OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Slag bij Panormus

De Slag bij Panormus werd gevochten in 251 v.Chr. tussen een Romeinse consulair leger geleid door Lucius Caecilius Metellus en Carthago, geleid door Hasdrubal tijdens de Eerste Punische Oorlog. De resulterende Romeinse overwinning liet Panormus toe om onder Romeinse controle te blijven voor de rest van de oorlog.

## Achtergrond

Aan het eind van 252 v.Chr. of vroeg in 251 v.Chr., had Carthago een Libische opstand in Africa neergedrukt en stuurde een leger geleid door Hasdrubal, de zoon van Hanno naar Sicilië. Hasdrubal was aanwezig bij de Slag bij Tunis, samen met de Griekse huurlingengeneraal Xanthippus, en hij had veel geleerd van deze ervaring. Volgens Polybius kon Hasdrubal West-Sicilië onveilig maken zonder pogingen van de Romeinen om hem te stoppen. Maar Hasdrubal besloot om een Romeins consulair leger onder leiding van consul Lucius Caecilius Metellus aan te vallen. Hasdrubal marcheerde met zijn mannen en krijgsolifanten door de Orethusvallei naar Panormus. Deze operatie leek logisch omdat het andere consulaire leger was net vertrokken naar Rome.

## De slag

Nadat hij ervoor had gezorgd dat de Romeinen zich terugtrokken achter de muren van Panormus, liet Hasdrubal zijn leger marcheren naar de stad. Metellus beval zijn lichte troepen om de Carthagers te overvallen en hun javelijnen naar de olifanten te gooien, omdat hij dacht dat de weerstand zwak zou zijn. Zo zouden de lichte troepen al meteen de belegeringswerken kunnen innemen. De olifanten werden verjaagd en liepen gek van woede naar hun eigen soldaten en vertrapten velen ervan. Op dit moment was Metellus buiten de stad voor de Carthaagse linkerflank. Metellus gaf het bevel om aan te vallen toen hij de vlucht van de olifanten zag. Dit manoeuvre brak de Carthaagse linie en liet hen vluchten, maar de Romeinen achtervolgden hen niet maar namen de olifanten gevangen, die werden afgeslacht in het circus in Rome.

## Nasleep

Na dit verlies werd Hasdrubal teruggeroepen naar Carthago om geëxecuteerd te worden. Met uitzondering van Hamilcar Barkas' guerrilla, betekende dit verlies het einde van de Carthaagse campagnes op Sicilië.
# Skeireins

De Skeireins (kort voor Skeireins aiwaggeljons þairh Johannen wat 'Toelichting op het evangelie van Johannes' betekent) is een commentaar op het Johannes-evangelie en is geschreven in de Gotische taal. Het is niet bekend wie dit commentaar heeft geschreven. Hoewel sommigen aan de Gotische bisschop Wulfila hebben gedacht, wijkt de stijl van de Skeireins af van die van de Gotische Bijbelvertaling van Wulfila.
De tekst is waarschijnlijk vertaald vanuit een Griekse bron.
Er zijn maar acht bladen bewaard gebleven van het oorspronkelijke manuscript dat waarschijnlijk ooit zo'n 78 bladzijden telde. De Skeireins is overgeleverd in de codices Ambrosianus E (Milaan, Biblioteca Ambrosiana) en Vaticanus Latinus 5750 (Vaticaanstad, Biblioteca Apostolica Vaticana).
De oorspronkelijke titel van het werk is overigens niet bekend. De huidige aanduiding Skeireins stamt van de Duitse wetenschapper Hans Ferdinand Massmann die de tekst van de Skeireins als eerste uitgaf.
* Hempel, H., Gotisches Elementarbuch (Berlijn, 1966)
* Streitberg, W., Die Gotische Bibel ((Heidelberg, 1965)
# Slag bij Cardedeu

De Slag bij Cardadeu was een slag die op 16 december 1808 werd uitgevochten tijdens de Spaanse Onafhankelijkheidsoorlog tussen het Eerste Franse Keizerrijk en Spanje.

## Aanloop

Sinds juli 1809 zat het Franse leger van generaal Guillaume Philibert Duhesme vast in Barcelona. In eerste instantie werd er een poging gedaan door Honoré Charles Reille gedaan om Duhesme uit zijn isolement te krijgen, maar na de slag bij Gerona was hij uitgeschakeld. Er werd een nieuwe poging ondernomen door Laurent de Gouvion Saint-Cyr. Na een succesvol beleg van Roses marcheerde hij richting Barcelona.
Ondertussen bracht de nieuwe Spaanse generaal Juan Miguel de Vives Duhesme terug te dringen tot in de muren van Barcelona. De Gouvion Saint-Cyr koos voor een ogenschijnlijke inlandse route naar Barcelona en marcheerde in een boog om Girona heen. Zodra de Spanjaarden het nieuws hoorden brachten ze een gedeelte van een leger op de been om de Fransen te onderscheppen.

## Slag

In de ochtend van 16 december bereikte Vives met zijn leger de vallei ten westen van Cardedeu. Saint-Cyr bereikte als tweede het slagveld en stelde zijn Italiaanse soldaten in de frontlinie. Deze vormden de eerste aanval op de rechterflank van het Spaanse leger samen met de divisie van kolonel Souham. Hij wist de eerste linie te doorbreken, maar werd staande gebracht door de tweede linie. Door een tegenaanval van Theodor von Reding werden de Italianen terug gedreven.
Saint-Cyr handelde snel en stuurde zijn leger opnieuw op de rechterflank af, maar ook richting de centrum van de Spaanse legermacht. Vervolgens stuurde hij een enkele divisie richting de linkerflank van de Spanjaarden om hen af te leiden. Dit gaf de gelegenheid voor de Italiaanse cavalerie om de Spanjaarden in de rug aan te vallen. Hierdoor sloegen het Spaanse leger op de vlucht. Theodor von Reding wist nog maar net te ontsnappen.

## Nasleep

Toen de Spaanse commandant Caldagues het nieuws vernam over de slag begon hij zich te trekken uit zijn kampement bij Barcelona en trok zich verder terug. In de Slag bij Molins del Rey zou Caldagues samen met Von Reding en Vives tegenover Saint-Cyr staan.
# Slag bij Cartagena

De Slag bij Cartagena vond plaats op 13 mei 460, ter hoogte van de Spaanse havenstad Cartagena, en was een zeeslag tussen de Romeinen en de Vandalen.

## Achtergrond

Na de Plundering van Rome (455) door de Vandalen, had koning Geiseric, de overgebleven telgen van de Theodosiaanse dynastie, Licinia Eudoxia en haar twee dochters, meegenomen naar zijn hoofdstad Carthago in Noord-Afrika. Toen de Oost-Romeinse keizer Marcianus stierf, was de machtigste man in het Romeinse Rijk, de patriciër Aspar. Hij omringde zich met bekwame militairen, zoals Leo I, Ricimer en Majorianus. De laatste, inmiddels benoemd tot keizer van het westen, kreeg de opdracht, een strafexpeditie tegen het Vandalenrijk en het terughalen van de gijzelaars.

## Verloop

In het voorjaar van 460 had Majorianus 40 schepen ten zijner beschikking en tegen het einde van het jaar, zou hij er nog vijf bij hebben. De Vandalen besloten om toe te slaan voor de Romeinse vloot onklopbaar zou worden. Op 13 mei verraste een vloot van 17 Vandaalse schepen de Romeinse zeemacht. De Romeinse vloot werd volledig verwoest. .
# Slag bij Soissons (923)

De Slag bij Soissons was een veldslag bij Soissons in het jaar 923 tussen Robert I van West-Francië en koning Karel de Eenvoudige. Robert sneuvelde in de strijd, mogelijk door de hand van koning Karel de Eenvoudige (volgens de legende tijdens een man-tegen-mangevecht), maar Karel verloor de veldslag en werd gevangengenomen.

## Achtergrond

De machtsbasis van Karel de Eenvoudige was altijd al fragiel geweest en hij had weinig macht over de Frankische adel. Vanaf 918 nam het verzet tegen zijn heerschappij verder toe, met als belangrijkste reden de groeiende macht van Hagano, een edelman uit Lotharingen. In 920 werd Karel ontvoerd door een groep Frankische edelen onder leiding van Robert. Zij probeerden Karel te dwingen zijn raadsman Hagano terzijde te schuiven, maar uiteindelijk werd Karel vrijgelaten op aandringen van de aartsbisschop van Reims. In 922 brak echter een opstand uit toen Karel de Abdij van Chelles aan Hagano schonk. Met deze schenking tornde hij immers aan de rechten van Rothilde, dochter van Karel de Kale en schoonmoeder van Hugo, de zoon van Robert. De opstandige adel koos op 29 juni te Soissons Robert tot de nieuwe koning van West-Francië, en de volgende dag werd Robert in Reims gekroond door de aartsbisschop van Sens.

## Afloop

Op 15 juni 923 kwam het bij Soissons tot een veldslag tussen Robert en Karel. Robert sneuvelde in deze veldslag, maar Karel werd verslagen. Herbert II van Vermandois wist Karel gevangen te nemen, en hij zou uiteindelijk in gevangenschap overlijden in 929.
Op 13 juli 923 werd Rudolf, de schoonzoon van Robert, tot nieuwe koning gekroond.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Battle of Soissons (923) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Soma (stad in Turkije)

Soma is de hoofdstad van het gelijknamige district Soma in de Turkse provincie Manisa. Soma had in 2012 ongeveer 76.000 inwoners.
De stad leeft van de winning van bruinkool, die dient als brandstof van de bij de stad gelegen energiecentrale. Bij de stad ligt ook een windmolenpark, het Soma Rüzgâr Enerji Santrali, met 119 Enercon windturbines en een vermogen van 140,4 MW.
In 2014 vond nabij Soma een mijnramp plaats waarbij ongeveer 300 mensen omkwamen en 450 mensen gered konden worden.
# Soma (god)

Chandra (Sanskriet 'schijnend, helder of maan', Soma) is de hindoeïstische god van de maan en wordt geassocieerd met de nacht, planten en vegetatie. Hij is een van de Navagraha (negen planeten van het hindoeïsme) en Dikpala (wachters van de windstreken).
Soma komt als maangod ook voor in het boeddhisme en jaïnisme.
Synoniemen zijn onder meer: Indu (heldere druppel), Atrisuta (zoon van Atri), Shashin of Shachin (gemerkt door een haas), Taradhipa (heer der sterren), Nishakara (nachtmaker), Oshadhipati (heer der kruiden), Uduraj of Udupati (waterheer), Kumudanatha (heer der lotussen) en Udupa (schip).
Er zijn ook andere figuren in de hindoeïstische mythologie met de naam Chandra, waaronder een asura en een Suryavanshi (zonnedynastie) koning. Het is ook een veelvoorkomende (achter)naam.

## Iconografie

Soma heeft verschillende kenmerken in hindoeïstische teksten. Meestal is hij wit van kleur, draagt hij een strijdknots in de hand en rijdt hij in een strijdwagen met drie wielen, getrokken door drie of meer witte paarden.

## Maandag

Soma is de wortel van het woord Somavara (maandag) in de hindoeïstische kalender en is, net zoals in de Grieks-Romeinse en andere Indo-Europese kalenders, aan de maan gewijd.
# Smalbroek (plaats)

Smalbroek is een buurtschap in de gemeente Midden-Drenthe, in de Nederlandse provincie Drenthe. Het is aan de gelijknamige weg en wordt ook wel wegdorp genoemd.
Smalbroek ligt ten zuidwesten van Beilen. De buurtschap ligt ook in het dorpsgebied van Beilen. Ten zuiden van de buurtschap ligt het Dwingelderveld. In het westelijke deel is een grote camping gelegen.
Smalbroek had in 1840 15 inwoners verdeeld over 3 huizen. Het aantal huizen is in de 20ste eeuw gegroeid naar de 30. Het heeft in het begin van de 21ste eeuw circa 80 inwoners. De naam van de buurtschap kan worden uitgelegd als: klein moeras, waarbij smal = klein, niet breed en broek = moeras.
Smalbroek behoorde tot 1998 tot de gemeente Beilen. Samen met de naburige buurtschap Terhorst heeft de buurtschap een eigen buurtvereniging, sinds 2017 Smalhorst geheten.
Hoofdplaats: Beilen Overige kernen: Alting · Balinge · Beilervaart · Bovensmilde · Brunsting · Bruntinge · De Polle · Drijber · Elp · Eursing · Eursinge · Garminge · Hijken · Hijkersmilde · Holthe · Hoogersmilde · Hooghalen · Klatering · Laaghalen · Laaghalerveen · Lieving · Lievingerveld · Makkum · Mantinge · Nieuw-Balinge · Norgervaart (deels) · Oosthalen · Oranje · Orvelte · Smalbroek · Rheeveld · Smilde · Spier · Terhorst · Westerbork · Wijster · Witteveen · Zuidveld · Zwiggelte Drenthe: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# Smalhout

Smalhout kan verwijzen naar:
* Bob Smalhout (1927-2015), een Nederlands anesthesioloog, hoogleraar en columnist-publicist
* Elie Smalhout (1889-1939), een Nederlands tekenaar en grafisch vormgever
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Smalhout en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sokoliči

Sokoliči is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Koper in de NUTS-3-regio Obalnokraška.
Abitanti · Babiči · Barizoni · Belvedur · Bertoki · Bezovica · Bočaji · Bonini · Boršt · Bošamarin · Brezovica pri Gradinu · Brežec pri Podgorju · Brič · Butari · Cepki · Cerej · Dekani · Dilici · Dol pri Hrastovljah · Dvori · Čentur · Čežarji · Črni Kal · Črnotiče · Fijeroga · Gabrovica pri Črnem Kalu · Galantiči · Gažon · Glem · Gradin · Gračišče · Grinjan · Grintovec · Hrastovlje · Hrvatini · Jelarji · Kampel · Karli · Kastelec · Kolomban · Koromači-Boškini · Kortine · Kozloviči · Koštabona · Krkavče · Krnica · Kubed · Labor · Loka · Lopar · Lukini · Manžan · Marezige · Maršiči · Močunigi · Montinjan · Movraž · Olika · Osp · Peraji · Pisari · Plavje · Pobegi · Podgorje · Podpeč · Poletiči · Pomjan · Popetre · Prade · Praproče · Predloka · Pregara · Premančan · Puče · Rakitovec · Rižana · Rožar · Sirči · Smokvica · Socerb · Sočerga · Sokoliči · Spodnje Škofije · Srgaši · Stepani · Šalara · Šeki · Škocjan · Šmarje · Sv. Anton · Tinjan · Topolovec · Trebeše · Triban · Trsek · Truške · Tuljaki · Vanganel · Zabavlje · Zanigrad · Zazid · Zgornje Škofije · Župančiči
# Smicksburg

Smicksburg is een plaats (borough) in de Amerikaanse staat Pennsylvania, en valt bestuurlijk gezien onder Indiana County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 49. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 46, een daling van 3 (-6,1%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 0,4 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Smicksburg.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Smicksburg op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Sophie Brouhon

Sophie Brouhon (Etterbeek, 7 februari 1972) is een Belgische politica voor de sp.a.

## Levensloop

Brouhon ging werken bij de studiedienst van de PS, de Franstalige tegenhanger van de sp.a. Van 2003 tot 2008 werkte ze ook als adjunct-kabinetschef en later kabinetschef op de kabinetten van ministers Johan Vande Lanotte (2003-2005), Freya Van den Bossche (2005-2007) en Michel Daerden (2007-2008). Van 2008 tot 2009 was ze regeringscommissaris van de Franse Gemeenschap. Ook werd ze onderzoeker bij de Université Libre de Bruxelles.
Van 2009 tot 2014 zetelde Brouhon in het Brussels Hoofdstedelijk Parlement. Ze was de eerste Franstalige verkozene op een Nederlandse kieslijst in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. In 2012 cumuleerde ze 5 mandaten, die allen bezoldigd waren.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Fiche Sophie Brouhon; De Standaard; 26 maart 2014
* ↑ Biografie Sophie Brouhon;officiële website
* ↑ Fiche Sophie Brouhon; cumuleo.be
# Smitsveen (Dwingelderveld)

Het Smitsveen is een pingoruïne, een vennetje, in het Nederlandse Nationaal Park Dwingelderveld.
Het Smitsveen heeft zijn naam waarschijnlijk te danken aan de eigenaar of vervener van het gebied. Het ven is een overblijfsel uit de ijstijd, toen het gesmolten ijs een kratervormig meertje achterliet. In de omgeving van het veen zijn sporen van bewoning aangetroffen uit het midden steentijd. Waarschijnlijk groeide er ook al in de late steentijd heide op deze plaats. In de omgeving liggen enkele grafheuvels uit de midden bronstijd.
In de omgeving van het Smitsveen wordt de vegetatie gekenmerkt door jeneverbesstruwelen.
# Smittia

Smittia is een muggengeslacht uit de familie van de Dansmuggen (Chironomidae).

## Soorten

* S. abiskoensis Goetghebuer, 1940
* S. abruzzae Rossaro & Lencioni, 2000
* S. akanduodecima Sasa & Kamimura, 1987
* S. alpicola Goetghebuer, 1941
* S. alpilonga Rossaro & Lencioni, 2000
* S. amoena Caspers, 1988
* S. antelobata Albu, 1970
* S. arctica Malloch, 1923
* S. aterrima (Meigen, 1818)
* S. betuletorum Edwards, 1941
* S. brevipennis (Boheman, 1856)
* S. celtica Rossaro & Delettre, 1992
* S. contingens (Walker, 1856)
* S. crassicollis (Walker, 1848)
* S. duplicata Strenzke, 1951
* S. edwardsi Goetghebuer, 1932
* S. extrema (Holmgren, 1869)
* S. extremus (Holmgren, 1869)
* S. flavibasis (Malloch, 1915)
* S. flexinervis (Kieffer, 1911)
* S. foliosa (Kieffer, 1921)
* S. fulvipluma (Kieffer, 1926)
* S. insignis Brundin, 1947
* S. lasiophthalma (Malloch, 1915)
* S. lasiophthalmus (Malloch, 1915)
* S. lasiops (Malloch, 1915)
* S. leucopogon (Meigen, 1804)
* S. longitibia Goetghebuer, 1933
* S. macrura Goetghebuer, 1932
* S. nudipennis (Goetghebuer, 1913)
* S. paranudipennis Brundin, 1947
* S. parvus (Lundbeck, 1898)
* S. polaris (Kieffer, 1926)
* S. polymorpha Andersen, 1937
* S. pratorum (Goetghebuer, 1927)
* S. reissi Rossaro & Orendt, 2001
* S. roena Roback, 1957
* S. rostrata Goetghebuer, 1962
* S. rupicola (Kieffer, 1923)
* S. scutellosetosa Caspers, 1988
* S. seiryuwexea Sasa, Suzuki & Sakai, 1998
* S. stercoraria Rossaro & Lencioni, 2000
* S. subnudipennis Goetghebuer, 1933
* S. superata Goetghebuer, 1939
* S. terrestris (Thienemann & Strenzke, 1941)
* S. thalassicola Goetghebuer, 1943
* S. velutinus (Lundbeck, 1898)
* S. vesparum Goetghebuer, 1921
# Smittia polymorpha

Smittia polymorpha is een muggensoort uit de familie van de dansmuggen (Chironomidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Andersen.
# Sodalitium Pianum

Sodalitium Pianum (Nederlands: de broederschap van Pius) was een niet-officiële kerkelijke commissie, in 1909 opgericht door monseigneur Umberto Benigni, die zich ten doel stelde sympathisanten van modernistische ideeën te traceren en publiekelijk te veroordelen.
De oprichting van de commissie volgde op de encycliek Pascendi Dominici Gregis en het decreet Lamentabili Sane Exitu, uitgevaardigd door paus Pius X, waarin elke vorm van het modernistisch gedachtegoed (waaronder liberalisme en democratie) veroordeeld werd als uiting van ketterij. Door onder meer spionage, infiltratie en publieke onderzoeken werd door leden van de commissie getoetst in hoeverre geestelijke en kerkelijke gezagsdragers het modernisme afwezen dan wel omarmden. Ook werd door de commissie bewerkstelligd, dat nieuwe geestelijken bij hun ambtsaanvaarding een plechtige eed afzwoeren, waarin zij elke vorm van modernisme verwierpen.
Tot de verdachten behoorden onder meer Giacomo della Chiesa (paus Benedictus XV) en Angelo Roncalli (paus Johannes XXIII). Laatstgenoemde werd ervan beschuldigd aan studenten van het seminarie te Bergamo het advies gegeven te hebben een door de Kerk verboden boek te lezen.
Rafael Merry del Val, kardinaal-staatssecretaris onder paus Pius X en ook tegenstander van het modernisme, zou later afstand genomen hebben van de werkwijze van de commissie en voorkomen hebben, dat deze een officiële status binnen het Vaticaan zou krijgen.
Paus Benedictus XV hief de commissie in 1921 op, doordat vanuit de Kerk gemeend werd dat door veranderende omstandigheden er geen bestaansrecht meer bestond voor Sodalitium Pianum.
Dat Pius X niet op de hoogte was van het bestaan van de commissie zou worden tegengesproken door een brief van kardinaal Gaetano de Lai gericht aan Umberto Benigni, waarin hij meldde: “ik heb het programma van de Sodalitium Pianum aan de Heilige Vader voorgelegd. De paus heeft het initiatief goedgekeurd en gezegend….”
In 1985 werd de naam Sodalitium Pianum overgenomen door het Instituto Mater Boni Consilii, een groep traditioneel katholieken die geldt als een afsplitsing van de priesterbroederschap Sint Pius X.
Referenties
* ↑ Verwijzend naar paus Pius V
* 1 2 Saint & Sinners, pag. 328
* ↑ Saint & Sinners, pag. 329
* ↑ Het ging hier om het boek The Early History of the Christian Church van Louis Duchesne
* ↑ Critics on trial: an introduction to the Catholic modernist crisis
* ↑ Website Mater Boni Consilii
Bronnen
* Saints & sinners: a history of the popes , door Eamon Duffy
* Critics on trial: an introduction to the Catholic modernist crisis, Marvin Richard O'Connell
# Spatelkruiskruid

Spatelkruiskruid (Tephroseris helenitis, synoniemen: Senecio helenitis, Senecio spathulifolius, Tephroseris spathofolia) is een vaste plant uit de composietenfamilie (Asteraceae). De soort komt van nature in Europa: België, Frankrijk, Duitsland, Spanje, Zwitserland, Oostenrijk en Joegoslavië. De soort is in Nederland verdwenen, maar komt nog wel voor in België. Het aantal chromosomen is 2n=48.
De plant wordt 20-80 cm hoog en is enigszins wollig behaard. De stengel is gestreept. De bladeren zijn aan de onderkant wollig behaard. De 2-10 cm lange en 1-4 cm brede, gesteelde rozetbladeren zijn spatel- tot eivormig en hebben een grof gekartelde-getande bladrand. De stengelomvattende, breed lancetvormige stengelbladeren worden naar de top van de stengel steeds kleiner.
Spatelkruiskruid bloeit vanaf juni tot in augustus met 2-4 cm grote, gele bloemen, die met drie tot vijftien in een tuil zitten. Er zijn per hoofdje 12-13, 10,2-16 mm lange en 1,4-3,9 mm brede lintbloemen. Er zijn 25-54, 5,4-7,7 mm lange en 0,8-1,8 mm brede buisbloemen. Het omwindsel is 8-12 mm lang en heeft een krans van 13-19, 5,6-9,1 mm lange en 0,9-1,9 mm brede omwindselbladen. De gele helmknoppen zijn 1.8-2.3 mm lang
De 3-4 mm lange en 0,6-1 mm brede vrucht is een gegroefd, behaard nootje met wit, 6-10 mm lang vruchtpluis.
* Planten
* Stengel
* Stengelblad
* Achterkant blad
* Hoofdje
* Omwindsel
Spatelkruiskruid komt voor in de duinen, maar vooral op natte weiden.. Verder komt de plant voor op stenige plaatsen en in loofbossen.

## Ondersoorten en variëteiten

* Tephroseris helenitis subsp. arvernensis (Rouy) B.Nord.
* Tephroseris helenitis subsp. candida (Corb.) B.Nord.
* Tephroseris helenitis subsp. helenitis (L.) B.Nord.
* Tephroseris helenitis subsp. macrochaeta (Willk.) B.Nord.
* Tephroseris helenitis subsp. salisburgensis (Cuf.) B.Nord.
* Tephroseris helenitis var. discoidea (DC.) Kerguélen
of
* Senecio helenitis subsp. arvernensis (Rouy) Cufod.
* Senecio helenitis subsp. gaudinii (Gremli) Schinz & Thell.
* Senecio helenitis subsp. helenitis
* Senecio helenitis subsp. macrochaetus (Willk.) Brunerye
* Senecio helenitis subsp. salisburgensis Cufod.
* Senecio helenitis var. helenitis
# Sphaenognathus pubescens

Sphaenognathus pubescens is een keversoort uit de familie vliegende herten (Lucanidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1873 gepubliceerd door Charles Owen Waterhouse.
* ↑ Waterhouse, C.O. (1873). Description of a new species of Lucanidae. Entomologist's Monthly Magazine 10: 110-111
* ↑ (en) Hallan, Joel, Synopsis of the described Coleoptera of the World. Biology Catalog. Texas A&M (6 juni 2010). Gearchiveerd op 20 oktober 2013.
# Sphaenognathus signatus

Sphaenognathus signatus is een keversoort uit de familie vliegende herten (Lucanidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1874 door Parry.
# Sphaenognathus taschenbergi

Sphaenognathus taschenbergi is een keversoort uit de familie vliegende herten (Lucanidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1874 door Parry.
# Sphaeriestes swalei

Sphaeriestes swalei is een keversoort uit de familie platsnuitkevers (Salpingidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1925 gepubliceerd door Kenneth Gloyne Blair.