OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Carl Herrmann-Debroux

Carl Henry Herrmann-Debroux (Sint-Joost-ten-Node 5 december 1877 - Sint-Lambrechts-Woluwe 27 februari 1965) was burgemeester van Oudergem van 1912 tot 1921, dus volop tijdens de Eerste Wereldoorlog.

## Levensloop

Hij had een Duitse vader - afkomstig uit Lüneburg - en een Belgische moeder en zijn familienaam bij de geboorte was Herrmann. Hij studeerde aan de ULB rechten en werd advocaat in Brussel. Hij was bevriend met Adolphe Max, burgemeester van Brussel en eveneens advocaat en oud-student van de ULB.
In 1907 werd Herrmann verkozen tot gemeenteraadslid in Oudergem voor de Liberale Partij. In 1912 werd hij er burgemeester. Tijdens de Eerste Wereldoorlog trok hij zich de organisatie van hulpbehoevende inwoners van zijn gemeente aan. Herrmann werkte hiertoe samen met Adolphe Max om de oorlogsproblemen in Brussel samen aan te pakken, over de gemeentegrenzen heen. Om de Duitse origine weg te werken in zijn naam gebruikte hij van de ene dag op de andere de dubbele familienaam Herrmann-Debroux (1915). Debroux was de familienaam van zijn echtgenote Jeanne.
Na de oorlog werd Hermann-Debroux geen burgemeester van Oudergem na de verkiezingen van 1921. In 1936 verhuisde hij naar Sint-Lambrechts-Woluwe.

## Plaatsnamen

In de gemeente Oudergem zijn ter herinnering de volgende locaties vernoemd naar deze burgemeester:
* Herrmann-Debrouxlaan, parallel met het viaduct.
* Herrmann-Debrouxviaduct voor gemotoriseerd verkeer.
* Metrostation Herrmann-Debroux uitgebaat door de MIVB.
* Tram- en bushalte Herrmann-Debroux in de nabije omgeving van het metrostation.
* ↑ (fr) Carl Herrmann-Debroux. Reflex City Brussels.
# Encheloclarias velatus

Encheloclarias velatus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de kieuwzakmeervallen (Clariidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Ng & Tan.
* ↑ (en) Encheloclarias velatus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Encheloclarias velatus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Carl Zeller-Museum

Het Carl Zeller-Museum is een museum in Sankt Peter in der Au, Neder-Oostenrijk. Het is gewijd aan de operettecomponist Carl Adam Zeller (1842-1898).

## Collectie

Het museum heeft een collectie van meer dan vierhonderd stukken, waarvan er rond driehonderd origineel zijn. Een deel is afkomstig uit de gift van zijn zoon aan het lokale mannenkoor, begin jaren 1930. De collectie bestaat onder meer uit foto's, notenhandschriften, onderscheidingen, posters van eerste opvoeringen en allerlei documenten zoals persoonlijke brieven.

## Geschiedenis

Zeller werd op 19 juni 1842 geboren aan de Markt 40; het huidige adres is Marktplatz 13. Hij woonde hier echter niet lang omdat zijn vader een jaar later overleed en hij vervolgens met zijn moeder naar Biberbach meeging. Zeller ontwikkelde zich in het genre operette. Hij wordt de vierde uit het Gouden operettetijdperk genoemd, na de componisten Johann Strauss jr., Franz von Suppé en Karl Millöcker. Doordat hij relatief jong overleed, verkreeg hij niet de cultstatus van enkele van zijn tijdgenoten.
In 1927 werd een monument bij zijn geboortehuis geplaatst. Aan het begin van de jaren dertig schonk Carl Wolfgang Zeller persoonlijke voorwerpen uit de erfenis van zijn vader aan het mannenkoor van Sankt Peter. Hiermee werd de basis gelegd voor de opening in april 1934 van de Dr. Karl Zeller-Musealzimmer.
Na de Tweede Wereldoorlog werd de museumcollectie als vermist beschouwd, tot het in 1965 werd herontdekt. Ondertussen werd in 1967 de Vogelhändler-bron onthuld die door de lokale beeldhouwer Kunibert Zinner werd gemaakt.
Het duurde nog tot 13 juni 1992 tot er op zijn honderdvijftigste geboortedag een museum werd geopend. Dit gebeurde in het Carl Zeller-Haus waar hij werd geboren. Het museum werd hier voortgezet tot 2009 en werd in april 2013 heropend in het Slot St. Peter in der Au.
# Encheloclarias tapeinopterus

Encheloclarias tapeinopterus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de kieuwzakmeervallen (Clariidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1853 door Bleeker.
* ↑ (en) Encheloclarias tapeinopterus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Encheloclarias tapeinopterus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Caulolatilus

Caulolatilus is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van tegelvissen (Malacanthidae). Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1862 door Gill.

## Soorten

* Caulolatilus affinis Gill, 1865
* Caulolatilus bermudensis Dooley, 1981
* Caulolatilus chrysops (Valenciennes, 1833)
* Caulolatilus cyanops Poey, 1866
* Caulolatilus dooleyi Berry, 1978.
* Caulolatilus guppyi Beebe & Tee-Van, 1937
* Caulolatilus hubbsi Dooley, 1978
* Caulolatilus intermedius Howell Rivero, 1936
* Caulolatilus microps Goode & Bean, 1878
* Caulolatilus princeps (Jenyns, 1840)
* Caulolatilus williamsi Dooley & Berry, 1977
* ↑ (en) Caulolatilus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Endasys rotundiceps

Endasys rotundiceps is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Provancher in 1877.
# Caulolatilus dooleyi

Caulolatilus dooleyi is een straalvinnige vissensoort uit de familie van tegelvissen (Malacanthidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Berry.
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als Onzeker, beoordelingsjaar 2009.
* 1 2 (en) Caulolatilus dooleyi op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Caulolatilus dooleyi. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Endotricha pulverealis

Endotricha pulverealis is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Hampson.
# Carla Ryan

Carla Ryan (Nathalia, Victoria, 21 september 1985) is een wielrenner uit Australië.
In 2009 werd Ryan Australisch nationaal kampioene op de weg, en in 2007 en 2009 nationaal kampioene tijdrijden op de weg. In 2012 won ze de Omloop van de IJsseldelta.
* ↑ ProCyclingStats––profiel. Gearchiveerd op 10 oktober 2020.
* ↑ Cycling Archives––profiel. Gearchiveerd op 26 juli 2022.
* ↑ CQ-Ranking––profiel
Baccaille · Berlato · Bonomi · Carretta · Guarischi · Guderzo · Jasińska · Olds · Pavin · Ryan · Santesteban · Tagliaferro
# Endotricha peterella

Endotricha peterella is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Whalley.
# Endotricha plinthopa

Endotricha plinthopa is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1886 door Meyrick.
# Eois hermosaria

Eois hermosaria is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Schaus.
# Enigmaplax

Enigmaplax is een geslacht van kreeftachtigen uit de klasse van de Malacostraca (hogere kreeftachtigen).

## Soort

* Enigmaplax littoralis Davie, 1993
# Carlos Lacamara

Carlos Lacamara (Havana, 11 november 1958) is een in Cuba geboren Amerikaans acteur.

## Biografie

Lacamara werd geboren in Havana, en in 1960 vluchtte hij met zijn familie uit Cuba naar Washington D.C. vanwege de Cubaanse revolutie. Hierna heeft hij nog in Puerto Rico en Californië gewoond, in Los Angeles heeft hij gestudeerd aan de Universiteit van Californië.
Lacamara begon in 1982 met acteren in de film Zapped!, hierna heeft hij nog meerdere rollen gespeeld in films en televisieseries.
Lacamara is getrouwd en heeft hieruit twee zonen.

## Filmografie
### Films

Uitgezonderd korte films.
* 2022 Diamond in the Rough - als Tío Jorge
* 2020 Holidate - als vader van Carly
* 2009 Waiting for Ophelia – als Honcho
* 2007 Bagboy – als Julio
* 2005 The World's Fasted Indian – als taxichauffeur
* 2001 The Mexican – als vertegenwoordiger van Mexicaanse autoverhuurder
* 1999 10 Things I Hate About You – als barkeeper
* 1997 The Apocalypse – als kapitein Bryant
* 1996 Independence Day – als radar bediende
* 1991 Ricochet – als Luis
* 1990 Faith – als Julio
* 1988 Police Story: The Watch Commander – als Cordova
* 1988 License to Drive – als tweede politieagent
* 1988 Side by Side – als verkoper
* 1987 Summer School – als strandwacht
* 1986 News to Eleven – als Tony Romero
* 1983 Carpool – als Tigo Rivera
* 1982 Honeyboy – als Pablo
* 1982 Zapped! – als oudere Barney

### Televisieseries

Uitgezonderd eenmalige gastrollen.
* 2022 The Garcias - als Ray Garcia - 20 afl.
* 2017 Suits - als Oscar Reyes - 2 afl.
* 2016 Major Crimes - als Martin Borja - 3 afl.
* 2016 Aquarius - als sergeant Navas - 5 afl.
* 2015-2016 Heroes Reborn - als pastoor Mauricio - 5 afl.
* 2013-2015 Mighty Med – als Dr. Horace Diaz – 32 afl.
* 2012 Awake – als Joaquin – 2 afl.
* 2010-2011 Zeke & Luther – als Dr. Chili Ricardo – 3 afl.
* 2010 Persons Unknown – als rechercheur Robert Gomez – 5 afl.
* 2010 Days of our Lives – als Dr. Carrillo – 3 afl.
* 2009 Desperate Housewives – als Dr. Hill – 2 afl.
* 2009 Connect with English – als Ramon Mendoza – 9 afl.
* 2006-2007 The Unit – als Luis Inez Reale – 2 afl.
* 2006-2007 Close to Home – als Dr. Schmidt – 7 afl.
* 2000-2004 The Brothers García – als Ray Garcia – 45 afl.
* 1997-1999 Silk Stalkings – als Ramone Ramirez – 6 afl.
* 1997 Beyond Belief: Fact or Fiction – als Clergman – 2 afl.
* 1991-1994 Nurses – als Paco Ortiz – 68 afl.
* 1988 Alf – als Doug Gould – 2 afl.
* 1986 Night Court – als Paco Chaconne – 2 afl.
* (en) Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Carlos Lacamara op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) Carlos Lacámara in de Internet Movie Database
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6274 0697
* Library of Congress Control Number: no2009094910
* Système universitaire de documentation: 254467679
* Virtual International Authority File: 90562172
* WorldCat (via VIAF): 90562172
# Eodorcadion intermedium

Eodorcadion intermedium is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1890 door Jakovlev.
# Epicharis umbraculata

Epicharis umbraculata is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1804 door Fabricius.
# Daria Nicolodi

Daria Nicolodi (Florence, 19 juni 1950 – Rome, 26 november 2020) was een Italiaanse actrice en scenarioschrijver.

## Biografie

Daria Nicolodi werd geboren in Florence. Haar vader was een advocaat uit Florence en haar moeder, Fulvia, was geleerde in oude talen. Haar grootvader was componist Alfredo Casella. Ze verhuisde naar Rome in de late jaren '60.
Begin jaren '70 had ze een relatie met de beeldhouwer Mario Ceroli; hun dochter Anna werd geboren in 1973 en stierf in 1994 bij een verkeersongeval. Nicolodi kreeg daarna een relatie met regisseur Dario Argento en werkte ook veel met hem samen; ze ontmoetten elkaar in 1974 tijdens de casting voor de film Deep Red (nadat Argento haar had zien spelen in Property Is No Longer a Theft uit 1973), hun dochter Asia werd geboren in 1975. Ze gingen uit elkaar in 1985.

## Filmografie

* Many Wars Ago, 1970
* I Nicotera, 1972
* Property Is No Longer a Theft, 1973
* Deep Red, 1975
* Ritratto di donna velata, 1975
* Suspiria, 1977 (ook co-schrijfster scenario)
* Shock, 1977
* I Giochi del Diavolo: La Venere d'Ille (1979) (tv-film)
* Inferno, 1980 (ook co-schrijfster scenario, onvermeld)
* Il minestrone, 1981
* Tenebrae, 1982
* Phenomena, 1985
* Maccheroni, 1985
* Dario Argento's World of Horror, 1985 (documentaire)
* Delirium, 1987
* Opera, 1987
* Le Foto di Gioia (1987)
* Paganini Horror (1989)
* Sinbad of the Seven Seas (1989) (voice-over)
* The Devil's Daughter, 1991
* Dario Argento: Master of Horror, 1991 (documentaire)
* The End Is Known, 1993
* Viola Kisses Everybody, 1998
* Notes of Love, 1998
* Rosa and Cornelia, 2000
* Scarlet Diva, 2000
* Mario Bava: Maestro of the Macabre, 2000 (documentaire)
* Dario Argento: An Eye for Horror, 2000 (documentaire)
* Mario Bava: Operazione paura, 2004 (documentaire)
* The Mother of Tears, 2007
* Il mostro di Firenze, 2009
* Of Flies and Maggots, 2017 (documentaire)
* All the Colors of Giallo, 2019 (documentaire)

## Bronvermelding

Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Daria Nicolodi op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Biblioteca Nacional de España: XX1690384
* Bibliothèque nationale de France: cb14124722h (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1165235714
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7841 2532
* Library of Congress Control Number: no97058306
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0060010
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007368709705171
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: RAVV094842
* Système universitaire de documentation: 061334995
* Virtual International Authority File: 85687490
* WorldCat (via VIAF): 85687490
# Carlos Loontiens

Carlos Loontiens (Oostende, 16 september 1892 - aldaar, 19 oktober 1969) was een Belgisch museumdirecteur.
Hij was stadsbibliothecaris en stadsarchivaris in Oostende sedert 1919 de opvolger van Eugène Everaerts die na de Eerste Wereldoorlog uit zijn ambt was ontzet. Vanaf 1924 werd hij ook conservator van de Stedelijke Musea Oostende: Schone Kunsten en Heemkunde. Hij was pas de tweede museumconservator. De eerste, Henri Permeke, was in 1912 overleden en al die tijd was er geen opvolger geweest.
Het Museum voor Schone Kunsten Oostende was toen nog ondergebracht in het stadhuis en had geen groeimogelijkheden noch tentoonstellingsfaciliteiten. Er waren diverse plannen voor een nieuw museumgebouw, maar geen enkel werd geconcretiseerd tijdens het interbellum. Er werd ook weinig kunst aangekocht in de periode van zijn directeurschap en al helemaal niets meer van bijvoorbeeld James Ensor. Bovendien ging zijn interesse meer naar de lokale geschiedenis. Hij was de drijvende kracht achter de inrichting van het Fort Napoleon als Heemkundig Museum (opende Pinksteren 1932).
Hij nam geen voorzorgen voor het in veiligheid brengen van de kunstcollectie bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Tijdens een bombardement in mei 1940 verdween zo goed als de gehele museumcollectie Schone Kunsten in de vlammen. In september 1944 werd hij uit zijn ambt ontzet en een jaar later opgevolgd door Frank Edebau.

## Literatuur

* N. Hostyn, 1893-1993. 100 jaar Museum voor Schone Kunsten in Oostende, Oostende, 1993.
# Bullia rogersi

Bullia rogersi is een slakkensoort uit de familie van de Nassariidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Smythe & Chatfield.
# Aleksandr Serafimovitsj

Aleksandr Serafimovitsj, geboren als Aleksandr Serafimovitsj Popov (Russisch: Александр Серафимович Попов) (Nizjnekoermojarskaja, oblast Rostov, 19 januari 1863 – Moskou, 19 januari 1949) was een Russisch schrijver.

## Leven en werk

Serafimovitsj werd geboren als zoon van een lage Kozakkenofficier in het Don-gebied. Hij studeerde natuur- en wiskunde in Sint-Petersburg. Daar raakte hij bevriend met Aleksandr Oeljanov, de broer van Lenin. Met hem raakte Serafimovitsj betrokken bij marxistische propaganda-activiteiten, waarna hij van 1887 tot 1890 verbannen werd naar Mezen, bij Archangelsk.
Kort na 1900 werd Serafimovitsj lid van Maksim Gorkis literaire kring ‘Znanije’. In die tijd publiceerde hij vooral verhalen over het leven van de arbeiders en over de revolutionaire strijd van het proletariaat tegen de autocratie.
Serafimovitsj’ belangrijkste roman van vóór de Russische Revolutie is Een stad in de steppe (1912), waarin hij de kwalijke aspecten van de ontwikkeling van een bourgeoisonderneming in een nieuwe industriestad aantoont, gekoppeld aan de groei van de arbeidersklasse.
Zijn hoofdwerk De ijzeren stroom (1924) behandelt de terugtocht van de bolsjewieken tijdens de Russische Burgeroorlog van de Kaukasus naar het noorden. Hier wordt de ontwikkeling geschilderd van een niet-georganiseerde, aanvankelijk anarchistisch ingestelde massa, tot een politiek bewust- en gesloten collectief. Serafimovitsj ziet af van het tekenen van individuele karakters, maar beeldt vooral de massa uit als handelende persoon. Dit paste uitstekend in de geest des tijds en De ijzeren stroom groeide dan ook uit tot een klassieker van de Sovjetliteratuur.
In de jaren dertig en veertig publiceerde Serafimovitsj vooral weer verhalen, streng in de stijl van het socialistisch realisme, op weinig kritische wijze de opbouw van de Sovjetstaat verheerlijkend. In 1943 ontving hij daarvoor de Stalinprijs.

## Literatuur en bronnen

* E. Waegemans: Russische letterkunde Utrecht, 1986. (Opnieuw herziene en geactualiseerde editie: Amsterdam, Antwerpen, 2003). ISBN 90-5330-355-3
* A. Bachrach e.a.: Encyclopedie van de wereldliteratuur. Bussum, 1980-1984. ISBN 90-228-4330-0
# Aleksandr Samedov

Aleksandr Sergejevitsj Samedov (Russisch: Александр Серге́евич Самедов) (Moskou, 19 juli 1984) is een Russisch voetballer die doorgaans als rechtsbuiten speelt. Hij verruilde Lokomotiv Moskou in januari 2017 voor Spartak Moskou. Samedov debuteerde in 2011 in het Russisch voetbalelftal.

## Clubcarrière

Samedov debuteerde op het hoogste niveau in 2002 als speler van Spartak Moskou. In juli 2005 werd hij voor een bedrag van 4 miljoen euro verkocht aan Lokomotiv Moskou. Samedov slaagde er niet in om zich door te zetten bij Lokomotiv, waardoor hij in 2008 naar FK Moskou werd getransfereerd. Na een geslaagde periode bij Moskou vertrok hij in januari 2010 naar Dinamo Moskou. Daar maakte Samedov in twee seizoenen negen doelpunten in 69 competitiewedstrijden. Op 27 juni 2012 werd hij voor een bedrag van 8 miljoen euro verkocht aan Lokomotiv Moskou, waar hij eerder speelde tussen 2005 en 2008. In zijn eerste seizoen kwam hij tot 26 optredens in competitieverband. Ook in de seizoenen daarna was Samedov een vaste waarde in het elftal van Lokomotiv.

## Interlandcarrière

In september 2011 werd Samedov voor het eerst opgeroepen voor Rusland. Op 7 oktober 2011 debuteerde hij in het nationaal elftal in een EK-kwalificatiewedstrijd tegen Slowakije, waarin hij op het veld kwam als invaller voor Alan Dzagojev. In de zomer van 2014 speelde Samedov mee in de drie groepswedstrijden op het wereldkampioenschap voetbal, waarvan geen werd gewonnen. Op 21 mei 2016 werd hij opgenomen in de Russische selectie voor het Europees kampioenschap voetbal 2016 in Frankrijk. Daar werd de selectie onder leiding van bondscoach Leonid Sloetski in de groepsfase uitgeschakeld na een gelijkspel tegen Engeland (1–1) en nederlagen tegen Slowakije (1–2) en Wales (0–3). Samedov nam in juni 2017 met gastland Rusland deel aan de FIFA Confederations Cup 2017, waar het in de groepsfase werd uitgeschakeld. In mei 2018 werd Samedov door bondscoach Stanislav Tsjertsjesov geselcteerd voor het wereldkampioenschap in eigen land.
# Agualonga

Agualonga is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Paredes de Coura en telt 284 inwoners (2001).
# Aguadulce (Spanje)

Aguadulce is een gemeente in de Spaanse provincie Sevilla in de regio Andalusië met een oppervlakte van 14 km². In 2007 telde Aguadulce 2060 inwoners.
# Aguadilla

Aguadilla kan verwijzen naar:
* Aguadilla (gemeente), een gemeente op Puerto Rico
* Aguadilla (plaats), een plaats op Puerto Rico in de gelijknamige gemeente
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Aguadilla en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Aleida Betsy Terpstra

Aleida Betsy Terpstra (Hilversum, 1913 - Stadtlohn, 9 mei 1995) was een Nederlands juriste en kunsthistorica.

## Biografie

Terpstra was de dochter van historicus en docent aan het Hilversums gymnasium dr. Heert Terpstra (1884-1964) en neerlandica Elizabeth Petronella Roorda (1885-1966). Ze studeerde af in de rechten in 1937 en in 1941 in de kunstgeschiedenis (bij prof. dr. W. Vogelsang) aan de Universiteit Utrecht. Ze was in 1935 vice-ab-actis van de UVSV. Ze promoveerde te Utrecht op 28 november 1958 op Moderne kunst in Nederland 1900-1914. Dit werk wordt beschouwd als een van de eerste en belangrijkste op het gebied van de vroeg-moderne Nederlands kunst, tezamen met dat van Hans Jaffé (1915-1984) over De Stijl. Haar werk werd vervolgens vrijwel altijd geciteerd en aangehaald in later werk over de vroeg-moderne Nederlandse schilderkunst. Het boek werd op instigatie van Carel Blotkamp in 1987 nog herdrukt, voorzien van een door haar nieuw geschreven voorwoord en nu van kleurenafbeeldingen. Ze betoogde daarin dat Jan Sluijters een van de eerste modernisten was die invloed hadden op Piet Mondriaan, zoals de laatste zelf had aangegeven.
Enige maanden was ze verbonden aan het Haags Gemeentemuseum onder Victorine Hefting, gaf ze kunstgeschiedenis op een middelbare school en gaf rondleidingen in het Van Abbemuseum in Eindhoven waar haar man aan Philips was verbonden en zij toen woonden. In 1969 schreef zij de inleiding bij een Tentoonstelling van Oud-Maastrichtse keramiek waar ze ook in 1970 over publiceerde. In 1989 publiceerde ze over Mondriaan die ook in haar proefschrift een grote plaats had ingenomen en die tot haar meest geliefde schilders behoorde; ze analyseerde daarin de sleutelroman De ondergang van een dorp van P.H. van Moerkerken. In hetzelfde jaar leidde zij een tentoonstellingscatalogus in, Leo Gestel 1881-1941, over een schilder die in haar proefschrift ook aanwezig is. Zowel zij als haar man aqualleerden ook zelf.
Terpstra trouwde in 1942 met chemicus dr. Robert Loosjes (1913-1992), telg uit het geslacht Loosjes, met wie ze een dochter had. Dr. mr. A.B. Loosjes-Terpstra overleed in 1995.
# Alix Le Clerc

Alix of Alice Le Clerc (Remiremont, 2 februari 1576 – Nancy, 9 januari 1622) was een Franse non. Vanaf haar 21e levensjaar was zij erg bewust met haar geloof bezig. Ze was een pionier voor het meisjesonderwijs en stichtte hiervoor, samen met de heilige Petrus Fourier, de zustercongregatie van de Kanunnikessen van Onze Lieve Vrouw. Als religieuze nam ze de naam Marie-Thérèse de Jésus aan.
Ze werd zalig verklaard op 20 juni 1943 door paus Pius XII. Haar feestdag is op 9 januari.