OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Wilde Westen (concert- en festivalorganisator)

Wilde Westen is een concert- en festivalorganisator uit Kortrijk die in 2017 werd opgericht uit de fusie van Festival van Vlaanderen Kortrijk en De Kreun. Wilde Westen richt zich op onder meer geluidskunst, jazz, klassiek, pop en rock. De centrale locatie binnen de activiteiten van Wilde Westen is concertzaal De Kreun in Kortrijk.

## Festival van Vlaanderen Kortrijk

Festival van Vlaanderen Kortrijk is een festival waarbinnen Wilde Westen klassieke concerten organiseert op verschillende inspirerende locaties in de stad Kortrijk, en maakt deel uit van de overkoepelende organisatie Festival van Vlaanderen, die ook actief is in onder andere Antwerpen, Brussel en Gent. Binnen Festival van Vlaanderen Kortrijk is er ook Klinkende Stad, een festival dat focust op geluidskunst. Verder zijn er het hele jaar door de ‘Listen To This’ geluidswandelingen vanuit de beleving van geluidskunstenaars.

## Sonic City en Bos! Festival

Voor Sonic City Festival wordt er elk jaar een bekende artiest gekozen, die met de hulp van Wilde Westen de volledige line-up samenstelt, en zelf ook speelt op het festival. Artiesten die meewerkten waren onder andere Thurston Moore (Sonic Youth), Savages, Shame, Courtney Barnett en Preoccupations (het vroegere Viet Cong).
Sinds het Bos! Festival in 2017 organiseert Wilde Westen ook kleinschalige zomerfestivals. Tijdens de tweede editie in 2018 komen onder andere Gabriel Rios en Sam Amidon naar Bergelen.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ https://web.archive.org/web/20180624150822/http://fr.eurometropolis.eu/nos-actions/culture.html
* ↑ http://bamart.be/nl/curators/detail/663
# Emi Nakajima

Emi Nakajima (中島 依美, Nakajima Emi, Yasu, 27 september 1990) is een Japans voetbalster die als middenvelder speelt bij INAC Kobe Leonessa.

## Carrière
### Clubcarrière

Nakajima begon haar carrière in 2009 bij INAC Kobe Leonessa. Met deze club werd zij in 2011, 2012 en 2013 kampioen van Japan.

### Interlandcarrière

Nakajima nam met het Japans nationale elftal O20 deel aan het WK onder 20 in 2010.
Nakajima maakte op 14 mei 2011 haar debuut in het Japans vrouwenvoetbalelftal tijdens een vriendschappelijke wedstrijd tegen de Verenigde Staten. Zij nam met het Japans elftal deel aan het Aziatisch kampioenschap 2014 en Aziatische Spelen 2014. Japan behaalde goud op de Aziatisch kampioenschap en zilver op de Aziatische Spelen. Zij nam met het Japans elftal deel aan het Aziatisch kampioenschap 2018 en Aziatische Spelen 2018. Japan behaalde goud op de Aziatisch kampioenschap en Aziatische Spelen. Ze heeft 69 interlands voor het Japanse elftal gespeeld en scoorde daarin 14 keer.

## Statistieken

Japans vrouwenvoetbalelftal :
| Jaar | Wed. | Dlp. |
| 2011 | 2 | 0 |
| 2012 | 0 | 0 |
| 2013 | 7 | 1 |
| 2014 | 12 | 4 |
| 2015 | 3 | 1 |
| 2016 | 7 | 1 |
| 2017 | 15 | 2 |
| 2018 | 19 | 4 |
| 2019 | 13 | 1 |
| Totaal | 78 | 14 |

## Externe link

* Profiel en statistieken van Emi Nakajima op Soccerway
* ↑ FIFA
* ↑ Japan Football Association
* ↑ Japan Football Association. Gearchiveerd op 24 mei 2022.
* ↑ Profiel en statistieken van Emi Nakajima op Soccerway
* ↑ Japan Football Association
# Willy Goossens

Willy Leo Achiel Goossens (Wilrijk, 17 december 1934 - aldaar, 23 augustus 2009) was een Belgisch politicus voor ROSSEM.

## Levensloop

Goossens was beroepshalve chemisch ingenieur en was ook reserveluitenant bij de Belgische Luchtmacht.
Van 1991 tot 1995 was hij ROSSEM-senator in het arrondissement Antwerpen. Nadat ROSSEM uiteenviel, zetelde hij van 1994 tot 1995 als onafhankelijke in de Senaat.
In de periode januari 1992-mei 1995 had hij als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook zitting in de Vlaamse Raad. De Vlaamse Raad was vanaf 21 oktober 1980 de opvolger van de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd, en was de voorloper van het huidige Vlaams Parlement. Van januari 1992 tot februari 1994 zat hij er de Rossem-fractie voor.
Na zijn dood werd hij gecremeerd. De afscheidsceremonie vond plaats in het crematorium van Antwerpen.
* ↑ Biografische fiche Willy Goossens; Vlaams Parlement
* ↑ Overlijdensbericht Willy Goossens; Immemoriam.be
# Envol triangles

Envol triangles is het debuutalbum van de Franse band Minimum Vital.

## Inleiding

De stijl van de band was bij het eerste album allesbehalve uitgekristalliseerd. Minimum Vital nam dit instrumentale album op in de Studio Carat in Bordeaux; het bevat een mengeling van allerlei stijlen, meest progressieve rock met fusioninvloeden. Van de middeleeuwse muziek, die hun later werk zou karakteriseren is nog weinig waarneembaar. Het album wordt dan ook in terugblik als erg matig beoordeeld. Het haalde een 2,5 uit 5 op de site van progarchives. Het interessantst voor de progfans zijn de dwarsfluitpartijen van Anne Colas. Het album bracht het in de magere tijden van de stroming niet verder dan een release op muziekcassette. De band had net hun naam gewijzigd van Concept in Minimum Vital. Disques Cabana was gevestigd in Maisons-Alfort bij Parijs, de band kwam zelf uit de omgeving van Bordeaux.

## Musici

* Jean Luc Payssans – gitaren
* Thierry Payssan – toetsinstrumenten
* Eric Rebeyrol – basgitaar
* Antoine Fillon – drumstel
* Anne Colas – dwarsfluit
Met Didier Malarque op percussie

## Muziek

De verdeling tussen A- en B-kant is niet bekend, omdat bij muziekcassettes beide kanten zoveel mogelijk even lang moeten zijn (niemand zat te wachten op minutenlange tapes zonder muziek) zal de split tussen de tracks 3 en 4 hebben gelegen liggen.

## Nasleep

Het platenlabel Musea Records zag er voldoende in de band in de gelegenheid te stellen voor hun label hun tweede album op te nemen, dat zeker voor deze band al snel volgde. Het eerste en tweede album werden na een relatief goede ontvangst van het derde album Sarabandes samen op compact disc geperst. In 2020 gaf Musea het album opnieuw uit. Colas en de drummer waren er bij het volgende album al niet meer bij. In 1987 had Minimum Vital de bijdrage Oxis Opnonem voor het verzamelalbum (LP) Enchantement van Musea, alwaar ook tracks op stonden van de leiders van de progressieve rock in Frankrijk: Ange en Atoll. Die bands waren al jaren bezig.
* Envol triangles op progarchives (geraadpleegd 7 januari 2024)
* Envol triangles (cassette) op Discogs, (geraadpleegd 7 januari 2024)
* exemplaar van het album, samen met Les saisons marines (Musea 4050)
# Erechthias heterogramma

Erechthias heterogramma is een vlinder uit de familie van de echte motten (Tineidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Meyrick.
# Erechthias incongrua

Erechthias incongrua is een vlinder uit de familie van de echte motten (Tineidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Clarke.
# Eremosphodrus

Eremosphodrus is een geslacht van kevers uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Semenov.

## Soorten

Het geslacht Eremosphodrus omvat de volgende soorten:
* Eremosphodrus dvorshaki Casale & Vereschagina, 1986
* Eremosphodrus rotundicollis Reitter, 1894
* ↑ Anichtchenko A. et al., (editors): Carabidae of the World (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)
# Ephyriades brunnea

Ephyriades brunnea is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Herrich-Schäffer.
# Ephyrodes

Ephyrodes is een geslacht van vlinders van de familie spinneruilen (Erebidae), uit de onderfamilie Calpinae.

## Soorten

* E. cacata Guenée, 1852
* E. eviola Hampson, 1926
* E. hypenoides Guenée, 1852
* E. mensurata Möschler, 1880
* E. omicron Guenée, 1862
* E. repandens Schaus, 1911
* E. similis Druce, 1890
# Eoniphargus glandulatus

Eoniphargus glandulatus is een vlokreeftensoort uit de familie van de Mesogammaridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Stock & Jo.
# Eontia bisulcata

Eontia bisulcata is een tweekleppigensoort uit de familie van de Noetiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1819 door Lamarck.
# Wisse Dekker

Wisse Dekker (Eindhoven, 26 april 1924 – Zoutelande, 25 augustus 2012) was president-directeur van Philips van 1982 tot 1986.
Zijn voorganger Nico Rodenburg stond vier jaar aan het roer bij Philips van 1977 tot 1981. De opvolger van Wisse Dekker als president-directeur was Cor van der Klugt van 1986 tot 1990.
Na 1986 werd Dekker voorzitter van de Raad van Toezicht van Philips. Van 1988 tot 1992 was hij voorzitter van de Europese Rondetafel van Industriëlen.
Dekker was zijn hele carrière werkzaam bij Philips. In 1948 begon hij als werknemer van de Hoofdlandengroep Zuidoost-Azië. In de jaren vijftig en zestig werkte hij zich op binnen de Aziatische tak van het elektronicaconcern. In 1966 werd hij algemeen directeur voor Philips in het Verre Oosten. In 1972 werd hij naar Europa gehaald en werkte hij in diverse directiefuncties bij Philips Groot-Brittannië. In 1979 kwam Dekker naar Nederland en trad hij toe tot de raad van bestuur, om drie jaar later president-directeur te worden.
Toen Dekker in 1982 als president aantrad bij Philips, maakte het concern zware tijden door vanwege de concurrentie uit Japan en de mislukte introductie van een aantal producten zoals de V2000-videorecorder. Ondanks het feit dat Dekker doorging met het reorganiseren van het bedrijf en het schrappen van arbeidsplaatsen, werd hij populair bij het personeel omdat hij het geloof in de toekomst van het bedrijf wist te herstellen.
Dekker trad in tegenstelling tot zijn voorgangers regelmatig op in de media. Hij was een pleitbezorger van een sterk en verenigd Europa. In 1985 ontving hij mede daarom de Prijs (een bronzen beeld Dirigent van Jits Bakker) voor Excellent Ondernemerschap, uitgereikt door het Nederlandse Centrum voor Directeuren en Commissarissen.
Dekker overleed op 88-jarige leeftijd in Zoutelande tijdens het autorijden aan een natuurlijke dood, waarbij hij een aanrijding veroorzaakte.
* ↑ Oud-topman Wisse Dekker van Philips overleden in Zoutelande, PZC 25 augustus 2012
* ↑ About ERT - Milestones and Chairmen
* ↑ Simonis & Buunk
Frederik Philips (1891-1899) · Gerard Philips (1891-1922) · Anton Philips (1922-1939) · Frans Otten (1939-1961) · Frits Philips (1961-1971) · Henk van Riemsdijk (1971-1977) · Nico Rodenburg (1977-1981) · Wisse Dekker (1982-1986) · Cor van der Klugt (1986-1990) · Jan Timmer (1990-1996) · Cor Boonstra (1996-2001) · Gerard Kleisterlee (2001-2011) · Frans van Houten (2011-2022) · Roy Jakobs (2022-heden)
# Wilgtakgalmug

Wilgtakgalmug kan verwijzen naar:
* Bittere wilgtakgalmug
* Gladde wilgtakgalmug
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Wilgtakgalmug en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Wilgsla

Wilgsla (Lactuca saligna) is een eenjarige of tweejarige plant, die behoort tot de composietenfamilie (Asteraceae). De soort staat op de Nederlandse Rode Lijst van planten als niet meer aanwezig in Nederland, maar komt nog wel in Zuid-Limburg voor. De soort komt voor van Europa tot Voor-Azië en Midden-Azië en is vandaaruit verspreid naar Noord-Amerika, Zuid-Amerika en Australië. Het aantal chromosomen is 2n = 18.
De plant wordt 20-60 cm hoog, vormt een penwortel en heeft vaak verticaal staande bladeren. De kale, witachtige stengel is vaak aan de voet bezemvormig vertakt. De middelste en bovenste stengelbladeren zijn lijnvormig met een gave rand en een stengelomvattende pijlvormige voet. De onderste bladeren zijn vaak bochtig getand tot veerspletig.
De plant bloeit in juli en augustus met gele bloemen in bijna zittende 9-11 mm grote hoofdjes met groene omwindselblaadjes, die in een aarachtige tros zitten.
De vrucht is een donkerbruin, 5-8 mm lang nootje met een witte snavel en zeven of acht ribben.
Wilgsla kwam vroeger in Nederland voor op dijken in het kustgebied en tegenwoordig in Zuid-Limburg.

## Externe link

* Verspreiding in Nederland FLORON
* Foto's
* Foto's
* Wilgsla(Lactuca saligna) op SoortenBank.nl (gearchiveerd) (gebaseerd op de Heukels$^{23}$, dit is de voorlaatste uitgave)
# Wilgkoeienoog

De wilgkoeienoog of koeienoog (Buphthalmum salicifolium) is een overblijvende plant die behoort tot de composietenfamilie (Asteraceae). De soort komt van nature voor in Oost-Europa. Het aantal chromosomen is 2n = 20. De soort is ingeburgerd in België.
De plant wordt 30–70 cm hoog. De rechtopstaande, meestal vertakte, kort behaarde, paarsrode stengel is hol onder het omwindsel. De onderste bladeren zijn het langst en hebben een lange bladsteel. De stengelbladeren zijn zittend en hebben een versmalde basis. De bladeren zijn 40–70 mm lang en 10–15 mm breed. Het dun behaarde blad is lancetvormig tot omgekeerd eirond-lancetvormig en heeft een gave of fijn getande rand.
De wilgkoeienoog bloeit vanaf mei tot in september met goudgele bloemen. De 3–6 cm grote bloemhoofdjes met lint- en buisbloemen staan afzonderlijk of in kleine aantallen aan het uiteinde van de stengel. De omgekeerd eivormige lintbloemen zijn 11–16 mm lang en 2–3 mm breed. De behaarde omwindselblaadjes zijn lancetvormig en toegespitst.
De vrucht is een nootje. De vruchten van de lintbloemen zijn 3–4 mm lang en 2 mm breed, glad en driehoekig gevleugeld. De vruchten van de buisbloemen zijn langwerpig samengedrukt en enigszins hoekig. De vliezige pappus is slechts ongeveer 0,5 millimeter lang en heeft een getande kroon.
* Illustratie van Jacob Sturm
* Plant
* Stengel
* Omwindsel
* Lengtedoorsnede bloemhoofdje
* Buisbloemen met hun schutblaadjes
De koeienoog komt voor op vochtige, stikstofrijke, kalkrijke, stenige grond in graslanden, bosranden en rotsachtige plaatsen.
# Eretmocerus staufferi

Eretmocerus staufferi is een vliesvleugelig insect uit de familie Aphelinidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door Rose & Zolnerowich.
# Winterstorm in the Night

Winterstorm in the Night is een single van de Italiaanse comedy-metalband Nanowar of Steel, afkomstig van het album Dislike to False Metal. Het is de eerste single van het album. Op het nummer is een gastbijdrage van metalzangeres Madeleine Liljestam te horen.

## Achtergrond en beschrijving

Winterstorm in the Night werd op 10 januari 2023 uitgebracht. De naam van het nummer doet vermoeden dat het om een sneeuwstorm gaat, maar in werkelijkheid gaat het nummer over zanger Valerio Storch die last heeft van roos. Er wordt onder meer verwezen naar roos als heilige roos (o, holy dandruff), magisch stof (magic dust), Parmezaanse kaas van de goden (Parmesan of the Gods) en tranen van de hoofdhuid (tears of the scalp). Ook wordt de hoofdhuid vergeleken met Madonna di Campiglio, een Italiaanse wintersportplaats. In het refrein wordt verteld hoe de roos door de lucht vliegt als een winterstorm en op de stoel van Storch beland. Later in het nummer wordt anti-roosshampoo aanbevolen, zodat de winter niet wederkeert.

## Videoclip

De videoclip opent met een bladzijde uit een boek, waarop zanger Valerio Storch te zien is met een afwijkende witte pruik (in plaats van zijn roze of paarse pruik), als referentie naar de aandoening roos. Op de pagina ernaast staat de tekst A TALE OF SNOW AND SKIN FLAKES (een verhaal over sneeuw en huidschilfers). Vervolgens is Madeleine Liljestam te zien in een kristallen bol. Daarna is te zien hoe de bandleden het nummer opvoeren tussen haren van een met roos bedekte hoofdhuid, terwijl zij zelf verkleed zijn als luizen. Even later loopt Storch over straat en rent hij door het bos, alwaar hij een anti-roos- en anti-luizenshampoo vindt. Ook is te zien hoe hij zijn pruik insmeert met de shampoo en dat hij zich naar het circus begeeft. In het circus is een waarzegster annex tovenares (Madeleine Liljestam) te vinden. Halverwege het nummer heeft Storch zijn roze pruik weer op, wat het einde van de roos inluidt. Op het einde is te zien hoe de luizen langzaamaan sterven en wordt het boek gesloten.
* ↑ (en) C, Andrea, Italian Comedy Metal Masters NANOWAR OF STEEL Announce New Album, “Dislike To False Metal”. Tuonela Magazine (11 januari 2023). Gearchiveerd op 22 november 2023. Geraadpleegd op 22 november 2023.
* ↑ (en) Clement, Keith, NANOWAR OF STEEL Announce New Album, "Dislike To False Metal". Metalheads Forever Magazine (11 januari 2023). Gearchiveerd op 22 november 2023. Geraadpleegd op 22 november 2023.
* ↑ (en) BraveWords, NANOWAR OF STEEL To Release Dislike To False Metal Album In March; Music Video For "Winterstorm In The Night" Feat. ELEINE's Madeleine Liljestam Streaming. bravewords.com. Gearchiveerd op 12 januari 2023. Geraadpleegd op 22 november 2023.
* ↑ (en) NanowaR of Steel – Winterstorm in the Night Lyrics. Genius Lyrics. Gearchiveerd op 22 november 2023. Geraadpleegd op 22 november 2023.
* MusicBrainz work: 63d7c58f-8000-44fe-866e-c18db1321e07
# Emilio Platti

Emilio Giuseppe Angelo Platti (Ronse, 2 januari 1943 - Leuven, 25 oktober 2021) was een Belgisch dominicaan, islamoloog en hoogleraar.

## Biografie

Emilio Platti's vader was afkomstig uit het Italiaanse Bergamo. Hij liep school aan het Sint-Antoniuscollege in Ronse In 1961 trad hij in bij de dominicanen in Leuven, in 1962 legde hij de eenvoudige professie af, die hij in 1965 hernieuwde vanwege zijn dienstplicht. In 1967 volgde zijn plechtige professie en in 1969 werd hij tot priester gewijd. Platti studeerde filosofie aan het studium van de dominicanen in Leuven en theologie aan het pas opgerichte Centrum voor Kerkelijke Studies en onder Antoon Vergote aan de Katholieke Universiteit Leuven, waar hij in 1971 een licentiaat behaalde. In 1980 promoveerde hij tot doctor in de Oosterse filologie en geschiedenis met een proefschrift over de christelijke Arabische filosoof en theoloog Yaḥyá ibn ʿAdī, hoofd van de filosofische school van Bagdad, onder leiding van Albert Van Roey en Georges Anawati. Voor zijn doctoraat bracht Platti gedurende enkele jaren verschillende maanden door in het Institut dominicain d’études orientales (IDEO) in Caïro.
Vanaf 1980 was hij docent Arabisch aan het Centrum voor Levende Talen en het Instituut voor Levende Talen in Leuven. Hij werd ook hoofddocent christendom en islam aan de KU Leuven, waar hij in 2004 tot hoogleraar werd gepromoveerd. Vanaf 1990 was hij ook deeltijds hoogleraar voor verschillende vakken omtrent de islam aan het Institut catholique de Paris, de Université catholique de Louvain, de Facultés universitaires Notre Dame de la Paix in Namen en de University of Santo Tomas in Manilla. In 2008 ging hij met emeritaat. Zijn onderzoek focuste onder meer op het filosofisch en theologisch erfgoed van Arabische christenen in de hoogtijd van de Arabische cultuur (Bagdad, 750-1050). Hij verbleef in Caïro tijdens de Egyptische Revolutie van 2011 en de protesten en staatsgreep in 2013.
Platti was lid van de Europese Unie van Arabisten en Islamologen, het Koninklijk Belgisch Genootschap voor Oosterse Studiën, de Internationale Academie voor Religiewetenschappen en het Center for Interdisciplinary Research on Islam in the contemporary World. Hij was ook vast medewerker van het tijdschrift Philippiniana Sacra. In 2020 werd hij prior van het Leuvense dominicanenklooster. Platti overleed onverwacht in 2021.

## Selecte bibliografie

* Islam... vreemd?, Averbode, Leuven, 1996, 271 p.
* Islam? Van nature een vijand?, Averbode, Leuven, 2003, 234 p.
* Emilio Platti (prof. em. KU Leuven en IDEO/Caïro), KU Leuven Campus Kulak Kortrijk
* Dominicaans Nederland Islamoloog Emilio Platti o.p. overleden, Dominicanen Nederland, 26 oktober 2021.
* (en) Emilio Platti, O.P., Dominican Institute for Oriental Studies
* ↑ Ronsese professor Emilio Platti (78) onverwacht overleden, Het Nieuwsblad, 26 oktober 2021. Gearchiveerd op 10 januari 2022.
# Wisłok

De Wisłok is een rivier in het zuidoosten van Polen. De Wisłok is een zijrivier van de San en heeft een lengte van 205 km en een stroomgebied van 3528 km² (in zijn geheel in Polen). De Wisłok ontspringt in de Beskiden en mondt bij Dębno uit in de San.
# Epimorius suffusus

Epimorius suffusus is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Zeller.
# Eriopyga janeira

Eriopyga janeira is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Schaus.
# Erfde

Erfde is een gemeente in de Duitse deelstaat Sleeswijk-Holstein, en maakt deel uit van de Kreis Schleswig-Flensburg. Erfde telt 1.984 inwoners.
Ahneby · Alt Bennebek · Arnis · Ausacker · Bergenhusen · Böel · Böklund · Bollingstedt · Boren · Borgwedel · Börm · Böxlund · Brebel · Brodersby · Busdorf · Dannewerk · Dollerup · Dollrottfeld · Dörpstedt · Eggebek · Ellingstedt · Erfde · Esgrus · Fahrdorf · Freienwill · Gelting · Geltorf · Glücksburg · Goltoft · Grödersby · Groß Rheide · Großenwiehe · Großsolt · Grundhof · Handewitt · Harrislee · Hasselberg · Havetoft · Hollingstedt · Holt · Hörup · Hürup · Husby · Hüsby · Idstedt · Jagel · Janneby · Jardelund · Jerrishoe · Jörl · Jübek · Kappeln · Klappholz · Klein Bennebek · Klein Rheide · Kronsgaard · Kropp · Langballig · Langstedt · Lindewitt · Loit · Lottorf · Lürschau · Maasbüll · Maasholm · Medelby · Meggerdorf · Meyn · Mittelangeln · Mohrkirch · Munkbrarup · Neuberend · Nieby · Niesgrau · Norderbrarup · Norderstapel · Nordhackstedt · Nottfeld · Nübel · Oersberg · Oeversee · Osterby · Pommerby · Rabel · Rabenholz · Rabenkirchen-Faulück · Ringsberg · Rügge · Saustrup · Schaalby · Schafflund · Scheggerott · Sleeswijk · Schnarup-Thumby · Schuby · Selk · Sieverstedt · Silberstedt · Sollerup · Sörup · Stangheck · Steinberg · Steinbergkirche · Steinfeld · Sterup · Stolk · Stoltebüll · Struxdorf · Süderbrarup · Süderfahrenstedt · Süderhackstedt · Süderstapel · Taarstedt · Tarp · Tastrup · Tetenhusen · Tielen · Tolk · Treia · Twedt · Uelsby · Ulsnis · Wagersrott · Wallsbüll · Wanderup · Wees · Weesby · Westerholz · Wohlde
# Erfelijke kanker

Erfelijke kanker is een groepsaanduiding voor vormen van kanker waarin erfelijke eigenschappen een grote rol spelen. Verreweg de meeste vormen van kanker (90-95%) zijn niet erfelijk. Van enkele vormen van kanker is echter bekend dat erfelijkheid er een rol bij speelt. Er zijn bijvoorbeeld enkele vormen van borstkanker en eierstokkanker die sterk erfelijk voorkomen. Het betreft echter maar een klein gedeelte (enkele procenten) van alle gevallen van borstkanker en eierstokkanker.
Ook familiaire adenomateuze polypose, een erfelijke aandoening waarbij zeer veel poliepen in de darm ontstaan waarvan er op een gegeven moment vrijwel altijd één kwaadaardig ontaardt, behoort tot deze groep.
En er is een aantal aandoeningen waarbij een grote kans op kwaadaardige tumoren bestaat, vaak van een specifiek type, die echter vrijwel zonder uitzondering zeldzaam tot zeer zeldzaam zijn: Syndroom van Peutz-Jeghers, syndroom van Li-Fraumeni, Hereditair non-polyposis colorectaal carcinoom (HNPCC), erfelijk melanoom, syndroom van Von Hippel-Lindau, retinoblastoom
# Wijnzee

De wijnzee is een beschrijving van het overschot aan wijn die binnen de Europese Unie is geproduceerd. Door grootschalige landbouwsubsidies is het evenwicht tussen vraag en aanbod van wijn verstoord. Het gebrek aan marktwerking zorgt voor grote overschotten waarvoor de metafoor van een zee gebruikt wordt. Naast een wijnplas resulteerden de landbouwsubsidies van de Europese Unie ook in wat wel de boterberg en de melkplas genoemd worden.
In 2007 werd de jaarlijkse subsidiebijdrage vanuit de Europese Unie op 500 miljoen euro begroot.
Om het probleem van de wijnzee aan te pakken investeert de Europese Unie in exportbevorderende reclame voor Europese wijnen buiten de EU. Ook lanceerde de Unie een plan om 400.000 hectare aan overtollige wijngaarden te rooien. Dit werd onder druk van Zuid-Europese landen afgezwakt tot 200.000 hectare. Een derde optie die gehanteerd wordt is het omzetten van de in wijn aanwezige alcohol in bio-ethanol. Deze techniek behoeft bij de huidige prijzen en stand der techniek echter ook de nodige subsidie.