# Belle qui tiens ma vie

Belle qui tiens ma vie is een pavane, gecomponeerd door Thoinot Arbeau (1520-1595). Deze staat opgetekend in Arbeau's werk Orchésographie, dat verscheen in 1589.
De tekst bezingt de schoonheid van de geliefde, die het gehele leven van de minnaar doet veranderen. Hoewel hij zijn ziel vrij van passie zou willen houden, is het nu de liefde die regeert.

## Tekst
### In het Middelfrans

Het lied kent zeven coupletten, en de tekst - in Middelfranse dialect van de regio Langres - is als volgt:
    Belle qui tiens ma vie
    Captive dans tes yeusse,
    Qui m'as l’âme ravie
    D'un sourire gracieusse,
    Viens tôt me secourir
    Ou me faudra mourir.
    Pourquoi fuis-tu mignarde
    Si je suis près de touai,
    Quand tes yeux je regarde
    Je me perds dedans mouai,
    Car tes perfections
    Changent mes actions.
    Tes beautés et ta grâce
    Et tes divins propos
    Ont échauffé la glace
    Qui me gelait les os,
    Et ont rempli mon cœur
    D'une amoureuse ardeur.
    Mon âme voulait être
    Libre de passions,
    Mais Amour s'est fait maître
    De mes affections,
    Et a mis sous sa loi
    Et mon cœur et ma foi.
    Approche donc ma belle
    Approche, toi mon bien,
    Ne me sois plus rebelle
    Puisque mon cœur est tien.
    Pour mon mal apaiser,
    Donne-moi un baiser.
    Je meurs mon angelette,
    Je meurs en te baisant.
    Ta bouche tant doucette
    Va mon bien ravissant.
    À ce coup mes esprits
    Sont tous d'amour épris.
    Plutôt on verra l'onde
    Contre mont reculer,
    Et plutôt l'œil du monde
    Cessera de brûler,
    Que l'amour qui m'époint
    Décroisse d'un seul point.

### In het hedendaags Nederlands

De vertaling naar het hedendaags Nederlands is ongeveer als volgt:
    Jij, schone, die mijn leven
    gevangen houdt in je ogen.
    Jij die mijn ziel verrukt hebt
    met je bevallige glimlach.
    Kom me snel verlossen
    anders moet ik nog sterven.
    Waarom ontwijk je mij
    als ik in jouw nabijheid ben.
    Als ik in jouw ogen kijk
    verlies ik me in mijzelf,
    want jouw volmaaktheid
    verandert mijn handelen.
    Jouw schoonheid en je gratie
    en je wijze woorden
    hebben het ijs gesmolten
    dat mijn beenderen bevroor
    en hebben mijn hart gevuld
    met de gloed van de liefde.
    Mijn ziel wilde
    vrij van hartstocht zijn
    maar de liefde heeft bezit genomen
    van mijn gemoed.
    En heeft zowel mijn hart als mijn geloof
    onderworpen aan haar wetten.
    Kom mij nabij, mijn schone
    Kom mij nabij, mijn geliefde
    Wees niet langer koppig
    want mijn hart is het jouwe.
    Geef me een kus
    om mijn ongeduld te verzachten.
    Ik sterf, mijn engeltje
    Ik sterf als ik je kus
    want jouw zo zoete mond
    kan mij betoveren.
    Met deze aanraking is mijn geest
    geheel door liefde gegrepen.
    Eerder zullen de stromen
    zich in de bergen terugtrekken
    en eerder zal het oog van de wereld
    geen licht meer geven
    dan dat de liefde, die me gegrepen heeft
    zelfs maar een klein beetje vermindert.
Een zingbare bewerking van een aantal strofen zou kunnen zijn:
    Schoonheid, mijn hele leven
    ligt in je oogopslag
    't Mooiste geschenk gegeven:
    de warmte van je lach.
    Kom, red me uit de nood
    of ik vind dra de dood.
    Waarom, mijn liefste, vlucht je,
    als ik dicht bij je sta?
    Want bij jouw minste zuchtje
    Vergeet ik dat ‘k besta.
    Want jouw perfect gezicht
    daarvoor ben ik gezwicht.
    Wees toch niet zo verlegen
    kom dichterbij, mevrouw.
    Stribbel niet langer tegen
    Mijn hart behoort aan jou.
    Verlicht mijn pijn en blus
    mijn hartzeer met een kus.

## Heden

Het lied staat tegenwoordig vaak op het repertoire van (amateur)gezelschappen die zich toeleggen op oude muziek.