In het laatste jaar (2005) waren de belangrijkste renners Fabian Cancellara, Juan Antonio Flecha, Kim Kirchen, Dario Frigo en Alessandro Petacchi. Ook talenten als Kanstantsin Siwtsow en Vincenzo Nibali verdedigden de kleuren van Fassa Bortolo in 2005.
Fassa Bortolo kwam in 2005 uit in de UCI ProTour, maar had slechts een licentie voor één seizoen, omdat de sponsor er daarna mee zou stoppen. Ploegleider Ferretti heeft nog lang geprobeerd een nieuwe sponsor te vinden, maar op 22 juli maakte hij bekend dat dat niet gelukt was. Meteen werd bekend dat Petacchi en diens knechten Alberto Ongarato, Fabio Sacchi en Marco Velo naar Team Milram zouden verhuizen, dat destijds de opvolger was van wielerploeg Domina Vacanze.

## Belangrijke zeges
### 2000

* Ronde van Italië: 1 etappe en puntenklassement - Konysjev
* Ronde van Spanje: 2 etappes - Petacchi
* Ronde van Lombardije - Rumšas

### 2001

* Ronde van Italië: 2 etappes - Frigo en Tosatto
* Parijs-Nice: 1 etappe en eindklassement - Frigo
* Ronde van Romandië: eindklassement - Frigo
* Ronde van Frankrijk: 1 etappe - Ivanov
* Ronde van het Baskenland: eindklassement - Rumsas

### 2002

* Amstel Gold Race - Bartoli
* Milaan-Turijn - Bartoli
* Ronde van Emilia - Bartoli
* Ronde van Lombardije - Bartoli
* Ronde van Frankrijk: jongerenklassement - Basso
* Ronde van Spanje: 1 etappe - Petacchi

### 2003

* Ronde van Italië: 8 etappes - Petacchi (6x), Frigo, González
* Ronde van Frankrijk: 4 etappes - Petacchi
* Ronde van Spanje: 5 etappes - Petacchi
* Tirreno-Adriatico - Pozzato
* Ronde van Lazio - Bartoli
* Ronde van Lombardije - Bartoli
* Parijs-Brussel - Kirchen

### 2004

* Ronde van Italië: 9 etappes en puntenklassement - Petacchi
* Ronde van Frankrijk: 3 etappes - Cancellara, González, Pozzato
* Ronde van Spanje: 4 etappes - Petacchi
* Ronde van Lazio - Flecha

### 2005

* Milaan-San Remo - Petacchi
* Ronde van Italië: 4 etappes - Petacchi
* Ronde van Frankrijk: 1 etappe - Bernucci
* Ronde van Spanje: 5 etappes en puntenklassement - Petacchi
* Milaan-Turijn - Sacchi
* Ronde van Polen - Kirchen

## Ploegen per jaar

* Ploeg 2000
* Ploeg 2001
* Ploeg 2002
* Ploeg 2003
* Ploeg 2004
* Ploeg 2005
# Mai Yamane

Mai Yamane (山根 麻以, Yamane Mai) (Izumo, 9 oktober 1958) is een Japanse zangeres.

## Discografie
### Studioalbums (selectie)

* Tasogare (1980)
* Sorry (1981)
* Will (1982)
* The Day Before Yesterday (1984)
* 月光浴 (Getsukōyoku) (1984)
* Flying Elephants (1985)
* Embassy (1986)
* Best (1987)
* Woman Tone (1988)
* 1958 (1989)
* Kin no Himo (2001)
* Kimi-wo-aishiteru Kagayaki-no-oto (2007)

### Animefilms

Naast haar eigen muziekalbums verzorgde ze ook de zang in enkele bekende animefilms.
* Cowboy Bebop (1997)
* Black Jack (1993)
* Macross Plus (1994)
* The Vision of Escaflowne (1994)
* Darker Than BLACK (2007)
* Cowboy Bebop (2021, televisieserie)
# La Ferté-Villeneuil

La Ferté-Villeneuil is een plaats en voormalige gemeente in het Franse departement Eure-et-Loir in de regio Centre-Val de Loire. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Châteaudun. De gemeente is op 1 januari 2017 opgegaan in de op die dag gevormde commune nouvelle Cloyes-les-Trois-Rivières.

## Geografie

De oppervlakte van La Ferté-Villeneuil bedraagt 8,4 km², de bevolkingsdichtheid is 47,6 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van La Ferté-Villeneuil met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Jaap Flier

Jaap Flier (Scheveningen, 27 februari 1934 – Bloemendaal, 18 maart 2022) was een Nederlandse balletdanser en choreograaf.
Flier was een zoon van stoffeerder Jacob Flier en Catharina Elisabeth Ros. Flier huwde in 1958 zijn collega Willy de la Bije en scheidde later van haar. Hij werd in 1968 voor zijn verdiensten benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.

## Loopbaan

De eerste passen zette Flier bij een kinderoperettegezelschap. Hij kreeg daarna "echte" balletlessen van Sonia Gaskell. Hij trad daarna toe tot het in 1949 door haar opgerichte balletgezelschap Ballet Recital, dat in 1954 opging in het Nederlands Ballet, eveneens onder leiding van Gaskell. Hij danste toen klassiek repertoire. Vanuit dat Nederlands Ballet stimuleerde Gaskell haar medewerkers, onder wie Flier en Aart Verstegen, zelfstandig choreografieën te schrijven. Zijn vaste danspartner in deze periode was Marianne Hilarides. Later werd dat Linda Manez, maar toen Hilarides terugkwam werd het duo hersteld. In januari 1955 werd zijn eerste ballet The Trial uitgevoerd, losjes gebaseerd op Kafka's Het proces, op muziek van Jan Mul. Hij danste daarin zelf mee. Het ballet werd binnen een jaar gevolgd door Mouture, een choreografie op slagwerkmuziek in een ongemakkelijke zevenkwartsmaat.
Uit onvrede met de situatie bij het Nederlands Ballet na het ontslag van Gaskell richtte Flier in 1959 samen met Verstegen, Willy de la Bye en Willy Gramberg het Nederlands Dans Theater (NDT) op, dat geleid werd door de Amerikaan Benjamin Harkarvy. Daarin dansten ook Hilarides, Rudi van Dantzig en Alexandra Radius. Het NDT debuteerde met het ballet De maan in de trapeze van Hans van Manen, die mede door Jaap Flier de balletwereld instapte. Flier danste onder meer in 1964 de hoofdrol in The Anatomy Lesson van Glen Tetley.
Flier schreef verscheidene balletten, waaronder Nouvelles aventures (1968) op muziek van György Ligeti en Hi-kyo (1971) (op muziek van Kazuo Fukushima. In 1972 maakte het NDT een wereldtournee. In de loop der jaren werd hij artistiek leider van de troupe, maar in 1972 (het jaar dat hij zou stoppen met dansen) constateerde hij dat het hem ontglipte. Hij kon zich niet verenigen met de nieuwe opzet en nam ontslag. Hij bleef nog even vanwege het nieuwe seizoen, maar in 1973 kwam het tot een definitieve breuk. Hij vond dat het NDT zijn oren te veel naar het publiek liet hangen. Hij vertrok naar Australië, was in 1973-1974 directeur van het Australian Dance Theatre in Adelaide en het seizoen daarna van de Sydney Dance Company. Zijn vrouw Willy de la Bije gaf in Australië les. Ze kregen heimwee en keerden terug naar Nederland om balletles te geven. In 1994 kwam Flier even terug op de podia voor het ballet Verliefd/Verloren voor vijf jonge en twee oudere dansers.
# Ghissignies British Cemetery

Ghissignies British Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Franse dorp Ghissignies (Noorderdepartement). De begraafplaats werd ontworpen door William Cowlishaw en ligt naast de gemeentelijke begraafplaats langs de Rue de la Victoire, 510 m noordoostelijk van het dorpscentrum. Ze heeft een langwerpige rechthoekige vorm met een oppervlakte van 617 m² en wordt omgeven door en bakstenen muur. Het terrein ligt hoger dan het straatniveau waardoor men de toegang bereikt via een trap met 15 opwaartse treden, onderbroken door een terras. Het Cross of Sacrifice staat aan het einde van deze toegangstrap. De graven staan opgesteld aan de beide langste zijden van de begraafplaats. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission.
Er liggen 120 doden begraven waaronder 2 niet geïdentificeerde.

## Geschiedenis

Ghissignies werd door de 37th Division op 24 oktober 1918 ingenomen waarna de begraafplaats werd gestart. De graven in rij A zijn de slachtoffers die bij deze inname sneuvelden. In rij B liggen doden die na de wapenstilstand verzameld werden uit het omliggende slagveld en een tweetal opgeruimde begraafplaatsen. Deze waren Locquignol Communal Cemetery Extension in Locquignol (25 doden) en Louvignies British Cemetery in Louvignies-Quesnoy (26 doden). In 1928 werden vanuit het kerkhof van Ghissignies nog 2 soldaten van het 37th Bataljon Machine Gun Corps naar hier overgebracht.
Er liggen 120 Britten begraven waaronder 2 niet geïdentificeerde. Voor 1 Brit werd een Special Memorial opgericht omdat hij oorspronkelijk in Loquignol German Cemetery begraven lag maar bij de opruiming ervan niet meer teruggevonden werd.

## Graven

* de kapiteins P.F. Davy en Robert Colvill-Jones, allebei van de Rifle Brigade werden onderscheiden met het Military Cross (MC).
* sergeant S.J. Wilson (Royal Field Artillery) werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal en de Military Medal (DCM, MM).
* sergeant E. Bowler, de korporaals L.A. Knowles en Randal Byrne Crowe, de schutters William Curtis en D. Williams ontvingen de Military Medal (MM). Sergeant Reginald John Stacey ontving deze onderscheiding tweemaal (MM and Bar).
* Louis Harris, soldaat bij het 10th Bn. West Yorkshire Regiment (Prince of Wales's Own) werd wegens desertie gefusilleerd op 7 november 1918. Hij was 23 jaar.
* ↑ Op deze grafsteen staat de oorspronkelijke begraafplaats van het slachtoffer vermeld
* ↑ Alle Britse gefusilleerden uit de Eerste Wereldoorlog werden bij Koninklijk Besluit op 8 november 2006 (art. 359 van de Armed Forces Act 2006) gerehabiliteerd, behalve degenen die veroordeeld werden wegens moord of muiterij.
* The War Graves Photographic Project (coördinaten)
* (en) Informatie over de begraafplaats op de website van de CWGC
# Ghissignies

Ghissignies is een gemeente in het Franse Noorderdepartement (regio Hauts-de-France) en telt 423 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Avesnes-sur-Helpe.

## Geografie

De oppervlakte van Ghissignies bedraagt 4,5 km², de bevolkingsdichtheid is 94,0 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Ghissignies met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Gerrit Jansen (coach)

Gerrit Jansen (Lier in België, 9 april 1914 - Arnhem, 17 april 1998) was een Nederlands oud-waterpolocoach.
In 1968 vormde hij samen met Ruud van Feggelen het trainersduo van het Nederlands waterpoloteam bij de Olympische Spelen.
Hij is van 1965 tot 1969 bondscoach van het Nederlands Herenteam geweest. Hij werd opgevolgd door Harry Vriend.
Met zijn eigen club AZ&PC Neptunus uit Arnhem speelde hij in de hoofdklasse. November 1975 bereikten de Arnhemmers zelfs de finalepool van het Europa Cup 2-toernooi waar de amateurs pur-sang moesten opboksen tegen het Oost-Europese geweld van clubs als Mladost Zagreb en OSC Boedapest.
Nog steeds organiseert AZ&PC Neptunus jaarlijks in september het "Gerrit Jansen" Toernooi.
Bart Bongers · Fred van Dorp · Loet Geutjes · André Hermsen · Wim Hermsen · Hans Hoogveld · Evert Kroon · Ad Moolhuijzen · Hans Parrel · Nico van der Voet · Feike de Vries · Hans Wouda
# Gerrit Jansen (voetballer)

Gerrit (Gert) Jansen (15 augustus 1927 – 13 oktober 2005) was een Nederlandse profvoetballer. Hij kwam in het seizoen 1954/1955 uit voor De Graafschap in het eerste seizoen van het betaald voetbal, nadat hij samen met onder andere zijn broer Epi, international Wim Hendriks, Gerrit Kluin en Karel Weijand werd overgenomen van Vitesse. Jansen scoorde in de eerste speelronde de gelijkmaker en daarmee de eerste goal in een officiële wedstrijd voor De Graafschap tegen Sportclub Venlo '54. Na het seizoen 1957/1958 vertrok hij.

## Carrièrestatistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 1954/55 | De Graafschap | Nederland | NBVB (Afgebroken) | – | 3 | – | – | – | – | 0 | 0 | – | 3 |
| 1954/55 | De Graafschap | Nederland | Eerste klasse D | – | 0 | – | – | – | – | 0 | 0 | – | 0 |
| 1955/56 | De Graafschap | Nederland | Hoofdklasse B | – | 0 | – | – | – | – | 0 | 0 | – | 0 |
| 1956/57 | De Graafschap | Nederland | Eerste divisie A | – | – | – | 0 | – | – | 0 | 0 | – | – |
| 1957/58 | De Graafschap | Nederland | Eerste divisie A | – | – | – | 0 | – | – | 0 | 0 | – | – |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | – | – | – | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – |
# Gerrit Jensen

Gerrit Jensen (ovl. Londen, 2 december 1715) was koninklijk meubelontwerper en meubelmaker in Londen. Hij werkte in de stijl van Louis XIV en wordt genoemd als de eerste die naam maakte als "cabinet-maker" of meubelmaker in Engeland. Zijn hoogwaardige marqueteriewerk bezorgde hem de bijnaam "de Engelse Boulle" naar zijn Franse tijdgenoot André-Charles Boulle. Jensen was echter vooral beïnvloed door Boulle's schoonvader Pierre Golle. De verfijning van de techniek die Boulle beroemd maakt, ontwikkelde Jensen op eigen houtje.

## Afkomst

Na de revolutie kwam in het kielzog van William en Mary een stroom immigranten naar Engeland. Velen van hen waren eerst uit het zuiden naar Amsterdam gevluchte hugenoten. Onder hen bevonden zich veel ambachtslieden. De familie Pelletier was op deze wijze verantwoordelijk voor de introductie van Parijse stofferingstechnieken in Londen. Jensen maakte mogelijk deel uit van de immigratiegolf. De naam van Gerrit Jensen wordt ook gespeld als Gerrard of Gerreit. Zijn naam is in de nagelaten documenten op veertien manieren gespeld, als hij de "Garrett Johnson" is die in 1667 het burgerschap van Londen kocht, en de "Gerrard Johnson" die in 1685 lid werd van de Joiners' Company.

## Werk

Jensen kreeg opdrachten van Karel II van Engeland, de eerste rekening is uit 1680 voor enkele meubels die ten geschenke werden gegeven aan de koning van Marokko. Nadat hij al vele koninklijke opdrachten had ontvangen, werd Jensen in 1689 door Willem III als eerste "Cabinet Maker in ordinary" aangesteld. In 1693 woonde hij in het centrum van Londen. Volgens de papieren had Jensen het monopolie op spiegels boven schoorstenen en damspiegels op de muurdammen tussen de ramen in de koninklijke paleizen. In Kensington Palace werkte hij samen met onder meer Grinling Gibbons. In 1697 leverde Jensen aan het hof "a chest of Drawers upon a frame... £3. 8s." en "a chest of Drawers upon balls... £2. lOs." Uit het prijsverschil blijkt dat een raamwerk als onderstel bewerkelijker was dan kogelpoten onder de kast.
Veel van zijn werk heeft de eeuwen niet overleefd, maar in Chatworth House staat een kabinet van Jensen, tafels met inlegwerk uit 1680 in Deene Park worden aan hem toegeschreven, en in Knole House staan een paar zilveren tafels van zijn hand. Op een eikenhouten onderstel verbeeldt hij er taferelen uit de Griekse mythologie. Ander werk is te zien in Boughton House, Hamilton Palace, Drayton House en elders.
Bij zijn overlijden bezat Jensen huizen in Londen en Kent en een landhuis in Hammersmith.
* ↑ Furniturestyles.net: Gerrit Jensen : William & Mary Designer. Gearchiveerd op 18 april 2023.
* ↑ Classic Design Profile: Gerrit Jensen
* ↑ The Georgian double chest of drawers, A. Bowett, Antique Collectors' Club journal, juni 2005
* ↑ Boughtonhouse.org.uk: Low Pavilion Ante Room. Gearchiveerd op 12 februari 2012.
* ↑ London furniture 1966 - 1714, A. Bowett, Magazine Antiques, december 2001
* Biografisch Portaal: 88840988
* Gemeinsame Normdatei: 12150557X
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 89418
* Union List of Artist Names: 500109453
* Virtual International Authority File: 96501088
* WorldCat (via VIAF): 96501088
# Giovanni Rossignoli

Giovanni Rossignoli (Pavia, 3 december 1882 – aldaar, 27 juni 1954) was een Italiaans wielrenner, die van 1903 tot 1927 prof was. Hij won in zijn carrière onder meer vier etappes in de Ronde van Italië en in 1905 Milaan-Turijn.

## Biografie

In 1903 wist Rossignoli de Corsa Nazionale en La Seiconto te winnen. In 1904 deed hij voor het eerst mee aan de Ronde van Frankrijk, waar hij in de eerste etappe uitviel. In 1905 won hij Milaan-Turijn en werd hij tweede in de Ronde van Lombardije. in 1906 won hij Milaan-Mantova en in 1907 de Coppa Val d'Olona. Ook werd hij dat jaar derde bij het Italiaans kampioenschap op de weg. In 1908 Deed hij wederom mee aan de Ronde van Frankrijk en behaalde hij de tiende plek. In 1909 won hij in de Ronde van Italië twee etappes en eindigde als derde in het algemeen klassement. Ook in 1911 reed hij een goede Ronde van Italië, waar hij één etappe wist te winnen en tweede werd in het algemeen klassement. In 1912 werd hij derde en in 1913 tiende.
In 1920 wist hij nog een etappe in de Ronde van Italië te winnen en werd hij negende in het algemeen klassement. In 1924 behaalde hij zijn laatste plek in de top 10 van de Ronde van Italië, een achtste plaats.

## Palmares

1903
* Corsa Nazionale
* La Seiconto
1905
* Milaan-Turijn
1906
* Milaan-Mantova
1907
* Coppa Val d'Olona
1909
* 3e etappe Ronde van Italië
* 6e etappe Ronde van Italië
1911
* 3e etappe Ronde van Italië
1920
* 8e etappe Ronde van Italië

## Externe link

* Rossignoli op ProCyclingStats
* Bibliothèque nationale de France: cb177094029 (data)
# Giovanni Benedetti

Giovanni Benedetti (Spello, 12 maart 1917 – Foligno, 3 augustus 2017) was een Italiaans bisschop van de Rooms-Katholieke Kerk.

## Biografie

Benedetti werd in 1940 tot priester gewijd. In 1975 werd hij tot bisschop gewijd, en door paus Paulus VI aangesteld als hulpbisschop in Perugia. Vanaf 1976 werd hij bisschop van Foligno. In 1992 ging hij met emeritaat.
Hij overleed op 3 augustus 2017 op honderdjarige leeftijd.
# Giovanni Bernacchini

Giovanni Bernacchini (3 juni 1973) is een Italiaans rallynavigator.

## Carrière

Giovanni Bernacchini is de zoon van oud rallynavigator Arnaldo Bernacchini, die in de jaren zeventig en tachtig actief was in het Wereldkampioenschap rally, onder meer met rijders Raffaele Pinto en Attilio Bettega. Giovanni debuteerde in 1995 in de rallysport en navigeerde in zijn eerste jaren voor verschillende rijders. In 2003 werd hij de vaste navigator van Mirco Baldacci, met wie hij actief was in beide het Junior World Rally Championship en het Production World Rally Championship. Na drie seizoenen nam hij plaats naast Gigi Galli, die op dat moment als privé-rijder actief was in het WK. Rijdend met een Peugeot 307 WRC eindigden ze derde tijdens de rally van Argentinië in 2006. In het seizoen 2008 maakten ze onderdeel uit van het Stobart Ford World Rally Team, actief met de Ford Focus RS WRC. Hun tweede podium resultaat behaalde ze dat jaar in Zweden, wederom als derde. De resultaten wisselden zich af gedurende het seizoen, en liep het dramatisch af na een heftig ongeluk in Duitsland, waarbij Galli zijn been brak en daardoor voor lange tijd uit de roulatie bleef. Bernacchini bleef ongedeerd.
Met Galli keerde Bernacchini niet meer terug en vanaf 2009 kwam hij naast Nasser Al-Attiyah te zitten. Zij waren eerst actief in het PWRC, maar vanaf 2010 in het nieuwe Super 2000 World Rally Championship met een Škoda Fabia S2000, waarna zij later overstapte naar een Ford Fiesta S2000. Hierin waren ze twee seizoenen actief met gemengd succes. In het seizoen 2012 rijden ze een bijna volledig WK-programma met een Citroën DS3 WRC, ingeschreven door het Qatar World Rally Team. In 2013 reden ze een geselecteerd seizoen met M-Sport, actief in de Ford Fiesta RS WRC.
# Girirejo

Girirejo kan verwijzen naar:
* Girirejo (Bagor)
* Girirejo (Imogiri)
* Girirejo (Kaliangkrik)
* Girirejo (Ngablak)
* Girirejo (Ngombol)
* Girirejo (Tegalrejo)
* Girirejo (Tirtomoyo)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Girirejo en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.