OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Seve Benson

Seve Benson (Guilford, 4 november 1986) is een professioneel golfer uit Engeland.

## Amateur

Als amateur speelde Benson voor Surrey en zat van 2005-2007 in de nationale training. Hij wordt net als Ross Fisher gesponsord door de Wentworth Club.

#### Gewonnen

* 2004: English County Championship in Worksop.
* 2006: Russian Amateur Open Championship, Tailhade Cup (Argentinië)
* 2007: Qatar Amateur Open Championship

## Professional

In 2007 werd Benson professional. In 2008 behaalde hij zijn eerste overwinning op de Challenge Tour mede door een baanrecord van 62 (-10). Hij eindigde Raphaël de Sousa daardoor drie slagen achter zich. Daarna won hij het Ypsilon Golf Challenge in een play-off tegen Rafael Cabrera Bello en Branden Grace.

### Gewonnen
#### PGA EuroPro Tour

* 2008: Wensum Valley International Open

#### Challenge Tour

* 2008: Piemonte Open (-19) in Turijn, Ypsilon Golf Challenge (-16)

#### Europese Tour

* 2012: Siciliaans Open (-15)

## Trivia

* Seve Benson is vernoemd naar Severiano Ballesteros.
# Sikkim, terre secrète

Sikkim, terre secrete is een Franse documentairefilm uit 1956 van filmregisseur en scenarioschrijver Serge Bourguignon.

## Verhaal

Sikkim, terre secrete is de eerste film die werd opgenomen in de kleine staat Sikkim, waar de toegang in die tijd niet toegestaan was voor buitenlanders en om die reden juist net als Tibet de belangstelling aantrok van buitenlanders.

## Externe link

* (en) BFI filmdatabase
# Sint-Pieterskerk (Mazenzele)

De Sint-Pieterskerk is de parochiekerk van het dorp Mazenzele, een deelgemeente van de Vlaams-Blabantse gemeente Opwijk. De kerk is gelegen aan Dorp 44.

## Geschiedenis

Vermoedelijk was Mazenzele vanouds afhankelijk van de parochie van Asse, waarvan het patronaatsrecht sedert 1089 berustte bij de Abdij van Affligem. Omstreeks 1300 werd Affligem verheven tot zelfstandige parochie.
Vermoedelijk stond hier een eenvoudig eenbeukig kerkje met voorgebouwde westtoren en vlak afgesloten koor. Omstreeks 1700 werd de kerk naar het oosten verlengd en bovendien voorzien van twee zijbeuken waardoor de toren zijdelings werd ingesloten.
In 1835 werd de kerk gewijzigd in neoclassicistische zin. In 1920 werd de toren iets verhoogd en kreeg hij een nieuwe spits.

## Gebouw

Het betreft een driebeukig kerkje met ingebouwde westtoren en een driezijdig afgesloten koor. De kerk is gebouwd in witte kalkzandsteen (natuursteen). Voor het koor werd baksteen en zandsteen gebruikt en blauwe hardsteen werd toegepast in de bouwcampagne van 1835.
De 13e-eeuwse toren heeft drie geledingen en wordt bekroond door een tentdak. Het koor is uit het 1e kwart van de 18e eeuw.
In de Eerste Wereldoorlog werd een gedeelte van de kerk (waaronder de toren) door de Duitsers opgeblazen. In de toren hangt de zogenaamde Thiendeklok 'Maria' al sinds 1639. Ze werd gegoten door J. Brouchart. Het pittoreske kerkje werd onlangs aan de buitenzijde gerestaureerd. Tijdens de restauratiewerken voerde men ook een archeologisch onderzoek. Ook komt het 19e-eeuwse Anneessensorgel van de kerk in Nijverseel opnieuw naar de parochiekerk van Mazenzele. In 1967 werd het ommuurde kerkhof verwijderd en werd er een nieuw kerkhof aangelegd langsheen de Kouterbaan.

## Interieur

Veel kerkmeubilair is van 1835. Er zijn twee biechtstoelen uit het 3e kwart van de 18e eeuw.
Tot de kunstwerken behoren schilderijen Aanbidding der wijzen (17e eeuw), Bevrijding van Sint-Petrus uit de gevangensis (omstreeks 1635). Verder is er een gepolychromeerd houden Sint-Petrusbeeld (1510-1520) en een beeld van Sint-Anna-te-Drieën van omstreeks 1500.
Er bevinden zich in de kerk enkele 18e-eeuwse grafstenen.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Sint-Pieterskerk (Lo)

De Sint-Pieterskerk is de kerk van de Sint-Petrusparochie van het stadje Lo, in de Belgische provincie West-Vlaanderen.

## Bouwgeschiedenis

Het oudste gedeelte, het gotische priesterkoor stamt uit de 13e eeuw. In 1119 wordt reeds melding gemaakt van de kerk; later is die verschillende malen verbouwd. Tussen 1435 en 1496 werden de zijbeuken en het zuidertransept verder opgetrokken.
De hallenkerk in laatgotische stijl was vroeger een deel van de Sint-Pietersabdij van de augustijnen. De monniken gebruikten het deel van de kerk tussen het transept en het priesterkoor, voorzien van een houten koorgestoelte uit 1624. De noorderbeuk deed dienst als abtskapel. De abdij heeft 1093 als stichtingsdatum en werd in 1797 verlaten als gevolg van de Franse Revolutie. Plundering in 1478 en een brand in 1580 maakten heropbouw noodzakelijk. Die gebeurde in dezelfde stijl. In 1847 werd de abdiekamer die de parochiekerk afsloot van de abtskapel afgebroken. Een neogotische toren verving de oude, romaanse vieringtoren (1866-1869). Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de toren opgeblazen, en van de kerk zelf bleef alleen het opgaande muurwerk overeind. Veel van de kunstschatten in het gebouw waren evenwel tijdig in veiligheid gebracht en bleven behouden. Na de oorlog werd de kerk volgens de oude plannen heropgebouwd. De vernielde 19de-eeuwse toren werd door een iets lager exemplaar vervangen.

## Kerkschatten

De kerk bevat kerkmeubilair van hoge kwaliteit omwille van het houtsnijwerk. De sacristie wordt tot een van de mooiste van het land gerekend. De broodbank in renaissancestijl (na plechtigheden werd hier brood uitgedeeld aan de armen) ligt aan de noordzijde van het doksaal. Tussen de schilderijtjes, met de zeven werken van barmhartigheid, zijn musicerende engeltjes aangebracht.
In de kerk bevindt zich een achthoekige preekstoel (barok) uit 1628 versierd met zes gebeeldhouwde bas-reliëfs die het leven van Petrus voorstellen. Op het altaar in de linkerzijbeuk zijn in eikenhout de vijftien mysteries van Onze-Lieve-Vrouw uitgebeeld. Allen zijn van de hand van Urbain Taillebert. De houten panelen van de doksaalwand zijn in rococostijl uitgevoerd. De orgelkast is een barokke exemplaar. Het houten hoofdaltaar (barok) is beschilderd om het op marmer te doen lijken. Christus aan het kruis, een schilderij uit 1640 van Jan Boeckhorst versiert het. Er is ook een schilderij van Jan-Willem Rosier te zien.

## Willem van Loo

In een loden kist naast het Sint-Rochusaltaar worden een aantal beenderen van Willem van Loo bewaard. Het werd toevallig ontdekt toen men in 1770 de vloer van de kerk herstelde. Hij was een bastaardzoon van een graaf van Vlaanderen en kandidaat met de steun van de moordenaars van graaf Karel de Goede om deze op te volgen. Hij moest naar Engeland vluchten maar keerde terug naar Lo en werd de mecenas van de Sint-Pietersabdij.

## Galerij

* De Sint-Pieterskerk
* Interieur van de Sint-Pieterskerk
* Het orgel en de preekstoel
* Het koorgestoelte en het hoofdaltaar
* Christus aan het kruis (1640) van Johan Boeckhorst
# Shahdol (district)

Shahdol is een district van de Indiase staat Madhya Pradesh. In 2001 telde het district 1.572.748 inwoners op een oppervlakte van 9954 km². Het zuidelijke deel splitste zich in 2003 echter af en vormt sindsdien het district Anuppur.
Hoofdstad: Bhopal
Districten:
# Signal Hill (St. John's)

Signal Hill is een heuvel die uitkijkt over St. John's, de hoofdstad van de Canadese provincie Newfoundland en Labrador. De 167 m hoge heuvel is erkend als een National Historic Site of Canada.

## Geografie

Signal Hill ligt in het oosten van de op Newfoundland gelegen stad St. John's. De heuvel grenst in het oosten aan de Atlantische Oceaan, in het zuiden aan The Narrows (de smalle toegang tot de natuurlijke haven van de stad), in het westen aan de wijk The Battery en in het noorden aan de wijk Quidi Vidi. Het hoogste punt van de heuvel staat bekend als Ladies' Lookout.

## Geschiedenis

Vanwege zijn strategische ligging was de heuvel van militair belang ter verdediging van de haven van St. John's. De heuvel was in 1762 het strijdtoneel voor de Slag om Signal Hill, de laatste veldslag van de Zevenjarige Oorlog die plaatsvond in Noord-Amerika. De Britten onder leiding van luitenant-kolonel William Amherst versloegen er de Fransen. De naam van de heuvel (letterlijk "seinheuvel") komt van de seinen die de Britten vanaf de heuvel gaven.
In de late 18e eeuw werd de heuvel versterkt tot een citadel. In het midden van de 19e eeuw vonden er verdere versterkingen plaats met de bouw van de Queens' Battery Barracks (afgewerkt 1862).
De bouw van de voor de stad iconische Cabot Tower begon in 1897, ter ere van zowel het diamanten jubileum van Queen Victoria als de 400-jarige verjaardag van de aankomst van John Cabot in Noord-Amerika. De officiële opening vond plaats in 1900. De toren werd voornamelijk als seintoren en als Marconi-radiotelegrafiestation gebruikt.
Op 12 december 1901 ontving Guglielmo Marconi vanaf Signal Hill het eerste trans-Atlantische radiotelegrafiesignaal.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog plaatste het Amerikaanse leger luchtafweergeschutinstallaties op de heuvel.
In de 21e eeuw is de heuvel een belangrijke toeristische trekpleister vanwege de Cabot Tower, de historische militaire overblijfselen en vanwege de weidse panorama's over de stad en haven.

## Erkenning

Vanwege de belangrijke rol die de heuvel speelde in de zowel de militaire geschiedenis als communicatiegeschiedenis erkende Canada het in 1951 als een National Historic Site.
In 2007 duidde de Canadese publieke omroep CBC Signal Hill aan als een van de "zeven wonderen van Newfoundland en Labrador".
# Siphona hurdi

Siphona hurdi is een vliegensoort uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Reinhard.
# Siphona illinoiensis

Siphona illinoiensis is een vliegensoort uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Townsend.
# Sinfonietta nr. 2 (Penderecki)

Krzysztof Penderecki voltooide zijn Sinfonietta nr. 2 in 1994. Het is geen originele compositie van de Pool, maar een bewerking van zijn Klarinetkwartet uit 1993.
De kleine symfonie heeft vier delen:
* Notturno: Adagio
* Scherzo: Vivacissimo
* Serenade: Tempo di valse
* Abschied: Larghetto
De klarinettist Paul Meyer speelde de solopartij tijdens de première op 13 juli 1994. In Bad Kissingen werd hij begeleid door het Sinfonia Varsovia onder leiding van de componist. De orkestratie bestaat uit solo klarinet dan wel dwarsfluit, zes eerste violen, vijf tweede violen, vier altviolen, drie celli en een contrabas
# Sint-Nielskerk

De Sint-Nielskerk is een luthers kerkgebouw in Westerland op het Noord-Friese eiland Sylt. De kerk staat ook bekend onder de naam Dorpskerk en werd in 1634 gebouwd en in 1637 ingewijd. Het Godshuis draagt het patrocinium van Sint-Nicolaas (Niels is de afgekorte naam van Nicolaas). De dorpskerk is het oudste gebouw van Westerland.

## Inrichting

De Sint-Nielskerk herbergt een aantal waardevolle kunstwerken. Het kruis boven de boog naar de apsis dateert uit de 13e of 14e eeuw en is het oudste voorwerp van de kerk. Het corpus is van latere datum en stamt waarschijnlijk uit de tweede helft van de 15e eeuw.
Het drievleugelige laatgotische altaar toont in de centrale schrijn het houtgesneden reliëf van de Kroning van Maria. Maria wordt door twee bisschoppen geflankeerd, links van haar staat Nicolaas of Severinus, rechts van haar Dionysius. In de zijvleugels van het altaar bevinden zich de apostelen. De centrale schrijn werd om religieuze redenen in de 19e eeuw verwijderd. De te katholiek bevonden voorstelling van de Kroning van Maria werd vervangen door een olieverfschilderij van Minna van Doetinchem de Rande, waarop een over het water lopende Christus en een zinkende Petrus werden afgebeeld. In 1925 werd keerde de Maria-Kroning weer op de oorspronkelijk plek in het altaar terug.
De veertienarmige kroonluchter is met een adelaar gekroond en stamt uit 1682. De achtarmige messing kroonluchter is waarschijnlijk ouder.

## Orgel

In 1875 bouwde Marcussen & Søn een orgel voor de kerk. Een nieuw orgel met 14 registers en twee klavieren werd gebouwd in 1965-1966 door de orgelbouwer Kemper & Zoon uit Lübeck, waarbij de oude pijpen opnieuw werden toegepast. In 1987 werd dit orgel gerenoveerd door de firma Neuthor uit Kiel.
# Sint Barbaragasthuis

Sint Barbaragasthuis kan verwijzen naar:
* Sint-Barbaragasthuis (Gouda)
* Sint Barbaragasthuis (Haarlem)
* Sint Barbaragasthuis (Leiden)
* Sint Barbaragasthuis (Utrecht)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint Barbaragasthuis en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sint-Hermes-en-Alexanderkerk

De Sint-Hermes-en-Alexanderkerk (Église Saint-Hermès-et-Alexandre) is een romaans kerkgebouw in de Belgische gemeente Theux in de provincie Luik. De kerk is toegewijd aan Hermes en Alexander.

## Historiek

De huidige kerk is een gebouw dat een aantal gebedshuizen op deze plek opvolgt en is het enige voorbeeld van een romaanse hallenkerk met één beuk uit de elfde eeuw die bewaard is gebleven in het gebied tussen de Loire en de Rijn.
Het gebouw maakt sinds 1942 deel uit van het onroerend erfgoed van Wallonië.

### Vorige gebedshuizen

Op de plaats van de kerk van de heiligen Hermes en Alexander volgden vier gebouwen elkaar op:
* een kleine rechthoekige constructie, waarvan we overblijfselen vinden onder het koor van het huidige gebouw
* een kleine Merovingische kapel die het resultaat is van de westwaartse uitbreiding
* een Karolingische kerk gebouwd in de tweede helft van de negende eeuw, voorafgegaan door een toren in het westen
* een romaanse kerk uit het einde van de tiende of het begin van de twaalfde eeuw met een kleine rechthoekige chevet en een toren aan de westzijde
De romaanse kerk onderging vervolgens vele wijzigingen die het huidige uiterlijk hebben bepaald met onder meer de bouw van een versterkte toren tegen de noordgevel in de dertiende eeuw. In de veertiende eeuw volgde de toevoeging van een uurwerk (houten structuur met kraagstenen) aan de top van de toren.

## Galerij

* Het kerkschip
* De heilige Alexander
* De heilige Hermes
* Maria met Kind (ca. 1500)
* Het kerkorgel

### Bronnen

* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Église Saints-Hermès-et-Alexandre de Theux op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.

### Referenties

* ↑ Le Patrimoine monumental de la Belgique, Wallonie, volume 12, deel 4, Verviers, Arrondissement Z-W, Pierre Mardaga uitgever, 1985, en volgende
* ↑ Beschrijving volgens maquettes in het kerkgebouw
# Sint-Victorkerk

Sint-Victorkerk kan verwijzen naar:
* Sint-Victorkerk (Afferden)
* Victorkerk (Apeldoorn) (tot 2013 Rooms-katholiek, sinds 2017 Hersteld Hervormde Kerk
* Sint-Victorkerk (Auvelais)
* Oude Sint-Victorkerk (Batenburg) (Nederlands Hervormd)
* Sint-Victorkerk (Batenburg) (Rooms-katholiek)
* Sint-Victorkerk (Benschop)
* Sint-Victorkerk (Damme)
* Sint-Victorkerk (Dülmen)
* Sint-Victorkerk (Esino Lario)
* Sint-Victorkerk (Glaaien)
* Sint-Victorkerk (Neerloon)
* Sint-Victorkerk (Noordwijkerhout)
* Sint-Victorkerk (Obdam)
* Sint-Victorkerk (Proven)
* Christus Victorkerk ('s-Hertogenbosch)
* Sint-Victorkerk (Waddinxveen).
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint-Victorkerk en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sint-Vincentius-en-Barbarakerk

De Sint-Vincentius-en-Barbarakerk (Église Saint-Vincent et Sainte-Barbe) is een parochiekerk in Ans een plaats en gemeente in de Belgische provincie Luik.
De kerk werd gebouwd in 1950 als kapel voor de mijnarbeiders van de Société anonyme des Charbonnages d'Ans et de Rocour. De heilige Barbara werd gekozen daar zij de patrones van de mijnwerkers is.
De kapel was afhankelijk van de Onze-Lieve-Vrouweparochie, doch in 1978 kreeg ze de status van parochiekerk.
Het interieur heeft kruiswegstaties, vervaardigd door Herman Thoma, welke op de achtergrond scenes uit het mijnverleden van Ans heeft afgebeeld. Er is een glas-in-loodraam dat de glorie van Christus verbeeldt, en bij de ingang is er een beeld van Vincentius a Paulo.
# Sint-Vincentius a Paulokerk (Battice)

De Sint-Vincentius a Paulokerk (Église Saint-Vincent-de-Paul) is de parochiekerk van het tot de Belgische gemeente Herve behorende dorp Battice, gelegen aan het Place du Marché op een hoogte van 329 meter.

## Geschiedenis

Eind 18e eeuw werd op deze plaats een kapel gebouwd, die in 1868 door een neogotisch kerkgebouw werd vervangen, dat ontworpen werd door Eugène Halkin. Deze kerk werd op 6 augustus 1914 door de Duitse bezetters vernield. In 1921-1924 kwam het huidige neoromaanse gebouw tot stand. Architect was Emile Burguet.

## Gebouw

Het betreft een driebeukige basilicale kruiskerk gebouwd in zandsteenblokken met toepassing van kalksteen. De kerk heeft een forse voorgebouwde toren, voorzien van een tentdak. Er is een halfronde koorafsluiting.
Het meubilair is in neoromaanse stijl en dateert uit de tijd van de bouw. De kerk heeft twee glas-in-loodramen, voorstellende Sint-Gerlach en Sint-Vincentius a Paulo.
* Inventaris onroerend erfgoed
* BALaT KIK-IRPA
# Sint-Filippus en Jacobuskerk (Koewacht, Nederland)

De Sint-Filippus en Jacobuskerk (ook: Sint-Philippus en Jacobuskerk) is een parochiekerk in de tot de Nederlandse gemeente Terneuzen behorende plaats Koewacht, gelegen aan Kerkplein 2. Het kerkgebouw is door de gemeente aangewezen als gemeentelijk monument.

## Geschiedenis

De in het Nederlandse deel van Koewacht wonende gelovigen kerkten vanouds in de Sint-Filippus en Jacobuskerk in het Belgische deel van Koewacht.
De Duitse bezetter maakte hier tijdens de Eerste Wereldoorlog een einde aan door de grens te versperren met De Draad. Vanaf 1916 maakten de Nederlanders daarom gebruik van een houten noodkerk, en in 1922 kwam op Nederlands grondgebied een stenen kerk gereed, ontworpen door Wolter te Riele.
Het betreft een bakstenen kerkgebouw onder zadeldak, met een verlaagd, driezijdig afgesloten koor en een naast het koor gebouwd ongelede toren met spits. De kerk is gebouwd in traditionalistische stijl.
Het orgel is gebouwd door Cornelis Rogier voor de Sint-Jozefkerk te Bergen op Zoom en werd in 1930 in Koewacht geplaatst. De orgelkast en een deel van de pijpen zijn vermoedelijk eind-18e-eeuws.
* ReliWiki
# Sint-Filippus en Jacobuskerk (Moerbeke)

De Sint-Filippus en Jacobuskerk (ook: Sint-Philippus en Jacobuskerk) is een parochiekerk in het Belgische deel van Koewacht, in de gemeente Moerbeke, gelegen aan Kerkstraat 15.

## Geschiedenis

In 1687 heeft men de kapel te Kruisstraat afgebroken en naar Koewacht overgebracht, waar ze op de plaats van het toenmalige Fort Masereels weer werd opgebouwd. In 1713 werd de kapel gesloopt en op de plaats daarvan werd een nieuwe kerk gebouwd die in 1714 werd ingewijd. Het was een zaalkerk met toren. In 1850 werd de kerk vergroot.
In 1914 werd het, ten gevolge van de Eerste Wereldoorlog, voor de Nederlandse gelovigen onmogelijk deze kerk nog langer te bezoeken, daar de Belgisch-Nederlandse grens versperd was. Aan de Nederlandse zijde verrees in 1916 een noodkerk en in 1921 werd een eigen kerk ingewijd, eveneens een Sint-Filippus en Jacobuskerk.
Gezien de ligging van Koewacht op de grens van de gemeenten Moerbeke en Stekene is er een verdeelsleutel vastgelegd waarbij Stekene twee derden van de exploitatiekosten vergoedt.
De kerk is in 2019 aan de eredienst onttrokken. Delen van het interieur zoals de doopvont en het altaar met relikwie zijn naar de gelijknamige kerk in het Nederlandse deel van Koewacht overgebracht. Sindsdien gebruikt de gemeente Moerbeke de kerk als opslagplaats, in afwachting van een herbestemming.

## Gebouw

Het schip en de voorgebouwde toren zijn van 1713-1714. De verlenging van het schip met een hoger gedeelte is van 1850. De vierkante toren heeft drie geledingen. Links van het portaal bevindt zich een gevelsteen met chronogram, met de tekst: BiDt hIer tot BYstanD Van aLLe ChrIstene zIeLkens Des VageVIers (1671).

## Interieur

De hoofd- en zijaltaren zijn van het eerste kwart van de 18e eeuw in barokstijl. Uit dezelfde tijd zijn een biechtstoel en een deel van de communiebank. Het doopvont is van 1767 en verder is er een 18e-eeuwse calvariegroep.
* Parochiekerk Sint-Philippus en Jacobus in de inventaris van het agentschap Onroerend Erfgoed
* ↑ Bisdom gaat Sint Philippus en Jacobus kerk Koewacht ontwijden. Het Nieuwsblad (1 februari 2017). Geraadpleegd op 29 december 2022.
* ↑ Koewacht neemt afscheid van kerk. Het Nieuwsblad (8 april 2019). Geraadpleegd op 29 december 2022.
* ↑ Nog geen nieuwe bestemming voor kerk die al meer dan drie jaar leeg staat. Het Nieuwsblad (22 december 2022). Geraadpleegd op 29 december 2022.
# Sint-Jacobskerk (Ibsker)

De Sint-Jacobskerk (Deens: Sankt Ibs kirke) is een 12e-eeuws kerkgebouw in Ibsker op het Deense eiland Bornholm, circa 3 km ten zuidwesten van Svaneke.

## Geschiedenis

Oorspronkelijk werd de kerk Beati Jacobi (1335) genoemd, later, in 1429, werd de naam Sancti Jacobs kirke. Uiteindelijk veranderde de naam in Ibs Kirke (Ib is het Scandinavische equivalent van Jacob).
De toren, het schip, het koor en de apsis dateren allen uit het einde van de 12e eeuw. Het portaal werd twee of drie eeuwen later toegevoegd. In 1867 werd het grootste deel van de noordelijke muur afgebroken om een transeptarm naar het noorden aan te bouwen. Het gevolg was dat het karakter van de romaanse kerkruimte volledig veranderde. Bij de restauratie in het jaar 1964 werd een nieuw orgel geïnstalleerd op de plaats van de oude, voormalige noordelijke muur. Hiermee werd het karakter van het romaanse schip weer enigszins hersteld. Tijdens deze restauratie ontdekte men ook sporen van muurschilderingen, ze waren echter zo vaag dat er geen moeite werd gedaan om ze te behouden.

## Interieur

Interessant is de brede westelijke toren vanwege de bijzondere gewelfconstructie. Als men vanuit het schip naar het westen kijkt ziet men door de twee rondbogen die het schip van de torenruimte scheiden het dubbele tongewelf. De kerkruimte heeft een balkenplafond; koor en apsis een tongewelf.
Het altaarstuk betreft een schilderij van Christoffer Wilhelm Eckersberg uit 1846. Het beeldt Christus in de hof van Getsemane uit. In de rooms-katholieke tijd had de kerk nog een zijaltaar. Mogelijk is het Mariabeeld uit circa 1500, dat tegenwoordig boven het doopvont hangt, afkomstig van dat zijaltaar. Uit dezelfde periode dateert het crucifix aan de zuidelijke muur van het kerkschip. Het doopvont is het oudste stuk voorwerp in de kerk en werd van kalksteen in Gotland vervaardigd. Het votiefschip dat in het kerkschip hangt dateert uit 1939. De renaissance kansel is versierd met afbeeldingen van de evangelisten.
In het voorportaal hangen drie borden met de namen van en details over de predikanten van de kerk sinds de reformatie. Van een aantal predikanten hangen er ook portretten. Langs de muren staan oude grafstenen, de oudste is uit 1568. De twee klokken in de toren dateren respectievelijk uit 1773 en 1822.
# Skalks sang

Sklaks sang is een compositie van Niels Gade. Het is een ongedateerd losstaand werk van deze Deense componist. Gade zette muziek onder een tekst van Adam Oehlenschläger. Oehlensläger gebruikte de naam Skalk in zijn boek Hroars Saga uit circa 1817 en König Hroar uit 1822. Koning Skalk wordt in de vertelling verslagen door Hroar en gevangengenomen. Het lied is echter gericht aan Rinda (“Rinda min brud”).
De tekst werd ook gebruikt door Peter Heise.