OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lipoptena fortisetosa

Lipoptena fortisetosa is een vliegensoort uit de familie van de luisvliegen (Hippoboscidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1965 door Maa.
# Lipopterocis simplex

Lipopterocis simplex is een keversoort uit de familie houtzwamkevers (Ciidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1954 gepubliceerd door Mutsuo Miyatake.
# Limnodriloides bipapillatus

Limnodriloides bipapillatus is een ringworm uit de familie van de Naididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Erséus.
# Limnophila (Limnophila) scitula

Limnophila (Limnophila) scitula is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.
# Limnophila (Limnophila) roraimicola

Limnophila (Limnophila) roraimicola is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Lof (plechtigheid)

Het lof is de benaming voor een katholieke gebedsdienst met zang, waarbij het Allerheiligste (het Lichaam van Christus in de vorm van de hostie) aanbeden wordt. Tijdens het lof vindt geen eucharistie plaats en om die reden is het lof geen mis.

## Geschiedenis

De gewoonte om lof te houden dateert uit de dertiende eeuw en raakte wijd verspreid in de vijftiende en zestiende eeuw. Na het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965) nam de viering van het lof op vele plaatsen af, of verdween geheel uit het kerkelijk leven.

## Beschrijving

Lof wordt gewoonlijk gevierd op zondagen en kerkelijke feestdagen, meestal 's middags. Centraal staat de aanbidding van het Allerheiligste. Op het altaar staat een monstrans uitgestald met een geconsacreerde hostie. Volgens de katholieke leer is het brood tijdens de consecratie getranssubstantieerd in het Lichaam van Christus. Een gelovige katholiek aanbidt dus in zijn/haar optiek niet het stukje brood in de monstrans, maar Jezus zelf.
Tijdens een groot deel van het lof blijft de aanwezige priester passief. In sommige gevallen neemt hij plaats in een van de kerkbanken en aanbidt, samen met de andere gelovigen, het Lichaam van Christus. Het hoogtepunt van de dienst is het moment waarop de priester de monstrans van het altaar neemt, zich naar het volk toekeert en met de monstrans een plechtig kruisteken maakt.
Gebruikelijke gezangen tijdens het lof zijn de hymnes Adoro te devote en Tantum Ergo, die worden toegeschreven aan de heilige Thomas van Aquino. Een andere hymne is het Ave verum corpus.
Overigens wordt ook vaak een Marialof gevierd, dat geheel gewijd is aan de Heilige Maagd.
# Lof der zotheidbrug

De Lof der zotheidbrug (brug 394) is een voetgangersbrug in Amsterdam-West.
De brug ligt in het noordoosten van het Erasmuspark en overspant de ringvaart die in het park ligt. De brug dateert uit 1970, toen het park voor toen veel geld geheel opnieuw was ingericht. Het park ligt er al sinds 1927, maar alle bomen werden tijdens de Tweede Wereldoorlog opgestookt en onderhoud werd er jaren niet gepleegd. In 1961 werd de grote renovatie afgerond en werd het park opnieuw geopend, de burg kwam pas in 1970, net als de Wil de Graaffbrug en Geert Geertsenbrug.
De brug werd in 2006 vernoemd naar het belangrijkste werk van Desiderius Erasmus, Lof der zotheid. Andere bruggen naar het park zijn Desideriusbrug (al uit het begin) en Geert Geertsenbrug.
* Bruggen van Amsterdam
* Algemeen Handelsblad 31 juli 1961
* Redactie, Dingen van de dag: Drie bruggen gaan tegelijk open. De Waarheid (10 november 1970). Geraadpleegd op 22 november 2022 – via delpher.nl.
<<< · 300 · 301 · 302 · 303 · 304 · 305 · 306 · 307 · 308 · 309 · 310 · 311 · 312 · 313 · 314 · 315 · 316 · 317 · 318 · 320 · 321 · 322 · 323 · 324 · 325 · 327 · 328 · 330 · 331 · 332 · 333 · 334 · 335 · 336 · 337 · 338 · 339 · 340 · 341 · 342 · 343 · 344 · 345 · 346 · 347 · 348 · 349 · 350 · 351 · 352 · 353 · 354 · 355 · 356 · 357 · 358 · 359 · 360 · 361 · 362 · 363 · 364 · 365 · 366 · 367 · 368 · 371 · 372 · 373 · 374 · 375 · 376 · 377 · 378 · 379 · 380 · 381 · 382 · 383 · 385 · 386 · 387 · 388 · 389 · 390 · 391 · 392 · 393 · 394 · 395 · 396 · 397 · 398 · 399 · >>>
Brugnummers 319, 326, 329 (tijdelijke duiker in de Ringspoordijk), 369, 370, 384 zijn niet (meer) vergeven.
# Lissonota perina

Lissonota perina is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Ugalde & Gauld in 2002.
# Lohmannella septemsetosa

Lohmannella septemsetosa is een mijtensoort uit de familie van de Halacaridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Bartsch.
# Louis-Marie van Caloen

Louis-Marie van Caloen (Brugge, 26 augustus 1817 - Drongen, 14 juli 1912) was een Belgisch jezuïet en stichter van een liefdadigheidsvereniging.

## Levensloop

Louis Marie Joseph van Caloen was de jongste van de drie zonen van Joseph-Bernard van Caloen en Marie-Catherine de Potter. Aangezien de oudste zoon jong stierf en de tweede, Charles van Caloen, bijna blind was en hierdoor wellicht niet zou trouwen (wat hij nochtans wel deed) rekende de vader op zijn jongste zoon om de familiestam verder te zetten.
Na rechtenstudies aan de Universiteit van Leuven, trad Louis niettemin in 1842 in bij de jezuïeten. Dit wekte de woede van zijn vader op en veroorzaakte een breuk tussen beiden. Het was de schoonbroer van Joseph-Bernard, de ongelovige Louis de Potter die een verzoening tot stand bracht. Het was tevens een gelegenheid om de toekomst van het familiepatrimonium te regelen. Louis van Caloen verzaakte aan zijn helft van de erfenis, maar kreeg wel een jaarlijks pensioen van 20.000 franken.
In 1846 werd hij tot priester gewijd. Na de vormingsjaren werd hij leraar in het Sint-Michielscollege in Brussel en bleef daar voor de rest van zijn leven wonen. Toen hij de negentig voorbij was, ging hij zijn laatste levensjaren doorbrengen in de jezuïetenresidentie van Drongen.

## Sint-Franciscus-Xaveriusvereniging

Louis van Caloen werd in de jaren van economische crisis sterk getroffen door de ellende en de armoede die grote delen van de bevolking trof. Hij wilde daar, vanuit een christelijke inspiratie, mee aan verhelpen. Van het apostolaat onder de arbeiders maakte hij zijn levenswerk.
In 1854 stichtte hij in Brussel de Aartsbroederschap van de heilige Franciscus-Xaverius, een vereniging voor de gewone man. Naast de materiële hulp die geboden werd en waarvoor van Caloen de eigen niet geringe middelen aanwendde, bekommerde de vereniging zich om de zedelijke en godsdienstige verheffing van zijn leden. Er werd ontspanning georganiseerd op zondagen en heel wat initiatieven vloeiden hieruit voort: bibliotheken, toneelgroepen, muziekverenigingen, koren. Zelfs kassen van onderlinge bijstand kwamen tot stand.
Met de steun van de jezuïeten en van de kerkelijke hiërarchie nam het werk een aanzienlijke uitbreiding. In 1872 telde het 80.000 leden, verenigd in 342 plaatselijke broederschappen. Overal werden ze door lokale vermogende burgers financieel ondersteund.
In Brugge werd in 1868 een afdeling van de 'Xaverianen' of 'Cistjes' gesticht en Charles van Caloen was er een van de voornaamste ondersteuners van. In de tuin van het familiedomein aan de Dijver liet hij, naar een ontwerp van Jean-Baptiste Bethune een kapel en feestzaal optrekken dat hij schonk aan de vereniging.
Na de dood van Louis van Caloen en na de Eerste Wereldoorlog verminderde de aantrekkingskracht van de Broederschap, die voorbijgestreefd werd door meer militante vormen van arbeidersorganisatie en weldra een stille dood stierf.
# Louis-Martin de Courten

Louis-Martin graaf de Courten (Sierre, 11 november 1835 - Nancy, 4 maart 1937) was een Zwitsers militair en commandant van de Zwitserse Garde.

## Biografie
### Afkomst en opleiding

Louis de Courten was een zoon van de gelijknamige Louis de Courten. In 1886 huwde hij in Pont-à-Mousson met Anne de Turmel. Hij liep school aan het college van Sion.

### Vaticaan

In 1854 ging de Courten in dienst bij de Heilige Stoel. Hij was kapitein toen in 1870 de Pauselijke Zoeaven werden opgeheven. Vervolgens keerde hij terug naar Wallis, waar hij van 1877 tot 1878 prefect was van het district Sierre. Hij was secretaris en van 1873 tot 1878 gemeenteraadslid van Sierre. In 1878 werd hij door paus Leo XIII benoemd tot kolonel van de Zwitserse Garde. Hij bleef in dienst tot 1901. Nadien vestigde hij zich in Nancy, maar van 1918 tot 1930 reisde hij nog geregeld naar Wallis. Hoewel hij het Verdrag van Lateranen van 1929 beschouwde als een ontkenning van zijn militaire inzet, twijfelde hij nooit aan zijn loyaliteit aan de paus en aan zijn geloof.

## Onderscheidingen

* Vaticaanstad: Grootkruis in de Orde van Pius
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een vertaling van het lemma Louis de Courten in de Franse versie van het Historisch woordenboek van Zwitserland (overgenomen op 26 december 2021), dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen is vrijgegeven.
* Bibliothèque nationale de France: cb16194381n (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1076807615
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 023454
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 5096 1803
* Virtual International Authority File: 316737480
* WorldCat (via VIAF): 316737480
# Lokale bel

De Lokale bel is een holte in de Orionarm van het Melkwegstelsel. Het zonnestelsel bevindt zich sinds vijf tot tien miljoen jaar in deze holte. Het is een van de zogenaamde superbellen, die bestaan uit hete, vrijwel lege ruimte. De lokale bel, "onze bel", heeft min of meer een onregelmatige zandlopervorm, de breedte varieert van plaats tot plaats, van 200 tot 700 lichtjaar of meer. In het vlak van de Melkweg is de lokale bel omringd door een dichte schil van neutraal interstellair gas. De bel lijkt in het midden ingedrukt te worden door de opdringende gasschillen, opgeworpen door de groepen van jonge OB-sterren op een afstand van 500 lichtjaar van ons, in de sterrenbeelden Scorpius-Centaurus en Perseus-Taurus.
De lokale bel wordt omringd door een “stofmuur” van absorberend, koud gas, ontstaan op de grens van de lokale bel en de opdringende zogenaamde Loop 1 superbel. Het is mogelijk dat de dunne schil van de bel een opening heeft naar de galactische halo zodat de bel dus niet rondom begrensd is, noch aan de bovenzijde, noch aan de onderzijde van het galactische vlak. Dit zou een aanwijzing kunnen zijn, dat het miljoenen graden hete gas in galactische halo's afkomstig is van superbellen zoals de lokale bel. Ook in de Orionnevel ontdekte men een superbel die heet gas lijkt te spuwen in de galactische halo.
De lokale bel schijnt ook in verbinding te staan met andere bellen in de buurt. Volgens de theorie van Don Cox en Barry Smith van de Universiteit van Wisconsin, ontwikkeld in de jaren 70, ontstaan sponsachtige structuren waarbij superbellen met elkaar in verbinding komen wanneer de snel uitdijende hete gasbellen botsen met het koudere gas in het omringende medium. Er ontstaan koudere schillen rond de bellen die door latere interacties met andere uitdijende hete schillen afbrokkelen en de tunnels vormen tussen de bellen.
# Lohavanana

Lohavanana is een plaats en commune in het oosten van Madagaskar, behorend tot het district Marolambo, dat gelegen is in de regio Atsinanana. Tijdens een volkstelling in 2001 telde de plaats 6.652 inwoners.
# Loharadynastie

De Loharadynastie was een koninklijke dynastie die tussen de 10e en 12e eeuw over Kasjmir regeerde. Hoewel de Lohara's hindoes waren, arriveerde tijdens deze periode de islam in Kasjmir om er langzaam meer politieke invloed te krijgen. De meeste informatie over deze dynastie komt uit de Rajatarangini, het werk van de 12e-eeuwse schrijver Kalhana.
De Loharadynastie volgde op de Utpaladynastie, waarvan de laatste koning in 939 werd opgevolgd door een buitenstaander, Yassaskara. Nadat deze in 948 zelfmoord pleegde werd zijn minister Parvagupta een jaar lang koning. In 950 werd deze opgevolgd door zijn zoon Kshemagupta, die de prinses Didda van Lohara trouwde. Nadat Kshemagupta in 958 overleed trad koningin Didda op als regentes voor haar zoon Abhimanyu (958-972) en daarna nog acht jaar voor haar kleinzoon. In 980 besteeg ze ten slotte zelf de troon, na overigens een tweede kleinzoon te hebben uitgeschakeld. Koningin Didda wordt genoemd als een kundig bestuurder, die de basis legde voor de naar haar genoemde Loharadynastie. Bovendien onderhield ze nauwe banden met de Shahi's die Kabul en de Punjab regeerden, omdat haar grootvader, Bhimadeva, koning van die gebieden was geweest. Kasjmir verleende de Shahi's militaire steun tegen Perzische invallers uit het westen.
Didda stierf in 1003, om te worden opgevolgd door haar neef Sangrama Raja (1003–1028). Deze koning kreeg te maken met invallen van de Ghaznaviden, een islamitisch-Perzische dynastie uit Ghazni in het oosten van Afghanistan. Nadat Mahmud van Ghazni het rijk van de Shahi's vernietigd had vluchtten enkele Shahi-prinsen naar Kasjmir. Mahmud van Ghazni probeerde daarop ook Kasjmir te onderwerpen, maar werd drie maal verslagen (in 1015, 1021 en 1026).
De macht van Kasjmir nam af onder koning Harsha (1089 - 1101). Rond deze tijd nam de radja steeds meer islamitische huurlingen in dienst, die zich in Kasjmir onder de bevolking vestigden. Hoewel Harsha een goedaardige en kunstzinnige koning was, viel hij later ten prooi aan waanzin en werd hij een despoot. Tijdens een volksoproer werd Harsha verdreven en vermoord. Er kwam echter geen einde aan de dynastie, omdat een andere nakomeling van koningin Didda's broer Udaya Raja de macht greep. De macht van de radja was echter aangetast en de latere koningen van de Loharadynastie waren vaak aangesteld door lokale machthebbers. In 1171 kwam er een einde aan de dynastie.

## Bronnen en verwijzingen

* (en) Sen, S.N., 1999: Ancient Indian History and Civilization (2nd ed.), New Age International (P) Limited Publishers, ISBN 81-224-1198-3.
# Lophotaspis interiora

Lophotaspis interiora is een soort in de taxonomische indeling van de platwormen (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig en kan zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtscellen produceren. De soort leeft in zeer vochtige omstandigheden.
De platworm behoort tot het geslacht Lophotaspis en behoort tot de familie Aspidogastridae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Ward & Hopkins.
# Lophotaspis orientalis

Lophotaspis orientalis is een soort in de taxonomische indeling van de platwormen (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig en kan zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtscellen produceren. De soort leeft in zeer vochtige omstandigheden.
De platworm behoort tot het geslacht Lophotaspis en behoort tot de familie Aspidogastridae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Faust & Tang.
# Lorenzo van Kleef

Lorenzo van Kleef (Den Haag, 26 januari 2001) is een Nederlands voetballer die doorgaans speelt als middenvelder. In januari 2023 verruilde hij Jong Sparta Rotterdam voor SVV Scheveningen.

## Clubcarrière

Van Kleef speelde in de jeugd van SV Houtwijk, VELO en Haaglandia, alvorens hij in de opleiding van ADO Den Haag terechtkwam. Bij deze club tekende hij medio 2019 een contract voor twee seizoenen, nadat hij in de voorbereiding drie keer gescoord had in het eerste elftal. Op 11 augustus 2019 maakte de middenvelder zijn officiële debuut voor ADO. Op bezoek bij PSV kwam de Haagse club op voorsprong door een treffer van Tomáš Necid maar doelpunten van Bruma, Donyell Malen en Cody Gakpo zorgden voor een overwinning van PSV: 3–1. Van Kleef begon aan de wedstrijd als reservespeler en mocht zestien minuten voor het einde van de wedstrijd invallen voor Erik Falkenburg. In de zomer van 2020 werd Van Kleef samen met Hugo Botermans op huurbasis naar FC Eindhoven gestuurd als onderdeel van de transfer van Samy Bourard, die de omgekeerde weg bewandelde en juist bij ADO tekende. Na zijn verhuurperiode bij Eindhoven mocht hij transfervrij vertrekken van ADO. Van Kleef zat hierop maanden zonder club, tot hij zich begin december 2021 aansloot bij Quick Boys. Aan het einde van het seizoen kon hij terugkeren naar het profvoetbal bij Sparta Rotterdam, waar hij zich mocht laten zien in het tweede elftal. Na vijftien duels op dat niveau verkaste Van Kleef in januari 2023 naar SVV Scheveningen. Aan het begin van het seizoen 2023/24 scheurde hij zijn hamstring af, waardoor hij maandenlang uit de roulatie zou liggen.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2019/20 | ADO Den Haag | Eredivisie | 2 | 0 | 0 | 0 | — | — | 2 | 0 |
| 2020/21 | → FC Eindhoven | Eerste divisie | 31 | 2 | 1 | 0 | — | — | 32 | 2 |
| 2021/22 | Quick Boys | Tweede divisie | 20 | 2 | 0 | 0 | — | — | 20 | 2 |
| 2022/23 | Jong Sparta Rotterdam | Tweede divisie | 15 | 0 | — | — | — | — | 15 | 0 |
| 2022/23 | SVV Scheveningen | Tweede divisie | 14 | 1 | 0 | 0 | — | — | 14 | 1 |
| 2023/24 | SVV Scheveningen | Tweede divisie | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 82 | 5 | 1 | 0 | 0 | 0 | 83 | 5 |
Bijgewerkt op 12 april 2024.
# Loreto (gemeente in Mexico)

Loreto is een gemeente in de Mexicaanse deelstaat Baja California Sur. De hoofdplaats van Loretoz is Loreto. Loreto heeft een oppervlakte van 4.878 km² en telt 18.052 inwoners (census 2020).

## Bevolkingsgroei

* 1995: 9.986 inwoners
* 2000: 11.812 inwoners
* 2005: 11.839 inwoners
* 2010: 16.738 inwoners
* 2015: 18.912 inwoners
* 2020: 18.052 inwoners
* ↑ Census 2020. Geraadpleegd op 18 oktober 2023.
Comondú · Mulegé · La Paz · Los Cabos · Loreto
# Loreto (Santiago del Estero)

Loreto, ook wel Villa San Martín, is een plaats in het Argentijnse bestuurlijke gebied Loreto in de provincie Santiago del Estero. De plaats telt 9854 inwoners.
# Louis Samain

Louis Samain (Nijvel, 4 juli 1834 - Elsene, 24 oktober 1901) was een Belgisch beeldhouwer.
Samain studeerde aan de Brusselse Kunstacademie onder Louis Simonis. In 1864 kreeg hij een eervolle vermelding bij het concours van de Prix de Rome. In 1889 won hij de gouden medaille op de Wereldtentoonstelling van 1889 in Parijs. Enkele jaren later werd zijn werk er getoond bij de Société des Artistes Français.

## Werk (selectie)

* Architecture, op de gevel van de KMSKB
* Aarde en Water, op de Centrale Hallen (vernield in 1956)
* Italiaanse Kunsten en Spaanse Kunsten, in de tuinen van de KMSKB
* Jan van Ruysbroeck (buste)
* Arbeidsmonument, gemaakt voor het voormalige Zuidstation, nu in Nijvel
* Weggelopen negerslaven verrast door honden, in de Louizalaan
* Themis, op het gerechtsgebouw van Dinant
* Johannes Tinctoris, in Nijvel
# Louis Lachenal

Louis Lachenal (Annecy, 17 juli 1921 - bij Chamonix-Mont-Blanc, 25 november 1955) was een Franse alpinist. Louis Lachenal maakte deel uit van de succesvolle Franse expeditie die als eerste de top van de Annapurna I bereikte. Hij en Maurice Herzog waren de eerste mensen die op de top van een achtduizender stonden. Tijdens een afdaling door de Vallée Blanche bij Chamonix-Mont-Blanc overleed Lachenal ten gevolge van een val in een gletsjerspleet.
# Luis Héctor Villalba

Luis Héctor Villalba (Buenos Aires, 11 oktober 1934) is een Argentijns geestelijke en een kardinaal van de Rooms-Katholieke Kerk.
Villalba werd op 24 september 1960 tot priester gewijd. Op 20 oktober 1984 werd hij benoemd tot hulpbisschop van Buenos Aires en tot titulair bisschop van Aufinium; zijn bisschopswijding vond plaats op 22 december 1984.
Op 16 juli 1991 werd Villalba benoemd tot bisschop van San Martín. Op 8 juli 1999 volgde zijn benoeming tot aartsbisschop van Tucumán.
Villalba ging op 10 juni 2011 met emeritaat.
Villalba werd tijdens het consistorie van 14 februari 2015 kardinaal gecreëerd. Hij kreeg de rang van kardinaal-priester. Zijn titelkerk werd de San Girolamo a Corviale. Omdat hij op het moment van creatie ouder was dan tachtig jaar is hij niet kiesgerechtigd bij een toekomstig conclaaf.
# Luis Henrique

Luis Henrique Tomaz de Lima (João Pessoa, 14 december 2001) is een Braziliaans voetballer die doorgaans speelt als vleugelspeler. In september 2020 verruilde hij Botafogo voor Olympique Marseille.

## Clubcarrière

Henrique speelde in de jeugd van Três Passos, voor hij werd opgenomen in de jeugdopleiding van Botafogo. Zijn competitiedebuut voor deze club maakte hij op 4 december 2019, toen de club in de Série A op bezoek ging bij Atlético Mineiro. Door doelpunten van Jair Rodrigues Júnior en Luan werd met 2–0 verloren. Henrique moest van coach Alberto Valentim op de reservebank beginnen en hij mocht twaafl minuten na rust invallen voor Leonardo Valencia. Zijn eerste doelpunt als profvoetballer maakte de vleugelaanvaller op 26 januari 2020, in het eigen Estádio Olímpico Nilton Santos tegen Macaé. Na de openingstreffer van Pedro Raúl verdubbelde Henrique, die het gehele duel meespeelde, de voorsprong van Botafogo. Bruno Nazário maakte hierop de derde, waarna tegenstander Matheus Babi de uitslag besliste op 3–1. Henrique verkaste in september 2020 voor een bedrag van circa acht miljoen euro naar Olympique Marseille, waar hij zijn handtekening zette onder een verbintenis voor de duur van vijf seizoenen. Na twee seizoenen in Frankrijk huurde zijn oude club Botafogo hem voor anderhalf jaar. Na zijn terugkeer in Frankrijk kwam Henrique weer meer aan spelen toe en in augustus 2024 werd zijn contract opengebroken en met drie jaar verlengd tot medio 2028.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2019 | Botafogo | Série A | 2 | 0 | 0 | 0 | — | — | 2 | 0 |
| 2020 | Botafogo | Série A | 15 | 2 | 4 | 0 | — | — | 19 | 2 |
| 2020/21 | Olympique Marseille | Ligue 1 | 19 | 0 | 2 | 0 | 3 | 0 | 24 | 0 |
| 2021/22 | Olympique Marseille | Ligue 1 | 20 | 0 | 3 | 1 | 2 | 0 | 25 | 1 |
| 2022 | → Botafogo | Série A | 10 | 0 | 0 | 0 | — | — | 10 | 0 |
| 2023 | → Botafogo | Série A | 44 | 4 | 6 | 1 | — | — | 50 | 5 |
| 2023/24 | Olympique Marseille | Ligue 1 | 15 | 1 | 2 | 0 | 7 | 0 | 24 | 1 |
| 2024/25 | Olympique Marseille | Ligue 1 | 2 | 2 | 0 | 0 | — | — | 2 | 2 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 127 | 9 | 17 | 2 | 12 | 0 | 156 | 11 |
Bijgewerkt op 27 augustus 2024.