OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Van der Kellen

Van der Kellen is een Nederlandse familie, waarvan meerdere leden artistiek actief waren.

## Geschiedenis

De uit Osnabrück afkomstige Ernst van der Kellen vestigde zich in Haarlem. Hij trouwde in 1755 met Sara Schaapman. Hun zoon David en kleinzoon David jr. werkten als stempelsnijder bij 's Rijks Munt in Utrecht. In latere generaties nam een aantal nazaten de burijn of schilderskwast ter hand.

## Enkele telgen

* David van der Kellen (I) (1764-1825), tekenaar, medailleur en stempelsnijder.
** David van der Kellen (II) (1804-1879), graveur, medailleur en stempelsnijder; trouwde met Hanriette Fricederica Menger (1808-1886), zuster van Johan Philip Menger.
*** David van der Kellen (III) (1804-1879), graficus, kunstschilder, tekenaar, directeur van het Nederlandsch Museum voor Geschiedenis en Kunst; trouwde met zijn nicht Anna Wilhelmina van der Kellen (1829-1885). Haar grootvader Hendrik van der Kellen (1755-1798) was een broer van David (I).
**** Louisa Charlotta (Charlotte) van der Kellen (1857-1947), kunstschilder.
**** Cornelia Wilhelmina van der Kellen (1859-1945), onderwijzeres; trouwde met Wilhelmus Johannes Steenhoff (1863-1932), kunstschilder.
**** Johan Philip van der Kellen Dzn. (1866-1953), conservator bij het Rijksprentenkabinet.
*** Johan Philip (Philip) van der Kellen (1831-1906), graveur en kunsthistoricus, directeur van het Rijksprentenkabinet; trouwde met Henrietta Louisa Koenen (1830-1881), kunstverzamelaar, en na haar overlijden met Helène Gerritsen (1843-1921).
*** Carel van der Kellen (1839-1917), ambtenaar bij 's Rijks Munt; trouwde met Antoinette Catharine Wilhelmina Koenen (1832-1905).
*** Johannes van der Kellen (1843-1895), graveur, tekenaar, tekenleraar en kunsthandelaar.
*** Hendrika Wilhelmina (Hendrika) van der Kellen (1846-1903), kunstschilder; trouwde met wiskundige Corneille Louis Landré (1838-1905). Uit dit huwelijk de schilder Louis Landré.
# Cephalobrachia

Cephalobrachia is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soorten

* Cephalobrachia bonnevii Massy, 1917
* Cephalobrachia macrochaeta Bonnevie, 1913
# Orde van Alcántara

De Orde van Alcántara, voluit "Militaire Ridderorde van Alcántara" (Spaans: "Orden Militar de Alcántara") is een Spaanse ridderorde. De van oorsprong middeleeuwse militaire orde werd in 1873 opgeheven en twee jaar later heropgericht als koninklijke onderscheiding, waarvan de Spaanse koning grootmeester is.

## Geschiedenis

De Orde werd als Orde van de Heilige Julianus van Pereiro in 1156 door de broers Don Suero Fernández Barrientos en Don Gómez Fernández Barrientos gesticht en is vernoemd naar de stad Alcántara.
In 1222 werd de Orde door Don Ordosso Bisschop van Salamanca erkend als een religieuze Orde van krijgshaftige ridders die de regels van de cisterciënzers (dat wil zeggen de regel van de Heilige Benedictus van Nurcia) volgden.
De Spaanse militaire ridderorden, Alcántara, Calatrava, Montesa en San Iago hebben een belangrijke rol gespeeld bij het verjagen van de Moren uit het Iberisch Schiereiland. Vooral voor de jongere zonen van de adel, zij die niets erfden, was de intrede in deze orde van krijgshaftige monniken een nobele en passende levenstaak.
De orde behoort daarmee tot de middeleeuwse kruisridderorden zoals de Tempeliers, de Duitse Orde en de Orde van Malta. Ook in Spanje en Portugal streed het Christelijke Europa tegen de Islam.
Koning Ferdinand II van Leon werd in 1175 de beschermheer van de Orde die door een eigen grootmeester werd bestuurd. In 1177 heeft Paus Alexander III de Orde in een bul erkend en onder canoniek recht geplaatst.
De orde is sinds 1875 een gezelschap Spaanse katholieke edelen onder bescherming van de Spaanse kroon. De Heilige Stoel wees koning Juan Carlos I als grootmeester en administrator aan.
Het lint en het kruis van de orde zijn groen en worden om de hals gedragen. Het kruis is in vorm gelijk aan dat van de Orde van Calatrava. De ridders dragen bij bijzondere gelegenheden een witte mantel met een groot rood ordekruis op de linkerschouder.
De dagelijkse leiding van de Orde ligt in de handen van de President van de "Raad van de vier Militaire Orden" Z.K.H. Infant Don Carlos de Bourbon-Twee Siciliën y Bourbon, Hertog van Calabrië. Een telg uit de tak van het Koninklijk Huis dat tot 1860 in Napels regeerde.
De Orde heeft nauwe banden met de monarchie. Koning Alfons XIII liet de geborduurde kruisen van de vier militaire Orden aan de binnenzijde van al zijn jasjes naaien.
# Vosbergen (Heerde)

Vosbergen is een woonwijk in het oosten van de Nederlandse plaats Heerde.
Vosbergen ligt vlak bij het gelijknamige kasteel Vosbergen. De wijk heeft relatief gezien veel rijenhuizen, die dateren uit de jaren zeventig en begin jaren tachtig. Midden in de wijk lag een basisschool. Op deze plek zijn in 2021 nieuwe woningen gerealiseerd. Aan de oostrand van de wijk ligt de sporthal 'de Faberhal' in een grote groenstrook. Net ten noorden van de wijk ligt een klein openbaar bosgebied.
# Seed

Seed kan verwijzen naar:
Film en televisie:
* Seed (1931) - film uit 1931, in Nederland uitgebracht als De tweede vrouw in zijn leven
* Seed (2007) - Canadese horrorfilm uit 2007
* Seed (televisieserie) - Canadese tv-serie
Muziek:
* God Seed - Noorse blackmetalband (2009)
* Seed (Nick Harper) - album van Nick Harper (1995)
* Seed (Afro Celt Sound System) - album en titelsong van Afro Celt Sound System / Afrocelts (2003)
* Seed (Mami Kawada) - debuutalbum van Mami Kawada (2006)
Personen:
Overig:
* Seed (JavaScript) - JavaScript interpreter en bibliotheek van het GNOME-project
* Seed Valley - samenwerkingsverband van plantenveredelings- en zaadtechnologiebedrijven in de Kop van Noord-Holland
# Emil Nielsen

Emil Nielsen kan verwijzen naar:
* Emil Nielsen (muzikant), Noors zanger en dirigent
* Emil Nielsen (handballer), Deens handballer
* Emil Nielsen (voetballer), Noors voetballer
* Emil Nielsen (boogschutter), Zweeds boogschutter
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Emil Nielsen en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Encyrtus sagillus

Encyrtus sagillus is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1838 door Walker.
# Entanoneura feae

Entanoneura feae is een insect uit de familie van de Mantispidae, die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Entanoneura feae is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Navás in 1929.
# Entanoneura

Entanoneura is een geslacht van insecten uit de familie van de Mantispidae, die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.

## Soorten

Deze lijst van 8 stuks is mogelijk niet compleet.
* E. albertisii Navás, 1929
* E. batesella (Westwood, 1867)
* E. brunneonigra Handschin, 1960
* E. costalis (Erichson, 1839)
* E. feae Navás, 1929
* E. januaria Navás, 1936
* E. mariae (Navás, 1909)
* E. sinica C.-k. Yang, 1999
# Emil Frey

Emil Frey (Arlesheim, 24 oktober 1838 - aldaar, 24 december 1924) was een Zwitsers politicus en militair. Hij was lid van de Bondsraad van 1891 tot 1897. In 1894 was hij bondspresident van Zwitserland.

## Biografie
### Afkomst en opleiding

Emil Frey was een zoon van Emil Remigius Frey. Hij was gehuwd met Emma Kloss. Na zijn schooltijd in Basel-Landschaft studeerde hij aan het gymnasium van Bazel, maar verliet de school uiteindelijk zonder diploma. Hij studeerde vervolgens landbouwkunde aan een agronomisch instituut in Jena.

### Amerikaanse Burgeroorlog

Vervolgens trok Frey naar de Verenigde Staten, waar hij vanaf 1860 aan de slag was als boerenknecht. Tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog diende hij in het noordelijk leger, waar hij de rang van majoor bereikte. Van 1863 tot 1865 was hij krijgsgevangene van de zuiderlingen. Kort na de Burgeroorlog vestigde hij terug in Arlesheim.

### Politicus
#### Lid van de Nationale Raad

Na zijn terugkeer naar Zwitserland werd Frey kanselier van het kanton Basel-Landschaft. Kort daarna, van 1866 tot 1872, was hij lid van de Regeringsraad van Basel-Landschaft. Hij liet het Landraad van Basel-Landschaft een wet op de fabrieken goedkeuren en steunde de radicalen in de Kulturkampf in Zwitserland. In 1872 werd hij redacteur van de Basler Nachrichter. In hetzelfde jaar werd hij bij de parlementsverkiezingen van dat jaar verkozen als lid van de Nationale Raad, waar hij zou zetelen van 2 december 1872 tot 1 juli 1882 en van 1 tot 20 december 1890. Hij was voorzitter van de Nationale Raad van 7 juli 1875 tot 25 maart 1876. Vanaf 1878 was hij voorzitter van de fractie van de radicalen in de Bondsvergadering. Hij was een voorstander van de herziening van de Zwitserse Grondwet en was meermaals kandidaat bij Bondsraadsverkiezingen, maar geraakte niet verkozen.
Van 1882 tot 1888 was Frey de Zwitserse ambassadeur in Washington D.C., waar hij zich liet opvallen vanwege zijn steun aan de Zwitserse immigranten. Na zijn terugkeer naar Zwitserland werd hij in 1888 redacteur van de National-Zeitung in Bazel.

#### Lid van de Bondsraad

Nadat Frey pas voor een tweede mandaat was verkozen in de Nationale Raad, werd hij in 1890 alsnog verkozen tot lid van de Bondsraad als opvolger van Bernhard Hammer. Hij zetelde in de Bondsraad van 1 januari 1891 tot 31 maart 1897 en beheerde het Departement van Militaire Zaken. In 1894 was hij bondspresident van Zwitserland. In het Zwitserse leger had hij de graad van kolonel.
Frey legde zich toe op de Zwitserse landsverdediging, die destijds werd verwaarloosd, de fortificatie van de Gotthardpas en de bouw van een stuwdam in Saint-Maurice. In 1895 verwierp de bevolking zijn militaire hervorming in een referendum.

### Latere carrière

Na zijn periode in de Bondsraad werd Frey directeur van de Internationale Telegrafie-unie in Bern. Deze functie vervulde hij tot 1921.

## Literatuur

* (de) Grieder, F., Der Baselbieter Bundesrat Emil Frey, 1988.
# Emil Ergo

Emile Victor (Emil) Ergo (Zelzate, 20 augustus 1853 – Berchem, 11 oktober 1922) was een Belgisch muziektheoreticus, docent en componist.
Hij was zoon van Eugenius Ergo (facteur bij burgervoorzieningen) en Hortence Virginie van de Cotte.
Hij bekwaamde zich in het bespelen van viool en koperen blaasinstrumenten. In 1872 vertrok het gezin naar Terneuzen, waar hij verder leerde, maar dan op de piano. Hij studeerde daar echter ook allerlei Europese talen. In 1884 keerde hij terug naar België, in dit geval naar Antwerpen waar hij muziekonderwijzer werd. In die wereld maakte hij kennis met Peter Benoit en Ergo kon aan diens Koninklijk Conservatorium Antwerpen, dan nog Muziekschool, compositieleer studeren. Daarnaast was hij directeur van liedertafel Antwerpia (1898-1900) en Rubenskring (1900-1930). In 1907 was hij muziekdocent aan Institut des hautes etudes musicales van Thiebaut.
Hij droeg bij aan verhandelingen van Hugo Riemann (Musikalische Dynamik und Agogik), Georg Friedrich Fuchs (Die Zukunft und die Freigeit des musikalischen Vortrages). Ook leverde hij bijdragen aan de Nederlandse muziekblad Caecilia en Muziekcollege , het Fransetalige Le guide musical. Hij gaf ook lezingen, zo stond hij in 1897 in het Odeon op uitnodiging van De Nieuwe Muziekhandel uit de Amsterdamse Leidsestraat.
Verhandelingen:
* Eene ingrijpende hervorming op musikaal gebied (1887);
* Muziek dictaat (1890);
* Le dualisme harmonique (1891);
* Leerboek voor het contrapunt naar de concentriesche Methode (1897);
* Themaboek vor contrapunt en driestemmige harmonieoefeningen (1897);
* Verhandeling over de sequenzen ov harmonische progressies, Elementar-muziekleer (1903);
* Leerboek voor het muzicklezen a prima vista (1906);
* Dans les propylées de l'instrumentation (1908);
* L'acte final de la tragicomédie musicale, les aveugles réformateurs (1914);
* Über Riachard Wagner Harmonik und Melodik (1914, van 1907 tot 1912 verschenen in Bayreuther Blätter).
Hij schreef meerdere composities waarvan slechts weinig in druk verscheen. Enig bekend werk in de 21e eeuw is zijn Hulde aan de nijverheid, een cantate, die 1902 in Antwerpen te horen was.
* Eduard A. Melchior: Woordenboek der toonkunst 1890, pagina 187
* Geïllustreerd muzieklexicon, onder redactie van Mr. G. Keller en Philip Kruseman, medewerking van Sem Dresden, Wouter Hutschenruijter (1859-1943), Willem Landré, Alexander Voormolen en Henri Zagwijn; uitgegeven in 1932/1949 bij J. Philips Kruseman, Den Haag; pagina 187
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 3, pagina 130
* Flavie Roquet: Lexicon: Vlaamse componisten geboren na 1800, Roeselare, Roularta Books, 2007, 946 p., ISBN 978-90-8679-090-6; pagina 230
* Gemeinsame Normdatei: 116531738
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 1017 5278
* MusicBrainz: fb6fbc07-287f-4730-8ed9-9fc1c458334e
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 072488697
* Virtual International Authority File: 49979177
* WorldCat (via VIAF): 49979177
# Emil Dessewffy

Graaf Emil Dessewffy de Csernek et Tarkeő (Eperjes, 24 februari 1814 - Pozsony, 28 januari 1866) was een Hongaars conservatief politicus en leider van de Conservatieve Partij. Hij was voorzitter van de Hongaarse Academie van Wetenschappen van 1855 tot aan zijn dood.
Hij stamde uit het Hongaarse adelsgeslacht Dessewffy. In 1836 trouwde hij met barones Paula Wenckheim, de zus van Béla Wenckheim. Na de dood van zijn broer Aurél Dessewffy werd hij de leider van de conservatieve beweging. In 1861 was hij lid van de Aansprekingspartij en vanaf 1865 van de Deák-partij.
# Entedon bouceki

Entedon bouceki is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Rasplus.
# Enyaliopsis binduranus

Enyaliopsis binduranus is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Péringuey.
# Epacanthion oliffi

Epacanthion oliffi is een rondwormensoort uit de familie van de Thoracostomopsidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door Inglis.
# Epacanthion murmanicum

Epacanthion murmanicum is een rondwormensoort uit de familie van de Thoracostomopsidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Ssaweljev.
# Epacanthion oweni

Epacanthion oweni is een rondwormensoort uit de familie van de Thoracostomopsidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Keppner.
# Epacmus

Epacmus is een vliegengeslacht uit de familie van de wolzwevers (Bombyliidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1886 door Osten Sacken.

## Soorten

* E. cirratus Melander, 1950
* E. clunalis Melander, 1950
* E. connectens Melander, 1950
* E. labiosus Melander, 1950
* E. litus (Coquillett, 1886)
* E. modestus (Loew, 1872)
* E. morsicans Melander, 1950
* E. nebritus Coquillett, 1894
* E. nitidus Cole, 1921
* E. pallidus Cresson, 1919
* E. ponderosus Melander, 1950
* E. pulvereus Melander, 1950
* E. tomentosus Melander, 1950
* ↑ Evenhuis, N.L. & Greathead, D.J. (2003) World catalog of bee flies (Diptera: Bombyliidae) web site.
# Epanthidium desantisi

Epanthidium desantisi is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Urban.
# Epimesophleps

Epimesophleps is een geslacht van vlinders van de familie tastermotten (Gelechiidae).

## Soorten

* E. aphridias Rebel, 1925
* E. symmocella Rebel, 1907
# Enzo Barboni

Enzo Barboni (Rome, 10 juli 1922 - 23 maart 2002) was een Italiaans regisseur die, soms onder het pseudoniem E.B. Clucher, in de jaren 70 een groot aantal komisch getinte spaghettiwesterns maakte. In veel van deze films speelde het duo Bud Spencer en Terence Hill de hoofdrol.

## Biografie

Barboni maakte in 1970 de komische western Lo chiamavano Trinità met in de hoofdrol Bud Spencer en Terence Hill. De film werd een megasucces. De twee zouden in 30 films samenspelen, waarvan er zeven door Barboni geregisseerd waren.
In 1971 maakte Barboni het vervolg ...continuavano a chiamarlo Trinità. Deze film groeide uit tot succesvolste Italiaanse film ooit en maakte een winst van bijna 120 keer de kosten. Pas toen Roberto Benigni in 1997 La vita è bella maakte, werd Barboni's film van de eerste plaats gestoten.
* Biblioteca Nacional de España: XX1025593
* Bibliothèque nationale de France: cb13930123p (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058521393806706
* Gemeinsame Normdatei: 135631645
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1948 1367
* Library of Congress Control Number: no97033426
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0146541
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007409326805171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 074459406
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: MODV288536
* Système universitaire de documentation: 204073804
* Virtual International Authority File: 32186206
* WorldCat (via VIAF): 32186206
# Enzo Escobar

Sergio Enzo Escobar Olivares (Limache, 10 november 1951) is een voormalig profvoetballer uit Chili, die gedurende zijn carrière speelde als centrale verdediger.

## Clubcarrière

Escobar speelde zijn gehele carrière in zijn vaderland Chili. Met Unión Española won hij tweemaal de Chileens landstitel (1975, 1977), met Cobreloa was hij drie keer (1980, 1982, 1985) de beste in de hoogste afdeling van het Chileense voetbal.

## Interlandcarrière

Escobar speelde in totaal 26 officiële interlands voor Chili in de periode 1976-1982. Hij maakte zijn debuut op 6 oktober 1976 in een vriendschappelijke interland tegen Uruguay (0-0), net als Gustavo Moscoso, Mario Salinas, Nelson Sanhueza en Miguel Ángel Neira. Hij nam met Chili onder meer deel aan de WK-eindronde in 1982 en aan één editie van de strijd om de Copa América: 1979.

## Erelijst
### Unión Española

* Primera División
    1975, 1977

### Cobreloa

* Primera División
    1980, 1982, 1985
* Copa Chile
    1986
# Enkenbach

Enkenbach is een plaats in de Duitse gemeente Enkenbach-Alsenborn, deelstaat Rijnland-Palts, en telt 4700 inwoners (2006)
# Enkelvoudige zin

Een enkelvoudige zin is in de ontleding een zin die uit een hoofdzin zonder bijzinnen bestaat. Een enkelvoudige zin heeft nooit meer dan één gezegde en is het tegenovergestelde van een samengestelde zin.
Een voorbeeld van een enkelvoudige zin in het Nederlands is de zin
    De man kwam de kamer binnen.
Deze zin bestaat uit een
* onderwerp (zinsdeel): De man
* een persoonsvorm: kwam
* een bijwoordelijke bepaling: de kamer
* een afscheidbaar deel van de persoonsvorm: "binnen"
# Enkelvoudige stof

Een enkelvoudige stof is in de scheikunde een stof die bestaat uit atomen van één element. Bestaat een stof uit atomen van twee of meer elementen, dan spreekt de scheikunde van een samengestelde stof.

## Voorbeelden

Het metaal ijzer is een voorbeeld van een atomaire, enkelvoudige stof: het is opgebouwd uit een metaalrooster dat wordt gevormd door de chemische (metaal)binding tussen uitsluitend ijzeratomen.
Diamant en grafiet zijn twee allotrope vormen van het zelfde element koolstof. Zowel diamant als grafiet bestaan uit een rooster met enkel koolstofatomen die via covalente bindingen chemisch met elkaar zijn verbonden, beide zijn enkelvoudige stoffen. Zij verschillen slechts in de manier waarop de koolstofatomen in het covalente kristalrooster ('covalent netwerk') zijn gerangschikt.
Edelgassen als helium, neon, en het in de aardatmosfeer voorkomende argon zijn atomaire gasvormige enkelvoudige stoffen.

### Enkelvoudige stoffen die moleculen vormen

Het atmosferische dizuurstof (O$_2$) is een voorbeeld van een moleculaire, enkelvoudige stof: het is opgebouwd uit moleculen die worden gevormd door de covalente binding tussen twee identieke zuurstofatomen. Andere voorbeelden van moleculaire enkelvoudige stoffen zijn: het eveneens atmosferische distikstof (twee stikstofatomen), en diwaterstof (twee waterstofatomen). In alle drie genoemde voorbeelden gaat het om stoffen die bij kamertemperatuur gasvormig zijn. De halogenen difluor, dichloor, dibroom en di-jood behoren ook tot de enkelvoudige moleculaire stoffen. Difluor en dichloor (chloorgas) zijn gasvormig bij kamertemperatuur, dibroom vloeibaar en di-jood vast.
Ozon (O$_3$) is een andere enkelvoudige, gasvormige stof van het element zuurstof: ozonmoleculen worden gevormd door de chemische binding tussen drie identieke zuurstofatomen.
# Epiplema costilinea

Epiplema costilinea is een vlinder uit de familie uraniavlinders (Uraniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Joicey & Talbot.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Epiplema configurata

Epiplema configurata is een vlinder uit de familie van de uraniavlinders (Uraniidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door William Warren.
De vlinder werd verzameld door Albert Stewart Meek in Brits-Nieuw-Guinea in de periode 1904-1905.
* ↑ Beccaloni, G.W., Scoble, M.J., Robinson, G.S. & Pitkin, B. (Editors). (2003). The Global Lepidoptera Names Index (LepIndex). (Geraadpleegd maart 2013).
* ↑ W. Warren. "New Drepanulidae, Thyrididae, Uraniidae, and Geometridae, from British New Guinea." Novitates Zoologicae, Vol. XIII (1906), blz. 61-161.
# Epirrhoe kezonmetaria

Epirrhoe kezonmetaria is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Oberthür.
# Epirrhoe commixta

Epirrhoe commixta is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Matsumura.
# Eparchie Thuckalay

De eparchie Thuckalay (Latijn: Dioecesis Thuckalayensis) is een Syro-Malabar-katholieke eparchie met als zetel Thuckalay, in India. De eparchie is suffragaan aan de aartseparchie Changanacherry.

## Geschiedenis

De eparchie werd opgericht op 11 november 1996, uit delen van de aartseparchie Changanacherry.

## Parochies

De eparchie had in 2020 een oppervlakte van 1.794 km$^2$ en telde 2.081.700 inwoners waarvan 1,5% rooms-katholiek was.

## Bisschoppen

* George Alencherry (11 november 1996 - 25 mei 2011; grootaartsbisschop in 2011)
* George Rajendran Kuttinadar (24 augustus 2012 - heden)

## Galerij van afbeeldingen

* Bisschop George Alencherry (1996-2011), de eerste bisschop, later grootaartsbisschop in 2011
* Diocese of Thuckalay (Syro-Malabar). catholic hierarchy (2024). Geraadpleegd op 8 april 2024.
Changanacherry (aartseparchie) · Kanjirapally · Palai · Thuckalay
# Eparchie Satna

De eparchie Satna (Latijn: Dioecesis Satnensis) is een Syro-Malabar-katholieke eparchie met als zetel Satna, in India. De eparchie is suffragaan aan het aartsbisdom Bhopal.

## Geschiedenis

De eparchie werd opgericht op 29 juli 1968, als het aartsbisschoppelijk exarchaat Satna, uit delen van het bisdom Jabalpur. Op 26 februari 1977 werd het verheven tot eparchie.

## Parochies

De eparchie had in 2020 een oppervlakte van 45.188 km$^2$ en telde 11.242.365 inwoners waarvan 0,03% rooms-katholiek was.

## Bisschoppen

* Abraham D. Mattam (exarch: 29 juli 1968, bisschop: 26 februari 1977 - 18 december 1999)
* Matthew Vaniakizhakel (18 december 1999 - 27 augustus 2014)
* Joseph Kodakallil (22 juli 2015 - heden)
* Diocese of Satna (Syro-Malabar). catholic hierarchy (2024). Geraadpleegd op 31 maart 2024.
Bhopal (aartsbisdom) · Gwalior · Indore · Jabalpur · Jhabua · Khandwa · Sagar (Syro-Malabar) · Satna (Syro-Malabar) · Ujjain (Syro-Malabar)
# Epitonium gloriolum

Epitonium gloriolum is een slakkensoort uit de familie van de Epitoniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Melvill & Standen.
# Epitrichosma neurobapta

Epitrichosma neurobapta is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Lower.
# Epitrix caucasica

Epitrix caucasica is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1950 gepubliceerd door Heikertinger.