OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jessica Lindell-Vikarby

Jessica Lindell-Vikarby (Huddinge, 7 februari 1984) is een Zweedse voormalig alpineskiester. Ze nam driemaal deel aan de Olympische Winterspelen, maar behaalde geen medaille.

## Carrière

Lindell-Vikarby maakte haar wereldbekerdebuut in oktober 2002 tijdens de reuzenslalom in Sölden. Op 26 januari 2009 behaalde ze haar eerste overwinning in een wereldbekerwedstrijd tijdens de super G-wedstrijd in Cortina d'Ampezzo.
Op de Olympische Winterspelen 2006 eindigde Lindell-Vikarby op de 8e plaats in de combinatie. Vier jaar later, in Vancouver, was ze opnieuw van de partij op de Olympische Spelen. Als beste resultaat liet ze een 22e plaats in de supercombinatie optekenen.

## Resultaten
### Titels

    Zweeds kampioene reuzenslalom - 2007, 2008
    Zweeds kampioene super G - 2006, 2008
    Zweeds kampioene afdaling - 2006, 2008

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2003 | Sankt Moritz | 8e Combinatie 13e Super G 17e Reuzenslalom 25e Afdaling |
| 2005 | Bormio | 6e Afdaling 11e Combinatie 28e Super G DNF Reuzenslalom |
| 2007 | Åre | 19e Supercombinatie 28e Reuzenslalom 34e Super G DNF Afdaling |
| 2009 | Val d'Isère | 12e Super G |
| 2011 | Garmisch-Partenkirchen | 7e Reuzenslalom 14e Super G DNS1 Supercombinatie |
| 2013 | Schladming | 13e Reuzenslalom 15e Super G |
| 2015 | Vail/Beaver Creek | 3 Reuzenslalom |

### Olympische Spelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2006 | Turijn | 8e Combinatie 18e Afdaling 18e Reuzenslalom 24e Super G |
| 2010 | Vancouver | 22e Supercombinatie 26e Super G 30e Afdaling 31e Reuzenslalom |
| 2014 | Sotsji | 7e Reuzenslalom DNF1 Super G |

### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algm | AD | RS | SG | SC |
| 2002/2003 | 52e | 25e | 32e | 53e | 9e |
| 2004/2005 | 65e | 24e | 38e | - | - |
| 2005/2006 | 34e | 19e | 31e | 32e | 9e |
| 2006/2007 | 67e | 52e | 27e | 34e | 42e |
| 2007/2008 | 32e | 52e | 19e | 15e | 27e |
| 2008/2009 | 24e | 37e | 33e | 6e | 33e |
| 2009/2010 | 49e | 41e | 33e | 23e | 22e |
| 2010/2011 | 48e | 46e | 37e | 17e | 31e |
| 2011/2012 | 18e | - | 10e | 10e | - |
| 2012/2013 | 34e | - | 8e | 26e | - |
| 2013/2014 | 11e | - | 2 | 33e | - |
| 2014/2015 | 60e | - | 18e | - | - |

#### Wereldbekerzeges

| Datum | Plaats | Onderdeel |
| 26 januari 2009 | Cortina d'Ampezzo | Super G |
| 1 december 2013 | Beaver Creek | Reuzenslalom |
# Jingshanpark

Het Jingshanpark (Chinees: 景山公园) is een park in Peking dat ten noorden van de Verboden Stad ligt. Het is een voormalige keizerlijke tuin met een oppervlakte van 230.000 m², die tegenwoordig voor het publiek is opengesteld. Het park ligt deels in het district Xicheng en deels in het district Dongcheng.

## Geschiedenis

Tot 1928 was dit park alleen toegankelijk vanuit de Verboden Stad door de Poort van de Goddelijke Macht. In 1928 werd de New Jingshan Street aangelegd tussen het park en de Verboden Stad. De Poort van de Goddelijke Macht is nu de achteringang van het Paleismuseum. Daartegenover is de ingang van het Jingshanpark. Aan de noordkant van het park ligt het Kinderpaleis van Peking.
De ruim 45 meter hoge Kolenheuvel (Chinees: 煤山) in het park is ontstaan toen enkele kanalen en de gracht om de Verboden Stad werden gegraven. Het hoogste paviljoen hier is het Wanchupaviljoen, dat uitzicht biedt op de Verboden Stad. Hier ook pleegde de laatste keizer van de Ming-dynastie, Chongzhen, in 1644 zelfmoord door zich aan een boom op te hangen, toen een opstandelingenleider op het punt stond om Peking te veroveren.

## Galerij

* Voetpad door het Jingshanpark
* Uitzicht over de Verboden Stad
# John Clipperton

John Clipperton (Great Yarmouth, eind 17e eeuw – Galway, 1722) was een Engelse boekanier of piraat uit de 18e eeuw.

## Leven

Het exacte geboortejaar van John Clipperton is niet bekend maar hij werd geboren in het Engelse Great Yarmouth. Al van jongs af aan werkte hij in de scheepvaart en zeilde hij zelfs mee tot aan het Amerikaanse continent. Na verloop van tijd leerde hij het stuurmansvak.
In 1704 ging hij mee op een kapersexpeditie van kapitein William Dampier. Hij kreeg het bevel over een van de gekaapte schepen maar leidde vervolgens een muiterij tegen Dampier. Na gevangengenomen te zijn door de Spanjaarden ging hij verder als kaperskapitein. Hij gebruikte het naar hem vernoemde eiland (Clipperton) een tijd lang als uitvalsbasis.
In 1719 ging hij weer op pad met een vloot. Hij zeilde hierbij de wereld rond om uiteindelijk in 1722 aan te komen in Galway. Een week later overleed hij.
# John Cochrane

John Cochrane (4 februari 1798 - Londen, 2 maart 1878) was een Schotse schaker.
Hij speelde graag een gambiet om daardoor zijn aanval te kunnen versnellen. Hij was een agressief schaker. Van 1824 tot 1828 leidde hij de beroemde correspondentieschaakpartij tussen Londen en Edinburgh.
| 8 | | | | | | | | |
| 7 | | | | | | | | |
| 6 | | | | | | | | |
| 5 | | | | | | | | |
| 4 | | | | | | | | |
| 3 | | | | | | | | |
| 2 | | | | | | | | |
| 1 | | | | | | | | |
| | a | b | c | d | e | f | g | h |
| | Cochranegambiet in het Russisch | Cochranegambiet in het Russisch | Cochranegambiet in het Russisch | Cochranegambiet in het Russisch | Cochranegambiet in het Russisch | Cochranegambiet in het Russisch | Cochranegambiet in het Russisch | Cochranegambiet in het Russisch |
Cochrane heeft ons een vijftal varianten nagelaten waarvan het Cochranegambiet in de Russische opening de bekendste is.
| 8 | | | | | | | | |
| 7 | | | | | | | | |
| 6 | | | | | | | | |
| 5 | | | | | | | | |
| 4 | | | | | | | | |
| 3 | | | | | | | | |
| 2 | | | | | | | | |
| 1 | | | | | | | | |
| | a | b | c | d | e | f | g | h |
| | Cochrane 1 Walker 0 | Cochrane 1 Walker 0 | Cochrane 1 Walker 0 | Cochrane 1 Walker 0 | Cochrane 1 Walker 0 | Cochrane 1 Walker 0 | Cochrane 1 Walker 0 | Cochrane 1 Walker 0 |
De Cochranevariant in de Schotse opening is in Londen in 1841 gespeeld tussen John Cochrane en George Walker. De partij verliep als volgt: 1.e4 e5 2.Pf3 Pc6 3.d4 Pd4: 4.Pe5: Pe6 5.Lc4 c6 6.0-0 Pf6 7.Pf7: Kf7: 8.Le6 Ke6 9.e5 Pd5 10.c4 Pb6 11.Kh1 h5 12.f4 g6 12.f5 Ke5 14.Lf4† en zwart gaf op (De zet 7.Pf7 is wellicht prematuur).

## Externe link

* (en) Informatie over schaakpartijen van John Cochrane op ChessGames.com
# Johan de Groot (politicus)

J.G. (Johan) de Groot (circa 1943) is een Nederlands politicus van de ARP en later het CDA.
Hij was adjunct-directeur bij een lts in Gorkum en daarnaast betrokken bij de lokale politiek in Lienden voor hij in september 1977 benoemd werd tot burgemeester van de drie gemeenten Groot-Ammers, Langerak en Nieuwpoort als opvolger van Huib Boer die burgemeester van Reimerswaal was geworden. Deze drie Zuid-Hollandse gemeenten hadden al lange tijd gezamenlijk een burgemeester. Op 1 januari 1986 fuseerde dit drietal met de gemeente Streefkerk tot de gemeente Liesveld waarvan hij toen de burgemeester werd. In 1992 volgde zijn benoeming tot burgemeester van Harderwijk wat De Groot tot eind 2004 zou blijven. In oktober 2005 werd hij waarnemend burgemeester van Urk als tijdelijke vervanging van Dick Schutte tegen wie een strafrechtelijk onderzoek was ingesteld. Nadat Schutte was veroordeeld nam deze eind 2005 ontslag. In juli 2006 werd De Groot in Urk opgevolgd door Jaap Kroon.
# Johan de Jong (politicus)

J.C. (Johan) de Jong (ca. 1944) is een Nederlands politicus van het CDA.
Hij begon zijn carrière in oktober 1961 op 17-jarige leeftijd als lokettist van de PTT bij het postdistrict Rotterdam. Na ongeveer zeven jaar maakte hij de overstap naar de afdeling personeelszaken van dat district en vanaf 1975 zat hij bij de afdeling opleidingen waar hij zowel trainingen gaf aan medewerkers van de loketdienst als aan het middenkader. Later was De Jong secretaris van het overleg bij de centrale hoofddirectie van de PTT in Den Haag. Verder was hij ook actief in de lokale politiek. In 1978 werd hij gemeenteraadslid in Lekkerkerk en van 1980 tot 1982 was hij daar wethouder. In die periode kreeg die gemeente te maken met de gevolgen van ernstige bodemverontreiniging onder een nieuwbouwwijk (zie Gifschandaal Lekkerkerk) wat in zijn portefeuille als wethouder zat. In 1984 werd hij in Lekkerkerk opnieuw wethouder en toen die gemeente op 1 januari 1985 opging in de gemeente Nederlek werd hij wethouder van die fusiegemeente. Twee maanden later volgde zijn benoeming tot burgemeester van Driebruggen wat hij bleef tot die gemeente op 1 januari 1989 opging in de gemeente Reeuwijk. Op die datum werd hij de burgemeester van Montfoort. Eind 2002 maakte de intussen 58-jarige De Jong die 41 jaar in overheidsdienst had gewerkt gebruik van de mogelijkheid om vervroegd met pensioen te gaan.
# Jaufré Rudel

Jaufré Rudel (Blaye, 1113 – 1170) was een Franse troubadour uit de 12e eeuw. Hij was baron van Blaye en nam deel aan de Tweede Kruistocht (1147-1149).
Jaufré Rudel was een bekende troubadour in zijn tijd: hij schreef liefdesliederen aan het Franse hof, die vaak gingen over een verre en onbereikbare liefde (l'amour lointain). Hij was vermoedelijk de eerste die dit onderwerp in de poëzie introduceerde.
Er is weinig bekend over het leven van Rudel, maar we weten wel dat hij deelnam aan de tweede kruistocht in 1147. Na zijn dood verschenen meerdere verhalen over hem, waarin wordt verteld dat hij, in de ban van de beschrijvingen van de mooie gravin Hodierna van Tripoli (Syrië), op reis ging om haar te zoeken. De gravin was zijn amour lointain, ook al had hij haar nog nooit ontmoet. Tijdens zijn reis werd hij echter ziek en stervend werd hij naar Tripoli gebracht. Toen de gravin van het bestaan van haar minnaar hoorde, ging ze naar hem toe. Nadat zij hem een kus had gegeven, stierf hij in haar armen. Dit romantische, maar onwaarschijnlijke verhaal, vindt zijn oorsprong in het onderwerp van Rudels liederen en zijn vermoedelijke dood tijdens de tweede kruistocht.
De Franse dramaschrijver Edmond Rostand gebruikte het verhaal over Rudel en Hodierna als basis voor zijn toneelstuk La Princesse lointaine (1895), maar in plaats van Hodierna, als Rudels geliefde, schreef hij haar dochter Mélisande deze rol toe: zij werd gespeeld door Sarah Bernhardt. De Finse componiste Kaija Saariaho schreef een opera over Rudel, L'amour de loin (2000), op een libretto van Amin Maalouf.

## Liederen

Acht liederen van Rudel zijn bewaard gebleven, waarvan vier met muzieknotatie:
* Quan lo rius de la fontana
* S'esclarzis, si cum far sol
* E par la flors aiglentina
* El rossinholetz el ram
* Volf e refranh ez aplana
* Son dous chantar et afina
* Dreitz es qu'ieu lo mieu refranba
* Lanquan li jorn
# Jauca (Puerto Rico)

Jauca is een plaats (comunidad) in het Amerikaanse unincorporated territory Puerto Rico, en valt bestuurlijk gezien onder gemeente Santa Isabel.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1838.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 1,7 km², waarvan 1,1 km² land en 0,6 km² water.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 36 km rond Jauca.
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
# Jauchzt vor Gott

Jauchzt vor Gott is een compositie van Sofia Goebaidoelina.
Goebaidoelina schreef het werk voor het kamermuziekfestival te Lockenhaus in 1989. De organisator daarvan is haar muzikale vriend Gidon Kremer, die haar vioolconcert Offertorium dikwijls heeft uitgevoerd en opgenomen. Toen het werk klaar was, bleek dat het enige muziekinstrument dat zij hier voorschrijft, het pijporgel, net in dat jaar gerenoveerd werd. De première werd vervolgens een jaar uitgesteld tot 8 juni 1990.
Jauchzt vor Gott is een toonzetting van Psalm 66:1-2 en 4 in het Duits:
* Jauchzt vor Gott, alle Länder der Erde!
* Spielt zum Ruhm Seines Namens!
* Verherrlicht Ihn met Lobpreis!
* Alle Welt bete Dich an und singe Dein Lob, die Lobsinge Deinen Namen!
* Jauchtzt vor Gott!
De eerste regel wordt in het Nederlands weergeven als Juich, aarde, juich met blijde galmen.
Goebaidoelina schreef het werk voor gemengd koor (SSAATTBB), orgel en kleine klokjes en belletjes. Het werk begint a capella in de tenorstemmen. Ze probeerde enige tegenstellingen in de compositie te verwerken om ook de dagelijkse stemmingswisselingen (ook naar god toe) weer te geven. Zo klinken donkere en lichte passages en zijn de orgelklanken hoekig tegenover juist de melodische lijnen in de zangpartijen. Het werk staat vol met rubato-elementen, aangegeven in de partituur door een slingerende lijn boven de tonen.
* Uitgave Bis Records: koor van de Norddeutscher Rundfunk onder leiding van Philipp Ahmann en Christian Schmitt (rogel) in een opnamen uit oktober 2012
* Jauchzt vor Gott-pagina bij Sikorski Muziekuitgeverij
# Johan C. Hock

Johannes Christiaan (Johan C.) Hock (Amsterdam, 7 november 1876 – Birmingham, mei 1946) was een Brits cellist en dirigent van Nederlandse komaf.
Hij was zoon van behanger (later boekhouder) Johannes Christiaan Hock en Anna Christina van Onselder. Rond 1900 trouwde hij met pianiste Cornelia Johanna (Nelly) Veldheer.
Hij kreeg zijn opleiding van Isaäc Mossel, Willem Kes en Willem Mengelberg. Van 1892 tot 1898 maakte hij deel uit van het Concertgebouworkest, waarbij hij tweemaal als solist optrad. In 1903 vertrok hij naar Birmingham en stond daar aan de basis van het Birmingham Philharmonic String Orchestra. Voorts maakte hij deel uit van het Catterall Quartet vernoemd naar Arthur Catterall. Van dat kwartet zijn plaatopnamen bewaard gebleven. Hock bespeelde ook de viola da gamba.
Op 19 januari 1911 gaf hij samen met derden een concert in Diligentia in den Haag met de volgende aanbevelingen:
* Willem Mengelberg: Hock is een uitmuntend cellist en ik kan hem in ieders belangstelling aanbevelen
* Georg Schnéevoigt: Hock is een cellovirtuoos van den eersten rang, zijn prachtige zangrijke toon, gepaard met een uitmuntende techniek brengt het publiek in verrukking.
Op 11 mei 1946 verscheen een In memoriam over Johan Hock in de Birmingham Daily Gazette met de mededeling dat hij gisternacht was overleden in het Selly Oak Hospital.
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 4, pagina 270, vermeldt 10 maart 1940 als sterfdag
* Foto van het Catterall Kwartet met Hock op Musicweb, Geschiedenis van het Catterall Kwartet op Musicweb
# Johanna Catharina Went

Johanna Catharina (Hanneke) Went (Utrecht, 14 juni 1905 – Den Haag, 19 april 2000) was een Nederlandse fytopatholoog.
Johanna Catharine Went was de dochter van Catharina Jacomina Tonckens (1877-1965) en Friedrich August Ferdinand Christian (Frits) Went (1863-1935).
Ze groeide op in Utrecht, waar ze ook studeerde. Op 11 juni 1934 promoveerde ze als fytopatholoog bij Johanna Westerdijk op een dissertatie over de aantasting van erwten door de schimmel Fusarium.
In de periode van 1930 tot 1934 werkte ze samen met Christine Buisman op het Phytopathologisch Laboratorium 'Willie Commelin Scholten' (het "WCS") in Baarn. Daarna ging ze enige tijd naar de Verenigde Staten. Ze werkte voor prof. James Johnson van de Universiteit van Wisconsin-Madison aan het tabaksmozaïekvirus. Toen Christine Buisman in 1936 plotseling overleed volgde Went haar op in het "WCS."
Ze ging door met het kruisen van iepen, teneinde bomen te kweken, die resistent waren tegen de iepenziekte. Weliswaar was het Buisman gelukt een resistente cultivar te verkrijgen, die later Ulmus minor 'Christine Buisman' (of kortweg Ulmus 'Christine Buisman' werd genoemd), maar die was heel vatbaar voor aantasting door het gewone meniezwammetje (Nectria cinnabarina), het "invuren."
Tijdens de Tweede Wereldoorlog bleef Went, onder de leiding van Johanna Westerdijk, het veredelingsprogramma voortzetten. Uiteindelijk nam ze in 1954 afscheid van het WCS.
Ze ging daarna vooral onderzoek doen naar de vertering van bladafval in eikenbossen.
# Johanna Clementina Hudig

Johanna Clementina Hudig (roepnaam Han, Groningen, 27 maart 1907 - Amersfoort, 29 juli 1996) was de eerste vrouwelijke rechter in Nederland. Daarnaast was zij buitengewoon hoogleraar.

## Opleiding en werk

Hudig bezocht de meisjes-HBS in Groningen. Aangezien deze opleiding geen toegang gaf tot een universitaire studie, deed zij vervolgens staatsexamen gymnasium. Hudig studeerde rechten in Utrecht. Ze behaalde in 1934 de graad van meester in de rechten. Na haar afstuderen kreeg ze een onbetaalde baan aan het Criminologisch Instituut, dat net door W.P.J. Pompe was opgericht. In 1939 promoveerde zij op het proefschrift: De criminaliteit der vrouw (1939). In 1938 kwam zij te werken in Rotterdam als inspectrice bij de kinderpolitie. In 1946 nam ze ontslag bij de Rotterdamse politie. In de periode 1946-1947 studeerde zij sociologie en sociaal werk aan de Universiteit van Chicago. Van 1947 tot 1977 was zij als kinderrechter verbonden aan de Rotterdamse rechtbank. Zij was de eerste vrouwelijke rechter in Nederland. Van 1957 tot 1972 was zij aan de Universiteit van Utrecht verbonden als buitengewoon hoogleraar kinderrecht en kinderbescherming.

## Besturen

Hudig heeft in besturen van verschillende instellingen voor jeugdbescherming gezeten. Ook was zij van 1948 tot 1972 bestuurslid van de Rotterdamse Stichting Bevordering van Volkskracht.

## Privéleven

Hudig werd geboren als dochter van Joost Hudig (1880-1967), landbouwconsulent en hoogleraar, en Sophia Alida Hudig (1880-1924). Ze was een kleindochter van Jan Hudig en een nicht van Ferrand Whaley Hudig. Johanna Hudig bleef ongehuwd.

## Eerbetoon

* In 1964 werd Hudig benoemd tot ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.
* In 1977 kreeg zij van de gemeente Rotterdam de Wolfert van Borselenpenning.
* In 1979 kreeg zij een eredoctoraat aan de Katholieke Universiteit Nijmegen.
* Op 8 maart 2023 maakte de Universiteit van Utrecht bekend, dat het gebouw aan Achter Sint Pieter 200 naar haar werd vernoemd. Het gerenoveerde gebouw werd in de week van maandag 15 januari 2024 opgeleverd.

## Trivia

* In haar tijd bij de Rotterdamse Kinderpolitie heeft ze het leven van een kind gered door het te laten onderduiken.
# Johanna Burgers

Johanna Theodora Burgers (Bergh, 23 september 1895 – Tilburg, 12 juni 1943) was directrice van Burgers' Dierenpark in Tilburg.

## Biografie

Johanna Burgers werd in 1895 als oudste van drie dochters van Johan Burgers (oprichter van Burgers' Zoo) geboren. Ze huwde met de Tilburger Johan van Glabbeek. In 1932 werd Burgers' Dierenpark in Tilburg opgericht. Burgers had het park als huwelijkscadeau aan zijn dochter en schoonzoon gegeven. Johanna Burgers heeft het park geleid tot haar overlijden in 1943. Drie jaar later verkocht Van Glabbeek het park vervolgens aan de firma C. van Dijk & Zonen, die al vanaf het begin bij het park betrokken was. De naam veranderde van Burgers' Dierenpark in Tilburgs Natuur Dierenpark. In 1973 werd het park definitief gesloten.
# Joppidium apicale

Joppidium apicale is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cresson in 1872.
# Joppidium caeruleipenne

Joppidium caeruleipenne is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cameron in 1885.
# Johann David Wyss

Johann David Wyss (Bern, 28 mei 1743 – aldaar, 11 januari 1818) was een Zwitserse gereformeerd prediker en schrijver.
Grote bekendheid kreeg hij door zijn boek Die Schweizer Familie Robinson, gebaseerd op Daniel Defoe's werk Robinson Crusoe. Hij schreef het verhaal tussen 1794 en 1798 voor zijn kinderen, zonder publicatie van het verhaal voor ogen te hebben. Nadat zijn zoon Johann Rudolf Wyss het verhaal tot boek bewerkte, werd het in 1812 toch uitgegeven. Het zou op zijn beurt de basis vormen van Jules Verne's Twee jaar vakantie.
Wyss was de zoon van een hoge legerofficier, hij studeerde theologie en filosofie aan de universiteiten van Bern en Lausanne. In 1766 werd hij aalmoezenier bij een Berner regiment, in 1775 predikant in Seedorf en tussen 1777 en 1803 predikant in de kathedraal van Bern.
Na 1803 trok hij zich terug op zijn landgoed nabij Köniz, hier wijdde hij zich tot zijn dood aan fruittelen en bijenhouden.
* Bibsys: 90616473
* Biblioteca Nacional de España: XX994319
* Bibliothèque nationale de France: cb131876958 (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058519865406706
* CiNii: DA03286657
* Gemeinsame Normdatei: 119359855
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 012416
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1694 7985
* Library of Congress Control Number: n96055186
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000008389
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00461547
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0011443
* Nationale bibliotheek van Australië: 35622900
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007281630205171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002089062
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068418345
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: CUBV163522
* LIBRIS: 263294
* SNAC: w6st7w2j
* Système universitaire de documentation: 03540938X
* Trove: 1018459
* Virtual International Authority File: 102332157
* WorldCat (via VIAF): 102332157
# Johann Daniel Herrnschmidt

Johann Daniel Herrnschmidt (ook: Herrnschmid of Herrenschmid) (Bopfingen, 11 april 1675 – Halle (Saale), 5 februari 1723) is een Duits luthers theoloog en kerklieddichter.

## Biografie

Herrnschmidts vader (Georg Adam Herrnschmidt) en grootvader (Jakob Adam Herrnschmidt) waren dominees in Bopfingen. In 1690 volgde Herrnschmidt het gymnasium in Nördlingen; vanaf 1693 in Heilbronn. De Universiteit van Altdorf volgde hij vanaf 1696; twee jaar later promoveerde hij tot magister. Voorjaar 1702 werd Herrnschmidt in Bopfingen vicaris; in juli van hetzelfde jaar werd hij diaken, later dominee. In 1712 werd Johann Herrnschmidt tot superintendent, hofprediker en consistorieraadslid benoemd door vorst George August Samuel van Nassau-Idstein. Op 11 januari 1712 werd zijn zoon Georg Ludwig Herrnschmidt geboren. In 1715 werd Herrnschmidt, die de doctorstitel in de theologie bezat, door Frederik Willem I van Pruisen tot professor in de theologie benoemd. Door een heftige slijmvliesontsteking werden Johann Daniel Herrnschmidt en zijn vrouw Sabina Katharina Schwarz ziek eind januari 1723. Twee weken later stierf Herrnschmidt; een dag later zijn vrouw. Hij behoorde tot de belangrijkste dichters van het piëtisme.

## Publicaties (selectie)

* Gott will's machen, dass die Sachen gehen, wie es heilsam ist (EG/Wü 620)
* Lobe den Herren, o meine Seele (EG 303, MG 84)
* Dichterlijke herschrijving van Psalm 96: Singt dem Herrn nah und fern, rühmt ihn mit frohem Schall!