OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Aaron March

Aaron March (Brixen, 14 mei 1986) is een Italiaanse snowboarder. Hij vertegenwoordigde zijn vaderland op de Olympische Winterspelen 2010 in Vancouver en op de Olympische Winterspelen 2014 in Sotsji.

## Carrière

Bij zijn wereldbekerdebuut, in maart 2004 in Bardonecchia, scoorde March direct zijn eerste wereldbekerpunten. Vierenhalf jaar later behaalde hij in Landgraaf zijn eerste toptienklassering, in maart 2010 boekte de Italiaan in Moskou zijn eerste wereldbekerzege.
March nam vijfmaal deel aan de wereldkampioenschappen snowboarden. Zijn beste resultaat behaalde hij op de FIS wereldkampioenschappen snowboarden 2015 in Kreischberg, op dit toernooi eindigde hij als vierde op de parallelslalom.
Tijdens de Olympische Winterspelen van 2010 in Vancouver eindigde de Italiaan als vijftiende op de parallelreuzenslalom. Op de Olympische Winterspelen van 2014 in Sotsji eindigde March als vierde op de parallelslalom en als dertigste op de parallelreuzenslalom.

## Resultaten
### Olympische Winterspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2010 | Vancouver | 15e Parallelreuzenslalom |
| 2014 | Sotsji | 4e Parallelslalom 30e Parallelreuzenslalom |

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2007 | Arosa | 30e Parallelslalom |
| 2009 | Gangwon | 19e Parallelslalom 25e Parallelreuzenslalom |
| 2011 | La Molina | 11e Parallelslalom 12e Parallelreuzenslalom |
| 2013 | Stoneham | 9e Parallelslalom 9e Parallelreuzenslalom |
| 2015 | Kreischberg | 4e Parallelslalom 16e Parallelreuzenslalom |

### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algm | PAR | PSL | PGS |
| 2003/2004 | - | 99e | - | - |
| 2004/2005 | - | 58e | - | - |
| 2005/2006 | 348e | 92e | - | - |
| 2006/2007 | 184e | 48e | - | - |
| 2007/2008 | 165e | 42e | - | - |
| 2008/2009 | 120e | 31e | - | - |
| 2009/2010 | 13e | 7e | - | - |
| 2010/2011 | 4e | 4e | - | - |
| 2011/2012 | – | 6e | - | - |
| 2012/2013 | – | 8e | 3 | 17e |
| 2013/2014 | – | 10e | 11e | 12e |
| 2014/2015 | – | 11e | 13e | 10e |
| 2015/2016 | – | 12e | 11e | 11e |

#### Wereldbekerzeges

| Datum | Plaats | Discipline |
| 6 maart 2010 | Moskou | Parallelslalom |
# Ableptemetes melanobranchus

Ableptemetes melanobranchus is een haft uit de familie Leptohyphidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Allen & Brusca. De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Abd al-Moettalib

Abd al-Moettalib ibn Hashim (Arabisch: عبد المطّلب) of Shaiba ibn Hashim (c. 497 – 578), was de grootvader van de islamitische profeet Mohammed.
De naam van zijn vader was Hashim ibn Abd Manaf en van zijn moeder Salma bint Amr. Zijn volledig naam is Abu'l-Haris Abd al-Moettalib ibn Hashim ibn Abd Manaf ibn Qusai.
Na zijn dood nam zijn zoon Abu Talib de voogdij van Mohammed op zich. Abd al-Moettalib was tevens de grootvader van Ali ibn Abu Talib, de laatste van de vier Rechtgeleide Kaliefen.
Abd al-Moettalib had in totaal twaalf zonen waarvan Mohammeds vader Abdallah, Abu Talib, Zubayr, Abu Lahab, Hamza en Abbas de meest bekende zijn in de islamitische traditie.
# Abe Rosenthal

Abraham Michael (Abe) Rosenthal, ook wel aangeduid als A.M. Rosenthal (Sault Ste. Marie (Ontario), 2 mei 1922 - New York, 10 mei 2006) was een Amerikaanse journalist, (hoofd)redacteur en columnist van de Amerikaanse kwaliteitskrant The New York Times. Voor zijn werk is hij meermalen onderscheiden, onder andere met de befaamde Pulitzerprijs en de Light of Truth Award.
Rosenthal was een kind van Joodse immigranten uit Wit-Rusland in Canada. Toen hij nog jong was verhuisden zij naar de Verenigde Staten.
Hij begon zijn journalistieke loopbaan bij The New York Times in 1943 en zou tot 1999 aan deze krant verbonden blijven. Jarenlang was hij buitenlandcorrespondent, onder meer in India, Polen (door zijn journalistieke arbeid aldaar werd hij dat land uitgezet) en Japan. Van 1963 tot 1988 vervulde hij diverse soorten redacteurschappen. Alhoewel hij bekendstond als een lastige baas die nogal eens uit zijn slof kon schieten werd hij gewaardeerd voor zijn succesvolle vernieuwingen en zijn wijze van schrijven. Dankzij de inspanningen van hem en uitgever Arthur Sulzberger werd de toenmalige neergang van The New York Times omgebogen.
In 1971 maakte hij naam door een artikelenserie over de zogeheten Pentagon Papers; uit deze uitgelekte geheime stukken van het Amerikaanse ministerie van Defensie was gebleken dat de betrokkenheid van de Verenigde Staten bij de Vietnamoorlog anders was geweest dan de Amerikaanse regering had willen doen voorkomen. Deze kwestie veroorzaakte een rechtszaak over hoever de persvrijheid mocht gaan die in het voordeel van The New York Times werd beslecht.
In 1988 ging Rosenthal met pensioen, maar hij bleef als columnist tot 1999 aan The New York Times verbonden. Van 1999 tot 2004 was hij columnist bij de New York Daily News.
Abe Rosenthal stierf op 84-jarige leeftijd aan een beroerte.

## Prijzen

* Pulitzerprijs (1960) voor zijn internationale reportages
* Light of Truth Award (1994)
* Guardian of Zion Award (1999)
* Presidential Medal of Freedom (2002)
* Bibsys: 90971818
* Bibliothèque nationale de France: cb121402767 (data)
* CiNii: DA03013596
* Gemeinsame Normdatei: 118866982
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1082 5063
* Library of Congress Control Number: n83231710
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00474042
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007304268105171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069094144
* SNAC: w6n318w3
* Système universitaire de documentation: 139965769
* Virtual International Authority File: 110135596
* WorldCat (via VIAF): 110135596
# Abiego

Abiego is een gemeente in de Spaanse provincie Huesca in de regio Aragón met een oppervlakte van 38 km². Abiego telt 247 inwoners (1 januari 2016).
Abiego · Abizanda · Adahuesca · Agüero · Aínsa-Sobrarbe · Aísa · Albalate de Cinca · Albalatillo · Albelda · Albero Alto · Albero Bajo · Alberuela de Tubo · Alcalá de Gurrea · Alcalá del Obispo · Alcampell · Alcolea de Cinca · Alcubierre · Alerre · Alfántega · Almudévar · Almunia de San Juan · Almuniente · Alquézar · Altorricón · Angüés · Ansó · Antillón · Aragüés del Puerto · Arén · Argavieso · Arguis · Ayerbe · Azanuy-Alins · Azara · Azlor · Baélls · Bailo · Baldellou · Ballobar · Banastás · Barbastro · Barbués · Barbuñales · Bárcabo · Belver de Cinca · Benabarre · Benasque · Beranuy · Berbegal · Bielsa · Bierge · Biescas · Binaced · Binéfar · Bisaurri · Biscarrués · Blecua y Torres · Boltaña · Bonansa · Borau · Broto · Caldearenas · Campo · Camporrélls · Canal de Berdún · Candasnos · Canfranc · Capdesaso · Capella · Casbas de Huesca · Castejón de Monegros · Castejón de Sos · Castejón del Puente · Castelflorite · Castiello de Jaca · Castigaleu · Castillazuelo · Castillonroy · Chalamera · Chía · Chimillas · Colungo · Esplús · Estada · Estadilla · Estopiñán del Castillo · Fago · Fanlo · Fiscal · Fonz · Foradada del Toscar · Fraga · La Fueva · Gistaín · El Grado · Grañén · Graus · Gurrea de Gállego · Hoz de Jaca · Hoz y Costean · Huerto · Huesca · Ibieca · Igriés · Ilche · Isábena · Jaca · Jasa · Labuerda · Laluenga · Lalueza · Lanaja · Laperdiguera · Lascellas-Ponzano · Lascuarre · Laspaúles · Laspuña · Loarre · Loporzano · Loscorrales · Lupiñén-Ortilla · Monesma y Cajigar · Monflorite-Lascasas · Montanuy · Monzón · Naval · Novales · Nueno · Olvena · Ontiñena · Osso de Cinca · Palo · Panticosa · Peñalba · Las Peñas de Riglos · Peralta de Alcofea · Peralta de Calasanz · Peraltilla · Perarrúa · Pertusa · Piracés · Plan · Poleñino · Pozán de Vero · La Puebla de Castro · Puente de Montañana · Puente la Reina de Jaca · Puértolas · El Pueyo de Araguás · Pueyo de Santa Cruz · Quicena · Robres · Sabiñánigo · Sahún · Salas Altas · Salas Bajas · Salillas · Sallent de Gállego · San Esteban de Litera · San Juan de Plan · San Miguel del Cinca · Sangarrén · Santa Cilia · Santa Cruz de la Serós · Santa María de Dulcis · Santaliestra y San Quílez · Sariñena · Secastilla · Seira · Sena · Senés de Alcubierre · Sesa · Sesué · Siétamo · Sopeira · La Sotonera · Tamarite de Litera · Tardienta · Tella-Sin · Tierz · Tolva · Torla-Ordesa · Torralba de Aragón · Torre la Ribera · Torrente de Cinca · Torres de Alcanadre · Torres de Barbués · Tramaced · Valfarta · Valle de Bardají · Valle de Hecho · Valle de Lierp · Velilla de Cinca · Vencillón · Viacamp y Litera · Vicién · Villanova · Villanúa · Villanueva de Sigena · Yebra de Basa · Yésero · Zaidín
# Aangrijpingspunt

Het aangrijpingspunt van een kracht of resultante van krachten is in de natuurkunde het punt waarop de kracht of resultante zijn werking uitoefent. Als de punten, waar verschillende krachten op hetzelfde voorwerp aangrijpen, niet samenvallen, kan een koppel ontstaan. Een aangrijpingspunt is in de wiskunde op een overeenkomstige manier gedefinieerd. Het aangrijpingspunt van een vector is het punt waar die vector begint. Een vectorveld is bijvoorbeeld een afbeelding die aan punten in een euclidische ruimte een vector toekent. Deze vectoren zijn dus aan hun aangrijpingspunt gebonden. Het aangrijpingspunt van een plaatsvector is per definitie de oorsprong. De overeenkomst tussen natuur- en wiskunde spreekt voor zich, omdat iedere kracht die op een bepaald punt $\mathrm {A}$ werkt in de natuurkunde als een vector met $\mathrm {A}$ als aangrijpingspunt kan worden geschreven.
# Aangroeipremie

Er wordt getwijfeld aan de juistheid van een of meer onderdelen van dit artikel. Raadpleeg de bijbehorende overlegpagina en pas na controle desgewenst het artikel aan. Opgegeven reden: Er worden verschillende claims gedaan over wat banken wel niet voor marketing zouden doen, wat DSM voor plannen had en op hoeveel verzet dat stuitte en wat Test-Aankoop aanbeveelt, maar niets wordt ondersteund door bronnen. Bronnen zijn niet in alle gevallen verplicht op Wikipedia, maar bij dit soort claims is dat wel belangrijk. (sjabloon geplaatst op 11 mei 2023)
De aangroeipremie, bonusrente of getrouwheidspremie (Vlaams) is een doorgaans procentuele vergoeding op een spaarrekening boven op de basisrente. Aanvullende voorwaarde is meestal dat het bedrag een bepaalde periode op de spaarrekening gestaan heeft, of binnen een zekere periode met een bepaald percentage gegroeid is.
Een vorm van marketing die door sommige banken bedreven wordt is om de aangroeipremies in het begin van het jaar fors op te trekken om nieuwe klanten te werven die vaak veel geld te beleggen hebben door de recente uitkering van de eindejaarspremies. Toch raden consumentenorganisaties zoals Test Aankoop aan om een bank te verkiezen die standaard een hoge basisrente biedt.
DSM heeft eind 2006 en begin 2007 plannen geopperd om, analoog aan deze aangroeipremies, trouwe aandeelhouders extra dividend uit te keren. Dit voornemen stuitte op veel verzet.
# Acartia steueri

Acartia steueri is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Acartiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Smirnov.
# Acartia tsuensis

Acartia tsuensis is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Acartiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Ito.
# Aclytia coeruleonitans

Aclytia coeruleonitans is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Rothschild.
# Acheilognathus barbatulus

Acheilognathus barbatulus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1873 door Albert Günther. De soort werd verzameld door de Britse consul en natuuronderzoeker Robert Swinhoe in de buurt van Shanghai.
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als niet bedreigd, beoordelingsjaar 2013.
* 1 2 (en) Acheilognathus barbatulus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Acheilognathus barbatulus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
* ↑ Albert Günther. "Report on a Collection of Fishes from China." The Annals and Magazine of Natural History 4th Ser. Vol. 12 (1873), blz. 248.. Gearchiveerd op 5 januari 2017.
# Acanthoceratoidea

De Acanthoceratoidea, voorheen Acanthocerataceae, zijn een superfamilie van uitgestorven ammonoïde koppotigen uit het Laat-Krijt, behorend tot de orde Ammonitida, en omvat een tiental families. Leden van de Acanthoceratoidea zijn meestal sterk geribbeld en hebben de neiging om prominente knobbeltjes te ontwikkelen, hoewel andere soorten, waaronder die met oxyconische schelpen, ook voorkomen.

## Discussie

Volgens Wright Calloman en Howarth, 1996 in de herziene versie van deel L van het Traktaat, het standaardwerk uit 1957, worden de Binneyitidae vervangen door de Forbesiceratidae met de Binneyitidae nu in de Hoplitaceae en de Forbesiceratidae opgenomen in de Acanthoceratoidea. De Leymeriellidae, gebaseerd op de vroege soort Leymeriella uit het Albien, werden toegevoegd, waardoor het bereik naar onderen in de tijd werd uitgebreid. De naam Tissotiidae werd vervangen door Pseudotissotiidae. De Libycoceratidae, voorgesteld door Zaborski, 1982 voor Libycoceras uit het Laat-Campanien - Maastrichtien, werd afgesplitst van de Sphenodiscidae. terwijl de andere families in wezen hetzelfde blijven, met uitzondering van de toevoeging van nieuwere geslachten.
De vervanging van de Tissotiidae door de Pseudotissotiidae in de herziene classificatie van de Acanthoceraticeae in het traktaat (1996) is gebaseerd op de eerdere verschijning van de onderfamilie Pseudotissotiinae in het Vroeg-Turonien, gevolgd door de Tissotiinae in het Laat-Turonien. Andere nieuwere classificaties bijvoorbeeld splitsen de Tissotiidae in twee families, de eerdere Pseudotiidae en de latere, herziene maar kleinere Tissotiidae. Fatmi en Kennedy, 1999, brachten Libycoceras, het enige geslacht van de Libycoceratidae, terug naar zijn oorspronkelijke positie in de Sphenodiscidae, waardoor de Libycoceratidae werden genegeerd.

## Taxonomie

* Acanthoceratidae
* Brancoceratidae
* Coilopoceratidae
* Collignoniceratidae
* Flickiidae
* Lyelliceratidae
* Sphenodiscidae
* Tissotiidae
* Vascoceratidae
* ↑ Fossilworks: Acanthoceratoidea. www.fossilworks.org. Geraadpleegd op 13-09-2022.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Acanthoceratoidea op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Acanthocepola

Acanthocepola is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van lintvissen (Cepolidae). Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1874 door Bleeker.

## Soorten

* Acanthocepola abbreviata (Valenciennes, 1835)
* Acanthocepola indica (Day, 1888)
* Acanthocepola krusensternii (Temminck & Schlegel, 1845)
* Acanthocepola limbata (Valenciennes, 1835)
* ↑ (en) Acanthocepola. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Acanthocepola limbata

Acanthocepola limbata is een straalvinnige vissensoort uit de familie van lintvissen (Cepolidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1835 door Valenciennes.
# Abacetus sinuaticollis

Abacetus sinuaticollis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Straneo.
# Abacetus spissus

Abacetus spissus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Andrewes.
# Acrocercops euthycolona

Acrocercops euthycolona is een vlinder uit de familie van de mineermotten (Gracillariidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Meyrick.
# Acrocercops eurhythmopa

Acrocercops eurhythmopa is een vlinder uit de familie mineermotten (Gracillariidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Meyrick.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Acrocercops ficina

Acrocercops ficina is een vlinder uit de familie mineermotten (Gracillariidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1961 door Vári.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Xavier Le Pichon

Xavier Le Pichon (Qui Nhon (Vietnam), 18 juni 1937) is een Frans geofysicus. Le Pichon is bekend om zijn onderzoek naar platentektoniek en geodynamica.

## Levensloop

Le Pichon studeerde in Caen en Straatsburg natuurkunde, en promoveerde in 1966 op geofysisch onderzoek van de Mid-Atlantische Rug. Vanaf 1963 was hij onderzoeksassistent aan de Columbia University in New York. In 1968 publiceerde hij een plaattektonisch model, waarin de wereld verdeeld wordt in zeven grote en een aantal kleine tektonische platen. In 1969 vertrok hij naar Brest, waar hij hoofd van het geologisch departement van het Centre National pour l'Exploitation des Océans werd. In 1978 werd hij hoogleraar aan de Université Pierre-et-Marie-Curie in Parijs, sinds 1986 is hij hoogleraar aan het Collège de France.

## Externe link

* (fr) Website van Le Pichon
# Louis J. Welterbrug

De Louis J. Welterbrug (brug 794) is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West.
De brug voor voetgangers en fietsers is gelegd over de Rudi Bloemgartensingel (vernoemd naar Rudi Bloemgarten). Zij verzorgt een doorgaande wandel- en fietsroute tussen de Jacob Paffstraat (vernoemd naar Jacob Paff) in de wijk Middelveldsche Akerpolder en Korte Water in de wijk De Punt. Voor deze scheiding ontwierp architect N. Wijnmaalen, werkend voor de Dienst der Publieke Werken een serie bruggen.
De brug kreeg al snel haar naam; een vernoeming naar verzetsstrijder Louis Joseph Welter. Meerdere straten in de wijk Middelveldsche Akerpolder zijn naar verzetsmensen vernoemd (zie boven). Het eerste naambordje was wit en viel ten prooi aan geklad. In de 21e eeuw werd daarop een nieuw naambord geplaatst in de gemeentekleuren blauw en wit.
* Louis J. Welterbrug volgens BAG via data.amsterdam.nl
* Peter Korrel Bruggen van Amsterdam: Brug 794: Louis J. Welterbrug
* 'Stadsatlas Amsterdam. Stadskaarten en straatnamen verklaard', Bakker, Martha (red.) (1998). Derde druk in 2006. Amsterdam Publishers [etc.]. ISBN 90-74891-31-4 Bruggenrubriek Peter Korrel noemt de brug bij naam
* Archief Publieke Werken: Soortgelijke brug: Brug 788 (bestektekening 1987/1988: dossier 63844)
<<< · 700 · 701 · 702 · 703 · 704 · 705 · 706 · 707 · 708 · 709 · 710 · 711 · 712 · 713 · 714 · 715 · 716 · 717 · 718 · 719 · 720 · 721 · 722 · 725 · 726 · 729 · 730-738 · 739 · 740 · 741 · 742 · 743 · 744 · 745 · 746 · 747 · 748 · 749 · 751 · 752 · 753 · 754 · 755 · 756 · 757 · 758 · 759 · 760 · 761 · 762 · 763 · 764 · 765 · 766 · 767 · 768 · 769 · 770 · 771 · 772 · 773 · 775 · 776 · 777 · 778 · 779 · 780 · 781 · 782 · 783 · 784 · 786 · 787 · 788 · 789 · 790 · 791 · 792 · 793 · 794 · 795 · 797 · >>>
Brugnummers 723, 724, 727, 728, 750, 774, 785, 796 (niet gerealiseerde brug over de Slotervaart), 798 en 799 zijn niet vergeven.
# Porte de Mars

De Porte de Mars is een Romeinse triomfboog in de Franse stad Reims. De Porte de Mars ligt in het noorden van de stad aan het park Les Hautes Promenades en kreeg haar naam van een verdwenen tempel gewijd aan de god Mars in haar nabijheid. De boog is in 1840 beschermd als historisch monument.

## Geschiedenis

De triomfboog werd gebouwd in de Gallo-Romeinse stad Durocortorum, de toenmalige hoofdstad van Gallia Belgica. Het bouwjaar is onzeker. Van oudsher wordt een tijdstip tussen 130 en 190 aangenomen, maar volgens archeologisch onderzoek zou dit ook in de eerste drie decennia van de 3e eeuw kunnen zijn. De triomfboog werd gebouwd op het einde van de voornaamste verkeersas van noord naar zuid, de cardo maximus, die uitgaf op de weg naar Soissons en Bavay. Tegelijk werden drie andere triomfbogen gebouwd op de voornaamste verkeersassen van de stad. Hiervan zijn echter geen resten bewaard. Het ging niet om triomfbogen om een militaire overwinning te vieren, maar om monumenten om de rijkdom van de stad uit te drukken.
Een stadsmuur werd gebouwd in de 4e eeuw, op het moment van een tijdelijke economische heropleving na de crisis van de tweede helft van de 3e eeuw veroorzaakt door barbaarse invallen. De muur verbond de vier bogen die hierdoor een functie van stadspoort kregen. Deze functie behielden ze in de middeleeuwen.
Rond 1228 werd de Porte de Mars een onderdeel van het aartsbisschoppelijk kasteel. In de 14e eeuw werd een nieuwe stadsmuur gebouwd en de stadspoort kwam ongeveer 100 meter oostelijker te liggen. Deze middeleeuwse poort die ook de naam Porte de Mars droeg werd afgebroken in de 19e eeuw. Tijdens de afbraak van het kasteel in de 17e eeuw kwam de Porte de Mars gedeeltelijk weer vrij te liggen. Na de afbraak van de resterende stadsomwalling aan het begin van de 19e eeuw kwam de boog volledig vrij en ontstond er wetenschappelijke interesse in het monument. De Porte de Mars werd na tussenkomst van Prosper Mérimée beschermd in 1840 als eerste historisch monument in Reims. Een eerste restauratie volgde in 1844-1845. Tussen 1982 en 1984 volgde een restauratie om het monument voor verder verval te behoeden. Een nieuwe restauratie is gestart in 2015.

## Beschrijving

De triomfboog is uitzonderlijk door zijn breedte, die 32,4 meter bedraagt. De boog is 6,4 meter breed en 13 meter hoog maar was in de oudheid nog hoger. Toen droeg de poort nog een intussen verdwenen bovenstructuur.
De Porte de Mars telt drie poorten. De middelste poort was voorbehouden aan wagens (hiervan getuigen de wagensporen in de stenen in het wegdek) en de twee buitenste poorten aan het voetverkeer. De boog is aan elke zijde versierd met acht gebeeldhouwde Koryntische zuilen. Daarnaast zijn er bas-reliëfs van mythische scènes: Romulus en Remus (oostelijke boog) en Leda en de zwaan (westelijke boog). De gewelven van de poorten bevatten twaalf afbeeldingen die een kalender van de landbouwseizoenen voorstellen. Hiervan zijn er nog maar zeven voldoende zichtbaar om ontcijferd te worden.
* Kapitelen
* Westelijke zijde
* Booggewelf
* Romulus en Remus
* Leda en de zwaan
# Pleustes (Catapleustes) paradoxus

Pleustes (Catapleustes) paradoxus is een vlokreeftensoort uit de familie van de Pleustidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1972 door Gurjanova.
# Damloper

Damloper is een verzamelnaam voor diverse 16e- en 17e-eeuwse scheepstypes. Ze moesten geschikt zijn om van een overtoom gebruik te maken. De schepen moesten dus een vrij breed vlak hebben dat, dwarsscheeps gezien, geheel of bijna vlak was. De grootte varieerde van zeer klein (3m) tot scheepjes van tussen de 20 en 30 ton (+/- 12m)

## Naamgeving

Het was zeker in die tijd gebruikelijk om schepen groot of klein te benoemen naar hun gebruik of bijzondere eigenschap. Dit kan verwarring veroorzaken als er een type-indeling wordt gemaakt.

## Verschillen

Diverse schepen van verschillende afmetingen voldeden in de 16e en 17e eeuw aan de voorwaarden om als damloper gebruikt te kunnen worden.
Door de wens van gebruikers voor ondiepstekende scheepjes voor het binnenwater of scheepjes die konden droogvallen op getijdenwater, waren juist die geschikt om gebruik te kunnen maken van een overtoom.
Types als aak, punter en bok zijn enkele voorbeelden van binnenscheepjes, en hengst hoogaars en de haringschuit van de Zuiderzee van getijdewater (visserij) scheepjes.

## Gebruik

Door de groeiende handel in die tijd en de opkomst van de eerste industriezones (Zaanstreek) en grotere havensteden, werd er dankbaar gebruikgemaakt van de bestaande types voor de handel en personenvervoer naar die gebieden, als er onderweg een overtoom moest worden genomen.
De overtoom is lang in gebruik gebleven, omdat vooral bij kleinere polders het niet de moeite loonde om een andere vorm van waterscheiding (hoogteverschil) te maken.

## Andere benamingen voor damloper

* damsout
* damscut
* damschuit
# Pristiterebra glauca

Pristiterebra glauca is een slakkensoort uit de familie van de Terebridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1844 door Hinds.