OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Paduli

Paduli is een gemeente in de Italiaanse provincie Benevento (regio Campanië) en telt 4213 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 44,7 km², de bevolkingsdichtheid is 95 inwoners per km².
* Kerk van St. Bartolomeüs
* Straat in Paduli

## Demografie

Paduli telt ongeveer 1677 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 12,4% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 4866 |
| 2001 | 4262 |

## Geografie

Paduli grenst aan de volgende gemeenten: Apice, Benevento, Buonalbergo, Pago Veiano, Pietrelcina, San Giorgio del Sannio, San Giorgio La Molara, San Nicola Manfredi, Sant'Arcangelo Trimonte.

## Geboren

* Mimmo Paladino (1948), schilder, beeldhouwer en graficus
* Italiaans bureau voor statistiek
Airola · Amorosi · Apice · Apollosa · Arpaia · Arpaise · Baselice · Benevento · Bonea · Bucciano · Buonalbergo · Calvi · Campolattaro · Campoli del Monte Taburno · Casalduni · Castelfranco in Miscano · Castelpagano · Castelpoto · Castelvenere · Castelvetere in Val Fortore · Cautano · Ceppaloni · Cerreto Sannita · Circello · Colle Sannita · Cusano Mutri · Dugenta · Durazzano · Faicchio · Foglianise · Foiano di Val Fortore · Forchia · Fragneto Monforte · Fragneto l'Abate · Frasso Telesino · Ginestra degli Schiavoni · Guardia Sanframondi · Limatola · Melizzano · Moiano · Molinara · Montefalcone di Val Fortore · Montesarchio · Morcone · Paduli · Pago Veiano · Pannarano · Paolisi · Paupisi · Pesco Sannita · Pietraroja · Pietrelcina · Ponte · Pontelandolfo · Puglianello · Reino · San Bartolomeo in Galdo · San Giorgio La Molara · San Giorgio del Sannio · San Leucio del Sannio · San Lorenzello · San Lorenzo Maggiore · San Lupo · San Marco dei Cavoti · San Martino Sannita · San Nazzaro · San Nicola Manfredi · San Salvatore Telesino · Sant'Agata de' Goti · Sant'Angelo a Cupolo · Sant'Arcangelo Trimonte · Santa Croce del Sannio · Sassinoro · Solopaca · Telese Terme · Tocco Caudio · Torrecuso · Vitulano
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Parageaya vittatus

Parageaya vittatus is een hooiwagen uit de familie Sclerosomatidae.
# Pandanagraecia bifurcata

Pandanagraecia bifurcata is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Naskrecki & Rentz.
# Pandora cistula

Pandora cistula is een tweekleppigensoort uit de familie van de Pandoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1850 door Gould.
# Paralympische Winterspelen 1980

De IIe Paralympische Winterspelen werden in 1980 gehouden in Geilo, Noorwegen. België en Nederland namen niet deel aan deze Paralympische Spelen.

## Sporten

Tijden deze spelen stonden er drie sporten op het programma. Het priksleeën stond deze editie voor het eerst op het paralympische programma. Tussen haakjes staat het aantal onderdelen per sport, de sporten tijdens deze spelen waren:
    Alpineskiën (22)
    Langlaufen (27)
    Priksleeën (14)

## Medaillespiegel

Het IPC stelt officieel geen medaillespiegel op, maar geeft desondanks een medailletabel ter informatie. In de spiegel wordt eerst gekeken naar het aantal gouden medailles, vervolgens de zilveren medailles en tot slot de bronzen medailles.
De onderstaande tabel geeft de top-10. In de tabel heeft het gastland een blauwe achtergrond.
| Plaats | Land | NPC | Goud | Zilver | Brons | Totaal |
| 1 | Noorwegen | NOR | 23 | 21 | 10 | 54 |
| 2 | Finland | FIN | 15 | 7 | 12 | 34 |
| 3 | Oostenrijk | AUT | 6 | 10 | 6 | 22 |
| 4 | Zweden | SWE | 5 | 3 | 8 | 16 |
| 5 | Zwitserland | SUI | 4 | 2 | 3 | 9 |
| 6 | Verenigde Staten | USA | 4 | 1 | 1 | 6 |
| 7 | Bondsrepubliek Duitsland | FRG | 3 | 5 | 9 | 17 |
| 8 | Canada | CAN | 2 | 3 | 1 | 6 |
| 9 | Frankrijk | FRA | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 10 | Tsjecho-Slowakije | TCH | 0 | 1 | 0 | 1 |

## Deelnemende landen

De volgende 18 Nationaal Paralympisch Comités werden tijdens de Spelen door een of meerdere sporters vertegenwoordigd:

## Externe link

* Officiële website Paralympics
Alpineskiën · Langlaufen · Priksleeën
Paralympische Zomerspelen
Paralympische Winterspelen
Gerelateerd
Olympische Spelen · Olympische Jeugdspelen · Deaflympische Spelen · Special Olympic World Games
IPC · BOIC · NOC*NSF
# Panoquina pauper

Panoquina pauper is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door Paul Mabille.
# Pal II Dukagjini

Pal II Dukagjini (1385-1446) was een Albanese prins uit het adellijk geslacht Dukagjini. Hij heerste van 1413 tot 1444 over het vorstendom Dukagjini in het huidige noord-Albanië. Hij was de vader van Lekë III en Nikollë II die de heerschappij over het vorstendom deelden na de dood van Pal II.

## Biografie

Pal II was de zoon van Tanush II Dukagjini, waarvan hij vanaf 1413 de heerschappij over het vorstendom Dukagjini van erfde. De familie kende zijn oorsprong in de rooms-katholieke plaats Mirditë en breidde vervolgens steeds verder uit naar het noorden van het huidige Albanië. Tijdens de bijeenkomst van de Liga van Lezhë op 2 maart 1444 was Pal II namens de Dukagjini's aanwezig om het verdrag te tekenen van een militaire alliantie tussen alle Albanese vorstendommen om het Ottomaanse Rijk te bestrijden. Pal II beloofde tijdens de bijeenkomst op eigen kosten een eenheid van 5000 soldaten ter beschikking te stellen. De beloftes konden uiteindelijk niet worden gerealiseerd omdat Pal II al snel ziek werd en op 61-jarige leeftijd zou sterven.
Zijn zoon Lekë Dukagjini volgde in 1468 Gjergj Kastrioti op als vorst van Albanië en werd tegelijkertijd de opperbevelhebber van het Albanese leger. In 1479 viel de Liga van Lezhë na de Ottomaanse belegering van Shkodër door sultan Mehmet II.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Pal Dukagjini op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Pal Kastrioti

Pal Kastrioti (?-1407) was een Albanese edelman uit het adellijk geslacht Kastrioti. Pal Kastrioti stichtte in 1389 het vorstendom Kastrioti in gebieden die overeen komen met de huidige districten Mat en Dibër in centraal-Albanië.

## Biografie

Pal was de zoon van stamvader van de Kastrioti-dynastie Konstantin Kastrioti I, een afstammeling van de Albanese Mazreku-stam. Konstantin I had een adellijke positie waarna zijn zoon Pal Kastrioti heerschappijen over twee dorpen erfde van zijn vader. Omstreeks 1389 werd de staatsvorming van het vorstendom Kastrioti een feit in het huidige centraal-Albanië. Pal kende gedurende de heerschappij de titel landsheer van Mat. Na zijn dood in 1407 vielen de heerschappijen naar zijn zoon Gjon Kastrioti, die het vorstendom wist uit te breiden. Gjon Kastrioti voerde aanvankelijk een rebellie tegen het Ottomaanse Rijk, wat grote delen van Albanië bezette, maar kreeg in ruil voor erkenning van het Ottomaanse Rijk een lokale autonomie over zijn vorstendom. Zijn zoon Gjergj Kastrioti werd als kind ingelijfd door het Ottomaanse leger. Later zou Gjergj Kastrioti - beter bekend als Skanderbeg - de nationale held van Albanië worden nadat hij in 1443 zich uit het Ottomaanse leger trok en een militaire Albanese alliantie stichtte, de Liga van Lezhë, om het Ottomaanse Rijk te verslaan. In 1444 werd Skanderbeg gekroond tot vorst van Albanië en was gedurende de Albanees-Ottomaanse oorlog uiterst succesvol waarin hij 24 van de 25 veldslagen wist te winnen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Pal Kastrioti op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Parambassis ranga

Parambassis ranga is een straalvinnige vissensoort uit de familie van Aziatische glasbaarzen (Ambassidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1822 door Hamilton.
* ↑ (en) Parambassis ranga op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Parambassis ranga. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Paralethus insolitus

Paralethus insolitus is een rechtvleugelig insect uit de familie Episactidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Rowell & Perez-Gelabert.
# Paraleucilla crosslandi

Paraleucilla crosslandi is een sponssoort in de taxonomische indeling van de kalksponzen (Calcarea). De spons leeft in de zee en zijn steencel bestaat uit calciumcarbonaat.
De spons behoort tot het geslacht Paraleucilla en behoort tot de familie Amphoriscidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Row.
# Pamares deru

Pamares deru is een insect uit de familie van de mierenleeuwen (Myrmeleontidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Pamares deru is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Mansell in 1990.
# Pampatheriidae

De Pampatheriidae zijn een familie van uitgestorven gordeldierachtigen. Soorten uit deze familie leefden van het Laat-Oligoceen tot het Laat-Pleistoceen op het Amerikaanse continent.

## Kenmerken

De pampatheriën leken uiterlijk sterk op de hedendaagse gordeldieren, maar waren veel groter. De twee bekendste geslachten, Holmesina en Pampatherium, waren bijna twee meter lang en wogen meer dan tweehonderdvijftig kilogram. Ze voedden zich met planten. Het flexibel pantser bestond uit twee solide schilden, één aan de voorzijde en één aan de achterzijde, die door drie beweegbare banden werden gescheiden en bedekt waren met beenplaatjes, die groter en dikker waren dan bij gordeldieren.

## Ontwikkeling

Machlydotherium uit het Eoceen van Argentinië wordt soms beschouwd als een primitieve pampatheriër. Fragmentarische vondsten uit het Oligoceen van Pampatheriidae zijn gevonden in Peru. Scirrotherium hondaensis uit het Mioceen is de oudst bekende zekere soort. Kraglievichia, Plaina en Vassallia leefden in het Laat-Mioceen en Plioceen. Holmesina en Pampatherium hadden in het Pleistoceen een groot verspreidingsgebied en bereikten tijdens de Great American Biotic Interchange Noord-Amerika. Tonnicinctus is alleen bekend uit het noordoosten van Argentinië. Net als veel van de megafauna stierven de pampatheriën na de laatste ijstijd uit.
* ↑ Fossilworks: Pampatheriidae. www.fossilworks.org. Geraadpleegd op 02-05-2023.
* ↑ Fossilworks: Pampatheriidae
* ↑ Skull shape, masticatory apparatus, and diet of Vassallia and Holmesina (Mammalia: Xenarthra: Pampatheriidae): when anatomy constrains destiny. SF Vizcaíno, G De Iuliis & MS Bargo. Journal of Mammalian Evolution (1998).
* ↑ Horned armadillos and rafting monkeys: the fascinating fossil mammals of South America. DA Croft. Indiana University Press (2016).
* ↑ The Beginning of the Age of Mammals. KD Rose. Johns Hopkins University Press (2009).
* ↑ An introduction to cingulate evolution. In: Urumaco and Venezuelan Paleontology: the fossil record of the northern neotropics. MR Sánchez-Villagra, OA Aguilera & AA Carlini. Indiana University Press (2010).
* ↑ A peculiar new Pampatheriidae (Mammalia: Xenarthra: Cingulata) from the Pleistocene of Argentina and comments on Pampatheriidae diversity. F Góis et al. PLoS ONE (2015).
# Pampasgras

Pampasgras (Cortaderia) is een geslacht uit de grassenfamilie. Het telt ongeveer 25 soorten van het zuidelijk halfrond, waarvan de meeste in Zuid-Amerika, enkele in Nieuw-Zeeland en een in Nieuw-Guinea. Het zijn planten van grasvlaktes (pampa's) en bergen.
In siertuinen staan vooral vrouwelijke exemplaren van Cortaderia selloana. Dit gras is namelijk tweehuizig en de vrouwelijke pluimen die wat groter zijn en meer pluizig, vindt men over het algemeen fraaier dan de vuilwitte pluimen van de mannelijke planten. De randen van de grashalmen zijn vlijmscherp: cortador is Spaans voor snijder. De soortaanduiding heeft dit pampasgras te danken aan zijn ontdekker: de in Pruisen geboren botanicus en plantenjager Friedrich Sello.
In Nederland en België zijn de planten goed bestand tegen vorst, wind en zelfs zeewind. Ze groeien in volle zon op vrijwel elke grondsoort met een voorkeur voor vochtige, goed doorlatende gronden. Van oorsprong is het gras niet gewend aan veel vocht in de winter en het is daarom dat tuiniers de pol wel samenbinden, zodat er weinig winterse neerslag in het hart van de plant kan komen ter voorkoming van wortelrot. In het voorjaar kunnen het oude blad en de pluimen geknipt worden, om ruimte te maken voor nieuwe groei. Met zijn statige voorkomen gedurende een groot deel van het jaar is het een geschikte alleenstaander. Er zijn verschillende cultivars beschikbaar: 'Rosea' heeft lichtroze pluimen, 'Pumila' is een dwergvorm die tot ongeveer 1,25 meter wordt. Een grotere soort (tot ongeveer 3,5 m hoog) is 'Sunningdale Silver' met dikke witte pluimen.

## Invasieve uitheemse soort

Enkele Cortaderia-soorten gedragen zich invasief in landen met een subtropisch klimaat. Dit geldt niet zozeer voor Cortaderia selloana. Vanwege de aanplant van vrijwel uitsluitend vrouwelijke planten vormt deze alleen plaatselijk een bedreiging. Anders is dat gesteld met Cortaderia jubata die zonder bestuiving zaden vormt en een serieuze plaag kan vormen. Een pluim telt tienduizenden zaden. Aan de Amerikaanse westkust verdringen ze onder andere zaailingen van de grootste boom ter wereld: de mammoetboom of reuzensequoia. Dichterbij in Zuidoost-Turkije groeit Cortaderia jubata langs rivieroevers.
Sinds 2019 is de soort opgenomen op de lijst van invasieve soorten die zorgwekkend zijn voor de Europese Unie. Dit betekent dat deze Cortaderia-soort niet meer mag verhandeld worden binnen de Europese Unie.
* ↑ NSSIAS - website. Geraadpleegd op juni 2021.
* ↑ Europese verordening IUS. Geraadpleegd op juni 2021.
# Paraconcavus prebrevicalcar

Paraconcavus prebrevicalcar is een zeepokkensoort uit de familie van de Balanidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Ross.
# Paranamixis madagascarensis

Paranamixis madagascarensis is een vlokreeftensoort uit de familie van de Leucothoidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Ledoyer.
# Paranandra

Paranandra is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Breuning.

## Soorten

Paranandra omvat de volgende soorten:
* Paranandra aletretioides Breuning, 1940
* Paranandra andamanensis Breuning, 1940
* Paranandra ceylonica Breuning, 1950
* Paranandra interrupta Breuning, 1948
* Paranandra keyensis Breuning, 1982
* Paranandra laosensis Breuning, 1942
* Paranandra plicicollis Breuning, 1940
* Paranandra strandiella Breuning, 1940
* Paranandra vittula (Schwarzer, 1931)
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Paratachycines sadoensis

Paratachycines sadoensis is een rechtvleugelig insect uit de familie grottensprinkhanen (Rhaphidophoridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Sugimoto & Ichikawa.
# Paratachycines parvus

Paratachycines parvus is een rechtvleugelig insect uit de familie grottensprinkhanen (Rhaphidophoridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Chopard.
# Paratomarctus

Paratomarctus is een geslacht van hondachtigen (Canidae), binnen de onderfamilie Borophaginae. Paratomarctus was een terrestrisch zoogdier dat leefde in Noord-Amerika gedurende het midden-Mioceen (15,97—10,3 Ma). Exemplaren van Paratomarctus zijn gevonden in verscheidene westelijke en centrale staten van de Verenigde Staten, waaronder Californië, Montana, Nebraska en Nevada.
Het Mioceen van Noord-Amerika wordt niet alleen gekenmerkt door de aanwezigheid van Paratomarctus, maar ook door de voorname aanwezigheid van vele andere geslachten van hondachtigen; voornamelijk Borophaginae, zoals Epicyon (20,6—5,330 Ma), Aelurodon (20,4—5,3 Ma), Borophagus (23,3—3,6 Ma), Carpocyon (20,4—3,9 Ma). Daarenboven verschijnt met Canis lepophagus (10,3—1,8 Ma) de eerste wolvensoort in het late Mioceen.

## Taxonomie

Paratomarctus werd in 1999 voor het eerst beschreven door Wang et al. en tegelijk onder de onderfamilie Borophaginae geplaatst. Verschillende exemplaren van Paratomarctus werden al ontdekt lang vóór het artikel van Wang et al. (1999) verscheen, maar werden door hun vinders gerekend tot Canis, Tomarctus, Tephrocyon en Cynodesmus. Op basis van de heden bekende fossiele vondsten omvat
Paratomarctus twee soorten: P. temerarius en P. euthos (synoniem: Cynodesmus euthos), die onderscheiden kunnen worden van andere Borophaginae door hun uniform gereduceerde premolaren. P. temerarius en P. euthos verschillen onderling van elkaar doordat P. temerarius kleiner en minder ver geëvolueerd is dan P. euthos. Op basis van deze kenmerken gaan Wang et al. (1999) ervan uit dat P. euthos rechtstreeks afstamt van P. temerarius.
Zustergenera van Paratomarctus zijn: Borophagus (synoniemen: Hyaenognathus, Osteoborus, Pliogulo en Porthocyon), Carpocyon, Epicyon en Protepicyon.

## Morfologie

Voor twee fossielen van P. temerarius is een schatting van het lichaamsgewicht gemaakt. Het eerste exemplaar had een geschatte massa van 12,0 kg, het tweede een geschatte massa van 12,9 kg. Hiermee is de geschatte massa van beide exemplaren aanmerkelijk lager dan de geschatte massa's van sommige andere Borophaginae, zoals sommige Aelurodonsoorten en Protepicyon.

## Literatuur

* zipcodezoo.com
* paleodb.org
* www.sciencemag.org
* ↑ Paleobiology Database: Paratomarctus basic info.. Gearchiveerd op 13 oktober 2012. Geraadpleegd op 5 februari 2014.
* 1 2 3 Wang, Xiaoming, Tedford, Richard, Taylor, Beryl (1999). Phylogenetic systematics of the Borophaginae. Bulletin of the American Museum of Natural History 243: 1–391
* ↑ Legendre, Serge, Roth, Claudia (1988). Correlation of carnassial tooth size and body weight in recent carnivores (mammalia). Historical Biology 1: 85. DOI:10.1080/08912968809386468.
# Pardosa iniqua

Pardosa iniqua is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wolfspinnen (Lycosidae).
Het dier behoort tot het geslacht Pardosa. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1876 door Octavius Pickard-Cambridge.
# Pardosa hydaspis

Pardosa hydaspis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wolfspinnen (Lycosidae).
Het dier behoort tot het geslacht Pardosa. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Lodovico di Caporiacco.
# Paralimnophila (Paralimnophila) rara

Paralimnophila (Paralimnophila) rara is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Pareuthymia fasciata

Pareuthymia fasciata is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Willemse.
# Parazelum nigripes

Parazelum nigripes is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Sjöstedt.
# Parazen

Parazen is een monotypisch geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van parazenen (Parazenidae).

## Soort

* Parazen pacificus Kamohara, 1935
* ↑ (en) Parazen. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Parazenen

Parazenen (Parazenidae) zijn een familie van straalvinnige vissen uit de orde van Zonnevisachtigen (Zeiformes).

## Onderfamilies en geslachten

* Onderfamilie: Parazeninae
** Parazen
* Onderfamilie: Cyttopsinae
** Cyttopsis T. N. Gill, 1862
** Stethopristes C. H. Gilbert, 1905
* ↑ (en) Parazenidae. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Pardalota reimeri

Pardalota reimeri is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door La Baume.
# Echiniscus pusae

Echiniscus pusae is een soort in de taxonomische indeling van de beerdiertjes (Tardigrada).
Het diertje behoort tot het geslacht Echiniscus en behoort tot de familie Echiniscidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Marcus.
# Gidle (plaats)

Gidle is een dorp in het Poolse woiwodschap Łódź, in het district Radomszczański. De plaats maakt deel uit van de gemeente Gidle en telt 1540 inwoners.
# Cornelis Sisselaar

Cornelis Sisselaar (Tjimahi, Indonesië), 8 augustus 1917 - Prévessin-Moëns, Frankrijk, 25 januari 2011) was een Nederlands militair.
Vaandrig Kees Sisselaar was dienstplichtig tijdens de meidagen van 1940. Daarna ging hij via Hoek van Holland naar Engeland. Hij kwam bij de Prinses Irene Brigade en ging op 6 januari 1942 als vrijwilliger naar Ceylon, waar hij opgeleid werd tot paratroeper. Hij werd lid van het Korps Insulinde, en maakte de eerste missie mee, Operatie Troemoen op Sumatra. Op 28 juni 1945 werd luitenant Sisselaar met een kleine verkenningsgroep op Oost-Sumatra gedropt. Op 31 augustus 1945 was hij de eerste Nederlandse en geallieerde militair die naar Rantau Prapat werd gestuurd om de gevangenen te bevrijden. In de maand oktober werden in 18 transporten de ruim 7 000 geïnterneerden overgebracht naar het Poloniakamp, een afgesloten stadsdeel van Medan.
Van 1946 - 1947 was Sisselaar commandant van de 1e Parachutisten Compagnie en van 1947 - 1948 commandant van de paragevechtsgroep in Nederlands-Indië/Indonesië. Hij overleed op 93-jarige leeftijd.
Kapitein Sisselaar werd op 11 september 1951 onderscheiden met het Bronzen Kruis.
# Cornelis Sleeswijk

Cornelis Sleeswijk (Heerenveen, gemeente Aengwirden, 5 april 1871 – Amsterdam, 12 januari 1960) was een Nederlands ondernemer. Cornelis was de zoon van Sikke Sleeswijk (1841-1908), raadsheer in het Gerechtshof te Amsterdam en Itsk Doedes Breuning. Cornelis had twee oudere zussen. Hij huwde Theodora van Bosse (Amsterdam, 27 september 1874-Lage Vuursche, 23 januari 1953)

## Opleiding

Na het behalen van zijn gymnasiumdiploma studeerde hij aan de gemeentelijke Universiteit van Amsterdam. Op 28 oktober 1895 promoveerde hij tot doctor in de Rechten en in de Staatswetenschappen. Hij woonde aan de Jan van Goyenkade 27 in Amsterdam en had een zomerverblijf op landgoed Venwoude in Lage Vuursche.

## Verzekeringen

Na een aantal jaren in Amsterdam te hebben gewerkt als advocaat en procureur kwam hij in 1896 bij de firma Wed. J. van Bosse & Zoon, in assurantiën. In 1905 werd hij lid van de firma Wurfbain & Zoon (later Dudok van Heel & Co.) Zijn dissertatie Duoetallisme is uitgegeven. Voor zijn activiteiten werd hij benoemd tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau.

## Neventaken

Cornelis Sleeswijk had meerdere neventaken:
* voorzitter Hoofdbestuur ondersteuning fonds tot Aanmoedigingen van den Gewapenden Dienst in de Nederlanden;
* voorzitter Genootschap "Het Leesmuseum"
* voorzitter Artisfonds
* bestuurslid Instituut tot Onderwijs van Blinden
* bestuurslid Gesticht voor Volwassen Blinden
* bestuurslid Prins Alexander Stichting
* lid van de adviescommissie De Nederlandsche Bank
* lid Centrale Beleggingsraad
* president-commissaris Nederlands-Indische Spoorweg Maatschappij
* commissaris Kasvereniging
* commissaris Nederlands-Indische Suiker Unie
* commissaris Van Ranzow's Bank
* commissaris Amsterdamse Zee- en Brand Assurantie Maatschappij
* commissaris N.V. Nationale Borg-Maatschappij
* commissaris van de Maatschappij Volharding, tot exploitatie van Onroerende Goederen
* commissaris Cultuur Maatschappij Gending
* commissaris Brand Assurantie Maatschappij
* commissaris Landbouw Maatschappij Pangerango
* plaatsververvangend lid Raad van Beroep Directe Belastingen Amsterdam I
* bestuurslid Spaarbank voor de Stad Amsterdam
* voorzitter Woningmaatschappij Oud-Amsterdam NV
* lid van den Raad van Beheer Financiële Maatschappij voor Nijverheidsondernemingen
* Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis