OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gene Cipriano

Gene Fred Cipriano (New Haven (Connecticut), 6 juli 1928 – Los Angeles, 12 november 2022) was een Amerikaanse jazzmuzikant (saxofoon, klarinet, fluit, fagot, hoorn, hobo) en studiomuzikant.

## Biografie

Cipriano begon zijn carrière begin jaren 1940 als saxofonist in de swingbands van Tony Pastor en Tex Beneke, waarmee eerste opnamen ontstonden. In het volgende decennium speelde hij ook bij Tommy Dorsey, Ray Anthony, Pete Rugolo, John Towner Williams en Buddy Collette. Bovendien werkte hij mee bij opnamen van Patti Page, Keely Smith, Mel Tormé, Anita O'Day en Ella Fitzgerald. Vanaf de jaren 1960 was Cipriano overwegend werkzaam als studiomuzikant bij onder meer Frank Sinatra, Natalie Cole, Elvis Presley, Judy Garland, Rosemary Clooney, Frank Zappa (Lumpy Gravy) en talrijke filmmuziek van Henry Mancini, solistisch te horen in Hatari en Baby Elephant Walk en als muziekdouble van Tony Curtis in Billy Wilders Some Like It Hot.
Begin jaren 1960 nam hij onder zijn eigen naam het livealbum Gene Cipriano at the House of Cards (Conquest) op. Verder werkte hij op het gebied van de jazz tijdens deze periode mee bij opnamen van Cal Tjader, Erroll Garner, Miles Davis/Gil Evans (The Time of the Barracudas, 1963), Irene Kral, Johnny Mandel, Shorty Rogers, Carmen McRae, Thelonious Monk en Jean-Luc Ponty (King Kong: Jean-Luc Ponty Plays the Music of Frank Zappa). Tijdens de jaren 1970 en 1980 werkte hij onder andere met Alice Coltrane, Peggy Lee, Buell Neidlinger, Harry Nilsson, Prince (Parade) en Tom Waits.
Volgens Tom Lord was hij tussen 1947 en 2014 betrokken bij 145 opnamesessies. Cipriano werkte sinds 1959 mee bij bijna alle Academy Awards-shows. In 2006 bracht hij onder zijn eigen naam het album First Time Out uit.
Cipriano overleed op 94-jarige leeftijd in Studio City, een wijk in Los Angeles.
* ↑ Gene Cipriano Obituary. Legacy.com. Geraadpleegd op 5 december 2022.
* ↑ (en) Gene Cipriano. Discogs. Gearchiveerd op 20 december 2021. Geraadpleegd op 20 december 2021.
* ↑ (en) Metason, Gene Cipriano. ArtistInfo. Gearchiveerd op 20 december 2021. Geraadpleegd op 20 december 2021.
* ↑ (en) Gene Cipriano, saxophonist best known for extensive work in television and film, dies. WBGO (14 november 2022). Gearchiveerd op 2 juni 2023.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Gene Cipriano op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibliothèque nationale de France: cb13935567m (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1152415271
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1947 0609
* Library of Congress Control Number: no2001091570
* MusicBrainz: bdcd2057-1309-44fa-b16d-80f7bcbffaf0
* Virtual International Authority File: 16881617
* WorldCat (via VIAF): 16881617
# Giardella thompsoni

Giardella thompsoni is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Clausidiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Scott A..
# Geodia stromatodes

Geodia stromatodes is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Geodia en behoort tot de familie Geodiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Uliczka.
# Geodia ulleungensis

Geodia ulleungensis is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Geodia en behoort tot de familie Geodiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Sim & Kang.
# Giacomo Violardo

Giacomo Violardo (Govone, 10 mei 1898 – Rome, 17 maart 1978) was een Italiaans geestelijke en kardinaal van de Rooms-Katholieke Kerk.
Violardo bezocht het seminarie van Alba, maar moest zijn studies onderbreken om dienst te nemen in het Italiaanse leger, tijdens de Eerste Wereldoorlog. Na de oorlog rondde hij de opleiding aan het seminarie af. Hij werd in 1923 priester gewijd en vertrok vervolgens naar Rome waar hij - aan het Pauselijk Athenaeum San Apollinare - in 1928 promoveerde in de beide rechten. Hierna studeerde hij aan de Katholieke Universiteit in Milaan waar hij aan de juridische faculteit nog eens promoveerde.
Violardo werd in 1928 professor aan het seminarie in Fano. In 1935 werd hij hoogleraar in het kerkelijk recht aan de Pauselijke Lateraanse Universiteit. Na een kortstondig verblijf van enkele maanden (in 1938) aan de apostolische nuntiatuur in Parijs keerde hij terug naar Rome, waar hij zijn werk aan het Laterum combineerde met verschillende functies bij de Hoogste Rechtbank van de Apostolische Signatuur. Hij zou tot 1964 aan de Lateraanse universiteit blijven werken, terwijl hij daarnaast verschillende werkzaamheden verrichtte voor de Romeinse Curie, uitsluitend op het terrein van het canoniek recht. In de jaren zestig werd hij door paus Paulus VI betrokken bij de herziening van het kerkelijk wetboek. In 1965 werd hij secretaris van de Congregatie voor de Goddelijke Eredienst en de Regeling van de Sacramenten.
In februari 1966 werd hij benoemd tot titulair aartsbisschop van Satafi. Paus Paulus VI wijdde hem bisschop, waarbij Francesco Carpino en Ettore Cunial optraden als medewijdende bisschoppen.
Violardo werd tijdens het consistorie van 28 april 1969 kardinaal gecreëerd. De Sant'Eustachio werd zijn titeldiakonie.
Kardinaal Violardo was een vooraanstaand geleerde op het gebied van het kerkelijk recht. Hij overleed op 79-jarige leeftijd en werd begraven in zijn geboorteplaats Govone.
* Gemeinsame Normdatei: 173492304
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6169 7359
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 160927110
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: TO0V208630
* Système universitaire de documentation: 157467368
* Virtual International Authority File: 88747419
* WorldCat (via VIAF): 88747419
# Giacomo Rizzolatti

Giacomo Rizzolatti (Kiev, 28 april 1937) is een Italiaans neurofysioloog sinds 1975 als hoogleraar verbonden aan de Universiteit van Parma (UNIPR).
Hij studeerde in 1961 af als doctor in de geneeskunde aan de Universiteit van Padua waar hij zich verder ook specialiseerde in de neurologie.
Hij is met Vittorio Gallese de ontdekker van spiegelneuronen. Hun onderzoek, na observatie van makaken wordt beschouwd als een mijlpaal in de neurowetenschap.
Sinds 1989 is hij lid van de Academia Europaea. Hij is ook een buitenlands lid van de Franse Académie des Sciences. In 2002 werd hij departementshoofd neurowetenschap aan zijn universiteit.
In 2007 ontving hij de Grawemeyer Award van de University of Louisville. Hij ontving eerder ook de Premi Golgi van de Accademia dei Lincei in 1982, de George Miller Award van de Cognitive Neuroscience Society in 1999, de Premi Antonio Feltrinelli per la Medicina van de Accademia dei Lincei in 2000 en de Premi Herlitzka van de Accademia delle Scienze di Torino in 2005. Op 2 februari 2010 ontving hij een eredoctoraat van de Katholieke Universiteit Leuven.
* ↑ (en) Università degli studi di Parma
* ↑ (en) MIRROR NEURONS and imitation learning as the driving force behind "the great leap forward" in human evolution, V.S. Ramachandran. Gearchiveerd op 18 april 2023.
# Gemma van Eck

Gemma Bernardina Wilhelmina Maria (Gemma) van Eck (Diepenveen, 5 februari 1957) is een Nederlands zangeres die bekendheid verwierf als lid van meidengroep Babe.
In 1978 was zij te zien in de film Doctor Vlimmen. Samen met Marnix Kappers presenteerde ze voor de TROS de serie ‘De laatste ronde’. Dat leverde haar een uitnodiging op om in 1978/1979 mee te werken aan de theaterproductie ‘Showtime’ van Mini & Maxi. Van Eck maakte tussen 1979 en 1981 deel uit van Babe, producer was Peter Koelewijn en zij werd als leadzangeres opgevolgd door Marga Bult. Van Eck bouwde daarna een solocarrière op als zangeres; ze speelde in enkele musicals en trad drie jaar op samen met Toon Hermans.
# Gemmakerk

De Gemmakerk is een voormalig kerkgebouw in de Sittardse wijk Sanderbout. De kerk diende als parochiekerk van de rooms-katholieke parochie van de Heilige Gemma. Het kerkgebouw bevindt zich aan de Bremstraat 7, tegenover het wijkwinkelcentrum van Sanderbout en is in gebruik geweest van 1952 tot 2013.

## Geschiedenis

Na de Tweede Wereldoorlog groeide Sanderbout uit van mijnwerkersdorp tot volwaardige stadswijk en het groeiende aantal woningen en parochianen maakte een kerkgebouw in de wijk noodzakelijk. Het bouwwerk werd in 1950 ontworpen door de Maastrichtse architect Alphons Boosten, die een groot aantal kerken en andere bouwwerken in Limburg heeft ontwerpen. De bouw startte in 1952, een jaar na het overlijden van Boosten onder leiding van architect H.J. Palmen, die het originele ontwerp in enige mate aanpaste. De kerk werd in hetzelfde jaar nog in gebruik genomen.
Als gevolg van het fors teruggelopen kerkbezoek is de kerk in 2013 definitief gesloten. Hierna werd het gebouw omgebouwd tot wijkcentrum.

## Beschrijving

Het bouwwerk is een uit baksteen opgetrokken halve kruisbasiliek en wordt gekenmerkt door twee dakruiters die tot ver in de omgeving te zien zijn. Het schip heeft een lessenaarsdak.
* ↑ Kerkgebouwen in Limburg: Gemma (Sanderbout). Gearchiveerd op 2 juli 2023.
* ↑ Dagblad de Limburger: Doek valt voor kerk van Sanderbout,
# Gesolvateerd elektron

Een gesolvateerd elektron of opgelost elektron is een vrij elektron dat omringd wordt door oplosmiddelmoleculen, waarvan de solvatatiestructuur te vergelijken is met die van anionen en kationen. Indien het medium water is, wordt het ook wel een gehydrateerd elektron genoemd.
Gesolvateerde elektronen spelen een belangrijke rol in een aantal reducties, zoals de Birch-reductie.

## Waarnemingen

De eerste waarneming van een gesolvateerd elektron werd gedaan in 1808 nadat Humphry Davy de alkalimetalen had ontdekt. Gesolvateerde elektronen kunnen niet direct waargenomen worden, maar de blauwe kleur van alkalimetalen in vloeibare ammoniak verraadt hun aanwezigheid. Het meest gebruikte solvent voor de waarneming van gesolvateerde elektronen is vloeibaar ammoniak (bij lage temperatuur, typisch -33°C of lager). Pas in 1980 werd duidelijk dat de elektronen werkelijk vrij waren in de oplossing. Het alkalimetaal - vaak worden lithium, natrium of kalium gebruikt - valt uiteen in een kation en een elektron, beide omringd door oplosmiddelmoleculen. De oplossing is gedurende een bepaalde tijd stabiel.

## In water

Water vormt een kooi (in het Engels ook wel solvent cage genoemd) rond het vrije elektron. Het gesolvateerde elektron is gecoördineerd door ongeveer 6 moleculen water en wordt door waterstofbruggen op zijn plaats gehouden. Dit elektron gedraagt zich als waterstof, maar dan zonder het proton. De elektronenconfiguratie geeft aan dat het in de grondtoestand s-orbitalen beschrijft. Bij excitatie zal het p-type-orbitalen beschrijven.

## Eigenschappen

Eigenschappen van gesolvateerde elektronen worden sterk beïnvloed door de elektron-solvent-interacties.
# Gesomyrmex howardi

Gesomyrmex howardi is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Wheeler, W.M..
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# George Simpson

George Simpson kan verwijzen naar:
* George Gaylord Simpson - Amerikaans paleontoloog
* George Simpson (atleet) - Amerikaans sprinter
* George Simpson (meteoroloog) - Brits meteoroloog
* George Simpson (wielrenner) - Amerikaans wielrenner
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van George Simpson en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# George Simpson (atleet)

George Sidney Simpson (Columbus, 21 september 1908 – aldaar, 2 december 1961) was een Amerikaans atleet, die zich specialiseerde in de sprintafstanden. Hij nam in 1932 deel aan de Olympische Spelen in Los Angeles; daar behaalde hij een zilveren medaille op de 200 m in een tijd van 21,4 s en een vierde plaats op de 100 m in 10,5.

## Titels

* NCAA-kampioen 110 yd - 1929
* NCAA-kampioen 220 yd - 1929, 1930
* Amerikaans kampioen 220 yd - 1930

## Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Jaar |
| 100 m | 10,54 s | 1932 |
| 200 m | 21,1 s | 1931 |

## Palmares
### 100 m

* 1932: 4e OS - 10,5 s

### 110 yd

* 1929: 1 NCAA-kamp. - 9,4 s

### 200 m

* 1932: 2 OS - 21,4 s

### 220 yd

* 1929: 1 NCAA-kamp. - 20,8 s
* 1930: 1 NCAA-kamp. - 20,7 s
* 1930 1 Amerikaanse kamp. - 21,3 s
* (en) Profiel van George Simpson op sports-reference.com (gearchiveerd)

#### Externe link

* (en) United States Championships (Men 1876-1942) op gbrathletics.com
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000022073
# Georges-Antoine Rochegrosse

Georges-Antoine Rochegrosse (Versailles, 2 augustus 1859 - Algerije, 1938) was een Frans kunstschilder en tekenaar. Aanvankelijk maakte hij vooral naam als historieschilder, later meer als oriëntalist.

## Leven en werk

Rochegrosse studeerde aan de Académie Julian, onder Jules Lefebvre en Gustave Boulanger. Later bezocht hij de École nationale supérieure des beaux-arts. Hij was een typische exponent van de academische kunst en maakte aanvankelijk vooral naam als historieschilder. Hij debuteerde in de Parijse salon in 1882 met zijn schilderij Vitellius traîné dans les rues de Rome par la populace en een jaar later won hij er een gouden medaille met Andromaque. Ook tijdens de Wereldtentoonstelling van 1889 viel hij in de prijzen.
Rochegrosse maakte studiereizen naar Italië, Duitsland, België en Nederland. Na een reis naar Algerije in 1894 veranderde hij zijn stijl richting het oriëntalisme. Een bijzonder werk in zijn oeuvre is het kleurrijke Le Chevalier aux Fleurs, waarin hij Parzival verbeeldt.
Rochegrosse maakte ook naam als illustrator van literaire werken en ontwerper van affiches. In 1910 werd hij officier in het Légion d’honneur. Hij overleed in 1938 in zijn geliefde Algerije.

## Galerij

* Affiche voor Gustave Charpentier's opera Louise
* Andromaque
* Vitellius traîné dans les rues de Rome par la populace
* Salambo
* De dood van Messalina
* Portret van Sarah Bernhardt
* Danseuse
* Odalisque
* De Arabische wacht
* Le Chevalier aux Fleurs

## Literatuur en bron

* Stephen Farthing: 1001 Schilderijen die je gezien moet hebben. Librero, 2012. ISBN 978-90-8998-209-4
* Céline Doutriaux, Georges Rochegrosse (1859-1938) ou la violence exacerbée : un exemple de peinture historico-sadique fin de siècle, Villeneuve d'Ascq : Dactylogramme, 2002.
# Georgenkirche

Georgenkirche kan verwijzen naar:
* Georgskirche (Aplerbeck)
* Georgenkirche (Eisenach)
* Georgskirche (Erfurt)
* Georgskirche (Dietersdorf)
* Georgskirche (Horkheim)
* Georgskirche (Massenbach)
* Georgskirche (Reichenau)
* Georgskirche (Rotfelden)
* Georgskirche (Schwieberdingen)
* Georgskirche (Weil am Rhein)
* Georgskirche Lüdershagen
* Georgskirche Altenbrilon
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Georgenkirche en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Gibina (Razkrižje)

Gibina is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Razkrižje in de NUTS-3-regio Pomurska. De plaats telde 238 inwoners op 1 januari 2020.
# Giorgio Anglesio

Giorgio Anglesio (Turijn, 13 april 1922 - Rocca Canavese, 24 juli 2007) was een Italiaans schermer.
Anglesio won tijdens de Olympische Zomerspelen 1956 de gouden medaille met het degenteam, individueel won hij de zilveren medaille. Anglesio won met Italiaanse degenteam in vijfmaal de wereldtitel en in 1955 de wereldtitel individueel.

## Resultaten
### Olympische Zomerspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1956 | Melbourne | degen team |

### Wereldkampioenschappen schermen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1950 | Monte Carlo | 1 degen team |
| 1953 | Brussel | 1 degen team |
| 1954 | Luxemburg | 1 degen team |
| 1955 | Rome | 1 degen team 1 degen |
| 1957 | Parijs | 1 degen team |
* (en) Profiel van Giorgio Anglesio op olympedia.org
1908: Alibert, Berger, Collignon, Gravier, Lippmann, Olivier, Stern · 1912: H. Anspach, P. Anspach, Hennet, Ochs, Salmon, Willems · 1920: Allocchio, Bozza, Canova, Costantino, Marrazzi, A. Nadi, N. Nadi, Olivier, Thaon di Revel, Urbani · 1924: Buchard, Ducret, Gaudin, Labatut, Liottel, Lippmann, Tainturier · 1928: Agostoni, Basletta, M. Bertinetti, Cornaggia-Medici, Minoli, Riccardi · 1932: Buchard, Cattiau, Jourdant, Piot, Schmetz, Tainturier · 1936: Brusati, Cornaggia-Medici, E. Mangiarotti, Pezzana, Ragno, Riccardi · 1948: Artigas, Desprets, Guérin, Huet, Lepage, Pécheux · 1952: Battaglia, F. Bertinetti, Delfino, D. Mangiarotti, E. Mangiarotti, Pavesi · 1956: Anglesio, F. Bertinetti, Delfino, E. Mangiarotti, Pavesi, Pellegrino · 1960: Delfino, E. Mangiarotti, Marini, Pavesi, Pellegrino, Saccaro · 1964: Bárány, Gábor, Kausz, Kulcsár, Nemere · 1968: Fenyvesi, Kulcsár, Nagy, Nemere, P. Schmitt · 1972: Erdős, Fenyvesi, Kulcsár, Osztrics, P. Schmitt · 1976: Edling, Von Essen, Flodström, Högström, Jacobson · 1980: Boisse, Gardas, Picot, Riboud, Salesse · 1984: Borrmann, Fischer, Heer, Nickel, Pusch · 1988: Delpla, Henry, Lenglet, Riboud, Srecki · 1992: Borrmann, Felisiak, Proske, Resnitstsjenko, A. Schmitt · 1996: Cuomo, Mazzoni, Randazzo · 2000: Mazzoni, Milanoli, Randazzo, Rota · 2004: Boisse, F. Jeannet, J. Jeannet, Obry · 2008: F. Jeannet, J. Jeannet, Robeiri · 2016: Borel, Grumier, Jérent, Lucenay · 2020: Kano, Minobe, Yamada, Uyama · 2024: Koch, Andrásfi, Siklósi, Nagy
# Gert de Kok

Gerardus Leonardus Cornelis Maria (Gert) de Kok (Goes, 19 oktober 1957) is een Nederlandse bestuurder en PvdA-politicus.

## Biografie

De Kok is geboren in Goes en ging van 1970 tot 1975 naar de havo aan het St. Willibrordcollege in Goes. Van 1975 tot 1978 studeerde hij commerciële economie aan de heao van de Hogere Economische School Rotterdam. Van 1978 tot 1984 studeerde hij politicologie en sociologie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam in de richtingen sociaal-economisch beleid en economische sociologie.
Van 1983 tot 1986 was De Kok projectleider sociaal-economische zaken en coördinator bij het regionale project Mensen zonder Baan voor Noord- en Zuid-Beveland. Van 1986 tot 1991 was hij beleidsmedewerker en waarnemend hoofd van de stafbureau sociaal-economische zaken en statistiek en van 1991 tot 1993 hoofd van de afdeling economische ontwikkeling en grondzaken bij de gemeente Middelburg.
Van 1987 tot 2003 was De Kok lid werd van de Provinciale Staten van Zeeland. Van 1993 tot 2005 was hij lid van de Gedeputeerde Staten van Zeeland. Van 25 april 2005 tot 16 december 2022 was hij burgemeester van Drimmelen.
* Kennismaken met: Gert de Kok SWO, pagina 12, juni 2011
* Burgemeester Gert de Kok viert vandaag zijn 62ste verjaardag KijkopDrimmelen, 19 oktober 2019
* CV burgemeester de Kok Gemeente Drimmelen, geraadpleegd 20 mei 2020
* Gert de Kok stopt eind 2022 als burgemeester Gemeente Drimmelen, 17 december 2022
# Gliese 232

Gliese 232 is een rode dwerg met een spectraalklasse van M4.V. De ster bevindt zich 27,7 lichtjaar van de zon.

## Externe link

* (en) Gliese 232 in SIMBAD
# Gliese 251

Gliese 251 is een vlamster van het type Rode dwerg met een magnitude van +9,89 in het sterrenbeeld Tweelingen (Gemini) met een spectraalklasse van M4.V. De ster bevindt zich 18,21 lichtjaar van de zon.

## Externe link

* Gliese 251 bij SIMBAD
# Giubiasco

Giubiasco is een gemeente en plaats in het Zwitserse kanton Ticino en maakt deel uit van het district Bellinzona. Giubiasco telt 7867 inwoners.

## Geboren

* Anita Traversi (1937-1991), zangeres
* Jonathan Rossini (1989), voetballer

## Externe link

* Statistische gegevens over deze gemeente bij Bundesamt für Statistik
Arbedo-Castione · Bellinzona · Cadenazzo · Camorino · Giubiasco · Gnosca · Gorduno · Gudo · Isone · Lumino · Moleno · Monte Carasso · Pianezzo · Preonzo · Sant'Antonino · Sant'Antonio · Sementina
* Gemeinsame Normdatei: 4366014-9
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 002034
* Library of Congress Control Number: n79024083
* MusicBrainz: aa8088ec-cd68-4d2d-b659-f8fcc5bc6905
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007554949005171
* Virtual International Authority File: 145400448
* WorldCat (via VIAF): 145400448
# Giubo

Een giubo (ook wel: flex disc en bij Britse automerken Rotoflex coupling) is een flexibele verbinding die wordt gebruikt om een verbinding te maken in een aandrijflijn, met name bij motorvoertuigen, maar soms ook bij machines
De naam is samengesteld uit het Italiaanse woord "giunto" (gewricht of verbinding) en "Boschi", de naam van de uitvinder, de Italiaanse ingenieur Antonio Boschi (1896-1988). Boschi richtte zijn eigen bedrijf GIUBO SPA op, waar uitsluitend Giubo's werden geproduceerd.
Het is een schijf van synthetisch rubber die enige vervorming verdraagt, waardoor de aandrijving onder een kleine hoek mogelijk wordt. Daarom kan ze - mits de hoek beperkt blijft - een kruiskoppeling vervangen, maar de hoofdtaak is het werken als transmissiedemper. Ze kan in alle richtingen vervormen, zelfs in de lengterichting enige millimeters uitrekken. De schijf heeft een even aantal gaten, waar aan weerszijden een as aan is gemonteerd. De gaten worden daarbij om en om door een van de assen gebruikt. Om grote krachten over te kunnen brengen wordt het synthetish rubber vaak versterkt met vezels.
Waarschijnlijk werd de giubo in 1950 voor het eerst toegepast op de Alfa Romeo 1900, maar ze werd ook gebruikt door Saab in de Saab 93, de Hillman, Triumph, Lotus, de eerste versies van de Land Rover Discovery en nog steeds op veel modellen van Porsche en Mercedes-Benz, vaak in combinatie met een tussenlager. Kleine versies kunnen ook worden toegepast in de stuurinrichting.

## Externe link

* vervanging van guibo en tussenlager
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Giubo op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Givira cinerea

Givira cinerea is een vlinder uit de familie van de Houtboorders (Cossidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst gepubliceerd in 1911 door William Schaus.
De soort komt voor in Costa Rica.