OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Karl Schäfer

Karl Schäfer (Wenen, 17 mei 1909 – aldaar, 23 april 1976) was een Oostenrijks kunstschaatser en zwemmer.

## Biografie

Karl Schäfer blonk al jong uit in zowel sport als muziek (saxofoon en viool). Hij won zeven Oostenrijkse zwemtitels op de schoolslag en nam deel aan de Olympische Zomerspelen 1928 in Amsterdam. Daar viel hij af tijdens de halve finales van de 200 meter schoolslag. Schäfer bleek echter meer succes met het kunstschaatsen te hebben, wat hij leerde op de ijsbaan van kunstschaatser Eduard Engelmann. Deze in 1912 gebouwde ijsbaan was de allereerste outdoor kunstijsbaan. Schäfer zou na afloop van zijn sportieve carrière met Engelmanns jongste dochter Christine, een zus van olympisch kampioene Helene Engelmann, trouwen.
Van 1929 tot en met 1936 domineerde hij de kunstschaatssport. Hij won in die periode zeven nationale, acht Europese, zeven wereld- en twee olympische titels. Na de Olympische Winterspelen 1936 in Garmisch-Partenkirchen stopte hij met de wedstrijdsport, ging professioneel schaatsen en toerde door de Verenigde Staten. In 1940 bedachten Schäfer en kunstschaatscoach Herta Wächter de Karl-Schäfer-Eisrevue. Drie jaar later speelde hij mee in de ijsrevue Der weiße Traum. Na de Tweede Wereldoorlog werd hij, eerst in de Verenigde Staten en later in zijn thuisland Oostenrijk, een kunstschaatscoach. Schäfer overleed in 1976 op 66-jarige leeftijd. In 1997 werd de jaarlijkse Oostenrijkse kunstschaatscompetitie omgedoopt in de Karl Schäfer Memorial.

## Resultaten kunstschaatsen

| Kampioenschap | 1927 | 1928 | 1929 | 1930 | 1931 | 1932 | 1933 | 1934 | 1935 | 1936 |
| Olympische Spelen | | 4e | | | | 1 | | | | 1 |
| Wereldkampioenschap | 3 | 2 | 2 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 |
| Europees kampioenschap | 3 | 2 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 |
| Nationaal kampioenschap | 2 | 2 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | | 1 |

## Externe link

* (en) Profiel van Karl Schäfer op sports-reference.com (gearchiveerd)
1908: Ulrich Salchow · 1920: Gillis Grafström · 1924: Gillis Grafström · 1928: Gillis Grafström · 1932: Karl Schäfer · 1936: Karl Schäfer · 1948: Richard Button · 1952: Richard Button · 1956: Hayes Alan Jenkins · 1960: David Jenkins · 1964: Manfred Schnelldorfer · 1968: Wolfgang Schwarz · 1972: Ondrej Nepela · 1976: John Curry · 1980: Robin Cousins · 1984: Scott Hamilton · 1988: Brian Boitano · 1992: Viktor Petrenko · 1994: Aleksej Oermanov · 1998: Ilja Koelik · 2002: Aleksej Jagoedin · 2006: Jevgeni Pljoesjtsjenko · 2010: Evan Lysacek · 2014: Yuzuru Hanyu · 2018: Yuzuru Hanyu · 2022: Nathan Chen
* Bibliothèque nationale de France: cb180409179 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 120466406
* Virtual International Authority File: 20512783
* WorldCat (via VIAF): 20512783
# Karl Schwanzer

Karl Schwanzer (Wenen 21 mei 1918 - aldaar 20 augustus 1975) was een Oostenrijks architect. Hij is een belangrijke vertegenwoordiger van de naoorlogse architectuur, zowel in Oostenrijk als daarbuiten.

## Onderscheidingen

* 1954 Josef Hoffmann-Ehrung van de Wiener Secession
* 1958 Zilveren Ereteken van Verdienste voor de Republiek Oostenrijk
* 1958 Grand Prix voor Architektuur op de Wereldtentoonstelling in Brussel
* 1959 Prijs van de stad Wenen voor Architektuur
* 1963 Honorary Corresponding Member van de Royal Institute of British Architects (RIBA)
* 1965 Officier du Mérite Touristique, Frankrijk
* 1969 Erelid van het American Institute of Architects (AIA)
* 1969 Corresponderend erelid van de Bundes Deutscher Architekten (BDA)
* 1969 Ereteken van Verdienste voor de Republiek Oostenrijk
* 1973 BDA-Prijs Beieren
* 1974 Architektuurprijs Beton des Bundesverbandes der Deutschen Zementindustrie
* 1975 Großer Österreichischer Staatspreis (postuum)

## Bouw

* 1962: Woonhuis Wenen
* 1964: Museum van de 20e eeuw, Wenen
* 1967: Oostenrijks paviljoen op de Wereldtentoonstelling van Montreal
* 1967: Kleuterschool in Wenen
* 1972: Wifi in St. Pölten
* 1972: BMW Museum in München
* 1973: BMW Viercilinder, in München
* 1975: Oostenrijkse ambassade in Brasilia

## Belangrijke ontwerpen

* 1967: Duitse paviljoen op de Wereldtentoonstelling van 1970 in Osaka
* 1968: Project City Center Wenen
* 1970: Project Zwiebelhaus München
* 1972: Project Galerie van de 20e eeuw
* Bibsys: 5068604
* Bibliothèque nationale de France: cb15060900k (data)
* Gemeinsame Normdatei: 118762885
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0956 4994
* Library of Congress Control Number: n88675002
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0040228
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007327754505171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 067886876
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003811577
* Système universitaire de documentation: 122248996
* Union List of Artist Names: 500077337
* Virtual International Authority File: 15565357
* WorldCat (via VIAF): 15565357
# Katharina (opera)

Katherina is een romantische opera gecomponeerd door de Vlaamse componist Edgar Tinel met teksten geschreven door Eugeen de Lepeleer.
Deze dramatische legende in drie bedrijven en vier taferelen handelt over het leven van de Heilige Catharina van Alexandrië en werd voor de eerste maal uitgevoerd in de Koninklijke Muntschouwburg te Brussel op 27 februari 1909.
Het werk werd als muziekboek uitgegeven door Breitkopf & Härtel in 1908.
* ↑ Katharina: Dramatische legende in drie bedrijven en vier taferelen; De Munt
* ↑ Lof zonder grenzen: De Neue Musik Zeitung over Katharina van Edgar Tinel; Studiecentrum Vlaamse Muziek; november 2005. Gearchiveerd op 24 juli 2021. Geraadpleegd op 6 januari 2012.
# Katharina Baum

Katharina Baum (Pruisen, Elbing, circa 1840- Berlijn, 1 augustus 1876) was een Duits componiste, pianiste, zangeres, zangpedagoge.
Ze werd geboren in een handelaarsgezin, waarbij haar moeder een vrij bekende amateurzangeres was, die het ooit tot een uitvoering van Die Schöpfung had weten te brengen. Baum studeerde op de grens van volwassenheid in Wenen bij het zangersechtpaar Salvatore Marchesi en Mathilde Marchesi. Het eerst bekende concert zou hebben plaatsgevonden op 12 februari 1861, waarbij de Marchesi’s aanwezig waren; plaats van handeling was het Gewandhaus in Leipzig. Vanaf ongeveer dan volgde een studie in Parijs bij Pierre François Wartel. De Marchesi’s waren overigens toen ook naar Parijs verhuisd. Na de opleiding in Parijs trok ze naar Berlijn om haar muzikale loopbaan op poten te zetten. Ze gaf een aantal concerten, die wisselend ontvangen werden en ging daarop zanglessen geven aan de Neuen Akademie der Tonkunst van Theodor Kullak. Op 30 april 1869 zong ze mee tijdens een concert gegeven door Alma Haas, waarbij ook Agathe Backer-Grøndahl aanwezig was. Ze zong toen waarschijnlijk enkele van haar eigen liederen. Het zou kunnen dat ze de lerares was van Haas.
Ze stapte ook toen de vriendenkring binnen van Fanny Lewald-Stahr en haar man Adolf Stahr binnen. Vooral Fanny stimuleerde Katharina Baum om liederen te gaan componeren. Deze kon ze dan mooi uitvoeren tijdens de soirées van Lewald-Stahr. Ze zou ongeveer tien opera volschrijven, allemaal liederen, met teksten van onder andere Johann Wolfgang Goethe.
Het mocht allemaal niet baten; op 1 augustus 1876 liet Katharina Baum zich uit een raam naar beneden vallen en overleed direct.
* Muzieksite Duitsland
* Liederenverzameling
* Studie naar concerten van Agathe Backer-Grøndahl
* Virtual International Authority File: 1832152080585807230008
* WorldCat (via VIAF): 1832152080585807230008
# Katharina Behrend

Katharina Behrend (Leipzig, 26 juli 1888 - Den Haag, 15 november 1973) was een Nederlands fotograaf, geboren in Duitsland. Ze werkte documentair en legde haar dagelijks bestaan vast. Ook zelfportretten en naakten behoren tot haar oeuvre en voor korte tijd maakte ze opnamen voor reclamedoeleinden.

## Leven en werk

Katharina Eleonore Behrend werd geboren in Leipzig als dochter van Robert Behrend, hoogleraar chemie in Leipzig. Rond 1904 begon zij te fotograferen met de camera van haar vader. Als autodidact legde ze haar dagelijks bestaan vast en fotografeerde ze vooral familie en kennissen. Ook hield ze intensief dagboeken bij en documenteerde ze haar opnamen uitgebreid met gegevens over sluitertijden en diafragma en de weersomstandigheden. Van haar vader leerde ze het prepareren, ontwikkelen en afdrukken van de negatieven. Verder verdiepte ze zich in studieboeken die vooral gericht waren op het picturale, schilderachtige in de fotografie.
In 1905 verbleef ze een half jaar in Algerije en fotografeerde ze onder andere een kasba en tempelruïnes.
In de periode 1910-1911 maakte ze als aanhanger van de Freikörperkultur diverse naakstudies van zichzelf en van vrienden.
In 1913 trouwde ze met de Nederlander Arij Haentjens, ingenieur en mede-eigenaar van de stoommachinefabriek Monhemius en Haentjens te Leiden (vanaf 1913 N.V. Overrijn geheten). Ook in Nederland documenteerde ze haar leven in dagboeken en foto's. Voor de machinefabriek maakte Behrend opnamen ten behoeve van reclamedoeleinden. In 1926 legde Arij Haentjes zijn functie neer bij de fabriek en ging hij werken voor de Internationale Nautische Handelsmaatschappij te Den Haag. Het echtpaar verhuisde met twee kinderen naar Scheveningen.
Vanaf circa 1929 legde ze minder nauwgezet haar activiteiten vast.

## Collectie

Het Nederlands Fotomuseum beheert zo'n 900 negatieven uit haar nalatenschap.
# Kathedraal van Southwell

De kathedraal van Southwell, ook bekend als het munster van Southwell (Engels: Southwell Minster), is een anglicaanse kathedraal in Nottinghamshire, Engeland. De kathedraal is de zetel van de bisschop van Southwell en Nottingham.

## Geschiedenis

De eerste kerk op de plek van de huidige kathedraal werd waarschijnlijk gebouwd gebouwd in 627. In 1108 gaf de aartsbisschop van York toestemming om te beginnen aan de bouw van een nieuwe kerk. Er is van deze kerk niet veel terug te vinden in de huidige kathedraal.
De kerk had relatief weinig te lijden onder de Reformatie in Engeland. Tijdens de Engelse Burgeroorlog zou de kerk echter beschadigingen oplopen en er wordt vermoed dat het gebouw in die periode werd gebruikt als stal. In 1711 richtte een brand schade aan aan het schip.
In het begin van de 19e eeuw verkeerde het gebouw in dusdanig slechte staat dat in 1815 de torenspitsen moesten worden verwijderd. In 1880 zouden er echter weer torenspitsen worden geplaatst. In 1884 werd de kerk ingewijd als kathedraal. Vanaf dat moment kan de kerk dus kathedraal genoemd worden, maar in het Engels wordt er nog altijd veel gebruikgemaakt van het woord 'munster', dat nog werd gebruikt voordat de kerk een kathedraal werd.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ British Listed Buildings: Listed Buildings in Southwell, Nottinghamshire, England
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Southwell Minster op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Southwell Minster: History
# Kathedraal van Sorrento

De Kathedraal van Sorrento (Italiaans: Cattedrale dei Santi Filippo e Giacomo) is een katholieke kathedraal in Sorrento in het zuiden van Italië.

## Geschiedenis

De eerste kerk werd gebouwd in de 11e eeuw. De kathedraal werd herbouwd in Romaanse stijl in de 15e eeuw. In de kathedraal werd de dichter Torquato Tasso, de meest bekende persoon in de stad, gedoopt.

## Exterieur

Het schip heeft de vorm van een Latijns kruis. De klokkentoren heeft een klok en stamt uit de tijd van het Romeinse Rijk. De kerk heeft een façade uit 1924 en deuren uit de 11e eeuw uit Constantinopel.

## Interieur

In het schip zijn de bogen en de plafonds beschilderd. In de kathedraal bevinden zich schilderijen zoals de Martelaren van Sorrento en de Vier heilige bisschoppen van Sorrento van Nicola Malinconico. Er zijn ook werken van Giacomo del Po zoals een Maria-Tenhemelopneming en de apostelen Filippus en Jacobus.
Het marmeren altaar is uit de 16e eeuw. Ook het marmeren doopvont en de zetel van de bisschop zijn uit de 16e eeuw.
# Kinjiro Shimizu

Kinjiro Shimizu (清水 金二郎, Shimizu Kinjiro) was een Japans voetballer die als aanvaller speelde.

## Japans voetbalelftal

Kinjiro Shimizu maakte op 20 mei 1925 zijn debuut in het Japans voetbalelftal tijdens een Spelen van het Verre Oosten tegen China. Kinjiro Shimizu debuteerde in 1925 in het Japans nationaal elftal en speelde 1 interland.

## Statistieken

Japans voetbalelftal :
| Jaar | Wed. | Dlp. |
| 1925 | 1 | 0 |
| Totaal | 1 | 0 |

## Externe link

* Kinjiro Shimizu op National Football Teams
* ↑ (en) Japan National Football Team Database. Gearchiveerd op 28 september 2021.
# Keerspoor

Een keerspoor is een kopspoor speciaal bestemd voor het keren van treinen, metro's of trams. Een keerspoor komt voor op plaatsen waar reizigerstreinen, (snel)trams of metro's moeten keren, het bezwaarlijk is om op een hoofdspoor te keren en een opstelterrein ontbreekt. Op grote stations, waar het gebruikelijk is dat veel treinen keren, wordt doorgaans niet over keersporen gesproken.
Een keerspoor kan aan een perron op een station liggen (dan kunnen tijdens het keren reizigers uit- en instappen), maar kan ook buiten een station naast of tussen de doorgaande sporen liggen (treinen rijden dan na op het laatste station te zijn gestopt naar het keerspoor, om later weer terug te rijden naar het station). In het laatste geval bevinden zich normaal gesproken bij het keren geen reizigers in de trein: de aankomende reizigers zijn al uitgestapt en de vertrekkende reizigers moeten wachten met instappen tot de trein weer terug is. De reden kan zijn het tussentijds vrijhouden van de perronsporen, en/of het wisselen van perronspoor.
Nederlandse spoorwegstations met een keerspoor zijn onder andere: Amersfoort Vathorst, Breukelen, Deurne, Gouda Goverwelle, Hoorn Kersenboogerd, Maastricht Randwyck, langs de spoorlijn Woerden - Leiden ter hoogte van Woerden, Veenendaal Centrum en Wijchen.
De Rotterdamse metro had van 4 november 2002 tot de overname van de Hoekse Lijn in 2019 een keerspoor bij Station Schiedam Centrum. Hier konden de metro's die tot dit station gingen keren, waarna ze weer terugreden richting Ommoord en Nesselande. Dit keerspoor is sinds 30 september 2019 onderdeel van de Hoekse Lijn. Bij station Leidschenveen ligt een keerspoor tussen de gewone sporen voor Randstadrail lijn 3, 4, 34 en E.
# Kirseberg

Kirseberg was een stadsdeel (Zweeds: stadsdel) van de Zweedse gemeente Malmö. Het stadsdeel telde 14.959 inwoners (2013) en heeft een oppervlakte van 6,40 km².
Op 1 juli 2013 werd het stadsdeel samengevoegd met Centrum, hieruit ontstond het nieuwe stadsdeel Norr.

## Deelgebieden

Het stadsdeel bestond uit de volgende 9 deelgebieden (Zweeds: delområden):
| Naam | Inwoners (2013) |
| Bulltofta | 1132 |
| Håkanstorp | 1350 |
| Johanneslust | 1021 |
| Kirsebergsstaden | 5328 |
| Rostorp | 1148 |
| Sege industriområde | 14 |
| Segemölla | 1 |
| Segevång | 4344 |
| Valdemarsro | 621 |
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Kirseberg op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Bevolkingsstatistiek 2007-2012 van het Malmö stadskantoor
# Klapperichimorda lutevittata

Klapperichimorda lutevittata is een keversoort uit de familie spartelkevers (Mordellidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Fan & Yang.
# Klappersprinkhaan

De klappersprinkhaan (Psophus stridulus) is een rechtvleugelig insect uit de familie van de veldsprinkhanen (Acrididae) en de onderfamilie Oedipodinae (vroeger: Acrididae).

## Kenmerken

Mannetjes bereiken een lengte van 19 tot 25 millimeter, de vrouwtjes zijn 23 tot 35 mm lang. De klappersprinkhaan is een grotere soort die een donkerbruine tot grijze of zwarte kleur heeft. Het halsschild is gewelfd en eindigt in een punt. De vleugels reiken bij het vrouwtje tot iets achter de achterlijfspunt, bij mannetjes steken ze duidelijk uit. Kenmerkend zijn de felrode achtervleugels, die een zwarte vlek aan de bovenzijde hebben.

## Onderscheid met andere soorten

Er is ook een Siberische klappersprinkhaan (Bryodema tuberculata) die echter oostelijker voorkomt tot in Azië. Deze soort wordt iets groter en is meestal te herkennen aan de gele schenen van de achterpoten. De roodvleugelsprinkhaan heeft ook rode vleugels maar bij deze soort zijn ze duidelijk voorzien van een brede zwarte band rond de vleugelrand, de klappersprinkhaan heeft alleen een zwarte vlek.

## Verspreiding

De klappersprinkhaan kwam vroeger voor in Nederland en België maar is hier uitgestorven. De soort komt vooral in zuidelijk Europa voor. De habitat bestaat uit zeer warme en droge, zonbeschenen en open gebieden, meestal bergstreken.

## Levenswijze

De klappersprinkhaan is te zien van juli tot september en laat zich vooral zien tussen negen uur in de ochtend tot zeven uur in de avond. Er wordt geen geluid gemaakt middels stridulatie maar door de vleugels tegen elkaar te tikken in vlucht, wat een klappend geluid maakt waarnaar de sprinkhaan vernoemd is.
* In vlucht
Referenties
* 1 2 Roy Kleukers & René Krekels (2004). Veldgids sprinkhanen en krekels. Uitgeverij KNNV. ISBN 90 5011 193 9.
Bronnen
* Roy Kleukers & René Krekels - Veldgids sprinkhanen en krekels - 2004 - Uitgeverij KNNV - ISBN 9050111939
* Mark van Veen - Kenmerkengids Sprinkhanen en krekels Website
# .tm

.tm is het achtervoegsel van domeinen van websites uit Turkmenistan.
# Kellaspitze

De Kellaspitze is een berg in Alpen van de Oostenrijkse deelstaat Vorarlberg. De berg wordt door alpinisten tot het Bregenzerwaldgebirge gerekend en is onderdeel van het skigebied Faschina-Fontanella.
# Eucyclops multicolor

Eucyclops multicolor is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Cyclopidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Lindberg.
# Siboglinum arabicum

Siboglinum arabicum is een borstelworm uit de familie Siboglinidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Siboglinum arabicum werd in 1963 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Ivanov.
# Tricolia variegata

Tricolia variegata is een slakkensoort uit de familie van de Phasianellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Carpenter.
# Cyclosa ojeda

Cyclosa ojeda is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wielwebspinnen (Araneidae).
Het dier behoort tot het geslacht Cyclosa. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Herbert Walter Levi.
# Municipality of Lane Cove

Municipality of Lane Cove is een Local Government Area (LGA) in Australië in de staat New South Wales in de agglomeratie van Sydney. Municipality of Lane Cove telt 32.047 inwoners. De hoofdplaats is Lane Cove.
* ↑ (en) Australian Board of Statistics - Australian Board of Statistics - National Regional Profile, gegevens van 2004
* ↑ (en) Australian Bureau of Statistics, 3218.0 - Regional Population Growth, Australia, 2006-07 (31 maart 2008).
# Gambrus conjungens

Gambrus conjungens is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Tschek in 1871.
# Short range certificate

Het Britse Short Range Certificate (SRC) is een internationaal geldig marifoon-bedieningscertificaat dat uitgegeven wordt aan gebruikers van maritieme zendapparatuur.
In Nederland wordt hier normaliter gebruik gemaakt van het Nederlandse Marcom-B certificaat, maar tegenwoordig gebruiken steeds meer Nederlandse pleziervaarders liever het Britse SRC, omdat het beter aansluit bij de praktijk.
Het Britse SRC staat vrijwel gelijk aan het Nederlandse Marcom-B: het is geldig voor zowel binnenvaart- als zeevaartmarifoon, evenals EPIRBs, SARTs en AIS. Het SRC is geldig op schepen tot 200 ton, dat is ongeveer 40 meter.
# Gunungiella kalliope

Gunungiella kalliope is een schietmot uit de familie Philopotamidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Gunungiella myrrha

Gunungiella myrrha is een schietmot uit de familie Philopotamidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Gryllopsis nigrifrons

Gryllopsis nigrifrons is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Lucien Chopard.
# Gryllopsis ovtshinnikovi

Gryllopsis ovtshinnikovi is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Gorochov & Mishchenko.
# Gryllopsis pretzmanni

Gryllopsis pretzmanni is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Kaltenbach.
# Gruberella flavescens

Gruberella flavescens is een soort in de taxonomische indeling van de Amoebozoa. Deze micro-organismen hebben geen vaste vorm en hebben schijnvoetjes. Met deze schijnvoetjes kunnen ze voortbewegen en zich voeden. Het organisme komt uit het geslacht Gruberella en behoort tot de familie Gruberellidae. Gruberella flavescens werd in 1984 ontdekt door Page.
# Sinopotamon jiangsianense

Sinopotamon jiangsianense is een krabbensoort uit de familie van de Potamidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Dai.
* ↑ (en) Sinopotamon jiangsianense op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Davie, P. (2012). Sinopotamon jiangsianense Dai, 1999. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=443323
# Sinopotamon honanense

Sinopotamon honanense is een krabbensoort uit de familie van de Potamidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1975 door Dai, Song, He, Cao, Xu & Zhong.
* ↑ (en) Sinopotamon honanense op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Davie, P. (2012). Sinopotamon honanense Dai, Song, He, Cao, Xu & Zhong, 1975. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=443318
# Sint-Elisabethkerk (Kortrijk)

De Sint-Elisabethkerk bevindt zich in de Elisabethwijk van de Belgische stad Kortrijk. Zij werd in de jaren vijftig ingewijd, en is opgedragen aan de heilige Elisabeth van Hongarije.
De kerk is exemplarisch voor de neoromaanse bouwstijl en is opgenomen in de Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed van het Vlaams Instituut voor het Onroerend Erfgoed (VIOE).

## Externe link

* beschrijving op Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed