OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jack Klugman

Jacob Joachim (Jack) Klugman (Philadelphia, 27 april 1922 – Woodland Hills (Californië), 24 december 2012) was een Amerikaans acteur.
Klugman begon met zijn carrière nadat hij gediend had voor Amerika in de Tweede Wereldoorlog. Als toneelspeler in New York eind jaren veertig deelde hij zijn appartement met Charles Bronson (toen nog als Charles Dennis Buchinsky).
Klugman werd bekend als Oscar Madison in de serie The Odd Couple. Daarin speelde hij samen met Tony Randall, die altijd zijn vriend bleef. Daarna speelde hij met veel succes van 1976 tot 1983 Dr. R. Quincy in de televisieserie Quincy. Verder speelde hij onder andere in Crossing Jordan, de western Grubstake, The Outer Limits, Third Watch, Diagnosis Murder, Days of Wine and Roses, I Could Go On Singing met Judy Garland, Around the World in 80 Days, Love Boat en The Twilight Zone.
Sinds het overlijden van Jack Warden in 2006 was Klugman de laatst nog levende acteur van 12 Angry Men. Eigenlijk zou hij in maart 2012 nogmaals de rol van toen op zich nemen voor een theaterstuk, maar hij kon dat door zijn gezondheid en hoge leeftijd niet aan.
Net als Oscar Madison in The Odd Couple was Klugman in het echte leven een liefhebber van paardenrennen. Een van zijn paarden, Jaklin Klugman, was zeer succesvol.
In 1984 werd bij hem keelkanker geconstateerd en in 1989 werd hij aan zijn stembanden geopereerd en werd een deel van zijn keel weggehaald. Hij moest opnieuw leren praten. Klugman was getrouwd met actrice Brett Somers (van 1953 tot haar dood in 2007, maar ze leefden vanaf 1974 wel gescheiden) en Peggy Compton (van 2008 – hij was toen 85 jaar – tot zijn dood in 2012). In 2005 kwam er een boek uit over zijn jarenlange vriendschap met Tony Randall: Tony And Me: A Story of Friendship.
Hij was in januari 2009 voor het laatst op televisie te zien samen met Peggy Crosby in het jubileumprogramma ter gelegenheid van 25 jaar RTL. In 2010 speelde hij nog mee als opa in de film Camera Obscura.
Jack Klugman overleed op kerstavond 2012 op 90-jarige leeftijd.
# Lake of the Woods

Lake of the Woods kan verwijzen naar:
Ook de volgende plaatsen in de Verenigde Staten:
* Lake of the Woods (Californië)
* Lake of the Woods (Illinois)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Lake of the Woods en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Dylan McGowan

Dylan John McGowan (Adelaide, 6 augustus 1991) is een Australisch voetballer die doorgaans speelt als centrale verdediger. In 2017 verruilde hij Adelaide United voor Paços de Ferreira. Zijn broer Ryan is ook voetballer.

## Interlandcarrière

In 2017 maakte McGowan zijn debuut in het Australisch voetbalelftal. McGowan nam in juni 2017 met Australië deel aan de FIFA Confederations Cup in Rusland, waar in de groepsfase eenmaal werd verloren en tweemaal werd gelijkgespeeld.
# Nyctus crinitus

Nyctus crinitus is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Paul Mabille.
# Amandus

Amandus kan verwijzen naar:
* Amandus (geslacht), geslacht van kevers uit de familie bladhaantjes (Chrysomelidae).
* Amandus (heilige) (ca. 600 - ca. 680) zevende-eeuws missiebisschop en rooms-katholiek heilige.
# Filipijnse dwergooruil

De Filipijnse dwergooruil (Otus megalotis) is een uil die alleen voorkomt in de Filipijnen.

## Kenmerken

Deze dwergooruil is 23 tot 28 cm lang en is de grootste soort van het geslacht Otus. De soort heeft opvallende rechtopstaande oorveren en is grotendeels bruin of bruin gevlekt en heeft een opvallende vaalwitte V op het voorhoofd met de punt bij de neus uitlopend boven de ogen langs richting de oren.

## Verspreiding en leefgebied

De soort in endemisch op de eilanden Luzon, Catanduanes en Marinduque. Het leefgebied is primair regenwoud en verouderd secundair bos tot 1500 meter boven zeeniveau. De vroeger als ondersoorten behandelde Otus megalotis everetti en Otus megalotis nigrorum die op andere eilanden voorkomen, hebben de status van aparte soort.
* Fisher, T., Hicks, N. (2006) A Photographic Guide to Birds of the Philippines, New Holland Publishers, London.
* Afbeelding volwassen Filipijnse dwergooruil
* ↑ (en) Filipijnse dwergooruil op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) del Hoyo, J., et al. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona (retrieved from https://www.hbw.com/node/54953 on 4 April 2019)
* ↑ (en) F. Gill, M. Wright D. & Donsker (2019)
# Drandar

Drandar (Bulgaars: Дръндар, Turks: Hallaçlı) is een dorp in het oosten van Bulgarije. Het dorp ligt in de gemeente Soevorovo, oblast Varna. Het dorp ligt hemelsbreed ongeveer 27 km ten noordwesten van Varna en 357 km ten noordoosten van Sofia.
De moeder van de Bulgaarse politicus Ahmed Dogan komt oorspronkelijk uit dit dorp.

## Bevolking

Op 31 december 2020 woonden er 140 personen in het dorp Drandar. Het aantal inwoners vertoont al vele jaren een dalende trend: in 1934 had het dorp nog 795 inwoners.
In het dorp wonen nagenoeg uitsluitend etnische Turken. In de optionele volkstelling van 2011 identificeerden 162 van de 165 ondervraagden zichzelf als etnische Turken, terwijl de rest van de bevolking geen etniciteit had gespecificeerd.
Etnische samenstelling van de respondenten (2011) :
| Bulgaren | Bulgaren | 0,0% | 0,0% |
| Turken | Turken | 98,2% | 98,2% |
| Roma | Roma | 0,0% | 0,0% |
| Anders/Onbekend | Anders/Onbekend | 1,8% | 1,8% |
Van de 189 inwoners die in februari 2011 werden geteld, waren er 17 jonger dan 15 jaar oud (9%), gevolgd door 121 personen tussen de 15-64 jaar oud (64%) en 51 personen van 65 jaar of ouder (27%).
* ↑ The population development of Drǎndar as well as related information and services.
* ↑ (en) Etnische samenstelling van Bulgaarse nederzettingen in februari 2011. Gearchiveerd op 31 maart 2023.
* ↑ Leeftijdsopbouw van nederzettingen in Bulgarije
# Jack Kross

Jacques Ruben Constantijn (Jack) Kross is een Surinaams politicus en diplomaat.

## Biografie

Hij is afgestudeerd in de rechtswetenschappen aan de Anton de Kom Universiteit van Suriname. Tijdens het eerste kabinet-Venetiaan volgde hij in 1993 zijn SPA-partijgenoot Reynold Simons op als minister van Arbeid. Na de verkiezingen van 1996 verdween SPA uit de regering waarmee een einde kwam aan zijn ministerschap.
Rond 2000 werd Jack Kross directeur Justitie & Politie bij het ministerie van Justitie en Politie waar SPA-leider Siegfried Gilds toen minister was.
In januari 2007 werd hij beëdigd tot ambassadeur van Suriname in Washington als opvolger van zijn partijgenoot Henk Illes. Kross is naast ambassadeur voor de Verenigde Staten ook ambassadeur voor Canada en de Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS). Voor de Verenigde Naties is echter Henry Mac Donald de Surinaamse ambassadeur.
# Lalang

Lalang kan verwijzen naar:

## Plaats in Indonesië

* Lalang (Manggar), een plaats in het regentschap Belitung Timur van de provincie Bangka-Belitung
* Lalang (Medan Sunggal), een plaats in het regentschap Medan van de provincie Noord-Sumatra
* Lalang (Medang Deras), een plaats in het regentschap Batu Bara van de provincie Noord-Sumatra
* Lalang (Rambutan), een plaats in het regentschap Tebing Tinggi van de provincie Noord-Sumatra
* Lalang (Sungai Apit), een plaats het regentschap Siak van de provincie Riau
* Lalang (Tanjung Pura), een plaats in het regentschap Langkat van de provincie Noord-Sumatra
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Lalang en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Dusona nigridorsum

Dusona nigridorsum is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Horstmann in 2004.
# Nyctycia latibasalis

Nyctycia latibasalis is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Warren.
# Amblyaspis belus

Amblyaspis belus is een vliesvleugelig insect uit de familie van de Platygastridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1835 door Walker.
# Filipijnse boomklever

De Filipijnse boomklever (Sitta oenochlamys) is een zangvogel uit het geslacht Sitta.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch op de Filipijnen en telt 6 ondersoorten:
* S. o. mesoleuca: noordwestelijk Luzon.
* S. o. isarog: Luzon, behalve het noordwesten.
* S. o. lilacea: de oostelijk-centrale Filipijnen.
* S. o. apo: Mindanao, behalve het Zamboanga-schiereiland.
* S. o. zamboanga: het Zamboanga-schiereiland, Basilan en oostelijk Bolod.
* S. o. oenochlamys: de westelijk-centrale Filipijnen.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Filipijnse boomklever op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Doopjurk

Een doopjurk is een kledingstuk dat de dopeling draagt tijdens de doopplechtigheid. Meestal wordt er een lange witte jurk voor baby's mee bedoeld, die zowel door jongetjes als meisjes wordt gedragen. Maar ook bij volwassenendoop draagt de dopeling soms een speciaal gewaad dat doopjurk (of doopkleed) wordt genoemd.

## Doopkleding voor kinderen

Tot ver na de middeleeuwen werden kinderen zo snel mogelijk gedoopt, soms zelfs op de dag van de geboorte. Dit gebeurde omdat men het risico wilde vermijden dat het kind ongedoopt zou sterven. Er was toen nog geen speciale kleding voor de dopeling; het kind werd ingebakerd naar de kerk gebracht en vaak naakt gedoopt. Wel had men soms speciale omslagdoeken (wikkelkleden) voor de baby.
Pas in de 18e eeuw werd het gebruikelijk dat de baby voor de doop speciale kleding kreeg. De doop gebeurde ook niet meer direct na de geboorte, maar enkele weken later. Toentertijd droegen baby's tot ze gingen kruipen lange jurken. De doopjurk was ook lang, meestal wit of ivoorkleurig en kon rijk versierd zijn met linten, kant, smokwerk en borduurwerk. De meest gebruikte stoffen waren katoen, linnen en zijde. Bij de doopjurk hoorde soms ook een mutsje, jasje of cape.
Doopjurken werden wel gemaakt uit de bruidsjurk van de moeder. Vaak waren het familiestukken die door verschillende generaties werden gebruikt. Een voorbeeld is de doopjurk van de Nederlandse prinses (later koningin) Wilhelmina uit 1880. Deze was bij de doop van haar achterkleinzoon Willem Alexander in 1967 nog steeds in gebruik.
In delen van Nederland met een eigen klederdracht bleef het tot in de twintigste eeuw gewoonte om baby's ingebakerd te laten dopen. Meestal werden de dopelingen in een speciale omslagdoek gewikkeld. Vooral in gebieden langs de kust van de Noordzee en Zuiderzee gebruikte men bij doopplechtigheden wikkelkleden van sits. Dit is een beschilderde, dichtgeweven katoenen stof die oorspronkelijk door de Vereenigde Oostindische Compagnie werd ingevoerd uit Zuidoost-Azië. Sits wordt in deze streken ook in de klederdracht gebruikt.
In de 21e eeuw worden kinderen steeds later gedoopt; ze zijn dan vaak al zes maanden tot een jaar. In ieder geval in Nederland is de traditionele lange witte doopjurk ook daardoor steeds minder populair geworden, hoewel ze nog steeds wordt gebruikt.

## Doopkleding voor volwassenen

Bij de doop van volwassenen draagt de dopeling in sommige kerkgenootschappen een lang wit gewaad dat ook doopjurk of doopkleed wordt genoemd. Dit gebeurt vooral als de dopeling helemaal in het water wordt ondergedompeld.
* A.J.M Florusbosch-Voeten (red.). Wikkelkinderen: gebruiken rond geboorte, doop en doopkleding. Hattem: Heemkunde. 1988.
* Een historische doopjurk. Trouw 12 juni 2004
# Ivančani

Ivančani is een plaats in de gemeente Farkaševac in de Kroatische provincie Zagreb. De plaats telt 204 inwoners (2001).
# Landgoed Walfort

Het Landgoed Walfort is het landgoed dat oorspronkelijk deel uitmaakte van havezate 't Walfort gelegen tussen Aalten en Bredevoort in de Nederlandse provincie Gelderland. Twaalf jachtpalen geven de grenzen aan van het landgoed. In 1958 kocht de gemeente Aalten het landgoed, zij droeg in 2003 't Walfort in erfpacht aan Het Geldersch Landschap over. Het is tevens (naast negentien andere gebieden) onderdeel van het in 2005 door de Nederlandse overheid uitgeroepen Nationaal Landschap Winterswijk, een gebied van totaal bijna 22.000 hectare groot.

## Achtergrond
### Coulisselandschap

Landgoed Walfort is een typisch coulisselandschap. De vele houtsingels geven de illusie dat het gebied een bos is. Tussen de beschutting van houtwallen liggen schrale graslandjes en graanakkers. Het Rietgat in het oosten van het landgoed is een laatste overblijfsel van de ooit uitgestrekte ondoordringbare broekbossen in het moerasgebied ten zuidoosten van Bredevoort. Aan het einde van de Walfortlaan ligt, naast de bolle es, de boerenhoeve Eskes, die van oudsher bij de havezate Walfort hoort. De boerderij dateert uit het begin van de 19e eeuw.

### Flora en fauna

De bossen, houtsingels en houtwallen zijn zeer gevarieerd met veel eik en een goed ontwikkelde struik- en kruidlaag. In de bermen van de Walfortlaan vormt in mei het roze van de hier talrijk voorkomende dagkoekoeksbloem een mooi contrast met het geel van de stinkende gouwe. Langs verscheidene greppelranden groeit de zeldzame koningsvaren met z'n bruine sporenpluimen. Ook komen er diverse wilde lelies voor: tapijtjes van dalkruid, salomonszegel, gewone vogelmelk en bosgeelster. Een aantal graslandjes wordt weer soortenrijker dankzij het extensieve beheer. In dit afwisselende gebied vinden veel soorten dieren een geschikt leefgebied. In het struweel nestelen kleine zangers als zwartkop, tuinfluiter en winterkoning. In de vochtiger bossen laten zich wielewaal en grote lijster horen, terwijl in de opgaande eiken en beuken de zwarte specht, bosuil en boomklever broeden. In de schrale graslandjes en bermen en in de mierenhopen in het drogere bosgedeelte zoekt de groene specht naar mieren. In de schuur van de hofstede 't Walfort broedt vaak een steenuil.

## Bron en externe link

* Informatie bij Geldersch Landschap & Kasteelen

## Afbeeldingen

Bekendelle · Beurzerbeek · Blekkinkveen · Bönnink · Borkense baan · Buskersbos · Corlese Veen · Döttinkrade · Grote Goor · Hilgelo · Kloosterbos · Korenburgerveen · Landgoed Kotten · Landgoed Mentink · Landgoed Walfort · Loohuisbos · Meddosche Veen · Slingeplas · Steengroeve · Steenkamp · Stortelersbeek · Vragenderveen · Willinks Weust · Wooldse Veen · Zwanenbroek
# Dusona notabilis

Dusona notabilis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Forster in 1868.
# Nyctycia

Nyctycia is een geslacht van vlinders van de familie Uilen (Noctuidae), uit de onderfamilie Cuculliinae.

## Soorten

* N. flavipicta Hampson, 1894
* N. harmodina Draudt, 1950
* N. latibasalis Warren, 1913
* N. mesomelana Hampson, 1902
* N. pectinata Draudt, 1950
* N. persimilis Hampson, 1894
* N. plagiogramma Hampson, 1905
* N. shelpa Yoshimoto, 1993
# Lilienfeld (district)

Het politieke district Bezirk Lilienfeld in de Oostenrijkse deelstaat Neder-Oostenrijk ligt in het noordoosten van het land, ten zuidwesten van de hoofdstad Wenen. Het district bestaat uit een aantal gemeenten, die hieronder zijn opgesomd.

## Gemeenten en bijbehorende plaatsen

* Annaberg
** Annarotte, Haupttürnitzrotte, Langseitenrotte, Lassingrotte
* Eschenau
** Eschenau, Laimergraben, Rotheau, Sonnleitgraben, Steubach, Wehrabach
* Hainfeld
** Bernau, Gegend Egg, Gerichtsberg, Gerstbach, Gölsen, Gstettl, Hainfeld, Heugraben, Kasberg, Kaufmannberg, Landstal, Ob der Kirche, Vollberg
* Hohenberg
** Andersbach, Furthof, Hofamt, Hohenberg, Innerfahrafeld
* Kaumberg
** Höfnergraben, Kaumberg, Laabach, Obertriesting, Steinbachtal, Untertriesting
* Kleinzell
** Außerhalbach, Ebenwald, Innerhalbach, Kleinzell
* Lilienfeld
** Dörfl, Hintereben, Jungherrntal, Lilienfeld, Marktl, Schrambach, Stangental, Vordereben, Zögersbach
* Mitterbach am Erlaufsee
** Josefsrotte, Mitterbach-Seerotte
* Ramsau
** Fahrabach, Gaupmannsgraben, Haraseck, Kieneck, Oberhöhe, Oberried, Ramsau, Schneidbach, Unterried
* Rohrbach an der Gölsen
** Bernreit, Durlaß, Oberrohrbach, Prünst, Unterrohrbach
* St. Aegyd am Neuwalde
** Kernhof, Lahnsattel, Mitterbach, St. Aegyd am Neuwalde, Ulreichsberg
* St. Veit an der Gölsen
** Außer-Wiesenbach, Inner-Wiesenbach, Kerschenbach, Kropfsdorf, Maierhöfen, Obergegend, Pfenningbach, Rainfeld, Schwarzenbach an der Gölsen, St. Veit an der Gölsen, Steinwandleiten, Traisenort, Wiesenfeld, Wobach
* Traisen
* Türnitz
** Anthofrotte, Außerfahrafeld, Lehenrotte, Moosbach, Pichlrotte, Raxenbachrotte, Schildbachrotte, Steinbachrotte, Traisenbachrotte, Türnitz, Weidenaurotte
# Amblyaspis fuscicornis

Amblyaspis fuscicornis is een vliesvleugelig insect uit de familie van de Platygastridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1859 door Thomson.
# Vaudringhem Churchyard

Vaudringhem Churchyard is een begraafplaats gelegen in de Franse plaats Vaudringhem (Pas-de-Calais). De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission.
De begraafplaats telt 3 geïdentificeerde Gemenebest graven uit de Tweede Wereldoorlog.
* The War Graves Photographic Project (coördinaten)
* Info over de begraafplaats (Commonwealth War Graves Commission)
# Doopnaam

De doopnaam is de voornaam die een kind krijgt bij de doop. Deze naam kan afwijken van de naam die bij de burgerlijke stand wordt aangegeven en ook van de roepnaam. Sommigen spreken van 'doopnaam' als ze de naam bij de burgerlijke stand bedoelen.
In sommige streken is/was er een traditie in de naamgeving, er zijn vernoemingsregels. De eerste zoon werd genoemd naar de vader van de vader van het kind, de eerste dochter naar de moeder van de moeder van het kind. De tweede zoon naar de vader van de moeder van het kind, enzovoort.
In traditioneel katholieke milieus was Maria of Jozef bijna altijd een tweede of derde naam (als het al niet de eerste was). Bij kroostrijke gezinnen moest men zijn inspiratie vroeger ook wat verder zoeken. Aanduidingen waren onder meer: de patroonheilige van de parochie, de patroonheilige met het naamfeest op of nabij de geboortedatum, de regerende pausnaam.
In België was het traditie dat een zevende zoon naar de koning werd genoemd, die dan peter werd, een zevende dochter naar de koningin. In Nederland bestond eenzelfde traditie in rooms-katholieke kringen met de namen Louis of Louise, in protestantse kringen met de namen Willem en Wilhelmina.
Tot 1750 was er meestal sprake van één doopnaam, met de tijd nam het aantal doopnamen toe. De voornaam werd uit de doopnaam afgeleid. Daar waar het dopen niet (meer) nodig gevonden wordt, wordt bij de burgerlijke stand meteen de beoogde voornaam aangegeven.
# Ivančna Gorica

Ivančna Gorica kan verwijzen naar:
* Ivančna Gorica (gemeente)
* Ivančna Gorica (plaats)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Ivančna Gorica en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Landgoed Torgu

Het landgoed Torgu (Estisch: Torgu mõis, Duits: Torkenhof) is een voormalig landgoed in Estland. Het lag op het schiereiland Sõrve, dat deel uitmaakt van het eiland Saaremaa.
De gemeente Torgu, die in 1993 werd gevormd en in 2017 opging in de fusiegemeente Saaremaa, ontleende haar naam aan dit landgoed. De plaats waar het landgoed heeft gelegen lag in het centrum van deze gemeente.

## Geschiedenis

Torgu werd voor het eerst genoemd in 1390 onder de naam Amt Tork, een decanaat van het Prinsbisdom Ösel-Wiek. In 1592 werd een nederzetting Torcke genoemd. In 1798 ontstond een landgoed Torgu, eigendom van de Russische staat.
In 1853 ging het landgoed over in handen van de Russisch-Orthodoxe Kerk, die het land verdeelde onder de boeren die erop werkten. De nederzetting verdween met het landgoed. De naam Torgu bleef in gebruik als die van de orthodoxe parochie. In 1873 kwam een orthodoxe kerk gereed, de Kerk van de Apostel Johannes (Estisch: Torgu Apostel Johannese kirik), gebouwd onder supervisie van de Duits-Baltische architect Heinrich Carl Scheel. De kerk en het bijbehorende kerkhof liggen op het terrein van het dorp Iide, de plaats waar het landhuis van het landgoed heeft gestaan op dat van het dorp Laadla. Het lutherse deel van de bevolking hoorde bij de parochie van Jämaja, waar de Kerk van de Drie-eenheid staat.
In 1944, tijdens de Tweede Wereldoorlog, werd de Kerk van de Apostel Johannes door oorlogshandelingen vernield. Ze is niet meer herbouwd.
In 1977 werd Iide samengevoegd met een deel van het buurdorp Mõisaküla tot een dorp Torgu. In 1997 werden Iide en Mõisaküla weer afzonderlijke dorpen en verdween Torgu als plaats opnieuw van de landkaart.

## Plaatsen op het landgoed

De volgende nog bestaande plaatsen hebben op het landgoed Torgu gelegen: Hänga, Iide, Jämaja (deels), Karuste, Laadla, Lõupõllu, Lülle, Mõisaküla (sinds 2017 Torgu-Mõisaküla), Mäebe (deels), Ohessaare, Soodevahe, Tammuna, Türju en Vintri.
* Hans Feldmann, Heinz von zur Mühlen en Gertrud Westermann, Baltisches historisches Ortslexikon. Teil 1. Estland (einschließlich Nordlivland), Böhlau Verlag, Köln/Wien, 1985, blz. 603.
* Torgu in het Dictionary of Estonian Place names.
* ↑ (et) De kerk van Torgu voor 1944. Gearchiveerd op 21 december 2019.
* ↑ (et) De kerk van Torgu na 1944 (gearchiveerd).
# Duplicaria bernardii

Duplicaria bernardii is een slakkensoort uit de familie van de Terebridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Deshayes.
# Nyanja (taal)

Het Nyanja, Cinyanja, Chichewa of Chewa is een taal in de Bantoegroep van de Niger-Congotalen, voornamelijk gesproken in Malawi en daarnaast in delen van Mozambique, Zimbabwe en Zambia. In totaal spreken ruim 9,5 miljoen mensen de taal. Het Nyanja wordt geschreven in het Latijnse alfabet.
In Malawi, waar het onder de naam Chichewa een van beide officiële talen is, heeft de taal ongeveer 6,5 miljoen sprekers. In Zambia is het onder de naam Nyanja een van de zeven regionale talen die sinds 1977 erkenning genieten als national language Bij de volkstelling van 2000 gaf 30,2 % van de Zambianen het als eerste of tweede taal op, waarmee het daar na het Bemba op de tweede plaats komt. De sprekers wonen in de Eastern Province. Daarnaast fungeert het er, in een vorm die sterk door het Engels, het Bemba en andere talen beïnvloed is, als de lingua franca van de hoofdstad Lusaka. In Mozambique is het onder de naam Cinyanja een van de 23 nationale talen (línguas nacionais). Het wordt er gesproken in het noordoosten van de provincie Tete en in het westen van de provincie Niassa. In Zimbabwe wordt de taal Chewa genoemd en heeft de status van officiële taal, naast vijftien andere talen.

## Externe link

* Online Chichewa Engels woordenboek
* 1 2 3 census 2009
* ↑ (en) Gordon, Rebekah (2014). Language of Education Planning in Zambia. Gearchiveerd op 1 oktober 2020. Linguistic Portfolios: Vol. 3, Article 6.
* (en) Ethnologue.com: Chichewa
# Limnaecia psalidota

Limnaecia psalidota is een vlinder uit de familie van de prachtmotten (Cosmopterigidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Meyrick.