OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Geleding

Een geleding kan zowel een deel als een verbinding tussen delen betekenen.
Geleding kan verwijzen naar:
* Geleding (architectuur), een verticaal deel of verticale verdeling van een bouwwerk
* Geleding (voertuig), een flexibele verbinding tussen delen van een voertuig
* Draaipunten in de poten van geleedpotige dieren
* Maatschappelijke geleding, een functioneel deel van de samenleving, bijvoorbeeld bedrijfsleven of overheid
* Gewricht, onderdeel van levende wezens
* Kogelgewricht, onderdeel van levende wezens
* Bolscharnier, een flexibele verbinding in de techniek
* Scharnier
# Gevechtsveldbewakingsradar Rasura

De RASURA DR-PT-2A (3A) (radar de surveillance rapproché) is een tactische gevechtsveldbewakingsradar voor korte afstand van de Franse firma Électronique Marcel Dassault (E.M.D.).

## Beschrijving

De RASURA was een Doppler-radar systeem met auditief “display"; dat wil zeggen, de bedienaar moest uit het geruis, gefluit en geratel in een hoofdtelefoon opmaken of er personen of voertuigen aanwezíg waren in de door zijn apparaat bestreken terreinsector en zo ja, hoeveel en van welke aard.
Het systeem was draagbaar maar zwaar (60 kg) en kon in 3 pakketten van 20 kg door drie mensen worden gedragen. Bij gebruik werd de antenne gemonteerd op een statief. Het systeem kon ook op een voertuig worden gebouwd.
Met de RASURA konden voertuigen gedetecteerd worden tot 5 km, groepen personeel tot 2 km en enkele personen tot 1200m. De nauwkeurigheid op 5 km was ongeveer 25m (afstand) of 17 duizenden (hoek).
Doelen met een snelheden tussen 3,5km/u en 60km/u konden worden gedetecteerd.
De RASURA (model 2A) kon 8 uur functioneren op een herlaadbare nikkel-cadmium-accu. Model 3A was voorzien van een omvormer voor gebruik op voertuigen met een 24V stroomvoorziening.

## Gebruik bij de Nederlandse krijgsmacht

De Koninklijke Landmacht kocht de RASURA in 1968 en deelde de systemen in bij de verkenningsbataljons (2 systemen per eskadron).
In Nederland was de officiële benaming Radarinstallatie KL/TPS-3130.

### Vervanging

In 1981 werd de RASURA van de verkenningsbataljons vervangen door de ZB-298.

## Gebruikers

* Duitsland, bij Panzeraufklärungsbataillonen (Verkenningsbataljons) van de Bundeswehr, gemonteerd op DKW Munga en later op VW Iltis
* Frankrijk, onder andere gemonteerd op de Hotchkiss Jeep en op lichte vrachtwagens zoals de 1 tons Renault R2087 4x4 en de 1,5 tons Simca Marmon MH600BS
* Nederland, bij de verkenningsbataljons
* Spanje, onder licentie gebouwd door de Spaanse firma EISA (Experiencias Industriales, S.A., een van de voorgangers van Indra Sistemas, S.A.). In Spanje werd de RASURA vervangen door de Indra Arine.
# Gevechtsvoertuig

Een gevechtsvoertuig is een militair voertuig met een gevechtsfunctie. Uit die gevechtsfunctie volgt doorgaans het feit dat deze voertuigen beschikken over bewapening, voor eigen beveiliging of indien de functie dit vereist voor de aanval.
Bekende gevechtsvoertuigen zijn de:
* Tank: een gepantserd rupsvoertuig met een 360° draaibare toren waarin als hoofdbewapening een kanon is opgenomen en een of meer mitrailleurs als nevenbewapening;
* APC (Armoured Personnel Carrier) een gepantserd personeelstransportvoertuig, gebruikt voor het vervoeren van een groep infanterie, met een boordwapen als ondersteuning voor deze groep. Onderstel kan rupsbanden hebben of wielen. Boordwapen kan diverse afmetingen hebben, variërend van een eenvoudige mitrailleur tot een 35 mm snelvuurkanon;
* Gemechaniseerde artillerie, of vuurmond op motor affuit (Engels: Self-propelled Gun) een vuurmond voor het afvuren van zware projectielen of granaten over langere afstanden (tientallen kilometers) op een zelfrijdend onderstel. Meestal voorzien van rupsbanden, maar wielen komen ook voor.
# Satsuma

Satsuma kan verwijzen naar:
* Satsuma (vrucht), een mandarijnenras
* Satsuma (Kagoshima), een gemeente in de Japanse prefectuur Kagoshima.
* Satsuma (provincie), een Japanse provincie
* Satsuma (clan), een machtige Japanse familie
* Satsuma (han), een han die door deze familie werd bestuurd.
* Satsuma (porselein), een type van Japans aardewerk
* Satsuma (Alabama), een plaats in de Amerikaanse staat Alabama
* Satsuma (Florida), een plaats in de Amerikaanse staat Florida
* Satsuma (slagschip), een slagschip van de Japanse Keizerlijke Marine
* Satsuma (slak), een slakkengeslacht
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Satsuma en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Satsuma (vrucht)

Satsuma (Citrus reticulata 'Satsuma' syn. Citrus unshiu 'Satsuma') is de aanduiding voor een groep van nauw verwante mandarijnenrassen, die ontstaan is in Japan, mogelijk al in 1429. De vruchten zijn in 1876 door een echtgenote van een ambassadelid van de Amerikaanse ambassade in Japan, satsuma genoemd naar de provincie Satsuma in Kyushu. Voor die tijd stonden de vruchten alleen als mikan bekend.
Het gaat om relatief platte mandarijnen met geen of weinig pitten. De schil is lichtoranje en is makkelijk te verwijderen. Het vruchtvlees is in principe friszoet van smaak, maar kan aan het begin van de aanvoerperiode nog wat zuur zijn.
De vruchten worden onder andere geteeld in Italië en Spanje. De aanvoer vindt plaats tussen oktober en januari, waarmee het een van de vroegst aangevoerde mandarijnen in het seizoen is. Tegenwoordig vindt de teelt ook in Zuid-Afrika, Argentinië en Chili plaats, waardoor deze mandarijn steeds vaker gedurende het gehele jaar verkrijgbaar is.
Er bestaan verschillende rassen, waarvan de 'Satsuma Owari' en de 'Satsuma Wase' de bekendste zijn. De meeste mandarijnen in blik zijn satsuma’s. Meestal wordt deze vruchten in tegenstelling tot de clementine ten onrechte onder de algemene naam mandarijn aangeboden.
... · C. aurantifolia (limoen) · C. aurantium (zure sinaasappel) · Citrus aurantium subsp. currassuviencis (laraha) · C. bergamia (bergamot) · C. ×clementina (clementine) · C. hystrix (papeda) · C. japonica (Chinese kumquat) · C. ×junos (yuzu) · C. kinokuni (cherry orange) · C. limon (citroen) · C. maxima (pompelmoes) · C. maxima × paradisi (pomelo) · C. medica (sukadeboom) · C. ×microcarpa (calamondin) · C. ×natsudaidai (amanatsu) · C. ×paradisi (grapefruit) · C. reshni · C. reticulata (mandarijn) · C. reticulata × paradisi (ugli) · C. reticulata 'Satsuma' (satsuma) · C. sinensis (sinaasappel) · C. sinensis 'Cara cara' (cara cara) · C. ×tangelo (tangelo) · ...
# Satsobek

Satsobek (ook Sitsobek of Zatsobek: Dochter van Sobek) was een faraovrouw uit het einde van de 13e dynastie van Egypte die meerdere koninklijke titels droeg, en wier naam bijgevolg in een cartouche werd geschreven. Deze dynastie leefde in de tweede tussenperiode. Daarin volgde zij mogelijk de koninginnen Ineni en Nehyt op. Koningin Satsobek is alleen bekend van een scarabeeënzegel dat zich in een private collectie bevindt. Op basis van stijl is deze scarabee dateerbaar als horend onder de 13e dynastie.
Het is niet geweten wie haar echtgenoot was. De naam wordt als Sasobek geschreven, zonder de vrouwelijke uitgang 't' in Sat (dochter). Dit kan een eenvoudige vergissing zijn, maar het is eveneens mogelijk dat zij een mannelijke naam gebruikte: Sasobek (zoon van de krokodilgod Sobek). Mannelijke namen voor vrouwen blijken in deze periode om één of andere reden courant.

## Titels

Satsobek droeg als koninklijke titels:
* Grote koninklijke vrouwe (hmt-niswt-wrt)
* Khenemetneferhedjet (Zij die zich met de Witte Kroon verenigt) (khnmt-nfr-hdjt)

## Literatuur

* Grajetzki Wolfram, 2005: Ancient Egyptian Queens, London, p. 42 ISBN 0-9547218-9-6
* Ryholt Kim: The Political Situation in Egypt during the Second Intermediate Period c.1800-1550 B.C, Museum Tuscalanum Press, Kopenhagen, ISBN 87-7289-421-0
* Dodson Aidan & Hilton Dyan, 2004: The Complete Royal Families of Ancient Egypt, Thames & Hudson, ISBN 0-500-05128-3
# Scheidegger

Scheidegger Opleidingen is een commercieel opleidingsinstituut dat mbo-, hbo- en bachelor-opleidingen en trainingen verzorgt onder andere in de vakgebieden: secretarieel, administratief, financieel, management, zorg en welzijn, marketing, facilitair en uiterlijke verzorging. Het bedrijf is onderdeel van Salta Group.
Het instituut dankt zijn naam aan Willy Scheidegger, die in 1947 in Zwitserland begon met cursussen machineschrijven in klassikaal verband. Hij maakte gebruik van een tienvingerig blindsysteem voor de schrijfmachine. Elke toets kreeg een bepaalde kleurcode die correspondeerde met de vinger die de toets moest aanslaan. De spatie wordt met de duim bediend. Daarbij werd apparatuur in bruikleen gegeven om thuis te oefenen. Bij de eerste typecursussen was dat een schrijfmachine, tegenwoordig een laptop.
In de loop der jaren is het cursusaanbod uitgebreid naar secretariële en boekhoudkundige opleidingen. Toen de PC werd geïntroduceerd ging het instituut klassikale computerlessen aanbieden. Nu biedt Scheidegger ruim 350 opleidingen en trainingen aan voor diverse segmenten zoals zorg, uiterlijke verzorging, managementsupport, facilitair, horeca en toerisme.
Scheidegger Holding heeft vestigingen in 12 Europese landen gehad. Het Nederlandse Instituut Scheidegger werd gevestigd op 1 maart 1962 en is onder de naam Scheidegger Opleidingen Nederland b.v. nog steeds actief in Nederland. Het aanbod bestaat uit 350 opleidingen en trainingen. De cursus typevaardigheden wordt nog steeds gegeven, alhoewel de typemachine inmiddels vervangen is door de computer. Het basisprincipe van de cursus is, net als in 1947, het leren typen met kleurcoderingen.
Het hoofdkantoor van Scheidegger Opleidingen b.v. is gevestigd in Hilversum. De opleidingen worden op meerdere leslocaties in Nederland gegeven.

## Externe link

* Website Scheidegger
# Sarıkaya (district)

Sarıkaya is een Turks district in de provincie Yozgat en telt 46.131 inwoners (2007). Het district heeft een oppervlakte van 974,4 km². Hoofdplaats is Sarıkaya.
De bevolkingsontwikkeling van het district is weergegeven in onderstaande tabel.
| 1997 | 2000 | 2007 |
| 40.722 | 58.026 | 46.131 |
# Sarıkamış

Sarıkamış kan verwijzen naar:
* Sarıkamış (district), een Turks district in de provincie Kars
* Sarıkamış (stad), de hoofdplaats van het Turkse district Sarıkamış
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sarıkamış en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Gemaal Abraham Kroes

Het gemaal Abraham Kroes is gelegen aan de Schielands Hoge Zeedijk-West aan de Hollandsche IJssel bij Moordrecht. Het bouwwerk is gerealiseerd in de periode 1968-1971 naar ontwerp van J.v.d. Boogaard en J. de Haan en vernoemd naar Abraham Kroes (van 1932-1944 heemraad, en tot 1967 dijkgraaf van de Zuidplaspolder). Het gemaal is eigendom van Hoogheemraadschap van Schieland en de Krimpenerwaard.
Het gemaal is voorzien van vier schroefcentrifugaalpompen met betonnen slakkenhuizen. Uniek is dat polder-en boezembemaling in één complex zijn verenigd.
# Saula posticalis

Saula posticalis is een keversoort uit de familie zwamkevers (Endomychidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1923 gepubliceerd door Gilbert John Arrow.
# Saula nigripes

Saula nigripes is een keversoort uit de familie zwamkevers (Endomychidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1858 gepubliceerd door Gerstaecker.
# Saula serraticollis

Saula serraticollis is een keversoort uit de familie zwamkevers (Endomychidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1944 gepubliceerd door Strohecker.
# Gerlafingen

Gerlafingen is een gemeente en plaats in het Zwitserse kanton Solothurn en maakt deel uit van het district Wasseramt. Gerlafingen telt 4851 inwoners.

## Externe link

* Statistische gegevens over deze gemeente bij Bundesamt für Statistik
Aeschi · Biberist · Bolken · Deitingen · Derendingen · Drei Höfe · Etziken · Gerlafingen · Halten · Horriwil · Hüniken · Kriegstetten · Lohn-Ammannsegg · Luterbach · Obergerlafingen · Oekingen · Recherswil · Subingen · Zuchwil
* Gemeinsame Normdatei: 5015904-5
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 001127
* Library of Congress Control Number: nr99007663
* MusicBrainz: be2cef5e-2fb2-4335-abcf-9ad247c57837
* Virtual International Authority File: 143529511
* WorldCat (via VIAF): 143529511
# Gerlacus van den Elsen

Gerlacus van den Elsen, O. Praem. (Gemert, 1853 - 1925) was een Nederlandse pater van de Abdij van Berne te Heeswijk en is de geschiedenis ingegaan als de 'Boerenapostel'.
Als prior van de abdij wist hij een grote bijdrage te leveren aan een nieuwe structuur voor zijn klooster (de Norbertijnen), die ten gevolge van de Franse Revolutie en de secularisatie van 1803 versnipperd was geraakt. In 1857 is het gemeenschappelijk leven opnieuw aangevangen op het Slotje in Heeswijk.
De Boerenapostel Gerlacus van den Elsen heeft een grote rol gespeeld bij de ontwikkeling van het Oost-Brabantse platteland in de tweede helft van de negentiende eeuw.
Van den Elsen startte in 1886 in de abdij het Gymnasium St. Norbertus, de voorloper van het Gymnasium Bernrode.
Van den Elsen zette zich bijzonder in voor de belangen van de noodlijdende boeren. De Noordbrabantse Christelijke Boerenbond (NCB), het huidige ZLTO, heeft zijn bestaan onder andere aan Van den Elsen te danken. Van den Elsen was de organisatorische en ideologische basis waarop de Boerenbond kon ontstaan. Van Den Elsen speelde in op bestaande antisemitische vooroordelen van de Brabantse boerenbevolking, toen hij de NCB van de grond trachtte te krijgen. Al in zijn kapelaanstijd tussen 1878 en 1880 had Van den Elsen, in meest negatieve zin, over de joden geschreven in Blomhofke van Ruth (1892). In de beginfase van de NCB heeft Van den Elsen de Brabantse boeren bewust gemanipuleerd door hen aan te spreken op de (al dan niet vermeende) oplichterspraktijken van de zogenaamde 'kalverjoden', die de tussenhandel tussen veehouders en vleesverwerkende industrie en vee-exportbedrijven verzorgden, en op de (evenzeer al dan niet vermeende) woekerpraktijken van joodse geldschieters. (informatie uit: Jan Ramakers, 'Godsmoordenaars en addergebroed', in De zachte kant van de politiek, Den Haag, SDU, 1990, p. 100).
Ook de Rabobank ontstond dankzij de inspanningen van Van den Elsen: hij was de oprichter van de Boerenleenbank, die later opgegaan is in de Rabobank.
In de torenmuur van de aanbouw van de abdijkerk is een hoeksteen met zijn beeltenis te zien, gemaakt door Jozef Cantré. Deze uitbouw van de abdijkerk in 1927 is gebouwd met medewerking van de NCB.
Het geboortehuis van Gerlacus van den Elsen bevindt zich in de Gemertse buurtschap Pandelaar. Hier is een herinneringssteen aangebracht. Bovendien is hier het Boerenbondsmuseum opgericht dat de landbouwpraktijk uit omstreeks 1900 tot leven brengt. Langs de weg van Veldhoven naar Waalre-Dorp bevindt zich een boerderij die op de voorgevel de naam 'Pater van den Elsenhoeve' draagt.
* Zijn buste uit 1928 aan het Kerkepad in Gemert
* Het gevelbeeld van de abdijkerk van Berne (1927)

## Externe link

* Biografisch Woordenboek van Nederland - biografie
* Biografie op Brabantserfgoed.nl
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: else002
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6266 6896
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069405581
* Virtual International Authority File: 89021915
* WorldCat (via VIAF): 89021915
# Santerre

De Santerre is een streek in het hart van de Franse regio Picardië, tussen Amiens en Saint-Quentin. Historisch was het daar ook een provincie van. Het is een gebied van 3 000 km², 242 gemeenten en ruim 100.000 inwoners.
Ten tijde van de Romeinse kolonisering heette de streek al Sana terra (zuiver land). Het was inderdaad een ongerept land met veel moerassen. Santerre hoorde in de vijftiende eeuw met Picardië even bij de Bourgondische Nederlanden van Filips de Goede. De historische hoofdstad was Roye.
In het departement Somme liggen een aantal gemeenten, waarvan de naam nog refereert aan de oude provincie: Beaucourt-en-Santerre, Beaufort-en-Santerre, Belloy-en-Santerre, Berny-en-Santerre, Cayeux-en-Santerre, Foucaucourt-en-Santerre, Hangest-en-Santerre, Laboissière-en-Santerre, Mézières-en-Santerre, Rosières-en-Santerre, Rouvroy-en-Santerre.
# Santeramo in Colle

Santeramo in Colle is een gemeente in de Italiaanse provincie Bari (regio Apulië) en telt 26.488 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 143,4 km², de bevolkingsdichtheid is 185 inwoners per km².
* Gemeentehuis
* Parochiekerk
* Palazzo Marchesale

## Demografie

Santeramo in Colle telt ongeveer 9342 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 6,6% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 24.435 |
| 2001 | 26.050 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 514 meter boven zeeniveau.
Santeramo in Colle grenst aan de volgende gemeenten: Acquaviva delle Fonti, Altamura, Cassano delle Murge, Gioia del Colle, Laterza (TA), Matera (MT).

## Externe link

* https://web.archive.org/web/20060219172952/http://www.comune.santeramo.ba.it/
* Italiaans bureau voor statistiek
Acquaviva delle Fonti · Adelfia · Alberobello · Altamura · Bari · Binetto · Bitetto · Bitonto · Bitritto · Capurso · Casamassima · Cassano delle Murge · Castellana Grotte · Cellamare · Conversano · Corato · Gioia del Colle · Giovinazzo · Gravina in Puglia · Grumo Appula · Locorotondo · Modugno · Mola di Bari · Molfetta · Monopoli · Noci · Noicàttaro · Palo del Colle · Poggiorsini · Polignano a Mare · Putignano · Rutigliano · Ruvo di Puglia · Sammichele di Bari · Sannicandro di Bari · Santeramo in Colle · Terlizzi · Toritto · Triggiano · Turi · Valenzano
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Germigny-sous-Coulombs

Germigny-sous-Coulombs is een gemeente in het Franse departement Seine-et-Marne (regio Île-de-France) en telt 166 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Meaux.

## Geografie

De oppervlakte van Germigny-sous-Coulombs bedraagt 6,4 km², de bevolkingsdichtheid is 25,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Germigny-sous-Coulombs met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Germigny (Yonne)

Germigny is een gemeente in het Franse departement Yonne (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 577 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Auxerre.

## Geografie

De oppervlakte van Germigny bedraagt 11,8 km², de bevolkingsdichtheid is 48,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Germigny (Yonne) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Sceloenopla obscurovittata

Sceloenopla obscurovittata is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1885 gepubliceerd door Joseph Sugar Baly.
# Santinezia magna

Santinezia magna is een hooiwagen uit de familie Cranaidae.
# Santinezia calcartibialis

Santinezia calcartibialis is een hooiwagen uit de familie Cranaidae.
# Sawuzee

De Sawuzee, historisch ook wel Savoezee genoemd, is vernoemd naar het Indonesische eiland Savoe of Sawu. De randzee van de Indische Oceaan is gelegen tussen Flores in het noorden, Sumba in het westen, Savoe in het zuiden en Timor in het oosten. Ten noorden van de Sawuzee ligt de Floreszee en ten zuidoosten de Timorzee.
# Sawyer (Oklahoma)

Sawyer is een plaats (town) in de Amerikaanse staat Oklahoma, en valt bestuurlijk gezien onder Choctaw County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 274. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op eveneens 274.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 12,1 km², waarvan 12,0 km² land en 0,1 km² water.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 28 km rond Sawyer.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Sawyer op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Sbeitla

Sbeitla (Arabisch: صبيتلة) is een kleine stad in het noorden van Tunesië.
De stad is bekend door de nabijgelegen Romeinse ruïnes van Sufetula. Sufetula maakte deel uit van de Romeinse provincie Africa. In de ruïnes is het best bewaarde forum van Tunesië te vinden. De stad diende nog een kleine tijd als hoofdstad van de provincie Africa, maar werd in 647 veroverd door de Arabieren op de Byzantijnse prefect Gregorius en werd daarna door de bewoners verlaten.
De oudste sporen van beschaving die in Sbeitla te vinden zijn megalieten en stele’s uit de prehistorie. De streek werd in die tijd bewoond door nomaden totdat het Legio III Augusta een kamp oprichtte in Ammaedara, het tegenwoordige Haïdra. Na de overgave van de Berberleider Tacfarinas kwam de streek volledig onder Romeinse controle.
Keizer Vespasianus en zijn zonen moedigden tussen 167 en 169 n.Chr. de vestiging van kolonisten aan. Uit in de stad gevonden inscripties blijkt dat de bevolkingspolitiek succesvol was in de 2e eeuw. Vooral de olijfolieindustrie zorgde voor welvaart. Het klimaat rond Sbeitla is ideaal voor het verbouwen van olijven. In de stad zijn resten van olijfpersen gevonden die hierop wijzen. De toegenomen welvaart maakte de bouw van het forum en andere belangrijke gebouwen mogelijk.
In de nadagen van het keizerrijk zette ook de neergang van de stad in. De Vandalen onder leiding van hun koning Geiserik veroverden Noordwest-Afrika in 430 n.Chr. en namen daarbij ook Sufetula in. Sporen van hun aanwezigheid zijn in de ruïnes terug te vinden. Door de komst van de Byzantijnen in 534 begon een nieuwe periode van voorspoed. De Byzantijnse prefect Gregorius verplaatste de hoofdstad van de provincie van Carthago naar Sufetula en verklaarde zich onafhankelijk van Byzantium. Een jaar later echter, in 647, werd Sufetula veroverd en verwoest door de Arabieren.
De bevolking van de regio keerde hierna terug naar haar nomadische bestaan.
* Olijfpersen
* Kerk in het Byzantijnse kwartier
* Waterbassin
* Theater
* Kerk van Servus, gebouwd tegen een heidense tempel
* Boog van Antoninus Pius
* Het capitool met tempels
* Een straat aan de achterkant van het capitool
# U 58

U 58 kan verwijzen naar:
* U 58 (Kaiserliche Deutsche Marine), Duitse onderzeeboot in het begin van de 20e eeuw.
* U 58 (Kriegsmarine), Duitse onderzeeboot tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van U 58 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Orthocladius charensis

Orthocladius charensis is een muggensoort uit de familie van de dansmuggen (Chironomidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Soponis.
# Geotrechus jeanneli

Geotrechus jeanneli is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door A. Gaudin.