OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Stoffel Verlackt

Stoffel Verlackt (6 december 1974) is een Belgisch gitarist, drummer, percussionist, zanger, producer en componist die in het verleden al speelde bij Flowers for Breakfast en Sukilove en medeoprichter was van El Tattoo del Tigre. Als gastmuzikant speelde hij bij onder andere Chitlin' Fooks, Mira, Gabriel Rios, Laïs, Tom Pintens e.a.
Hij was de producer van albums van onder meer Assunta Mano, Hannelore Bedert, Bruno Vanden Broecke, Martine De Kok, Koen de Graeve en De Post en Pieter Embrechts and The New Radio Kings. Tevens werkt hij samen met Kapitein Winokio.
Stoffel Verlackt is ook actief in de theaterwereld. Hij richtte mee "de Kakkewieten" op die eerst actief waren als feest- en onzinband, en later als muzikaal theatergezelschap. Zij maakten tussen 2000 en 2011 4 voorstellingen voor Het Paleis, waar hij ook meewerkte aan en/of meespeelde in "Ans en Wilma", "Waar is het feest", "De Trilogie van Sam Vloemans", "Lodewijk de koningspinguin", "a Street Concert" e.a.
Stoffel is ook live geluidstechnieker.

## Bands

* Flowers for Breakfast (gitaar, vocals, keys)
* El Tattoo del Tigre (timbales, drums)
* Sukilove (drums, vocals)
* Metal Molly (gitaar, vocals)
* Stanton (gitaar, vocals)
* De Post (band van Koen De Graeve) (gitaar, percussie, vocals)
* Eddy et les Vedettes (gitaar, percussie, vocals)
* Kapitein Winokio (gitaar, vocals)
* Mira (drums, vocals)
* ↑ Medewerkers: Stoffel Verlackt
# Gerrolasius oldroydi

Gerrolasius oldroydi is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Londt.
# Kakkert

De Kakkert is een beek in de Nederlandse provincie Limburg. Het is een zijbeek op de rechteroever van de Geleenbeek.
De Kakkert ontspringt als de "Oirsbeek" (bijgenaamd de "Vloot") in Oirsbeek en mondt uit in de Geleenbeek in Schinnen. De totale lengte is circa drie kilometer. De beek stroomt door het Kakkertdal dat eeuwen geleden door erosie door de Maas is gevormd in het Plateau van Doenrade.
In Oirsbeek loopt de beek geheel overkluisd. Nabij de buurtschap Wolfhagen komt de beek aan de oppervlakte waarna hij de naam "Kakkert" aanneemt vanwege de roestbruine kleur van het water. De beek stroomt door het Wolfhagerbos. Langs de oevers liggen drassige gebieden waarin verschillende bronnen en kwellen zijn gelegen, die onder de druk van het plateau ontstaan. Nabij de visvijver in Schinnen mondt de beek uit in de Geleenbeek.
# Emilio Alzamora

Emilio Alzamora (Lleida, Catalonië, 22 mei 1973) is een voormalig Spaans motorcoureur. Tussen 1994 en 2003 verscheen hij 144 keer aan de start in het wereldkampioenschap wegrace, waarin hij vier overwinningen, 30 podiumplaatsen, een poleposition, alsmede vijf snelste raceronden behaalde. In 1999 won Alzamora de wereldtitel in de 125cc-klasse.

## Externe link

* (en) Emilio Alzamora op de officiële website van het wereldkampioenschap wegrace
# Halte Vibæk

Halte Vibæk is een voormalige spoorweghalte in Ebeltoft, Denemarken. De halte lag aan de spoorlijn Ebeltoft - Trustrup die in 1901 was aangelegd door de Ebeltoft-Trustrup Jernbane (ETJ).
De halte werd op 27 maart 1901 geopend. Het oorspronkelijke perron en wachthuisje lagen in de bocht ten noordoosten van de strandweg. In de zomer van 1964 werd de halte verplaatst naar de zuidwestzijde van de weg, waardoor het perron tussen de straat en de camping kwam te liggen. De spoorlijn werd echter op 31 maart 1968 gesloten, waarmee voor Vibæk een eind aan het spoorvervoer kwam.
* (da) Halte Vibæk, Danske Jernbaner, geraadpleegd op 3 december 2019
* (da) Ebeltoft-Trustrup Jernbane - (ETJ), Danske Jernbaner, geraadpleegd op 3 december 2019
* (da) ETJ - Stationer, EVP Danmark, geraadpleegd op 3 december 2019
# Skyper

De Skyper is een wolkenkrabber in het Bankenviertel in de Duitse stad Frankfurt. Het is, naast het nabijgelegen Trianon, een van de twee hoofdgebouwen van de DekaBank. Het is gelegen aan de Taunusanlage.
De Skyper werd opgeleverd in 2004. Met een hoogte van 154 meter is de toren het op twaalf na hoogste gebouw van Frankfurt. De Skyper telt 39 verdiepingen.

## Fotogalerij

* Links Skyper en rechts de Silver Tower
* Taunusstraße met Skyper
* Tussen Silver Tower en Gallileo
# Smaragden Koningin

De Smaragden Koningin is een personage uit de boeken van de Slangenoorlog, geschreven door Raymond E. Feist.
In de boeken voert ze een heel leger aan, bestaande uit Panthatiërs, Saaurs, een demon en mensen. Met dat leger probeert ze bij de Levenssteen te komen. Als ze die bereikt zal al het leven op de planeet Midkemia vernietigd worden. Ze slaagt erin het halve Koninkrijk te veroveren, maar kan Sethanon, waar de Levenssteen verborgen ligt, niet bereiken. Dit wordt haar verhinderd door de legers van het Koninkrijk, aangevoerd door Erik von Zwartheide en Owen Grijslok.
De Smaragden Koningin wordt zo genoemd omdat ze saffieren en andere edelstenen rond zich drapeert. Ze is getrouwd geweest met Nakur de Isalani. Ze is de moeder van Miranda, de vrouw van Puc.
# Smaragdarassari

De smaragdarassari (Aulacorhynchus prasinus) is een vogel uit de familie Toekans (Ramphastidae).

## Kenmerken

Het verenkleed, dat bij beide geslachten gelijk is, is smaragdgroen. De arassari's horen eigenlijk bij de toekans, maar hun snavel is in verhouding kleiner. De snavel is zwart met op de bovensnavel ook geel. De lichaamslengte bedraagt 30 cm en het gewicht 150 gram.

## Leefwijze

Hun voedsel bestaat voornamelijk uit vruchten, insecten, kleine gewervelde dieren en eieren. Ze leven in paren of kleine groepen in bergbossen. Ze zijn moeilijk te zien, maar kunnen wel erg luidruchtig zijn. Ze maken allerlei geluiden, waaronder ook imitaties van andere vogels.

## Voortplanting

Hun broedplaats bevindt zich in holle bomen, vaak in een spechtenhol. Het komt weleens voor, dat ze de specht verjagen om het hol over te nemen. Mannetje en vrouwtje broeden beiden de 3 tot 4 eieren uit. Bij de jongen groeit de snavel sneller dan de rest van het lichaam.

## Verspreiding en status

Deze standvogel komt voor in de bergregenwouden van Midden-Amerika en telt vier ondersoorten:
* A. p. warneri: zuidoostelijk Mexico.
* A. p. prasinus: van oostelijk en zuidoostelijk Mexico tot Belize en noordelijk Guatemala.
* A. p. virescens: van oostelijk Guatemala tot Honduras en noordelijk Nicaragua.
* A. p. volcanius: oostelijk El Salvador.

## Status

De smaragdarassari heeft een ruim verspreidingsgebied en daardoor is de kans op de status kwetsbaar (voor uitsterven) gering. De grootte van de populatie wordt geschat op 50.000 tot 500.000 individuen. De aantallen gaan achteruit. Echter, het tempo ligt onder de 30% in tien jaar (minder dan 3,5% per jaar). Om deze redenen staat deze toekansoort als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Smaragdarassari op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.2).
* David Burnie (2001) - Animals, Dorling Kindersley Limited, London. ISBN 90-18-01564-4
Externe link
* Bibliotheek WNF
# Gustave Peyrot

Gustave Peyrot (14 november 1885 - 1963) was een Zwitsers architect.

## Biografie

Gustave Peyrot was een zoon van Adrien Peyrot, die eveneens architect was. Hij was ook de vader van architect en politicus François Peyrot. Hij was een tijdje actief in Parijs maar keerde in 1912 terug naar Genève, waar hij samenwerkte met zijn vader en zijn schoonvader Albert Bourrit. Van 1944 tot 1946 was hij voorzitter van de Association genevoise d'architectes.
* (fr) Peyrot-Paccard, Gustave (1885 - 1963) , Base de données des élites suisses.
* (fr) Galerie des 38 présidents de l’ASA et de l’AGA, aga-ge.ch
* Base de données des élites suisses: 69196
# Sint-Walburgakerk (Meldert)

De Sint-Walburgakerk is een rooms-katholieke kerk in Meldert (Aalst). Het is een gotische kerk opgetrokken in lokale witte steen. De kerk en het kerkhof op een heuvel zijn ommuurd. De kerk en de kerkhofmuur zijn sinds 10 mei 1973 een beschermd monument.
Tot de Franse tijd had de kerk vier bronzen klokken. Nu zijn er één negentiende-eeuwse klok en twee nieuwe klokken.
In 2009 stond de kerk in de steigers voor een restauratie (onder andere dakbedekking, bredere dakgoten, vernieuwen buitenschrijnwerk).
# Sint-Walburgastraat

De Sint-Walburgastraat is een straat in Brugge.

## Beschrijving

Op de hoek van de Riddersstraat stond de Sint-Walburgakerk. In 1239 was het de kerk geworden van een zelfstandige parochie, genomen uit de moederparochie van Sint-Salvator.
In de documenten vindt men:
* 1251: in platea Sancti Walburgi;
* 1305: in Sinte Wouburghen strate.
In 1778 was de kerk niet meer erg stevig en dreigde er zelfs instorting. Er werd beslist de Franciscus-Xaveriuskerk van de afgeschafte jezuïetenorde als parochiekerk over te nemen en er de naam van Sint-Walburga op over te dragen. De oude kerk werd afgebroken en er werden op de vrijgekomen plek woningen gebouwd.
De Sint-Walburgastraat loopt van de Wapenmakersstraat naar de Riddersstraat.

## Bekende bewoners

* Maurice Geûens

## Literatuur

* Albert SCHOUTEET, De straatnamen van Brugge. Oorsprong en betekenis, Brugge, 1977, ISBN 9789062675036.
* Frans DEBRABANDERE, Brugse plaatsnamen, in: Brugge die Scone, 2012, blz. 16.
Straten en pleinen in Brugge met een artikel op Wikipedia:
# Smicridea bidactyla

Smicridea bidactyla is een schietmot uit de familie Hydropsychidae. De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Smicridea aurra

Smicridea aurra is een schietmot uit de familie Hydropsychidae. De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Hamataliwa latifrons

Hamataliwa latifrons is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de lynxspinnen (Oxyopidae).
Het dier behoort tot het geslacht Hamataliwa. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1890 door Tord Tamerlan Teodor Thorell.
# Gymnoscelis polyclealis

Gymnoscelis polyclealis is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1859 door Walker.
# Gymnoscelis phoenicopus

Gymnoscelis phoenicopus is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Prout.
# Skøll Skiff Bokaal

De Skøll Skiff Bokaal is een roeicompetitie voor skiffs (1x). De bokaal werd aangeboden door Skøll voor de beste mannelijke en vrouwelijke deelnemer. op elke wedstrijd zijn punten te verdienen voor de positie in de eindklassering van de wedstrijd.
Sinds 2019 valt de bokaal onder de NSRF/KNRB Competitie Commissie Senioren, hier zijn de actuele wedstrijden, bepalingen en standen te vinden.

## Wedstrijden die oorspronkelijk meetelden voor de bokaal

| Wedstrijd: | Waar: | Afstand: | Type: |
| Skiffhead | Amstel, Ouderkerk aan de Amstel naar Amsterdam | 4000m | Head-wedstrijd |
| SkøllCup | Bosbaan, Amsterdam | 2000m | Baanwedstrijd |
| Heineken Okeanos Competitie Tweekamp | Bosbaan, Amsterdam, Amsterdam | | |
| Proteus-Eretes in 't Lang | Delftse Schie, Delft | 4,5 km | Head-wedstrijd |
| Euros Drienerlo Regatta | Twentekanaal, Drienerlo | 1500m en 450m | Head-wedstrijd |
| Asopos Driekamp | Leiderdorp | 250m, 500m en 1500m | head-wedstrijd |
| Orca Competitie Slotwedstrijden | Bosbaan, Amsterdam | 2000m | Baanwedstrijd |

## Wedstrijden die vroeger mee hebben geteld voor de bokaal

| Wedstrijd: | Waar: | Afstand: | Type: |
| Akersloot-Alkmaar Race | Noordhollandsch Kanaal, Akersloot naar Alkmaar | 6,5 km (H1x) of 5 km (D1x) | Head-wedstrijd |
| Okeanos Competitie Toernooi | Bosbaan, Amsterdam | 1000m en 2000m | Baanwedstrijd |
Alle nformatie en uitslagen zijn te vinden op de NSRF website.
# Skenella

Skenella is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soorten

* Skenella castanea (Laseron, 1950)
* Skenella conica (Kay, 1979)
* Skenella edwardiensis (Watson, 1886)
* Skenella georgiana Pfeffer, 1886
* Skenella hallae Ponder & Worsfold, 1994
* Skenella paludinoides (E. A. Smith, 1902)
* Skenella pfefferi Suter, 1909
* Skenella ponderi (Kay, 1979)
* Skenella porcellana (Ponder & Yoo, 1981)
* Skenella sinapi (Watson, 1886)
* Skenella spadix (Ponder, 1965)
* Skenella translucida (Ponder & Yoo, 1981)
* Skenella umbilicata Ponder, 1983
* Skenella voorwindei (Ponder & Yoo, 1981)
* Skenella wareni Ponder & Worsfold, 1994
* Skenella westralis (Ponder & Yoo, 1981)
# Smithsonidrilus edgari

Smithsonidrilus edgari is een ringworm uit de familie van de Naididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1993 door Erséus.
# Halocline

Een halocline is de overgangszone tussen waterlagen van verschillend zoutgehalte. Zoetere en zoutere waterlagen mengen daar nauwelijks, de zoetere waterlagen 'drijven' op de zoutere, omdat deze laatste een hogere ionsterkte en dichtheid hebben. Daardoor ontstaat een halocline of zoutgehaltesprong.
Halocline is een van de verschijnselen die tot de pycnocline gerekend worden.
De halocline wordt ook in de sciencefictionminiserie van Dean Devlin The Triangle gebruikt.
# Gyranusoidea marsyas

Gyranusoidea marsyas is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Noyes.
# Gyranusoidea klugei

Gyranusoidea klugei is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Prinsloo & Annecke.
# Slag bij Odaihara

De Slag bij Odaihara was een slag tijdens de Japanse Sengoku-periode. De slag vond plaats in 1546 en was een van de stappen van Takeda Shingen om zijn macht in de provincie Shinano te vergroten. De troepen van de Takeda troffen de troepen van de Uesugi, onder leiding van Uesugi Norimasa, op de vlakte van Odaihara. Shingen versloeg de troepen van Norimasa, terwijl een deel van zijn troepen niet mee kon vechten omdat ze betrokken waren bij het gelijktijdige beleg van Shika. Dankzij de overwinning had Shingen de beschikking over honderden afgehakte hoofden van gevallen tegenstanders, die hij in zou zetten om de verdedigers te Shika te intimideren.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Battle of Odaihara op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Turnbull, Stephen (1998). 'The Samurai Sourcebook'. Londen: Cassell & Co.
# Slag bij Brémule

De Slag bij Brémule werd op 20 augustus 1119 uitgevochten tussen Hendrik I van Engeland en Lodewijk VI de Dikke van Frankrijk. Hendrik I moest verscheidene malen zijn bezittingen in Normandië verdedigen en versloeg een Franse invasiemacht in de slag bij Brémule in 1119.
De nederlaag bij Brémule bracht een klap toe aan het kamp van de opstandige baronnen en leidde ertoe dat koning Lodewijk VI William Adelin moest aanvaarden als hertog van Normandië. William werd in 1120 officieel aangesteld als hertog, hoewel koning Lodewijk VI Willem Clito's aanspraken op het hertogdom bleef steunen.
De veldslag was het resultaat van een toevallige ontmoeting tussen twee geburen die waren verwikkeld in een wethoudende operatie aan hun respectievelijke grenzen, waarbij de grenzen van hun gebieden nog steeds onduidelijk waren in de Vexinregio en in het gebied van de Seinevallei.
Fransgezinde kronieken omschrijven de slag als heftig en bloederig waarbij Lodewijk de Dikke, ondanks zijn gewicht, zo dicht bij de vijandige ridders vocht dat een Normandiërs de teugels van zijn paard kon grijpen en roepen: "De koning is (gevangen)genomen!" Waarop de koning met een zware slag van zijn strijdknots reageerde en riep: "De koning is niet (gevangen)genomen, noch in oorlog noch in schaak!" Deze anekdote is later echter bewezen een foutieve toeschrijving te zijn.
Aan de andere kant, zeggen kronieken die Normandisch gezind zijn dat hun ridders een grote opbrengst haalde uit de losgelden die hun vele gevangenen betaalde en dat er slechts drie doden aan Normandische zijde te betreuren waren.
Deze veldslag was de laatste belangrijke veldslag waaraan de Capetingers zouden deelnemen voor de komende eeuw. Ondanks een eeuw vol wapengekletter, zou de volgende echte veldslag voor de Capetingers pas de beslissende slag bij Bouvines in 1213 zijn waarin Filips II Augustus de Heilig Roomse keizer Otto IV versloeg.
# Slag bij Buck Head Creek

De Slag bij Buck Head Creek vond plaats op 28 november 1864 in Jenkins County, Georgia tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog. Een Noordelijke cavaleriedivisie onder leiding van brigadegeneraal Judson Kilpatrick kon een aanval van het Zuidelijke cavaleriekorps onder leiding van generaal-majoor Joseph Wheeler weerstaan. Kilpatrick zag wel af van zijn geplande aanval op spoorwegen en op een krijgsgevangenkamp.

## De slag

Op 26 november 1864 kon Wheeler twee niets vermoedende Noordelijke regimenten verjagen uit hun bivak. Zo voorkwam hij dat Kilpatrick de brug over bij Briar Creek vernielde. Toch slaagde Kilpatrick erin om een grote kilometer spoorweg in de buurt van de brug te vernietigen. Kilpatrick had de opdracht gekregen om, naast de brug te vernietigen, een krijgsgevangenkamp in de buurt te veroveren om zo de Noordelijke soldaten te bevrijden. Toen hij informatie ontving dat het gevangenkamp Lawton geëvacueerd was, besliste hij om zich opnieuw bij de hoofdmacht van Sherman te voegen.
In de nacht van 26 op 27 november kampeerden Kilpatricks soldaten bij Buck Head Creek. Wheeler slaagde de volgende morgen er bijna in om Kilpatrick gevangen te nemen. De Noordelijken werden achtervolgd tot aan de Creek. Terwijl Kilpatricks hoofdmacht de Creek overstak, vormde de 5th Ohio Cavalry onder leiding van kolonel Thomas T. Heath en twee kanonnen de achterhoede. Ze hadden een borstwering van boomstammen en rails opgeworpen. Toen Wheeler de aanval inzette, werden ze onder vuur genomen door de Noordelijke artillerie. De Noordelijke staken nadat ze de Creek waren over geraakt de brug in brand. Wheeler stak de Creek over en zette de achtervolging in. Bij de volgende Noordelijke borstwering bij Reynolds’ Plantation werd de Zuidelijke aanval tegengehouden. Kilpatrick kon zich opnieuw aansluiten bij Sherman bij Louisville, Georgia.

## Gevolgen

De Noordelijken verloren 46 soldaten tegenover 600 Zuidelijke slachtoffers.
* National Park Service beschrijving van de slag
* CWSAC Report Update and Resurvey: Individual Battlefield Profiles
* Eicher, David J. The Longest Night: A Military History of the Civil War. New York: Simon & Schuster, 2001. ISBN 0-684-84944-5.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Battle of Buck Head Creek op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* 1 2 NPS
# Skryje (okres Brno-venkov)

Skryje (Duits: Skree) is een Tsjechische gemeente in de regio Zuid-Moravië, en maakt deel uit van het district Brno-venkov.
Skryje telt 55 inwoners (2006).
Babice nad Svitavou · Babice u Rosic · Běleč · Bílovice nad Svitavou · Biskoupky · Blažovice · Blučina · Borač · Borovník · Braníškov · Branišovice · Bratčice · Brumov · Březina (voorheen okres Blansko) · Březina (voorheen okres Tišnov) · Bukovice · Cvrčovice · Čebín · Černvír · Česká · Čučice · Deblín · Dolní Kounice · Dolní Loučky · Domašov · Doubravník · Drahonín · Drásov · Hajany · Heroltice · Hlína · Hluboké Dvory · Holasice · Horní Loučky · Hostěnice · Hradčany · Hrušovany u Brna · Hvozdec · Chudčice · Ivaň · Ivančice · Javůrek · Jinačovice · Jiříkovice · Kaly · Kanice · Katov · Ketkovice · Kobylnice · Kovalovice · Kratochvilka · Křižínkov · Kupařovice · Kuřim · Kuřimská Nová Ves · Kuřimské Jestřabí · Lažánky · Ledce · Lelekovice · Lesní Hluboké · Litostrov · Loděnice · Lomnice · Lomnička · Lubné · Lukovany · Malešovice · Malhostovice · Maršov · Medlov · Mělčany · Měnín · Modřice · Mokrá-Horákov · Moravany · Moravské Bránice · Moravské Knínice · Moutnice · Nebovidy · Nedvědice · Nelepeč-Žernůvka · Němčičky · Neslovice · Nesvačilka · Níhov · Nosislav · Nová Ves · Nové Bránice · Odrovice · Ochoz u Brna · Ochoz u Tišnova · Olší · Omice · Opatovice · Ořechov · Osiky · Oslavany · Ostopovice · Ostrovačice · Otmarov · Pasohlávky · Pernštejnské Jestřabí · Podolí · Pohořelice · Ponětovice · Popovice · Popůvky · Pozořice · Prace · Pravlov · Prštice · Předklášteří · Přibice · Příbram na Moravě · Přibyslavice · Přísnotice · Radostice · Rajhrad · Rajhradice · Rašov · Rebešovice · Rohozec · Rojetín · Rosice · Rozdrojovice · Rudka · Řícmanice · Říčany · Říčky · Řikonín · Senorady · Sentice · Silůvky · Sivice · Skalička · Skryje · Sobotovice · Sokolnice · Stanoviště · Strhaře · Střelice · Svatoslav · Synalov · Syrovice · Šerkovice · Šlapanice · Štěpánovice · Šumice · Telnice · Těšany · Tetčice · Tišnov · Tišnovská Nová Ves · Trboušany · Troskotovice · Troubsko · Tvarožná · Újezd u Brna · Újezd u Rosic · Újezd u Tišnova · Unín · Unkovice · Úsuší · Velatice · Veverská Bítýška · Veverské Knínice · Viničné Šumice · Vlasatice · Vohančice · Vojkovice · Vranov · Vranovice · Vratislávka · Všechovice · Vysoké Popovice · Zakřany · Zálesná Zhoř · Zastávka · Zbraslav · Zbýšov · Zhoř · Žabčice · Žatčany · Žďárec · Želešice · Železné · Židlochovice
# Skrzatusz

Skrzatusz is een dorp in de Poolse woiwodschap Groot-Polen. De plaats maakt deel uit van de gemeente Szydłowo (powiat Pilski) en telt 580 inwoners.

## Verkeer en vervoer

* Station Skrzatusz