OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Indoxysticus tangi

Indoxysticus tangi is een spinnensoort uit de familie van de krabspinnen (Thomisidae).
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2002 door Chi Jin & Feng Zhang gepubliceerd als nomen novum voor Oxytate minuta Tang, Yin & Peng, 2005 NON Indoxysticus minutus (Tikader, 1960) toen de soort naar het geslacht Indoxysticus werd verplaatst.
# Indozodion

Indozodion is een geslacht van spinnen uit de familie mierenjagers (Zodariidae).

## Soorten

Het geslacht kent de volgende soort:
* Indozodion inayatullahi Ovtchinnikov, 2006
* ↑ Platnick, Norman I. (2010):The world spider catalog, version 10.5. American Museum of Natural History
# In the Halls of Awaiting

In The Halls Of Awaiting is het eerste album van de Finse melodicdeathmetalband Insomnium, uitgebracht op 30 april 2002 bij platenmaatschappij Candlelight Records.
# Iceland

Iceland is een Amerikaanse musicalfilm uit 1942 onder regie van H. Bruce Humberstone. De film, waarin Sonja Henie en John Payne de hoofdrollen vertolken, werd in Vlaanderen uitgebracht onder de titel Huwelijk op het ijs.

## Verhaal

Vrouwenverslinder James Murfin wordt door de United States Marine Corps gestationeerd in Reykjavik, alwaar hij al gauw het hart van de jonge, naïeve Katina Jonsdottir voor zich wint. Zij wordt constant achternagezeten door Sverdrup Svensson, voor wie ze weinig voelt. Om van zijn gezelschap af te komen liegt ze dat ze twee jaar geleden in Zwitserland is bemind door een andere man. Sverdrup vermoedt dat James deze persoon in kwestie is. Thuis ligt er druk op haar om met Sverdrup te trouwen; haar jongere zus Helga wil namelijk in het huwelijksbootje met Valtyr Olafson treden, maar volgens traditie moet Katina eerst huwen.
Omdat Katina hier weinig interesse in heeft, laat ze haar familie geloven dat ze verloofd is met James. De druk verdwijnt echter niet, omdat het restaurant dat de familie runt op rand van faillissement staat en Valtyrs welvarende familie een grote som geld kan neerleggen zodra hij is getrouwd met Helga. Katina overtuigt James om mee te gaan in haar complot om haar familie te doen geloven dat zij verloofd zijn en tijdens dit proces groeien ze alsmaar dichter naar elkaar toe. Een romance bloeit op, maar James heeft geen intenties om daadwerkelijk in het huwelijksbootje te treden.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Sonja Henie | Katina Jonsdottir |
| John Payne | James Murfin |
| Jack Oakie | Slip Riggs |
| Felix Bressart | Papa Jonsdottir |
| Sterling Holloway | Sverdrup Svenssen |
| Osa Massen | Helga Jonsdottir |
| Joan Merrill | Adele Wynn |
| Fritz Feld | Herr Tegnar |
| Sammy Kaye en zijn orkest | |

## Achtergrond

De film werd gemaakt naar aanleiding van het succes van de film Sun Valley Serenade (1941), waarin hoofdrolspelers Sonja Henie en John Payne te zien waren; aanvankelijk zou dit project een officieel vervolg moeten worden - ook Lynn Bari, Joan Davis, Milton Berle en Glenn Miller zouden erin worden aangesteld - maar uiteindelijk werd er gekozen voor een onafhankelijk scenario. Cesar Romero werd gecast in de rol van Slip Riggs, maar Jack Oakie nam deze later van hem over. Victor Borge werd overwogen voor de rol van Sverdrup Svenssen.
In oktober 1941 werd cameraman Bowie Kennedy naar IJsland gestuurd om sfeerbeelden te maken.
De film kreeg kritiek van zowel de pers als de inwoners van IJsland voor zijn weerschetsing van de IJslandse cultuur; deze zou niet waarheidsgetrouw zijn afgebeeld.
Het lied There Will Never Be Another You dat voor het eerst in deze film werd gezongen, werd een groot succes.
* 1 2 3 4 5 (en) Turner Classic Movies Notes. Gearchiveerd op 14 maart 2016.
# Imperial (Boston)

Imperial is een historisch merk van motorfietsen.
De bedrijfsnaam was: Imperial Mfg. Company, Boston, Massachusetts.
Dit was een Amerikaans merk dat in 1903 begon met de bouw van 446cc-eencilinders. Imperial Mfg. beëindigde in 1910 de productie.
# Ilias Maatoug

Ilias Maatoug (28 april 1996) is een Belgisch voetballer die als middenvelder speelt. Hij staat onder contract bij White Star Bruxelles, dat hem tijdens het seizoen 2013/14 verhuurd aan SV Zulte-Waregem.

## Clubcarrière

Maatoug debuteerde voor White Star Bruxelles in het seizoen 2012-2013. In zijn eerste seizoen speelde hij twee wedstrijden. Hij wordt tijdens het seizoen 2013/14 verhuurd aan SV Zulte-Waregem.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Wedstrijden | Doelpunten |
| 2012/13 | White Star Bruxelles | Tweede klasse | 2 | 0 |
| 2013/14 | SV Zulte-Waregem | Eerste klasse | 0 | 0 |
* ↑ https://www.footballdatabase.eu/football.joueurs.ilias.maatoug.197799.en.html
* ↑ https://www.nieuwsblad.be/sportwereld/cnt/DMF20130616_018
1 Bostyn · 3 López · 4 Derijck · 5 Seigers · 7 Ndour · 9 Vossen · 10 Traoré · 11 Gano · 12 Brüls · 14 Ciranni · 16 Palumets · 17 Diop · 18 Tambedou · 19 Sylla · 20 Rommens · 21 Savic · 23 van der Gouw · 25 Vormer · 26 Miroshi · 30 Van Damme · 31 Willen · 33 Bagan · 34 Braem · 38 Harinck · 42 Dobbels · 59 Demuynck · Coach: Euvrard
# Interview met Josef Kaifas

Interview met Josef Kaifas is een hoorspel van Will Barnard. De NCRV zond het uit op vrijdag 27 maart 1970. De regisseur was Johan Wolder. De uitzending duurde 48 minuten.

## Rolbezetting

* Paul Deen (Kaifas)
* Dick Scheffer (Dr. Pinchas)
* Paul van der Lek (dominee Bosboom)
* Corry van der Linden (Ineke, een huisvrouw)
* Sacco van der Made (burgemeester Van Beveren)
* Tine Medema (mejuffrouw Dijkstra, een onderwijzeres)
* Tonny Foletta (Jansen, een winkelier)

## Inhoud

Tijdens dit "interview" komen enkele belangrijke problemen aan de orde. Het netelige vraagstuk van de godsmoord is het uitgangspunt. Het optreden van Jezus van Nazareth wordt gezien in een ander en wijder perspectief. Het accent op het messianisme wordt verlegd, het wezenlijk revolutionaire in Jezus’ zending scherper belicht. Uiteraard is “het interview” niet een spel, maar eerder een dramatische discussie over een tragische samenloop van omstandigheden op een keerpunt van de geschiedenis.
# Inname van Steenbergen (1577)

De inname van Steenbergen vond plaats op 14 augustus 1577 tijdens de Tachtigjarige Oorlog. Onder leiding van Filips van Hohenlohe-Neuenstein werd Steenbergen ontruimd van het Duitse garnizoen dat daar gelegerd lag door middel van een verdrag.

## Inname

De Staten stuurden Champagny met een vendel naar het kasteel van Wouw. De Duitse bezetting, onder kolonel Fugger, werd over de kling gejaagd. Daarna werd Bergen op Zoom ingenomen Het legertje van Champagny verenigde zich daarna met de vendels van Hohenlohe. Zij trokken samen verder naar Steenbergen en Tholen. Bij nadering van Steenbergen namen de Duitse soldaten, die voorheen onder leiding van de overleden graaf Overstein stonden, vier vendels sterk, meteen de vlucht. Steenbergen ging met een verdrag, zonder betaling te ontvangen, over naar de Staatsen. Hohenlohe en Champagnie trokken daarna verder om Breda in te nemen.
De Hollanders zetten de schout en schepenen van Steenbergen af en joegen de pastoor en burgemeester de stad uit, waarna zij zelf het bestuur van Steenbergen overnamen en het katholicisme verboden.
* ↑ Staatkundige historie van Holland, Staatkundige historie van Holland: Benevens de Maandelijksche Nederlandsche Mercurius ..., Volumes 16-19 P.158 Uitgave: 1764
* Aardrijkskundig woordenboek der Nederlanden, - P. 697 Abraham Jacob Aa - 1847
* Vaderlandsch woordenboek - Volume 27 - P. 346 Jacobus Kok, Jan Fokke - 1785
* Nederlands Merkwaardigste Gebeurtenissen sedert byna twee Eeuwen: ... - Volume 1 - P. 49 Jan Lodewijk Schuer - 1767
* Vaderlandsche historie, vervattende de geschiedenissen der ... - Volume 7 - P. 162 Jan Wagenaar - 1770
1577: Filips van Hohenlohe-Neuenstein · 1583: Slag bij Steenbergen · 1590: Maurits van Oranje · 1622: Velasco · 1747: Löwendahl · 1944: Bevrijding van Steenbergen en Welberg
# Incisocalliope filialis

Incisocalliope filialis is een vlokreeftensoort uit de familie van de Pleustidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Hirayama.
# Iontha acerces

Iontha acerces is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Prout.
# Ionsterkte

De ionsterkte van een oplossing van zouten is een gewogen som van de concentraties van alle ionen die aanwezig zijn, gewogen met het kwadraat van de ionlading:
    $I_{c}={\frac {1}{2}}\sum _{{\rm {i}}=1}^{n}c_{\rm {i}}z_{\rm {i}}^{2}$
Hierbij zijn de $z_{i}$ de lading en de $c_{i}$ de molaire concentratie van de ionen, van de verschillende zouten.
De ionsterkte is een maat die in de fysische chemie gebruikt wordt om aan te geven hoe sterk een oplossing afwijkt van een ideaal verdunde oplossing.
De aanwezigheid van geladen opgeloste deeltjes heeft sterk de neiging het thermodynamisch gedrag van het oplosmiddel, bijvoorbeeld water, te veranderen. Hoe hoger de lading $z_{i}$ van een ion, hoe sterker deze neiging. Opgeloste moleculen of ionen worden in een oplossing met een hoge ionsterkte sterk van elkaar afgeschermd. Hierdoor is de effectieve concentratie van de oplossing bij hoge ionsterkte lager. Dit kan de kinetiek van een reactie beïnvloeden, maar het evenwicht ervan kan hierdoor ook verschuiven. Dit maakt het lastig om de snelheid van de reactie stelselmatig te onderzoeken afhankelijk van de concentratie van een van de reactanten, omdat de ionsterkte ook verandert als de concentratie daarvan wordt veranderd. Het is wel vaak mogelijk om door het ene ion door een ander van gelijke lading te veranderen de ionsterkte op peil te houden.
Voor veel eigenschappen van oplossingen zoals evenwichtsconstanten van chemische reacties, worden de waarden gegeven geëxtrapoleerd naar een ionsterkte van nul, dat wil zeggen dat de waarden worden gegeven zoals ze gelden in een ideaal verdunde oplossing. Voor sommige eigenschappen kan worden afgeleid hoe ze zich als functie van de ionsterkte gedragen, voor andere eigenschappen moet dit proefondervindelijk worden vastgesteld.
# Irichohalticella multistriata

Irichohalticella multistriata is een vliesvleugelig insect uit de familie bronswespen (Chalcididae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Girault.
# Institut supérieur international du parfum, de la cosmétique et de l'aromatique alimentaire

Het Institut supérieur international du parfum, de la cosmétique et de l'aromatique alimentaire, ook wel ISIPCA, is een in 1970 opgerichte grande école, gevestigd in het Franse Versailles. Sinds 2004 is er een samenwerkingsverband met de Universiteit van Versailles-Saint-Quentin-en-Yvelines (UVSQ) voor postdoctorale programma's in parfumerie, cosmetica en voedselsmaken.
Bij de school hoort de Osmothèque, een parfumarchief voor onderzoek naar oude parfums en reconstructie van verloren gegane formules voor geuren.

## Diploma's

Diploma's die te behalen zijn:
* Bachelor of Science
* Master of Science
* Mastère Spécialisé, een eenjarige opleiding voor verdere specialisatie
Daarnaast kunnen studenten een massive open online course volgen, een cursus waarbij het cursusmateriaal wordt verspreid via internet.
# Institut supérieur de musique et de pédagogie de Namur

Het Institut supérieur de musique et de pédagogie de Namur is een opleidingsinstituut voor muziek. Het behoort tot het hoger muziekonderwijs, maar verschilt qua doelstelling en specialisatie toch van de klassieke conservatoria. Het richt zich met name meer op de kerkmuziek.
Het werd opgericht in 1970, na het Tweede Vaticaans Concilie naar analogie met het Vlaamse Lemmensinstituut. Het bouwde voort op een traditie van kerkelijke koormuziek, sterk vertegenwoordigd in het franciscanenklooster van Namen. Het instituut werkte intensief mee aan de vertaling van Latijnse liturgische gezangen naar het Frans.
Door de gunstige ligging is er ook een intensieve samenwerking met de katholieke Universiteit van Namen.

## Externe link

(franstalig:) IMEP
# Isle au Haut (eiland)

Isle au Haut is een eiland in Maine in de Verenigde Staten. Het eiland heeft een oppervlakte van 24 km² en een omtrek van 39 km.
Isle au Haut is met een veerboot voor passagiers verbonden met Deer Island.
# Ischionodonta brasiliensis

Ischionodonta brasiliensis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1859 door Chevrolat.
# Ischionodonta earina

Ischionodonta earina is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1998 door Napp & Marques.
# Isopropylnitraat

Isopropylnitraat (IPN) is de isopropylester van salpeterzuur. Het is een kleurloze vloeistof, vrijwel onoplosbaar in water.

## Synthese

Deze verbinding ontstaat in de nitrering van isopropanol met salpeterzuur of, bij voorkeur, nitreerzuur.

## Toepassingen

Propylnitraten, zowel isopropylnitraat als n-propylnitraat, werden vroeger gebruikt als brandstof voor raketten en reactiemotoren. Het zijn monopropellants, brandstoffen die energie vrijmaken door exotherme ontbinding en geen oxidatiemiddel nodig hebben om te verbranden.
Organische nitraten, waaronder isopropylnitraat, kunnen ook aangewend worden als additief in dieselolie en biodiesel als cetaanverbeteraar en benzine, om de ontstekingseigenschappen van de brandstof te verbeteren.

## Toxicologie en veiligheid

IPN is een licht ontvlambare vloeistof en de damp is zwaarder dan lucht. De lucht/dampmengsels zijn explosief.
In tegenstelling tot de verwante stof n-propylnitraat is isopropylnitraat weinig schokgevoelig en de vloeistof is moeilijker te detoneren. De schokdruk die nodig is om vloeibaar IPN te detoneren ligt tussen 7 en 8,5 gigapascal.
Nitroalkanen zoals isopropylnitraat zijn sterk oxiderende stoffen en kunnen hevig reageren met reducerende verbindingen. Ze vormen explosieve zouten met anorganische basen.
# Inverlochy Castle

Inverlochy Castle is een kasteel, vlak bij de stad Fort William in de regio Highland van Schotland.

## Geschiedenis

Het kasteel is gebouwd omstreeks 1280 door de familie Comyn. Deze familie kende twee takken; de "Red Comyns" en de "Black Comyns". De eerstgenoemde tak bouwde het huidige kasteel. John Comyn, heer van Badenoch was vermoedelijk de eerste kasteelheer en hij overleed er in 1300.
Beide takken van de familie Comyn steunden John Balliol bij zijn strijd om de Schotse troon. Ze voerden strijd tegen Robert I van Schotland en werden in 1308 in de Slag bij Inverurie door hem verslagen. Robert I schonk het kasteel aan zijn bondgenoten, de familie MacDonald. Het kasteel werd in 1308 verlaten en is sindsdien alleen nog sporadisch in gebruik geweest.

## Bouw

Het kasteel heeft een simpele vierkante plattegrond, met op de vier hoeken een toren. Aan één zijde is het kasteel begrensd door de Lochy rivier. De andere drie zijdes werden in het verleden beschermd door een slotgracht. Het kasteel is strategisch gelegen bij Loch Linnhe. In twee muren bevindt zich een poort; de muur aan de zijde van de rivier en de zijde daar recht tegenover.
De grootste toren wordt de Comyn's Tower genoemd en bevatte na de bouw van het kasteel de verblijven van de kasteelheer. De toren bevat geen schoorsteen, dus de vertrekken werden in het verleden vermoedelijk verwarmd door brazieren.

## Beheer

Het beheer van Inverlochy Castle is in handen van Historic Environment Scotland.

## Overig

Enige kilometers vanaf Inverlochy Castle ligt tegenwoordig een hotel met dezelfde naam.

## Externe link

* (en) Historic Scotland, Inverlochy Castle
# István Hevesi

István Hevesi (Eger, 2 april 1931 - 9 februari 2018) was een Hongaars waterpolospeler.
István Hevesi nam als waterpoloër tweemaal deel aan de Olympische Spelen in 1956 en 1960. Tijdens de finale ronde van het toernooi van 1956 nam hij deel aan de bloed-in-het-waterwedstrijd. Hij veroverde een gouden en een bronzen medaille.
In de competitie kwam Hevesi uit voor Budapesti Honvéd Sportegyesület.
Antal Bolvári · Ottó Boros · Dezső Gyarmati · István Hevesi · László Jeney · Tivadar Kanizsa · György Kárpáti · Kálmán Markovits · Mihály Mayer · István Szívós sr. · Ervin Zádor
András Bodnár · Ottó Boros · Zoltán Dömötör · László Felkai · Dezső Gyarmati · István Hevesi · László Jeney · Tivadar Kanizsa · György Kárpáti · András Katona · János Konrád · Kálmán Markovits · Mihály Mayer · Péter Rusorán
# István Kausz

István Kausz (Boedapest, 18 augustus 1932 - aldaar, 3 juni 2020) was een Hongaars schermer.

## Carrière

István Kausz begon zijn moderne vijfkamp carrière als vertegenwoordiger van Vasas in 1949. Vanaf 1952 kwam hij uit voor Budapest Haladás en won drie jaar achter elkaar, 1952-54, het winterkampioenschap voor teams van de vijfkamp. In 1954 stapte hij over op het degen schermen, voor OSC. Tussen 1957-65 bereikte hij de top als lid van het Hongaarse schermteam. Hij werd wereldkampioen individueel (1962) en team (1959), en was ook een dubbele zilveren- en bronzen medaillewinnaar in het team evenement. Kausz was ook een winnaar van de Universiade in 1959.
Kausz was ook twee keer Olympiër, eerst in Rome, waar hij vierde werd in de ploegcompetitie, maar zijn grootste prestatie was in Tokio in 1964, waar hij een gouden medaille won in de ploegcompetitie. Hij behaalde zijn medische opleiding tijdens zijn actieve sportcarrière, en werd arts aan de Centrale Sportschool en vervolgens voor de Hongaarse zwemploeg. Als lid van de medische ploeg vertegenwoordigde hij de Hongaarse zwemploeg op verschillende Olympische Zomerspelen, van München in 1972 tot Londen 2012.

## Resultaten
### Olympische Zomerspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1960 | Rome | 11e degen 4e degen team |
| 1964 | Tokio | 25e degen 1 degen team |

### Wereldkampioenschappen schermen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1957 | Parijs | 2 degen 2 degen team |
| 1958 | Philadelphia | 2 degen team |
| 1959 | Boedapest | 1 degen team |
| 1962 | Buenos Aires | 1 degen |
| 1963 | Gdańsk | 3 degen team |
* (en) Profiel van István Kausz op olympedia.org
1908: Alibert, Berger, Collignon, Gravier, Lippmann, Olivier, Stern · 1912: H. Anspach, P. Anspach, Hennet, Ochs, Salmon, Willems · 1920: Allocchio, Bozza, Canova, Costantino, Marrazzi, A. Nadi, N. Nadi, Olivier, Thaon di Revel, Urbani · 1924: Buchard, Ducret, Gaudin, Labatut, Liottel, Lippmann, Tainturier · 1928: Agostoni, Basletta, M. Bertinetti, Cornaggia-Medici, Minoli, Riccardi · 1932: Buchard, Cattiau, Jourdant, Piot, Schmetz, Tainturier · 1936: Brusati, Cornaggia-Medici, E. Mangiarotti, Pezzana, Ragno, Riccardi · 1948: Artigas, Desprets, Guérin, Huet, Lepage, Pécheux · 1952: Battaglia, F. Bertinetti, Delfino, D. Mangiarotti, E. Mangiarotti, Pavesi · 1956: Anglesio, F. Bertinetti, Delfino, E. Mangiarotti, Pavesi, Pellegrino · 1960: Delfino, E. Mangiarotti, Marini, Pavesi, Pellegrino, Saccaro · 1964: Bárány, Gábor, Kausz, Kulcsár, Nemere · 1968: Fenyvesi, Kulcsár, Nagy, Nemere, P. Schmitt · 1972: Erdős, Fenyvesi, Kulcsár, Osztrics, P. Schmitt · 1976: Edling, Von Essen, Flodström, Högström, Jacobson · 1980: Boisse, Gardas, Picot, Riboud, Salesse · 1984: Borrmann, Fischer, Heer, Nickel, Pusch · 1988: Delpla, Henry, Lenglet, Riboud, Srecki · 1992: Borrmann, Felisiak, Proske, Resnitstsjenko, A. Schmitt · 1996: Cuomo, Mazzoni, Randazzo · 2000: Mazzoni, Milanoli, Randazzo, Rota · 2004: Boisse, F. Jeannet, J. Jeannet, Obry · 2008: F. Jeannet, J. Jeannet, Robeiri · 2016: Borel, Grumier, Jérent, Lucenay · 2020: Kano, Minobe, Yamada, Uyama · 2024: Koch, Andrásfi, Siklósi, Nagy
# Itahipeus

Itahipeus is een geslacht van vliesvleugeligen uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Hansson & LaSalle.

## Soorten

Het geslacht Itahipeus omvat de volgende soorten:
* Itahipeus brasilicola Hansson & LaSalle, 2003
* Itahipeus euryceps Hansson & LaSalle, 2003
* Noyes, J.S. (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012
# Isodactylactis

Isodactylactis is een geslacht van neteldieren uit de klasse van de Anthozoa (bloemdieren).

## Soorten

* Isodactylactis affinis Calabresi, 1927
* Isodactylactis borealis Widersten, 1998
* Isodactylactis discors (Senna, 1907)
* Isodactylactis elegans (Beneden, 1897)
* Isodactylactis kempi Leloup, 1964
* Isodactylactis obscura Calabresi, 1927
* Isodactylactis praecox (Senna, 1907)
* Isodactylactis tardiva (Senna, 1907)
# Enantia lina

Enantia lina is een vlindersoort uit de familie van de Pieridae (witjes), onderfamilie Dismorphiinae.
Enantia lina werd in 1792 beschreven door Herbst.
# Theodor-Heuss brug

De Theodor-Heussbrug (Duits: Theodor-Heuss-Brücke) is een boogbrug over de Rijn, die tussen Wiesbaden, de hoofdstad van Hessen, aan de ene oever, en Mainz, de hoofdstad van Rijnland-Palts, aan de andere oever ligt. De grens van de twee deelstaten bevindt zich in het midden van de rivier.
Ondanks dat de Bundesstraße 40 over de brug loopt, wordt de brug niet door de federale overheid maar door de beide steden onderhouden.
De brug is geschikt voor fietsers, voetgangers en wegverkeer.

## Geschiedenis

Kort na het jaar 70 bouwden de Romeinen hier al een stenen brug, die tot in de vijfde eeuw bleef bestaan. Karel de Grote liet tussen 803 en 813 een vaste houten brug bouwen, maar deze brandde snel weer af. Pas in 1661 kwam er weer een nieuwe brug, een schipbrug. Deze bleef liggen tot 1885, toen de brug op de huidige plaats werd geopend.
Op 17 maart 1945 bliezen de zich terugtrekkende Duitsers de brug op, om de doorgang voor de Amerikaanse troepen te beletten. De Amerikanen legden er een pontonbrug als tijdelijke oplossing voor in de plaats.
Tussen 1948 en 1950 werd de huidige brug gebouwd, die op 15 mei 1950 in gebruik werd genomen in het bijzijn van Theodor Heuss, de eerste president van de Bondsrepubliek Duitsland (1949-1959), naar wie de brug later vernoemd is. Tussen 1992 en 1995 is de brug grondig vernieuwd.
# Theodoor van Riemsdijk

Jhr. mr. Theodorus Helenus Franciscus (Theodoor) van Riemsdijk (Maastricht, 16 augustus 1848 - Den Haag, 2 maart 1923) was een Nederlandse algemene rijksarchivaris.

## Biografie

Van Riemsdijk werd in 1848 in Maastricht geboren als zoon van de arrondissementsbetaalmeester jhr. Adrianus Willem Gerrit van Riemsdijk en jkvr. Wilhelmina Cornelia de Jonge. Na zijn gymnasiumopleiding in Utrecht studeerde hij vanaf 1866 rechten aan de Universiteit Utrecht. Na zijn promotie - magna cum laude - in 1874 begon Van Riemsdijk zijn loopbaan als volontair bij het gemeentearchief van Utrecht. Een jaar later werd als archivaris benoemd bij het gemeentearchief van Zwolle. Hij schiep in de twee jaar dat hij hier werkzaam was orde "in den schromelijken chaos van verwarring". In 1877 werd hij benoemd tot rijksarchivaris van Gelderland en tegelijkertijd tot gemeentearchivaris van Arnhem. In 1882 volgende zijn benoeming tot adjunct-rijksarchivaris - direct onder de algemene rijksarchivaris - in Den Haag. In 1887 werd hij benoemd als algemene rijksarchivaris. Van Riemsdijk was meer een wetenschapper dan een ambtenaar. Hij kwam gaandeweg zijn ambtsperiode geïsoleerd te staan. Dat leidde uiteindelijk tot zijn aftreden als algemene rijksarchivaris in 1911.
Van Riemsdijk trouwde op 15 september 1881 met Maria Catharina Christina Pels Rijcken (1852-1882). Na het overlijden van zijn eerste echtgenote hertrouwde hij op 6 maart 1884 met jkvr. Adriana Jacqueline Marie Loudon (1856-1919). Uit zijn tweede huwelijk werden twee kinderen geboren. Hij overleed in maart 1923 op 74-jarige leeftijd in zijn woonplaats Den Haag. Van Riemsdijk was lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen en van de Hoge Raad van Adel.
# Theridion ampliatum

Theridion ampliatum is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de kogelspinnen (Theridiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Theridion. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Arthur T. Urquhart..