OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Garypus bonairensis

Garypus bonairensis is een bastaardschorpioenensoort uit de familie Garypidae. De wetenschappelijke naam is gepubliceerd in 1936 door Beier.

## Verspreiding en habitat

Deze soort is endemisch op Bonaire in Caribisch Nederland en komt voor in het kustgebied.

## Beschrijving

Mannetjes meten 4,4 tot 4,8 mm en vrouwtjes 5,0 tot 6,0 mm.

## Systematiek en taxonomie

De ondersoorten Garypus bonairensis realini van Aruba en Garypus bonairensis withi van Mustique werden in 2020 door Harvey, Hillyer, Carvajal en Huey tot volwaardig soort verheven.

## Etymologie

De soortaanduiding bonairensis, samengesteld uit bonair[e] en het Latijnse achtervoegsel -ensis , "wie woont in, wie leeft", werd hem gegeven in verwijzing naar de plaats van zijn ontdekking, Bonaire.
Externe links
* Beier, 1936 : Zoologische Ergebnisse einer Reise nach Bonaire, Curaçao und Aruba im Jahre 1930. No. 21. Einige neue neotropische Pseudoscorpione. Zoologische Jahrbücher, Abteilung für Systematik, Ökologie und Geographie der Tiere, vol. 67, p. 443-447.
* Garypus bonairensis Beier, 1936. Canadian Biodiversity Information Facility.
Bronnen, referenties en voetnoten
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Garypus bonairensis op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Garypus bonairensis. Dutch Caribbean Species Register. Geraadpleegd op 2 november 2020.
* ↑ Pseudoscorpions of the World. Western Australian Museum. Gearchiveerd op 21 december 2019. Geraadpleegd op 23 november 2020.
* 1 2 Harvey, Hillyer, Carvajal & Huey, 2020 : Supralittoral pseudoscorpions of the genus Garypus (Pseudoscorpiones : Garypidae) from the Indo-West Pacific region, with a review of the subfamily classification of Garypidae., Invertebrate Systematics, vol.34, n° 1, p.34-87.
* 1 2 Wagenaar-Hummelinck, P.W., Studies on the fauna of Curaçao, Aruba, Bonaire and the Venezuelan Islands: no. 13. Pseudoscorpions of the genera Garypus, Pseudochthonius, Tyrannochthonius and Pachychitra.. Natuurwetenschappelijke Studiekring voor Suriname en Curaçao (1948). Geraadpleegd op 23 november 2020.
* ↑ Hoff, C.C., A study of the type collections of some pseudoscorpions originally described by Nathan Banks.. Journal of the Washington Academy of Sciences (1946). Geraadpleegd op 23 november 2020.
# Quinwood

Quinwood is een plaats (town) in de Amerikaanse staat West Virginia, en valt bestuurlijk gezien onder Greenbrier County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 435. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 419, een daling van 16 (-3,7%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 1,3 km², geheel bestaande uit land. Quinwood ligt op ongeveer 896 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 28 km rond Quinwood.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Quinwood op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Lanecarus babai

Lanecarus babai is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Kishii.
# Blepharomastix biannulalis

Blepharomastix biannulalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1907 door George Francis Hampson.
De soort komt voor in Brazilië.
# Mare Fecunditatis

Mare Fecunditatis (Latijn: zee der vruchtbaarheid) is een mare in het oostelijk gebied van de naar de Aarde toegekeerde kant van de Maan. De diameter is 909 km. Mare Fecunditatis ligt ten oosten van Mare Nectaris.
Loena 16 is in Mare Fecunditatis geland; Chang'e 1 is er neergestort.

## Locatie

Het inslagbekken waarin de mare ligt overlapt met de inslagbekkens van de Mare Nectaris, de Mare Tranquillitatis en de Mare Crisium. De plek waar de Mare Fecunditatis en Mare Nectaris samenkomen ligt vol met breuken en grabens vanwege het samenvallen van de twee inslagbekkens. Het inslagbekken van de Mare Fecunditatis werd gevormd in het Prenectarium, terwijl het marebasalt dat het bekken opvulde uit het Nectarium komt.
Ten oosten van de Mare Fecunditatis liggen de inslagkrater Langrenus en de "baai" Sinus Successus. In het midden van de mare liggen de tweelingkraters Messier en Messier A.

## Naamgeving

De benaming Mare Fecunditatis is afkomstig van Giovanni Battista Riccioli. Eerder gaven Michael van Langren en Johannes Hevelius er respectievelijk de benamingen Mare Langrenianum en Mare Caspium aan.

## Onregelmatige maregebieden

Mare Fecunditatis bezit enkele onregelmatige maregebieden. Deze gebieden bevinden zich ten oostnoordoosten van de krater Lubbock H in het westelijk gedeelte van de mare. In de lijst van genummerde onregelmatige maregebieden kregen de exemplaren in Mare Fecunditatis de nummers 58, 62, en 107.

## Literatuur en maanatlassen

* Mary Adela Blagg: Named Lunar Formations.
* T.W. Webb: Celestial Objects for Common Telescopes, Volume One: The Solar System (met beschrijvingen van telescopisch waarneembare oppervlaktedetails op de maan).
* Tj.E. De Vries: De Maan, onze trouwe wachter (1960)
* Tj.E. De Vries: De Wereld van de Maan (1968)
* A.J.M. Wanders: Op Ontdekking in het Maanland.
* Hugh Percy Wilkins, Patrick Moore: The Moon.
* Times Atlas of the Moon, edited by H.A.G. Lewis.
* Patrick Moore: New Guide to the Moon.
* Harold Hill: A Portfolio of Lunar Drawings.
* Antonin Rukl: Moon, Mars and Venus (pocket-maanatlasje, de voorganger van Rukl's Atlas of the Moon).
* Antonin Rukl: Atlas of the Moon.
* Harry de Meyer: Maanmonografieën (Vereniging Voor Sterrenkunde, 1969).
* Tony Dethier: Maanmonografieën (Vereniging Voor Sterrenkunde, 1989).
* Ewen A. Whitaker: Mapping and Naming the Moon, a history of lunar cartography and nomenclature.
* The Hatfield Photographic Lunar Atlas, edited by Jeremy Cook.
* William P. Sheehan, Thomas A. Dobbins: Epic Moon, a history of lunar exploration in the age of the telescope.
* Ben Bussey, Paul Spudis: The Clementine Atlas of the Moon, revised and updated edition.
* Charles A. Wood, Maurice J.S. Collins: 21st Century Atlas of the Moon.
* John Moore: Irregular Mare Patches on the Moon.

## Maankaarten

Kort na het beëindigen van het Apolloprogramma (NASA) werd een reeks gedetailleerde maankaarten gemaakt aan de hand van honderden orbitale hogeresolutiefoto's van het maanoppervlak, genomen tijdens de drie wetenschappelijke missies Apollo 15, Apollo 16 en Apollo 17. Een aantal van deze kaarten tonen kleine en uiterst kleine segmenten van Mare Fecunditatis.
# Spoorlijn Alsen - Lägerdorf

De spoorlijn Alsen - Lägerdorf is een Duitse spoorlijn in Sleeswijk-Holstein en is als spoorlijn 1218 onder beheer van DB Netze.

## Geschiedenis

Het traject werd door de Deutsche Bahn geopend op 19 november 1951.

## Treindiensten

De lijn is alleen in gebruik voor goederenvervoer naar de Holcim-cementfabriek.

## Aansluitingen

In de volgende plaats is er een aansluiting op de volgende spoorlijn:

### Alsen

    DB 1210, spoorlijn tussen Elmshorn en Westerland

## Literatuur

* Eisenbahnatlas Deutschland. Schweers + Wall, Aachen 2014, ISBN 978-3-89494-145-1.
* http://www.holcim.de/fileadmin/templates/DE/doc/Holcim_150J_Zement_Laegerdorf_WEB.pdf
* http://www.sporenplan.nl/figuren/tekeningen/db_normaal/db_schleswig-holstein/neumuenster.pdf
# NGC 4157

NGC 4157 is een balkspiraalstelsel in het sterrenbeeld Grote Beer. Het hemelobject werd op 9 maart 1788 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel.

## Synoniemen

* UGC 7183
* MCG 9-20-106
* ZWG 269.38
* FGC 1380
* IRAS 12085+5045
* PGC 38795
# Titanebo oblongus

Titanebo oblongus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de renspinnen (Philodromidae).
Het dier behoort tot het geslacht Titanebo. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Eugène Simon.
# Gallowayia picta

Gallowayia picta is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Boucek.
# Radhica flavovittata

Radhica flavovittata is een vlinder uit de familie van de spinners (Lasiocampidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Moore.
# Lasioptera excavata

Lasioptera excavata is een muggensoort uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Felt.
# Bob Drake

Bob Drake (San Francisco, 14 december 1919 - Woodland Hills, 18 april 1990) was een Amerikaans autocoureur.
Hij reed op 20 november 1960 zijn enige Grand Prix in de Formule 1 voor Maserati. Hij werd dertiende met een achterstand van zeven rondjes op de winnaar.
# Marfa Apraksina

Marfa Matvejevna Apraksina (Russisch: Ма́рфа Матве́евна Апра́ксина) (Moskou, 1664 — Sint-Petersburg, 11 januari 1714) was in 1682 slechts 71 dagen tsarina-gemalin van Rusland.
Marfa Apraksina was een dochter van Matvej Apraksin en Domna Lovtsjikova. Fjodor Apraksin was een van haar drie broers. Op 5 februari 1682 trouwde ze met tsaar Fjodor III, die in 1681 weduwnaar was geworden. Fjodor stierf echter drie maanden na het huwelijk, op 7 mei 1682. Het koppel kreeg geen kinderen. Op 11 januari 1714 stierf Marfa.
# Canthocamptus dogieli

Canthocamptus dogieli is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Canthocamptidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Rylov.
# Julian Pajzs

Julian Adam Pajzs (Weilheim in Oberbayern, 13 maart 1987) is een Oostenrijkse jazzgitarist en filmcomponist.

## Biografie

Pajzs, zoon van de acteurs Zoltan Paul en Adele Neuhauser, studeerde jazzgitaar aan de Kunstuniversität Graz, bij Guido Jeszenszky (Bachelor in 2011) en aan de Hochschule für Musik Franz Liszt Weimar, bij Frank Möbus (2013 Master).
In 2011 vormde hij met basklarinettist Siegmar Brecher en drummer Valentin Schuster het trio Edi Nulz, waarmee hij tot nog toe drie albums opnam (2017) en vanaf 2014 de muziek verzorgde voor de literatuur-en muziekproductie Die letzten ihrer Art (met Adele Neuhauser). Darnaast speelde hij met Schuster in het progressieve metal-duo PeroPero. Hij is te horen op platen van Michael Lagger, Skin Ban, Jani Šepetavec, Krachberg en Julia Maier. Voor Zoltan Paul heeft hij verschillende keren filmmuziek gecomponeerd.

## Discografie (selectie)

* Edi Nulz Ultrakarl (Sessionwork Records 2013)
* PeroPero Milk (Darling Berlin/Daredo Music 2015)
* Edi Nulz An der vulgären Kante (Unit Records 2015)
* Jan Frisch & Keine Übung Standbein Spielbein (Unit Records 2016, met Hannes Hüfken, Oliver Steidle)
* PeroPero Lizards (Panta R&E 2017)

## Filmografie

* Unter Strom (2008, Regie: Zoltan Paul)
* Frauensee (2013, Regie: Zoltan Paul)
* Amok (2015, Regie: Zoltan Paul)
* Breakdown in Tokyo (2017, Regie: Zoltan Paul)
# Geobia subterranea

Geobia subterranea is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Geobia, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Geoplanidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Schultze & Müller.
# Radhanath Sikdar

Radhanath Sikdar (Bengaals:রাধানাথ শিকদার, 1813 - 17 mei 1870) was een Indiase wiskundige die onder meer de berekeningen uitvoerde waarmee werd aangetoond dat Mount Everest de hoogste berg op aarde is.

## In dienst bij George Everest

Sikdar werd in 1831 op voorspraak van een docent in dienst genomen bij de Great Trigonometrical Survey door George Everest, hoofd van dit project en van de Survey of India (cartografische dienst). In de functie van "computor" hield Sikdar zich bezig met het uitvoeren van berekeningen naar aanleiding van waarnemingen in het veld. Naast uitvoeren van de bestaande geodetische rekenmethodes moet hij er zelf ook een paar bedacht hebben. Sikdar was met name zeer bekwaam in het berekenen van de effecten van lichtbreking door de atmosfeer, waardoor waarnemingen konden worden afgebogen.

## Mount Everest

Na twintig jaar in deze functie werd Sikdar in 1851 als "Chief Computor" overgeplaatst naar een vestiging in Calcutta. Daar voerde hij berekeningen uit aan waarnemingen die in de Himalaya waren verricht. Omdat de regering van Nepal medewerking aan het project weigerde, moesten bergtoppen soms wel van 200 km afstand gemeten worden. Sikdars kwaliteiten op het gebied van lichtbreking kwamen hierbij goed van pas. In 1852 berekende hij de hoogte van wat Piek XV werd genoemd op 29.002 voet (8840 m). Andrew Scott Waugh, die Everest in 1843 had opgevolgd, liet meerdere controlemetingen en herberekeningen uitvoeren, maar die leverden geen afwijkende resultaten op. In 1856 rapporteerde Waugh aan de Royal Geographical Society dat het was aangetoond dat Piek XV de hoogste berg op aarde was. Waugh noemde de berg Mount Everest, naar zijn voorganger.

## Naderhand

Sikdar verliet de Survey in 1862 om docent wiskunde te worden aan een private hogeschool. Hij overleed in 1870 in Gondalpara, een dorp ten noorden van Calcutta.

## Trivia

In 2004 eerde de Indiase post Sikdar samen met Nain Singh op postzegels ter herinnering aan de Great Trigonometrical Survey.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Radhanat Sikdar op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) The man who 'discovered' Everest, BBC News, 20 oktober 2003.
* ↑ (en) John Keay, The Great Arc, HarperCollins, 2000, ISBN 978-0-00-653123-4, pp 165-166.
* ↑ (en) Trigonometrical Survey, privésite, geraadpleegd 17 september 2013.
# Lasioptera flavoventris

Lasioptera flavoventris is een muggensoort uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Felt.
# Marey-sur-Tille

Marey-sur-Tille is een gemeente in het Franse departement Côte-d'Or (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 328 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Dijon.

## Geografie

De oppervlakte van Marey-sur-Tille bedraagt 30,6 km², de bevolkingsdichtheid is 10,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Marey-sur-Tille met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Helix pelagonesica

Helix pelagonesica is een slakkensoort uit de familie van de Helicidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Rolle.
# Canthocamptus elegantulus

Canthocamptus elegantulus is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Canthocamptidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1860 door Fischer.
# Julian Marley

Julian Ricardo Marley (Londen, 4 juni 1975) is een reggaemuzikant. Hij is een zoon van Bob Marley.

## Biografie

Julian Marley speelt veel samen met zijn broers Damian Marley, Stephen Marley en Ziggy Marley. Toen hij op school zat bleek hij heel goed te zijn in het verzinnen van verhalen; een teken van creatief talent, waardoor hij later in samenhang met de liefde voor muziek songwriter werd. Hij heeft ook wel teksten geschreven, onder andere voor zijn broer Ziggy Marley. Julian is al vanaf zijn vijfde levensjaar bezig met muziek; hij leerde zichzelf de bas, keyboard en drums te bespelen.
Hij verhuisde in 1992 vanuit Engeland naar Jamaica waar hij met Aston "Family Man" Barret, Earl "Wire" Lindo, Tyrone Downie en Earl "Chinna" Smith en Carlton Barret werkte, grote namen in de reggae en wereldberoemd als leden van Wailers Band.
Tijdens zijn puberteit werd hij zeer geraakt door het overlijden van de vermoorde reggae-veteraan Carlton Barrett, voormalig drummer van The Wailers. Hij schreef twee niet uitgebrachte songs Uprising en What They Did Wrong als reactie op de moord. Ongeveer in dezelfde tijd vormde hij een bandje The Uprising genaamd, waarmee hij samen het debuutalbum Lion In The Morning uitbracht.
Hij heeft vier albums uitgebracht, de eerste uitgebracht in 1996: Lion In The Morning in samenwerking met Ghetto Youths International en de andere uit 2003: A Time and Place. Zijn succesvolste album Awake uit 2009 was goed voor een reggae-Grammy Award in 2010 tijdens de jaarlijkse uitreikingen. Zijn laatste album "As I Am" is uitgebracht in 2019

## Discografie

* Lion in the Morning (1996)
* A Time and Place (2003)
* Awake (2009)
* Gemeinsame Normdatei: 135347386
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5552 0119
* Library of Congress Control Number: no2003121003
* MusicBrainz: 624308cc-bb92-4fce-8b62-c47830d24cef
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0201833
* Virtual International Authority File: 407149294368080522359
* WorldCat (via VIAF): 407149294368080522359
# Radhanieten

De Radhanieten of Radanieten (Hebreeuws רדהנים Radhanim; Arabisch الرذنية ar-Raðaniyya) waren middeleeuwse Joodse handelaren. Onduidelijk is of de term, die slechts door een beperkt aantal primaire bronnen wordt genoemd, naar een specifiek gilde of een specifieke clan verwijst, of mogelijk een generieke term was voor Joodse kooplieden in het trans-Euraziatische handelsnetwerk.
Joodse kooplieden waren in de vroege middeleeuwen (ca. 500-1000) betrokken bij de handel tussen de christelijke en de islamitische wereld. Vele tijdens het Romeinse Rijk gevestigde handelsroutes bleven dankzij hun inspanningen in de vroege Middeleeuwen grotendeels in tact. Het handelsnetwerk van de Radhanieten bedekte een groot deel van Europa, Noord-Afrika, het Midden-Oosten, Centraal-Azië en delen van India en China.
# Mesnali

Mesnali is een plaats in de Noorse gemeente Ringsaker, fylke Innlandet. Mesnali telt 379 inwoners (2007) en heeft een oppervlakte van 0,72 km².
# Marfak

Marfak (theta Cassiopeiae) is een ster in het sterrenbeeld Cassiopeia.
De naam Marfak wordt ook gebruikt voor de ster mu Cassiopeiae, die magnitude 5,17 heeft.

## Externe link

* (en) Marfak in SIMBAD
* Bright Star Catalogue
# Helix lutescens

Helix lutescens is een slakkensoort uit de familie van de tuinslakken (Helicidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1837 voor het eerst geldig gepubliceerd door Emil Adolf Roßmäßler.

## Kenmerken

De slakkenhuis is bolvormig met een stompe top. Het meet 27 tot 33 bij 24 tot 31 mm, zelden tot 37 mm. De vier tot vier en een halve windingen nemen snel toe, de naad is vrij. De navel is geheel of bijna geheel gesloten. De mond is zeer ovaal met een gebogen maar slechts licht verwijde mondrand. Het is wit met lippen, de binnenlip is witachtig of licht roodachtig. De behuizing is monochromatisch geelachtig witachtig tot bruingeel. Er worden echter ook vaak drie tot vijf min of meer duidelijke, smalle, iets donkerdere spiraalstrepen ontwikkeld. Het licht glanzende oppervlak heeft fijne groeilijnen en duidelijke spiraallijnen.
Het zachte lichaam van het dier is wit of grijsgeel. De kaak heeft 5 tot 6 dikkere ribben, waartussen een of twee fijnere ribben zijn gestoken. De liefdespijl is licht gebogen met een heldere kroon en vier snijkanten. Twee zijn gesplitst als kanalen.

### Vergelijkbare soorten

De schelp is iets conischer dan die van de wijngaardslak (H. pomatia). De navel van de Romeinse slak is nog open, maar gesloten in het geval van Helix lutescens. De mond van de H. lutescens is nogal rond, terwijl die van H. pomatia sterk elliptisch is. De mondrand van de H. lutescens is slechts licht uitgezet en heeft een dunne lip aan de binnenkant. Bij de wijngaardslak is de mondrand in het onderste deel van de mond scherp omgevouwen en heeft aan de binnenkant een dikke lip.

## Geografisch voorkomen, leefgebied en manier van leven

Helix lutescens leeft op weiden en struikgewas op warme hellingen. Het komt voor van ongeveer Krakau in Polen, het oosten van Slowakije en het oosten van Hongarije in het westen, het zuiden tot ongeveer het noorden van Servië en het zuiden van Roemenië, het oosten in Oekraïne tot de regio ten oosten van Kiev en het noorden in Wit-Rusland tot Brest.
* ↑ Taxonomische informatie over Helix lutescens bij Fauna Europaea.
Cepaea: hortensis · nemoralis · sylvatica · vindobonensis · Cantareus: apertus · Cornu: aspersum · Eobania: vermiculata · Helix: aspersa · lucorum · lutescens · melanostoma · pomatia · Macularia: niciensis · saintivesi · Marmorana: muralis · serpentina · Otala: punctata · Pseudotachea: splendida · Tacheocampylaea: acropachia · cyrniaca · raspailii · romagnolii · Theba: pisana · Tyrrhenaria: ceratina ·
# Camponotus dolabratus

Camponotus dolabratus is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Menozzi.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Toongabbie

Toongabbie is een plaats in de Australische deelstaat Victoria en telt 462 inwoners (2006).
# Gehelmde Minerva

De Gehelmde Minerva is een plastiek van terracotta, vervaardigd in 1886 door de Antwerpse beeldhouwer Jan Frans Deckers. Het bevindt zich in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen als bruikleen van het Erfgoedfonds. Het maakte deel uit van de privécollectie van Charles Van Herck.

## Iconografie

Dit neoclassicistisch beeld stelt Minerva voor, een belangrijke godin uit het oude Rome, beschermster van wetenschap en kunst. Een van haar meest opvallende attributen is een wapenrusting, bestaande uit een helm en een aegis (borstpantser met gorgoneion), en een speer (verdwenen) in de rechterhand. Ze kijkt naar een wapenschild dat een brandend gebouw vertoont. Minerva zit op een blok met aan de zijkant het wapen van Antwerpen. Men kan aannemen dat Deckers dit beeldje ontwierp voor een specifieke Antwerpse instelling.

## Geschiedenis

Het werk kwam terecht in de privéverzameling van Charles Van Herck (inventarisnummer: inv 107). In 1997 werd het werk verworven door het Erfgoedfonds van de Koning Boudewijnstichting waarna het in bruikleen werd toevertrouwd aan het KMSKA sedert 2000 (inventarisnummer: IBOO.084).
* Terracotta's uit de 17e en 18e eeuw - De verzameling Van Herck uitgave van de Koning Boudewijnstichting blz. 84 en 85 - tekst van Frans Baudouin ISBN 9051303114
# Pys

Pys is een gemeente in het Franse departement Somme in de regio Hauts-de-France en telt 104 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Péronne.

## Geschiedenis

Pys werden vrij vroeg in de Eerste Wereldoorlog bezet door de Duitsers. Maar bij de strategische terugtrekking van hun troepen tot de Hindenburglinie werden deze gemeenten op 24 en 25 februari 1917 door de geallieerden ingenomen. In het voorjaar van 1918 werd Pys echter opnieuw door de Duitse troepen tijdens hun lenteoffensief veroverd. Uiteindelijk namen eenheden van de 42nd (East Lancashire) Division de gemeente op 24 augustus 1918 definitief in.

## Geografie

De oppervlakte van Pys bedraagt 5,0 km², de bevolkingsdichtheid is dus 20,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Pys met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations légales 2021.
# Lasippa monata

Lasippa monata is een vlinder uit de onderfamilie Limenitidinae van de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1874 door Weijenbergh.
# Bitoma sulcata

Bitoma sulcata is een keversoort uit de familie somberkevers (Zopheridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1858 gepubliceerd door John Lawrence LeConte.