OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Canaanimys

Canaanimys is een geslacht van uitgestorven knaagdieren uit de groep van de cavia-achtigen dat tijdens het Midden-Eoceen in Zuid-Amerika leefde.

## Fossiele vondsten

Fossiele tanden en kiezen van Canaanimys zijn gevonden bij Contamana in oostelijk Peru in afzettingen langs de Río Ucayali, een grote zijtak van de Amazonerivier. De vondsten zijn ongeveer 41 miljoen jaar oud en dateren uit de South American Land Mammal Age Divisaderan. Analyse van pollen laat zien dat het leefgebied van Canaanimys bestond uit tropisch regenwoud. Samen met de andere knaagdieren uit Contamana - Cachiyacuy, Eobranisamys en Eospina - is Canaanimys het oudst bekende Zuid-Amerikaanse knaagdier. Ze deelden hun leefgebied met onder meer schildpadden, krokodillen, buideldierachtigen, gordeldieren, vleermuizen en diverse vormen Zuid-Amerikaanse hoefdieren.

## Kenmerken

Op basis van het gebit wordt het gewicht van Canaanimys geschat op dertig tot veertig gram, waarmee het een formaat vergelijkbaar met hedendaagse woelmuizen had. Het gebit wijst er op dat Canaanimys zich voedde met zachte zaden en planten.

## Verwantschap

Canaanimys is de basaalst bekende Caviomorpha. De bouw van de tanden komt sterk overeen met die van de oudste Afrikaanse stekelvarkenachtigen en dit ondersteunt de algemeen geaccepteerde hypothese dat de Zuid-Amerikaanse knaagdieren hun oorsprong in Afrika hadden. De knaagdieren bereikten het continent in het Midden-Eoceen vermoedelijk op drijfhout over de Atlantische Oceaan, die destijds minder breed was dan tegenwoordig.
Literatuur
* (en) Middle Eocene rodents from Peruvian Amazonia reveal the pattern and timing of caviomorph origins and biogeography. PO Antoine et al. Proceedings of the Royal Society B (2012).
Noten
* ↑ Canaanimys. www.prehistoric-wildlife.com. Gearchiveerd op 8 mei 2023. Geraadpleegd op 08-05-2023.
* ↑ Fossilworks: Canaanimys. www.fossilworks.org. Geraadpleegd op 08-05-2023.
# Frostia nepalensis

Frostia nepalensis is een keversoort uit de familie soldaatjes (Cantharidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1978 gepubliceerd door Wittmer in Wittmer & Brancucci.
# 137 (The Pineapple Thief)

137 is het tweede studioalbum van The Pineapple Thief (TPT). Het album is net als het debuutalbum van de band opgenomen in de Dining Rooms Geluidsstudio. De muziek schoof langzaam naar de progressieve rock in de stijl van Porcupine Tree, maar er werden ook invloeden hoorbaar in de trant van Tears for Fears en Radiohead. Het album kwam voort uit de afspraak tussen Soord en platenlabel Cyclops Records. Om de muziek levend te houden moest er om de achttien maanden een plaat worden uitgebracht; TPT trad in die jaren nog niet op. De song 137 staat als track 7 vermeld, maar wordt als track 9 gespeeld.
In 2013 kwam een nieuwe versie op de markt, het nieuwe platenlabel Kscope bracht in die jaren al het oude materiaal van TPT uit. Cyclops Records was gestopt met persen van cd’s en door het toenemende succes van de band kwam belangstelling voor oud materiaal. De namen van musici vermeld bij de oorspronkelijke uitgave waren geheel verdwenen. Er kwam ook een nieuwe platenhoes, de titel is One three seven en de fout in de vermelding van de trackvolgorde is gecorrigeerd.

## Musici

* Bruce Soord – gitaar, zang, toetsinstrumenten, samples en programmeerwerk
* Adrian Soord – mellotron, Fender Rhodes, Prophet 5, piano en synthesizers
* Nick Lang – drumstel, percussie, achtergrondzang
* Mark Harris – basgitaar

## Muziek

Alle muziek en teksten van Bruce Soord
* 137 op Progwereld (geraadpleegd 2 april 2001)
* Progarchives waardeerde dit album met een 3,27 uit 6 (bij 86 stemmen; geraadpleegd 2 april 2021), een gemiddelde tussen “vervelend” en “schitterend”
* IO Pages 146, november 2017, interview met Bruce Soord
* exemplaar van het album (Cyclops 106)
# Sycozoa georgiana

Sycozoa georgiana is een zakpijpensoort uit de familie van de Holozoidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Michaelsen.
# Skenea victori

Skenea victori is een slakkensoort uit de familie van de Skeneidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Segers, Swinnen & De Prins.
# Okamejei leptoura

Okamejei leptoura is een vissensoort uit de familie van de Rajidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Last & Gledhill.
* ↑ (en) Okamejei leptoura op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Okamejei leptoura. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Saldoida

Saldoida is een geslacht van wantsen uit de familie van de Saldidae (Oeverwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Osborn in 1901.

## Soorten

Het genus bevat de volgende soorten:
* Saldoida armata Horváth, 1911
* Saldoida cornuta Osborn, 1901
* Saldoida schmitzi Cobben, 1987
* Saldoida slossonae Osborn, 1901
* Saldoida slossoni Osborn, 1901
* Saldoida turbaria Schuh, 1967
* ↑ Saldoida Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 12 november 2023.
* ↑ Saldoida Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Geraadpleegd op 12 november 2023.
* ↑ Saldoida Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 12 november 2023.
# Camponotus christophei

Camponotus christophei is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Wheeler, W.M. & Mann.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Fuscopannaria

Fuscopannaria is een geslacht van korstmossen behorend tot de familie Pannariaceae. De typesoort is Fuscopannaria leucosticta, maar deze is later

## Soorten

Volgens Index Fungorum bevat het geslacht 51 soorten (peildatum december 2021):
| Soortnaam | Auteur(s) | Publicatiejaar |
| Fuscopannaria abscondita | P.M. Jørg. | 2002 |
| Fuscopannaria ahlneri | (P.M. Jørg.) P.M. Jørg. | 1994 |
| Fuscopannaria alaskana | P.M. Jørg. & Tønsberg | 2000 |
| Fuscopannaria albomaculata | P.M. Jørg. | 2004 |
| Fuscopannaria aurita | P.M. Jørg. | 2000 |
| Fuscopannaria cacuminum | P.M. Jørg. & Sipman | 2006 |
| Fuscopannaria caribaea | Øvstedal | 2007 |
| Fuscopannaria cheiroloba | (Müll. Arg.) P.M. Jørg. | 2000 |
| Fuscopannaria coerulescens | P.M. Jørg. | 2000 |
| Fuscopannaria confusa | (P.M. Jørg.) P.M. Jørg. | 1994 |
| Fuscopannaria convexa | P.M. Jørg. | 2005 |
| Fuscopannaria coralloidea | P.M. Jørg. | 2000 |
| Fuscopannaria crustacea | P.M. Jørg. | 2000 |
| Fuscopannaria cyanogranulata | P.M. Jørg. | 2007 |
| Fuscopannaria cyanolepra | (Tuck.) P.M. Jørg. | 2000 |
| Fuscopannaria dillmaniae | T. Sprib. | 2020 |
| Fuscopannaria dispersa | P.M. Jørg. | 2000 |
| Fuscopannaria dissecta | P.M. Jørg. | 2000 |
| Fuscopannaria frullaniae | (Maass) E. Tripp & Lendemer | 2018 |
| Fuscopannaria granulans | P.M. Jørg. | 1999 |
| Fuscopannaria granulifera | P.M. Jørg. & Upreti | 2004 |
| Fuscopannaria hirsuta | P.M. Jørg. | 2004 |
| Fuscopannaria ignobilis | (Anzi) P.M. Jørg. | 1994 |
| Fuscopannaria incisa | (Pers.) P.M. Jørg. | 2000 |
| Fuscopannaria laceratula | (Hue) P.M. Jørg. | 1994 |
| Fuscopannaria leprosa | P.M. Jørg. & Tønsberg | 2000 |
| Fuscopannaria leucosticta | (Tuck. ex E. Michener) P.M. Jørg. | 1994 |
| Fuscopannaria leucostictoides | (Ohlsson) P.M. Jørg. | 1994 |
| Fuscopannaria magellanica | Etayo & Sancho | 2008 |
| Fuscopannaria maritima | (P.M. Jørg.) P.M. Jørg. | 1994 |
| Fuscopannaria mediterranea | (Tav.) P.M. Jørg. | 1994 |
| Fuscopannaria minor | (Darb.) P.M. Jørg. | 1999 |
| Fuscopannaria nebulosa | (Hoffm.) E. Tripp & Lendemer | 2018 |
| Fuscopannaria obtegens | P.M. Jørg. | 2007 |
| Fuscopannaria olivacea | (P.M. Jørg.) P.M. Jørg. | 1994 |
| Fuscopannaria pacifica | P.M. Jørg. | 2000 |
| Fuscopannaria poeltii | (P.M. Jørg.) P.M. Jørg. | 1994 |
| Fuscopannaria praetermissa | (Nyl.) P.M. Jørg. | 1994 |
| Fuscopannaria protensa | (Hue) P.M. Jørg. | 1994 |
| Fuscopannaria pulveracea | (P.M. Jørg. & Henssen) P.M. Jørg. | 1994 |
| Fuscopannaria ramulina | P.M. Jørg. & Tønsberg | 2000 |
| Fuscopannaria rugosa | H.J. Liu & J.S. Hu | 2016 |
| Fuscopannaria saltuensis | P.M. Jørg. | 2000 |
| Fuscopannaria siamensis | P.M. Jørg. & Wolseley | 2000 |
| Fuscopannaria sorediata | P.M. Jørg. | 2000 |
| Fuscopannaria subgemmascens | Upreti & Divakar | 2005 |
| Fuscopannaria subimmixta | (C. Knight) P.M. Jørg. | 1999 |
| Fuscopannaria subincisa | (Zahlbr.) P.M. Jørg. | 2000 |
| Fuscopannaria thiersii | P.M. Jørg. | 2000 |
| Fuscopannaria venusta | P.M. Jørg. & Sipman | 2006 |
| Fuscopannaria viridescens | P.M. Jørg. & Zhurb. | 2002 |
* (en) Index Fungorum
# 137th Street-City College

137th Street-City College is een station van de metro van New York aan de Broadway-Seventh Avenue Line dat de wijk Washinghton Heights bedient, in het noordwesten van Manhattan. Het station wordt ontsloten door de 1 Broadway-Seventh Avenue Local, lijn 1 van de metro.
Het metrostation wordt ook gebruikt voor transport naar en van de enkele honderden meters oostwaarts gelegen campus van het City College of New York, een openbare universiteit met zo'n 15.000 studenten. Het is het dichtst gelegen van de drie rond de campus gelegen metrostations, wat zich ook in de naam van het metrostation reflecteert.
Het station ontsluit ook het 11 ha grote Denny Farrell Riverbank State Park, een staatspark ten westen van het station langs de oevers van de Hudson.
Van noord naar zuid: Van Cortlandt Park-242nd Street · 238th Street · 231st Street · Marble Hill-225th Street · 215th Street · 207th Street · Dyckman Street · 191st Street · 181st Street · 168th Street · 157th Street · 145th Street · 137th Street-City College · 125th Street · 116th Street-Columbia University · 110th Street-Cathedral Parkway · 103rd Street · 96th Street · 86th Street · 79th Street · 72nd Street · 66th Street-Lincoln Center · 59th Street-Columbus Circle · 50th Street · Times Square-42nd Street · 34th Street-Penn Station · 28th Street · 23rd Street · 18th Street · 14th Street · Christopher Street-Sheridan Square · Houston Street · Canal Street · Franklin Street · Chambers Street · WTC Cortlandt · Rector Street · South Ferry
# Sycozoa kanzasi

Sycozoa kanzasi is een zakpijpensoort uit de familie van de Holozoidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Oka.
# Wolfgang Ketterle

Wolfgang Ketterle (Heidelberg, 21 oktober 1957) is een Duits natuurkundige.

## Biografie

Ketterle groeide op in Eppelheim als tweede kind in een gezin van drie. Na zijn eindexamen aan het Bunsengymnasium in Heidelberg begon hij in 1976 met zijn studie natuurkunde aan de Ruprecht-Karls-Universiteit Heidelberg. Na zijn kandidaatsexamen stapte hij over naar de Technische Universiteit München. Hij specialiseerde zich in de theoretische natuurkunde en studeerde af in 1982 op de spin-relaxatie van ongeordende materialen. Daarna werkte hij aan het Max-Planck-instituut voor Kwantumoptica in Garching, en aan de Ludwig-Maximilians-Universiteit in München bij Herbert Walther. Daar promoveerde hij in 1986 op Spectroscopie aan heliumhydride en drieatomige waterstofmoleculen.
Ketterle keerde weer terug naar Heidelberg om aan de leerstoel van Jürgen Wolfrum aan verbrandingsmotoren te werken. In 1990 verhuisde hij naar de Verenigde Staten om in de groep van Dave Pritchard aan laserkoeling onderzoek te bedrijven. In 1993 sloot hij zich aan bij het Departement Natuurkunde van MIT, waar hij tegenwoordig de John D. MacArthur-leerstoel voor natuurkunde bekleedt.
Wolfgang Ketterle trouwde in 1986 met zijn schoolvriendin Gabriele Sauer en heeft drie kinderen.

## Werk

Ketterle slaagde erin tijdens zijn promotieonderzoek het bestaan van heliumhydride (HeH) aan te tonen en als eerste een spectrum van dit molecuul te verkrijgen. Tijdens zijn postdoc-tijd in Garching lukte het hem het spectrum volledig te verklaren. Deze prestatie werd door Herbert Walther gekenschetst als "Hij heeft een gebied geschapen en tegelijkertijd gedood".
In 1995 lukte het Ketterle – vier maanden na Eric Cornell en Carl Wieman – om een bose-einsteincondensaat te creëren, in een ensemble van circa 5x10$^5$ $^{23}$Na atomen. Doordat het natriumcondensaat meer dan een miljoen atomen bevatte, kon Ketterle er ook mee experimenteren. In 2001 werd hem, samen met Cornell en Wieman de Nobelprijs voor de Natuurkunde toegekend, "voor de realisatie van het bose-einsteincondensaat in een verdund gas van alkaliatomen en voor vroege fundamentele studies van de eigenschappen van condensaten".
In 2005 toonde Ketterle superfluïditeit aan in een "hogetemperatuursgas".

## Onderscheidingen

* David and Lucile Packard Fellowship, 1996
* Rabiprijs, American Physical Society, 1997
* Gustav-Hertzprijs, Deutsche Physikalische Gesellschaft, 1997
* Discover Magazine Award voor technische innovatie, 1998
* Fritz-Londonprijs voor lagetemperatuurfysica, 1999
* Dannie-Heinemanprijs, Duitse Academie der Wetenschappen, Göttingen, 1999
* Benjamin-Franklinmedaille voor Natuurkunde, 2000
* Nobelprijs voor de Natuurkunde, 2001
# Skenea serpuloides

Skenea serpuloides is een slakkensoort uit de familie van de Skeneidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1808 door Montagu.
# Oosterparkstraat

De Eerste Oosterparkstraat, Tweede Oosterparkstraat en Derde Oosterparkstraat zijn straten in Amsterdam-Oost. Ze liggen alle drie ten zuiden en zuidwesten van het Oosterpark.

## Ligging

De drie straten lopen evenwijdig aan elkaar van zuidwestelijke naar noordoostelijke richting. Ze liggen in het postcodegebied 1092; alleen het eerste deel van de Eerste Oosterparkstraat ligt in 1091.
De Eerste Oosterparkstraat is de kortste van de drie en ligt op de plaats van het vroegere Oetgenspad. Deze begint aan de Weesperzijde, kruist dan de Wibautstraat en loopt tot aan het Oosterpark. Aan het einde van de straat bevindt zich het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis.
De Tweede Oosterparkstraat begint bij de Wibautstraat kruist de Beukenweg, en eindigt bij de Linnaeusstraat. Hij volgt daarbij de gehele lengte van het nabijgelegen Oosterpark.
De Derde Oosterparkstraat begint bij de Vrolikstraat, kruist eveneens de Beukenweg en eindigt ook bij de Linnaeusstraat, tegen het voormalige Burgerziekenhuis.

## Karakter

De Eerste Oosterparkstraat is vanaf de Wibautstraat tot het ziekenhuis een winkelstraat met daarboven woningen. De Tweede en Derde Oosterparkstraat hebben voornamelijk een woonfunctie. Deze twee straten kruisen een aantal pleinen, het Iepenplein, het Beukenplein, het Eikenplein en het Kastanjeplein.
De Oosterparkbuurt stond geruime tijd bekend als probleembuurt. In de jaren tachtig is een groot aantal verouderde en te kleine woningen in de drie straten gesloopt en vervangen door nieuwbouw. De buurt is nu in opkomst en pakt overlast en andere problemen goed aan.

## In het nieuws

In mei 2008 kwam de Eerste Oosterparkstraat in het nieuws doordat een groep krakers een aantal panden in de straat, nabij de Wibautstraat, bezet hielden en hierbij extreme overlast veroorzaakten. Burgemeester Cohen liet de woningen acuut ontruimen, iets wat zelden voorkomt. Dit ging er hardhandig aan toe. De krakers gooiden daarop uit protest de ramen van de ambtswoning van de burgemeester in, die daarop extra beveiliging voor de deur liet plaatsen. Deze kraakpanden zijn later in 2008 gesloopt.
* ↑ Op deze plek werd Theo van Gogh om het leven gebracht.
* ↑ Rechter staat sloop Amsterdamse kraakpanden toe. Trouw (2 juni 2008). Geraadpleegd op 10 augustus 2023.
# Saldonha

Saldonha is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Alfândega da Fé en telt 102 inwoners (2001).
# Camponotus chromaiodes

Camponotus chromaiodes is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Bolton.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 22 mei 2023.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Fuscoptilia

Fuscoptilia is een geslacht van vlinders van de familie vedermotten (Pterophoridae).

## Soorten

* F. emarginata Snellen, 1884
* F. hoenei Arenberger, 1999
* F. jarosi Arenberger, 1991
# 219

Het jaar 219 is het 19e jaar in de 3e eeuw volgens de christelijke jaartelling.

## Gebeurtenissen
### Italië

* De Senaat erkent de 15-jarige Elagabalus als keizer van Rome en aanvaardt hem als zoon van Caracalla.
* Elagabalus's moeder Julia Soaemias en zijn grootmoeder Julia Maesa worden tot Augusta (keizerin) benoemd.
* Elagabalus treedt in het huwelijk met Julia Paula. In Rome worden er festiviteiten (donativa) gehouden voor de Romeinse burgerij.
* Elagabalus laat op de Palatijn de Tempel van Elagabal bouwen voor de heilige "zwarte steen" (Elagaballium) uit Emesa (Syria).

### China

* Beleg van Maicheng: Krijgsheer Guan Yu van het koninkrijk Shu wordt geëxecuteerd bij de vestingstad Maicheng (Hubei).

## Overleden

* Guan Yu (59), Chinees veldheer
# Sycozoa murrayi

Sycozoa murrayi is een zakpijpensoort uit de familie van de Holozoidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1886 door Herdman.
# Smithsonidrilus assimilis

Smithsonidrilus assimilis is een ringworm uit de familie van de Naididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Erséus.
# Olszyna (Silezië)

Olszyna is een dorp in het Poolse woiwodschap Silezië, in het district Lubliniecki. De plaats maakt deel uit van de gemeente Herby en telt ca. 1200 inwoners.
# Saldonia

Saldonia is een geslacht van wantsen uit de familie van de Saldidae (Oeverwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Popov in 1973.

## Soorten

Het genus bevat de volgende soorten:
* Saldonia formosa Ryzhkova, 2011
* Saldonia ignota Popov, 1988
* Saldonia insolita Ryzhkova, 2011
* Saldonia maculata Popov, 1985
* Saldonia rasnitsyni Popov, 1973
* Saldonia siberica Popov, 1985
* ↑ Saldonia Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 12 november 2023.
* ↑ Saldonia Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Geraadpleegd op 12 november 2023.
* ↑ Saldonia Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 12 november 2023.
# Camponotus chrysurus

Camponotus chrysurus is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1871 door Gerstäcker.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Fuscosclera

Fuscosclera is een monotypisch geslacht van schimmels behorend tot de familie Mollisiaceae. Het bevat alleen Fuscosclera lignicola.
# 7 (Prince)

7 is een nummer van de Amerikaanse muzikant Prince en zijn begeleidingsband The New Power Generation uit 1992. Het is de derde single van zijn 14e studioalbum Love Symbol Album.
"7" kent invloeden uit de muziek uit het Midden-Oosten, en bevat een sample uit Tramp van Lowell Fulson. De tekst bevat religieuze en apocalyptische verwijzingen, en de "7" in de titel verwijst naar de zeven hoofdzonden. Het nummer werd een hit in Noord-Amerika; het bereikte de 7e positie in de Amerikaanse Billboard Hot 100. In de Nederlandse Top 40 bereikte het nummer een bescheiden 28e positie.
* ↑ Nederlandse Top 40. Gearchiveerd op 7 april 2023.
* ↑ Verenigde Staten
* ↑ Verenigd Koninkrijk
* ↑ Duitsland. Gearchiveerd op 6 april 2023.
* ↑ Zwitserland
* ↑ Canada
* ↑ Nieuw-Zeeland. Gearchiveerd op 6 juli 2023.
* ↑ Australië. Gearchiveerd op 6 juli 2023.
* ↑ IJsland
# Symsagittifera smaragdina

Symsagittifera smaragdina is een worm uit de familie Sagittiferidae, die behoort tot de stam Acoelomorpha. Een kenmerkende eigenschap van de worm is dat hij tweeslachtig is, maar geen gonaden heeft. In plaats daarvan plant hij zich voort door middel van gameten, die hij produceert uit mesenchym. Verder heeft de worm geen darmen.
De worm leeft in zee, tussen sedimentair gesteente. Symsagittifera smaragdina werd in 2005 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Achatz, Gschwentner & Rieger.
# Haloclava producta

Haloclava producta is een zeeanemonensoort uit de familie Haloclavidae.
Haloclava producta is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Stimpson in 1856.
* http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/Cnidaria/Family/Haloclavidae.txt
* World Register of Marine Species, Haloclava producta. Marinespecies.org. Geraadpleegd op 23-11-2011.
# Ooievaarsbekijsvogel

De ooievaarsbekijsvogel (Pelargopsis capensis, voorheen: Halcyon capensis) is een vogelsoort uit de familie van de ijsvogels (Alcedinidae). Het dier werd in 1766 voor het eerst omschreven door Linnaeus. Er worden dertien ondersoorten onderscheiden..

## Beschrijving

De ooievaarsbekijsvogel is een grote ijsvogel, met een lengte van 35 cm. Volwassenen hebben een groene rug, blauwe vleugels en -staart en een grijs hoofd. De grote snavel en poten zijn helder rood. Het mannetje en het vrouwtje verschillen uiterlijk niet van elkaar.
De roep van deze luidruchtige ijsvogel is een lage en verreikend peer-por-por, herhaald om de ±5 seconden. Ook kakelt de vogel soms ki-ki-ki-ki-ki-ki.

## Leefwijze

Deze soort jaagt vissen, kikkers, krabben, knaagdieren en jonge vogels.

## Voortplanting

Hij graaft zijn nest in een rivieroever, in een rottende boom of bij een termietennest. Gemiddeld leggen vrouwtjes twee tot vijf ronde witte eieren.

## Verspreiding en leefgebied

De vogel leeft in de tropische gebieden van het Indische Subcontinent en Zuidoost-Azië, van India en Sri Lanka tot Indonesië. De ooievaarsbekijsvogel leeft in goed beboste gebieden, in de buurt van meren, rivieren of kusten.
* P. c. capensis: van Nepal via India tot Sri Lanka.
* P. c. osmastoni: Andamanen.
* P. c. intermedia: Nicobaren.
* P. c. burmanica: van Myanmar tot Indochina noordelijk Malakka.
* P. c. malaccensis: centraal en zuidelijk Malakka, Riau en Lingga.
* P. c. cyanopteryx: Sumatra, Banka en Billiton.
* P. c. simalurensis: Simeulue.
* P. c. sodalis: Pulau Banyak, Nias, Batu en Mentawai-eilanden.
* P. c. innominata: Borneo.
* P. c. javana: Java.
* P. c. floresiana: van Bali tot Flores.
* P. c. gouldi: noordelijke Filipijnen.
* P. c. gigantea: centrale en zuidelijke Filipijnen.

## Status

De ooievaarsbekijsvogel heeft een enorm groot verspreidingsgebied en daardoor alleen al is de kans op uitsterven uiterst gering. De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd, maar er is aanleiding te veronderstellen dat de soort in aantal achteruit gaat. Echter, het tempo ligt onder de 30% in tien jaar (minder dan 3,5% per jaar), daarom staat de ooievaarsbekijsvogel als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* Chinese tuin, Singapore
* In Kerala, India.
* Zoekend naar een prooi (Calcutta, India).
* In Calcutta, India.
* De IJsvogel doet zijn typerende roep.
* In Calcutta, India.
* In Calcutta, India.
* In Calcutta, India.
* In Calcutta, India.
* C H Fry & Kathie Fry, illustrated by Alan Harris (2000). Kingfishers, Bee-eaters and Rollers. Princeton University Press. ISBN 0691048797.
* 1 2 (en) Ooievaarsbekijsvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Gill, F., Wright, M. & Donsker, D. (2012). IOC World Bird Names (version 3.1). (en)
# Salmoral

Salmoral is een gemeente in de Spaanse provincie Salamanca in de regio Castilië en León met een oppervlakte van 23,00 km². Salmoral telt 147 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
# Capitole

Capitole kan verwijzen naar:
* Capitole (theater), in Gent
* Capitole (afval)
* Le Capitole, trein in Frankrijk