OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ingoda (rivier)

De Ingoda (Russisch: Ингода) is een rivier die stroomt door de Russische oblast Tsjita (in de Transbaikal) en is een bronrivier van de Sjilka (stroomgebied van de Amoer). De rivier is 708 kilometer lang en heeft een stroombekken van 37.200 km².
De rivier ontstaat in het hoogland Chentej en stroomt vandaaruit in noordoostelijke richting, eerst door een nauwe stroomvallei en vervolgens in een brede vallei tussen het Jablonovygebergte en het Tsjerskigebergte, waarna ze voorbij de stad Tsjita door een van de bergruggen van het Tsjerskigebergte en nog een aantal andere bergruggen breekt en haar vallei weer versmalt. Uiteindelijk stroomt de Ingoda samen met de Onon en vormt zo de Sjilka. De rivier is gewoonlijk bevroren van begin november tot eind april. De rivier is bevaarbaar in de benedenloop. De rivier wordt vooral gevoed door regen.
De stad Tsjita ligt aan de Ingoda en ten zuidwesten daarvan ligt de plaats Ingoda. Een groot deel van de Trans-Siberische spoorlijn werd in de vallei aangelegd.
# Inupiak

Inupiak is een taal die door de Inupiat in het noorden en noordwesten van Alaska wordt gesproken. De taal wordt met uitsterven bedreigd: er zijn naar schatting nog tussen de drie- en vijfduizend mensen die de taal spreken. De meeste mensen die nog Inupiak spreken, zijn veertig jaar of ouder. Zij zijn vrijwel altijd tweetalig, met het Engels als eerste of tweede taal. Het Inupiak kent invloeden uit het Engels en het Russisch, voornamelijk van de contacten met Amerikaanse en Russische handelaren. Het Inupiak bestaat uit de dialecten Noord-Alaskaans Inupiatun (ISO-code: esi) en Noordwest-Alaskaans Inupiatun (ISO-code: esk), die beide ook weer verschillende dialecten hebben.

## Taalcodes

* De ISO 639-1-code voor Inupiak is ik.
* De ISO 639-2-code voor Inupiak is ipk.
* De SIL code voor Inupiak is ESK.
# Inundatiemonument Westkapelle

Het inundatiemonument (1990) is een gedenkteken bij de Nederlandse stad Westkapelle, in de provincie Zeeland.

## Achtergrond

In 1990, een halve eeuw na de Duitse aanval op Nederland, werden op Walcheren vijf oorlogsmonumenten geplaatst in opdracht van de stichting Monumenten Walcheren 40-45. Initiatiefnemer was M.C. Verburg, lid van de Raad van State, die het idee naar voren bracht bij een herdenking in 1986 van 40 jaar droogmaking van Walcheren. Naast de heer Verburg hadden onder anderen de burgemeesters van de betreffende gemeenten en de dijkgraaf van het Waterschap Walcheren zitting in de stichting. Vier van de monumenten herinneren aan de inundatie van Walcheren in oktober 1944, waarbij dijken door de geallieerden werden gebombardeerd om Walcheren onder water te zetten en zo de positie van de bezetters te verzwakken. Deze monumenten werden gemaakt door Mari Boeyen (inundatiemonument Vlissingen), David van de Kop (inundatiemonument Veere), Steef Roothaan (inundatiemonument Ritthem) en Rudi van de Wint (inundatiemonument Westkapelle). Het vijfde monument, Een gestolde herinnering, dat herinnert aan het bombardement op Middelburg op 17 mei 1940, werd gemaakt door Sigurður Guðmundsson.
Kunstenaar Van de Wint ontwierp in eerste instantie een bolvormig monument, waarin een eeuwig brandend vuur zou worden geplaatst, dat kon echter niet worden gerealiseerd. Het uitgevoerde ontwerp bestaat uit een 7 meter hoge zuil, bekroond met een platte schijf. Het wordt in de volksmond wel 'De Schoppestele' genoemd vanwege de gelijkenis met een in de grond gestoken spade, en is geplaatst in de duinen. Op 4 oktober 1990 werden de inudatiemonumenten onthuld, het monument bij Westkapelle werd onthuld door mevrouw S.C. de Casembroot-barones Van der Feltz, weduwe van commissaris der koningin jhr. mr. A.F.C. de Casembroot.
Het monument is in 1998 in brand gestoken. Na in eerste instantie ontkend te hebben de eigenaar van het monument te zijn en het waterschap als verantwoordelijke aan te wijzen, werd het beeld in 2010 na oplopende kritiek van buiten door de gemeente gerestaureerd. Nu kwam er voor het monument, langs het wandelpad, zelfs een informatiebord met een gedicht:
   Westkapelle, 3 oktober 1944
   die dinsdag bij het springend tij en na de duizend bommen breekt toch de dijk die stoere dijk
   het grijsgrauw water zoekt onwillig in de trage golven het zwaar gehavend dorp waar puin en dood en meer onzegbaar leed met triestheid is bedolven
   de prijs, de allerhoogste prijs voor vrijheid wordt betaald de indringer verdrongen het dorp in zee verdwaald
# Inagh

Inagh (Iers: Eidhneach) is een dorp in County Clare, Ierland. Het is gelegen aan de N85 (Ennis-Ennistymon) bij de kruising met de R460 (Milltown Malbay-Inagh-Corofin-Gort), ten noordoosten van Slievecallan. Het dorp wordt doorsneden door de rivier de Inagh (ook wel: Cullenagh)
Het dorp bezit verschillende voorzieningen zoals een katholieke kerk, een crèche, twee supermarkten, een benzinestation en twee pubs/restaurants. Nabij het dorp is de bekende geitenboerderij en kaasmakerij St. Tola.
Inagh GAA is in 2007 gefuseerd met Kilnamona GAA en vormt sindsdien Inagh Kilnamona GAA. De club speelt alleen hurling.
# Iniquity

Iniquity was een uit Denemarken afkomstige deathmetalband, die is opgericht in 1989 en bestond tot 2004. De band heeft drie albums en een aantal demo tapes uitgebracht. Het was een van de bekendste, oudste, en best verkopende Deense deathmetal bands.
Iniquity lijkt qua speelstijl en zang erg op de Amerikaanse deathmetalband Cannibal Corpse, maar kenmerkt zich door meer chaotische patronen en veelvuldig Pinch harmonics in de muziek te verwerken. Net als bij Cannibal Corpse zijn de lage deathgrunts erg herkenbaar. Andere invloeden zijn Autopsy, Pestilence, Carcass, Morbid Angel, Black Sabbath, Dark Angel, Bolt Thrower, Death, Entombed, en Vader.
De teksten van de band hebben vooral te maken met moord, marteling, en chirurgie zonder verdoving.
Nadat de band in 2004 uit elkaar ging, hebben een aantal bandleden nieuwe bands gevormd of zijn bij andere, minder bekende bands terechtgekomen.

## (Ex-)Leden

* Jesper Frost Jensen - Drums (1996-2003)
* Mads Haarløv - Zang, Gitaar(1993-1995, 1999-2003)
* Thomas Fagerlind - Bass (1998-2003)
* Thomas Christensen - Bass (1994-1996)
* Peter Houd - Bass (1989-1992)
* Claus Zeeberg - Bass (1992-1994)
* Martin Rosendahl - Bass, Zang(1996-1999)
* René Madsen - Gitaar (1993)
* Brian Eriksen - Gitaar (1996-2000)
* Lars Friis - Gitaar (1996-1997)
* Jens Lee - Gitaar (1997-1999)
* Brian Petrowsky - Zang, Gitaar (1989-1996)
* Kræn Meier - Gitaar (2001-2003)
* Rene Falther - Gitaar (????)
* Jacob Olsen - Drums (1992-1996)
* Morten Hansen - Drums (1989-1992)
* Carsten Nielsen - Keyboards (????)

## Discografie

* World of Despair (Demo, 1991)
* Entering Deception (Demo, 1992)
* Promo '93 (Demo, 1993)
* Serenadium (1996)
* The Hidden Lore (EP, 1998)
* Five Across the Eyes (1999)
* Grime (2001)
* Revel in Cremation (Single, 2003)
* Iniquity Bloody Iniquity (Best-of compilatie, 2003)

## Externe link

* Mighty Music Record Label
# Insulcicleteus grandis

Insulcicleteus grandis is een keversoort uit de familie somberkevers (Zopheridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1914 gepubliceerd door Chatanay.
# Indiumtinoxide

Indiumtinoxide is een vaste oplossing van indium(III)oxide In$_2$O$_3$ en tin(IV)oxide SnO$_2$ met ca 90% In, 10% Sn.
In dunne, goeddeels amorfe lagen aangebracht is het materiaal transparant. In bulk kan het afhankelijk van de precieze samenstelling enigszins groenig of gelig zijn. Het materiaal is een ontaarde halfgeleider met een vrij hoge geleidbaarheid en wordt in dunne lagen op glas of kwarts aangebracht als transparante geleider toegepast bijvoorbeeld als doorzichtige elektrode.
In het algemeen zijn geleiders niet doorzichtig in het zichtbare gebied van het elektromagnetisch spectrum, maar in dit materiaal ligt de plasmafrequentie in het infrarode gebied. Deze frequentie representeert de snelste beweging van het elektrische veld van een foton die de ladingsdragers nog kunnen volgen. Boven die frequentie kunnen fotonen ongehinderd het materiaal passeren. Bij de meeste metalen ligt die frequentie ver in het ultraviolette gebied, maar in deze ontaarde halfgeleider is dat niet zo. Het gevolg is dat zichtbaar licht doorgelaten wordt, maar in het infrarode gebied heeft het materiaal de spiegelende eigenschappen van een metaal.
# Intel 8086

De Intel 8086-processor was een 16-bit processor, de eerste x86-processor, en werd in 1978 uitgebracht door Intel.
Intel bracht korte tijd later een versie van de 8086 uit, de 8088, die intern in 16-bit werkte, maar aan de buitenkant een 8 bits bus had. Deze processor werd door IBM gekozen voor de eerste IBM PC.
De 8086 werd uitgebracht in kloksnelheden van 4,77 (de snelheid in de eerste PC) tot 10 MHz. Veel PC-klonen hadden een optie om de processor tussen de oorspronkelijke 4,77 MHz en 8 MHz te kunnen schakelen. Instructies werden in 4 tot ongeveer 200 klokpulsen uitgevoerd.
De 8086 had geen FPU, maar Intel leverde wel een externe FPU, de 8087. In veel computers was een voetje aanwezig om een 8087 coprocessor bij te plaatsen.

## Externe link

* (en) Intel 8086-microprocessorarchitecture
# Ira Sullivan

Ira Brevard Sullivan, jr. (Washington D.C., 1 mei 1931 - Miami, 21 september 2020) was een Amerikaanse jazzmuzikant in het hardbop-genre. Hij speelde trompet, bugel, saxofoon en fluit. Ook was hij is componist. De multi-instrumentalist speelde onder meer met Lester Young en Charlie Parker.
Sullivan kwam uit een muzikale familie: hij leerde trompet van zijn vader en saxofoon van zijn moeder. Begin jaren vijftig was hij lid van het huisorkest van jazzclub The Beehive in Chicago en begeleidde daar gastmusici als Bennie Green, Lester Young, Roy Eldridge, Paul Quinichette, Sonny Stitt en Charlie Parker. Daarna werkte hij bij Bill Russo (1955) en Art Blakey and the Jazz Messengers (1956). In 1956 maakte hij plaatopnames met J. R. Monterose en in 1957 met Red Rodney, met wie hij zes albums maakte. In 1960 speelde hij mee op het tweede album van multi-instrumentalist Roland Kirk. Begin jaren zestig vestigde hij zich in Fort Lauderdale, waar hij speelde met jonge plaatselijke muzikanten als Jaco Pastorius en Pat Metheny. In de jaren zeventig maakte hij als leider plaatopnamen, maar ook als sideman van Philly Joe Jones en Red Garland.

## Discografie (selectie)

* Billy Taylor Introduces Ira Sullivan, ABC-Paramount, 1956
* Nicky's Tune, Delmark, 1958
* Blue Stroll, Delmark, 1959
* Bird Lives!, Vee-Jay Records, 1962
* Ira Sullivan 1977, Flying Fish, 1978
* The Incredible Ira Sullivan, Stash, 1980
* Ira Sullivan Does It All, Muse, 1981
* Sprint, Wounded Bird Records, 1982
* After Hours, Go Jazz, 2001 met Red Rodney
* Night and Day, Muse, 1981
* Spirit Within, Wounded Bird Records, 1981
* Sprint, Wounded Bird Records, 1982
# Ira Pettiford

Ira Pettiford (circa 1916 - 1982) was een Amerikaanse trompettist, contrabassist, gitarist en zanger in de jazz. Hij werkte samen met onder meer Benny Carter, Count Basie en Miles Davis.

## Biografie

Ira Pettiford was een oudere broer van de jazzbassist Oscar Pettiford. Evenals Oscar speelde hij in het familieorkest dat hun vader had opgericht. Vanaf de jaren 40 was hij actief als zanger en trompettist in de Twin Cities. In 1946 speelde hij in Californië trompet in het orkest van Benny Carter, hiermee maakte hij zijn eerste opnames. In 1952 werkte hij (ook als contrabassist) in Chicago met Leo Parker ("Leo’s Boogie“). In de jazz speelde hij tussen 1946 en 1952 mee op elf opnamesessies. In zijn latere jaren was hij overwegend actief in en om de Twin Cities.
# Intercontinental Cup basketbal 1975

De Intercontinental Cup (basketbal) in 1975 vond plaats in, Cantù. Van FIBA Europe speelde Real Madrid, Mobilgirgi Varese en Forst Cantù mee. Van de Liga Sudamericana speelde EC Amazonas Franca mee en van de NCAA speelde Penn Quakers mee. Uit Afrika kwam Hit Trésor SC.

## Groepsfase

Eerste dag 13 september 1975
| Penn Quakers | 106 – 74 | Hit Trésor SC |
| Forst Cantù | 82 – 81 | EC Amazonas Franca |
| Real Madrid | 77 – 75 | Mobilgirgi Varese |
Tweede dag 14 september 1975
| Real Madrid | 112 – 58 | Hit Trésor SC |
| EC Amazonas Franca | 68 – 67 | Mobilgirgi Varese |
| Forst Cantù | 112 – 88 | Penn Quakers |
Derde dag 15 september 1975
| EC Amazonas Franca | 109 – 55 | Hit Trésor SC |
| Real Madrid | 98 – 81 | Penn Quakers |
| Mobilgirgi Varese | 87 – 83 | Forst Cantù |
Vierde dag 16 september 1975
| EC Amazonas Franca | 93 – 81 | Penn Quakers |
| Mobilgirgi Varese | 84 – 68 | Hit Trésor SC |
| Forst Cantù | 96 – 94 (2OT) | Real Madrid |
Vijfde dag 17 september 1975
| Forst Cantù | 120 – 76 | Hit Trésor SC |
| EC Amazonas Franca | 80 – 79 | Real Madrid |
| Penn Quakers | 95 – 82 | Mobilgirgi Varese |
| | Team | Pld | W | L | PF | PA | Points |
| 1. | Forst Cantù | 5 | 4 | 1 | 493 | 426 | 9 |
| 2. | EC Amazonas Franca | 5 | 4 | 1 | 431 | 364 | 9 |
| 3. | Real Madrid | 5 | 3 | 2 | 460 | 390 | 8 |
| 4. | Penn Quakers | 5 | 2 | 3 | 451 | 459 | 7 |
| 5. | Mobilgirgi Varese | 5 | 2 | 3 | 395 | 391 | 7 |
| 6. | Hit Trésor SC | 5 | 0 | 5 | 331 | 531 | 5 |

## Externe link

* 1975 Intercontinental basketball Cup
* ↑ VI Intercontinental Cup (Cantù 1975). Gearchiveerd op 29 juli 2023.
# Intercontinental Cup basketbal 1968

De Intercontinental Cup basketbal 1968 in 1968 vond plaats in de Palestra-arena in Philadelphia. Van FIBA Europe speelde Real Madrid en Simmenthal Milano mee. Van de Liga Sudamericana speelde Botafogo FR mee en van de NABL speelde Akron Goodyear Wingfoots mee.

## Wedstrijden

Eerste dag 4 januari 1968
| Real Madrid | 93 – 84 | Simmenthal Milano |
| Akron Goodyear Wingfoots | 84 – 52 | Botafogo FR |
Tweede dag 6 januari 1969 3e - 4e plaats
| Simmenthal Milano | 82 – 54 | Botafogo FR |
Tweede dag 6 januari 1969 finale
| Akron Goodyear Wingfoots | 105 – 73 | Real Madrid |
| Rank | Team | Record |
| 1 | Akron Goodyear Wingfoots | 2-0 |
| 2 | Real Madrid | 1-1 |
| 3 | Simmenthal Milano | 1-1 |
| 4 | Botafogo FR | 0-2 |

## Externe link

* 1968 Intercontinental basketball Cup
* ↑ VI Intercontinental Cup (Palestra 1968). Gearchiveerd op 14 augustus 2022.
# Irene de Kok

Irene Margreta Maria de Kok (Eindhoven, 29 augustus 1963) is een voormalig Nederlands judoka, die tweemaal wereldkampioene (1986 en 1987) werd in de klasse tot 72 kilogram en één keer zilver behaalde (1984). Nadat ze haar tweede wereldtitel had veroverd werd de Brabantse uitgeroepen tot Sportvrouw van het Jaar. Haar erelijst vermeldt verder drie Europese titels en drie bronzen EK-medailles.
De Kok nam eenmaal deel aan de Olympische Spelen: 'Barcelona 1992'. Daar won de pupil van judotrainer Peter Ooms de bronzen medaille, na vier overwinningen en één nederlaag in de gewichtscategorie tot 72 kilo (half-zwaargewicht).
Vier jaar later diende De Kok, samen met collega's Monique van der Lee en Anita Staps, een aanklacht in tegen hun coach Ooms wegens vermeende ongewenste intimiteiten. De tuchtcommissie van de Judo Bond Nederland schorste de trainer uit Tilburg voor drie jaar.
Sinds februari 2009 heeft De Kok haar eigen café aan de Heuvelring te Tilburg.

## Erelijst
### Olympische Spelen

* 3 1992 – Barcelona, Spanje (-72 kg)

### Wereldkampioenschappen

* 2 1984 – Wenen, Oostenrijk (-66 kg)
* 1 1986 – Maastricht, Nederland (-72 kg)
* 1 1987 – Essen, West-Duitsland (-72 kg)

### Europese kampioenschappen

* 3 1984 – Pirmasens, West-Duitsland (-66 kg)
* 1 1986 – Londen, Verenigd Koninkrijk (-72 kg)
* 1 1986 – Londen, Verenigd Koninkrijk (open)
* 1 1987 – Parijs, Frankrijk (-72 kg)
* 3 1987 – Parijs, Frankrijk (open)
* 3 1992 – Parijs, Frankrijk (open)
* (en) Profiel van Irene de Kok op sports-reference.com (gearchiveerd)
# Inspiratieporno

Inspiratieporno (Engels: inspiration porn) betreft de voorstelling van mensen met een handicap (of andere ongewone levensomstandigheden) als inspirerend voor niet-gehandicapte mensen (of andere gangbare referentiegroepen), op basis van hun levensomstandigheden. De term "inspiratieporno" is analoog aan pornografie, omdat het materiaal wordt gezien als objectificatie van gehandicapte mensen ten behoeve of bevrediging van de niet-gehandicapte. Inspiratieporno kan worden gezien als een vorm van validisme.
Een voorbeeld van inspiratieporno kan een foto van een kind met een handicap zijn dat deelneemt aan een alledaagse activiteit, met bijschriften gericht op niet-gehandicapte mensen zoals "jouw excuus is ongeldig", "voordat je opgeeft, probeer" of "ze lieten hun handicap hen niet stoppen".

## Oorsprong

De term werd in 2012 bedacht door activiste voor gehandicaptenrechten Stella Young in een redactioneel artikel in het webzine Ramp Up van de Australian Broadcasting Corporation. Het werd verder onderzocht in haar TEDx Talk.
Over haar keuze om het inspiratieporno te noemen, zei Young: "Ik gebruik de term 'porno' opzettelijk vanwege de objectivering van de ene groep mensen ten behoeve van een andere groep mensen." Ze wees het idee af dat de anders alledaagse activiteiten van gehandicapte mensen als buitengewoon moeten worden beschouwd alleen vanwege de handicap.

## Standpunt

De voornaamste reden van kritiek op inspiratieporno, omvat het gegeven dat gehandicapte mensen als "anders" worden neergezet. Een handicap wordt als een last afgebeeld (in plaats van te focussen op de maatschappelijke obstakels waarmee gehandicapte mensen worden geconfronteerd). Het beeld waarbij individuen met een handicap als inspiratiebron worden voorgesteld, kan leiden tot de ontmenselijking van deze personen Inspiratieporno versterkt de stereotypen die de samenleving aan gehandicapte personen heeft gegeven: dat ze "niet in staat zijn" en "minder bekwaam" zijn dan degenen zonder handicaps.
Sommigen verzetten zich tegen het gebruik van het woord porno en geven de voorkeur aan 'Inspiratie sensationalisme'.

## In populaire cultuur

De tv-show Speechless uit 2016 onderzocht het concept in een aflevering waarin het inspiratieporno uitlegt als "de voorstelling van mensen met een handicap als eendimensionale heiligen die alleen bestaan om de harten te verwarmen en de geesten van niet-gehandicapte mensen te openen."
In de film Wonder uit 2017 wordt het hoofdpersonage Auggie, een kind met een handicap, overgeplaatst naar een openbare school. De film draait om Auggie's "optreden als een eenmans-antipestcampagne - waarbij hij zijn klasgenoten, familieleden en de kijkers leert over acceptatie" gedurende zijn educatieve ervaring. De thema's van de film, gecombineerd met het feit dat het kindacteur niet gehandicapt is, leidden velen ertoe te betogen dat films zoals Wonder handicap als waardevol vormen alleen wanneer ze voldoen aan de emotionele behoeften en voorwaarden van andere gemeenschappen.
# Inspiratiepad

Het Inspiratiepad is een pad met teksten van dichters, schrijvers en theologen, dat aangelegd is op het terrein van Buitengoed Fredeshiem in De Bult in de Nederlandse provincie Overijssel.
Het Inspiratiepad is een initiatief vanuit Buitengoed Fredeshiem, voorheen het doopsgezinde broederschapshuis. Het pad werd in 2005 aangelegd ter gelegenheid van het 75-jarig bestaan van Buitengoed Fredeshiem. Langs het pad zijn op zeven keien met gezandstraald glazen platen, teksten aangebracht die bedoeld zijn ter inspiratie voor wandelaars. Het zijn teksten van onder anderen Martin Buber, Hans Bouma, Bram Vermeulen, Ad Willems en Hans Andreus. Het terugkerende thema van het pad is ontmoeting, weergegeven door middel van een citaat van Buber op de eerste steen: Al het werkelijke leven is ontmoeting.
# Inspire Pictures

Onder het label Inspire Pictures worden in de Benelux filmproducties in de bioscoop gebracht. Voorbeelden van deze producties zijn scriptgedreven titels als Far from Heaven en House of Sand and Fog alsmede spectaculaire actiehorror als House of the Dead.
# Iotisis alba

Iotisis alba is een zachte koraalsoort uit de familie Isididae. De koraalsoort komt uit het geslacht Iotisis. Iotisis alba werd in 1910 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Nutting.
# Iotroata affinis

Iotroata affinis is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Iotroata en behoort tot de familie Iotrochotidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Lundbeck.
# Iona (geslacht)

Iona is een geslacht van spinnen uit de familie springspinnen (Salticidae).

## Soorten

De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
* Iona nigrovittata (Keyserling, 1882)
* ↑ Platnick, N.I. (2012) The world spider catalog, version 12.5. American Museum of Natural History. DOI: 10.5531/db.iz.0001.
# Iotrochota coccinea

Iotrochota coccinea is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Iotrochota en behoort tot de familie Iotrochotidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1886 door Carter.
# Internapoli Camaldoli SSD

Internapoli Camaldoli SSD is een Italiaanse voetbalclub uit Napels. In 1964 werd de club opgericht. Inter Napoli speelt haar wedstrijden in de Serie D. De clubkleuren zijn blauw met wit.

## Erelijst

Serie D (1x)
    1966/1967
Eccellenza (1x)
    1992
Coppa Italia Dilettanti (1x)
    1981

## Bekende (ex-)spelers

* Diego Sinagra
* Giorgio Chinaglia

## Externe link

* Officiële website
# Internationaal Agentschap voor hernieuwbare energie

Het Internationaal Agentschap voor hernieuwbare energie (Engels: International Renewable Energy Agency, afgekort IRENA) is een internationale organisatie die zich inzet voor de promotie van het gebruik van duurzame energie.
IRENA is in 2009 opgericht en zorgt onder andere voor toegang tot alle relevante informatie omtrent duurzame energie, zoals technische data. Verder verschaft IRENA advies en steun aan overheden, en coördineert de andere duurzame energie-organisaties zoals REN21.
Het hoofdkwartier van de organisatie zit in Abu Dhabi.

## Geschiedenis

Het idee voor IRENA is terug te voeren naar Hermann Scheer. Hij pleitte onder andere als president van EUROSOLAR en lid van de World Council for Renewable Energy voor de oprichting van een internationale organisatie die zich in zou zetten om duurzame energie te promoten.
In november 2003 nam de World Wind Energy Association (WWEA) een resolutie aan waarmee de oprichting van IRENA werd gesteund. Op 10 en 11 april 2008 vond in Berlijn een conferentie omtrent de oprichting van IRENA plaats. Vertegenwoordigers van 54 landen waren hierbij aanwezig. Op 26 januari 2009 vond de officiële oprichting van IRENA plaats in Bonn, Duitsland. 75 landen tekenden hierbij het verdrag waarin de doelstellingen van IRENA waren vastgelegd.
Op 15 juni 2010 gaf de WWEA hun World Wind Energy Award aan de oprichters van IRENA.
Op 4 april 2011 werd Adnan Amin ingezworen als eerste directeur-generaal van IRENA.

## Leden

Anno 2014 hebben 169 landen en de Europese Unie het verdrag van IRENA getekend. 135 van die landen hebben het verdrag ook daadwerkelijk geratificeerd. Onder de leden bevinden zich vrijwel alle Europese en Afrikaanse landen, en economische grootmachten als de Verenigde Staten, India, Japan en Australië.

## Verenigde Naties

IRENA streeft naar samenwerking met de Verenigde Naties en gerelateerde organisaties als de Universiteit van de Verenigde Naties, UNESCO, de wereldbank, en de Wereldhandelsorganisatie.

## Externe link

* Officiële site
* ↑ WWEA Press Release: IRENA and REN Alliance have agreed to work together
* ↑ Resolution of the 2nd World Wind Energy Conference in Cape Town/South Africa
* ↑ WWEA Press Release: World Wind Energy Award goes to the founding member States of IRENA
* ↑ Signatory States. International Renewable Energy Agency. Geraadpleegd op 13-11-2011.
# Irumua

Irumua is een geslacht van hooiwagens uit de familie Assamiidae. De wetenschappelijke naam Irumua is voor het eerst geldig gepubliceerd door Roewer in 1961.

## Soorten

Irumua omvat de volgende 2 soorten:
* Irumua bifurcata
* Irumua caeca
* ↑ Hallan J. (2005) Assamiidae in SYNOPSIS OF THE DESCRIBED OPILIONES OF THE WORLD. Gearchiveerd op 20 maart 2017.