OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sinai (South Dakota)

Sinai is een plaats (town) in de Amerikaanse staat South Dakota, en valt bestuurlijk gezien onder Brookings County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 133. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 119, een daling van 14 (-10,5%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 0,9 km², geheel bestaande uit land. Sinai ligt op ongeveer 543 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 24 km rond Sinai.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Sinai op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Sint-Jacobus de Meerderekerk (Clermont)

De Sint-Jacobus de Meerderekerk (Église Saint-Jacques-le-Majeur) is de parochiekerk van het tot de Belgische gemeente Thimister-Clermont behorende dorp Clermont, gelegen aan de Rue du Bac.

## Geschiedenis

Deze kerk werd gebouwd van 1628-1632 op de fundamenten van een oudere, uit de 13e eeuw stammende, kerk. Een chronogram met de tekst: eXVrgat et DIssIpentVr InIMICI eIVs. ps:67 geeft het jaartal 1632. Van de oudere kerk bleven, soms tot gewelfhoogte, gedeelten van het transept en van het koor van 1567 behouden.

## Gebouw

Het is een driebeukige pseudobasilicale kruiskerk met gedrongen, ingebouwde toren. Transept en koor zijn in natuursteenblokken; schip en toren zijn in baksteen met kalkstenen omlijstingen. Het bovenste deel van de toren is bedekt met leien. De kerk heeft ook een bescheiden vieringtoren. Twee sacristieën zijn ter weerszijden van het koor gebouwd in 1905. Zuidelijk van de narthex werd in 1902 een zijkapel gebouwd.
De kerk is omsloten door een ommuurd kerkhof. Tegen de muur vindt men een groot aantal grafkruisen, de oudste zijn 16e-eeuws.

## Interieur

Het hoofdaltaar is van 1730, deels in gemarmerd en verguld houtwerk, met een schilderij. Beide zijaltaren zijn van de tweede helft van de 18e eeuw. Renier Delcommune vervaardigde de preekstoel en vier biechtstoelen in 1768. Ook de communiebanken, het doksaal en het koorgestoelte zijn 18e-eeuws.
De kerk bezit een 13e-eeuws romaans doopvont met vier maskers. Het orgel is van 1737 en er zijn heiligenbeelden van de 17e, 18e en 19e eeuw.
* BALaT KIK-IRPA
* Inventaris onroerend erfgoed
# Sint-Monicakerk (Utrecht)

De Sint-Monicakerk was een rooms-katholieke kerk in de Nederlandse stad Utrecht.
De kerk werd in 1885-1886 gebouwd als bijkerk voor de parochie van de Augustinuskerk. Het aantal parochianen was in de jaren voor de bouw zo sterk gestegen dat de Augustinuskerk te klein was geworden om iedereen plaats te bieden. De kerk werd gewijd aan de moeder van de heilige Augustinus, Sint-Monica. De Monicakerk werd op 11 augustus ingewijd door mgr. Snickers, de bisschop van Utrecht.
In de jaren 1960 liep het aantal parochianen sterk terug, waardoor rond 1970 werd besloten de kerk te sluiten en te laten slopen. De sloopvergunning werd al in 1971 afgegeven, maar een aantal actiegroepen verzette zich tegen de afbraak en de pastorie werd gekraakt. De sloopvergunning werd in 1973 weer ingetrokken. Er werd overwogen om de kerk als moskee in te richten, maar de vraagprijs van 2 miljoen gulden bleek te hoog. Nadat bleek dat er geen nieuwe bestemming voor de Monicakerk was en de gemeente het gebouw niet monumentaal genoeg vond, werd de kerk in 1977 alsnog afgebroken.
De Monicakerk was een ontwerp van Evert Margry, een van de belangrijkste leerlingen van Pierre Cuypers. Margry werd geassisteerd door de architect Jozef Snickers, een familielid van de bisschop van Haarlem die de kerk in wijdde. De driebeukige kruiskerk was gebouwd in de voor Evert Margry ongebruikelijke neoromaanse stijl en stond vooral bekend om de imposante toren aan de Herenweg, waar ook de hoofdingang was. Deze toren had een hoogte van 70 meter. Grote rondvensters in de zijmuren van het schip en het transept zorgden voor licht in de kerk. Op de glas-in-loodramen stonden scènes uit het leven van Augustinus en Monica afgebeeld.

## Trivia

Het Bätz kerkorgel uit 1758 van de Sint-Monicakerk is in 1986 verhuisd naar Schalkwijk en is geplaatst in de katholieke H.Michaëlkerk.

## Referentie

* Uit de Atlas van A.Grolman - De Monicakerk 1906 (gearchiveerd)
# SieMatic

SieMatic is een Duitse keukenfabrikant. Het hoofdkantoor is gevestigd in Löhne, Noordrijn-Westfalen. Het bedrijf levert in 2016 aan meer dan 60 landen.
In 2007 behaalde het bedrijf een omzet van € 130 miljoen en in 2012 waren er ongeveer 500 medewerkers in dienst.

## Geschiedenis

In 1929 richtte August Siekmann op het terrein van de Keulen-Minden-Spoorwegmaatschappij een fabriek op waar keukenmeubilair werd geproduceerd. Het bedrijf kreeg de naam August Siekmann Möbelwerke. In 1931 stelde de Möbelwerke hun producten voor op de Leipziger Messe: Keukenbuffetten met namen als ‘Erna’, ‘Hannelore’ of ‘Ruth’.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn grote delen van de fabriek verwoest, maar in 1946 nam het bedrijf de productie van keukens weer op. In 1953 werd met de productie van keukenbuffetten voor het eerst een omzet van meer dan een miljoen gehaald en werd er een nieuw kantoor gebouwd. In 1960 kwam SieMatic als eerste met een keukenontwerp met kastdeuren zonder zichtbare handgrepen. Vanaf dat moment werd SieMatic zowel de merknaam als officiële bedrijfsnaam.
SieMatic was in de jaren 90 van de vorige eeuw de eerste keukenfabrikant die gebruik maakte van medium-density fibreboard (mdf).
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel SieMatic op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Officiële website
* ↑ (de) Ulrich W. Siekmann, geschäftsführender Gesellschafter der SieMatic Möbelwerke. business-on (2 februari 2010). Geraadpleegd op 1 mei 2015.
* ↑ (de) "SieMatic wird 75 Jahre alt", Bonner General-Anzeiger, 25 september 2004, pp. 32.
* ↑ (de) Samtenschnieder, Malte, "Aus Löhne in mehr als 60 Länder", Westfalen-Blatt, 18 september 2014.
* ↑ (de) Braun, Hartmut, "Durch die kalte Küche", Neue Westfälische, 19 juni 2009.
* ↑ (de) Hanke, Ulf, "Farbtupfer in der Luxus-Küche", Neue Westfälische, 21 september 2012.
* ↑ Siematic Keukens. Küchen Ekelhoff. Geraadpleegd op 5 mei 2016.
* ↑ www.keuken-ekelhoff.nl
* ↑ (de) Fuchs, Herbert, "Attraktive Nachfolge für die Spanplatte", WirtschaftsWoche, 12 oktober 1990, pp. 135.
# Sie werden aus Saba alle kommen

Sie werden aus Saba alle kommen (BWV 65) is een religieuze cantate van Johann Sebastian Bach.

## Programma

Deze cantate is geschreven voor het feest van Driekoningen, ook genoemd Epifanie of de "Verschijning van de Heerlijkheid Gods". Zij werd voor het eerst op 6 januari 1724 in de Thomaskerk in Leipzig uitgevoerd. Daarmee behoort deze cantate tot de eerste cantatejaargang van Bach. Zie ook de cantatekalender. Deze cantate maakt deel uit van de zogenoemde Kerstkring van het kerkelijk jaar die loopt van de 1ste Adventszondag tot de 4e zondag na Epifanie of Driekoningen. Daarna start de Paaskring omvattende 50 dagen voor en 50 dagen na Pasen.

## Tekst

De tekst van het omstandige openingskoor verwijst naar Jesaja 60:6. De teksten van de recitatieven en aria's zijn van een onbekende tekstdichter.
Bijbellezingen
* Jesaja 60, 1-6 "Volkeren zullen op weg gaan naar jouw licht en koningen naar de glans van jouw dageraad"
* Matteüs 2, 1-2 " Waar is de nieuwgeboren koning der Judeërs? - want wij hebben zijn ster gezien in het oosten en zijn gekomen om hem hulde te brengen

## Opbouw

* Openingskoor: "Sie werden aus Saba alle kommen"
* Koraal: "Die Kön'ge aus Saba kamen dar"
* Recitatief (bas): "Was dort Jesaias verhergesehn"
* Aria (bas): "Gold aus Ophir ist zu schlecht"
* Recitatief (tenor): "Verschmähe nicht, du, meiner Seelen Licht, mein Herz"
* Aria (tenor): "Nimm mich dir zu eigen hin"
* Slotkoraal: "Ei, nun, mein Gott, so fall ich dir getrost in deine Hände"

## Muzikale bezetting

De cantate is geschreven voor twee jachthoornen (corno da caccia), twee blokfluiten, twee jachthobo's (hoboe de caccia), twee violen, altviool en basso continuo.

## Toelichting
### Algemeen

Het kind van Bethlehem, bezocht en herkend als Verlosser, door herders en drie koningen, als verschijning, is de kern van het feest van de Epifanie. Epifanie als afsluiting, de twaalfde dag, van de kern der Kerstkring na al dat gejubel "Gloria in excelsis Deo". De Wijzen brengen met wat je als mens te bieden hebt: Goud voor Geloof, Wierook voor Gebed en Myrrhe voor Geduld (recitatief vers 3). De kern der kerstkring wordt afgesloten met de wens als mens aanvaard te worden door die lichtende verschijning: "Neem mij zoals ik ben, zoals ik denk, zoals ik doe" in aria vers 6.

### Bachs muzikale verwerking

Bachs muziek verklankt de tekstlijn, als een groots prachtvol opgezette karavaan met schitterende klankkleuren van herfstachtige jachthoorns en de donkere toon van jachthobo's, een passende klank bij mensen onderweg op zoek naar het Licht. Bach past in het groots opgezette openingskoor bij deze voorttrekkende karavaan in een lange sliert van noten een twaalfachtste maat toe: in groepen van vier bewegen de vier windstreken op weg naar dat licht. Verschillende orkestgroepen komen samen tot de hoorns hun signaal blazen.
# Sint-Jan-de-Doperkerk (Bierset)

De Sint-Jan-de-Doperkerk (Frans: Église Saint-Jean-Baptiste) is de parochiekerk van Bierset in de Belgische provincie Luik. De kerk is gelegen aan Avenue de la Gare.
De huidige kerk werd gebouwd in 1747 in neoclassicistische stijl. De voorgebouwde toren werd in 1870 aangebouwd naar ontwerp van E. Demany. Deze vierkante toren heeft een achtkante, met leien bedekte, lantaarn, die op zijn beurt weer met een achtkant helmdak wordt gedekt. Kerk en toren zijn uitgevoerd in baksteen, met natuurstenen venster- en portaalomlijstingen en hoekbanden.
De kerk bezit een aantal kunstwerken, namelijk: een preekstoel en twee biechtstoelen uit de 18e eeuw; altaren met schilderstukken van 1754 en 1755; een aantal beelden van omstreeks 1700 (Johannes de Doper, Sint-Rochus, Onze-Lieve-Vrouw met Kind).
Er zijn ook enkele grafzerken en -kruisen uit de 16e en 18e eeuw.
# Sint-Jan-de-Doperkerk (Borre)

De Sint-Jan-de-Doperkerk (Frans: Église Saint-Jean-Baptiste) is de parochiekerk van de gemeente Borre in het Franse Noorderdepartement.

## Geschiedenis

Oorspronkelijk stond hier een romaanse kruiskerk. Van deze kerk is de zware vieringtoren (midden 12e eeuw) nog bewaard gebleven. De benedengeleding is van ijzerzandsteen, de klokkengeleding is van kalksteen. Ook de bogen die de vieringtoren dragen zijn romaans.
In 1626 werd de kerk vergroot met twee kleine zijbeuken en ontstond een laatgotisch bakstenen kerkgebouw, waarin echter nog muurresten van de oudere kerk aanwezig zijn.

## Interieur

De kerk bezit drie 18e-eeuwse altaren en een preekstoel in rococostijl, en een lambrisering in classicistische stijl (18e eeuw). Ook zijn er teksten, zoals een tekst in het Vlaams voor Sint-Machutus (Machuyt): H Machuyt bidt voor ons en de kleine kynderen die in noodt zijn. Voor deze heilige, die tegen kinderziekten en dergelijke zou helpen, bestaat hier een devotie die teruggaat tot de 17e eeuw.
# Sint-Remigiuskerk (Simpelveld)

De Sint-Remigiuskerk is een rooms-katholiek kerkgebouw in Simpelveld. Het is een neoromaanse kruisvormige kerk met drie schepen, een ongelede toren met ingesnoerde spits en een ronde apsis. Het geheel is opgetrokken in Kunradersteen. Het gebouw is in gebruik als parochiekerk van de St. Remigiusparochie. De patroonheilige van de kerk is Remigius, een bisschop uit Reims uit de vijfde en zesde eeuw. In verband met de inventaris staat de kerk op de lijst van Nederlandse rijksmonumenten.

## Geschiedenis

De eerste melding van een kerk in Simpelveld komt uit 1147. Simpelveld valt in deze periode nog onder het bisdom Luik. De kerk wordt vanaf 1203 aan Sint-Remigius gekoppeld. Tijdens de Tachtigjarige Oorlog wordt de kerk grotendeels verwoest en later weer opgeknapt.
In de 19e en 20e eeuw neemt de bevolking van Simpelveld snel toe en wordt de kerk te klein. Tussen 1921 en 1925 wordt de kerk onder leiding van pastoor Hendrik Brewers uitgebreid door Caspar Franssen. Het kerkhof dat oorspronkelijk rondom de kerk lag wordt verhuisd naar zijn huidige locatie, er komt een nieuw koor, een nieuwe sacristie en grote dwarsbeuken. De kerk blijft echter te klein en van 1935 tot 1937 worden de toren en het oude schip gesloopt en vervangen door A. Swinkels.

## Rijksmonument

Hoewel de kerk zelf geen rijksmonument is vormt een deel van de inventaris van de kerk sinds 5 april 2005 gezamenlijk een rijksmonument met het nummer 33584. Dit betreft de communiebank, preekstoel, orgelgalerij en twee biechtstoelen. De inventaris wordt gedateerd tussen 1500 en 1949 en vormt een rijksmonument in verband met de zeer hoge cultuurhistorische waarde.
# Sijunjung

Sijunjung is een regentschap in de provincie West-Sumatra op het eiland Sumatra, Indonesië. Het regentschap heeft 178.204 inwoners (2004) en heeft een oppervlakte van 3130 km². De hoofdstad van Sijunjung is Muaro Sijunjung. Het regentschap maakte vroeger deel uit van het regentschap Sawahlunto, dat nu een eigen stadsgemeente is. In 2004 is het regentschap Dharmasraya van Sijunjung afgesplitst (dat toen nog Sawahlunto Sijunjung heette). In 2008 is de naam Sawahlunto Sijunjung of Sawahlunto/Sijunjung officieel veranderd in Sijunjung.
Het regentschap grenst in het noorden aan het regentschap Tanah Datar, in het oosten aan de provincie Riau, in het zuiden aan het regentschap Dharmasraya en in het westen aan het regentschap Solok.
Sijunjung is onderverdeeld in 8 onderdistricten (kecamatan):
* IV Nagari
* Kamang Baru
* Koto VII
* Kupitan
* Lubuk Tarok
* Sijunjung
* Sumpur Kudus
* Tanjung Gadang

## Externe link

* (id) Officiële website
Stadsgemeenten: Bukittinggi · Padang · Padang Panjang · Pariaman · Payakumbuh · Sawahlunto · Solok Regentschappen: Agam · Dharmasraya · Limapuluh Kota · Kepulauan Mentawai · Padang Pariaman · Pasaman · Pasaman Barat · Sijunjung · Solok · Solok Selatan · Tanah Datar · Zuid-Pesisir
# Skogsbergia minuta

Skogsbergia minuta is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Cypridinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Poulsen.
# Skogsbergia strophinx

Skogsbergia strophinx is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Cypridinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Kornicker.
# Sipenggeng

Sipenggeng kan verwijzen naar:

## Plaats in Indonesië

* Sipenggeng (Batang Toru), een plaats in het bestuurlijke gebied Tapanuli Selatan in de provincie Noord-Sumatra
* Sipenggeng (Halongonan), een plaats in het bestuurlijke gebied Padang Lawas Utara in de provincie Noord-Sumatra
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sipenggeng en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sint-Barbarabeeld (Wijnandsrade)

Het Sint-Barbarabeeld is een standbeeld in het dorp Wijnandsrade in de Nederlandse gemeente Beekdaelen. Het beeld staat in een klein plantsoen op de hoek van de Hellebroekerweg met de Stephanusstraat en de Van Bongardstraat midden in het dorp.
Het beeld is opgedragen aan de heilige Barbara van Nicomedië, de beschermheilige van mijnwerkers.

## Geschiedenis

Met de ontginning van de steenkolenlagen van het Zuid-Limburgs steenkoolbekken werden er van heide en ver mensen aangetrokken om te werken in de steenkolenmijnen die verspreid over Limburg gehuisvest werden.
In 1963 werd het standbeeld opgericht van de hand van beeldhouwer Paul Driessen op initiatief van de Nederlandse Katholieke Mijnwerkersbond. Om het beeld te bekostigen werd er een fancy fair en een loterij georganiseerd. De gemeente stelde de grond ter beschikking. Het beeld is de eerste professionele opdracht die Paul Driessen in zijn loopbaan als kunstenaar kreeg.

## Standbeeld

Het standbeeld staat op een sokkel met hierop aan de voorzijde een reliëf aangebracht dat een boer met paard, een ploeg en een korenaar toont, verwijzend naar de agrarische gemeenschap van Wijnandsrade in die tijd. Aan de zijkant is er een tekst aangebracht:
   ST. BARBARA Patrones van de mijnwerkers
Op het voetstuk staat het standbeeld dat uitgehouwen is in Franse kalksteen. Het beeld toont de heilige als jonge vrouw, terwijl zij een kroon draagt en een palmtak (symbool voor martelaren) en een kelk (met ingekerfd kruisje) vasthoudt. Bij haar linkervoet is een koeltoren en een schachtbok aangebracht, verwijzend naar de kolenmijnen.
# Skimove

De skimove is een danspas op jumpstyle, een muziekgenre, ontstaan in België eind jaren 1990. Deze dansbeweging vindt zijn grondbeginselen in het zogenaamde hakken op hardcore house muziek (150-160bpm), maar vereist langzamere muziek (140-145bpm). De skimove (skiën) maakt deel uit van jumpen. Werd voor het eerst in dancing Cherry Moon te Lokeren gedaan, waarna Lagoa het met een iets andere stijl overnam. Toen werd op de beat ook nog eens voorover en terug geleund, net zoals op de duojump. De nieuwere generatie jumpers doen dit echter niet meer.

## De choreografie

De skimove is je been voor het andere en terug zetten, en dit zo snel dat er nooit meer dan 1 voet tegelijk op de grond staat. Bij de eerste soort skimove werden op elke bas de benen gespreid, het ene voor het andere, en kwam men met beide voeten elke bas neer waarna de voeten gewisseld werden. Daarom dat het eerst ook langlaufen genoemd werd. Bij het naar voor en naar achter bewegen van je been is het de bedoeling dat je je been buigt. Af en toe kan je voor de afwisseling je been 2 maal buigen; dit allemaal in de maat van de muziek. Ook worden er behalve ingestudeerde pasjes ook freestyle moves uitgevoerd.
# Skilpod

Skilpod is een bouwbedrijf met hoofdkantoor in Geel. Het produceert modulaire prefabwoningen en -appartementen, op basis van houtskeletbouw, en is actief in België en Nederland.
De naam Skilpod is een samenvoeging van 'skilpad' (Zuid-Afrikaans voor ‘schildpad’), 'skill' (Engels voor 'bekwaamheid' of 'bedrevenheid') en 'pod' (Engels voor 'verplaatsbare eenheid').

## Geschiedenis

Skilpod werd in 2012 opgericht door Filip Timmermans en Jan Vrijs. Toen focuste ze zich op eenmalige particuliere projecten op maat. In 2021, tijdens het jaarlijkse gala van de Gouden Baksteen, wonnen ze de Bouwunie-award 'Initiator van het jaar'. In 2022 bouwde ze in 4 dagen een woonwijk met 10 woningen in Lokeren. In november 2023 haalde Skilpod 11 miljoen euro kapitaal op voor de bouw van een nieuwe fabriek. Hiermee zal het jaarlijks 600 woningen en appartementen maken. Van de 11 miljoen is 8 miljoen van het Vlaamse Welvaartsfonds en 3 miljoen van bestaande aandeelhouders: Filip Timmermans, Jan Vrijs, het bouwbedrijf Van Roey en U2P.

## Externe link

* Website van Skilpod
* ↑ Hans Otten, Veelbelovend bouwbedrijf Skilpod valt in de prijzen. Het Nieuwsblad (4 februari 2021). Geraadpleegd op 27 januari 2024.
* ↑ An Van Bost, Lokeren krijgt op amper 4 dagen tijd een nieuwe woonwijk in het centrum. VRT (7 september 2022). Geraadpleegd op 27 januari 2024.
* ↑ Jan De Schamphelaere, Kempense 'huizenfabriek' Skilpod haalt 11 miljoen euro op. De Tijd (7 november 2023). Geraadpleegd op 27 januari 2024.
# Sint-Rochus (Halle)

Sint-Rochus is een wijk van de gemeente Halle in de Belgische provincie Vlaams-Brabant. De wijk ligt ten zuidoosten van het stadscentrum, van dit laatste gescheiden door het kanaal, de spoorweg en het station. Ze telt ongeveer 9000 inwoners. De wijk is door de Bospoortbrug met het stadscentrum verbonden.

## Bezienswaardigheden

* De Sint-Rochuskerk aan het Kardinaal Mercierplein is een betonnen kerk met art-deco-elementen, gebouwd van 1925 tot 1928 naar een ontwerp van de architecten Jos Smolderen, John Van Beurden en Van Hoenacker. De kerk werd in 1998 erkend als monument van onroerend erfgoed. Sinds 2005 is een procedure voor restauratie opgestart die de betonschade moet aanpakken. Tijdens het Carnavalfeest van Halle wordt in de kerk een viering met de Gilles en Paysannes georganiseerd.
* Villa Servais in de Servaislaan is een villa in neo-palladiaanse stijl op een ontwerp van Jean-Pierre Cluysenaer en gebouwd in opdracht van de Halse cellist Adrien François Servais. Het gebouw uit 1847 werd gebouwd aan de overkant van het kanaal Brussel-Charleroi en heeft uitzicht op de lager gelegen stad Halle. De schoonzoon van Servais Cyprien Godebski heeft de basreliëfs gemaakt. Het gebouw werd in 2016 door nieuwe eigenaars gerestaureerd en is sinds 2018 een B&B
* ↑ Sint-Rochus.
* ↑ https://web.archive.org/web/20140323171753/http://www.halle.be/product.aspx?id=7035
* ↑ Sint-Rochuskerk Webstek Stad Halle
* ↑ Ontdek de geschiedenis van de Villa Servais. Villa Servais. Geraadpleegd op 29 oktober 2023.
* ↑ Villa servais heeft nieuwe eigenaar. www.hln.be. Geraadpleegd op 29 oktober 2023.
# Sint-Ritakerk (Boskant)

De Sint-Ritakerk was de parochiekerk van Boskant, gelegen aan Ritaplein 2.

## Geschiedenis

Daar Boskant gelegen is op enige kilometers van Sint-Oedenrode groeide, toen de bevolking ervan toenam, de wens om een eigen parochie te vormen en een kerk te bouwen. Hiervan was reeds in 1913 sprake. In 1945 werd een school geopend. Pas in 1956 werd een kerk ingewijd. Dit was te danken aan bouwpastoor Teurlings. De kerk was gewijd aan de heilige Rita, waarvan ook een relikwie werd verworven. De eenvoudige bakstenen kerk is ontworpen door architect H. de Vries uit Helmond. Het betreft een rechthoekig gebouw in lichtgetinte baksteen onder vlak zadeldak, met hoge vensters gevat in beton. De ingang wordt afgeschermd met een betonnen luifel. Naast het koor is een hoge slanke bakstenen klokkentoren, gesierd door een kruis. De kerk is door een gang verbonden met de sacristie.
In de Ritakerk zijn enkele muurschilderingen te vinden van de kunstenaar Robert Pothecary uit Sint-Oedenrode. De devotie werd gepropageerd door de Augustijnen, met name die uit Kontich.
Op 6 april 2014 werd de kerk onttrokken aan de eredienst en staat sindsdien leeg. In 2016 werd het pand verkocht aan een woningbouwvereniging. Een aantal vrijwilligers heeft de doopkapel verbouwd tot een nieuwe Ritakapel, waarin voortaan de eredienst werd gehouden.
* ReliWiki
# Skórzec (gemeente)

De gemeente Skórzec is een landgemeente in het Poolse woiwodschap Mazovië, in powiat Siedlecki.
De zetel van de gemeente is in Skórzec.
Op 30 juni 2004 telde de gemeente 7114 inwoners.

## Oppervlakte gegevens

In 2002 bedroeg de totale oppervlakte van gemeente Skórzec 118,91 km², waarvan:
* agrarisch gebied: 80%
* bossen: 15%
De gemeente beslaat 7,42% van de totale oppervlakte van de powiat.

## Demografie

Stand op 30 juni 2004:
| Omschrijving | Totaal | Totaal | Vrouwen | Vrouwen | Mannen | Mannen |
| eenheid | aantal | % | aantal | % | aantal | % |
| inwoners | 7114 | 100 | 3522 | 49,5 | 3592 | 50,5 |
| bevolkingsdichtheid (inw./km²) | 59,8 | 59,8 | 29,6 | 29,6 | 30,2 | 30,2 |
In 2002 bedroeg het gemiddelde inkomen per inwoner 1150,46 zł.

## Administratieve plaatsen (sołectwo)

Boroszków, Czerniejew, Dąbrówka-Niwka, Dąbrówka-Ług, Dąbrówka-Wyłazy (sołectwa: Dąbrówka-Wyłazy I en Dąbróka-Wyłazy II), Dobrzanów, Drupia, Gołąbek, Grala-Dąbrowizna, Kłódzie, Nowaki, Ozorów, Skarżyn, Skórzec, Stara Dąbrówka, Teodorów, Trzciniec, Wólka Kobyla, Żebrak, Żelków (sołectwa: Żelków I en Żelków II).

## Aangrenzende gemeenten

Domanice, Kotuń, Siedlce, Wiśniew, Wodynie