OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Spink County

Spink County is een van de 66 county's in de Amerikaanse staat South Dakota.
De county heeft een landoppervlakte van 3.895 km² en telt 7.454 inwoners (volkstelling 2000). De hoofdplaats is Redfield.

## Bevolkingsontwikkeling

Aurora County · Beadle County · Bennett County · Bon Homme County · Brookings County · Brown County · Brule County · Buffalo County · Butte County · Campbell County · Charles Mix County · Clark County · Clay County · Codington County · Corson County · Custer County · Davison County · Day County · Deuel County · Dewey County · Douglas County · Edmunds County · Fall River County · Faulk County · Grant County · Gregory County · Haakon County · Hamlin County · Hand County · Hanson County · Harding County · Hughes County · Hutchinson County · Hyde County · Jackson County · Jerauld County · Jones County · Kingsbury County · Lake County · Lawrence County · Lincoln County · Lyman County · Marshall County · McCook County · McPherson County · Meade County · Mellette County · Miner County · Minnehaha County · Moody County · Oglala Lakota County · Pennington County · Perkins County · Potter County · Roberts County · Sanborn County · Spink County · Stanley County · Sully County · Todd County · Tripp County · Turner County · Union County · Walworth County · Yankton County · Ziebach County
# Spinkrabben

De spinkrabben (Majidae) zijn een vrij grote familie uit de infraorde krabben (Brachyura). De wetenschappelijke naam van de familie werd in 1819 als "Maïadae" voorgesteld door George Samouelle. Tot deze familie behoren de grote spinkrab (Maja squinado) en de paddenstoelkrab (Eurinome aspera), de enige soorten uit deze groep die voor de Belgische en Nederlandse kust voorkomen.

## Kenmerken

Spinkrabben hebben een driehoekige schaal, waarvan de vorm tot stand komt doordat de voorzijde van de carapax zich geleidelijk versmalt en vaak ook nog uitloopt in een langwerpig rostrum. Ze hebben lange, dunne, schaardragende poten. De afmetingen van de schaal variëren van 8 mm tot 50 cm. Soms gaat het gehele lichaam schuil onder de schaal.

## Leefwijze

Hun voedsel bestaat uit sponzen, zakpijpen, zeewier en zelfs afval. Ze zijn goed gecamoufleerd dankzij hun schaal, waardoor ze goed beschermd zijn tegen roofvijanden.

## Verspreiding en leefgebied

Deze familie komt voor in alle wereldzeeën, behalve rond de polen, van het getijdengebied tot 2000 meter diepte.

## Systematiek

De Majidae werden vroeger in acht onderfamilies (met in totaal 155 geslachten) onderverdeeld. Tegenwoordig zijn dat er nog vier, waarvan één volledig fossiel . De onderfamilies die nu in de Majidae sensu stricto worden ondergebracht zijn:
* Eurynolambrinae Števčić, 1994
* Majinae Samouelle, 1819
* Micromaiinae † Beurlen, 1930
* Planoterginae Števčić, 1991
* David Burnie (2001). Animals, Dorling Kindersley Limited, London. ISBN 90-18-01564-4 (naar het Nederlands vertaald door Jaap Bouwman en Henk J. Nieuwenkamp).
* ↑ Samouelle, G., (1819). The entomologist's useful compendium: 88
* ↑ De Grave, Sammy, N. Dean Pentcheff, Shane T. Ahyong et al., (2009). "A classification of living and fossil genera of decapod crustaceans". Raffles Bulletin of Zoology Suppl. 21: 1–109.
# Spinnakerboom

Een spinnakerboom is een stang die gebruikt wordt om de loefzijde van de spinnaker te fixeren.
Bij het fixeren van de spinnakerboom wordt de ene kant van de spinnakerboom op de mast vastgezet en het andere einde aan de schoot of schoothoek. Afhankelijk van de gevaren koers ten opzichte van de wind wordt de stand van de spinnakerboom aangepast door de loefschoot strakker dan wel losser te zetten. Zo wordt de spinnakerboom bij een voor de windse koers haaks op het schip gezet om de spinnaker zo veel mogelijk achter het grootzeil weg te halen, zodat hij zo veel mogelijk wind vangt. Bij scherpere koersen wordt de spinnakerboom steeds verder naar voren geplaatst.
Bij kleinere boten is de spinnakerboom vaak symmetrisch, waarbij beide zijden zowel op de mast als aan de schoot of schoothoek gezet kunnen worden.
# Spongionella regularis

Spongionella regularis is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Spongionella en behoort tot de familie Dictyodendrillidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1881 door Ridley.
# Spongiopsyllus adventicius

Spongiopsyllus adventicius is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Entomolepididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Johnsson.
# Spongionella repens

Spongionella repens is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Spongionella en behoort tot de familie Dictyodendrillidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Thiele.
# Spanbroekmolenkrater

De Spanbroekmolenkrater, ook wel Pool of Peace genoemd, is een mijnkrater in het Belgische dorp Wijtschate. De krater is ontstaan in 1917 gedurende de Eerste Wereldoorlog tijdens de Tweede Slag om Mesen. In totaal zijn er 19 kraters ontstaan door de ontploffingen van een reeks mijnen tijdens deze slag, maar deze krater is de beroemdste.
Het gebied van deze slag lag rond de plaats Mesen, ten zuiden van Ieper, en was ter voorbereiding voor de Slag om Passendale, genoemd naar het dorp dat het aanvankelijke doel van de aanval was. Het doel van de geallieerden was om met de slag om Mesen het front bij Ieper rechter te trekken, zodat de aanval op Passendale een grotere kans op succes zou hebben.
In januari 1916 werd gestart met het graven van een tunnel van 520 m voor het plaatsen van 41314 kg ammonal. De graafwerken werden uitgevoerd door de 50th Tunnelling Company, de 3rd Canadian Tunnelling Company, de 175th Tunnelling Company en de 71st Tunnelling Company. Op 7 juni 1917 om 04:10 brachten de Britten tussen Hill 60 en The Birdcage ten zuidwesten van Waasten in totaal 19 dieptebommen tot ontploffing. Hier werd een krater geslagen van 27 m diep met een diameter van 129 m. Na bijna 100 jaar erosie is er nu in het landschap een vijver ontstaan van 12 m diep en een diameter van 76 m.
Eigenlijk was het de bedoeling om 24 mijnen te laten ontploffen maar één werd door de Duitsers onschadelijk gemaakt. Een tweede ontplofte niet, maar kwam op 17 juli 1955 door blikseminslag tot ontploffing. De drie andere liggen nog altijd in de buurt van The Birdcage onder de grond opgeslagen.
Rond de krater liggen een aantal Britse militaire begraafplaatsen, zoals de Lone Tree Cemetery en de Spanbroekmolen British Cemetery.
In 1992 werd de krater, genoemd naar de "spanbroekmolen" die ten ZW van Wijtschate stond, als monument beschermd.
* Spanbroekmolenkrater op website WO1
* 14-18 Oorlog in België. Luc De Vos, Tom Simoens, Dave Warnier, Franky Bostyn. Davidsfonds ISBN 978-94-625-8020-6.
# Spinopeplus spinosissimus

Spinopeplus spinosissimus is een insect uit de orde Phasmatodea en de familie Diapheromeridae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Kirby.
# Spinster en oude vrouw

Spinster en oude vrouw is een dubbelzijdige tekening van de Zuid-Nederlandse schilder Jheronimus Bosch in het Museum Boijmans Van Beuningen in Rotterdam.

## Voorstelling

De voorzijde stelt twee oude vrouwen voor, waarvan de linker een spinrokken hanteert, terwijl de rechter, leunend op een stok, toekijkt. Volgens Bosch-auteurs Charles de Tolnay en Ludwig von Baldass zijn de twee vrouwen hier bedoeld als heksen. Zij baseren zich hierbij op overeenkomsten met tekeningen in de Albertina en het Louvre, die volgens hen duidelijk heksen voorstellen. Volgens Bosch-kenner Dirk Bax zijn de vrouwen op deze groep tekeningen geen heksen, maar eerder vastenavondvierders. De tekeningen stellen allemaal vrouwen voor die op een opvallende manier paraderen met huishoudelijke voorwerpen. Dit werd in de late Middeleeuwen als zeer komisch gezien. Zie in dit verband ook de tekening De narrenkeuken, waarop een nar geschoren wordt met een wafelijzer.
De achterzijde stelt een loerende vos voor in een hol van waarachter een haan tevoorschijn komt. Ook dit tafereel wordt verschillend geïnterpreteerd. Volgens sommige auteurs is het een uitbeelding van een van de fabels van Aesopus, waarbij de vos (arglist) de haan (hoogmoed) in de val laat lopen. Volgens Otto Benesch is het een illustratie van de parabel van de Goede Herder (haan), die de schapen tegen de listen van de duivel (vos) beschermt. Von Baldass wijst op vergelijkbare uitbeeldingen van de vos en de haan op het linker binnenluik van Bosch' Laatste Oordeel in Wenen en de tekening Het woud heeft oren, het veld heeft ogen in Berlijn. Daarnaast is de voorstelling vergelijkbaar met de vos en de haan op de voorgrond van De Heilige Hiëronymus in gebed in Gent.

## Toeschrijving en datering

De tekening wordt unaniem aan Bosch toegeschreven. Het wordt door de meeste auteurs laat gedateerd. Von Baldass brengt de streepachtige manier van tekenen in verband met de grisailles op de buitenzijde van het Antonius-drieluik in Lissabon (ca. 1501 of later). Volgens het Museum Boijmans Van Beuningen zijn voor- en achterzijde niet in dezelfde periode ontstaan. De voorzijde wordt omstreeks 1480-1490 gedateerd en de achterzijde omstreeks 1500-1505.

## Herkomst

Op de voorzijde van de tekening staan de verzamelaarsmerken van Giuseppe Vallardi (1784-1863) uit Milaan en Eugene Rodrigues (1853-1928) uit Parijs. Van 12-13 juni 1921 werd de verzameling van Rodrigues geveild bij veilinghuis Frederik Muller in Amsterdam. In 1924 wordt het werk gesignaleerd in de verzameling van Dr. Leo Baer in Bad Homburg vor der Höhe. Niet lang daarna verwierf Franz Koenigs in Haarlem de tekening, die het van 1935 tot 1940 in bruikleen gaf aan het toenmalige Museum Boymans in Rotterdam. In 1940 was Koenigs genoodzaakt zijn hele verzameling te verkopen aan Daniël George van Beuningen, die het hetzelfde jaar schonk aan de Stichting Museum Boijmans Van Beuningen, die het op zijn beurt in bruikleen afstond aan het Museum Boijmans Van Beuningen.
# Spinoaglaja petra

Spinoaglaja petra is een slakkensoort uit de familie van de Aglajidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Ev. Marcus.
# Spoorlijn Neuekrug-Hahausen - Goslar

De spoorlijn Neuekrug-Hahausen - Goslar is een dubbelsporige, niet geëlektrificeerde spoorlijn in Nedersaksen en is als spoorlijn 1930 onder beheer van DB Netze. De aan de noordrand van de Harz lopende lijn begint in Goslar en eindigt in Neuekrug-Hahausen op de Braunschweigische Südbahn naar Seesen en Kreiensen. Doordat het station Neuekrug-Hahausen nu zonder halt wordt gepasseerd, wordt er regelmatig gesproken van de spoorlijn Goslar - Seesen. De in de regio vaak gebruikte naam Nordharzstrecke is niet eenduidig. De belangrijkste en tegenwoordig enige tussenstop is station Langelsheim.

## Geschiedenis

In 1875 werd de spoorlijn Vienenburg - Langelsheim via Grauhof door de Magdeburg-Halberstädter Eisenbahn geopend en als Innerstetalbahn naar Lautenthal, later via Clausthal tot Altenau verlegd. Hier werd op 15 september 1877 een zijlijn van de Braunschweigische Eisenbahn-Gesellschaft naar Neuekrug-Hahausen aangesloten, die het oost-westgoederenverkeer van Halberstadt naar Kreiensen een omweg via Salzgitter-Ringelheim bespaarde. Deze spoorwegmaatschappij bouwde ook een verlenging naar Goslar, die op 1 mei 1883 geopend werd.
Sindsdien liep het goederenverkeer over de vlakkere lijn door Grauhof, terwijl het reizigersverkeer via Goslar reed. Daarnaast was er lokaal goederenvervoer die Langelsheim, Herzog-Julius-Hütte en Goslar bediende.
De oudere goederenlijn via Grauhof werd slachtoffer van de Duitse deling en verloor in 1954 het treinverkeer. In 1976 werd ook de Innerstetalbahn gesloten, waardoor in Langelsheim de spoorlijn Seesen - Goslar overbleef.

## Bediening

De spoorlijn wordt tegenwoordig door een Regionalbahn-lijn bediend. De lijn wordt geëxploiteerd door DB Regio Nord met dieseltreinstellen van het type LINT.
| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| RB 82 | Regionalbahn (DB Regio Nord) | Göttingen – Northeim (Han) – Kreiensen – Seesen – Goslar – Bad Harzburg | |

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen was of is er een aansluiting van de volgende spoorlijnen:

### Neuekrug-Hahausen

    DB 1940, spoorlijn tussen Helmstedt en Holzminden

### Langelsheim

    DB 1931, spoorlijn tussen Langelsheim en Altenau
    DB 1935, spoorlijn tussen Grauhof en Langelsheim

### Goslar

    DB 1773, spoorlijn tussen Hildesheim en Goslar
    DB 1932, spoorlijn tussen Vienenburg en Goslar
* Josef Högemann: Eisenbahnen im Harz (I). Band 1: Die Staatsbahnstrecken. Verlag Kenning, Nordhorn 1995, ISBN 3-927587-43-5.
* http://www.sporenplan.nl/figuren/tekeningen/db_normaal/db_niedersachsen/goettingen-braunschweig.pdf
# Spoorlijn Neuchâtel - Morteau

De spoorlijn Neuchâtel - Morteau is is een Zwitserse spoorlijn tussen Neuchâtel gelegen in het kanton Neuchâtel en de Franse plaats Morteau aangelegd door de voormalige spoorwegonderneming Jura-Neuchâtelois (JN), ook Neuenburger Jurabahn genoemd.

## Geschiedenis

De oprichting van de onderneming per 1 januari 1886 en de aanleg van het 38 kilometer lange spoortraject Neuchâtel – Le Locle – Col-des-Roches uit de Jura-Bern-Luzern-Bahn (JBL).
Geopend werd het traject van Neuchâtel door de 3259 meter lange Logestunnel tussen Les Hauts-Geneveys en Convers naar La Chaux-de-Fonds en Le Locle in vier Etappen tussen 1857 tot 1860 van de Jura industriel (JI).
De JI werd op 1 mei 1875 deel van de Jura bernois (JB), die vervolgens op 1 juli met de Bern-Luzern-Bahn (BLB) tot de Jura-Bern-Luzern-Bahn (JBL) fuseerde. Eerst onder de JBL volgde op 4 augustus 1884 de opening van het traject naar de Zwitsters/Franse grens bij Le Locle-Col-des-Roches (toenmalig genaamd «Brenets-Col-des-Roches») en de aansluiting met de Franse spoorwegen bij Villers-le-Lac op het traject naar Morteau en Besançon.
Na de verzelfstandiging van de JN opende de JBL op 17 december 1888 de 1618 meter lange Crosettestunnel tussen Le Creux en La Chaux-de-Fonds, waardoor een directe verbinding tussen Biel en La Chaux-de-Fonds zonder kopstation bij Convers mogelijk werd. Hiermee werd ook het omrij traject op het deel tussen Convers en Le Creux stilgelegd. Het traject werd pas op 1 juli 1895 opgeheven onder regiem van de Jura-Simplon-Bahn (JS).
Met het verdrag van 4 november 1912 nam Zwitserland de onderneming over van het kanton Neuchâtel, waarmee deze per 1 juli 1913 in het bezit van de (SBB) kwam.

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting van de volgende spoorlijnen:

### Neuchâtel

* Jurafusslinie, spoorlijn tussen Olten en Lausanne / Genève
* Bern - Neuchâtel, spoorlijn tussen Bern en Neuchâtel
* Neuchâtel - Pontarlier, spoorlijn tussen Neuchâtel en Pontarlier

### La Chaux-de-Fonds

* La Chaux-de-Fonds - Les Ponts-de-Martel, spoorlijn tussen La Chaux-de-Fonds en Les Ponts-de-Martel
* La Chaux-de-Fonds - Sonceboz, spoorlijn tussen La Chaux-de-Fonds en Sonceboz
* La Chaux-de-Fonds - Glovelier, spoorlijn tussen La Chaux-de-Fonds en Glovelier

### Le Locle

* Le Locle - Les Brenets, spoorlijn tussen Le Locle en Les Brenets

## Elektrische tractie

Het traject werd geëlektrificeerd met een spanning van 15.000 volt 16 2/3 Hz wisselstroom.

## Afbeeldingen

* Station Neuchâtel
* Station Morteau
# Sprachbund

Een sprachbund is een geografisch gebied waarin meer dan drie talen met gemeenschappelijke structurele kenmerken voorkomen. Een sprachbund ontstaat niet door toeval of door gemeenschappelijke herkomst, maar door taalcontact in sociale netwerken (handel, godsdienst, herhaalde verhuizingen van een kleine groep binnen een gebied).
Voorbeelden zijn de Balkan, de Ethiopische Hooglanden en Meso-Amerika.
Een goed voorbeeld van de werking van een sprachbund is de manier waarop bezit in Meso-Amerikaanse talen wordt aangegeven. Hoewel het talen zijn uit verschillende niet-verwante families, geven zij allemaal bezit aan in de vorm "zijn bezit eigenaar". "De hond van de man" is in het Quiché, een Mayataal, bijvoorbeeld u-tzi' le achih, letterlijk "zijn-hond de man", en in het Nahuatl, uit de niet-verwante Uto-Azteekse taalfamilie, itzquin in tlacatl, met dezelfde letterlijke vertaling.
# Stade Lausanne

Stade Lausanne is een Zwitserse hockeyclub uit Lausanne.
Lausanne werd opgericht in 1922 en heeft een succesvolle herenafdeling. De heren hebben 19 landskampioenschappen op hun naam geschreven. Op het Europacup II toernooi van 2003 kon het geen wedstrijd winnen en eindigde de club op een gedeelde 7de plaats.

## Erelijst
### Heren

* Landskampioen NLA: 1929, 1931, 1932, 1935, 1936, 1941, 1943, 1945, 1948, 1950, 1953, 1955, 1956, 1957, 1960, 1961, 1963, 1994, 1998
* Bekerwinnaar: 1941, 1943, 1944, 1945, 1947, 1950, 1958, 1990, 1992
* Kampioen NLB: 1925, 1927, 1978

### Dames

* Kampioen NLB: 1959, 1965, 1997

## Externe link

* Website Stade Lausanne
# Springbeek

De Springbeek is een beek bij Hout-Blerick in de gemeentes Peel en Maas en Venlo in Nederlands Limburg en ligt in het stroomgebied van de Maas. De beek is mondt uit in de Maas.

## Ligging

De beek ontspringt ten noorden van Soeterbeek in het natuurgebied Dubbroek. De beek stroomt in noordoostelijke richting en passeert buurtschap Dubbroek en buigt verder af in oostelijke richting. De beek maakt dan een haakse bocht en stroomt in zuidelijke richting, even verder mondt de Berendonkse Beek er op uit en maakt ze weer een bijna haakse bocht naar het oostzuidoosten om met een bocht naar het noordoosten terug te keren en daar met een bijna haakse bocht haar loop in het verlengde van het eerdere tracé te vervolgen in zuidoostelijke richting. Nadat ze de N273 kruist passeert ze Hout-Blerick om vervolgens ten zuiden van de Venlose wijk Meuleveld uit te monden in de Maas.
De oude Springbeek lag vroeger tussen tussen de haakse bocht naar het zuiden en de N273 ongeveer 250 meter noordelijker.

## Watermolen

* Watermeule bij Hout-Blerick
* Legger Waterschap Limburg
# Ceratolobus

Ceratolobus is een geslacht uit de palmenfamilie (Arecaceae). De soorten uit het geslacht komen voor in Zuidoost-Azië.

## Soorten

* Ceratolobus concolor
* Ceratolobus discolor
* Ceratolobus glaucescens
* Ceratolobus kingianus
* Ceratolobus pseudoconcolor
* Ceratolobus subangulatus
... · Acanthophoenix · Acoelorrhaphe · Acrocomia · Actinokentia · Actinorhytis · Adonidia · Aiphanes · Allagoptera · Alloschmidia · Ammandra · Aphandra · Archontophoenix · Areca · Arenga · Asterogyne · Astrocaryum · Attalea · Balaka · Bactris · Barcella · Basselinia · Beccariophoenix · Bentinckia · Bismarckia · Borassodendron · Borassus · Brahea · Brassiophoenix · Brongniartikentia · Burretiokentia · Butia · Calamus · Calospatha · Calyptrocalyx · Calyptrogyne · Calyptronoma · Campecarpus · Carpentaria · Carpoxylon · Caryota · Ceratolobus · Ceroxylon · Chamaedorea · Chamaerops · Chambeyronia · Chelyocarpus · Chuniophoenix · Clinosperma · Clinostigma · Coccothrinax · Cocos · Colpothrinax · Copernicia · Corypha · Cryosophila · Cyphokentia · Cyphophoenix · Cyphosperma · Cyrtostachys · Daemonorops · Deckenia · Desmoncus · Dictyocaryum · Dictyosperma · Dransfieldia · Drymophloeus · Dypsis · Elaeis · Eleiodoxa · Eremospatha · Eugeissona · Euterpe · Euterpe · Gaussia · Guihaia · Hedyscepe · Hemithrinax · Heterospathe · Howea · Hydriastele · Hyophorbe · Hyospathe · Hyphaene · Iguanura · Iriartella · Itaya · Johannesteijsmannia · Juania · Jubaea · Jubaeopsis · Kentiopsis · Livistona · Lodoicea · Mauritia · Medemia · Metroxylon · Nannorrhops · Nypa · Phoenix · Raphia · Ravenea · Rhapis · Rhopalostylis · Roystonea · Sabal · Salacca · Serenoa · Syagrus · Tahina · Trachycarpus · Trithrinax · Washingtonia · Wodyetia · ...
# Slowaaks kenteken

Het Slowaakse kenteken voor motorvoertuigen (Slowaaks: evidenčné číslo) bestaat uit twee letters voor de okres (district), gevolgd door een liggend streepje en een combinatie van drie cijfers en twee letters. De letters Q en W worden hierbij niet gebruikt. In elke okres worden de lettercombinaties oplopend uitgegeven, waarbij de eerste voertuigserie AA is, en de eerste aanhangerserie YA.

## Varianten van de kentekenplaat

Aan de linkerkant van de kentekenplaat bevindt zich een blauwe band met daarin het symbool van de Europese Unie, twaalf gele sterren, en daaronder de landaanduiding SK.
Vanaf de invoering van het kentekensysteem op 1 april 1997 tot de toetreding tot de Europese Unie op 1 mei 2004 werd daar het Slowaakse nationale wapenschild met daaronder de letters SK afgebeeld, op een witte achtergrond. Sinds 1 juli 2006 is het liggende streepje tussen de twee letters van de okres en de rest van het nummer vervangen door het Slowaakse wapenschild.
Tot aan de invoering van het huidige kentekensysteem werden de kentekens in Slowakije volgens het oude Tsjechoslowaakse systeem uitgegeven. Daarbij volgde na het okres-nummer een derde letter en daarna twee keer twee door een liggend streepte gescheiden cijfers. Deze kentekens werden op 31 december 2004 ongeldig.

## Afkortingen okresy

* BA, BL - Bratislava
* BB, BC - Banská Bystrica
* BJ - Bardejov
* BN - Bánovce nad Bebravou
* BR - Brezno
* BS - Banská Štiavnica
* BY - Bytča
* CA - Čadca
* DK - Dolný Kubín
* DS - Dunajská Streda
* DT - Detva
* GA - Galanta
* GL - Gelnica
* HC - Hlohovec
* HE - Humenné
* IL - Ilava
* KA - Krupina
* KE, KI - Košice
* KK - Kežmarok
* KM - Kysucké Nové Mesto
* KN - Komárno
* KS - Košice-okolie
* LC - Lučenec
* LE - Levoča
* LM - Liptovský Mikuláš
* LV - Levice
* MA - Malacky
* MI - Michalovce
* ML - Medzilaborce
* MT - Martin
* MY - Myjava
* NI, NR - Nitra
* NM - Nové Mesto nad Váhom
* NO - Námestovo
* NZ - Nové Zámky
* PB - Považská Bystrica
* PD - Prievidza
* PE - Partizánske
* PK - Pezinok
* PN - Piešťany
* PO, PV - Prešov
* PP - Poprad
* PT - Poltár
* PU - Púchov
* RA - Revúca
* RK - Ružomberok
* RS - Rimavská Sobota
* RV - Rožňava
* SA - Šaľa
* SB - Sabinov
* SC - Senec
* SE - Senica
* SI - Skalica
* SK - Svidník
* SL - Stará Ľubovňa
* SN - Spišská Nová Ves
* SO - Sobrance
* SP - Stropkov
* SV - Snina
* TA, TT - Trnava
* TC, TN - Trenčín
* TO - Topoľčany
* TR - Turčianske Teplice
* TS - Tvrdošín
* TV - Trebišov
* VK - Veľký Krtíš
* VT - Vranov nad Topľou
* ZA, ZI - Žilina
* ZC - Žarnovica
* ZH - Žiar nad Hronom
* ZM - Zlaté Moravce
* ZV - Zvolen
# Upeneus sulphureus

Upeneus sulphureus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van zeebarbelen (Mullidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1829 door Cuvier.
* ↑ (en) Upeneus sulphureus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Upeneus sulphureus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Glimmende bladjager

De glimmende bladjager (Dioctria cothurnata) is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1820 door Meigen.
# Gnophos thibetaria

Gnophos thibetaria is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Oberthür.
# Société Générale d'Aéronautique

Société Générale d'Aéronautique (SEGA) was een Belgische vliegschool-vliegtuigbouwer te Gosselies, opgericht in 1920 door Fernand Jacquet, een aas uit de Eerste Wereldoorlog.

## Geschiedenis

Aanvankelijk repareerde SEGA alleen de vliegtuigen van de verschillende vliegclubs in de omgeving. Beetje bij beetje wist SEGA de vliegclubs samen te smelten onder de SEGA-vlag. In 1926 begon SEGA ook zelf vliegtuigen te assembleren, waaronder vijf Avia's BH-21.
In 1931 startte het Engelse Fairey Aviation een vliegtuigfabriek in hetzelfde Gosselies onder de naam Avions Fairey en ging samen met onder andere SEGA. Fernand Jacquet werd commercieel directeur.