OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Symfonie nr. 4 (Simpson)

Robert Simpson componeerde zijn Symfonie nr. 4 van 1970 tot 1972. De compositie van circa 44 minuten is geschreven in opdracht van het Hallé Orchestra. Dat verzorgde dan ook op 26 april 1973 de première onder leiding van James Coughlan.

## Compositie

Het is zijn eerste symfonie die is gecomponeerd in de traditionele vier delen:
* Allegro moderato;
* Presto;
* Andante;
* Allegro vivace.
Naast deze vierdelige structuur klinkt de symfonie ook als een traditionele symfonie; de houtblazers zijn b.v. alleen dubbel bezet, terwijl modernere symfonieën vaak een uitgebreidere blazerssectie nodig hebben. Wat opvalt is dat de pauken bijna als melodieus muziekinstrument gebruikt wordt en niet alleen ter ondersteuning van het ritme. Ook hier wijkt Simpson af; de meeste moderne componisten gebruiken pauken voor een muzikale dreiging; hier klinken ze behalve licht ook vrolijk. Een verwijzing naar de echte klassieken zoals Ludwig van Beethoven en Franz Joseph Haydn is zonder meer op zijn plaats. De buitenste delen worden zoals toen (bij de klassieken) gebruikt om een thema te verdiepen en terug te halen. Deel (2) is een vreemde. In dit deel zit een citaat van symfonie nr. 76 van Haydn. Het lijkt of de componist hier twijfelt tussen het schrijven van een moderne symfonie en een klassieke. Het thema van Haydn komt steeds terug, terwijl de componist dat steeds onderbreekt met zijn eigen inbreng. Het is alsof Simpson de melodie van Haydn niet uit zijn hoofd kan krijgen. Deel (3) is treurig van klank, zodat de vrolijkheid even onderbroken wordt. Deel (4) klinkt weer alsof er niets aan de hand is en spoedt zich naar een ritmisch einde. Symfonie nr. 5 wordt heel anders.

## Opmerking

Deel (3) is al een keer vervangen door een nieuwe opzet; ook daar was Simpson niet echt tevreden over en plaatste het originele deel weer terug.

## Bron

* Uitgave van Hyperion Records.
# Symfonie nr. 4 (Sinding)

Christian Sinding voltooide zijn Symfonie nr. 4 opus 129 "Winter en lente" vlak voordat het stuk in première moest gaan op zijn 80e verjaardag 11 januari 1936. Het is zijn laatste grote compositie en het behoort ook tot de laatste composities die hij ooit zou schrijven. Na voltooiing begon dementie een behoorlijke invloed op zijn leven te krijgen.
Het thema van deze symfonie is de overgang van winter naar lente, een programma dat prima paste binnen de romanticus, die Sinding (nog) was. Voor een werk uit 1936 klinkt de symfonie dan ook enigszins gedateerd, zonder enige invloed van nieuwe componeertechnieken. De muziek is gerelateerd aan die van Richard Strauss. Sinding had geen geluk, zijn muziek stond eigenlijk volledig in de schaduw van de muziek van Edward Grieg. Voorts maakte Sinding zich niet populair door in de Tweede Wereldoorlog vlak voor zijn dood lid te worden van de Nasjonal Samling. Dat lidmaatschap is altijd omstreden geweest, aangezien hij geen contributie hoefde te betalen, hij zich voor de oorlog juist afzette tegen de toen al opgerichte partij en zijn toenemende dementie. De NS had wellicht de componist gestimuleerd lid te worden wetende dat Sinding populair was.
De symfonie is in wezen geen symfonie (een scherzodeel ontbreekt) maar een rapsodie. Als rapsodie is het stuk doorgecomponeerd (wordt achter elkaar doorgespeeld), als symfonie heeft het zeven segmenten:
* Maestose
* Andante
* Moderato
* Vivace
* Largamento
* Andante
* Non troppo allegro
De opening is (relatief) pompeus, terwijl in andere delen juist een sprookjesachtig beeld wordt opgeroepen, zoals de fluitsolo die klinkt als een rondfladderende vlinder.

## Orkestratie

* 3 dwarsfluiten waarvan 1 piccolo, 3 hobo's waarvan1 althobo, 3 klarinetten waarvan 1 basklarinet, fagotten waarvan 1 contrafagot
* 4 hoorns, 3 trompetten, 3 trombones, 1 tuba
* pauken, percussie, 1 harp, 1 piano, violen, altviolen, cello's, contrabassen

## Discografie

* Uitgave Apex, het Noors Radio Orkest o.l.v. Ari Rasilainen; opname 2000
* Uitgave CPO: NDR Radiophilharmonie o.l.v. David Porcelijn; opname 2003
* De Apex compact disc
* Youtube Symfonie 4, deel 1
* MIC.no Noorse muziekcentrale voor orkestratie
# Symfonie nr. 4 (Still)

Symfonie nr. 4 is een symfonie van William Grant Still. Hij voltooide zijn Symfonie nr. 4 "Autochtonous" in 1947.

## Geschiedenis

De componist heeft in zijn leven les gekregen van de (qua muziek) conservatieve George Chadwick en de (toen) ultramoderne Edgard Varèse. Eerder had hij lessen gevolgd bij Maurice Kessler aan het Oberlin College, een soort conservatorium; later volgde praktijklessen van onder meer Artie Shaw (jazz). Ondertussen bespeelde hij de hobo in allerlei orkesten. Van noch Chadwick noch Varèse is iets terug te vinden in deze vierde symfonie. De ondertitel Authochtonous heeft het meegekregen omdat Still een symfonie van/voor Amerikaanse bodem wilde schrijven; hij bedoelde een symfonie te schrijven over de bindende factor van alle Amerikanen. De eerste uitvoering vond vier jaar plaats na voltooiing; het Oklahoma City Orchestra concerteerde op 18 maart 1951 met dit werk onder leiding van Victor Alessandro.

## Muziek
### Delen

Het werk kent de standaard indeling van vier delen; waarbij de componist ook aangaf waar het betrekking op had:
* Moderately: The spirti of optimism and energy; The American ability to get things done;
* Slowly; pensive, then later in the second subject in a folky way
* With a graceful lilt: humorous and unmistakably typical of our country and its rhythms
* Slowly and reverently: the warmth and the spiritual side of the American peolple; their love of mankind.
Still gaf het eerste deel de typische sonatevorm mee; twee thema’s; het hoofdthema komt in het gehele werk in variatie voor. Het tweede deel begint ermee; het is het serieuze deel. Deel drie staat daar in schril contrast mee. Het is het scherzo, dat voor wat betreft de muziek aanleunt tegen de jazzsuites die destijds geschreven werden; een combinatie van jazz en klassieke muziek. Het deel vier bevat de optimistische finale. De muziek is uiterst melodieus en heeft enige gelijkenis met de filmmuziek van Amerikaanse films, waarbij de uitgestrekte lege landschappen te zien zijn.

### Orkestratie

* 3 dwarsfluiten waarvan 1 ook piccolo,2 hobo’s waarvan 1 ook althobo, 2 klarineten waarvan 1 ook basklarinet, 2 fagotten waarvan 1 ook contrafagot
* 4 hoorns, 3 trompetten, 3 trombones, 1 tuba
* pauken, 3 man/vrouw percussie waaronder glockenspiel, kleine trom, triangel, bekkens en gong, 1 harpen, celesta
* violen, altviolen, celli, contrabassen

## Discografie

* Uitgave Naxos: Fort Smith Orchestra o.l.v. John Peter; een opname uit 2009.
* het album
* Carl Fisher Muziekuitgeverij (orkestratie)
# Synoestropsis ecliptica

Synoestropsis ecliptica is een schietmot uit de familie Hydropsychidae. De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Synoecnema hirsutum

Synoecnema hirsutum is een rondwormensoort uit de familie van de Ungellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Timm.
# Synoecetes tunetanus

Synoecetes tunetanus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Schmiedeknecht in 1900.
# Symphoromyia cerivora

Symphoromyia cerivora is een vliegensoort uit de familie van de snavelvliegen (Rhagionidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Turner and Chillcott.
# Syneches albonotatus

Syneches albonotatus is een vliegensoort uit de familie van de dansvliegen (Empididae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1862 door Loew.
# Syneches debilis

Syneches debilis is een vliegensoort uit de familie van de dansvliegen (Empididae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Coquillett.
# Syneches

Syneches is een geslacht van insecten uit de familie van de Hybotidae, die tot de orde tweevleugeligen (Diptera) behoort.

## Soorten

Deze lijst van 12 stuks is mogelijk niet compleet.
* S. albonotatus Loew, 1862
* S. ater Melander, 1928
* S. debilis Coquillett, 1895
* S. frosti Wilder, 1974
* S. hyalinus Coquillett, 1895
* S. longipennis Melander, 1902
* S. muscarius (Fabricius, 1794)
* S. pusillus Loew, 1861
* S. rufus Loew, 1861
* S. simplex Walker, 1852
* S. thoracicus (Say, 1823)
* S. vittatus Wilder, 1974
# Sébastien Vieilledent

Sébastien Vieilledent (Cannes, 26 augustus 1976) is een Frans roeier. Vielledent nam deel aan drie Olympische Zomerspelen. Op de eerste twee spelen in 1996 en 2000 roeide Vielledent de B-finale. Vieilledent behaalde samen met Adrien Hardy in de dubbel-twee de olympische titel in 2004 en de wereldtitel in 2003

## Resultaten

* Wereldkampioenschappen roeien 1995 in Tampere 7e in de dubbel-vier
* Olympische Zomerspelen 1996 in Atlanta 12e in de dubbel-vier
* Wereldkampioenschappen roeien 1997 in Aiguebelette-le-Lac 6e in de dubbel-twee
* Olympische Zomerspelen 2000 in Sydney 10e in de dubbel-vier
* Wereldkampioenschappen roeien 2001 in Luzern 2 in de dubbel-twee
* Wereldkampioenschappen roeien 2002 in Sevilla 7e in de dubbel-twee
* Wereldkampioenschappen roeien 2003 in Milaan 1 in de dubbel-twee
* Olympische Zomerspelen 2004 in Athene in de dubbel-twee
* (en) Profiel van Sébastien Vieilledent op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) profiel van Sébastien Vieilledent op WorldRowing.com
1904: John Mulcahy & William Varley · 1920: Paul Costello & John B. Kelly, Sr. · 1924: Paul Costello & John B. Kelly, Sr. · 1928: Paul Costello & Charles McIlvaine · 1932: Kenneth Myers & Garrett Gilmore · 1936: Jack Beresford & Leslie Southwood · 1948: Richard Burnell & Bert Bushnell · 1952: Tranquilo Cappozzo & Eduardo Guerrero · 1956: Aleksandr Berkoetov & Joeri Tjoekalov · 1960: Václav Kozák & Pavel Schmidt · 1964: Oleg Tjoerin & Boris Doebrovsky · 1968: Anatoli Sass & Aleksandr Timosjinin · 1972: Aleksandr Timosjinin & Gennadi Korsjikov · 1976: Frank Hansen & Alf Hansen · 1980: Joachim Dreifke & Klaus Kröppelien · 1984: Bradley Lewis & Paul Enquist · 1988: Nico Rienks & Ronald Florijn · 1992: Stephen Hawkins & Peter Antonie · 1996: Agostino Abbagnale & Davide Tizzano · 2000: Luka Špik & Iztok Čop · 2004: Sébastien Vieilledent & Adrien Hardy · 2008: David Crawshay & Scott Brennan · 2012: Nathan Cohen & Joseph Sullivan · 2016: Martin Sinković & Valent Sinković · 2020: Hugo Boucheron & Matthieu Androdias · 2024: Andrei Cornea & Marian Enache
# Sébastien Trudo Adrien Hubar

Sébastien Trudo Adrien Hubar (Sint-Truiden, 26 januari 1788 - Oirschot, 15 januari 1879) was een officier in het leger van Napoleon en in het Nederlandse leger.

## Leven en werk

Hubar werd geboren in Sint-Truiden als zoon van Jacques Joseph Hubar, burgemeester en lid van het Wetgevend Lichaam van de Franse republiek. Hubar koos na de conscriptie voor een militaire loopbaan en begon zijn carrière als sergeant in het leger van Napoleon. Hij werd achtereenvolgens bevorderd tot tweede luitenant, eerste luitenant en kapitein. Hij nam deel aan de veldslagen in Spanje en Portugal. Eind 1808 werd hij gewond bij de Slag bij Valencia. Ook bij de veldslagen in Duitsland bij Dippoldswalde in 1813 en in 1814 in Frankrijk bij Champaubert raakte hij gewond. Voor zijn verrichtingen werd hij beloond door een benoeming tot ridder in het Legioen van Eer. Na de definitieve nederlaag van Napoleon trad Hubar in 1815 in Nederlandse krijgsdienst. Hij nam in 1832 tot 1834 deel aan de veldtochten tijdens de Belgische opstand. Hubar eindigde zijn carrière als commandant der 1e brigade Infanterie en als opperbevelhebber van de vesting Maastricht en provinciaal commandant van Limburg. Hij werd in 1855 in de rang van luitenant-generaal gepensioneerd. Hubar werd in 1840 benoemd tot ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw en in 1846 tot commandeur in de Orde van de Eikenkroon.
Hubar trouwde op 28 november 1822 in Tiel met Gerarda Johanna Stephana van Hellenberg, jongste dochter van Godefridus Dominicus van Hellenberg en Petronella Rink. Uit hun huwelijk werden, naast twee jong gestorven kinderen, twee zoons geboren, die beiden de naam Van Hellenberg Hubar aannamen.
* De Tijd d.d. 24 januari 1879: necrologie
* Nederland's Patrciaat, jaargang 57, blz. 226, 1971
Noot
* ↑ Hij werd geboren op 26 januari 1788 (certificaat Nationale Militie) en twee dagen later gedoopt op 28 januari 1788 (extract doopregister)
# Sylvan Ebanks-Blake

Sylvan Ebanks-Blake (Cambridge, 19 maart 1986) is een Engelse profvoetballer die onder contract staat bij Halesowen Town FC.
Ebanks-Blake werd in de seizoenen 2007-08 en 2008-09 topscorer in de Engelse Football League Championship. Hij promoveerde met Wolverhampton Wanderers FC in het seizoen 2008-2009 naar de Premier League. Ebanks-Blake speelde hiervoor bij Plymouth Argyle waarna hij voor £1.5 miljoen naar Wolverhampton Wanderers FC vertrok waar hij een contact voor 4,5 jaar tekende.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Duels | Doelp. |
| 2004/05 | Manchester United FC | Engeland | Premier League | 0 | 0 |
| 2005/06 | → Royal Antwerp FC | België | Proximus League | 9 | 4 |
| 2006/07 | Plymouth Argyle FC | Engeland | Championship | 41 | 10 |
| 2007/08 | Plymouth Argyle FC | Engeland | Championship | 25 | 11 |
| 2007/08 | Wolverhampton Wanderers FC | Engeland | Championship | 20 | 12 |
| 2008/09 | Wolverhampton Wanderers FC | Engeland | Championship | 41 | 24 |
| 2009/10 | Wolverhampton Wanderers FC | Engeland | Premier League | 23 | 2 |
| 2010/11 | Wolverhampton Wanderers FC | Engeland | Premier League | 30 | 7 |
| 2011/12 | Wolverhampton Wanderers FC | Engeland | Premier League | 23 | 1 |
| 2012/13 | Wolverhampton Wanderers FC | Engeland | Championship | 40 | 13 |
| 2013/14 | Ipswich Town FC | Engeland | Championship | 9 | 0 |
| 2014/15 | Preston North End FC | Engeland | League One | 9 | 1 |
| 2015/16 | Chesterfield FC | Engeland | League One | 33 | 10 |
| 2016/17 | Chesterfield FC | Engeland | League One | 13 | 2 |
| 2016/17 | Shrewsbury Town FC | Engeland | League One | 7 | 0 |
| 2017/18 | AFC Telford United | Engeland | National League North | 6 | 2 |
| 2018/19 | Halesowen Town FC | Engeland | Southern Football League | 0 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | Totaal | 329 | 99 |
# Supplementaire motorische schors

De supplementaire motorische schors of area motoria supplementaria (afkorting SMA van het Engels: supplementary motor area) is een schorsgebied van de frontale kwab van de grote hersenen. Hij vormt het mediale deel van de premotorische schors en is deels gelegen in de lobulus paracentros en deels in de gyrus frontalis medialis. Het gebied speelt een belangrijke rol in de planning en organisatie van de motoriek. Hij heeft vele projecties naar de aangrenzende primaire motorische schors. Het gebied ontvangt veel projecties vanuit de cortex parietalis posterior en uit lagere gebieden zoals de basale kernen.
# Supplanaxis nucleus

Supplanaxis nucleus is een slakkensoort uit de familie van de Planaxidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1789 door Bruguière.
# Synuchus pinguiusculus

Synuchus pinguiusculus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Habu.
# Synuchus robustus

Synuchus robustus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Habu.
# Synuchus rufulus

Synuchus rufulus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Habu.
# Szabolcs Brickner

Szabolcs Brickner (Boedapest, 12 juni 1980) is een Hongaarse tenor.
Na zijn opleiding in zang en klarinet aan de Franz Liszt muziekacademie in Boedapest studeerde Brickner aan de Hochschule für Musik in Augsburg. Voorts nam hij les bij Nicolai Gedda. Hij treedt regelmatig op in de Opera van Boedapest.
In 2004 nam hij deel aan de Ferrucio Tagliaviniwedstrijd waar hij de tweede prijs behaalde. In 2008 was hij laureaat en eerste-prijswinnaar van de Koningin Elisabethwedstrijd 2008 (voor zang) in Brussel.
* Bibliothèque nationale de France: cb15736025g (data)
* Gemeinsame Normdatei: 137731299
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1445 0211
* Library of Congress Control Number: no2009029898
* MusicBrainz: 94dc983f-9898-4f2d-8212-45953183eb3d
* Système universitaire de documentation: 159781523
* Virtual International Authority File: 264953742
* WorldCat (via VIAF): 264953742
# Synaptula psara

Synaptula psara is een zeekomkommer uit de familie Synaptidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1887 gepubliceerd door Carel Philip Sluiter.
# Sybrocentrura tenera

Sybrocentrura tenera is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Holzschuh.
# Sybrohyagnis fuscomaculata

Sybrohyagnis fuscomaculata is een keversoort uit de familie boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1960 door Breuning.
# Syndesmis inconspicua

Syndesmis inconspicua is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in het zoute water.
Het geslacht Syndesmis, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Umagillidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Westervelt & Kozloff.
# Syndesus cancellatus

Syndesus cancellatus is een keversoort uit de familie vliegende herten (Lucanidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1860 door Montrouzier.
# Sūduvastadion

Het Sūduvastadion is een multifunctioneel stadion in Marijampolė, een stad in Litouwen. Het stadion werd geopend op 6 juli 2008. Het stadion wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden. De voetbalclub Sūduva Marijampolė maakt gebruik van dit stadion. In het stadion is plaats voor 6.200 toeschouwers.
* ↑ www.goalzz.com
* ↑ www.delfi.lt
# TPC Eagle Trace

De TPC Eagle Trace is een golfclub in Coral Springs, Florida.
TPC staat voor Tournament Players Club, een netwerk van 32 golfclubs (2011) in de Verenigde Staten. Daarvan zijn 13 openbaar en 19 besloten. TPC Sawgrass in Florida is de oudste TPC baan. Hij werd in 1980 door Pete Dye ontworpen. De TPC introduceerde een nieuwe standaard in de Amerikaanse golfwereld. Het TPC project werd ondersteund door de Amerikaanse PGA Tour om banen aan te leggen die het niveau van de Tour zouden inspireren.
Eagle Trace werd in 1983 geopend en behoort tot de besloten clubs. De club heeft 325 leden. De baan werd ontworpen door Arthur Hills. Er is veel water en er zijn slechts 41 bunkers. De baan heeft een par van 72. De baan is omringd door 950 huizen. Voor de bewoners is er ook een tenniscentrum.
De Honda Classic werd hier gespeeld van 1984-1991. Van 1997-2002 werd de Classic op een TPC Heron Bay gespeeld.
In 2007 werd een samenwerking met de Heritage Golf Group aangegaan, die al 16 golfbanen in portefeuille had. Vier TPC banen werden aan Heritage verkocht: TPC Eagle Trace, TPC Michigan, TPC Piper Glen en TPC Prestancia. De naam van de clubs blijft volgens contract hetzelfde, incl. TPC.
# TPC River Highlands

De TPC River Highlands is een besloten golfclub in Cromwell, vlak bij Hartford, Connecticut. Hij werd in 1928 opgericht en maakt sinds 1984 deel uit van het netwerk van de Tournament Players Club (TPC).

## Geschiedenis

De club werd in 1928 opgericht als de Middletown Golf Club. Al in 1934 werd de naam veranderd in Edgewood Country Club. Vijftig jaar later werd de club verkocht aan de Amerikaanse PGA Tour. De baan werd door golfbaanarchitect Pete Dye aangepast aan de eisen van de TPC en datzelfde jaar heropend met de naam TPC of Connecticut. Vijf jaar later werd de baan grondiger gerenoveerd waarna de naam TPC River Highlands werd ingevoerd.

### Baanrecord

Het baanrecord werd op 24 juni 2011 verbeterd door de 19-jarige amateur Patrick Cantlay met een ronde van 60 tijdens het Travelers Championship. Het record was 61 en stond op naam van Kirk Triplett, Phil Mickelson, Scott Verplank, Brad Faxon en Kenny Perry.

### Naam van de club

De baan heeft bekendgestaan onder de volgende namen:
* Middletown Golf Club (1928–34)
* Edgewood Country Club (1934–84)
* TPC of Connecticut (1984–89)
* TPC River Highlands (1990-heden)

## Toernooien

De baan is sinds 1984 gastheer van het Greater Hartford Open, dat sinds 2007 de naam Travelers Championship draagt.
# TPC Scottsdale

De TPC Scottsdale is een countryclub in de Verenigde Staten en behoort bij de Tournament Players Club. Het club werd opgericht in 1985, dat een 36-holes golfbaan heeft, waarvan twee 18 holesbanen, en het club bevindt zich in Scottsdale, Arizona.
De twee 18 holesbanen hebben een eigen naam: het Stadium- en het Champions-golfbaan. Het "Stadium"-baan werd ontworpen door de golfbaanarchitecten Tom Weiskopf en Jay Morrish, in 1986, en het "Champions"-baan werd ontworpen door Randy Heckenkemper, in 2007.
Voor het golftoernooi voor de heren gebruikt de club altijd het "Stadium"-baan waarbij de lengte van de baan 6598 m is met een par van 71.

## Golftoernooien

* Phoenix Open: 1987-heden
# São Joaquim da Barra (gemeente)

São Joaquim da Barra is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat São Paulo. De gemeente telt 46.172 inwoners (schatting 2009).

## Verkeer en vervoer

De plaats ligt aan de radiale snelweg BR-050 tussen Brasilia en Santos. Daarnaast ligt ze aan de weg SP-330.

## Geboren

* Fernanda Alves (1985), volleyballer en beachvolleyballer
* Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística, Inwonertallen 2009
# São Joaninho (Castro Daire)

São Joaninho is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Castro Daire en telt 413 inwoners (2001).
# TTV Tempo-Team

TTV Tempo-Team is een tafeltennisvereniging uit Amsterdam die in 1938 werd opgericht onder de naam 'Spel en Vriendschap'. De club domineerde het Nederlandse tafeltennis in de jaren 70, toen het mannenteam van 1973 tot en met 1981 ieder jaar algeheel kampioen van de eredivisie werd en het vrouwenteam in 1973, 1975, 1977, 1978 en 1979. De mannen behaalden in 1990 en 1991 nog twee Nederlandse titels.

## Historie

Spel en Vriendschap lag een paar jaar na de oprichting een tijd stil wegens de Tweede Wereldoorlog. Na de heroprichting sloot het zich aan bij de NTTB. Toen de accommodatie te klein werd, sloten de Amsterdammers zich aan bij sportvereniging Wilskracht/SNL, waarbij ook de tafeltennissers die naam overnamen.
Behalve Wilskracht/SNL timmerde er in Amsterdam een club genaamd Smash aan de weg. Een fusie volgde in 1965, waardoor SNL Smash ontstond. Wanneer de club een paar jaar later voor het eerst een sponsor krijgt, wordt de naam Hunter 25, naar de geldschieter. De meest recente naamswijziging volgt in 1970, wanneer de naam Tempo-Team wordt aangenomen. Het gelijknamige uitzendbureau is vanaf dat moment meer dan twintig jaar hoofdsponsor, tot begin jaren 90. Nadat het sponsorschap eindigt, blijft de naam behouden.

## Erelijst

* ETTU Cup vrouwen 1992
* Algeheel landskampioen mannen 1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1978, 1979, 1980, 1981, 1990, 1991
* Algeheel landskampioen vrouwen 1973, 1975, 1977, 1978, 1979
* Nationale beker mannen 1980
* Nationale beker vrouwen 1985

## Selectiespelers

Onder meer de volgende spelers speelden minimaal één wedstrijd voor Tempo-Team in de eredivisie:
Mannenteams:
| Sky Andrew Frank Boute Carel Deken Marco van Elferen Ilias Faraj Han Gootzen Bart van Haren Danny Heister (11x NK) Bert van der Helm (12x NK) | René Hijne Marcel Hoevers Herman Hopman Elwin Huiden Rob Koghee Nicky Mason Casper Mol Dror Polak Fjodor Rademaker | Maurice Schulte John Scott Nico van Slobbe (3x NK) Mark Smith Trevor Taylor Yana Timina John Uyleman Bettine Vriesekoop (14x NK) Chris Walbrecht Sander Jarigsma |
Vrouwenteams:
| Mieke Arntz Katja Buijs Ellen van der Helm Sonja Heltzel (3x NK) Heleen Hop | Ellen Klatt (2x NK) Hanny de Koning Conny van Moorst Esther Tossijn | Babette van Veen Wendy van Veen Marjan van der Vliet Ine Willems Els Zwaan |
* NK = Nederlands Kampioen enkelspel