OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Fjölnir (tijdschrift)

Fjölnir is een IJslands tijdschrift dat werd uitgegeven in de Deense hoofdstad Kopenhagen van 1835-1847.
Het tijdschrift werd door Jónas Hallgrímsson, Konrad Gíslason, Brynjólfur Pétursson en Tómas Sæmundsson opgericht om het nationale gevoel aan te wakkeren bij de IJslandse bevolking in de hoop dat dit zou resulteren in verzet tegen de Deense overheersers.
Alle vier de oprichters waren IJslanders die aan de Universiteit van Kopenhagen hadden gestudeerd. Ze droegen allemaal tot 1838 bij aan de uitgifte van het tijdschrift. Het vijfde jaarlijkse nummer werd uitgegeven en betaald door Tómas Sæmundsson, die terug naar IJsland was verhuisd en het had laten drukken in Viðey. De publicatie stopte een paar jaar, omdat Jónas Hallgrímsson bezig was met wetenschappelijk onderzoek. Een nieuwe nummer kwam uit in 1843, maar toen hadden twee verenigingen, Fjölnisfélagið en Nokkrir Íslendingar, de publicatie overgenomen, eerst geleid door Gísli Magnússon en later door Halldór Kr. Friðriksson.
Het laatste nummer van het tijdschrift verscheen in 1847. Het was gewijd aan de nagedachtenis van Jónas Hallgrímsson die in de voorgaande lente overleden was.
Fjölnir introduceerde de romantiek in de IJslandse literatuur en poëzie. Veel romantische gedichten van Jónas Hallgrímsson werden voor het eerst in het tijdschrift gepubliceerd. Het was ook de voorhoede van het nationale en taalkundige bewustzijn in IJsland. Fjölnir kreeg van het IJslandse lezerspubliek een gemengde ontvangst, gedeeltelijk wegens een excentrieke spelling en door wat als arrogantie werd gezien van de jonge Fjölnismenn. Fjölnir heeft een belangrijke bijdrage geleverd aan het IJslands als geschreven taal en beïnvloede sterk het culturele en politieke milieu in IJsland.
# Fjölsvinnsmál

Fjölsvinnsmál (Fjölsvinns gedachtewisseling) vertelt samen met Grógaldr (de toverformules van Gróa, zie ook galdr) het verhaal van de Svípdag en zijn Verschijnen als Dag.
De Oudnoorse liederen werden in ten minste drie manuscripten uit de zeventiende eeuw in omgekeerde volgorde afgedrukt (en gescheiden door Hyndluljóð). Tegenwoordig worden de liederen gepubliceerd als Svipdagsmál.
Het wordt beschouwd als een van de jongste gedichten uit de Noordse mythologie.

## Beproeving

In dit lied probeert Svípdag toegang te krijgen tot de zaal van Menglad (een kenning van Freya). Dit is een opdracht van zijn stiefmoeder Sif. De bewaker van de poort van de zaal noemt zich Fjölsvinn (Ergwijze - Odin) en hij spreekt over de bewakers, de honden Gifr en Gere. Met twee stukken vlees uit het verblijf van de haan Wijdopener kan Svipdag binnengaan terwijl de honden eten.
In de gedaante van Windkou stelt Svípdag vragen en Fjölsvinn geeft antwoord. In het lied wordt Mimameid (de Boom van Kennis, verbonden met Mimir). De held moet Wijdopener, de gouden vogel (haan) in de toppen van Mimameid, bemachtigen en daarvoor moet hij de onderwereld binnengaan om een toverdrank van Lopt (Volund ook bekend als Thjazi)te krijgen. De reuzin Sinmara (zoals ook Ceridwen) (Sinmara is ook de vrouw van Mimir) bewaakt de kookpot met lävaten (net als somadrank helpt het brouwsel het bewustzijn ontvankelijk maken). Het wordt in een ijzeren vat beveiligd door negen stevige sloten. Svipdag moet Sinmara een sikkel hebben die tussen de klauwen van de gouden vogel liggen. Om het wapen Lävaten (Het zwaard gemaakt door Volundr/Thjazi) van haar te krijgen.
Gesproken wordt over de Heilige Berg die alle vrouwen zal genezen en de redding is van degenen die offeren op een heilige plaats.
Fjölsvinn geeft aan dat alleen Svípdag in de armen van Menglad slapen kan en dan maakt Svípdag zich bekend. Menglad begroet Svípdag dan met een kus, er is verzoening na de terugkeer van Svípdag. Het is de oorsprong van het verhaal van de Schone Slaapster (in Zweden Törnrosa), de dochter van de zoon van de Slaap-Tovenaar (wel geïdentificeerd als Njörd, tijd en Lentekou).
De ingewijde noemt zich de zoon van de Heldere Zon, net als in de Egyptische mysteriën verwijzen naar een straling rondom (usnīsa, de aureool boven of rond het hoofd van sattva's, Christussen en heiligen).

## Afbeeldingen

* Svípdag en Menglad omhelsen elkaar, W.G. Collingwood, 1908
* Freya en Svípdag, John Bauer in 1911
* Boeddha met usnīsa
* Heilige Drie-eenheid met aureool
* ↑ De Maskers van Odin - Oud-Noordse wijsheid, Elsa-Brita Titchenell, ISBN 9070328631 (Theosophical University Press Agency)
# Fjärås station

Fjärås station is een plaats in de Zweedse gemeente Kungsbacka in de provincie Hallands län en het landschap Halland. De plaats heeft 114 inwoners (2005) en een oppervlakte van 22 hectare. Fjärås station wordt voornamelijk omringd door landbouwgrond deze gaat echter al vrij snel over in bos. Langs de plaats loopt een spoorweg en niet al te ver van Fjärås station loopt de Europese weg 20/Europese weg 6. De stad Kungsbacka ligt ongeveer tien kilometer ten noorden van het dorp.
# Fjællebro

Fjællebro is een plaats in de Deense regio Seeland, gemeente Ringsted. De plaats telt 234 inwoners (2008).
Vanwege de locatie bij de spoorwegovergang wordt het ook wel Kværkeby Stationsby genoemd.
# Roermonds

Het Roermonds (Remunjs) is het stadsdialect van Roermond. Net als bijvoorbeeld het Sittards is het Roermonds hoofdzakelijk Oost-Limburgs van aard. Roermond wordt verder onderverdeeld als Noordelijk Oost-Limburgs (ook wel Midden-Limburgs genoemd).

## Kenmerken

Typerend voor het Roermonds zijn onder meer de woorden det en hert, waarvan de Zuid-Limburgse tegenhangers dat en hart zijn. Een ander typisch kenmerk van het Roermonds is het ontbreken van tweeklanken die in de naburige dialecten wel voorkomen. De uit het Middelnederlands afkomstige diftongen ie en oe worden dus niet uitgesproken als ieë en oeë - zoals in het Weerts en Venloos - of als ie en oe zoals in het Maastrichts - maar als ee en oo. De Roermondse woorden voor heer en mooi zijn dus heer en sjoon, terwijl de overeenkomende woorden in de omringende Limburgse dialecten hieër en sjoeën, heeër en sjoan of hier en sjoen zijn. Typisch voor onder meer het Roermonds en Tegels is verder de klankgroep -sj, waar het Venloos sch- heeft (sjoon - schoeën).
Het Roermondse woord voor oud is aad, terwijl dit in noordelijker gelegen dialecten ald , zuidelijker gelegen dialecten aud en westelijker gelegen dialecten aod is. In de negentiende eeuw kende ook het Roermonds de vorm ald, die echter onder druk van verbogen vormen als aje(n) en aaj in aad is veranderd. Daarentegen is de vorm zalt, die naar analogie eigenlijk zaat had moeten worden, in het Roermonds wel bewaard gebleven.
Wanneer het Roermonds wordt vergeleken met naburige dialecten, valt verder nog op dat het Roermonds vaak een ie heeft voor n of s in plaats van een i. Bijvoorbeeld:
* Kiendj, pies mer op de ker, mer neet op 't brood!

## Literaire traditie

Het Roermonds kent sinds de 19e eeuw ook een literaire traditie. In 1807 werd de Bijbelse parabel De verloren zoon in allerlei dialecten waaronder het Roermonds vertaald. Deze vertaling is later gepubliceerd in Het Limburgs onder Napoleon. In 1865 ging de in het Roermonds geschreven opera over Schinderhannes (Roermonds: Sjinderhannes) van Emile Seipgens in première. Dit stuk wordt in Roermond nog steeds af en toe uitgevoerd.
Bekende dichters die onder andere in het Roermonds schreven zijn Paul van der Goor, Jo Hansen en de gebroeders Huub en Sjaak Graus. Bekende zangers zijn Gé Reinders, Sjra Puts en Benny Peters. Een bekende schrijver van proza in het Roermonds is Jan Bremmers.

## Literatuur

* Pierre Bakkes, Venloos, Roermonds en Sittards, uit de serie Taal in stad en land, ISBN 90-12-09014-8.
Hasselts · Venloos · Weerts · Roermonds · Sittards · Geleens · Maastrichts Zuidoost-Limburgs / Ripuarisch: Kerkraads West-Limburgs: Budels Creooldialecten: Cités · Heerlens Nederlands Andere dialecten: Platdiets
* ↑ Een soortgelijke klankverschuiving heeft zich voorgedaan in het Standaardnederlands, maar deze ontwikkeling staat volledig los van die in het Roermonds
* ↑ http://www.neder-l.nl/newindex.html?http://www.neder-l.nl/bulletin/2007/09/070918.html
* ↑ http://www.streektaalzang.nl/strk/limb/limbshsn.htm
# Fire of Unknown Origin

Fire of Unknown Origin is het achtste studioalbum van de Amerikaanse rockband Blue Öyster Cult, uitgebracht in juni 1981 door Columbia Records en geproduceerd door Deep Purple-producer Martin Birch. Het album bevat Blue Öyster Cult's op een na succesvolste single, Burnin' for You (na (Don't Fear) The Reaper), en een nummer dat de soundtrack haalde van de animatiefilm Heavy Metal uit 1981, Veteran of the Psychic Wars.

## Beschrijving

Vele nummers van de band kunnen omschreven worden als Heavy Metal met eigenzinnige of humoristische elementen. Het bekendste voorbeeld hiervan is Godzilla van het album Spectres, maar ook Fire of Unknown Origin heeft heel wat gelijkaardige nummers. Het titelnummer, bijvoorbeeld, of Joan Crawford, over de gelijknamige actrice die uit de doden zou opstaan. Enkele andere nummers waren bedoeld om gebruikt te worden in de sciencefiction-animatiefilm Heavy Metal, een filmcompilatie van enkele verhalen uit de Amerikaanse uitgave van het Franse magazine Métal hurlant. Vengeance (the Pact) was bijvoorbeeld bedoeld voor de film, maar uiteindelijk werd enkel Veteran of the Psychic Wars uitgekozen, een nummer dat niet bedoeld was voor inclusie in de film.
Enkele nummers kwamen tot stand in samenwerking met opmerkelijke tekstschrijvers. De liedjestekst van het nummer Fire of Unknown Origin werd geschreven door Amerikaanse singer-songwriter en dichteres Patti Smith. De tekst voor Veteran of the Psychic Wars werd geschreven door Britse schrijver en redacteur van sciencefiction en fantasy Michael Moorcock. Het nummer gaat over de eeuwige kampioen (Eng.: Eternal Champion), een personage in het universum van Melniboné. Veteran staat in het centrum van de Heavy Metal-film. Volgens Jason Heller zijn "de drums tribaal, gonzen de synthesizers als toverspreuken, en is het gitaarspel minimaal, toegepast met ritualistische precisie."

## Muzikanten
### Blue Öyster Cult

* Eric Bloom – zang, gitaar, basgitaar (nummer 5)
* Donald "Buck Dharma" Roeser – leadgitaar, zang, percussie (nummer 3), basgitaar en geluidseffecten (nummer 8)
* Allen Lanier – keyboards
* Joe Bouchard – basgitaar, zang
* Albert Bouchard – drums, synthesizer, zang

### Andere muzikanten

* Karla DeVito – achtergrondzang (nummer 4)
* Sandy Jean – achtergrondzang (nummer 9)
* Bill Civitella, Tony Cedrone – percussie (nummer 3)
* Jesse Levy – strijkersarrangementen (nummers 3 en 8)
Voetnoten
* ↑ Blue Öyster Cult’s "Veteran Of The Psychic Wars" is even bigger than the movie that inspired it. AV Club. Av Club. Gearchiveerd op 22 juli 2019. Geraadpleegd op 22 juli 2019.
Bronnen
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Fire of Unknown Origin op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Formicilla alta

Formicilla alta is een keversoort uit de familie snoerhalskevers (Anthicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Chandler.
# Rom (Mecklenburg)

Rom is een gemeente in de Duitse deelstaat Mecklenburg-Voor-Pommeren, en maakt deel uit van het Landkreis Ludwigslust-Parchim. Rom telt 792 inwoners.
# Rom Di Prisco

Romolo Di Prisco (Toronto, 30 augustus 1972) is een Canadees componist voor computerspellen. Zijn muziek is terug te horen in meer dan 50 speltitels. Hij produceert naast remixen voor andere artiesten ook muziek voor televisie en film.
In december 2010 bracht Di Prisco zijn soloalbum uit, genaamd Cryptidalia. Het album is vrij te beluisteren op zijn website en op YouTube.
In 2017 componeerde hij muziek voor het computerspel Fortnite.

## Discografie
### Computerspellen (selectie)

* Rebel Moon Rising (1997)
* Need for Speed II (1997)
* Need for Speed III: Hot Pursuit (1998)
* Need for Speed: Porsche 2000 (2000)
* FIFA 2000 (2000)
* SSX Tricky (2001)
* Full Auto (2006)
* Unreal Tournament 3 (2007)
* Mass Effect 2 (2010)
* Fortnite (2017)

### Film en televisie (selectie)

* MTV Cribs (2000)
* NCIS (televisieserie) (2003)
* America's Next Top Model (2003)
* My Super Sweet 16 (2005-2008)
* Saw II (2005, cd-soundtrack)
* Conspiracy Files (2006)
* Chopped (2009)

### Soloalbum

* Cryptidalia (2010)
# Fligny

Fligny is een gemeente in het Franse departement Ardennes (regio Grand Est) en telt 176 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Charleville-Mézières.

## Geografie

De oppervlakte van Fligny bedraagt 6,9 km², de bevolkingsdichtheid is 25,5 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Fligny met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
* Landschap bij Fligny
* Oorlogsmonument
* Kerk van Fligny
# Flaminio del Turco

Flaminio del Turco was een Italiaanse architect en beeldhouwer die actief was in Siena vanaf 1581.

## Biografie

Flaminio was een zoon van de beeldhouwer Girolamo en diens vrouw Catarina. Girolamo werkte in 1582 met Pietro da Prato aan het altaar van de Congregazione di San Pietro in de kathedraal van Siena.
De waarschijnlijk bekendste opdracht van Flaminio, was de leiding over de bouw van de Santa Maria di Provenzano in Siena naar een ontwerp van Damiano Schifardini, een monnik in het kartuizerklooster van Siena van 20 augustus 1595. Na een probleem met de fundering dat hij oploste, kreeg Flaminio de leiding over de uitvoering van de werken. Dankzij de ervaring die hij hierbij opdeed bouwde hij nog twee andere kerken: de Chiesa dei Santi Pietro e Paolo in Siena en de Santa Lucia in Montepulciano. Voor de Santi Pietro e Paolo tekende hij het ontwerp, maar we weten uit documenten dat hij in de periode van april tot november 1616 ook verantwoordelijk was voor de decoratie van het interieur, de kolommen en de kroonlijsten. Voor de Santa Lucia in Montepulciano is het minder duidelijk in welke mate hij betrokken was. De bouw van deze kerk wordt zou pas begonnen zijn in 1653 waaruit volgt dat Flamminio alleen kan betrokken geweest zijn bij de plannen gezien hij in 1634 overleed. Alleszins wordt hij beschouwd als een van de betere architecten van zijn tijd op basis van de façade van de Santa Lucia. Flaminio tekende ook het ontwerp van de Chiesa di San Giovanni Battista in Siena.
Daarnaast maakte Flaminio del Turco talrijke altaren. Ze onderscheiden zich door de gelukkige materiaalkeuze: marmer uit de Sienese montagnola, in verschillende op elkaar afgestemde kleuren en albast uit de steengroeve van Castelnuovo dell'Abate. Hij maakte in Siena meer dan zeventig altaren. Enkele van de aan hem toegeschreven altaren zijn:
* Hoofdaltaar van de kathedraal van San Cerbone in Massa Maritima
* Hoofdaltaar in het priesterkoor van de Sant'Agostino in Siena
* Hoofdaltaar van de San Giovannino della Staffa in Siena
* Het Bargagli-altaar in de Sant'Ambrogio in Genua
* Hoofdaltaar van de Santa Maria di Provenzano
* Borghesi-altaar van de Santa Maria di Provenzano
* Piccolominialtaar van de Santa Maria di Provenzano
Hij stierf in Siena in 1634 en liet zijn ganse vermogen na aan zijn zus Camilla.

### Bronnen

* Letizia Franchini, Flaminio del Turco - Dizionario Biografico degli Italiani - Volume 38 (1990)
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9996 3247
* Union List of Artist Names: 500055490
* Virtual International Authority File: 295417556
* WorldCat (via VIAF): 295417556
# Flaminio - Piazza del Popolo (metrostation)

Flaminio - Piazza del Popolo is een ondergronds metrostation aan de lijn A van de metro van Rome dat samen met het initiële deel van de lijn op 16 februari 1980 werd geopend voor reizigersverkeer.

## Geschiedenis

In het metroplan uit 1941 was al een station opgenomen bij het stadsstation van de spoorlijn Roma-Viterbo. Dit zou onder Piazzale Flaminio komen te liggen aan de zuidkant van het stationsplein terwijl lijn A naar het noorden onder de Via Flaminia zou lopen. Na de Tweede Wereldoorlog werd het tracé aangepast en onder de via Cesare Beccaria gelegd, haaks op het eerder geplande tracé. In verband hiermee werd het metrostation in de heuvel aan de oostkant van het stationsplein gebouwd. Het eveneens geplande metrostation bij het monument voor de gebroeders Cairoli werd geschrapt zodat in zuidelijke richting Spagna het volgende metrostation werd.
* De ingang aan het stationsplein
* De toegang aan de noordkant van piazzale Flaminio in 1990
* Porta del Popolo aan het Piazzale Flaminio

## Aanleg en inrichting

De bouw van het initiële deel van lijn A vond plaats tussen 1963 en 1979, Flaminio is daarvan het noordelijkste station in de geboorde tunnel. Ten noorden van de perrons buigt de lijn naar het westen en kruist de Tiber met een brug. De verdeelhal werd gebouwd met de openbouwputmethode in het park aan de oostkant van het stationsplein. De verdeelhal is met vaste trappen en roltrappen met de perrons verbonden. Tussen de straat en de verdeelhal zijn twee voetgangerstunnels, de ene heeft een toegang aan het stationsplein terwijl de andere naar de locatie loopt waar in 1941 de perrons gepland waren. Rond de Piazzale Flaminio zijn diverse trappen naar de voetgangerstunnel en reizigers kunnen door de Porta del Popolo in de Aureliaanse Muur het Piazza del Popolo bereiken. In 2000 is deze mogelijkheid onder de aandacht gebracht door de toevoeging Piazza del Popolo aan de stationsnaam. De verdeelhal is opgesierd met mozaïeken van de hand van Paolo D'Orazio en Lee Doe Sjik die in het kader van de ArteMetro-Roma prijs zijn ontworpen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Flaminio (metropolitana di Roma) op de Italiaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Piano regolatore della metropolitana di Roma del 20 settembre 1941
# Formicivoor

Formicivoor betekent mierenetend, en slaat op dieren uit verschillende groepen. Er zijn zowel zoogdieren, reptielen, vogels als geleedpotigen die voornamelijk van mieren leven. Ook dieren die termieten eten worden vaak formicivoor genoemd, hoewel termieten een eigen orde hebben (Isoptera), mieren vallen onder de vliesvleugeligen of wesp-achtigen (Hymenoptera). De formicivoren vormen een specifieke categorie binnen de groep van de insectivoren of insecteneters (niet te verwarren met de orde Eulipotyphla, ook wel "Insecteneters" genoemd).
Miereneters in de strikte zin van het woord hebben vaak aanpassingen om de relatief harde en niet erg voedzame mieren te verteren. Ook hebben ze dikwijls een lange tong of scherpe klauwen om de mieren op te likken en de nesten open te breken. Omdat mieren niet erg voedzaam zijn, wordt meestal gedurende korte tijd een grote hoeveelheid mieren weggewerkt om aan voldoende voedingsstoffen te komen. Hierdoor hebben formicivore dieren vaak een relatief grote maag. Sommige dieren eten liever de poppen en larven van mieren, omdat deze geen harde delen hebben en voedzamer zijn.
Voorbeelden van dieren die alleen mieren of termieten eten zijn de miereneters, een groep zoogdieren uit Midden- en Zuid-Amerika en de mierenegel, een eierleggend zoogdier uit Australië. De schubdieren uit Afrika en Azië leven eveneens van mieren en termieten, evenals het Afrikaanse aardvarken en de aardwolf, een aan de hyena's verwant roofdier. Hagedissen die strikt formicivoor zijn zijn de bergduivel, de doornstaartboomleguaan, de Zuid-Afrikaanse pootloze skink, de padhagedis en het gevlekt vliegend draakje. De slanke wormslang is een voorbeeld van een slang die (de poppen van) mieren eet, de oostelijke smalbekpad is een mierenetende kikker.
Er zijn ook dieren die wel graag mieren eten, maar niet als formicivoor worden beschouwd omdat ze ook andere voedingsbronnen aanspreken. Een voorbeeld is de groene specht, die graag rode bosmieren eet maar daarnaast leeft van insectenlarven en bessen. Ook de larve van de mierenleeuwjuffer, die mieren en andere kleine geleedpotigen in een valkuil vangt, is, anders dan zijn naam doet vermoeden, geen zuivere formicivoor.

## Foto's van formicivoren

* Bergduivel (Moloch horridus)
* Noordelijke boommiereneter (Tamandua mexicana)
* Zuidelijke boommiereneter (Tamandua tetradactyla)
* Oostelijke smalbekpad (Gastrophryne carolinensis)
# Formicola

Formicola is een gemeente in de Italiaanse provincie Caserta (regio Campanië) en telt 1492 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 17,4 km², de bevolkingsdichtheid is 86 inwoners per km².

## Demografie

Formicola telt ongeveer 630 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 5,4% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 1551 |
| 2001 | 1467 |

## Geografie

Formicola grenst aan de volgende gemeenten: Camigliano, Giano Vetusto, Pietramelara, Pontelatone, Roccaromana, Rocchetta e Croce.
* Italiaans bureau voor statistiek
Ailano · Alife · Alvignano · Arienzo · Aversa · Baia e Latina · Bellona · Caianello · Caiazzo · Calvi Risorta · Camigliano · Cancello e Arnone · Capodrise · Capriati a Volturno · Capua · Carinaro · Carinola · Casagiove · Casal di Principe · Casaluce · Casapesenna · Casapulla · Caserta · Castel Campagnano · Castel Morrone · Castel Volturno · Castel di Sasso · Castello del Matese · Cellole · Cervino · Cesa · Ciorlano · Conca della Campania · Curti · Dragoni · Falciano del Massico · Fontegreca · Formicola · Francolise · Frignano · Gallo Matese · Galluccio · Giano Vetusto · Gioia Sannitica · Grazzanise · Gricignano di Aversa · Letino · Liberi · Lusciano · Macerata Campania · Maddaloni · Marcianise · Marzano Appio · Mignano Monte Lungo · Mondragone · Orta di Atella · Parete · Pastorano · Piana di Monte Verna · Piedimonte Matese · Pietramelara · Pietravairano · Pignataro Maggiore · Pontelatone · Portico di Caserta · Prata Sannita · Pratella · Presenzano · Raviscanina · Recale · Riardo · Rocca d'Evandro · Roccamonfina · Roccaromana · Rocchetta e Croce · Ruviano · San Cipriano d'Aversa · San Felice a Cancello · San Gregorio Matese · San Marcellino · San Marco Evangelista · San Nicola la Strada · San Pietro Infine · San Potito Sannitico · San Prisco · San Tammaro · Sant'Angelo d'Alife · Sant'Arpino · Santa Maria Capua Vetere · Santa Maria a Vico · Santa Maria la Fossa · Sessa Aurunca · Sparanise · Succivo · Teano · Teverola · Tora e Piccilli · Trentola-Ducenta · Vairano Patenora · Valle Agricola · Valle di Maddaloni · Villa Literno · Villa di Briano · Vitulazio
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Rosala Vikingacentrum

Rosala Vikingacentrum is een museum in het Finse Kimitoön. Het museum belicht de tijd van de Vikingen. Het museum bestaat uit een gereconstrueerd vikingdorp met smidse en twee replica's van vikingschepen (Alvilda en Hogland). Er worden archeologische vondsten tentoongesteld van de opgravingen uit de baai Kyrksund.

## Externe link

* Officiële website