OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ingelram

Ingelram was volgens de woudmeesterslegende van 836 tot 853 de tweede forestier (woudmeester) van de Vlaamse gouw en graaf van Harelbeke, in opvolging van zijn vader Liederik. Na zijn dood nam zijn zoon Odoaker zijn ambt over.
Zowel Ingelram als Liederik en Odoaker zijn figuren waarvan het bestaan onzeker is, aangezien er geen eigentijdse bronnen zijn waarin zij vermeld worden. Zij behoren tot een in de kiem 11e-eeuwse genealogie van de historische figuur Boudewijn I, eerste graaf van Vlaanderen.
# Imoe

Imoe of Yamoe was een oud-Egyptische stad. Tegenwoordig is de stad bekend als Kom el-Hisn.
De oude stad ligt tussen het gebied van Kom Abu Billo en Naukratis.
Uit opgravingen is bekend geworden dat de stad al bewoond werd tijdens het Oude Rijk. Er zijn sporen gevonden van het Nieuwe Rijk, toen Imoe een belangrijke administratieve stad was. In de Late Periode was er een tempel die zijn tegoeden betaalde aan Thebe, zoals te lezen is op een stèle van Nitokris I.
Het enige wat nu overgebleven is van de stad is de ommuring van tempel van Sechmet-Hathor. Er zijn ook standbeelden van Amenemhat III en Ramses II gevonden.
* Het artikel Yamu op de Engelse wikipedia.
* Richard H. Wilkinson, The Complete Tempels of Ancient Egypt.
# Imogen

Imogen is een geslacht van wantsen uit de familie van de Miridae (Blindwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door George Willis Kirkaldy in 1905.

## Soorten

Het genus bevat de volgende soorten:
* Imogen bicolor (Poppius, 1912)
* Imogen fasciatus Carvalho, 1983
* Imogen formosa Kirkaldy, 1905
* Imogen papuensis Carvalho, 1983
* Imogen scutellaris (Poppius, 1912)
* ↑ Imogen Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 14 november 2023.
* ↑ Imogen Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Geraadpleegd op 14 november 2023.
* ↑ Imogen Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 14 november 2023.
# Ifanella chacei

Ifanella chacei is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Canuellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Vervoort.
# Inermiphonte drachi

Inermiphonte drachi is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Laophontidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door Médioni & Soyer.
# Inermipes humphreysi

Inermipes humphreysi is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Ameiridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Lee & Huys.
# Inundatiemonument Vlissingen

Het inundatiemonument (1990) is een gedenkteken bij de Nederlandse stad Vlissingen, in de provincie Zeeland.

## Achtergrond

In 1990, een halve eeuw na de Duitse aanval op Nederland, werden op Walcheren vijf oorlogsmonumenten geplaatst in opdracht van de stichting Monumenten Walcheren 40-45. Initiatiefnemer was M.C. Verburg, lid van de Raad van State, die het idee naar voren bracht bij een herdenking in 1986 van 40 jaar droogmaking van Walcheren. Naast de heer Verburg hadden onder anderen de burgemeesters van de betreffende gemeenten en de dijkgraaf van het Waterschap Walcheren zitting in de stichting. Vier van de monumenten herinneren aan de inundatie van Walcheren in oktober 1944, waarbij dijken door de geallieerden werden gebombardeerd om Walcheren onder water te zetten en zo de positie van de bezetters te verzwakken. Deze monumenten werden gemaakt door Mari Boeyen (inundatiemonument Vlissingen), David van de Kop (inundatiemonument Veere), Steef Roothaan (inundatiemonument Ritthem) en Rudi van de Wint (inundatiemonument Westkapelle). Het vijfde monument, Een gestolde herinnering, dat herinnert aan het bombardement op Middelburg op 17 mei 1940, werd gemaakt door Sigurður Guðmundsson.
Kunstenaar Mari Boeyen maakte een tweedelig abstract monument, geplaatst op een ondergrond van keien. Over de relatie tussen de twee vormen zegt hij: "De Torso vorm is niet in figuratieve zin een tors, maar meer als reminiscentie, zoals die er tegelijkertijd ook is naar een harnasachtige vorm, die verwijst naar het zich wapenen, het zich teweerstellen, ook in geestelijke zin. Aan de andere kant geeft deze vorm, door zijn ligging, het bijna op zijn zij liggen, iets van hulpeloosheid, iets van dramatiek weer. In tegenstelling tot de Bloemvorm (o.a. zinnebeeld van de vergankelijkheid) die op zich een veel stabieler karakter heeft. (...) Beide elementen vormen als het ware achtergebleven omhulsels, als schelpen aan het strand, op de grens van water en land waar eens de bombardementen plaatsvonden." Het bronzen monument werd geplaatst op de Nolledijk bij Vlissingen. Op 4 oktober 1990 werden de inudatiemonumenten onthuld, het monument in Vlissingen werd onthuld door W. Aarnoutse, hoofdkantonnier bij het Waterschap Walcheren, die was betrokken bij de sluiting van de Nolledijk.
# In vogelvlucht

In vogelvlucht is een verzamelalbum van Herman van Veen. Op het album staan 22 bekende en minder bekende nummers uit de twintigjarige carrière van Herman van Veen. Het album verscheen als dubbel-lp, muziekcassette en (enkelvoudige) cd en stond in totaal 65 weken in de album top-100, verdeeld over 1987 (11 weken), 1988 (23) en 1989 (31). In 1989 werd de mijlpaal van 250.000 verkochte exemplaren gepasseerd. In Vogelvlucht kwam op 17 oktober 1987 binnen in de album top-100 op nummer 35, waarna het album negen weken in de top-10 stond waarvan drie weken op de derde plaats.
De liedjes zijn deels heropgenomen voor het verzamelalbum. Ter promotie van het album verscheen de single Toveren, dat een niet eerder uitgebracht lied was van de hand van de leden van Het Goede Doel Henk Westbroek en Henk Temming.

## Nummers

Op de dubbelelpee staan 22 nummers. De cd-versie en de cassetteversie bevatten twee nummers minder: 'Harlekijnlied' en 'Kletsnatte Clowns'.
* ↑ "Ik ben een liefhebber.". Eindhovens Dagblad (3 april 1989). Geraadpleegd op 28 oktober 2022.
* ↑ Herman van Veen – In vogelvlucht – 20 jaar zijn mooiste liedjes. Dutch Charts. Geraadpleegd op 28 oktober 2022.
* ↑ Discografie Herman van Veen. Muziek Encyclopedie. Gearchiveerd op 7 augustus 2023. Geraadpleegd op 28 oktober 2022.
* ↑ Herman van Veen – 20 Jaar Herman Van Veen - In Vogelvlucht. Discogs. Gearchiveerd op 20 oktober 2022. Geraadpleegd op 28 oktober 2022.
# In vain

Georg Friedrich Haas componeerde in vain (zonder hoofdletters) in 1999/2000.

## Compositie

Het werk zet een traditie voort die eigenlijk al door Alexander Scriabin is ingezet. Er is sprake van totaalbeleving van de compositie. Ditmaal gaat het om de combinatie licht en muziek. Direct na de start van de uitvoering wordt de zaal geheel in het duister gezet, behalve een kleine belichting van de dirigent. Dit heeft te maken met het feit dat de componist wil bereiken dat zowel uitvoerenden en toehoorders enerzijds zich enigszins ongemakkelijk voelen; anderzijds zich volledig kunnen concentreren op de muziek. In de muziek zelf wordt dit ook toegepast; geen compositie met melodische lijnen, vaste versnellingen en vertragingen, standaard akkoorden. Daarbij komt nog dat Haas een van de late pioniers is van de microtonentechniek, dat wil zeggen dat niet alleen de noten als geplaatst op de witte en zwarte toetsen van de piano worden gespeeld, maar ook die daartussen. Er zijn dus niet alleen halve en hele toonafstanden te horen, maar ook kwarttonen etc. Je zou verwachten dat dit door dat alles een rommelig geheel wordt; niets is minder waar. Het werk dat ongeveer één uur duurt is één vloeiende beweging en akkoorden die eigenlijk voor het gehoor niet bij elkaar passen, blijken wonderwel harmonieus te klinken. Uiteraard schuren de klanken wel langs elkaar, maar dat valt nergens op. Er zijn wel tempowisselingen, maar die lijken voort te komen uit de muziek zelf. in vain verwijst indirect ook naar Vanitas, een stroming binnen stillevens bij schilderijen.

## Opdracht

Het werk vloeit voort uit een opdracht van de Duitse omroep WDR. Première in Keulen op 29 oktober 2000 door Klangforum Wien onder leiding van Sylvain Cambreling.

## Bezetting

Fluit 1 (piccolo), fluit 2 (piccolo en basfluit), (alt)hobo, klarinet, basklarinet, (contra)fagot, sopraan/tenorsaxofoon, hoorn 1, hoorn 2, trombone 1, trombone 2, viool 1, viool 2, viool 3, altviool 1, altviool 2, cello 1, cello 2, contrabas, accordeon, harp, percussie 1, percussie 2, piano (en dirigent). (het aantal instrumenten komt overeen met het gebruikte aantal microtonen).

## Bron

* uitvoering op Kairos
# Inachus thoracicus

Inachus thoracicus is een krabbensoort uit de familie van de Inachidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1830 door Roux.
# Inaechelys

Inaechelys is een geslacht van uitgestorven pleurodire schildpadden dat werd ontdekt in de Maria Farinha-formatie in Brazilië.

## Naamgeving

Het geslacht bestaat uitsluitend uit de typesoort Inaechelys pernambucensis, in 2016 benoemd door Anny Rafaela de Araújo Carvalho, Aline Marcele Ghilardi en Alcina Magnólia Franca Barreto. De geslachtsnaam verbindt een variant op de naam van Yemanja, een Afrikaanse godin door slaven in Brazilië geïntroduceerd, met het Grieks chelys, 'schildpad'. De soortaanduiding verwijst naar Pernambuco.
Het holotype is DGEO-CTG-UFPE 6171-6174, een linkerbekken met twee platen, twee costalia, en een plastron verbonden aan twee rugplaten.

## Ontdekking

Inaechelys werd in 2005 ontdekt in de Poty Cement Quarry in Paulista, Brazilië, door een team van de Federale Universiteit van Pernambuco. Het holotype bestaat uit een pantser, dat gefragmenteerd maar bijna compleet is. Het mesoplastron is niet bewaard gebleven, hoewel de omtrek ervan nog steeds zichtbaar is. De anale inkeping is klein, halfrond en breder dan diep.
Inaechelys werd echter onmiddellijk als geldig geslacht verworpen door Pedro Romano welke een Rosasia pernambucensis benoemde. Het verschil met Rosasia soutoi uit Portugal bestaat voornamelijk uit een vijfhoekig in plaats van ruitvormig entoplastron.

## Fylogenie

Inaechelys en Rosasasia soutoi vielen uit als zustertaxa.
* ↑ Fossilworks: Inaechelys. www.fossilworks.org. Geraadpleegd op 15-09-2022.
* ↑ Romano, Pedro S.R., 2016, "The tale of the headless turtle", Zootaxa 4200(2): 327-330
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Inaechelys op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Inioteuthis maculosa

Inioteuthis maculosa is een soort in de taxonomische indeling van de inktvissen, een klasse dieren die tot de stam der weekdieren (Mollusca) behoort. De inktvis komt enkel in zout water voor en is in staat om van kleur te veranderen. Hij beweegt zich voort door water in zijn mantel te pompen en het er via de sifon weer krachtig uit te persen. De inktvis is een carnivoor en zijn voedsel bestaat voornamelijk uit vis, krabben, kreeften en weekdieren die ze met de zuignappen op hun grijparmen vangen.
De inktvis komt uit het geslacht Inioteuthis en behoort tot de familie Sepiolidae. Inioteuthis maculosa werd in 1896 beschreven door Goodrich.
# Inishark

Inishark (Iers: Inis Airc), soms aangeduid met Shark Island is een in 1960 onbewoond geworden eiland ten oosten van een grotere eiland: Inishbofin. Beiden maken deel uit van het Ierse graafschap County Galway.

## Geschiedenis

De laatste 23 inwoners van de geïsoleerde gemeenschap van vissers en boeren in de twintigste eeuw werden geëvacueerd in oktober 1960. De bewoners konden niet van het eiland af in de voorgaande winter, wat de overheid uiteindelijk deed besluiten om hen te verhuizen. Het alternatief was het aanleggen van een dure steiger. Met deze gedwongen verhuizing kwam een einde aan bewoning van millennia, getuige de vele opgravingen uit Bronstijd (ca. 3000 tot 800 voor Christus) zoals begraafplaatsen en monumenten.
De documentaire Inis Airc, Bás Oileáin (Inishark, Death of an Island), geproduceerd in 2007 door C-Board Films voor TG4, vertelt het verhaal van de laatste jaren van de menselijke bewoning en het verlaten van het eiland. De film, geproduceerd en geregisseerd door Kieran Concannon, bevat interviews met nog levende eilanders en een selectie van nieuwsuitzendingen van de evacuatie.

## Geologie

Net als bij het naastgelegen eiland, is de bodem van Inishark nagenoeg geheel samengesteld uit leisteen en schalie: gesteente dat gevormd is tijdens het Siluur (van 443,8 tot 419,2 miljoen jaar geleden). Het hoogste punt ligt 100 meter boven de zeespiegel (betreft hoogte zoals deze begin 21ste eeuw is gemeten).

## Religie

De beschermheilige van het eiland was Leo van Inis Airc, wie op het eilande leefde tussen de zesde en achtste eeuw. Op het eiland staat nog de ruïne van een naar hem vernoemde kerk uit de negentiende eeuw.

## Demografie

Werd het eiland bij begin van (betrouwbare) volkstelling in 1841 nog bewoond door 208 zielen, na schommelingen in negentiende eeuw nam dit aantal af vanaf de telling in 1881 naar 23 stuks. Van 1961 tot de telling in 2011 zijn er geen bewoners geteld. De gegevens zijn ontleend aan "Discover the Islands of Ireland" (Alex Ritsema, Collins Press, 1999) en de volkstelling van Ierland.
# Inishmore

Inishmore of Inis Mór is het grootste van de Araneilanden, gelegen in de Baai van Galway (Ierland). Het eiland beslaat 31 km² en heeft een bevolkingsomvang van 762 (2016) zielen. Het eiland ligt in de Gaeltacht. Op het eiland liggen verschillende stadjes en dorpen, waarvan Cill Rónáin (Kilronan) het belangrijkste is.
Het eiland is een uitloper van de Burren en een groot deel van het eiland is dan ook een karst-landschap met een bodem van kalksteen. Deze bodem is met grote scheuren en geïsoleerde rotsen zeer geaccidenteerd. Het gebied is ongeveer 350 miljoen jaar geleden gevormd en de gesteenten bevatten fossiele koralen, ammonieten en andere fossielen. De flora is bijzonder door de klimatologische en geologische omstandigheden. Zo groeien er arctische, mediterrane en alpiene soorten door elkaar. Op het eilanden komen onder meer gentianen en orchideën voor.
Op het eiland liggen verscheidene voorhistorische en middeleeuwse gebouwen, waarvan het hoog op de kliffen gelegen fort Dún Aonghasa het meest imponeert. Daarnaast zijn er enkele zeer oude (resten van) kerken.
Inis Mór is een belangrijke toeristische bestemming, onder meer vanwege de verschillende forten en het bijzondere landschap. Het eiland kan met verschillende veerboten bereikt worden, vanuit Ros an Mhíl en Galway.
* Cill Rónáin
* Strand van Inis Mór
* Fort Dún Aonghusa
* Zicht vanaf Dún Aonghusa
* Kliffen bij Dún Aonghasa
* De zeven kerken op Inis Mór
# Insulascirtus christiani

Insulascirtus christiani is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Otte & Rentz.
# Intel 80486

De 80486-processor van Intel was vooral een optimalisatie van de 80386-processor. De 80486-processor kon instructies in minder klokpulsen uitvoeren en was bij dezelfde kloksnelheid bijna tweemaal sneller dan de 80386. Bovendien had Intel aan de processor een intern cachegeheugen toegevoegd. Aan de instructieset en functionaliteit was echter nauwelijks iets veranderd.
Wat wel nieuw was, was dat de 80486DX een ingebouwde FPU had. Dit werd doorgezet in alle volgende x86-processoren.
Later kwam er, net als bij de 80386-processor, een goedkopere SX-variant. De SX had in tegenstelling tot de DX geen geïntegreerde FPU. Intel kon zo bovendien zijn DX-processoren met een defect in de FPU toch nog verkopen. Als een SX-eigenaar een 80487 co-processor kocht, dan was dit eigenlijk een DX, en de SX-processor werd effectief helemaal niet meer gebruikt. Uiteraard zijn er kleine aanpassingen doorgevoerd om te voorkomen dat mensen een goedkopere 80487 in zouden zetten als 80486DX.
De 80486DX2/66 was de eerste processor waarbij de kloksnelheid van bus en processor gescheiden waren. Tot dan toe draaide het moederbord op dezelfde snelheid als de processor, maar het werd ondoenlijk om steeds hogere snelheden op de moederborden voor elkaar te krijgen. De 80486DX2/66 draaide intern op 66 MHz, het moederbord draaide op 33 MHz.
De 80486 was de eerste processor die koeling nodig had om goed te kunnen werken.
Na de 80486DX2/66 bracht Intel aanvankelijk geen nieuwe processoren in de 80486-reeks uit; de Pentium was inmiddels geïntroduceerd.. De concurrentie ging echter stug door met het verbeteren van de 80486-processor; zo brachten AMD en Texas Instruments nog een 80486DX2/80 uit. Cyrix begon de 5x86-processor te leveren, wat een 486-chip was die op een Pentium-moederbord gezet kon worden.
Deze chips waren door hun lage prijs erg populair en Intel bracht de 80486DX4/100 uit, een 80486-processor die intern op 100 MHz draaide en extern op 33 MHz. (DX4 is enigszins misleidend, aangezien de FSB-snelheid maar verdrievoudigd werd).
De snelste 80486-processor was waarschijnlijk die van Texas Instruments, een 80486DX4/120, intern 120 MHz, extern 40 MHz, of het moet de AMD Am5x86-P75/133 zijn geweest, intern 133 MHz, extern 33 MHz. Door de laatste processor op een 40 MHz-moederbord te plaatsen werd 4x40=160 MHz gehaald.
Voor laptops werden zogenaamde "SL enhanced"-versies van de 486-processor uitgebracht. Deze hadden technieken om energie te besparen. Sommige fabrikanten plaatsten deze speciale versie ook in hun desktopcomputer.
* ↑ (en) Intel A80486SX-16. Gearchiveerd op 12 maart 2017.
* ↑ (en) Intel A80486DX2-66. Gearchiveerd op 11 november 2019.
# Intel 80186

De 80186-processor, uitgebracht in 1982, was een iets verbeterde 8086-processor van Intel, waarbij de DMA-chip en de timer-chip in het processorhuis werden geïntegreerd. De belangrijkste verbeteringen ten opzichte van de 8086 waren:
* Verbeterde snelheid, instructies werden in veel minder klokpulsen uitgevoerd
* Minder chips nodig op het moederbord
* Extra instructies
Net als de 8086 had de 80186 geen ingebouwde FPU. De chip kon net als de 8086 met een optionele 8087 FPU coprocessorchip communiceren.
De 80186 werd weinig in pc's toegepast, aangezien de ingebouwde DMA en timer niet pc-compatibel waren. Ze kwam wel voor op singleboards. In de IBM-pc's werd als opvolger van de 8088 (XT) de 80286 (AT) gebruikt.
Deze nieuwe instructies werden geïntroduceerd:
| ENTER | Maak stack frame voor procedure parameters |
| LEAVE | Verwijder stack frame voor procedure parameters |
| PUSHA | Push alle Algemene registers |
| POPA | Pop alle Algemene registers |
| BOUND | Controleer array index grens |
| IMUL | Vermenigvuldig gehele getallen (met teken) |
| INS | Invoer van poort naar string |
| OUTS | Uitvoer string naar poort |
# Intel 80286

De Intel 80286, kortweg 286, uit 1982 was de opvolger van de 80186. De processor kon in twee modes werken, de real mode en de protected mode. In de real mode functioneerde hij als een snellere 80186. In de protected mode maakte hij gebruik van een speciale geheugenbeheersmodule. Deze had de volgende voordelen:
* Er was een scheiding tussen besturingssysteem en programma's. Het besturingssysteem had bovendien de absolute controle over wat een programma kon doen met de computer. Het besturingssysteem werd hierdoor eindverantwoordelijk voor de stabiliteit van een computer, in plaats van de programma's.
* Als onderdeel hiervan gaf de processor een protectiefout als een programma geheugen probeerde aan te spreken dat niet toegewezen was. Slecht functionerende programma's konden nu afgesloten worden, maar ook was er de mogelijkheid virtueel geheugen te gebruiken. Zodra een programma een protectiefout gaf, keek het besturingssysteem of het geheugen op schijf stond. Was dat het geval, dan werd dit geheugen ingelezen en weer aan het programma toegewezen.
* De maximale hoeveelheid geheugen dat de processor aankon was verhoogd naar 16 megabytes.
Computers met een 80286 werden AT genoemd, in tegenstelling tot de langzamere PC-XT die op een 8086 of 8088 processor werkten.
De 80286 bleek een denkfout te bevatten. Als de processor in protected mode was gezet, was het onmogelijk terug te keren naar real mode zonder een reset uit te voeren. Intel verwachtte namelijk dat programmeurs in mum van tijd naar de protected mode zouden overstappen en de real mode zouden vergeten.
Het probleem was dat de IBM PC, die PC-DOS (of MS-DOS) draaide, aan populariteit won. DOS was echter geschreven voor de 8086. Het gevolg was dat DOS-programma's niet de protected mode konden activeren, omdat ze dan niet naar de real mode terug konden schakelen als zij met het besturingssysteem wilden communiceren.
Na enkele jaren is er toch een methode gevonden dit te doen, gebruikmakend van de mogelijkheid de processor te resetten.
# Initials B.B.

Initials B.B. is het achtste album van de Franse artiest Serge Gainsbourg, verschenen in 1968. Het album bevat klassieke Gainsbourg hits zoals Initials B.B., Comic Strip en Bonnie & Clyde. Het album en de titelsong danken hun naam aan Brigitte Bardot, die op het album meezingt bij het nummer Bonnie & Clyde. De muziek van het titelnummer is geïnspireerd op de 9e symphonie van Dvorak, ook wel bekend als "Uit de Nieuwe Wereld", de tekst is een interpretatie van het gedicht The Raven van Edgar Allan Poe.

## Tracks

Alle nummers zijn door Serge Gainsbourg geschreven
* Initials B.B. (3:36)
* Comic Strip (2:13)
* Bloody Jack (2:07)
* Docteur Jekyll et Monsieur Hyde (1:59)
* Torrey Canyon (2:45)
* Shu Ba Du Ba Loo Ba (2:08)
* Ford Mustang (2:43)
* Bonnie and Clyde (4:17)
* Black and White (2:11)
* Qui est "in" qui est "out" (2:16)
* Hold Up (2:39)
* Marilu (2:32)
# Initiatief

Initiatief kan verwijzen naar:
* Initiatief (handeling), voorstel of handeling waarmee iets in gang wordt gezet
* Initiatief (rollenspel), term die in rollenspellen gebruikt wordt
* Initiatief (tijdschrift), Vlaams literair tijdschrift
* Initiatiefwet, wet die niet door de regering maar door het parlement is ontworpen
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Initiatief en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.