OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hemilepidia tuberculata

Hemilepidia tuberculata is een borstelworm uit de familie Polynoidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Hemilepidia tuberculata werd in 1861 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Schmarda.
# Hemileius initialis

Hemileius initialis is een mijtensoort uit de familie van de Scheloribatidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Berlese.
# Havelockia obunca

Havelockia obunca is een zeekomkommer uit de familie Phyllophoridae. De wetenschappelijke naam werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1885 door Kurt Lampert.
# Hemicoelus rufipennis

Hemicoelus rufipennis is een keversoort uit de familie klopkevers (Anobiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1825 door Duftschmid.
# Henk Hendriks

Henk Hendriks kan verwijzen naar:
* Henk Hendriks (honkballer), Nederlands honkballer
* Henk Hendriks (voetballer, 1929), Nederlands voetballer
* Henk Hendriks (voetballer, 1961), Nederlands voetballer
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Henk Hendriks en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Henk Herzog

Hendrik Christiaan (Henk) Herzog (Utrecht, 4 maart 1910 - Den Haag, 17 november 1975) was een Nederlands beiaardier.
Hij was zoon van Gijsberta Engelina Abspoel en leraar Johannes Jacobus Herzog.
Hij kreeg zijn muziekopleiding vanaf zijn elfde. Op vijftienjarige leeftijd was hij al (hulp)organist van de Bethlehemkerk in Den Haag. Vanaf 1925 tot 1931 studeerde hij piano en orgel bij Johannes Andries de Zwaan aan het Haags Conservatorium. Hij begon voor het beiaard aan een studie aan de Beiaardschool in Mechelen. Die studie werd abrupt beëindigd door de Tweede Wereldoorlog. Tussen 1953 en 1956 had hij les aan de Nederlandse Beiaardschool in Amersfoort; docent was Leen 't Hart. Hij was studiegenoot van Karel Borghuis binnen een beperkte groep leerlingen. In 1956 werd opvolger van De Zwaan in zijn functie als stadsbeiaardier; De Zwaan ging met pensioen. Hij was toen al organist van de Julianakerk (1935-1975) en de Delftse Remonstranten kerk.
Herzog nam zelf al zijn opvolger mee de toren van de Grote Kerk op, Heleen van der Weel. Het inspireerde haar tot een bezoek aan de Amersfoortse Beiaardschool. In mei 1975 volgde Van der Weel Herzog op.
Hij was naar organist en beiaardier ook pianist (begeleider Heldra Meisjeskoor), dirigent (Schevenings Mannenkoor en Julianakerkkoor) en muziekleraar.
Amper zes maanden na zijn pensioen als stadsbeiaardier overleed hij en werd begraven op Westduin.
* ↑ A. en H.B. van der Weel, Familieberichten: Bericht van overlijden. Trouw (19 november 1975). Geraadpleegd op 29 augustus 2024 – via delpher.nl.
* ↑ Van de klok en de klepel, interview met Herzog voor Den haag en Wij, juni 1953
* ↑ Redactie, Afscheid stadsbeiaardier. Trouw (3 mei 1975). Geraadpleegd op 29 augustus 2024 – via delpher.nl.
* ↑ Redactie, Henk Herzog overleden. Trouw (18 november 1975). Geraadpleegd op 29 augustus 2024 – via delpher.nl.
# Henk Hemsing

Henri Christiaan (Henk) Hemsing (Amsterdam, 20 september 1891 – Hilversum, 1 april 1971) is een voormalig internationale schoonspringer uit Nederland, die namens Nederland deelnam aan de Olympische Spelen van Parijs (1924).
Daar reikte Hemsing tot de achtste plaats vanaf de één- en drie meterplank op het onderdeel vrije sprongen. Uitgeschakeld werd hij op de vijf- en de tien meterplank, bij zowel de verplichte als de vrije sprong. Hemsing overleed in 1971, op 79-jarige leeftijd.
# Hedma microcasis

Hedma microcasis is een vlinder uit de familie tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Meyrick.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Hedma klimeschi

Hedma klimeschi is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1972 door Povolny.
# Hedmarken tingrett

Hedmarken tingrett is een tingrett (kantongerecht) in de Noorse fylke Innlandet. Het gerecht is gevestigd in Hamar. Het gerechtsgebied omvat de gemeenten Hamar, Ringsaker, Stange en Løten. Hedmarken maakt deel uit van het ressort van Eidsivating lagmannsrett. In zaken waarbij beroep is ingesteld tegen een uitspraak van Hedmarken zal de zitting van het lagmannsrett meestal worden gehouden in Hamar.

## Externe link

* Hedmarken tingrett
# Henk van der Munnik

Hendrik Arie (Henk) van der Munnik (Loppersum, 19 april 1938) is een Nederlands politicus van de ARP en later het CDA.
Hij begon zijn carrière op 23-jarige leeftijd bij IBM en vier jaar later ging hij als ambtenaar werken bij de Noordoostpolder. Vervolgens maakte hij de overstap naar Staphorst en in 1971 ging hij werken bij de gemeente De Bilt. Daarna was hij de eerste secretaris bij het gewest Kennemerland. Van der Munnik werd in 1975 plaatsvervangend kabinetschef van de commissaris van de Koningin van de provincie Overijssel en in oktober 1978 werd hij benoemd tot burgemeester van de Groningse gemeenten Bierum en 't Zandt. In juli 1986 volgde zijn benoeming tot burgemeester van Tholen. Midden 2000 ging hij daar vervroegd met pensioen.
# Henk van der Wal (atleet)

Hendrik Jacob (Henk) van der Wal (Rotterdam, 20 augustus 1886 – aldaar, 4 augustus 1982) was een Nederlandse atleet, die zich had toegelegd op de sprint en de middellange afstand. Hij nam eenmaal deel aan de Olympische Spelen.

## Loopbaan

Van der Wal vertegenwoordigde Nederland op de Olympische Spelen van Londen in 1908. In de series voor de 200 m werd hij in de tweede serie met een derde plaats uitgeschakeld. Op de 400 m kwam hij eveneens niet verder dan de series; in de veertiende serie werd hij vierde en laatste. Ook op de 800 m haalde hij de finale niet, omdat hij zijn race voortijdig beëindigde.
Medailles waren er voor Van der Wal in Londen dus niet weggelegd, maar de plaquette die na afloop ter herinnering aan alle deelnemers werd uitgereikt, koesterde hij lange tijd. Totdat hij op 27 november 1967 tijdens de befaamde 24-uursactie Open het Dorp van Mies Bouwman op TV werd geïnspireerd door zwemster Rie Mastenbroek, die haar op de Olympische Spelen van 1936 gewonnen gouden medaille aan de actie schonk. Van der Wal griste de plaquette van de muur, trok zijn loopschoenen aan en liep naar zijn zeggen in "negen en een half uur en vijf minuten en dat is een wereldrecord" van de Stokroosstraat in het Rotterdamse Charlois naar de Amsterdamse RAI.
Henk van der Wal had een brede belangstelling voor sport, waarvan hij naast de atletieksport ook diverse andere onderdelen zelf heeft beoefend, zoals wielrennen, zwemmen en boksen. Daarnaast was wandelen zijn grote hobby. Hierin bleef hij tot op hoge leeftijd actief. In 1971 was hij de oudste deelnemer aan de Vierdaagse van Nijmegen. In zijn leven heeft hij meer dan 10.000 km wandelend afgelegd. Van der Wal schreef een groot deel van zijn successen toe aan zijn tuba, die hij vele jaren achtereen bespeelde. "Want daarvan (...) krijg je geweldig sterke longen."
Henk van der Wal, die lid was van het Rotterdamse Pro Patria en tijdens zijn actieve werkleven de kost verdiende als havenwerker in Rotterdam, bereikte de respectabele leeftijd van 95 jaar.
* Cook, Theodore Andrea (1908). The Fourth Olympiad, Being the Official Report. British Olympic Association, Londen.
* Kappenburg, B. (1967) Enige overgebleven deelnemer van Olympische Spelen 1908 De Atletiekwereld nr. 4: KNAU
* Wudarski, Pawel, Wyniki Igrzysk Olimpijskich (1999). Gearchiveerd op 16 februari 2009. Geraadpleegd op 24 juli 2006.
* De Wael, Herman, Athletics 1908. Herman's Full Olympians (2001). Gearchiveerd op 27 september 2006. Geraadpleegd op 24 juli 2006.
* Bijkerk, T. (2004) Olympisch Oranje. De Vrieseborch ISBN 90 6076 522 2
* 1 2 3 Uit Enige overgebleven deelnemer van Olympische Spelen 1908 door Bart Kappenburg, bron: zie hierboven
* ↑ Uit Van Spoorsingel tot Langepad. Honderd jaar atletiek in Rotterdam door Aad Heere (1995), Conundrum/PAC Rotterdam ISBN 90 802618 1 5

### Externe link

* (en) Profiel van Henk van der Wal op sports-reference.com (gearchiveerd)
# Henk van der Wende

Hendrik Leendert (Henk) van der Wende (Nieuwe Tonge, 2 december 1939 – Zutphen, 21 juni 2022) was een Nederlands politicus en bestuurder namens D66.

## Loopbaan

Van der Wende was vanaf 1996 burgemeester van de Drentse gemeente Dalen tot deze op 1 januari 1998 opging in Coevorden. Daarna werd hij waarnemend burgemeester van de Gelderse gemeente Maurik die op 1 januari 1999 opging in de gemeente Buren. In juni 1999 werd hij waarnemend burgemeester van Gendt wat op 1 januari 2001 opging in de nieuwe gemeente Lingewaard (officieel toen nog 'Bemmel'). Precies een jaar later werd hij waarnemend burgemeester van de fusiegemeente Neder-Betuwe (officieel toen nog 'Kesteren') welke functie hij 6 maanden vervulde. In september 2002 werd hij burgemeester van Zelhem. Van der Wende kwam toen landelijk in het nieuws omdat hij permanent in zijn recreatiewoning in Park Vossenveen zou wonen terwijl dat niet is toegestaan. Om bewijs te verzamelen dat de burgemeester daar permanent woonde begonnen andere bewoners van het park hem te 'stalken' door onder andere foto's van hem te nemen als hij aanwezig was op dat park. Toen de gemeente Zelhem op 1 januari 2005 met vier andere gemeenten fuseerde tot de nieuwe gemeente Bronckhorst werd Van der Wende daarvan de waarnemend burgemeester tot hij in november van dat jaar werd opgevolgd door Henk Aalderink.

## Persoonlijk en nevenactiviteiten

Van der Wende was tevens maatschappelijk actief als voorzitter van de Achterhoekse Paardendagen, was directeur van de VVV van Zelhem en oprichter van de plaatselijke Lions Club in Bronckhorst. Na zijn afscheid in Bronckhorst werd hij benoemd tot ereburger. Hij was zwager van Jan Terlouw.
* ↑ Overlijdensbericht op Mensenlinq. Gearchiveerd op 29 juni 2022.
* ↑ burgemeester van Bronckhorst overleden: ‘In belangrijke mate bijgedragen aan geslaagde fusie’, dagblad De Stentor. Gearchiveerd op 7 april 2023.
# Henk van der Waal

Henk van der Waal (Hilversum, 1960) is een Nederlandse dichter.
Hij studeerde filosofie aan de Universiteit van Amsterdam en aan de Universiteit van Parijs.
In 1995 verscheen zijn debuutbundel De windsels van de sfinx, waarvoor hij de C. Buddingh'-prijs ontving. Zijn gedichten verschenen in de literaire tijdschriften Optima, De Revisor en Parmentier. Hij vertaalde werk van Julia Kristeva, Maurice Blanchot, Jean-François Lyotard en Paul Auster.
* Bibliothèque nationale de France: cb12204703q (data)
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: waal001
* Gemeinsame Normdatei: 141470941
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 4910 7600
* Library of Congress Control Number: nr96007371
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 074115537
* Système universitaire de documentation: 030679028
* Virtual International Authority File: 41887718
* WorldCat (via VIAF): 41887718
# Henri Willems

Henri P. Willems (30 september 1899 - ) was een Belgisch bobsleeër in de jaren twintig van de twintigste eeuw.

## Levensloop

Hij won samen met René Mortiaux, Charles Mulder, Paul Van den Broeck en Victor Verschueren een bronzen medaille met een 4/5-mans bobslee in de Olympische Winterspelen 1924 in Chamonix. De ploeg behaalde de enige medailles van de Belgische equipe bestaande uit 30 mannen en één vrouw.
# Henri Zagwijn

Henri Zagwijn (Nieuwer-Amstel, 17 juli 1878 - Den Haag, 23 oktober 1954) was een Nederlands componist. Zagwijn componeerde voornamelijk subtiele kamermuziek, en had een bijzondere interesse in de harp als instrument.
Zagwijn groeide op in Rotterdam, waar hij zijn eerste baan kreeg, als onderwijzer in een lagere school. Als musicus is hij autodidact, met de hulp van zijn oudere broer Jules die violist is aan het Rotterdams symfonisch orkest. Een eerste succes behaalt Zagwijn in 1912 met een gedicht uit 1797 van Johann Wolfgang von Goethe, "Der Zauberlehrling" als ballade uit te werken voor tenor, bariton, koor en orkest. Bij zijn eerste composities voelt hij zich niet thuis bij de gevestigde Nederlandse muziekuitgeverijen. Om die reden richtte hij in 1910 mee "De nieuwe muziekhandel" op, een eigen muziekuitgeverij, in de vorm van een coöperatieve vereniging, met onder meer Marius Brandts Buys jr. en Alphons Diepenbrock als collega-bestuurders. In 1915 sluit Zagwijn zich aan bij de Antroposofische Vereniging. Van onderwijzer wordt hij in 1916 hoofdleraar aan de Toonkunst Muziekschool te Rotterdam, wat hij tot 1931 zou blijven, en aanvullend van 1924 tot 1941 leraar in Den Haag aan de Waalsdorperweg, aan de antroposofisch geïnspireerde oudste Vrije School van Nederland.
Sem Dresden, Daniel Ruyneman en Zagwijn richten in 1918 de Vereniging voor Moderne Muziek op. In 1921 wekt zijn lezing Hedendaagse stromingen in de muziek die hij hield in Rotterdam belangstelling. In 1925 publiceert hij Muziek in het licht der antroposofie. Zijn medewerking aan het "Geïllustreerd muzieklexicon" Mr. G. Keller en Philip Kruseman uit 1932 maakte van hem een veel geciteerd muziekkenner. Zijn liefde voor Claude Debussy blijkt uit zijn boek Debussy uit 1941.
Na de Tweede Wereldoorlog wordt Zagwijn voorzitter van het Genootschap van Nederlandse Componisten en maakt hij deel uit van de eerste bestuursraad van de Stichting Donemus. Hij overlijdt op zesenzeventigjarige leeftijd.

## Composities

* 1912: "Der Zauberlehrling", ballade voor tenor, bariton, koor en orkest
* 1926: "Musik zur Eurythmie" voor piano
* 1932: "Strijksextet"
* 1937: "Morgenzang", een vocalise voor sopraan en ensemble
* 1938: "Vom Jahreslauf" voor koor en orkest, op tekst van Rudolf Steiner
* 1939: "Concertante" voor piano en orkest
* 1941: "Concertante" voor fluit en orkest
* 1941: "Mystère" voor harp en piano
* 1946: "Concertante" voor piano en orkest
* 1948: "Concerto" voor harp en orkest
* 1949: "Ballade" voor harp
# Henri Wiessing

Henri Pierre Leonard Wiessing (Vlissingen, 27 juni 1878 - Amsterdam, 16 maart 1961), in zijn tijd bekend als H.P.L. Wiessing, was een Nederlands journalist.
Henri Wiessing studeerde rechten aan de Universiteit van Amsterdam en promoveerde daar in 1904. In zijn studietijd maakte hij kennis met het socialistische gedachtegoed. Van 1905-1907 was hij correspondent van het Algemeen Handelsblad. In 1907 keerde hij terug naar Amsterdam en werd hoofdredacteur van het weekblad De Groene Amsterdammer. Na een conflict vertrok hij daar en startte in 1915 de Nieuwe Groene Amsterdammer, waarvan hij de leiding had tot het blad eind 1920 ophield te bestaan. Na een lange periode van armoede werd Wiessing in 1939 redacteur toerisme van de Haagsche Post.
Omdat hij enkele dagen vóór de Duitse inval voor zijn werk naar Parijs was gegaan, was het hem niet meer mogelijk om naar Nederland terug te gaan. In juni kwam hij terecht in Bordeaux, waar hij zijn oude vriend Hendrik Marsman en diens echtgenote Rien Marsman-Barendregt trof. Zij zouden gedrieën met een schip naar Engeland varen, maar door een toeval kon Wiessing niet mee. Het schip, de Nederlandse stoomvrachtvaarder Berenice, verging op 21 juni, mogelijk getorpedeerd door een onderzeeër. Rien Marsman overleefde als enige passagier. Wiessing had tegelijkertijd een passage op een ander schip bemachtigd, de Nigerstroom, en kwam daarmee behouden in Londen aan. In de oorlogsjaren verbleef hij in Engeland en was verbonden aan het Londense weekblad Vrij Nederland. Na terugkeer in Nederland was hij van 1946 tot 1950 hoofdredacteur van de Vrije Katheder, een tijdschrift voor kunstenaars en intellectuelen.
Wiessing besteedde zijn laatste jaren aan het schrijven van zijn biografie Bewegend portret. Levensherinneringen, dat in 1960 verscheen. Henri Wiessing overleed een jaar later ten gevolge van een auto-ongeluk.
# Herfstbok

De herfstbok of herfstbock is een Nederlandse bierstijl. Zoals de naam al zegt gaat het om een seizoensbier dat in het najaar op de markt komt. De stijl heeft zijn oorsprong in Duitsland, maar heeft zich in Nederland op een eigen manier ontwikkeld. Toch worden niet alle herfstbokken in Nederland gebrouwen: ook in België brouwen enkele brouwers een bok, zij het speciaal voor de Nederlandse markt.

## Geschiedenis

De stijl is ontstaan in Duitsland, maar kreeg mogelijk al vroeg navolging in Nederland. In 1867 beschrijft Jacob van Lennep gevelstenen en uithangborden met een bok als onderwerp en legt daarbij al het verband met het bokbier. Net als in Duitsland zal dit bier ook in Nederland een seizoensbier zijn geweest, dat met de eerste mout van de oogst werd vervaardigd en derhalve in de herfst gedronken kon worden.
De grote populariteit van de drank als herfstbier bij uitstek is van recentere datum. Vanaf de jaren 80 neemt de belangstelling voor bokbier toe en vanaf de jaren 90 nemen steeds meer brouwerijen een herfstbok in productie. In deze periode ontstaat ook de lentebok, een voorjaarsbier met een heel andere receptuur (lentebok is meestal blond, herfstbok donker). De oude stijl bokbier is sindsdien in twee hoofdstijlen uiteengevallen, lentebok en herfstbok.

## Verscheidenheid

Het oorspronkelijke bokbier, zoals dat in Duitsland nog bestaat, is een ondergistend donker bier met een bitterzoete, moutige smaak. De oudere Nederlandse bokbieren komen dicht bij het origineel, maar de moderne bokbieren staan los van het Duitse voorbeeld. In navolging van Hertog Jan, die al in 1982 met een bovengistend bokbier kwam, zijn meer en meer brouwers een bovengistende herfstbok gaan maken die neigt naar een dubbel. In de 21e eeuw kwam er ook steeds meer ruimte voor experiment en werden er bokbieren met rookmout en kruiden op de markt gebracht. Tegenwoordig is het bokbierseizoen voor kleine brouwers een ideale gelegenheid om zich aan het grote publiek te presenteren en dat doen ze door eigenzinnige, opvallende bieren te brouwen.
Ondanks de pluriformiteit blijven een aantal kenmerken overeind: een herfstbok is donker van kleur en heeft een relatief hoog stamwortgehalte. De meeste brouwers zoeken naar een balans tussen bitter en zoet. Uitzonderingen daargelaten hebben de meeste herfstbokken een laag alcoholpercentage tussen de 5 en de 7 procent. Het bier wordt geserveerd in een tulpglas.

## Tradities

Lange tijd verscheen de herfstbok uitsluitend op fles, maar sinds de jaren 90 zijn getapte versies in opkomst. Biercafés in Nederland bieden meestal een grote verscheidenheid herfstbokken van het vat aan. Bijzonder in trek zijn de festivals waarbij men verschillende soorten herfstbok in proefglaasjes kan degusteren. Veel cafés organiseren kleinschalige festivals. Het landelijke PINT Bokbierfestival in Amsterdam is het grootste bierfestival van Nederland.
# Herfsthangmatspin

De herfsthangmatspin (Linyphia triangularis) is een spin uit de familie van de hangmat- en dwergspinnen (Linyphiidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd, als Araneus triangularis, in 1758 gepubliceerd door Carl Alexander Clerck.

## Kenmerken

De vrouwtjes worden 5 tot 6,6 mm groot, de mannetjes 4,6 tot 6 mm. Deze soort is onmiskenbaar door het achterlijf met een bruin bladpatroon.

## Leefwijze

Bouwt zijn web als een hangmat. Hij valt goed op in hagen als zijn web met dauw is bedekt.

## Verspreiding

Ze leeft op takken van bomen en struiken en komt voor in het Palearctisch gebied van Europa tot in China en is geïntroduceerd in Noord-Amerika. De soort ontbreekt op IJsland.
* (de) Soort op Duitstalige spinnenwiki
* 1 2 Platnick, N.I. (2012) The world spider catalog, version 12.5. American Museum of Natural History. DOI: 10.5531/db.iz.0001.
* ↑ Volgens afspraak in Art. 3.1 van de ICZN
* ↑ Clerck, C. (1758). Svenska spindlar. Stockholm, 154 pp.
* 1 2 3 4 Natuur in de stad (1987), pp. 154.
# Heinrich von Wülzburg

Heinrich von Wülzburg (overleden 1029) was volgens de 12e-eeuwse Vita Ottonis episcopi Bambergensi mogelijk de vijfde aartsbisschop van Gniezno. Zijn identiteit wordt echter door hedendaagse historici betwist.
# Henny Cahn

Hendrik Jozef Louis "Henny" Cahn (Hengelo (Overijssel), 6 juni 1908 – 1999) was een Nederlands graficus, boekbandontwerper en fotograaf.

## Loopbaan

Henny Cahn volgde een opleiding aan Akademie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Hij behoorde tot een kleine groep van Nederlandse ontwerpers die in de jaren dertig sterk beïnvloed werden door Bauhaus, De Stijl, Piet Zwart en Paul Schuitema, maar Gerard Kiljan was zijn leermeester. Met Metten Koornstra verzorgde hij Sinterklaasetalages voor de Bijenkorf.

## Literatuur

* Fotografie in Nederland 1920-1940, 1979, Biografie p. 147 (NFM)
* Broos, K. / Bool, F.: Nieuwe Fotografie in Nederland (1989) (NFM)
* Ontwerper Henny Cahn - Uitgelezen Boeken, Jrg.10 nr.2-3 2006, auteur: Paul Hefting, vormgeving: Joseph Plateau, ISBN 978 90 76452 66 1
* Biografisch Portaal: 19544107
* Gemeinsame Normdatei: 174004362
* PIC: 386686
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 335228
* Virtual International Authority File: 96546492
* WorldCat (via VIAF): 96546492
# Henny

Henny kan verwijzen naar:
* Henny (geslacht), een Nederlands, van oorsprong Zwitsers geslacht dat in 1962 werd opgenomen in het Nederland's Patriciaat
* Henny (voornaam), een voornaam die zowel gebruikt wordt voor jongens als voor meisjes

## Personen

* Boudewijn Henny (1943-2017), Nederlands ondernemer en roeier
* Christiaan Marianus Henny (1817-1906), Nederlands ondernemer en politicus
* Everdine Schuurman-Henny (1910-1996), Nederlands beeldhouwster
* Leonard Henny (1935-2011), Nederlands filmmaker, docent en schrijver
* Max Henny (1885-1968), Nederlands voetballer
* Victor Henny (1887-1941), Nederlands atleet
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Henny en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Henri Camp

Henri François Guillaume Nicolas Camp (Bergen, 6 december 1821 - Den Haag, 24 november 1875) was een Belgisch-Nederlandse architect in de 19de eeuw.

## Biografie

Camp was als een van de architecten des Konings van 1849 tot 1874 in dienst van koning Willem III. Zijn aanstelling viel vrijwel gelijk met de troonsbestijging van Willem III. In deze functie was hij verantwoordelijk voor de nieuw- en verbouw van diverse overheidsgebouwen en privégebouwen van de koninklijke familie. Zo bouwde en decoreerde hij in 1854 de kleine balzaal in Paleis Noordeinde.
Begin 1854 diende Camp zijn ontslag in. De koning had zich in aanwezigheid van Camp bijzonder negatief uitgelaten over rooms-katholieken. Zo had hij volgens Camp gezegd dat niet één rooms-katholiek deugde. Camp, zelf belijdend rooms-katholiek, voelde zich daarop aangesproken. De koning weigerde het ontslag in behandeling te nemen. Uiteindelijk werd Camp in 1874 opgevolgd door L.H. Eberson.
Naast hofarchitect bleef Camp ook werkzaam als particulier architect, onder andere voor de Rijksuniversiteit Leiden.

## Bekende gebouwen

* 1853: Bronbeek, een paleisje voor Anna Paulowna; voor zijn werkzaamheden hieraan werd hij door de koning benoemd tot ridder in de Orde van de Eikenkroon.
* 1859: Sterrewacht en huidige Kamerlingh Onnes Gebouw in Leiden.
* 1861: Het Aardhuis, een jachthuis voor Willem III, op het bijna-hoogste punt van de Veluwe.
* 1867: Fysisch, chemisch, anatomisch en fysiologisch laboratorium, nu Kamerlingh Onnes Gebouw in Leiden.
* 1867: Academisch Ziekenhuis, nu Wereldmuseum in Leiden
* 1880: Vredeskapel in Den Haag, in die tijd bekend als de Malakkakapel.

## Ander werk

Architect Camp ontwierp niet alleen gebouwen. Ook het doopvont en het avondmaal-servies uit de Willemskerk aan de Nassaulaan in Den Haag zijn van zijn hand. Na het sluiten van de kerk zijn deze in 1962 overgebracht naar de Vredeskapel in het Willemspark.