OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Loethe Olthuis

Loethe Olthuis is een Nederlands freelance journaliste. Na een studie geschiedenis en de Hogere Hotelschool besloot ze te gaan schrijven. Sinds 2007 schrijft ze voor de Volkskrant in de rubriek De Volkskeuken. Ze heeft tien boeken op haar naam, hoofdzakelijk over koken en aanverwanten. Daarnaast schrijft ze over dieren, milieu en duurzaamheid voor het economiekatern van de Volkskrant en voor tijdschriften als Seasons en Felderhof.

## Werk

* Culinaire reisgids Nederland, uitgeverij ANWB Media, 1998
* Gerechten uit de tuin van Eden, uitgeverij Kosmos, 1987
* Kuuroorden in Nederland, uitgeverij ANWB Media, 2005
* Maja's bloemen zijn lekker, uitgeverij Ploegsma 1989 (met Lena Anderson)
* Nederland, uitgeverij ANWB Media, 2003
* Spitsuurkoken, uitgeverij Terra-Lannoo, maart 2009
* Vandaag kook ik, kookboek voor kinderen, uitgeverij Ploegsma, 1991 (met illustraties van Thea Peters, bekroond met de Gouden Pollepel)
* Vandaag kook ik vegetarisch, uitgeverij Ploegsma, 1999
* De Volkskeuken 2, uitgeverij J.M. Meulenhoff, 2008. Ingeleid en samengesteld door Mac van Dinther; met bijdragen van Pay-Uun Hiu, Marcus Huibers, Onno Kleyn, Henk Müller, Loethe Olthuis, Martine Rasing, Marie Louise Schipper, Nanda Troost en Sylvia Witteman.
* auteursbeschrijving Lannoo
* biografie op Cheffen.nl
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 6877 9893
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 073260606
* Virtual International Authority File: 286462317
* WorldCat (via VIAF): 286462317
# Lobesia matici

Lobesia matici is een vlinder uit de familie bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Stanoiu.
De soort komt voor in Europa.
# Lomanaltes eductalis

Lomanaltes eductalis is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1859 door Walker.
# Lobophyllia hassi

Lobophyllia hassi is een rifkoralensoort uit de familie Lobophylliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is, als Symphyllia hassi, voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Pillai & Scheer.
# Loretz-d'Argenton

Loretz-d'Argenton is een fusiegemeente (commune nouvelle) in het Franse departement Deux-Sèvres (regio Nouvelle-Aquitaine). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Bressuire. Loretz-d'Argenton is op 1 januari 2019 ontstaan door de fusie van de gemeenten Argenton-l'Église en Bouillé-Loretz.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Loretz-d'Argenton telde in 2017 2655 inwoners.
* ↑ Populations légales 2021.
* ↑ INSEE, Comparateur de territoire Commune de Loretz-d'Argenton (79014) (21 april 2021). Gearchiveerd op 19 mei 2021. Geraadpleegd op 19 mei 2021.
# London Underground type D78

Type D of ook wel D78 Stock was een treintype dat dienstdeed op de District Line tussen Richmond en Upminster. De District Line is onderdeel van de Londense metro.

## Constructie

De treinstellen werden in 1976 besteld als vervanging voor de oude treinstellen type R, CO en CP die dienstdeden op de District Line. De 75 treinen werden gebouwd door Metro Cammell en kwamen vanaf 1980 in dienst. In 1983 werd het laatste treinstel geleverd. Een 6-wagentrein bestaat uit twee permanent gekoppelde driewagenstellen. Er zijn twee soorten driewagenstellen: 130 stuks bestaande uit motorrijtuig met cabine (DM, driving motor), niet gemotoriseerd tussenrijtuig (T, trailer) en motorrijtuig zonder cabine (UNDM, uncoupling non driving motor). De overige 20 treinstellen hebben aan beide kanten een cabine, en zouden dus als losse treinstellen kunnen rijden. Hun samenstelling is DM - T - DM.

## Renovatie

In de zomer van 2005 begon bij Bombardier Transportation de renovatie van de treinstellen die tot 2008 zou duren. Na de renovatie was er een aantal zichtbare kenmerken:
* De huisstijl van de Londense metro, rood, blauw en wit, is toegepast. Voorheen waren de treinen aluminiumkleurig.
* Het interieur van de treinstellen is groen en wit. In de oude treinen was de kleur beige.
* Vloerbekleding is vervangen door rubber.
* Balken om jezelf aan vast te houden in plaats van handvatten.
* Elektronische schermen met bestemmingsaanduiding binnen en buiten de trein
* Een via gps en afstandsmeting gestuurd informatiesysteem waardoor het volgende station automatisch omgeroepen wordt.
* Een aantal plaatsen voor rolstoelen
* Camerabewaking

## Omroepsysteem

In de gerenoveerde treinen was de stem van Emma Clarke te horen
Voorbeeld:
* This is Bromley-by-Bow
* This is a District Line train, to Ealing Broadway

## Afvoer

In januari 2015 begon de afvoer van dit materieel, wat tot april 2017 duurde. Hoewel de treinstellen nog jaren mee zouden kunnen, worden ze toch afgevoerd om een uniform materieelpark te krijgen. De opvolger is de S7 Stock. Op 7 mei 2017 werd officieel afscheid van de D-stock bij de Londense metro genomen.

## Tweede leven als D-train

Vanwege de goede staat waarin de treinstellen verkeren, heeft het bedrijf Vivarail in 2014 ruim 200 rijtuigen opgekocht om ze om te bouwen tot treinstellen type D-Train. Ze kunnen naar wens van de klant worden ingericht, en kunnen worden uitgevoerd als diesel-elektrisch treinstel of elektrisch treinstel met voeding vanaf een derde rail, bovenleiding of vanuit accu's.

## Galerij

* Type D komt aan op station Blackfriars
* Type D treinen op Earl's Court, waarvan één gerenoveerd is.
* Een niet gerenoveerde District Line trein op Aldgate East
* Een niet gerenoveerde Type D trein op Westminster
* Een gerenoveerd treinstel in het depot Ealing Common
* Prototype ombouw D-stock naar Class 230

## Meer informatie

* Brian Hardy. London Underground Rolling Stock, 1984, ISBN 0904711587
# London Velopark

London Velopark is een velodroom in Leyton in Londen. De onderdelen baanwielrennen en bmx voor de Olympische Zomerspelen van 2012 werden gehouden in het London Velopark. Eerder werd hier ook al de UCI BMX Supercross World Cup gehouden.

## Bouw

Het Olympic Delivery Authority heeft op 12 juli 2007, na een designcompetitie, de architecten bekendgemaakt: Hopkins Architects, Expedition Engineering, BDSP and Grant Associates. Het Velopark zou volgens de planningen in 2011 klaar moeten zijn. Het Velopark bestaat uit een overdekte baan voor baanwielrennen en een BMX parcours. Het BMX-gedeelte ligt buiten.

## BMX

Het outdoor BMX-parcours bestaat uit een 470 meter lang parcours voor de mannen en een 430 meter lang parcours voor de vrouwen, beide parcours zullen een capaciteit hebben van 6.000 mensen. De aanleg van het parcours begon in maart 2011. In februari 2012 werd hier al de eerste wedstrijd gehouden, tijdens de Wereldbeker.
In de voorbereiding voor de Olympische Zomerspelen 2012 werd in Nederland al een replica gemaakt door het NOC*NSF voor de aanleg van een BMX parcours bij het Nationaal Sportcentrum Papendal, dit kwam in maart 2011 ook in gebruik.

## Velodrome

Het overdekte Velodrome bestaat uit een 250 meter lange baan, waaraan in 2009 al werd gewerkt. Het Velodrome heeft een capaciteit van nog eens 6.000 mensen en werd in 2011 al gebruikt voor de Wereldbeker.
* Library of Congress Control Number: sh2015000754
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007410799705171
* Virtual International Authority File: 2549154329455726970002
* WorldCat (via VIAF): 2549154329455726970002
# Losdolobus parana

Losdolobus parana is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de Orsolobidae.
Het dier behoort tot het geslacht Losdolobus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Norman I. Platnick & Antonio D. Brescovit.
# Louis Davids (doorverwijspagina)

Louis Davids kan verwijzen naar:
* Louis Davids - Nederlands cabaretier
* Louis Davids (journalist) - Vlaams journalist voor het Israëlitisch Weekblad
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Louis Davids en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Louis Babel

Louis-François Babel (Veyrier, 23 juni 1826 - Pointe-Bleue (Quebec), 1 maart 1912) was een Zwitsers missionaris, taalkundige, geograaf, ontdekkingsreiziger en priester van Ottawa.

## Levensloop

Louis Babel werd geboren als zoon van Joseph Babel, een postkoerier, en Françoise Jovet. Hij ging in Fribourg en Mélan naar school. Op 4 mei 1847 begon hij als novice in het Franse plaatsje Notre-Dame-de-l'Osier, bij de Oblaten van de Onbevlekte Maagd Maria. Een jaar later, op 8 mei 1848, rondde hij zijn noviciaat af en startte hij met een opleiding theologie in Marseille. Sinds 1849 studeerde hij in Birmingham totdat hij in 1851 naar Canada werd gestuurd. Op 27 juli 1851 werd hij ingewijd als priester in Bytown door bisschop Joseph-Bruno Guigues.
Op zijn verzoek werd Babel als missionaris naar de Innu gestuurd, een inheemse bevolkingsgroep op het Canadese schiereiland Labrador. Hij werkte daar een lange tijd samen met Charles Arnaud. Nadat hij vier jaar in Maniwaki had doorgebracht, waar hij het plaatselijke dialect leerde kennen en een woordenboek schreef, keerde hij in 1866 terug naar Betsiamites. Hier bleef hij wonen tot 1911. In maart 1912 overleed Babel in het Canadese bergdorp Pointe-Bleue.

## Literatuur

* Journal des voyages de L. Babel, 1866-1868, ISBN 0777001721.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Louis Babel op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Referenties/noten
* ↑ Ottawa heette ten tijde van Babels inwijding nog Bytown.
* ↑ Boucher, Romuald. Biografie van Louis Babel. Dictionary of Canadian Biography Online. Geraadpleegd op 12 oktober 2010.
* ↑ Bovay, Henry (24 maart 2003). Biografie van Louis Babel. Historisches Lexikon der Schweiz. Geraadpleegd op 12 oktober 2010. Gearchiveerd op 7 oktober 2015.
* Gemeinsame Normdatei: 132508192
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 044372
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 2957 1529
* Library of Congress Control Number: n88649792
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A002955988
* SNAC: w62382md
* Système universitaire de documentation: 144652536
* Virtual International Authority File: 65169242
* WorldCat (via VIAF): 65169242
# Locher (tandradsysteem)

Locher is een tandradsysteem ontwikkeld door de Zwitserse constructeur en bouwmeester Eduard Locher-Freuler (1840-1910).
Locher voerde met 2 andere bouwmeesters de leiding over de aanleg van de Pilatusbahn. Deze tandradbaan is met een gemiddelde stijging van 48% de steilste tandradspoorweg ter wereld. Uitgangspunt van Locher was het gebruik van horizontale tandwielen. Hiermee zou de trein niet in de verticale richting uit de vertanding springen.
Tot op heden is het systeem van Locher buiten de Pilatusbahn nergens toegepast. De complexe en daardoor kostbare techniek van het Lochersysteem is daaraan debet: het toepassen van gewone tandradwissels is niet mogelijk en om van spoor te wisselen wordt gebruikgemaakt van schuifbruggen en 180 graden in de lengterichting draaiende spoorsegmenten. Bovendien ligt een groot deel van het traject op een speciale fundering en moesten er op grote hoogte in het harde gesteente lange galerijen worden uitgehakt. Hierdoor kon de hellingshoek zo gelijkmatig mogelijk worden gehouden; een noodzakelijk vereiste omdat vooral de stoomketels in de eerste generatie motorrijtuigen horizontaal dienden te blijven. Voor mildere stijgingen - tot zo'n 250 promille - is het goedkoper en eenvoudiger om verticale tandradsystemen toe te passen.
# Lochenice

Lochenice (Duits: Lochnitz) is een Tsjechische gemeente in de regio Hradec Králové, en maakt deel uit van het district Hradec Králové. Lochenice telt 540 inwoners. De eerste vermelding van het dorp stamt uit het jaar 1143.
Lochenice heeft met station Lochenice een eigen spoorwegstation aan spoorlijn 031.
Babice · Barchov · Běleč nad Orlicí · Benátky · Blešno · Boharyně · Černilov · Černožice · Čistěves · Divec · Dobřenice · Dohalice · Dolní Přím · Habřina · Hlušice · Hněvčeves · Holohlavy · Hořiněves · Hradec Králové · Hrádek · Humburky · Hvozdnice · Chlumec nad Cidlinou · Chudeřice · Jeníkovice · Jílovice · Káranice · Klamoš · Kobylice · Kosice · Kosičky · Králíky · Kratonohy · Kunčice · Ledce · Lejšovka · Lhota pod Libčany · Libčany · Libníkovice · Librantice · Libřice · Lišice · Lodín · Lochenice · Lovčice · Lužany · Lužec nad Cidlinou · Máslojedy · Měník · Mlékosrby · Mokrovousy · Myštěves · Mžany · Neděliště · Nechanice · Nepolisy · Nové Město · Nový Bydžov · Obědovice · Ohnišťany · Olešnice · Osice · Osičky · Petrovice · Písek · Prasek · Praskačka · Předměřice nad Labem · Převýšov · Pšánky · Puchlovice · Račice nad Trotinou · Radíkovice · Radostov · Roudnice · Sadová · Sendražice · Skalice · Skřivany · Sloupno · Smidary · Smiřice · Smržov · Sovětice · Stará Voda · Starý Bydžov · Stěžery · Stračov · Střezetice · Světí · Syrovátka · Šaplava · Těchlovice · Třebechovice pod Orebem · Třesovice · Urbanice · Vinary · Vrchovnice · Všestary · Výrava · Vysoká nad Labem · Vysoký Újezd · Zachrašťany · Zdechovice
# Loopre (Põltsamaa)

Loopre (Duits: Loper) is een plaats in de gemeente Põltsamaa, provincie Jõgevamaa in Estland. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla) en telt 23 inwoners (2021).
De plaats lag tot in oktober 2017 in de gemeente Pajusi. In die maand ging Pajusi op in de gemeente Põltsamaa.

## Geschiedenis

Loopre werd voor het eerst genoemd in 1583 onder de naam Lauper. In 1601 heette het dorp Laupera, in 1638 Lohper en in 1797 Loper. Vanaf de vroege 17e eeuw viel het onder het landgoed van Pajusi.
* 1 2 Hans Feldmann, Heinz von zur Mühlen en Gertrud Westermann, Baltisches historisches Ortslexikon. Teil 1. Estland (einschließlich Nordlivland), Böhlau Verlag, Köln/Wien, 1985, blz. 319.
* ↑ (et) ,(en) Estisch bureau voor de statistiek, interactieve kaart.
* ↑ (et) Loopre in het Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 22 april 2024.
# Louis Joseph Nompar de Caumont

Louis Joseph Nompar de Caumont, 8e hertog van La Force, markies van Caumont en pair van Frankrijk (Parijs, 22 april 1768 - Saint-Brice, 22 oktober 1838), was een Frans generaal en aristocraat. De hertog vroeg in 1818 om een benoeming in de Orde van de Nederlandse Leeuw omdat hij in 1793 als émigré, dus als uit Frankrijk gevlucht koningsgezind edelman, commandant van de Nederlandse ruiterij van het Legioen van Béon was geweest.
Koning Willem I en Jan Willem Janssens, de om advies gevraagde kanselier van de Militaire Willems-Orde aarzelden sterk. Kanselier Janssens was bij de zaak betrokken omdat hij al in 1817 een lijst van de uit hoofde van hun dienst in het Nederlandse leger met de Militaire Willems-Orde te decoreren Fransen had opgesteld. Janssens ging ervan uit dat de hertog de twee Nederlandse orden had verwisseld en graag een Willemsorde zou ontvangen.
De koning koos desondanks voor een Ridderkruis in de Orde van de Nederlandse Leeuw als passende decoratie voor de Franse veteranen van 1793. Hij gelastte op 26 maart 1818 dat men de ambassade in Parijs zes kruisen toe zou zenden. Ambassadeur Fagel zou ze dan verdelen en de koning zou de benoemingen achteraf homologeren.
Generaal Fagel decoreerde in dat voorjaar generaal-majoor de Crossard en de kolonels Graaf Macnemara en Graaf C.H. du Tertre. De hertog van La Force kreeg geen onderscheiding. Het is mogelijk dat generaal Fagel het toekennen van een ridderkruis in een nieuwe en niet bijzonder aanzienlijke orde aan een man van het gewicht van de hertog van La Force niet aandurfde uit angst voor een affront.
Op 19 mei 1818 liet kanselier Janssens de koning weten dat de drie nieuwbakken ridders ontevreden waren. Na hun benoeming was hun aandacht op de Militaire Willems-Orde gevallen en nu begeerden zij deze onderscheiding. De koning gaf vrijwel ogenblikkelijk toe en liet op 24 mei zes officierskruisen naar Parijs sturen. De ambassadeur bleef echter aarzelen wat betreft de Hertog de La Force. De hertog werd pas op 20 augustus 1828 in de Militaire Willems-Orde opgenomen. Hij had nogmaals op een decoratie aangedrongen. Deze keer sprak hij onomwonden over een commandeurskruis. De koning die het internationale gebruik niet wilde toepassen dat men een vreemdeling die in eigen land commandeur is ten minste een onderscheiding in dezelfde graad verleent bij de Militaire Willems-Orde, gelastte dat men de hertog een van de drie als sinds tien jaar in de ambassade bewaarde officierskruisen moest toekennen.

## Literatuur

* François Antoine Joseph Nicolas Macors », dans Charles Mullié, Biographie des célébrités militaires des armées de terre et de mer de 1789 à 1850, 1852
* J.A. van Zelm van Eldik, Moed en Deugd, 2003
# Lowell (Ohio)

Lowell is een plaats (village) in de Amerikaanse staat Ohio, en valt bestuurlijk gezien onder Washington County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 628. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 598, een daling van 30 (-4,8%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 0,7 km², geheel bestaande uit land. Lowell ligt op ongeveer 209 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Lowell.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Lowell op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Louise van Saksen-Altenburg

Marie Agnes Louise Charlotte (Altenburg, Duitsland, 11 augustus 1874 — aldaar, 14 april 1953), Prinses van Saksen-Altenburg, was de dochter van Maurits van Saksen-Altenburg en Augusta van Saksen-Meiningen. Haar vader was de zoon van George van Saksen-Altenburg en dus de broer van Ernst I van Saksen-Altenburg. Haar moeder was de dochter van Bernhard II van Saksen-Meiningen. Haar oom Ernst I werd opgevolgd door Louise’s broer Ernst II van Saksen-Altenburg.

## Huwelijk en gezin

Ze trouwde op 6 februari 1895 te Altenburg met Eduard van Anhalt, de zoon van hertog Frederik I van Anhalt. Ze scheidde op 26 januari 1918. Het paar kreeg zes kinderen:
* Frederique Margaretha (1896), stierf een paar dagen na haar geboorte
* Leopold Frederik Maurits Ernst Constantijn Aribert Eduard (1897-1898), stierf op 1-jarige leeftijd
* Marie Auguste (1898-1983), trouwde met Joachim van Pruisen, de jongste zoon van keizer Wilhelm II van Duitsland
* Joachim Ernst (1901-1947)
* Eugen (1903-1980), trouwde met Anastasia Jungmeier
* Wolfgang Albrecht Maurits Frederik Willem Ernst (1912-1936) stierf op 23-jarige leeftijd
Louise stierf op 79-jarige leeftijd te Altenburg.
# Loxostege confusalis

Loxostege confusalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door South.
# Loxostege comptalis

Loxostege comptalis is een vlinder uit de familie grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1848 door Freyer.
De soort komt voor in Europa.
# Louis Hendrikx

Louis Hendrikx (Antwerpen, 13 maart 1927 – Borgerhout, 11 augustus 2006) was een Belgische bas.
Hij was getrouwd met Anne Marie Van den Eynde.
Hij genoot zijn opleiding aan het Koninklijk Vlaams Conservatorium in zijn geboortestad. Ravelli was zijn docent naar hij geldt ook voornamelijk als autodidact. Hij volgde het conservatorium in de avonduren, terwijl hij zichzelf al als zanger ontwikkeld had. In 1963 sloot hij zich aan bij het gezelschap van de Vlaamse Opera in Antwerpen, waar hij tot 1966 bleef. Daarna vertrok hij samen met Jef Vermeersch naar de opera in Kassel, Duitsland. Onder leiding van Gert Albregt groeide zijn zangtalent en kon hij binnen heel Duitsland optreden tot de Festspiele in München aan toe. Na twee jaar kwam hij weer terug naar Antwerpen (werd er uiteindelijk artistiek directeur) en in het seizoen 1973/1974 bij de Koninklijke Muntschouwburg. Hij werd voornamelijk bekend met rollen binnen de opera’s van Richard Wagner, zoals Der fliegende Holländer en Tristan und Isolde. Het bracht hem op internationale podia zoals Teatro alla Scala in Milaan, Royal Albert Hall in Londen (Proms: 28 en 30 augustus 1972 in Parsifal met het BBC Symphony Orchestra onder leiding van Pierre Boulez), Glasgow (Opera Scotland in 1971) en Stockholm.
Zijn stem is bewaard gebleven dankzij een (beperkt) aantal opnamen. Zijn optreden in de rol van Fafner in Das Rheingold (1978) is op film/video/dvd vastgelegd.
* Tijdschrift Vlaanderen, Jaargang 32 (19830 met een bijdrage van Karel De Decker
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 4, pagina 226
* Louis Hendrikx op Discogs, Louis Hendrikx op Muziekweb
* In memoriam
* Biblioteca Nacional de España: XX5086981
* Bibliothèque nationale de France: cb141864750 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 132822008
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2018 225X
* Library of Congress Control Number: nr93017223
* MusicBrainz: c20a7f4a-8eb2-4333-bad7-5bff7e1ed362
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000003068525
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003362818
* Système universitaire de documentation: 241977010
* Virtual International Authority File: 67638047
* WorldCat (via VIAF): 67638047
# Ludwig B

Ludwig B (ルードヴィヒ・B, Rudowihi B) is een seinen manga van Osamu Tezuka. Hij werd oorspronkelijk uitgegeven in het tijdschrift Comic Tom van juni 1987 tot en met februari 1989. Vanwege Tezuka's dood op 9 februari 1989 bleef de strip onafgewerkt.
De manga brengt een geromantiseerde versie van het leven van Ludwig van Beethoven in beeld, gelijkaardig aan hoe Tezuka ook het leven van Boeddha verstripte. Vanwege Tezuka's overlijden gaat de strip niet verder dan Beethoven's jeugd. Voor de stijl van het werk haalde hij enige inspiratie uit de film Amadeus (1984).
In 2006 werd de strip naar het Frans vertaald door Asuka. In 2015 volgde een Engelse vertaling van Digital Manga Publishing. Deze werd gefinancierd via Kickstarter.
In 2014 werd de manga verwerkt tot een theaterstuk getiteld "Ludwig B ~Beethoven Kanki no Uta~".
* 1 2 "Ludwig B (Manga)" op Tezukainenglish.
* ↑ 手塚治虫未完の名作『ルードウィヒ・B』舞台化 A.B.C-Z橋本がベートーヴェン役. Oricon.13 oktober 2014. Gearchiveerd op 9 februari 2019.