OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Carrie Steinseifer

Carolyn Lynne (Carrie) Steinseifer (Redwood City, 12 februari 1968) is een Amerikaans zwemster.

## Biografie

Steinseifer won tijdens de Olympische Zomerspelen van 1984 in eigen land de gouden medaille op de 100m vrije slag zij moest deze medaille wel delen met haar landgenote Nancy Hogshead. Zij won tijdens deze spelen ook goud op beiden estafettenummers op de 4×100 meter wisselslag kwam Steinseifer alleen in de series in actie.

## Internationale toernooien

| Jaar | Olympische Spelen | Pan-Pacifische kampioenschappen | Pan-Amerikaanse Spelen |
| 1983 | | | 1 100m vrije slag 1 4x100m vrije slag 1 4x100m wisselslag |
| 1984 | 1 100m vrije slag 1 4x100m vrije slag 1 4x100m wisselslag (series) | | |
| 1985 | | 2 100m vrije slag 1 200m vrije slag 1 4x100m vrije slag 1 4x200m vrije slag | |
| 1986 | | | |
| 1987 | | | 1 4x100m vrije slag |
| 1988 | | | |
| 1989 | | 1 4x100m vrije slag | |
* (en) Profiel van Carrie Steinseifer op olympedia.org
* (en) Profiel van Carrie Steinseifer van de FINA
1912: Fanny Durack · 1920: Ethelda Bleibtrey · 1924: Ethel Lackie · 1928: Albina Osipowich · 1932: Helene Madison · 1936: Rie Mastenbroek · 1948: Greta Andersen · 1952: Katalin Szőke · 1956: Dawn Fraser · 1960: Dawn Fraser · 1964: Dawn Fraser · 1968: Jan Henne · 1972: Sandra Neilson · 1976: Kornelia Ender · 1980: Barbara Krause · 1984: Nancy Hogshead/Carrie Steinseifer · 1988: Kristin Otto · 1992: Zhuang Yong · 1996: Le Jingyi · 2000: Inge de Bruijn · 2004: Jodie Henry · 2008: Britta Steffen · 2012: Ranomi Kromowidjojo · 2016: Simone Manuel/Penelope Oleksiak · 2020: Emma McKeon · 2024: Sarah Sjöström
1912: Moore, Fletcher, Speirs, Steer · 1920: Woodbridge, Schroth, Guest, Bleibtrey · 1924: Donnelly, Ederle, Lackie, Wehselau · 1928: Lambert, Osipowich, Saville, Norelius · 1932: Johns, Saville, McKim, Madison · 1936: Selbach, Wagner, den Ouden, Mastenbroek · 1948: Corridon, Kalama, Helser, Curtis · 1952: I. Novák, Temes, É. Novák, Szőke · 1956: Fraser, Leech, Morgan, Crapp · 1960: Spillane, Stobs, Wood, von Saltza · 1964: Stouder, de Varona, Watson, Ellis · 1968: Barkman, Gustavson, Pedersen, Henne · 1972: Babashoff, Barkman, Kemp, Neilson · 1976: Peyton, Sterkel, Babashoff, Boglioli · 1980: Krause, Metschuck, Diers, Hülsenbeck · 1984: Johnson, Steinseifer, Torres, Hogshead · 1988: Otto, Meißner, Hunger, Stellmach · 1992: Haislett, Martino, Thompson, Torres · 1996: Martino, Van Dyken, Fox, Thompson · 2000: Van Dyken, Shealy, Thompson, Torres · 2004: Mills, Lenton, Thomas, Henry · 2008: Dekker, Kromowidjojo, Heemskerk, Veldhuis · 2012: Coutts, C. Campbell, Elmslie, Schlanger · 2016: McKeon, Elmslie, B. Campbell, C. Campbell · 2020: B. Campbell, Harris, McKeon, C. Campbell · 2024: O'Callaghan, Jack, McKeon, Harris
# Zealachertus holderi

Zealachertus holderi is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Berry.
# Zealanapis armata

Zealanapis armata is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de Dwergkogelspinnen (Anapidae).
Het dier behoort tot het geslacht Zealanapis. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Raymond Robert Forster.
# Walldorf

Walldorf kan verwijzen naar:
* Walldorf (Baden-Württemberg), een plaats in de Duitse deelstaat Baden-Württemberg,
* Walldorf (Thüringen), een plaats in de gemeente Meiningen in de Duitse deelstaat Thüringen
* Mörfelden-Walldorf, een gemeente in de Duitse deelstaat Hessen
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Walldorf en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Coelichneumon quadraticeps

Coelichneumon quadraticeps is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Heinrich in 1961.
# Leptoperilissus

Leptoperilissus is een geslacht van insecten uit de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie Ichneumonidae.

## Soorten

* L. areolaris (Hedwig, 1957)
* L. baeticus (Seyrig, 1928)
* L. denudator (Aubert, 1971)
* L. ibericus Horstmann, 1987
* L. maroccanus Horstmann, 1993
* L. microps Horstmann, 1993
* L. nitidus Horstmann, 1981
* L. obeliscator (Shaumar, 1966)
* L. oculator Aubert, 1974
* L. oraniensis Schmiedeknecht, 1913
* L. orator Aubert & Shaumar, 1978
* L. persicus Horstmann, 1993
# Campeonato Carioca 1911

In 1911 werd het zesde Campeonato Carioca gespeeld voor voetbalclubs uit de toen nog Braziliaanse hoofdstad Rio de Janeiro. De competitie werd gespeeld van 2 april tot 22 oktober. Nadat Botafogo vorig jaar kampioen geworden was werd de club ook nu titelfavoriet. De club won de eerste twee wedstrijden met duidelijke cijfers, maar de derde wedstrijd tegen América verliep tumultueus en het kwam zelfs tot een vechtpartij. Botafogo trok zich uiteindelijk terug uit de competitie. Fluminense werd kampioen.

## Eindstand

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | Fluminense | 6 | 6 | 0 | 0 | 21:1 | 12 |
| 2. | America | 6 | 3 | 1 | 2 | 13:13 | 7 |
| 3. | Rio Cricket | 6 | 1 | 1 | 4 | 9:19 | 3 |
| 4. | Paysandu Cricket Club | 6 | 1 | 0 | 5 | 7:17 | 2 |
| 5. | Botafogo | Teruggetrokken | Teruggetrokken | Teruggetrokken | Teruggetrokken | Teruggetrokken | Teruggetrokken |

### Kampioen

* Campeonato Carioca de 1911
* FLUMINENSE Kampioen (5° titel)

## Externe link

* RSSSF
1906 · 1907 · 1908 · 1909 · 1910 · 1911 · 1912 · 1913 · 1914 · 1915 · 1916 · 1917 · 1918 · 1919 · 1920 · 1921 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1940 · 1941 · 1942 · 1943 · 1944 · 1945 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 (s) · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Coleophora viridicuprella

Coleophora viridicuprella is een vlinder uit de familie van de kokermotten (Coleophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1882 door Walsingham.
# Codex Athous Laurensis

De Codex Athous Laurensis (Gregory-Aland no. Ψ of 044, von Soden δ 6) is een van de Bijbelse handschriften. Het dateert uit de 8e of 9e eeuw, en is geschreven met hoofdletters (uncialen) op perkament.

## Beschrijving

De gehele Codex Athous Laurensis bestaat uit 261 bladen (21 x 15.3 cm). De tekst is in kleine unciaal letters geschreven en in één kolom van 31 regels per pagina. De letters hebben aspiratietekens en accenten. De tekst bevat inhoudstafels van de κεφάλαια (hoofdstukken), de indeling in genummerde secties volgens Ammonius (in Marcus 233 secties), de Canons van Eusebius, een lectionarisch apparaat in de marge, en onderschriften. Het is een van de oudste handschriften waarin ook muzieknoten (neumen) staan.
De Codex bevat een groot deel van het Nieuwe Testament behalve het boek Openbaring, maar in het begin en op het einde ontbreken stukken: het Evangelie volgens Matteüs ontbreekt en van Marcus ontbreekt het begingedeelte tot 9:5; van de Brief aan de Hebreeën ontbreekt een bladzijde waarop de tekst van 8:11-9:19 stond.
De volgorde van de boeken in deze codex: eerst de evangeliën en de Handelingen van de Apostelen, dan de algemene zendbrieven en dan pas de brieven van Paulus. De algemene zendbrieven staan zelf ook in een ongebruikelijke volgorde: Eerste brief van Petrus, Tweede brief van Petrus, Brief van Jakobus, Eerste brief van Johannes, Tweede brief van Johannes, Derde brief van Johannes, Brief van Judas.

## Tekst

De tekst van deze codex wordt gewoonlijk beschreven als van het Byzantijnse teksttype, maar er komen ook tal van Alexandrijnse en Westelijke lezingen in voor. Het is een ongebruikelijk gemengd teksttype. Von Soden noteerde het als voornamelijk Alexandrijns. In het Evangelie volgens Marcus en in de algemene zendbrieven is de Codex een vertegenwoordiger van het Alexandrijnse teksttype. In de evangeliën volgens Lucas en Johannes domineert het Byzantijnse element, maar met een grotere verhouding aan Alexandrijnse lezingen dan in Codex Sangallensis 48. In de Handelingen en in de brieven van Paulus overheerst dan weer de Byzantijnse tekst. De tekst van de algemene zendbrieven lijkt van hetzelfde type als de tekst in de Codex Alexandrinus, 33, 81, en 436. Kurt Aland plaatste de codex in Categorie II (katholieke brieven) en Categorie III (rest van de boeken).
De teksten van Marcus 11:26, 15:28 en Johannes 7:53-8:11 ontbreken.
Dit handschrift bevat in 1 Timoteüs 3:16 de variant θεὸς ἐφανερώθη.

## Geschiedenis

C. R. Gregory zag het manuscript voor het eerst op 26 augustus 1886, en was de eerste die het beschreef. J. Rendel Harris kreeg het in 1892 te zien, maar onderzocht het niet.
Het handschrift bevindt zich in het klooster "Megisti Lavra" (Groot Laura) (B' 52) op de berg Athos en heeft vandaar ook zijn naam.
# Coelopleurus maillardi

Coelopleurus maillardi is een zee-egel uit de familie Arbaciidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1862 voor het eerst geldig gepubliceerd door Hardouin Michelin.
# Carson Range

De Carson Range is een onderdeel van de Amerikaanse Sierra Nevada in het oosten van Californië en het westen van Nevada. De Carson Range ligt ten oosten van Lake Tahoe. De keten loopt van Luther Pass en de canyon van de westelijke arm van de Carson in het zuiden naar de Truckee in het noorden. Onder andere het Tahoe Rim Trail loopt door de Carson Range.

## Hoogste bergen

* Freel Peak (3.316 m)
* Mount Rose (3.284 m)
* Jobs Peak (3.240 m)
* Slide Mountain (2.955 m)
* Snow Valley Peak (2.808 m)
# Xuyên Mộc (district)

Xuyên Mộc is een district in de Vietnamese provincie Bà Rịa-Vũng Tàu.
De oppervlakte van het district bedraagt 642,19 km² en heeft ruim 132.000 inwoners. De hoofdplaats van het district is Phước Bửu.
# Walldorf (Thüringen)

Walldorf is een plaats en voormalige gemeente in de Duitse deelstaat Thüringen, en maakt deel uit van de Landkreis Schmalkalden-Meiningen. Walldorf telt inwoners.

## Geschiedenis

Walldorf maakte deel uit van de Verwaltungsgemeinschaft Wasungen-Amt Sand tot het op 1 januari 2019 opgenomen in de gemeente Meiningen.
* 1 2 (de) Bevölkerung der Gemeinden vom Thüringer Landesamt für Statistik
Dreißigacker · Einödhausen · Helba · Henneberg · Herpf · Jerusalem · Meiningen · Unterharles · Wallbach · Walldorf
# Leptopeza ruficollis

Leptopeza ruficollis is een vliegensoort uit de familie van de dansvliegen (Empididae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1820 door Meigen.
# Johan Fretz

Johannes Danie͏̈l Christophorus (Johan) Fretz (Dordrecht, 1985) is een Nederlands schrijver, columnist, theatermaker, documentairemaker en podcastmaker.

## Biografie

Fretz is, in eigen woorden, "de zoon van een zwarte moeder en een witte vader". Zijn moeder is van oorsprong Surinaams, ze is "driekwart creools en een kwart Chinees", en zijn vader was Haags, van Duitse afkomst.
In 2010 studeerde Fretz af aan de Amsterdamse Toneelschool & Kleinkunst Academie.
Hij debuteerde in 2010 als schrijver met het pamflet Hart voor kunst, een betoog tegen grote bezuinigingen in en conservatieve pleidooien tegen de culturele sector. In 2012 verscheen zijn eerste roman Fretz 2025, die genomineerd werd voor De Bronzen Uil voor beste Nederlandstalige debuut. In 2018 volgde zijn tweede roman Onder de paramariboom, gebaseerd op zijn eerste bezoek aan Suriname. Met deze roman won Fretz de Nederlandse Boekhandelsprijs in 2019.
Als theatermaker reisde Fretz door het land met de solovoorstelling De zachtmoedige radicaal, gebaseerd op Onder de paramariboom. Hij werd met die voorstelling genomineerd voor de cabaretprijs Neerlands Hoop. Eerder was Fretz samen met Marcel Harteveld te zien als cabaretduo De Gebroeders Fretz.
Fretz schreef columns voor de Volkskrant vanaf 2012 tot 24 september 2013, vervolgens voor Het Parool van 2013 tot 30 december 2022 en hij heeft essays geschreven voor OneWorld. Een selectie uit zijn werk voor de Volkskrant, Het Parool en OneWorld is uitgebracht in oktober 2022, met als titel Met vriendelijke groet - persoonlijke notities over grote thema's. Het boek werd in oktober 2022 het 'Non-Fictie Boek van de Maand' bij het NPO Radio 1-programma Humberto met Humberto Tan.
In 2022 werd de BNNVARA-documentaire uitgezonden die hij maakte met Juul op den Kamp, What's Left, over de moderne politieke geschiedenis en de positie van traditionele linkse partijen in Nederland.
Fretz is de schrijver en host van de politieke podcast Waanzinnig land, uitgebracht door Dag en Nacht Media en Podimo. De producer en editor is Thom Aalmoes. De eerste aflevering kwam online op 31 maart 2023. In de podcast heeft hij interviews gehouden met onder anderen Tim Hofman, Jesse Klaver, Renske Leijten, Bob Sneevliet (de host van YouTube-kanaal Left Laser), Seada Nourhussen, Sander Schimmelpenninck, Quinsy Gario, Nugah Shrestha (eigenaar van het Instagram-account Politieke Jongeren), Nilab Ahmadi (gemeenteraadslid in Amsterdam namens BIJ1 tot 17 juli 2023), Yousef Gnaoui (muzikant & rapper met als artiestennaam Sef), Lilian Marijnissen, Prem Radhakishun, Femke Merel van Kooten en Carice van Houten.
# Gerbrandus van der Haven

Gerbrandus van der Haven (Leeuwarden, voor 1690 - Groningen, 1765) was een Nederlandse beeldhouwer.

## Leven en werk

Gerbrandus (ook: Gerbrand) van der Haven was beeldhouwer in Leeuwarden, in 1713 wordt hij ook vermeld als meester-metselaar. Hij werkte zowel in hout als in steen. In 1757 vestigde hij zich in Groningen. Hij maakte daar onder andere beeldhouwwerk voor het Sichtermanhuis, dat werd gebouwd door zijn broer Theodorus.

## Enkele werken

* 1715 beelden Vrede en Gerechtigheid boven entree van het Stadhuis van Leeuwarden.
* 1718 barokke preekstoel in de Sint-Gertrudiskerk in Workum. Mogelijk maakte hij ook de vroedschapsbank (1716) voor de kerk.
* 1725 beelden Geloof, Hoop en Liefde voor het hoofdorgel in de Jacobijnerkerk in Leeuwarden
* 1730 Sint Michaël in topgevel van het Stadhuis van Harlingen
* beeldhouwwerk aan het Sichtermanhuis in Groningen

## Fotogalerij

* Hoofdorgel van de Grote- of Jacobijnerkerk in Leeuwarden
* Sint Michaël (verguld) in Harlingen
# Canadese federale verkiezingen 2015

De Canadese federale verkiezingen van 2015 werden op 19 oktober 2015 gehouden. De Canadese bevolking stemde toen voor alle 338 zetels van het Lagerhuis, 30 zetels meer dan in 2011 door de bevolkingsaangroei.
De verkiezingscampagne was de langste in de Canadese geschiedenis. De conservatieve premier Stephen Harper ging voor een vierde ambtstermijn. Hij verloor echter tegen de Liberale Partij, die een grote verkiezingsoverwinning boekte. Zowel de Conservatieve Partij als de Nieuwe Democratische Partij gingen fors achteruit.
De opkomst lag met 69,1% duidelijk hoger dan bij alle Canadese federale verkiezingen na 1993.

## Resultaat

| Partij | Leider | Stemmen | Percentage '11 | Percentage '15 | Verschil | Zetels '11 | Zetels '15 | Zetelverschil |
| Liberale Partij | Justin Trudeau | 6.930.136 | 18,91% | 39,47% | +20,56 | 34 | 184 | +150 |
| Conservatieve Partij | Stephen Harper | 5.600.496 | 39,62% | 31,89% | -7,73 | 166 | 99 | -67 |
| Nieuwe Democratische Partij | Tom Mulcair | 3.461.262 | 30,63% | 19,71% | -10,92 | 103 | 44 | -59 |
| Bloc Québécois | Gilles Duceppe | 818.652 | 6,04% | 4,66% | -1,38 | 4 | 10 | +6 |
| Groene Partij | Elizabeth May | 605.864 | 3,91% | 3,45% | -0,46 | 1 | 1 | = |
| Onafhankelijken/andere | | | | | | 0 | 0 | = |
| Totaal | | 17.559.353 | | | | 308 | 338 | +30 |
# Vuurtoren van Le Hourdel

De Vuurtoren van Le Hourdel (Frans: Phare du Hourdel) is een vuurtoren in de tot het departement Somme behorende plaats Cayeux-sur-Mer in Frankrijk. De vuurtoren bevindt zich te Le Hourdel, op een in de Baai van de Somme vooruitstekende punt (Pointe du Hourdel).

## Geschiedenis

Reeds in 1840 werd er een lichtbaken op deze plaats gebouwd. In 1852 werd dit op een 10 meter hoge houten voet geplaatst. In 1905 werd een nieuwe vuurtoren gebouwd op een metalen zuil van 10,2 meter hoog. In 1944 werd deze door oorlogsgeweld vernield.
In 1950 kwam een nieuwe vuurtoren gereed, uitgevoerd in gewapend beton en 18 meter hoog. Hiernaast verrees een ruimte waarin diensten gevestigd werden.
# Wallaceus

Wallaceus is een geslacht van kevers uit de familie
kniptorren (Elateridae). Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 2004 door Platia & Schimmel.

## Soorten

Het geslacht omvat de volgende soort:
* Wallaceus ronkayi Platia & Schimmel, 2007
* ↑ Elateridae in Synopsis of the described Coleoptera of the World 6 juni 2010. Gearchiveerd op 3 december 2014.
# Vuurkopdwerghoningeter

De vuurkopdwerghoningeter (Myzomela erythromelas) is een zangvogel uit de familie Meliphagidae (honingeters).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch op Nieuw-Brittannië, het grootste eiland van de Bismarckarchipel.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als plaatselijk vrij algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Vuurkopdwerghoningeter op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Walckenaeria serrata

Walckenaeria serrata is een spinnensoort uit de familie hangmatspinnen (Linyphiidae). De soort komt voor in de Verenigde Staten.
# Wangkerk

De Wangkerk (Pools: Świątynia Wang) in Karpacz is een Noorse houten staafkerk. Zij werd oorspronkelijk in de 12e of 13e eeuw gebouwd in het Noorse plaatsje Vang. In de 19e eeuw wilde men daar de kerk afbreken, omdat hij vervallen en te klein was. Frederik Willem IV, koning van Pruisen, kocht de kerk voor 427 mark. Hij was van plan om hem in Berlijn te plaatsen, maar zag daar uiteindelijk van af. Gravin Friederike von Reden uit Buchwald liet de kerk in Krummhübel (Karpacz) plaatsen. De kerk werd te voet, in onderdelen naar boven gebracht en in 2 jaar in elkaar gezet en opgeknapt. Op 28 juli 1844 werd de kerk ingezegend als protestantse Lutherse kerk. Neder-Silezië was destijds Duits grondgebied. Na de Tweede Wereldoorlog werd het Pools grondgebied. Sinds 1946 is de kerk in gebruik bij de kleine Poolse Lutherse gemeenschap. Ook nu vinden er nog diensten plaats.
De kerk bevat in het houtsnijwerk veel Viking-details, zoals draken. De rondgang om de eigenlijke kerk heen diende oorspronkelijk als isolatie. De granieten klokkentoren met 2 klokken is in de 19e eeuw gebouwd om de houten kerk te beschermen tegen de wind vanaf de bergen.
Naast de kerk ligt sinds 9 augustus 1844 een kleine begraafplaats, waar ook de gravin begraven ligt. Sinds 1946 wordt de begraafplaats niet meer gebruikt. Alleen voor de componist Rudolf Jonas is in 1949 een uitzondering gemaakt.
* Wangkerk in Karpacz (rond 1900 )
* Wangkerk in Karpacz

## Externe link

* Wangkerk
# Wapen van Modave

Het wapen van Modave is het gemeentelijke wapen van de Luikse gemeente Modave.

## Geschiedenis

Het wapen van Modave, dat als gemeente in 1952 ontstond vanuit een fusie tussen Modave en Linchet, is afgeleid van dat van de Heren van Modave. De heren van Modave hadden de heerlijkheid vanaf de 13e tot aan de 16e eeuw in bezit. In de 17e eeuw ging het bezit in via vererving over in andere families. Hierna werd het bezit van verschillende families, waaronder in 1817 van Gilles-Antoine Lamarche, oprichter van de staalfabriek Fabrique de fer d'Ougrée.
De plaats Modave fuseerde in 1952 met Linchet en in 1977 kwamen hier de gemeenten Ombret-Rawsa, Outrelouxhe, Strée en Vierset-Barse bij. Deze nieuwe fusiegemeente kreeg op 8 december 1992 het wapen toegekend.
Een vergelijkbaar wapen: van zilver een leeuw van azuur, gekroond, genageld en getongd van goud, wordt door de adellijke familie de Modave de Masogne gevoerd.

## Blazoenering

De blazoenering van het wapen uit 1992 luidt als volgt:
   D'argent au lion d'azur. Van zilver een leeuw van azuur.
De heraldische kleuren zijn zilver (wit) en azuur (blauw). Het wapen heeft geen externe ornamenten zoals schildhouders en een kroon.
# Wander Bertoni

Wander Bertoni (Luzzara-Codisotto, 11 oktober 1925 – Wenen, 23 december 2019) was een Oostenrijkse beeldhouwer.

## Leven en werk

Bertoni werd geboren in het Italiaanse dorpje Codisotto in de regio Emilia-Romagna. In 1943 werd hij als dwangarbeider naar Wenen gedeporteerd. Hij studeerde na de Tweede Wereldoorlog van 1946 tot 1952 aan de Akademie für Angewandte Kunst Wien in Wenen bij Fritz Wotruba. Van 1965 tot 1994 was hij aan deze kunstacademie hoogleraar in de Meisterklasse Bildhauerei.
In 1947 was Bertoni medeoprichter van de Weense Art-Club, een onafhankelijke en internationale kunstenaarsvereniging. Hij nam reeds in 1947 deel aan tentoonstellingen en won in 1950 zijn eerste beeldhouwprijs voor een werk in de openbare ruimte. Zijn werk was figuratief, maar reeds beïnvloed door het kubisme. In 1954 en in 1956 vertegenwoordigde hij Oostenrijk bij de Biënnale van Venetië. In de eerste helft van de vijftiger jaren werden zijn werken, in hout en steen, abstracter, vooral geïnspireerd door de beeldhouwers Alexander Archipenko, Constantin Brâncuşi en Max Bill. Zijn latere werken worden vooral gekenmerkt door hun symboliek. Hij kreeg in 1958 de Preis der Stadt Wien für Bildende Kunst in de afdeling beeldhouwkunst en in 2009 het Österreichische Ehrenkreuz für Wissenschaft und Kunst 1. Klasse.
In 1965 kocht het echtpaar Bertoni, hij was gehuwd met de actrice Inge Konradi (1924-2002), een oude watermolen aan de voet van het Leithagebergte in Winden am See in de deelstaat Burgenland. Hij bouwde hier zijn atelier en een centrum voor kunst. Nu bevindt zich hier het Freilichtmuseum Winden am See met beeldenpark, waar vele van zijn grote sculpturen worden tentoongesteld, een galerie met kleinere werken, alsmede kleinere collecties, zoals Das Indische Tagebuch, Ecclesia en kerkelijke ontwerpen en ten slotte een tentoonstellingsruimte, ontworpen door de Weense architect Johannes Spalt, waar een chronologisch overzicht wordt geboden van Bertoni's oeuvre.

## Werken (selectie)

* 1953 Icarus, Openluchtmuseum voor beeldhouwkunst Middelheim bij Antwerpen
* 1959 Zierbrunnen in de Buchengasse, Wenen
* 1960 Theater en Musik uit Carrara-marmer in het Großes Festspielhaus in Salzburg
* 1960 Ikarus, Flughafen Wien in Wenen
* 1961 Ikarus (Bewegung IV), Schlossplatz in Stuttgart
* Skulptur bij de Stadthalle Wien in Wenen
* 1964 Sonnenanbetung, Winden am See
* 1974 dodenmasker Ernst Lothar in de foyer-galerie van het Burgtheater in Wenen
* 1975/78 Feuersäule, Bodhibaum en Merkur
* 1979/80 Bewegung III, Siemens A.G. in Wenen
* 1991 Jubileumssäule in Eisenstadt
* 1992/93 Energiebrunnen, Rudolfsplatz in Wenen
* 1995 altaar voor het klooster Stift Herzogenburg in Herzogenburg
* 1996 altaar in Winden am See
* 1999 Weinende Brücke, een herinneringsmonument voor de (voornamelijk Italiaanse) krijgsgevangenen, die het spoorviaduct in de Eerste Wereldoorlog bouwden

## Citaat

   Wander Bertoni: Der Raum ist sehr wichtig, die Form steht im Raum und ohne Raum ist sie arm.

## Fotogalerij

* Energiebrunnen (1992/93)
* Sculptuur Stadthalle Wenen
* Weinende Brücke (1999)