OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jevgeni Lalenkov

Jevgeni Aleksejevitsj Lalenkov (Russisch: Евге́ний Алексе́евич Лаленко́в) (Angarsk, 16 februari 1981) is een Russisch voormalig schaatser.
Lalenkov was een goede middenafstands-schaatser. Hij won het wereldbeker-eindklassement over 1500 meter in 2002/2003. Tijdens de wereldkampioenschappen afstanden won hij in 2008 zilver op de 1000 meter, zijn enige individuele internationale schaatsmedaille. In 2007 en 2012 won hij brons op de ploegenachtervolging tijdens deze kampioenschappen. Nationaal nam hij vijf keer plaats op het erepodium bij de allroundkampioenschappen van Rusland, hij werd tweede in 2003, 2004, 2005, 2008 en derde in 2012.
Hij deed drie keer mee aan de Olympische Spelen en aan diverse Europese- en wereldkampioenschappen in diverse disciplines (allround, sprint, ploegenachtervolging). In 2014 stopte hij als schaatser en werd hij schaatstrainer. Hij is toen getrouwd met eveneens langebaanschaatser Jevgenia Lalenkova, voorheen Dmitrieva.

## Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 35,47 | 11 december 2009 | Salt Lake City |
| 1000 meter | 1.07,50 | 11 november 2007 | Salt Lake City |
| 1500 meter | 1.43,16 | 9 november 2007 | Salt Lake City |
| 3000 meter | 3.48,86 | 9 augustus 2009 | Calgary |
| 5000 meter | 6.31,59 | 17 november 2007 | Calgary |
| 10.000 meter | 13.55,36 | 16 december 2007 | Kolomna |

## Resultaten

| Jaar | EK Allround | WK Allround | WK Sprint | WK Afstanden | Olympische Spelen | WK Junioren |
| 1999 | | | | | | NC17 |
| 2000 | | | | | | 6e |
| 2001 | | | | NF 1500m | | |
| 2002 | | 10e | | | 23e 1000m 10e 1500m | |
| 2003 | 7e | | | 4e 1500m | | |
| 2004 | 6e | 8e | | 7e 1500m | | |
| 2005 | 14e | 12e | | 8e 1500m | | |
| 2006 | | | 10e | | 7e 1000m 23e 1500m 5e achtervolging | |
| 2007 | | | 10e | 20e 1000m 3 achtervolging | | |
| 2008 | 9e | 12e | | 2 1000m 7e achtervolging | | |
| 2009 | 10e | | 16e | 12e 1000m 20e 1500m | | |
| 2010 | | | | | 36e 500m 11e 1000m 11e 1500m | |
| 2011 | | | | 13e 1000m 13e 1500m | | |
| 2012 | | | | 10e 1000m 18e 1500m 3 achtervolging | | |
| 2013 | | | | 17e 1000m 12e 1500m 4e achtervolging | | |
| 2014 | | | 22e | | | |
    NC# = niet gekwalificeerd voor de laatste afstand, NF = niet gefinisht

### Medaillespiegel

| Kampioenschap | 1 | 2 | 3 |
| WK Afstanden | 0 | 1 | 2 |
* Jevgeni Lalenkov op speedskatingresults.com
* Resultaten van Jevgeni Lalenkov op SkateResults.com
* Jevgeni Lalenkov op SchaatsStatistieken.nl
# Jevgeni Makejev

Jevgeni Vladimirovitsj Makejev (Russisch: Евгений Владимирович Макеев) (Tsjerepovets, 24 juli 1989) is een Russisch voetballer die bij voorkeur als rechtsback speelt. Hij verruilde in 2007 FC Sheksna Tsjerepovets voor Spartak Moskou.

## Clubcarrière

Makeyev werd geboren in Tsjerepovets en sloot zich aan bij FC Sheksna Tsjerepovets. Hij debuteerde in 2006 in de hoofdmacht van de club, waarvoor hij in totaal 42 officiële wedstrijden speelde. In augustus 2007 werd hij getransfereerd naar Spartak Moskou, waar hij in het tweede elftal startte. In januari 2009 werd hij bij het eerste elftal gehaald. Op 15 maart 2009 debuteerde hij in de Premjer-Liga tegen FK Zenit Sint-Petersburg. Sindsdien speelde hij meer dan honderd competitiewedstrijden voor Spartak Moskou.

## Interlandcarrière

Makeyev speelde elf interlands voor Rusland -21. Op 29 juni 2011 debuteerde hij voor Rusland in de vriendschappelijke interland tegen Qatar. Hij kwam tijdens de rust in voor Joeri Zjirkov.
2 Reabciuk · 4 Duarte · 5 Klassen · 6 Babić · 7 Sobolev · 8 Moses · 10 Promes · 13 Lajkin · 14 Dzjikija · 17 Zinkovsky · 18 Oemjarov · 19 Medina · 22 Ignatov · 23 Tsjernov · 25 Proetsev · 35 Martins · 39 Maslov · 47 Zobnin · 57 Selichov · 68 Litvinov · 70 Meljosjin · 77 Bongonda · 82 Chloesevitsj · 88 Svinov · 97 Denisov · 98 Maksimenko · Coach: Abascal
# Jevgeni Malkin

Jevgeni Vladimirovitsj Malkin (Russisch: Евгений Влади́мирович Малкин) (Magnitogorsk, 31 juli 1986) is een Russisch ijshockeyspeler. Hij speelt voor de Pittsburgh Penguins.

## Carrière

Malkin speelde van 2003 tot 2006 voor Metalloerg Magnitogorski. Hij werd als tweede gekozen tijdens de NHL entry draft van 2004 achter Aleksandr Ovetsjkin. Op 18 oktober maakte hij zijn eerste doelpunt tegen de New Jersey Devils. In 2009 won hij de Stanley Cup en werd hij verkozen tot MVP van de play-offs. Malkin behoort tot de beste spelers van zijn generatie. Hij won al eens de prijs voor topscorer van het jaar en hoort bij het selectie clubje van spelers met meer dan 1250 punten. Hij speelde zijn hele carrière voor Pittsburgh, behalve tijdens de lockout in het seizoen 2012-2013. Toen speelde hij een half seizoen terug bij Magnitogorski.

## Persoonlijke prijzen

* 2006/2007 - Calder Memorial Trophy
* 2008/2009 - Art Ross Memorial Trophy
* 2011/2012 - Art Ross Memorial Trophy
* 2011/2012 - Hart Memorial Trophy
* 2011/2012 - Lester B. Pearson Award
* Library of Congress Control Number: no2010005903
* Virtual International Authority File: 106869993
* WorldCat (via VIAF): 106869993
# Jin (staat)

Jin (ook wel Tsjin (Nederlands), Tsin of Chin (Engels)) was een van de Lente- en Herfststaten in China. Het lag in het noordwesten van het land, naast Qin in het zuiden van de huidige provincie Shaanxi.

## Begintijd

De Jin-staat was een van de eerste grote staten, opgericht in de 11e eeuw vóór Christus. In 770 v.Chr. hielp Jin de koning Ping van Zhou, die uit de hoofdstad (Hao) gevlucht was voor binnenvallende barbaren die zijn vader, de koning, hadden gedood. De koning zou hebben gezegd dat 'Jin voortaan een slagboom tussen hem en de barbaren moest zijn', waarmee hij erkende dat hij niet alleen bang was, maar ook dat Jin machtiger was dan hijzelf.
In 632 v.Chr. wist hertog Wen van Jin, in naam trouw aan de Zhou-koning, de staat Chu te verslaan en het oppergezag over China te verkrijgen. In de daarop volgende periode werd dit oppergezag echter telkens door Chu betwist. In 579 v.Chr. verloor Jin na een nederlaag het oppergezag weer aan Chu.
Jin lag in een vruchtbaar gebied dat voornamelijk werd bewoond door Han-chinezen, maar ook de stammen Rong en Di.

## Driedeling van Jin

De opvolgers van hertog Wen bekommerde zich vooral om luxe en weelde en bemoeide zich weinig met het bestuur. Hierdoor kregen de zeven adellijke families Han, Zhao, Wei en Zhi, Fan en Zhonghang de ruimte meer macht naar zich toe te trekken. Uiteindelijk bleven hiervan de families Han, Zhao, Wei en Zhi over, welke laatste de sterkste was. De Zhi-familie hoopte alle macht te kunnen verwerven, en beraamde met de families Han en Wei een plan om de Zhao-familie te vernietigen. Maar Wei en Han verraadden de sluwe Zhi en sloten een verbond met Zhao. De drie families versloegen de Zhi in een veldslag in 453 v.Chr. en roeiden hen uit. Daarop deelden ze in 403 v.Chr. Jin op in drie nieuwe staten: Wei, Zhao en Han. De machteloze Zhou-koning kon alleen maar toestemmen.
Dit wordt vaak gezien als het begin van de Periode van de Strijdende Staten.
# Johannes Gandil

Johannes Gandil (Ringe, 21 mei 1873 – Ordrup, 7 maart 1956) was een Deens atleet en voetballer, die speelde als aanvaller voor de Deense clubs Østerbros Boldklub, Kjøbenhavns Boldklub en Boldklubben 1893. Hij overleed op 82-jarige leeftijd. Als atleet nam hij namens Denemarken deel aan de Olympische Spelen van 1900 (Parijs).

## Atletiekcarrière

Als atleet kwam Gandil op de Spelen van 1900 in Parijs uit op de 100 m sprint, waarop hij als derde in zijn serie werd uitgeschakeld.

## Interlandcarrière in het voetbal

Gandil speelde één interland voor de Deense nationale voetbalploeg, waarmee hij in 1908 deelnam aan de Olympische Spelen in Londen. Daar won de selectie onder leiding van de Engelse bondscoach Charles Williams de zilveren medaille. In de finale, gespeeld op 24 oktober 1908 in het White City Stadium, bleek gastland Engeland met 2-0 te sterk. Gandil speelde alleen mee in Denemarkens eerste wedstrijd, de historische 17-1-overwinning op Frankrijk-A. Hij was, met zijn 35 jaar en 154 dagen, decennialang Denemarkens oudste debutant ooit, totdat hij op 25 april 2001 werd gepasseerd door doelman Peter Kjær (35 jaar en 171 dagen).
# Johann Heinrich Schulze

Johann Heinrich Schulze of Schultz (12 mei 1687 – 10 oktober 1744) was een Duits professor en Uomo universale uit Colbitz gelegen in het Hertogdom Maagdenburg.

## Geschiedenis

Schulze studeerde medicijnen, scheikunde, filosofie en theologie en werd professor in de anatomie en andere onderwerpen aan de Universiteit van Altdorf en de Universiteit van Halle-Wittenberg.

## Belangrijke ontdekkingen

Schulze is het meest bekend voor de ontdekking dat bepaalde zilver zouten, in het bijzonder zilverchloride en zilvernitraat, donker worden in de nabijheid van licht. In een experiment, dat in 1724 werd gehouden, kwam hij erachter dat een mengsel van zilver en kalk minder licht reflecteerde dan pure zilver. Ondanks dat zijn ontdekking nog niet de middelen bood om een afbeelding te bewaren – de zouten bleven donkerder worden als ze niet voor het licht werden afgeschermd – vormde het wel de basis voor verder onderzoek naar het bewerken van afbeeldingen. De eerste permanente foto, gebaseerd op dit principe, werd in 1826 in Parijs gemaakt door Joseph Nicéphore Niépce. Andere onderzoekers in dit gebied waren Thomas Wedgwood en Sir Humphry Davy.
# Johann Georg Krünitz

Johann Georg Krünitz (Berlijn, 28 maart 1728 – aldaar, 20 december 1796) was een Duitse arts, natuurwetenschapper, lexicograaf en encyclopedist. Zijn hoofdwerk was de Oeconomische Encyclopädie.

## Levensloop

Krünitz was de zoon van de koopman Georg Christoph Krünitz. Hij studeerde medicijnen en natuurwetenschappen aan de universiteiten van Halle (Saale), Göttingen en Frankfurt (Oder). Na zijn promotie op een proefschrift getiteld De matrimonio multorum morborum remedio) vestigde hij zich in Frankfurt aan de Oder als arts. In 1752 huwde hij Anna Sophie Lehmann. In 1759 vestigde hij zich in Berlijn waar hij tot 1776 een praktijk hield. Na dat jaar wijdde hij zich volledig aan zijn encyclopaedie.
Na het overlijden van zijn vrouw in 1780 huwde Krünitz in 1786 Charlotte Wilhelmine Halle, dochter van de econoom Johann Samuel Halle. Hij stierf in 1796 terwijl hij in deel 73 van zijn encyclopaedie het artikel "Lijk" beschreef.

## Werk

De eerste artikelen werden in 1773 in opdracht van de uitgever Joachim Pauli uit het Frans vertaald maar gaandeweg werd het vertaalwerk het schrijven aan een eigen encyclopaedie. Vanaf het vijfde deel in 1775 is er sprake van een geheel eigen werk.
Krünitz kon terugvallen op zijn omvangrijke algemene ontwikkeling, zijn talenkennis en zijn bibliotheek van 15.000 banden. Hij voltooide 72 delen van zijn levenswerk dat door anderen werd uitgebreid tot 242 fraai geïllustreerde en met Duitse grondigheid gedocumenteerde delen. De encyclopaedie gold bij de afsluiting van het project en het verschijnen van deel 242 desondanks als verouderd. Het is nu vooral van antiquarisch en wetenschapshistorisch belang.

## Literatuur

* Annette Fröhner: Technologie und Enzyklopädismus im Übergang vom 18. zum 19. Jahrhundert. Mannheim 1994. ISBN 3-920671-12-0

## Externe link

* Elektronische Version der Encyklopädie, mit zahlreichen Hintergrundinformationen, ein von der DFG gefördertes Digitalisierungsprojekt der Universitätsbibliothek Trier.
# John Sewell

John Sewell (Halfmorton, 23 april 1882 - Cambridge, 18 juli 1947) was een Brits sporter.
Sewell was lid van het team van de Londense politie die tijdens de Olympische Zomerspelen 1912 in het Zweese Stockholm verloor van de team van de politie van Stockholm. Acht jaar later tijdens de Olympische Zomerspelen 1920 won Sewell samen met zijn ploeggenoten de gouden medaille. Na deze spelen verdween het touwtrekken van het olympisch programma.
1900: Aabye, Schmidt, Winckler, Nilsson, Söderström, Staaf · 1904: Olson, Johnson, Seiling, Magnusson, Flanagan · 1908: Barrett, Goodfellow, Humphreys, Hirons, Ireton, Merriman, Mills, Shepherd · 1912: Andersson, Bergman, Edman, Fredriksson, Gustafsson, Jonsson, Larsson, Lindström · 1920: Canning, Holmes, Humphreys, Mills, Sewell, Shepherd, Stiff, Thorn
# John Shaw (zeiler)

John Shaw (23 mei 1937) was een Australisch zeiler.
Shaw nam tweemaal deel aan de Olympische Zomerspelen en won in 1972 de gouden medaille in de draken-klasse. Dit waren de laatste spelen waarbij de Drakenklasse een olympisch onderdeel waren.

## Olympische Zomerspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1968 | Mexico-stad | 5e Drakenklasse |
| 1972 | München | 1 Drakenklasse |
* (en) Profiel van John Shaw op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) Profiel van John Shaw van World Sailing
1948: Hakon Barfod / Sigve Lie / Thor Thorvaldsen · 1952: Hakon Barfod / Sigve Lie / Thor Thorvaldsen · 1956: Folke Bohlin / Bengt Palmquist / Leif Wikström · 1960: Odysseus Eskitzoglou / Constantijn van Griekenland / Georgios Zaimis · 1964: Ole Berntsen / Christian von Bülow / Ole Poulsen · 1968: George Friedrichs / Barton Jahncke / Gerald Schreck · 1972: Thomas Anderson / John Cuneo / John Shaw
# Johanna (Culemborg)

De molen Johanna is een grondzeiler korenmolen in Culemborg en is gebouwd in 1888.
In 1878 werd op de plek van deze molen een houten molen gebouwd, die in 1888 echter volledig afbrandde. Direct daarop is de molen vervangen door de huidige stenen molen. Voor de molen werd de kap van een Leerdamse poldermolen aangekocht, die echter te groot bleek voor de gemetselde romp, waarna deze weer gedeeltelijk werd afgebroken en gedeeltelijk verticaal weer werd opgemetseld. In de loop der tijd heeft hij restauraties gehad in 1943, 1954, 1975/6 en 1991.
De molen is geleidelijk ingebouwd in de uitbreidingsplannen van Culemborg, waar deze molen beter bekend is als "de molen van Schennink".
De molen is particulier eigendom en is op afspraak te bezoeken.
* Mediabestanden
* Commons heeft media­bestanden in de categorie Johanna, Culemborg.
# Johnny Magic

Johnny Magic is een lied dat werd geschreven door Neil Young. Het nummer verscheen voor het eerst in zijn videoclip die een aanzet was tot zijn album Fork in the road (2009). Daarnaast verscheen het op radiosingles in de VS en het Verenigd Koninkrijk. Het lied is een ode aan de autotechnicus Johnathan Goodwin.

## Achtergrond en tekst

Goodwin gaat ook door onder de bijnaam motorhead messiah, vrij vertaald motorfreak-messias. Young noemt deze naam ook in zijn lied. Hij is een autotechnicus die zich specialiseerde in de prestaties van duurzame motoren. Rond 2008 begon Young met hem het project LincVolt. Andersom kende Goodwin de muziek van Young niet voordat hij aan het project begon, en dacht hij te maken te hebben met Neil Diamond.
Aan de basis van het project ligt Youngs auto uit 1959, een Lincoln Continental Mark IV. Tijdens het project in Wichita werd deze omgebouwd naar een hybride auto die rijdt op een biodiesel- en een elektromotor. De auto kan nu ver rijden op de elektromotor en de dieselmotor zou weinig CO2 uitstoten. In het project zijn inmiddels meer auto's, busjes en een motor omgebouwd.
In de videoclip speelt Young in zijn auto op een luchtgitaar met een laptop op zijn schoot. Alle nummers op dit album hebben met zijn auto of het LincVolt-project te maken.
Hoewel hij vooral bekend werd om protestliederen over politieke thema's, heeft hij zich wel vaker beziggehouden met andere thema's zoals hier het geval is. Een pure ode aan zijn auto verscheen bijvoorbeeld al heel vroeg in zijn carrière, met Long may you run (1976). Een recenter protestlied over duurzaamheid is bijvoorbeeld het tegen Starbucks gerichte A rock star bucks a coffee shop (2015).
* Discogs, Neil Young
* Recensies, Songfacts, Thrashers Wheat
* Huffington Post, Neil Young Converts Lincoln Convertible to Electric Ride, 5 juni 2008
* Telegraph, Neil Young: Turning the world green with a car, 6 november 2008
* LincVolt-project, demonstratie van de omgebouwde Lincoln
* Songtekst en akkoorden
# Jolivetya foresti

Jolivetya foresti is een garnalensoort uit de familie van de Atyidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Cals.
* ↑ (en) Jolivetya foresti op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Fransen, C. (2012). Jolivetya foresti Cals, 1986. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=586554
# Joliotflat

Joliotflat kan verwijzen naar:
* Joliotflat (torenflat), een torenflat in Rotterdam-Ommoord
* Joliotflat (ERA-flat), een ERA-flat in Rotterdam-Ommoord
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Joliotflat en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Joling & Gordon over de vloer

Joling & Gordon over de vloer was een televisieprogramma van Tien met de zangers Gerard Joling en Gordon als hoofdpersonen. Er zijn drie seizoenen van de serie gemaakt.

## Programma-inhoud

Sinds augustus 2005 vormen Gerard Joling en Gordon, beide bekend van de Toppers, het televisie-duo Geer & Goor. In de tweedelige realityserie Toppers in de sneeuw en tijdens een televisie-interview bij Barend & Van Dorp werd duidelijk hoe goed Joling en Gordon verbaal op elkaar ingespeeld waren. Daarentegen pakt Froger de zaken wat serieuzer aan en heeft hij vooral moeite om Geer en Goor verbaal bij te houden. Voor John de Mol jr. was dat een reden om alleen met Joling en Gordon een serie te maken. In deze serie draaiden de heren iedere week drie dagen (in seizoen 3 twee dagen) mee in een gezin, vereniging of bedrijf. Het zijn plekken die totaal verschillen van hun dagelijks leven. Van tevoren wisten de twee Toppersleden niet waar ze heen gingen. Het programma is gebaseerd op hetzelfde format dat de basis vormde voor de serie The Simple Life, met Paris Hilton en Nicole Richie, dat weer lijkt op de komische televisieserie Green Acres. Het programma werd voor het eerst uitgezonden op 16 augustus 2005. Het programma duurde drie seizoenen (2005 t/m 2007).

## Spin-off

In het najaar van 2013 kwam er min of meer een vervolg op Over de vloer in de vorm van de realityserie Geer & Goor: Effe geen cent te makken. Vervolgens verschenen er nog drie programma's: Geer & Goor: waarheen, waarvoor? in 2014, Geer & Goor: Zoeken een hobby! in 2016 (genomineerd voor de Gouden Televizier-Ring) en Geer & Goor: Stevig Gebouwd in 2017.
In deze series werd een bepaald doel gesteld, zoals aandacht hebben voor de eenzame ouderen in Nederland. Dit was in Joling & Gordon over de vloer niet zo.

## Trivia

* Omdat Gerard Joling en Gordon de ander vaak 'Geer' en 'Goor' noemden in dit programma namen kijkers dit over. Sindsdien wordt Geer & Goor vaak als hun artiestennaam gebruikt als ze samen ergens aanwezig zijn.
* Bekende uitspraken in de serie zijn: Ik heb er geen kracht meer voor, Ik heb er zo geen zin in, Ik ben gebroken, Ik kan niet meer, Met gierende banden, Ik hou er toch zo van, Draak, Graftak, Zonder gene, Gaat het schat?, Het is echt niet te geloven, Waar zijn we nou weer in terechtgekomen? en We moeten ervan af.
# Jeanette Winterson

Jeanette Winterson (Manchester, 27 augustus 1959) is een Britse auteur. Haar bekendste werk is haar debuut Oranges are not the only fruit (vert. Sinaasappels en demonen / Sinaasappels zijn niet de enige vruchten) dat in 1985 verscheen en in 1990 verfilmd werd tot miniserie door de BBC. Het boek won de Whitbread Prize voor Beste Debuut en de miniserie won de BAFTA voor Beste Drama.

## Leven & werk

Jeanette Winterson werd geboren in Manchester en grootgebracht door adoptieouders, Constance and John William Winterson, in Accrington in Lancashire. Haar adoptieouders waren lid van de Pinkstergemeente en voedden Jeanette streng christelijk op. Op haar achtste schreef ze al diensten en bracht ze mensen tot bekering. Door dit talent hoopten haar ouders dat ze zendelinge zou worden. Ze ging uit huis op haar vijftiende nadat ze bekend had gemaakt dat ze verliefd was op een meisje.
Winterson studeerde Engels aan het St Catherine's College te Oxford en ontving haar bachelordiploma in 1981.
In Londen schreef ze haar eerste boek Oranges are not the only fruit, dat gepubliceerd werd in 1985. Het boek is sterk autobiografisch en gaat over een lesbisch meisje dat opgroeit in een streng religieuze gemeenschap. Het debuut werd goed ontvangen en leverde Winterson de Whitbread Prize op. In 1990 bewerkte ze het boek tot een scenario voor een BBC-miniserie, die veel aandacht kreeg, onder andere in verband met een aantal expliciet lesbische scènes. De dramaserie kreeg een British Academy of Film and Television Arts (BAFTA), een van de belangrijkste Britse film- en televisieprijzen.
Naast romans publiceert ze ook verhalen, essays en kinderboeken. Bovendien schreef ze naast het script voor haar eigen boekverfilming het filmscript voor Great moments in aviation (1994, geregisseerd door Beeban Kidron).
Winterson wordt gekenmerkt als een postmodern auteur. In haar oeuvre staan thema's als fictie en werkelijkheid, metafysica, (gender)identiteit en tijd en ruimte centraal; het wordt door sommigen als magisch-realistisch omschreven. De manier waarop Winterson gebruik maakt van ideeën uit de natuurwetenschappen is door Annemarie Estor beschreven in "Jeanette Winterson's Enchanted Science".
Met de eerste jeugdroman van Winterson, Tanglewreck (De tijdhoeder, een sciencefiction-verhaal), breidde ze haar publiek uit.
Voor haar roman The Passion (1987) ontving Winterson de John Llewellyn Rhys-prijs en voor Sexing the cherry (1989) de E. M. Forster Award. In 2006 ontving ze voor haar verdiensten voor de literatuur een Orde van het Britse Rijk en werd daarmee benoemd tot Officer of the British Empire.
Winterson is bezig met het boek Night side of the river - Ghost stories, dat naar verwachting uitkomt in 2023.
# Jeanette Morang

Jeanette Morang (12 mei 1965) is een Nederlands officier werkzaam bij de Nederlandse marine.
In 1986 voltooide Morang de opleiding tot marineofficier aan het Koninklijk Instituut voor de Marine. Ze was van 1995 tot 1997 luchtverdedigingsofficier op de Hr.Ms. Witte de With en van 1997 tot 1999 commandant op de Hr.Ms. Alkmaar. Van 1999 tot 2003 was ze hoofd inlichtingen en operaties bij de Kustwacht Caribisch Gebied, waarna ze naar de staf in Nederland verhuisde. Ze was in 2006 eerste officier van Hr.Ms. De Zeven Provinciën, een luchtverdedigings- en commandofregat.
Morang is de eerste vrouwelijke fregatcommandant in de Koninklijke Marine. Op vrijdag 12 januari 2007 werd ze, op 41-jarige leeftijd, aangesteld als commandant van het luchtverdedigings- en commandofregat (LCF) Hr. Ms. De Ruyter. Ze nam het bevel over van kapitein-luitenant ter zee Rob Bauer. Deze taak voerde ze uit tot juli 2009. Daarna werkte ze in de staf van de Commandant Zeestrijdkrachten in Den Haag tot ze in 2013 verbindingsofficier werd bij de NAVO in Brussel. In 2019 werd ze de eerste vrouwelijke vlagofficier van de Koninklijke Marine. Ze is verbonden aan het maritiem commandocentrum van de NAVO in Northwood.

## Decoraties

Herinneringsmedaille Vredesoperaties Onderscheidingsteken voor Langdurige Dienst als officier Marinemedaille Kruis voor betoonde marsvaardigheid TMPT Kruis (KNVRO) VN UNIFIL Medaille
Verder is Morang gerechtigd tot het dragen van: Onderscheidingsteken voor generale staf-bekwaamheid Defensie ('Gouden zon‘) Brevetembleem Commandocentrale officier (CCO)
# Jolene

Jolene of Joleen kan verwijzen naar:

## Muziek

* Jolene (album), een studioalbum van de Amerikaanse zangeres Dolly Parton
* Jolene (single), een single van dit album
* Jolene (Cake), een single van de Amerikaanse band Cake

## Personen

* Joleen Hakker, een Nederlandse wielrenner en triatleet
* Jolene Watanabe, een Amerikaanse tennisser
* Jolene Purdy, een Amerikaans actrice
* Jolene Blalock, een Amerikaans actrice en fotomodel

## Andere betekenissen

* Joleen, een vrouwelijke voornaam
* Jolene (film), een film van Dan Ireland met Jessica Chastain uit 2008
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jolene en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.