OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Loupville

Loupville was een plaats in de huidige Belgische provincie Luxemburg en een parochie op het huidig grondgebied van Tillet, een deelgemeente van Sainte-Ode.

## Geschiedenis

Oude vermeldingen van de plaats gaan terug tot de 8ste en 9de eeuw. Loupville was het centrum van een uitgestrekte Sint-Martinusparochie, afhankelijk van de Abdij van Saint-Hubert. Bestuurlijk was Loupville in de 16de eeuw de hoofdplaats van het gebied waartoe ook de plaatsen Acul, Brul, Chisogne, Gérimont, Houmont, Hubermont, Lavaselle, Magerotte, Magery, Mande-Sainte-Marie, Millaumont, Morhet, Rechimont, Remience, Renuamont en Senonchamps behoorden. Bij de grote pest van 1636 verdween de parochie. Op de Ferrariskaart uit jaren 1770 is de site van de kerk en het kerkhof van Loupville nog aangeduid, gelegen tussen de kasteelboerderij van Laval, Hubermont en Rechrival. De parochiezetel verplaatste zich naar Rechrival, dat op het eind van het ancien régime ook een gemeente werd. Op de plaats van de oude kerk rest nog een kerkhof; een nieuwe kerk werd in Hubermont opgetrokken.
# M.U. - The Best of Jethro Tull

M.U. - The Best of Jethro Tull is het eerste verzamelalbum van de Britse progressieve-rockband Jethro Tull, uitgebracht in 1976. M.U. staat voor Musicians Union.

## Geschiedenis

Acht jaar na de oprichting van de band werd dit album uitgebracht om potentiële fans de gelegenheid te geven de band beter te leren kennen door dit overzicht uit hun carrière tot dan toe, en zodoende wellicht de verkoop van oude albums een nieuwe impuls te geven. Ook worden mensen die normaal gesproken geen album van de band zouden kopen nu over de streep getrokken om dit album te kopen omdat het alle belangrijke hits van de band bevat.
Op het album staat één nummer dat niet eerder was verschenen, Rainbow Blues.
Het album is niet meer te verkrijgen, maar in 2003 werd het album The Essential Jethro Tull uitgebracht, dat feitelijk een digitaal geremasterde versie van dit album is met een nieuwe albumhoes.

## Nummers

* Teacher
* Aqualung
* Thick as a Brick Edit #1
* Bungle in the Jungle
* Locomotive Breath
* Fat Man
* Living in the Past
* A Passion Play Edit #8
* Skating Away on the Thin Ice of the New Day
* Rainbow Blues
* Nothing Is Easy
# Luchoelmis aequalis

Luchoelmis aequalis is een keversoort uit de familie beekkevers (Elmidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2004 gepubliceerd door Spangler & Staines.
# Luka Tudor

Luka Nicola Tudor (Santiago de Chile, 21 februari 1969) is een voormalig profvoetballer uit Chili, die speelde als aanvaller.

## Clubcarrière

Tudor speelde clubvoetbal in Chili, Zwitserland, Argentinië en Spanje. Hij beëindigde zijn loopbaan in 1997. Tudor is houder van een opmerkelijk Chileens record; hij scoorde op 21 november 1993 zeven keer namens Universidad Católica in de competitiewedstrijd tegen CD Antofagasta (8-3).

## Interlandcarrière

Tudor speelde twaalf officiële interlands voor Chili in de periode 1988-1995, en scoorde drie keer voor de nationale ploeg, waaronder twee keer vanaf de strafschopstip. Hij maakte zijn debuut in de vriendschappelijke uitwedstrijd tegen Peru (1-1) op 23 november 1988 in Lima. Tudor nam met Chili deel aan de strijd om de Copa América 1989.
Interlanddoelpunten :
| # | Datum | Locatie | Wedstrijd | Goal(s) | Score | Uitslag | Wedstrijd |
| 1 | 25/07/1989 | Arica | Chili – Peru | 42' | 1 – 0 | 2 – 1 | Oefeninterland |
| 2 | 26/03/1994 | Riyad | Saoedi-Arabië – Chili | 18' (pen.) | 0 – 1 | 0 – 2 | Oefeninterland |
| 3 | 21/09/1994 | Santiago | Chili – Bolivia | 56' (pen.) | 1 – 1 | 1 – 2 | Oefeninterland |

## Erelijst
### Universidad Católica

* Primera División
    1987
* Copa Chile
    1995

### FC Sion

* Zwitserse voetbalbeker
    1991

### Newell's Old Boys

* Primera División
    1992

### Colo-Colo

* Primera División
    1997 [C]
# Kees de Rooij

Cornelis Antoon Maria (Kees) de Rooij (Bergen op Zoom, 19 juni 1886 – Venlo, 1 juni 1939) was een Nederlands organist, (koor)dirigent en componist.
Hij was zoon van leerlooier Ludovicus Johannes de Rooij en Rosalina Steers. Hij was getrouwd met Maria Josephina Liepertz. Hij overleed in het ziekenhuis Sint Josephziekenhuis te Venlo, na opgenomen te zijn geweest voor een beroerte.
Het zag er in eerste instantie niet naar uit dat hij de wereld van de muziek zou betreden; hij zou onderwijzer worden. Hij ging echter (wellicht vanuit die functie) vanaf 1903 studeren aan de kerkmuziekschool (Kirchenmusikschule) in Regensburg. Leraren waren Franz Xaver Haberl, Michael Haller, en Joseph Renner, die hem richting Giovanni Pierluigi da Palestrina duwden. Aanvullende studie vond vanaf 1905 plaats aan het Koninklijk Conservatorium Antwerpen bij Jan Blockx, Lodewijk Mortelmans en Paul Gilson. Na het behalen van zijn einddiploma in Antwerpen gaf De Rooij orgelconcerten in Nederland, België en de Duitse grensstreek. Hij deed dat vanuit zijn functie als organist van de Martelaren-van-Gorcumkerk in Bergen op Zoom en vanaf 1910 vanuit de Sint-Martinusbasiliek in Venlo. Hij was daar organist, koordirigent; hij dirigeerde ook het koor "Venlona". In die tijd werd hij ook leider binnen het "Limburgsch Tournooi voor mannenzang" (1918), voorzitter van de "RK Organisten- en directeurenvereeniging" (1919) en directeur van de "Gemeentelijke Muziekschool Eindhoven" (vanaf 1934). Hij was ook een tijdlang werkzaam bij het "Roermonds Mannenkoor"/"Roermond Gemengd Koor".
Al nevenactiviteit schreef hij ook enkele werken, waarvan zijn Eva’s Droom op tekst van Felix Ruttens enige bekendheid verwierf. Ook is een Te Deum en het lied 'Hab’ Sonne im Herzen bekend.
Er werd door een comité onder leiding van burgemeester Bernard Berger in 1939 geld ingezameld voor een grafmonument, er kwam voldoende geld binnen, maar de plaatsing werd enigszins opgehouden door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Op 2 juni 1941 werd het dan eindelijk onthuld, Charles Vos verzorgde het ontwerp. Eerder had hij wel het erekruis ontvangen van Pro Ecclesia et Pontifice
* Geïllustreerd muzieklexicon, onder redactie van Mr. G. Keller en Philip Kruseman, medewerking van Sem Dresden, Wouter Hutschenruijter (1859-1943), Willem Landré, Alexander Voormolen en Henri Zagwijn; uitgegeven in 1932/1949 bij J. Philips Kruseman, Den Haag; pagina 646
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 8, pagina 362
* C.A.M. De Rooij (necrologie). Nieuwe Venlosche Courant (1 juni 1939). Geraadpleegd op 14 januari 2022 – via delpher.nl.
* Charles Vos (geraadpleegd 14 januari 2022)
# Kees de Lange

Cornelis Andreas (Kees) de Lange (Zaandam, 20 juni 1943) is een Nederlands emeritus hoogleraar en politicus.
De Lange doorliep het Zaanlands Lyceum en studeerde wiskunde, natuurkunde en sterrenkunde aan de Universiteit van Amsterdam. Hij promoveerde aan de Universiteit van Bristol. De Lange was werkzaam als onderzoeker bij Shell en als wetenschappelijk medewerker aan de Universiteit van Amsterdam voor hij in 1984 benoemd werd tot hoogleraar moleculaire spectroscopie aan de Vrije Universiteit. Van 1988 tot 2008 was hij hoogleraar laserspectroscopie aan de Universiteit van Amsterdam.
De Lange was voorzitter van de Nederlandse Bond voor Pensioenbelangen (NBP). Hij was mede-oprichter van 50PLUS en in 2010 vicevoorzitter van de partij. Als lid van 50PLUS stond De Lange aanvankelijk voor de Eerste Kamerverkiezingen van 2011 verkiesbaar op een tweede plaats op de kandidatenlijst voor zijn partij. Na een akkoord tussen 50PLUS en de Onafhankelijke SenaatsFractie (OSF) werd hij lijsttrekker voor de OSF. De OSF leek geen zetel te behalen maar met steun van enkele 50PLUS-leden van de Provinciale Staten werd dit toch gerealiseerd. Na de breuk in de Tweede Kamerfractie van 50PLUS eind mei 2014, koos De Lange voor samenwerking met Norbert Klein. Hij had in mei 2012 al gebroken met 50PLUS.
In oktober 2014 brak De Lange met het bestuur van de OSF nadat volgens hem een interview met hem voor het partijblad werd gecensureerd. In december 2014 liet hij twee vergaderdagen schieten vanwege de hoge werkdruk in de Eerste Kamer aan het eind van het jaar. Op 1 mei 2015 gaf De Lange aan niet langer als Eerste Kamerlid namens de OSF te willen fungeren omdat de OSF mogelijk ging samenwerken met de Volkspartij Limburg van Jos van Rey. Een dag later bleek dat een voorbarige aanname maar De Lange bleef bij zijn standpunt vanwege zijn frictie met het partijbestuur. Van 19 mei tot 9 juni 2015 zat De Lange als fractie-De Lange in de Eerste Kamer.
De Lange was lid van de Wetenschappelijke Adviesraad van de Stichting Clintel een organisatie die vraagtekens zet bij de menselijke invloed op klimaatverandering.
* ↑ Kamerlid Norbert Klein gaat samenwerken met senator Kees de Lange, de Volkskrant, 10 juni 2014
* ↑ Senator De Lange 'staakt', De Telegraaf, 15 december 2014
* ↑ Senator De Lange (OSF) neemt afstand van zijn partij, parlement.com, 4 mei 2015. Gearchiveerd op 22 juli 2023.
* ↑ Senator houdt afstand van OSF, De Telegraaf, 2 mei 2015
* ↑ OSF-senator De Lange nu onafhankelijke eenling, parlement.com, 19 mei 2015. Gearchiveerd op 28 april 2023.
* ↑ Wetenschappelijke Adviesraad Stichting CLINTEL. Gearchiveerd op 30 maart 2020. Geraadpleegd op 25 februari 2020.
# Katana Gégé Bukuru

Katana Gégé Bukuru (Democratische Republiek Congo, 31 december 1963) is een Congolese activist die vecht voor vrouwenrechten. Ze is oprichter van de SOFAD (Solidariteit van vrouwenactivisten voor de verdediging van mensenrechten).
Bukuru staat bekend als de "Iron Lady" van de Democratische Republiek Congo (DRC), vanwege haar inzet voor de strijd voor de rechten van vrouwen.

## Biografie

Als oudste dochter van een traditionele chief studeerde ze sociale wetenschappen aan de Université Lumière Lyon 2 en deed onderzoek bij het Centrum voor de Coöperatieve Opleiding en Onderzoek, de Rwanda-Vereniging voor de Bevordering van de Integrale Ontwikkeling en het Pan-Afrikaanse Instituut voor Ontwikkeling. Ze heeft samengewerkt met vele bewegingen op het gebied van vrouwenrechten, zoals de "Rien sans les femmes" ("Niets Zonder Vrouwen") groep, het 'Platform van Vrouwen voor de Kaderovereenkomst voor Vrede' en het 'Instituut voor Volwassen Ontwikkeling en Onderwijs in Afrika' en 'Synergie van de vrouwenorganisaties tegen geweld tegen vrouwen in Zuid-Kivu.'
Katana Gégé Bukuru woont in Uvira, Zuid-Kivu, waar ze in 2001 'Solidarité des femmes activistes pour la défense des droits humains' (SOFAD) heeft opgericht. De organisatie brengt meer dan 600 vrouwen samen die vechten voor sociale, economische, en politieke rechten. SOFAD heeft als doelstelling om mensenrechtenactivisten te beschermen en richt zich op het waarborgen van de naleving van de rechten die zijn vastgelegd in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. De vereniging is gericht op het bieden van hulp en steun aan de slachtoffers van seksueel misbruik en geweld, met name door het organiseren van workshops en trainingen voor vrouwen die zich ontwikkelen tot leider in hun vakgebied.
SOFAD's missie is het trainen en mobiliseren van vrouwenactivisten, het vergroten van hun deelname aan de bescherming en bevordering van de Rechten van de Mens, en het faciliteren van de rehabilitatie van de slachtoffers van alle vormen van geweld. De organisatie strijdt ook tegen de proliferatie van wapens in het Grote Merengebied en in Oost-Afrika op grote schaal.
Ze wordt bij haar strijd gesteund door Amnesty International. Zij verzorgen trainingen voor vrouwen en stimuleren hen tot het vormen van "vredescellen" binnen hun eigen buurt, het overbrengen van rechten en het opvangen van vrouwen op lokaal niveau.
Ter gelegenheid van de Internationale Vrouwendag in 2018 is Bukuru deel van de UNESCO- Frankrijk-campagne: "Moet je een man zijn om een Wikipedia-pagina te hebben?", waarmee het bewustzijn wordt verhoogd voor meer evenwicht tussen mannen en vrouwen in de digitale ruimte.

## Prijzen

Voor haar talrijke gevechten en betrokkenheid heeft ze verschillende prijzen gewonnen. Ze was de eerste vrouw die de Front Line Defenders Award ontving. Deze prijs werd in het leven geroepen voor verdedigers van mensenrechten in risicovolle situaties.
* Front Line Defenders Prize, 2007
* Per Anger Prize, 2017
* Soroptimist Peace Prize, 2017
# Katana Games

Katana Games (ook bekend als Katgames in de casual markt) is een Spaans computerspelontwikkelaar, gevestigd in Zaragoza.

## Ontwikkelde spellen

| Release | Titel |
| 2003 | 5 Spots |
| 2003 | Golf Adventure Galaxy |
| 2004 | 5 Spots II |
| 2004 | Genius Move |
| 2005 | Mortimer and the Enchanted Castle |
| 2005 | Mind Machine |
| 2005 | Fireworks Extravaganza |
| 2006 | Zulu Gems |
| 2007 | Dream Chronicles |
| 2008 | Dream Chronicles 2: The Eternal Maze |
| 2009 | Dream Chronicles 3: The Chosen Child |
| 2010 | Dream Chronicles: The Book of Air |
| 2011 | Dream Chronicles: The Book of Water |
| 2012 | The Cross Formula |
# Kemalia tikari

Kemalia tikari is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Gupta & Gupta in 1983.
# Kanton Vielle-Aure

Vielle-Aure is een voormalig kanton van het Franse departement Hautes-Pyrénées. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Bagnères-de-Bigorre. Het werd opgeheven bij decreet van 25 februari 2014, met uitwerking op 22 maart 2015. Alle gemeenten werden opgenomen in het nieuwe kanton Neste, Aure et Louron.

## Gemeenten

Het kanton Vielle-Aure omvatte de volgende gemeenten:
* Aragnouet
* Azet
* Bourisp
* Cadeilhan-Trachère
* Camparan
* Ens
* Estensan
* Grailhen
* Guchan
* Sailhan
* Saint-Lary-Soulan
* Tramezaïgues
* Vielle-Aure (hoofdplaats)
* Vignec
# Kanton Vielmur-sur-Agout

Kanton Vielmur-sur-Agout is een voormalig kanton van het Franse departement Tarn. Kanton Vielmur-sur-Agout maakte deel uit van het arrondissement Castres en telde 5116 inwoners in 1999. Het werd opgeheven bij decreet van 17 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015.

## Gemeenten

Het kanton Vielmur-sur-Agout omvatte de volgende gemeenten:
* Carbes
* Cuq
* Fréjeville
* Guitalens-L'Albarède
* Sémalens
* Serviès
* Vielmur-sur-Agout (hoofdplaats)
# Kerkpad Noordzijde 47

De voormalige boerderij Kerkpad NZ 47, is een gemeentelijk monument in Soest in de provincie Utrecht.
De langhuisboerderij staat op de hoek van het Kerkpad met de Oude Raadhuisstraat. In 1935 werd de rechterzijde verbouwd en werd het achterhuis negen meter verlengd. In de symmetrische voorgevel zijn twee grotere schuifvensters gemaakt met aan de buitenzijden twee kleinere. De ingang bevindt zich in de linker zijgevel. Binnen is een kelder met tongewelf. De betegelde schouw is voorzien van Bijbelse taferelen. Voorheen stond naast het pand een bakhuisje wat meer recent ook dienstdeed als varkenshok. Aan het Kerkpad 37 staat de hooischelf uit 1935 die vroeger bij deze boerderij hoorde.
# Kerkstraat 46 (Baarn)

De woning Kerkstraat 46 is een gemeentelijk monument aan de Kerkstraat in Baarn in de provincie Utrecht.
De symmetrische gevel heeft boven de portiek in het midden een venster met daarboven een driehoekige geveltop. Boven de vensters aan weerszijden van de deur zijn decoraties aangebracht. Het bepleisterde pand uit ongeveer 1880 werd in 1979 voorzien van vernieuwde zij- en achtergevels.
# Kerkstraat 24 (Baarn)

Het herenhuis Kerkstraat 24 voor de Tweede Wereldoorlog ook wel Villa Henriette genoemd, is een gemeentelijk monument aan de Kerkstraat in Baarn in de provincie Utrecht.
Het pand uit het einde van de negentiende eeuw heeft een symmetrische voorgevel. Onder de ramen van de eerste verdieping zijn ruitvormen gemetseld. De geveltop in het midden van het pand is voorzien van houtsnijwerk. Tussen 1920 en 1930 woonde hier Anton Mussert in de tijd dat hij voor Provinciale Waterstaat van Utrecht werkte. De hekpijlers zijn van versierd gietijzer gemaakt.
# Kerkstraat 2A (Eemnes)

Kerkstraat 2A is een rijksmonument aan de Kerkstraat in Eemnes in de provincie Utrecht.
In 1725 werd Maria Christina van Rhijn genoemd als eigenaresse van de boerderij op deze plek. De huidige pand werd gebouwd in de achttiende eeuw. Naast schoenmakers en de kruidenierswinkel was er een postkantoor in gevestigd. In 1975 werd het een woning.
Het venster boven de deur in de symmetrische voorgevel is getooid met een levensboom.
# Kevin Lyttle

Kevin Lyttle alias Lescott Kevin Lyttle Coombs (Kingstown, 14 september 1976) is een soca-, R&B- en dancehall-artiest, uit Saint Vincent en de Grenadines.
Lyttle scoorde eind 2003 een wereldhit met Turn Me On, een samenwerking met Spragga Benz. Turn Me On werd in 2001 opgenomen, en was al snel populair in de Caraïben. Via clubs bereikte het nummer Europa. In 2003 tekende Lyttle een contract bij Atlantic Records. Na Turn Me On volgde nog Last Drop, opnieuw met Spragga Benz, maar het werd een minder succes.
In 2009 bracht Lyttle een nieuw album uit: 'Fyah'. Dit is tot nu toe ook niet echt een groot succes geworden.
# Keverberg

De Keverberg is een heuvel in de gemeente Simpelveld in de Nederlandse provincie Limburg. De heuvel ligt ten noordoosten van Huls en ten oosten van Ubachsberg. De Keverberg gaat in het noorden over in de Putberg waar het een geheel mee vormt en zijn beide onderdeel van het Plateau van Ubachsberg. In de volksmond wordt de heuvel wegens het grillige karakter de Poekele berg genoemd. Ten westen van de Keverberg snijdt het Droogdal de Dael in op het plateau.
De Keverberg heeft een hoogte van ongeveer 200 meter boven zeeniveau.
Boven op de Keverberg ligt Hoeve Keverberg. Op ongeveer 200 meter ten westen van de hoeve ligt de Groeve De Keverberg.
# Katsuyoshi Kuwahara

Katsuyoshi Kuwahara (桑原 勝義, Kuwahara Katsuyoshi, Fujieda, 30 mei 1944) is een Japans voormalig voetballer die als aanvaller speelde.

## Clubcarrière

Kuwahara speelde voor Nippon Light Metal en Nagoya Mutual Bank. Kuwahara beëindigde zijn spelersloopbaan in 1971.

## Japans voetbalelftal

Katsuyoshi Kuwahara debuteerde in 1965 in het Japans nationaal elftal en speelde 2 interlands.

## Statistieken

Japans voetbalelftal :
| Jaar | Wed. | Dlp. |
| 1965 | 2 | 0 |
| Totaal | 2 | 0 |

## Externe link

* Katsuyoshi Kuwahara op National Football Teams
* ↑ (en) Japan National Football Team Database. Gearchiveerd op 9 juli 2019.
# Kiama lachrymoides

Kiama lachrymoides is een spinnensoort uit de familie Cyrtaucheniidae. De soort komt voor in New South Wales.
# Kerstin Köppen

Kerstin Köppen (Rathenow, 24 november 1967) is een Duits voormalig roeister. Köppen maakte haar debuut tijdens de wereldkampioenschappen roeien 1990 met de wereldtitel in de dubbel-vier. Een jaar later prolongeerde Köppen de wereldtitel in de dubbel-vier. Bij Köppen haar olympische debuut met de gouden medaille in de dubbel-twee samen met Kathrin Boron in Barcelona. Köppen won drie op een volgende wereldtitels in de dubbel-vier tijdens de wereldkampioenschappen roeien 1994, 1995 en 1997. Tijdens de Olympische Zomerspelen 1996 werd Köppen olympisch kampioen in de dubbel-vier. Köppen beëindigde in 1998 haar carrière.

## Resultaten

* Wereldkampioenschappen roeien 1990 in Barrington 1 in de dubbel-vier
* Wereldkampioenschappen roeien 1991 in Wenen 1 in de dubbel-vier
* Olympische Zomerspelen 1992 in Barcelona in de dubbel-twee
* Wereldkampioenschappen roeien 1993 in Račice 2 in de dubbel-twee
* Wereldkampioenschappen roeien 1994 in Indianapolis 1 in de dubbel-vier
* Wereldkampioenschappen roeien 1995 in Tampere 1 in de dubbel-vier
* Olympische Zomerspelen 1996 in Atlanta in de dubbel-vier
* Wereldkampioenschappen roeien 1997 in Aiguebelette-le-Lac 1 in de dubbel-vier
* (en) Profiel van Kerstin Köppen op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) profiel van Kerstin Köppen op WorldRowing.com
1976: Svetla Otsetova & Zdravka Jordanova · 1980: Jelena Chloptseva & Larissa Popova · 1984: Marioara Popescu & Elisabeta Oleniuc · 1988: Birgit Peter & Martina Schröter · 1992: Kerstin Köppen & Kathrin Boron · 1996: Marnie McBean & Kathleen Heddle · 2000: Jana Thieme & Kathrin Boron · 2004: Georgina Evers-Swindell & Caroline Evers-Swindell · 2008: Georgina Evers-Swindell & Caroline Evers-Swindell · 2012: Katherine Grainger & Anna Watkins · 2016: Magdalena Fularczyk-Kozłowska & Natalia Madaj · 2020: Nicoleta-Ancuța Bodnar & Simona Radiș · 2024: Brooke Francis & Lucy Spoors
1988: Kerstin Förster & Kristina Mundt & Beate Schramm & Jana Sorgers · 1992: Sybille Schmidt & Birgit Peter & Kerstin Müller & Kristina Mundt· 1996: Katrin Rutschow & Jana Sorgers & Kerstin Köppen & Kathrin Boron· 2000: Manja Kowalski & Meike Evers & Manuela Lutze & Kerstin Kowalski · 2004: Kathrin Boron & Meike Evers & Manuela Lutze & Kerstin Kowalski · 2008: Tang Bin & Xi Aihua & Jin Ziwei & Zhang Yangyang · 2012: Kateryna Tarasenko & Natalija Dovhodko & Anastasija Kozjenkova & Jana Dementjeva· 2016: Annekatrin Thiele, Carina Bär, Julia Lier, Lisa Schmidla · 2020: Chen Yunxia & Zhang Ling & Lü Yang & Cui Xiaotong · 2024: Lauren Henry & Hannah Scott & Lola Anderson & Georgina Brayshaw
# Kerstin Kielgaß

Kerstin Kielgaß (Berlijn, 6 december 1969) is een voormalig Duits topzwemster op de vrije slag. Ze vertegenwoordigde haar vaderland driemaal op rij bij de Olympische Spelen, te beginnen in 1992 (Barcelona).
Kielgaß won tweemaal de wereldtitel met de Duitse estafetteploeg op de 4x200 meter vrije slag, in 1991 en 1998. Individueel was ze succesvol op de EK langebaan: in 1995 won ze de titel op de 200 meter vrije slag, twee jaar later in Sevilla was ze de snelste op de 800 meter vrije slag. Na de Spelen in Sydney (2000) beëindigde ze haar zwemloopbaan.
# Kerstin Gier

Kerstin Gier (Bergisch Gladbach, 1966) is een Duits schrijfster, die voornamelijk vrouwenliteratuur schrijft, zowel onder haar echte naam als onder haar pseudoniemen Jule Brand en Sophie Bérard.
Gier werd in 1966 geboren in Bergisch Gladbach, een plaats in de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen. Ze studeerde Duitse taalkunde, Engelse taalkunde en musicologie, waarna ze begon met de studies bedrijfspedagogiek en communicatiepsychologie. Na verschillende banen te hebben gehad begon ze in 1995 met het schrijven van romans. Haar eerste boek "Mannen en andere rampen" (oorspronkelijke titel: "Männer und andere Katastrophen") werd verfilmd in 1996, met als hoofdrolspeler Heike Makatsch.
Een van haar boeken is de edelsteen-trilogie.
Ze is getrouwd en heeft een zoon, waarmee ze woont in Bergisches Land.

## Boeken
### Edelstenentrilogie

* Robijnrood
* Saffierblauw
* Smaragdgroen

### Silber

* Silber: het eerste boek der dromen
* Silber: het tweede boek der dromen
* Silber: het derde boek der dromen
Romans:

### De Moedermaffia

* Wespennest
* De Godmother
* Stiletto
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Kerstin Gier op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Externe links
* Officiële website Kerstin Gier
* Bibsys: 10063981
* Biblioteca Nacional de España: XX4868836
* Bibliothèque nationale de France: cb16523819m (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058515378906706
* CiNii: DA17830614
* Gemeinsame Normdatei: 12889282X
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0990 7117
* Library of Congress Control Number: n2011007673
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000026107
* MusicBrainz: 214d7090-9c05-491f-8948-e3b5304bdb02
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 001129156
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: ola20050317001
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007373328805171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002499303
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 297669044
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: MODV610024
* Système universitaire de documentation: 159079217
* Virtual International Authority File: 77378465
* WorldCat (via VIAF): 77378465
* ↑ Gemeinsame Normdatei; geraadpleegd op: 11 december 2014.
# Kiaraberes-Gagak

Kiaraberes-Gagak (Indonesisch: Gunung Kiaraberes-Gagak) is een stratovulkaan op het Indonesische eiland Java in de provincie West-Java.