OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Watertoren (Vorst Marconistraat)

De voormalige watertoren aan de Marconistraat in Vorst werd in 1904 gebouwd door de gebroeders Grondel uit Gent.

## Geschiedenis

De groei van de wijk op de grens tussen Vorst en Sint-Gillis betekende een groei aan de behoefte van drinkwater. Gebouwd in 1904 in opdracht van de Brusselse Watermaatschappij werd ze in 1905 in gebruik genomen. In 1934 werd de toren buiten gebruik genomen en in 1956 verkocht aan de gemeente Vorst. Deze gebruikte de toren decennialang als opslag voor wegmateriaal. In 1987 werd de toren aangekocht door twee particulieren om er een woning en een kantoor in in te richten. Het gewest besloot evenwel later om het complex te onteigenen vanwege de waarde voor het openbaar nut. Plannen om er een brandweerpost van te maken vonden echter geen doorgang vanwege de hoge kosten en in 1998 werd besloten om de toren weer te verkopen.
De onteigende particulieren verkochten hun rechten om het goed terug te kopen aan een projectontwikkelaar die vanaf 2006 de toren ombouwde tot een complex van woon- en kantoorruimten.

## Beschrijving

De toren was een van de eerste torens in België waar het, in 1892 gepatenteerde, vervaardigingsprocedé van Francois Hennebique van gewapend beton werd toegepast. Het geheel bestaat uit een betonnen kuip van 500 kubieke meter die ondersteund wordt door een octogonale structuur bestaande uit verticale en radiale balken. Centraal bevindt zich een wenteltrap, bovenin bevindt zich een balustrade met kandelaberzuilen in blauwe steen. De onderste drie verdiepingen van de structuur werden afgewerkt met bakstenen metselwerk. In iedere zijde bevindt zich een venster met gedrukte boog, een houten kader en uitspringende vensterbanken in blauwe steen. De toren verkreeg in 1998 de status van beschermd monument.
Thans doet de voormalige watertoren dienst als woon- en kantoorruimte. Hierbij werd de betonnen mantel van de kuip vervangen door een glazen gevel. Het bovenste gedeelte is omgebouwd tot een luxeflat met panoramisch dak dat behalve via de wenteltrap ook toegankelijk is middels een nieuw gebouwde lift langs de buitenkant van de toren. In de onderste laag bevinden zich nog een duplexwoning en een kantoorruimte.
* 1 2 www.brusselnieuws.be Luxeflats in oude watertoren, 8 juli 2006 (geraadpleegd op 19 januari 2014)
* ↑ www.monument.irisnet.be Inschrijving op de bewaarlijst als monument, 1 oktober 1998 (geraadpleegd op 19 januari 2014)
Anderlecht (Émile Grysonlaan) · Anderlecht (Klein-Eiland) · Brussel (Antoon van Osslaan) · Brussel (1879) · Brussel (1890) · Brussel (Dieudonné Lefèvrestraat) · Brussel (Romeinsesteenweg) · Brussel (Verlengde Masuistraat) · Brussel (Werkhuizenkaai) · Evere · Elsene · Jette · Sint-Jans-Molenbeek (Nijverheidskaai) · Sint-Jans-Molenbeek (station) · Schaarbeek · Ukkel · Vorst (Bollinckxstraat) · Vorst (Hertstraat) · Vorst (Marconistraat) · Vorst (Ruisbroeksesteenweg) · Vorst (Volxemlaan)
# Eckloniaichthys scylliorhiniceps

Eckloniaichthys scylliorhiniceps is een straalvinnige vissensoort uit de familie van schildvissen (Gobiesocidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1943 door Smith.
* ↑ (en) Eckloniaichthys scylliorhiniceps op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Eckloniaichthys scylliorhiniceps. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Eckloniaichthys

Eckloniaichthys is een monotypisch geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van schildvissen (Gobiesocidae).

## Soort

* Eckloniaichthys scylliorhiniceps Smith, 1943
* ↑ (en) Eckloniaichthys. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Wapen van Britswerd

Het wapen van Britswerd is het dorpswapen van het Nederlandse dorp Britswerd, in de Friese gemeente Súdwest-Fryslân. Het wapen werd in 2001 geregistreerd.

## Beschrijving

De blazoenering van het wapen in het Fries luidt als volgt:
   dield: I. read, mei yn de boppeste helte fan it skyld in gouden anker; II. blau, mei yn de boppeste helte fan it skyld in gouden leelje; yn de ûnderste helte fan it skyld in út de skyldfoet opriizjende gouden terp, yn de skyldfoet wulvjend iepene fan it fjild en hjiryn oer alles hinne in gouden klaver.
De Nederlandse vertaling luidt als volgt:
   gedeeld: I. rood, met in de bovenste helft van het schild een gouden anker; II. blauw, met in de bovenste helft van het schild een gouden lelie; in de onderste helft van het schild een uit de schildvoet oprijzende gouden terp, in de schildvoet gewelfd geopend van het veld en hierin over alles heen een gouden klaver.
De heraldische kleuren zijn: keel (rood), goud (goud) en azuur (blauw).

## Symboliek

* Rood veld: duidt op het land en de scheepsbouw bij het dorp.
* Blauw veld: staat voor het water van het voormalige Britswerdermeer, ingepolderd in 1855.
* Gouden terp: verwijst naar het deel "werd" uit de plaatsnaam wat staat voor een terp. De opening maakt dat het tevens lijkt op een brug, ontleend aan het deel "brits" wat brug betekent.
* Klaverblad: symbool voor de veehouderij en het grasland rond het dorp.
* Fleur de lis: de lelie kwam voor aan de rand van het Britswerdermeer.
* Anker: beeldt de scheepsbouw uit.
# Dzoragjoech

Dzoragjoech kan verwijzen naar:
* Dzoragjoech (Aragatsotn), een dorp in de Armeense provincie Aragatsotn
* Dzoragjoech (Gecharkoenik), een dorp in de Armeense provincie Gegharkoenik
* Dzoragjoech (Lori), een dorp in de Armeense provincie Lori
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Dzoragjoech en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Eclectochromis

Eclectochromis is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van de cichliden (Cichlidae).

## Soorten

* Eclectochromis lobochilus (Trewavas, 1935)
* Eclectochromis ornatus (Regan, 1922)
# Eclectochromis lobochilus

Eclectochromis lobochilus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de cichliden (Cichlidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Trewavas.
# Watkins Glen

Watkins Glen kan verwijzen naar:
* Watkins Glen (New York), een plaats in de Amerikaanse staat New York;
* Watkins Glen International, een racecircuit bij Watkins Glen;
* Watkins Glen Park, een park in Ohio.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Watkins Glen en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Watling Street

Watling Street was een Romeinse weg door de provincie Britannia. De weg liep vanaf de zuidoostkust van Engeland naar Londinium (Londen) en verder in westelijke richting naar Wales. De Engelse naam Watling Street is afgeleid van de Angelsaksische benaming Wæcelinga Stræt.
De naam Watling Street wordt nog steeds gebruikt als straatnaam in veel plaatsen langs deze weg. Ook zijn veel plaatsen langs Watling Street vernoemd naar de weg, zoals Fenny Stratford, Stony Stratford en Church Stretton.

## Route

Watling Street had verschillende beginpunten aan de kust van het huidige Kent. De twee belangrijkste beginpunten waren Portus Dubris (nu Dover) en Rutupiæ (nu Richborough, nabij Sandwich). De weg liep verder via Durovernum Cantiacorum (nu Canterbury) naar Londinium (Londen), de grootste stad van Britannia. Het gedeelte van Watling Street tussen de kust en Londinium, werd in de Romeinse tijd Iter III genoemd. In de middeleeuwen heette deze weg Dover Road. Tegenwoordig loopt hier de autosnelweg A2, hoewel het tracé daarvan maar ten dele samenvalt met de oude Romeinse weg. Het deel vanaf Londen westwaarts is tegenwoordig de A5.
Vanaf Londen liep Watling Street verder in noordwestelijke richting als Iter II naar:
* Verulamium (St Albans)
* Durocobrivis (Dunstable), waar de weg het nog veel oudere pad Icknield Way kruiste
* Magiovinium (Fenny Stratford)
* Lactodorum (Towcester)
* Bannaventa (nabij het huidige Norton in Northamptonshire)
* Venonis (High Cross in Leicestershire), waar Watling Street de Romeinse weg Fosse Way kruiste
* Manduessedum (Mancetter)
* Letocetum (Wall in Staffordshire)
* Viroconium (Wroxeter)
Vanuit Wroxeter liep de weg verder in zuidelijke richting naar Caerleon in Zuid-Wales.

## Geschiedenis

In 61 n.Chr. vond de Slag bij Watling Street plaats waarbij de opstandige koningin Boudicca door de Romeinen verslagen werd.
In de 9e en 10e eeuw vormde Watling Street de scheidingslijn tussen de Angelsaksen en het Danelaw, het gebied in het noorden en oosten van Engeland dat in handen van Deense Vikingen was.
Waarschijnlijk liet de 14e-eeuwse schrijver Geoffrey Chaucer de pelgrims van The Canterbury Tales over Watling Street van Londen naar Canterbury reizen.
Het deel van Watling Street tussen Londen en Dover is nu de snelweg A2. Het deel van de weg tussen Londen en Shrewsbury is nu de A5.

## Externe link

* (en) Watling Street - A Journey through Roman Britain
# Waskaars

Een waskaars is een kaars die uit bijenwas is vervaardigd.
Aangezien bijenwas een betrekkelijk dure grondstof was, werden waskaarsen beschouwd als een luxeproduct. Dit werd voornamelijk gebruikt in de Katholieke en Joodse eredienst en ten huize van gegoede personen. Voor de gewone mens was tot omstreeks 1830 de kwalitatief inferieure smeerkaars een alternatief voor verlichtingsdoeleinden.
De bijenwas werd meestal door zonlicht gebleekt in een wasblekerij, teneinde een witte kleur te verkrijgen.
Omstreeks 1800 bestonden er ongeveer 100 waskaarsenmakerijen in Nederland. De Bolsius Groep is voortgekomen uit een Schijndelse waskaarsenfabriek die aanvankelijk vooral voor de Katholieke eredienst produceerde. Later ging deze fabriek ook over op paraffinekaarsen.
De waskaars wordt nog steeds in de eredienst toegepast, maar als verlichtingsbron is deze vervangen door andere verlichtingsbronnen, terwijl ook de in de handel verkrijgbare kaarsen zijn meestal kaarsen van stearine of paraffine.
# Wasing

Wasing is een civil parish in het bestuurlijke gebied West Berkshire, in het Engelse graafschap Berkshire.
Aldermaston · Aldworth · Arborfield and Newland · Ashampstead · Barkham · Basildon · Beech Hill · Beedon · Beenham · Binfield · Bisham · Boxford · Bracknell · Bradfield · Bray · Brightwalton · Brimpton · Britwell · Bucklebury · Burghfield · Catmore · Chaddleworth · Charvil · Chieveley · Cold Ash · Colnbrook with Poyle · Combe · Compton · Cookham · Cox Green · Crowthorne · Datchet · Earley · East Garston · East Ilsley · Enborne · Englefield · Eton · Farnborough · Fawley · Finchampstead · Frilsham · Great Shefford · Greenham · Hampstead Norreys · Hamstead Marshall · Hermitage · Holybrook · Horton · Hungerford · Hurley · Inkpen · Kintbury · Lambourn · Leckhampstead · Midgham · Mortimer Common · Newbury · Old Windsor · Padworth · Pangbourne · Peasemore · Purley on Thames · Remenham · Ruscombe · Sandhurst · Shaw-cum-Donnington · Shinfield · Shottesbrooke · Sonning · Speen · St. Nicholas Hurst · Stanford Dingley · Stratfield Mortimer · Streatley · Sulhamstead · Sunningdale · Sunninghill and Ascot · Swallowfield · Thatcham · Theale · Tidmarsh with Sulham‎ · Tilehurst · Twyford · Ufton Nervet · Waltham St. Lawrence · Warfield · Wargrave · Wasing · Welford · West Ilsley · West Woodhay · Wexham Court · White Waltham · Winkfield · Winnersh · Winterbourne · Wokefield · Wokingham · Wokingham Without · Woodley · Woolhampton · Wraysbury · Yattendon
# Early adopter

Een early adopter (letterlijk een vroege aanvaarder) is iemand die een bepaald product of een bepaalde technologie begint te gebruiken voordat de grote massa dat doet.
Adopt slaat op het aannemen van iets, denk bijvoorbeeld aan de adoptie van kinderen. Early adopter wordt gebruikt in bijvoorbeeld de sociologie om diegenen aan te duiden die een bepaalde ontwikkeling als eerste oppakken (aannemen). Early adopter komen we vaak tegen bij het beginnende gebruik van technologie, bijvoorbeeld de early adopters van hd-tv of blu-ray/hd-dvd.
Vaak zijn early adopters bereid om veel te betalen om deze nieuwe technologie te bemachtigen. De acceptatiegraad van nieuwe producten of diensten ligt bij deze mensen hoger dan bij de gemiddelde consument. Early adopters kunnen worden gezien als de eerste klanten in de productlevenscyclus van een product. In marketing wordt daarom heel erg uitgekeken naar deze early adopters.
# Edulica

Edulica is een geslacht van vlinders van de familie snuitmotten (Pyralidae), uit de onderfamilie Phycitinae.

## Soorten

* E. compedella Zeller, 1881
* E. rufalis Hampson, 1901
# Waterpoort (Tiel)

De Waterpoort in de Nederlandse stad Tiel is in 1647 gebouwd. Tiel was indertijd een versterkte stad met stadsmuren, grachten en vier poorten: de Kleibergse Poort, de Westluidense Poort, de Burense Poort en de Zandwijckse Poort. Een jaar eerder was de binnenhaven al gedempt, waardoor het Plein ontstond waaraan de Waterpoort ligt. De Waterpoort heeft dus nooit gediend als toegangspoort tot de haven, maar was de buitenpoort van de toenmalige Kleibergse Poort in de stadsmuur. Tot 1782 lag er een gracht met een brug voor de poort.
In de laatste winter van de Tweede Wereldoorlog werd Tiel zwaar getroffen tijdens gevechten tussen de Duitse bezetters die in de stad gelegerd waren en de geallieerden aan de bevrijde overkant van de Waal. In november 1944 werd de Waterpoort door de Duitsers opgeblazen, om het de geallieerden te bemoeilijken de stad in te komen.
In 1979 werd de poort volledig herbouwd. Hij is nu onderdeel van het Flipje & Streekmuseum Tiel.
In de voorgevel is onder het dak het originele zeventiende-eeuwse wapen van Tiel te zien, met de tekst Asylum gentis Batavorum (toevluchtsoord voor het Bataafse volk).
Bij de herbouw is in de poort een gedenksteen aangebracht uit 1528, die afkomstig is uit de in 1853 afgebroken Burense Poort. Deze stond bij de brug over de gracht bij het Burgemeester Hasselmanplein. De kop op de steen luidt Trophaeum in liberationem obsidionis ('gedenkteken voor de bevrijding van het beleg'). Daaronder staat de volgende tekst:
   Aspice, qui transis, hanc portam moenia turres,
   tormentis jaculis quam lacerata feris, fortius exurgam Batavorum gentis asylum,
   pro quibus ut vici praelia dura mihi
17e-eeuwse vertaling:
   Siet, hoe mijn' vesten poort en torens zijn beschoten,
   en als van een gescheurd door bouten en geschut, noch zal mijn Betouws Burght staen trotzer na die stoten,
   tot welkers heijl sij heeft dit onheijl afgeschut
* Gevelsteen met het wapen van Tiel
* 17e-eeuwse tekst in de Waterpoort
# Eddie Wright Raceway

De Eddie Wright Raceway is een circuit in het Engelse Scunthorpe. Het circuit wordt voornamelijk gebruikt voor speedway, maar wordt ook gebruikt voor stockcar. De lengte van de baan bedraagt 285 meter. De bochten zijn achttien meter breed, de rechte stukken vijftien.
Het circuit is vernoemd naar autohandelaar Eddie Wright, die het circuit sinds 2008 voor 29 jaar sponsort.
# Eburia quadrimaculata

Eburia quadrimaculata is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam werd gepubliceerd in 1767 door Linnaeus.
# Eburia quadrinotata

Eburia quadrinotata is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1811 door Latreille.
# Eburia ramsdeni

Eburia ramsdeni is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1932 door Fisher.
# Webb Ellis Cup

De Webb Ellis Cup is een beker die wordt uitgereikt aan het rugbyteam dat het wereldkampioenschap rugby wint. De beker is vernoemd naar William Webb Ellis, die als uitvinder van rugby wordt gezien. De met goud en zilver versierde prijs is in 1987 voor het eerst uitgereikt aan het Nieuw-Zeelands rugbyteam. De huidige bezitter van de prijs is het Zuid-Afrikaans rugbyteam.

## De beker

De beker is 38 cm groot en is gemaakt van verguld zilver. De beker heeft twee oren, op de een staat het hoofd van een satyr afgebeeld, op de ander een nimf. Op de voorkant van de beker staan de woorden International Rugby Football Board en daaronder The Webb Ellis Cup gegraveerd.
De beker is gemaakt in de goud- en zilversmederij Garrard & Co in Londen. Het model is gebaseerd op een beker uit 1906 die gemaakt is door de Londense onderneming Carrington and Co. Deze beker is op zijn beurt gebaseerd op een beker uit 1740 ontworpen door Paul de Lamerie.

## Winnaars

De winnaars van de Webb Ellis Cup zijn ook de wereldkampioenen rugby:
* 1987: Nieuw-Zeeland
* 1991: Australië
* 1995: Zuid-Afrika
* 1999: Australië
* 2003: Engeland
* 2007: Zuid-Afrika
* 2011: Nieuw-Zeeland
* 2015: Nieuw-Zeeland en is daarmee het eerste land dat zichzelf opvolgt
* 2019: Zuid-Afrika
* 2023: Zuid-Afrika
# Edward Teirlinck

Edward Teirlinck (Merchtem, 15 juni 1921 – Antwerpen, 12 maart 1971), was een Belgisch organist.
Hij studeerde aan de Brusselse Muziekacademie piano, kamermuziek, harmonie en ten slotte contrapunt met Charles Hens, organist van Sint-Goedele te Brussel en professor aan het Koninklijk Conservatorium te Brussel. Tijdens zijn studieperiode stichtte Edward Teirlinck de gemengde 'Merchtemse Koorkring' en het 'Merchtems Muziekgezelschap' om de werken van de Merchtemse componist August de Boeck te propageren. Edward Teirlinck volgde als privé-leerling orgel bij Jean Collot, Piet van den Broek en Jozef Joris. Al zijn orgelleraars waren oud-leerlingen van Flor Peeters zodat Teirlinck mag beschouwd worden als behorend tot de 'school' van Flor Peeters.
In 1956 werd hij benoemd tot opvolger van Charles Hens in de collegiale kerk van Sint-Michaël en Sint-Goedele, sinds 1962 kathedraal, te Brussel. Edward Teirlinck verrichtte er pionierswerk door het inrichten van de eerste orgelrecitals.Naar aanleiding van de Wereldtentoonstelling (1958) realiseerde hij zijn droom om van Sint-Goedele een centrum van geestelijke muziek te maken door het inrichten van koormissen en orgelaudities. Vanaf 1960 volgden een reeks orgelrecitals die in 1967 werden stopgezet omwille van de slechte staat van het kathedraalorgel.
Hij bespeelde het orgel tijdens koninklijke plechtigheden: het Te Deum, het huwelijk van prins Albert en prinses Paola (1959), het koninklijk huwelijk van Boudewijn en Fabiola (1960) en de begrafenis van koningin Elisabeth (1965). Alhoewel hij tweemaal een succesvolle concertreis maakte in Duitsland, waar hij geprezen werd als 'ein technisch, stilistisch und musikalisch souveränen Spieler', zag hij zijn roeping op de eerste plaats als liturgisch organist in de Brusselse kathedraal.
Op het einde van zijn leven zag hij, mede door de experimenten binnen de liturgie en de onverschilligheid tegenover de orgelkunst, zijn levensdroom de mist ingaan.
# Edward Steyaert

Edouardus (Edward) Steyaert (Moerkerke, 9 september 1868 - Schaarbeek, 7 oktober 1932) was een Belgisch schilder van glasramen.

## Levensloop

Steyaert werd geboren in Moerkerke, bij Damme, in 1868. Van 1882 tot 1885 volgde hij de kunstacademie in Brugge. Van 1885 tot 1890 volgde hij les aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Antwerpen; hij deed er enkel schilderkunst op doek. Pas in 1890 legde hij zich toe op glasramen, in het atelier van de Italiaanse glazenier Contini in Brussel. In 1896 begon hij als zelfstandige glazenier in Schaarbeek en vanaf dan brak zijn artistieke carrière door in België. Glasramen van hem hangen in een tiental kerken in het Brusselse, in Antwerpen, Genval en Waver. Zijn schilderstijl is het realisme. Na het einde van de Eerste Wereldoorlog voegde hij Belgisch-patriottische elementen toe aan de taferelen. Zijn atelier van glasramen in Schaarbeek breidde uit met meerdere medewerkers.
Bekend geworden voor zijn glasramen, voerde hij opdrachten uit voor kerken in het buitenland: Guatemala, Mexico, Zwitserland, Spanje, Portugal en Groot-Brittannië.

## Enkele glasramen in Belgische kerken

* Sint-Hubertuskerk in Berchem
* Sint-Hubertuskerk Berchem
* Sint-Jozefskerk in Evere
* Sint-Servaaskerk in Schaarbeek
* ↑ Franse naam: Edouard Steyaert
* ↑ Geboorteakte n° 159 van 1868 te Moerkerke
* ↑ Borstbeeld van Eduard Steyaert. Heemkundige Kring 't Zwin - Rechteroever - Damme.
* ↑ (fr) Steyaert, Edouard. Belgian Art Links and Tools. KIK-IRPA.
* ↑ Jezus-Eik Uilstekend. Uit in Vlaanderen. Gearchiveerd op 20 januari 2018.
* ↑ Monumenten, sites en gebouwen. gemeente Etterbeek. Gearchiveerd op 20 januari 2018.
* ↑ (fr) Norman, Anne; Sibylle Valcke, Steyaert, Edouard. Dictionnaire des peintres belges. KIK-IRPA.
# Watsonarctia deserta

Watsonarctia deserta is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae), onderfamilie beervlinders (Arctiinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door Bartel.
Deze nachtvlinder komt voor in Europa.
# Watson Log Cabin

Watson Log Cabin is een historische blokhut op de oever van Lake Tahoe in het plaatsje Tahoe City, in de Amerikaanse staat Californië. De blokhut werd in 1908 of 1909 gebouwd door Robert Montgomery Watson en zijn zoon. Als oudste nog intacte bouwwerk van Tahoe City en als enige historische blokhut in de streek is de Watson Log Cabin sinds 1979 opgenomen in het National Register of Historic Places.
Het kleine bouwwerk staat aan 560 N. Lake Blvd en kijkt uit over Lake Tahoe. Het huis is eigendom van de North Lake Tahoe Historical Society en is sinds 1990 een levende geschiedenis-museum. Het is vrij toegankelijk tijdens de zomermaanden.

## Externe link

* (en) Officiële website
* ↑ (en) "National Register of Historic Places Inventory – Nomination Form: Watson Log Cabin", National Park Service, 1979, online geraadpleegd op 17 november 2018.
# Eksara

Eksara is een census town in het district Haora van de Indiase staat West-Bengalen.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 6.485 mensen in Eksara, waarvan 52% mannelijk en 48% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 66%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.