OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jan Brugge

Johannes Nicolaas (Jan) Brugge (Purmerend, 19 februari 1918 – Deventer, 24 november 2000) was een Nederlandse beeldhouwer, schilder, medailleur en tekenleraar.

## Leven en werk

Jan Brugge was een leerling van de beeldhouwer en medailleur Gijs Jacobs van den Hof en de kunstschilder Hendrik Valk. Hij is opgeleid aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Arnhem. Brugge was werkzaam als aquarellist, beeldhouwer, schilder en tekenaar.
Na de Tweede Wereldoorlog sloot hij zich aan bij De Nieuwe Groep, een vernieuwende kunstenaarsgroep waarvan onder andere Ben Akkerman, Jan Broeze, Johan Haanstra en Riemko Holtrop de oprichters waren.
Als kunstenaar beheerste Brugge meerdere technieken. Zijn omvangrijke oeuvre laat een ontwikkeling zien van figuratie naar abstractie. Een studiereis naar Zuid-Frankrijk in 1951 vormde het omslagpunt in deze ontwikkeling. Deze studiereis had hij te danken aan zijn vriendschap met de Holtense huisarts J.P. Nagelhout. Hij was een maatschappelijk betrokken kunstenaar.
Jan Brugge is de vader van Pieter Jan Brugge.

## Tentoonstellingen

* In oktober 2008 was in het gemeentehuis van Rijssen-Holten een tentoonstelling gewijd aan de twaalf schilderijen die hij maakte tijdens een reis door Zuid-Frankrijk.
* In februari 2009 verscheen een boek over zijn leven en was er een overzichtstentoonstelling in de Bergkerk te Deventer.
* R.H. Smit-Muller: Jan Brugge, 1918-2000, Thieme Art, februari 2009, ISBN 978-90-78964-24-7
* ↑ Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* Biografisch Portaal: 99539085
* Gemeinsame Normdatei: 138203865
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6325 9352
* Library of Congress Control Number: no2009104654
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 317577891
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 13308
* Système universitaire de documentation: 143300172
* Virtual International Authority File: 88255134
* WorldCat (via VIAF): 88255134
# Jasmine (Disney)

Prinses Jasmine (ook wel Prinses Jasmijn) is een personage uit de Disneyfilm Aladdin uit 1992. Jasmine werd als zesde personage toegevoegd aan de lijst met Disneyprinsessen.

## Beschrijving

Jasmine werd bedacht door Ron Clements, John Musker, Ted Elliott en Terry Rossio. Ze heeft lang zwart haar, donkere ogen en een tenger figuur. Ze draagt een traditionele groenblauwe jurk.
Prinses Jasmine wil het leven buiten het paleis ervaren maar moet volgens oude traditie trouwen met een prins. Stiekem sluipt Jasmine naar de markt en ontmoet daar Aladdin. Ze is onder de indruk van zijn charmes en dappere karakter en besluit om met hem te trouwen.
Het personage Jasmine is gebaseerd op het verhaal Aladin en de wonderlamp uit de vertellingen van Duizend-en-een-nacht. In het oorspronkelijke verhaal heet ze Badroulbadour, maar Disney besloot haar te vernoemen naar de Amerikaanse actrice Jasmine Guy. Inspiratie voor het verhaal over een verveelde prinses kwam uit de film Roman Holiday uit 1953. Ondanks de aanwezigheid van een prinses in de animatiefilm besloten de regisseurs zich meer te richten op het verhaal als een Arabisch avontuur in plaats van een traditioneel sprookjesverhaal.

## Externe link

* (en) Jasmine in de Internet Movie Database
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jasmine (Disney character) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Jean-Christophe Grangé

Jean-Christophe Grangé ((Boulogne-Billancourt, 15 juli 1961) is een Frans auteur van thrillers. Naast auteur is hij journalist en scenarioschrijver.
# Jean-Christian Petitfils

Jean-Christian Petitfils (Parijs , 25 december 1944) is een Frans historicus en schrijver. Vooral zijn boeken over Lodewijk XIV en over de historische Jezus werden zowel bij het publiek als in de kritiek positief onthaald. Van zijn Dictionnaire amoureux de Jésus werden meer dan 160.000 exemplaren verkocht. In 1996 won hij de Prijs voor beste biografie van de Académie française.
Petitfils studeerde aan de rechtenfaculteit, aan het Institut d'études politiques en aan de Sorbonne in Parijs. Hij is doctor in de politieke wetenschappen en licentiaat in publiekrecht en in geschiedenis. Hij werkte lange tijd in de banksector terwijl hij tegelijk werk uitgaf als historicus.

## Bibliografie (selectie)

* La Droite en France
* L’Extrême droite en France
* Le Gaullisme
* Les Socialismes utopiques
* Le Véritable d'Artagnan
* Le Régent
* Lauzun
* Madame de Montespan
* Louise de La Vallière
* Louis XIV
* Louis XV
* La Bastille
* Histoire de la France
* Dictionnaire amoureux de Jésus
* Biographie et informations. babelio.com. Gearchiveerd op 18 december 2019. Geraadpleegd op 23 februari 2020.
# Jan Ebbeler

Marie (Jan) Ebbeler (geboren Rotterdam, 21 oktober 1864) was een Nederlands bas.
Hij was zoon van expediteur Evert Johannes Ebbeler en Jacoba de Bruijn.
Hij was al werkzaam in de handel, toen hij wat ouder besloot zich tot de zangkunst te wenden. Hij nam les bij Paul Haase en Cornélie van Zanten. Vanaf 1894 was hij werkzaam voor de Nederlandse Opera van Johannes George de Groot, dat al snel ter ziele ging. Ebbeler pakte zijn studie weer op en in 1895 was hij zanger in het gezelschap van Cornelis van der Linden. Als aanvulling trad Ebbeler ook wel op als concertzanger. Ebbeler maakte deel uit van het zangerskwartet Les quatre mousquetaires, waarin ook Johan Schmier en Sidney Cauveren zongen.
Wanneer in 1904 het gezelschap wordt opgeheven wendt Jan/Marie Ebbeler zich tot de veredeling van alcoholische dranken (De Ware Jacob, 1904). Desalniettemin zong hij in 1907 onder de naam John Ebbeler weer bij Opera Scotland in Lohengrin onder de toevoeging “from the Opera House Amsterdam”. Ook in 1918 stond hij nog op de planken in het gezelschap van Carl Rosa Opera Co, aldus The Cambria Daily Leader van 28 oktober 1918.
* Onze Musici (1898), Nijgh & Van Ditmar meldt geboortejaar 1865
* J.H. Letzer: Muzikaal Nederland 1850-1910. Bio-bibliographisch woordenboek van Nederlandsche toonkunstenaars en toonkunstenaressen - Alsmede van schrijvers en schrijfsters op muziek-literarisch gebied, 2. uitgaaf met aanvullingen en verbeteringen. Utrecht: J. L. Beijers, 1913, pagina 27 meldt geboortejaar 1865
# Jan van Hooff (primatoloog)

Johan Antoon Reinier Alex Maria (Jan) van Hooff (Arnhem, 15 mei 1936) is een Nederlandse emeritus hoogleraar ethologie en socio-ecologie aan de Universiteit van Utrecht. Als kenner van primaten is hij bekend van televisie-uitzendingen en lezingen.

## Loopbaan

Van Hooff groeide op in Burgers' Zoo in Arnhem, waar zijn vader en moeder directeuren waren. Zijn grootvader van moederszijde Johan Burgers had het dierenpark opgericht. Zijn broer Antoon was er later directeur.
Jan van Hooff studeerde biologie in Utrecht en Oxford bij Niko Tinbergen en Desmond Morris. Hij promoveerde op een onderzoek naar sociaal gedrag en communicatie bij mensapen. Vooral zijn vergelijkende studies over gelaatsexpressies bij apen en mensapen, in het bijzonder over de evolutie van lachen en glimlachen, hebben de aandacht getrokken. Van 1980 tot 2001 was hij hoogleraar ethologie en socio-ecologie aan de Universiteit Utrecht waar hij vooral studies deed naar de sociale processen, het sociaal gedrag en de sociale organisatie van dieren, in het bijzonder primaten zoals orang-oetans en chimpansees. Van 1996 t/m 1999 was hij vervangend hoogleraar aan de Universiteit Wageningen. Hij bekleedde gasthoogleraarschappen aan de Universiteit Zürich (1988) en aan de École Normale Supérieure in Parijs (2001). Hij is honorair professor aan de Universitas Nasional te Jakarta, Indonesië.
Recent onderzoek richtte zich op de socio-ecologie van enkele primatensoorten in veldwerkprojecten in Indonesië en op de regulatie van sociale betrekkingen, bestudeerd in gevangenschapskolonies, onder andere in de chimpanseekolonie van Burgers’ Zoo. Daarbij ging het vooral om vragen als: Hoe gaan dieren die met elkaar in groepsverband samenleven om met conflicten en hoe lossen ze die op (onder meer verzoeningsgedrag).
Na zijn emeritaat werkte hij als wetenschappelijk directiemedewerker van de Koninklijke Burgers' Zoo te Arnhem. Hij was secretaris-generaal van de International Primatological Society en voorzitter van het Jane Goodall Instituut Nederland. Van Hooff is lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen en Officier in de Orde van Oranje-Nassau.
Verscheidene van zijn oud-studenten, onder wie Frans de Waal, bereikten een internationaal vooraanstaande wetenschappelijke positie.

## Televisie

Van Hooff presenteerde in de jaren zestig samen met zijn broer Antoon van Hooff een maandelijks AVRO-programma over dieren Zoo Zoo. Naast vaste tafelgast bij RTL Late Night was hij meerdere malen te gast in De Wereld Draait Door en Pauw & Witteman. In 2013 was Van Hooff als spreker en deskundige betrokken bij het tv-programma NTR Academie.
# Jazz Fest: A New Orleans Story

Jazz Fest: A New Orleans Story is een Amerikaanse documentaire onder regie van Frank Marshall en Ryan Suffern. De film is gebaseerd op het jaarlijkse New Orleans Jazz & Heritage Festival, meestal "Jazz Fest" genoemd. De documentaire ging in première op het filmfestival South by Southwest in Austin op 13 maart 2022. De documentaire werd op 13 mei 2022 door Sony Pictures Classics eerst in een beperkt aantal theaters uitgebracht, gevolgd door een brede release twee weken later. De documentaire kreeg over het algemeen positieve recensies en won de Grammy Award voor beste muziekfilm.

## Korte inhoud

Het New Orleans Jazz & Heritage Festival, is een jaarlijks evenement waar de lokale muziek, cultuur en erfgoed van New Orleans centraal staat. De documentaire bevat live optredens en interviews vanaf de 50e verjaardag van het festival, met artiesten als Bruce Springsteen, Gregory Porter, Katy Perry, Aaron Neville, Jimmy Buffett, Irma Thomas, Pitbull, Herbie Hancock, Samantha Fish, Al Green, Tom Jones, Gary Clark Jr. en bands als de Preservation Hall Jazz Band, The Marsalis Family, Earth, Wind & Fire, Dirty Dozen Brass Band en Mardi Gras-indianen. De film bevat ook archiefbeelden uit de afgelopen 50 jaar.
Naast het festival kijkt de documentaire ook naar de cultuur van New Orleans. Het documenteert ook de ceremonie van 2019 (het laatste evenement voordat het twee jaar werd stopgezet vanwege de COVID-19-pandemie) met lokale muzikanten en populaire namen uit de muziekindustrie die aan het evenement deelnamen, evenals archiefbeelden van de vorige ceremonies.

## Release

Na de première in Austin werd de film op 27 mei in de bioscopen gebracht. Op 26 juli 2022 volgde de versie digitaal in standaarddefinitie, high definition en UHD, gevolgd door de Ultra HD Blu-ray-, Blu-ray- en dvd-releases op 9 augustus door Sony Pictures Home Entertainment.

## Ontvangst door de pers

Rotten Tomatoes geeft aan dat 93% van de 43 recensies positief is, met een gemiddelde beoordeling van 8,20/10. De consensus van de website luidt: "Net als de muziek die op het titelfestival wordt tentoongesteld, bevat Jazz Fest: A New Orleans Story een lange lijst met rijke, kleurrijke ingrediënten - en komt het echt tot leven op het podium." Metacritic gaf de film een score van 78 op 100, gebaseerd op 11 recensies.
* ↑ Kimberley Nordyke, Carly Thomas, Grammy Awards: Complete List of Winners - Best Music Film. The Hollywood Reporter (5 februari 2023). Geraadpleegd op 1 februari 2024.
* ↑ JAZZ FEST: A NEW ORLEANS STORY. Rotten Tomatoes. Geraadpleegd op 2 februari 2024.
* ↑ Jazz Fest: A New Orleans Story. Metacritic. Geraadpleegd op 2 februari 2024.
# Jan Luyts

Johannes 'Jan' Luyts (Hoorn, 19 september 1655 – Utrecht, 12 maart 1721) was een wis- en natuurkundige uit de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. Van 1688 tot 1689 was hij rector magnificus van de Universiteit Utrecht.

## Biografie

Luyts volgde een opleiding filosofie aan de Latijnse school. Op 19 juni 1677 promoveerde hij aan de Universiteit van Utrecht, zijn promotor was professor J. de Vries. Op 29 oktober van hetzelfde jaar werd hij aangesteld als buitengewoon hoogleraar in het vakgebied Natuurwetenschapen binnen de Filosofische faculteit aan dezelfde universiteit. Op 9 februari 1680 werd dit omgezet in een benoeming als gewoon hoogleraar. Dit zou hij blijven tot zijn overlijden in 1721. Van 1688 tot 1689 was hij de rector magnificus van deze universiteit.
* Prof.dr. J. Luyts op de pagina van de Universiteit Utrecht
# Jan Lutz

Johannes Hermanus (Jan) Lutz (Rotterdam, 11 november 1888 – Laren (Noord-Holland), 7 september 1957) werkte voornamelijk als freelance-illustrator van kinderboeken en tijdschriften en als boekbandontwerper van ruim honderd boekbanden voor talloze uitgeverijen.
Lutz illustreerde onder andere het boek De nieuwe avonturen van Pietje Bell van auteur Chris van Abkoude. Ook maakte hij kleine boekjes ter promotie voor de jamfabrikant De Betuwe, waaronder Jam-nood in 't tentenkamp (circa 1924). Verder schreef en tekende hij strips, zoals De Avonturen van Daantje Hap en z'n Vrienden, die in 1925 in het Algemeen Handelsblad verscheen.
Na de Tweede Wereldoorlog maakte Lutz ook tekeningen voor de Katholieke Illustratie, onder andere in 1954 en 1955 voor de strip Wilko, de zoon van de Roofridder op tekst van Nico J.P. Smith (1898-1958).
* Biografisch Portaal: 83630115
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: lutz013
* Gemeinsame Normdatei: 132120895
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 1985 084X
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069186006
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 51443
* Virtual International Authority File: 70081871
* WorldCat (via VIAF): 70081871
# Javi Varas

Javier 'Javi' Varas Herrera (Sevilla, 10 september 1982) is een Spaans voetballer die als doelman speelt. Hij verruilde in juli 2015 Real Valladolid voor Las Palmas.

## Clubcarrière

Varas kwam op 23-jarige leeftijd bij Sevilla terecht. Hij werd door Sevilla uitgeleend aan San José en CD Alcalá om ervaring op te doen. Op 17 januari 2009 debuteerde hij voor Sevilla in de Primera División, tegen CD Numancia. Tijdens het seizoen 2012/13 werd hij uitgeleend aan Celta de Vigo. Gedurende het seizoen 2013/14 speelde hij alle wedstrijden in de Copa del Rey en de Europa League, terwijl Beto de competitiewedstrijden voor zijn rekening nam. Varas verruilde in augustus 2014 Sevilla voor Real Valladolid, dan actief in de Segunda División. Varas verruilde in juli 2015 Real Valladolid voor Las Palmas.
* (en) Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Javi Varas op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Spelersprofiel op Transfermarkt
# Jean-Baptiste Minne-Barth

Jean-Baptiste Minne-Barth (Gent, 2 september 1796 – aldaar, 17 februari 1851) was advocaat en Belgisch orangistisch politicus in de 19e eeuw.
Jean-Baptiste Minne-Barth was gemeenteraadslid (1830-1841) en burgemeester van Gent (1837-1840) in een periode van politiek vacuüm. Hij werd rector van de rijksuniversiteit van Gent in 1846.

## Externe link

* Biografie Jean-Baptiste Minne-Barth (p.17) op de website van Liberas
# Jean Echenoz

Jean Echenoz (Orange, 26 december 1947) is een Franse schrijver.

## Levensloop

Echenoz studeerde sociologie en civiele techniek in onder meer Aix-en-Provence, Marseille en Parijs, en heeft zich in 1970 in de laatste stad gevestigd. Zijn eerste boek, Le méridien de Greenwich (De breedtegraad van Greenwich), verscheen in 1979. Sindsdien heeft hij nog negen romans gepubliceerd en een tiental Franse prijzen ontvangen, waaronder de prix Médicis 1983 voor Cherokee en de prix Goncourt 1999 voor Je m'en vais (in het Nederlands verschenen als Ik ben weg). Echenoz' werk wordt alom bejubeld in de Franse literaire kritiek.
# Jan Řehula

Jan Řehula (Plzeň, 15 november 1975) is een Tsjechisch triatleet. Hij nam eenmaal deel aan de Olympische Spelen en won bij die gelegenheid een bronzen medaille.

## Biografie

Řehula deed mee aan de Olympische Zomerspelen van 2000. Hij won bij de triatlon en bronzen medaille met een tijd van 1:48.46,64.
In 2001 is hij na een ernstig fietsongeluk afgevoerd naar het ziekenhuis. Hij had twee liter bloed verloren en heeft twee spoedoperaties moeten ondergaan. Uiteindelijk moest hij twee weken in het ziekenhuis blijven.

## Belangrijke prestaties
### triatlon

* 1997: 7e EK olympische afstand in Vuokatti - 2:01.27
* 1998: 5e EK olympische afstand in Velden - 1:51.24
* 1998: 16e WK olympische afstand in Lausanne - 1:57.32
* 1999: 2 EK olympische afstand in Funchal - 1:48.51
* 1999: 16e WK olympische afstand - 1:46.37
* 2000: 3 Olympische Spelen van Sydney - 1:48.46,64
* 2000: 17e WK olympische afstand in Perth - 1:52.43
* 2001: 5e Ironman Switzerland
* 2003: 2 XTerra Tsjechië
* 2003: 26e WK olympische afstand in Queenstown - 1:57.54
* 2004: 2 Ironcurtain
* 2004: 3 XTerra Nederland
* 2004: 10e XTerra USA
* 2004: 23e EK olympische afstand in Valencia - 1:50.28
* 2004: 35e WK olympische afstand in Funchal - 1:44.22
* 2005: 32e WK olympische afstand in Gamagōri - 1:52.21
* 2009: 8e EK lange afstand in Praag - 5:46.02
* 2009: 4e WK lange afstand in Perth - 3:50.25
* (en) Profiel van Jan Řehula op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) Uitslagen op the-sports.org
* triathlon
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5820 973X
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jo20000073611
* Virtual International Authority File: 84110976
* WorldCat (via VIAF): 84110976
# Jan Á Høgaryggi

Jan Á Høgaryggi (15 juni 1997) is een voetballer uit de Faeröer. Hij heeft drie interlands gespeeld.
Interlands van Jan Á Høgaryggi voor de Faeröer :
| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Soort wedstrijd | Goals |
| 1. | 17 oktober 2013 | Nederland - Faeröer | 4 - 0 | Kwalificatie EK -17 2013 | 0 |
| 2. | 19 oktober 2013 | Georgië - Faeröer | 2 - 0 | Kwalificatie EK -17 2013 | 0 |
| 3. | 22 oktober 2013 | Faeröer – San Marino | 1 – 0 | Kwalificatie EK -17 2013 | 0 |
# Javor (Pilsen)

Javor (Duits: Jawor) is een Tsjechische gemeente in de regio Pilsen, en maakt deel uit van het district Klatovy. Javor telt 84 inwoners.
Běhařov · Běšiny · Bezděkov · Biřkov · Bolešiny · Břežany · Budětice · Bukovník · Čachrov · Černíkov · Červené Poříčí · Číhaň · Čímice · Dešenice · Dlažov · Dlouhá Ves · Dobršín · Dolany · Domoraz · Dražovice · Frymburk · Hamry · Hartmanice · Hejná · Hlavňovice · Hnačov · Horažďovice · Horská Kvilda · Hrádek · Hradešice · Chanovice · Chlistov · Chudenice · Chudenín · Janovice nad Úhlavou · Javor · Ježovy · Kašperské Hory · Kejnice · Klatovy · Klenová · Kolinec · Kovčín · Křenice · Kvášňovice · Lomec · Malý Bor · Maňovice · Měčín · Mezihoří · Mlýnské Struhadlo · Modrava · Mochtín · Mokrosuky · Myslív · Myslovice · Nalžovské Hory · Nehodiv · Nezamyslice · Nezdice na Šumavě · Nýrsko · Obytce · Olšany · Ostřetice · Pačejov · Petrovice u Sušice · Plánice · Podmokly · Poleň · Prášily · Předslav · Rabí · Rejštejn · Slatina · Soběšice · Srní · Strašín · Strážov · Sušice · Svéradice · Švihov · Tužice · Týnec · Újezd u Plánice · Velhartice · Velké Hydčice · Velký Bor · Vrhaveč · Vřeskovice · Zavlekov · Zborovy · Železná Ruda · Žihobce · Žichovice
# Jef (lied)

Jef is een lied deels geschreven en gezongen door Ivan Heylen uit 1982.

## Lied

Het is een vrije Nederlandstalige vertaling naar Oost-Vlaams dialect van het in 1964 door Jacques Brel uitgebrachte gelijknamige Franstalige nummer. Van het nummer van Brel dat over vriendschap van twee dronkaards gaat bestaan verschillende vertalingen, waaronder een van Stef Bos en een van Benny Neyman en dus ook van Heylen. De versie van Heylen valt op door de enorme vuur en passie waarmee het lied wordt gezongen. Ook de intensiteit en felheid van de gekozen woorden zoals "ballen", "radijzen", "janken", "wijven", "hoeren" en "naaien" vallen op.

### Beknopte inhoud lied

Het lied gaat over de vriendschap van twee dronkaards van ongeveer 40 jaar die een verlangen hebben naar de tijd dat ze nog jong waren en nog niet aan de drank verslaafd. De een probeert de ander, Jef, te troosten omdat zijn "meid" hem heeft verlaten maar in werkelijkheid een hoer is. Hij zegt zich te schamen voor hem en stelt dat hij geen man is omdat hij maar blijft huilen en zelfmoord suggereert. Ook beurt hij Jef op met de woorden dat hij tien keer beter is dan die meid waar heel de straat volgens hem op "rijdt" en dat hij van zich moet afbijten. Hij stelt voor een gitaar te kopen en hun geluk te beproeven in Parijs en daar voor het publiek op te treden. De een zou zingen met gitaar en Jef zou het publiek aan het lachen maken door raar te doen maar dat gaat niet door. Ze besluiten zich van hun laatste geld te bezatten en naar een bordeel te gaan waar Jef zich uitleeft en "keelt" als een "driekwart hoer" met zijn "radijzen" speelt. De ander hoopt dat hij weer de oude wordt en het lied eindigt dan ook met de woorden " Goed Jef, goed, steek die stoute smoel vooruit, goed, ja goed".

## Ontvangst

Jef (afspeeltijd 4:04) werd in 1982 op single uitgebracht, vermoedelijk alleen in Nederland. Op de achterkant van de hoes was op een aantal versies de tekst afgedrukt. B-kant was het door Heylen, Adams en Klaris geschreven Moeder (3:30). Het was een single uitgebracht tussen twee langspeelplaten in. Het stond vier weken in de Top 40 met als hoogste plaats de 25e; in de Nationale Hitparade stond het acht weken genoteerd met een hoogste notering op 21. Het verscheen later wel op compilatiealbums. In 1990 werd het opnieuw uitgebracht met Vrouw en vrouw op de B-kant geperst via CNR Records, ook vermoedelijk alleen in Nederland.
Referenties
* Jef op YouTube
* Nederlandse Top 40
* Frits Spits, De standaards van Spits II, deels ingezien via Google Books (18 augustus 2019)
* Muziekarchief België heeft alleen een Nederlands exemplaar van beide persingen
* 45cat.com geeft geen Belgische single, wel een Nederlandse
* Second Hand Songs
# Jean Goedert

Jean Goedert (Clervaux, 20 november 1943 – Esch-sur-Alzette, 22 september 1998) was een Luxemburgs beeldhouwer en kunstschilder.

## Leven en werk

Jean Goedert werd opgeleid aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Luik, kreeg privélessen van Georges Debatty en René Julien en volgde een beeldhouwcursus van Ralph Brown aan de internationale zomeracademie in Salzburg. Hij gaf kunstonderwijs aan het Lycée Technique des Arts et Métiers in de stad Luxemburg.
Goedert gebruikte in zijn schilderwerken elementen van het neorealisme, het symbolisme en het surrealisme om bloemen, landschappen en portretten op doek vast te leggen. Hij beeldhouwde daarnaast, maakte hij boekillustraties en ontwierp een aantal postzegels voor de Luxemburgse Post. In 1972 toonde hij ruim 60 schilderijen, tekeningen en beeldhouwwerken bij Villa Vauban. Volgens kunstcriticus Joseph Walentiny werden de getoonde werken van Goedert "gekenmerkt door een surrealisme dat enkele pessimistische tendensen van de moderne kunst weerspiegelt". Hij was lid van de Cercle Artistique de Luxembourg en nam sinds 1973 deel aan de salons van de kunstenaarsvereniging. In 1980 had hij een solo-expositie in de feestzaal van de gemeente Clervaux. Goedert ontving voor zijn werk de Conrad Chapman-prijs in Brussel (1982) en de Prix Artistique Ardennes-Eiffel (1983).
Jean Goedert overleed op 44-jarige leeftijd.

## Enkele werken

* 1985 Monument aux morts in Bech-Kleinmacher.
* 1987 monument voor auteur Georges Gillen (1831-1904) in Clervaux.
* 1989 ontwerp postzegel voor het honderdjarig bestaan van de Interparlementaire Unie.
* 1990 ontwerp postzegel ter herinnering aan journalist en auteur Batty Weber (1860-1940).
* 1990 ontwerp postzegel met als thema telecommunicatie.
* 1 2 Jos Welter, red. (1993) Rétrospective : Cent ans d'art luxembourgeois 1893-1993. Luxemburg: Cercle Artistique de Luxembourg / Crauthem: Lux-Print. ISBN 2-919970-24-0
* ↑ Lambert Herr (1992) Anthologie des arts au Luxembourg. Luxemburg: Editions Emile Borschette. ISBN 2-87982-034-0. Gearchiveerd op 13 februari 2023.
* ↑ "Jean Goedert à la Villa Vauban", Luxemburger Wort, 4 november 1972.
* ↑ Jos. Walentiny, "Jean Goedert à la Villa Vauban (Musée Pescatore)", Luxemburger Wort, 15 november 1972.
* ↑ "Jean Goedert stellt in Clerf aus", Luxemburger Wort, 3 juli 1980.