OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Pseudopanurgus euphorbiae

Pseudopanurgus euphorbiae is een vliesvleugelig insect uit de familie Andrenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1975 door Timberlake.
# Natuurreservaat Copi

Copi is een natuurreservaat bij het dorp Copi aan de Cassewinicakreek in het district Commewijne. Het heeft een oppervlakte van 180 km$^2$. Het is gesticht in 1986.
Het bevindt zich in het district Para van Suriname aan de Cassewinicakreek. Net als Boven-Coesewijne ligt het in de Savannegordel. Er zijn grote aantallen brilkaaimannen (Caiman crocodilus crocodilus) en een kleine populatie reuzenotters (Pteronura brasiliensis). De laatste soort is volledig beschermd omdat het een bedreigde soort is. Ook Cuviers gladvoorhoofdkaaiman (Paleosuchus palpebrosus) komt er voor.
De verhoogde kleivlakte van de Oude Kustvlakte ondersteunt hier verschillende bostypes. Er zijn droge en drassige savannes op wit zand of op klei. De IUCN heeft aan het reservaat de categorie IV (biotoop) toegekend.
De vegetatie is droge savanne op klei, van het Welgelegen-type. Het is een savanne met kort gras, verspreide koestige boompjes en struiken. Pterocarpus-bosjes en varenzwampen. Er is gemengd mesofytisch droogland- en moerasbos.
Een historische bezienswaardigheid is het Cordonpad dat dwars door het gebied loopt.

## Fauna

Copi heeft een rijke dierenwereld.
| Klasse | EN | VU | NT | LC | DD | Totaal |
| Amfibieën | 0 | 1 | 0 | 71 | 1 | 73 |
| Vogels | 1 | 6 | 24 | 552 | 0 | 583 |
| Zoogdieren | 1 | 6 | 5 | 161 | 6 | 179 |

## Beeldgalerij

* Paleosuchus palpebrosus
* Paleosuchus palpebrosus
* Caiman crocodilus
* Caiman crocodilus
* Pteronura brasiliensis
* Pteronura brasiliensis
# Amortificatie

Amortificatie (eigenlijk admortificatie) of dode-hand-stelling is een manier waarop een leenheer in de middeleeuwen delen van zijn bezit in leen kon geven zonder dat ze definitief uit het familiebezit raakten. Hij gaf een leen aan een kerkelijke functionaris, opdat het na diens dood weer terug zou vallen in zijn eigen beheer. Leden van de clerus werden immers geacht celibatair te leven en kregen dus geen kinderen die hun bezittingen konden erven.
Het woord komt van Latijn admortificare: letterlijk zoiets als "richting (ad) de dood (mors) maken (facere)". Dit woord was waarschijnlijk gekozen omdat de heer zijn bezit te leen gaf aan iemand die een dode tak van een familie uitmaakte doordat hij zich niet voortplantte. Na amortificatie kwam een bezit dan "in dode hand".
Deze gewoonte is ontstaan omdat de heer een eenmaal uitgegeven leen veelal nooit meer in eigen handen terugkreeg, doordat de leenman het leen als een erfelijk recht beschouwde. Een wereldlijke leenman gaf dit leen in de praktijk steeds aan zijn eigen kinderen door. Toch werkte de amortificatie niet altijd even bevredigend: wanneer de leenman bezittingen, bijvoorbeeld, aan een klooster te leen gaf, bleef het veelal permanent in leen bij dat klooster. De dood van een abt maakte hierbij niets uit.
# Koninklijke Harmonie Vreugd in Deugd

De Koninklijke Harmonie "Vreugd in Deugd" is een harmonieorkest uit Zichen-Zussen-Bolder, een deelgemeente van Riemst in de Belgische provincie Limburg. Ze werd in 1899 opgericht als tweede muziekvereniging in het dorp.

## Geschiedenis

Dirigent bij de oprichting was Gustaaf Francis De Pauw, hij bleef in functie tot 1922. Het harmonieorkest nam in die tijd al deel aan muziektornooien te Thorn (Limburg) (Nederland) in 1912 en te Mechelen-aan-de-Maas in 1913. De Pauw werd opgevolgd door componist en dirigent Arthur Meulemans, die het muzikaal niveau van het orkest stevig verhoogde. De verbinding met deze muziekmeester kwam opnieuw tot uitdrukking in de uitnodiging van de stad Aarschot, geboortestad van Meulemans, om in 1984 als vertegenwoordiger der liefhebberskorpsen een concert te verzorgen naar aanleiding van diens honderdste geboortejaar.
Gedurende 35 jaar heeft Marcel Tans (Ciele), een echte Zussenaar, de dirigeerstok ter hand gehad en men is hem de vader van de harmonie gaan noemen. Ook onder zijn leiding werden grote successen behaald. Na het overlijden van Tans stapte men met André Vergauwen een nieuwe en rijke periode tegemoet. In vijf jaar werd de harmonie driemaal kampioen van Limburg binnen de 'Limburgse Muziek Federatie' (LMF) en behaalde onder meer de Gouden medaille van de stad Brussel en de Erepenning van het Koninklijk Muziekverbond van België.
In 1992 werd Nico Neyens dirigent van het orkest en een jaar later behaalde de harmonie te Lanaken tijdens het provinciaal muziektornooi de kampioenstitel in de afdeling uitmuntendheid met promotie naar de ere-afdeling. Te Eeklo in september 1994 werd het orkest nationaal kampioen. Tijdens de internationale muziekwedstrijd van de stad Antwerpen in 1995 behaalde de vereniging de gouden medaille. In 1998, behaalde men te Zepperen de provinciale kampioenstitel in ere-afdeling. Het jaar 1999 stond in het teken van het honderdjarig bestaan van de vereniging.
Aan het begin van het nieuwe millennium werd Harry Cober uit het Nederlandse Thorn als nieuwe dirigent aangesteld. Vanaf 2002 stond het orkest onder leiding van dirigent Sandro Moretti. Met hem werd in 2005 tijdens het provinciaal muziektornooi te Beringen een goed resultaat in de ere-afdeling behaald. In 2007 werd de Nederlander Jos Zegers aangesteld om de harmonie verder te leiden. Met hem werd in 2010 de eerste meerdaagse buitenlandse concertreis georganiseerd naar het Duitse Bamberg. Steven Walker volgde hem in 2012 op. Onder zijn leiding werden twee concertreizen georganiseerd naar Straatsburg en Makkum in respectievelijk 2014 en 2018. In 2021 werd Jan Rypens aangesteld om de harmonie verder te leiden.

## Vereniging

Anno 2023 beschikt de vereniging naast het 50-koppige harmonieorkest ook over een junioren- en seniorendrumband, een toneelkring "Kunst en Vermaak", een jeugdharmonie en een hofkapel.
# Thorpe Willoughby

Thorpe Willoughby is een civil parish in het bestuurlijke gebied Selby, in het Engelse graafschap North Yorkshire.
# Geothelphusa makatao

Geothelphusa makatao is een krabbensoort uit de familie van de Potamidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Shih & Shy.
# Spilophorella campbelli

Spilophorella campbelli is een rondwormensoort uit de familie van de Chromadoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Allgén.
# Odontogammarus pulcherrimus

Odontogammarus pulcherrimus is een vlokreeftensoort uit de familie van de Eulimnogammaridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Dorogostaisky.
# Pseudorhombila ometlanti

Pseudorhombila ometlanti is een krabbensoort uit de familie van de Pseudorhombilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Vázquez-Bader & Gracia.
# Natuurreservaat Barsa-Kelmes

Het Natuurreservaat Barsa-Kelmes werd opgericht in 1939 op het eiland Barsa-Kelmes in het Aralmeer in het gedeelte dat in Kazachstan ligt. Doordat de omliggende zee door uitdroging veranderde in een woestijn werd het eiland een plateau. Het gebied was aanvankelijk ongeveer 300 km² groot, maar is in de loop der jaren iets kleiner geworden door verzilting van de bodem. Het patrimonium bestaat uit ongeveer 250 soorten planten, 40 zoogdieren en 200 vogels. Een aantal hiervan staan op de Rode lijst.
# Amorupi fulvoterminata

Amorupi fulvoterminata is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Berg.
# Klooster van Springiersbach

Het Klooster van Springiersbach (Duits: Kloster Springiersbach) is een voormalige augustijner koorherenstift en later een klooster van de karmelieten bij Bengel in de Eifel, op circa 16 kilometer van Wittlich gelegen.

## Geschiedenis

Het klooster werd in 1102 door aartsbisschop Bruno van Lauffen in aanwezigheid van paltsgraaf Siegfried I van Ballenstedt gewijd. Deze wijding geldt als de stichtingsdatum van het klooster, dat werd vernoemd naar het gelijknamige beekdal. De eerste abt was Richard I († 1158), zoon van Benigna van Daun, een adellijke ministeriaal uit de Eifel. Gekozen werd voor de Augustijner regels van zwijgen, vasten, werken en bidden.
Al in 1107 mochten de broeders van het klooster hun eigen abt kiezen. Slechts leden van de adel konden tot het klooster toetreden, die dan al hun bezittingen aan de kloostergemeenschap moesten overdragen. Dit betekende dat het klooster steeds welvarender werd: al in 1140 bezat het wijngaarden in Briedel aan de Moezel en in 1299 verwierf het klooster een wijngoed in Ediger.
In 1135 werd een drieschepige romaanse basiliek door aartsbisschop Adalbero van Montreuil (* 1080, aartsbisschop 1131–1152) gewijd. Het was de eerste stenen kerk van het klooster die de oude houten voorganger verving. De huidige kerk werd in de jaren 1769–1772 gebouwd en was tot 1802 de abdijkerk van de Augustijner koorheren.
Na 1789 werd het klooster door de toenmalige aartsbisschop en keurvorst Clemens Wenceslaus van Saksen in een adellijk stift omgezet. Lang duurde de nieuwe status van het klooster niet, want even later werd Springiersbach slachtoffer van de secularisatiedrift van Napoleon Bonaparte. Dankzij de wijding van de vrijwel nieuwe kloosterkerk tot parochiekerk van Bengel door aartsbisschop Charles Mannay, kon de kerk aan sloop ontsnappen. In 1902 werd het kerkgebouw gesloten nadat Bengel intussen een eigen parochiekerk had gebouwd, de Sint-Quirinuskerk.
In 1922 kwamen vanuit het Beierse Bamberg Karmelieten het klooster bewonen. In 1940 werden kerk en klooster door brand getroffen. Vanaf 1946 werd begonnen met het herstel van de gebouwen. In 1962 werden delen van het klooster door de architect Walter Neuhäusser gesaneerd en herbouwd.

## Interieur

Het interieur van de zaalkerk bevat de reconstructie van de beschilderingen van Franziskus Freud uit Bernkastel uit 1773. Onder het koor bevindt zich een drieschepige crypte. Het orgel van de kloosterkerk werd in 1998 door de orgelbouwfirma Hubert Sandtner uit Dillingen aan de Donau gebouwd. Het instrument bezit 27 registers verdeeld over twee manualen en pedaal (sleepladen) en mechanische speel- en registertracturen.
* Interieur
* Hoogaltaar
* Preekstoel en linker zij-altaar
* Orgel
* Moderne kloosterkapel

## Externe link

* (de) Webpresentatie Klooster Springiersbach
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Kloster Springiersbach op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Thymochares sambavana

Thymochares sambavana is een rechtvleugelig insect uit de familie doornsprinkhanen (Tetrigidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Günther.
# George van Nassau-Dillenburg

George I de Oude (Dillenburg, 1 september 1562 - aldaar, 9 augustus 1623) was graaf van Nassau-Beilstein en Nassau-Dillenburg.

## Leven

George was de derde zoon van Jan VI de Oude van Nassau-Dillenburg en diens eerste vrouw Elisabeth van Leuchtenberg. Hij studeerde in 1576 te Heidelberg en ging vervolgens naar de Nederlanden, waar hij onder Gunther van Schwarzburg in de krijgsdienst trad. Een hier opgevat plan hem als bisschop van Utrecht te installeren kwam niet tot uitvoering. Sinds 1580 verbleef hij aan het hof van markgraaf George Frederik I van Brandenburg-Ansbach.
George kwam in 1604 aan de regering in land en stad Driedorf, die hij van zijn vader kocht. Na zijn vaders dood (1606) deelde hij diens gebied met zijn broers Willem Lodewijk, Jan VII de Middelste, Ernst Casimir en Johan Lodewijk, waarbij hij de heerlijkheid Beilstein met het Westerwald, Burbach en de Hickengrund kreeg. In 1611 kocht hij van Jan VII bovendien Wehrheim, dat gezamenlijk met Keur-Trier werd bestuurd.
Hij resideerde pas sinds 1612 te Beilstein. Tot dat jaar verbleef hij te Dillenburg, waar hij als regent optrad namens zijn broer Willem Lodewijk, die als stadhouder van Friesland in de Nederlanden verbleef. In 1618 sloten George en Jan VII een overeenkomst waarin de laatstgenoemde afzag van zijn recht op Nassau-Dillenburg, dat hem na de dood van Willem Lodewijk zou toevallen. Na diens dood volgde George hem dan ook op als graaf van Nassau-Dillenburg. Nassau-Beilstein werd hierop verdeeld, zodat George alleen Burbach en de Hickengrund behield. Na zijn dood (1623) verdeelden zijn zoons Albrecht en Lodewijk Hendrik het graafschap, maar na Albrechts dood in 1626 werd Nassau-Dillenburg weer verenigd onder Lodewijk Hendrik. George werd op 10 september 1623 bijgezet in de grafkelder in de Evangelische Stadskerk in Dillenburg.

## Huwelijken en kinderen

George huwde in 1584 met Anna Amalia van Nassau-Saarbrücken (1565-1605), dochter van Filips III van Nassau-Saarbrücken. Uit het huwelijk werden veertien kinderen geboren, van wie de meeste jong stierven:
* Johan Filips (1586-1586)
* Johan George (1587-1587)
* Johan Filips (1590-1607)
* George II de Jonge (1591-1616)
* Maria Juliana (1592-1645), gehuwd met George II van Sayn-Wittgenstein-Berleburg, zoon van Graaf Lodewijk I van Sayn-Wittgenstein
* Louise (1593-1614)
* Lodewijk Hendrik (1594-1662), graaf van Nassau-Dillenburg
* Filips Wolfgang (1595-1595)
* Albrecht (1596-1626), graaf van Nassau-Dillenburg
* Amalia (1597-1598)
* Elisabeth (1598-1599)
* Erika (1601-1657)
* Anna Elisabeth (1602-1651)
* Maurits Lodewijk (1603-1604)
In het jaar van de dood van zijn eerste vrouw hertrouwde hij met Amalia van Sayn-Wittgenstein (1585-1633), dochter van Lodewijk I van Sayn-Wittgenstein. Uit dit huwelijk werd één kind geboren:
* Margaretha (1606-1661), gehuwd met Otto van Lippe-Brake
* Joachim, Ernst. Georg (Graf von Nassau-Beilstein). In: Allgemeine Deutsche Biographie, herausgegeben von der Historischen Kommission bei der Bayrischen Akademie der Wissenschaften (1875-1900) Historische Commission bei der königl. Akademie der Wissenschaften.
# South Rosemary

South Rosemary is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat North Carolina, en valt bestuurlijk gezien onder Halifax County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 2843.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 15,9 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond South Rosemary.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over South-Rosemary op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
# Odontognophos

Odontognophos is een geslacht van vlinders van de familie spanners (Geometridae), uit de onderfamilie Ennominae.

## Soorten

* O. daubearia Boisduval, 1840
* O. dumetata Treitschke, 1827
* O. zacharia Staudinger, 1879
# Pseudorhipsalis

Pseudorhipsalis is een geslacht van cactussen. De soorten komen voor in Centraal-Amerika en op de Caraïben.

## Soorten

* Pseudorhipsalis acuminata
* Pseudorhipsalis alata
* Pseudorhipsalis amazonica
* Pseudorhipsalis himantoclada
* Pseudorhipsalis horichii
* Pseudorhipsalis lankesteri
* Pseudorhipsalis ramulosa
Acanthocalycium · Acanthocereus · Acharagma · Akersia ·
Ancistrocactus · Ariocarpus · Armatocereus · Arrojadoa · Arthrocereus · Astrophytum · Austrocactus · Austrocylindropuntia · Aztekium · Bergerocactus · Blossfeldia · Bolivicereus · Brachycereus · Brasilicereus · Brasiliopuntia · Browningia · Calymmanthium · Carnegiea · Cephalocereus · Cephalocleistocactus · Cereus · Cintia · Cipocereus · Cleistocactus · Cochemeia · Coleocephalocereus · Consolea · Copiapoa · Corryocactus · Coryphantha · Cumulopuntia · Cylindropuntia · Dendrocereus · Denmoza · Discocactus · Disocactus · Echinocactus · Echinocereus · Echinomastus · Echinopsis · Epiphyllum · Epithelantha · Erdisia · Eriosyce · Escobaria · Escontria · Espostoa · Espostoopsis · Eulychnia · Facheiroa · Ferocactus · Frailea · Geohintonia · Grusonia · Gymnocalycium · Haageocereus · Harrisia · Hatiora · Hylocereus · Isolatocereus · Jasminocereus · Lasiocereus · Lemaireocereus · Leocereus · Lepismium · Leptocereus · Leuchtenbergia · Lobivia · Lophophora · Maihuenia · Maihueniopsis · Mammillaria · Mammilloydia · Matucana · Melocactus · Micranthocereus · Mila · Miqueliopuntia · Myrtillocactus · Neobuxbaumia · Neolloydia · Neoraimondia · Neowerdermannia · Notocactus · Obregonia · Opuntia · Oreocereus · Oroya · Ortegocactus · Pacherocactus · Pachycereus · Parodia · Pediocactus · Pelecyphora · Peniocereus · Pereskia · Pereskiopsis · Pierrebraunia · Pilosocereus · Polaskia · Praecereus · Pseudoacanthocereus · Pseudorhipsalis · Pterocactus · Pygmaeocereus · Quiabentia · Rauhocereus · Rebutia · Rhipsalis · Samaipaticereus · Schlumbergera· Sclerocactus · Selenicereus · Setiechinopsis · Stenocactus · Stenocereus · Stephanocereus · Stetsonia · Strombocactus · Sulcorebutia · Tacinga · Tephrocactus · Thelocactus · Trichocereus · Tunilla · Turbinicarpus · Uebelmannia · Weberbauerocereus · Weberocereus · Weingartia ·
Yavia · Yungasocereus · Zygocactus ·
# Ndola Golf Club

De Ndola Golf Club is een golfclub in Ndola, Zambia, dat opgericht werd in 1921.
Het is een 18-holes golfbaan, dat in eerste instantie een 9 holesbaan was, met een par van 73 en het parcours is voor de heren 6474 m lang.
De Ndola Golf Club werd opgericht in 1921 en is een van de oudste clubs van het land, na de Livingstone Golf Club, in 1907, en de Kasama Golf Club, in 1912.
In 1972 ontving de golfclub voor de eerste keer het Zambia Open, een golftoernooi van de Sunshine Tour, en het was ook de eerste editie van het golftoernooi.

## Golftoernooien

* Zambia Open: 1972, 1975, 1977, 1979, 1996, 2007, 2009 & 2010
* Cock of the North: 1954-1985, 2000 & 2001
* Zambia Ladies Open: 2014
# Amorphostigma auricolor

Amorphostigma auricolor is een libellensoort uit de familie van de waterjuffers (Coenagrionidae), onderorde juffers (Zygoptera).
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Fraser.
* ↑ (en) Amorphostigma auricolor op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011. Gearchiveerd op 28 juli 2013.
# Kolno (stad)

Kolno is een stad in het Poolse woiwodschap Podlachië, gelegen in de powiat Kolneński. De oppervlakte bedraagt 25,08 km², het inwonertal 10.836 (2005).

## Verkeer en vervoer

* Station Kolno
* Pools Bureau voor Statistiek
# Thymoetes

De naam Thymoetes (Grieks: Θυμοίτης) kan verwijzen naar:
* Thymoetes, een Trojaanse edelman ten tijde van de Trojaanse Oorlog;
* Thymoetes, een Trojaanse held uit het gevolg van Aeneas, die volgens Vergilius (Aeneis XII, v. 364) in volle strijd gedood werd door Turnus;
* Thymoetes, een legendarische koning van Attica, volgens de overlevering de laatste afstammeling van Theseus, die volgens Pausanias (II, 18, 7) en de Suda (s.v.) zijn naam verleende aan de Attische deme Thymoetiadae (of Thymaetiadae)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Thymoetes en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Ganmoechoeri Centraalstadion

Het Ganmoechoeri Centraalstadion is een voetbalstadion bij het Georgische dorp Ganmoechoeri, gelegen aan de Zwarte Zee. In het stadion speelt FK Dinamo Zoegdidi uit de stad Zoegdidi haar thuiswedstrijden.
# South River (Ocmulgee River)

De South River is een 102,2 kilometer lange zijrivier van de Ocmulgee River in de Amerikaanse staat Georgia. De rivier heeft zijn oorsprong in de stad East Point in Fulton County en mondt uiteindelijk uit in Lake Jackson, die uitmondt in de Yellow River en de Alcovy River om de Ocmulgee te vormen.
# Oecetis rivieri

Oecetis rivieri is een schietmot uit de familie Leptoceridae. De soort komt voor in het Afrotropisch gebied.
# Pseudorhiza aurosa

Pseudorhiza aurosa is een schijfkwal uit de familie Lychnorhizidae. De kwal komt uit het geslacht Pseudorhiza. Pseudorhiza aurosa werd in 1882 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door von Lendenfeld.
# Ndwandwe

Ndwandwe was een Ngunikoninkrijk in het noordoosten van het tegenwoordige KwaZoeloe-Natal, Zuid-Afrika.
De Ndwandwe voerden in het begin van de 19e eeuw oorlog tegen de Mthethwa om de macht in Natal. De Mthethwakoning Dingiswayo werd omstreeks 1817 gevangengenomen en onthoofd door de Ndwandwekoning Zwide, maar Dingiswayo's bondgenoot Shaka Zoeloe nam wraak door Zwide omstreeks 1820 te verslaan. Zwide sloeg op de vlucht en Ndwandwe werd door Shaka veroverd en ingelijfd bij het Zoeloekoninkrijk. Tijdens de daaropvolgende Mfecane vluchtten vele Ndwandwe naar het noorden.
# Kossi

Kossi is een van de 45 provincies van Burkina Faso. De hoofdstad is Nouna.

## Geografie

Kossi heeft een oppervlakte van 7.324 km² en ligt in de regio Boucle du Mouhoun. De provincie grenst in het oosten en het noorden aan Mali.
De provincie is onderverdeeld in 8 departementen: Barani, Bomborokui, Djibasso, Dokui, Doumbala, Kombori, Madouba en Nouna.

## Bevolking

In 1996 leefden er 230.693 mensen in de provincie. In 2019 waren dat naar schatting 357.000 mensen.
Een meerderheid van de bevolking bestaat uit Fulbe en is moslim.
* ↑ (en) Kossi (citypopulation.de) Geraadpleegd op 19 januari 2023. Gearchiveerd op 19 januari 2023.
Balé · Bam · Banwa · Bazéga · Bougouriba · Boulgou · Boulkiemdé · Comoé · Ganzourgou · Gnagna · Gourma · Houet · Ioba · Kadiogo · Kénédougou · Komondjari · Kompienga · Kossi · Koulpélogo · Kouritenga · Kourwéogo · Léraba · Loroum · Mouhoun · Nahouri · Namentenga · Nayala · Noumbiel · Oubritenga · Oudalan · Passoré · Poni · Sanguié · Sanmatenga · Séno · Sissili · Soum · Sourou · Tapoa · Tuy · Yagha · Yatenga · Ziro · Zondoma · Zoundwéogo
# Spathoptila cyclophora

Spathoptila cyclophora is een vlinder uit de familie van de visstaartjes (Nolidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1944 door Turner.
# Nueva Ecija

Nueva Ecija is een provincie van de Filipijnen centraal gelegen op het eiland Luzon. De provincie maakt deel uit van regio III (Central Luzon). De hoofdstad van de provincie is Palayan. Bij de census van 2015 telde de provincie ruim 2,1 miljoen inwoners.

## Geografie
### Bestuurlijke indeling

Nueva Ecija bestaat uit 5 steden en 27 gemeenten.

#### Steden

* Cabanatuan
* Gapan
* Palayan
* San Jose
* Muñoz (Nueva Ecija)

#### Gemeenten

| Aliaga Bongabon Cabiao Carranglan Cuyapo Gabaldon General Mamerto Natividad General Tinio Guimba Jaen Laur Licab Llanera Lupao | Nampicuan Pantabangan Peñaranda Quezon Rizal San Antonio San Isidro San Leonardo Santa Rosa Santo Domingo Talavera Talugtug Zaragoza |
Deze steden en gemeenten zijn weer verder onderverdeeld in 849 barangays.

## Demografie

Nueva Ecija had bij de census van 2015 een inwoneraantal van 2.151.461 mensen. Dit waren 196.088 mensen (10,0%) meer dan bij de vorige census van 2010. Ten opzichte van de census van 2000 was het aantal inwoners gegroeid met 491.578 mensen (29,6%). De gemiddelde jaarlijkse groei in die periode kwam daarmee uit op 1,84%, hetgeen hoger was dan het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (1,72%).
De bevolkingsdichtheid van Nueva Ecija was ten tijde van de laatste census, met 2.151.461 inwoners op 5751,33 km², 374,1 mensen per km².

## Economie

Uit cijfers van de National Statistical Coordination Board (NSCB) uit het jaar 2003 blijkt dat 27,1% (14.394 mensen) onder de armoedegrens leefde. In het jaar 2000 was dit 32,7%. Nueva Ecija was daarmee iets minder arm dan het landelijk gemiddelde van 28,7% en stond 64e op de lijst van provincies met de meeste mensen onder de armoedegrens. Van alle 79 provincies, ten tijde van het onderzoek, stond Nueva Ecija 65e op de lijst van provincies met de ergste armoede..

## Externe link

* Officiële website van de provincie Nueva Ecija (gearchiveerde versie)
* ↑ Oppervlaktecijfers uit 2007, National Statistical Coordination Board (NSCB).
* 1 2 Persbericht van het Philippine Statistics Authority met de resultaten van de Census van 2015
* ↑ Armoedestatistieken van de National Statistical Coordination Board (NSCB)