OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# John Lukic

Jovan ("John") Lukic (Chesterfield, 11 december 1960) is een voormalig Engels voetbalkeeper met Servische roots. Lukic speelde in zijn profcarrière meer dan 600 wedstrijden op het hoogste niveau voor Leeds United en Arsenal FC. Hij was profvoetballer van 1978 tot 2001, waardoor hij actief was in 4 verschillende decennia.

## Profcarrière

Lukic startte zijn profcarrière in 1978 bij Leeds United, waar hij in 1979 zijn debuut maakte in het eerste elftal. Lukic speelde 165 competitiewedstrijden voor Leeds, alvorens in 1983 de overstap te maken naar Arsenal voor 75.000 pond. Lukic werd bij Arsenal de opvolger van Pat Jennings en won met de club de League Cup in 1987 en de landstitel in 1989. Hij stond er 223 competitiewedstrijden onder de lat.
In 1990 legde Arsenal David Seaman vast. Lukic had Seaman destijds geblokkeerd bij Leeds United, maar ditmaal won Seaman de concurrentiestrijd. Lukic keerde in datzelfde jaar terug naar Leeds voor 1 miljoen pond. In zijn tweede passage bij Leeds speelde hij 265 competitiewedstrijden en werd hij in 1992 voor de tweede keer in zijn carrière kampioen.
Leeds haalde in 1996 Nigel Martyn, waardoor Lukic voor de tweede keer in zijn carrière Leeds voor Arsenal ruilde. Deze keer werd hij echter de doublure van David Seaman en na de komst van Alex Manninger in 1997 werd hij zelfs derde doelman. In zijn tweede passage bij Arsenal speelde Lukic slechts 15 competitiewedstrijden. Op 17 oktober 2000 speelde hij door de blessure van Seaman en Manninger op 39-jarige leeftijd een Champions League-wedstrijd tegen Lazio Roma, waardoor hij op dat moment de oudste speler ooit was in de Champions League. Lukic stopte in 2001 op 40-jarige leeftijd met voetballen, waardoor hij actief was als profvoetballer in 4 verschillende decennia (jaren '70, jaren '80, jaren '90 en jaren '00).

## Trivia

* Lukic is een van de vier Engelse voetballers die actief waren in vier verschillende decennia. De andere drie waren Peter Shilton, Steve Ogrizovic en Stanley Matthews.
* Lukic speelde op 17 oktober 2000 tegen Lazio Roma op de leeftijd van 39 jaar en 311 dagen. Met deze leeftijd was hij even de oudste speler ooit in de Champions League. Het record is sinds 2007 in handen van Marco Ballotta, die 43 jaar en 168 dagen oud was tijdens zijn laatste Champions League-wedstrijd.
# Joppidium brochum

Joppidium brochum is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Townes in 1962.
# Johann Daniel Titius

Johann Daniel Titius (Konitz, 2 januari 1729 - Wittenberg, 11 december 1796) was een Duits astronoom die samen met Johann Elert Bode de wet van Titius-Bode ontdekte.
* Bibsys: 90849915
* Author citation (botany): Titius
* Gemeinsame Normdatei: 115648429
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2139 0974
* Library of Congress Control Number: no91011514
* Mathematics Genealogy Project: 201076
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: pna2007370874
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007281730205171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070170347
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: UBOV136271
* SNAC: w6mp70tq
* Système universitaire de documentation: 149528388
* Virtual International Authority File: 72127845
* WorldCat (via VIAF): 72127845
# Josef Feistmantl

Josef Feistmantl (Absam, 23 februari 1939 – 10 maart 2019) was een Oostenrijks rodelaar.
Feistmantl won tijdens de Olympische Winterspelen 1964 in Innsbruck samen met Manfred Stengl de gouden medaille in het dubbel, individueel eindigde hij als vijfde. Bij Feistmantl zijn tweede en derde olympische optreden won hij geen medailles.
Op de wereldkampioenschappen won Feistmantl vijf medailles, waaronder in 1969 de wereldtitel in het West-Duitse Königssee.
Tijdens de Olympische Winterspelen 1976 in Innsbruck mocht Feistmantl samen met alpineskiester Christl Haas de olympische vlam aansteken.

## Resultaten
### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaat |
| 1959 | Villard-de-Lans | 2 individueel |
| 1967 | Hammarstrand | 3 individueel |
| 1969 | Königssee | 1 individueel |
| 1970 | Königssee | 2 individueel |
| 1971 | Olang | 3 individueel |

### Olympische Winterspelen rodelen

| Jaar | Plaats | Resultaat |
| 1964 | Innsbruck | 5e individueel 1 dubbel |
| 1968 | Grenoble | 5e individueel 7e dubbel |
| 1972 | Sapporo | 10e individueel |
* (en) Profiel van Josef Feistmantl op sports-reference.com (gearchiveerd)
1964: Josef Feistmantl / Manfred Stengl · 1968: Klaus-Michael Bonsack / Thomas Köhler · 1972: Paul Hildgartner / Walter Plaikner & Horst Hörnlein / Reinhard Bredow · 1976: Hans Rinn / Norbert Hahn · 1980: Hans Rinn / Norbert Hahn · 1984: Hans Stanggassinger / Franz Wembacher · 1988: Jörg Hoffmann / Jochen Pietzsch · 1992: Stefan Krauße / Jan Behrendt · 1994: Kurt Brugger / Wilfried Huber · 1998: Stefan Krauße / Jan Behrendt · 2002: Patric Leitner / Alexander Resch · 2006: Andreas Linger / Wolfgang Linger · 2010: Andreas Linger / Wolfgang Linger · 2014: Tobias Wendl / Tobias Arlt · 2018: Tobias Wendl / Tobias Arlt · 2022: Tobias Wendl / Tobias Arlt
* Gemeinsame Normdatei: 1180438353
* Virtual International Authority File: 1229155286638087180002
* WorldCat (via VIAF): 1229155286638087180002
# Josef Estermann

Josef Estermann (Luzern, 22 oktober 1947) is een Zwitsers politicus.
Zijn familie bracht enkele vooraanstaande personen voort. Hij studeerde rechten in de stad Zürich en trouwde in 1979 met Magi Juchler.
Estermann werd lid van de Sociaaldemocratische Partij van Zwitserland (SP) en werd in 1990 tot stadspresident van Zürich (dat wil zeggen burgemeester). Hij bleef stadspresident tot 2000. Hij werd opgevolgd door partijgenoot Elmar Ledergerber.
# John le Carré

John le Carré, pseudoniem van David John Moore Cornwell (Poole, 19 oktober 1931 – Truro, 12 december 2020) was een schrijver van thrillers en spionageverhalen. Tot kort voor zijn overlijden had hij de Britse nationaliteit, daarna de Ierse.

## Leven

Tijdens zijn eenjarige studie Duits aan de Universiteit van Bern ontwikkelde Le Carré een interesse voor vreemde talen. Hij studeerde daarna moderne talen aan het Lincoln College, Universiteit van Oxford. Na zijn studie gaf hij twee jaar les aan Eton College en solliciteerde toen bij de British Foreign Service, en later ook bij MI6, waardoor hij tussen 1959 en 1964 in Bonn en Hamburg, West-Duitsland gestationeerd was.
Bij zijn eerste vrouw had hij drie zonen, en uit zijn tweede huwelijk kwam nog een zoon voort.
In februari 2011 bepaalde hij dat zijn archief na zijn dood geschonken diende te worden aan de Bodleian Library van Oxford, omdat 'Oxford de inspiratiebron is van Smiley en ook de mijne'.
Na een kort ziekbed overleed Le Carré in december 2020 op 89-jarige leeftijd.

## Thrillers

John le Carré was de schrijver van veel thrillers over de Koude Oorlog. Twee van zijn boeken werden herwerkt tot televisieseries door de BBC. Na de val van de Muur schreef hij ook over nieuwe onderwerpen zoals de strijd tegen terrorisme en over multinationals.
Zijn schrijfstijl was in zekere zin een kritiek op de talrijke en succesvolle James Bondboeken. Dit is vooral te zien in de uitwerking van de protagonisten. De hoofdpersonages zijn vaak realistischer en minder heroïsch, dit maakt ook dat zijn boeken geloofwaardiger overkomen. De protagonist krijgt een menselijker gezicht, dit juist omdat hij ook fouten maakt en daarom de identificatie met de lezer gemakkelijker maakt. Ook geven zijn werken vaak kritiek op de manier waarop gespioneerd wordt, dat dit vaak ten koste gaat van de mensen in het veld. Verder wordt ook de cliché van goed tegen slecht verworpen, aangezien in de werkelijkheid het goede slechts is wat iemand gelooft dat goed is. Dit verschilt tussen beide tegenover elkaar gestelde partijen (meestal het Westen en de Sovjet-Unie) Een verdere samenhang met de menselijkheid van de personages is hier terug te vinden in de manier waarop zij gedwongen worden keuzes te maken tussen wat goed en slecht is, en hoe dat hen (en de lezer) aan het denken zet.
# Joppa fuscata

Joppa fuscata is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Kriechbaumer in 1898.
# John Spinks (politicus)

Johan Wilhelm Spinks (Rotterdam, 1 februari 1928 - Breda, 8 april 1987) was een Nederlands PvdA-politicus. In de periode 1971-1977 zetelde hij in de Tweede Kamer.

## Biografie

Hij was de zoon van Martinus Anthonius Franciscus en Johanna Catharina Huibrechts. Na de lagere school zat hij drie jaar lang op de hbs. Spinks woonde van 1954 tot 1957 in Den Haag, eerst aan de Laan Copes van Cattenburch (nummer 24a) en toen aan de Volkerakstraat (nummer 82). Daarna verhuisde hij naar het Noord-Brabantse Gilze, waar hij bijna vijfentwintig jaar bleef wonen. Hij werkte op de Vliegbasis Gilze-Rijen als sergeant-majoor op de afdeling voorlichting en werving van het Luchtmacht Selectie Orgaan. Deze organisatie keurde en selecteerde sinds 1966 nieuw luchtmachtpersoneel. Spinks zat daarnaast (van 1962 tot 1972) in het bestuur van de PvdA, gewest Noord-Brabant-West.
Hij heeft begin jaren zeventig even in Rijen gewoond en verhuisde op 1 mei 1973 naar de Stoutenburgstraat nummer 33 te Breda. Van 11 mei 1971 tot 8 juni 1977 zetelde Spinks in de Tweede Kamer, waar hij namens de PvdA over defensie en sociale zaken sprak. Hij woonde sinds maart 1982 enkele maanden in Amsterdam, maar op 10 november 1982 keerde hij weer terug naar Breda. Hier woonde hij tot zijn overlijden.

### Persoonlijk leven

Op 5 mei 1954 trouwde hij te Rotterdam met Gina van der Burg. Zij hadden samen een dochter en een zoon.
# Jugamphicteis sargassoensis

Jugamphicteis sargassoensis is een borstelworm uit de familie Ampharetidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Jugamphicteis sargassoensis werd in 1971 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Hartman & Fauchald.
# Joseph Noyon

Joseph Noyon (Sneek, 9 januari 1737 – aldaar, 18 november 1796) was een koopman, vroedschap en burgemeester van de stad Sneek in Friesland. Hij stamde af uit de hugenotenfamilie Noyon.

## Leven en werk

Noyon was de oudste zoon van Petrus (ook Pytter) Noyon en Antie Thomas Gonggrijp. Hij trad op 19 augustus 1759 in Joure in het huwelijk met Geertruida Bernardus Munniks (1732-1806). Na het overlijden van zijn vader in 1760 verhuisden zij naar zijn ouderlijk huis De Swaen op het Grootzand.
Noyon was koopman en vervulde in Sneek enkele regentenfuncties. Zo werd hij in 1769 lid van de vroedschap van Sneek. In 1773 en in 1779 was hij bouwmeester, in 1786 schepen en in 1794 burgemeester van Sneek. Na de inval van de Fransen werd hij afgezet als burgemeester.
Noyon overleed in 1796 aan een keelziekte na vijf dagen koorts. Zijn zoon, de latere notaris en belastingontvanger Petrus Simeon Noyon zou in 1815 eveneens lid van de vroedschap van Sneek worden.
* Nederland's Patriciaat, jaargang 86, p. 311 tm 317, 1982
* Fries Scheepvaartmuseum: Portret van Joseph Noyon
* Noyon, Tjerk Frederik, "De geschiedenis van de familie Noyon Utrecht Sneek", p. 81 t/m 89, Schoorl, 2001
* Napjus, E. "Geschiedkundige kronijk en beschrijving van de stad Sneek", p. 96 t/m 99, Sneek, 1826, tweede verbeterde en vermeerderde druk
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is (gedeeltelijk) afgesplitst vanaf een ander artikel op de Nederlandstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie deze pagina voor de bewerkingsgeschiedenis.
Noten
* ↑ Gedoopt 11 januari 1737 (doopboek Sneek)
* ↑ te vergelijken met wethouder openbare werken (zie Noyon 2001:85)
* ↑ Familieberichten - overlijdensbericht Joseph Noyon in de Oprechte Haarlemse Courant, d.d. 26 november 1796
# Joseph O'Connor

Joseph Victor O'Connor (Dublin, 20 september 1963) is een Iers schrijver. Hij is de broer van zangeres Sinéad O'Connor.
Voordat hij in 1991 debuteerde met zijn roman Cowboys and Indians was hij werkzaam als journalist voor onder andere The Sunday Tribune en het tijdschrift Esquire. Na zijn debuut schreef O'Connor romans, essays, toneelstukken en filmscripts. Bekende romans van zijn hand zijn Stella Maris (Star of the Sea, 2002), Inishowen (2000) en De verkoper (The Salesman, 1998). Zijn historische roman Redemption Falls verscheen in 2007. Voor Star of the sea ontving hij de Prix Littéraire Européan Madeleine Zepter. De boeken van O'Connor zijn in circa 30 talen vertaald.

## Selecte bibliografie

* Cowboys and Indians (1991)
* True Believers (korte verhalen)
* Even the Olives are Bleeding: The Life and Times of Charles Donnelly (1993)
* Desperadoes (1993)
* The Secret World of the Irish Male (1994)
* The Irish Male at Home and Abroad (1996)
* Sweet Liberty: Travels in Irish America (1996)
* The Salesman (1998); De verkoper ISBN 978-90-414-1873-9
* Inishowen (2000)
* Star of the Sea (2002); Stella Maris ISBN 978-90-414-1874-6
* Redemption Falls (2007)
* Ghost light (2010); Volgspot ISBN 978-90-414-1872-2
* Where have you been? (2012); Alles goed? (verhalenbundel) ISBN 978-90-414-2237-8
* Bibsys: 8862
* Biblioteca Nacional de España: XX1712401
* Bibliothèque nationale de France: cb13176021m (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058594900406706
* CiNii: DA09670498
* Gemeinsame Normdatei: 120127490
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0893 4180
* Library of Congress Control Number: nr92020026
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000070262
* MusicBrainz: 2143070d-0f3d-4510-866e-80b6f209582d
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00552512
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jn19990006219
* Nationale bibliotheek van Australië: 35866065
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007438419205171
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000155215
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 080603254
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A012317222
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: LO1V148116
* LIBRIS: 218999
* Système universitaire de documentation: 035237554
* Virtual International Authority File: 44438488
* WorldCat (via VIAF): 44438488
# Joris De Jaeger

Joris De Jaeger (Dudzele, 3 oktober 1922 - Oostende, 22 september 2017 ) was een Belgische priester. Hij werd bekend als aalmoezenier van de Fransmans, Vlaamse seizoensarbeiders in Frankrijk en wordt vaak "Pastertje De Jaeger" genoemd.

## Biografie

De Jaeger werd geboren in een landbouwersgezin. In februari 1948 werd hij tot priester gewijd door bisschop Lamiroy. Na zijn priesterwijding studeerde hij nog voor maatschappelijk werker en in augustus 1948 werd hij in Roeselare directeur van de Sociale School. Hij deed zijn stage als maatschappelijk werker bij de cichoreidrogers in Noord-Frankrijk op aanraden van ACV-secretaris Leon Bruggeman en schreef als eindwerk "Vlaamse cichoreidrogers in Frankrijk". In 1952 behaalde De Jaeger zijn diploma.
In 1953 werd hij aangesteld als aalmoezenier voor de West-Vlaamse seizoensarbeiders in Frankrijk, op vraag van de arbeiders in Frankrijk en in navolging van onder meer Edmond Denys decennia eerder. De Jaeger bleek een geliefd spreker en hield in 1954 op vraag van het Davidsfonds een tournee met voordrachten. In 1954 en 1958 organiseerde hij een bezoek van bisschop Emiel Jozef De Smedt aan de West-Vlaamse seizoensarbeiders.
In 1956 werd De Jaeger onderpastoor in Izegem. Van 1961 tot 1972 was hij proost bij het ACW in het arrondissement Oostende-Veurne-Diksmuide. In 1972 werd hij in de Sint-Jozefsparochie van Oostende pastoor. In 1976 werd hij in Harelbeke pastoor-deken. Hij bleef ondertussen tot na het seizoen van 1987 aalmoezenier voor de seizoensarbeiders.
In 1987 werd hij de laatste aalmoezenier van het Mariaziekenhuis van Poperinge. In 1989 werd hij geëerd als "ridder in de orde van 't Manneke uit de Mane". In 1996 werd E.H. De Jaeger nog aalmoezenier in het woon- en zorgcentrum Sint-Elisabeth in Oostende. In 2002 kreeg hij een onderscheiding van de Oostendse Orde van de Gulden Sporen, waarmee een persoon uit Oostende wordt gehuldigd die heeft bijgedragen tot de uitstraling van de Vlaamse cultuur. Later dat jaar kreeg hij net als Leon Bruggeman van de Franse overheid het ereteken "Officier dans l'Ordre du Mérite Agricole".
* ↑ Joris De Jaeger, uit Het Nieuwsblad, 27 februari 2008
* ↑ Oostende viert priester die veearts wou worden, uit Het Nieuwsblad, 27 februari 2008; Pastertje en zijn maatjes, uit Krant van West-Vlaanderen, 22 februari 2008
* ↑ Priester van bietenmannen krijgt Gulden Sporen, uit Het Nieuwsblad, 11 juli 2002
* Bruggeman, Leon, Asten Bieten En ... Mensen, ACV, 1986, 489 p.
* Houwen, R., Van Hyfte, I. en Dehem, P., God blijft glimlachen, Oostende, 1989.
* Musschoot, Dirk, Van Franschmans en Walenmann, Lannoo, 2008, 256 p., ISBN 9789020976212
# Joris De Vriendt

Joris De Vriendt (Sint-Niklaas, 10 maart 1966) is een Belgisch Vlaams-nationalistisch politicus voor het Vlaams Belang.

## Biografie

De Vriendt was in zijn jeugdjaren in het Waasland lid van de actiegroep De Vrijbuiter, die was ontstaan uit het NJSV. De Vriendt behaalde in 1991 het diploma van licentiaat in de bedrijfs- en consulaire wetenschappen aan de Handelshogeschool Antwerpen. Van 1996 tot 2004 was hij de bedrijfsleider van een groendakbedrijf in Mechelen.
Van 2004 tot 2015 werkte hij als adviseur voor de Vlaams Belang-fractie in de Kamer van volksvertegenwoordigers, een functie waarin hij onder meer dossiers opvolgde rond energie, landbouw, milieu, internationale betrekkingen, defensie, bedrijfsleven en sociaaleconomisch beleid. Vervolgens werd De Vriendt opnieuw actief in het bedrijfsleven: van 2015 tot 2017 was hij projectleider bij een groendakbedrijf in Aartselaar en van 2017 tot 2020 werkte hij als technisch projectconsultent voor een consultancybedrijf in het Duitse Dresden dat projecten rond kernenergie uitrolt. Daarna was De Vriendt van 2020 tot 2023 fractiesecretaris voor Vlaams Belang in het Brussels Hoofdstedelijk Parlement.
Van maart 2010 tot januari 2020 was hij in de deelgemeente Testelt voor Vlaams Belang gemeenteraadslid van Scherpenheuvel-Zichem, een functie waaruit hij om beroepsredenen ontslag nam.
Bij de federale verkiezingen van mei 2014 en mei 2019 stond hij als eerste opvolger op de Kamerlijst van Vlaams Belang in Vlaams-Brabant. Van februari 2023 tot juni 2024 zetelde hij effectief in de Kamer als opvolger van Dries Van Langenhove. Hij werd er actief in de commissie voor grondwet en institutionele vernieuwing. In juni 2024 werd De Vriendt vanop de vierde plaats van de lijst niet herkozen.
* ↑ Profiel Joris De Vriendt, LinkedIn.
* ↑ Brigitte Gielen volgt Joris De Vriendt op als nieuw gemeenteraadslid, hagelandexpres.wordpress.com. Gearchiveerd op 5 februari 2023.
* ↑ Joris De Vriendt uit Scherpenheuvel-Zichem wordt opvolger van Dries Van Langenhove: "Ik stond als eerste op de opvolgerslijst", VRT NWS, 6 februari 2023. Gearchiveerd op 29 maart 2023.
* ↑ Fiche Joris De Vriendt op de website van Vlaams Belang.
# Joris De Leeuw

Joris De Leeuw (Antwerpen, 19 september 1909 - 15 december 2001) was een Belgisch militair die een rol speelde in de taalstrijd.
Op 3 mei 1929 riep Herman Vos, volksvertegenwoordiger en hoofdredacteur van De Schelde, op om een beweging op te zetten om voortaan alle Vlaamse dienstplichtigen openlijk in het Frans gegeven bevelen te laten weigeren. Begin 1930 deelde Joris De Leeuw, lid van de Vlaamse Wacht, aan Vos mee dat hij hieraan in zijn eentje gevolg zou geven. Op 28 maart 1930 schreef De Leeuw een brief aan de minister van landsverdediging om hem te laten weten dat hij Franstalige bevelen niet zou opvolgen en op 31 maart nam hij dienst.
De Schelde bracht de kwestie in de publiciteit en andere Vlaamse bladen, waaronder De Standaard, Vooruit en Het Laatste Nieuws, volgden.
Vos vroeg een interpellatie bij hoogdringendheid aan, en deze werd aangenomen. Intussen moest De Leeuw op 6 mei 1930 voor de krijgsraad in Luik verschijnen en kreeg drie en een halve maand gevangenisstraf. Nog dezelfde dag interpelleerde Vos, die werd bijgestaan door de socialisten Willem Eekelers, August Balthazar en Jules Mathieu (deze was overigens Waal). Dit veroorzaakte nationaal veel commotie en er werden meetings en demonstraties georganiseerd. Het uiteindelijke resultaat was dat ook het Nederlands als commandotaal in het leger werd ingevoerd. Joris De Leeuw zou zijn verdere diensttijd zonder incidenten uitdienen.
Er werd door het Vlaams Nationaal Jeugdverbond een boek over hem geschreven: Er was eens een Joris De Leeuw in het Belgisch leger.
H.J. Elias, Vijfentwintig jaar Vlaamse Beweging 1914/1939 (1969)
# Johann Philipp Faubel

Johann Philipp Faubel (gedoopt Aschaffenburg, 14 juli 1803 – Paramaribo, 17 november 1855) was een Nederlands klarinettist van Duitse komaf.
Hij was zoon van Bartholomeus Faubel en Philippina Knodt. Vader Faubel was muziekdirecteur in het leger, maar waarschijnlijk ook klarinettist. Hij is broer van klarinettist Joseph Faubel, die furore maakte in Duitsland. Pianist August Friedrich Leopold Faubel is zijn zoon.
Philipp Faubel kreeg zijn muziekopleiding van zijn vader en werd klarinettist in de schouwburg van Frankfurt am Main (zijn broer was hofklarinettist aldaar geweest). Rond 1830 vestigde hij zich in Den Haag en gaf daar enkele concerten. Dat viel op bij Johann Heinrich Lübeck, die hem overhaalde docent te worden docent aan de Koninklijke muziekschool aldaar (1831-1841). Hij ging tevens spelen bij de Fransche Opera in de Hofstad (Première clarinette de la Chapelle du Roi). Hij trad veelvuldig op als solist en ondernam een aantal concertreizen naar West-Indië. Zijn laatste reis was richting Suriname, waar hij in 1855 overleed, waarschijnlijk aan gele koorts. Voor een reis in 1853 had hij nog een werk voor klarinet geschreven: "Souvenir de Paramaribo", dat niet werd uitgegeven.
Hij was docent van Carel Julius Becht en Anton Belinfante.
* Virtual International Authority File: 1071152744562427850000
* WorldCat (via VIAF): 1071152744562427850000
# Julia Marino (snowboardster)

Julia Marino (Westport (Connecticut), 11 september 1997) is een Amerikaanse snowboardster.

## Carrière

Op de FIS wereldkampioenschappen snowboarden 2015 in Kreischberg eindigde Marino als negentiende op het onderdeel slopestyle. Bij haar wereldbekerdebuut, in februari 2015 in Park City, scoorde ze direct haar eerste wereldbekerpunten. Op 11 februari 2016 boekte de Amerikaanse in Boston haar eerste wereldbekerzege.

## Resultaten
### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2015 | Kreischberg | 19e Slopestyle |

### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algm | BA | SBS |
| 2014/2015 | 51e | – | 25e |
| 2015/2016 | 13e | 1 | 46e |

#### Wereldbekerzeges

| Datum | Plaats | Onderdeel |
| 11 februari 2016 | Boston | Big air |
| 12 februari 2017 | Quebec | Slopestyle |
# Joseph Victor Bouguenon

Joseph Victor Bouguenon (geboren circa 1821) was een Surinaams politicus.
Hij was koopman en grondeigenaar. In 1866 was hij lid van de Commissie ter bepaling van de waarde van de producten waarnaar de uitgaande regten moeten worden geheven. Bij de eerste Surinaamse parlementsverkiezingen later dat jaar werd hij verkozen tot lid van de Koloniale Staten. Hij zou die functie blijven vervullen tot 1871.

## Persoonlijk leven

Joseph Victor Bouguenon huwde met Christina Charlotte Varenhorst op 21 Maart 1861 te Paramaribo. Uit dit huwelijk kwamen 5 kinderen: Francois Charles Bouguenon, (1853, -), Henri Victor Bouguenon, (1855,-), Victor Henri Bouguenon, (1858, 1906), Susanna Josephina Bouguenon, (1864, -) en Johanna Henriette Bouguenon (1865, 1886).