OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kimba de Witte Leeuw

Kimba de Witte Leeuw (Japanse titel Jungle Emperor (ジャングル大帝, Janguru Taitei), Engelse titel Kimba the White Lion), is een Japanse animeserie gebaseerd op de manga Jungle Emperor. De serie werd bedacht door Osamu Tezuka, en uitgezonden van 1965 tot 1966 met een totaal van 52 afleveringen.
De anime is wereldwijd een succes geworden, vooral in Australië en de Verenigde Staten.

## Verhaal

De serie begint in Afrika, midden 20e eeuw. De mensheid vormt een steeds grotere bedreiging voor de wildernis, dus leidt een witte leeuw genaamd Caesar een groep dieren naar een veiligere plek. Hij maakt echter de fout het vee van een nabijgelegen dorp aan te vallen om voor voedsel voor hem en de andere roofdieren te zorgen. Door deze aanvallen op hun vee huren de dorpelingen een professionele jager in genaamd Viper Snakley (Ham Egg in de Japanse versie). Viper doodt Caesar, en vangt de leeuwin die bij hem was. Zij zal naar een dierentuin worden gebracht per schip. Tijdens de reis bevalt de leeuwin van een welp genaamd Kimba.
Tijdens de reis leert Kimba van zijn moeder de idealen van zijn vader. Wanneer het schip in een zware storm beland, kan Kimba ontsnappen en valt in zee. Hij spoelt aan op het strand, alwaar hij wordt gevonden door een paar mensen. Ze nemen hem mee en verzorgen hem. Tijdens zijn verblijf bij de mensen leert Kimba de voordelen van de menselijke cultuur kennen, en neemt zich voor bij zijn terugkeer in de jungle de dieren meer beschaving bij te brengen zodat er hopelijk eindelijk vrede komt.
De rest van de serie focust op Kimba’s terugkeer in de jungle. Hij moet ondanks zijn jonge leeftijd zijn vaders plaats als keizer van de jungle innemen en proberen de orde te herstellen. Ondertussen probeert hij de band tussen mensen en dieren te versterken.

## Rolverdeling

De Engelse stemmen werden verzorgd door:
* Billie Lou Watt - Kimba, Snowene, Dodie Deer, Gypsy
* Gilbert Mack - Pauley Cracker
* Frank Fontaine - Bucky
* Hal Studer - Roger Ranger
* Ray Owens - Narrator, Dan'l, Caesar
* Sonia Owens- Kitty
* Billy Bletcher - Kelly Phunt
* Jackson Beck - Boss Rhino
* Mel Blanc - Harvey Hedgehog
* Jerry Mathers - Beaver
* Buddy Hackett - Aardvark

## Spin-offs

De serie kreeg een aantal spin-offs:
* Leo the Lion: alias The New Jungle Emperor - Onward Leo!, een direct vervolg op deze serie.
* The New Adventures of Kimba The White Lion, een tweede serie bestaande uit 52 afleveringen.
* Jungle Emperor Leo: een film uit 1997 gebaseerd op de serie.

## Vergelijking met de Leeuwenkoning

In 1994, na het uitkomen van de Disneyfilm De Leeuwenkoning, begonnen de geruchten dat Disney “Kimba de Witte Leeuw” als inspiratiebron had gebruikt voor de film. Disney hield echter vol nog nooit van Kimba te hebben gehoord tot De Leeuwenkoning was uitgekomen. Sommigen vonden echter dat De Leeuwenkoning personages en scènes bevat die sterke overeenkomsten met Kimba vertoonden.
De controverse rondom dit onderwerp heeft jaren geduurd en werd zelfs geparodieerd in de aflevering "'Round Springfield" van The Simpsons.
# Kleemkapel

De Kleemkapel is een grote neogotische kapel in Kaprijke. De kapel bestaat reeds 250 jaar en is gewijd aan Maria.
Rond de Kleemkapel werd later ook een ommegang in vijftien staties gebouwd. Vroeger werden in de week rond 15 augustus, Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaart, de Octaafdagen gevierd in de Kleemkapel.
Elke woensdagavond vanaf begin mei (Mariamaand) tot ongeveer halfoogst worden er missen opgedragen in de kapel. De eerste zondag na 15 augustus heet in Kaprijke Kapellekenszondag en wordt nog steeds in ere gehouden met een kaarsjesprocessie.

## Geschiedenis
### Legende

Een legende ligt aan de basis van de kapel. Op een dag in 1750 waren de landbouwers Bernard en Engelbert Claeys op hun land aan het werk, toen ze plots te midden van hun land een beeldje van de Onze-Lieve-Vrouw zagen. Ze namen het beeld mee naar huis. Dan kregen ze het idee om een soort bidplaats te maken op de plaats waar het beeldje gevonden was. Ze timmerden een houten kastje in elkaar en hingen het kastje met het beeld erin in een boom op de hoek van de Kleemstraat en de Wulfhoekstraat, daar waar het beeld gevonden was. De plek werd dadelijk een bedevaartsoord. Vijf jaar later bouwden de broers een staande bidplaats voor hun beeld. Het kapelletje was uit hout gemaakt en werd bestreken met klei, ook wel kleem. Van dat moment sprak men over de Kleemkapel.

### Verwoesting, heropbouw en bloei

Die houten kapel werd in 1795 door Franse soldaten met de grond gelijk gemaakt. Dat deden ze omdat ze ontstemd waren over de Kaprijkse lotelingen, die kwamen bidden bij de kapel om een goed lot te trekken en om op die manier aan de legerdienst te ontsnappen.
Een jaar later al werd een nieuwe kapel opgericht door boer Matthijs. De aantrekkingskracht van het bedevaartsoord bleef groeien. Ook mensen uit omliggende gemeenten kwamen bij de Kleemkapel bidden. Dit nieuwe kapelletje was niet zo stevig gebouwd en al in 1821 was er een nieuwe kapel nodig. Nu werd de kapel door een echte metser, zijn naam was Jacobus De Veirman, gemaakt. Deze veel stevigere kapel bleef tot in 1874 overeind staan.
In 1874 en 1894 kreeg de kapel haar huidige neogotische uitzicht. Eerst liet pastoor Petrus Braem een grotere Kleemkapel bouwen, maar al snel bleek zelfs dat gebouw te klein. Onder pastoor Sanspeur werd de kapel verder uitgebreid. Opvallend is het elegante torentje en de fraaie glasramen in de kapel. Die glasramen waren schenkingen van welgestelde burgers.
Rond de kapel bouwde men ook een ommegang van 15 staties: vijf blijde, vijf droeve en vijf glorierijke mysteries.
In 1932 werden zowel de kapel als de ommegang helemaal gerestaureerd. Dat jaar organiseerde deken Aloïs Boeykens een geldinzameling om alles te bekostigen. De Kaprijkse inwoners toonden zich erg vrijgevig en er werd zoveel geld opgehaald dat alle statiekapelletjes in steen konden gerestaureerd worden.
Volgens de overlevering zouden er verschillende wonderen gebeurd zijn rond de Kleemkapel.

## Externe link

* Fiche Onroerend Erfgoed
* Hét Meetjesland - Auteur: Marc Van Hulle - Uitgegeven door Davidsfonds NV, Leuven - 2008, pagina 60 - 68
# Kleefse barrière

De Kleefse barrière, ook bekend als de Rijnforten, was de benaming voor een zestal vestingen in het Hertogdom Kleef die niet in het bezit van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden waren, maar waar zij wel garnizoenen mochten legeren. Het betrof de plaatsen Rees, Orsoy, Wezel, Emmerik, Büderich en Rijnberk.

## Geschiedenis

De Republiek nam deel aan de Gulik-Kleefse Successieoorlog die tussen 1609 en 1614 plaatsvond. Prins Maurits van Oranje veroverde in 1610 de steden Gulik, Rees en Emmerik op de Habsburgers. In 1614 kwam er een einde aan deze oorlog met het Verdrag van Xanten. Bij dit verdrag kreeg de Staten-Generaal van de Nederlanden het recht om garnizoenen te legeren in de steden Rees, Orsoy, Wezel, Emmerik, Büderich (Burik) en Rijnberk. Hiermee werd de basis gelegd voor de Kleefse barrière. De Kleefse steden werden hiermee een belangrijke versterking van de verdediging van de Republiek.
Op 6 april 1672 verklaarde Frankrijk de oorlog aan de Republiek en in mei van dat jaar trok het Franse leger door Duits grondgebied richting de Nederlanden. Op 1 juni startte het leger dat bestond uit 118.000 infanteristen en 12.500 cavaleristen het beleg op de vestingen van Büderich, Wezel, Orsoy en Rijnberk. Tijdens het Franse beleg van Wezel ontstond er in die plaats muiterij door de vrouwen van de soldaten tegen het voortzetten van het beleg. De commandant was mede hierdoor genoodzaakt om op 5 juni te capituleren. Kort daarvoor waren ook de andere Rijnforten ten val gekomen. Slechts het fort van Rees hield het nog een paar dagen langer vol en viel op 9 juni. Met de inname van de Kleefse barrière door de Fransen in 1672 kwam er een einde aan de Nederlandse aanwezigheid in deze plaatsen.

## Galerij

* Emmerik in de atlas van Johan Blaeu.
* Het Franse beleg van Orsoy in 1672
* Rees in de Atlas van Loon
* Rijnberk in de Atlas van Loon
* Wezel in de Atlas van Loon
* ↑ J.P.C.M. van Hoof, ‘Met een vijand als bondgenoot. De rol van het water bij de verdediging van het Nederlandse grondgebied tegen een aanval over land’, in: BMGN, 103 (1988) aft. 4, 622-651, aldaar 622.
* ↑ Ubbo Emmius, Willem Lodewijk, graaf van Nassau (1560-1620): stadhouder van Friesland, Groningen en Drenthe (Hilversum 1994), 185.
* ↑ P.H.D. Leupen e.a., Briefwisseling van Godard Adriaan van Reede van Amerongen en Everard van Weede van Dijkveld (27 maart 1671-28 juli 1672), 20. Gearchiveerd op 28 september 2022.
* ↑ Wout Troost, Wlliam III, the Stadtholder-King: A Political Biography (London/New York 2016), 74.
* ↑ Luc Panhuysen, Rampjaar 1672: Hoe de Republiek aan de ondergang ontsnapte (Vijfde druk; Amsterdam/Antwerpen 2011), 134.
* ↑ Olaf van Nimwegen, De veertigjarige oorlog: 1672-1712 (Amsterdam 2020), 59.
# Knipklei

Knipklei is een zware zeeklei, met een slechte prismatische bodemstructuur en een laag kalkgehalte, die zeer moeilijk te bewerken is.

## Naam

De benaming 'knipklei' die in Nederland landelijk wordt gebruikt, is afkomstig uit Friesland. In Groningen sprak men vroeger van knikklei en in Noord-Holland van pikklei. In Duitsland wordt het Knick of Knickmarsch (ook wel Brackmarsch) genoemd. De herkomst van de Noord-Hollandse benaming zou afkomstig zijn van het feit dat de aarde als 'pik' (pek) aan de werktuigen vastkleeft.

## Eigenschappen

De sterk natriumhoudende kleien zijn gevoelig voor zwel- en krimpverschijnselen en verslempen (het vormen van een slecht doorlatend laagje op de bodem). In natte toestand zwelt de klei snel dicht en neemt geen water meer op. Bij droogte wordt de klei keihard en ontstaan er scheuren. Door uitdroging raken aan de bovenzijde bodemdeeltjes los en deze vullen de diepe scheuren op. Het volume neemt zo toe en er treedt verdichting van de bodem op. Door verslemping vullen lutum en silt deeltjes de poriën aan de bovenzijde op en ontstaat er een dichte slempkorst.

## Gebruik

De teelt van akkerbouwgewassen is onder deze omstandigheden veelal niet goed mogelijk. Knipkleigebieden worden daarom meestal als grasland voor de melkveehouderij gebruikt, soms voor de teelt van ondiep wortelende gewassen als erwten, karwij, tarwe, uien.
Knipklei is zeer geschikt voor de steenfabricage, zoals voor baksteen, stenen buizen (gresbuizen) en dakpannen. Nadat de laag knipklei is verwijderd en verwerkt in de steenfabriek, kan de bodem geschikt worden gemaakt voor landbouw en wordt het waterpeil aangepast.
* ↑ Schachtschabel, P., Blume H.-P., Hartge K.-H. & Schwertmann U. (1984). Lehrbuch der Bodenkunde (Scheffer und Schachtschabel). 11e druk (nieuw bewerkt). Stuttgart: Enke.
* ↑ Glas, P., Kool, M., & Zeeman, J. (1971). Het dorpsleven van de Langedijk vroeger en nu …. Hoorn, Nederland: Uitgeverij Maatschappij Westfriesland, p. 147
# Knipolegus

Knipolegus is een geslacht van zangvogels uit de familie tirannen (Tyrannidae).

## Soorten

De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
* Knipolegus aterrimus – Witvleugelmoortiran
* Knipolegus cabanisi – Berlioz' moortiran
* Knipolegus cyanirostris – Blauwsnavelmoortiran
* Knipolegus franciscanus – Sãofranciscomoortiran
* Knipolegus hudsoni – Patagonische moortiran
* Knipolegus lophotes – Kuifmoortiran
* Knipolegus nigerrimus – Fluweelmoortiran
* Knipolegus orenocensis – Riviermoortiran
* Knipolegus poecilocercus – Amazonemoortiran
* Knipolegus poecilurus – Roodstaartmoortiran
* Knipolegus signatus – Junínmoortiran
* Knipolegus striaticeps – Grauwe moortiran
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.1).
# Knipoogje

Knipoogje kan verwijzen naar:
* Knipoogje (stripreeks), stripreeks van Serge Ernst
* Knipoogje (korstmos), een korstmos
# Kleine Ida's bloempjes

Kleine Ida's bloempjes is een sprookje van Hans Christian Andersen, het verscheen in 1835.

## Het verhaal

Kleine Ida wil van de student weten waarom haar bloempjes er zo slap bijhangen, de vorige avond waren ze nog vers. De student vertelt dat bloemen 's nachts gaan dansen bij het kasteel waar de koning elke zomer woont. Het bal vindt plaats bij de vijver waar Ida altijd de zwanen voert. Ida zegt dan dat de bloemen daar de vorige dag helemaal niet waren. De student legt uit dat ze in het kasteel waren, waar de koning en zijn hofhouding ook zijn. De student zegt dat Ida de bloemen in de tuin van de professor in plantkunde moet vertellen over het bal. De griffier zegt dat de student niet zulke domme dingen moet zeggen tegen Ida. Ida haalt haar pop Sofie uit de la en maakt plaats voor de zieke bloemetjes.
Ida kijkt 's nachts in de door maanlicht verlichte kamer en ziet de tulpen en hyacinten dansen op de vloer. Een lelie speelt piano, het is juffrouw Line. Een blauwe krokus haalt de zieke bloemetjes uit de la en het oude wierookmannetje buigt voor hen. De paraplu danst een mazurka en het wierookmannetje vraagt Sofie ten dans. Ze weigert, maar voelt zich even later buitengesloten. Met een plof laat ze zich in de la vallen, waarna ze de aandacht van alle bloemetjes heeft. Ze dansen samen in het maanlicht en Sofie zegt dat ze haar bedje wel houden mogen. Maar de bloemen vertellen dat ze de volgende dag dood zullen zijn en Sofie moet Ida vertellen dat ze begraven moeten worden in de tuin. Het volgende jaar zullen ze nog mooier zijn en er komen rozen, muurbloemen en anjers binnen. Papaverbollen en pioenen blazen op erwtendoppen en blauwe grasklokjes en witte sneeuwklokjes klingelen. Er komen nog meer bloemen en aan het eind kusten ze elkaar en wenst iedereen elkaar een goede nacht.
Ida gaat terug naar bed en de volgende ochtend ziet ze de verdorde bloemetjes. Ida schudt aan Sofie, maar de pop zegt niks. Ida stopt de bloemetjes in een doos en de neefjes uit Noorwegen moeten deze begraven in de tuin. Jonas en Adolf hebben een boog van hun vader gekregen en lopen voorop. Kleine Ida draagt de doos en Adolf en Jonas schieten met pijl-en-boog over het graf, want ze hebben geen geweren of kanonnen.
# Kleine Huissenspolder

De Kleine Huissenspolder is een polder ten oosten van Terneuzen in de Nederlandse provincie Zeeland. De polder behoort tot de Zaamslagpolders.
Deze polder werd in 1718 ingedijkt door Johan Hiëronymus Huyssen van Cattendijke, Ambachtsheer van Vossemeer en Zaamslag. De polder is ook naar hem genoemd. Ze meet 161 ha. De polder heeft over ongeveer 1,5 km een zeewerende dijk, waaraan de buurtschap Griete ligt, welke over een haventje beschikt. De zeewering werd regelmatig geteisterd door dijkvallen.
Ook iets verder van de huidige kust traden dijkvallen op. De buurtschap Val, in de zuidwesthoek van de polder, is ernaar genoemd. Daar is ook een wiel te vinden.
# Knútur

De Knútur of Knúkur is een berg die ligt op het eiland Skúvoy, Faeröer. De berg heeft een hoogte van 393 meter en is daarmee het hoogste punt van het eiland.
# Kněždub

Kněždub (Duits: Kniezdub) is een Tsjechische gemeente in de regio Zuid-Moravië, en maakt deel uit van het district Hodonín.
Kněždub telt 1124 inwoners (2008).
Archlebov · Blatnice pod Svatým Antonínkem · Blatnička · Bukovany · Bzenec · Čejč · Čejkovice · Čeložnice · Dambořice · Dolní Bojanovice · Domanín · Dražůvky · Dubňany · Hodonín · Hovorany · Hroznová Lhota · Hrubá Vrbka · Hýsly · Javorník · Ježov · Josefov · Karlín · Kelčany · Kněždub · Kostelec · Kozojídky · Kuželov · Kyjov · Labuty · Lipov · Louka · Lovčice · Lužice · Malá Vrbka · Mikulčice · Milotice · Moravany · Moravský Písek · Mouchnice · Mutěnice · Násedlovice · Nechvalín · Nenkovice · Nová Lhota · Nový Poddvorov · Ostrovánky · Petrov · Prušánky · Radějov · Ratíškovice · Rohatec · Skalka · Skoronice · Sobůlky · Starý Poddvorov · Stavěšice · Strážnice · Strážovice · Sudoměřice · Suchov · Svatobořice-Mistřín · Syrovín · Šardice · Tasov · Těmice · Terezín · Tvarožná Lhota · Uhřice · Vacenovice · Velká nad Veličkou · Veselí nad Moravou · Věteřov · Vlkoš · Vnorovy · Vracov · Vřesovice · Žádovice · Žarošice · Ždánice · Želetice · Žeravice · Žeraviny
# Konfijtstraat

De Konfijtstraat is een straat in Brugge.

## Beschrijving

In 1550 werd voor het eerst de naam vermeld: de taverne, ghenaemt het Confijtkin, staende in de Vulderstrate. In 1559 vindt men: een eestre, staende achter 't Confijtken, in de Vulderstraete. In 1564 en 1567 had men het over het straetkin gheheeten 't Confijtkin.
De straat die als zijstraat van de Vuldersstraat tot stand kwam kreeg dus in de volksmond de naam van de herberg. Mogelijk had die naam iets te maken met konfijt in de zin van wat met suiker is bereid. Men dacht het alvast in de Franse tijd, het werd Rue des Confitures.
Er is nochtans een waarschijnlijker uitleg mogelijk. Konfijt was ook de naam die gegeven werd aan het loogwater en in ruimere zin aan het mengsel dat in de volderskuip overbleef na het vollen. In de voldersbuurt, naast de Vuldersstraat en de Vuldersrei en dicht bij de ramen van het voldersbedrijf, is het goed mogelijk dat de herberg de naam Confijtken kreeg.
De Konfijtstraat loopt van de Vuldersstraat naar de Balsemboomstraat.

## Literatuur

* Albert SCHOUTEET, De straatnamen van Brugge. Oorsprong en betekenis, Brugge, 1977, ISBN 9789062675036.
* Frans DEBABANDERE, Brugse plaatsnamen, in: Brugge die Scone, 2009, blz. 31.
* Chris WEYMEIS, Brugge, van Academiestraat tot Zwynstraat, Deel 3: J-K, Brugge, Uitgeverij Van de Wiele, 2016, ISBN 978-90-76297-637.
Straten en pleinen in Brugge met een artikel op Wikipedia:
# Koerlan

De Koerlan (Aramus guarauna) is de enige soort uit de familie Aramidae.

## Kenmerken

De koerlan is grijsbruin van kleur met opvallende witte vlekken, terwijl de jongen effen donkerbruin zijn. Hij heeft lange poten en een slanke, gebogen snavel met een scherpe, iets gedraaide top. Met de lange tenen en scherpe nagels kan hij over moerasvegetatie lopen. Het vederkleed van beide geslachten is gelijk. De lichaamslengte bedraagt 56 tot 71 cm en het gewicht 1 tot 1,5 kg.

## Leefwijze

Het voedsel van deze standvogel bestaat uit slakken en schelpdieren, insecten, reptielen, amfibieën en wormen.

## Voortplanting

Het nest wordt gebouwd van riet en biezen. Dit wordt door het mannetje verdedigd tegen indringers. Hij trapt ze met de poten, onder het uiten van onheilspellende kreten, en jaagt ze op de vlucht. Gemiddeld legt deze vogel zes tot zeven eieren.

## Verspreiding

Deze vogel komt voor in Amerika van Florida tot Paraguay en Argentinië en telt vier ondersoorten:
* A. g. pictus: Florida, Cuba en Jamaica.
* A. g. elucus: Hispaniola en Puerto Rico.
* A. g. dolosus: van zuidoostelijk Mexico tot Panama.
* A. g. guarauna: van noordelijk Zuid-Amerika tot Paraguay en Argentinië.
* ↑ (en) Koerlan op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Charlotte Uhlenbroek (2008) - Animal Life, Tirion Uitgevers BV, Baarn. ISBN 978-90-5210-774-5
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.2). Gearchiveerd op 15 augustus 2023.
# Komsomolskaja (metrostation Nizjni Novgorod)

Komsomolskaja (Russisch: Комсомольская) is een station van de metro van Nizjni Novgorod. Het station werd geopend op 8 augustus 1987 en was twee jaar lang het zuidelijke eindpunt van de Avtozavodskaja-lijn. Het metrostation bevindt zich onder de Prospekt Lenina (Leninlaan), op het terrein van de autofabriek GAZ in het zuiden van Nizjni Novgorod. Zijn naam ("Komsomol") dankt het station aan een van de toegangen van de autofabriek, de Komsomolskaja Prochodnaja (Komsomoltoegang). Oorspronkelijk zou het station Avtozavodskaja ("Autofabriek") heten, een naam die uiteindelijk aan een ander station werd gegeven.
Het station is ondiep gelegen en beschikt over een perronhal met witmarmeren zuilen. De wanden langs de sporen zijn afgewerkt met natuursteen in diverse kleuren. De naam van het station is aangebracht in metalen letters, die gebaseerd zijn op het lettertype waarin de titel van de krant Komsomolskaja Pravda is gezet.
# Komstad

Komstad is een dorp in de voormalige parochie Norra Ljunga, in de gemeente Sävsjö in Småland, Zweden. Het dorp ligt zo’n 4 kilometers ten westen van de stad Sävsjö.
De eerste vermelding van de plaats is aldus historische archieven in 1370.
Recent onderzoek probeert te documenteren dat Jonas Bronck (c. 1600 - c. 1643), geboren in Komstad, de naamgever is van The Bronx, New York, Verenigde Staten.
Komstad was vroeger de locatie voor de rechtspraak van de parochie, dat werd gebewerkstelligd door middel van een ding. Het was tevens het belangrijkste dorp in Västra Härad (westelijk deel van Njudung), tot dat de spoorlijn in de jaren 1860 werd aangelegd, toen werd het nabijgelegen Sävsjö de nieuwe belangrijkste stad in de regio.

## Externe link

* Locatie in verband met Komstad en zijn regio: Baltic lodge No.689, Vasa order of America
* ↑ Ultan, Lloyd (1993). The Bronx In The Frontier Era. From the Beginning to 1696. Kendall / Hunt Publishing Company, Dubuque, Iowa.
* ↑ Jonas Bronx. Bronx Notables. Bronx historical Society. Gearchiveerd op 9 mei 2008. Geraadpleegd op 20 januari 2012.
* ↑ (de) Mattausch-Yildiz, Birgit (2011). Neue Vielfalt in der urbanen Stadtgesellschaft [A new Diversity in Urban Society]. VS Verlag für Sozialwissenschaften, "Stadt als Transitraum: Ein Blick hinter den Bronx-Mythos [The City as a transitional Space: investigating the Bronx Myth]". ISBN 978-3-531-17754-0. Gearchiveerd op 18 augustus 2023 "Der Name The Bronx geht auf den ersten Siedler 1639, den Schweden Jonas Bronck und dessen Familie ('the Broncks') zurück – so lautet zumindest die landläufige Erklärung für den Artikel in Namen. [The name The Bronx relates to the first settler from 1639, the Swede Jonas Bronck and his family ('the Broncks') – that at least is the common explanation for the article in that name.]"
# Koninklijk Pruisisch Hofjacht-ereteken

Het Koninklijk Pruisisch Hofjacht-ereteken (Duits: Das Königlich Preußische Hofjagdehrenzeichenen) was een onderscheiding van het Pruisische hof. Wilhelm II, Koning van Pruisen en Duits Keizer heeft het ereteken op 3 november 1909 als herinnering aan de stichting van de Zeer Edele Orde van het Witte Hert van Sint-Hubertus ingesteld. De onderscheiding had een strikt privékarakter en de versierselen werden door de Keizer uit zijn eigen schatkist betaald.
Aan het 50-jarig jubileum van de jachtorde werd herinnerd met het getal "50" onder het hert. Het ereteken werd alleen op het jachtuniform gedragen.
Het medaillon stelde een hert, meer in het bijzonder en mannetjeshert met een gewei met vijf einden, voor binnen een lauwerkrans. De rand van het medaillon is ook met neo-rococokrullen versierd. Het geheel is met een Pruisische koningskroon gedekt. De achtergrond is van groene emaille op een geguillocheerde metalen ondergrond.
Op de vlakke en onversierde achterzijde bevindt zich een ingeslagen keur voor het gehalte van het gebruikte zilver of goud en een gesp waarmee het ereteken op het uniform werd vastgemaakt. De eretekens bevatten geen inscriptie, serienummer of ternaamstelling.