OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Walter Fernandez (Zwitsers voetballer)

Walter Fernandez (Lausanne, 20 augustus 1965) is een voormalig betaald voetballer uit Zwitserland die op het middenveld speelde maar ook als verdediger uit de voeten kon. Hij beëindigde zijn loopbaan in 2000 bij de Zwitserse club FC Lugano.

## Interlandcarrière

Fernandez speelde drie interlands voor Zwitserland. Onder leiding van bondscoach Roy Hodgson maakte hij zijn debuut op 8 maart 1995 in de vriendschappelijke uitwedstrijd tegen Griekenland (1-1), net als Johann Vogel (Grasshopper-Club). Fernandez nam in dat duel de enige treffer van de Zwitsers voor zijn rekening.
* Walter Fernandez (Zwitsers voetballer) op National Football Teams
# Lars Zetterquist

Lars Zetterquist (Tösse in Dalsland, 25 maart 1860 – omgeving Arvika, 17 maart 1946) was een Zweeds violist en af en toe ook altviolist.
Lars Johan Zetterquist werd geboren in het gezin van Johan Larsson en Maria Söderström. Hij huwde in 1885 Amy Carlsson. Lars Zetterquist was vader van de violist Lars Fredrik Zetterquist (1888-1978), cellist Lasr Zettequist (1892-1987) en kunstschilder Jérome Zetterquist (1898-1968) die zijn vader op het doek vastlegde. Ook was hij vader van Knut Zetterquist, vader van de kunstenaars Olle Zetterquist en Jörgen Zetterquist (1928-2013).
Zetterquist studeerde van 1875 tot 1878 bij Fridolf Book aan het Kungliga Musikhögskolan in Stockholm. Daarna volgde van 1878 tot en met 1880 een studie bij Hubert Léonard en Camillo Sivori in Parijs. In 1882 trad hij toe tot het Kungliga Hovkapellet als violist en werd daar in 1886 concertmeester. Hij zou tot 1914 in dat orkest spelen. Vanaf 1885 was bij betrokken bij een aantal militaire orkesten. Hij gaf vanaf 1892 les aan Kungliga Musikaliska Akademien en leverde onder andere Hugo Alfvén als leerling af.
Hij trok zich in 1925 terug uit het muziekleven van Stockholm en vestigde zich in het dorp Låangvak, waar hij verderging als boer, maar toch vioolles bleef geven aan de Musikhögskolan Ingesund in Ingesund.
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5380 7714
* KulturNav: 6394fece-47dc-4317-af46-2a750c9682c9
* MusicBrainz: ba92ec34-3955-4197-8f2d-8c3c7030f4cb
* LIBRIS: 279500
* Virtual International Authority File: 34438746
* WorldCat (via VIAF): 34438746
# Wapen van Stevensweert

Het wapen van Stevensweert bestaat uit het gedeelde schild van de voormalige gemeente Stevensweert. De beschrijving luidt: "Doorsneden : I in keel, bezaaid met zilveren blokjes, een uitkomende dubbelstaartige leeuw van zilver, gekroond van goud, II in azuur vier korenaren van goud, twee aan twee geplaatst in den vorm van twee omgewende kepers."

## Geschiedenis

De leeuw in het wapen is het stamwapen van het geslacht Van Pietersheim, de oudst bekende heren van Stevensweert. De korenaren duiden volgens Sierksma op de voornaamste bestaansbron van de gemeente, graanbouw, dit is waarschijnlijk niet juist. De herkomst van de korenaren is onbekend. Het wapen komt voor op het oudst bekende schepenzegel van Stevensweert, met als verschil dat op het zegel de korenaren in waaiervorm geplaatst staan.
Op 26 november 1897 werd het wapen verleend aan de toenmalige gemeente. In 1991 werd Stevensweert toegevoegd aan de gemeente Maasbracht, de leeuw werd toegevoegd aan het wapen van Maasbracht.
# Lasioglossum alpigenum

Lasioglossum alpigenum is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Dalla Torre.
# Lasioglossum aliud

Lasioglossum aliud is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Sandhouse.
# Lasioglossum eurasicum

Lasioglossum eurasicum is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1972 door Ebmer.
# Lasioglossum euryale

Lasioglossum euryale is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Ebmer.
# Lasconotus arrowi

Lasconotus arrowi is een keversoort uit de familie somberkevers (Zopheridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1935 gepubliceerd door Howard Everest Hinton.
# Vuurstuitheidesluiper

De vuurstuitheidesluiper (Hylacola pyrrhopygia synoniem: Calamanthus pyrrhopygius) is een zangvogel uit de familie Acanthizidae (Australische zangers).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in het zuidoosten van Australië en telt drie ondersoorten:
* H. p. pyrrhopygia: van noordoostelijk New South Wales tot zuidoostelijk Zuid-Australië.
* H. p. parkeri: Mount Lofty Ranges (zuidoostelijk Zuid-Australië).
* H. p. pedleri: zuidelijk Nationaal park Flinders Ranges (zuidoostelijk Zuid-Australië).

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als schaars. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Vuurstuitheidesluiper op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.1).
# Větrný Jeníkov

Větrný Jeníkov (Duits: Windig Jenikau) is een Tsjechische vlek (městys) in de regio Vysočina, en maakt deel uit van het district Jihlava. Větrný Jeníkov telt 634 inwoners (2023).

## Geschiedenis

* 1226 – De eerste schriftelijke vermelding van Větrný Jeníkov.
* 2009 – De gemeente Větrný Jeníkov krijgt (opnieuw) de status vlek.
Arnolec · Batelov · Bílý Kámen · Bítovčice · Bohuslavice · Borovná · Boršov · Brtnice · Brtnička · Brzkov · Cejle · Cerekvička-Rosice · Černíč · Čížov · Dlouhá Brtnice · Dobronín · Dobroutov · Dolní Cerekev · Dolní Vilímeč · Doupě · Dudín · Dušejov · Dvorce · Dyjice · Hladov · Hodice · Hojkov · Horní Dubenky · Horní Myslová · Hostětice · Hrutov · Hubenov · Hybrálec · Jamné · Jersín · Jezdovice · Ježená · Jihlava · Jihlávka · Jindřichovice · Kalhov · Kaliště · Kamenice · Kamenná · Klatovec · Kněžice · Knínice · Kostelec · Kostelní Myslová · Kozlov · Krahulčí · Krasonice · Lhotka · Luka nad Jihlavou · Malý Beranov · Markvartice · Měšín · Milíčov · Mirošov · Mrákotín · Mysletice · Mysliboř · Nadějov · Nevcehle · Nová Říše · Olšany · Olší · Opatov · Ořechov · Otín · Panenská Rozsíčka · Panské Dubenky · Pavlov · Plandry · Polná · Puklice · Radkov · Rančířov · Rantířov · Rohozná · Rozseč · Růžená · Rybné · Řásná · Řídelov · Sedlatice · Sedlejov · Smrčná · Stáj · Stará Říše · Stonařov · Strachoňovice · Střítež · Suchá · Svojkovice · Šimanov · Švábov · Telč · Třešť · Třeštice · Urbanov · Ústí · Vanov · Vanůvek · Vápovice · Velký Beranov · Větrný Jeníkov · Věžnice · Věžnička · Vílanec · Volevčice · Vyskytná nad Jihlavou · Vysoké Studnice · Vystrčenovice · Záborná · Zadní Vydří · Zbilidy · Zbinohy · Zdeňkov · Zhoř · Zvolenovice · Žatec · Ždírec
* ↑ Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Větrný Jeníkov op de Tsjechischtalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Věrovany

Věrovany (Duits: Mirwans) is een Moravische gemeente in de Tsjechische regio Olomouc, en maakt deel uit van het district Olomouc. Věrovany telt 1425 inwoners (2023). Naast het dorp Věrovany zelf liggen binnen de gemeentegrenzen ook de plaatsen Nenakonice en Rakodavy. De gemeente neemt deel aan het samenwerkingsverband Mikroregion Olomoucko.

## Geschiedenis

* 1131 – De eerste schriftelijke vermelding van de gemeente.

## Aanliggende gemeenten

Aangrenzende gemeenten :
| | Dub nad Moravou | |
| Biskupice | | Citov |
| Klopotovice | Tovačov | Troubky |
Babice · Bělkovice-Lašťany · Bílá Lhota · Bílsko · Blatec · Bohuňovice · Bouzov · Bukovany · Bystročice · Bystrovany · Červenka · Charváty · Cholina · Daskabát · Dlouhá Loučka · Dolany · Doloplazy · Domašov nad Bystřicí · Domašov u Šternberka · Drahanovice · Dub nad Moravou · Dubčany · Grygov · Haňovice · Hlásnice · Hlubočky · Hlušovice · Hněvotín · Hnojice · Horka nad Moravou · Horní Loděnice · Hraničné Petrovice · Huzová · Jívová · Komárov · Kozlov · Kožušany-Tážaly · Krčmaň · Křelov-Břuchotín · Liboš · Lipina · Lipinka · Litovel · Loučany · Loučka · Luběnice · Luká · Lutín · Lužice · Majetín · Medlov · Měrotín · Město Libavá · Mladeč · Mladějovice · Moravský Beroun · Mrsklesy · Mutkov · Náklo · Náměšť na Hané · Norberčany · Nová Hradečná · Olbramice · Olomouc · Paseka · Pňovice · Přáslavice · Příkazy · Řídeč · Samotišky · Senice na Hané · Senička · Skrbeň · Slatinice · Slavětín · Štarnov · Štěpánov · Šternberk · Strukov · Střeň · Suchonice · Šumvald · Svésedlice · Těšetice · Tovéř · Troubelice · Tršice · Újezd · Uničov · Ústín · Velká Bystřice · Velký Týnec · Velký Újezd · Věrovany · Vilémov · Vojenský újezd Libavá · Želechovice · Žerotín
* ↑ Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Věrovany op de Tsjechischtalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Věteřov

Věteřov (Duits: Wieterschau) is een Tsjechische gemeente in de regio Zuid-Moravië, en maakt deel uit van het district Hodonín.
Věteřov telt 532 inwoners(2008).
Archlebov · Blatnice pod Svatým Antonínkem · Blatnička · Bukovany · Bzenec · Čejč · Čejkovice · Čeložnice · Dambořice · Dolní Bojanovice · Domanín · Dražůvky · Dubňany · Hodonín · Hovorany · Hroznová Lhota · Hrubá Vrbka · Hýsly · Javorník · Ježov · Josefov · Karlín · Kelčany · Kněždub · Kostelec · Kozojídky · Kuželov · Kyjov · Labuty · Lipov · Louka · Lovčice · Lužice · Malá Vrbka · Mikulčice · Milotice · Moravany · Moravský Písek · Mouchnice · Mutěnice · Násedlovice · Nechvalín · Nenkovice · Nová Lhota · Nový Poddvorov · Ostrovánky · Petrov · Prušánky · Radějov · Ratíškovice · Rohatec · Skalka · Skoronice · Sobůlky · Starý Poddvorov · Stavěšice · Strážnice · Strážovice · Sudoměřice · Suchov · Svatobořice-Mistřín · Syrovín · Šardice · Tasov · Těmice · Terezín · Tvarožná Lhota · Uhřice · Vacenovice · Velká nad Veličkou · Veselí nad Moravou · Věteřov · Vlkoš · Vnorovy · Vracov · Vřesovice · Žádovice · Žarošice · Ždánice · Želetice · Žeravice · Žeraviny
# Lasioglossum affine

Lasioglossum affine is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1853 door Smith.
# Lasioglossum akroundicum

Lasioglossum akroundicum is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Blüthgen.
# Lasioglossum alacarinatum

Lasioglossum alacarinatum is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Walker.
# Lane moje

'Lane moje' (Servisch voor: Mijn geliefde) is het lied waarmee Servië en Montenegro in 2004 op het Eurovisiesongfestival 2004 werden vertegenwoordigd. Het werd gezongen door Željko Joksimović, met een ad-hocorkest.
Het lied is in het Servisch, en de melodie is in een traditionele stijl. De tekst werd geschreven door Leontina Vukomanović, de muziek is door Željko Joksimović zelf gecomponeerd.
De videoclip bij het lied ademt een klassieke sfeer, met een fluitspeler, vrouwen in gewaden die ganzen vasthouden, ganzenveren die ronddwarrelen, en Joksimović die daartussen het lied zingt. De violiste sluit het stuk af.
Met het lied kwam Servië en Montenegro overtuigend door de voorrondes van het songfestival. In de finale kwam het op de tweede plaats.

## Lijst van nummers

* Lane moje
* Good bye
* Lane moje (Instrumental version)
* Lane moje (Eastern mix by Alek)
* Lane moje (Trancefusion mix by Dream Team)
# Lasioptera ephedrae

Lasioptera ephedrae is een muggensoort uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Cockerell.
# Wapen van Zevenhuizen

Wapen van Zevenhuizen kan verwijzen naar:
* Wapen van Zevenhuizen-Moerkapelle
* Wapen van Zevenhuizen (Westerkwartier)
* Wapen van Zevenhuizen (Zuidplas)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Wapen van Zevenhuizen en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Landgoed De Raephorst

Landgoed De Raephorst is een landgoed in Wassenaar. Vroeger heeft hier een kasteel gestaan.
Kasteel Raephorst bestaat niet meer en Landgoed de Raephorst is samengegaan met Landgoed ter Horst en wordt nu De Horsten of Landgoed de Horsten genoemd. Ook Eikenhorst, het landgoed waar in 1986 prinses Christina ging wonen, en waar tot 2019 koning Willem Alexander met zijn gezin woonde, maakt deel uit van De Horsten.

## Het kasteel

In het begin van de 13de eeuw werd een kasteel gebouwd door Kerstand van Raephorst. Zijn nazaten woonden er eeuwenlang. De eerste afbeelding staat op een tapijt, waarop ook Leidens ontzet staat afgebeeld. Op tekeningen uit de 17de eeuw is te zien dat er veel is aangebouwd.
Begin 18de eeuw werd het kasteel bewoond door twee zusters. In 1706 boden zij het kasteel aan als hoofdprijs van een loterij, omdat zij het gebouw niet konden onderhouden. Winnaar was luitenant-generaal van de Engelse troepen, William Cadogon, die het verkocht. Uiteindelijk kwam het in handen van Adriaan Pieter Twent.

## Het landgoed

Toen Prins Frederik, de tweede zoon van koning Willem I, in 1838 Landgoed de Paauw in Wassenaar kocht uit de nalatenschap van Adriaan Pieter Twent, kocht hij uit diezelfde nalatenschap ook De Raephorst (grondgebied Wassenaar) en Ter Horst (grondgebied Voorschoten), beiden aan de oostkant van de straatweg (later N44).
De resten van kasteel Raephorst werden afgebroken, wél bleef een deel van een oude boerderij staan, waarop het wapen van de familie Raephorst te zien is en het jaartal 1639. Het kasteel heeft waarschijnlijk ten oosten van deze boerderij gestaan. Het landgoed is eigendom van Koning Willem Alexander. De prinsen Floris en Pieter-Christiaan hebben het recht van erfpacht en opstal op Boerderij De Raephorst.
Abbenbroek · Abspoel · Adegeest · Slot Alkemade · Altena · Bellesteyn · Huis ten Berghe · Binckhorst · Binnenhof · Blijdestein · Boshuysen · Bulgersteyn · Burcht (Leiden) · Burcht (Voorne) · Slot Capelle · Crayestein · Cronesteyn · Develstein · 't Huys Dever · Dirks Steenhuis · Ter Does · Duivenstein · Duivenvoorde · Endegeest · Endepoel · Foreest · Giessenburg · Gravensteen · Groot Poelgeest · 's Heeraartsberg · Hof van Wateringen · Slot Honingen · Kasteel van Gouda · Keenenburg · Kasteel Keukenhof · Klein Poelgeest · Huis te Langerak · Langestein · Huis te Liesveld · Ter Lips · De Loo · Marenburch · Huis te Merwede · Niemandsvriend · Noordeloos · Oud-Berendrecht · Oud-Poelgeest · Oud Teylingen · Paddenpoel · Persijn · Landgoed De Raephorst · Kasteel Ravesteyn · Kasteel van Rhoon · Huis te Riviere · Rosenburgh · Schonenburg · Souburgh · Huis ter Specke · Steenvoorde · Slot Teylingen · Den Toll · Slot Valckesteyn · Hof van Wena · Kasteel Westerbeek · Huis te Woude · Kasteel van IJsselmonde · Huis Zuidwijk · Zwieten
# Landgoed Dartheide

Het Landgoed Dartheide is een landhuis met bijbehorend landgoed in Nederland, gelegen aan de Rijksstraatweg te Leersum, aan de westrand van de bebouwde kom en ten noorden van kasteel Broekhuizen. Het in eclectische stijl opgetrokken gebouw staat rechts van de oprijlaan naar Broekhuizen en is een rijksmonument.
De buitenplaats werd in 1824 als 'Nieuw Broekhuizen' gebouwd voor Cornelis Jan van Nellesteijn (1759-1832), eigenaar van kasteel Broekhuizen. Na de dood van zijn vrouw was deze hertrouwd met zijn huishoudster die ongeveer vijf maanden zwanger was. Dit huwelijk vond in de ogen van zijn kinderen geen genade. Hij liet daarom een nieuwe woning bouwen voor hemzelf en zijn echtgenote, en liet Broekhuizen aan zijn zoon Wouter Hendrik van Nellesteyn (1788-1864) uit zijn eerste huwelijk.
Na de dood van Cornelis Jan van Nellesteyn in 1832 kwam het huis door vererving in bezit van zijn zoon Wouter Hendrik van Nellesteyn, zoon uit het eerste huwelijk, die dus ook al eigenaar van Broekhuizen was. De familie woonde er niet zelf. Nieuw Broekhuizen ging in de verhuur. Pas in 1873, na de dood van de weduwe van Wouter Hendrik, werd het huis verkocht aan M.S. Boon Hartsinck. Deze overleed in 1889, waarna zijn erfgenamen Nieuw Broekhuizen verkochten aan jhr. Van Karnebeek, die het in 1890 verbouwde en Dartheide noemde.
De bezittingen van Cornelis Jan van Nellesteyn strekten zich oorspronkelijk uit over de aan de noordzijde van de Rijksstraatweg gelegen Darthuizerberg en Donderberg. Op de Donderberg bouwde hij de Graftombe van Nellesteyn. Op de Darthuizerberg bouwde hij een jachthuis in de stijl van een Zwitsers chalet, in de volksmond het Zwitserse huis genoemd. De bezittingen op de Darthuizerberg kwamen eind-19e eeuw in bezit van de bankier Daniël François Scheurleer, die er het Landgoed Darthuizerberg stichtte. Na het faillissement van Scheurleer & Zoonen in 1932 werd dit opgedeeld in de landgoederen Darthuizerberg van Staatsbosbeheer, het particuliere landgoed Dartheuvel en het natuurgebied Dartheide van Het Utrechts Landschap.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Villa Dartheide betrokken door de plaatselijke Duitse Ortskommandant.
| Periode | Bewoners |
| 1824 - 1832 | Cornelis Jan van Nellesteijn (1759-1832) |
| 1832 - 1873 | Steven van Nellesteijn (1818-1880) |
| 1873 - 1879 | Cornelis Jan van Nellesteijn (1830-1906) |
| 1879 - 1889 | M.C. Boon Hartsinck |
| 1889 - 1906 | A.P.C. van Karnebeek |
| 1906 - 1920 | Cornelis Smit |
| 1920 - 1948 | Jan Smit |
| 1950 - 1973 | J.A. v .d. Lee |
| 1973 - 1990 | echtpaar De Boer-Haanscholen |
| 1990 - 2003 | Instituut Dartheide |
| 2003 - 2022 | Comtech Telecom, Remco de Groot |
| 2022 - | familie Smorenburg |
# WMO

WMO kan betrekking hebben op:

## Organisaties

* Wereld Meteorologische Organisatie – een organisatie van de Verenigde Naties op het gebied van weer, klimaat en water
* Waterleiding Maatschappij Overijssel N.V. – een voormalige Nederlandse waterleidingmaatschappij, opgegaan in Vitens

## Nederlandse wetten

* Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 – regelt zorg aan zieken en gehandicapten
* Wet medisch-wetenschappelijk onderzoek met mensen – om proefpersonen bij medisch-wetenschappelijk onderzoek te beschermen
* Wet medezeggenschap onderwijs, voorloper van de Wet medezeggenschap op scholen – regelt het bestaan van medezeggenschapsraden
* Wet Markt en Overheid - heeft tot doel om oneerlijke concurrentie door de overheid te voorkomen als zij economische activiteiten uitvoert
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van WMO en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# WMR

WMR is een Duits historisch merk van motorfietsen.
De bedrijfsnaam was: Württemberger Motorfahrzeugwerk Wilhelm Jeckel, Rottenburg/Neckar
Rond 1925 gingen ongeveer 150 kleine motorfietsmerken in Duitsland ter ziele, deels omdat de (Duitse) toeleveranciers van inbouwmotoren ervoor kozen hun eigen merk te beschermen en die motoren niet langer aan derden te leveren. WMR startte heel waarschijnlijk in 1926 met de productie van motorfietsen, maar gebruikte daarvoor 348- en 498cc-OHC motoren van Küchen (dat zelf geen motorfietsen produceerde) en Britse 198- tot 598cc-Blackburne-kopklepmotoren.
Volgens sommige bronnen begon de productie van WMR pas in 1929, maar in dat jaar verongelukte oprichter Wilhelm Jeckel. Het is niet waarschijnlijk dat het merk dan nog lang bleef bestaan, maar de productie eindigde pas in 1931 of 1932.
# Langstaartlijster

De langstaartlijster (Zoothera dixoni) is een zangvogel uit de familie Turdidae (lijsters).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van Tibet tot Thailand.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Langstaartlijster op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Langstaartlooftiran

De langstaartlooftiran (Phylloscartes ceciliae) is een zangvogel uit de familie tirannen (Tyrannidae).

## Vondst en naamgeving

De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven in het Bulletin of the British Ornithologists' Club door de Braziliaanse ornitholoog Dante Martins Teixeira in 1987. Hij noemde deze vogel Phylloscartes ceciliae ter ere van zijn vrouw Cecilia Torres (1952–1985). De Braziliaanse naam luidt cara-pintada, hetgeen geschilderde gezicht betekent. Zijn Nederlandse naam is langstaartlooftiran.
Het holotype, MNRJ 34041, is in 1983 gevonden in de Braziliaanse stad Murici. Na de vondst werd het naar het Nationaal Museum van Brazilië in Rio de Janeiro gebracht.

## Kenmerken

De vogel bereikt een lengte van 12 centimeter. Het is een kleine vogel met een olijfgroene bovenzijde en een voornamelijke witte onderzijde. De onderzijde van de buik is lichtgeel en de borst is lichtgeel-wit met groene flanken. Verder wordt deze vogel gekenmerkt door een lange staart. De staart is donkerbruin en heeft groene strepen.

## Verspreiding en leefgebied

Deze vogel is endemisch in Brazilië en komt daar enkel voor in de staten Alagoas en Pernambuco.
De natuurlijke habitats zijn subtropische of tropische vochtige laagland bossen op een hoogte tussen de 400 en 550 m boven zeeniveau. Deze habitats liggen in het bioom Atlantisch Woud.

## Voeding

De langstaartlooftiran voedt zich onder andere met zaden.

## Status

De langstaartlooftiran heeft een beperkt verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2020 door BirdLife International geschat op 50-250 volwassen individuen en de populatie-aantallen nemen af door habitatverlies. Het leefgebied wordt aangetast door ontbossing waarbij natuurlijk bos wordt omgezet in gebied voor beweiding en de teelt van suikerriet. Om deze redenen staat deze soort als kritiek op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Langstaartlooftiran op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 (en) Teixeira, D.M., 1987. A new tyrannulet (Phylloscartes) from northeastern Brazil. Bulletin of the British Ornithologists' Club 107:37-41
# Langstaartmanakin

De langstaartmanakin (Chiroxiphia linearis) is een zangvogel uit de familie manakins (Pipridae).

## Verspreiding

Deze soort komt voor van zuidelijk Mexico tot noordwestelijk Costa Rica.

## Status

De grootte van de populatie is in 2008 geschat op 50.000-500.000 volwassen vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Langstaartmanakin op de IUCN Red List of Threatened Species.