OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hendrik Jakob Lever jr.

Hendrik Jakob (Henk) Lever jr. (Groningen, 26 december 1923 – Kamp Vught, 18 augustus 1944) was een Nederlands verzetsstrijder ten tijde van de Tweede Wereldoorlog.
Als zoon van Henk Lever sr., boekhandelaar, verhuisde Henk in 1931 met zijn ouders, opa en broer Jan en zus Meta naar Sneek. Hier betrokken ze een woning aan het Kleinzand.
Lever was tijdens de Tweede Wereldoorlog lid van de Groep Lever, die onder meer verantwoordelijk was voor de verspreiding van illegale bladen als Vrij Nederland en Trouw. In 1942 werd Henk jr. samen met zijn vader en broer gearresteerd door de Duitsers. Na een maand gevangenisstraf in de Amsterdamse Euterpestraat kwamen ze vrij.
In de nacht van 16 op 17 november 1943 deed de Sicherheitsdienst een inval in het woonhuis van de familie dat dienstdoet als hoofdkwartier van de Groep Lever. Henk jr. was op dat moment niet thuis.
Henk jr. dook na de inval onder op de boerderij van Pieter Reitsma in Lions. Hier werd op 25 mei 1944 een inval gedaan in de zoektocht naar illegale werkers. Henk vluchtte, maar werd beschoten door de Duitsers. Hij raakte hierbij zwaargewond en werd overgebracht naar het Huis van Bewaring in Leeuwarden. Na daar enkele weken verpleegd te zijn, werd hij overgebracht naar Kamp Vught. Hier is hij op 18 augustus 1944 op 20-jarige leeftijd gefusilleerd.
In Sneek is op de Algemene Begraafplaats een herdenkingsmonument voor de familie Lever gesticht op het graf van Jan Lever. In de Zuiderkerk en in hun voormalige woonhuis aan het Kleinzand, nu onderdeel van het Fries Scheepvaartmuseum, hangt een herinneringsplaquette. Daarnaast is de Famylje Leverstrjitte naar de familie vernoemd.

## Externe link

* Nationaal Monument Kamp Vught over de familie Lever
* C. Reitsma - Gedenktekens in Friesland '40-'45. Tekens aan de weg - Tekens aan de wand, (Leeuwarden, 1980).
* Website Gemeente Sneek
* Pagina over verzetsstrijders
# Hertogplein

Het Hertogplein is een plein in de wijk Stadscentrum in Nijmegen.

## Geschiedenis

Het plein stamt uit de periode rond 1880, toen het Hertogplein werd aangelegd op de plaats waar enkele jaren eerder de Hertsteeg- of Hertogpoort was afgebroken. Een markant punt op het plein is de Wilhelminaboom, een zogenaamde koninginneboom die werd geplant in 1898, het kroningsjaar van Wilhelmina. Architect Derk Semmelink heeft twee werken voor op het plein ontworpen. Zowel het smeedijzeren hek om de boom, als het schoolgebouw voor de eerste Nutsschool van de Maatschappij tot Nut van 't Algemeen zijn van zijn hand. De school is in 1968 afgebroken, maar het hek is nog wel op het Hertogplein te vinden. Wel heeft de oude linde plaatsgemaakt voor een andere boom. In 2007 werden onder het plein de restanten van de stadspoort van Nijmegen gevonden, dit zorgde voor vertraging in de herstructurering van het plein.

## Externe link

* (nl) Ansichtkaarten Hertogplein op Noviomagus.nl
# Hertogsvis

Holacanthus tricolor is een straalvinnige vissoort uit de familie van engel- of keizersvissen (Pomacanthidae). De geldige wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst gepubliceerd in 1795 door Bloch. Andere veel voorkomende namen zijn cohubba, catakineta, en gele nanny.
De volwassen vis is meestal geel en wordt richting de staart steeds blauwer. De staartvin zelf is weer geel. Borstvin en buikvin zijn geel, de lippen en rand van de rugvin en de vin rond de anus zijn donkerblauw. De volgroeide Hertogsvis meet zo'n 25 cm.
De Hertogsvis voedt zich voornamelijk met sponzen, kwallen en koralen; plankton en algen behoren ook tot het dieet. De vis heeft echter sponzen nodig om te kunnen overleven.
Haar leefgebied bevindt zich in de riffen van de tropische, westelijke Atlantische oceaan tot aan de Noordelijke Golf van Mexico, op diepten van tussen de 3 en 92 meter.
De volwassen vissen verblijven het hele jaar door in paren bijeen, wat duidt op een langdurige en monogame band. De voortplanting geschiedt rechtop, staand in het water, de buiken dicht tegen elkaar in wolken van sperma en eieren. Het vrouwtje produceert 25.000 tot 75.000 eieren per dag en tot 10 miljoen eieren tijdens elke paai-cyclus. De eieren zijn doorzichtig, drijvend in een waterkolom. Ze komen na 15 tot 20 uur uit in larven, die geen effectieve ogen, vinnen of zelfs darmen hebben. De grote dooierzak wordt na 48 uur geabsorbeerd, waarna de larven normale kenmerken van vrij rondzwemmende jongen beginnen te ontwikkelen. Gedurende 3 tot 4 weken voeden zij zich met plankton en bereiken een lengte van 1,5 tot 2 centimeter en nestelen zich op de bodem.
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als niet bedreigd, beoordelingsjaar 2009. De omvang van de populatie is volgens de IUCN stabiel.
* 1 2 (en) Hertogsvis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Holacanthus tricolor. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Hera Hilmar

Hera Hilmar (Reykjavík, 27 december 1988), geboren als Hera Hilmarsdóttir, is een IJslandse actrice. Haar vader is regisseur en haar moeder is actrice. De eerste film waarin Hilmar speelde, was de IJslandse film Veðramót (2007).
Ze studeerde aan de London Academy of Music and Dramatic Art.

## Filmografie
### Film

* Tár úr steini (1995)
* Sporlaust (1998)
* Veðramót (2007)
* Anna Karenina (2012)
* We Are the Freaks (2013)
* The Fifth Estate (2013)
* Vonarstræti (2014)
* Get Santa (2014)
* Alleycats (2016)
* Eiðurinn (2016)
* The Ottoman Lieutenant (2017)
* An Ordinary Man (2017)
* Sumarbörn (2017)
* The Ashram (2018)
* Mortal Engines (2018) - Hester Shaw
* Svar við bréfi Helgu (2022)

### Televisie

* Svartir englar (2008)
* Hamarinn (2010)
* Leaving (2012)
* World Without End (2012)
* Da Vinci's Demons (2013-2015)
* The Romanoffs (2018)
* See (2019)
* (en) Interview: Hera Hilmar on ‘An Ordinary Man’, Auditioning and Working with Sir Ben Kingsley, Daily Actor, 20 april 2018
* ↑ (is) Alltaf góðir vinir, mbl, 22 juni 2008. Gearchiveerd op 13 december 2022.
* ↑ (en) Peter Jackson’s ‘Mortal Engines’ Sets Hera Hilmar As Female Lead, Deadline, 6 februari 2017. Gearchiveerd op 28 mei 2023.
* Gemeinsame Normdatei: 1069178799
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 6360 8371
* Library of Congress Control Number: no2019008942
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0250325
* Système universitaire de documentation: 237885239
* Virtual International Authority File: 315116544
* WorldCat (via VIAF): 315116544
# Herenhuis Schockaert

Herenhuis Schockaert is een historisch pand aan de Molenstraat 21 in de Belgische stad Zottegem. De eclectische herenwoning werd rond 1907 opgetrokken voor textielbaron Gustaaf Schockaert, oud-onderwijzer en stichter van de vlakbij gelegen voormalige textielfabriek Schockaert-Smeets. De gecementeerde baksteenbouw heeft een rondboogdeur geflankeerd door Toscaanse zuilen, fraai smeedwerk en een uitgewerkte gevel. De zijgevel heeft vlakke pilasters onder gedrukte boogarcaden. Deze woning staat bekend als het "herenhuis Schockaert" of "villa Schockaert".

## Afbeeldingen

* G. Schockaert eerste van links
# Spoorloos verdwenen

Spoorloos verdwenen was een Nederlandse politieserie, waarin een Rotterdams rechercheteam vermiste personen opspoort. Hierbij gaat het vooral om ‘wat is er gebeurd?’ en is het van minder belang 'wie het heeft gedaan.'
De afleveringen van Spoorloos verdwenen zijn gebaseerd op waargebeurde verhalen en zijn geschreven door onder anderen Paul Ruven, Tomas Ross, Marian Batavier en Daniël Hogendoorn.
Seizoen 1 werd vanaf 5 januari 2006 wekelijks uitgezonden door de AVRO op Nederland 2 en speelde zich af in de omgeving van Zaandam. Seizoen 2 werd wekelijks uitgezonden van 6 januari tot en met 10 maart 2007 op de AVRO op Nederland 1. Seizoen 3 werd uitgezonden in 2008. Paul Ruven was televisieproducent van het eerste seizoen en ontwikkelde het basisidee tot het format. De serie werd de laatste jaren opgenomen in Rotterdam en omgeving.
Tot december 2007 hebben de opnames voor het derde seizoen plaatsgevonden. Dit seizoen bevat eveneens 10 afleveringen en zou vanaf januari 2008 worden uitgezonden op Nederland 1, dit werd echter verschoven naar najaar 2008. De Vlaamse televisie zond de afleveringen echter al uit vanaf dinsdag 27 mei 2008.
In 2008 heeft de AVRO aangegeven dat er geen vierde seizoen van Spoorloos Verdwenen zou komen.

## Rolverdeling

Hoofdpersonages :
| Acteur | Personage | Functie | Seizoen | Seizoen | Seizoen | Totaal |
| Acteur | Personage | Functie | 1 | 2 | 3 | Totaal |
| Cas Jansen | Timo de Braauw | Rechercheur | 13 afl. | 10 afl. | 10 afl. | 33 |
| Jennifer Hoffman | Maxime Noordhof | Rechercheur | 13 afl. | 10 afl. | 10 afl. | 33 |
| Christine van Stralen | Rossie Goedthart | Secretaresse | 13 afl. | 10 afl. | 10 afl. | 33 |
| Michiel Rampaart | Kevin de Jong | Computerexpert | 13 afl. | 10 afl. | 10 afl. | 33 |
| Margreet Blanken | Heleen Mateur | Rechercheur | 13 afl. | 10 afl. | 3 afl. | 26 |
| Chris Tates | Nick van Dam | Leidinggevende | 13 afl. | 9 afl. | | 22 |
| Ruurt de Maesschalck | Raymond Berger | Leidinggevende | | | 10 afl. | 10 |
| Hannah van der Sande | Sarah Nauta | Profiler | | | 8 afl. | 8 |
In de politieserie werden gastrollen gespeeld door onder anderen: Jacqueline Blom, Kees Boot, Carolina Dijkhuizen, Katja Herbers, Ricky Koole, Kasper van Kooten, Annet Malherbe, Hadewych Minis, Anniek Pheifer, Jeroen Spitzenberger, Mary-Lou van Stenis, Raymond Thiry, Carly Wijs, Leopold Witte en Helmert Woudenberg.

## Afleveringen

* ↑ Derde seizoen Spoorloos verdwenen Hollandharbour.nl
# Het Vermoeden (radioprogramma)

"Het Vermoeden" was een Vlaams radiopraatprogramma op Radio 1, gepresenteerd door Betty Mellaerts.

## Concept

In "Het Vermoeden" werd dagelijks een nieuwe gast geïnterviewd, veelal Bekende Vlamingen en Bekende Nederlanders. Destijds was dit op de Vlaamse radio nieuw, omdat andere programma's slechts wekelijks gasten uitnodigden voor een gesprek.
"Het Vermoeden" won lovende kritieken vanwege de diepgaande interviews en werd meermaals bekroond, o.m. met de Persprijs van de Radio- en Tv-pers.
Ook Karel Vereertbrugghen, Hugo Matthysen en Bart Van den Bossche werkten aan het programma mee.

## Meer informatie

* cobra.be
* ↑ http://intervista.be/2012/09/02/betty-mellaerts-ik-wil-nog-altijd-applaus/
# Spoorlijn Gütersloh - Hövelhof

De spoorlijn Gütersloh - Hövelhof is een Duitse spoorlijn en is als spoorlijn 9164 onder beheer van de Teutoburger Wald Eisenbahn.

## Geschiedenis

Het traject werd door de Vering & Waechter geopend op 19 april 1903. Tot 1978 heeft er personenvervoer plaatsgevonden op de lijn. Op dit moment zijn er plannen om deze weer in gebruik te nemen voor personenvervoer.

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Gütersloh

    DB 1700, spoorlijn tussen Hannover en Hamm DB 2990, spoorlijn tussen Minden en Hamm DB 9163, spoorlijn tussen Lengerich en Gütersloh

### Hövelhof

    DB 2960, spoorlijn tussen Paderborn en Brackwede

## Literatuur

* Eisenbahnatlas Deutschland. Schweers + Wall, Aachen 2005, ISBN 3-89494-134-0.
* http://www.sporenplan.nl/figuren/tekeningen/db_normaal/db_nrw/muenster-minden.pdf
* http://www.sporenplan.nl/figuren/tekeningen/db_normaal/db_nrw/paderborn.pdf
# Henny Jurriëns

Henny Jurriëns (Arnhem, 21 februari 1949 - Letellier, Canada, 9 april 1989) was een Nederlands balletdanser.
Op 8-jarige leeftijd begon Henny Jurriëns zijn danscarrière bij Winja Marova en vervolgde zijn balletopleiding aan de Dansacademie van Arnhem, waar hij later zelf ook gastlessen zou geven.
Henny Jurriëns was van 1966 tot 1970 bij het Norske Opera Ballet in Noorwegen, waar hij snel de rang van solist bereikte.
In 1970 sloot hij zich aan bij het Het Nationale Ballet van Nederland, waar hij naast solist ook balletmeester en coöordinator van de dansschool was. Hij danste de hoofdrollen in vele klassieke balletten, maar ook in eigentijdse choreografieën van bijvoorbeeld Hans van Manen en Rudi van Dantzig. In 1984 werd hij assistent-artistiek leider. In 1985 trouwde hij met Judith Ann Green (Judy), een tweede-soliste, die onder de naam Judith James van 1972 tot 1983 bij Het Nationale Ballet had gedanst.
In 1986 werd Henny eerste solist bij het Royal Winnipeg Ballet, in 1988 aanvaardde hij op verzoek van de Raad van Bestuur de functie van Artistiek Directeur. Judy en het inmiddels geboren dochtertje (1986) volgden hem naar Canada.
Op 9 april 1989 kwamen Henny en Judy om het leven door een tragisch auto-ongeluk bij Letellier, in Canada. De driejarige dochter overleefde het ongeval.
# Spreng

Een spreng, sprang of sprengebeek is een door mensen gegraven of verlegde beek met zodanige gegraven bronnen dat er onder druk staand grondwater aan de oppervlakte wordt gebracht. Op de Veluwe heeft het woord spreng een bijzondere betekenis, spreng wordt hier gebruikt voor een gegraven bron of sprengkop. Een sprengebeek is dan ook een gegraven beek en deze werden met name gebruikt voor de aandrijving van watermolens, voor het maken van papier en/of voor water voor de wasserijen.
Sprengen worden gemaakt door een gat te graven in de helling van een heuvel tot de grondwaterspiegel bereikt is op een plek waar voldoende waterdruk is. Uit deze sprengkop stroomt dan het bronwater eerst naar de oppervlakte en vervolgens door een kanalenstelsel naar de gewenste plek. Soms worden sprengebeken gevormd uit een complex van meerdere sprengkoppen, zoals de koppelsprengen en de heerdersprengen.
Sprengen kunnen water voeren afkomstig uit verschillende aardlagen. Er zijn daarom zowel sprengen met troebel ijzerrijk rood water ('rodolm') en sprengen met helder water. Merkwaardig is, dat veel sprengebeken rood water voeren, terwijl de bijbehorende (dieper uitgegraven) sprengekop geheel helder water voert. De afvoer van zo'n beek hangt voornamelijk af van de druk van het diepe grondwater en is daardoor tamelijk constant.

## Opleiding

Soms werden de stroompjes kunstmatig 'opgeleid' ten opzichte van de bodem van een dal. Door zo veel mogelijk de hoogtelijnen te volgen en dus de zijkant van de dalen te zoeken blijft op de plaats van de watermolen zo veel mogelijk verval over. Dit werd zowel met aangelegde als natuurlijke beken gedaan. Van een aantal sprengebeken wordt aangenomen dat ze van oorsprong natuurlijk waren, zoals de Renkumse beek, veel andere zijn volledig mensenwerk. Het 'op hoogte houden' van een spreng kan ertoe leiden dat er een 'ongelijkvloerse kruising' met een andere waterloop nodig is. Zo zijn er een aantal aquaducten op de Veluwe, zoals de kruising van de Loenense Molenbeek en de Stroobroekse Beek bij Loenen en een bij kasteel De Cannenburch bij Vaassen. Bij Loenen vindt men enkele watervallen in de Vrijenberger Spreng.
Veel sprengen zijn met de komst van de mechanisering overbodig geraakt en verwaarloosd; omdat ze echter een unieke biotoop vormen met een buitengewoon goede waterkwaliteit worden veel sprengen tegenwoordig gerestaureerd en onderhouden. Op de Veluwe is hiervoor de Stichting tot Behoud van de Veluwse Sprengen en Beken actief.
Aan de voet van de duinen aan de Noordzeekust zijn enigszins vergelijkbare gegraven waterlopen: duinrellen. Hier kan kwelwater uit de duinen afstromen naar het lager gelegen land (vaak een polder).

## Flora en fauna

Bijzonder en typerend voor sprengebeken zijn met name paarbladig goudveil (een plantensoort) en het mijtertje, een opvallend gekleurd paddenstoeltje.
# Sprekende portretten

Sprekende portretten is een reeks portretten van bekende persoonlijkheden, opgetekend door de journaliste Mien van Itallie-van Embden.

## Geschiedenis

In de jaren 1922 tot 1924 interviewde de journaliste Mien van Itallie-van Embden (1870-1959) verschillende Nederlandse en buitenlandse bekende persoonlijkheden voor Haagsche Post en Nieuwe Rotterdamsche Courant. Ze bleken goed gelezen en daarom werden ze in 1924 gebundeld in Sprekende portretten.
In het voorwoord vroeg Van Itallie zich af waarom haar portretten zo graag gelezen werden. Ze meende dat dat lag in de overstelping van het publiek met gefingeerde personages uit novellen en romans: de lezer zou plezier hebben in de fysiek-levende modellen zelf, "zooals de natuur hen [...] eenvoudigweg geschapen heeft". In de eerste bundel verschenen portretten van Pieter Cort van der Linden, Heike Kamerlingh Onnes, Aletta Jacobs, Robert Cecil en Maria Montessori, vooral gebaseerd op eigen interviews. In 1928 verscheen nog een tweede bundel ("2e reeks").

### Louis Couperus

Een van de bekendste portretten die ze gaf is die van de Nederlandse schrijver Louis Couperus (1863-1923). Van Itallie was bij de viering van de 60e verjaardag van Couperus op 9 juni 1923 aanwezig geweest. Ze had toen aan een familielid gevraagd of zij de schrijver voor een interview zou kunnen vragen. Het familielid had echter geantwoord: "Wacht nog enkele weken - ziet u niet hoe moe hij is?" Maar: enkele weken na die viering overleed de schrijver. Daarop wendde zij zich na het overlijden van Couperus tot zijn zus, Catharina Rica Geertruida Couperus (1850-1923), weduwe van de advocaat en Eerste Kamerlid Benjamin Marius Vlielander Hein (1838-1919). Maar die had geantwoord: "Over een paar maanden - de wond is nu nog te versch". Uiteindelijk vroeg mevrouw Vlielander Hein in oktober 1923 aan Van Itallie om langs te komen. De gegevens uit dit interview zijn enkele schaarse herinneringen over de kindertijd en het familieleven van de schrijver. Twee weken na het interview overleed ook mevrouw Vlielander Hein-Couperus, op 6 november 1923.

### Uitgaven

De eerste bundel verscheen in november 1924, bij uitgeverij Sijthoff te Leiden. De bundel bevatte 15 portretten in 169 bladzijden. De bundel verscheen zowel in een ingenaaide versie als in een in halflinnen gebonden versie. In november 1928 verscheen een tweede reeks van zes portretten bij de Rotterdamse uitgever Nijgh & Van Ditmar, onder andere met Jan Toorop, Pieter Jelles Troelstra en Esther de Boer-van Rijk, alleen in een gebonden uitvoering.
Bij elk portret werd een foto van de geportretteerde afgedrukt, waaronder de handtekening stond afgebeeld.
In 1983, ter gelegenheid van het 70-jarig bestaan van de Haagse Post werd in het jubileumnummer het interview met oud-premier Cort van der Linden herdrukt.
* W. van Itallie-van Emden, Sprekende portretten. Leiden, 1924.
# Sportmarketing

Sportmarketing is een onderdeel van de reguliere marketing dat zich focust op zowel de promotie van sportteams, -evenementen en sporters alsmede de promotie van diverse producten en diensten via sportteams, -evenementen en sporters.
Sportmarketing is verdeeld in drie gebieden:
* Het eerste is de promotie van sportteams en -evenementen zoals het WK, de Olympische Spelen en in 2013 bijvoorbeeld de "Coolste Baan van Nederland". Dit kan onder de noemer "marketing van sport" geplaatst worden.
* Het tweede gaat in op het vermarkten van producten en of diensten die niet direct iets met sport te maken hoeven hebben. Hierbij worden sportteams, -evenementen en/of sporters ingezet als promotiemiddel voor de producten of diensten. Dit noemt men de "marketing via sport".
* Een derde, minder voorkomend gebied is de promotie van de sport om meer mensen te laten participeren binnen een bepaalde sporttak. De nadruk ligt hierbij op de participatie van de sport.

## Definitie

Sportmarketing wordt omschreven als de analyse, planning en implementatie van programma’s die leiden tot de creatie en stimulering van ruilprocessen van sportgoederen en sportdiensten. Door de toegevoegde waarde van het sportproduct te identificeren en te benadrukken, probeert de sportmarketeer zo efficiënt en effectief mogelijk de behoeften en wensen van sportconsumenten en overige belanghebbenden te bevredigen. Door middel van dit proces worden de marketingdoelstellingen van de sportorganisatie bereikt.

## Sociale media

Sociale media zijn niet meer weg te denken in de sportmarketing. Via Facebook, LinkedIn en andere sociale media groepen krijgen clubs of individuele atleten duizenden of miljoenen fans. Vaak worden er prijzen weggegeven bij een groot aantal likes.
# Stade de la Cité de l'Oie

Het Stade de la Cité de l'Oie is een voetbalstadion in Wezet, België, dat plaats biedt aan 5.460 toeschouwers. De bespeler van het stadion was vroeger de ter ziele gegane club CS Visé, maar nu wordt het stadion bespeeld door FC United Richelle. Sinds 2015/16 speelt URSL Visé, feniksclub van het oorspronkelijke CS Visé ook in het stadion.
# Stade de Yamoussoukro

Het Stade de Yamoussoukro is een multifunctioneel stadion in Yamoussoukro, een stad in Ivoorkust.
In september 2017 werd de bouw van dit stadion aangekondigd door de Ivoriaanse regering. Op dat moment werd dit stadion gebouwd om te kunnen worden gebruikt voor het Afrikaans kampioenschap voetbal 2021. Later ging de organisatie van dat toernooi naar Kameroen en werd Ivoorkust gastland van het Afrikaans kampioenschap voetbal 2023. Voor de bouw werd het architectenbureau SCAU Architecture uitgekozen om het stadion te ontwerpen. Dat bedrijf is ook bekend van het Stade de France in Parijs. De bouw zelf begon in oktober 2018 en de werd opgeleverd op 11 juni 2021.
Op 3 juni 2022 speelde het Ivoriaans voetbalelftal voor de eerste keer een interland in dit voetbalstadion. Dat ging om een kwalificatiewedstrijd voor de Afrika Cup van 2023. De interland werd gespeeld tegen Zambia. De wedstrijd eindigde in 3–1. In 2024 worden er in dit stadion wedstrijden gespeeld op het Afrikaans kampioenschap voetbal 2023.

## Afrika Cup 2023

Tijdens het Afrikaans kampioenschap voetbal 2023 worden er acht wedstrijden in dit stadion gespeeld, zes groepswedstrijden en een achtste finale en een kwartfinale.
| Datum | Tijd | Thuisteam | Uitslag | Uitteam | Competitie | Toeschouwers | Onderlingsresultaat |
| 15 januari 2024 | 14:00 | Senegal | 3–0 | Gambia | Groepsfase | 7.896 | onderling resultaat |
| 15 januari 2024 | 17:00 | Kameroen | 1–1 | Guinee | Groepsfase | 11.271 | onderling resultaat |
| 19 januari 2024 | 17:00 | Senegal | 3–1 | Kameroen | Groepsfase | 19.176 | onderling resultaat |
| 19 januari 2024 | 20:00 | Guinee | 1–0 | Gambia | Groepsfase | 19.822 | onderling resultaat |
| 23 januari 2024 | 17:00 | Guinee | 0–2 | Senegal | Groepsfase | | onderling resultaat |
| 23 januari 2024 | 20:00 | Angola | 2–0 | Burkina Faso | Groepsfase | 5.753 | onderling resultaat |
| 29 januari 2024 | 20:00 | Senegal | – | | Achtste finale | | onderling resultaat |
| 3 februari 2024 | 20:00 | | – | | Kwartfinale | | onderling resultaat |
* 1 2 3 4 5 (en) Stade de Yamoussoukro, Stadium Database (4 juni 2022).
* ↑ (fr) Livraison du Stade de Yamoussoukro en Côte d’Ivoire. Vinci (4 juni 2022).
* ↑ (en) SCAU to design stadium for Africa Nations Cup in Ivory Coast. Dezeen (4 juni 2022).
* ↑ (fr) CAN 2023: la Côte d’Ivoire inaugure le Stade de Yamoussoukro par une victoire. Radio France Internationale (4 juni 2022).
* ↑ (fr) Côte d’Ivoire vs Zambia 3 - 1. Soccerway (4 juni 2022).
* ↑ (en) Here are the 6 stadiums that will host AFCON 2023. afrikpage.com (10 januari 2024).
* ↑ "TotalEnergies CAF AFCON Match Schedule: Full Fixtures & Kick-off Times", CAF. Geraadpleegd op 15 januari 2024.
# Station Komagawa-Nakano

Station Komakawa Nakano (駒川中野駅, Komakawa-Nakano-eki) is een metrostation in de wijk Higashi-Sumiyoshi-ku in Osaka, Japan. Het wordt aangedaan door de Tanimachi-lijn.

## Treindienst
### Tanimachi-lijn (stationsnummer T31)

| 1 | ■ Tanimachi-lijn | richting Yao-Minami |
| 2 | ■ Tanimachi-lijn | richting Tennōji, Higashi-Umeda, Miyakojima en Dainichi |

## Geschiedenis

Het station werd in 1980 geopend.

## Overig openbaar vervoer

Bussen 3 en 26

## Stationsomgeving

* Bibliotheek van Higashi-Sumiyoshi-ku
* Komagawa winkelpromenade
* Autoweg 14
* Sunkus
Dainichi · Moriguchi · Taishibashi-Imaichi · Sembayashi-Omiya · Sekime-Takadono · Noe-Uchindai · Miyakojima · Tenjimbashisuji Rokuchōme · Nakazakicho · Higashi-Umeda · Minami-Morimachi · Temmabashi · Tanimachi Yonchōme · Tanimachi Rokuchōme · Tanimachi Kyūchōme · Shitennōji-mae Yūhigaoka · Tennōji · Abeno · Fuminosato · Tanabe · Komagawa-Nakano · Hirano · Kire-Uriwari · Deto · Nagahara · Yao-Minami
# Ophiactis hemiteles

Ophiactis hemiteles is een slangster uit de familie Ophiactidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1915 gepubliceerd door Hubert Lyman Clark.