OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Eremedaille voor de Spoorwegen van Kameroen

De Eremedaille voor de Spoorwegen van Kameroen (Frans: "Médaille d'Honneur des Chemins de fer du Cameroun") was een Franse koloniale onderscheiding. De Franse regering stichtte deze medaille voor verdiensten voor de spoorwegen die in de gezamenlijke Frans-Britse kolonie voor het vervoer van personen en vooral van de lokale oogsten zoals tabak zorgden.
De ronde zilveren medaille werd aan een blauw-wit-rood-wit-blauw-wit-rood lint met daarop een gesp in de vorm van een stoomlocomotief gedragen.
Op de voorzijde van de medaille is een naar links gewende kop van "Marianne", het zinnebeeld van de Franse Republiek, met op het hoofd een Frygische muts, afgebeeld. Het rondschrift luidt: "REPUBLIQUE FRANÇAISE - CAMEROUN".
Een vergelijkbare medaille aan hetzelfde lint, maar met andere beeldenaar, werd na 1913 als Eremedaille van de Spoorwegen (Frans: "Médaille d'Honneur des Chemins de Fer") in Frankrijk zelf uitgereikt. Voor de toekenning van de Franse medaille was 25 jaar dienst in Frankrijk of 20 jaar in de koloniën vereist.

## Externe link

* Afbeelding op
* ↑ Decorations op . Gezien op 8 december 2013.
* ↑ Medaille.com op . Gezien op 7 december 2013.
# Chromousambilla

Chromousambilla is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie Lentulidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Jago.

## Soorten

Het geslacht Chromousambilla omvat de volgende soorten:
* Chromousambilla burttii Jago, 1981
* Chromousambilla latistriata Ramme, 1929
* Chromousambilla mweruensis Jago, 1981
* Chromousambilla robertsoni Jago, 1981
* Chromousambilla veseyi Jago, 1981
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Pseudanthias flavoguttatus

Pseudanthias flavoguttatus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van zaag- of zeebaarzen (Serranidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Katayama & Masuda.
* ↑ (en) Pseudanthias flavoguttatus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Pseudanthias flavoguttatus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Mundgod

Mundgod is een stad in het district Uttara Kannada in de Indiase staat Karnataka.

## Tibetaanse ballingen

Vanaf de Tibetaanse diaspora werd met de hulp van de Indiase regering een aantal nederzettingen van Tibetaanse vluchtelingen in India opgezet, waarvan Doeguling in Mundgod er een is. Voor de nederzetting is de regering van India met de lokale regering van Karnataka een gebied overeengekomen van 16 km², in de buurt van het dorp Taluk in Noord Kanara. Doeguling werd opgericht in 1966 en ligt in een overwegend bosrijk gebied.

## Toerisme

De Tibetaanse cultuur is duidelijk aanwezig in Mundgod, waardoor de stad ook weleens Mini Tibet wordt genoemd.
Verder is er de Bachanaki-dam die halverwege Mundgod en het vogelreservaat Attivery ligt. Attivery ligt op rond 13 km van Mungod. Het reservaat biedt plaats voor Indische aalscholvers, Indische dwergaalscholvers, koereigers, bonte ijsvogels, Smyrna-ijsvogels, wigstaarttokken, gewone zwaluwen en verschillende ibissen en lepelaars.

## Demografie

In 2001 heeft Mundgod 16.171 inwoners, waarvan 51% mannen en 49% vrouwen. 15% van de bevolking is jonger dan 6 jaar. Mundgod heeft een alfabetiseringsgraad van 67% dat hoger is dan het landelijk gemiddelde van 59,5%. Geletterdheid bij de mannen is 73% en bij de vrouwen 62%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Skwala natorii

Skwala natorii is een steenvlieg uit de familie Perlodidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Chino.
* Joel Hallan (2008) Synopsis of Perlodidae of the World
* DeWalt, R. E., U. Neu-Becker & G. Stueber (2013) Plecoptera Species File Online. Version 1.0/4.1. Bezocht: 4-3-2013.
# Matenadaran

Het Mesrop Mashtots-instituut voor oude handschriften (Armeens: Մեսրոպ Մաշտոցի անվան հին ձեռագրերի ինստիտուտ, Mesrop Mashtots'i anvan hin dzeṙagreri institut), ook gekend als het Matenadaran, is een bewaarplaats en onderzoeksinstelling van oude Armeense en niet-Armeense manuscripten in Jerevan, de hoofdstad van Armenië. Het is een van de oudste en rijkste manuscriptencollecties in de wereld. De collectie van het instituut is sinds 1997 ingeschreven op de Werelderfgoedlijst voor documenten van de Unesco.

## Geschiedenis van de collectie

De collectie gaat terug tot het begin van de vijfde eeuw na Christus (nl. 405), toen de Armeense heilige Mesrop Mashtots het Armeense alfabet ontwikkelde. De verzameling groeide uit tot een van de belangrijkste van de 17e eeuw in Armenië. In de 18e eeuw ging door oorlogen echter een groot deel ervan verloren. Vanaf 1828 werd de collectie uitgebreid onder Russisch toezicht, in het kader van het "nationale ontwaken". In 1920 werd de collectie samen met andere collecties door de bolsjewieken geconfisqueerd en verplaatst naar Jerevan. Op 3 maart 1959 werd het Matenaradan-instituut opgericht om de collectie te huisvesten. In 1962 werd de collectie genoemd naar Sint Mesrop Mashtots. De manuscriptencollectie werd in 1997 op de Werelderfgoedlijst voor documenten van de Unesco ingeschreven.

## Collectie

De collectie bestaat uit ongeveer 17.000 manuscripten handelend over bijna alle aspecten van de oude Armeense cultuur en wetenschappen, zoals geschiedenis, geografie, taalkunde, filosofie, rechten, geneeskunde, wiskunde en astronomie, de theorie van de kalender, alchemie en chemie, vertalingen, literatuur, chronologie, kunstgeschiedenis, miniatuurkunst, muziek en theater. De manuscripten zijn geschreven in vele talen, waaronder het Arabisch, Perzisch, Grieks, Syrisch, Latijn, Ethiopisch, Indisch, en Japans. In dit centrum van cultureel erfgoed bewaart men veel Armeense vertalingen van werken die in hun oorspronkelijke taal verloren gegaan zijn.
De basis van de verzameling was het Matenadaran in Etsjmiadzin, een manuscriptencollectie die stamt uit de vijfde eeuw en aan belang won toen de Armeens-Apostolische Kerk van Etsjmiadzin haar hoofdzetel maakte. Het oudste manuscript dat met miniaturen versierd is, is het Etsjmiadzin-evangelie. Het dateert uit 989 en telt 233 bladzijden van perkament.
Het doel van het instituut is om de collectie te bestuderen en te restaureren. Dit laatste wordt bemoeilijkt door het feit dat vaak slechts een vage afdruk van de tekst op het perkament overblijft.
* Afbeelding van Mesrop Mashtots uit de Grammatica van Simeon van Julfa
* Blad uit het Etsjmiadzin-evangelie
* Definities van Filosofie
* Het grootste en het kleinste evangelie van de collectie

## Externe link

* Matenadaran - virtual museum
# Agram (spoorwegen)

De Agram is een Europese internationale trein voor de verbinding Zagreb - Salzburg. Agram is de Duitse naam voor de Kroatische hoofdstad Zagreb.

## EuroCity

Op 15 december 2002 werd de Agram in het EuroCity net opgenomen als uitbreiding van het bestaande aanbod over de Tauernroute.

### Route en dienstregeling

| land | station |
| Kroatië | Zagreb Glavni Kolodvar |
| Kroatië | Savski Marof |
| Kroatië | Dobova |
| Slovenië | Sevnica |
| Slovenië | Zidani Most |
| Slovenië | Ljubljana |
| Slovenië | Kranj |
| Slovenië | Lesce Bled |
| Slovenië | Jesenice |
| Oostenrijk | Rosenbach |
| Oostenrijk | Villach Hbf |
| Oostenrijk | Spittal-Millstättersee |
| Oostenrijk | Mallnitz-Obervellach |
| Oostenrijk | Bad Gastein |
| Oostenrijk | Bad Hofgastein |
| Oostenrijk | Dorfgastein |
| Oostenrijk | Schwarzach - St. Veith |
| Oostenrijk | St. Johann im Pongau |
| Oostenrijk | Bischofshofen |
| Oostenrijk | Salzburg |
# Chromousambilla latistriata

Chromousambilla latistriata is een rechtvleugelig insect uit de familie Lentulidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Ramme.
# Pseudanthias heemstrai

Pseudanthias heemstrai is een straalvinnige vis behorend tot het geslacht Pseudanthias. De vis komt voor in de Indische Oceaan en kan een lengte bereiken van 13 cm.
# Myathropa usta

Myathropa usta is een vliegensoort uit de familie van de zweefvliegen (Syrphidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1858 door Wollaston.
# Sint-Vincentius a Paulokerk (Anderlecht)

De Sint-Vincentius a Paulokerk is een rooms-katholiek kerkgebouw in de Anderlechtse wijk Scheut, gelegen aan Ninoofsesteenweg 369. De kerk, pastorie en bijgebouwen zijn omgebouwd tot een tienerschool met als inrichtende macht Sint-Goedele vzw die van start ging in het schooljaar 2018-2019.

## Geschiedenis

Hier bevond zich de kapel van Onze-Lieve-Vrouw van Gratie, van 1450-1455 gebouwd in opdracht van Karel de Stoute. In 1865 werd de Congregatie van het Onbevlekt Hart van Maria (Scheutisten) opgericht, een missiecongregatie die zich te Scheut vestigde. Deze bouwde een klooster met kapel, en een school, gefinancierd door bankier Emile Stinglhamber.
In 1894 werd ook een parochie opgericht. In 1902 kreeg deze het eigendom van een voorlopige kapel waarvan in 1905 de gevel werd verbouwd. Dit betrof een neogotisch bouwwerk. Van 1936-1937 werd een nieuwe, grotere, kerk gebouwd. Architect was Joseph Smolderen (1889-1973). Tijdens de Tweede Wereldoorlog moesten de klokken onder de grond worden verstopt om bij de bevrijding, op 4 september 1944, weer uit de grond tevoorschijn te komen.
De kerk is een groot bakstenen gebouw, uitgevoerd in art-decostijl met zware natuurstenen ornamenten en een losstaande hoge vierkante toren, gedekt met zadeldak. De zware ingangspartij wordt geaccentueerd door twee in symmetrie aangebouwde traptorens.
De oude kapel, aangebouwd aan de kerk, werd in 1974 gesloopt. Tien jaar later ondergingen de kloostergebouwen hetzelfde lot en werd de congregatie gehuisvest in een kleiner en moderner complex.
* Kerken in Vlaanderen
* Heemkundekring
# Agnes Marshall

Agnes Bertha Marshall (1855 - 1905) was een Engelse ondernemer. Ze schreef vier kookboeken en vond een eenvoudige ijsmachine uit.

## Biografie

Agnes Marshall werd op 24 augustus 1855 in Walthamstow geboren als dochter van John en Susan Smith. Agnes begon al op jonge leeftijd te koken en ging later in de leer bij beroemde chefs in Parijs en Wenen. In 1878 trouwde ze met Alfred William Marshall.
Ze werd bekend om haar recepten van roomijs en bevroren desserts en werd wel de 'Queen of Ices' genoemd. Ze vond een ijsmachine uit, die bestond uit een buitenbak waarin ijs met zout vermengd werd waardoor de massa -12 graden werd. In de binnenbak deed ze een mengsel van room en een vruchtenmousse dat snel afkoelde en tot ijs werd geroerd. Het benodigde ijs werd uit Noorwegen geïmporteerd. Haar machine kreeg patent. In 1888 bracht zij eetbare ijshoorntjes op de markt.
In 1883 richtte zij met haar echtgenoot een kookschool op in Mortimer Street. Ze gaven kooklessen en verkochten kookbenodigdheden. Ook hadden zij een uitzendbureau voor personeel. Vanaf 1886 gaven ze een weekblad uit: The Table.
In 1904 viel ze van haar paard. Ze herstelde niet goed en overleed op 29 juli 1905 in Pinner.

## Kookboeken

* Ices Plain and Fancy: The Book of Ices (1885)
* Mrs. A.B. Marshall's Book of Cookery (1888)
* Mrs. A.B. Marshall's Larger Cookery Book of Extra Recipes (1891)
* Fancy Ices (1894).
* Food and cooking in Victorian England: a history, Andrea Broomfield, Greenwood Publishing Group, 2007, ISBN 0-275-98708-6, p.134-141
* Of sugar and snow: a history of ice cream making, Jeri Quinzio, University of California Press, 2009, ISBN 0-520-24861-9, p.158
* Biografie: Mrs Marshall, the Greatest Victorian Ice Cream Maker, ISBN 1-85825-102-8
# Matena

Matena is een buurtschap in de gemeente Papendrecht, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Het ligt ten oosten van Papendrecht tussen Oosteind, de buurtschap Baanhoek en de westelijke nieuwbouw van Sliedrecht.
Dorp: Papendrecht Buurtschappen: Matena · Oosteind Zuid-Holland: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# Agrametra

Agrametra is een geslacht van wantsen uit de familie van de Miridae (Blindwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Buchanan-White in 1878.

## Soorten

Het genus is monotypisch en bevat alleen de volgende soort:
* Agrametra aethiops Buchanan-White, 1878
* ↑ Agrametra Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 26 november 2023.
* ↑ Agrametra Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Geraadpleegd op 26 november 2023.
* ↑ Agrametra Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 26 november 2023.
# Ernie Fields

Ernie Fields (Nacogdoches, 26 augustus 1905 - Texas, 11 mei 1997) was een Amerikaanse jazz-trombonist en orkestleider.

## Geschiedenis

Fields groeide op in Oklahoma. Hij begon een opleiding als elektricien en speelde trombone in de Marching Band van het Tuskegee Institute. In Tulsa werkte hij vervolgens als amateurmuzikant en speelde ook saxofoon. Aan het begin van de jaren 1920 richtte hij de band Royal Entertainers op, waarmee hij vooreerst in Tulsa County in bars, tijdens dansevenementen en jaarmarkten optrad. Pas tijdens de jaren 1930 begon hij professioneel met zijn Territory Band door de zuidwestelijke Verenigde Staten te toeren. In 1939 werd hij ontdekt door John Hammond, die sterren als Charlie Christian en Benny Goodman onder contract had. Hammond bood hem op korte termijn een contract aan bij zijn label Vocalion.
Sinds eind jaren 1940 werkte Fields met een kleinere band en wisselde stilistisch van de bigband-swing naar de r&b. Eind jaren 1950 verhuisde hij naar Los Angeles om de studioband voor Rendezvous Records te leiden, waarin Ernie Freeman (piano), René Hall (gitaar), Plas Johnson (saxofoon) en Earl Palmer (drums) speelden. Een internationale hit werd zijn met deze band opgenomen r&b-versie van In the Mood uit 1959 van Glenn Miller met een 4e plaats in de Amerikaanse hitlijst en een 13e plaats in de Britse hitlijst. Ook met zijn versie van Millers Chattanooga Choo Choo was hij succesvol. In 1966 trok Fields zich terug uit de muziekbusiness om als promotor en talentmanager te werken in Tulsa.
Field zoon Ernie Fields jr. werd bekend als saxofonist, bandleader en muziekproducent.

## Overlijden

Ernie Fields overleed in mei 1997 op 91-jarige leeftijd.
* ↑ Fields, Ernie | The Encyclopedia of Oklahoma History and Culture. www.okhistory.org. Gearchiveerd op 21 januari 2022. Geraadpleegd op 10-03-2022.
* ↑ (en) Ernie Fields. Musician Biographies (28 juni 2021). Gearchiveerd op 10 maart 2022. Geraadpleegd op 10-03-2022.
* ↑ (en) Ernie Freeman Biography, Songs, & Albums. AllMusic. Gearchiveerd op 10 maart 2022. Geraadpleegd op 10-03-2022.
* ↑ (en) Ernie Fields Jr. Songs, Albums, Reviews, Bio & More. AllMusic. Gearchiveerd op 10 maart 2022. Geraadpleegd op 10-03-2022.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ernie Fields op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibliothèque nationale de France: cb13999606w (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1280019603
* Library of Congress Control Number: n87118820
* MusicBrainz: 616033e8-074b-4c12-9b3c-2d00bccf4993
* Virtual International Authority File: 70438777
* WorldCat (via VIAF): 70438777
# Chromothericles tvigga

Chromothericles tvigga is een rechtvleugelig insect uit de familie Thericleidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Sjöstedt.
# Pseudaphelia flava

Pseudaphelia flava is een vlinder uit de familie nachtpauwogen (Saturniidae), onderfamilie Saturniinae.
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Bouvier in 1930.
# Munida spinulifera

Munida spinulifera is een tienpotigensoort uit de familie van de Munididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1884 door Miers.
# Lenette van Dongen

Lenette van Dongen (Zaandam, 1 december 1958) is een Nederlands cabaretière en zangeres.

## Loopbaan

Na een opleiding aan de Nel Roos Balletacademie had Van Dongen in Uithoorn enige tijd haar eigen dansschool. Na een succesvolle auditie voor de Kleinkunstacademie verkocht ze haar school.
Van Dongen debuteerde in de musical Cabaret en speelde vervolgens in onder andere Jeans en Adèle in Casablanca. In 1989 speelde ze met Peter Lusse en Hans van Gelder in het theaterprogramma Pappenheim.
Sinds 1993 treedt zij op met solo-cabaretvoorstellingen. In 2004 won ze samen met Spinvis de Annie M.G. Schmidt-prijs. In het seizoen 2003/2004 speelde ze een hoofdrol in de musical Mamma mia! als alternate van Simone Kleinsma. Eerder speelde Van Dongen in de musical Tsjechov naast onder anderen Boudewijn de Groot.
Sinds 2009 trekt zij weer langs de theaters met haar cabaretvoorstellingen.

## Shows

* Mag het wat zachter? (1993)
* Nee, nee en nog eens nee! (1995)
* Jagadamba (1998)
* Een echte Van Dongen (1999)
* Vedette (2003)
* Rafels (2005)
* Doe maar! (musical, rol van Flora, 2007)
* Nikè (2008)
* Hoogseizoen (2010)
* Roedel (2013)
* Tegenwind (2015)
* Paradijskleier (2018)
* Dat doet ze anders nooit (2022)

## Cd's met liedjes uit de shows

* Denk je dat het goed komt (1994)
* Jagadamba (1998)
* Een echte Van Dongen (1999)
* Vedette (2003)
* Lenette zingt Rafels (2006)
* Doe maar! (2006)

## Dvd's

* Een echte Van Dongen (1999)
* Vedette (2003)
* Doe maar! (2007)
* Nikè (2010)
* Hoogseizoen (2012)
* Roedel (2015)

## Boeken

* Lenette (2005, columns uit de Opzij)
* Morgen ga ik weer van hem houden (2008, columns, voornamelijk uit Opzij)

## Televisie

* Nationale wetenschapsquiz (24 december 2004, VPRO, presentatie samen met Karen van Holst Pellekaan)
* Maestro (najaar 2012, AVRO, winnaar)
* Popster! (als jurylid miss Izzy)
* Meest gevaarlijke wegen (2016), samen met Arjan Ederveen naar Bolivia
* The Passion 2016 (verteller)
* De Kist (2018, gast)
* Secret Duets (2022, secret singer)

## Prijzen

* Stad Rotterdam Prijs (1993)
* Pall Mall Exportprijs (1993)
* TheaterAffichePrijs (2000, voor Een echte Van Dongen)
* Annie M.G. Schmidt-prijs (2004, samen met Spinvis)
* Gouden Harp (2004)
* Nominatie Poelifinario (2009, voor Nikè)
* Nominatie Poelifinario (2016, voor Tegenwind)
* Poelifinario (2019, voor Paradijskleier)
# Marsais-Sainte-Radégonde

Marsais-Sainte-Radégonde is een gemeente in het Franse departement Vendée (regio Pays de la Loire) en telt 480 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Fontenay-le-Comte.

## Geografie

De oppervlakte van Marsais-Sainte-Radégonde bedraagt 14,8 km², de bevolkingsdichtheid is 32,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Marsais-Sainte-Radégonde met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations légales 2021.
# Agram

Agram kan verwijzen naar:
* de Duitse naam voor Zagreb
* Agram (spoorwegen), een Europese internationale trein tussen Zagreb en Salzburg
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Agram en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Ernie Caceres

Ernesto "Ernie" Caceres (Rockport, 22 november 1911 - San Antonio, 10 januari 1971) was een Amerikaanse jazz-klarinettist en saxofonist.
Caceres kwam uit een muzikale familie: zijn broer Emilio was een norteño-violist en broer Pinero was een trompettist en pianist. Twee ooms waren jazzmuzikanten in Houston. Zijn eerste professionele werk kwam in 1928, toen hij lokale bands in Texas actief was. Hij en Emilio speelden als sessiemuzikant in Detroit en New York. In 1938 werd Caceres lid van de band van Bobby Hackett. Daarna was hij een veelgevraagde sideman: hij speelde bij Jack Teagarden (1939) en van 1940 tot september 1942 in het orkest van Glenn Miller, waarmee hij verscheen in de films "Sun Valley Serenade" (1941) en "Orchestra Wives" (1942). In de jaren erna werkte hij in de bands van Benny Goodman, Woody Herman en Tommy Dorsey. Ook speelde hij met Billy Butterfield en Eddie Condon.
In 1949 had hij een eigen kwartet, waarmee hij speelde in Hickory Log in New York. Hij speelde met het orkest van Gary Moore (veel optredens op televisie) en, opnieuw, met Bobby Hackett. In het begin van de jaren zestig werkte hij weer samen met Billy Butterfield. In 1964 ging hij terug naar Texas, waar hij van 1968 tot aan zijn overlijden een band had met broer Emilio.
Naast opnames met Glenn Miller werkte Cacares mee aan opnames van onder meer Louis Armstrong, Sidney Bechet, Roy Eldridge, Dizzy Gillespie, Hot Lips Page en Frank Sinatra.

## Externe link

* Biografie op AllMusic
* Bibsys: 9010663
* Biblioteca Nacional de España: XX1552251
* Bibliothèque nationale de France: cb13892056x (data)
* Gemeinsame Normdatei: 134576667
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5934 4538
* Library of Congress Control Number: n93005469
* MusicBrainz: 7898f514-b1e1-4f52-a9c7-28d9361628cc
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007418359105171
* SNAC: w6jw91gv
* Système universitaire de documentation: 156479230
* Virtual International Authority File: 12491018
* WorldCat (via VIAF): 12491018
# Christina von Wackerbarth

Christina von Wackerbarth (Braunschweig, 16 december 1954) is een Duits-Vlaams journaliste en onderneemster. Van 1 september 1999 tot april 2003 was ze programmadirecteur televisie bij de VRT.

## Biografie

Wackerbarth studeerde Romaanse filologie in Antwerpen en gaf aanvankelijk tussen 1976 en 1979 Franse les. Daarna werd ze assistente Frans aan het Liceo Scientifico Fracastoro in Verona, Italië, waar ze van 1979 tot 1980 ook lessen Duits onderwees bij het bedrijf BMW.
Haar journalistieke carrière begon bij de Tijdschriften Uitgevers Maatschappij ("Tum") (tegenwoordig Mediaxis). Ze werd chef-redacteur van het tijdschrift Flair en vervolgens hoofdredactrice van de Franstalige uitgaven van dit magazine. Later werkte Wackerbarth ook voor Libelle. Na het overlijden van Flair's directeur Wiel Elbersen was ze tijdelijk zijn vervanger. Ze was ook chief operator van de VNU in Haarlem, waar ze verantwoordelijk is voor de internationale tijdschriftendivisie.
Vanaf 1 september 1999 tot april 2003 volgde Wackerbarth Piet Van Roe op als algemeen directeur televisie bij de VRT. Net als Bert De Graeve had ze geen enkele ervaring in televisie toen ze haar topfunctie bij de Vlaamse openbare omroep mocht uitoefenen. Nadien werd ze opgevolgd door Aimé Van Hecke.
Sinds haar ontslag bij de VRT was Wackerbarth tussen 2003 en 2004 onafhankelijk bestuurder bij Sanoma Magazines Belgium. is ze in 2004 leadership development coach bij INSEAD en sinds 2005 non executive board member bij Barco. Zij was eveneens bestuurder bij Mobistar en is sinds januari 2019 voorzitter van de raad van bestuur van de Belgische vzw Close the Gap.
# Pseudoneureclipsis tithonus

Pseudoneureclipsis tithonus is een schietmot uit de familie Dipseudopsidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Munida speciosa

Munida speciosa is een tienpotigensoort uit de familie van de Munididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door von Martens.
# Skalka

Skalka kan verwijzen naar: Skalka kan verwijzen naar de volgende Tsjechische gemeenten:
* Skalka (metrostation), een metrostation in de Tsjechische hoofdstad Praag
* Skalka (okres Hodonín), een Tsjechische gemeente in de regio Zuid-Moravië
* Skalka (okres Prostějov), een Tsjechische gemeente in de regio Olomouc
* Skalka nad Váhom, een Slowaakse gemeente in de regio Trenčín
* Skalka u Doks, een Tsjechische gemeente in de regio Liberec
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Skalka en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.