OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Joegra

Joegra, Joegorië, Joegoria of Ugria (Russisch: Югра, Югория; Joegoria) is een historische benaming voor de gebieden ten oosten van de rivier de Petsjora, de noordelijke, Subarctische en Arctische Oeral en het westelijk deel van West-Siberië tot aan de monding van de rivier de Taz.
Het wordt tussen de 12e en 17e eeuw in de Russische annalen genoemd als gebied en als de naam voor de stammen van de Chanten en de Mansen die deze gebieden bewoonden en gedeeltelijk nog bewonen. Het huidige autonome district Chanto-Mansië in oblast Tjoemen wordt ook wel als Joegra aangeduid. De naam is ook overleverd in de benamingen Oegrische volkeren en Oegrische talen voor een deel van de Fins-Oegrische talen.
Joegra was van de late 12e eeuw tot de jaren zeventig van de 16e eeuw schatplichtig aan de Republiek Novgorod. De Joegra-bevolking betaalde schatting aan Novgorod in de vorm van bont en walrusslagtanden. In de late 14e eeuw begon het Vorstendom Moskou aan de verovering van de Joegragebieden, tot deze in de tweede helft van de 15e eeuw langzamerhand allemaal door middel van een aantal militaire veldtochten waren geannexeerd (1465, 1483 en met name 1499 tot 1500). De meeste Chantische en Mansische vorstendommen werden afgeschaft in de late 16e eeuw en de laatste verdwenen in de jaren 40 van de 17e eeuw.

## Oorsprong van de Hongaren

Joegra wordt ook beschouwd als de plaats waar de Hongaren (Magyaren) vandaan kwamen. Aangenomen wordt dat "Joegra" net als "Hongarije" een variant is van de Turkse benaming Onoguren ("tien stammen"), volgens sommige bronnen de naam voor een confederatie van drie Chazaars sprekende Kabaarse stammen en zeven Oegrische stammen, waaronder de Hongaren. De Hongaren stonden binnen verschillende talen bekend onder de naam "Ugri" en staan in het Oekraïens nog steeds onder deze naam bekend. Het Hongaars is taalkundig gezien het meest verwant aan het Ostjaaks (Chanti) en het Wogoels (Mansi).
Binnen de Hongaarse geschiedenis staat Joegra bekend als "Magyar Őshaza", het Hongaarse thuisland. Er wordt gedacht dat de Hongaren van Joegra naar het westen migreerden, waarbij ze zich eerst aan de westzijde van de Oeral vestigden, in een gebied dat bekendstaat als "Magna Hungaria", Groot-Hongarije. Daarna trokken ze verder naar het westen, achtereenvolgens naar het gebied "Levedia" (nu Oost-Oekraïne), "Etelköz" (nu West-Oekraïne), om uiteindelijk in de 9e eeuw de Pannonische vlakte te bereiken.
# Joegoslavië op het Eurovisiesongfestival 1986

Joegoslavië nam deel aan het Eurovisiesongfestival 1986, gehouden in Bergen, Noorwegen. Het was de 21ste deelname van Joegoslavië aan het festival. De nationale omroep JRT was verantwoordelijk voor de Joegoslavische bijdrage van 1986.

## Selectieprocedure

De Joegoslavische inzending werd gekozen via de nationale voorronde Jugovizija. De finale hiervan de vond plaats op 7 maart 1986 in Pristina. In totaal deden er 16 liedjes mee in de nationale finale. De winnaar werd gekozen door 8 regionale jury's die punten volgens het Eurovisie-systeem mochten geven.

### Uitslag

| Volgorde | Artiest | Lied | Points | TVZg | TVPr | TVLj | TVSa | TVSk | TVBg | TVNs | TVTg | Plaats |
| 1 | Novi Fosili | Boby br. 1 | 52 | | 7 | 10 | 3 | 6 | 8 | 8 | 10 | 2 |
| 2 | Serki Shala, Ivana Vitalić and Shermin Zaim | Sve u svoje vreme | 11 | 7 | | 1 | | | 2 | 1 | | 14 |
| 3 | Božidar Wolfand | C'est la vie | 14 | 2 | 3 | | 1 | 3 | 4 | | 1 | 13 |
| 4 | Violeta Redžepagić & Milica Milisavljević Dugalić | Nora | 26 | 12 | | | 2 | 7 | | 3 | 2 | 7 |
| 5 | Hari Mata Hari | U tvojoj kosi | 42 | | 8 | 5 | | 2 | 10 | 10 | 7 | 5 |
| 6 | Seid Memić-Vajta | Sandra | 18 | 3 | 1 | 6 | 4 | | | | 4 | 12 |
| 7 | Dado Topić | Ljubav | 47 | 1 | 12 | 2 | 12 | 5 | | 7 | 8 | 4 |
| 8 | Lepa Brena | Miki Mico | 20 | | | | 5 | | 3 | | 12 | 10 |
| 9 | Gu-Gu | Gugu gre v Hollywood | 39 | 6 | 5 | | 7 | 4 | 5 | 6 | 6 | 6 |
| 10 | Vermoment | Bel gulabe | 10 | 10 | | | | | | | | 15 |
| 11 | Neda Ukraden | Šaj, rode, šaj | 24 | | 6 | 3 | | 1 | 6 | 5 | 3 | 8' |
| 12 | Daniel | Peggy Sue | 19 | 4 | | 4 | | 10 | 1 | | | 11 |
| 13 | Doris Dragović | Željo moja | 57 | | 4 | 12 | 10 | 12 | 7 | 12 | | 1 |
| 14 | Denis & Denis | Braća Grimm i Andersen | 51 | | 10 | 8 | 8 | 8 | 12 | | 5 | 3 |
| 15 | Snježana Naumovska | Ostani tu | 24 | 5 | 2 | 7 | 6 | | | 4 | | 8 |
| 16 | Mira Beširević | Ne idi | 10 | 8 | | | | | | 2 | | 15 |

## In Bergen

In Noorwegen moest Joegoslavië als tweede aantreden, na Luxemburg en voor Frankrijk. Aan het einde van de puntentelling bleek Dragović als 11de te zijn geëindigd met 49 punten. Ze ontving 1 keer het maximum van de punten. Van Nederland ontving Joegoslavië 7 punten en van België 4 punten.

### Gekregen punten
#### Finale

| 12 punten | 10 punten | 8 punten | 7 punten | 6 punten |
| Cyprus | | | Nederland  Verenigd Koninkrijk | |
| 5 punten | 4 punten | 3 punten | 2 punten | 1 punt |
| IJsland | België | Ierland  Spanje  Turkije | Luxemburg | Israël Oostenrijk  Zweden |

### Punten gegeven door Joegoslavië
#### Finale

Punten gegeven in de finale:
| 12 punten | Turkije |
| 10 punten | België |
| 8 punten | Ierland |
| 7 punten | Zweden |
| 6 punten | Zwitserland |
| 5 punten | Luxemburg |
| 4 punten | Spanje |
| 3 punten | Cyprus |
| 2 punten | Nederland |
| 1 punt | Duitsland |
* ↑ https://www.eurovision-spain.com/iphp/pais_historia.php?numero=324
* ↑ http://www.eurovision.tv/page/history/by-year/contest?event=302
1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977-1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992
# Jaucourt

Jaucourt is een gemeente in het Franse departement Aube (regio Grand Est) en telt 171 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Bar-sur-Aube.

## Geografie

De oppervlakte van Jaucourt bedraagt 6,5 km², de bevolkingsdichtheid is 26,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Jaucourt met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Chasmodes saburrae

Chasmodes saburrae is een straalvinnige vissensoort uit de familie van naakte slijmvissen (Blenniidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1882 door Jordan & Gilbert.
* ↑ (en) Chasmodes saburrae op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Chasmodes saburrae. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Chaetarcturus aculeatus

Chaetarcturus aculeatus is een pissebed uit de familie Antarcturidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Kussakin.
# Nichols Hills

Nichols Hills is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Oklahoma, en valt bestuurlijk gezien onder Oklahoma County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 4056. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 3990, een daling van 66 (-1,6%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 5,2 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 12 km rond Nichols Hills.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Nichols-Hills op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Nic. Ramakers

Nicolaas M. (Nico) Ramakers (Munstergeleen, 25 mei 1879 - Sittard, 29 augustus 1954) was een Nederlandse architect en ontwerper van tientallen gebouwen die zijn toegevoegd aan de lijst van Rijksmonumenten.

## Loopbaan

Ramakers ontwierp naast diverse woonhuizen ook een veelheid aan kerken maar kreeg vooral bekendheid door de restauratie van oude kastelen waaronder Kasteel Hoensbroek. Hij was medeoprichter van de Zuid-Limburgse afdeling van de Bond Heemschut tot behoud van cultuurmonumenten.

## Kasteel Hoensbroek

Kasteel Hoensbroek raakte na de komst van de Fransen in verval. In 1927 werd het aangekocht door de stichting Ave Rex Christe waarna Ramakers en Rijksmonumentenzorg in 1930 met de restauratie van start gingen. De restauratiewerkzaamheden namen ruim 10 jaar in beslag.

## Kerkgebouwen

* Bunde: St. Agneskerk (uitbreiding, 1905)
* Banholt: St. Gerlachuskerk (toren, 1922)
* Nuth (plaats): St. Bavokerk (uitbreiding, 1923)
* Lotbroek (Hoensbroek): Kerk O.L. Vrouw Boodschap (1923, gesloopt 1974)
* Munstergeleen: St. Pancratiuskerk (1925)
* Vaesrade: St. Servatiuskerk (1929)
* Eys: St. Agathakerk (uitbreiding, 1935)
* Pey: Kerk O.L. Vrouw Onbevlekt Ontvangen (uitbreiding)

## Overige gebouwen

* Berg (Cadier en Keer): Huize St. Gerlach, sanatorium voor drankzuchtigen (1915)
* Sittard: Klooster met kapel voor zusters van de Goddelijke Voorzienigheid
* Sittard: Bisschoppelijk College Sittard

## Zoon

Ook zijn zoon Noël Ramakers was architect.
* ↑ kerkgebouwen in Limburg
* ↑ BONAS, architectenwijzer
* ↑ Reijckheyt, centrum voor regionale geschiedenis
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8786 1251
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 273409166
* Virtual International Authority File: 280876196
* WorldCat (via VIAF): 280876196
# Charagua (plaats)

Charagua is een dorp in het zuidoosten van Bolivia. Charagua ligt in de provincie Cordillera (departement Santa Cruz) aan de rand van de geografische zone van de Gran Chaco, de grote vlakte in het grensgebied tussen Bolivia en Paraguay.
Het ligt op een hoogte van ongeveer 800 meter boven zeeniveau. De gemiddelde neerslag is ruim 800 millimeter per jaar. Deze neerslag valt vaak geconcentreerd in een aantal felle buien in de maanden januari, februari en maart. In mei en juni treedt er vaak een "Surazo" op, een zuidenwind, waarbij het dagenlang kan motregenen bij temperaturen van ongeveer vijf graden boven nul.
Charagua bestaat uit twee gedeeltes. Het oude dorp (¨Pueblo¨) ligt tegen de uitlopers van de Andes. Een nieuwer dorp (¨Estación¨) ligt op een afstand van zeven kilometer aan de spoorlijn van Santa Cruz de la Sierra naar Argentinië. Schattingen over het inwonertal van het eerste dorp variëren in 2007 tussen 2000 en 6800; Estación heeft tussen de 1200 en 2000 inwoners.
Charagua is gesticht rond 1879 en wordt bevolkt door enerzijds de nazaten van de blanke veeboeren en anderzijds de Guaraní-indianen. Sinds ongeveer 1980 is er sprake van een behoorlijke immigratiestroom van indianen uit de hoger gelegen delen van de Andes, waardoor de handel in het dorp is toegenomen. Rond 1988 vestigden zich de eerste Mennonieten in een kolonie op ongeveer 15 km ten oosten van Charagua.

## Irrigatiestelsel van Charagua

In de jaren 50 van de 20e eeuw heeft men het irrigatiestelsel van Charagua aangelegd. La Coöperativa de Riego ¨21 de Abril¨ heeft in 2007 ongeveer 63 geregistreerde gebruikers. Het debiet varieert van 60 liter per seconde in augustus tot 90 l/s in januari. De kanalen reiken in dat jaar tot het 11 kilometer oostelijk van de inlaatdam gelegen landgoed Itaguazurenda. Hier wordt het water vooral gebruikt om de ¨atajados¨ (stuwmeren gemaakt van aarden dammen) voor de veehouderij te vullen. Elders wordt het water gebruikt voor irrigatie. De gebruikers betalen voor een abonnement van een aantal uren per maand. In 2007 moeten zij 100 Bolivianes (ongeveer 10 euro) per ¨maanduur¨ betalen.

## Guaraní-gemeenschappen van Charagua Norte

* Capiguazuti
* Pirití
* Güirapucuti
* Tacuarembó
* Taputá
* Taputamí
* Masavi
* El Espino
* Chorritos
* San Lorenzo

## Externe link

* Foto van de waterval van Aguarague
* Het plein van Charagua
* Na de mis op zondagmorgen
* Het gemeentehuis van Charagua
* Straatbeeld in Charagua
# Nganasanen

De Nganasanen (Russisch: Нганасаны; Nganasany), eigennaam Njaa ("stammensen", van nja; "stam-man"), zijn een inheems volk uit Siberië. Zij zijn de noordelijkste van de Samojeedse volkeren (en alle andere volkeren van Eurazië) en leven in het schiereiland Tajmyr. Het gebied maakt deel uit van de kraj Krasnojarsk. Hun hoofdplaats is de nederzetting Oest-Avam en zij spreken het Nganasaans.
Het volk bestaat uit twee stammen. De Avam-Nganasanen (Westelijke Nganasanen) wonen in het westelijk deel van het schiereiland Tajmyr, in de valleien van de Pjasina, de Doedjpta en de Boganida, nabij de stad Doedinka. Ze hebben als hoofdplaatsen Oest-Avam en Volotsjanka. De Vadejev-Ngasanen (Oostelijke Nganasanen) wonen in de toendra en in het oosten van Tajmyr, in het district Chatangski, nabij de Cheta, het Tajmyrmeer en de baai van Chatanga. Hun hoofdplaats is Novaja. Daarnaast is er de groep van de Oka (of Dolganen (zie ook Dolganen) of Jarotsen, die niet tot beide stammen behoort. De benaming Nganasanen (van nanasa of nanasan; "mens") werd gegeven door de sovjets in de jaren 1930 als foutieve algemene naam die door vele volken in gebruik is als endoniem voor het woord "mens".
De Nganasanen zijn met 862 personen (volkstelling 2010), waarvan nog slechts 125 de eigen taal spraken.) Ze waren het grootste deel van hun geschiedenis nomadische jagers, vissers en hoeders van rendieren. De grootste aanpassing ondergingen zij in de jaren 1940, toen de Sovjets beslisten dat zij afstand moesten doen van het sjamanistisch geloof. Sjamanen werden opgesloten en hun beelden kapotgeslagen. Sinds de jaren 1960 kwam er ook stilaan een einde aan hun nomadisch bestaan. Alcoholisme is net als bij veel andere noordelijke volkeren thans een belangrijk probleem.
* ↑ Russische volkstelling 2010. Gearchiveerd op 23 december 2021. Geraadpleegd op 11 november 2017.
* ↑ Volkstelling 2010 taaltabel. Gearchiveerd op 6 oktober 2021. Geraadpleegd op 11 november 2017.
Abazijnen · Abchaziërs · Achvachen · Adygeeërs · Aino · Aleoeten · Aljoetoren · Altaj (Oirot) · Andi · Armeniërs · Avaren · Azerbeidzjanen· Balkaren · Baraba · Basjkieren · Bergjoden · Boerjaten · Chakassen · Chanten · Chinezen · Dargienen · Dolganen · Enetsen · Evenen · Evenken · Georgiërs · Grieken · Ingoesjen · Ingriërs · Itelmenen · Jakoeten · Joden · Joekagieren · Joepiken · Kabardijnen · Kalmukken · Kamtsjadalen · Karatsjajers · Kareliërs · Kazachen · Kereken · Ketten · Komi · Koreanen · Korjaken · Korjo-saram · Krim-Tataren · Lezgiërs · Mansen · Mari (Tsjeremissen) · Meschetische Turken · Mordwienen · Nanai · Negidalen · Nenetsen (Joeraken) · Nganasanen · Nivchen (Giljaken) · Nogai · Oedegen · Oedmoerten · Oekraïners · Oeltsjen · Oezbeken · Oroken · Orotsjen · Osseten · Polen · Pomoren · Rusland-Duitsers (inclusief Wolga-Duitsers) · Russen · Samen (Lappen) · Selkoepen · Sjoren · Sojoten · Tabassaranen · Perzen (Tadzjieken) · Taten · Teleoeten · Tofalaren · Tsachoeriërs (Caxur) · Tsjerkessen · Tsjetsjenen (Noxchi) · Tsjoektsjen · Tsjoelymen · Tsjoevanen · Tsjoevasjen · Turkmenen · Toevanen · Wepsen · Belarussen (Wit-Russen) · Wolga-Tataren · Woten
# Nganasania rhetica

Nganasania rhetica is een keversoort uit de familie harige schimmelkevers (Cryptophagidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1977 gepubliceerd door Vladimir Vasilievich Zherichin.
# Chaim Levano

Chaim Levano (Heerlen, 1 januari 1928 – Amsterdam, 17 februari 2016) was een Nederlands acteur, musicus en theatermaker.

## Biografie

Levano startte zijn carrière als bespeler van de hobo en de piano. Zijn optredens gingen steeds meer neigen naar theater. Zijn eerste theaterstuk Aufruf was gebaseerd op de teksten van Kurt Schwitters. Levano zelf begeleidde het stuk op de piano. Hij was pianist in het ludieke Resistentieorkest.
Levano behoorde tot de avant-garde onder de Nederlandse theatermakers. Hij ensceneerde stukken van Gertrude Stein, Daniil Charms, Samuel Beckett en Alexander Vvedenski. Ook dramatiseerde en regisseerde hij in 1989 Hirngespinste, de Duitstalige toneelversie van Hersenschimmen van J. Bernlef. Hij maakte ook ruimtelijke installaties. In 1993 werd hem voor de grote installatie Schauen III in Amsterdam de Savitzki-prijs toegekend. Twee jaar later kreeg hij in München de Philip Morris-kunstprijs voor Drinnen und Draussen. Tijdens de Expo 2000 in Hannover werd zijn installatie LauschPlätze getoond.
Levano deed ook aan pantomime en was lid van het gezelschap Waste of Time van Will Spoor. Sporadisch acteerde hij in tv-series. Zo had hij gastrollen in Baantjer en Goede tijden, slechte tijden.
Door de invloed die hij van het werk van Kurt Schwitters onderging en door zijn ontregelende voorstellingen gold Chaim Levano als "de laatste dadaïst".
Hij overleed op 88-jarige leeftijd.

## Over Chaim Levano

* Martin Stam: Levano lexicon. De Vrije Uitgevers, Amersfoort, 2011, 128 pag. ISBN 978-90-79020-12-6
* Camiel Hamans, Ben van Melick, Kees Hin: Theater Levano. Een film en een boek over Chaim Levano. Huis Clos, Rimburg, 2013, 144 pag. + dvd. ISBN 978-90-79020-19-5

## Externe link

* Chaim Levano
* ↑ Annonce
* Gemeinsame Normdatei: 1041901941
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7176 2871
* Library of Congress Control Number: no2009161276
* MusicBrainz: 32ce631e-d777-4a95-aef1-b80daeb9b802
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 267924
* Virtual International Authority File: 101499175
* WorldCat (via VIAF): 101499175
# Nicolaas Meerburg

Nicolaas Meerburg (ook wel genoemd: Meerburgh) (Leiden, 1734 - aldaar, 20 maart 1814) was een Nederlandse hovenier, botanicus en botanisch illustrator.
Zijn geboortedatum is niet bekend, maar hij werd gedoopt op 3 februari 1734 in de Pieterskerk in Leiden (met de achternaam Meerburg). Mogelijk werd hij opgeleid door de tuinier Adriaan Steckhoven.
In 1752 werd hij onderknecht bij de Hortus botanicus Leiden, alwaar hij de rest van zijn leven bleef. Hij werkte onder drie directeuren: Adriaan van Roijen, David van Royen en Sebald Justinus Brugmans. In 1771 werd hij daar hortulanus, wat hij bleef tot aan zijn dood in 1814. In 1775 publiceerde hij het eerste deel van zijn Afbeeldingen van zeldzaame gewassen, dat werd gevolgd door vier andere delen in 1776, 1777, 1777 en 1780. De delen bevatten elk 10, dus in totaal 50, door hemzelf vervaardigde ingekleurde gravures van planten van de Hortus botanicus in Leiden en vlinders. In 1789 publiceerde hij Plantae rariores vivis coloribus depictae, een volledig Latijnse versie van zijn eerdere werk met dezelfde 50 en nog 5 extra kleurenplaten en vier extra pagina’s tekst. In 1798 publiceerde hij nog Plantarum selectarum icones pictae met 28 nieuwe ingekleurde etsen.
Ter aanduiding van botanische namen die hij heeft gepubliceerd wordt de standaardafkorting Meerb. gebruikt. Een voorbeeld van een door hem gepubliceerde botanische naam, is Impatiens capensis Meerb. (1775).
De Missouri Botanical Garden bezit originele exemplaren van Afbeeldingen van zeldzaame gewassen en Plantarum selectarum icones pictae en heeft deze gedigitaliseerd en op het internet gezet.
* Macrolepidoptera
* Baptisia tinctoria Robert Brown with butterfly
* Sideritis perfoliata with Papilio echion
* Leea crispa Linnaeus
* Flore des serres et des jardins de l'Europe
# Neuendeich

Neuendeich is een gemeente in de Duitse deelstaat Sleeswijk-Holstein, en maakt deel uit van de Kreis Pinneberg. Neuendeich telt 495 inwoners.
Appen · Barmstedt · Bevern · Bilsen · Bokel · Bokholt-Hanredder · Bönningstedt · Borstel-Hohenraden · Brande-Hörnerkirchen · Bullenkuhlen · Ellerbek · Ellerhoop · Elmshorn · Groß Nordende · Groß Offenseth-Aspern · Halstenbek · Haselau · Haseldorf · Hasloh · Heede · Heidgraben · Heist · Helgoland · Hemdingen · Hetlingen · Holm · Klein Nordende · Klein Offenseth-Sparrieshoop · Kölln-Reisiek · Kummerfeld · Langeln · Lutzhorn · Moorrege · Neuendeich · Osterhorn · Pinneberg · Prisdorf · Quickborn · Raa-Besenbek · Rellingen · Schenefeld · Seester · Seestermühe · Seeth-Ekholt · Tangstedt · Tornesch · Uetersen · Wedel · Westerhorn
# Neuenburg

Neuenburg kan verwijzen naar:
De Duitse plaatsen:
* Neuenburg (Landkreis Friesland), plaats in de gemeente Zetel (Friesland)
* Neuenbürg
* Neuenburg am Rhein
** het verkeersknooppunt nabij deze stad: Dreieck Neuenburg
De Duitse benaming voor de Poolse plaats:
De Duitse benaming voor de Tsjechische plaats:
De Duitse benaming voor het Zwitserse:
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Neuenburg en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Neuenburg am Rhein

Neuenburg am Rhein is een plaats in de Duitse deelstaat Baden-Württemberg, gelegen in het Landkreis Breisgau-Hochschwarzwald. De stad telt 12.339 inwoners.
* Raadhuisplein
* Stadsmuseum
* Lievevrouwekerk
* Watertoren van Neuenburg am Rhein
* Station

## Geografie

Neuenburg am Rhein heeft een oppervlakte van 44,12 km² en ligt in het zuidwesten van Duitsland.
* Neuenburg: foto's en geschiedenis (de)
* 1 2 (de) Statistisches Landesamt Baden-Württemberg – Bevölkerung nach Nationalität und Geschlecht am 31. Dezember 2020 (CSV-bestand)
Au · Auggen · Bad Krozingen · Badenweiler · Ballrechten-Dottingen · Bötzingen · Bollschweil · Breisach am Rhein · Breitnau · Buchenbach · Buggingen · Ebringen · Ehrenkirchen · Eichstetten am Kaiserstuhl · Eisenbach (Hochschwarzwald) · Eschbach · Feldberg (Schwarzwald) · Friedenweiler · Glottertal · Gottenheim · Gundelfingen · Hartheim · Heitersheim · Heuweiler · Hinterzarten · Horben · Ihringen · Kirchzarten · Lenzkirch · Löffingen · March · Merdingen · Merzhausen · Müllheim · Münstertal/Schwarzwald · Neuenburg am Rhein · Oberried · Pfaffenweiler · Schallstadt · Schluchsee · Sölden · Staufen im Breisgau · Stegen · St. Märgen · St. Peter · Sulzburg · Titisee-Neustadt · Umkirch · Vogtsburg im Kaiserstuhl · Wittnau
# Niemodlin (gemeente)

De gemeente Niemodlin is een stad- en landgemeente in het Poolse woiwodschap Opole, in powiat Opolski (Silezië).
De zetel van de gemeente is in Niemodlin.
Op 30 juni 2004 telde de gemeente 13 908 inwoners.

## Oppervlakte gegevens

In 2002 bedroeg de totale oppervlakte van gemeente Niemodlin 183,22 km², waarvan:
* agrarisch gebied: 62%
* bossen: 28%
De gemeente beslaat 11,55% van de totale oppervlakte van de powiat.

## Demografie

Stand op 30 juni 2004:
| Omschrijving | Totaal | Totaal | Vrouwen | Vrouwen | Mannen | Mannen |
| eenheid | aantal | % | aantal | % | aantal | % |
| inwoners | 13 908 | 100 | 7038 | 50,6 | 6870 | 49,4 |
| bevolkingsdichtheid (inw./km²) | 75,9 | 75,9 | 38,4 | 38,4 | 37,5 | 37,5 |
In 2002 bedroeg het gemiddelde inkomen per inwoner 1206,69 zł.

## Administratieve plaatsen (sołectwo)

Brzęczkowice, Gościejowice, Góra, Grabin, Gracze, Grodziec, Jaczowice, Jakubowice, Krasna Góra, Lipno, Magnuszowice, Magnuszowiczki, Michałówek, Molestowice, Piotrowa, Radoszowice, Rogi, Roszkowice, Rutki, Rzędziwojowice, Sady, Sarny Wielkie, Sosnówka, Szydłowiec Śląski, Tarnica, Tłustoręby, Wydrowice.

## Aangrenzende gemeenten

Dąbrowa, Grodków, Lewin Brzeski, Łambinowice, Olszanka, Skoroszyce, Tułowice
# Niemojew

Niemojew is een plaats in het Poolse district Wieruszowski, woiwodschap Łódź. De plaats maakt deel uit van de gemeente Lututów en telt 180 inwoners.
# Nienburg

Nienburg kan verwijzen naar:
* Landkreis Nienburg/Weser, een district in de Duitse deelstaat Nedersaksen
* Nienburg/Weser, een gemeente in de Duitse deelstaat Nedersaksen
* Nienburg (Saale), een gemeente in de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Nienburg en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Nigidius nitidus

Nigidius nitidus is een keversoort uit de familie vliegende herten (Lucanidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1862 door Thomson.
# Nigidius neglectus

Nigidius neglectus is een keversoort uit de familie vliegende herten (Lucanidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door De Lisle.