OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Señor and the Queen

Señor and the Queen is de eerste ep van de Amerikaanse rockband The Gaslight Anthem. De ep, dat vier nummers bevat, werd uitgegeven op 4 februari 2008 via het platenlabel Sabot Productions als cd en als dubbelalbum in de vorm van twee 7-inch platen. Het album is later meerdere keren heruitgegeven.
Señor and the Queen werd over het algemeen positief door recensenten ontvangen. Het trok nog niet de aandacht van mainstream recensenten, zoals The '59 Sound dat in augustus dat jaar wel zou doen, maar kreeg van de alternatieve media lovende reacties.

## Nummers

* "Señor and the Queen" - 2:05
* "Wherefore Art Thou, Elvis?" - 3:02
* "Say I Won't (Recognize)" - 2:52
* "Blue Jeans & White T-Shirts" - 3:28

## Muzikanten
### Band

* Brian Fallon - zang, gitaar
* Alex Rosamilia - gitaar, achtergrondzang
* Alex Levine - basgitaar, achtergrondzang
* Benny Horowitz - drums, slagwerk, achtergrondzang

### Aanvullende muzikanten

* Jet Mullen - zang (track 4)
* ↑ (en) Conoley, Ben, The Gaslight Anthem: Señor and the Queen (2008). Punknews.org (12 februari 2008). Geraadpleegd op 28 maart 2020.
* ↑ (en) The Gaslight Anthem - Señor and the Queen. Kill Your Stero (28 maart 2008). Geraadpleegd op 29 maart 2020.
* ↑ (en) The Gaslight Anthem: Señor and the Queen. Scene Point Blank (19 mei 2008). Geraadpleegd op 29 maart 2020.
* ↑ (en) Gaslight Anthem: Señor and the Queen (EP). Sobriquet Magazine (12 mei 2008). Gearchiveerd op 9 januari 2016. Geraadpleegd op 29 maart 2020.
* ↑ (en) Señor and the Queen op Discogs
# Seč

Seč kan verwijzen naar:
* Seč (Kočevje), plaats in Slovenië
* Seč (Slowakije), gemeente in Slowakije
Gemeenten in Tsjechië:
* Seč (okres Chrudim)
* Seč (okres Plzeň-jih)
* Seč (okres Ústí nad Orlicí)
* Vidlatá Seč
Overeenkomstig
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Seč en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Siboglinum angustum

Siboglinum angustum is een borstelworm uit de familie Siboglinidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Siboglinum angustum werd in 1968 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Southward & Brattegard.
# Siboglinum candidum

Siboglinum candidum is een borstelworm uit de familie Siboglinidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Siboglinum candidum werd in 1968 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Southward & Brattegard.
# Short interspersed nuclear element

Een short interspersed nuclear element, afgekort tot SINE (Engels voor kort verspreid kernelement) is een DNA-sequentie in het genoom dat typisch zo'n 100–400 basenparen lang is, veel herhaald (repeat) wordt en relatief vrij verspreid voorkomt. Evolutionair gezien zijn SINE's afgeleid van het kleine cytoplasmatische 7SL RNA, een component van het signaalherkenningdeeltje.
SINE's worden vaak tot de springende gen-elementen gerekend die een RNA als tussenstap gebruiken (retro-element) en geen long terminal repeats (Non-LTR Retrotransposons) hebben. In tegenstelling tot de langere long interspersed nuclear elements (LINE's) zijn SINE's niet autonoom maar hebben een externe reverse-transcriptase (vaak van LINE's gecodeerd) nodig, daar ze er zelf geen (meer) bezitten. Daarmee zijn ze in engere zin retroposons. In sommige gevallen hebben de SINE's een eigen endonuclease, waarmee ze in het genoom van de gastheer kunnen integreren.
Het menselijk genoom heeft ongeveer 1,5 miljoen SINE-copiën, die ongeveer 14% van het genoom uitmaken.
De SINE Alu-familie komt alleen voor bij primaten. Andere SINE-families komen bij verscheidene zoogdieren (ook Cloacadieren en buideldieren) voor en worden daarom ook wel mammalian-wide interspersed repeats (MIR) genoemd. Bij enkele organismen, zoals bijvoorbeeld de fruitvlieg Drosophila melanogaster of de rondworm Caenorhabditis elegans ontbreken SINE's.

## Literatuur

* P. Capy, C. Bazin, u. a.: Dynamics and Evolution of Transposable Elements. Landes Bioscience and Chapman & Hall, 1998.
* ↑ J. J. Emerson, H. Kaessmann u. a.: Extensive gene traffic on the mammalian X chromosome. In: Science. Band 303, Nummer 5657, Januar 2004, S. 537–540, ISSN 1095-9203. DOI:10.1126/science.1090042. PMID 14739461.
* ↑ Richard Cordaux, Mark Batzer (October 2009). The impact of retrotransposons on human genome evolution. Nature Reviews Genetics 10 (10): 691–703. PMID 19763152. PMC 2884099. DOI: 10.1038/nrg2640.
* ↑ T. H. Eickbush, A. V. Furano: Fruit flies and humans respond differently to retrotransposons. In: Current opinion in genetics & development. Band 12, Nummer 6, Dezember 2002, S. 669–674, ISSN 0959-437X. PMID 12433580. (Review).
# Gunungiella marginalis

Gunungiella marginalis is een schietmot uit de familie Philopotamidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Gunungiella monticola

Gunungiella monticola is een schietmot uit de familie Philopotamidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Gunungiella herakles

Gunungiella herakles is een schietmot uit de familie Philopotamidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Gunungiella madakumbura

Gunungiella madakumbura is een schietmot uit de familie Philopotamidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Gunungiella guni

Gunungiella guni is een schietmot uit de familie Philopotamidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Silesis assamensis

Silesis assamensis is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Platia & Schimmel.
# Gryllopsis pubescens

Gryllopsis pubescens is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Lucien Chopard.
# Gryllopsis pallida

Gryllopsis pallida is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Lucien Chopard.
# Guia

Guia kan verwijzen naar:
* Guia (motorfiets), een Italiaans historisch motorfietsmerk
* Guia (Albufeira), een plaats in de Portugese gemeente Albufeira
* Guia (Pombal), een plaats in de Portugese gemeente Pombal
* Circuito da Guia, een circuit in Macau
* Guia (Macau), een heuvel in Macau

## Personen met de achternaam Guia

* Ademir da Guia, een Braziliaanse voetballer
* Domingos da Guia, een Braziliaanse voetballer
* Ladislau da Guia, een Braziliaanse voetballer
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Guia en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Gui Celen

Gui Celen (29 augustus 1946) is een Vlaams neurochirurg.
Celen is actief in de Vlaamse Beweging. Hij is voorzitter van het Aktiekomitee Vlaamse Sociale Zekerheid. Tot 31 december 2007 was hij algemeen voorzitter van de Marnixring, hij werd opgevolgd door Filip De Vlieghere. In 2008 werd hij voorzitter van Pro Flandria. Professioneel was Celen neurochirurg in het ziekenhuis AZ Groeninge te Kortrijk.
Zijn stokpaardje is onder andere de splitsing van de Belgische sociale zekerheid in een Vlaamse en een Waalse.
# Sinopotamon gaocuense

Sinopotamon gaocuense is een krabbensoort uit de familie van de Potamidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Naruse, Yeo & Zhou.
* ↑ (en) Sinopotamon gaocuense op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Davie, P. (2012). Sinopotamon gaocuense Naruse, Yeo & Zhou, 2008. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=443316
# Sinopotamon huitongense

Sinopotamon huitongense is een krabbensoort uit de familie van de Potamidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Dai.
* ↑ (en) Sinopotamon huitongense op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Davie, P. (2012). Sinopotamon huitongense Dai, 1995. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=443319
# Sint-Antoniuskapel (Deurne)

De Sint-Antoniuskapel was een rooms-katholieke kapel in de buurtschap Veldheuvel in de Noord-Brabantse plaats Deurne. De kapel lag in de parochie van de Sint-Willibrorduskerk.
De oudste vermelding van de kapel dateert uit 1429, toen Jan van Bruheze een jaarlijkse erfpacht van 10 lopense rogge uit een erf geheten De Weijer aan de Sint-Antoniuskapel moest betalen. We weten daarmee tevens dat de kapel toen al gewijd was aan de heilige Antonius Abt.
In 1648 werd de kapel aan de katholieke eredienst onttrokken. Het gebouw werd niet, zoals andere godshuizen, door protestanten in gebruik genomen, maar kreeg na verloop van tijd een woonfunctie. De kapel werd daartoe tot woning verbouwd. In 1824 werd het huis nog wel als de Kapel aangeduid.
Tussen 1803 en 1824 werd een tweede woning aan de verbouwde kapel gebouwd. Kort na 1970 werd de woning, gelegen op de zuidwestelijke hoek van de Fabriekstraat en Liesselseweg, afgebroken. Uiterlijk vertoonde het gebouw toen geen kenmerken van een voormalige kapel meer. Het is niet onwaarschijnlijk dat er nog slechts in beperkte mate muurwerk van de oude kapel in de toenmalige woning aanwezig was.
Omstreeks 2005 werd bij het park van het Groot Kasteel door het Antoniusgilde een nieuwe kapel ter ere van Antonius Abt gebouwd. Het plein daarvoor werd bij deze gelegenheid omgedoopt tot Antonius Abthof.
* 1 2 Deurnese toponiemen 721-1900. A.P.G. Spamer.
* ↑ Meulendijks, Th.H., 1996. Het Derp. Eigen uitgave, Helmond.
# Guangzhou Circle

De Guangzhou Circle (Chinees: 广州圆大厦, Guangzhou Yuan) is een wolkenkrabber in Guangzhou, Zuid-China. Het gebouw is ontworpen door de Italiaanse architect Joseph Di Pasquale van het Milanese architectenbureau AM Project.
Het gebouw is opgetrokken aan de oevers van een van de armen van de Zhu Jiang of Parelrivier, en ligt tussen de rivier en net buiten de S81, de binnenste van de twee ringsnelwegen rond Guangzhou. Het 138 m hoge gebouw met 33 verdiepingen en een 47 m breed rond gat in het midden van de cirkels biedt 85.000 m² kantoorruimte.
Het gebouw is eigendom van en fungeert als hoofdzetel van de Guangdong HongDa XingYe Group, een industriële groep actief in chemicaliën en plastics.
In het gebouw opereert ook de Guangdong Plastics Exchange, een beurs, eigendom van bovenvermelde groep, waar de Chinese prijzen voor verschillende plastics zoals pvc, PP, PE, ABS, PS, caustische soda en sodapoeder worden vastgelegd met de Guangdong Plastics Exchange Index (GDPE Index). De omzet van de beurs bedraagt jaarlijks meer dan 25 miljard euro.
Het gebouw in een buitenwijk op 40 min. van het stadscentrum wordt lokaal spottend de "flashy rijkemensencirkel" genoemd. De officiële naam van het gebouw werd toegekend na een wedstrijd waaraan het publiek kon deelnemen, met een prijzenpot van 100.000 yuan.
Voor de toekenning van de ontwerpopdracht werd een internationale architectuurwedstrijd uitgeschreven die in 2009 werd gewonnen door Di Pasquale, naast architect eveneens docent aan de Politecnico di Milano. De iconische dubbele jade schijf waarbinnen het gebouw is uitgebouwd zou volgens de architect refereren aan cirkelvormige jade juwelen en oude munten. Door de weerspiegeling in het water van de Parelrivier ontstaat een 8, wat dan weer een koninklijk symbool binnen de Westelijke Han-dynastie zou zijn, eveneens als jade sierwerk te bewonderen in het plaatselijke museum van het mausoleum van de Nanyue koning Zhao Mo, gelegen te Guangzhou. Er wordt zelfs in de projectdocumentatie gerefereerd aan de kwadratuur van de cirkel. De bouw is begonnen in 2010 en is afgerond in 2013.
* ↑ De Morgen in Beeld, De Morgen, 28 december 2013
* ↑ (en) Guangzhou Circle Opens, lifeofguangzhou.com, 20 december 2013
* ↑ (en) AM project rounds out double disk guangzhou circle mansion, designboom.com, 11 december 2013. Gearchiveerd op 24 maart 2023.
# Shoshone

Shoshone kan verwijzen naar:
* Shoshone (volk), een inheems volk uit Noord-Amerika.
* de volgende plaatsen:
** Shoshone (Californië)
** Shoshone (Idaho)
* Shoshone National Forest, een natuurgebied in de VS
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Shoshone en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Shoshone (Californië)

Shoshone is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Californië, en valt bestuurlijk gezien onder Inyo County. De route via Shoshone en de Jubilee Pass Road (wegnr. 178) is een van de toegangswegen tot Death Valley en passeert onder andere het laagste punt van de Verenigde Staten , Badwater.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 52.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 74,4 km², geheel bestaande uit land. Shoshone ligt op ongeveer 483 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 72 km rond Shoshone.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Shoshone op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Sint-Elisabethkerk (Sint-Genesius-Rode)

De Sint-Elisabethkerk is een voormalig kerkgebouw in de tot de Vlaams-Brabantse plaats Sint-Genesius-Rode, gelegen aan de Zavelbergweg 7.

## Geschiedenis

Al in 1941 werd beslist dat er in het gehucht Ten Broek een kapelanie zou worden opgericht. De oorlog en bezetting verhinderde dit en de bouw startte in 1951, naar een ontwerp van Armand de Mey. In 1952 werd de kerk ingewijd. De parochie telde omstreeks duizend zielen waarvan ongeveer de helft in Alsemberg en de helft in Sint-Genesius-Rode. De kerk werd gewijd aan Elisabeth van Thüringen die tweede patroonheilige is van de Alsembergse Onze-Lieve-Vrouweparochie. In 1954 werd het interieur beschilderd en de kruiswegstaties zijn vervaardigd van kunstkeramiek.
De kerk is gebouwd in de stijl van de moderne gotiek en heeft een klokkentoren op het dak.
In 2017 werd de kerk onttrokken aan de eredienst.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
* Laatste dienst in de kerk
# Sint-Elisabethkerk (Stokkem)

De Sint-Elisabethkerk is de parochiekerk van Stokkem, gelegen aan de Steenkuilstraat 48.

## Geschiedenis

Aanvankelijk was de parochiekerk gewijd aan Sint-Lambertus en was ze ondergeschikt aan de parochie van Dilsen. In 1320 werd Stokkem een zelfstandige parochie. Zeker in 1003 moet er al een stenen kerkje zijn geweest, gezien de inscriptie van een jaartal in een steen die bij de afbraak van de kerk werd gevonden. Hier werd in de loop van de geschiedenis aan bijgebouwd; zo had de kerk een gotisch koor.
In 1605 brandde de kerk grotendeels af, maar werd hersteld. In 1641 werd de kerk gewijd aan de Heilige Elisabeth.
Van 1846-1848 werd de huidige, neoclassicistische, kerk gebouwd, onder architectuur van Joseph Jonas Dumont. In tegenstelling tot de voorganger was deze kerk niet georiënteerd, maar werd met de voorgevel naar de straatzijde geplaatst.
Het betreft een bakstenen pseudobasiliek met ingebouwde toren, voorzien van hardstenen versieringen zoals hoekbanden en omlijstingen van de vensters en het ingangsportaal. De toren is 45 meter hoog en heeft twee geledingen.

## Meubilair

Het kerkmeubilair omvat een hoogaltaar uit 1668, van geschilderd hout. In de doopkapel bevindt zich nog een portiekaltaar uit 1775. Er zijn eiken biechtstoelen uit de 17e en 18e eeuw en een communiebank uit de 2e helft van de 18e eeuw. Het orgel stamt uit ongeveer 1805 en werd gebouwd door Joseph Binvignat.
Er is een beeld van Onze-Lieve-Vrouw met Kind uit ongeveer 1600, en een kruisbeeld uit mogelijk het begin van de 18e eeuw. Verder is er een 18e-eeuws schilderij van Sint-Augustinus van Hippo, en een schilderij voorstellende de kroning van Maria, uit dezelfde tijd.
Daarnaast zijn er tal van voorwerpen en kunstwerken uit de tijd van de bouw van de huidige kerk, waaronder meubilair uitgevoerd door Jan Dieterich.
# Sint-Elisabethklooster

Sint-Elisabethklooster kan verwijzen naar:
* Sint-Elizabethklooster (Den Haag)
* Sint-Elisabethklooster (Haelen)
* Sint-Elisabethklooster (Heythuysen)
* Sint-Elisabethklooster (Huissen)
* Sint-Elisabethklooster (Rugge)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint-Elisabethklooster en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Groenstaartgoudkeelkolibrie

De groenstaartgoudkeelkolibrie (Polytmus theresiae) is een vogel uit de familie Trochilidae (kolibries).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in het noordoostelijk en westelijk Amazonebekken en telt twee ondersoorten:
* P. t. theresiae: de Guiana's en het noordelijke deel van Centraal-Brazilië.
* P. t. leucorrhous: van oostelijk Colombia en zuidelijk Venezuela tot noordoostelijk Peru en noordwestelijk Brazilië.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Groenstaartgoudkeelkolibrie op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1). Gearchiveerd op 30 mei 2023.
# Gustave Van den Broeck

Gustave Egide Van den Broeck (Antwerpen, 4 oktober 1865 - 7 februari 1944) was een Belgisch ondernemer en politicus voor het Katholiek Verbond van België.

## Levensloop

Gustave was een zoon van de scheepsmakelaar en volksvertegenwoordiger Louis Van den Broeck. Hij trouwde met Jeanne Pottieuw (1868-1927) en ze hadden een dochter, Georgette.
Na middelbare studies die hij, zoals zijn vader, doorliep bij de jozefieten in Melle, kwam hij bij zijn vader werken en richtten ze in 1884 de vennootschap Louis Van den Broeck et Fils op. In 1906 werd het Gustave E. Van den Broeck. De onderneming, in opvolging van de vennootschap Van Maenen & Van den Broeck, specialiseerde zich in de organisatie van stoombootdiensten, met regelmatige diensten tussen Antwerpen en Nederland en diensten naar Bayonne en Santander. Ze voer ook op de Rijn met grote stoomboten en lichters en zette zeilschepen in naar Noord-Amerika en Australië. Stilaan evolueerde de vennootschap van rederij naar scheepsmakelaarsbedrijf. Ze was algemeen agent van grote Nederlandse rederijen, zoals de Stoomvaartmaatschappij Nederland, de Koninklijke West-Indische Maildienst en de Koninklijke Hollandse Lloyd.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog was Gustave beheerder van een tiental Antwerpse hulporganisaties. Onmiddellijk na de oorlog zette hij zich in voor de opruiming van de haven die in deerlijke staat verkeerde. In vier maanden tijd werden onder zijn leiding meer dan zevenhonderd schepen gelost. Er werd ook één miljoen zeshonderdduizend kilogram grind, hout, zand en oorlogsmateriaal opgeruimd.
Vanaf 1921 was hij gemeenteraadslid van Antwerpen. In 1925 werd hij verkozen tot katholiek volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Antwerpen en vervulde dit mandaat tot in 1929.

## Literatuur

* Gustave Van den Broeck, in: Ons Volk Ontwaakt, 28 augustus 1927.
* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
# Sinechostictus frederici

Sinechostictus frederici is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1918 door G. Müller.
# The Killers (Hemingway)

The Killers ('De Doders') is een kortverhaal van Ernest Hemingway, dat in 1927 eerst in 'Scribner's Magazine'. verscheen. Het zou een van Hemingways beroemdste en meest gelezen kortverhalen worden dat ook verschillende malen verfilmd werd. De bekendste versie is de film noir The Killers uit 1946.
Hoeveel Hemingway ontving voor zijn literaire bijdrage in Scribner's Magazine is onbekend, maar volgens sommige bronnen zou het 200 dollar zijn. Historici hebben een aantal documenten waaruit blijkt dat de werktitel van het stuk 'The Matadors' was op basis van een eerste verhaal 'A Matter of Colour'. Na Scribner's werd het verhaal gepubliceerd in Men Without Women, The Snows of Kilimanjaro and Other Stories en The Nick Adams Stories. De satirische beschrijving van menselijke ervaringen rond eeuwige thema's als de dood, vriendschap en het zoeken van een doel in het leven hebben bijgedragen aan het succes van "The Killers".

## Inhoud

In het verhaal treedt Nick Adams op, een beroemd personage uit Hemingways kortverhalen. Hemingway beschrijft hier Adams' levensfase van tiener naar volwassene. De plot draait om een paar criminelen die in een restaurant op zoek gaan naar een bokser, Ole Andreson of 'de Zweed', met de bedoeling hem te doden. De Zweed leeft ondergedoken, vermoedelijk als gevolg van het niet nakomen van een gearrangeerd gevecht.

## Adaptaties

Het kortverhaal van Hemingway was de basis voor zes films en een stripverhaal:
* The Killers (1946), met Burt Lancaster en Ava Gardner
* The Killers (1956), een kortfilm van Andrei Tarkovsky
* The Killers (1964), met Lee Marvin, Ronald Reagan en Angie Dickinson
* The Killers (1998), een kortfilm van Todd Huskisson
* The Killers (2001),een kortfilm van Jae Yu
* The Killers (2003), een kortverhaal manga van Mamoru Oshii en Mamoru Sugiura.
* "The Killers" (2008), Een kortfilm van J.P. Russell en Peter Murphy, geproduceerd door de University of Wisconsin–Oshkosh Film Society
# Ingedeukt meniezwammetje

Het ingedeukt meniezwammetje (Hydropisphaera peziza) is een schimmel behorend tot de Nectriaceae. Het leeft saprotroof op hout, zelden op schors of op de grond. Het groeit op een breed scala aan boomsoorten. Het komt ook voor op oude polyporen.

## Kenmerken

Hydropisphaera peziza is een ascomycete-schimmel met heldergele tot oranje bolvormige vruchtlichamen (0,2 - 0,4 mm breed) die worden aangetroffen op rottende polyporiën. De bolvormige vruchtlichamen (peritheca), vrij groot voor het geslacht, kunnen geïsoleerd of samen groeien. Ze hebben een enigszins prominente zwarte stip aan de bovenkant, het ostiolum, dit is de ingang naar de binnenholte; de lichamen vallen vaak in een komvorm als ze droog zijn en de kleur vervaagt tot lichtgeel of witachtig.

## Verspreiding

Hydropisphaera peziza is bekend uit Afrika (Seychellen); Azië (Japan, Pakistan); Caribische eilanden (Bermuda); Europa; Noord-Amerika (VS, Canada); en Nieuw-Zeeland. Op de Britse eilanden heeft het een breed verspreidingsgebied en is aangetroffen in Engeland, Noord-Ierland, Wales en Schotland. N. peziza is zelfs gevonden op Antarctica en groeit in de Windmill Island-groep.
In Nederland komt het ingedeukt meniezwammetje matig algemeen voor. Het staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.
* (en) Index Fungorum
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
# Matrilokaliteit

Matrilokaliteit is een manier van samenleven waarbij dochters (ook als ze volwassen zijn, trouwen en kinderen krijgen) bij de moeder blijven wonen. Dit heeft tot gevolg dat echtgenoten van dochters óf ook bij de moeder van de dochter wonen óf daar slechts op bezoek komen (bezoekhuwelijk).
Matrilokaliteit vereist matrilineariteit maar andersom volgt uit matrilineariteit niet vanzelfspreken matrilokaliteit. Het begrip uxorilokaliteit is nauw verwant aan het begrip matrilokaliteit, maar matrilokaliteit vergt dus niet per definitie de verhuizing van de bruidegom.