OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Joannes Ament

Joannes Josephus Cornelis Ament (Stramproy, 21 mei 1864 – Amsterdam, 19 september 1932) was een Nederlands onderwijzer en politicus, en was tien jaar lang namens de RKSP lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal.
Na het gymnasium volgde Ament de kweekschool en haalde hij een akte in landbouwkunde (1896). Van 1883 tot 1891 was hij onderwijzer in Beegden, waarna hij hoofdonderwijzer in Tungelroy werd. Daar richtte hij in 1892 de eerste Nederlandse coöperatieve zuivelfabriek op, om daarmee de toestand van de arme boerenstand in het heidedorp te verbeteren. Aansluitend werd hij zuivelconsulent in Limburg (tot 1920) en was hij enige tijd regeringscommissaris voor de graanverzameling in Limburg.
In de loop van de jaren vervulde Ament diverse functies binnen de bonden. Eerst was hij nog gewoon lid van de Federatieve Nederlandsche Zuivelbond (1903 - 1908), later werd hij daar ook ondervoorzitter (1908 - minimaal 1925). Hij was ook bestuurder bij de Zuid-Nederlandse Zuivelbond: secretaris van ongeveer 1912 tot 1920, en aansluitend voorzitter (minimaal tot 1928). Hij was directeur van de Limburgse Land- en Tuinbouwbond van 1920 tot 1932.
In 1922 werd hij in de Tweede Kamer der Staten-Generaal gekozen. Als parlementariër hield hij zich vooral bezig met landbouw en landbouwonderwijs. Hij was lid van de Commissie van Advies voor Rijkslandbouwproefstations (tot 1927 lid, daarna voorzitter). Ook was hij lid van het hoofdbestuur van de Vereeniging voor Volkenbond en Vrede (~1929). Hij was tot zijn overlijden ook lid van het bestuur van het Nederlandsch Landhuishoudkundig Congres en de commissie voor uitvoer van boter naar Duitsland.
In 1928 werd hij onderscheiden als officier in de Orde van Oranje-Nassau en in 1930 in de Orde van de Nederlandse Leeuw.
# Iphiaulax mendicus

Iphiaulax mendicus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cameron in 1887.
# Clio convexa

Clio convexa is een slakkensoort uit de familie van de Cavoliniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1886 door Boas.
# Gölle

Gölle is een plaats (község) en gemeente in het Hongaarse comitaat Somogy. Gölle telt 1157 inwoners (2001).
# Micropentila katerae

Micropentila katerae is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1965 door Stempffer & Bennett.
# Crisia klugei

Crisia klugei is een mosdiertjessoort uit de familie van de Crisiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Ryland.
# Iphiaulax melanospilus

Iphiaulax melanospilus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Strand in 1912.
# FC 1910 Lößnitz

FC 1910 Lößnitz is een Duitse sportclub uit Lößnitz (Saksen).

## Geschiedenis

De club werd opgericht in 1910. De club sloot zich aan bij de Midden-Duitse voetbalbond en ging spelen in de competitie van het Ertsgebergte, die na de oorlog fungeerde als tweede klasse van de Kreisliga Mittelsachsen. In 1923 werd de Kreisliga opgedoekt en werd de competitie opgewaardeerd tot hoogste klasse. Na een voorlaatste plaats in 1923/24 werd de club een jaar later laatste en degradeerde. De club slaagde er niet meer in te promoveren.
Door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog trok de club zich in 1939 terug uit de reguliere competitie. Tot 1942 werden er nog wel vriendschappelijke wedstrijden gespeeld. De meeste spelers werden opgeroepen voor het leger en velen keerden niet meer terug.
Na de oorlog werden alle Duitse voetbalclubs ontbonden. De club werd heropgericht als SG Industrie Lößnitz en nam later de naam BSG Motor aan. De club speelde voornamelijk in de Bezirksliga (derde klasse).
Na de Duitse hereniging werd de naam FC 1910 Lößnitz aangenomen.

## Externe link

* Officiële website
VfB Fortuna Chemnitz · FV Dresden 06 · SC Borea Dresden · Dresdner SC 1898 · VfB Empor Glauchau · SV Tapfer 06 Leipzig · FC 1910 Lößnitz · FSV Motor Marienberg · SSV Markranstädt · FC Oberlauzits Neugersdorf · VfL Pirna-Copitz · SG Handwerk Rabenstein · Reichenbacher FC · BSG Stahl Riesa · SG Taucha · ESV Lok Zwickau
# Clio chaptalii

Clio chaptalii is een slakkensoort uit de familie van de Cavoliniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1850 door Gray.
# H.J. de Roy van Zuydewijn

Herbert Joan de Roij van Zuijdewijn (Amsterdam, 19 december 1927 − Delft, 22 april 2019) was een Nederlands literair vertaler en dichter.

## Biografie

De Roij, lid van de familie De Roy, begon te publiceren in 1980, met sonnetten en toneelstukken van Shakespeare. Van 1957 tot 1988 was hij werkzaam op het kabinet van de burgemeester van Den Haag, chef van het kabinet van de burgemeester van Rijswijk, sous-chef voorlichting op het ministerie van Ontwikkelingssamenwerking en secretaris bij de Gezondheidsraad.
De Roij was getrouwd met Maria Francisca Pia (Marijke) Levelt (1927-2018) met wie hij verscheidene kinderen kreeg. Mr. H.J. de Roij van Zuijdewijn overleed in 2019 op 91-jarige leeftijd.

## Prijzen

* 2002 - Martinus Nijhoff-prijs voor de vertalingen van Ilias en Odyssee van Homerus
# Micrispa semiviridis

Micrispa semiviridis is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1963 gepubliceerd door Gressitt.
# Coucieiro

Coucieiro is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Vila Verde en telt 511 inwoners (2001).
# Jim Bryant

James Howard 'Jim' Bryant (Birmingham, 2 juni 1929 – 22 juni 2022) was een Amerikaanse zanger, arrangeur en componist.

## Carrière

Hij is het meest bekend voor het leveren van de zangstem van Tony (op het scherm gespeeld door Richard Beymer) in de filmmusical West Side Story uit 1961. Hij zong ook voor James Fox in de filmmusical Thoroughly Modern Millie uit 1967 en zong in het nummer The Telephone Hour in Bye Bye Birdie. Hij zong ook in de groep die het themalied van de tv-serie Batman uitvoerde.
Bryant groeide op in Tarrant (Alabama). Hij bezocht het Birmingham Southern College en het Birmingham Conservatory of Music, voordat hij een studiebeurs in compositie ontving aan het New England Conservatory of Music in Boston (Massachusetts). Daarna verhuisde hij in 1953 naar New York, waar hij werkte als achtergrondzanger. Later verhuisde hij naar Los Angeles en speelde bas in de huisband van het restaurant Puccini in Beverly Hills, dat eigendom is van Frank Sinatra.
Zijn werk als orkestrator omvat de films Not with My Wife, You Don't!, Penelope en de tv-serie Lost in Space. Hij componeerde ook muziek die te horen was in Walt Disney World en Tokyo Disneyland.
Bryant scoorde ook de muziek voor tal van radio- en tv-commercials voor klanten zoals Lone Star Beer, Tecate, Chrysler Imports en Toyota Motor Cars.
Hij was een vriend van Jimmy Bryant, de beroemde gitarist, met wie hij vaak verward wordt.
Bryant studeerde compositieleer aan het New England Conservatory of Music in Boston. In 1953 ging hij naar New York, waar hij als achtergrondzanger aan de slag ging. Voor de films Bye Bye Birdie (1963) en Modern Millie (1967) zong hij telkens een song als zangdouble in.
* ↑ (en) Jim Bryant age, hometown, biography. Last.fm. Gearchiveerd op 17 augustus 2023. Geraadpleegd op 24-03-2022-03-24.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jim Bryant op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Gemeinsame Normdatei: 134338936
* Library of Congress Control Number: n95007990
* MusicBrainz: 4a7c5179-fb03-4bdb-a730-d851af753762
* Système universitaire de documentation: 078185793
* Virtual International Authority File: 224319417
* WorldCat (via VIAF): 224319417
# Ironella prismatolaima

Ironella prismatolaima is een rondwormensoort uit de familie van de Ironidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1920 door Cobb.
# Esther Porcelijn

Esther Eva Porcelijn (Amsterdam, 1 november 1985) is toneelspeler, theatermaker en dichter.

## Biografie

Porcelijn was tussen 2011 en 2013 de stadsdichter van Tilburg. Ze studeerde aan de Toneelacademie Maastricht en studeert nu filosofie aan de Universiteit van Tilburg.
In 2009 en 2011 speelde ze met het theatergezelschap De Utrechtse Spelen het stuk De ingebeelde zieke samen met onder anderen Loes Luca, Paul Kooij en Tjitske Reidinga onder de regie van Jos Thie.
Ook maakt ze voorstellingen met haar eigen theatergroep FRANSJE. Hiermee speelt ze door het land, onder andere op de zomerfestivals en het Fringe-festival. In 2013 is FRANSJE genomineerd voor de Dioraphte Stimuleringsprijs in de categorie theater.
Zowel in 2011 als 2012 was Porcelijn te zien op het TilT literatuurfestival te Tilburg als afsluiter van de Boekenweek.
Haar gedichten en verhalen zijn verschenen in Brabant Literair, Tijdschrift Strak en Hollands Maandblad. In 2013 won zij voor haar gedichten de Hollands Maandblad aanmoedigingsbeurs in de categorie poëzie. Op 26 september 2013 werd haar debuutbundel De keren dat ik verwaai gepresenteerd door uitgeverij teleXpress.
Voor de Joodse Omroep bezocht ze in programma Zoek de verschillen de Amerikaanse Chabad-Lubavitch-beweging, de grootste Joodse gemeenschap in de diaspora. Het is deze aflevering dat de prijs voor de beste levensbeschouwelijke tv-productie wint, zowel de vakjuryprijs als de publieksprijs. In 2020 presenteerde ze Vraag het een rabbijn dat werd geproduceerd door de Joodse redactie van de EO.
Porcelijn is een terugkerende gast in de YouTube-serie De snijtafel.

## Persoonlijk

Esther is de dochter van dirigent David Porcelijn.

## Externe link

* Persoonlijke website
* ↑ Stadsdichter van Tilburg
* ↑ Joodse Omroep wint Europese prijs voor beste religieuze televisie Jonet, 15 juni 2014. Gearchiveerd op 23 februari 2017.
* ↑ De rabbijn geeft antwoord op vragen als: ‘Is het zondig een dragqueen te zijn?’ Het Parool, 15 november 2020
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 369398467
* Virtual International Authority File: 305832077
* WorldCat (via VIAF): 305832077
# Clio (muze)

Clio of Kleio (Oudgrieks: Κλειώ, Kleiô) is een van de negen muzen uit de Griekse mythologie. Haar naam betekent 'verkondigende'. Ze is de muze van de verheerlijking door het gezang, die van de geschiedschrijving en ook van het heldendicht. Haar attributen zijn een boekrol of een kist met boeken. Ze schreef de namen en daden van grote helden in de wereld op, en bewaarde die. Af en toe wordt ze ook met een wateruurwerk afgebeeld. Dat staat symbool voor de tijd die loopt. Net zoals haar acht zusters is ze de dochter van de oppergod Zeus en de Titane Mnemosyne. Clio baarde een zoon, Hyacinthus. Zijn vader was de koning van Macedonië, Pierus. Ze wordt ook afgebeeld met een boekrol en een griffel, zittend aan tafel.

## Antieke bronnen

* Apollodorus, Bibliotheca I 3.1, 3.
* Diodorus Siculus, Bibliotheca historica IV 4.
* Hesiodus, Theogonia (passim).
* ↑ Clio. lib.ugent.be. Geraadpleegd op 28 september 2020.
Clio · Erato · Euterpe · Kalliope · Melpomene · Polyhymnia · Terpsichore · Thaleia · Urania
# Wat de Surinaamse pot schaft

Wat de Surinaamse Pot Schaft is een novelle en een kookboek in een van de Surinaamse schrijfster Diana Dubois, verschenen in 2007.

## Verhaal

Het hoofdpersonage Nadia, van Surinaams-Nederlandse afkomst, leidt een Surinaams cateringbedrijf, Nadia’s Toko Noir, en krijgt een grote order binnen. Het lukt haar niet alle gerechten alleen te maken en ze doet een beroep op haar vriendinnen. De vrouwen zijn alle in de dertig en voeren openhartige gesprekken over hun liefdesperikelen die voor lachwekkende en treurige momenten zorgen.
Vanaf het halen van de boodschappen tot aan het koken van de gerechten zijn er terugblikken van elk personage. Nadia wordt voordat ze de deur uit gaat om boodschappen te doen, gebeld door haar minnaar Paul, die de relatie tussen hen verbreekt, omdat hij bang is dat zij gevoelens voor hem aan het krijgen is. Zo wordt er per geïntroduceerde vrouw een blik geworpen op haar leven. Maureen heeft een affaire gehad met een getrouwde man, met wie ze de relatie uiteindelijk zelf verbroken heeft. Mavis, de enige lesbische vrouw in de groep, deelt met de lezer haar onaangename ervaring die ze heeft opgedaan tijdens een internetdate. Ella, een van Nadia’s oudste vriendinnen, is een ongehuwde moeder met twee kinderen, die een affaire met een van de leerlingen van haar school heeft. Catharina, een ongelukkige gehuwde vrouw, zoekt haar heil bij verschillende mannen.
De vrouwen bereiden een aantal gerechten uit de Surinaamse keuken, waarvan de recepten in het boek te vinden zijn.

## Recepten

Het receptengedeelte bestaat uit tweeënvijftig gerechten met daarbij een vermelding van de herkomst van het gerecht. Het is verluchtigd met illustraties van producten die veel gebruikt worden in de Surinaamse keuken, zoals zoutvlees, kwikwi en antruwa.
# Micruropus possolskii

Micruropus possolskii is een vlokreeftensoort uit de familie van de Micruropodidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Sowinsky.
# Cratichneumon rubricus

Cratichneumon rubricus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Provancher in 1882.
# Jori Stam

Jori Stam (1987) is een Nederlands schrijver.
Stam studeerde Nederlandse taal en cultuur aan de Universiteit van Amsterdam. Zijn verhalen verschenen in onder andere Hollands Maandblad, Tirade en De Revisor. In 2015 verscheen zijn debuut Een volstrekt nutteloos mens. Deze verhalenbundel kreeg een eervolle vermelding bij de uitreiking van de J.M.A. Biesheuvelprijs 2016.
In 2019 verscheen bij Atlas Contact zijn debuutroman, Oregon.
* ↑ Inleiding: Jori Stam, Rhodos.jpeg, De Revisor, 20 april 2015
* ↑ Jori Stam laat gekwelde eenlingen wraak nemen, de Volkskrant, 27 juni 2015. Gearchiveerd op 22 juni 2019.
* ↑ Jori Stam lijkt zich in zijn debuut vooral af te willen reageren, NRC, 10 juli 2015
* ↑ J.M.A. Biesheuvelprijs 2016, Literatuurplein
# Esther Rosenberg

Esther Rosenberg is een Nederlandse onderzoeksjournaliste. Ze schrijft sinds 1999 voor NRC.

## Onderzoeksjournalist

Rosenberg werkt vaak samen met iemand anders. Zo reconstrueerde zij samen met Tom Kreling de ondergang van de voormalige spaarbank SNS Reaal. De bank raakte na een succesvolle beursgang in de problemen door grootscheepse aankoop van vastgoed. De bank moest daardoor in 2013 na ABN Amro als tweede Nederlandse bank worden genationaliseerd.
Met collega Carola Houtekamer onderzocht ze in een jarenlang onderzoek verschillende corruptieschandalen bij het familiebedrijf en handelshuis SHV. In 2021 trof het Openbaar Ministerie een miljoenenschikking met het bedrijf.

## Erkenning

In 2013 met won zij samen met Tom Kreling de journalistieke prijs De Loep in de categorie 'Tekstueel' voor een serie verhalen over de financiële problemen van SNS Reaal. Het boek Giftig Krediet over de ondergang van de SNS-bank werd genomineerd voor de M.J. Brusseprijs. In 2013 kreeg Rosenberg samen met Andreas KOuwenhoven de Rotterdam Persprijs als waardering voor hun onthulling van misstanden in de Rotterdamse moskee-internaten. Voor de artikelen over mestfraude in Limburg en Brabant kreeg zij met journalist Joep Dohmen De Tegel van 2017 voor Het mestcomplot. Hun onderzoek toonde aan dat boeren, mestverwerkers en handelaars op grote schaal jarenlang sjoemelden met de mestboekhouding, met milieuschade als gevolg.
Het NRC-artikel Eerst Assads strijder, nu asiel in Nederland dat zij schreef met correspondent Melvyn Ingleby werd in 2021 genomineerd voor De Loep. Syrische vluchtelingen bleken, door tekortkomingen van Nederlandse instanties, in Nederland te worden geconfronteerd met handlangers van het Syrische regime voor wie ze juist waren gevlucht.

## Prijzen

* De Tegel (2017)
* De Loep (2013)
* Rotterdam Persprijs (2013)
# Clio cuspidata

Clio cuspidata is een slakkensoort uit de familie van de Cavoliniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1802 door Bosc.
# Halvemaansteeg

De Halvemaansteeg is een kort straatje in het centrum van Amsterdam en verbindt het Rembrandtplein met de Amstel ter hoogte van de Halvemaansbrug. Net als de naam van deze brug is de naam van de steeg waarschijnlijk ontleend aan het pand op nr. 18, waarop de aanduiding "Van Ouds de Halve Maan" te vinden is.

## Karakter

Op de hoek van de Halvemaansteeg en het Rembrandtplein bevond zich al in 1883 een politiepost, die na 1982 werd opgeheven. Sinds 1988 is café Los in dit pand gevestigd. In 1891 werd de bekende musicus Max Tak in de Halvemaansteeg geboren.
Aan de Halvemaansteeg nr. 6 was een boek- en papierhandel gevestigd die in 1869 werd overgenomen door Jan Vlieger. Hij breidde de zaak uit met de panden Halvemaansteeg 4 en Amstel 52. Er werden ook filialen elders in de stad geopend, die na het overlijden van Jan Vlieger in 1908 werden overgenomen door zijn zonen. Als laatste van de familie deed Gerrit Jan Vlieger in 1984 de winkels van de hand. Sinds de sluiting van de andere filialen in 1995 resteert alleen nog de papierwinkel aan de Amstel 34.
De Halvemaansteeg is bekend geworden door enkele homocafés: op de hoek van de Halvemaansteeg en de Amstel opende in 1964 de Amstel Taveerne en van 1978 tot begin jaren negentig exploiteerde horecaondernemer Manfred Langer op nr. 10 de populaire homobar Chez Manfred. Op nr. 14 bevond zich van 1995 t/m 2014 het vrouwvriendelijke gay café Entre Nous en op nr. 17 opende in 1982 het homocafé Montmartre, dat in 2023 na 41 jaar zijn deuren sloot.
Tegenwoordig bevinden zich in de Halvemaansteeg vooral cafés, coffeeshops en kleine eetgelegenheden.
# Wat de distel beleefde

Wat de distel beleefde is een sprookje van Hans Christian Andersen, het verscheen in 1870.

## Het verhaal

Er komen veel mensen uit de omtrek naar de prachtig onderhouden tuin bij een rijk landgoed. Op zon- en feestdagen gaan ze naar het kasteel om toestemming te vragen de tuin te bekijken. Buiten tegen het hek, langs de zandweg, staat een grote distel. Het is een grote plant met veel vertakkingen, je kan het beter een distelbosje noemen. Alleen de oude ezel die de melkwagen trekt, kijkt naar de distel. Hij wil hem eten, maar het touw is te kort. Er zijn veel gasten op het kasteel, ook een jongedame uit Schotland van hoge geboorte. Haar moeder let goed op haar als de jeugd croquet speelt. Alle meisjes plukken een bloem en steken hem in een knoopsgat van een jongeman. Het Schotse meisje ziet niets van haar gading, maar ziet dan de distel met roodblauwe bloemen. Ze vraagt de zoon des huizes een bloem voor haar te plukken die in het wapen van haar land prijkt.
De jongeman prikt zich alsof de bloem een rozenstruik is. Het meisje steekt de distelbloem in het knoopsgat en de andere mannen hadden graag hun eigen bloem gegeven om de distel te dragen. De distelplant is ook vereerd. Hij hoort binnen het hek thuis en een van zijn kroost is in een knoopsgat terechtgekomen. Ze vertelt het aan elke knop die uitkomt en hoort later dat de man nu ook de hand van het Schotse meisje heeft gekregen. De distelplant denkt in een pot te komen en vertelt dit tegen iedereen. Het is het hoogste dat je kan bereiken. Maar er komt niet één in een pot en niet één in een knoopsgat. Ze krijgen wel bezoek van bijen en wespen die een bruidsschat zoeken.
De bijen en wespen nemen de honing mee en de bloemen laten hun hoofdjes hangen en kwijnen weg, maar er komen nieuwe. Madeliefjes en weegbreeplanten luisteren in diepe bewondering. De oude ezel gluurt naar het distelbosje, die inmiddels denkt uit Schotland afkomstig te zijn. Haar eigen voorouders zijn in het rijkswapen gegroeid. De brandnetel heeft een voorgevoel dat ze het tot neteldoek kan brengen. De zomer en het najaar gaan voorbij. De boom verliest zijn blad en de tuinmansleerling zingt dat er in almanakken staat geschreven hoe dingen omhoog gaan en dan weer zakken. De dennenboomjes in het bos verlangen naar kerst. De bruiloft van het paar was acht dagen geleden, maar de distel staat nog steeds waar hij stond. Hij houdt stand met een laatste bloem, maar heeft bij de wortel nieuwe loten gekregen.
Het paar komt in de tuin en loopt langs het hek en de jongeman moet de distelkelk plukken. De vrouw wil dat er zo'n vorm in de lijst om hun schilderij wordt gesneden. De bloem komt in de tuin, op het kasteel en in de zaal. De bloem ziet een schilderij van het bruidspaar en in het knoopsgat van de bruidegom is een distelbloem geschilderd. De distel vraagt zich af waar hij zelf terecht zal komen. De ezel wil graag dat de plant bij hem komt, want hij kan er niet bij. Maar de distel antwoordt niet, ze denkt tot kerstmis en haar conclusie is dat ze tevreden is buiten het hek te staan als haar kinderen binnen zijn. De zonnestraal zegt dat ook zij een goede plek zal krijgen, in een sprookje.
# Microstomatidae

Microstomatidae (Kleinbekken) zijn een familie van straalvinnige vissen uit de orde van Spieringachtigen (Osmeriformes).

## Geslachten

* Microstoma G. Cuvier, 1816
* Nansenia D. S. Jordan & Evermann, 1896
* Xenophthalmichthys Regan, 1925
* ↑ (en) Microstomatidae. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Cratichneumon sanguineoplagiatus

Cratichneumon sanguineoplagiatus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cameron in 1904.
# Johannes van der Spek

Johannes van der Spek (Maasdam, 14 oktober 1886 - Den Haag, 12 juni 1982) was een Nederlands psychiater.
Van der Spek was de zoon van Jacob van der Spek, predikant en Catharina Jacoba Janzen. Hij begon zijn loopbaan als arts in Heemstede en specialiseerde zich in psychiatrie. Hij werd daarna geneesheer aan de Willem Arntszstichting te Zeist. In 1931 benoemde de Rotterdamse Raad hem tot directeur van de Psychiatrische Inrichting Maasoord te Poortugaal. Sinds 1932 was hij tevens privaatdocent pastotale psychologie aan de Universiteit Utrecht, terwijl hij in 1933 werd benoemd aan de NEH te Rotterdam als buitengewoon lector in de zuivere en toegepaste zielkunde. In 1949 werd hij voorzitter van de Centrale Commissie voor de Volksgezondheid.
Als directeurgeneesheer van Maasoord introduceerde hij een aantal vernieuwingen bij de behandeling van psychiatrische patiënten, zoals nieuwe somatische therapieën: insulinekuren, elektroshock en elektronarcose.
Daarnaast had hij een brede belangstelling voor het onderwijs in Rotterdam, waar hij bestuurslid was van de Volksuniversiteit, psychiater aan de August Herman Franckeschool voor geestelijk gehandicapte kinderen. Als voorzitter van het "Rotterdamsche Comité voor pedagogische lezingen" gaf hij in de jaren 30 vooraanstaande pedagogen de gelegenheid nieuwe gedachten over opvoeding en onderwijs voor het voetlicht te brengen.
Hij was in Nederland een vooraanstaand vertegenwoordiger van de psychotechniek als toegepaste psychologie. Hij pleitte voor psychologisch onderzoek op scholen om gemotiveerd advies te kunnen geven bij de beroepskeuze.