OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Watanabeopetalia atkinsoni

Watanabeopetalia atkinsoni is een echte libel (Anisoptera) uit de familie van de Chlorogomphidae.
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als niet bedreigd, beoordelingsjaar 2010.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1878 als Orogomphus atkinsoni gepubliceerd door Edmond de Sélys Longchamps.
* 1 2 (en) Watanabeopetalia atkinsoni op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011
# Wapen van Niue

Het wapen van Niue werd net als het wapen van Nieuw-Zeeland aangenomen in 1956, omdat Niue bij Nieuw-Zeeland hoort. De eerste versie van het wapen (1911-1956), werd door koning George V verleend. Als schildhouders fungeren een Europese vrouw met de vlag en een leider van het Maori-volk in een kaitaka en met een taiaha. Het wapenschild is in vieren gedeeld met linksboven de vier sterren van het sterrenbeeld Zuiderkruis, rechtsboven een gulden vlies dat de veeteelt verbeeldt, linksonder tarwe dat de landbouw symboliseert en rechtsonder twee hamers die de mijnbouw en de industrie verbeelden. Over dit alles heen loopt een pal met daarop drie schepen. Boven het schild staat de kroon van Sint-Eduard.
# Waterpoort (Herman Moerkerkplein, 's-Hertogenbosch)

De Waterpoort is een gebouw in 's-Hertogenbosch. Het is een onderdeel van de eerste ommuring van de Vestingwerken. Bij de eerste ommuring waren er twee waterpoorten. Deze waterpoort is de zuidelijke poort. De noordelijke poort stond bij het Sint-Geertruikerkhof. Het gebouw staat op het terrein van het voormalige Groot Ziekengasthuis. Hij bevindt zich in een 16e-eeuws gebouw van het gasthuis.
Het gebouw is gedeeltelijk boven een tak van de Binnendieze gebouwd, die ook voor een gedeelte is gedempt. De Binnendieze vormde rond 1200 een stadsgracht. Bij het gebouw vertakte het riviertje zich in deze stadsgracht en de Marktstroom. Deze Marktstroom werd door de stad geleid vanaf het huidige Herman Moerkerkplein.
Het gebouw de Waterpoort werd geflankeerd door een tweetal ronde torens. De zuidelijke toren is als schil gereconstrueerd tegen een nabijgelegen pand in de Rozemarijnstraat.
De waterpoort grenst aan het Herman Moerkerkplein, vernoemd naar de in 's-Hertogenbosch geboren tekenaar Herman Moerkerk. Er is een bronzen beeldengroep geplaatst van Dieske (1992). Volgens een volksverhaal uit de 15e eeuw zou een jongetje al plassend in de Dieze vijandige Geldersen hebben opgemerkt om daarna met succes alarm te slaan.
# Wegerif

Wegerif kan verwijzen naar:
* Chris Wegerif (1859-1920), Nederlands architect, aannemer en meubelontwerper, echtgenoot van Agathe Gravestein
* Agathe Wegerif-Gravestein (1867-1944), Nederlands batikster en schilderes
* Henk Wegerif (1888-1963), Nederlands architect en decorontwerper, neef van Chris Wegerif
* Jan Henri Wegerif (1891-1954), Nederlands architect, zoon van Chris en Agatha Johanna Gravestein
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Wegerif en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Wegenvignet (België)

In België waren begin 2007 plannen om een wegenvignet in te voeren voor alle Belgische wegen (dus niet enkel autosnelwegen). Dit zou gebeuren onder de vorm van een elektronisch vignet via de nummerplaat van de gebruiker. Dit vignet zou € 60,- voor een heel jaar gaan kosten. Er bestonden ook plannen om een vignet in te voeren voor kortere periodes: 10 dagen (€ 10,-), 1 maand (€ 20,-) en 2 maanden (kosten onbekend)
Na uitvoerige controles over verschillende maanden en wegen heeft men vastgesteld dat ongeveer de helft van de gebruikers van de Belgische wegen een buitenlandse nummerplaat heeft (4,5 miljoen buitenlanders tegenover 5 miljoen Belgen). België is dus een echt doorreisland. Nederlanders rijden naar Frankrijk zonder in België geld uit te geven - vóór de invoering van de euro hadden ze zelfs vaak geen Belgisch geld bij zich. Buitenlandse automobilisten betalen niet mee aan de schade en het onderhoud die ze veroorzaken. Belgen zouden de kosten voor het aan te schaffen vignet via de belasting terugkrijgen. In het buitenland, vooral in Nederland, ontstond hier ophef over en beschouwde men het als discriminatie.
Het was denkbaar dat bij invoering meer Nederlanders zouden kiezen voor de routes via Duitsland en Luxemburg.
Oorspronkelijk zou het wegenvignet al in 2008 worden ingevoerd, maar dit werd uitgesteld tot 1 januari 2009 omdat eerst toestemming van de Europese Unie nodig is. De Vlaamse premier Yves Leterme maakte eind maart 2007 tijdens een bezoek aan de Nederlandse premier Jan Peter Balkenende bekend dat het wegenvignet niet doorgaat als gevolg van kritiek op het plan van de Europese Commissie. Als reactie hierop stelde Waals minister Michel Daerden voor om in Wallonië toch een wegenvignet in te voeren.
Op 15 november 2010 bereikten de ministers-presidenten van Vlaanderen, het Waals en het Brussels gewest een principe-akkoord om het rekeningrijden samen met het autowegenvignet in te voeren vanaf 2013. Sinds 2016 is er kilometerheffing voor vrachtwagens. Voor andere wagens geldt er geen vignet of kilometerheffing.
# Waverveen

Waverveen is een klein dorp in de gemeente De Ronde Venen in de Nederlandse provincie Utrecht. Het dorp is gelegen in Polder Groot-Mijdrecht.
Waverveen bestond al in de middeleeuwen en lag toen te midden van het agrarische gebied. De heerlijkheid hoorde bij het graafschap Holland en maakte deel uit van het baljuwschap Amstelland. Het heerlijkheidswapen was dan ook nauw verbonden met de wapens van Ouder-Amstel, Nieuwer-Amstel en Amsterdam: een rood schild met daarop een zwarte horizontale balk waarop twee zilveren kruizen (in heraldiek: Van keel met een fasce van sabel waarop twee sautiers van zilver). Dit wapen wordt in de literatuur vaker vermeld als het wapen van het nabijgelegen Waver; voor Waverveen geven de bronnen een ander wapen op, namelijk een veld van goud met daarop twee fascen van keel waarop vijf schuinse ruiten van zilver, geplaatst drie in de bovenste en twee in de onderste fasce. Bij de aanvraag van het gemeentewapen is echter als wapen van Waverveen het eerstgenoemde wapen verleend, maar met een gouden balk met daarop twee zwarte schuinkruisen.
Vanaf de zeventiende eeuw werd de streek uitgeveend voor de winning van turf. Hierdoor ontstonden grote plassen, waardoor het land uiteindelijk verarmde. De heerlijkheid behoorde tot de grafelijke domeinen. In 1731 verkochten de Staten van Holland de heerlijkheid aan Wilhelmus Hoogerwaard. Waverveen grensde o.a.aan de drie heerlijkheden Waveren, Botshol en Ruige Wilnis. Deze behoorden tot de proosdij van Sint Marie te Utrecht. De proosdij verkocht de heerlijkheden in 1624 aan Antoni Oetgens, schepen en later burgemeester te Amsterdam. Deze drie heerlijkheden behoorden niet tot het baljuwschap Amstelland.
Na de Bataafse Omwenteling van 1795 werden de verarmde gebieden, die voor een groot deel uit water bestonden, samengevoegd tot één gemeente. Op 1 januari 1819 ging de gemeente van de provincie Noord-Holland over naar de provincie Utrecht. Op 1 januari 1841 werd de gemeente op eigen verzoek opgeheven en met Vinkeveen samengevoegd tot de gemeente Vinkeveen en Waverveen. Deze gemeente ging op 1 januari 1989 op in de nieuwe gemeente De Ronde Venen.
Een deel van de veenplassen werden in de achttiende en negentiende eeuw drooggemalen. Het huidige Waverveen dankt er zijn relatief hoge ligging aan, op een smalle dijk te midden van de Polder Groot-Mijdrecht-Noord. Het dorp ontleent zijn naam van het riviertje de Waver, ten noorden van Polder Groot-Mijdrecht. Waverveen heeft 800 inwoners (2023). De belangrijkste inkomstenbron is de landbouw.
Tot het dorp Waverveen, gemeente De Ronde Venen, behoort ook het aan het riviertje De Oude Waver gelegen buurtschap "Het Gemaal", officieel vermeld en aangeduid met een wit bord. De 19 huizen aan de Hoofdweg en Waverdijk behoren tot dit kleine buurtschap.
In Waverveen bevindt zich ook de Wilgenborgh, het naturistenterrein van de Haagse Lichtbond.

## Geboren

* Richard Liesveld (1973), voetbalscheidsrechter

## Overleden

* Tonny Bruins Slot (2020), voetbaltrainer en scout
* kaartfragment van 1696
* NH kerk
# Jamestown (Missouri)

Jamestown is een plaats (town) in de Amerikaanse staat Missouri, en valt bestuurlijk gezien onder Moniteau County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 382. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 398, een stijging van 16 (4,2%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 2,6 km², geheel bestaande uit land. Jamestown ligt op ongeveer 265 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond Jamestown.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Jamestown op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Jasa Veremalua

Jasa Veremalua (Sigatoka, 29 mei 1988) is een Fijisch rugbyspeler.

## Carrière

Veremalua won met de ploeg van Fiji tijdens de Olympische Zomerspelen 2016 de Olympische gouden medaille. Veremalua maakte drie try’s waaronder 1 in de finale. Dit was de eerste maal dat er door Fiji een gouden medaille gewonnen werd. Naar aanleiding van deze primeur werd er door de premier van Fiji Frank Bainimarama een nationale feestdag uitgeroepen.

## Erelijst
### Met Fiji

* Olympische Zomerspelen: 1 2016
* (en) Profiel van Jasa Veremalua op olympedia.org
* ↑ Extra officiële feestdag in Fiji om eerste olympisch goud te vieren. Gazet van Antwerpen (12 augustus 2016). Gearchiveerd op 5 januari 2022.
# Jasa

Jasa is een gemeente in de Spaanse provincie Huesca in de regio Aragón met een oppervlakte van 9 km². Jasa telt 98 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
Abiego · Abizanda · Adahuesca · Agüero · Aínsa-Sobrarbe · Aísa · Albalate de Cinca · Albalatillo · Albelda · Albero Alto · Albero Bajo · Alberuela de Tubo · Alcalá de Gurrea · Alcalá del Obispo · Alcampell · Alcolea de Cinca · Alcubierre · Alerre · Alfántega · Almudévar · Almunia de San Juan · Almuniente · Alquézar · Altorricón · Angüés · Ansó · Antillón · Aragüés del Puerto · Arén · Argavieso · Arguis · Ayerbe · Azanuy-Alins · Azara · Azlor · Baélls · Bailo · Baldellou · Ballobar · Banastás · Barbastro · Barbués · Barbuñales · Bárcabo · Belver de Cinca · Benabarre · Benasque · Beranuy · Berbegal · Bielsa · Bierge · Biescas · Binaced · Binéfar · Bisaurri · Biscarrués · Blecua y Torres · Boltaña · Bonansa · Borau · Broto · Caldearenas · Campo · Camporrélls · Canal de Berdún · Candasnos · Canfranc · Capdesaso · Capella · Casbas de Huesca · Castejón de Monegros · Castejón de Sos · Castejón del Puente · Castelflorite · Castiello de Jaca · Castigaleu · Castillazuelo · Castillonroy · Chalamera · Chía · Chimillas · Colungo · Esplús · Estada · Estadilla · Estopiñán del Castillo · Fago · Fanlo · Fiscal · Fonz · Foradada del Toscar · Fraga · La Fueva · Gistaín · El Grado · Grañén · Graus · Gurrea de Gállego · Hoz de Jaca · Hoz y Costean · Huerto · Huesca · Ibieca · Igriés · Ilche · Isábena · Jaca · Jasa · Labuerda · Laluenga · Lalueza · Lanaja · Laperdiguera · Lascellas-Ponzano · Lascuarre · Laspaúles · Laspuña · Loarre · Loporzano · Loscorrales · Lupiñén-Ortilla · Monesma y Cajigar · Monflorite-Lascasas · Montanuy · Monzón · Naval · Novales · Nueno · Olvena · Ontiñena · Osso de Cinca · Palo · Panticosa · Peñalba · Las Peñas de Riglos · Peralta de Alcofea · Peralta de Calasanz · Peraltilla · Perarrúa · Pertusa · Piracés · Plan · Poleñino · Pozán de Vero · La Puebla de Castro · Puente de Montañana · Puente la Reina de Jaca · Puértolas · El Pueyo de Araguás · Pueyo de Santa Cruz · Quicena · Robres · Sabiñánigo · Sahún · Salas Altas · Salas Bajas · Salillas · Sallent de Gállego · San Esteban de Litera · San Juan de Plan · San Miguel del Cinca · Sangarrén · Santa Cilia · Santa Cruz de la Serós · Santa María de Dulcis · Santaliestra y San Quílez · Sariñena · Secastilla · Seira · Sena · Senés de Alcubierre · Sesa · Sesué · Siétamo · Sopeira · La Sotonera · Tamarite de Litera · Tardienta · Tella-Sin · Tierz · Tolva · Torla-Ordesa · Torralba de Aragón · Torre la Ribera · Torrente de Cinca · Torres de Alcanadre · Torres de Barbués · Tramaced · Valfarta · Valle de Bardají · Valle de Hecho · Valle de Lierp · Velilla de Cinca · Vencillón · Viacamp y Litera · Vicién · Villanova · Villanúa · Villanueva de Sigena · Yebra de Basa · Yésero · Zaidín
# Jas van belofte

Jas van belofte is het boekenweekgeschenk van 2019, geschreven door Jan Siebelink. Het kwam uit op 23 maart 2019, op de eerste dag van de Boekenweek, die in 2019 het onbehandelde thema “De moeder de vrouw” had.

## Personages

Hoofdpersonen zijn
* Arthur Siebrandi. Zijn werkzame leven, totdat hij op 65-jarige leeftijd met functioneel leeftijdsontslag moet, docent Frans op een scholengemeenschap.
* Lisette, ondersteunende en begrijpende echtgenote. Kan het goed vinden met Caroline.
* Caroline Hupkes, vwo-leerlinge van Arthur en later zijn behandelend neuroloog. Ze heeft een levenslange relatie met haar oude docent maar een seksuele relatie krijgen ze nooit van de grond. Wordt ook vriendin van Lisette.
Daarnaast treden (onder een andere naam) op:
* Louis Ferron (Petit-Fer, Loet IJzertje), de schrijvende vriend
* Rein Bloem (Edwin Wopereis), de ten slotte bemoeizuchtige literaire adviseur

## Vorm, motto en thema

Arthur vertelt in de laatste week van zijn leven aan zijn lezers, terwijl hij bivakkeert tussen leven en dood na een hartinfarct met linkszijdige verlammingsverschijnselen, over zijn voorbije leven. Voorin staat een motto van Albert Verwey: ‘De liefde die vriendschap heet’. Als thema geldt de Bijbeltekst 2 Koningen 11 en 13
    11 En het gebeurde, als zij voortgingen, gaande en sprekende, ziet, zo was er een vurige wagen met vurige paarden, die tussen hen beiden scheiding maakten. Alzo voer Elia met een onweder ten hemel.
    13 Hij (Elisa) hief ook Elia's mantel op, die van hem afgevallen was, en keerde weder, en stond aan den oever van de Jordaan.
Op zijn elfde verjaardag raapt Arthur de jas op van zijn voor altijd wegfietsende vader. De politie vindt nog zijn fiets.

## Verhaal

Arthur geeft met passie Franse les aan een scholengemeenschap. Hij is geliefd bij de leerlingen wegens zijn extra inspanningen, edoch gehaat door zijn collega’s wegens zijn eigengereidheid. Hij voltooit na zijn pensionering zijn proefschrift over Jean de Tinan (Joris-Karl Huysmans). Hij weigert wegens de matige beoordeling de bijbehorende promotie. Wel brengt hij zijn enige maar zeer succesvolle roman uit die als thema de achtergelaten jas heeft; de opvolging van de vader door de zoon. Het succes schenkt hem een Maserati, die hij in zijn delier uitprobeert op de Duitse Autobahn als vurige strijdwagen.
* ↑ https://www.cpnb.nl/nieuws/boekenweek-2019-feestelijk-geopend-met-boekenbal-0 Cpnb.nl Boekenweek 2019 feestelijk geopend met Boekenbal
* ↑ Interview NRC 22 maart 2019 Nrc.nl Jannetje Koelewijn: Jan Siebelink: ‘Ik ben heel bang voor het Oordeel’. Gearchiveerd op 2 juli 2022.
# Wereldkampioenschap voetbal 2010 (Groep H) Zwitserland - Honduras

Het groepsduel tussen Zwitsers voetbalelftal en Hondurees voetbalelftal was voor beide landen de derde wedstrijd bij het WK voetbal 2010 in Zuid-Afrika, en werd gespeeld op 25 juni 2010 (aanvangstijdstip 20:30 uur lokale tijd) in het Vrystaatstadion in Bloemfontein. Voor beide landen zou dit de laatste wedstrijd zijn in dit toernooi. Het was de eerste ontmoeting tussen deze landen ooit. 4 jaar later zouden beide elftallen elkaar weer treffen op een WK. Ook die wedstrijd vond plaats op 25 juni.
Het duel, bijgewoond door 28.042 toeschouwers, stond onder leiding van de Argentijnse scheidsrechter Héctor Baldassi.

## Wedstrijdgegevens

| Zwitserland | 0 – 0 | Honduras |
| | goals | |
| Ottmar Hitzfeld | bondscoach | Reinaldo Rueda |
| Diego Benaglio Stephan Lichtsteiner Steve von Bergen Stéphane Grichting Reto Ziegler Tranquillo Barnetta Benjamin Huggel 78' Gökhan Inler Gelson Fernandes 46' Eren Derdiyok Blaise Nkufo 69' | opstellingen | Noel Valladares Mauricio Sabillón Osman Chávez Víctor Bernárdez Maynor Figueroa Wilson Palacios Hendry Thomas Edgar Álvarez Ramón Núñez 67' Jerry Palacios 78' David Suazo 87' |
| Hakan Yakin 46' Alexander Frei 69' Xherdan Shaqiri 78' | wissels | Walter Martínez 67' Georgie Welcome 78' Danilo Turcios 87' |
| Gelson Fernandes 34' | gele kaarten | Hendry Thomas 4' Osman Chávez 64' David Suazo 58' Wilson Palacios 89' |
| | rode kaarten | |
# Craugastor gabbi

Craugastor gabbi is een kikker uit de familie Craugastoridae. De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Arias, Chaves, Crawford en Parra-Olea in 2016. De soortnaam gabbi is een eerbetoon aan William More Gabb (1839 – 1878), een paleontoloog die met zijn studies veel heeft bijgedragen aan de kennis over de fauna van Costa Rica.

## Verspreidingsgebied

De soort komt voor in delen van Midden-Amerika en leeft in de landen Costa Rica en Panama.
Craugastor gabbi komt voor in regenwouden, koffieplantages en andere bosgebieden in het middelgebergte van 1100 tot 1280 meter in de Cordillera de Talamanca in het Pacifische grensgebied van Costa Rica en Panama. Het verspreidingsgebied ligt in de regio Coto Brus in de provincie Puntarenas en het uiterste westen van de provincie Chiriquí.

## Uiterlijke kenmerken

Craugastor gabbi is 14 tot 21 millimeter lang. Het is een dagactief dier, dat leeft op de bosbodem tussen afgevallen bladeren. Craugastor gabbi is een algemene soort met aantallen tot 4586 individuen per hectare. De voortplanting vindt het gehele jaar plaats.

## Wetenschappelijke ontdekking

DNA-analyses en morfologische variatie toonden grote en significante verschillen tussen populaties van Craugastor stejnegerianus in het laagland en het middelgebergte in Coto Brus. Uiteindelijk werden de populaties in het middelgebergte als een nieuwe soort geclassificeerd. Craugastor gabbi wijkt van Craugastor stejnegerianus af door een andere kleuring van de kop en de buik en andere lichaamsverhoudingen. Het holotype van Craugastor gabbi werd op 1 maart 2013 verkregen het Las Cruses Biological Station bij Fila Costeña.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Craugastor gabbi op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History, Craugastor gabbi.
* ↑ Amphibia Web, Craugastor gabbi.

### Bronnen

* (en) - Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History - Craugastor gabbi - Website Geconsulteerd 1 november 2016
* (en) - Amphibiaweb - Craugastor gabbi - Website
* (en) - A new species of the Craugastor podiciferus species group (Anura: Craugastoridae) from the premontane forest of southwestern Costa Rica. E Arias et al. Zootaxa (2016).
# Fumariaceae

Fumariaceae is de botanische naam van een familie van tweezaadlobbige planten. Een familie onder deze naam wordt vrij regelmatig erkend door systemen voor plantentaxonomie. In het APG-systeem (1998) en het APG II-systeem (2003) is de familie optioneel: de planten kunnen ook ingevoegd worden in de familie Papaveraceae. Dit laatste is de keuze van de APWebsite en ook van de 23e druk van de Heukels. In eerdere drukken werd de familie wel erkend met als Nederlandstalige naam: duivenkervelfamilie.
De meeste soorten zijn geheel kale kruiden zonder melksap. In Nederland komen de volgende soorten voor:
* Rankende helmbloem (Ceratocapnos claviculata)
* Holwortel (Corydalis cava)
* Vingerhelmbloem (Corydalis solida)
* Rankende duivenkervel (Fumaria capreolata)
* Dichtbloemige duivenkervel (Fumaria densiflora)
* Middelste duivenkervel (Fumaria muralis)
* Gewone duivenkervel (Fumaria officinalis)
* Kleine duivenkervel (Fumaria parviflora)
* Roze duivenkervel (Fumaria vaillantii)
* Geelwitte helmbloem (Pseudofumaria alba)
* Gele helmbloem (Pseudofumaria lutea)
Zie ook de gekweekte soorten:
* Dicentra cucullaria
* Dicentra formosa
* Gebroken hartje (Dicentra spectabilis)
In het cronquist-systeem (1981) werd de familie wel erkend en geplaatst in een orde Papaverales.
# Ptelina subhyalina

Ptelina subhyalina is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Joicey & Talbot.
# Frederick Chapman Robbins

Frederick Chapman Robbins (Auburn, 25 augustus 1916 – Cleveland, 4 augustus 2003) was een Amerikaans viroloog en pediater. In 1954 won hij samen met John Franklin Enders en Thomas Huckle Weller de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde voor het ontdekken van een wijze om poliomyelitis virussen te kweken in een reageerbuis.

## Biografie

Robbins werd geboren in Auburn, Alabama, als zoon van William Jacob Robbins (1890-1978), hoogleraar plantkunde, en Christina Faye Chapman (1889-1974). Hij studeerde aan de Universiteit van Missouri en de Harvard-universiteit waar hij in 1940 zijn M.D. behaalde. Als arts in opleiding was hij tot 1942 werkzaam in het kinderziekenhuis van Boston om vervolgens te dienen in het Amerikaanse leger. Als legerarts bij de geneeskundige troepen was hij gelegerd in Noord-Afrika en Italië. Hij deed vooral onderzoek naar infectieuze ziektes zoals hepatitis, tyfus en Q-koorts, onder supervisie van een laboratorium.
Na zijn diensttijd hervatte Robbins zijn training aan het kinderziekenhuis en voltooide dit in januari 1948. Aansluitend was hij tot 1950 werkzaam bij het National Research Council waar hij samenwerkte met Enders en Weller op het gebied van infectieziektes. Dit leidde tot de ontdekking van een methode om het poliovirus te kweken in een reageerbuis. Van 1952 tot aan zijn overlijden in 2003 was hij hoogleraar kindergeneeskunde aan de Case Western Reserve University in Cleveland.
Hij was getrouwd met Alice Northrop, de dochter van Nobellaureaat John H. Northrop, met wie hij twee dochters kreeg: Alice Christine en Louise Enders.
# Chondrina tatrica

Chondrina tatrica is een slakkensoort uit de familie van de Chondrinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1948 door Lozek.
* Slowakije
* Roemenië
* ↑ Taxonomische informatie over Chondrina tatrica bij Fauna Europaea.
* ↑ Farkas T., Deli T. & Páll-Gergely B. (2015). "Chondrina tatrica Ložek, 1948: new species for the Romanian fauna (Gastropoda: Chondrinidae)". Malacologica Bohemoslovaca 14: 17–20. PDF. Gearchiveerd op 1 december 2021.
# Blangy-sur-Ternoise

Blangy-sur-Ternoise is een gemeente in het Franse departement Pas-de-Calais (regio Hauts-de-France) en telt 759 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Montreuil. In de gemeente ligt spoorwegstation Blangy-sur-Ternoise.

## Geografie

De oppervlakte van Blangy-sur-Ternoise bedraagt 11,7 km², de bevolkingsdichtheid is 64,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Blangy-sur-Ternoise met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Bogdana ingenua

Bogdana ingenua is een hooiwagen uit de familie Gonyleptidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1940 gepubliceerd door Mello-Leitão.