OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sempad

Sempad, ook wel Smpad, Sambat of Smbat (Armeens: Սմբատ) (1277 – ca. 1310) was koning van het Armeens Cilicië, vanaf 1296 tot 1298. Hij was een zoon van Leo III van Armenië en Kyranna (Keran) de Lampron en maakte deel uit van de Hethumiden-dynastie.
Sempad greep de troon in 1296 met ondersteuning van zijn broer Constantijn, terwijl hun oudere broers Hethum II en Thoros op concilie waren in Constantinopel. Het jaar erop (1297) bezocht Sempad het hof van Ghazan, de Mongoolse kan van Perzië, hij zocht daar steun en erkenning voor zijn koningschap. De kan erkende hem als vazal en schonk hem daarbij een bruid (mogelijk een van zijn eigen dochters) om zo een alliantie te beklinken.
Als Hethum II terugkeert uit Constantinopel, laat Sempad hem blind maken waarna hij zijn twee oudste broers laat opsluiten in Partzerpert. In 1298 laat Sempad zijn broer Thoros vermoorden in de gevangenis. Maar opeens keert Constantijn tegen zijn broer Sempad, en helpt Hethum om Sempad omver te werpen. Constantijn regeert vervolgens een periode totdat Hethum van zijn blindheid genezen is. Sempad en Constantijn verzoenen zich, en zwoeren opnieuw samen om Hethum omver te werpen. Echter is Hethum hen voor en sluit ze beiden levenslang op.
# Scythris vittella

Scythris vittella is een vlinder uit de familie dikkopmotten (Scythrididae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1834 door O. Costa.
De soort komt voor in Europa.
# Semiothisa trinota

Semiothisa trinota is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1858 door Guenée.
# Sigmophora

Sigmophora is een geslacht van vliesvleugeligen uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1867 door Camillo Róndani.

## Soorten

Het geslacht Sigmophora omvat de volgende soorten:
* Sigmophora aceris Ikeda, 1999
* Sigmophora bilobata (Girault, 1929)
* Sigmophora brevicornis (Panzer, 1804)
* Sigmophora diversa Ikeda, 1999
* Sigmophora flammus Yefremova & Yegorenkova, 2009
* Sigmophora io (Girault, 1913)
* Sigmophora italica (Domenichini, 1967)
* Sigmophora keralensis Narendran, 2007
* Sigmophora lutea Ikeda, 1999
* Sigmophora mediosulcata (Girault, 1924)
* Sigmophora otys (Walker, 1839)
* Sigmophora papuana Ikeda, 1999
* Sigmophora polyseta (Saraswat, 1975)
* Sigmophora prolixa Ikeda, 1999
* Sigmophora spenceri (Girault, 1915)
* Sigmophora tumidifrons Ikeda, 1999
* Noyes, J.S. (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012
# Sigmomorpha ozawai

Sigmomorpha ozawai is een soort in de taxonomische indeling van de Acanthocephala (haakwormen). De worm wordt meestal 1 tot 2 cm lang. Ze komen algemeen voor in het maag-darmstelsel van ongewervelden, vissen, amfibieën, vogels en zoogdieren.
De haakworm komt uit het geslacht Sigmomorpha en behoort tot de familie Polymorphidae. Sigmomorpha ozawai werd in 1931 ontdekt door Hada.
# Sergej Ryzjikov

Sergej Ryzjikov kan verwijzen naar:
* Sergej Ryzjikov (ruimtevaarder), een Russisch ruimtevaarder
* Sergej Ryzjikov (voetballer), een Russisch voetballer
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sergej Ryzjikov en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sergej Rjazanski

Sergej Nikolajevitsj Rjazanski (Russisch: Серге́й Николаевич Рязанский) (Moskou, 13 november 1974) is een Russisch ruimtevaarder. In 2013/2014 verbleef hij voor zijn eerste missie 166 dagen aan boord van het Internationaal ruimtestation ISS.
In 2003 werd Rjazanski geselecteerd als astronaut en voltooide zijn training in 2005. Rjazanski’s eerste ruimtevlucht was Sojoez TMA-10M en vond plaats op 25 september 2013. Deze vlucht bracht de bemanningsleden naar het ISS. Hij maakte deel uit van de bemanning van ISS-Expeditie 37 en 38. Tijdens zijn missie maakte hij drie ruimtewandelingen.
Rjazanski maakte ook deel uit van Mars-500. Dit was een experiment waarbij een bemande ruimtereis naar Mars werd nagebootst op Aarde.
In juli 2017 begon Rjanzanski aan de ruimtevlucht Sojoez MS-05. Hij maakte onderdeel uit van de bemanning van ISS-Expeditie 52 en ISS-Expeditie 53 en verbleef vijf maanden aan boord van het ruimtestation. Tijdens deze missie maakte hij zijn vierde ruimtewandeling.
* (en) Biografie op NASA.gov, juli 2013, geraadpleegd 5 februari 2017
* (en) Biografie op Spacefacts.de, 30 juli 2015, geraadpleegd 5 februari 2017
# Sergej Rogosjin

Sergej Rogosjin (Naltsjik, 6 juli 1956 - Kostroma, 31 mei 1983) was een ruiter uit de Sovjet-Unie gespecialiseerd in eventing. Rogosjin nam deel aan de Olympische Zomerspelen 1980 en behaalde daar de gouden medaille in de landenwedstrijd eventing. Individueel eindigde hij als elfde. Rogosjin overleed aan de gevolgen van zijn verwondingen opgelopen tijdens de parcoursverkenning voor het Sovjet kampioenschap.

## Resultaten

* Olympische Zomerspelen 1980 in Moskou 11e individuele eventing met Gelespont
* Olympische Zomerspelen 1980 in Moskou landenwedstrijd eventing met Gelespont
* (en) Profiel van Sergej Rogosjin op sports-reference.com (gearchiveerd)
1912: Nordlander, Adlercreutz, Casparsson, Horn af Åminne · 1920: Mörner, Lundström, von Braun, Dyrsch · 1924: Van der Voort van Zijp, Pahud de Mortanges, De Kruijff, Colenbrander · 1928: Pahud de Mortanges, De Kruijff, Van der Voort van Zijp · 1932: Thomson, Chamberlin, Argo · 1936: Stubbendorf, Lippert, von Wangenheim · 1948: Henry, Anderson, Thomson · 1952: von Blixen-Finecke, Stahre, Frölén · 1956: Weldon, Rook, Hill · 1960: Morgan, Lavis, Roycroft · 1964: Checcoli, Angioni, Ravano · 1968: Allhusen, Meade, Jones · 1972: Meade, Gordon-Watson, Parker, Phillips · 1976: Coffin, Plumb, Davidson, Tauskey · 1980: Blinov, Salnikov, Volkov, Rogosjin · 1984: Plumb, Stives, Fleischmann, Davidson · 1988: Erhorn, Baumann, Kaspareit, Ehrenbrink · 1992: Green, Rolton, Hoy, Ryan · 1996: Schaeffer, Rolton, Hoy, Dutton · 2000: Dutton, Hoy, Tinney, Ryan · 2004: Boiteau, Lyard, Courrèges, Teulère, Touzaint · 2008: Thomsen, Ostholt, Dibowski, Klimke, Romeike · 2012: Auffarth, Jung, Klimke, Schrade, Thomsen · 2016: Laghouag, Lemoine, Nicolas, Vallette · 2020: Collett, McEwen, Townend · 2024: Canter, Collett, McEwen
# Serra (Espírito Santo)

Serra is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Espírito Santo. De gemeente telt 502.618 inwoners in 2017, wat ongeveer 100.000 meer is als in 2009.

## Aangrenzende gemeenten

De gemeente grenst aan Cariacica, Fundão, Santa Leopoldina en Vitória.

## Verkeer en vervoer

De plaats ligt aan de noord-zuidlopende weg BR-101 tussen Touros en São José do Norte.

## Externe link

* (pt) Website van de gemeente Serra
* ↑ (pt) Estimativas de população 2017, Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística. Geraadpleegd op 4 april 2018.
# Semljicola angulatus

Semljicola angulatus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Semljicola. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Herman Theodor Holm.
# Semljicola barbiger

Semljicola barbiger is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Semljicola. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Ludwig Carl Christian Koch.
# Semljicola caliginosus

Semljicola caliginosus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Semljicola. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Falconer.
# Serixia fulvida

Serixia fulvida is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1867 door Pascoe.
# Setantops seminiger

Setantops seminiger is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Szepligeti in 1908.
# Setantops valdepictus

Setantops valdepictus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Heinrich in 1968.
# Sesamia stictica

Sesamia stictica is een vlinder uit de familie uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Berio.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Sertulariidae

Sertulariidae zijn een familie van neteldieren uit de klasse van de hydroïdpoliepen (Hydrozoa). Deze familie werd in 1812 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Jean Vincent Félix Lamouroux.

## Geslachten

* Abietinaria Kirchenpauer, 1884
* Amphisbetia L. Agassiz, 1862
* Caledoniana Galea, 2015
* Caminothujaria von Campenhausen, 1896
* Crateritheca Stechow, 1921
* Dictyocladium Allman, 1888
* Diphasia Agassiz, 1862
* Dynamena Lamouroux, 1812
* Fraseroscyphus Boero & Bouillon, 1993
* Geminella Billard, 1925
* Gigantotheca Vervoort & Watson, 2003
* Hydrallmania Hincks, 1868
* Hypopyxis Allman, 1888
* Idiellana Cotton & Godfrey, 1942
* Mixoscyphus Peña Cantero & Vervoort, 2005
* Papilionella Antsulevich & Vervoort, 1993
* Pericladium Allman, 1876
* Polysertularella Antsulevich, 2011
* Salacia Lamouroux, 1816
* Sertularia Linnaeus, 1758
* Solenoscyphus Galea, 2015
* Stereotheca Stechow, 1919
* Tamarisca Kudelin, 1914
* Tasmanaria Watson & Vervoort, 2001
* Thuiaria Fleming, 1828
* Tridentata Stechow, 1920
* ↑ WoRMS (2021). Sertulariidae Lamouroux, 1812. Geraadpleegd: World Register of Marine Species (17-10-2021)
* ↑ Lamouroux, J. V. F. (1812). Extrait d'un mémoire sur la classification des polypiers coralligènes non entièrement pierreux. N. Bull. Soc. phil., Paris. 3: 181-188
# Senegal op het wereldkampioenschap voetbal

Senegal heeft twee keer gespeeld op de eindronde van het wereldkampioenschap voetbal. Hieronder volgt een overzicht van de toernooien die het Senegalees voetbalelftal speelde.

## WK 2002 - Japan en Zuid-Korea

* Frankrijk - Senegal 0-1
* Denemarken - Senegal 1-1
* Senegal - Uruguay 3-3
* Achtste finale: Zweden - Senegal 1-2 (nv)
* Kwartfinale: Senegal - Turkije 0-1 (nv)
Senegal begon aan haar eerste WK met een immense stunt: in de openingswedstrijd klopte het regerend wereldkampioen Frankrijk met 0-1. Het eerste Senegalese WK-doelpunt ooit werd gescoord door Papa Bouba Diop. Een week later speelde Senegal gelijk tegen Denemarken nadat Salif Diao een penaltydoelpunt van Jon Dahl Tomasson uitwiste. Ook in de laatste groepswedstrijd speelde Senegal gelijk: het stond tegen Uruguay aan de rust weliswaar met 3-0 voor, maar de Zuid-Amerikanen kwamen alsnog terug tot 3-3. Senegal sprokkelde zo vijf punten bijeen in de groepsfase, wat (mede door de zwakke prestatie van Frankrijk) genoeg was voor een ticket naar de knock-outfase. Daarin moest Senegal het opnemen tegen Zweden. Indien Senegal gewonnen zou hebben tegen Uruguay was het groepswinnaar geworden en had het het in de achtste finale moeten opnemen tegen Engeland, de nummer twee van groep F.
De wedstrijd tegen Zweden eindigde na 90 minuten op 1-1, na doelpunten van Henrik Larsson en Henri Camara. In de 104e minuut scoorde diezelfde Camara een golden goal, waardoor Senegal meteen geplaatst was voor de kwartfinale. Daar moest Senegal de degens kruisen met Turkije. Ditmaal werden de Senegalezen zélf het slachtoffer van de golden goal: na een 0-0-stand na 90 minuten scoorde İlhan Mansız in de 94e minuut, waardoor het verhaal van Senegal eindigde in de kwartfinale.

## WK 2018 - Rusland

* Polen - Senegal 1-2
* Japan - Senegal 2-2
* Senegal - Colombia 0-1
Senegal startte het WK 2018 met een zege tegen Polen. In de tweede groepswedstrijd kwam het tegen Japan tweemaal op voorsprong, maar de Japanners klommen telkens terug op gelijke hoogte. De derde groepswedstrijd ging dan weer verloren tegen Colombia, waardoor Senegal met vier punten op een gedeelde tweede plaats eindigde met Japan. Doordat ook het doelsaldo gelijk was, werd er gekeken naar het aantal gele kaarten. Senegal had tijdens de groepsfase zes gele kaarten verzameld en Japan slechts vier, waardoor Japan en niet Senegal naar de achtste finale mocht. Senegal werd zo het eerste land in de WK-geschiedenis dat uitgeschakeld werd op basis van het Fair-playklassement.
* ↑ Senegal door nederlaag en te veel gele kaarten uitgeschakeld op WK nu.nl, 28 juni 2018
# Sheldon Glashow

Sheldon Lee Glashow (New York, 5 december 1932) is een Amerikaanse natuurkundige die de charm-quark ontdekte en de Nobelprijs voor Natuurkunde ontving voor zijn werk betreffende de elektrozwakke wisselwerking die tegenwoordig een belangrijk deel uitmaakt van het standaardmodel van de deeltjesfysica.

## Biografie

Glashow werd geboren als jongste zoon van de uit Rusland geïmmigreerde Lewis Glashow (loodgieter) en Bella Rubin, Hij ging naar de Bronx High School of Science en vanaf 1950 naar de Cornell-universiteit, waar hij in 1954 een graad behaalde. Vervolgens bezocht hij de Harvard-universiteit, waarna hij zich ging bezighouden met natuurkundige vraagstukken, onder andere op het gebied van de kwantumelektrodynamica.
In 1959 promoveerde hij onder Julian Schwinger op het proefschrift The Vector Meson in Elementary Particle Decays, dat een eerste aanzet vormde tot de theorie van elektrozwakke wisselwerking. Hij was verbonden aan het Niels Bohr-instituut te Kopenhagen, het California Institute of Technology (1960-1961), de Stanford-universiteit (1961-1962) en de Universiteit van Californië - Berkeley, waar hij van 1962 tot 1966 universitair hoofddocent (associate professor) was.
Van 1966 tot 1982 was hij hoogleraar aan Harvard; sedert 1982 is hij hoogleraar Wiskunde en Natuurkunde aan de Universiteit van Boston.

## Onderzoek

In 1961 breidde Glashow de van Schwinger afkomstige elektrozwakke unificatiemodellen uit door een zwakke neutrale stroom (vectorboson Z°) toe te voegen. De resulterende symmetrische structuur die hij voorstelde, SU(2)×SU(1), vormde de basis van geaccepteerde theorie voor de elektrozwakke wisselwerking. Dit model werd algemeen geaccepteerd nadat de Nederlandse fysici Gerard 't Hooft en Martinus Veltman in 1971 hadden aangetoond dat de theorie renormaliseerbaar is, ofwel consistent met alle orders van de storingstheorie. Voor deze ontdekking won Glashow, samen met Steven Weinberg en Abdus Salam, in 1979 de Nobelprijs voor de Natuurkunde.
In collaboratie met James Bjorken was Glashow de eerste in 1964 die het bestaan van de charmquark (toverquark) voorspelde – door hem oorspronkelijk charmed quark genoemd.
# Sheldon Deeny

Sheldon Deeny (Fort Collins, 14 oktober 1984) is een voormalig Amerikaans professioneel wielrenner die in het verleden uitkwam voor TIAA-CREF/5280 en Bissell Pro Cycling Team.

## Overwinningen

2003
* 1e etappe Estes Cycling Challenge Colorado
2009
* 4e etappe Madera County Stage Race

## Grote rondes

Geen
# Setodes vitanka

Setodes vitanka is een schietmot uit de familie Leptoceridae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
De wetenschappelijke naam voor de soort werd voor het eerst gepubliceerd in 1987 door de Canadese entomoloog Fernand Schmid.
# Sint-Blasiuskerk (Düsseldorf)

De rooms-katholieke Sint-Blasiuskerk (Duits: St. Blasiuskirche) in het Düsseldorfse stadsdeel Hamm werd in het begin van de 20e eeuw door de architect Josef Kleesattel op de fundamenten van een kerk uit de 19e eeuw gebouwd.

## Geschiedenis

De eerste kerk in Hamm, dat sinds 1394 deel uitmaakt van Düsseldorf, was een romaans kerkgebouw uit circa 1200. In de eerste helft van de 19e eeuw werd een nieuwe drieschepige parochiekerk in classicistische stijl gebouwd. Deze kerk werd in de 20e eeuw te klein en werd in de jaren 1909-1911 ten slotte vervangen door de huidige neoromaanse kerk, naar het ontwerp van Josef Kleesattel.
De kerk werd in de Tweede Wereldoorlog zwaar beschadigd. Onder leiding van de architecten A. en W. Dickmann werd de kerk hersteld en de eerste vieringen konden in 1947 weer plaatsvinden. De herbouw van de toren vond later plaats.
Vanaf 1974 vond een restauratie plaats, die in 1981 afgesloten werd.

## Orgel

Het orgel werd in 1955 door de orgelbouwfirma Romanus Seifert & Sohn gebouwd. Het kegelladen-instrument bezit 34 registers verdeeld over drie manualen en pedaal. De speel- en registertracturen zijn elektrisch.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel St. Blasius (Düsseldorf-Hamm) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sint-Blasiuskerk (Krombeke)

De Sint-Blasiuskerk is de parochiekerk van de tot de West-Vlaamse gemeente Poperinge behorende plaats Krombeke, gelegen aan de Andreas Verbrigghestraat.

## Geschiedenis

Vermoedelijk was er oorspronkelijk sprake van een romaanse kapel, later (1134) een kerk, gebouwd in ijzerzandsteen. Later werd hier een laatgotische bakstenen hallenkerk gebouwd, waarbij ook het ijzerzandsteen werd hergebruikt. Het oostelijk deel is van begin 15e eeuw, de vieringtoren is 16e-eeuws. Tijdens de Beeldenstorm (2e helft 16e eeuw) werd de kerk gedeeltelijk vernield, en daarna hersteld. Ook in 1731 vonden herstelwerkzaamheden plaats. In 1874 werd een sacristie aangebouwd.

## Gebouw

Het betreft een laatgotische, driebeukige hallenkerk met vieringtoren. Het materiaal is gele baksteen, maar voor de onderbouw werd ijzerzandsteen gebruikt. De vieringtoren is achtzijdig en heeft een ingesnoerde naaldspits.

## Interieur

De kerk bezit enkele schilderijen, zoals Lazarus en de rijke vrek (tweede helft 18e eeuw) en Doop van Jezus in de Jordaan (vierde kwart 18e eeuw, toegeschreven aan Desremaux). Er is een 16e-eeuws gepolychromeerd stenen beeld van de Heilige Godelieve en een gepolychromeerd houten Sint-Anna-te-Drieën, afkomstig uit de Abdij van Eversam (tweede helft 16e eeuw).
Het hoofdaltaar is een portiekaltaar van omstreeks 1740 met altaarstuk Verheerlijking van het Kruis. In de noordbeuk is een portiekaltaar (1e helft 17e eeuw) dat is toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans, met een altaartafel uit de 2e helft van de 18e eeuw. Het zuidelijk zijaltaar is toegewijd aan de Heilige Blasius, met een Blasiusbeeld uit de eerste helft van de 18e eeuw. De altaartafel is eind 18e eeuw.
De biechtstoelen zijn van omstreeks 1800; de communiebank is van omstreeks 1740; de preekstoel is uit de 1e helft van de 17e eeuw. Het orgel is afkomstig van Duinkerke, in 1780 vervaardigd door Jean-Joseph vander Haeghen, en vernieuwd door Loncke. Ook is er een 16e-eeuwse grafsteen.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Sint-Blasiuskapel (Sint-Blasius-Boekel)

De Sint-Blasiuskapel is een kapel in de tot de Oost-Vlaamse gemeente Zwalm behorende plaats Sint-Blasius-Boekel, gelegen aan Kouteren.
Het is een eenvoudig witgeschilderd bakstenen kapelletje onder zadeldak, dat in 1776 werd opgericht. Dit jaartal is op een muuranker nog te lezen. Vanouds stond er een Sint-Blasiusbeeld in de kapel. Dit is naar de parochiekerk overgebracht. Sindsdien staat er een Sint-Jozefbeeld.
De kapel werd vanouds omringd door een vijftal linden. Hiervan zijn er nog vier over.
# Sint-Blasiuskerk (Heinkenszand)

De H. Blasiuskerk is de rooms-katholieke parochiekerk van Heinkenszand, een dorp in de provincie Zeeland. De kerk is gebouwd in neogotische stijl en werd in 1866 voltooid.

## Geschiedenis

Oorspronkelijk behoorde Heinkenszand tot de parochie van 's-Heer Arendskerke. In het jaar 1406 bouwde Jan van Schengen echter op zijn grondgebied een kapel, die gewijd werd aan de H. Blasius. Hierdoor werd de plaatselijke zielzorg vergemakkelijkt. Aan de kapel werd een pastoor verbonden, Willem van Schengen, broer van genoemde Jan van Schengen. Op 30 december 1458 werd Heinkenszand een zelfstandige parochie en werd de Blasiuskapel verheven tot parochiekerk. In oktober 1578 werd de parochiekerk aan de katholieke eredienst onttrokken en ging de kerk over in handen van de hervormden. Deze kerk werd in 1843 afgebroken en op dezelfde plaats vervangen door de huidige protestantse kerk. De katholieken konden echter vanaf ongeveer 1695 gebruikmaken van de kapel van slot Barbestein. In de Franse tijd - rond 1795 - kregen de katholieken weer vrijheid van godsdienst. In het naburige 's-Heerenhoek werd in die tijd een katholieke kerk gebouwd en de katholieken uit Heinkenszand gingen daar ter kerke. Toch bleef het een wens van de katholieken te Heinkenszand om een eigen kerk te hebben. In 1804 werd daartoe het slot Barbestein door de katholieke gemeenschap aangekocht.
Tot 1809 werd het slot echter herhaaldelijk bezet en ingericht als kazerne. Vanaf 1809 konden de katholieken over het slot beschikken voor het houden van erediensten. De pastorale zorg was in handen van de pastoor en kapelaan van 's-Heerenhoek. In 1815 kreeg Heinkenszand een eigen pastoor. Het slot Barbestein bleef dienen als kerkgelegenheid en is in de periode tot 1856 diverse malen bouwkundig gerestaureerd. In 1856 werd de eerste steen gelegd voor de huidige kerk naast het oude slot Barbestein. Na een bouwtijd van tien jaar werd de kerk in oktober 1866 ingewijd. De kerk is gebouwd in een vroege variant van de neogotiek. De totale bouw- en inrichtingskosten bedroegen ƒ 29.291,--. Het slot Barbestein bleef in gebruik als pastorie, maar raakte zodanig onderkomen, dat begin 20e eeuw besloten werd om het slot af te breken en een nieuwe pastorie te bouwen.
In 1906 werd deze huidige pastorie in gebruik genomen. De bouwkosten bedroegen ƒ 13.500. De huidige kerk is een beschermd monument, maar is wel geplaatst op een zgn. lijst van jonge monumenten. Beide gebouwen vergen het nodige aan onderhoudskosten. De pastorie is in 1993 aan de buitenzijde volledig gerenoveerd. De kerk is in fasen gerestaureerd.
De eerste en tweede fase van de restauratie vond plaats in 1989 en 1991. Voorjaar 1996 zijn de werkzaamheden afgerond. Tot 1 januari 1988 werd de zielzorg in de parochie Heilige Blasius vervuld door een eigen pastoor. Vanaf 1988 wordt de pastorale zorg vervuld door een regionaal team van pastores.

## Externe link

* Website
# Sicyonia altirostrum

Sicyonia altirostrum is een tienpotigensoort uit de familie van de Sicyoniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Crosnier.
# Sierra de Uspallata-chinchillarat

De Sierra de Uspallata-chinchillarat (Abrocoma uspallata) is een chinchillarat die voorkomt in de Argentijnse provincie Mendoza. Hij is daar alleen bekend van de Quebrada de la Vena in de Sierra de Uspallata, op 1 880 m hoogte en 32°39.405'ZB 69°20.970'WL.
De rug van deze soort is grijsachtig bruin, maar de buik is veel witter. De staart is grijsachtig aan de bovenkant, maar wit aan de onderkant. De Sierra de Uspallata-chinchillarat heeft relatief grote voeten (31 mm) en oren (28 mm). Het enige bekende exemplaar heeft een staartlengte van 108 mm, een kop-romplengte van 72 mm, een groot hoofd, een zachte vacht en een dichte ondervacht. Hij heeft 66 chromosomen.

## Literatuur

* Braun, J.K. & Mares, M.A. 2002. Systematics of the Abrocoma cinerea species complex (Rodentia: Abrocomidae), with a description of a new species of Abrocoma. Journal of Mammalogy 83(1):1-19, February 2002.
* ↑ (en) Sierra de Uspallata-chinchillarat op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Sevce

Sevce is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Laško in de NUTS-3-regio Savinjska. De plaats telde 72 inwoners op 1 januari 2020.
# Sikkelvleugelnachtzwaluw

De sikkelvleugelnachtzwaluw (Eleothreptus anomalus) is een vogel uit de familie Caprimulgidae (nachtzwaluwen).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in zuidoostelijk Brazilië en van zuidoostelijk Paraguay tot centraal Argentinië en Uruguay.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Sikkelvleugelnachtzwaluw op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Amblypterus anomalus Gould, Proc. Zool. Soc. London, 1837 (May, 1838), p. 105. BHL