OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Johann Rudolf Kutschker

Johann Rudolf Kutschker (Wiese, 11 april 1810 - Wenen, 27 januari 1881) was een Oostenrijks geestelijke en kardinaal van de Rooms-Katholieke Kerk.
Kutschker studeerde aan de seminaries van Wiese en Troppau en studeerde vervolgens aan de universiteiten van Olomouc en Wenen. In Wenen promoveerde hij in de godgeleerdheid. Hij werd op 21 april 1833 priester gewijd. Hij werd vervolgens hoogleraar aan de Universiteit van Olomouc en vervulde daarnaast verschillende (adviserende) functies voor het aartsbisdom Olomouc.
Paus Pius IX benoemde hem op 7 april 1862 tot titulair bisschop van Carre en tot hulpbisschop van Wenen. Hij ontving zijn bisschopswijding uit handen van de Weense prins-aartsbisschop Joseph Othmar von Rauscher. In 1875 volgde hij Rauscher op als aartsbisschop van Wenen. Pius IX creëerde hem tijdens het consistorie van 22 juni 1877 kardinaal. De Sant'Eusebio werd zijn titelkerk.
Kutschker nam deel aan het conclaaf van 1878 dat leidde tot de verkiezing van paus Leo XIII. Hij overleed drie jaar later. Zijn lichaam werd bijgezet in de kathedrale Stephansdom.
* Gemeinsame Normdatei: 125843690
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8394 8358
* Library of Congress Control Number: n88070528
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: mub2016928568
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 141180951
* Virtual International Authority File: 74825759
* WorldCat (via VIAF): 74825759
# Fransche ratten

Fransche ratten is een Nederlands volksliedje daterende uit vlak voor het einde van de Napoleontische tijd (circa 1814).
Het lied omschrijft de nederlaag en ondergang van Napoleontisch Frankrijk aan de mogendheden der Zesde Coalitie. De melodie van de eerste regels van het liedje zijn identiek aan het thans bekende kinderliedje Ik zag twee beren. De auteur van de tekst is niet bekend.

## Liedtekst

    1.
    Fransche ratten, rold uw' matten,
    wilt naer huys nu keeren;
    zegt: ‘dag vrienden, die ons minden,’
    of men zal u leeren
    op de pypen dansen;
    nu hebt gy goê kanssen:
    weg gascon, wie de bon, bon, bon,
    door 't Keyzers schoon kanon.
    2.
    Wilt nu loopen met g'heel hoopen,
    zegt: adieu schoon landen;
    pruyssen Koning, g'hebt u looning,
    franschen vlugt met schande
    van d'Hollandsche paelen;
    't land zal u betaelen
    met de zon, wie de bon, bon, bon,
    door 't pruyssen schoon kanon.
    3.
    Alexander wilt geen ander
    als de Potentaten;
    roomsche Keyzer, gy zyt wyzer
    als ons te verlaeten;
    gy zyt onzen Vader;
    wy roepen te gaeder:
    magtig tron, wie de bon, bon, bon,
    jaegt-ze weg door uw schoon kanon.
    4.
    'T is victorie ende glorie
    voor de jonge lieden;
    requisitie, contributie
    zal niet meer geschieden
    hier in deze landen;
    franschman, vlugt met schande;
    vlugt nation, wie de bon, bon, bon.
    voor 't Russens schoon kanon.
    5.
    Laet ons zingen, laet ons klingen
    vreugde en victorie,
    van die helden, die hun stelden,
    die haelden de glorie;
    dat hy lang mag leven,
    die ons vrede komt geven;
    zingt vrydom, wie de bon, bon, bon,
    door alle 't schoon kanon.
# Melodi Grand Prix Nordic

Melodi Grand Prix Nordic (kortweg MGP Nordic) was een Scandinavische liedjeswedstrijd voor kinderen van 8 tot 15 jaar. Er namen jaarlijks vier landen deel: Denemarken, Finland, Noorwegen en Zweden, telkens met meerdere liedjes.

## Geschiedenis

Het concept ontstond in Denemarken, waar in 2000 en 2001 de De unges melodi grand prix werd gehouden. In 2002 werd het festival uitgebreid met Noorwegen en Zweden. Sindsdien mocht elk land met drie liedjes deelnemen. Finland kwam er in 2007 als laatste bij. Het aantal liedjes per land werd gereduceerd tot twee, waardoor er elk jaar acht liedjes zijn. Elk land moet in zijn eigen taal deelnemen.
In 2003 werd het concept opgepikt door de EBU. In datzelfde jaar werd het eerste Junior Eurovisiesongfestival gehouden. Denemarken, Noorwegen en Zweden namen ook deel, waarna de Melodi Grand Prix Nordic ophield te bestaan. In 2006 echter trokken de drie landen zich terug uit het festival, waarna ze de Melodi Grand Prix Nordic heropstartten. De rest van Europa ging verder met het Junior Eurovisiesongfestival. Zweden keerde later echter wel terug op het Junior Eurovisiesongfestival, omdat de commerciële zender TV4 het stokje van SVT overnam.
Na de editie van 2009 stopte het evenement. De Deense omroep DR wilde namelijk de behoefte voor een Deense deelname aan het festival herzien en besloot daarom niet mee te doen in 2010. Ook Zweden liet het afweten aangezien de omroep SVT weer deelnam aan het Junior Eurovisiesongfestival. Sinds deze gebeurtenissen heeft het festival niet meer plaatsgevonden.
De deelnemende omroepen waren DR, NRK, SVT en YLE, weliswaar via haar Zweedstalige zender FST5.

## Deelnemende landen

* Land
* Denemarken
* Finland
* Noorwegen
* Zweden

## Winnaars

| Jaar | Winnende land | Taal | Artiest | Lied | Landen | Datum | Locatie | Plaats |
| 2002 | Denemarken | Deens | Razz | Kickflipper | 3 | 27 april 2002 | Forum København | Kopenhagen |
| 2006 | Denemarken | Deens | SEB | Tro på os to | 3 | 25 november 2006 | SVT Broadcast Centre | Stockholm |
| 2007 | Noorwegen | Noors | Celine Helgemo | Bæstevænna | 4 | 24 november 2007 | Oslo Spektrum | Oslo |
| 2008 | Noorwegen | Noors en Samisch | The BlackSheeps | Oro jaska beana | 4 | 29 november 2008 | Musikhuset | Aarhus |
| 2009 | Zweden | Zweeds | Ulrik | En vanlig dag | 4 | 28 november 2009 | SVT Broadcast Centre | Stockholm |

## Statistieken

Hieronder volgt een lijst van toptnegennoteringen van alle deelnemende landen. Landen in het grijs vermeld doen niet meer mee.
| Nr. | Land | 1ste | 2de | 3de | 4de | 5de | 6de | 7de | 8ste | 9de | Totaal |
| 1 | Denemarken | 2 | 2 | 1 | 2 | - | - | - | - | - | 7 |
| 2 | Noorwegen | 2 | - | 3 | - | - | - | 1 | - | 1 | 7 |
| 3 | Zweden | 1 | 3 | 1 | - | - | 1 | - | 1 | - | 7 |
| 4 | Finland | - | - | 1 | 2 | - | - | - | - | - | 3 |
# Heemkunde

Heemkunde, naar het woord heem, is onderzoek naar de eigen leefomgeving. Heemkunde valt onder het immateriële culturele erfgoed en omvat alle wetenschappen op lokaal of regionaal niveau, met als doel heemkennis te vergaren. Het onderzoek kan gericht zijn op de geschiedenis (bijvoorbeeld door middel van archeologie), geografie, demografie, genealogie, dialectologie, toponymie, aardrijkskunde, biologie en ecologie van een woonplaats of omgeving. Heemkunde kan zich op zowel het heden als het verleden richten.

## Beschrijving

Geïnteresseerden verenigen zich in een heemkundige kring, heemkring of oudheidkundige vereniging. Om hun bevindingen te delen publiceren heemkundige kringen een tijdschrift of een jaarboek, beheren ze een lokaal erfgoed en organiseren ze activiteiten zoals lezingen, theater of tentoonstellingen. Tegenwoordig vestigen de kringen zich op internet, onder de vorm van een dorpswebsite of via aanvullingen op de internetencyclopedie Wikipedia.
De activiteiten van heemkundige verenigingen en oudheidkamers worden veelal versterkt door een regionaal centrum voor geschiedenis. Zo verbindt bijvoorbeeld in Noord-Brabant de stichting Brabants Heem de heemkundige kringen en historische verenigingen.
Heemkunde en volkskunde (vroeger folklore genoemd) worden vaak als synoniemen gebruikt en richten zich grotendeels op dezelfde onderzoeksthema's.
Bekende heemkundigen zijn onder andere Karel Peeters, Maarten Larmuseau en Hein Mandos.
# Laccophilus bifasciatus

Laccophilus bifasciatus is een keversoort uit de familie waterroofkevers (Dytiscidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Chevrolat.
# My Bonnie (album)

My Bonnie is het debuutalbum van de Britse rock-'n-roll singer-songwriter Tony Sheridan. Het album werd op 5 januari 1962 uitgebracht door Polydor. Op het album wordt Sheridan op diverse tracks begeleid door de nog onbekende band The Beatles, die werden aangeduid als The Beat Brothers. Vanwege de latere bekendheid van The Beatles werden de nummers waar zij op speelden later diverse keren uitgebracht op verzamelalbums.

## Achtergrond

In juni 1961 trad Sheridan vaak op in de Top Ten Club in Hamburg. Hij speelde in deze periode regelmatig samen met The Beatles, die op dat moment bestonden uit John Lennon, Paul McCartney, George Harrison, Stuart Sutcliffe en Pete Best. Op aandringen van muziekuitgever Alfred Schacht en zanger Tommy Kent ging de Duitse producent Bert Kaempfert langs bij de Top Ten Club. Hij was onder de indruk van het optreden van Sheridan en The Beatles en bood hen een contract aan bij zijn bedrijf Bert Kaempfert Productions.
Op 22 juni 1961 namen Sheridan en The Beatles de nummers "My Bonnie Lies Over the Ocean", "The Saints", "Why", "Nobody's Child" en "Take Out Some Insurance" op tijdens een sessie in de Friedrich-Ebert-Halle in Hamburg. The Beatles speelden tijdens de sessie ook "Ain't She Sweet" en de eigen compositie "Beatle Bop", later bekend als "Cry for a Shadow". Sutcliffe was aanwezig bij de opnamesessie, maar bespeelde geen instrumenten, waardoor McCartney de basgitaar bespeelde. Uit deze sessie werd "My Bonnie" uitgekozen om als single te worden uitgebracht, met "The Saints" als B-kant. De single werd uitgebracht via Polydor, dat een exclusief contract had met het bedrijf van Kaempfert. Als artiest werden "Tony Sheridan and the Beat Brothers" genoemd, aangezien het contract van The Beatles het toestond dat het platenlabel een pseudoniem voor hen mocht gebruiken.
"My Bonnie" werd in oktober 1961 uitgebracht als single in Duitsland en werd een redelijk succes. Het bereikte plaats 32 in de landelijke singlehitlijsten, plaats 11 in de landelijke jukeboxlijsten en plaats 4 in een lokale hitlijst in Hamburg. Op 21 december 1961 werd een tweede opnamesessie gehouden, waar The Beatles niet aan deelnamen. Tijdens deze sessie werden tien nummers opgenomen. Samen met "My Bonnie" en "The Saints" vormden deze nummers het album My Bonnie, dat op 5 januari 1962 werd uitgebracht.
# Lycaeopsis zamboangae

Lycaeopsis zamboangae is een vlokreeftensoort uit de familie van de Lycaeopsidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1888 door Stebbing.
# Erich Rademacher

Fritz Albert Erich (Erich) Rademacher (Maagdenburg, 9 juni 1901 - Stuttgart, 2 april 1979) was een Duits waterpolospeler, zwemmer.
Rademacher had de pech dat Duitsland niet mocht deelnemen aan de Olympische Zomerspelen 1920 en 1924 vanwege de nasleep van de Eerste Wereldoorlog.
In 1925 bezat Rademacher alle wereldrecords schoolslag van 100 tot en met 500 meter. Rademacher verbeterde het wereldrecord op de 100 meter eenmaal en op de 200 meter driemaal.
Tijdens de Olympische Zomerspelen 1928 in Amsterdam won Rademacher onder andere samen met zijn jongere broer Joachim de gouden medaille bij het waterpolo.
In het zwemtoernooi nam Rademacher deel aan de 200 meter schoolslag, hij won de zilveren medaille achter de Japanner Yoshiyuki Tsuruta met een achterstand van 1,8 seconde.
Vier jaar later nam Rademacher deel aan de 1932 in het Amerikaanse Los Angeles en moest bij het waterpolo genoegen nemen met de zilveren medaille.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog vocht Rademacher aan het oostfront en keerde na een periode van krijgsgevangenschap pas in 1947 terug naar huis.
Max Amann · Karl Bähre · Emil Benecke · Johann Blank (G) · Otto Cordes · Fritz Gunst · Erich Rademacher (G) · Joachim Rademacher
Emil Benecke · Otto Cordes · Hans Eckstein · Fritz Gunst · Erich Rademacher · Joachim Rademacher · Hans Schulze · Heiko Schwartz
* Bibliothèque nationale de France: cb17770317b (data)
* Gemeinsame Normdatei: 127924442
* Virtual International Authority File: 15807448
* WorldCat (via VIAF): 15807448
# Franco Uncini

Franco Uncini (Recanati, Italië, 9 maart 1955) is een voormalig Italiaans motorcoureur.
Uncini reed tussen 1976 en 1985 in totaal 104 wedstrijden in het wereldkampioenschap wegrace en won in 1982 de titel in de 500 cc-klasse.

## Carrière

Uncini debuteerde in de professionele motorsport met Laverda in de 750 cc-klasse. Later stapte hij over naar Ducati en kon enkele Italiaanse kampioenschappen winnen. Zijn eerste wedstrijd in het wereldkampioenschap reed Uncini in 1976 met Yamaha in de klassen tot 250- en 350 cc. Bij zijn GP debuut tijdens de Grand Prix der Naties op Mugello kwam Uncini bij de 250'ers niet in de punten, behaalde echter bij de 350'ers achter Johnny Cecotto de tweede plaats. Na een tweede podiumplek in Barcelona, legde hij in het algemeen klassement beslag op de negende plaats in de 350 cc-klasse met slechts drie verreden races. Het jaar daarop kon hij op Harley-Davidson in de 250 cc-klasse op Imola zijn eerste Grand Prix winnen. Na een tweede overwinning in Brno en enkele podiumplaatsen stond hij aan het einde van het seizoen tweede in het algemeen klassement, achter Mario Lega. Uncini stapte in 1978 wegens onmin met teamcollega Walter Villa terug naar Yamaha en eindigde dat seizoen met drie podiumplaatsen bij de 250 cc op de achtste plaats. In de 350 cc-klasse werd hij op de Salzburgring tweede achter Kork Ballington.
In het seizoen 1979 richtte Uncini met een tweedehands Suzuki een privéteam in de klasse tot 500 cc op. In de eerste race van het seizoen werd hij vierde en in Rijeka achter Kenny Roberts en Virginio Ferrari de derde plaats. Het wereldkampioenschap beëindigde hij als beste privérijder op de vijfde plek. In het seizoen 1980 werd hij met de tweede plek het beste resultaat bij wegens drie afzeggingen slechts acht verreden races vierde in het algemeen klassement.
Het seizoen 1981 was vanwege verwondingen onderbroken, maar na Marco Lucchinellis overstap van Suzuki naar Honda kreeg Uncini voor het seizoen 1982 desondanks een fabriekscontract bij Suzuki aangeboden. Uncini greep deze kans en won met vijf overwinningen de wereldtitel voor Graeme Crosby en Freddie Spencer.
In 1983 raakte Uncini in Assen betrokken bij een ernstig ongeval. Na een valpartij probeerde hij weg te rennen maar werd daarbij vol op het hoofd geraakt door Wayne Gardner. Aanvankelijk lag hij in coma maar iets meer dan twee maanden later was hij voldoende hersteld om weer aan races deel te nemen. Zijn helm had de grootste impact van de botsing opgevangen. Hij beëindigde zijn actieve carrière na het seizoen 1985. Tegenwoordig is Uncini als veiligheidsfunctionaris van de IRTA in het wereldkampioenschap wegrace werkzaam.

## Externe link

* (en) Franco Uncini op de officiële website van het wereldkampioenschap wegrace
* YouTube-clip van het ongeluk in Assen
# Melanoxanthus ducalis

Melanoxanthus ducalis is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1882 door Ernest Candèze.
# Sonitha integra

Sonitha integra is een vlinder uit de familie spinners (Lasiocampidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Zolotuhin & Prozorov.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# La Voz

La Voz kan verwijzen naar:

## Media

* La Voz de Asturias, een krant in de Spaanse regio Asturië
* La Voz de Avilés, een krant in de Spaanse stad Avilés in de regio Asturië
* La Voz de Galicia, een krant in de Spaanse regio Galicië
* La Voz (Madrid), een voormalige krant uit de Spaanse hoofdstad Madrid

## Muziek

* Bijnaam van zanger Felipe Rodriguez (1926-1999)
* La Voz (album), een album uit 1975 van de Puerto Ricaanse zanger Héctor Lavoe

## Spaanstalige versies van het televisieprogramma The Voice

* La Voz (Argentinie)
* La Voz (Colombia)
* La Voz (Mexico)
* La Voz (Spanje)
* La Voz (Verenigde Staten)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van La Voz en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# My Boo

My Boo is een single uit 2004 van de Amerikaanse R&B-artiesten Usher en Alicia Keys. De single staat uitsluitend op de Special Edition van Ushers album Confessions uit 2004. Het is de vierde single voor Usher van dat album en tevens de vierde single die de nummer 1-positie behaalde in de Amerikaanse Billboard Hot 100. Voor Alicia Keys was het haar vijfde nummer 1-hit in de Verenigde Staten (in haar carrière). Het oorspronkelijke plan was om My Boo op de eerste uitgave van Confessions te plaatsen. De single zou dan een duet zijn geweest tussen Usher en Beyoncé. Er werd echter besloten om het nummer opnieuw op te nemen, maar dan met Alicia Keys.
"Boo" is in het Engels straattaal voor een vriend/vriendin. Dit woord wordt vooral gebruikt in de Afro-Amerikaanse gemeenschap.
De single bevat een sample van He’s All I Got, een nummer van de Love Unlimited Orchestra (bekend van Barry White).

## Tracks

Groot-Brittannië cd 1
* Confessions Part II
* My Boo (met Alicia Keys)
Groot-Brittannië cd 2
* Confessions Part II
* My Boo (met Alicia Keys)
* Confessions Part II (met Shyne, Kanye West & Twista)
* Confessions Part II (Video)
* My Boo (met Alicia Keys) (Video)
My Boo in de Nederlandse Top 40 - binnen: week 43 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| Nummer | 28 | 8 | 5 | 6 | 8 | 12 | 18 | 18 | 27 | 36 | Uit |
# Lycaenopsis haraldus

Lycaenopsis haraldus is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst als Papilio haraldus gepubliceerd in 1787 door Johan Christian Fabricius.

## Verspreiding

De soort komt voor in Thailand, Vietnam, Borneo en Indonesië (Belitung).

## Ondersoorten

* Lycaenopsis haraldus haraldus (Fabricius, 1797)
** = Lycaenopsis ananga C. & R. Felder, 1865
* Lycaenopsis haraldus cornuta (Druce, 1873)
** = Cupido cornuta Druce, 1873
* Lycaenopsis haraldus renonga Riley, 1932
* Lycaenopsis haraldus annamitica Eliot & Kawazoé, 1983
* Lycaenopsis haraldus mayaangelae Takanami, 1990
* (en) Markku Savela. Lycaenopsis C. & R. Felder, 1865 nic.funet.fi. Geraadpleegd op 16-7-2022.
# Erich Reischke

Erich Reischke (Pommeren, 14 oktober 1927 — Güstritz, 20 mei 2015) was een Duitse beeldhouwer en schilder.

## Leven en werk

Reischke groeide op in Achter-Pommeren en volgde een opleiding tot steenhouwer. Hij studeerde vanaf 1953 aan de kunstacademie in Dresden. Na een verblijf in Italië in 1954 keerde hij niet meer terug in de DDR, waar het kunstonderwijs hem te benauwend was. Hij vervolgde zijn studie in 1955 bij de beeldhouwer Alexander Gonda aan de Hochschule für Bildende Künste Berlin-Charlottenburg in West-Berlijn.
In 1959 ontving hij een uitnodiging deel te nemen aan het beeldhouwersymposium in Sankt Margarethen im Burgenland, waar hij zijn eerste grote steen bewerkte. Reischke behoorde hiermee tot de steenbeeldhouwers, die deelnamen aan het eerste door Karl Prantl georganiseerde Symposion Europäischer Bildhauer. Het beeld werd gekocht door een Nederlandse sponsor van het symposium en staat sindsdien in Eindhoven. In 1961 deed hij mee aan het Bildhauersymposion Kaisersteinbruch in Kirchheim en met Herbert Baumann, Gerson Fehrenbach en Yasuo Mizui aan het Bildhauer Symposion 1961-1963 (het zogenaamde Mauer Symposion) in Berlijn (Steinskulptur 1961-62). Gedurende de zestiger jaren kreeg hij meerdere opdrachten voor steensculpturen in de openbare ruimte van Berlijn en nam hij deel aan symposia in Duitsland (Kunstverein Springhornhof) en de Verenigde Staten (Vermont International Sculpture Symposium).
In 1973 wilde hij met het "kunstbedrijf" breken en hij trok zich uit Berlijn terug op het platteland. Hij vestigde zich in het ringdorp Güstritz bij Wustrow (district Lüchow-Dannenberg) in de deelstaat Neder-Saksen. Hij ging schilderen en concentreerde zich jarenlang op klein beeldhouwwerk, waarbij hij, na de hem bekende stelevorm, de dodecaëder als nieuwe vorm ontdekte.
In de negentiger jaren nam hij weer deel aan beeldhouwersymposia in Tsjechië (Hořice - 1993, Milevsko - 1994 en Jindřichův Hradec - 1997) en Argentinië (1997). Op enkele vroege werken na, zijn de werken van Reischke abstract.

## Werken (selectie)

* Steinskulptur (1959), Stadswandelpark in Eindhoven
* Zonder titel (1961), Bildhauersymposion Kaisersteinbruch
* Steinskulptur (1961/62), Platz der Republik in Berlijn
* Zonder titel (1963), Sankt Margarethen im Burgenland
* Stele (1965), Prinzenstraße in Berlijn
* Spielhaus (1966), Märkischen Viertel in Berlijn
* Treppenbrüstung (1966), Vorarlberger Damm in Berlijn
* Säule (1968), Giesebrechtstraße in Berlijn
* Stele (1970), Rosengarten Alt-Britz in Berlijn
* Zwei Skulpturen (1970), Wilhelm-Gericke-Straße in Berlijn
* Stone Pit (1993), Beeldenpark symposium Hořice
* Labrador (1994), Milevsko
* Stele (2008), Wendland

## Fotogalerij

* Zonder titel (1961), Kirchheim
* Steinskulptur (1961/63) in Berlijn
* Zonder titel (1963), Sankt Margarethen im Burgenland
# Franco Vázquez

Franco Damián Vázquez (Tanti, 22 februari 1989) is een Argentijns-Italiaans voetballer die doorgaans als offensieve middenvelder speelt. Hij tekende in 2023 een contract bij US Cremonese, dat hem overnam van Parma. Vázquez debuteerde in 2015 in het Italiaans voetbalelftal en in 2018 in het Argentijns voetbalelftal.

## Clubcarrière

Vázquez debuteerde in 2007 voor Belgrano, waar hij doorstroomde uit de jeugd. Hij speelde in de volgende vier seizoenen 95 competitiewedstrijden voor de club en maakte daarin vijftien doelpunten. Belgrano verkocht Vázquez in januari 2011 voor 4,53 miljoen euro aan Palermo. Hij debuteerde op 8 januari 2012 in de Serie A, thuis tegen Napoli. Palermo verhuurde hem gedurende het seizoen 2012/13 aan Rayo Vallecano. De Argentijn maakte hier drie doelpunten in achttien competitieduels in de Primera División. Vázquez keerde in 2013 terug bij Palermo, dat inmiddels gedegradeerd was naar de Serie B. Hierin werd hij in 2014 kampioen met de club, waardoor die terug naar de Serie A steeg. Hij werd in het seizoen 2014/15 voor het eerst basisspeler bij Palermo en bleef dat gedurende 2015/16.
Vázquez tekende in juli 2016 een contract tot medio 2021 bij Sevilla, de winnaar van de UEFA Europa League in de voorgaande drie jaar. Dat betaalde circa €20.000.000 voor hem aan Palermo.
Op 26 juni 2021 tekende Vásquez transfervrij een tweejarig contract bij Parma, met de optie tot verlenging.

## Interlandcarrière

Bondscoach Antonio Conte nam Vázquez op 21 maart 2015 op in de selectie van het Italiaans voetbalelftal, voor een EK-kwalificatiewedstrijd Bulgarije en een oefeninterland tegen Engeland. Hij maakte op 31 maart 2015 daadwerkelijk zijn debuut in het Italiaans elftal, tegen Engeland. Hij verving in die wedstrijd na 61 minuten speeltijd Éder Citadin Martins. Later dat jaar deed hij ook mee in een oefeninterland tegen Portugal. Vázquez koos er in 2018 niettemin voor om toch voor het Argentijns voetbalelftal uit te gaan komen. Hiervoor debuteerde hij op 8 september 2018, in een oefeninterland tegen Guatemala.

## Erelijst

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Palermo |
| Serie B | 1x | 2013/14 |
| Sevilla |
| UEFA Europa League | 1x | 2019/20 |
* ↑ Wedstrijdgegevens op Soccerway. Gearchiveerd op 20 augustus 2016.
* ↑ Sevilla berooft Palermo van artiest Vázquez Voetbal International, 16 juli 2016
* ↑ Wedstrijdgegevens op eu-football.info. Geraadpleegd op 3 april 2015.
# Billionaires' Row (New York)

Billionaires' Row is een verzamelnaam voor een aantal ultra-luxueuze wolkenkrabbers, reeds gebouwd of in ontwikkeling, die zich bevinden ter hoogte van het zuidelijk eind van Central Park in Manhattan, New York. Een aantal van deze gebouwen bevindt zich in de “supertall category”, hoger dan 300 m, zij behoren tot de hoogste gebouwen ter wereld. De meeste van deze ultra-dunne wolkenkrabbers bevinden zich aan 57th Street, waardoor de term ook betrekking kan hebben op enkel de straat.
# Spakbacken

Spakbacken is een plaats in de gemeente Knivsta in het landschap Uppland en de provincie Uppsala län in Zweden. De plaats heeft 109 inwoners (2005) en een oppervlakte van 13 hectare.