OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# René Hall

René Hall, (Morgan City, 26 september 1912 - Los Angeles, 11 februari 1988) was een Amerikaanse r&b-gitarist, songwriter en arrangeur.

## Carrière

Hall woonde vanaf zijn 12e levensjaar met zijn familie in New Orleans. Hij speelde van 1927 tot 1929 bij het orkest van Sam Morgan, maar wisselde daarna naar de David Jones-Lee Collins Astoria Hot Six (1923-1931) en speelde daarna tot 1932 bij Joe Robichaux. Aansluitend speelde hij bij het orkest Sidneys Southern Syncopators van Sidney Desvigne, die op rivierstoomboten speelden. Vanaf 1935 werkte hij bij het orkest van Ernie Fields, waarbij hij bleef tot 1942 en begon ook trombone te spelen. Vanaf 1942 concerteerde hij met het Jeter Pillars Orchestra in de Club Plantation in St. Louis. Van 1944 tot 1946 speelde hij bij Earl Hines, aansluitend drie jaar bij Andy Kirk. Daarna werkte hij met een eigen formatie. In 1950 bood hij als sextet opnamen aan onder eigen naam bij Jubilee Records. Zijn medespelers waren Reunald Jones, Buddy Tate, Bobby Donaldson en de broers Edwin en Bill Swanston. In hetzelfde jaar begeleidde hij met zijn band de zangeres Madeline Greene. In 1951 ontstonden trio-opnamen voor Decca Records en Regent Records. Tot 1952 werkte hij bovendien mee bij opnamen voor Clyde Bernhardt, Ernie Fields, Erskine Hawkins en het zangensemble The Ravens.
Met nummers als Flippin', Smitty's Toy Piano, Twitchy (1958) (met Willy Joe Duncan), Night Fright en Two Guitar Boogie transfereerde hij vanaf medio jaren 1950 naar de r&b en de vroege rock-'n-roll. Hij werkte tijdens deze periode onder andere bij Earl Bostic en Quincy Jones. In 1963 leidde hij een sessie van Sam Cooke (Rhythm and the Blues). Vanaf begin jaren 1960 hield hij zich ook bezig als songwriter. Hij schreef Everybody Knows I Love You (1962) voor Sam Taylor, School Days Blues voor B. Bumble & the Stingers en Big Noise From the Jungle voor Sandy Nelson. Bovendien was hij werkzaam als arrangeur voor Brook Benton (Wake Up bij RCA Victor).

## Overlijden

René Hall overleed in september 1988 op 75-jarige leeftijd.
* ↑ RENÉ HALL. tims.blackcat.nl. Geraadpleegd op 10-03-2022.
* ↑ (en) Jones & Collins Astoria Hot Eight Biography, Songs, & Albums. AllMusic. Geraadpleegd op 10-03-2022.
* ↑ (en) Joe Robichaux Songs, Albums, Reviews, Bio & More. AllMusic. Geraadpleegd op 10-03-2022.
* ↑ (en) Jeter-Pillars Orchestra Songs, Albums, Reviews, Bio & More. AllMusic. Geraadpleegd op 10-03-2022.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel René Hall op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Library of Congress Control Number: n94058885
* MusicBrainz: d7428cd3-8ee3-4fb6-84d0-c19ccf99d54d
* Virtual International Authority File: 10147602424557640852
* WorldCat (via VIAF): 10147602424557640852
# René Hauss

René Hauss (Straatsburg, 25 december 1927 - Straatsburg, 6 december 2010) was een Franse voetballer en voetbalcoach. In België veroverde hij als trainer drie keer op rij de landstitel met Standard Luik.

## Carrière

Hauss groeide op in Straatsburg en sloot zich al op erg jonge leeftijd aan bij de plaatselijke voetbalclub RC Strasbourg. In 1948 maakte de jonge verdediger zijn debuut in het eerste elftal van RC Strasbourg. Als speler bleef hij tijdens zijn carrière altijd voor Strasbourg spelen. In 1967 zette hij een punt achter zijn loopbaan. In totaal speelde hij 19 seizoenen voor de Franse club. In 1951 en 1966 won Hauss de Coupe de France.
Na zijn spelerscarrière ging Hauss meteen aan de slag als trainer bij RC Strasbourg. Maar nog voor het einde van het seizoen werd hij ontslagen, waarna hij bij Standard Luik belandde. Hauss kreeg bij de Rouches eind jaren zestig spelers als Jean Thissen, Wilfried Van Moer, Christian Piot en Roger Henrotay onder zijn hoede. In 1969, 1970 en 1971 won hij drie keer op rij de landstitel met Standard. Van Moer en Piot wonnen in die periode samen ook drie keer de Gouden Schoen.
Na de succesperiode keerde Hauss terug naar Frankrijk. Hij werd sportief manager bij FC Sochaux tot 1985. Begin jaren tachtig zat hij ook op de bank als coach, samen met collega Jean Fauvergue. In 1980 leverde hem dat in Frankrijk de trofee voor Trainer van het Jaar op. Nadien werkte hij bij Matra Racing, waar hij dezelfde functie kreeg. Tijdens het seizoen 1988/89 viel hij even in als vervanger voor de Portugese coach Artur Jorge.
# Ramon Revilla

Ramon Revilla kan verwijzen naar:
* Ramon Revilla sr. (1927), Filipijns acteur en senator;
* Ramon Revilla jr. (1965), Filipijns acteur en senator.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Ramon Revilla en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Eurytoma manpurensis

Eurytoma manpurensis is een vliesvleugelig insect uit de familie Eurytomidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Mukerjee.
# Republiek Juliana

De Republiek Juliana (Portugees: República Juliana), was een separatistische staat die op 24 juli 1839 werd uitgeroepen in wat nu de staat Santa Catarina in Brazilië is. Op 15 november van hetzelfde jaar werd de Republiek alweer ontbonden.
De Republiek werd uitgeroepen door David Canabarro en Giuseppe Garibaldi en maakte deel uit van een bredere anti-monarchistische opstand tegen de Braziliaanse keizer Peter II, de zogeheten Lompenoorlog. De Republiek vormde een confederatie met de Republiek Piratini, die enkele jaren eerder was uitgeroepen en het tot 1845 zou volhouden tegen de keizerlijke legers.
# Republiek Hatay

De Republiek Hatay (Turks: Hatay Devleti; Frans: État du Hatay; Arabisch: دولة خطاي, Dawlat Ḫaṭāy), ook informeel bekend als de Republiek Hatay (Arabisch: جمهورية خطاي, Jumhūriyyat Ḫaṭāy), officieel de Staat Hatay, was een republiek in de Levant grenzend aan de Middellandse Zee die bestond tussen 2 september 1938 en 29 juni 1939. Het gebied komt grotendeels overeen met de huidige Turkse provincie Hatay.

## Geschiedenis

Na de Eerste Wereldoorlog werd het gebied als de Sandjak Alexandretta met een mandaat van de Volkenbond door Frankrijk bestuurd, als deel van het Frans Mandaat Syrië. De bevolking bestond echter voor een groot deel uit Turken en Alawieten die niet bij het mandaat Syrië wilden horen. In 1937 kreeg het gebied enige autonomie binnen Syrië.
Op 2 september 1938 werd tijdens rellen tussen Turken en Arabieren de Republiek Hatay uitgeroepen. Deze republiek stond onder gezamenlijk Frans-Turks militair toezicht, terwijl de regering onder grote Turkse invloed stond. Het is dan ook niet verrassend dat de republiek zich in 1939 aansloot bij Turkije en een provincie van dat land werd, al gebeurde dat na een referendum. Frankrijk stemde daarmee in, omdat het geen oorlog overzee wenste vanwege de Duitse dreiging aan de eigen grens.
Syrië beschouwt het gebied van de Republiek Hatay nog steeds als Syrisch grondgebied. In 1939 trad de Syrische president Hashim al-Atassi uit protest af, omdat het Franse mandaat over Syrië van de Volkenbond niet de bevoegdheid verleende om grondgebied af te staan.
# Republiek Gumuljina

De Republiek Gumuljina of Turkse Republiek West-Thracië, eerst officieel Provisionele Regering van West-Thracië (Osmaans: غربی تراقیا حكومت موقته‌سی - Garbi Trakya Hükûmeti Muvakkatesi), later Onafhankelijke Regering van West-Thracië (Osmaans: غربی تراقیا حكومت مستقله‌سی - Garbi Trakya Hükûmeti Müstakilesi), was in 1913 een kortlevende staat in het westen van Thracië. De oppervlakte besloeg het gebied tussen de rivieren Mesta in het westen en Maritsa in het oosten en het Rodopegebergte in het noorden. In het zuiden grensde Gumuljina aan de Egeïsche Zee. De hoofdstad was Gumuljina, thans Komotini.
De staat werd in de Tweede Balkanoorlog gesticht door Turkse en Pomaakse rebellen, die streden tegen terugtrekkende Bulgaarse troepen. De republiek bestond tussen twee verdragen in: het Verdrag van Londen van mei en dat van Boekarest augustus 1913. Aanvankelijk zou Gumuljina een tijdelijke staat moeten zijn, om later weer door het Ottomaanse Rijk geannexeerd te kunnen worden. Krachtens het Verdrag van Boekarest werden de belangrijkste steden (Komotini, Alexandroupolis) echter door Griekse troepen ingenomen en aan Bulgarije overgedragen.
Bulgarije behoorde tot de verliezers van de Eerste Wereldoorlog, wat een nieuw keerpunt in de geschiedenis van Thracië zou inluiden. West-Thracië werd in 1919-1920 korte tijd een Frans protectoraat. In deze periode leefde de Republiek van Gumuljina enigszins op. Het gebied werd echter al snel overgedragen aan Griekenland (als deel van de Voormalige Bulgaarse Zuidelijke Gebieden). De moslimbevolking van West-Thracië hoefde niet mee te doen aan de Grieks-Turkse bevolkingsuitruil van 1923 (Vrede van Lausanne), waardoor West-Thracië tegenwoordig een door de Griekse overheid erkende moslimminderheid kent.
# Resolutie 134 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 134 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd op de eerste dag van april 1960 aangenomen. Negen leden van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties stemden voor terwijl Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk zich onthielden.

## Achtergrond

Sinds 1948 werd in Zuid-Afrika een politiek van apartheid gevoerd. Dat kwam neer op een scheiding van de blanke en de zwarte bevolking waarbij die eersten bevoordeeld werden.
Op 21 maart 1960 werd hiertegen betoogd in Sharpeville. De zwarte betogers werden door de politie beschoten en daarbij kwamen tientallen onder hen om het leven.

## Inhoud

De Veiligheidsraad had de klacht van 29 lidstaten bestudeerd, over grootschalige dodingen van ongewapende vreedzame betogers tegen racistische discriminatie en segregatie in de Unie van Zuid-Afrika. De Veiligheidsraad erkende dat die situatie voortkwam uit de racistische politiek van de Zuid-Afrikaanse overheid, die oproepen van de Verenigde Naties om zich aan het Handvest van de Verenigde Naties te houden naast zich blijft neerleggen. De Raad hield rekening met de ernstige bezorgdheid van overheden en mensen in de hele wereld over de gebeurtenissen in Zuid-Afrika, en erkende dat de situatie tot internationale wrijvingen had geleid en de internationale vrede en veiligheid in gevaar kon brengen.
De Veiligheidsraad betreurde de doden en condoleerde hun families. Het beleid van de Zuid-Afrikaanse overheid die de situatie had veroorzaakt werd veroorzaakt. Zuid-Afrika werd opgeroepen tot gelijkheid tussen rassen te komen, om te zorgen dat de huidige situatie zich niet zou herhalen en de apartheid en raciale discriminatie af te schaffen. De secretaris-generaal werd gevraagd regelingen te treffen met Zuid-Afrika ten behoeve van de principes van het VN-Handvest.
Lijst · 133 · 134 · 135 · 136 · 137 · 138 · 139 · 140 · 141 · 142 · 143 · 144 · 145 · 146 · 147 · 148 · 149 · 150 · 151 · 152 · 153 · 154 · 155 · 156 · 157 · 158 · 159 · 160
# Resolutie 1354 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 1354 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd op 15 juni 2001 unaniem aangenomen door de VN-Veiligheidsraad.

## Achtergrond

Nadat in 1964 geweld was uitgebroken tussen de Griekse- en Turkse bevolkingsgroep op Cyprus stationeerden de VN de UNFICYP-vredesmacht op het eiland. Die macht wordt sindsdien om het half jaar verlengd. In 1974 bezette Turkije het noorden van Cyprus na een Griekse poging tot staatsgreep. In 1983 werd dat noordelijke deel met Turkse steun van Cyprus afgescheurd. Midden 1990 begon het toetredingsproces van (Grieks-)Cyprus tot de Europese Unie maar de EU erkent de Turkse Republiek Noord-Cyprus niet.

## Inhoud

De Veiligheidsraad:
* Verwelkomt de Secretaris-Generaals rapport en vooral de oproep aan de partijen om dringend iets te doen aan de kwestie van de vermiste personen.
* Merkt op dat Cyprus instemde met een verlenging van UNFICYP na 15 juni.
* Verwelkomt inspanningen van de VN om vredeshandhavers te sensibiliseren voor aids en andere ziekten.
* Bevestigt alle relevante resoluties en vooral de resolutie 1251.
* Besluit het mandaat van UNFICYP te verlengen tot 15 december 2001.
* Vraagt de Secretaris-Generaal tegen 1 december 2001 te rapporteren.
* Dringt er bij de Turks-Cyprioten en het Turkse leger op aan de UNFICYP opgelegde beperkingen in te trekken en het militaire status quo in Strovilia te herstellen.
* Besluit actief op de hoogte te blijven.

## Verwante resoluties

* Resolutie 1303 Veiligheidsraad Verenigde Naties (2000)
* Resolutie 1331 Veiligheidsraad Verenigde Naties (2000)
* Resolutie 1384 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 1416 Veiligheidsraad Verenigde Naties (2002)
Lijst · 1335 · 1336 · 1337 · 1338 · 1339 · 1340 · 1341 · 1342 · 1343 · 1344 · 1345 · 1346 · 1347 · 1348 · 1349 · 1350 · 1351 · 1352 · 1353 · 1354 · 1355 · 1356 · 1357 · 1358 · 1359 · 1360 · 1361 · 1362 · 1363 · 1364 · 1365 · 1366 · 1367 · 1368 · 1369 · 1370 · 1371 · 1372 · 1373 · 1374 · 1375 · 1376 · 1377 · 1378 · 1379 · 1380 · 1381 · 1382 · 1383 · 1384 · 1385 · 1386
# Resolutie 1353 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 1353 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd unaniem door de VN-Veiligheidsraad aangenomen op 13 juni 2001.

## Inhoud
### Waarnemingen

Op 16 januari was er een debat geweest over het versterken van de samenwerking met landen die troepen bijdroegen (aan vredesmissies). De VN-Veiligheidsraad is verantwoordelijk voor de internationale vrede en -veiligheid en wilde de capaciteit van de VN op dat gebied versterken. Daarbij moest de veiligheid van de vredeshandhavers en ander VN-personeel verzekerd worden.

### Handelingen

Daarom werden de beslissingen en aanbevelingen in annex aangenomen. De werkgroep over vredesoperaties werd gevraagd verder te werken om de capaciteit nog te vergroten en ook binnen de 6 maanden de nu aangenomen maatregelen te beoordelen.

### Annex I
#### A – Principes van samenwerking met landen die troepen bijdragen

Het partnerschap met landen die troepen bijdragen kon worden versterkt door gedeelde verantwoordelijkheid om personeel, steun en voorzieningen te leveren voor de vredeshandhaving. Landen moesten ook zorgen dat hun troepen in staat waren de mandaten uit te voeren. Daarvoor was internationale samenwerking voor opleidingen, logistiek en materiaal nodig. Het Secretariaat van de Verenigde Naties moest de troepen de nodige ondersteuning geven.

#### B – Operationele kwesties

De secretaris-generaal regelmatig samen te zitten met de landen tijdens missie om deze te beoordelen en hier lessen uit te trekken voor toekomstige missies. Het was ook nuttig dat landen voor de missie op verkenning kwamen in het betrokken gebied. De capaciteit van het Secretariaat om informatie te vergaren en analyseren moest worden versterkt zodat ze beter advies kon geven aan de Veiligheidsraad en de landen. Ook moest er een informatieprogramma komen om publieke steun te krijgen voor missies.

#### C – Andere mechanismen

Een mogelijkheid om de operaties te versterken was gebruikmaken van het Generale Staf-Comité.

#### D – Opvolging

Binnen de 6 maanden zou de Veiligheidsraad de vergaderingen met de landen beoordelen om te zien of die het huidige systeem konden verbeteren.

### Annex II

Er gingen consultaties komen met de troepenbijdragende landen in de volgende formaten:
    A. Publieke of gesloten vergaderingen van de Veiligheidsraad met deelname van deze landen,
    B. Consultatievergaderingen met deze landen,
    C. Vergaderingen van het Secretariaat met deze landen.

## Verwante resoluties

* Resolutie 1325 Veiligheidsraad Verenigde Naties (2000)
* Resolutie 1327 Veiligheidsraad Verenigde Naties (2000)
* Resolutie 1366 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 1379 Veiligheidsraad Verenigde Naties
Lijst · 1335 · 1336 · 1337 · 1338 · 1339 · 1340 · 1341 · 1342 · 1343 · 1344 · 1345 · 1346 · 1347 · 1348 · 1349 · 1350 · 1351 · 1352 · 1353 · 1354 · 1355 · 1356 · 1357 · 1358 · 1359 · 1360 · 1361 · 1362 · 1363 · 1364 · 1365 · 1366 · 1367 · 1368 · 1369 · 1370 · 1371 · 1372 · 1373 · 1374 · 1375 · 1376 · 1377 · 1378 · 1379 · 1380 · 1381 · 1382 · 1383 · 1384 · 1385 · 1386
# Raphidia ophiopsis

Raphidia ophiopsis is een kameelhalsvlieg uit de familie van de Raphidiidae. De soort komt voor in het Palearctisch gebied. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1758 gepubliceerd door Carl Linnaeus.
* Raphidia ophiopsis in het Nederlands Soortenregister
* Raphidia ophiopsis op waarneming.nl
* Raphidia ophiopsis op waarnemingen.be
# Raphidia (Raphidia) huettingeri

Raphidia (Raphidia) huettingeri is een kameelhalsvliegensoort uit de familie van de Raphidiidae. De soort komt voor in Griekenland.
Raphidia (Raphidia) huettingeri werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door H. Aspöck & U. Aspöck in 1970.
# Rhabdomastix (Rhabdomastix) trichophora

Rhabdomastix (Rhabdomastix) trichophora is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Nearctisch gebied.
# Rechtbank Zierikzee

De rechtbank Zierikzee was van 1838 tot 1923 een van de rechtbanken in Nederland. Het rechtsgebied van Zierikzee omvatte de eilanden Schouwen-Duiveland, Tholen en Sint-Philipsland. Na de opheffing werd het arrondissement verdeeld over Middelburg en Breda.

## Arrondissement

Arrondissementen werden in Nederland ingesteld in de Franse tijd. Zeeland werd in 1838 oorspronkelijk verdeeld in drie arrondissementen, naast Zierikzee waren dat Middelburg en Goes.
Het arrondissement Zierikzee was onderverdeeld in drie kantons: Zierikzee, Brouwershaven en Tholen. Bij de eerste reorganisatie in 1877, waarbij Goes werd opgeheven, bleef Zierikzee gespaard. Wel sneuvelde het kanton Brouwershaven dat bij het kanton Zierikzee werd gevoegd. Bij de beperkte reorganisatie in 1923 werd de rechtbank alsnog opgeheven. Het kanton Zierikzee werd bij Middelburg gevoegd en Tholen ging naar Breda.

## Gebouw

De rechtbank was tot 1867 gevestigd in het stadhuis van Zierikzee. In dat jaar kreeg de rechtbank een eigen gebouw aan de Oude Haven.
# Europese Vereniging van Conservatoria

De Europese Vereniging van Conservatoria (Association Européenne des Conservatoires, Académies de Musique et Musikhochschulen: afgekort AEC) is de belangrijkste organisatie van conservatoria in Europa. De organisatie werd in 1953 opgericht en telt ongeveer 300 leden, ook buiten Europa. De AEC is gevestigd in Etterbeek (Brussel).

## Externe link

* Officiële website
# Rasbora paucisqualis

Rasbora paucisqualis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Ahl.
* ↑ (en) Rasbora paucisqualis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Rasbora paucisqualis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Rasbora ornata

Rasbora ornata is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Vishwanath & Laisram.
* ↑ (en) Rasbora ornata op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Rasbora ornata. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Rhaconotus cassander

Rhaconotus cassander is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Nixon in 1943.
# Rhaconotus bisulcus

Rhaconotus bisulcus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Chen & Shi in 2004.
# Reteporella antennula

Reteporella antennula is een mosdiertjessoort uit de familie van de Phidoloporidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Buchner.
# Reteporella alberti

Reteporella alberti is een mosdiertjessoort uit de familie van de Phidoloporidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Calvet.
# Evarcha idanrensis

Evarcha idanrensis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Evarcha. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Wesolowska en A. Russell-Smith.
# Evarcha karas

Evarcha karas is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Evarcha. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Wesolowska.
# Evangelische Kirche (Kaldenkirchen)

De Evangelische (Hof-)Kirche is een evangelisch-luthers kerkgebouw in Kaldenkerken in de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen. Deze kerk is onder meer van belang omdat ze een aantal opschriften, waaronder grafschriften, in de Nederlandse taal toont.

## Geschiedenis

De reformatie in Kaldenkerken kan voor het eerst in 1533 worden aangetoond en in 1560 was er een hervormde (dat wil zeggen een calvinistische) predikant. In de eerste decennia van de 17e eeuw werd in het hertogdom Gulik de protestantse religie sterk onderdrukt en sprak men van de gemeente onder het kruis. Later kwam er een hervormd kerkje, dat bij de grote brand van 1670 verloren is gegaan.
In 1672 werd een nieuwe kerk gebouwd, het huidige gebouw. Deze kerk mocht niet vanaf de weg zichtbaar zijn en geen toren hebben, omdat de reformatorische religie slechts onder voorwaarden werd gedoogd, gelijk de schuurkerken in Nederland. De kerk lag dus in een binnenhof (Hofkirche, hier dus niet in de betekenis van aan het hof verbonden kerk), verscholen achter de pastorie. De protestanten in de Nederlanden ondersteunden deze gemeente en financierden de nieuwbouw goeddeels. Ook de predikanten kwamen uit de republiek en de kerkdiensten werden aanvankelijk in het Nederlands gehouden. In 1683 trokken een aantal gemeenteleden naar Amerika. In 1700 werd een protestantse school opgericht.
Toen Kaldenkerken in 1817 aan Pruisen kwam, werd een verenigde protestantse kerk van hervormden en Lutheranen ingevoerd. De algemene vrijheid van godsdienst die toen werd ingevoerd, maakte het mogelijk om in 1839 een toren(tje) op de kerk te bouwen, waarin twee klokken hingen.
In 1923, 1965-1968 en in 2000 werd de kerk grondig gerenoveerd. In 1967 werden glasvensters aangebracht die vervaardigd waren door Joachim Klos.

## Gebouw

Het betreft een eenvoudige, rechthoekige, geelgepleisterde zaalkerk met vlak plafond, voorzien van een in- en uitgezwenkte topgevel, gekroond door een klokkentorentje. Boven de sluitsteen van de toegangsdeur bevindt zich een gevelsteen met opschrift:
    solis dei triunis gloriæ ecclesiæ in his locis reformatæ conventibus dedicata A° MDCLXXII.
De preekstoel komt uit 1715 en werd in een lichte barokstijl uitgevoerd.
Tijdens de werkzaamheden in 1923 werden er een aantal grafstenen ontdekt uit 1674, 1684, 1685, 1726, 1782 en 1784. Deze werden buiten tegen de muren aangebracht. Ze bevatten Nederlandstalige teksten.
* portaal
* grafsteen
* grafstenen
* grafstenen

## Externe link

* Evangelische Kirchengemeinde Kaldenkirchen
# Euzophera cocciphaga

Euzophera cocciphaga is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Hampson.
# Reteporella syrtoxylon

Reteporella syrtoxylon is een mosdiertjessoort uit de familie van de Phidoloporidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Gordon.
# Reteporella terebrata

Reteporella terebrata is een mosdiertjessoort uit de familie van de Phidoloporidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Buchner.