OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Songs of sunset

Songs of sunset is een compositie van Frederick Delius. Het werkte eraan van 1906 tot en met 1908 onder de werktitel Songs of twilight and sadness. Het werk kreeg ook een Duitse titel mee, Delius verbleef vaak in Duitsland. Songs of sunset is de natuurlijke opvolger van Sea Drift over verlies en is geschreven voor dezelfde samenstelling als Sea Drift. Ook de stemming van het werk vertoont overeenkomsten met Sea Drift, Songs of sunset gaat over de korte levensduur en het vroege einde van het leven. Delius schreef een toonzetting bij teksten van Ernest Dowson. Het geheel wordt achter elkaar doorgespeeld, er zijn wel verschillende secties aan te wijzen, waarbij de stemming enigszins wijzigt:
* A song of the setting sub
* Cease smiling, Dear!
* Pale amber sunlight
* Exceding sorrow
* By the sad waters of separation
* See how the trees
* I was not sorrowful
* They are nog long, the weeping and the laughter
Het begint in het typische Delius tempo-aanduiding Quietly. Zoals vaker met werken van Delius, gaat dit werk als een nachtkaars uit (gradually dying away) met dynamiekaanduiding pppp, nog zachter dan Pianissimo possibile.
Deliuspromotor bij uitstek Thomas Beecham gaf leiding aan de eerste uitvoering op 16 juni 1911. Hij gaf leiding aan zijn eigen orkest (Beecham Symphony Orchestra) en koor.
Delius schreef het voor
* mezzosopraan, bariton
* sopranen, alten, tenoren, baritons
* 3 dwarsfluiten, 1 hobo’s, 1 althobo, 1 bashobo, 3 klarinetten, 3 fagotten, 1 sarrusofoon of contrafagot
* 4 hoorns, 2 trompetten, 3 trombones, 1 tuba
* pauken, 1 man/vrouw percussie (triangel, grote trom, 1 harp
* violen, altviolen, celli, contrabassen

## Discografie

* Uitgave Chandos: Sally Burgess (mezzosopraan), Bryn Terfel (bariton), Bournemouth Symphony Orchestra met koor o.l.v. Richard Hickox
* Uitgave Unicorn Kanchana: Sarah Walker (ms), Thomas Allen (b), Ambrosian Singers, Royal Philharmonic Orchestra o.l.v. Eric Fenby
* Uitgave EMI: Maureen Forrester (s), John Cameron (b), Beecham Choral Society, Royal Philharmonic Orchestra o.l.v. Thomas Beecham
* Uitgave SOMM; twee andere uitvoeringen onder leiding van Beecham
* Uitgave EMI: Janet Baker (s), John Shirley-Quark (b), Royal Liverpool Philharmonic Orchestra en koor o.l.v. Charles Groves.
* Uitgave Unicorn Kanchana
* Boosey and Hawkes muziekuitgeverij
* IMLSP
# Fakkeltocht Olympische Spelen 2004

In 2004 werd er voor het eerst een fakkeltocht gehouden met de Olympische vlam over de hele wereld voorafgaand aan de Olympische Zomerspelen van 2004. In 2004 werden alle steden bezocht die ooit de Olympische zomerspelen hebben georganiseerd. Naast de Olympische steden bezochten de fakkeldragers ook andere steden; in de lijst zijn deze gekenmerkt met een *.
De tocht begon in Sydney op 4 juni en eindigde op 8 juli.

## Bezochte plekken

* Sydney (Australië)
* Melbourne (Australië)
* Tokio (Japan)
* Seoel (Zuid-Korea)
* Peking* (China)
* Delhi* (India)
* Caïro* (Egypte)
* Kaapstad* (Zuid-Afrika)
* Rio de Janeiro* (Brazilië)
* Mexico-Stad (Mexico)
* Los Angeles (Verenigde Staten)
* Saint Louis (Verenigde Staten)
* Atlanta (Verenigde Staten)
* New York* (Verenigde Staten)
* Montreal (Canada)
* Antwerpen (België)
* Brussel* (België)
* Amsterdam (Nederland)
* Genève* (Zwitserland)
* Lausanne* (Zwitserland)
* Parijs (Frankrijk)
* Londen (Verenigd Koninkrijk)
* Madrid* (Spanje)
* Barcelona (Spanje)
* Rome (Italië)
* München (Duitsland)
* Berlijn (Duitsland)
* Stockholm (Zweden)
* Helsinki (Zweden)
* Moskou (Rusland)
* Kiev* (Oekraïne)
* Istanboel* (Turkije)
* Sofia* (Bulgarije)
* Nicosia* (Cyprus)
* Athene (Griekenland)
# Epitymbiini

De Epitymbiini zijn een geslachtengroep van vlinders in de onderfamilie Tortricinae van de familie bladrollers (Tortricidae).

## Taxonomie

De groep bevat de volgende geslachten:
* Aeolostoma Meyrick, 1910
* Anisogona Meyrick, 1881
* Asthenoptycha Meyrick, 1881
* Capnoptycha Meyrick, 1920
* Capua Stephens, 1834
* Cleptacaca Diakonoff, 1953
* Epitymbia Meyrick, 1881
* Goboea Walker, 1866
* Macrothyma Diakonoff, 1952
* Meritastis Meyrick, 1910
* Mimeoclysia Diakonoff, 1941
* Pandurista Meyrick, 1918
* Polydrachma Meyrick, 1928
* Rhomboceros Meyrick, 1910
* Sperchia Walker, 1869
* Trychnophylla Turner, 1926
* Tortricid.net
* Brown, J.W., 2005: World catalogue of insects. 5: Tortricidae (Lepidoptera): 1-741.
* Razowski, J., 2013: An assessment of the Tortricid (Lepidoptera: Tortricidae) fauna of Seram Island, Indonesia. Acta zoologica cracoviensia 56(2): 29-89 DOI:10.3409/azc.56_2.29
* ↑ Epitymbiini Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 11 december 2023.
# Franse Herinneringsmedaille

De Franse Herinneringsmedaille (Frans: Medaille commémorative française) is een Franse onderscheiding. Deze campagnemedaille is bestemd voor burgers en soldaten die na 1 maart 1991 in opdracht van de Franse regering deelnamen aan specifieke missies buiten het Franse nationale grondgebied. De medaille werd op 9 oktober 1995 ingesteld op initiatief van de toenmalige minister van Defensie, François Léotard.
De minister van Defensie beslist in een decreet in welk inzetgebied de medaille kan worden verdiend, hij bepaalt ook over de voor onderscheiding bepalende begin- en einddata van de missie en de minimale periode die men in het gebied moet hebben doorgebracht. Op die minimale periode kan een uitzondering worden gemaakt voor medewerkers die zijn gedood, gewond, gedecoreerd met het Croix de guerre of het Kruis voor Militaire Heldhaftigheid. Ook voor personeel dat gerepatrieerd werd om medische redenen kan een uitzondering worden gemaakt. Civiel personeel van een ander ministerie kan in aanmerking komen wanneer dat ter beschikking van de militaire autoriteiten was gesteld of actief deelnam aan de missie. In dit geval, draagt de verantwoordelijke minister het besluit tot toekenning voor aan de minister van Defensie. De medaille kan worden uitgereikt aan buitenlandse militairen en aan vreemdelingen die hebben gewerkt onder Frans commando, dit onder voorbehoud van goedkeuring door hun eigen regering. Een missie die in aanmerking komt voor toekenning van de Overzeese Medaille kan niet in aanmerking komen voor deze onderscheiding. De medaille wordt altijd met ten minste één gesp gedragen. Elke gesp kan slechts eenmaal worden verdiend.
De negen gespen:
* EX-YOUGOSLAVIE: voor deelname aan de United Nations Protection Force 1991
* HAÏTI: voor deelname aan de United Nations Stabilization Mission in Haiti in 1993, 2004 en 2010
* ALBANIE: voor de missie van 1997 tot 2001
* TIMOR-ORIENTAL: voor deelname aan de United Nations Integrated Mission in East Timor 1999 - 2000
* AFGHANISTAN: voor deelname aan de International Security Assistance Force 2001
* ASIE DU SUD-EST: voor deelname aan de United Nations Iraq–Kuwait Observation Mission 2004
* GÉORGIE: voor de missie in 2008

## De medaille

De ronde, verguld bronzen medaille heeft een diameter van 30 millimeter. De voorzijde draagt de beeltenis van "Marianne", zinnebeeld van de Franse republiek. Zij draagt een Frygische muts en het rondschrift luidt "RÉPUBLIQUE FRANÇAISE". De keerzijde draagt de tekst "MÉDAILLE COMMÉMORATIVE FRANÇAISE" tegen de achtergrond van een ontbloot zwaard binnen een olijfkrans.
De medaille wordt aan een lint met vier rode en drie blauwe strepen en een smalle groene bies op de linkerborst gedragen.

## Protocol

Wanneer men op uniformen geen modelversierselen draagt is een kleine rechthoekige baton in de met drie chevrons voorgeschreven. De medaille wordt ook als miniatuur gedragen op bijvoorbeeld een rokkostuum.

## Externe link

* Afbeeldingen en wetsteksten op
# Asarta aethiopella

Asarta aethiopella is een vlinder uit de familie snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1837 door Duponchel.
De soort komt voor in Europa.
# Kriegsheim

Kriegsheim (Duits: Kriegsheim im Elsass) is een gemeente in het Franse departement Bas-Rhin (regio Grand Est) en telt 615 inwoners (1999). De gemeente behoort tot het kanton Brumath en het arrondissement Haguenau-Wissembourg.

## Geografie

De oppervlakte van Kriegsheim bedraagt 3,9 km², de bevolkingsdichtheid is 157,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Kriegsheim met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Eitel Cantoni

Eitel Danilo Cantoni (Montevideo, 4 oktober 1906 – aldaar, 6 juni 1997) was een Formule 1-coureur uit Uruguay. Hij reed in 1952 driemaal de Grand Prix voor het team van Maserati.
# Spoorbrug Kethel

De Spoorbrug Kethel in Schiedam, overspant de Poldervaart en maakt deel uit van de Spoorlijn Amsterdam - Rotterdam. De naam komt van het voormalige dorp Kethel waar de spoorbrug bij ligt. Naast de brug ligt een fiets- en voetgangersbrug, de Joppelaan, die via een tunneltje onder de brug doorgaat.

## Historie

In de 19e eeuw bevond zich hier een dubbelsporige hefbrug, ontworpen door F.W. Conrad. Het dek kon met de hand 1,5 meter omhoog worden gedraaid door middel van (schroef)vijzels. De hoogte kon beperkt blijven omdat het scheepvaartverkeer voornamelijk bestond uit trekschuiten met groenten. Van deze brug is een aquarel gemaakt door H.W. Last.

## Foto's

* Noordkant met intercity
* noordkant
* tunnel
* onderkant tussen sporen
* opleggingen
* zuidkant
* zuidkant met sprinter
* langsrichting
* ↑ van Blankensteijn, E. (2014). In het kader van 175 jaar spoor - Frederik Willem Conrad, een gevierd spoorbruggenbouwer in de negentiende eeuw. Bruggen 22 (4): 4-13
# Feestlokaal Voor ons Recht

Het feestlokaal Voor ons Recht, in de volksmond De Pulle, is een oorspronkelijk groter gebouwencomplex in de Stationsstraat 4 in Deinze. Het werd in 1921 opgetrokken door de gelijknamige socialistische coöperatieve, die in de Leiestreek actief was naar het voorbeeld van Vooruit in Gent.

## Geschiedenis

De coöperatieve werd opgericht rond 1903 op de Markt 142. Drijvende kracht was onder meer de latere volksvertegenwoordiger Gustaaf Gevaert. De leden konden er brood, kolen en kruidenierswaren kopen. Er kwam op dezelfde plaats een feestzaal, die werd gebruikt voor bals, toneelvoorstellingen en concerten. In 1919 telde de coöperatieve inmiddels 1.000 leden.
De expansie en de winsten van de onderneming dwongen de bestuurders uit te kijken naar een grotere ruimte. Via een stroman werd de ruïne van een gebouw gekocht op de hoek van de Stationsstraat en Gentstraat, dat op het einde van de Eerste Wereldoorlog (oktober 1918) was verwoest.
Er werd een complex opgericht dat o.a. een filmzaal voor 750 personen, een balzaal, bibliotheek, kantoren, bakkerij, café, opslagplaatsen en winkelruimte omvatte.
Het gebouw had verschillende functies. Het was de zetel van een onderneming, met name de coöperatieve, die tijdens haar grootste bloei in de jaren twintig en dertig ongeveer 2.000 leden had. Het brood en de kolen werden met paard en kar naar de omliggende gemeenten gevoerd. Er was ook een kruidenierswinkel aan verbonden. De filmzaal, café en de balzaal werden gebruikt voor de ontspanningsmomenten, georganiseerd door de talrijke verenigingen zoals een fanfare, turnclub en toneelvereniging. Mutualiteit en vakbond verdedigden de belangen van de leden. De partijafdeling overkoepelde het geheel.
In de jaren zestig kreeg de socialistische coöperatieve beweging het moeilijk. De filmzaal werd al in 1966 verkocht. In Gent verdween het warenhuis, maar ook in Deinze ging in 1973 de winkel teloor, wat meteen het einde was van de coöperatieve activiteit in de Leiestad.
In de jaren zeventig waren de resterende ruimten enigszins verloederd geraakt. Het bestuur van de nieuwe vzw Voor ons Recht slaagde erin, financiële middelen en vrijwilligers te mobiliseren en het volkshuis door een grondige renovatie van de ondergang te redden.

## Huidige situatie

Het kleinere complex omvat kantoren en publieksruimte van vakbond en mutualiteit, de cafetaria De Pulle en de vroegere balzaal die, met een aantal art nouveau ornamenten, nog de sfeer uit de jaren twintig oproept. Die balzaal fungeert nu als ruimte voor diverse activiteiten.
* Heyerick, A, (1993), Een eeuw socialistische volkshuizen in Deinze, in "Bijdragen tot de geschiedenis der stad Deinze en van het land aan Leie en Schelde", Kunst- en Oudheidkundige Kring Deinze, p. 7-117
# Westbere

Westbere is een civil parish in het bestuurlijke gebied City of Canterbury, in het Engelse graafschap Kent.
# Barbara Olson

Barbara Kay Olson, geboren Bracher (Houston, 27 december 1955 – Arlington, 11 september 2001), was een Amerikaans advocate en politiek commentator in televisieprogramma's.
Olson was een advocate. Tijdens de impeachment-procedure tegen Bill Clinton kreeg ze bekendheid als een rechts-conservatief politiek commentator in Amerikaanse talkshows. Ze werd een regelmatig terugkerende gast in programma's als Crossfire, Larry King Live en politieke programma's op Fox News Channel. Ze schreef twee boeken; Hell to Pay (1999), dat zich richtte tegen Hillary Clinton, en The Final Days: The Last, Desperate Abuses of Power by the Clinton White House over Bill Clinton, dat postuum uitkwam in 2001.
Ze trouwde in 1996 met advocaat Theodore Olson (1940), die in 2000 de belangen behartigde van George W. Bush in de rechtszaak tegen Al Gore naar aanleiding van de uitslag van de Amerikaanse presidentsverkiezingen 2000. Barbara Kay Olson kwam op 45-jarige leeftijd om het leven bij de aanslagen op 11 september 2001. Ze was een passagiere van American Airlines-vlucht 77, die crashte in het Pentagon.
# Franse Kerk

Franse Kerk kan verwijzen naar:
* Franse Kerk (Amsterdam)
* Franse Kerk (Potsdam)
* Franse Kerk (Voorburg)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Franse Kerk en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Asarta kotzschi

Asarta kotzschi is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Hartig.
# Kruipwilgvloksteeltje

Het kruipwilgvloksteeltje (Flammulaster carpophilus) is een schimmel behorend tot de familie Tubariaceae. Hij komt voor in groepen in de grijze duinen. Hij leeft op afgevallen bladeren van kruipwilg (Salix repens).

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

De hoed heeft een diameter van 2,5 tot 15 mm. De hoed is okerkleurig en fijnkorrelig.
De steel is 8 tot 40 mm lang en 1 tot 2,5 mm dik.

### Microscopische kenmerken

De sporen zijn amandelvormig met stompe top, soms ellipsvormig in zijaanzicht, dunwandig, bleek bruin, glad, soms met een onduidelijke kiempore en meten 6,0-10 × 4,0-5,5(-6), met een Q-getal van 1,3 tot 2,0 en Q-avg 1,4 tot 1,8. De cheilocystidia zijn flesvormig, dunwandig en meten 25-70 × 4-10 μm.

## Verspreiding

In Nederland komt het kruipwilgvloksteeltje matig algemeen voor. De vorm is halfbolvormig en later uitspreidend. De hoed is hygrofaan. De kleur is roze-oker tot bleek rozebruin en wat lichter aan de rand.
# Eitel Frederik II van Hohenzollern-Hechingen

Eitel Frederik II van Hohenzollern-Hechingen ook bekend als Eitel Frederik V van Hohenzollern (Hechingen, januari 1601 - Issenheim, 11 juli 1661) was van 1623 tot aan zijn dood de tweede vorst van Hohenzollern-Hechingen en keizerlijk generaal in de Dertigjarige Oorlog. Hij behoorde tot het huis Hohenzollern.

## Levensloop

Eitel Frederik was de oudste zoon van vorst Johan George van Hohenzollern-Hechingen en Francisca van Salm, dochter van graaf Herman I, wild- en Rijngraaf in Neufville. Zijn vader legde de nadruk op een goede opleiding en stuurde hem naar de Universiteit van Wenen en de Universiteit van Ingolstadt. Ook ondernam hij opleidingsreizen naar Frankrijk en Italië.
In 1623 volgde Eitel Frederik II zijn vader op als vorst van Hohenzollern-Hechingen. Ook was hij als kolonel van een infanterieregiment in dienst van keizer Ferdinand II, onder wie de Dertigjarige Oorlog begon. Eitel Frederik was bijzonder loyaal aan de Katholieke Kerk en vocht dus als generaal even trouw in dienst van de keizer. De Burg Hohenzollern, de stamresidentie van het huis Hohenzollern, was militair gezien strategisch heel belangrijk. Zijn vorstendom was omringd door protestantse buurstaten, waardoor de vesting tijdens de oorlog het middelpunt werd. Zo werd de Burg Hohenzollern door troepen uit Zweden en Württemberg belaagd en verwoest. De burcht werd in 1635 door de keizerlijke troepen heroverd, waarna het huis Habsburg tegen de jaarlijkse betaling van 5000 gulden het bezittingsrecht kreeg van deze burcht, waar deze dynastie tot in 1798 gebruik van maakte.
Tijdens de Dertigjarige Oorlog verarmde de bevolking van Hohenzollern-Hechingen. Bovendien werd Eitel Frederik geconfronteerd met de financiële aanspraken die zijn naaste familieleden opeisten. Om betalingen te vermijden, beloofde hij zijn broers apanages die echter nauwelijks iets opbrachten. Hierdoor moest Eitel Frederik meermaals hoge leningen krijgen om financiële inspanningen te kunnen doen. In 1653 werd hij in Regensburg door het rijksvorstencollege toegelaten tot de Rijksdag.
Eitel Frederik bezweek in 1661 op 60-jarige leeftijd aan verwonding die hij in Budweis had opgelopen. Omdat hij geen mannelijke nakomelingen had, werd hij als vorst opgevolgd door zijn jongere broer Filips Christoffel Frederik.

## Huwelijk en nakomelingen

Eitel Frederik II huwde op 19 maart 1630 in Boutersem met Maria Elisabeth (1613-1671), dochter van graaf Hendrik van Bergh 's-Heerenberg en erfgename van het markiezaat Bergen op Zoom en de graafschappen 's-Heerenberg en Walhain. Ze kregen twee kinderen:
* een doodgeboren zoon (1632)
* Francisca (1642-1698), markiezin van Bergen op Zoom, huwde in 1662 met graaf Frédéric Maurice de La Tour d'Auvergne.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Eitel Friedrich II. (Hohenzollern-Hechingen) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Spoorbrug Kapelsesteenweg

De spoorbrug Kapelsesteenweg is een tweesporige boogbrug over de N11, de Kapelsesteenweg, in Antwerpen. De brug is onderdeel van de hogesnelheidslijn HSL 4 en wordt onder andere door de Thalys gebruikt. Ongeveer 250 meter naast deze spoorbrug ligt de Spoorbrug Bredabaan, grotendeels hetzelfde in aanzien en constructie.

## Afbeeldingen

* Onderkant brug bestaat uit grid van stalen langs- en dwarsliggers met betonnen dek
* Onderkant brug van dichtbij
# Emgann

Emgann of Emgann-MGI, Mouvement de la gauche indépendantiste, is een politieke partij in Bretagne. De linksnationalistische partij werd in 1983 door vrijgelaten gevangenen opgericht, die met het Bretonse Bevrijdingsleger en het aanverwante amnestiecomité Kuzulioù an Distaoliadeg waren verbonden. Het partijblad heet Combat Breton.
Emgann staat voor wat de partij een vorm van socialisme noemt, dat zichzelf organiseert, binnen een onafhankelijk Bretagne. Ze pleit voor een breuk met het bestaande systeem en weigert iedere samenwerking met de gevestigde Bretonse partijen. Er werd in het programma uit 1988 gepleit voor de Bretonse arbeider, het milieu, de Bretonse taal en cultuur, solidariteit met andere bevrijdingsbewegingen en om het departement Loire-Atlantique, Liger-Atlantel in het Bretons, weer op te nemen. Ze beschouwt zichzelf als antikapitalistische en antiracistisch
De partij wordt er vaak van beschuldigd de politieke vleugel van het Bretonse Bevrijdingsleger te zijn. Emgann ontkent dit evenwel, al publiceert zij regelmatig de communiqués van die beweging. Emgann heeft vooral veel aanhangers in de oude Bretonse provincie Bro-Dreger, Frans: Trégor, en onder onderwijzers, werklozen en werknemers met het minimumloon. De partij probeert in tegenstelling tot de meeste andere Franse partijen veel minder op universiteiten leden te werven.
Doorgaans behaalt de partij minder dan 5% van de stemmen, al behaalde een door Emgann aangevoerde lijst in 1989 tijdens de gemeenteraadsverkiezingen in Guingamp 9,8 %.
Teneinde ook niet-georganiseerde militanten te bereiken, lanceerde de partij in maart 2007 de koepelstructuur République Bretonne, maar het grootste deel van de actieve leden zei in 2009 hun lidmaatschap op, toen een andere vereniging, Breizhistance, werd opgericht. Emgann haalde sindsdien bij plaatselijke verkiezingen nog enig resultaat, maar ontplooide verder weinig activiteit.
# Bandar Baharu

Bandar Baharu kan verwijzen naar:
* Bandar Baharu (district), een district in de Maleisische deelstaat Kedah
* Bandar Baharu (stad), de hoofdplaats van het Maleisische district Bandar Baharu
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Bandar Baharu en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Asianellus ontchalaan

Asianellus ontchalaan is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Asianellus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Dmitri Viktorovich Logunov & Heciak.
# Kruisverheffingskathedraal (Sint-Petersburg)

De Kathedraal van de Verheffing van het Heilig Kruis (Russisch: Собор Воздвижения Честного Креста Господня) is een Russisch-orthodoxe kathedraal in het centrum van de Russische stad Sint-Petersburg. De kathedraal wordt ook wel Kozakkenkathedraal genoemd.

## Geschiedenis

Het gebied werd na de stichting van de stad bewoond door koetsiers. Er was nog geen kerk en op hun verzoek werd in in 1719 op de plek een houten kerk gebouwd ter ere van Johannes de Doper. De kerk had slechts een kleine spits, de (eveneens) houten, vrijstaande klokkentoren werd in 1723 gebouwd. In 1730 brandde deze kerk echter tot de grond toe af. Een decennium later werd toestemming verkregen om op de plaats een nieuwe kerk te bouwen in naam van de Verheffing van het Kostbaar en Heilig Kruis. Deze kerk werd voltooid in 1748. In 1804 werd een begin gemaakt met de bouw van een 60 meter hoge klokkentoren die voltooid werd in 1812. Aan beide weerszijden van de toren werden colonnades toegevoegd en in de nissen van de toren werden beelden van Paulus en Petrus geplaatst. Inmiddels was de kerk te klein en te bouwvallig geworden en daarom werd besloten tot het bouwen van een grote stenen kerk. De vijfkoepelige barokke kerk dateert uit de periode 1848-1852 en werd opgericht naar ontwerp van Jegor Ivanovitsj Dimmert.

## Sovjet-periode

De kerk werd in 1939 gesloten. Een voorstel om de kathedraal te slopen werd niet goedgekeurd. De kerk leed tijdens beleg van de stad zwaar onder vuur. Tijdens de winter werden de doden naar de kerk gebracht, totdat het voorjaar de mogelijkheid bood de slachtoffers te begraven op de begraafplaats.

## Heropening

In 1991 werd een haveloze kerk teruggegeven aan de Russisch-orthodoxe Kerk. In het jaar 2000 werd de kerk overgedragen aan de Kozakkengemeenschap van de stad. Sindsdien heeft de kerk de status van kathedraal van de Kozakken. Buiten het kerkgebouw werd in 2002 een borstbeeld van tsaar Nicolaas II onthuld. Gedurende het afgelopen decennium vonden er restauratiewerkzaamheden aan de kathedraal plaats.
# T-qualizer

Een T-Qualizer is een T-shirt met lichtgevende balken, die op en neer bewegen met het ritme en volume van geluid.
De naam T-Qualizer is een combinatie van T-shirt en equalizer, omdat het design is afgeleid van de spectrumanalyzer, die zich vaak op een equalizer bevindt.
Op de T-shirt bevindt zich een lichtgevend paneel dat wordt aangedreven door een klein apparaatje dat een inverter, een batterijvak en een microfoon bevat. Het apparaat zet geluidsgolven om in elektrische wisselspanningsvelden die het paneel door middel van elekroluminescentie laten oplichten.
Het elektroluminescerende paneel is 0,3 mm dik en het apparaatje kan worden opgeborgen in een speciaal opbergvakje aan de binnenkant van de T-shirt.
De eerste T-Qualizers verschenen in mei 2006 in de handel en zijn sinds juni 2007 in Nederland. Inmiddels zijn veel verschillende modellen en ontwerpen in omloop.