OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Castelli Romani

De Castelli Romani ("kastelen van Rome") is een groep comunes in de provincie Rome in Italië. Ze liggen aan de voet van de Albaanse Heuvels, op korte afstand ten zuidoosten van Rome.

## Algemeen

De castelli liggen in een vruchtbaar vulkanisch gebied hetgeen sinds oudsher voor een florerende landbouw heeft gezorgd. De voormalige krater wordt opgedeeld door twee meren, het Meer van Nemi en het Meer van Albano.
Sinds de Romeinse tijd was het een gebied dat bezocht werd door de edellieden van Rome vanwege het frisse klimaat tijdens de zomer. Deze traditie werd gevolgd door de Pausen die nog steeds een zomerresidentie hebben in Castel Gandolfo aan het Meer van Albano. De castelli waren het bezit van bekende families als Orsini, Colonna, Chigi, Aldobrandini en Ruspoli.

## Gemeenten

De Castelli Romani zijn:
* Albano Laziale
* Ariccia
* Castel Gandolfo
* Ciampino
* Colonna
* Frascati
* Genzano di Roma
* Grottaferrata
* Lanuvio
* Lariano
* Marino
* Monte Compatri
* Monte Porzio Catone
* Nemi
* Rocca di Papa
* Rocca Priora
* Velletri

## Keuken en voedsel

Het gebied staat bekend om de productie van wijn, waaronder de witte wijn van Frascati.
Ariccia is gevierd om haar porchetta (geroosterd varkensvlees). Lokale lekkernijen zijn onder andere maritozzi, een soort zoet brood. Pizza's hebben over het algemeen een dunne krokante bodem (typisch Romeins) en zijn rechthoekig. Een stuk pizza wordt vaak verkocht op gewicht hetgeen een grotere keus aan smaken mogelijk maakt.
Een typische maaltijd bevat een voorgerecht, hoofdgerecht, dessert en koffie (espresso), wellicht gevolgd door een sambuca, grappa of een ander digestief.
# Castellarano

Castellarano is een gemeente in de Italiaanse provincie Reggio Emilia (regio Emilia-Romagna) en telt 13.407 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 57,5 km², de bevolkingsdichtheid is 204 inwoners per km².
De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: Ca' de Grimaldi, Ca' de Ravazzini, Cadiroggio, Case Ferri, Castello La Croce, Farneto di Sotto, Le Ville, Montebabbio, Pradivia, Roteglia, Scuole, Telarolo.

## Demografie

Castellarano telt ongeveer 4377 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 32,4% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 8894 |
| 2001 | 11.774 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 149 m boven zeeniveau.
Castellarano grenst aan de volgende gemeenten: Baiso, Casalgrande, Prignano sulla Secchia (MO), Sassuolo (MO), Scandiano, Viano.

## Externe link

* https://www.comune.castellarano.re.it/
* Italiaans bureau voor statistiek
Albinea · Bagnolo in Piano · Baiso · Bibbiano · Boretto · Brescello · Busana · Cadelbosco di Sopra · Campagnola Emilia · Campegine · Canossa · Carpineti · Casalgrande · Casina · Castellarano · Castelnovo di Sotto · Castelnovo ne' Monti · Cavriago · Collagna · Correggio · Fabbrico · Gattatico · Gualtieri · Guastalla · Ligonchio · Luzzara · Montecchio Emilia · Novellara · Poviglio · Quattro Castella · Ramiseto · Reggio Emilia · Reggiolo · Rio Saliceto · Rolo · Rubiera · San Martino in Rio · San Polo d'Enza · Sant'Ilario d'Enza · Scandiano · Toano · Ventasso · Vetto · Vezzano sul Crostolo · Viano · Villa Minozzo
* Gemeinsame Normdatei: 4796513-7
* MusicBrainz: 4a31b997-1585-4d86-b006-f59053d5bf91
* Virtual International Authority File: 242314629
* WorldCat (via VIAF): 242314629
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Castellaro (San Marino)

Castellaro is een klein dorp (curazia) in de gemeente Città di San Marino in San Marino.
# Navas de Estena

Navas de Estena is een gemeente in de Spaanse provincie Ciudad Real in de regio Castilië-La Mancha met een oppervlakte van 147 km². Navas de Estena telt 254 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
Abenójar · Agudo · Alamillo · Albaladejo · Alcázar de San Juan · Alcoba · Alcolea de Calatrava · Alcubillas · Aldea del Rey · Alhambra · Almadén · Almadenejos · Almagro · Almedina · Almodóvar del Campo · Almuradiel · Anchuras · Arenales de San Gregorio · Arenas de San Juan · Argamasilla de Alba · Argamasilla de Calatrava · Arroba de los Montes · Ballesteros de Calatrava · Bolaños de Calatrava · Brazatortas · Cabezarados · Cabezarrubias del Puerto · Calzada de Calatrava · Campo de Criptana · Cañada de Calatrava · Caracuel de Calatrava · Carrión de Calatrava · Carrizosa · Castellar de Santiago · Chillón · Ciudad Real · Corral de Calatrava · Cózar · Daimiel · El Robledo · Fernán Caballero · Fontanarejo · Fuencaliente · Fuenllana · Fuente el Fresno · Granátula de Calatrava · Guadalmez · Herencia · Hinojosas de Calatrava · Horcajo de los Montes · La Solana · Las Labores · Llanos del Caudillo · Los Cortijos · Los Pozuelos de Calatrava · Luciana · Malagón · Manzanares · Membrilla · Mestanza · Miguelturra · Montiel · Moral de Calatrava · Navalpino · Navas de Estena · Pedro Muñoz · Picón · Piedrabuena · Poblete · Porzuna · Pozuelo de Calatrava · Puebla de Don Rodrigo · Puebla del Príncipe · Puerto Lápice · Puertollano · Retuerta del Bullaque · Ruidera · Saceruela · San Carlos del Valle · San Lorenzo de Calatrava · Santa Cruz de los Cáñamos · Santa Cruz de Mudela · Socuéllamos · Solana del Pino · Terrinches · Tomelloso · Torralba de Calatrava · Torre de Juan Abad · Torrenueva · Valdemanco del Esteras · Valdepeñas · Valenzuela de Calatrava · Villahermosa · Villamanrique · Villamayor de Calatrava · Villanueva de la Fuente · Villanueva de los Infantes · Villanueva de San Carlos · Villar del Pozo · Villarrubia de los Ojos · Villarta de San Juan · Viso del Marqués
# Nederlands kampioenschap dammen vrouwen 1980

Het Nederlands kampioenschap dammen voor vrouwen 1980 vond plaats in Lent in april 1980. Petra Polman werd voor de eerste maal kampioen. Zij behaalde in het toernooi 17 punten uit 9 partijen en eindigde daarmee 5 punten voor nummer 2 Mieke Heitmeier.

## Resultaten

| Nummer* | | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | Punten | Winst | Remise | Verlies | SB** |
| 1 | Petra Polman | | 2 | 2 | 2 | 2 | 1 | 2 | 2 | 2 | 2 | 17 | 8 | 1 | 0 | 138 |
| 2 | Mieke Heitmeier | 0 | | 2 | 2 | 1 | 1 | 2 | 1 | 1 | 2 | 12 | 4 | 4 | 1 | 90 |
| 3 | Barbara Graas | 0 | 0 | | 2 | 2 | 0 | 1 | 2 | 2 | 2 | 11 | 5 | 1 | 3 | 76 |
| 4 | Eef Nieuwenhuizen | 0 | 0 | 0 | | 2 | 1 | 1 | 2 | 2 | 2 | 10 | 4 | 2 | 3 | 64 |
| 5 | Annemieke Stunnenberg-van de Kraats | 0 | 1 | 0 | 0 | | 2 | 2 | 0 | 1 | 2 | 8 | 3 | 2 | 4 | 52 |
| 6 | Pietje Veenboer-Haaisma | 1 | 1 | 2 | 1 | 0 | | 0 | 1 | 0 | 2 | 8 | 2 | 4 | 3 | 69 |
| 7 | Lenie Toonen-Geurts | 0 | 0 | 1 | 1 | 0 | 2 | | 1 | 1 | 2 | 8 | 2 | 4 | 3 | 53 |
| 8 | Ciska Butter | 0 | 1 | 0 | 0 | 2 | 1 | 1 | | 1 | 2 | 8 | 2 | 4 | 3 | 52 |
| 8 | Iepie Poepjes-Koopman | 0 | 1 | 0 | 0 | 1 | 2 | 1 | 1 | | 2 | 8 | 2 | 4 | 3 | 52 |
| 10 | Cato van Setten-Colpa | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | | 0 | 0 | 0 | 9 | 0 |
* Bij een gelijk aantal punten in het eindklassement wordt als hoogste geklasseerd eerst degene met meer winstpartijen, en vervolgens degene met meer SB punten. ** SB staat voor Sonneborn-Berger punten, een vorm van weerstandspunten.

## Externe link

* Eindstand met scoretabel
Amsterdam 1973 · Amsterdam 1974 · Utrecht 1975 · Apeldoorn 1976 · Nijmegen 1977 · Arnhem 1978 · Lent 1979 · Lent 1980 · Huissen 1981 · Lent 1982 · Amstelveen 1983 · Rosmalen 1984 · Lent 1985 · Groningen 1986 · Groningen 1987 · Amsterdam 1988 · Lent 1989 · Rosmalen 1990 · 's Gravenpolder 1991 · Lent 1992 · Leeuwarden 1993 · Rheden 1994 · Rheden 1995 · Rheden 1996 · Rheden 1997 · Rheden 1998 · Stadskanaal 1999 · Zoutelande 2000 · Groningen 2001 · Zoutelande 2002 · Brummen 2003 · Den Burg 2004 · Pernis 2005 · Zaandam 2006 · Zoutelande 2007 · Zoutelande 2008 · Tilburg 2009 · Zoutelande 2010 · Zoutelande 2011 · Zoutelande 2012 · Zoutelande 2013 · Zoutelande 2014 · Zoutelande 2015 · Zoutelande 2016 · Zoutelande 2017 · Zoutelande 2018 · Zoutelande 2019
# Caragobius burmanicus

Caragobius burmanicus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van grondels (Gobiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Hora.
# Caragobius

Caragobius is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van grondels (Gobiidae).

## Soorten

* Caragobius burmanicus (Hora, 1926)
* Caragobius rubristriatus (Saville-Kent, 1889)
* Caragobius urolepis (Bleeker, 1852)
* ↑ (en) Caragobius. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Caragobius rubristriatus

Caragobius rubristriatus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van grondels (Gobiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Saville-Kent.
# Navghar-Manikpur

Navghar-Manikpur is een nagar panchayat (plaats) in het district Palghar van de Indiase staat Maharashtra.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 116.700 mensen in Navghar-Manikpur, waarvan 53% mannelijk en 47% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 83%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Carausius alluaudi

Carausius alluaudi is een insect uit de orde Phasmatodea en de familie Phasmatidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Bolívar.
# Carausius (geslacht)

Carausius is een geslacht van wandelende takken.

## Soorten

Onderstaande soorten behoren tot dit geslacht:
* Carausius abbreviatus (Brunner von Wattenwyl, 1907)
* Carausius abdominalis (Brunner von Wattenwyl, 1907)
* Carausius albopictus (Chen & He, 2008)
* Carausius alluaudi (Bolívar, 1895)
* Carausius appetens (Brunner von Wattenwyl, 1907)
* Carausius basalis (Chen & He, 2008)
* Carausius baumei Karny, 1910
* Carausius bolivari (Brunner von Wattenwyl, 1907)
* Carausius bracatus Rehn, 1904
* Carausius burri Brunner von Wattenwyl, 1907
* Carausius chani (Hausleithner, 1991)
* Carausius crawangensis (Haan, 1842)
* Carausius cristatus Brunner von Wattenwyl, 1907
* Carausius debilis Brunner von Wattenwyl, 1907
* Carausius detractus Brunner von Wattenwyl, 1907
* Carausius emeiensis Chen & He, 2008
* Carausius exsul Werner, 1930
* Carausius femoralis Chen & He, 2002
* Carausius fruhstorferi (Carl, 1913)
* Carausius furcillatus Pantel, 1917
* Carausius gardineri Ferriere, 1912
* Carausius globosus Brunner von Wattenwyl, 1907
* Carausius gracicercatus (Chen & He, 2008)
* Carausius granulatus Brunner von Wattenwyl, 1893
* Carausius guangdongensis (Chen & He, 2008)
* Carausius heinrichi Günther, 1935
* Carausius hilaris Brunner von Wattenwyl, 1907
* Carausius imbellis Brunner von Wattenwyl, 1907
* Carausius insolens Brunner von Wattenwyl, 1907
* Carausius irregulariterlobatus Brunner von Wattenwyl, 1907
* Carausius juvenilis Brunner von Wattenwyl, 1907
* Carausius lijiangensis Chen & He, 2002
* Carausius lobulatipes Pantel, 1917
* Carausius mancus Brunner von Wattenwyl, 1907
* Carausius minutus Brunner von Wattenwyl, 1907
* Carausius mirabilis (Brunner von Wattenwyl, 1907)
* Carausius morosus (Sinéty, 1901)
* Carausius nodosus (Haan, 1842)
* Carausius patruclis Brunner von Wattenwyl, 1907
* Carausius paucigranulatus (Chen & Xu, 2008)
* Carausius proximus Carl, 1913
* Carausius pustalosus Pantel, 1917
* Carausius rotundatolobatus Brunner von Wattenwyl, 1907
* Carausius rudissimus Brunner von Wattenwyl, 1907
* Carausius rugosus Brunner von Wattenwyl, 1907
* Carausius sanguineoligatus (Brunner von Wattenwyl, 1907)
* Carausius scotti Ferriere, 1912
* Carausius sechellensis (Bolívar, 1895)
* Carausius serratus Brunner von Wattenwyl, 1907
* Carausius siamensis Thanasinchayakul, 2006
* Carausius sikkimensis (Brunner von Wattenwyl, 1907)
* Carausius simplex Brunner von Wattenwyl, 1907
* Carausius spinosus Brunner von Wattenwyl, 1907
* Carausius strumosus Stål, 1875
* Carausius tanahrataensis Seow-Choen, 2000
* Carausius thailandi Thanasinchayakul, 2006
* Carausius theiseni Cappe de Baillon, Favrelle & Vichet, 1934
* Carausius thoracius Chen & He, 2006
* Carausius undatus Chen & He, 2002
* Carausius vacillans Brunner von Wattenwyl, 1907
* Carausius virgo Brunner von Wattenwyl, 1907
# Castillo San Salvador de la Punta

Castillo San Salvador de la Punta, ook wel bekend als La Punta, is een 16e-eeuws fort gebouwd ter verdediging van Havana in Cuba. Het ligt aan westoever van het begin van het toegangskanaal naar de Baai van Havana. Aan de oostoever ligt Castillo de los Tres Reyes Magos del Morro (El Morro). Biede forten hadden tot taak de toegang tot Havana te beschermen tegen aanvallen door piraten en kapers.
In 1555 had de Franse piraat Jacques de Sores Havana bezet en in brand gestoken. Om een herhaling te voorkomen werd in 1559 op deze plaats een uitkijkpost gebouwd. In 1582 gaf koning Filips II de opdracht tot de bouw van diverse forten, waaronder La Punta op Cuba. Juan de Tejeda werd benoemd tot gouverneur van het eiland vanwege zijn expertise in fortificaties. Hij huurde de Italiaanse ingenieur Giovanni Battista Antonelli in voor het ontwerp en de bouw.
In 1590 begonnen de bouwwerkzaamheden, maar het werk verliep uitermate traag vanwege tekorten aan materiaal en geschikte arbeidskrachten. Er waren vooral slaven, veroordeelden en soldaten aan het werk en de kwaliteit van het werk viel tegen. In 1595 werd het zwaar beschadigd door een orkaan. De muren waren hier niet tegen bestand en moesten steviger worden herbouwd. In 1602 was de zo'n vertraging verder uitgelopen dat de ambitieuze plannen werden aangepast. Er kwam een donjon voor zo'n 10 tot 12 kanonnen. Deze werd in de loop der tijd gesloopt waardoor er drie bastions overbleven.
Vanaf 1630 werd tussen dit fort en El Morro een zware ketting gelegd om zo het toegangskanaal te blokkeren voor vijandelijke schepen.
In 1762 werd Havana gedurende enkele maanden belegerd en viel voor een periode van zes maanden in Engelse handen. De forten zijn in deze periode zwaar beschadigd. Na het vertrek van de Engelsen werden de verdedigingswerken gerepareerd en uitgebreid. De belangrijkste toevoeging was het Fortaleza de San Carlos de la Cabaña. Bij La Punta kwam extra ruimte voor artillerie. In de 19e eeuw was er in het fort een woning voor de commandant, barakken voor de soldaten een kapel, kerkers, een buskruitopslag en een waterkelder. Op het fort verbleven zo'n 60 à 70 man.
La Punta werd ook gebruikt als gevangenis. In 1851 executeerden de Spanjaarden de meeste gevangenen, waaronder de Venezolaanse avonturier Narciso López na een mislukte poging om Cuba te bevrijden van de Spanjaarden. Hij was met een groep van een paar honderd man naar Cuba gekomen, maar de Spanjaarden arresteerden de meesten. Een deel hiervan werd geëxecuteerd en de rest veroordeeld tot dwangarbeid.
In 1997 werd het kasteel gerestaureerd en in april 2002 werd het voor het publiek toegankelijk als museum.
# Castillo de San Felipe de Lara

Castillo de San Felipe de Lara is een klein koloniaal fort in het oosten van het Latijns-Amerikaanse land Guatemala.
Het fort ligt aan de ingang van het Izabalmeer. Het werd hier in 1651 gebouwd in opdracht van koning Filips II van Spanje om te voorkomen dat piraten het meer vanuit de Caraïbische Zee konden bereiken.

## Externe link

* (en) Unesco Tentative list Castle of San Felipe de Lara
# Castillo de San José

Castillo de San José is een 18e-eeuws vestingwerk in Arrecife op het Spaanse eiland Lanzarote. Het werd in de periode 1776-1779 aangelegd in opdracht van Karel III van Spanje. Het bevindt zich op de steile kust op een halfeiland, Cueva de Inés.
In 1974 werd Castillo de San José door de kunstenaar César Manrique omgevormd tot een museum (Museo Internacional de Arte Contemporáneo). Het heeft een restaurant met een panoramazicht over de zee en een grote zaal voor concerten. De galerie herbergt werken van diverse Spaanse kunstenaars, waaronder die van Joan Miró en Manolo Millares, en van César Manrique zelf.
# Nebria haida

Nebria haida is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Kavanaugh.
# Cavilinga lampra

Cavilinga lampra is een tweekleppigensoort uit de familie van de Lucinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Dall.
# Carl Martin Norberg

Carl Martin Norberg (Avesta, 18 juli 1889 - Västerås, 25 juli 1970) was een Zweeds turner.
Norberg won tijdens de Olympische Zomerspelen 1908 in Londen de gouden medaille met het team in de meerkamp.

## Olympische Zomerspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1908 | Londen | 1 team |

## Externe link

* (en) Profiel van Carl Martin Norberg op sports-reference.com (gearchiveerd)
1904: Grieb, Hess, Heida, Kassell, Lenhart, Reckeweg · 1908: Åsbrink, Bertilsson, Cedercrona, Cervin, Degermark, Folcker, Forssman, Granfelt, Hårleman, Hellsten, Höjer, Holmberg, Holmberg, Holmberg, Jahnke, Jarlén, Johnsson, Johnsson, von Kantzow, Landberg, Lanner, Ljung, Moberg, Norberg, Norberg, Norberg, Norling, Norling, Olson, Peterson, Rosén, Rosenquist, Sjöblom, Sörvik, Sörvik, Svensson, Vingqvist, Widforss · 1912: Bianchi, Boni, Braglia, Domenichelli, Fregosi, Gollini, Loi, Maiocco, Mangiante, Mangiante, Mazzarocchi, Romano, Salvi, Savorini, Tunesi, Zampori, Zanolini, Zorzi · 1920: Andreoli, Bellotto, Bianchi, Bonatti, Cambiaso, Contessi, Costigliolo, Costigliolo, Domenichelli, Ferrari, Fregosi, Ghiglione, Levati, Loi, Lucchetti, Maiocco, Mandrini, Mangiante, Marovelli, Mastromarino, Paris, Pastorini, Roselli, Salvi, Tubino, Zampori, Zorzi · 1924: Cambiaso, Lertora, Lucchetti, Maiocco, Mandrini, Martino, Paris, Zampori · 1928: Grieder, Güttinger, Hänggi, Mack, Miez, Pfister, Steinemann, Wezel · 1932: Capuzzo, Guglielmetti, Lertora, Neri, Tognini · 1936: Beckert, Frey, Schwarzmann, Stadel, Stangl, Steffens, Volz, Winter · 1948: Aaltonen, Huhtanen, Laitinen, Rove, Saarvala, Salmi, Savolainen, Teräsvirta · 1952: Beljakov, Berdijev, Korolkov, Leonkin, Moeratov, Perelman, Sjaginjan, Tsjoekarin · 1956: Azarjan, Moeratov, Sjachlin, Stolbov, Titov, Tsjoekarin · 1960: Aihara, Endo, Mitsukuri, Ono, Takemoto, Tsurumi · 1964: Endo, Hayata, Mitsukuri, Ono, Tsurumi, Yamashita · 1968: Endo, S. Kato, T. Kato, Kenmotsu, Nakayama, Tsukahara · 1972: Kasamatsu, Kato, Kenmotsu, Nakayama, Okamura, Tsukahara · 1976: Fujimoto, Igarashi, Kajiyama, Kato, Kenmotsu, Tsukahara · 1980: Andrianov, Azarjan, Ditjatin, Makoets, Markelov, Tkatsjov · 1984: Conner, Daggett, Gaylord, Hartung, Johnson, Vidmar · 1988: Artemov, Bilozertsjev, Gogoladze, Charkow, Ljoekin, Novikov · 1992: Belenki, Korobtsjinski, Misjoetin, Sjaripov, Tsjerbo, Voropajev · 1996: Sergei Charkow, Krjoekov, Nemov, Podgorny, Troesj, Vasilenko, Voropajev · 2000: Huang, Li, Xiao, Xing, Yang, Zheng · 2004: Kashima, Mizutori, Nakano, Tomita, Tsukahara, Yoneda · 2008: Chen, Huang, Li, Xiao, Yang, Zou · 2012: Chen, Feng, Guo, Zhang, Zou · 2016: Katō, Shirai, Tanaka, Uchimura, Yamamuro · 2020: Abljazin, Beljavskij, Dalalojan, Nagorny · 2024: Hashimoto, Kaya, Oka, Sugino, Tanigawa
# Catabena seorsa

Catabena seorsa is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1972 door Todd.
# Nelsons stekelmuisgoffer

De Nelsons stekelmuisgoffer (Heteromys nelsoni) is een zoogdier uit de familie van de wangzakmuizen (Heteromyidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Merriam in 1902.

## Voorkomen

De soort komt voor in Mexico en Guatemala.
* ↑ (en) Nelsons stekelmuisgoffer op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Nederlandse kampioenschappen schaatsen afstanden 2024 - 1000 meter vrouwen

De 1000 meter vrouwen op de Nederlandse kampioenschappen schaatsen afstanden 2024 werd gehouden op zaterdag 30 december 2023 in Thialf in Heerenveen. Er reden 20 deelneemsters mee.
Jutta Leerdam won haar vijfde NK afstanden 1000 meter op rij. Antoinette Rijpma-de Jong haalde voor de tweede keer op rij het zilver. Isabel Grevelt haalde haar eerste podiumplek bij de senioren. Femke Kok, die in 2021 en 2022 zilver haalde, zette na de eerste bocht haar schaats verkeerd neer en ging op het rechte stuk onderuit. Hierdoor kreeg ze op het EK afstanden en WK afstanden slechts een rol als reserve.

## Uitslag

| # | Schaatsster | Tijd | Verschil |
| 1 1 | Jutta Leerdam | 1.13,75 | +0,00 |
| 2 2 | Antoinette Rijpma-de Jong | 1.14,91 | +1,16 |
| 3 3 | Isabel Grevelt | 1.15,53 | +1,78 |
| 4 | Naomi Verkerk | 1.15,69 | +1,87 |
| 5 | Helga Drost | 1.15,77 | +2,02 |
| 6 | Marrit Fledderus | 1.15,95 | +2,20 |
| 7 | Myrthe de Boer | 1.16,00 | +2,25 |
| 8 | Elisa Dul | 1.16,09 | +2,34 |
| 9 | Marijke Groenewoud | 1.16,14 | +2,39 |
| 10 | Chloé Hoogendoorn | 1.16,44 | +2,69 |
| 11 | Meike Veen | 1.16,47 PR | +2,72 |
| 12 | Maud Lugters | 1.17,01 | +3,26 |
| 13 | Sanneke de Neeling | 1.17,09 | +3,34 |
| 14 | Gioya Lancee | 1.17,23 | +3,48 |
| 15 | Anna Boersma | 1.17,66 | +3,91 |
| 16 | Pien Hersman | 1.18,60 | +4,85 |
| 17 | Ju-Lin de Visser | 1.18,97 | +5,22 |
| 18 | Sacha van der Weide | 1.19,78 | +6,03 |
| 19 | Sylke Kas | 1.20,38 | +6,63 |
| 20 | Femke Kok | 2.22,22 DNF | +9,99 |
* 1000m Vrouwen. Daikin NK Afstanden + Mass Start 2024 (29 december 2023). Geraadpleegd op 10 januari 2024 – via liveresults.schaatsen.nl.
* ↑ Leerdam snelt op 1.000 meter naar vijfde NK-goud op rij, Kok baalt na val. NOS.nl (30 december 2023). Geraadpleegd op 10 januari 2024.
* ↑ TeamNL langebaanschaatsen voor EK en WK Afstanden bekend. Schaatsen.nl (1 januari 2024).
1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Nederlandse kampioenschappen schaatsen afstanden 2024 - 5000 meter mannen

De 5000 meter mannen op de Nederlandse kampioenschappen schaatsen afstanden 2024 werd gehouden op donderdag 28 december 2023 in Thialf in Heerenveen. Er reden 16 deelnemers mee.
Titelverdediger Patrick Roest haalde zijn vijfde titel binnen. Chris Huizinga zette een mooie vlak schema neer, waarbij hij alleen in de laatste twee ronden pas boven de 30 seconden kwam. Hij won hiermee het zilver, een persoonlijk record en deelname aan het EK afstanden en WK afstanden. Roest maakte het verschil door de laatste paar rondjes juist onder de 28 seconden te duiken. Dat was voor hemzelf een teken dat het nog sneller kan. Marcel Bosker reed in de laatste rit naar het brons en mocht ook naar de kampioenschappen.

## Uitslag

| # | Schaatsster | Tijd | Verschil |
| 1 1 | Patrick Roest | 6.09,44 | |
| 2 2 | Chris Huizinga | 6.14,80 PR | +5,36 |
| 3 3 | Marcel Bosker | 6.15,64 | +6,20 |
| 4 | Marwin Talsma | 6.18,90 | +9,46 |
| 5 | Sjoerd den Hertog | 6.19,60 PR | +10,16 |
| 6 | Remco Stam | 6.19,75 PR | +10,31 |
| 7 | Jorrit Bergsma | 6.21,91 | +12,47 |
| 8 | Remo Slotegraaf | 6.21,99 PR | +12,55 |
| 9 | Kars Jansman | 6.22,49 | +13,05 |
| 10 | Gert Wierda | 6.22,52 | +13,08 |
| 11 | Beau Snellink | 6.23,99 | +14,55 |
| 12 | Homme Jan de Groot | 6.26,97 PR | +17,53 |
| 13 | Colin James Duivenvoorden | 6.28,06 | +18,62 |
| 14 | Stijn van de Bunt | 6.29,20 | +19,76 |
| 15 | Jesse Speijers | 6.30,26 | +20,82 |
| 16 | Daan Gelling | 6.40,47 | +31,03 |
* 5000m Mannen. Daikin NK Afstanden + Mass Start 2024 (28 december 2023). Geraadpleegd op 12 januari 2024 – via liveresults.schaatsen.nl.
* ↑ Roest pakt vijfde nationale titel op 5.000 meter, ook Huizinga en Bosker naar WK. NOS.nl (28 december 2023).
* ↑ TeamNL langebaanschaatsen voor EK en WK Afstanden bekend. Schaatsen.nl (1 januari 2024).
1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024