OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# John Amner

John Amner (Ely (Cambridgeshire), 1579 — ?, 1641) was een Brits componist. Erg weinig is over hem geweten, en zijn output is nagenoeg geheel beperkt tot kooranthems.
Daar echter deze werken in een niet gering aantal verzamelbundels van religieuze muziek opduiken, kunnen we met enige redelijkheid veronderstellen, dat ze daartoe de moeite waard zijn; Amners anthems getuigen van een zekere inventiviteit en laten zich door hun on-middelmatigheid opmerken. Vaak bevatten ze zowel orgel- als vedelbegeleiding. Hij publiceerde één muziekboek, Sacred Hymnes.
Vermeldenswaard zijn de kerstanthem O ye Little Flock, Consider, all ye Passers by, My Lord is hence Removed, een reeks orgelvariaties op de psalm O Lord, in Thee en I will Sing unto the Lord, for He hath Triumphed Gloriously, dat het mislukte complot van Guy Fawkes herdenkt.
* Bibliothèque nationale de France: cb14852802h (data)
* Gemeinsame Normdatei: 134943287
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7252 535X
* Library of Congress Control Number: nr92032097
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000064876
* MusicBrainz: 84f4afe4-536c-4957-8677-33e0a6b161ea
* SNAC: w6614jr1
* Virtual International Authority File: 100996119
* WorldCat (via VIAF): 100996119
# Walter Goehr

Walter Goehr (Berlijn 28 mei 1903 - Sheffield 4 december 1960) was een Duits-Engelse dirigent en componist.
Walter Goehr studeerde muziek aan de Preussische Kunstakademie in Berlijn. Arnold Schönberg was hier een van zijn leermeesters. Na zijn studie werd Goehr dirigent bij de radio in Berlijn (1925-1931. Daarnaast maakte hij naam als componist. Zijn bekendste werk uit deze periode is de (radio-)opera Malpopita. Nog voor de nationaalsocialisten aan de macht kwamen, werd Goehr in 1932 ontslagen vanwege zijn Joodse afkomst. In 1933 vertrok hij naar Engeland, waar hij tot 1948 onder de naam George Walter werkzaam was. Aanvankelijk was hij directeur van de Columbia Gramophone Company 1933-1939). In 1943 werd hij dirigent van koor en orkest van het Londense Morley College. Van 1945 tot 1948 was hij dirigent van het BBC Theatre Orchestra.
Walter Goehr componeerde muziek voor theater, film en radio, schreef daarnaast kamer- en orkestmuziek. Bovendien verzorgde hij een uitgave van Monteverdi's Vespers (York 1954) en diens opera L'incoronazione di Poppea. Hij maakte van de Schilderijen van een tentoonstelling van Modest Moessorgski een nieuwe instrumentatie voor piano en orkest. Als dirigent leidde hij talrijke eerste uitvoeringen van belangrijke nieuwe Britse muziek, onder meer: Serenade voor tenor, hoorn en strijkers (Benjamin Britten, 1943), A Child of our Time (Michael Tippett, 1944), Ulysses (Matthyas Seiber, 1949) en in 1959 de première van de opera The Deluge van zijn zoon Alexander Goehr. Goehr introduceerde in 1950 de zesde symfonie van Gustav Mahler in Engeland.
Vanaf 1950 maakte hij naam als dirigent van talrijke plaatopnamen voor het Amerikaanse budgetlabel Musical Masterpiece Society (MMS).
Goehr overleed na afloop van een uitvoering van The Messiah van Händel in Sheffield.
* Bibsys: 2035291
* Biblioteca Nacional de España: XX877302
* Bibliothèque nationale de France: cb138945632 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 11670313X
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 6864 6230
* Library of Congress Control Number: n84088384
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000271299
* MusicBrainz: e012262c-0706-4114-aa6a-4cca19597d85
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0176549
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007261860905171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001675960
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071028536
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: MODV257732
* SNAC: w6x06s4s
* Système universitaire de documentation: 085102334
* Virtual International Authority File: 100254959
* WorldCat (via VIAF): 100254959
# Copa Rio 2023

In 2023 werd de 27ste editie van de Copa Rio gespeeld voor voetbalclubs uit de Braziliaanse staat Rio de Janeiro. De competitie werd georganiseerd door de FERJ en werd gespeeld van 16 augustus tot 14 oktober. Portuguesa werd kampioen.
De winnaar krijgt het recht te kiezen om in 2024 deel te nemen aan de Copa do Brasil of de Série D, de vicekampioen nam dan aan de andere competitie deel.

## Toernooi
### Eerste fase

| Team #1 | Tot. | Team #2 | 1ste wed | 2de wed |
| Duque de Caxias | 2 - 2 (4-2) | Macaé | 2 - 0 | 0 - 2 |
| Araruama | 0 - 4 | Sampaio Corrêa | 0 - 1 | 0 - 3 |
| Serrano | 2 - 0 | Artsul | 1 - 0 | 1 - 0 |
| Pérolas Negras | 1 - 2 | Gonçalense/Petrópolis | 0 - 1 | 1 - 1 |
| Belford Roxo | 0 - 4 | America | 0 - 0 | 0 - 4 |
| Rio de Janeiro | 1 - 15 | Friburguense | 0 - 6 | 1 - 9 |
| Goytacaz | 1 - 3 | Olaria | 0 - 1 | 1 - 2 |
| Barra da Tijuca | 1 - 1 (3-4) | Americano | 0 - 1 | 1 - 0 |

### Tweede fase

In geval van gelijkspel worden strafschoppen genomen, tussen haakjes weergegeven.
| America | 1 | 1 | 2 |
| Resende | 0 | 0 | 0 |
| Resende | 0 | 0 | 0 | America | 2 | 0 | 2 |
| | | | | Friburguense | 0 | 0 | 0 |
| Friburguense | 3 | 1 | 4 | Friburguense | 0 | 0 | 0 |
| Madureira | 0 | 1 | 1 | | | | |
| Madureira | 0 | 1 | 1 | | | | | America | 1 | 1 | 2 |
| | | | | | | | | Olaria | 2 | 1 | 3 |
| Olaria | 2 | 1 | 3 | | | | | Olaria | 2 | 1 | 3 |
| Audax Rio | 1 | 0 | 1 | | | | | | | | |
| Audax Rio | 1 | 0 | 1 | Olaria | 6 | 2 | 8 | | | | |
| | | | | Nova Iguaçu | 0 | 2 | 2 | | | | |
| Americano | 1 | 1 | 2 | Nova Iguaçu | 0 | 2 | 2 | | | | |
| Nova Iguaçu | 1 | 2 | 3 | | | | | | | | |
| Nova Iguaçu | 1 | 2 | 3 | | | | | | | | | Olaria | 2 | 0 | 2 |
| | | | | | | | | | | | | Portuguesa | 2 | 3 | 5 |
| Duque de Caxias | 0 | 2 | 2 | | | | | | | | | Portuguesa | 2 | 3 | 5 |
| Bangu | 1 | 0 | 1 | | | | | | | | |
| Bangu | 1 | 0 | 1 | Duque de Caxias | 1 | 1 | 2 | | | | |
| | | | | Portuguesa | 2 | 3 | 5 | | | | |
| Sampaio Corrêa | 0 | 1 | 2 | Portuguesa | 2 | 3 | 5 | | | | |
| Portuguesa | 1 | 2 | 3 | | | | | | | | |
| Portuguesa | 1 | 2 | 3 | | | | | Portuguesa | 3 | 1 | 4 |
| | | | | | | | | Serrano | 2 | 1 | 3 |
| Serrano | 1 | 1 | 2 | | | | | Serrano | 2 | 1 | 3 |
| Boavista | 0 | 0 | 0 | | | | |
| Boavista | 0 | 0 | 0 | Serrano | 1 | 1 | 2 (5) |
| | | | | Gonçalense/Petr. | 2 | 0 | 2 (4) |
| Gonçalense/Petr. | 1 | 2 | 3 | Gonçalense/Petr. | 2 | 0 | 2 (4) |
| Volta Redonda | 1 | 0 | 1 |

## Kampioen

* Copa Rio de 2023
* PORTUGUESA Kampioen (3° titel)
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Copa Rio de 2023 op de Portugeestalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001-2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023
# Chhota Gobindpur

Chhota Gobindpur is een census town in het district Purbi Singhbhum van de Indiase staat Jharkhand.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 24751 mensen in Chhota Gobindpur, waarvan 53% mannelijk en 47% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 76%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Chhusang

Chhusang is een dorpscommissie (Engels: village development committee, afgekort VDC; Nepalees: panchayat) in het midden van Nepal, gelegen in het district Mustang in de Dhawalagiri-zone. Ten tijde van de volkstelling van 2001 had het een inwoneraantal van 668 personen, verspreid over 186 huishoudens; in 2011 waren er nog 512 inwoners, verspreid over 168 huishoudens.
* VDC Chhusang
* Straatje in Chhusang
* Lhatos in Chhusang
* Kali Gandaki-brug in Chele
* Chele
* Pad Chele - Samar
* Samar
* Ghyakar
* Thangbe
* ↑ Census 2011: Final Results p. 70.
* ↑ National Geographic Information Infrastructure Programme: Index of Geographical names of Nepal (p. 1, nr 33).
# Nicolaaskerk (Rjazan)

De Kerk van de Heilige Nicolaas in Jamskaja (Russisch: Николо-Ямская церковь) is een Russisch-orthodoxe kerk in de Russische stad Rjazan.

## Geschiedenis

Een exacte datum van de bouw van de kerk in het toenmalige dorp Jamskaja aan de zuidwestelijke rand van de stad is niet bekend, maar volgens kerkboeken werd de bouw begonnen in 1788. Voor de bouw van de kerk maakte men gebruik van de bakstenen van een gesloopte kerk. Vanuit de gesloopte kerk werden de iconostase, het liturgisch vaatwerk en een icoon van de heilige Nicolaas meegenomen. In 1822 werd een hoge klokkentoren aan het gebouw toegevoegd. De kerk werd herbouwd in 1837-1845.

## Sovjetperiode

In 1922 werden de kostbaarheden van de kerk in beslag genomen. Na enkele mislukte pogingen te kerk te sluiten werd de parochie uiteindelijk op 25 september 1935 opgeheven. Daarna werd de kerk gebruikt voor de opslag van landbouwproducten. De klokkentoren en de iconostase van de kerk werd verwoest en ook de koepels werden gesloopt. Gedurende vele jaren werd er een fabriek gevestigd voor de productie van dranken, maar na sluiting van de fabriek raakte het gebouw geleidelijk verder in verval. Plannen om het gebouw een bestemming te geven liepen steeds weer op niets uit.

## Heropening

In 1992 werd de kerk weer overgedragen aan de Russisch-orthodoxe Kerk en in 1996 kon een gedeeltelijk gerenoveerd gebouw weer in gebruik worden genomen. De koepels en klokkentoren werden weer herbouwd. Op 30 oktober 2004 werden de in de Oeral gegoten klokken weer in toren gehangen, waarvan de zwaarste 6000 kg weegt.

## Externe link

* (ru) De kerk op de website van het bisdom Rjazan
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Николо-Ямская церковь op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Margherita van Savoye-Aosta

Margherita Isabella Maria Victoria Emanuelle Helena Gennara van Savoye-Aosta (Napels, 7 april 1930 – Bazel, 10 januari 2022) was een Italiaanse prinses uit het huis Savoye.
Zij is het oudste kind van prins Amadeus van Aosta, 3de hertog van Aosta, en Anne van Orléans.
Zij trouwde op 29 december 1953 in Napels met Robert van Oostenrijk-Este, de tweede zoon van de laatste keizer van Oostenrijk, Karel I en keizerin Zita.
Het paar kreeg vijf kinderen:
* Maria Beatrix (1954), gehuwd met Riprand von Arco-Zinneberg
* Lorenz (1955), gehuwd met prinses Astrid van België
* Gerard (1957)
* Martin (1959), gehuwd met Katharina von Isenburg-Birstein
* Isabella (1963), gehuwd met Andrea Czarnocki-Lucheschi
Ze overleed op 91-jarige leeftijd.
# Night Castle

Night Castle is het vijfde album van het Trans-Siberian Orchestra, dat uitkwam op 27 oktober 2009.
Night Castle bestaat uit twee cd's en is het tweede album in de geschiedenis van TSO dat kerstmis niet als thema heeft. Het album bevat vier herschreven nummers van Savatage en een versie van "O Fortuna" van Carmina Burana van Carl Orff. Het album is erg afwisselend, met hardere en zachtere nummers die een mix zijn van symfonische metal, progressieve metal en klassieke muziek. Heuse Savatage-riffs zijn onder meer te horen op de vier nummers die aan Savatage gerelateerd zijn: Believe, The Lion's Roar, The Mountain en Mozart And Memories, een bewerking van Symfonie nr. 25 van Mozart.
Het album is een Capra-esque, het vertelt een verhaal dat gebaseerd is op de films van Frank Capra. De digipackversie bevat een 68 pagina's tellend boekwerk met informatie over de songteksten.

## Nummers
### Cd 1

* Night Enchanted (Verdi, Delibes, O'Neill)
* Childhood Dreams (O'Neill, Oliva)
* Sparks (O'Neill)
* The Mountain (Grieg, O'Neill, Oliva)
* Night Castle (O'Neill, Oliva)
* The Safest Way Into Tomorrow (O'Neill, Oliva)
* Mozart And Memories (Mozart, O'Neill, Oliva)
* Another Way You Can Die (O'Neill, Oliva)
* Tocata - Caprimus Noctem (Bach, O'Neill)
* The Lion's Roar (O'Neill, Pitrelli)
* Dreams We Conceive (O'Neill, Oliva)
* Mother And Son (O'Neill)
* There was a life (O'Neill, Oliva)

### Cd 2

* Moonlight And Madness (Beethoven, Chopin, O'Neill, Silverstein)
* Time Floats On (O'Neill, Oliva)
* Epiphany (O'Neill, Oliva)
* Bach Lullaby (Bach)
* Father Son & Holy Ghost (O'Neill, Caffery)
* Remnants Of A Lullaby (O'Neill, Oliva)
* The Safest Way Into Tomorrow (reprise) (O'Neill, Oliva)
* Embers (O'Neill, Ireland Wilde O'Neill)
* Child Of The Night (Delibes, O'Neill)
* Believe (O' Neill)
* Nutrocker (Fowley) (van Emerson, Lake & Palmer)
* Carmina Burana (Orff) "O Fortuna"
* Trackers (O'Neill, Pitrelli, Mangini)

## Orkest
### Producer

* Paul O'Neill
* co-producer: Robert Kinkel
* opname en mix: Dave Wittman

### Band

* Paul O'Neill - gitaar
* Robert Kinkel - keyboard
* Jon Oliva - keyboard
* Al Pitrelli - leidende en ritmische gitaar
* Chris Altenhoff - basgitaar
* Luci Bulter - keyboard
* Chris Caffery - (leidende) gitaar, solo's
* Shih-Yi-Chiang - keyboard
* Angus Clark - gitaar
* Jane Mangini - keyboard
* Roddy Chong - viool
* John Lee Middleton - basgitaar
* John O'Reilly - drums
* Anna Phoebe - strings
* Jeff Plate - drums
* Alex Skolnick - (leidende) gitaar, solo's
* Derek Wieland - keyboard
* Dave Wittman - drums, gitaar en basgitaar

### Zangers

* Jay Pierce
* Tim Hockenberry
* Jeff Scott Soto
* Rob Evan
* Jennifer Cella
* Alexa Goddard
* Valentina Porter

#### Medezang

* Bryan Hicks, Dina Fanai en Robert Kinkel

### Overig

* Achtergrondzang: 29 personen
* Snaarinstrumenten: 9 personen, o.a. Criss Oliva (postuum) op The Mountain
* Gospelkoor: 4 personen
* Kinderkoor: The American Boychoir
* Speciale gast (nummer Nutrocker): Greg Lake
* Overige instrumenten: (trompet, bas, gitaar en drums) 7 personen
* Vietnamese spraak: 4 personen
# Oti (Saaremaa)

Oti (Duits: Peudehof) is een plaats in de Estlandse gemeente Saaremaa, provincie Saaremaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla) en telt 74 inwoners (2021).
Tot in oktober 2017 viel Oti onder de gemeente Pöide. In die maand werd Pöide bij de fusiegemeente Saaremaa gevoegd.

## Geschiedenis

Oti werd voor het eerst genoemd in 1309 onder de naam Poida. De naam Oti dook pas voor het eerst op in 1782 in de vorm Otti. Het was een landgoed. In 1710, tijdens de Grote Noordse Oorlog, werden alle gebouwen op het landgoed platgebrand. Bijna alle bewoners kwamen om door de pest. Het landgoed was achtereenvolgens in het bezit van de families von Uexküll, von Buxhoevden en von Aderkas. Ottokar von Aderkas was de laatste eigenaar voordat het landgoed door het onafhankelijk geworden Estland werd onteigend. Van een nederzetting op het landgoed was pas sprake in 1920.
Het landhuis van het landgoed, gebouwd in de 18e eeuw en verbouwd in 1850, is bewaard gebleven. Het is in gebruik als hotel.
* 1 2 Hans Feldmann, Heinz von zur Mühlen en Gertrud Westermann, Baltisches historisches Ortslexikon. Teil 1. Estland (einschließlich Nordlivland), Böhlau Verlag, Köln/Wien, 1985, blz. 450.
* ↑ (et) ,(en) Estisch bureau voor de statistiek, interactieve kaart.
* 1 2 (et) Oti in het Dictionary of Estonian Place names.
* ↑ (et) Oti mõis.
# Night Ferry

De Night Ferry was een nachttrein van de Compagnie Internationale des Wagons-Lits op de route Parijs-Londen waarbij de slaaprijtuigen met een veerboot de overtocht over het Kanaal maakten.

## CIWL

De dagverbindingen Club Train en Flèche d'Or waren wel een geïntegreerd pakket van boot en trein maar de reizigers moesten in de havens wel overstappen van trein op boot of omgekeerd. In 1936 werden in Duinkerken proeven genomen met een laadbrug en een veerboot om rijtuigen op een schip te laten rijden. Op deze manier zouden de reizigers in de trein kunnen blijven en zonder overstap van Parijs naar Londen of omgekeerd kunnen reizen. De trein reed voor het eerst op 14 oktober 1936, toen de eerste trein om 10.00 uur 's avonds vertrok vanaf London Victoria Station, die de volgende ochtend om 8.55 uur aankwam op Paris Gare du Nord. De volgende dag werd de dienst dagelijks in beide richtingen uitgevoerd. Een retour kostte £9,20 in de eerste klas, en £7,10 in de tweede.

## Tijdens de Tweede Wereldoorlog

Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog reed de Night Ferry als normaal in de nacht van 3 op 4 september 1939. De nacht daarop werden de Franse rijtuigen en personeelsleden naar Frankrijk teruggebracht zonder passagiers. De drie veerboten werden tijdens de oorlog gebruikt in oorlogsdienst. Alle twaalf rijtuigen werden in 1942 door de Duitsers gevorderd voor dienst in Duitsland, er kwamen er zeven van terug.

## Na de oorlog

Na de oorlog werd de dienst hervat op 14 december 1947 vanaf Parijs, en de nacht daarop in beide richtingen. In 1957 werd een doorgaand rijtuig naar Brussel toegevoegd. In 1967 werd een doorgaand rijtuig naar Bazel toegevoegd, maar dit was geen succes, en deze dienst eindigde in 1969. In 1974 werden de oorspronkelijke veerboten vervangen door modernere exemplaren. De dienstverlening eindigde op 31 oktober 1980, omdat de kosten te hoog geworden waren. Het inschepen van de rijtuigen in Duinkerken en Dover was te arbeidsintensief.
Links:
* https://web.archive.org/web/20111015034121/http://www.eastbank.btinternet.co.uk/ferry.htm
* https://web.archive.org/web/20060518002658/http://www.dover-kent.co.uk/transport/night_ferry.htm
* http://www.semgonline.com/misc/named_09.html

## Trivia

* Philip Freriks heeft nog in zijn begintijd in Parijs als host op de Night Ferry gewerkt.
* De Night Ferry komt voor in de film The IPCRESS File (1965) en in de detective 'Murder on the Night Ferry' door Bryan Edgar Wallace (ook 1965).
* De trein had in Engeland de bijnaam The only train leaving the country.
# Orthotrichia straeleni

Orthotrichia straeleni is een schietmot uit de familie Hydroptilidae. De soort komt voor in het Afrotropisch gebied.
# Orthonecroscia serena

Orthonecroscia serena is een insect uit de orde Phasmatodea en de familie Diapheromeridae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Redtenbacher.
# Chattanooga (Tennessee)

Chattanooga is een stad in de Amerikaanse staat Tennessee en telt ruim 180.000 inwoners. Het is hiermee de 141e stad in de Verenigde Staten (2014). De oppervlakte bedraagt 355,0 km², waarmee het de 42e stad is.

## Kunst en cultuur

* Het Hunter Museum of American Art, een museum voor Amerikaanse kunst.
* De stad werd in 1941 vereeuwigd in het nummer Chattanooga Choo Choo van Glenn Miller and his Orchestra.

## Demografie

De bevolking is voor 15,2 % ouder dan 65 jaar en bestaat voor 33,5 % uit eenpersoonshuishoudens. De werkloosheid bedraagt 3,4 % (cijfers volkstelling 2000).
Ongeveer 2,1 % van de bevolking van Chattanooga bestaat uit hispanics en latino's, 36,1 % is van Afrikaanse oorsprong en 1,5 % van Aziatische oorsprong.
Het aantal inwoners steeg van 152.828 in 1990 naar 155.554 in 2000. In 2014 was het aantal inwoners gestegen tot 173.778, dit was een stijging van 3,6% ten opzichte van 2010.

## Klimaat

In januari is de gemiddelde temperatuur 3,0 °C, in juli is dat 25,9 °C. Jaarlijks valt er gemiddeld 1357,9 mm neerslag (gegevens op basis van de meetperiode 1961-1990).

## Schietpartij

Op 16 juli 2015 was er een schietpartij bij een marinebasis en een wervingskantoor. Er vielen 5 doden. Het motief van de dader is nog niet bekend.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 8 km rond Chattanooga.

## Geboren

* Bessie Smith (1894-1937), blueszangeres
* Tamara Jernigan (1959), astronaute
* Lori Petty (1963), actrice, filmregisseuse, filmproducente en scenarioschrijfster
* Sean Ryan (1992), zwemmer
* Isaiah Rashad (1991) rapper
# Orthonecroscia violascens

Orthonecroscia violascens is een insect uit de orde Phasmatodea en de familie Diapheromeridae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Redtenbacher.
# Nijstad (Overijssel)

Nijstad is een voormalige buurtschap, thans deel van het dorp Weerselo, in de streek Twente in de Nederlandse provincie Overijssel. Sinds 2001 valt Weerselo (inclusief Nijstad) onder de gemeente Dinkelland.
Nijstad ligt aan de oostkant van de bebouwde kom van Weerselo. De naam van de buurtschap leeft nog voort in de naam van de klootschietersvereniging in Weerselo, Nijstad.
Hoofdplaats: Denekamp Stadje: Ootmarsum Dorpen: Deurningen · Lattrop · Lattrop-Breklenkamp · Noord Deurningen · Oud Ootmarsum · Rossum · Saasveld · Het Stift · Tilligte · Weerselo Buurtschappen: Agelo · Beekdorp · Berghum · Breklenkamp · Dulder · Gammelke · Groot Agelo · Klein Agelo · Lemselo · Nijstad · Noordijk · Nutter · Volthe · Zoeke
Voormalige gemeenten: Denekamp · Ootmarsum · Weerselo Overijssel · Steden en dorpen in Overijssel Nederland · Provincies · Gemeenten
# Jan Wilmsonn Kymmell

Jan Wilmsonn Kymmell (Havelte, 13 april 1761 - Roden, 23 september 1823) was een Nederlandse schulte, schout, maire en burgemeester van de Drentse plaats Roden.

## Leven en werk

Kymmell was een zoon van de landschrijver van Drenthe Jan Kymmell en Johanna Oldenhuis. Hij werd geboren in het huis Overcinge in Havelte. Na zijn studie rechten promoveerde hij in 1782 aan de universiteit van Groningen. In 1791 werd hij schulte van Roden. Vanwege zijn oranjegezindheid werd hij in 1795 niet herkozen. In 1810 werd hij toch weer benoemd tot schulte vanwege het wangedrag van zijn voorganger. Hij vervulde deze functie, die in de jaren erna ook schout, maire en burgemeester werd genoemd, tot zijn overlijden in 1823.
Kymmel was in 1818, door vererving van zijn tante Gesina Ellents-Oldenhuis, in het bezit gekomen van de havezate Mensinge in Roden. Ook daarvoor trad hij al op als beheerder voor zijn tante en woonde hij met zijn gezin op Mensinge, dat tevens fungeerde als gemeentehuis van Roden.
Kymmel trouwde op 8 januari 1795 te Gieten met Alida Gezina Willinge, dochter van de predikant aldaar Berend Tjassens Willinge en Gezina Nijsingh. Uit dit huwelijk werden vier zonen geboren. Hun oudste zoon Coenraad Wolter Ellents Kymmell volgde zijn vader in 1823 op als burgemeester van Roden. Hij was in 1819, voordat hij zijn studie rechten had afgerond, benoemd tot secretaris van Roden.
* 1 2 Bos, Jan (et al.) Huizen van stand: geschiedenis van de Drentse havezaten en andere herenhuizen en hun bewoners (1989) uitg. Boom, Meppel, ISBN 90-6009-889-7
# Orumcekia libo

Orumcekia libo is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de nachtkaardespinnen (Amaurobiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Orumcekia. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Jia-Fu Wang.
# Jan Willinge (1685-1771)

Jan Willinge (Peize, 25 november 1685 - aldaar, 23 januari 1771) was een Nederlandse bestuurder in Drenthe.
Willinge was een zoon van de gedeputeerde Dubbelt Willinge en Anna Tymans. Willinge werd al op 10-jarige leeftijd benoemd tot schulte van Peize. Zolang hij nog minderjarig was werd hij in die functie vervangen door Roelof Luinge. Willinge was tevens ette voor het dingspel Noordenveld. In 1741 werd hij gekozen tot gedeputeerde van Drenthe, een functie die hij vervulde tot zijn overlijden in 1771.
Willinge trouwde op 18 december 1718 te Peize met de in Groningen geboren Margreta Crans, dochter van Ludolf Crans en Johanna Coops. Hun zonen Dubbelt en Jan werden evenals hun vader schulte van Peize; Dubbelt werd tevens gedeputeerde van Drenthe. Hun zoon Lucas werd schulte van Emmen, hun zoon Ludolf Jan was schulte van Peize 1741-1744.
# Ottomaanse lire

De Ottomaanse lire was de officiële munteenheid die in het Ottomaanse Rijk werd gebruikt van 1844 tot 1 november 1922. Na de afschaffing van het sultanaat werd het tot 23 oktober 1923 officieel in Turkije gebruikt. Het duurde echter 1927 voordat de Ottomaanse lire volledig uit de circulatie verdween en werd vervangen door de Turkse lira.