OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ophiocomidae

De Ophiocomidae zijn een familie van slangsterren uit de orde Ophiacanthida. De wetenschappelijke naam van de familie werd in 1867 gepubliceerd door de Zweedse zoöloog Axel Vilhelm Ljungman (1841-1901).

## Geslachten

** Clarkcoma Devaney, 1970
** Ophiarthrum Peters, 1851
** Ophiocoma L. Agassiz, 1836
** Ophiocomella A.H. Clark, 1939
** Ophiocomina Koehler, 1920
** Ophiomastix Müller & Troschel, 1842
** Ophiopteris E.A. Smith, 1877
* Onderfamilie Ophiopsilinae Matsumoto, 1915
** Ophiopsila Forbes, 1843
* Ophiocoma erinaceus
* Ophiocoma scolopendrina
* Ophiocomina nigra
* Ophiocoma echinata
* Ophiomastix annulosa
* Ophiopteris antipodum
* Ophiopsila aranea
* Stöhr, S. (2012). Ophiocomidae Ljungman, 1867. In: Stöhr, S., O’Hara, T. & Thuy, B. (Eds) (2016). World Ophiuroidea database. Geraadpleegd middels: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=152490, op 13 januari 2015
# Riepsdorf

Riepsdorf is een gemeente in de Duitse deelstaat Sleeswijk-Holstein. De gemeente maakt deel uit van de Kreis Oost-Holstein. Riepsdorf telt 907 inwoners.
Ahrensbök · Altenkrempe · Bad Schwartau · Beschendorf · Bosau · Dahme · Damlos · Eutin · Fehmarn · Göhl · Gremersdorf · Grömitz · Großenbrode · Grube · Harmsdorf · Heiligenhafen · Heringsdorf · Kabelhorst · Kasseedorf · Kellenhusen · Lensahn · Malente · Manhagen · Neukirchen · Neustadt in Holstein · Oldenburg in Holstein · Ratekau · Riepsdorf · Scharbeutz · Schashagen · Schönwalde am Bungsberg · Sierksdorf · Stockelsdorf · Süsel · Timmendorfer Strand · Wangels
# Ophioconis

Ophioconis is een geslacht van slangsterren uit de familie Ophiodermatidae. De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1869 voorgesteld door Christian Frederik Lütken.

## Soorten

* Ophioconis acanthophora (Murakami, 1942)
* Ophioconis cincta Brock, 1888
* Ophioconis cupida Koehler, 1905
* Ophioconis forbesi (Heller, 1862)
* Ophioconis grandisquama Koehler, 1904
* Ophioconis indica Koehler, 1897
* Ophioconis opacum (Clark, 1928)
* Ophioconis permixta Koehler, 1905
* Ophioconis vivipara Mortensen, 1925
* ↑ Lütken, C.F. (1869). Additamenta ad historiam Ophiuridarum. Beskrivende og kritiske Bidrag til Kundskab om Slangestjernerne. Tredie Afdeling. Det Kongelige Danske videnskabernes Selskabs Skrifter. Naturvidenskabelig og mathematiske Afdeling ser. 5, 8: 32
# Rhodophaea varaha

Rhodophaea varaha is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Roesler & Kuppers.
# Ophiocomella sexradia

Ophiocomella sexradia is een slangster uit de familie Ophiocomidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1887 gepubliceerd door Peter Martin Duncan.
# Rhodophoneus

Rhodophoneus is een voormalig geslacht van zangvogels uit de familie Malaconotidae.

## Soorten

Het geslacht kende de volgende soort: De soort maakt tegenwoordig deel uit van het geslacht Telophorus.
* Rhodophoneus cruentus (Roze klauwier)
* ↑ Gill, F., Wright, M. & Donsker, D. (2009). IOC World Bird Names (version 2.2.). (en)
* ↑ Gill, F., Wright, M. & Donsker, D. (2010). IOC World Bird Names (version 2.6.). (en)
# Ophiusa mimetica

Ophiusa mimetica is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Berio.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Rhodophthitus

Rhodophthitus is een geslacht van vlinders van de familie spanners (Geometridae), uit de onderfamilie Ennominae.

## Soorten

* R. anamesa (Prout, 1915)
* R. arichanaria Fletcher D. S., 1978
* R. arichannaria Fletcher, 1978
* R. atacta Prout, 1922
* R. atricoloraria (Mabille, 1890)
* R. barlowi (Prout, 1922)
* R. betsileanus Herbulot, 1965
* R. castus Warren, 1904
* R. commaculata (Warren, 1897)
* R. formosus Butler, 1880
* R. myriostictus Prout, 1915
* R. procellosa Warren, 1905
* R. pseudabraxas Carcasson, 1964
* R. roseovittata (Butler, 1895)
* R. rudicornis (Butler, 1898)
* R. simplex Warren, 1897
* R. thapsinus Prout, 1931
* R. tricoloraria (Mabille, 1890)
* R. unca (Le Cerf, 1922)
# Rhodophthitus arichannaria

Rhodophthitus arichannaria is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1978 gepubliceerd door David Stephen Fletcher.
De soort is vastgesteld in Tanzania.
* De Prins, J. & De Prins, W. (2012) Afromoths, online database of Afrotropical moth species (Lepidoptera). World Wide Web electronic publication (www.afromoths.net) [bezocht 24-3-2013]
* Beccaloni, G.W., Scoble, M.J., Robinson, G.S. & Pitkin, B. (Editors). (2003). The Global Lepidoptera Names Index (LepIndex). (Geraadpleegd maart 2013).
# Rihpovec

Rihpovec is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Trebnje in de NUTS-3-regio Jugovzhodna Slovenija. De plaats telde 107 inwoners op 1 januari 2020.
# Onocolus pentagonus

Onocolus pentagonus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de krabspinnen (Thomisidae).
Het dier behoort tot het geslacht Onocolus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1880 door Eugen von Keyserling.
# Oreodera seabrai

Oreodera seabrai is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Monné & Fragoso.
# Rihtonjira

De Rihtonjira is een bergbeek, die stroomt in de Zweedse gemeente Kiruna. Zij ontvangt haar water van twee bergtoppen van meer dan 1150 meter boven de zeespiegel. Na 3 kilometer geeft ze haar water af aan de Abiskorivier.
# Middenrifademhaling

Middenrifademhaling of buikademhaling is volgens André van Lysebeth de minst vermoeiende, optimale manier om rustig te ademen. De middenrifspier is de krachtigste ademhalingsspier van het lichaam en kan bij de inademing acht tot twaalf centimeter zakken.

## Oefeningen

De oefening van de middenrifademhaling volgens Lysebeth wordt hier beschreven. De ribben mogen niet bewegen en de rug moet ontspannen blijven. Wanneer de ribben wel meebewegen, raadt de yogi zelfs aan een riem om de borstkas te spannen op het moment dat het lichaam volledig uitgeademd is, zodat de middenrifademhaling op een juiste manier geoefend kan worden.
Soms zouden rugklachten ontstaan bij het oefenen van vooral de buikademhaling. Om dit tegen te gaan wordt aangeraden de oefening op de rug te doen, waardoor de buikspieren ontspannen en de rug recht blijft. Hierdoor zou de rug nadien ook recht blijven bij het zitten of staan. De rugklachten zouden volgens Aalten ontstaan door een onjuiste uitvoering van de buikademhalingsoefeningen, waarbij de rug hol trekt bij het inademen, terwijl bij een goed uitgevoerde buikademhaling de hele onderkant van het lichaam uitzet en niet alleen de buik. Aalten spreekt ook wel van bekkenbodemadembeweging.

## Toepassingen en het nut van oefening

Bij sommige oosterse bewegingskunsten en meditatie, zoals (Chi Kung, Tai chi en yoga) is de middenrifademhaling een essentieel onderdeel van de training. De combinatie van middenrif- en borstademhaling wordt verder op een bewuste manier toegepast in zang en muziek. Hier wordt het ademsteun genoemd. In yoga wordt de middenrifademhaling geoefend, vanwege het ontspannende effect.

## Commentaar vanuit de fysiologie

Inademing vindt plaats door het vergroten van het volume van de borstkasholte. De vergroting van de borstkasholte vindt plaats door afvlakking van het middenrif (buikademhaling) in combinatie met samentrekking van de tussenribspieren, waardoor de ribben naar boven en naar buiten worden getrokken (borstademhaling). Daarnaast kan door middel van onder meer de musculus sternocleidomastoideus het naar boven verplaatsen van de ribbenkast ondersteund worden. Dit noemt men wel de hulpademhaling. Deze hulpademhaling, hier sleutelbeenademhaling genoemd, staat nooit los van de borstademhaling, maar dient slechts als ondersteuning daarvan. De ademhaling kan volledig onbewust geschieden, onder invloed van de hersenstam, maar ook bewust beïnvloed worden. Door deze bewuste beïnvloeding kan het accent verschuiven van middenrifafvlakking naar borstademhaling. Aangezien hersenstamfuncties niet trainbaar zijn, kan met ademhalingstraining de onbewuste ademhaling niet beïnvloed worden.
# Jean Goddyn senior

Jean-Baptiste Clément Goddyn (Brugge, 1735 - 14 juli 1814) was korte tijd voorzitter van het Brugse stadsbestuur tijdens de revolutionaire jaren op het einde van de achttiende eeuw.

## Levensloop

Goddyn was de vijfde van de negen kinderen van Albert Goddyn (Lichtervelde, 1688 - Brugge, 1765) en zijn tweede vrouw Anna Tailliu (Lichtervelde, 1702 - Brugge, 1781). Albert Goddyn, beroepshalve kruidenier, was de eerste die zich als suikerraffinadeur vestigde in Brugge.
Jean-Baptiste Goddyn volgde hem hierin op, werd meester kruidenier in 1768 en lid van de gilde van makelaars in 1774. Hij bleef het beroep van raffinadeur uitoefenen en het is pas na zijn dood dat in augustus 1814 zijn woonhuis in de Zuidzandstraat, met de raffinaderij, openbaar werd verkocht.
Goddyn trouwde in 1769 met Anne Coppée (Brugge, 1748 - 1809). Ze kregen dertien kinderen, onder wie Jean-Baptiste Goddyn. De meeste van hen stierven jong.

## Revolutiejaren

Goddyn sloot zich aan bij de revolutiegezinden. Hij werd lid van de 'Jacobijnse Club', die in een eerste fase naar de onafhankelijkheid van de Zuidelijke Nederlanden streefde en vervolgens naar een aanhechting bij de Franse republiek.
Tijdens de eerste Franse overheersing, van november 1792 tot maart 1793, werd hij 'voorlopig vertegenwoordiger' in het revolutionaire stadsbestuur. Op 13 februari 1793 werd hij benoemd tot wethouder die recht moet spreken.
Tijdens de tweede Franse overheersing, vanaf juli 1794 werd in een eerste fase het door de Oostenrijkers benoemde bestuur behouden. Pas vanaf midden 1795 werden grondige wijzigingen aangebracht. Jean-Baptiste Goddyn werd voorzitter (niet langer meer burgemeester genoemd) van het Brugse stadsbestuur, van 9 maart 1796 tot 4 mei 1797. Het waren dus telkens korte bestuursmandaten, die weinig sporen nalieten.

## Literatuur

* Yvan VANDEN BERGHE, Jacobijnen en Traditionalisten, Brussel, 1972.
* Andries VAN DEN ABEELE, Brugse suiker in de achttiende eeuw, in: Brugs Ommeland, 1995.
* Pierre MARLIER, Les Goddyn. Eléments d'histoire familiale (onuitgegeven).
# Boldoriella concii

Boldoriella concii is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Monguzzi.
# Cyllopoda expansifascia

Cyllopoda expansifascia is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Prout.
# Draadzwenkgras

Draadzwenkgras (Festuca heterophylla) is een vaste plant, die behoort tot de grassenfamilie (Poaceae). De soort komt voor in Midden- en Zuid-Europa en is van daaruit verspreid naar Nederland, Zuid-Scandinavië en Groot-Brittannië. Draadzwenkgras staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als zeer zeldzaam en stabiel of toegenomen. Het aantal chromosomen 2n = 28.
De polvormende plant wordt 30 - 120 cm hoog. De onderste, 0,3 - 0,5 mm brede bladeren zijn borstelvormig ineengevouwen en scherp driekantig met een scherpe punt. Aan de bovenkant van het blad zit 1 rib. De 2 - 4 mm brede stengelbladeren zijn vlak. Het tongetje is 0,2 mm lang.
Draadzwenkgras bloeit in juni met een 6 - 16 cm lange, rechtopstaande pluim. De 3 - 4 bloemige aartjes zijn 8 - 12 mm lang. Het bovenste kroonkafje is 5,3 mm lang. Het onderste, 7,3 mm lange kroonkafje heeft een 2 - 3 mm lange kafnaald of een kort stekelpuntje. Het bovenste kelkkafje is 5,2 mm lang en het onderste 4,5 mm. De helmhokjes van de vuilviolette meeldraden zijn 3 mm lang.
De vrucht is een 4,5 mm lange, aan de top behaarde graanvrucht.

## Ecologie en verspreiding

Draadzwenkgras staat op licht beschaduwde, droge tot matig vochtige, min of meer voedselrijke, kalkarme tot kalkhoudende, basen- en stikstofrijke , humeuze en neutrale zandige, soms grindige leem- en lössgrond. Ze groeit in lichte loofbossen en kalkgraslanden, in naaldbossen en struwelen, op buitenplaatsen en in parkbossen. Zuid-Limburg valt nog net binnen het areaal van deze typisch Europese soort. Ze is uiterst zeldzaam in Zuid-Limburg zoals al vermoed werd in het verleden maar haar inheemsheid werd toen steeds verworpen. Recent hebben enige vondsten op natuurlijke plaatsen het bewijs daarvoor geleverd, het betreft een tweetal vondsten, zowel in een kalkgrasland als in een nabij gelegen bosrand. Elders in Nederland is ze met graszaad aangevoerd en is op enkele plaatsen ingeburgerd. Draadzwenkgras is goed te herkennen aan haar dichte pollen zonder wortelstokken, de duidelijke verschillen tussen de draadvormig, wortelstandige spruiten en de duidelijk bredere stengelbladen en aan de beharing aan de top van de vruchtbeginsels en de uitgegroeide graanvruchten.
* Plant
* Dwarsdoorsnede blad
* Bloeiwijze
* Aartjes
* Aartjes
* Aarjes
* Vruchten
* Herbarium exemplaar
# Capoeta aculeata

Capoeta aculeata is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1844 door Achille Valenciennes.
# Jeremal

Jeremal is in de fictieve fantasyserie het Rad des Tijds, geschreven door Robert Jordan, een stadje in het noorden van Amadicia.
Jeremal is een stadje aan de voet van de Mistbergen. Het is bekend geworden als de plek waar het Amadiciaanse leger na de val van Amador aan de Seanchanen verzamelde. Koning Ailron en de Witmantels leverde slag tegen een Seanchaans leger. Het Amadiciaanse leger werd in deze zogenaamde slag bij Jeremal uiteengeslagen, en koning Ailron werd gevangengenomen. Het betekende het einde van de zelfstandigheid van Amadicia.
# Jessica Lynch

Jessica Lynch (Palestine, West Virginia, 26 april 1983) is een voormalig soldaat en werd tijdens de Irakoorlog gevangengenomen door de Irakezen en enkele dagen later bevrijd door troepen van de Verenigde Staten.
Lynch werd op negentienjarige leeftijd gevangengenomen, toen haar groep van de Amerikaanse aan- en afvoertroepen op 23 maart 2003 in een Iraakse hinderlaag liep bij Nasiriyah nadat een afslag was gemist. Bij het gevecht dat uitbrak kwamen elf Amerikaanse soldaten om.
Lynch werd als vermist opgegeven. Enkele dagen later, op 1 april, werd zij bevrijd tijdens wat op dat moment een spectaculaire reddingsoperatie leek, die live op televisie werd uitgezonden. Haar, volgens woordvoerders, heldhaftige gedrag voorafgaand aan de gevangenneming, en haar bevrijding, maakte van Lynch een nationale held. Ze kreeg een miljoen dollar aangeboden voor haar verhaal.
Enkele maanden na het eindigen van de oorlog ontstond er twijfel over deze geschiedenis. Zo staat vast dat Lynch niet heeft gevochten tijdens de hinderlaag, laat staan meerdere soldaten gedood zoals door woordvoerders en journalisten was beweerd. In werkelijkheid had ze geen schot gelost, omdat haar M16-geweer weigerde doordat er zand in was gekomen. Bovendien waren haar verwondingen niet ontstaan tijdens het gevecht, maar als gevolg van een aanrijding vlak daarvoor. Ook bleek de bevrijding in scène gezet. Er waren al dagen geen Iraakse soldaten meer in de buurt, en Irakezen hadden de Amerikanen zelfs gewezen op de verblijfplaats van Lynch.
Zelf kon Lynch zich niet veel herinneren van haar gevangenneming en bevrijding. Sommige bronnen beweren dat de verhalen in het leven zijn geroepen door de Amerikaanse overheid, om het groeiend verzet tegen de oorlog, en twijfels over het verloop ervan, een halt toe te roepen.
Na de oorlog en haar herstel, nam Lynch ontslag uit het leger. Op 11 november 2003 kwam een door een ghostwriter geschreven autobiografie uit (I Am a Soldier, Too: The Jessica Lynch Story). Bij die gelegenheid verklaarde Lynch dat zij de heldendaden die haar waren toegedicht niet had verricht. Ze voelde zich door haar overheid misbruikt voor propagandadoeleinden, zo verklaarde ze. Verder werd door NBC een patriottische tv-film gemaakt over haar ervaringen in Irak (Saving Jessica Lynch).
In de biografie van Lynch wordt beweerd dat ze direct na haar gevangenneming is mishandeld en verkracht. Zelf kan ze zich hier niets van herinneren. Tijdens haar verblijf in het ziekenhuis is ze goed behandeld door de Iraakse artsen. Zij zouden haar zelfs beschermd hebben tegen de Iraakse troepen. Enkele van haar artsen kregen na afloop van de oorlog asiel in de Verenigde Staten.
# Jessica McDonald

Jessica McDonald (Phoenix (Arizona), 28 februari 1988) is een Amerikaans internationaal voetbalspeelster. Zij komt uit voor Racing Louisville FC en speelt in de National Women's Soccer League.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wedstrijden | Doelpunten |
| 2016 | Western New York Flash | Nederland | NWSL | 21 | 10 |
| 2017 | North Carolina Courage | USA | NWSL | 21 | 4 |
| 2018 | North Carolina Courage | USA | NWSL | 25 | 10 |
| 2019 | North Carolina Courage | USA | NWSL | 16 | 6 |
| 2020 | North Carolina Courage | USA | NWSL | – | – |
| 2021 | North Carolina Courage | USA | NWSL | – | – |
| 2022 | Racing Louisville FC | USA | NWSL | – | – |
| Totaal | Totaal | Totaal | Totaal | – | – |
Laatste update: maart 2020

## Interlands

McDonald speelde haar eerste wedstrijd voor het Amerikaans voetbalelftal in november 2016. In november 2018 scoorde ze haar eerste goal voor het nationale team.

## Privé

Jessica's broer Brandon McDonald is ook professioneel voetbalspeler.
* ↑ NWSL Soccer––profiel. Gearchiveerd op 20 mei 2022.
* ↑ SoccerDonna––profiel. Gearchiveerd op 20 mei 2022.
* ↑ US Soccer––profiel. Gearchiveerd op 22 juli 2023.
* ↑ <naam>/<id>/ SoccerWay. Gearchiveerd op 12 augustus 2023.
* ↑ FIFA––profiel
* ↑ (en) Christian Brookes, Jessica McDonald interview: Soul beneath the step – Deeper than the dance for Dash forward. Beats and Rhymes FC (7 oktober 2015). Gearchiveerd op 23 maart 2023.
# Jelen Do

Jelen Do (Servisch cyrillisch Јелен До) is een plaats in de Servische gemeente Požega. De plaats telt 167 inwoners (2002).
# Jelena Achmilovskaja

Jelena Bronislavovna Achmilovskaja (Russisch: Елена Брониславовна Ахмыловская) (Leningrad, 11 maart 1957 – Seattle, 18 november, 2012) was een Amerikaanse schaakster van Russische afkomst. Ze was grootmeester bij de vrouwen. Haar FIDE-rating in februari 2010 was 2375.
In 1986 won ze het kandidatentoernooi voor het wereldkampioenschap voor vrouwen, maar verloor de match om het kampioenschap tegen Maia Tsjiboerdanidze met 5½-8½.
Bij de Olympiade in Saloniki (1988) trouwde Achmilovskaja met de Amerikaanse internationaal meester John Donaldson en liep over naar de Verenigde Staten. Daar werd ze in 1993 en 1994 kampioen bij de vrouwen. Tot 1988 had ze in de Georgische hoofdstad Tbilisi gewoond.
Na haar scheiding van Donaldson trouwde ze met de internationaal meester Georgi Orlov, met wie ze sinds 1990 in Seattle woonde.
Ze overleed in 2012 aan een hersentumor.
# Johan Christian Clausen Dahl

Johan Christian Dahl (Bergen, Noorwegen, 24 februari 1788 - Dresden, Duitsland, 14 oktober 1857) was een Noorse schilder. Dahl is beroemd geworden met zijn romantische schilderijen van landschappen. Hij was bevriend met Caspar David Friedrich. Van 1818 tot 1857 woonde en werkte hij in Dresden. Dahl was lid van de kunstacademies van Dresden (sinds 1820), in Kopenhagen (sinds 1827), Stockholm (sinds 1832) en Berlijn (sinds 1834).

## Biografie

Van 1803 tot 1809 voltooide Dahl een opleiding tot decoratieleer in Bergen (Noorwegen). In 1811 verhuisde hij naar Kopenhagen en studeerde hij aan de Koninklijke Deense Kunstacademie en studeerde hij onder Christian August Lorentzen. In 1818 verhuisde hij naar Dresden.
In juni 1820 trouwde hij met Emilie von Block (dochter van de conservator Heinrich von Block en Caroline von Bege). Emilie von Block stierf in haar kraambed in 1827. In januari 1830 trouwde Dahl met zijn leerling Amalie von Bassewitz, die ook eind 1830 in het kraambed stierf. Dahl had in totaal vijf kinderen, waarvan er slechts twee de peuterleeftijd overleefden, dit waren zijn zoon Siegwald Johannes Dahl (1827-1902) en de dochter Caroline Elisabeth Dahl, later Bull (geboren 1822).
In Dresden, waar hij in hetzelfde huis als Caspar David Friedrich woonde, werd Dahl lid (1820) en tevens docent aan de Kunstacademie van Dresden in 1824.
Dahl ondernam diverse reizen binnen Europa, in 1821 sloot hij zich een kort aan bij de cirkel rond Bertel Thorvaldsen in Rome. Ook reisde hij diverse keren terug naar zijn thuisland Noorwegen en in 1847 reisde hij met zijn zoon Siegwald naar Parijs en Brussel.
Dahl stierf op de 14 Oktober 1857 en werd begraven op het Eliasfriedhof in Dresden. Op 29 mei 1934 werden zijn lichamelijke overblijfselen overgebracht naar zijn geboorteplaats in Bergen.

## Galerij
### Tekeningen

* Gaardinterioer fra Soroe (1818)
* Frederiksborg

### Schilderijen

* Gezicht op de Tyssefoss in Bolstadfjord (1836)
* Vesuvius (1821)
* Italiaanse vrouw (1821)

## Wangkerk

Naast het schilderen toonde Dahl ook interesse in de Noorse architectuur. In 1837 publiceerde hij een essay over Noorse staafkerken:
* Denkmale einer sehr ausgebildeten Holzbaukunst aus den frühesten Jahrhunderten in den innern Landschaften Norwegens. III. Heft Die Kirche zu Hitterdahl in 9 Blättern (Dresden, 1837).
Dahl overtuigde de Pruisische koning, Friedrich Wilhelm IV, om de staafkerk van Vang te kopen zodat deze niet zou worden vernietigd. De Wangkerk werd uiteindelijk herbouwd in het Neder-Silezische Karpacz.

## Onderscheidingen

* Zweedse Orde van Vasa (1839)
* Ridder in de Deense Orde van de Dannebrog (1840)
* Ridder in de Noorse Orde van Sint-Olaf (1847)
* Pruisische Orde van de Rode Adelaar 4. klasse (1853)

## Literatuur

* Marie L. Bang, Johan Christian Dahl. Life and Works, 3 Vol., Oslo 1987
# Johan Christoffel Schultsz

Johan Christoffel Schultsz (gedoopt Amsterdam, 6 november 1749 – aldaar, 6 januari 1812) was een Nederlands landschapsschilder, tekenaar en etser.

## Leven en werk

Schultsz (ook Schultz en Schultze) was de oudste zoon van Johann George Schultsz en Johanna Maria Molkenboer, die zich vanuit Duitsland in Amsterdam hadden gevestigd. Hij kwam in de leer bij zijn oom Jeremias Schultsz, die als behangselschilder werkte in de fabriek van Troost van Groenendoelen. In 1784 werd hij lid van het Sint-Lucasgilde in Amsterdam. Hij maakte vooral naam als prentkunstenaar. Hij maakte onder meer allegorische prenten voor De Nederlandsche stad- en dorpbeschrijver, een serie van de Amsterdamse schrijver Lieve van Ollefen.
Schultsz gaf les aan onder anderen Pièrre Recco, Hendrik Stokvisch en Daniël Veelwaard en raadgevingen aan Jacob Cats. De kunstenaar overleed op 63-jarige leeftijd. De beeldhouwer Jan Schultsz is een achterkleinzoon.

## Werken (selectie)

* Allegorie op de dood van Wolter Jan Gerrit Bentinck (1781)
* Portret van Diederik Johan van Hogendorp (1787)
* Allegorie op Delfland (1793)
* Stadsaccijnshuis Amsterdam (1794)
* Drie heren bij een wetering buiten Amsterdam (1794)
* Erepoort op het Kadijksplein (1795)
* ↑ Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* ↑ Pieter A. Scheen (1969) Lexicon Nederlandse Beeldende Kunstenaars 1750-1950. 's-Gravenhage: Kunsthandel Pieter A. Scheen N.V. Volume 2, p. 329.
* Biografisch Portaal: 73906102
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: schu153
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 71336
* Union List of Artist Names: 500008181
* Virtual International Authority File: 95730976
* WorldCat (via VIAF): 95730976