OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Margarethaconvent

Het Margarethaconvent, ook Sint-Margrietklooster was een kloostercomplex aan de Spieringstraat in Gouda.

## Geschiedenis

Het klooster werd in 1386 gesticht door Machteld Cosijns. Aanvankelijk werd het convent ondergebracht in een woning aan de westzijde van de Spieringstraat. In 1393 vond een verhuizing plaats naar de overzijde van de staart. Het Margarethaconvent lag in het gebied dat grofweg werd begrensd door de Spieringstraat, ook wel Hofstraat genoemd, in het westen, de Patersteeg (met aan de overzijde het Collatiehuis) in het noorden, de Groeneweg in het oosten, en in het zuiden doorlopend tot voorbij de huidige Kees Faessens Rolwagensteeg. In de beginperiode was er sprake van een kloostergemeenschap, die leefde naar de derde regel van de orde van Sint-Franciscus, waarbij aangesloten werd bij het gedachtegoed van de Moderne Devotie. In de loop van de 15e eeuw werd overgestapt van een seculiere naar een reguliere kloostervorm, waarvoor de regel van Agustinus gold. In 1416 werd de kloosterkapel gebouwd.
Het klooster kende in de 15e en het begin van de 16e eeuw een bloeiperiode en behoorde tot de meest welvarende kloosters van Gouda. In 1572 keerde het tij. Soldaten van Lumey richtten een ravage aan. Onder aanvoering van de provoost van Lumey, Hans Aultermarck, werd het klooster geplunderd en in brand gestoken. Aultermarck werd door het stadsbestuur opgepakt en ter dood veroordeeld. Op 11 april 1573 werd hij levend verbrand. Zijn compaan Christoffel Deyffsteder werd veroordeeld tot een galeistraf en voor eeuwig uit de stad verbannen.
Van klooster zelf is niets overgebleven. De bouwval werd gesloopt. De plaats waar het klooster heeft gestaan werd aangeduid als het "Verbrande Erf. De nonnen uit het klooster vonden elders huisvesting en werden door de stad onderhouden. Op een deel van het complex werd het weeshuis van Gouda gebouw. Op een ander deel verrees het Swanenburghshofje.
De laatste rector van het klooster, Cornelis Hermansz., overleed in 1587 en werd begraven in de Goudse Sint-Janskerk.
* Taal. J., De Goudse kloosters in de Middeleeuwen, Gouda, 1960
* Archieven van de kloosters te Gouda, 1324-1635: Het S. Margaretaklooster
* Gouda op schrift: Kroniek van het Margaretha-klooster
* Dolder-de Wit, Henny van Gouda als kloosterstad: Margarethaklooster in: Tidinge van die Goude, jaargang 14 (1996), blz. 72 t/m 75
* Walvis, Ignatius Beschryving der stad Gouda, Leiden, 1713, twee delen (herdruk 1972)
* Scheygrond Dr.A. "Goudsche Straatnamen", Alphen aan den Rijn, 1979
Noten
* ↑ Machteld was getrouwd met Dirc Cosijn, een gunsteling van graaf Jan van Blois. Zij deelde aalmoezen uit aan de armen. Verkleed als bedelares zamelde ze gelden in voor haar klooster. Na de dood van haar man schonk ze hun huis aan het klooster en werd de eerste priorin (Taal 1960:22)
* ↑ Taal 1960:191
* ↑ Crimineel vonnisboek Gouda 11 april 1573 Christoffel Deyffsteder
# Sphecosesia ashinaga

Sphecosesia ashinaga is een vlinder uit de familie wespvlinders (Sesiidae), onderfamilie Sesiinae.
Sphecosesia ashinaga is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Kallies & Arita in 2004. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Camelobaetidius anubis

Camelobaetidius anubis is een haft uit de familie Baetidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Traver & Edmunds. De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Tornved

Tornved is een plaats en voormalige gemeente in Denemarken.

## Voormalige gemeente

De oppervlakte bedroeg 104,71 km². De gemeente telde 9135 inwoners waarvan 4544 mannen en 4591 vrouwen (cijfers 2005). Tornved telde in juni 2005 271 werklozen. Hoofdplaats was Jyderup.
Na de herindeling van 2007 werden de gemeentes Jernløse, Svinninge, Tornved en Tølløse bij Holbæk gevoegd.

## Plaats

De plaats Tornved ligt direct ten oosten van Jyderup en telt minder dan 200 inwoners.
* Deens bureau voor statistiek
# Gerben Jelles Nauta

Gerben Jelles Nauta (Woudsend, 1694 - Sneek, 1757) was een Nederlandse houtsnijder en beeldhouwer.

## Leven en werk

Gerben Jelles Nauta werd in 1694 geboren in het Friese Woudsend. Hij was mr. steen- en beeldhouwer te Sneek en geniet bekendheid door de rijk versierde preekstoel van Lemmer, welke hij in 1744-1745 vervaardigde. Hij trouwde op 49-jarige leeftijd in 1743 te Sneek met Trijntje Clases Oldendorp, dochter van een zeemtouwer aldaar. In 1757 is hij te Sneek overleden, waarna de eveneens bekende beeldhouwer Jan van Nijs zijn werkplaats overnam. Uit zijn huwelijk zijn geen kinderen bekend.

### Enkele werken

Ook het in rococo uitgevoerde zandstenen bordes van het stadhuis te Sneek is van zijn hand. Kort geleden werd bekend dat ook de prachtige panelen van de preekstoel van de Kerk van Longerhouw door hem zijn gemaakt.. In 1752 leverde hij een wapenpaneel voor de preekstoel van Oudega (Súdwest-Fryslân).
* Fries Scheepvaartmuseum
* ↑ periodiek Alde Fryske Tsjerken, juni 2018
* Biografisch Portaal: 80002607
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 415617
# Eulechria lithodora

Eulechria lithodora is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Lower.
# Metsküla (Rapla)

Metsküla is een plaats in de Estlandse gemeente Rapla, provincie Raplamaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla).
Tot in oktober 2017 viel Metsküla onder de gemeente Raikküla. In die maand werd het grootste deel van Raikküla bij de gemeente Rapla gevoegd.

## Bevolking

Het dorp had 16 inwoners op 31 december 2011 en 11 inwoners op 31 december 2021.

## Ligging

De plaats ligt tegen de grens tussen de gemeenten Rapla en Märjamaa. Aan de andere kant van de grens, ten westen van Metsküla, ligt een dorp dat ook Metsküla heet. De twee dorpen hebben geen gemeenschappelijke geschiedenis.
Ten zuidoosten van het dorp ligt het natuurreservaat Tõrasoo looduskaitseala (33 km²).

## Geschiedenis

Het dorp ontstond rond 1900 uit een groep verspreide boerderijen aan de grens van het landgoed Rayküll (Raikküla). Na de jaren dertig van de 20e eeuw werden twee andere dorpen bij Metsküla gevoegd. Die dorpen waren Sääsküla (dat voor het eerst werd genoemd in 1476) en Suitsu (dat zijn eerste vermelding kreeg in 1725). Deze plaatsen stonden in elk geval nog aangegeven op een kaart uit 1931.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2011. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2011). Geraadpleegd op 22 januari 2024. Tik boven het middelste vak ‘4924 Metsküla village’ in.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2021. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2021). Geraadpleegd op 22 januari 2024. Tik boven het voorlaatste vak ‘4924 Metsküla village’ in.
* ↑ (et) Tõrasoo looduskaitseala (KLO1000248). Eelis Infoleht. Gearchiveerd op 21 maart 2023. Geraadpleegd op 22 januari 2024.
* ↑ (et) Peeter Päll, Metsküla. Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 22 mei 2021. Geraadpleegd op 22 januari 2024.
* ↑ Hans Feldmann, Heinz von zur Mühlen en Gertrud Westermann, Baltisches historisches Ortslexikon. Teil 1. Estland (einschließlich Nordlivland), Böhlau Verlag, Köln/Wien, 1985, blz. 526 en 568.
# Manchester Society for Women's Suffrage

De Manchester Society for Women's Suffrage werd officieel opgericht in januari 1867 met een vergadering in Manchester en had als doel om vrouwen dezelfde stemrechten te geven als mannen. Volgens Elizabeth Wolstenholme was de organisatie echter al opgericht in 1865. Lydia Becker was de secretaris vanaf februari 1867 en ook Richard Pankhurst maakte deel uit van de organisatie. Leden die al vanaf het begin bij de organisatie betrokken waren waren Ursula Mellor Bright en Joseph Bright.
De organisatie veranderde verschillende keren haar naam. In november 1867 werd de naam veranderd naar Manchester National Society for Women's Suffrage (MNSWS), omdat de organisatie zich samen met de London Society en Edinburgh Society aansloot bij de National Society for Women's Suffrage. In 1897 sloot de organisatie zich, samen met 500 andere organisaties voor vrouwenkiesrecht aan bij de National Union of Women's Suffrage Societies (NUWSS) en werd de naam veranderd in North of England Society for Women's Suffrage. In 1911 werd de naam Manchester Society for Women's Suffrage.
De organisatie had een kantoor op Jackson's Row 28 in 1868 en verhuisde in 1887 naar de John Dalton Street.
* ↑ Sally Mitchell (6 August 2012). Victorian Britain (Routledge Revivals): An Encyclopedia. Routledge, 93–. ISBN 978-1-136-71617-1.
* ↑ The Manchester Society for women's suffrage. National Archives. Geraadpleegd op 24 February 2015.
* ↑ Pastscape - Detailed Result: THE FORMER OFFICE OF THE MNSWS. www.pastscape.org.uk. Gearchiveerd op 11 december 2017. Geraadpleegd op 10 december 2017.
# Helden van het Getto-monument

Het Helden van het Getto-monument (Pools: Pomnik Bohaterów Getta) is een monument in Warschau, Polen, ter herdenking van de opstand in het getto van Warschau van 1943 tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het is gelegen in het gebied dat vroeger deel uitmaakte van het getto, op de plek waar de eerste opstand plaatsvond.
Het werd gedeeltelijk gemaakt van nazi-Duitse materialen, die in 1942 door de Duitse architect Albert Speer naar Warschau waren gebracht voor zijn geplande werken. In april 1948 werd het voltooide monument officieel onthuld.

## Achtergrond

Het eerste deel van het monument werd geplaatst op het plein dat wordt begrensd door de Anielewicza-straat, Karmelicka-straat, Lewartowskiego-straat en Zamenhofa-straat. Dit was van augustus 1942 tot het einde van het getto de laatste locatie van de Judenrat (Duits door Jodenraad).
Al in 1944 werd besloten om een monument voor de getto-partizanen te bouwen. Het werd ontworpen door Leon Suzin. Dit deel van het monument, een kleine gedenksteen, werd op 16 april 1946 onthuld. De plaquette heeft de vorm van een cirkel, met een palmblad, de Hebreeuwse letter beet (ב) en een Hebreeuwse, Poolse en Jiddische inscriptie. Deze tekst laat zich vertalen als: "Voor degenen die vielen in een ongekende en heroïsche strijd voor de waardigheid en vrijheid van het Joodse volk, voor een vrij Polen, en voor de bevrijding van de mensheid. Poolse Joden".
Het nieuwe, grotere monument werd gebeeldhouwd door Nathan Rapoport en werd onthuld op 19 april 1948. De 11 meter hoge muur staat niet alleen voor de muren van het getto, maar verbeeldt eveneens de Westelijke Muur (in de volksmond de klaagmuur genoemd) in Jeruzalem. De labradorietsteen die in delen van het monument is gebruikt, is afkomstig van Duitse voorraden, besteld voor geplande nazi-Duitse monumenten.
Het westelijke deel van het monument is een bronzen groepsbeeld van opstandelingen; mannen, vrouwen en kinderen. De centrale figuur is Mordechaj Anielewicz, tijdens de opstand de leider van Żydowska Organizacja Bojowa (Joodse gevechtsorganisatie). Het oostelijke deel toont de Jodenvervolging door de nazi-Duitse onderdrukkers. Op het drietalige bord staat: "Joodse natie voor zijn strijders en martelaren".
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Monument to the Ghetto Heroes op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# NGC 4713

NGC 4713 is een balkspiraalstelsel in het sterrenbeeld Maagd. Het hemelobject werd op 17 april 1786 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel.

## Synoniemen

* UGC 7985
* MCG 1-33-18
* ZWG 43.41
* IRAS 12474+0534
* PGC 43413
# Tornyosnémeti

Tornyosnémeti is een plaats (község) en gemeente in het Hongaarse comitaat Borsod-Abaúj-Zemplén. Tornyosnémeti telt 604 inwoners (2001).
# Gedenkteken Lancaster

Het Gedenkteken Lancaster is een gedenkteken in december 2022 geplaatst in Metrostation Amsterdam-Noorderpark.
Op 20 december 1942 stortte een Avro Lancaster (R5512) neer in het Volewijkspark nabij Nieuwendammerham. Het kwam terug van een bombardement op Duisburg in het Ruhrgebied, toen het boven Amsterdam-Noord getroffen werd door Duits afweergeschut. Zes bemanningsleden kwamen direct om, een zevende Roy Bambury ontsnapte uit het brandende vliegtuig, maar overleed toch vrijwel direct doordat hij door/op een dakkapel aan de Adelaarsweg 116 viel. Bambury zou net als twee collegae nog een begrafenis krijgen op De Nieuwe Ooster, de anderen waren met vliegtuig en al de modderige bodem ingezakt. In 1962 werd een deel van het Volewijkpark gereed gemaakt voor de toevoerwegen van de IJtunnel en de bommenwerper werd weer zichtbaar. De vier als vermist te boek staande vliegeniers werden eveneens teruggevonden en geborgen; ze werden begraven op de Canadian War Cemetery in Groesbeek. Het leek einde verhaal totdat Jos de Groot, geboren in Nijmegen, maar wonende in Amsterdam-Noord probeerde het verhaal (opnieuw) te reconstrueren. Hij riep de Stichting Lancaster R5512 in het leven en wist met allerlei hulp de geschiedenis weer naar voren te halen. Samen met anderen uit Noord reconstrueerden ze tevens een Lancastercockpit en hij richtte zijn woning in als een soort Lancastermuseum. De Groot, opgegroeid in Nijmegen, hoorde in zijn jeugd over de inkwartiering van het geallieerde leger in en om zijn woonplaats.
Op 20 december 2022 werd het door Marvano (Mark Van Oppen) getekende gedenkteken onthuld door de aanwezige nabestaanden, waarvan er één uit Vancouver, Canada voor de gelegenheid overkwam. Marvano's tekening is te zien in zijn stripboek De zeven dwergen. Het gedenkteken werd aangebracht op de noordermuur op circa dertig meter van de plek waar het vliegtuig was neergestort.

## Galerij

* Het verhaal
* De bemanning
* Onthulling Lancastermonument 20 december 2022 op YouTube
* Dutch News van 21 december 2022 over monument (geraadpleegd 9 januari 2023)
* GVB over de gedenkplaat (geraadpleegd 9 januari 2023)
* Noorstorten Britse bommenwerper herdacht in Noord (geraadpleegd 9 januari 2023)
* AT5-reportage (geraadpleegd 9 januari 2023)
* Frank der Nederlanden, Erkenning na 80 jaar. Het Parool (20 december 2022). Gearchiveerd op 21 december 2022. Geraadpleegd op 20 december 2022 – via parool.nl.
# Laosaphrodisium

Laosaphrodisium is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2012 door Bentanachs.

## Soorten

Laosaphrodisium omvat de volgende soorten:
* Laosaphrodisium amadori Bentanachs, 2012
* Laosaphrodisium crassum (Gressitt, 1939)
* Laosaphrodisium cyaneum (Gressitt & Rondon, 1970)
* Laosaphrodisium optimum (Bates, 1879)
* Laosaphrodisium subplicatum (Pic, 1937)
* Laosaphrodisium superbum (Pic, 1923)
* Laosaphrodisium watsoni (Gahan, 1906)
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Eupelmus euprepes

Eupelmus euprepes is een vliesvleugelig insect uit de familie Eupelmidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Perkins.
# Boeing 747-300

De Boeing 747-300 is de verbeterde versie van het vliegtuigtype Boeing 747-200. Het eerste vliegtuig vloog op 5 oktober 1982 en het eerste toestel werd op 23 maart afgeleverd aan Swissair. De laatste keer dat het toestel van de band rolde was in september 1990 voor Sabena.
De verschillen met z'n voorganger waren onder andere dat het bovendek was verlengd, en dat er daardoor meer passagiers konden worden vervoerd en dat er een (optionele) slaapruimte voor bemanningsleden ontstond. Bij de aanpassing van het bovendek werd de karakteristieke spiraaltrap vervangen door een rechte steektrap. Met betere en zuinigere motoren nam het vliegbereik toe en kon bijvoorbeeld non-stop van Londen naar Singapore worden gevlogen.
Onder luchtvaartmaatschappijen was de Boeing 747-300 minder populair dan z'n voorganger, er werden er slechts 81 van gebouwd. Belangrijke reden hiervoor is de toepassing van de verouderde technologie, bijvoorbeeld de analoge cockpit van de oorspronkelijke 747. Boeing werd hierdoor gedwongen veel verder te gaan met het verbeteren van de 747. Zodoende werd al in 1985 bekendgemaakt dat vanaf 1989 een nieuwe versie zou worden geproduceerd, de Boeing 747-400. Er werden ook een aantal Boeing 747-200s tot een 747-300 omgebouwd, ook wel aangeduid als 747-200SUD (Stretched Upper Deck). Tegenwoordig worden veel Boeing 747-300's omgebouwd tot vrachttoestel.
# Manchester Metrolink

De Manchester Metrolink is een tram/lightrail-netwerk in Greater Manchester in het Verenigd Koninkrijk. Het werd in 1992 geopend en bestaat sinds 2020 uit negen lijnen die van het centrum van Manchester uitwaaieren. Enkele lijnen maken gebruik van voormalige spoortrajecten, hoewel men er niet samen rijdt met treinen zoals bij de Stadtbahn van Karlsruhe.
Bestemmingen zijn onder meer Altrincham, Bury, Eccles, Rochdale, Didsbury, Ashton-under-Lyne en Manchester Airport. Metrolink heeft 99 haltes langs 103 kilometer normaalspoor, waarmee dit het grootste tramnet van het land is. Dagelijks worden er 130.000 ritten gemaakt. Van 1877 tot in 1949 had Manchester een klassiek tramnetwerk, dat op het hoogtepunt in 1930 een omvang had van 262 km.

## Materieel

In Manchester is het gebruikelijk om voor elk nieuw tramtype de naam van de fabrikant te gebruiken. Het overzicht is van december 2022.

### Huidig

* M5000 Van 2009 tot 2022 werden van Bombardier 147 enkelgelede trams van dit type geleverd. Ze zijn nog allemaal in dienst. Deze gelede sneltrams rijden meestal gekoppeld.

### Voormalig

* T-68(A) In 1991, 1992 en 1999 werden van AnsaldoBreda 32 enkelgelede trams van dit type geleverd. Ze zijn tot en met 2014 uit dienst gegaan. Deze gelede sneltrams reden soms gekoppeld.

## Galerij

* Tram type T-68 van Ansaldo.
* Trams op het St. Peter's Square.
* Trams van het huidige type M5000.

## Externe link

* Officiële website van Manchester Metrolink
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Manchester Metrolink op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) Funding secured to improve Manchester tram network, geraadpleegd op 2024-05-14. Gearchiveerd op 14 mei 2024.
# Heldenfort

Heldenfort (Russisch: крепость-герой, krepost'-geroij) was een in de Sovjet-Unie verleende eretitel. De titel werd slechts eenmaal verleend. De keuze viel in 1965 op het fort van Brest in Brest-Litovsk dat de Duitse aanval in 1941 enige tijd weerstond.
# Gedenkteken Nelson Mandela

Het Gedenkteken Nelson Mandela is een artistiek kunstwerk in Amsterdam-Oost.
Kunstenaar Steffen Maas maakte voor het hoekpand Krugerplein en Pretoriusstraat (ook wel De Krugerkop genoemd) een mozaïekportret van Nelson Mandela. Het mozaïek werd daarbij opgebouwd uit honderden houten schildjes met Zuid-Afrikaanse patronen. Het kwam voort uit de samenwerking van bewoners uit de Transvaalbuurt en onder andere Woningcorporatie Eigen Haard (waarschijnlijk eigenaar van het gebouw) en Museum zonder Muren. Het mozaïek moest de binding van de buurt met Zuid-Afrika bevestigen of benadrukken; meeste straten en pleinen in de buurt zijn vernoemd naar personen die een binding hadden met (een voorloper van) Zuid-Afrika, maar dan een eeuw eerder. Het was bedoeld als tijdelijk kunstwerk voor een vijftal jaar vanaf de onthulling op 21 juni 2014, maar in 2021 is het nog in perfecte staat.
Maas maakte voor de voorgevel van het gebouw uit hetzelfde materiaal het naambord (per letter) en een mozaïek Unity in diversity; deze waren in het voorjaar 2021 afgedekt in verband met renovatie van het gebouw.
* Buitenkunst in Amsterdam (geraadpleegd 21 mei 2021)
* Steffen Maas, rubriek beeldende kunst (geraadpleegd 21 mei 2021)
* Art at Side (geraadpleegd 21 mei 2021)
* Museum zonder Muren (geraadpleegd 21 mei 2021)
# Le légionnaire

Le légionnaire is een Franstalig nummer van de Volendamse band BZN uit 1983.
Het is de laatste single van de groep waarop zangeres Anny Schilder te horen is. Zij werd kort hierna opgevolgd door Carola Smit.
Le légionnaire werd in Nederland tot alarmschijf verkozen en stond acht weken in de Nederlandse Top 40, waar het de zesde plaats behaalde.
# Euclimacia regina

Euclimacia regina is een insect uit de familie van de Mantispidae, die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Euclimacia regina is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Esben-Petersen in 1917.
# Blanioonops patellaris

Blanioonops patellaris is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de Dwergcelspinnen (Oonopidae).
Het dier behoort tot het geslacht Blanioonops. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Eugène Simon & Fage.
# Mareca

Mareca is een geslacht van vogels uit de familie eenden, ganzen en zwanen (Anatidae). Deze eenden werden meestal in het geslacht Anas geplaatst, maar volgens moleculair genetisch onderzoek dat in 2009 werd gepubliceerd, vormt dit geslacht een aparte clade binnen de groep van de grondeleenden.

## Soorten

Er zijn vijf nog levende soorten binnen dit geslacht.
* Mareca americana – Amerikaanse smient
* Mareca falcata – Bronskopeend
* Mareca penelope – Smient
* Mareca sibilatrix – Chileense smient
* Mareca strepera – Krakeend

### Uitgestorven

* † Mareca marecula – Amsterdamsmient

## Fylogenetische stamboom

Hieronder de fylogenetische stamboom gebaseerd op het onderzoek van Gonzalez et al (2009).
| Mareca | Amerikaanse smient Chileense smient Smient Bronskopeend Krakeend |
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.1). DOI:10.14344/IOC.ML.13.1. Gearchiveerd op 8 september 2023.
* ↑ (en) Gonzalez, J et al. 2009. Phylogenetic relationships based on two mitochondrial genes and hybridization patterns in Anatidae. Journal of Zoology. 279: 310–318. abstract