OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Alessandro Spinola

Alessandro Spinola (Genua, 1589 – aldaar, 1665) was doge van de Republiek Genua (1654-1656) en droeg de hierbij behorende titel koning van Corsica (1654-1656).

## Levensloop

Hij was de zoon van Andrea Spinola en Brigida Lomellini, van de bekende familie Spinola uit Genua. In 1612 ging hij in dienst van de Republiek Genua: zijn eerste taak was in te staan voor de huisvesting van de Rooms-Duitse ambassadeur die op weg naar Spanje was. Nadien oefende hij nog vele functies uit voor de Republiek. Hij begon als ambtenaar voor de onvermogende gevangenen en was vervolgens magistraat voor buitenlanders op het grondgebied van Genua. Vanaf 1622 was hij wapenmeester voor het leger; in deze functie deed hij de wapenaankopen.
In 1624-1625 was Spinola muntmeester van de Republiek. In 1625 werd hij ambtenaar voor de aankoop van voedselvoorraden, en dit terwijl de oorlog met het hertogdom Savoye woedde. In 1631 werd Spinola ambtenaar voor de aankopen van olie. Een bevordering volgde in 1634. Van 1634 tot 1641 was hij lid van het College van Procureurs, een van de hoogste instellingen van de Republiek. Als procureur nam hij meerdere taken op zich, in afspraak met de andere procureurs. Zo werd Spinola procureur-archivaris van wetteksten en procureur voor oorlogsvoering.
Nadien, van 1642 tot 1654, oefende hij nog meer ambtelijke functies uit, in de domeinen waarin hij ervaring had: legeraankopen, muntwezen en voedselvoorraden.
In 1654 werd Spinola verkozen tot doge van Genua. Hij beëindigde dit mandaat, zoals voorzien, in 1656. Zijn buitenlands beleid bestond erin de Ridders van Malta te bestrijden want dezen vertoonden in zijn ogen geen respect voor de symbolen van de Republiek Genua. Zijn binnenlands beleid bestond uit het verjagen van piraten in Corsica. In Genua zelf, liet hij de Albergo dei Poveri bouwen. De Albergo dei Poveri was een instelling voor de huisvesting van armen.
Hij stierf in 1676, toen de pest uitbrak in Genua. Het is niet zeker of hij aan de pest stierf. Zijn lichaam werd begraven in de kerk van het Minderbroederklooster van Genua, de San Francesco di Castellato. In deze kerk bevonden zich graven van edelen, onder meer Margaretha van Brabant (1276-1311). Deze kerk werd begin de jaren 1800 ontruimd.
* ↑ Voor de anti-Habsburgse politiek van het hertogdom Savoye: zie kardinaal de Richelieu
* ↑ (fr) Fondazione Spinola, Alessandro Spinola (1589-1676). La Famille Spinoza. Segreteria della Fondazione Spinola.
* ↑ (it) Museo di Sant'Agostino. Musei di Genova. Comune di Genova. Gearchiveerd op 4 augustus 2016.
# Alessandro Taverna

Alessandro Taverna (Caorle nabij Venetië, 1983) is een Italiaanse pianist.

## Levensloop

Taverna studeerde bij Laura Candiago Ferrari en Piero Rattalino, daarna aan het Pollini-conservatorium in Padua, waar hij in 2001 afstudeerde. Hij volgde lessen bij Franco Scala, Leonid Margarius en tot 2008 bij Boris Petrushansky, Louis Lortie en wederom bij Piero Rattalino aan de internationale pianoacademie in Imola. In Rome studeerde hij aan de nationale muziek-academie bij Sergio Perticaroli.
Hij trad op met diverse orkesten en geeft recitals in concertzalen in Italië en ver daarbuiten. Hij maakte opnamen voor Radio Classica in Italië, voor de Sloveense nationale radio en televisie en voor ClassicFm Radio in Zuid-Afrika.

## Prijzen

Hij won talrijke prijzen in diverse muziekwedstrijden, waaronder:
* Prijs van Venetië (2002)
* Skriabin International Piano Competition in Grossetto (2003)
* De internationale pianowedstrijd Concerti in Villa in Vicenza (2006)
* Halvefinalist in de 6de Hamamatsu International Piano Competition in Japan (2006)
* Halvefinalist in de UNISA International Piano Competition in Pretoria (2008)
* 2e prijs in de London International Piano Competition (2009) waar hij het 1e pianoconcert van Frédéric Chopin met de London Philharmonic Orchestra in de Royal Festival Hall speelde.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Bron voor dit artikel is: Leeds International Piano Competition
* Library of Congress Control Number: no2018071139
* MusicBrainz: 25f3313c-9739-46b1-bac7-3157942c7619
* Virtual International Authority File: 3868152822005901040004
* WorldCat (via VIAF): 3868152822005901040004
# Rileya abnormicornis

Rileya abnormicornis is een vliesvleugelig insect uit de familie Eurytomidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Ashmead.
# Verres sternbergianus

Verres sternbergianus is een keversoort uit de familie Passalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Zang.
# Vlag van Vitebsk (plaats)

De vlag van Vitebsk is sinds 2004 samen met het oblastwapen het officiële symbool van de Wit-Russische stad Vitebsk en van de oblast Vitebsk, waar de stad de hoofdstad van is.
De vlag toont het wapen aan de voorzijde van een lichtblauw doek dat een hoogte-breedteverhouding van 1:2 heeft. Op de achterzijde van de vlag ontbreekt het wapen.
# Vledderinge

Vledderinge was een havezate in het nabij de Drentse plaats Meppel gelegen buurschap de Oosterboer. Het is niet bekend wanneer Vledderinge exact gebouwd is. De naam Vledderinge komt al in het begin van de 13e eeuw voor. Ene Henric van Vledderinge sneuvelde in 1227 in de slag bij Ane.

## Erkenning als havezate

In de tweede helft van de 15e eeuw komt Vledderinge in bezit van de Herman van den Clooster. Bij het huis hoorde ook de weg van de Oosterboer naar Meppel, die gebruikt werd als kerkepad door de bewoners van Vledderinge en daarom het Jufferenpad werd genoemd. Van den Clooster was gehuwd met Lyse de Vos van Steenwijk. Zij bezaten eveneens de in het naburige De Schiphorst gelegen havezate Havixhorst. Havixhorst werd geërfd door hun oudste zoon. Een andere zoon, Roelof, verkreeg Vledderinge. Door verdere vererving kwam Vledderinge in het bezit van Overijsselse families, die Vledderinge verhuurden. Wel werd Vledderinge in 1646 als havezate erkend. Een van de latere eigenaren, Rudolph van den Clooster tot het Slot, verzocht in 1702 om toelating tot de Drentse Ridderschap. Die toelating werd hem geweigerd, niet vanwege Vledderinge, maar omdat hij onvoldoende gekwalificeerd zou zijn. Vermoedelijk speelde hierbij ook een rol, dat hij de dood van een vaandrig op zijn geweten had. Vanwege financiële problemen moest Vledderinge in 1704 verkocht worden. De nieuwe eigenaar Zeino Joachim van Welvelde werd wel toegelaten tot de ridderschap. In de 18e eeuw wisselde Vledderinge nog enige malen van eigenaar.

## Rechteren

In 1752 werd het 'recht van havezate' van Vledderinge gekocht door de toenmalige drost van Drenthe, Alexander Carel van Heiden van de familie van Dongen. Van Heiden kreeg hierdoor toegang tot de Ridderschap van Drenthe. Hij kreeg vervolgens toestemming van de Landdag om het recht van havezate van Vledderinge te verleggen naar zijn woning Laarwoud in Zuidlaren. Vanaf dat moment verloor Vledderinge de status van havezate en werd een 'gewone' boerderij. In 1792 kwam de boerderij door verkoop in handen van Berend van Regteren. Vanaf dat moment kreeg de voormalige havezate Vledderinge de naam "Rechteren". Vanaf 1809 werd Rechteren een zeepziederij met als eigenaar T. Braspot en vervolgens de firma B. Struben. Unilever kocht het bedrijf in 1934 en sloopte een groot deel van de oude havezate. Vanaf 1935 tot 1975 was exportslagerij Dengerink Vleeswaren er gevestigd. Rond de gebouwen - die eerst vrij stonden in weilanden buiten Meppel - werd in de jaren 50 de wijk 'Jeruzalem' gebouwd met 124 Airey-woningen. In 1975 verhuisde de exportslagerij en werden alle gebouwen gesloopt. Van de voormalige havezate Vledderinge restte toen niets meer. Op de locatie waar de havezate stond is een complex bejaardenwoningen gebouwd. De straat heet Rechteren, ook staat er een villa met die naam. Dit huis is in 1910 gebouwd door de firma Struben en was later de directeurswoning van Dengerink. Nu is het gebouw een koninkrijkszaal van Jehova's getuigen.
# Vlaams Cultureel Kwartier

Het Vlaams Cultureel Kwartier is een cultureel centrum in Nijmegen, dat tot doel heeft de culturele uitwisseling tussen Vlaanderen en Gelderland te bevorderen. Het organiseert daartoe cursussen, lezingen, tentoonstellingen en andere culturele activiteiten.
Het VCK is gevestigd in het Arsenaal aan de Mariënburg in het centrum van de stad. Dit gebouw, dat dateert uit 1823, functioneerde aanvankelijk als wapenarsenaal, en deed van 1978 tot 2000 dienst als gemeentearchief.
De Stichting Vlaams Cultureel Kwartier werd formeel opgericht in 2003, maar was daarvoor al enkele jaren actief. De initiatiefnemer was Bert Vanheste, hoofddocent moderne letterkunde aan de Radboud Universiteit Nijmegen. Het Vlaams Arsenaal ging open in mei 2006.
In 2008 ontving het VCK de ANV-Visser Neerlandia-prijs in de categorie cultuur.
# Voetbalkampioenschap van Wezer-Jade 1929/30

In 1929/30 werd het zevende voetbalkampioenschap van Wezer-Jade gespeeld, dat georganiseerd werd door de Noord-Duitse voetbalbond.
Na één jaar onderbreking werd er opnieuw een competitie gespeeld. Het voorgaande seizoen vond er een revolutie plaats in Noord-Duitsland omdat de grote clubs vonden dat de vele competities het niveau van de clubs niet ten goede kwam op nationaal vlak. Zij richtten een eigen competitie op met tien clubs. De voetbalbond gaf ten dele gehoor aan de rebellen, die voornamelijk uit de competitie van Groot-Hamburg kwamen, al werd hun doel niet helemaal bereikt. De elf bestaande competitie werden herleid naar zes competities. De twee reeksen van Wezer en Jade werden samengevoegd tot één reeks Wezer-Jade. Criteria was de ranking in het seizoen 1927/28, de vier beste teams van elke groep kwalificeerden zich.
Bremer SV 06 werd kampioen en plaatste zich voor de Noord-Duitse eindronde. Als vicekampioen was ook Bremer Sportfreunde, het vroegere ABTS 1891, geplaatst. SV 06 werd in de eerste ronde verslagen door Lübecker BV Phönix 03 en Sportfreunde door Arminia Hannover.

## Oberliga

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn |
| 1. | Bremer SV 06 | 14 | 10 | 1 | 3 | 40:26 | 21:7 |
| 2. | Sportfreunde 1885/91 Bremen | 14 | 8 | 2 | 4 | 40:21 | 18:10 |
| 3. | FC SuS 1900 Delmenhorst | 14 | 7 | 2 | 5 | 31:29 | 16:12 |
| 4. | SV Werder Bremen | 14 | 6 | 1 | 7 | 35:35 | 13:15 |
| 5. | Bremer BV Union 1901 | 14 | 6 | 1 | 7 | 28:36 | 13:15 |
| 6. | VfB Komet 1896 Bremen | 14 | 5 | 2 | 7 | 36:40 | 12:16 |
| 7. | VfL Schutzpolizei Bremen | 14 | 5 | 0 | 9 | 21:38 | 10:18 |
| 8. | Wilhelmshavener SV 06 | 14 | 4 | 1 | 9 | 31:37 | 9:19 |
* Kampioen, geplaatst voor Noord-Duitse eindronde
* Geplaatst voor Noord-Duitse eindronde
* Degradatie
# Voetbalkampioenschap van Wezer-Jade 1930/31

In 1930/31 werd het achtste voetbalkampioenschap van Wezer-Jade gespeeld, dat georganiseerd werd door de Noord-Duitse voetbalbond.
Bremer SV 06 werd kampioen en plaatste zich voor de Noord-Duitse eindronde. Als vicekampioen was ook Werder Bremen geplaatst. Werder werd in de eerste ronde verslagen door Altonaer FC 1893. SV 06 versloeg Borussia Gaarden en Union 03 Altona en plaatste zich voor de groepsfase, waar ze laatste werden.

## Oberliga

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn |
| 1. | Bremer SV 06 | 14 | 10 | 2 | 2 | 51:24 | 22:6 |
| 2. | SV Werder Bremen | 14 | 8 | 2 | 4 | 41:21 | 18:10 |
| 3. | VfB Komet 1896 Bremen | 14 | 6 | 4 | 4 | 30:29 | 16:12 |
| 4. | Bremer BV Union 1901 | 14 | 6 | 3 | 5 | 37:33 | 15:13 |
| 5. | VfL Schutzpolizei Bremen | 14 | 5 | 3 | 6 | 36:46 | 13:15 |
| 6. | Sportfreunde 1885/91 Bremen | 14 | 4 | 3 | 7 | 21:29 | 11:17 |
| 7. | FC SuS 1900 Delmenhorst | 14 | 3 | 3 | 8 | 21:32 | 9:19 |
| 8. | VfL Germania Leer | 14 | 3 | 2 | 9 | 24:47 | 8:20 |
* Kampioen, geplaatst voor Noord-Duitse eindronde
* Geplaatst voor Noord-Duitse eindronde
# Vlag van Friuli-Venezia Giulia

De vlag van Friuli-Venezia Giulia bestaat uit een gouden adelaar op een blauw veld, rustend op een oude stad.
De kleuren (goud en blauw) zijn afkomstig van de historische vlag van Friuli die werd gebruikt door de middeleeuwse Patria del Friuli - een staat die onafhankelijk was van 1077 tot 1420 en werd geregeerd door het patriarchaat Aquileja. Het symbool van de adelaar komt van de naam van de oude stad Aquileia, die volgens de populaire legende is afgeleid van een adelaar (Latijn: aquila) die de eerste burgers de plek toonde waar de oude stad gesticht moest worden. De moderne vlag, aangenomen op 17 oktober 2001, maakt gebruik van een adelaarontwerp dat gevonden is op een antieke vaas die bewaard wordt in een museum in Aquileia.
# Voice-over

De voice-over of commentaarstem is een stem die in een film of tv-programma buiten het beeld commentaar geeft. Deze vertelstem kan een van de personen of personages zijn die in het verhaal optreden, maar dat is niet altijd het geval. Een andere benaming voor zowel de voice-over als de persoon die deze inspreekt is "buitenbeeldse stem" of gewoon "stem".
Bij documentaires, reportages en educatieve films en programma's is de voice-over de stem van de commentator. Een budgettair voordeel is dat het huren van een buitenbeeldse stem goedkoper is dan het engageren van een presentator die het programma visueel presenteert. Daarnaast heeft de voice-overtechniek nog andere voordelen. Zo kan de stem op het laatste moment in de sonorisatiekamer zo nodig worden aangepast. Een ander voordeel van deze techniek is de probleemloze aanpassing van het programma voor andere talen. Een mogelijk nadeel is dat de commentaarstem onpersoonlijk overkomt, maar toch wordt er in feitenprogramma's veelvuldig gebruik van gemaakt. In persoonlijke documentaires verwoordt de maker soms de eigen gedachten en gevoelens over het onderwerp in een voice-over.
Bij een speelfilm wordt een voice-over vaak ingezet als verteller van de gedachten van een personage, of als verteller van het verhaal (de 'ik' van het verhaal), ingesproken door een hoofdrolspeler of door een aparte acteur. De voice-over is hierbij een snelle techniek om bijkomende informatie te geven, die anders meer verteltijd in beslag zou nemen en soms onnodig duur of zelfs onmogelijk te filmen is. Het tempo (vertelritme) waarin de gebeurtenissen worden verteld kan zo verhoogd worden.
Ook reclamespots worden vaak van voice-overs voorzien. Sommige bekende acteurs en presentatoren doen het inspreken van teksten als bijverdienste ('schnabbel').
In onder andere Oekraïne en Polen wordt in plaats van nasynchronisatie een voice-over gebruikt bij films op televisie. De oorspronkelijke audio loopt dan zachtjes in de achtergrond verder terwijl de voice-over in de lokale taal vertelt. Dit wordt vooral gedaan om kosten te besparen.
# Voice (band)

Voice was een Cypriotisch duo.

## Biografie

Alexandros Panayi, die Cyprus al eerder vertegenwoordigde op het Eurovisiesongfestival 1995 met Sti fotia, nam samen met Christina Argyri deel aan de nationale preselectie voor het Eurovisiesongfestival 2000. Met het nummer Nomiza, dat in het Grieks en in het Italiaans gezongen werd, won het duo de nationale preselectie. Na afloop besloten Panayi en Argyri een artiestennaam te kiezen: Voice. In Stockholm eindigde Voice op een teleurstellende 21ste plek op 24 deelnemers, met acht punten. Vrij snel daarna werd Voice opgeheven en gingen beide artiesten wederom hun eigen weg.
1981: Island · 1982: Anna Vissi · 1983: Stavros & Konstandina · 1984: Andy Paul · 1985: Lia Vissi · 1986: Elpida · 1987: Alexia · 1989: Fani Polymeri & Yiannis Savvidakis · 1990: Haris Anastasiou · 1991: Elena Patroklou · 1992: Evridiki · 1993: Zimboulakis & Van Beke · 1994: Evridiki · 1995: Alexandros Panayi · 1996: Constantinos Christoforou · 1997: Hara & Andreas Konstantinou · 1998: Michalis Hatzigiannis · 1999: Marlain · 2000: Voice · 2002: One · 2003: Stelios Konstantas · 2004: Lisa Andreas · 2005: Constantinos Christoforou · 2006: Annet Artani · 2007: Evridiki · 2008: Evdokia Kadi · 2009: Christina Metaxa · 2010: Jon Lilygreen & The Islanders · 2011: Christos Mylordos · 2012: Ivi Adamou · 2013: Despina Olympiou · 2015: Giannis Karagiannis · 2016: Minus One · 2017: Hovig · 2018: Eleni Foureira · 2019: Tamta · 2021: Elena Tsagrinou · 2022: Andromache · 2023: Andrew Lambrou · 2024: Silia Kapsis · 2025: Theo Evan
# Vlag van Mordovië

De vlag van Mordovië is een horizontale driekleur in de kleuren (vanaf boven) donkerrood, wit en blauw, waarbij de witte baan dubbel zo groot is als elk van de andere twee banen. In het midden van de witte baan staat een donkerrood achtpuntig kruis. De vlag werd officieel aangenomen op 30 maart 1995.
Het kruis is een gestileerde weergave van de zon en is op deze wijze onder meer ook te vinden is in de vlag van Oedmoertië. als een wegwijzer die de mens voor fouten heeft behoed. In tegenstelling tot in de vlag van Oedmoertië, is het symbool in de Mordovische vlag in vier delen verdeeld; dit symboliseert de vier stammen van het gebied.
De kleuren van de vlag zijn afgeleid van de traditionele nationale klederdracht van de republiek. Rood symboliseert de schepping en het leven. Wit staat voor spiritualiteit en zuiverheid van bedoelingen en gedachten. Blauw staat symbool voor de vruchtbaarheid van vochtige grond. Het zonneteken vertegenwoordigt niet alleen de zon, maar staat ook voor warmte, goedheid en openheid. Vier delen die samen één symbool vormen, benadrukken de eenheid van de belangrijkste etnische groepen in de republiek - de Moksha-en-Erzja-groepen van het Mordvin-volk, de Russen en de Tataren - wat heeft geleid tot evenwicht en stabiliteit in de regio.
Tot 20 mei 2008 was de hoogte-breedteverhouding 1:2; sindsdien is deze 2:3.

## Externe link

* Mordovische vlag en wapen (Russisch)
# Vranov nad Dyjí

Vranov nad Dyjí (Duits: Frain) is een Moravische vlek (městys) in de Tsjechische regio Zuid-Moravië, en maakt deel uit van het district Znojmo. Vranov nad Dyjí telt 869 inwoners (2023).

## Geschiedenis

* 1100 – De eerste schriftelijke vermelding van Vranov nad Dyjí.
* 2006 – De gemeente Vranov nad Dyjí krijgt (opnieuw) de status vlek.

## Externe link

* Officiële website (Tsjechisch)
Bantice · Běhařovice · Bezkov · Bítov · Blanné · Blížkovice · Bohutice · Bojanovice · Borotice · Boskovštejn · Božice · Břežany · Citonice · Ctidružice · Čejkovice · Čermákovice · Černín · Damnice · Dobelice · Dobřínsko · Dobšice · Dolenice · Dolní Dubňany · Dyjákovice · Dyjákovičky · Dyje · Džbánice · Grešlové Mýto · Havraníky · Hevlín · Hluboké Mašůvky · Hnanice · Hodonice · Horní Břečkov · Horní Dubňany · Horní Dunajovice · Horní Kounice · Hostěradice · Hostim · Hrabětice · Hrádek · Hrušovany nad Jevišovkou · Chvalatice · Chvalovice · Jamolice · Jaroslavice · Jevišovice · Jezeřany-Maršovice · Jiřice u Miroslavi · Jiřice u Moravských Budějovic · Kadov · Korolupy · Kravsko · Krhovice · Křepice · Křídlůvky · Kubšice · Kuchařovice · Kyjovice · Lančov · Lechovice · Lesná · Lesonice · Litobratřice · Lubnice · Lukov · Mackovice · Mašovice · Medlice · Mikulovice · Milíčovice · Miroslav · Miroslavské Knínice · Morašice · Moravský Krumlov · Našiměřice · Němčičky · Nový Šaldorf-Sedlešovice · Olbramkostel · Olbramovice · Oleksovice · Onšov · Oslnovice · Pavlice · Petrovice · Plaveč · Plenkovice · Podhradí nad Dyjí · Podmolí · Podmyče · Práče · Pravice · Prokopov · Prosiměřice · Přeskače · Rešice · Rozkoš · Rudlice · Rybníky · Skalice · Slatina · Slup · Stálky · Starý Petřín · Stošíkovice na Louce · Strachotice · Střelice · Suchohrdly u Miroslavi · Suchohrdly · Šafov · Šanov · Šatov · Štítary · Šumná · Tasovice · Tavíkovice · Těšetice · Trnové Pole · Trstěnice · Tulešice · Tvořihráz · Uherčice · Újezd · Únanov · Valtrovice · Vedrovice · Velký Karlov · Vémyslice · Vevčice · Višňové · Vítonice · Vracovice · Vranov nad Dyjí · Vranovská Ves · Vratěnín · Vrbovec · Výrovice · Vysočany · Zálesí · Zblovice · Znojmo · Želetice · Žerotice · Žerůtky
* ↑ Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Vranov nad Dyjí op de Tsjechischtalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Vrankenschans

De Vrankenschans (ook: Vrancken Schans of Donkse Schans) is een voormalige schans aan de Vrankenschansweg. De schans ligt ten westen van Terdonk, een gehucht van Zonhoven in de Belgische provincie Limburg.
Het is een van de vier schansen die in Zonhoven werden aangelegd.

## Geschiedenis

De schans werd opgericht in 1601 en ze is vernoemd naar de ernaast gelegen Vrankenwijers, welke op hun beurt hun naam ontlenen aan de voornaam Vrank of Franco. Ze beslaat een terrein van 1 ha.
In 1704 werd vergunning aangevraagd om een tweede gracht te mogen graven, en deze gracht is ook nu nog aanwezig. Er werd later een boerderij in vakwerkbouw op het terrein opgericht, welke in 1852 werd vervangen door een stenen langgevelboerderij. Deze boerderij brandde in 1874 af en werd in 1875 herbouwd, waarbij vermoedelijk nog delen van de oorspronkelijke boerderij in de herbouwde boerderij werden opgenomen.
In 1981 werd de schans, waarvan de gracht en de met eiken beplante wal nog goed zichtbaar is, als monument geklasseerd.
* Schansen in Limburg
* Onroerend erfgoed
# Vivacricotopus piloculus

Vivacricotopus piloculus is een muggensoort uit de familie van de dansmuggen (Chironomidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Cranston and Oliver.
# Vlag van Vichada

De vlag van Vichada bestaat uit twee horizontale banden in de kleurencombinatie geel-groen. De gele kleur staat voor de rijkdom van het gebied. De groene kleur staat voor de vlaktes en de jungle van het departement. De vlag lijkt sterk op de vlag van Nariño.
# Vou

Vou is een gemeente in het Franse departement Indre-et-Loire (regio Centre-Val de Loire) en telt 204 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Loches.

## Geografie

De oppervlakte van Vou bedraagt 21,1 km², de bevolkingsdichtheid is 9,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Vou met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Vuilendam

Vuilendam is een buurtschap in de gemeente Molenlanden, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Het ligt in het oosten van de gemeente tussen Molenaarsgraaf en Ottoland.
# Volume one (Don Williams)

Volume one is een muziekalbum van Don Williams uit 1973. Het is het debuutalbum van de countryzanger, die naar Nashville ging om zijn muziekloopbaan als songwriter voort te zetten.
Dit album behaalde nummer 5 in de Top Country Albums, de Amerikaanse hitlijst voor countrymuziek van Billboard Magazine. Er staan drie nummers op die ook als single werden uitgebracht: Don't you believe, The shelter of your eyes en Come early morning. Deze laatste twee behaalden respectievelijk nummer 14 en 12 in de Hot Country Singles.
Williams heeft (mede) zes nummers geschreven, terwijl ook Bob McDill en Allen Reynolds composities hebben bijgedragen aan dit album. Het album werd uitgebracht door JMI, de studio van Jack Clement in Nashville, en verder ook door het landelijk opererende ABC Records.

## Nummers

| Nummer | Naam | Geschreven door | Duur |
| A1 | Come early morning | Bob McDill | 3:08 |
| A2 | Too late to turn back now | Don Williams en Allen Reynolds | 2:03 |
| A3 | Endless sleep | Dolores Nance en Jody Reynolds | 2:11 |
| A4 | The shelter of your eyes | Don Williams | 2:58 |
| A5 | I recall a gypsy woman | Bob McDill en Allen Reynolds | 3:20 |
| B1 | No use running | Don Williams | 2:38 |
| B2 | How much time does it take | Don Williams | 2:32 |
| B3 | My woman's love | Don Williams | 3:13 |
| B4 | Don't you believe | Don Williams | 2:39 |
| B5 | Amanda | Bob McDill | 3:08 |
* Discogs, Don Williams - Volume One
* Country Music Television, biografie van Don Williams
* Hitscores op de Engelse Wikipedia