OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Stachanovskaja

Stachanovskaja (Russisch: Стахановская) is een station van de Nekrasovskaja-lijn van de Moskouse metro en is op 27 maart 2020 geopend.

## Geschiedenis

In de plannen voor de Nekrasovskaja-lijn uit 2010 was het station opgenomen als Stachanovskaja Oelitsa, de straat die ongeveer 600 meter oostelijk van de huidige locatie ligt. In 2011 werd het station tijdens de uitwerking van de plannen geschrapt en in het tracébesluit van 2012 was er dan ook geen station tussen Nizjegorodskaja en Okskaja. Midden 2013 kwam er een herziening van het project waarbij het station weer werd ingevoegd en gekozen werd voor een dubbelsporige tunnel voor het westelijke deel van de lijn. Al ligt het station niet meer bij de straat is de naam toch gehandhaafd als verwijzing naar Aleksej Stachanov een modelarbeider uit het sovjet tijdperk die als mijnwerker kans zag om de productiedoelen te overtreffen en daarna door de sovjet propaganda als voorbeeld werd gebruikt. In oktober 2013 werden kabels richting het station aangelegd. In juni 2014 werd het bouwterrein op de hoek van de Rjazanski-Prospect en de 2$^e$ Griivoronovski dwarsstraat omheind. De bouw van het station begon op 25 september 2015 en in december 2018 bereikte de tunnelboormachine uit het oosten de bouwput, om na inspectie haar weg richting Nizjegorodskaja voort te zetten.

## Inrichting

Het station aan de noordrand van het industriegebied langs de Rjazanski Prospekt krijgt 1 verdeelhal. Er is sprake van een ondiep gelegen zuilenstation met de zuilen tussen de sporen. Door de keuze voor een dubbelsporige tunnel liggen de perrons aan de buitenkant van het spoor. De vormgevers wilden een station in de geest van de Russische avant-garde van de jaren 20 en 30 van de twintigste eeuw. Hun ontwerp voor het interieur moet herinneringen oproepen aan de arbeidsinspanningen van de “Sovjetmens” in de Stachanovbeweging van de jaren 30. De hoofdkleuren zijn rood, grijs en zwart. De muren zijn bekleed met porseleinen tegels, parelmoeren panelen en diverse cermetpanelen met opdruk. De vloer van het station bestaat uit grijs graniet en gabbro. De verlichting is aangebracht aan het plafond en afgedekt met melkglas.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Стахановская (станция метро) op de Russischtalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Station Bogumiłowice

Station Bogumiłowice is een spoorwegstation in de Poolse plaats Bogumiłowice.
# Station Bohnenland

Haltepunkt Bohnenland is een voormalig spoorwegstation in de Duitse plaats Brandenburg an der Havel. Het station werd in 1906 geopend en in 1995 gesloten.
# Station Bolstadøyri

Station Bolstadøyri is een spoorwegstation in Bolstadøyri in de gemeente Voss in Noorwegen. Het station werd gebouwd in samenhang met de bouw van Vossebanen. Sinds 1981 is het onbemand. Er stoppen alleen stoptreinen die rijden tussen Bergen en Myral.

## Externe link

* Station op Jernbaneverket (Noors)
# Station Laives-Leifers

Station Laives-Leifers is een spoorwegstation aan de Brennerspoorlijn in de gemeente Laives (Italië-Zuid-Tirol).
De stationsnaam wordt volgens de regels van Trenitalia in het Italiaans aangegeven, gevolgd door het Duits als lokale taal.
# Station Laliki

Station Laliki is een spoorwegstation in de Poolse plaats Laliki.
# Stadsmeier

Een stadsmeier is een gebruiker van landbouwgrond die bloot eigendom is van de stad Groningen in het oosten van de provincie Groningen, met name in de Veenkoloniën. De gronden werden na de vervening door de stad uitgegeven middels een variatie op het beklemrecht.

## Achtergrond

Een groot deel van het oosten van de provincie Groningen maakte deel uit van het Bourtanger veen. Bestuurlijk lagen deze gebieden in het Oldambt, Gorecht en Westerwolde, gebieden waar de stad het in de loop van de Middeleeuwen politiek voor het zeggen had gekregen. De turfwinning was in die periode nog kleinschalig, en werd voornamelijk door kloosters gedaan, die veel grondbezit in het veen hadden.
Na de reductie van Groningen in 1594 werd het kloosterbezit overgenomen door de provincie Stad en Lande. Bij de verdeling hiervan tussen de stad en de Ommelanden wist de stad het grootste deel van de veencomplexen te bemachtigen. Omdat die complexen ook vrijwel allemaal in de Stadsjurisdicties lagen kon de stad bepalen onder welke voorwaarden de gronden na de vervening werden uitgegeven.

## Literatuur

* H.G. Hurenkamp, Een lang en slepend Gronings-Drents conflict. Het liquidatieproces van de stadsbezittingen en -rechten van de gemeente Groningen, diss. Groningen 2003 (samenvatting)
* Meindert Schroor, Stadstaat Groningen. De Groninger stadsrechten en buitenbezittingen 1612- 2000, Groningen 1999
# Stadsmolen

Stadsmolen kan verwijzen naar:
* Algemeen: een walmolen;
* Specifiek:
** De Stadsmolen in Hulst;
** Stadsmolen in het Zeeuwse Axel;
** Stadsmolen in Leiden
** Stadsmolen in Venlo
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Stadsmolen en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Stadsmolen (Leiden)

De Stadsmolen of Stadspoldermolen in de Nederlandse stad Leiden is een in 1856 gebouwde poldermolen ter vervanging van een eerdere molen uit 1806. De sterk flesvormig gemetselde molen is tot 1966 in bedrijf geweest. In 1979 is de molen gerestaureerd, waarbij de romp op diverse plekken bleek te zijn gescheurd. Men heeft toen besloten de Stadsmolen tot op de grond af te breken en opnieuw op te metselen. De molen staat aan de Slaaghsloot, een sloot die in de volksmond "Stinksloot" heette, omdat ernaast kadavers werden begraven. De molenaarswoning die naast de Stadsmolen staat is gebouwd omdat het in de molen te hard stonk om er te kunnen wonen.
Tegenwoordig bemaalt de molen op vrijwillige basis het resterende deel van de Slagh of Groote en Kleine Stadspolder. Dit voormalige waterschap is in 1970 ontpolderd.

## Foto's

* Water uitmalen
* Herbouw van de molen in 1979
* Binnenwerk (1980)
d'Heesterboom · De Herder · Kikkermolen · Maredijkmolen · De Put · Rodenburgermolen · Stadsmolen · Stevenshofjesmolen · De Valk
# Stadsmarkering Groningen

De stad Groningen heeft bij het 950-jarig bestaan in 1990 tien zogenoemde stadsmarkeringen gekregen: kunstwerken aan de belangrijke toegangswegen, op de grens van de stad, en één op het Martinikerkhof. Het zijn verwijzingen naar de markeringsfunctie van oude stadspoorten. Het stadsmarkeringsplan is ontworpen door de architect Daniel Libeskind. Libeskind gaf zijn plan de werktitel "The Books of Groningen" en iedere stadsmarkering (9 stuks) verwijst naar een letter van de oude naam voor de stad Groningen: CRUONINGA. Libeskind heeft zelf de derde stadsmarkering ontworpen, de rest van de markeringen besteedde hij uit aan anderen. Voor elk kunstwerk heeft hij de kunstenaars zes parameters meegegeven, waaronder een bepaald tijdstip, een kleur en de naam van een van de negen Muzen uit de Griekse mythologie. Ook gaf Libeskind de kunstenaars mee dat de stadsmarkeringen verleden, heden en toekomst uit moesten beelden. De tiende stadsmarkering, ontworpen door Paul Virilio, is te vinden op het Martinikerkhof in hartje stad.

## Kunstwerken

De stadsmarkeringen zijn: C: Gate Tower Clio, een elektriciteitsmast aan de A28 door Kurt W. Forster (1935) R: Book R, een open boek aan de Paterswoldseweg door Akira Asada (1957) U: A Walk along the Border, een open boek aan de A7 richting Drachten door Daniel Libeskind (1946) O: Polyhymnia, een schoorsteen aan de Friesestraatweg door Thom Puckey (1948) N: zonder titel, kunstwerk aan het Van Starkenborghkanaal door Gunnar Daan (1939) I: Bruchstück für Luigi Nono, monument voor de dood aan de N46 door Heiner Müller (1929) N: zonder titel, een 400 meter lange gracht met een rij kromme wilgen ernaast bij Lewenborg aan de N360 door William Forsythe (1949) G: The Tower of Cards, The Tower of Letters, The Joker's Perch, aan de A7 door John Hejduk (1929) A: Architektron Urania, spiraal bij de Bloemersmatunnel, langs het spoor naar het zuiden door Leonhard Lapin (1947) en Enn Laansoo

## Fotogalerij

* C
* R
* U
* O
* N
* I
* N
* G
* A
* Cruoninga

## Literatuur

* Stadsmarkering Groningen - Dienst Ruimtelijke Ordening, Groningen (1990)
# Stadsmolen (Venlo)

De Stadsmolen was een, vermoedelijk in 1558 gebouwde, watermolen in de Nederlandse stad Venlo.

## Locatie

De molen staat op een kaart van Joan Blaeu uit 1649. Hij stond bij de ingang van de haven waar de Sloterbeek, ter plaatse genoemd Kleine Beek, in de haven mondde. Hij lag buiten de stadsmuur, op de Werf, niet ver van de Tegelpoort.
In de 18e eeuw werden in de buurt van de Stadsmolen de vestingwerken grondig versterkt. De Stadsmolen werd afgebroken. De zijarm van de Maas die als haven fungeerde werd aan de bovenstroomse kant gedempt. Waar voordien het water de haven instroomde verrezen Bastion Reede en Bastion Le Roy en op de oever werd Bastion Roermond aangelegd. De Weerd, vroeger een eiland in de Maas, werd voorgoed schiereiland.
Benders Molen · Bovenste Molen · Distelmolen · Geërfdenmolen · Molen van Geurts · Goofersmolen · Goossensmolentje · Hellmolen · Holtmeule · Italiëmolen · Jansens Standerdmolen · Laaghuismolen · Lohofsmolen · Maagdenbergsmolen · Maalbekermolen · Molen van het Aldt Huys · De Meule · Munnikemolen · Oliemolen · Onderste Molen · Ottenmolen · Panhuismolen · Patersmolen · Peetersmolen · Picardiemolen · Polvermolen · Sint-Antoniusmolen · Spanjaertsmolen · Stadsmolen · Molen van Van der Steen · Rijstpelmolen Van Dinteren · Rosmolen Verzijl · Villegerveldsmolen · Watermeule · Watermolen Lomm · Weizemolen · Wymarse Molen
# Station Ogimachi

Station Ōgimachi (扇町駅, Ōgimachi-eki) is een metrostation in de wijk Kita-ku in de Japanse stad Osaka. Het wordt aangedaan door de Sakaisuji-lijn. Het station bevindt zich ten zuidwesten van het station Temma, welke wordt aangedaan door de Osaka-ringlijn.

## Treindienst
### Sakaisuji-lijn (stationsnummer K12)

| 1 | ■Sakaisuji-lijn | richting Nippombashi, Dobutsuen-mae en Tengachaya |
| 2 | ■Sakaisuji-lijn | richting Tenjimbashisuji Rokuchōme en Kita-Senri |

## Geschiedenis

Het station werd geopend in december 1969.

## Overig openbaar vervoer

Bussen 37, 78 en 83

## Stationsomgeving

* Station Temma aan de Osaka-ringlijn
* Ogimachi-park
* Kitano-ziekenhuis
* Stadsdeelkantoor van Kita-ku
* Tenjimbashisuji winkelpromenade
* Kids Plaza Osaka
* MOS Burger
* Super Tamade (supermarkt)
Tenjimbashisuji Rokuchōme · Ōgimachi · Minami-Morimachi · Kitahama · Sakaisuji-Hommachi · Nagahoribashi · Nippombashi · Ebisuchō · Dōbutsuen-mae · Tengachaya
# Station Ogoto-onsen

Station Ogoto-onsen (おごと温泉駅, Ogoto-onsen-eki) is een spoorwegstation in de Japanse stad Ōtsu. Het wordt aangedaan door de Kosei-lijn. Het station heeft vier sporen, gelegen aan twee eilandperrons. Hoewel Ogoto ook in kanji geschreven kan worden (雄琴), wordt vanwege de complexiteit van de karakters doorgaans hiragana gebruikt.

## Treindienst
### JR West

| 1,2 | ■ Kosei-lijn | richting Katata en Omi-Imazu |
| 3,4 | ■ Kosei-lijn | richting Yamashina, Kioto en Ōsaka |

## Geschiedenis

Het station werd in 1974 geopend.

## Stationsomgeving

Hoewel het woord onsen aan de stationsnaam is toegevoegd, bevinden deze zich nabij een baai ten zuiden van het station. Daarnaast stond tot de aanleg van de Kosei-lijn het gebied van Ogoto bekend als de rosse buurt van Ōtsu.
* Heiwadō (supermarkt)
* Ogoto-schrijn
* Circle-K
* Autoweg 161
(Kioto) · Yamashina · Ōtsukyō · Karasaki · Hieizan Sakamoto · Ogoto-onsen · Katata · Ono · Wani · Hōrai · Shiga · Hira · Ōmi-Maiko · Kita-Komatsu · Ōmi-Takashima · Adogawa · Shin-Asahi · Ōmi-Imazu · Ōmi-Nakashō · Makino · Nagahara · Ōmi-Shiotsu (>> Hokuriku-lijn)
# Lake Bell

Lake Caroline Siegel Bell (New York, 24 maart 1979) is een Amerikaans actrice. Ze won in 2009 een National Board of Review Award samen met de gehele cast van de romantische filmkomedie It's Complicated. Ook won ze de Waldo Salt Screenwriting Award van het Sundance Film Festival 2013 voor de filmkomedie In a World..., waarmee ze debuteerde als scenarioschrijver én als regisseuse. Bell maakte in 2002 haar acteerdebuut als Jody Holmes in twee afleveringen van de ziekenhuisserie ER. Haar eerste filmrol volgde datzelfde jaar, als Sara Marnikov in de dramafilm Speakeasy.

## Privé

Bell trouwde in 2013 met Scott Campbell. Samen hebben ze een dochter.

## Filmografie

*Exclusief televisiefilms
* Black Panther: Wakanda Forever (2022)
* Spider-Man: Into the Spider-Verse (2018, stem)
* Shot Caller (2018)
* The Secret Life of Pets (2016, stem)
* No Escape (2015)
* Man Up (2015)
* Million Dollar Arm (2014)
* Mr. Peabody & Sherman (2014, stem)
* In a World... (2013)
* Black Rock (2012)
* A Good Old Fashioned Orgy (2011)
* No Strings Attached (2011)
* Little Murder (2011)
* Burning Palms (2010)
* Shrek Forever After (2010, stem)
* It's Complicated (2009)
* Pride and Glory (2008)
* What Happens in Vegas... (2008)
* Under Still Waters (2008)
* Over Her Dead Body (2008)
* Rampage: The Hillside Strangler Murders (2006)
* Slammed (2004)
* I Love Your Work (2003)
* Speakeasy (2002)

## Televisieseries

*Exclusief eenmalige gastrollen
* What If...? - Natasha Romanoff / Black Widow (stem) (2021-2023, zes afleveringen)
* Childrens' Hospital - Dr. Cat Black (2008-2013, veertig afleveringen)
* How to Make It in America - Rachel Chapman (2010-2011, zestien afleveringen)
* Boston Legal - Sally Heep (2004-2006, veertien afleveringen)
* Surface - Dr. Laura Daughtery (2005-2006, vijftien afleveringen)
* The Practice - Sally Heep (2004, vier afleveringen)
* Miss Match - Victoria (2003, veertien afleveringen)
* ER - Jody Holmes (2002, twee afleveringen)

## Externe link

* (en) Lake Bell in de Internet Movie Database
* Bibliothèque nationale de France: cb166349708 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1051613388
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7930 4787
* Library of Congress Control Number: no2010083975
* MusicBrainz: bdda0ce1-fd30-47f0-8f02-039da51175ca
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002789986
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 379241021
* Système universitaire de documentation: 166539260
* Virtual International Authority File: 121256131
* WorldCat (via VIAF): 121256131
# The Boston Strangler

The Boston Strangler is een Amerikaanse film van Richard Fleischer die werd uitgebracht in 1968.
Het scenario is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van de 'Wurger van Boston', een beruchte seriemoordenaar, en op de gelijknamige roman (1966) van Gerold Frank.

## Verhaal

Tussen 1962 en 1964 wordt Boston opgeschrikt door een hele serie vrouwenmoorden. Al van bij de eerste moord op een gewurgde oude vrouw is er niet het minste spoor van de dader. Ook omtrent het motief tast men in het duister. Nog twaalf andere vrouwen worden op een gelijkaardige manier om het leven gebracht.
Hoofddetective John S. Bottomly wordt op de zaak gezet. Er komt eindelijk schot in de zaak wanneer de jonge Dianne Cluny een overval overleeft en zich herinnert dat ze in de hand van haar aanrander heeft gebeten.
Op een dag wordt een zekere Alberto DeSalvo, een eenvoudige loodgieter, door de politie betrapt op inbraak. Hij houdt vol onschuldig te zijn. Hij wordt daarna overgebracht naar een kliniek om er een psychiatrisch onderzoek te ondergaan. Bottomly bevindt zich toevallig ook in die kliniek en hij bemerkt dat de binnengebrachte verdachte een gewonde hand heeft. Tijdens het daaropvolgende verhoor sluit het net zich langzamerhand rond DeSalvo. Het blijkt onder andere dat hij lijdt aan een dissociatieve identiteitsstoornis.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Tony Curtis | Albert DeSalvo |
| Henry Fonda | John S. Bottomly |
| George Kennedy | inspecteur Phil DiNatale |
| Mike Kellin | Julian Soshnick |
| Hurd Hatfield | Terence Huntley |
| Murray Hamilton | sergeant Frank McAfee |
| Jeff Corey | John Asgeirsson |
| Sally Kellerman | Dianne Cluny |
| William Hickey | Eugene T. O'Rorke |
| James Brolin | sergeant-inspecteur Phil Lisi |

## Externe link

* (en) The Boston Strangler in de Internet Movie Database
# Opiptacris castanea

Opiptacris castanea is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door Kevan.
# Vos de Wael

De Wael (ook: Vos de Wael) is een geslacht van Vlaamse oorsprong waarvan leden sinds 1822 tot de Belgische adel behoren en waarvan een niet geadelde tak in 1933 en in 1984 werd opgenomen in het Nederland's Patriciaat.

## Geschiedenis

De familie heeft haar oorsprong in Antwerpen, waar Cornelis Adriaansz de Wael (overleden 1582) potverkoper, graveur en fabrikant in majolica was. Cornelis trouwde tweemaal, Johannes de Wael (1628-1689), achterkleinzoon uit het eerste huwelijk, vestigde zich in Amsterdam. Diens kleinzoon mr. Cornelis de Wael (1681-1759) was advocaat van het Hof van Holland. Diens zoon Egbertus Vos de Wael (1713-1784), universeel erfgenaam van zijn peter Everhardus Vos (1660-1741), werd de stamvader van de familie Vos de Wael.
Uit Cornelis de Wael (1571-1625), een zoon uit het tweede huwelijk van Cornelis Adriaansz de Wael, stamt het nageslacht De Wael in België.
Door het huwelijk in 1856 van jkvr. Richmonda Augusta Judoca Henriëtta van Middachten, vrouwe van Vrieswijk (1831-1901), laatste telg van het adellijke geslacht Van Middachten met mr. Antonius Franciscus Vos de Wael (1833-1902), onder andere lid van de Eerste Kamer en de Tweede Kamer, kwam het huis en landgoed Frieswijk in de familie Vos de Wael waarin het tot op heden is gebleven. Dit huwelijk bracht tevens de havezate Luynhorst in de familie.

### Vos de Wael

Egbertus Vos de Wael (1713-1784)
* Gerardus Everhardus Vos de Wael (1749-1830), burgemeester van Zwolle
** Egbertus Ludovicus Antonius Vos de Wael (1785-1859), hypotheekbewaarder
*** Mr. Gerardus Everhardus Vos de Wael (1821-1889), burgemeester van Stad- en Ambt-Vollenhove
*** Mr. Antonius Franciscus Vos de Wael (1833-1902), lid Tweede Kamer, lid Eerste Kamer
**** Mr. Franciscus Josephus Antonius (Frans) Vos de Wael (1860-1926), rechter, bewoonde kasteel ten Hove (Grathem)
**** Ernestus Wilhelmus Antonius Vos de Wael (1865-1937), administrateur in Nederlands-Indië
***** Franciscus Josefus Alfonsus Teresia Maria Vos de Wael (1908-1983), burgemeester van Ossendrecht
** Mr. Arnoldus Johannes Vos de Wael (1787-1859), burgemeester van Zwolle, buitengewoon lid Tweede Kamer, lid Eerste Kamer
*** Mr. Gerhardus Antonius Vos de Wael (1819-1881), burgemeester van Raalte, lid Provinciale Staten van Overijssel
**** Nicolaus Xaverius Theodorus Maria Vos de Wael (1865-1946), burgemeester van Oldenzaal
***** Gerardus Antonius Leonardus Maria Vos de Wael (1895-1982), burgemeester van Uithoorn
**** Alexander Hubertus Carolus Maria Vos de Wael (1870-1945), burgemeester van Westervoort
** Franciscus Bernardus Josephus Vos de Wael (1802-1867), ontvanger
*** Ignatius Wolterus Josephus Vos de Wael (1840-1904), gemeenteraadslid in Zwolle, bewoonde Huize Oosterveld
**** Franciscus Maurits Maria Vos de Wael (1876-1963), burgemeester van Berkel en Rodenrijs
# Jeršanovo

Jeršanovo is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Bloke in de NUTS-3-regio Notranjskokraška. De plaats telde 21 inwoners op 1 januari 2020.
# The Masks

"The Masks" is een aflevering van de Amerikaanse televisieserie The Twilight Zone. Het scenario werd geschreven door Rod Serling.

## Plot
### Opening

Rod Serling stelt de kijker voor aan Mr. Jason Foster, een vermoeide oude man die niet lang meer te leven heeft. Maar voor zijn dood wil hij nog wat dingen rechtzetten.

### Verhaal

Jason Foster weet dat hij stervende is. Hij is niet blij met het feit dat zijn dochter Emily en haar familie, echtgenoot Wilfred, zoon Wilfred Jr. en dochter Paula, hem een bezoekje brengen. Alle vier hebben ze volgens Jason vreselijke eigenschappen. Emily is hypochonder en zeurderig, Wilfred is weliswaar een succesvolle zakenman, maar er hebberig en denkt aan alles in geldtermen, Paula is erg ijdel en Wilfred Jr. is een sadistische pestkop.
Jason neemt geen blad voor de mond op zijn sterfbed, en beledigt elk van de vier voor wat ze zijn. Daarna biedt hij zogenaamd zijn excuses aan voor zijn beledigingen in de vorm van een speciaal Mardi Gras-feest die avond. Voor het feest geeft hij elk van hen een speciaal masker, gemaakt door een oude Cajun. Jason maakt hen wijs dat het bij Mardi Gras de bedoeling is maskers te dragen die precies het tegenovergestelde zijn van iemands persoonlijkheid. Derhalve geeft hij sarcastisch een masker van een lafaard aan Emily, een miserabele gierigaard aan Wilfred, een plaaggeest aan Wilfred Jr. en een narcist aan Paula. Zelf zet hij een schedel op, daar het tegenovergestelde van leven de dood is. De vier weigeren eerst de maskers op te zetten, maar Jason onthult dat hij in zijn testament heeft laten bepalen dat de vier niets zullen krijgen als ze niet voor middernacht de maskers op zetten.
De nacht verstrijkt. Kort voor middernacht is het feest afgelopen en willen de vier graag hun maskers weer afzetten. Jason blaast op dat moment zijn laatste adem uit, maar kan nog net onthullen dat ook zonder de maskers de vier karikaturen zijn van slechte eigenschappen. Wanneer de vier hun maskers afzetten, blijken hun gezichten zich te hebben omgevormd tot de maskers.

### Slot

In zijn slotdialoog benadrukt Rod Serling dat de vier familieleden van Jason er nu voor altijd uit zullen zien zoals ze werkelijk zijn.

## Rolverdeling

* Robert Keith : Jason Foster
* Milton Selzer : Wilfred Harper
* Virginia Gregg : Emily Harper
* Brooke Hayward : Paula Harper
* Alan Sues : Wilfred Harper Jr.
* Willis Bouchey : Dr. Samuel Thorne

## Trivia

* Dit was de enige Twilight Zone-aflevering die werd geregisseerd door een vrouwelijke regisseur: Ida Lupino. Zij speelde ook mee in The Sixteen-Millimeter Shrine.
* Deze aflevering staat op Image-Entertainment's "More Treasures of The Twilight Zone" dvd.
# The Masque of the Red Death

The Masque of the Red Death kan verwijzen naar:
* Het masker van de rode dood, een novelle uit 1842 van Edgar Allan Poe;
* The Masque of the Red Death (film), een verfilming van de gelijknamige novelle door Roger Corman.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van The Masque of the Red Death en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# The Mask of Zorro (soundtrack)

The Mask of Zorro is de originele soundtrack, gecomponeerd en gedirigeerd door James Horner voor de film The Mask of Zorro uit 1998 van Martin Campbell. Het album werd uitgebracht op 7 juli 1998 door Sony Classical.
De muziek werd opgenomen en gemixt in de Air Lyndhurst Hall in Londen door Simon Rhodes en in de Todd-AO Scoring Stage in Los Angeles door Jay Selvester, Kirsten Smith en Marc Gebauer. Het werd bewerkt in de Abbey Road Studios in Londen door Simon Kiln.
De soundtrack was een commercieel succesvol en werd aangedreven door het stijgende profiel van de Latijns-Amerikaanse zanger Marc Anthony en de Australische zangeres Tina Arena. Hun duet, "I Want to Spend My Lifetime Loving You", speelt in de aftiteling van de film en werd uitgebracht als single.

## Tracklijst

Alle nummers geschreven door James Horner, tenzij anders aangegeven.
* ↑ Soundtrack / James Horner - The Mask of Zorro Dutch Charts, geraadpleegd op 30 juli 2024
* ↑ (en) James Horner – The Mask Of Zorro (Music From The Motion Picture) Discogs, geraadpleegd op 30 juli 2024
* ↑ (en) The Mask of Zorro Soundtrack.Net, geraadpleegd op 30 juli 2024
* ↑ (en) Beastie Boys still ‘Nasty’ Variety, 31 juli 1998