OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jugband Blues

Jugband Blues is een nummer van Pink Floyd. Het is de afsluiter van hun album A Saucerful of Secrets en tegelijkertijd ook − op het op single uitgebrachte 'Apples and Oranges' na − de afsluiter van Syd Barretts loopbaan bij Pink Floyd.

## Achtergrond

Het was een van de eerste nummers die voor het album werden opgenomen. Tijdens de opnamen was Pink Floyd nog met Barrett op toer, maar diens geestesgesteldheid liet haar sporen na. Barrett kwam steeds onregelmatiger opdagen. Was hij er een keer wel, dan wilde hij sommige nummers niet zingen. Ook het opnemen van Jugband Blues ging niet eenvoudig. Barrett wilde een brassband inschakelen. De muziekproducent Norman Smith wilde daarin meegaan. Over de muziek die de band moest spelen verschilden ze danig van mening. Barrett wilde dat de muzikanten speelden wat op dat moment in hun opkwam, Smith wilde uitgeschreven muziek. Dat botste en zo werd het nummer een compromis tussen de vooruitstrevende creatieve gitarist en de redelijk conservatieve producer. In het midden van het nummer speelt de band een uitgeschreven partij, maar naar het eind van het nummer wordt het een chaos.
Tijdens het schrijven van het nummer was Barrett al behoorlijk gedesintegreerd; het nummer klinkt chaotisch en wisselt van maat- en toonsoort. Ook de tekst liet dit blijken: "I don't care if the sun don't shine/ And I don't care if nothing is mine". Na dit in de De Lane Lea Studios opgenomen lied was het in maart 1968 exit voor Barret. Pink Floyd ging verder met diens vervanger annex opvolger David Gilmour. De muziek van de band sloeg een nieuwe weg in.
Jug betekent kruik, en jugband blues is de stijl akoestische folk-blues die door jugbands wordt gespeeld. De kazoo’s en de jug die in de achtergrond zijn te horen zijn instrumenten die ook tot het jugbandinstrumentarium behoren. Soms betekend “jug” ook gevangenis. Net als de tekst blijft de werkelijke betekenis van de titel onduidelijk. De afsluitende woorden "And what exactly is a dream? And what exactly is a joke?" gaven ook geen duidelijkheid.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jugband Blues op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* het album
* Prophets & Sages, van Mark Powell
# Joseph Oblin

Joseph Henri Antoine Marie Oblin ('s-Gravenbrakel, 19 maart 1898 - 14 december 1973) was een Belgisch volksvertegenwoordiger, senator en burgemeester.

## Levensloop

Oblin promoveerde tot doctor in de rechten. Hij stapte in de gemeentelijke politiek van 's-Gravenbrakel. In 1932 werd hij gemeenteraadslid, van 1938 tot 1946 was hij schepen en van 1965 tot 1970 burgemeester.
In 1944 werd hij katholiek (vervolgens PSC-)volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Zinnik, in opvolging van de tijdens de oorlog overleden Pierre Vouloir. Hij vervulde dit mandaat tot in 1954. Van 1950 tot 1954 was hij secretaris van de Kamer.
Hij werd daarop senator voor het arrondissement Bergen-Zinnik en bleef dit tot in 1968. Hij was quaestor vanaf 1958.

## Literatuur

Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.

## Externe link

* Fiche Joseph Oblin op Odis
# Johann Preuss

Johann Preuss (Duitse spelling: Preuß of Preuße; Guben, 1620 – Selchow, 1696) was een Duits socinianistisch theoloog en prediker.

## Biografie

Preuss studeerde aan de Albertina Universiteit te Koningsbergen, waarvoor hij zich op 17 september 1644 heeft ingeschreven. Vervolgens studeerde hij aan enkele universiteiten in Nederland. Hij verhuisde vervolgens naar Polen en keerde in 1656 terug naar Duitsland, intussen was hij sociniaan geworden. Door deze omstandigheden verhuisde hij weer naar Polen en werd daar prediker. Toen de socinianen in 1660 Polen moesten verlaten, ging Preuss met hen naar Brandenburg. Door zijn beslommeringen om anderen proseliet te maken zat hij in 1664 een tijd in de gevangenis. Daarna was hij werkzaam als prediker van een parochie in Selchow.

## Publicaties (selectie)

* Herzliches Saitenspiel (1657)
* Geistlicher Weihrauch (1662)
* Fastenspeise (1678)

## Literatuur

* Auteur onbekend: Preuß, Johann. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 26. Duncker & Humblot, Leipzig 1888, p. 580 f.
* Gemeinsame Normdatei: 104332751
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 0425 1721
* Système universitaire de documentation: 185883338
* Virtual International Authority File: 71828549
* WorldCat (via VIAF): 71828549
# John White Abbott

John White Abbott (Cowick, 13 mei 1763 – 1851) was een Engels kunstschilder en chirurg.

## Biografie

John White Abbott werd geboren op 13 mei 1763 in Cowick bij Exeter, Devon. Hij kwam uit een rijke familie, die vele landgoederen in Exeter bezat, waarvan hij er een erfde in 1825.
Abbott exposeerde regelmatig in de Royal Academy of Arts en is vooral bekend om olieverfschilderijen, maar hij creëerde ook vele aquarellen. Hij heeft een serie prenten gemaakt, maar velen daarvan waren nog niet voltooid toen hij stierf. Er wordt gezegd dat hij in zijn leven nooit een schilderij heeft verkocht.

## Werken

* Peamore, waterverf, 1802; Lady Lever Art Gallery te Port Sunlight
* The chapel at Borrowdale, Cumberland , waterverf, 1791; The Fine Art Society te Londen en later geveild door Christie's
* Ugbrooke, Devon, waterverf, 1809; Sotheby's te Londen
# John White Alexander

John White Alexander (Allegheny, bij Pittsburgh, 7 oktober 1856 – New York, 31 mei 1915) was een Amerikaans kunstschilder en illustrator, vooral bekend om zijn portretten, veelal van vrouwen.

## Leven en werk

Alexander verloor al vroeg zijn ouders en groeide op bij zijn grootouders. Als twaalfjarige jongen ging hij werken bij de telegraaf. Daar viel hij bij zijn werkgevers op door zijn talent voor tekenen en werd hij gestimuleerd dit verder te ontwikkelen. Als achttienjarige verhuisde hij naar New York en vond werk bij het weekblad Harper's Weekly als illustrator van politieke karikaturen. Daar leerde hij de kneepjes van het vak van vooraanstaande illustratoren als Thomas Nast, Edwin Austin Abbey en Howard Pyle.
Drie jaar later, in 1878, vertrok Alexander naar Duitsland en ging daar in de leer bij Frank Duveneck in München. Een jaar later reisde hij met Duveneck en nog enkele anderen onder de naam The Duveneck Boys naar Venetië en Florence, waar hij James McNeill Whistler ontmoette, die hem de kunst van het etsen leerde. Aangemoedigd door Whistler zette hij zijn studies voort in Nederland en Parijs.
Toen Alexander in 1881 naar New York terugkeerde maakte hij snel naam als portretschilder, onder andere van bekende Amerikanen als Oliver Wendell Holmes, John Burroughs en Walt Whitman. Hij werd echter vooral bekend door zijn vele estheticistische vrouwenportretten, een beetje in de stijl van Whistler. Ook maakte hij muurschilderingen in de Library of Congress, Washington D.C. en de Carnegie Mellon University in Pittsburgh.
In 1893 had Alexander veel succes met een expositie in de Parijse salon, waarna hij tot lid werd benoemd van de Société Nationale des Beaux-Arts, In 1900 won hij een gouden medaille op de wereldtentoonstelling te Parijs. In 1901 werd hij opgenomen in het Legioen ven Eer. In de Verenigde Staten werd in 1902 lid van de National Academy of Design, de American Academy of Arts and Letters en voorzitter van de National Society of Mural Painters. In 1904 werd hij onderscheiden tijdens de Louisiana Purchase Exposition in Saint Louis.
Alexander was gehuwd met Elizabeth Alexander, met wie hij een zoon kreeg: de latere wiskundige, James Alexander (1888−1971). Hij overleed in 1915, op 58-jarige leeftijd.
Werk van Alexander is te bezichtigen in het Metropolitan Museum of Art, het Brooklyn Art Museum, het Los Angeles County Museum of Art, en het Museum of Fine Arts te Boston.

## Vrouwenportretten

* Althea
* Lady in an Pink Dress
* Black and Red
* A Ray of Sunlight
* Juliette
* Study in Black and Green
* Fancy Dress
* Isabella and the Pot of Basil
* An Idle Moment
* Repose

## Literatuur

* Carolyn Kinder Carr: Duveneck, Frank. Oxford University Press, 2007.
# Joseph Verhelst

Joseph Verhelst (Waregem, 11 januari 1867 - aldaar, 21 september 1943) was een Belgisch politicus, die 48 jaar zetelde in de gemeenteraad van de stad Waregem. Beroepshalve was hij landbouwer en cichoreibewerker.
Hij werd geboren in een landbouwersgezin dat woonde op de Blauwpoorthoeve in de gelijknamige straat. Hij werd de eerste landbouwer die het tot ambt van burgemeester bracht in Waregem. In 1894 ging hij wonen op het Goed Te Pijke dat nu nog altijd wordt uitgebaat door een lid van de familie Verhelst.
Hij zetelde in de raad van 1895 tot bij zijn overlijden. Hij werd zowel in 1903 als in 1911 herkozen en werd in 1916 schepen. In 1936 werd hij burgemeester als opvolger van Félix Verhaeghe en bleef in functie tot bij zijn overlijden. In Waregem was hij tevens voorzitter van het bestuurscomité binnen het Heilig Hartcollege.
Hij was de oom van de latere burgemeester Julien Verhelst.
* ↑ Blauwpoorthoeve - Website Inventaris Onroerend Erfgoed. Gearchiveerd op 7 maart 2016.
* ↑ Hoeve Te Pijke - Website Inventaris Onroerend Erfgoed. Gearchiveerd op 10 maart 2016.
* ↑ Verwantschap tussen Joseph en Julien Verhelst
# John Phillips (ruimtevaarder)

John Lynch Phillips (Fort Belvoir, 15 april 1951) is een voormalig Amerikaans ruimtevaarder. Phillips zijn eerste ruimtevlucht was STS-100 met de spaceshuttle Endeavour en vond plaats op 19 april 2001. De missie bracht bemanningsleden naar het Internationaal ruimtestation ISS om te helpen met het installeren van de robotarm Canadarm2.
Phillips maakte deel uit van NASA Astronaut Group 16. Deze groep van 44 ruimtevaarders begon hun training in 1996 en had als bijnaam The Sardines.
In totaal heeft Phillips drie ruimtevluchten op zijn naam staan, waaronder meerdere missies naar het Internationaal ruimtestation ISS. Tijdens zijn missies maakte hij één ruimtewandeling. In 2011 verliet hij NASA en ging hij als astronaut met pensioen.
* (en) Biografie op NASA.gov, augustus 2011, geraadpleegd 15 mei 2016
* (en) Biografie op Spacefacts.de, 4 augustus 2011, geraadpleegd 15 mei 2016
# Jules Coelst

Jules Emile François Coelst (Tienen, 11 februari 1870 – Brussel, 27 mei 1946) was een Belgisch volksvertegenwoordiger.

## Levensloop

Coelst was beroepshalve apotheker.
Hij was in de eerste plaats gemeentemandataris. In november 1895 werd hij gemeenteraadslid van Laken en van 1908 tot 1921 was hij er schepen. Na de fusie met Brussel, werd hij in 1921 raadslid en schepen van Brussel.
Van 1921 tot 1929 was hij ook provincieraadslid.
Van 1929 tot 1936 en van september 1944 tot aan de wetgevende verkiezingen van 1946 was hij volksvertegenwoordiger voor de katholieke partij.
Wanneer, in juni 1941, de Joseph Vandemeulebroek, burgemeester van Brussel, door de Duitsers wordt gearresteerd, wordt Jules Coelst plaatsvervangend burgemeester. In die hoedanigheid heeft hij het huwelijk tussen koning Leopold III en Lilian Baels voltrokken. Op vele manieren heeft Coelst zich moedig verzet tegen de Duitse wil. Hij weigerde de uitvoering van het Duitse bevel van 27 mei 1942 om Davidssterren aan de Joodse bevolking uit te delen. Als woordvoerder van de Brusselse Conferentie van Burgemeesters schreef hij aan de Oberfeldkommandantur:
    Het is niet aan ons om met u in discussie te gaan over de opportuniteit van de tegen de joden getroffen maatregelen. Maar wij zien ons verplicht u mee te delen dat u niet van ons kunt eisen aan de uitvoering ervan mee te werken. Veel joden zijn Belgen, en we kunnen ons er niet toe brengen om deel te hebben aan een verordening die zo openlijk in strijd is met de waarde van ieder mens, wie hij ook is.
In zijn persoonlijk dagboek noteerde hij:
    Zo naïef zijn we nu ook weer niet dat we niet beseften wat er aan de hand was: als men van de joden eist dat ze zich met een davidster uitdossen, is het om ze bij het eerste keerpunt te pakken te krijgen, en wel zonder uitzondering.
Hij weigerde de medewerking van de politie om Joodse burgers op te pakken voor opsluiting in de Dossinkazerne in Mechelen.
Op 24 september 1942 fuseerde Brussel met de omliggende gemeentes tot Groot-Brussel, met de flamingant Jan Grauls als nieuwe burgemeester. Coelst was niet langer waarnemend burgemeester, maar zijn verzet werd niet vergeten: in 1944 werd hij gearrestateerd en geïnterneerd in Duitsland. Op 9 mei 1945 keerde hij terug uit gevangenschap, maar zijn broze gezondheid had geleden en hij overleed nauwelijks een jaar later.

## Publicaties

* Contre la flamandisation de Bruxelles par la contrainte, in: La Libre Belgique, 21/05/1932.
* Souvenirs sur Adolphe Max, in: La Revue belge, 1 en 15 maart 1940.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
# Joop Koopman

Johannes (Joop) Koopman (Amsterdam, 7 april 1930 – Hilversum, 25 december 2011) was een Nederlands radio- en televisiepresentator, die vooral bekend is geworden door het programma Twee voor twaalf. Kenmerkend was zijn herkenbare stem met een duidelijke intonatie en zuiver, gesproken Nederlands.

## Biografie
### Carrière

In 1950 werd Joop Koopman omroeper bij de VARA-radio. Hij was medewerker van de afdeling 'Gesproken Woord' en hield zich daar ook bezig met radio-regie en andere werkzaamheden. Hij werd in 1954 verantwoordelijk redacteur voor het ziekenprogramma De Regenboog, waar hij zijn liefde voor cabaret inzette in programma's. In 1957 kon hij hoofd Radio Amusement worden, doordat Karel Prior overstapte naar de AVRO en veel bekende medewerkers van het programma Showboat meenam. Koopman werd gevraagd het aldus ontstane gat op te vullen. Hij bedacht het programma Plein 8 uur 13. Ook liet hij de nog jonge Henk Elsink het cabaretprogramma Vrij Entree maken, dat vijf seizoenen draaide en waarvan ruim honderd afleveringen gemaakt werden. Vanaf 1960 was hij te horen in het programma Het gesproken Portret, waarvan hij vijfhonderd afleveringen maakte. Voor de VARA-televisie sprak hij incidenteel filmteksten in.
Eind jaren zestig werd hij gevraagd om naast zijn werk als hoofd Radio Amusement dit ook voor de televisie te gaan doen. Hij was medeverantwoordelijk voor bekende VARA-programma's als Eén van de acht, het satirische Hadimassa, de Stratemakeropzeeshow en de oudejaarsconferences van Wim Kan. In 1971 maakte hij zijn debuut voor de camera als presentator van de quiz Twee voor twaalf, die door Ellen Blazer werd bedacht.
"Interne broederstrijd met een overspannen vergadercultuur" zorgde voor verdeeldheid, waardoor het Koopman steeds minder beviel bij de VARA. In 1976 verliet hij de omroep, hoewel hij Twee voor Twaalf tot 1983 bleef presenteren en sporadisch optrad als jurylid in VARA-producties. In de jaren negentig was hij te zien in de Nederlandse versie van De Connaisseur, een BBC-quiz over beeldende kunst, architectuur en fotografie, uitgezonden door de NPS. Naast het werk voor de televisie, was hij korte tijd directeur van de Apeldoornse schouwburg Orpheus. Vervolgens trad hij in dienst bij het theaterbureau Lumen in Hilversum, waarvan hij uiteindelijk mede-eigenaar werd en dat hij in 1994 ophief. Verder was hij begeleider/impresario van een aantal Nederlandse theaterartiesten, onder wie Martine Bijl, Adèle Bloemendaal, Fons Jansen en Harrie Jekkers. Later begeleidde en adviseerde hij alleen nog Youp van 't Hek.

### Overlijden

Joop Koopman overleed in 2011 op eerste kerstdag.

## Bronvermelding

* Uitgebreide biografie op de Beeld- en Geluidwiki
* Beknopte biografie op de website van de VARA
# Jumbo Jet

Jumbo Jet kan verwijzen naar:
* Boeing 747, een bekend model van passagiers-/vrachtvliegtuigen
* Jumbo Jet (Schwarzkopf), een achtbaanmodel uit 1972 ontworpen door Anton Schwarzkopf
** Jumbo Jet (Six Flags Great Adventure), een voormalige achtbaan van bovengenoemd model in Six Flags Great Adventure
** Jumbo Jet (Luna Park du Grau-du-Roi), een achtbaan van bovengenoemd model in het Franse Luna Park du Grau-du-Roi die oorspronkelijk in Walibi Belgium stond
* Jumbo Jet (spel), een gezelschapsspel uit 1986 van spellenfabrikant Jumbo
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jumbo Jet en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Joseph De Neckere

Joseph Ghislain De Neckere, ook De Neckere - De Coninck, (Roeselare, 11 maart 1801 - Ieper, 21 september 1854) was een Belgisch senator en burgemeester.

## Levensloop

De Neckere was een zoon van Pierre-François De Neckere, die in de Franse tijd maire was van Roeselare en lid van de Conseil général van het Leiedepartement.
Joseph Ghislain trouwde met Clémence De Coninck (1802-1875). Hij was zeer waarschijnlijk arts van beroep.
Onder het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden was hij schepen en weldra burgemeester van Zillebeke. In 1830 werd hij gemeenteraadslid van Ieper en werd er schepen.
In september 1836 werd hij verkozen tot provincieraadslid voor het kanton Mesen en in oktober tot bestendig afgevaardigde voor West-Vlaanderen. Hij verzaakte aan dit mandaat bij zijn aanstelling in 1842 als arrondissementscommissaris in Ieper.
In april 1846 werd hij verkozen tot katholiek senator voor het arrondissement Oostende-Veurne-Ieper. Het jaar daarop, in september 1847, werd hij afgezet als arrondissementscommissaris, door de liberale regering-Charles Rogier.
Het belette niet dat hij in 1848 werd verkozen tot senator voor het arrondissement Roeselare-Tielt en hij behield dit mandaat tot aan zijn dood. Zowel voor zijn eerste mandaat als voor zijn tweede volgde hij Eugène-Marie van Hoobrouck de Mooreghem op.

## Literatuur

* Luc SCHEPENS, De provincieraad van West-Vlaanderen, 1836-1921, Tielt, 1976.
* Jean-Luc DE PAEPE & Christiane RAINDORF-GERARD (red.), Le Parlement belge, 1831-1894. Données biographiques, Brussel, 1996.
# Joseph Deleplanque

Joseph Antoine Marie Deleplanque (Gent, 19 december 1876 - Ramskapelle, 10 september 1915) was een Belgische roeier. Hij was lid van de Club Nautique de Gand. Hij veroverde in het roeien vier Europese titels.

## Roeien

Deleplanque werd tussen 1897 en 1899 drie opeenvolgende keren Belgisch kampioen skiff. Hij won in 1897 en 1898 ook op dit nummer de Europese kampioenschappen. In 1898 en 1899 werd hij met zijn clubgenoten van Club Gent ook Europees kampioen op de acht met stuurman.

## Oorlog

Bij het begin van de Eerste Wereldoorlog meldde Deleplanque, ingenieur aan de Universiteit van Gent, zich aan als vrijwilliger. Hij werd adjudant bij de genie. Hij kwam in september 1915 om het leven in Ramskapelle aan de IJzer en werd begraven in Wulpen.

## Palmares
### skiff

* 1897: 1 BK
* 1897: 1 EK in Pallanza
* 1898: 1 BK
* 1898: 1 EK in Turijn
* 1899: 1 BK
* 1899: 2 EK in Oostende

### twee met stuurman

* 1899: 2 EK in Oostende

### acht

* 1898: 1 BK
* 1898: 1 EK in Turijn
* 1899: 1 EK in Oostende
* Dood van den beroemden Gentschen “sculler”, Vooruit, 21 januari 1916
* ↑ Overlijdensbericht, Le Bien Public,12 november 1915
* ↑ (fr) Le palmarès du Championnat de Belgique en skiff , L’Etoile Belge, 28 augustus 1924
* ↑ Roeien - Palmares der kampioenschappen van Europa, Het Laatste Nieuws, 29 augustus 1913
# Jutta Ploch

Jutta Ploch (Weißenfels, 13 januari 1960) is een voormalig Oost-Duits roeister.
Ploch werd in 1980 olympisch kampioen met de Oost-Duitse dubbel-vier-met-stuurvrouw. In 1981 en 1982 won Ploch op de wereldkampioenschappen de zilveren medaille in de dubbel-vier-met-stuurvrouw. Ploch werd in 1983 samen met Martina Schröter wereldkampioen in de dubbel-twee. Aan de Olympische Zomerspelen 1984 in het Amerikaanse Los Angeles kon Ploch niet deelnemen vanwege de boycot door het Oostblok.

## Resultaten
### Olympische Zomerspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1980 | Moskou | in de dubbel-vier-met-stuurvrouw |

### Wereldkampioenschappen roeien

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1981 | München | 2 in de dubbel-vier-met-stuurvrouw |
| 1982 | Luzern | 2 in de dubbel-vier-met-stuurvrouw |
| 1983 | Duisburg | 1 in de dubbel-twee |
* (en) Profiel van Jutta Ploch op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) profiel van Jutta Ploch op WorldRowing.com
1976: Anke Borchmann & Jutta Lau & Viola Poley & Roswietha Zobelt & Liane Weigelt · 1980: Sybille Reinhardt & Jutta Ploch & Jutta Lau & Roswietha Zobelt & Liane Buhr· 1984: Maricica Țăran & Anișoara Sorohan & Ioana Badea & Sofia Corban & Ecaterina Oancia
# Jutta van Nassau

Jutta van Nassau kan verwijzen naar:
* Jutta van Nassau (-1313), dochter van Hendrik II van Nassau.
* Jutta van Nassau-Hadamar, dochter van Emico I van Nassau-Hadamar.
* Jutta van Nassau-Siegen, dochter van Adolf I van Nassau-Siegen.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jutta van Nassau en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kalania

Kalania is een geslacht van wantsen uit de familie van de Miridae (blindwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door George Willis Kirkaldy in 1904.

## Soorten

Het genus is monotypisch en bevat alleen de volgende soort:
* Kalania hawaiiensis (Kirkaldy, 1902)
* ↑ Kalania Genus Informatie ITIS. ITIS.gov. Geraadpleegd op 26 november 2023.
* ↑ Kalania Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 26 november 2023.
* ↑ Kalania Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Geraadpleegd op 26 november 2023.
* ↑ Kalania Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 26 november 2023.
# Jón Sigurðsson

Jón Sigurðsson (Hrafnseyri, 17 juni 1811 – Kopenhagen, 7 december 1879) was een IJslands politicus, filoloog en historicus.
Hij was leider van de onafhankelijkheidsbeweging die zich sterk ontwikkelde door het groeiende nationale bewustzijn en het verzet tegen Denemarken in het begin van de 19e eeuw in IJsland.

## Biografie

Hij werd in 1811 geboren in Hrafnseyri, in het Westfjordengebied, als zoon van predikant Sigurður Jónsson.
In 1833 verhuisde hij naar Denemarken om taalkunde en geschiedenis te gaan studeren aan de Universiteit van Kopenhagen, meer bepaald aan het Arnamagnæan Instituut, waar zich toen de manuscripten van de IJslandse sagen bevonden. Hij werd nadien een expert op het gebied van de sagen en de gehele IJslandse geschiedenis. Hij behaalde nooit zijn diploma vanwege zijn groeiende belangstelling voor de politiek waarin hij al zijn tijd stak.
In 1845 kwam hij weer terug naar IJsland waar hij tot parlementslid verkozen werd in de herstelde Alding, het parlement van IJsland, dat tot 1874 enkel als adviesorgaan fungeerde. Als parlementslid voerde hij ijverig strijd voor vergaande autonomie en constitutionele hervormingen, wat in 1874 resulteerde in een beperkte grondwet en wetgevende macht voor het parlement.
Hij stierf in 1879 in Kopenhagen.
Zijn geboortedag, 17 juni, is thans de nationale feestdag in IJsland. Bovendien siert zijn beeltenis het biljet van 500 IJslandse kroon.

## Externe link

* "President" Jón Sigurðsson
* Bibliothèque nationale de France: cb12461180c (data)
* Gemeinsame Normdatei: 104210001
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8153 9024
* Library of Congress Control Number: n80113794
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007276657805171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002034391
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 128488468
* LIBRIS: 65678
* Système universitaire de documentation: 033784035
* Virtual International Authority File: 73950487
* WorldCat (via VIAF): 73950487
# Kalangala

Kalangala is de hoofdplaats van het district Kalangala in Centraal-Oeganda. Kalangala telde in 2002 bij de volkstelling 3063 inwoners.
Kalangala ligt op het eiland Bugala, een van de Ssese-eilanden in het Victoriameer.