OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Johannes Galliculus

Johannes Galliculus (Alectorius, Hähnel, Hennel) (Dresden, rond 1490 — Leipzig, 1550) was een Duitse muziektheoreticus en componist.

## Leven

Over zijn leven is niet veel bekend. In 1505 schreef hij zich onder de naam Hennel in aan de Universiteit Leipzig. Rond 1520 werd hij gewonnen voor de ideeën van Maarten Luther en had contact met de mensen rond muziektheoreticus en boekdrukker Georg Rhau. In de kring rond Rhau verschenen ook composities en muziekverzamelingen in druk.

## Werken

Naast zijn theoretische Werken, waarin het er om gaat de Latijnse mis ook muzikaal aan de behoeften van de Reformatie aan te passen, schreef hij twee missen, motetten, een Magnificat en verdere geestelijke muziek. Zijn Markuspassion is een belangrijk werk voor de vroege protestantse Duitse muziek. Hij geldt als opvolger van Heinrich Isaac.
* Duitse wikipedia
* Heinz von Loesch: Artikel Johannes Galliculus. In: Die Musik in Geschichte und Gegenwart. 2. neubearbeitete Ausgabe. Personenteil, Bd. 4. Bärenreiter, Kassel, Sp. 1293−1295.
* Biblioteca Nacional de España: XX936850
* Bibliothèque nationale de France: cb139887866 (data)
* CiNii: DA10951519
* Gemeinsame Normdatei: 123952239
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7975 9415
* Library of Congress Control Number: n81054188
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007332183905171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 26061212X
* LIBRIS: 208646
* Système universitaire de documentation: 116306513
* Virtual International Authority File: 322150323886609971732
* WorldCat (via VIAF): 322150323886609971732
# Johann Georg Linike

Johann Georg Linike (soms ook: Linecke of Linicke) (?, ca. 1680 – Neustrelitz, 1762) was een Duits componist, dirigent en violist.

## Levensloop

Linike kwam vanuit een muzikaal gezin uit de Mark Brandenburg en was een leerling van de componist en muziektheoreticus Johann Theile in Berlijn. Tijdens de treurplechtigheden van de koningin Sophie Charlotte van Hannover trad hij als violist op; tot 1713 was hij tweede kapelmeester van de muziekkapel aan het hof in Berlijn. Toen Frederik Willem I van Pruisen Koning van Pruisen werd, is deze kapel in 1713 opgelost en Linike vertrok naar Weißenfels, waar hij tot 1721 kapelmeester in de hofkapel van hertog Johan George van Saksen-Weißenfels werd. Vervolgens was hij meerdere jaren tot 1725 in Londen. Daarna kwam hij als concertmeester aan het opera- en theaterorkest in Hamburg onder leiding van Reinhard Keiser. Tegelijkertijd was hij tweede kapelmeester. In 1728 werd hij kapelmeester aan het hof van groothertog Adolf Frederik III van Mecklenburg-Strelitz en bleef in deze functie tot 1761.
Als componist schreef hij verschillende orkestwerken, vocale muziek en kamermuziek.

## Composities
### Werken voor orkest

* 1737 Mortorium à 5 (Sonate), voor trompet con sordino, hobo, dwarsfluit, viool en basso continuo
* Concert in F majeur, voor 2 hobo's, viool, strijkers en basso continuo
* Concert in G majeur, voor 2 hobo's, viool, strijkers en basso continuo
* Concert in G majeur, voor blokfluit, strijkers en basso continuo
* Concert in G majeur, voor 2 blokfluiten, 2 dwarsfluiten en basso continuo
* Concerto à 5, voor 2 violen, altviool, hobo en klavecimbel
* Ouverture à 7, voor 2 hobo's, 2 violen, altviool, cello en klavecimbel

### Werken voor harmonieorkest

* Linike Suite - bewerkt door Arie den Arend

### Vocale muziek
#### Cantates

* Cantate, voor sopraan en basso continuo

### Kamermuziek

* Concerto, voor viool en klavecimbel
* Sonate, voor dwarsfluit, fagot (of cello), viola da gamba en basso continuo
* Sonate, voor dwarsfluit, viool en basso continuo
* Sonate, voor dwarsfluit (of viool) en basso continuo
* Sonate in F majeur, voor sopraanblokfluit (of hobo, of viool) en basso continuo
* Sonate a 3, voor altblokfluit, fagot (of cello) en basso continuo
* Suite, voor 2 blokfluiten en basso continuo
* Trio, voor dwarsfluit, hobo (of viool) en basso continuo
* Trios, voor dwarsfluit, viool en basso continuo (onvolledig)
* Trio Sonate in C majeur, voor hobo, viool en basso continuo

## Externe link

* (de) Biografie door Frauke Rauterberg
* Bladmuziek van Johann Georg Linike op de website van het International Music Score Library Project
* Biblioteca Nacional de España: XX1773776
* Gemeinsame Normdatei: 134772628
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5943 8286
* Library of Congress Control Number: no00078924
* MusicBrainz: ef99e43e-a427-484e-a0ab-f9433dba39d5
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0181742
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007383164205171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000003766712
* Système universitaire de documentation: 159286948
* Virtual International Authority File: 46310757
* WorldCat (via VIAF): 46310757
# Johann Georg Mönckeberg

Johann Georg Mönckeberg (Hamburg, 22 augustus 1839 - Hamburg, 27 maart 1908), was een Duits politicus die meerdere malen eerste burgemeester van Hamburg is geweest.

## Biografie

Johann Georg Mönckeberg volgde onderwijs aan het gymnasium van Hamburg (Gelehrtenschule des Johanneums) en studeerde nadien rechten aan de universiteiten van Heidelberg en Göttingen. Hij was tijdens zijn studententijd actief als lid van de studentenvereniging Frankonia. In 1871 werd hij in de Hamburger Bürgerschaft (parlement van de stadstaat Hamburg) gekozen en bleef lid van de Bürgerschaft tot zijn dood in 1908. Als conservatief-liberaal politicus maakte hij deel uit van de Fraktion der Rechten ("Rechtse Fractie"), waar vooral veel notabelen lid van waren. Op 3 juli 1876 werd hij in de Senaat (regering) gekozen.
Johann Georg Mönckeberg beheerde als senator de portefeuille van financiën. Hij ging spaarzaam om met de financiën van de stadstaat en kreeg de bijnaam "Mönckeberg Pfennigfuchser".
Johann Georg Mönckeberg was sinds 1890 meerdere malen eerste burgemeester van Hamburg:
* 1 januari - 31 december 1890
* 14 november 1892 - 31 december 1893
* 1 januari - 31 december 1896
* 1 januari - 31 december 1899
* 1 januari - 31 december 1902
* 5 juli - 31 december 1905
* 1 januari - 27 maart 1908
Ofschoon lid van de Fraktion der Rechten en sedert 1906 van haar opvolger, de Vereinigte Liberalen ("Verenigde Liberalen"), was hij tegen de maatregelen die de Bürgerschaft nam om het kiesrecht verder de beperken.
Zijn dochter Mathilde (1879-1958) was getrouwd met Johannes Andreas Jolles.
Zijn dochter Olga Luise (1879-1958) was getrouwd met Friedrich Christian Sieveking ([1867]). Hun dochter Mathilde (1897-1951) vluchtte in 1933 met haar man Ernst Wolfgang Sachs (1902-1983) naar Nederland.

## Trivia

* In Hamburg is een straat naar hem vernoemd: de Mönckebergstraße.
# John Shakespeare

John Shakespeare (ca. 1531 – 7 september 1601) was de vader van William Shakespeare.
Hij was de zoon van Richard Shakespeare van het Warwickshire-dorp Snitterfield, een boer. Hij verhuisde naar Stratford-upon-Avon en trouwde met Mary Arden, met wie hij acht kinderen kreeg, waarvan er vijf volwassen werden. John Shakespeare was als welgesteld handschoenmaker en leerarbeider een handelaar in huiden en wol, en verwierf verscheidene gemeentelijke ambten. Zo werd hij verkozen tot wethouder ('alderman') en 'bailiff', de hoofdmagistraat van de gemeenteraad. In 1568 werd hij zelfs burgemeester van Stratford, maar raakte nadien om onbekende redenen aan lager wal. Zijn zoon William Shakespeare zorgde ervoor dat hem vijf jaar voor zijn dood een eigen wapenschild werd toegekend.
* Gemeinsame Normdatei: 11948322X
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8232 2718
* Library of Congress Control Number: no2008181951
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007369094405171
* SNAC: w67d2xx5
* Virtual International Authority File: 265362578
* WorldCat (via VIAF): 265362578
# Jean Barzin

Jean Barzin (Namen, 12 februari 1947 - aldaar, 13 september 2018) was een Belgisch volksvertegenwoordiger en senator.

## Levensloop

In 1970 promoveerde Barzin tot doctor in de rechten aan de UCL, waarna hij in 1971 licentiaat in het notariaat werd aan de ULB. In 1970 werd hij advocaat aan de Balie van Namen. Vervolgens was hij van 1978 tot 1982 plaatsvervangend vrederechter van het eerste kanton Namen.
Ondertussen werd Barzin politiek actief voor de PRL. Van 1971 tot 1976 was hij OCMW-raadslid van Namen, waarna hij er van 1977 tot 1994 gemeenteraadslid was. Van 1981 tot 1985 zetelde hij eveneens voor het arrondissement Namen in de Kamer van volksvertegenwoordigers. Hierdoor zetelde hij automatisch ook in de Waalse Gewestraad en de Raad van de Franse Gemeenschap. Nadat hij in 1985 niet herkozen werd in de Kamer, was hij van 1987 tot 1995 in de Belgische Senaat rechtstreeks gekozen senator voor het arrondissement Namen-Dinant-Philippeville. Van 1995 tot 1999 zetelde hij nogmaals in de Kamer. In deze periode was hij secretaris van de tweede onderzoekscommissie naar de Bende van Nijvel. In 1989 was hij samen met Jacqueline Herzet kandidaat-voorzitter van de PRL, maar ze verloren van Antoine Duquesne en Daniel Ducarme.
In 1999 verliet Barzin de politiek, waarmee hij de weg vrijmaakte voor de politieke loopbaan van zijn dochter Anne Barzin. In september 2018 overleed hij na een slepende ziekte.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972

## Externe link

* Fiche Jean Barzin op connaitrelawallonie.be.
* ↑ (fr) Oud-parlementslid Jean Barzin overleden, La Dernière Heure, 13 september 2018.
# Johanna van Bourgondië (1293-1349)

Johanna van Bourgondië bijgenaamd de Lamme (24 juni 1293 - 12 december 1349) was van 1328 tot aan haar dood koningin-gemalin van Frankrijk. Ze behoorde tot het oudere huis Bourgondië.

## Levensloop

Johanna was een dochter van hertog Robert II van Bourgondië en Agnes Capet, dochter van koning Lodewijk IX van Frankrijk. Haar oudere zus Margaretha was de eerste echtgenote van koning Lodewijk X van Frankrijk.
In juli 1313 huwde ze met Filips van Valois, een neef van de Franse koning Lodewijk X. Het echtpaar was van 1315 tot 1328 graaf en gravin van Maine en vanaf 1325 waren ze eveneens graaf en gravin van Valois en Anjou.
De Franse koning Lodewijk X en zijn broers Filips V en Karel IV lieten allen geen overlevende mannelijke nakomelingen na, wat ervoor zorgde dat Johanna's echtgenoot in 1328 onder de naam Filips VI koning van Frankrijk werd. Koning Eduard III van Engeland, een neef Lodewijk X, eiste echter ook de Franse troon op, wat culmineerde in de Honderdjarige Oorlog. De intelligente en wilskrachtige Johanna bewees zich als een capabel regentes toen haar echtgenoot militaire campagnes aan het voeren was. Haar karakter en haar macht gaven echter zowel haar als haar echtgenoot een slechte reputatie. Zo was Johanna misvormd, wat in die tijd beschouwd werd als een teken van boosaardigheid, en werd ze de lamme boosaardige koningin genoemd.
Johanna kan beschouwd worden als een geleerde vrouw en als bibliofiel. Zo zond ze haar zoon Jan manuscripten om te lezen en beval ze de vertaling van verschillende belangrijke contemporaine werken in de Franse taal.
In december 1349 stierf ze op 56-jarige leeftijd aan de pest. Ze werd bijgezet in de Kathedraal van Saint-Denis. Haar graftombe werd tijdens de Franse Revolutie verwoest.

## Nakomelingen

Johanna en haar echtgenoot Filips VI kregen negen kinderen:
* Jan II (1319-1364), koning van Frankrijk
* Maria (1326-1333), was voorbestemd om te trouwen met Jan van Brabant (1327-1335/1336), een zoon hertog Jan III van Brabant
* Lodewijk (1329)
* Lodewijk (1330)
* een zoon (1333)
* een doodgeboren zoon (1335)
* Filips (1336-1375), hertog van Orléans.
* Johanna (1337)
* een zoon (1343)
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Joan the Lame op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Johanna van Clermont

Johanna van Clermont (overleden in 1252) was van 1234 tot aan haar dood gravin van Clermont en Mortain Zij behoorde tot het huis Capet.

## Levensloop

Johanna was de dochter en het enige kind van Filips Hurepel, graaf van Clermont en Mortain en zoon van koning Filips II van Frankrijk, uit diens huwelijk met gravin Mathilde II van Boulogne.
Na de dood van haar vader in 1234 werd Johanna gravin van Clermont en Mortain. Twee jaar later, in december 1236, werd ze verloofd met Wouter van Châtillon (1221-1250), erfgenaam van de graafschappen Nevers, Auxerre en Tonnerre. Het huwelijk vond nog hetzelfde jaar plaats. Via haar moeder was ze ook erfgename van de graafschappen Boulogne en Dammartin. Ze zou deze graafschappen echter nooit erven, omdat haar moeder haar overleefde.
Johanna was enkel titelvoerend gravin; de daadwerkelijke bevoegdheden die bij haar ambt hoorden werden uitgeoefend door haar moeder en haar tweede echtgenoot, koning Alfons III van Portugal. In 1248 trok haar man als lid van het gevolg van koning Lodewijk IX van Frankrijk op de Zevende Kruistocht naar Egypte, waar hij in 1250 sneuvelde. Haar huwelijk met Wouter van Châtillon was kinderloos gebleven.
In november 1251 schonk Johanna het bos van Hez aan haar neef, graaf Matheus van Trie. Ook schonk ze een winstgevend landgoed aan het geslacht van de heren van Plessis-Billebaud. Op 28 december 1251 vervulde ze haar laatste handeling als gravin, toen ze een schenking deed aan het klooster van Beauvais. Mogelijk was ze op dat moment al ziek en deed ze de schenking ten gunste van haar zielenheil. Kort daarop overleed Johanna, vermoedelijk begin januari 1252. Omdat ze geen erfgenamen hadden, werden haar domeinen opgenomen in de koninklijke domeinen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Johanna von Clermont op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Johanna van Châtillon

Johanna van Châtillon (circa 1285 - 16 januari 1354) was van 1308 tot 1311 hertogin-gemalin van Athene. Ze behoorde tot het huis Châtillon.

## Levensloop

Johanna was een dochter van heer Wouter V van Châtillon, connétable van Frankrijk, uit diens huwelijk met Isabella van Dreux, dochter van Robert van Dreux, burggraaf van Châteaudun.
In 1305 huwde ze met graaf Wouter V van Brienne (1275-1311), met wie ze twee kinderen kreeg: Wouter VI (1304-1356), die zijn vader opvolgde als graaf van Brienne en Lecce, en Isabella (1305-1360), de opvolgster van haar broer als gravin van Brienne en Lecce en vanaf 1321 gehuwd met heer Wouter II van Edingen.
In 1308 werden Wouter V en Johanna hertog en hertogin van Athene, nadat Gwijde II van La Roche, een neef van Wouter langs moederszijde, overleed. In maart 1311 sneuvelde Wouter V in de Slag bij Halmyros tegen de Catalaanse Compagnie. Johanna probeerde de Akropolis van Athene te verdedigen tegen deze compagnie, maar moest uiteindelijk capituleren. Ze vluchtte met haar kinderen naar Frankrijk, hoewel haar bondgenoten onder leiding van Wouter van Focherolles erin slaagden om de heerlijkheden Argos en Nauplion in handen te houden.
In april 1318 stuurden Johanna en haar vader een verzoek naar de Republiek Venetië om geld en schepen te verlenen om ridders en infanterie naar Negroponte en Nauplion te kunnen voeren. Het verzoek werd echter geweigerd, omdat de vazallen van de Briennes in Griekenland ondertussen de Catalaanse Compagnie waren gaan steunen. Niettemin bleef Wouter van Focherolles Johanna en haar jonge zoon trouw. Johanna hield de aanspraken van haar zoon op Athene levend door constant brieven te sturen naar de koning van Napels, de koning van Frankrijk en de paus. Ze deed dit tot haar zoon oud genoeg was om zelf zijn aanspraken in Griekenland te verdedigen.
Johanna en haar zoon kwamen in conflict met elkaar over de afbetaling van de grote schulden van Wouter V. Wouter VI was misnoegd omdat hij een deel van die schulden moest betalen en sleepte zijn moeder daarom voor de rechtbank. In januari 1321 bemiddelde koning Filips V van Frankrijk in het conflict.
Johanna bleef haar titel van hertogin voeren tot aan haar dood in 1354. Ze werd bijgezet in het later vernietigde Dominicanenklooster van Troyes.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Joanna of Châtillon op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Joop Stotijn

Johannes Louis (Joop) Stotijn (Den Haag, 20 december 1910 - aldaar, 23 september 1935) was een Nederland schoonspringer en zwemmer.
Hij was zoon van zwemleraar Lodewijk Wilhelmus Stotijn en Johanna Kleijn. Hij had zich verloofd met Bé Metz.
Hij begon op elfjarige leeftijd met serieus zwemmen. Hij deed namens HZ&PC (Haagsche Zwem- en Poloclub) mee aan de diverse Nederlandse kampioenschappen in de jaren twintig en dertig. Hij werd tot 1930 bestempeld als eeuwige tweede, zoals in 1929 in Utrecht. Henk Lotgering won steeds (en ook na hem). Daarna volgde het winnen van het onderdeel schoonspringer van de drie meter plank NK Zwemmen 1930, 1931, 1933, 1933, 1934 en 1935. Af en toe sprong hij ook in het buitenland. Europese kampioenschappen in 1930 en 1934 brachten niet het gewenste succes (in 1930 in Parijs buiten de prijzen, in 1934 in Maagdenburg vijfde).
Bijzonder is dat hij het kampioenschap 1933 haalde terwijl hij net was afgestudeerd voor MO Lichamelijke opvoeding en in 1934 nadat hij ernstig ziek was geweest.
Hij was werkzaam als gymleraar bij de Haagse sportterreinen en was plaatsvervangend secretaris van het Koninklijke Nederlandse Zwembond afdeling Den Haag. Hij trad voorts nog op als scheidsrechter bij waterpolowedstrijden. Stotijn werd slechts 24 jaar oud en overleed na een lang ziekbed. Hij werd begraven op 26 september 1935.
Zijn graf op Oud Eik en Duinen kreeg in februari 1936 een kalkstenen gedenksteen ontworpen door kunstenaar T.Keuzenkamp. Het draagt twee teksten, de tweede naar een tekst van Joannes Antonides van der Goes.
   Hij diende de zwemsport en was ons aller makker.
   Vertrouw op jeugd noch frissen leên, Van beide mocht hij zich beroemen, Die sluimert onder deze steen, de schoonste zijn de teerste bloemen.
Na zijn overlijden werd een zwem/springvereniging naar hem vernoemd.
Joop Stotijn leefde in de periode dat Jaap Stotijn grote faam maakte als hoboïst; de naam van de schoonspringer werd diverse keren verbasterd tot Jaap Stotijn.
* ↑ Redactie, Familieberichten: Overlijdensadvertentie. Haagsche Courant (24 september 1935). Geraadpleegd op 12 maart 2023 – via delpher.nl.
* ↑ Redactie, Joop Stotijn overleden. Haagsche Courant (23 september 1935). Geraadpleegd op 12 maart 2023 – via delpher.nl.
* ↑ Redactie, Onthulling gedenkteeken Joop Stotijn. De Avondpost (22 februari 1936). Geraadpleegd op 12 maart 2023 – via delpher.nl.
# Jolivet (gemeente)

Jolivet is een gemeente in het Franse departement Meurthe-et-Moselle in de regio Grand Est. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Lunéville en sinds 22 maart 2015 van het kanton Lunéville-1, toen het kanton Lunéville-Sud, waar Jolivet (gemeente) daarvoor deel van uitmaakte, werd opgeheven.

## Geografie

De oppervlakte van Jolivet bedraagt 7,2 km², de bevolkingsdichtheid is 116,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Jolivet (gemeente) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

De figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Jolivue

Jolivue is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Virginia, en valt bestuurlijk gezien onder Augusta County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1037.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 5,1 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Jolivue.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Jolivue op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
# Johnny van Doorn

Johnny van Doorn (Beekbergen, 12 november 1944 – Amsterdam, 26 januari 1991), alias Johnny the Selfkicker, was een Nederlandse schrijver, dichter en voordrachtskunstenaar.

## Biografie

Van Doorn werd geboren in Beekbergen en groeide op in Arnhem. Vanwege de Slag om Arnhem waren zijn ouders naar Beekbergen uitgeweken. Hij had een Nederlandse vader en een Duitse moeder.
Hij stond bekend om zijn 'oerdicht': een gedicht teruggebracht naar de oorsprong, namelijk harde geluiden die geenszins meer op woorden lijken. Van Doorn, ook optredend onder de pseudoniemen Electric Jesus, Meester van de Chaos en Electric Goebbels, werd nationaal bekend, na een door Simon Vinkenoog georganiseerde poëzieavond in Carré in 1966.
Een voorbeeld hiervan is zijn eindeloos herhaalde mantra "een magistrale stralende zon" aan het eind van het gelijknamige gedicht.
Van Doorn was niet erg populair in zijn tijd; hij choqueerde door zijn manier van voordragen. Hij leek tijdens zijn voordrachten – onder invloed van alcohol en drugs – in een volslagen extase te geraken. In zijn gedichten kwam het overmatig drugsgebruik regelmatig aan de orde. Mede door zijn 'reputatie' als drugsgebruiker en zijn nieuwe ideeën in de kunst, werd hij zowel gehaat als geliefd. Ook de inhoud van zijn gedichten, vol lelijke woorden en vaak met expliciete verwijzingen naar seks of drugsgebruik, was gericht op schokeffect.
Hij speelde met Cherry Duyns en Armando in het VPRO-programma Herenleed.
Van Doorn overleed vlak na beëindiging van de theatershow Herenleed aan de gevolgen van kanker.
Op de website van de VPRO is een selectie van beeld- en geluidsmateriaal van Van Doorn te vinden, waaronder een documentaire uit 2003 van Peter Scholten, getiteld Valse Lente. De documentaire is samengesteld uit louter archiefmateriaal. Op 26 december 1986 werd Van Doorn vijf uur geïnterviewd door Peter Flik in het radioprogramma Marathoninterview van de VPRO.
In Arnhem is een plein naar Van Doorn vernoemd.
* Van Doorn (staand rechts) in Arnhem, 1964
* Provo-happening in Rotterdam (1966)
* Johnny the Selfkicker (1968)
* Elpee-presentatie (1969)
* Monument ter ere van Van Doorn door Stijn Coetzier in Arnhem

## Johnny van Doornprijs en De Johnny

* Naar hem is de Johnny van Doornprijs voor de gesproken letteren genoemd. Deze prijs werd van 1993 tot 2012 tweejaarlijks toegekend door de organisatie van het literatuurfestival Wintertuin in Arnhem en Nijmegen.
* In 2021 werd een nieuwe prijs gelanceerd genaamd De Johnny, een oeuvreprijs voor podiumpoëzie, die op 12 november, de geboortedag van Johnny van Doorn, wordt uitgereikt.