OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Surinaamse parlementsverkiezingen 1908

De Surinaamse parlementsverkiezingen in 1908 vonden plaats in maart van dat jaar.
Er konden vier leden voor de Koloniale Staten gekozen worden in verband met het periodiek aftreden van A.R. Bueno, T.L. Ellis, R. Fabriek en A. van 't Hoogerhuys.
| Kandidaat | Stemmen in de eerste ronde | resultaat |
| A.R. Bueno | 283 | gekozen |
| T.L. Ellis | 280 | gekozen |
| R. Fabriek | 288 | gekozen |
| A. van 't Hoogerhuys | 307 | gekozen |
| J.C.P. Ulrich | 77 | x |
Bij deze verkiezingen mochten alleen mannen die aan bepaalde voorwaarden voldeden (censuskiesrecht) stemmen. Bij de eerste ronde waren er 339 geldig uitgebrachte stembiljetten waarbij een kiezer voor meer dan een kandidaat kon stemmen. Er waren vier zetels te verdelen en om in de eerste ronde gekozen te kunnen worden had een kandidaat de stem nodig van meer dan de helft van de geldig uitgebrachte stembiljetten (minstens 170 stemmen). Precies vier kandidaten voldeden aan die voorwaarde zodat er geen tweede ronde nodig was.
Na deze verkiezingen had de Koloniale Staten de volgende dertien leden:
| Naam | Gepland jaar van aftreding | Bijzonderheden |
| I. da Costa | 1910 | voorzitter |
| F.C. Gefken | 1912 | in 1909 overleden en opgevolgd door L.L. Beckeringh van Loenen; tot zijn dood vicevoorzitter |
| D. Coutinho | 1910 | |
| J.A. Dragten | 1910 | |
| R.N.G.M. Bär von Hemmersweil | 1910 | in 1909 opgevolgd door F. Smith |
| J.R. Thomson | 1910 | |
| S.B. Bibaz | 1912 | |
| F.C. Curiel | 1912 | vanaf 1909 vicevoorzitter |
| R.A. Tammenga | 1912 | |
| A.R. Bueno | 1914 | |
| T.L. Ellis | 1914 | |
| R. Fabriek | 1914 | |
| A. van 't Hoogerhuys | 1914 | in 1909 opgevolgd door H.J. van Ommeren |
# William Dalrymple

William Dalrymple (20 maart 1965) is een Schots historicus en auteur van diverse reisbeschrijvingen in het Midden-Oosten en Azië.

## Oeuvre

* In Xanadu: A Quest (Flamingo) (1989)
* City of Djinns: A Year in Delhi (1993)
* From the Holy Mountain: A Journey in the Shadow of Byzantium (1997)
* The Age of Kali: Travels and Encounters in India (1998)
* Begums, Thugs & White Mughals (2002)
* White Mughals: Love and Betrayal in Eighteenth-century India (2002)
* The Last Mughal: The Eclipse of a Dynasty, Delhi 1857 (2006)
* The slow disappearance of the Syriacs from Turkey and of the Grounds of the Mor Gabriel Monastery ISBN 978-3-643-90268-9, samen met Pieter Omtzigt, Markus K. Tozman en Andrea Tyndall (2012)

### Vertaald in het Nederlands

* In de schaduw van Byzantium (1998). vert. van From the Holy Mountain: a Journey in the Shadow of Byzantium
# Halichoeres garnoti

Halichoeres garnoti is een straalvinnige vissensoort uit de familie van lipvissen (Labridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1839 door Valenciennes.
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als niet bedreigd, beoordelingsjaar 2008.
* 1 2 (en) Halichoeres garnoti op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Halichoeres garnoti. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Olethreutes subelectana

Olethreutes subelectana is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Kawabe.
# Saint-Pierre-les-Bois

Saint-Pierre-les-Bois is een gemeente in het Franse departement Cher (regio Centre-Val de Loire) en telt 305 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saint-Amand-Montrond.
* Kerk van Saint-Pierre
* Gemeentehuis

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Pierre-les-Bois bedraagt 19,9 km², de bevolkingsdichtheid is 15,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Pierre-les-Bois met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Canon TS-E 90mm-objectief

De Canon TS-E 90mm f/2.8 is een tilt-shiftobjectief gemaakt door de Japanse fabrikant Canon. Voorzien van een EF-lensvatting is dit objectief geschikt voor de EOS-lijn van dezelfde fabrikant.
Dankzij de tilt-shifttechniek kan de voorzijde van het objectief 8° draaien en 11 mm verschuiven ten opzichte van de standaardpositie. Deze eigenschap zorgt ervoor dat de positie van het onderwerp veranderd kan worden zonder de camera te verplaatsen. Hierdoor kan het lijnverloop beïnvloed worden. Tilt-shift wordt dan ook voornamelijk gebruikt bij architectuurfotografie en is gebaseerd op het Scheimpflug-principe.

## Externe link

* Canon TS-E 90mm f/2.8
# Roestbruine kogelzwam

De roestbruine kogelzwam (Hypoxylon fragiforme) is een zakjeszwam, die behoort tot de familie Hypoxylaceae. De soort groeit saprobiotisch op dode takken van beuken die nog schors hebben. Het mycelium is bij en groter aantal planten aangetoond, maar vormt dan geen vruchtlichamen. De soort komt zeer algemeen voor en is het gehele jaar door te vinden, vaak op afgevallen dood beukenhout in bossen en bermen.

## Kenmerken

Het bolvormige vruchtlichaam bestaat uit steenrood tot kaneelbruin stroma dat met een wat afgeplatte basis op het substraat zit. Vruchtlichamen groeien in zwermen en zijn zelden groter dan 4 tot 10 mm. Bij ouder worden kleurt het vruchtlichaam van buiten en van binnen bruinzwart tot zwart. Het sporenpoeder is zwart.
Op het vruchtlichaam worden sporenzakjes met ascosporen in perithecia gevormd. De asci zijn 160-180 µm lang en 6-8 µm breed. De ascosporen zijn bonenvormig, unicellulair, donkerbruin, glad, bijna ondoorzichtig en 11-15 × 5,5-7,5 µm groot. De ene kant is afgeplat, de andere heeft een longitudinale kernspleet. De asci meten 160 tot 180 × 6 tot 8 µm en zijn cilindrisch gesteeld.

## Gelijkende soorten

* Blozende korstkogelzwam (Hypoxylon rutilum), gelijkt sterk en groeit ook op beukentakken. Bij deze soort zijn de sporen niet langer dan 10 µm en steken de openingen van de perithecia duidelijk uit.
* Gladde kogelzwam (Hypoxylon fuscum) groeit op dode takken van els en hazelaar. Hun stroma is iets kleiner en meer afgerond.
* Vergroeide kogelzwam (Hypoxylon multiforme), groeit op loofbomen (voorkeur voor berk, maar kan ook op vogelkers en els) vruchtlichamen spreiden zich uit op het substraat. Ze zijn alleen roodachtig als ze jong zijn en worden later zwart.
* Kogelhoutskoolzwam (Daldinia concentrica), groeit op loofbomen, wordt aanzienlijk groter, heeft een vruchtlichaam dat aan de binnenkant is gestreept met lichtere, concentrische zones. Hij groeit op verschillende soorten loofhout.

## Verspreiding

De roestbruine kogelzwam wordt gevonden in Noord-Amerika, Europa, Azië en de eilanden van de Indische Oceaan. Hij komt zeer algemeen voor in Nederland en België. De soort staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.

## Foto's

* Oudere vruchtlichamen
* Asci met sporen
* Ascosporen
* 1 2 NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
# Sabeltandkatten

De sabeltandkatten (Machairodontinae) zijn een onderfamilie van uitgestorven katachtigen (Felidae), die met name getypeerd werden door hun mesvormige hoektanden. Deze katten zijn bekend van vele fossielen, gevonden op verschillende continenten, waaruit blijkt dat hun verspreiding overeenkwam met die van de huidige katten. De huidige katten (Felidae) en de sabeltandkatten hebben zich ontwikkeld uit een gemeenschappelijke voorouder: Pseudaelurus, een primitieve kat die zo'n 20 miljoen jaar geleden leefde.
Moderne katten hebben kegelvormige hoektanden, maar de Machairodontinae (wat sabeltanden betekent) hadden hoektanden die zijdelings afgeplat waren (als een mes of zwaard) en vaak sterk verlengd. De overige tanden waren groter dan bij de huidige katten, hadden een andere hoek en stonden verder naar voren geplaatst. Verder hadden de sabeltandkatten speciale aanpassingen om hun bek zeer ver open te trekken, en hadden ze sterk ontwikkelde nekspieren. Sommige soorten hadden een beenachtig uitsteeksel op de onderkaak, dat de sabeltanden beschermde.
Een sabeltandkat met zeer grote hoektanden is Smilodon. Veel sabeltandkatten hadden echter niet van die indrukwekkende sabeltanden, en er waren ook soorten met kleine, maar messcherpe hoektanden. De sabeltandkatten worden in vier geslachtengroepen ingedeeld:
* Metailurini. Deze katten hadden twee korte sabeltanden die nauwelijks uit de bek staken. Ze hadden lange, slanke poten en een lichtgebouwd lichaam. De geslachten die in deze groep geplaatst worden zijn Metailurus Adelphailurus, Dinofelis, Pontosmilus, Stenailurus en Therailurus.
* Smilodontini. Deze katten hadden zeer lange, gespecialiseerde sabeltanden, korte poten, en een gedrongen, krachtig lichaam. Geslachten in deze groep zijn Smilodon, Megantereon en Paramachairodus.
* Homotheriini, grote hyena-achtige sabeltandkatten. Hiertoe behoren Homotherium, Nimravides en Xenosmilus.
* Machairodontini. Hiertoe behoren Machairodus en Miomachairodus.
Hoewel de hoektanden van de sabeltandkatten er indrukwekkend uitzagen, waren ze waarschijnlijk te zwak en fragiel om de prooi met kracht te steken. Huidige katten proberen vaak in de nek te bijten om de ruggengraat van hun prooi te beschadigen. Sabeltandkatten hadden dit niet kunnen doen, omdat hun tanden af zouden breken als ze bot zouden raken. Daarom denkt men nu dat de sabeltanden gebruikt werden om met een lange haal de zenuwen en bloedvaten van de nek te beschadigen.
# Symfonie nr. 3 (Bolcom)

William Bolcom voltooide zijn Symfonie nr. 3, "Symfonie voor kamerorkest" in 1979.
Het werk werd geschreven op verzoek van het St. Paul Chamber Orchestra onder leiding van Dennis Russell Davies. De symfonie symboliseert de geboorte, leven en dood van de mens, zonder dat de componist er een vast programma aan vast plakte. De stijl wisselt van tonaal naar atonaal. Een uitstapje naar moderne muziekstijlen zoals jazz en/of ragtime is geheel afwezig in dit werk. Het slotdeel vertoont enige gelijkenis met muziek van Dmitri Sjostakovitsj, het slot van Symfonie nr. 15.
De deeltjes:
* Alpha
* Scherzo vitale
* Chiaroscuro
* Omega
Bolcom schreef het voor:
* 2 dwarsfluiten (ook piccolo en altfluit), 2 hobo’s (ook althobo), klarinet, 2 fagotten
* 2 hoorn
* (elektrische) piano/celesta
* violen, altviolen, celli, contrabassen
* Uitgave Albany Records: Frist Edtion Recordings: Lawrence Leighton Smith, Louisville Orchestra in een opname uit 1991
* William Bolcom
# Who's Harry Crumb?

Who's Harry Crumb? is een Amerikaanse komediefilm uit 1989 onder regie van Paul Flaherty.

## Verhaal

Harry Crumb is een telg uit een beroemde detectivefamilie, maar zijn praktijk is allesbehalve druk beklant. Wanneer het model Jennifer Downing, dochter van de miljonair P.J. Downing, in Beverly Hills wordt ontvoerd, neemt P.J. op advies van kennis Eliot Draisen contact op met Harry om de zaak op te lossen. Omdat Eliot zelf achter de ontvoering zit, stelt hij de incapabele Harry aan om schijn te wekken dat er hard aan de ontvoering wordt gewerkt. Hij wordt bijgestaan door Jennifers jongere zus Nikki, die betrekkelijk slimmer is dan Harry.
Op een dag ontdekt hij dat P.J.'s vrouw Helen een affaire heeft met de tennisinstructeur Vince Barnes en concludeert dat de femme fatale wel iets te maken moet hebben met de ontvoering. Helen wordt begeerd door Eliot, maar zij bewaart haar lichaam voor de hoogste bieder. Ze doet samen met haar minnaar meerdere pogingen om haar man om te brengen, zodat ze zelf beslag kan leggen op het losgeld. Deze plannen mislukken en uiteindelijk wordt het geld overhandigd aan Eliot. Hij doet een poging om met het geld te vluchten naar Buenos Aires, maar Helen steelt de koffer van hem en stapt samen met Vince aan boord van het vliegtuig. Harry en Nikki zitten hen echter op de hielen en weten ook aan boord van het vliegtuig te komen. Na een confrontatie worden Helen en Vince gearresteerd. Niet veel later wordt ook Eliot in de boeien geslagen. Jennifer wordt bevrijd en herenigd met haar familie.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| John Candy | Harry Crumb |
| Jeffrey Jones | Eliot Draisen |
| Annie Potts | Helen Downing |
| Tim Thomerson | Vince Barnes |
| Barry Corbin | P.J. Downing |
| Shawnee Smith | Nikki Downing |
| Renée Coleman | Jennifer Downing |
| Valri Bromfield | Detective Casey |

## Ontvangst

De film werd door de Nederlandse pers slecht ontvangen. De recensent van het NRC Handelsblad klaagde dat de film "getuigt van weinig originaliteit" en voegde daaraan toe dat de regisseur Paul Flaherty de "capriolen van John Candy handig, maar zonder veel fantasie in beeld" brengt. Criticus van De Waarheid omschreef de film als "een komedie die niet grappig is en derhalve niets om het, in dit geval omvangrijke, lijf heeft. De recensent van De Telegraaf velde het oordeel: "Je moet een échte detective zijn om in deze brij van opgelegde flauwiteiten nog iets leuks te ontdekken."
* ↑ "Zwaarlijvige stuntel in piepkleine telefooncel", NRC Handelsblad, 12 juli 1989. p. 2.
* ↑ "Amerikaanse prullaria", De Waarheid, 14 juli 1989. p. 7.
* ↑ "Detective Candy jaagt vergeefs op een grap", De Telegraaf, 13 juli 1989. p. T13.
# Halichoeres dispilus

Halichoeres dispilus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van lipvissen (Labridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Günther.
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als niet bedreigd, beoordelingsjaar 2007. De omvang van de populatie is volgens de IUCN stabiel.
* 1 2 (en) Halichoeres dispilus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Halichoeres dispilus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Olethreutes subnubilum

Olethreutes subnubilum is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Heinrich.
# Canthydrus xanthinus

Canthydrus xanthinus is een keversoort uit de familie diksprietwaterkevers (Noteridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1895 gepubliceerd door Maurice Auguste Régimbart.
De soort werd verzameld in "Haut-Sénégal" (Badoumbé en Kayes, tegenwoordig in het westen van Mali) en "Basso Ganana" in Somalië.
* ↑ M. Régimbar. "Dytiscidae et Gyrinidae d'Afrique et Madagascar." Mémoires de la Société entomologique de Belgique IV (1895), blz. 127
* ↑ (en) Hallan, Joel, Synopsis of the described Coleoptera of the World. Biology Catalog. Texas A&M (6 juni 2010). Gearchiveerd op 20 oktober 2013.
# 'Til Death

'Til Death is een Amerikaanse sitcom die gaat over een stel, Eddie en Joy Stark, die in Philadelphia wonen en reeds 23 jaar getrouwd zijn. Eddie is een geschiedenisleraar en Joy werkt voor een reisbureau. In de eerste twee seizoenen ging de serie vooral over hen en hun buren, Jeff en Steph Woodcock. In het tweede seizoen komt Eddie in contact met Kenny Westchester via een Big Brother-programma. Vanaf het derde seizoen gaat de serie voornamelijk over Eddie, Joy en Kenny, die dan bij hen intrekt. In seizoen vier focust het verhaal zich op de Eddie, Joy, hun dochter Ally en schoonzoon Doug. Ally en Doug wonen dan in een caravan in de achtertuin.

## Personages

De hoofdrollen in de serie. Eventuele roepnamen zijn schuingedrukt.
| Acteur/actrice | Personage | Seizoenen in serie |
| Brad Garrett | Eddie Stark | 1-4 |
| Joely Fisher | Joy Stark | 1-4 |
| Eddie Kaye Thomas | Jeffrey Woodcock (Jeff) | 1-2 |
| Kat Foster | Stephanie Woodcock (Steph) | 1-2 |
| J. B. Smoove | Kenneth Westchester (Kenny) | 2-4 |
| Krysten Ritter(seizoen 1-2) Laura Clery(seizoen 3) Lindsey Broad (seizoen 4) Kate Micucci(seizoen 4) | Allison Mayweather Stark (Ally) | 1-4 |
| Timm Sharp | Doug Von Stuessen | 1-4 |

## Terugkerende rollen

* Nick Bakay als Karl
* Martin Mull als Whitey
* Kathleen Rose Perkins als mevrouw Duffy
* Anthony Anderson als Cofeld
* Margaret Cho als Nicole
* Jerry Lambert as Stan
* Will Sasso als Russ
* Kevin Nealon als Steven
* Susan Yeagley als Simona
* Lainie Kazan als Donna, Joys moeder
* Barry Bostwick als George Von Stuessen, Dougs vader
* Kym Whitley als Tina, Kennys ex
* Alison La Placa als Beth
* Joe Manganiello als Stu
# Frederikstraat (Den Haag)

De Frederikstraat is een straat in de Haagse wijk Willemspark. De straat loopt van de Mauritskade naar de Javastraat.

## Historie

De straat is vernoemd naar Prins Frederik der Nederlanden (1797-1881). Als militair vocht hij onder andere tegen Napoleon. Hij was ook filantropisch, ook als vrijmetselaar. De straatnaam werd in 1843 vastgelegd. Hiervoor bestond de straat echter al maar heette toen Denneweg. Het was dus het tweede deel van de Denneweg. Aan deze straat lag een kazerne die sinds 1827 de Frederikskazerne heette. Deze is later verhuisd naar de huidige locatie aan de Van Alkemadelaan.

## Bijzondere gebouwen

* No. 2 is een herenhuis uit ca. 1846, en is Rijksmonument.
* No. 40 is een winkel-woonhuis uit ca.1840, en is een gemeentelijk monument.
* No. 42 is ook een winkel-woonhuis en gemeentelijk monument uit ca. 1840.
* Het hoekpand/bouwblok Frederikstraat/Prinses Mariastraat uit 1882 is Rijksmonument.

## Tram

Hoewel het een smalle straat is, hebben er toch decennia lang trams gereden: vanaf 1881 was dat paardentramlijn A, vanaf station HS, en die werd in 1905 vervangen door de elektrische lijn 1 (1e). In 1927 werd dat lijn 17 (2e), en die werd in 1928 opgeheven. Maar in 1927 verdween de tram al uit de straat. De route was steeds Station HS--Wagenbrug--Amsterdamse Veerkade/Gedempte Gracht--Spui--Lange Poten--Plein--Denneweg--Frederikstraat--Nassauplein--Bankaplein. Daar was een keerlus. In 1926 werd de route via de Wagenbrug verlegd naar het Zieken.
* ↑ https://haagsgemeentearchief.nl/straatnamencollectie/?mode=gallery&view=list&page=1&reverse=0&q=Frederikstraat. Gearchiveerd op 11 juli 2023.
* ↑ https://monumentenzorgdenhaag.nl/monumenten/frederikstraat-2. Gearchiveerd op 21 november 2022.
* ↑ https://monumentenzorgdenhaag.nl/monumenten/frederikstraat-40. Gearchiveerd op 21 november 2022.
* ↑ https://monumentenzorgdenhaag.nl/monumenten/frederikstraat-42. Gearchiveerd op 21 november 2022.
* ↑ https://monumenten.nl/monument/459728.
* ↑ Railatlas tramlijnen Den Haag en omstreken vanaf 1864, J.Blok & D.v.d. Spek, uitgeverij de Alk, 2009.
# Symfonie nr. 3 (Bruk)

Fridrich Bruk voltooide zijn Symfonie nr. 3 De kunstenaar Chagall in 2000. De symfonieën van Bruk zijn vrijwel onbekend en de derde is daarop geen uitzondering. Bruk schreef de symfonie als eerbetoon aan de kunstschilder Marc Chagall. Bruk en Chagall hadden hun (deels) Joodse komaf als gemeenschappelijke factor. De subtitel van de symfonie Juutalaisesta kansanrunoudesta (gedicht uit de Joodse folklore) wees daarop. De symfonie is geschreven voor symfonieorkest en tenor, waarbij de zanger in diverse talen (ook een oud Joodse) zingt.
De symfonie kent geen klassieke opbouw van een symfonie en klinkt onsamenhangend. De muziek en liedopbouw kent enige gelijkenis met die van Dmitri Sjostakovitsj, maar alleen in de basis. Een goede opname is er in 2011 nog niet en afgaande op het feit dat de symfonie nog niet openbaar is uitgevoerd zal er geen vervolgopname verschijnen.

## Delen

* Moderato e timidamente; Beelden uit Vitebsk (Vitebskin kuvia)
* Luttuoso (droevig); Bella’s dood (Bellan kuolema) (Bella was de vrouw van Marc Chagall)
* Moderato, Andantino, Con Gióia; De opwekking (Uudestisyntyninen)

## Orkestratie

* tenor
* 3 dwarsfluiten, 3 hobo’s, 2 klarinetten, 2 fagotten
* 4 hoorns, 2 trompetten, 3 trombones, 1 tuba
* pauken, 4 man/vrouw percussie, celesta
* violen, altviolen, celli, contrabassen

## Discografie

* Uitgave Estonian Record Productions: Estlands Nationaal Opera Symfonieorkest o.l.v. Erkki Palola met tenor Mati Turi, een opnamen uit september 2002
* de opname
* Fimic, Finse muziekcentrale
# Willem Mengelberg

Willem Mengelberg kan verwijzen naar:
* Wilhelm Edmund Mengelberg, Duits/Nederlands architect, beeldhouwer en tekenaar (1850-1922)
* Willem Mengelberg (dirigent), Nederlandse dirigent (1871-1951)
* Willem Mengelberg (glazenier), Nederlandse glazenier (1897-1969)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Willem Mengelberg en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Halichoeres hilomeni

Halichoeres hilomeni is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de lipvissen (Labridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Randall & Allen.
# Olethreutes submissanum

Olethreutes submissanum is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door McDunnough.
# Samoreau

Samoreau is een gemeente in het Franse departement Seine-et-Marne (regio Île-de-France) en telt 2268 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Fontainebleau.

## Geografie

De oppervlakte van Samoreau bedraagt 5,7 km², de bevolkingsdichtheid is 397,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Samoreau met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Canthydrus uniformis

Canthydrus uniformis is een keversoort uit de familie diksprietwaterkevers (Noteridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1921 gepubliceerd door Alois Zimmermann.
# Fuck You

Fuck You kan verwijzen naar:
* Een engelstalige verwensing
* Fuck You (Lily Allen), een nummer van Lilly Allen
* F**k You!, een nummer van Cee-Lo Green
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Fuck You en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Symfonie nr. 3 (Cooke)

Arnold Cooke componeerde zijn Symfonie nr. 3 in D in 1967.
De stromingen binnen de klassieke muziek van de 20e eeuw lijken geheel aan Cooke voorbij getrokken. Dat is op zich vreemd want hij heeft van 1929 tot 1932 nog wel les gehad van Paul Hindemith, die er een zeer eigen stijl van componeren op na hield (abstractie).
Deze driedelige symfonie is eigenlijk een puur klassieke symfonie. Zij heeft dan wel een (beetje afwijkende) driedeling, de opbouw is klassiek. De themas uit het eerste deel worden uitgewerkt in het tweede deel en komen in het derde deel tot een eind. Wat opvalt is de helderheid van de diverse stemmen in de symfonie; het heeft een lichtheid vergelijkbaar met Joseph Haydn.

## Delen

* Allegro energico
* Lento
* Allegro

## Bron en discografie

* Uitgave Lyrita Recorded Edition; London Philharmonic Orchestra o.l.v. Nicholas Braithwaite.
# Lijst van Belgische adelsverheffingen 1952

Personen die in 1952 in de Belgische adel werden opgenomen of een adellijke titel ontvingen.

## Graaf

* Jacques Pirenne, erfelijke adel en de titel graaf, overdraagbaar op zijn zonen en verder overdraagbaar bij eerstgeboorte. (In 1971 toelating voor Pierre en Henri Pirenne om de titel graaf te voeren samen met hun vader.)

## Baron

* Jonkheer Raymond de Meester de Betzenbroeck (1904- ), beeldhouwer en schilder, de titel baron, overdraagbaar bij eerstgeboorte.
* Adrien t'Kint de Roodenbeke (1904-1980), erfelijke adel en de titel baron, overdraagbaar bij eerstgeboorte.

## Jonkheer

* Georges Bouckaert (1888-1960), arrondissementscommissaris, burgemeester van Oosterzele, erfelijke adel.
* Jean-François t'Kint de Roodenbeke (1906-1979), erfelijke adel.
* Christian t'Kint de Roodenbeke (1910- ), erfelijke adel.
* Etienne t'Kint de Roodenbeke (1914-1984), erfelijke adel.
* René t'Kint de Roodenbeke (1916-1984), erfelijke adel.
* André van Maldeghem (1877-1964), erfelijke adel
* Prosper Poswick (1906-1992), ambassadeur, erfelijke adel.
* Eric Poswick (1937- ), erfelijke adel.
* Ferdinand-Gauthier Poswick (1946-1967), erfelijke adel.

## Jonkvrouw

* Solange Poswick(1935- ), persoonlijke adel.
* Thérèse Poswick (1947- ), persoonlijke adel.