OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# District Koerachski

District Koerachski (Russisch: Курахский райо́н) is een district in het zuiden van de Russische autonome republiek Dagestan. Het district heeft een oppervlakte van 740 vierkante kilometer en een inwonertal van 15.434 in 2010. Het administratieve centrum bevindt zich in Koerach.
Bestuurlijk centrum: Machatsjkala Steden: Boejnaksk · Chasavjoert · Dagestanskieje Ogni · Derbent · Izberbasj · Joezjno-Soechokoemsk · Kaspiejsk · Kiziljoert · Kizljar Districten: Achtynski · Achvachski · Agoelski · Akoesjinski · Babajoertovski · Boejnakski · Botlichski · Chasavjoertovski · Chivski · Choenzachski · Dachadajevski · Derbentski · Dokoezparinski · Gergebilski · Goembetovski · Goenibski · Kajakentski · Kajtagski · Karaboedachkentski · Kazbekovski · Kiziljoertovski · Kizljarski · Koelinski · Koemtorkalinski · Koerachski · Lakski · Levasjinski · Magaramkentski · Nogajski · Novolakski · Oentsoekoelski · Roetoelski · Sergokalinski · Sjamilski · Soelejman-Stalski · Tabasaranski · Taroemovski · Tljaratinski · Tsjarodinski · Tsoemadinski · Tsoentinski
# District Koelinski

District Koelinski (Russisch: Кулинский райо́н) is een district in het zuiden van de Russische autonome republiek Dagestan. Het district heeft een oppervlakte van 649 vierkante kilometer en een inwonertal van 11.174 in 2010. Het administratieve centrum bevindt zich in Batsji.
Bestuurlijk centrum: Machatsjkala Steden: Boejnaksk · Chasavjoert · Dagestanskieje Ogni · Derbent · Izberbasj · Joezjno-Soechokoemsk · Kaspiejsk · Kiziljoert · Kizljar Districten: Achtynski · Achvachski · Agoelski · Akoesjinski · Babajoertovski · Boejnakski · Botlichski · Chasavjoertovski · Chivski · Choenzachski · Dachadajevski · Derbentski · Dokoezparinski · Gergebilski · Goembetovski · Goenibski · Kajakentski · Kajtagski · Karaboedachkentski · Kazbekovski · Kiziljoertovski · Kizljarski · Koelinski · Koemtorkalinski · Koerachski · Lakski · Levasjinski · Magaramkentski · Nogajski · Novolakski · Oentsoekoelski · Roetoelski · Sergokalinski · Sjamilski · Soelejman-Stalski · Tabasaranski · Taroemovski · Tljaratinski · Tsjarodinski · Tsoemadinski · Tsoentinski
# Veitastrond

Veitastrond is een klein dorp in de gemeente Luster in de provincie Vestland in het westen van Noorwegen.
De dichtstbijzijnde plaatsen zijn Sogndal, Hafslo en Gaupne. Veitastrond is bereikbaar via de RV 55, de Sognefjellsweg.
# Dirk Nachtergaele

Dirk Nachtergaele (14 juli 1951) is een Belgische verzorger die actief is bij wielerploeg Quick·Step en de Belgische nationale ploeg.

## Levensloop

In 1979 debuteerde hij als verzorger van het Nederlands DAF Trucks Team. Nachtergaele heeft samengewerkt met renners als Jan Raas, Gerrie Knetemann, Dietrich Thurau, Phil Anderson, Eric Vanderaerden, Eddy en Walter Planckaert, Mario Cipollini, Baldini, Robert Millar, Stephen Roche, Henk Lubberding, Johan Museeuw, Joop Zoetemelk, Fabio Baldato en Tom Boonen. Eind 2011 ging hij met pensioen. Nu brengt hij geregeld samen met Rik Vanwalleghem de voorstelling 'Straffe wielerverhalen'. Hierin vertelt hij over zijn vele ervaringen in het wielerpeloton.
Tevens is hij nu masseur voor de Rode Duivels, de Belgische nationale voetbalploeg.

## Boeken

Nachtergaele heeft ook vijf boeken geschreven:
| Jaar | titel |
| 1998 | Beter fietsen (Deel 1) |
| 1998 | Uit het hart van het peloton (Beter fietsen deel 2) |
| 2004 | Leeuw Museeuw - ook dit is Johan Museeuw |
| 2006 | In de handen van Dirk Nachtergaele |
| 2007 | Dirks Columns |
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9396 1558
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 177057017
* Virtual International Authority File: 288383675
* WorldCat (via VIAF): 288383675
# Dirk Müller

Dirk Müller kan verwijzen naar:
* Dirk Müller (wielrenner)
* Dirk Müller (autocoureur)
* Dirk Müller (kunstenaar)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Dirk Müller en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Viaduct van Renory

Het viaduct van Renory is een spoorwegviaduct in Tilleur, een deelgemeente van Saint-Nicolas. Het viaduct overspant achtereenvolgens de spoorlijn 125, de Rue Ernest Solvay, de N617, de Maas en de Rue Renory. Het viaduct is een deel van spoorlijn 36A.
Het viaduct is een boogbrug met 11 pijlers en 10 bogen, en werd in 1930 gebouwd in ongewapend beton. Er zijn vijf overspanningen van elk 61,40 m, vervolgens één overspanning van 34 m en dan nog eens vier overspanningen van elk 61,40 m. Twee van de brugpijlers staan in de Maas. Het ganse viaduct is 587 meter lang en heeft een hoogte van 20 meter.
# Discothyrea bryanti

Discothyrea bryanti is een mierensoort uit de onderfamilie van de Proceratiinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Wheeler, W.M..
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 18 januari 2022.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Dolomedes saganus

Dolomedes saganus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de kraamwebspinnen (Pisauridae).
Het dier behoort tot het geslacht Dolomedes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Friedrich Wilhelm Bösenberg & Embrik Strand.
# Distoleon burmanus

Distoleon burmanus is een insect uit de familie van de mierenleeuwen (Myrmeleontidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Distoleon burmanus is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Navás in 1931.
# Distoleon asiricus

Distoleon asiricus is een insect uit de familie van de mierenleeuwen (Myrmeleontidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Distoleon asiricus is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Hölzel in 1983.
# Dorcadion morozovi

Dorcadion morozovi is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Danilevsky.
# Dorcadion musarti

Dorcadion musarti is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Pic.
# Venisey

Venisey is een gemeente in het Franse departement Haute-Saône (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 153 inwoners (2011). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Vesoul.

## Geografie

De oppervlakte van Venisey bedraagt 6,8 km², de bevolkingsdichtheid is 22,5 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Veniše

Veniše is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Krško in de NUTS-3-regio Spodnjeposavska. De plaats telde 260 inwoners op 1 januari 2020.
# Documentatiesysteem

Een documentatiesysteem is een algemene benaming voor een systeem dat specifieke gegevens opslaat in documenten.
Het kan gaan om een bedrijfsadministratie, een systeem met klantendossiers, een documentatie bij een computerprogramma, een bibliotheek-catalogus en ook een encyclopedie als Wikipedia.
# Downesia strigicollis

Downesia strigicollis is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1876 gepubliceerd door Joseph Sugar Baly.
# Dolichocodia furacis

Dolichocodia furacis is een vliegensoort uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Reinhard.
# Dolichoctis aculeoides

Dolichoctis aculeoides is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Baehr.
# Dolichoctis aculeata

Dolichoctis aculeata is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1869 door Chaudoir.
# Dolichocoxys

Dolichocoxys is een geslacht van vliegen (Brachycera) uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Townsend.
# Vinni (gemeente)

Vinni (Estisch: Vinni vald) is een gemeente in de Estische provincie Lääne-Virumaa. De gemeente telde 6.716 inwoners op 1 januari 2023 en heeft een oppervlakte van 1.012,94 vierkante kilometer. De hoofdplaats van de gemeente is Pajusti.
In 2017 zijn de gemeenten Laekvere en Rägavere opgegaan in Vinni.
De spoorlijn Tallinn - Narva loopt door de gemeente. Viru-Kabala heeft een station aan de lijn.

## Plaatsen in de gemeente

Tot de landgemeente behoren zes wat grotere nederzettingen met de status van alevik (vlek) en 70 dorpen (külad):
* alevikud: Laekvere, Pajusti, Roela, Tudu, Vinni en Viru-Jaagupi.
* külad: Aarla, Aasuvälja, Alavere, Alekvere, Allika, Anguse, Aravuse, Arukse, Aruküla, Aruvälja, Ilistvere, Inju, Kaasiksaare, Kadila, Kakumäe, Kannastiku, Kantküla, Karkuse, Kaukvere, Kehala, Kellavere, Koeravere, Kõrma, Kulina, Küti, Lähtse, Lavi, Lepiku, Luusika, Mäetaguse, Männikvälja, Miila, Mõdriku, Mõedaka, Moora, Muuga, Nõmmise, Nurkse, Nurmetu, Obja, Paasvere, Padu, Palasi, Piira, Põlula, Puka, Rahkla, Rajaküla, Rasivere, Ristiküla, Rohu, Rünga, Saara, Sae, Salutaguse, Sirevere, Soonuka, Sootaguse, Suigu, Tammiku, Uljaste, Ulvi, Vana-Vinni, Vassivere, Veadla, Venevere, Vetiku, Viru-Kabala, Võhu en Voore.
* 1 2 Maakatastri statistika. Estse Raad voor grondzaken.
* 1 2 https://andmed.stat.ee/en/stat/rahvastik__rahvastikunaitajad-ja-koosseis__rahvaarv-ja-rahvastiku-koosseis/RV0240; Statistische database van het Estisch bureau voor de statistiek; geraadpleegd op: 18 augustus 2023.
Stadsgemeente: Rakvere Landgemeenten: Haljala · Kadrina · Rakvere vald · Tapa · Väike-Maarja · Vinni · Viru-Nigula
# Vitimotaulius magnus

Vitimotaulius magnus is een fossiele soort schietmot uit de familie Vitimotauliidae.
# District Agoelski

District Agoelski (Russisch: Агульский район) is een district in het zuiden van de Russische autonome republiek Dagestan. Het district heeft een oppervlakte van 793,5 vierkante kilometer en een inwonertal van 11.204 in 2010. Het administratieve centrum bevindt zich in Tpig.
Bestuurlijk centrum: Machatsjkala Steden: Boejnaksk · Chasavjoert · Dagestanskieje Ogni · Derbent · Izberbasj · Joezjno-Soechokoemsk · Kaspiejsk · Kiziljoert · Kizljar Districten: Achtynski · Achvachski · Agoelski · Akoesjinski · Babajoertovski · Boejnakski · Botlichski · Chasavjoertovski · Chivski · Choenzachski · Dachadajevski · Derbentski · Dokoezparinski · Gergebilski · Goembetovski · Goenibski · Kajakentski · Kajtagski · Karaboedachkentski · Kazbekovski · Kiziljoertovski · Kizljarski · Koelinski · Koemtorkalinski · Koerachski · Lakski · Levasjinski · Magaramkentski · Nogajski · Novolakski · Oentsoekoelski · Roetoelski · Sergokalinski · Sjamilski · Soelejman-Stalski · Tabasaranski · Taroemovski · Tljaratinski · Tsjarodinski · Tsoemadinski · Tsoentinski
# Villaverde (Nueva Vizcaya)

Villaverde is een gemeente in de Filipijnse provincie Nueva Vizcaya op het eiland Luzon. Bij de laatste census in 2007 had de gemeente bijna 17 duizend inwoners.

## Geografie
### Bestuurlijke indeling

Villaverde is onderverdeeld in de volgende 9 barangays:
* Bintawan Norte
* Bintawan Sur
* Cabuluan
* Ibung
* Nagbitin
* Ocapon
* Pieza
* Poblacion
* Sawmill

## Demografie

Villaverde had bij de census van 2007 een inwoneraantal van 16.623 mensen. Dit zijn 1.231 mensen (8,0%) meer dan bij de vorige census van 2000. De gemiddelde jaarlijkse groei komt daarmee uit op 1,07%, hetgeen lager is dan het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (2,04%). Vergeleken met de census van 1995 is het aantal mensen met 3.192 (23,8%) toegenomen.
De bevolkingsdichtheid van Villaverde was ten tijde van de laatste census, met 16.623 inwoners op 81,5 km², 204 mensen per km².
# Downs (Kansas)

Downs is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Kansas, en valt bestuurlijk gezien onder Osborne County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1038. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 922, een daling van 116 (-11,2%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 2,9 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 24 km rond Downs.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Downs op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Downsiomyia albonivea

Downsiomyia albonivea is een muggensoort uit de familie van de steekmuggen (Culicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Barraud.
# Vioolconcert (Delius)

Frederick Delius voltooide zijn enige Vioolconcert in 1916.
Delius werd voor dit werk geïnspireerd door een concert dat hij in 1914 had bijgewoond. De zusters May en Beatrice Harrison speelden in december 1914 het Dubbelconcert van Johannes Brahms met het Hallé Orchestra. Een andere inspiratiebron was een concert in mei 1915 waarin het Vioolconcert van Edward Elgar Door Sammonds werd gespeeld. Delius wilde ook zo’n dubbelconcert schrijven en dat kwam er al vrij snel (1916). Hij begon ook direct aan een “los” vioolconcert maar dat moest wachten op haar eerste uitvoering tot 1919. In 1921 volgde nog een Celloconcert.
Het werk heeft alles in zich wat wijst op een concerto, maar is tegelijkertijd een soort rapsodie. Het werk bestaat in tegenstelling tot de klassieke structuur van een concert slechts uit één deel. Door de rapsodievorm volgen secties elkaar op. Het inschrijven van de cadens is dan weer wel een teken dat wijst op een concert, maar waar in het “normale” concert de virtuositeit van de solist getoond mag worden, blijft het hier kalm. De indeling in secties loopt parallel met de concertvorm snel-langzaam-snel.
De secties zijn als volgt te onderscheiden:
* Expositie (maten 1 - 93)
* Ontwikkeling (maten 94 - 167)
* Cadens (maten 168 - 198)
* Herhaling (maten 199 - 260)
* Scherzo Finale (maten 261 - 343)
Albert Sammons gaf op 30 januari 1919 de eerste uitvoering met Adrian Boult en het Royal Philharmonic Orchestra. Sammonds had zelf enige passages gewijzigd om de muziek beter te kunnen spelen en te laten klinken. Delius gaf er zijn goedkeuring aan.

## Orkestratie

Delius schreef het werk voor:
* solo viool
* 2 dwarsfluiten, 1 hobo, 1 althobo, 2 klarinetten, 2 fagotten
* 4 hoorns, 2 trompetten, 3 trombones, 1 tuba
* pauken, 1 harp
* violen, altviolen, celli, contrabassen

## Uitvoering

Er zijn diverse opnamen van dit werk, waaronder één waarbij de oorspronkelijke solist speelt. Het werk bleef gedurende de eerste jaren na oplevering vrij populair. Het werd tot 1970 zeventien keer gespeeld tijdens de Promsconcerten, maar kwam daarna pas weer in 2012 terug. De eerste jaren speelde Sammonds het, in het begin van de 21e eeuw speelde Tasmin Little het vaak en nam het op voor Chandos.
* Uitgave Unicorn Kanchana, Ralph Holmes, Royal Philharmonic Orchestra o.l.v. Vernon Handley, een opname uit 1984 (in 2012 niet meet verkrijgbaar)
* IMSLP
# Vioolconcert (Englund)

Einar Englund voltooide zijn enige Vioolconcert in 1981.
De opdracht voor dit werk kwam van de Vereniging van Finse Symfonieorkesten (Suomen sinfoniaorkesterit ry). Daarin zijn niet alleen de grote symfonieorkesten vertegenwoordigd, maar ook de kleinere, die niet altijd een volledige symfonische bezetting tot hun beschikking hebben. Dat had bijvoorbeeld tot gevolg dat een harp ontbreekt in de orkestratie. Lang niet elk Fins orkest had een dergelijk muziekinstrument in haar instrumentarium. Door te schrijven voor de vereniging was wel een aantal uitvoeringen gegarandeerd. Het eerste orkest dat zich aan het werk mocht laven was het Tampere Filharmonia onder leiding van Paavo Rautio met als solist Kaija Saarikettu.
Englund kwam voor een concerto uit 1981 met een lyrisch en melodisch vioolconcert. Ook is de indeling gelijk aan een klassiek concerto (snel-langzaam-snel):
* Allegro molto moderato
* Adagio ma non troppo
* Allegro giocoso
Het geheel is gebouwd rond een vijfnotencyclus Gis, Fis, G, D en E. Englund liet zich voor dit concert inspireren door de natuur op Gotland, waar hij aan deze compositie werkte. In het werk is de muzikale invloed van Dmitri Sjostakovitsj hoorbaar, zoals in meerdere werken van Englund.
Orkestratie:
* soloviool
* 2 dwarsfluiten, 2 hobo’s, 2 klarinetten, 2 fagotten
* 2 hoorns
* pauken
* violen, altviolen, celli, contrabassen
* Uitgave Ondine: Benjamin Schmid (viool) met het Symfonieorkest van Oulu onder leiding van Johannes Gustavsson in een opname uit 2015
* Finse muziekcentrale
# Vioolconcert (Creith)

Guirne Creith componeerde haar Vioolconcert in g mineur gedurende de jaren 1932 tot en met 1934. Het is een curiosum binnen het repertoire.
Guirne M Creith, eigenlijke naam Gladys Mary Cohen, was een componiste, die voor haar muziek een schuilnamen hanteerde. Daarnaast was ook nog eens slordig met manuscripten, waardoor een groot gedeelte van haar oeuvre als vermist genoteerd staat. Na haar dood in 1996 kwam bij onderzoek een manuscript tevoorschijn van een bijna voltooid vioolconcert. Familie en kennissen waren verbouwereerd, niemand had een vermoeden dat ze aan een dergelijk werk had gewerkt. De zoons konden echter bevestigen dat het handschrift van het manuscript zonder meer aan hun moeder was toe te schrijven. Guirne M Creith, die zelf haar werk promootte probeerde Sir Adrian Boult het werk te laten spelen met als solist Albert Sammons. Sammons wilde het werk spelen op welke gelegenheid dan ook. Deze combinatie zou het werk nooit spelen. Een eerste uitvoering vond plaats tijdens een radio-uitzending van de BBC, waarbij Constant Lambert leiding gaf aan een van de omroeporkesten van destijds, wel met Sammons. Sammons had eerder de sonate voor viool en piano van Guirne M Creith gespeeld (samen met de componiste). Het werk kwam terecht in een zeer conservatief ingesteld programma van:
* Gabriel Fauré – Suites Masques et Bergamasques
* Guirne M Creith - Vioolconcert
* Peter Warlock – Serenade for strings
* Carl Maria von Weber – Ouverture Der Freischutz.
Pas veel later volgde een openbare uitvoering op 4 juli 2009; de violist Tamsin Waley-Cohen, nicht van de componiste speelde het in een meer avontuurlijk programma:
* Hector Berlioz Symphonie fantastique
* Creith : Vioolconcert
* Ralph Vaughan Williams : Greensleeves Fantasia
Orkest van dienst was het West London Sinfonia onder leiding van Philip Hesketh.

## Muziek

Het concerto heeft de klassieke driedelige opzet:
* maestoso (quasi recitativo) – Allegro non troppo – tranquillo- adagio
* Adagio con intimi sentimento
* Allegro vivace.
De recensies waren bij de radio-uitzending lovend; het vioolconcert stond qua sfeer recht tegenover de theoretische muziek van die tijd, denk bijvoorbeeld aan het twaalftoonstelsel. De muziek is romantiek en past ook in de stroming Romantiek (zie alleen al de aanduidingen van deel 2).

## Orkestratie

De orkestratie is weergegeven in de benaming zoals op het titelblad is vermeld:
* 2 Flauti; 2 Oboi, 2 Clarinetti in Bb, 2 Fagotti
* 4 Corni in F, 2 Trombe in C; 3 Tromboni
* 1 Timpani, 1 Arpa
* Violine, Viole, Violoncelli en Contra Bassi
In de moderne uitgave werd de 3 trombone vervangen door een bastrombone en de vioolpartij gesplitst in eerste en tweede viool.

## Discografie

* Uitgave Dutton Vocalion: Royal Scottish National Orchestra o.l.v. Martin Yates, soliste Lorraine McAslan; een opname van augustus 2008 in een serie vergeten Britse klassieke muziek.

## Bron

* de compact disc
* guinrecreith.co.uk
# Virginaal

Een virginaal is een toetsinstrument met enkelkorige besnaring die steeds parallel met het toetsenbord ligt.

## Kenmerken

Het virginaal is samen met het spinet de vroegste en eenvoudigste vorm van het klavecimbel. In tegenstelling tot het klassieke klavecimbel liggen de snaren haaks op de toetsen. Hierin komt het virginaal overeen met het spinet, dat zich door de driehoekige vorm van het virginaal onderscheidt. Uiterlijk lijkt het virginaal op het klavechord dat echter volgens een geheel ander principe gebouwd is.

## Muselaar

Bij het virginaal worden de snaren evenals bij het klavecimbel aan het einde getokkeld. Een muselaar is een virginaal waarbij de snaren in het midden getokkeld worden. Hierdoor ontstaat een grondtonige klank. Omdat de snaren in het midden het sterkst trillen wordt snel spel hierdoor ook problematisch. Het toetsenbord ligt bij een muselaar over het algemeen aan de rechterzijde, bij een virginaal aan de linkerzijde. Het instrument dat op enkele schilderijen van Johannes Vermeer te zien is, is dus waarschijnlijk een muselaar.

## Muziek voor virginaal

In de 16e eeuw werd de term virginaal ook in ruimere zin gebruikt voor verschillende soorten klavecimbels. De muziek van de Engelse virginalisten is dus niet uitsluitend voor het virginaal bedoeld, maar kan ook op het spinet of klavecimbel ten gehore worden gebracht. Ook andere componisten maakten geen onderscheid tussen muziek voor klavecimbel, spinet of virginaal. Vrijwel alle klavecimbelmuziek kan dus ook op het virginaal uitgevoerd worden. Gezien het geringere klankvolume van het virginaal is dit instrument echter minder geschikt voor uitvoeringen in grote ruimtes of met grotere ensembles.

## Bekende spelers

* Gary Cooper
* Music in the Times of Vermeer
* Gemeinsame Normdatei: 4188384-6
* MusicBrainz: 635db582-10ba-4488-8574-0a616090b599
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: ph1035371
# Virgin Trains East Coast

Virgin Trains East Coast (vaak afgekort tot VTEC) was een Britse spoorwegonderneming die het treinverkeer op de East Coast Main Line verzorgde van 1 maart 2015 tot 24 juni 2018. Het bedrijf was voor 90% in handen van Stagecoach en voor 10% van Virgin. De spoorvervoerder verzorgde zowel treinverkeer in Engeland als in Schotland, omdat de East Coast Main Line door beide gebieden loopt.
Eind 2014 werd bekend dat VTEC de concessie had gewonnen, nadat ze een bod van £3,3 miljard hadden gedaan. Per 1 maart 2015 verzorgden ze daarom het treinverkeer op de East Coast Main Line, die destijds sinds 2009 door een operator of last resort werd beheerd. Daarvoor was ze in handen van National Express Group.
Het contract van VTEC werd uiteindelijk ingekort vanwege financiële tegenslagen. VTEC kon het bod van 3,3 miljard pond niet terugbetalen. Het contract liep af op 24 juni 2018. Vanaf die dag verzorgde London North Eastern Railway er het treinverkeer, wederom als operator of last resort.
* ↑ (en) Stagecoach and Virgin win East Coast mainline rail franchise. BBC (27 november 2014).
* ↑ (en) Stagecoach East Coast rail franchise to end early. BBC (6 februari 2018).
* ↑ (en) East coast main line trains back in public hands again next month. The Scotsman (16 mei 2018).
# Draconia rusina

Draconia rusina is een vlinder uit de familie van de venstervlekjes (Thyrididae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Druce.
# Drepatelodes ostenta

Drepatelodes ostenta is een vlinder uit de familie van de Apatelodidae. De wetenschappelijke naam van de soort is, als Olceclostera ostenta, voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door William Schaus.
* ↑ Beccaloni, G.W., Scoble, M.J., Robinson, G.S. & Pitkin, B. (Editors). (2003). The Global Lepidoptera Names Index (LepIndex). (Geraadpleegd maart 2013).
* ↑ Schaus, W. (1905). Descriptions of new South American moths. Proceedings of the United States National Museum 29: 297.
# Villogorgia flabellata

Villogorgia flabellata is een zachte koraalsoort uit de familie Plexauridae. De koraalsoort komt uit het geslacht Villogorgia. Villogorgia flabellata werd in 1870 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Gray.
# Villogorgia inermis

Villogorgia inermis is een zachte koraalsoort uit de familie Plexauridae. De koraalsoort komt uit het geslacht Villogorgia. Villogorgia inermis werd in 1910 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Nutting.