OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Heille

Heille of lokaal Zanddijk is een buurtschap en voormalige gemeente in Zeeuws-Vlaanderen die tegenwoordig behoort tot de gemeente Sluis, in de Nederlandse provincie Zeeland.

## Geschiedenis

Vanaf de 13e eeuw was Heille een ambacht in het Brugse Vrije, dat ook een deel van het huidige België besloeg, doch daaraan kwam in 1664 een eind, toen de grens tussen de Noordelijke en de Zuidelijke Nederlanden definitief werd vastgesteld.
Vanaf 1797 was Heille een zelfstandige gemeente, maar in 1880 werd deze bij de gemeente Sluis gevoegd, waarna nog meer herindelingen volgden.
Het Nederlandse deel van Heille bestaat vanouds uit twee gehuchten, namelijk Oud-Heille en Nieuw-Heille, die gescheiden waren door de Stierskreek. Nieuw-Heille wordt ook wel 'De Ronduit' genoemd, naar het woord 'redoute', een kleine versterking die hier vroeger was.

## Ligging

Vanwege de ligging aan de grens waren er immers versterkte schansen, namelijk de Krabbeschans en de Kruisdijkschans. Op de laatste bevindt zich een in 2013 gerestaureerd landhuis, Kruisdijk geheten, te midden van opgaand geboomte waaromheen de wegen een ruit vormen. Dit gebied is eigendom van de Stichting Het Zeeuwse Landschap, onder andere omdat er boomkikkers zijn te vinden. Ten zuiden hiervan was de overgang over de Stierskreek, die overigens ook tegenwoordig nog bestaat en eveneens een fraai natuurgebied is.
Heille ligt in een rustige polderstreek, deels op een lage zandrug. Naast de akkerbouw is het toerisme een bestaansmiddel, er zijn namelijk enkele kampeerterreinen.

## Nabijgelegen kernen

Middelburg, Aardenburg, Sluis
# Hemiergis

Hemiergis is een geslacht van hagedissen uit de familie skinken (Scincidae).

## Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van de groep werd voor het eerst voorgesteld door Johann Georg Wagler in 1830. Er zijn zeven soorten die al langere tijd bekend zijn. De meest recent beschreven soort is Hemiergis millewae uit 1976. Veel soorten werden vroeger tot het geslacht Lygosoma gerekend.

## Uiterlijke kenmerken

De lichaamslengte bedraagt ongeveer vier tot zeven centimeter exclusief de staart. De staart is langer dan het lichaam. De lichaamskleur is bruin tot donkerbruin, veel soorten hebben een tekening van kleine zwarte vlekjes of vlekkenrijen. De schubben zijn glad en glanzend. De oogleden zijn beweeglijk, in het onderste ooglid is een doorzichtig venster aanwezig zodat de hagedis met gesloten ogen toch kan zien. Gehooropeningen ontbreken meestal, op één soort na.
De poten zijn klein en staan ver van elkaar af. Het aantal vingers en tenen is variabel; een aantal soorten heeft vijf vingers en tenen maar sommige soorten hebben gereduceerde poten met minder vingers en tenen. Zij zijn hieraan vaak te herkennen van andere soorten skinken.

## Verspreiding en habitat

Alle soorten komen endemisch voor in delen van Australië en leven in de staten New South Wales, Victoria, West-Australië en Zuid-Australië.
De habitat bestaat uit zowel drogere als meer vochtige bossen die hun blad niet verliezen (sclerofylle vegetatie). Sommige soorten komen voor in drogere streken zoals zandduinen en open bossen. Hemiergis peronii is gebonden aan ongerepte gebieden met een dikke bladerlaag. Sommige soorten tolereren aanpassing van het landschap door de mens. Van de soort Hemiergis talbingoensis is bekend dat deze veel voorkomt in dennenplantages en begraasde graslanden. Hemiergis quadrilineatum komt ook voor in stedelijke gebieden zoals in tuinen en in afvalhopen.
Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is aan alle soorten een beschermingsstatus toegewezen. De skinken worden allemaal beschouwd als 'veilig' (Least Concern of LC).

## Soorten

Het geslacht omvat de volgende soorten, met de auteur, het verspreidingsgebied en het aantal vingers en tenen.
| Naam | Auteur | Verspreidingsgebied | Vingers en tenen |
| Hemiergis decresiensis | Cuvier, 1829 | Australië (New South Wales, Zuid-Australië) | Vijf vingers, vijf tenen |
| Hemiergis gracilipes | Steindachner, 1870 | Australië (West-Australië) | Vijf vingers, vijf tenen |
| Hemiergis initialis | Werner, 1910 | Australië (West-Australië, Zuid-Australië) | Vijf vingers, vijf tenen |
| Hemiergis millewae | Coventry, 1976 | Australië (New South Wales, Victoria, West-Australië, Zuid-Australië) | Vijf vingers, vijf tenen |
| Hemiergis peronii | Gray, 1831 | Australië (New South Wales, Victoria, West-Australië) | Twee tot vier vingers, twee tot vier tenen |
| Hemiergis quadrilineatum | Duméril & Bibron, 1839 | Australië (West-Australië) | Twee vingers, twee tenen |
| Hemiergis talbingoensis | Copland, 1946 | Australië (New South Wales, Victoria) | Drie vingers, drie tenen |
# Heizmannia aurea

Heizmannia aurea is een muggensoort uit de familie van de steekmuggen (Culicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1932 door Brug.
# Heidi von Beltz

Heidi von Beltz (ook Heidi Von Beltz, 1955 - Los Angeles, 28 oktober 2015) was een Amerikaans actrice en stuntvrouw. Ze kreeg haar eerste rol in de tv-serie Charlie's angels in 1978. Een jaar later speelde ze in Kill the golden goose. Hierna ging ze werken als stuntvrouw. In 1980 raakte ze ernstig gewond tijdens opnames voor de film The cannonball run van regisseur Hal Needham. Von Beltz raakte hierbij vanaf haar nek verlamd. Het ongeluk leidde tot aanpassingen in de wetgeving voor stuntpersonen. Ze beschreef haar ervaringen in het boek My soul purpose (1996).
Von Beltz was de dochter van acteur Brad Weston. Minder dan een jaar na het ongeluk kreeg ze een kortstondige relatie met Ray Liotta, van wie ze volgens Von Beltz haar vrouwelijkheid en onafhankelijkheid terugkreeg.

## Filmografie
### Als actrice

* Charlie's angels, 1978 (1 aflevering)
* Kill the golden goose, 1979

### Als stuntvrouw

* Smokey and the bandit II, 1980
* The cannonball run, 1981
# Heidoti

Heidoti kan verwijzen naar:
* Heidoti (Saramaccarivier), Kwinti-dorp aan de Saramaccarivier in Suriname
* Heidoti (Coppenamerivier), voormalig Karaïbisch, later marrons dorp aan de Coppenamerivier in Suriname
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Heidoti en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Helicopsyche petri

Helicopsyche petri is een schietmot uit de familie Helicopsychidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Helicopsyche petersorum

Helicopsyche petersorum is een schietmot uit de familie Helicopsychidae. De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.
# Hemibystra persiba

Hemibystra persiba is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Tosquinet in 1896.
# Heike Lange

Heike Lange (31 oktober 1955) is een Oost-Duits oud-langebaanschaatsster.
Heike Lange heeft slechts twee jaar meegedaan aan internationale kampioenschappen, maar ondanks deze korte periode aansprekende resultaten neergezet. In 1975 werd ze op 19-jarige leeftijd tweede bij het WK Sprint in Göteborg en later dat jaar wereldkampioene bij de junioren in het Zweedse Strömsund. In 1976 deed ze nog mee aan de Olympische Winterspelen, waar ze een tiende en achtste plaats bereikte op respectievelijk de 500 en 1000 meter.

## Resultaten

| Jaar | Olympische Spelen | WK Sprint | WK Junioren |
| 1975 | | 2 | 1 |
| 1976 | 10e 500m 8e 1000m | | |

### Medaillespiegel

| Kampioenschap | Goud 1 | Zilver 2 | Brons 3 |
| WK Sprint | 0 | 1 | 0 |
| WK Junioren | 1 | 0 | 0 |
* Heike Lange op SchaatsStatistieken.nl
* Gemeinsame Normdatei: 133511774
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 2259 0938
* Virtual International Authority File: 23331596
* WorldCat (via VIAF): 23331596
# Helligen Hendrik

Helligen Hendrik (Twents: "kwaaie Hendrik"), voluit Hendrikus Antonius van der Pette is een typetje van de Nederlandse cabaretier Bert Eeftink (1967) uit Goor. Het typetje geniet voornamelijk bekendheid in regio Overijssel.
Eeftink heeft een wekelijkse column op Radio Oost als Helligen Hendrik. In De 2 minuten van Helligen Hendrik geeft hij sinds 2005 zijn ongezouten mening over dingen die hem dwarszitten.
Daarnaast had Eeftink in 2007 een rol in de Twentse soap Van Jonge Leu en Oale Groond van dokter Luuk Nijland. Tevens was hij te zien als presentator van de dagelijkse nieuwseditie En Dan Nog Even Dit (EDNED).
Sinds 2008 doet Eeftink ook theatertoers met dezelfde stijl als die van zijn columns nadat hij in 2007 een oudejaarsconference had gehouden onder de titel MBâh. Hij wordt daar bijgestaan door Paul Schabbink (1972) (als Zwerver en Schoffel Gertjen) en voorheen ook Rob Vorkink (1967-2018) als buurman Waanders.

## Theatershows

* MBâh (oldejaorsconference 2007)
* FÔI! (oldejaorsconference 2008)
* Nôh (2010-2011)
* VÔT (2012-2013)
* LÖS (2014-2015)
* Oald Zeer (2019-2020)
* Wen d’r mar an (2021-2022)
* Bar & Boos (2023-heden)
# Hemiceras emerillonarum

Hemiceras emerillonarum is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Thiaucourt.
# Hendrik I van Savoye-Nemours

Hendrik I van Savoye-Nemours (Parijs, 2 november 1572 — aldaar, 10 juli 1632) was van 1595 tot aan zijn dood hertog van Genève en hertog van Nemours en van 1618 tot aan zijn dood hertog van Aumale. Hij behoorde tot het Huis Savoye.

## Levensloop

Hendrik was de tweede zoon van hertog Jacob van Savoye-Nemours en diens echtgenote Anna d'Este, dochter van Ercole II d'Este, hertog van Modena, en weduwe van hertog Frans van Guise. In 1585 volgde hij zijn vader op als hertog van Genève en hertog van Nemours.
In 1588 volgde hij zijn oom Luigi d'Este op als commendatair abt van de Abdij van Pontigny, een functie die hij enkele maanden uitoefende. Hetzelfde jaar kreeg hij van zijn neef hertog Karel Emanuel I van Savoye het commando over het leger waarmee hij het markgraafschap Saluzzo veroverde. Vervolgens vervoegde hij in de Hugenotenoorlogen de Heilige Liga, die hem in 1591 tot gouverneur van de Dauphiné. In 1594 koos hij de zijde van koning Hendrik IV van Frankrijk en in 1595 erfde hij na de dood van zijn oudere broer Karel Emanuel de hertogdommen Genève en Nemours. In 1597 nam hij deel aan het Beleg van Amiens.
Na een dispuut met hertog Karel Emanuel I van Savoye steunde Hendrik Spanje in hun oorlog met Savoye. Het was de bedoeling dat Hendrik zou huwen met een dochter van de hertog van Savoye, maar dat huwelijk ging uiteindelijk niet door omwille van het verzet van koning Filips III van Spanje.
Op 18 april 1618 huwde hij met Anna van Aumale (1600-1638), dochter van hertog Karel I van Aumale. Ter gelegenheid van het huwelijk kregen Hendrik en Anna van koning Lodewijk XIII van Frankrijk het bezit over het hertogdom Aumale, dat in 1595 van haar vader was geconfisqueerd.
In juli 1632 stierf Hendrik op 59-jarige leeftijd.

## Nakomelingen

Hendrik en Anna kregen vier zonen:
* Lodewijk (1620-1641), hertog van Genève, Nemours en Aumale
* Frans Paul (1622-1632)
* Karel Amadeus (1624-1652), hertog van Genève, Nemours en Aumale
* Hendrik II (1625-1659), aartsbisschop van Reims en hertog van Genève, Nemours en Aumale
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Henri Ier de Savoie-Nemours op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Hendrik Bultynck

Hendrik Bultynck (Brugge, 1728-1791) was een in Brugge gevestigde meester-metselaar en architect.

## Levensloop

Er wordt aangenomen dat Bultynck zijn opleiding kreeg aan de Brugse kunstacademie. Zijn tekenstijl wijst hierop. Hij werkte hoofdzakelijk in Brugge, waar de sporen van zijn werk nog steeds zichtbaar zijn.
Hij trouwde op 3 september 1759 in de Onze-Lieve-Vrouwekerk met Maria Vincke. Hij was als 'artiest' lid van het bestuur van de Brugse kunstacademie.

## Werken

Hierna enkele van de door Bultynck uitgevoerde werken.
* In 1756. Het godshuis van de kleermakers, Oude Gentweg 126-130. Het was niet de traditionele bouw van huisjes rond een hofje, maar een dubbel breedhuis van zeven traveeën en één bouwlaag onder mansardedak, bestemd voor acht gezinnen. Bultynck bouwde het met de hulp van onder meer meester-metselaar Melchior Madere, zoon van meester-timmerman Pieter Madere, meester-timmerman Emmanuel Van Speybrouck en G. de Visch voor het smeedwerk.
* In 1762. Het Oostvleeshuis of Ambachtshuis voor de Vleeshouwers, gebouwd op de Vismarkt. Alleen het linkergedeelte van het monumentale bouwwerk werd uitgevoerd. Het volledige ontwerp is bekend door de ontwerptekening die bewaard wordt op het Brugse stadsarchief. Het gebouwde gedeelte is nu in gebruik als woonhuis.
* In 1769-1771. Het stadhuis van Roeselare op de Grote Markt. Door brand in 1749 was de kleine hal uit 1711 op de zuidoostzijde van de Grote Markt bouwvallig. Een nieuw stadhuis met hal werd gebouwd in Lodewijk XV-stijl, naar het ontwerp door Bultynck, met een klokkentorentje naar ontwerp van timmerman Jacobus Caytan.
* In 1776. De toegangspoort tot het Begijnhof Ten Wijngaerde.

## Literatuur

* Luc DEVLIEGHER, De huizen te Brugge, Tielt, Lannoo, 1968 en 1975.
* Luc DEVLIEGHER, Twee 18e-eeuwse godshuizen te Brugge, in Openbaar Kunstbezit in Vlaanderen, 1983.
* Brigitte BEERNAERT, Hendrik Bultynck, in Lexicon van Westvlaamse beeldende kunstenaars, Deel I, Kortrijk, 1992.
* Livia SNAUWAERT, Gids voor architectuur in Brugge, Tielt, Lannoo, 2002.
# Hendrik Waldbott van Bassenheim

Hendrik I Walpot von Bassenheim was, na de verandering van hospitaalbroederschap naar ridderorde, de eerste grootmeester (Hochmeister) van de Duitse Orde (1198- circa 1207). Veel is er niet over hem bekend, de informatie die er wel is, is vaak gebaseerd op theorieën van hedendaagse historici.
Omdat er veel geslachten met de naam Walpot zijn, was het tot minstens 1969 niet mogelijk om vast te stellen uit welke daarvan Heinrich afkomstig was. Een van de oudere theorieën veronderstelde dat hij tot de familie Walpot von Bassenheim hoorde, een ministeriaal geslacht uit het Rijnland. Ene Siegfried Walpot von Bassenheim was later Commandeur; naar hem werd in 1386 de stad Passenheim in Masuren, het tegenwoordige Pasym in Polen, genoemd. Volgens andere bronnen zou Heinrich Walpot van burgerlijke afkomst zijn geweest en uit een koopmansfamilie uit Mainz stammen.
In 1198 werd Heinrich Walpot tot de eerste grootmeester van de ridderorde gekozen. Na bemoeienis van paus Innocentius III verkreeg Heinrich in 1199 van Gilbert Hérail, grootmeester van de tempeliers, een kopie van de kloosterregels van de Orde der Tempeliers, die hij voor de Duitse Orde ging gebruiken.
Heinrich overleed op 5 november van het jaar 1207 of eerder in het Heilige Land (de datum is bekend, het precieze jaar niet). Zijn opvolger was toen al in functie. Hij werd begraven in Akko.
* 1 2 Johannes Voigt: Geschichte Preußens, von den ältesten Zeiten bis zum Untergang der Herrschaft des Deutschen Ordens, 2. Band: Die Zeit von der Ankunft des Ordens bis zum Frieden 1249, Königsberg 1827, S. 36 ff..
* ↑ Um 970 kam das Geschlecht der Walpots.... Gemeinde Bassenheim. Geraadpleegd op 1 april 2015.
# Hendrik Wesselo

Hendrik (Henk) Wesselo (Doornspijk, 26 juli 1904 – Bussum, 28 april 1972) was een Nederlandse architect.
Wesselo had met zijn vennoot Johannes Jacobus (Jo) van Voorst (1925-1981) kantoor op Parklaan 8 in Bussum. Wesselo was gespecialiseerd in het ontwerpen van openbare zwembaden. De locaties van de te ontwerpen zwembaden lagen verspreid over heel Nederland. Als BNA-architect was Wesselo tevens adviseur van de Koninklijke Nederlandse Zwembond.
In de tijd van de wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog lag de nadruk meer op kwantiteit dan op architectuur. Zo was Wesselo in de jaren vijftig betrokken bij de bebouwing van het zuidwestelijke deel van de Bussumer Westereng ten westen van de Laarderweg.
Soms lagen de opdrachten dicht bij elkaar. Rond 1946 ontwierp hij woningwetwoningen in Oud-Vossemeer aan de Smidsstraat-Stoofstraat, en een gymzaal en brandweerkazerne aan de Bou Kooijmanstraat.

## Lijst met zwembadontwerpen (selectie)

* Oegstgeest
** Poelmeer, aan de Abtspoelweg (1969)
* Heemstede
** Sportparklaan (1965)
* Leerdam
** Zwembad Leerdam (± 1959)
* Enschede
** Nieuwe zweminrichting, bij Stadion Diekman (± 1955)
* Baarn
** Bosbad De Vuursche (1954)
* Roosendaal / Nispen
** De Stok (1952)
* Sneek
** It Rak (1938)
* Doetinchem
** Groenendaal (1935)
* Tilburg
** Ringbaan-Oost openluchtbad (1931)
** Berkdijk, aan de toenmalige Berkdijksestraat op de hoek Zouavenlaan (1960)
** Friezenlaan (1962)

## Publicaties

* Architecten in nood, in: Bouwkundig Weekblad (1946)
* Villa te Doetinchem, in: Vakblad voor de Bouwbedrijven (1937)
* Fabrieksgebouw te Doetinchem, in: Vakblad voor de Bouwbedrijven (1937)
* Nieuwe zweminrichting te Doetinchem, in: Vakblad voor de Bouwbedrijven (1936)

### Bronnen

* Persoonsgegevens op Het Nieuwe Instituut

### Referentie

* ↑ De Clock van Callens-Ooghe 1 juni 2008 pagina 17
* ↑ Historische Kring Bussum. Gearchiveerd op 29 augustus 2021.
* ↑ Nieuwe Leidse Courant B&W Oegstgeest antwoorden: Nog deze maand definitief schetsplan voor zwembad, 26 januari 1963. Gearchiveerd op 29 november 2020.
* ↑ deoranjeboom.nl. Gearchiveerd op 10 augustus 2022.
* ↑ krantenbankzeeland.nl. Gearchiveerd op 29 november 2020.
* ↑ natuurcultuur.nl
* ↑ westbrabantsarchief.nl. Gearchiveerd op 29 november 2020.
* ↑ Canon van Nederland. Gearchiveerd op 27 juli 2023.
* ↑ Regionaal Archief Tilburg. Gearchiveerd op 27 juli 2023.
* ↑ Geheugenvantilburg.nl. Gearchiveerd op 2 december 2021.
# Hemmingstedt

Hemmingstedt is een plaats in de Duitse deelstaat Sleeswijk-Holstein, en maakt deel uit van de Kreis Dithmarschen. Hemmingstedt telt 2.880 inwoners.
Albersdorf · Arkebek · Averlak · Bargenstedt · Barkenholm · Barlt · Bergewöhrden · Brickeln · Brunsbüttel · Buchholz · Bunsoh · Burg (Dithmarschen) · Busenwurth · Büsum · Büsumer Deichhausen · Dellstedt · Delve · Diekhusen-Fahrstedt · Dingen · Dörpling · Eddelak · Eggstedt · Elpersbüttel · Epenwöhrden · Fedderingen · Frestedt · Friedrichsgabekoog · Friedrichskoog · Gaushorn · Glüsing · Großenrade · Groven · Gudendorf · Hedwigenkoog · Heide · Hellschen-Heringsand-Unterschaar · Helse · Hemme · Hemmingstedt · Hennstedt · Hillgroven · Hochdonn · Hollingstedt · Hövede · Immenstedt · Kaiser-Wilhelm-Koog · Karolinenkoog · Kleve · Krempel · Kronprinzenkoog · Krumstedt · Kuden · Lehe · Lieth · Linden · Lohe-Rickelshof · Lunden · Marnerdeich · Marne · Meldorf · Neuenkirchen · Neufeld · Neufelderkoog · Nindorf · Norddeich · Norderheistedt · Nordermeldorf · Norderwöhrden · Nordhastedt · Odderade · Oesterdeichstrich · Oesterwurth · Offenbüttel · Osterrade · Ostrohe · Pahlen · Quickborn · Ramhusen · Rehm-Flehde-Bargen · Reinsbüttel · Sankt Annen · Sankt Michaelisdonn · Sarzbüttel · Schafstedt · Schalkholz · Schlichting · Schmedeswurth · Schrum · Schülp · Stelle-Wittenwurth · Strübbel · Süderdeich · Süderdorf · Süderhastedt · Süderheistedt · Tellingstedt · Tensbüttel-Röst · Tielenhemme · Trennewurth · Volsemenhusen · Wallen · Warwerort · Weddingstedt · Welmbüttel · Wennbüttel · Wesselburen · Wesselburener Deichhausen · Wesselburenerkoog · Wesseln · Westerborstel · Westerdeichstrich · Wiemerstedt · Windbergen · Wöhrden · Wolmersdorf · Wrohm
# Hemmingsmark

Hemmingsmark is een stadje (Tätort) binnen de Zweedse gemeente Piteå. Het ligt ongeveer 15 kilometer ten zuidwesten van Piteå. Het is gelegen op de noordoevers van het Hemträsket, een meer. Het ligt aan de weg tussen Svensbyn en Jävre. Door het dorp stroomt de Hemmingsmarkån.
Bestuurscentrum: Piteå
Tätort: Bergsviken · Blåsmark · Böle · Hemmingsmark · Hortlax · Jävre · Lillpite · Norrfjärden · Roknäs · Rosvik · Sikfors · Sjulsmark · Svensbyn.
Småort: Arnemark · Bertnäs · Bertnäs · Edet · Grundvik · Holmträsk · Koler · Kopparnäs · Långträsk · Maran en Skatan · Näsudden en Berget · Nybyn · Ön · Pålberget · Pite havsbad · Storsund · Svedjan en Träsket · Liden · (Yttrefjärd östra strandbad)
Overig: Borgfors · Flötuträsk · Granträskmark · Gråträsk · Högsböle · Högsböleskiftet · (Infjärden) · Jävrebodarna · Klubbfors · Kvarnbäcken · Långnäs · Munksund · Pitsund · Sjulnäs
# Hemmo Reint Nieborg

Hemmo Reint Nieborg (Bleiswijk, 4 maart 1906 – 22 september 1986) was een Nederlands politicus van de ARP.
Hij werd geboren als zoon van Hemmo Reint Nieborg (1862-1934; predikant) en Aleida Flora van Lingen (1863-1951). In 1929 ging hij werken bij de gemeentesecretarie van IJsselmonde en in 1932 maakte hij de overstap naar de gemeente Alphen aan den Rijn. Daar begon hij als commies 3e klasse en bracht het tot commies 1e klasse. In maart 1946 werd Nieborg benoemd tot burgemeester van de Zeeuwse gemeente Duivendijke waar hij te maken kreeg met de Watersnoodramp van 1953. In september 1954 volgde zijn benoeming tot burgemeester van Nieuw-Lekkerland. In april 1971 ging Nieborg daar met pensioen en in 1986 overleed hij op 80-jarige leeftijd. Zijn schoonzoon Ies Keijzer is ook burgemeester geweest.
# Heistesoo

Heistesoo is een plaats in de Estlandse gemeente Hiiumaa, provincie Hiiumaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla).
Heistesoo lag tot in oktober 2013 in de gemeente Kõrgessaare, daarna tot in oktober 2017 in de gemeente Hiiu en sindsdien in de fusiegemeente Hiiumaa.

## Bevolking

De ontwikkeling van het aantal inwoners blijkt uit het volgende staatje:
| Jaar | 2000 | 2011 | 2021 |
| Aantal inwoners | 1 | 0 | 6 |

## Ligging

De plaats ligt aan de noordkust van het schiereiland Kõpu. Het grootste deel van het dorp ligt in het natuurreservaat Kõpu looduskaitseala. In Heistesoo staat een meerstammige hybride els, een kruising tussen de zwarte en de witte els, de Heistesoo lepp. De dikste stam heeft een omtrek van 1,9 meter en de hoogste stam is 18 meter hoog. De boom is beschermd.

## Geschiedenis

Heistesoo werd voor het eerst genoemd rond 1900 als dorp op het landgoed van Hohenholm (Kõrgessaare). Kort na 1940 werd het bij het zuidelijke buurdorp Suureranna gevoegd, maar in 1997 werd het weer een apart dorp.
* 1 2 (et) Heistesoo küla. Eestigiid. Gearchiveerd op 14 mei 2021.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2011. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2011). Geraadpleegd op 29 augustus 2023. Tik onder het middelste vak ‘Heistesoo village’ in.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2021. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2021). Geraadpleegd op 29 augustus 2023. Tik boven het voorlaatste vak ‘Heistesoo village’ in.
* ↑ (et) Tapio Vares, Heistesoo imelikud lepad. Hiiu Leht (29 april 2014). Gearchiveerd op 14 mei 2021. (‘Vreemde elzen van Heistesoo’).
* ↑ (et) Sang -ja halli lepa hübriid; (Heistesoo lepp). (KLO4000632). Eelis Infoleht. Gearchiveerd op 23 juli 2023. Geraadpleegd op 29 augustus 2023.
* ↑ Hans Feldmann, Heinz von zur Mühlen en Gertrud Westermann, Baltisches historisches Ortslexikon. Teil 1. Estland (einschließlich Nordlivland), Böhlau Verlag, Köln/Wien, 1985, blz. 111.
* ↑ (et) Marja Kallasmaa, Heistesoo. Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 15 juni 2023. Geraadpleegd op 29 augustus 2023.
# Heistraat

Heistraat kan verwijzen naar:
* Heistraat (buurtschap in Eindhoven), een gehucht in Eindhoven
* Heistraat (Oosterhout), kern in de gemeente Oosterhout
* Heistraat (straat in Eindhoven), een straat in Eindhoven
* Heistraat (wijk in Eindhoven)/Joriskwartier, een buurt in Eindhoven
* Heistraat (Landgraaf), een wijk in Landgraaf
* Heistraat (Wilrijk), een hoofdstraat in het Antwerpse district Wilrijk
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Heistraat en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.