OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Priksleeën op de Paralympische Winterspelen 1988

De IVe Paralympische Winterspelen werden in 1988 gehouden in Innsbruck, Oostenrijk. Dit was de laatste keer dat de Paralympische Winterspelen niet in hetzelfde land werden gehouden als de Olympische Winterspelen.

## Heren
### 100 meter Gr I

| Rank | Naam | Land | Tijd |
| 1 | Felix Karl | AUT | 15.57 |
| 2 | Josef Greil | AUT | 16.90 |
| 3 | Hans J. Gruber | AUT | 17.70 |

### 100 meter Gr II

| Rank | Naam | Land | Tijd |
| 1 | Knut Lundstroem | NOR | 14.50 |
| 2 | Rolf Einar Pedersen | NOR | 15.52 |
| 3 | Erik Sandbraaten | NOR | 15.98 |

### 300 meter Gr I

| Rank | Naam | Land | Tijd |
| 1 | Felix Karl | AUT | 41.86 |
| 2 | Josef Greil | AUT | 46.61 |
| 3 | Terje Johansen | NOR | 47.73 |

### 500 meter Gr I

| Rank | Naam | Land | Tijd |
| 1 | Felix Karl | AUT | 1:11.17 |
| 2 | Terje Johansen | NOR | 1:17.73 |
| 3 | Josef Greil | AUT | 1:18.48 |

### 500 meter Gr II

| Rank | Naam | Land | Tijd |
| 1 | Knut Lundstroem | NOR | 1:11.00 |
| 2 | Erik Sandbraaten | NOR | 1:12.15 |
| 3 | Rolf Einar Pedersen | NOR | 1:13.22 |

### 700 meter Gr I

| Rank | Naam | Land | Tijd |
| 1 | Felix Karl | AUT | 1:41.73 |
| 2 | Terje Johansen | NOR | 1:47.24 |
| 3 | Josef Greil | AUT | 1:53.39 |

### 1000 meter Gr II

| Rank | Naam | Land | Tijd |
| 1 | Knut Lundstroem | NOR | 2:20.21 |
| 2 | Erik Sandbraaten | NOR | 2:22.71 |
| 3 | Rolf Einar Pedersen | NOR | 2:29.72 |

### 1500 meter Gr II

| Rank | Naam | Land | Tijd |
| 1 | Knut Lundstroem | NOR | 3:27.69 |
| 2 | Erik Sandbraaten | NOR | 3:35.32 |
| 3 | Atle Haglund | NOR | 3:48.41 |

## Dames
### 100 meter Gr II

| Rank | Naam | Land | Tijd |
| 1 | Ragnhild Myklebust | NOR | 16.86 |
| 2 | Sylva Olsen | NOR | 17.20 |
| 3 | Kirsti Hooeen | NOR | 19.53 |

### 500 meter Gr II

| Rank | Naam | Land | Tijd |
| 1 | Sylva Olsen | NOR | 1:15.95 |
| 2 | Ragnhild Myklebust | NOR | 1:20.75 |
| 3 | Kirsti Hooeen | NOR | 1:24.67 |

### 700 meter Gr II

| Rank | Naam | Land | Tijd |
| 1 | Ragnhild Myklebust | NOR | 1:48.14 |
| 2 | Sylva Olsen | NOR | 1:48.20 |
| 3 | Kirsti Hooeen | NOR | 2:01.80 |

### 1000 meter Gr II

| Rank | Naam | Land | Tijd |
| 1 | Ragnhild Myklebust | NOR | 2:34.21 |
| 2 | Sylva Olsen | NOR | 2:37.30 |
| 3 | Kirsti Hooeen | NOR | 2:55.08 |

### Deelnemende landen priksleeën 1988

* NOR
* GBR
* FIN
* NED
* AUT
* FRG
Alpineskiën · Biatlon · Langlaufen · Priksleeën
1980 · 1984 · 1988 · 1994 · 1998
# Mare Nostrum (doorverwijspagina)

Mare Nostrum kan verwijzen naar:
* Mare Nostrum, de Latijnse naam voor de Middellandse Zee
* Mare Nostrum (roman), een roman van Vicente Blasco Ibáñez
* Mare Nostrum (1926), een film van Rex Ingram
* Mare Nostrum (1948), een film van Rafael Gil
* Mare Nostrum (beeld), een beeld in Amsterdam Zuidoost
* Mare Nostrum (operatie), EU-grenswachtoperatie
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Mare Nostrum en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Witpootrog

De witpootrog (Amblyraja taaf) is een vissensoort uit de familie van de Rajidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Meisner.
* ↑ (en) Witpootrog op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Amblyraja taaf. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Centrostephanus nitidus

Centrostephanus nitidus is een zee-egel uit de familie Diadematidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1927 gepubliceerd door René Koehler.
# Strijkkwartet nr. 4 (Dvořák)

Het Strijkkwartet nr. 4 in e klein is een compositie van de Tsjechische componist Antonin Dvořák. Hij schreef het werk vermoedelijk rond 1870.

## Ontstaan

Dit werk is het laatste van de drie strijkkwartetten uit deze tijd die Dvořák als mislukt beschouwde en (geheel of gedeeltelijk) vernietigde. Alle drie de kwartetten konden (mede) aan de hand van de bij toeval teruggevonden afzonderlijke partijen worden gereconstrueerd. Van het laatste kwartet in deze reeks is het tweede deel niet vernietigd. Van de overige delen zijn ook hier alleen de afzonderlijke partijen bewaard gebleven. Een van deze partijen is gedateerd december 1870.
Het langzame tweede deel heeft Dvořák (in omgewerkte vorm) als intermezzo in zijn strijkkwintet, opus 77 overgenomen maar er later weer uit verwijderd. Hij heeft het voor nog twee andere bezettingen gebruikt, namelijk voor strijkorkest en voor viool en piano, beide versies getiteld “Nocturne in B” (opus 40; B47 en B48a). Ook bij dit strijkkwartet geldt het probleem dat de lange, tot trage climaxen opstuwende, lijnen - die Dvořák onder invloed van Richard Wagner schreef - bij kamermuziek minder effect hebben, temeer omdat het geheel “attacca” gespeeld moet worden, dus zonder pauzes. Dvořák volgde hierin Liszt. Verder zijn ook harmonieën uit Wagners Tristan aanwijsbaar.
Het andante" is gebouwd op een orgelpunt van zestig maten oftewel van ongeveer negen minuten (het langste in de muziekgeschiedenis?). Het hoofdthema van het "andante" wordt in het eerste deel "kort na het begin en aan het einde al kort aangeduid en komt ook voor het einde nog even terug in het derde deel. Dit thema is daardoor een bindend element in dit strijkkwartet.

## Delen

* Assai con moto ed energico
* Andante religioso
* Allegro con brio

## Betekenis

Dvořák's vierde strijkkwartet werd pas in 1968 gepubliceerd. Het is te vinden in integraalopnamen van het Stamitz Quartet en het Prager Streichquartett.
* Mathias Walz in Harenberg Kammermusikfüher blz 272 2e uitg. 1998 Uitg Harenberg
* Dr Milan Slavicky in Toelichting bij Complete strijkkwartetten door het Stamitz Quartet; Brilliant Classics
* Jarmil Burghauser Toelichting in de box met grammofoomplaten van Het Prager Streich Quartett. DGG 1977
* Hartmut Schick, Studien zu Dvořáks Streichquartetten, Laaber-Verlag, 1990
nr. 1 A · nr. 2 B · nr. 3 D · nr. 4 e · nr. 5 f · nr. 6 a · nr. 7 a · nr. 8 E · nr. 9 d · nr. 10 Es · nr. 11 C · nr. 12 F (Amerikaans) · nr. 13 G · nr. 14 As · Cipressen
# Europa Cup (mannenhandbal) 1969/70

De European Champions Cup 1969/70 was de tiende editie van de hoogste handbalcompetitie voor clubs in Europa. Het West-Duitse VfL Gummersbach won voor de tweede keer de European Champions Cup.

## Deelnemers

Tweede ronde :
| SC Dynamo Oost-Berlin | Grasshopper | HB Dudelange | FC Barcelona |
| FH Hafnarfjörður | SMUC Marseille | Bergen-Studentenes | Kountsevo |
| Steaua București | | | |
| Eerste ronde ||||
| VfL Gummersbach | Sporting CP | HG Kopenhagen | Sittardia |
| UK-51 Helsinki | Tatran Prešov | Spójnia Gdańsk | Budapest Honvéd |
| UHC Salzburg | Crvenka | Levski-Spartak Sofia | IK Hellas |

## Voorronde
### Eerste ronde

| Team 1 | Score | Team 2 | 1 | 2 |
| Tatran Prešov | 22 – 24 | VfL Gummersbach | 13 – 14 | 09 – 10 |
| Spójnia Gdańsk | 45 – 35 | UK-51 Helsinki | 24 – 18 | 21 – 17 |
| Sporting CP | 28 – 39 | Sittardia | 16 – 24 | 12 – 15 |
| UHC Salzburg | 19 – 47 | Crvenka | 11 – 22 | 08 – 25 |
| HG Kopenhagen | 25 – 40 | Budapest Honvéd | 16 – 16 | 09 – 24 |
| Levski-Spartak Sofia | 30 – 27 | IK Hellas | 18 – 09 | 12 – 18 |

### Tweede ronde

| Team 1 | Score | Team 2 | 1 | 2 |
| VfL Gummersbach | 50 – 47 | Spójnia Gdańsk | 30 – 21 | 20 – 26 |
| Kountsevo | 61 – 31 | Sittardia | 31 – 11 | 30 – 20 |
| Steaua București | 54 – 20 | Hapoël Rehovot | 32 – 11 | 22 – 9 |
| Budapest Honvéd | 49 – 34 | FH Hafnarfjörður | 28 – 17 | 21 – 17 |
| HB Dudelange | 35 – 47 | FC Barcelona | 20 – 18 | 15 – 29 |
| SMUC Marseille | 24 – 39 | Crvenka | 10 – 18 | 14 – 21 |
| Levski-Spartak Sofia | NG | Grasshopper | NVT | NVT |
| Bergen-Studentenes | 35 – 49 | SC Dynamo Oost-Berlin | 20 – 24 | 15 – 25 |

## Hoofdronde
### Kwartfinale

| Team 1 | Score | Team 2 | 1 | 2 |
| Steaua București | 44 – 40 | Budapest Honvéd | 26 – 20 | 18 – 20 |
| Kountsevo | 33 – 37 | VfL Gummersbach | 22 – 17 | 11 – 20 |
| FC Barcelona | 30 – 41 | Crvenka | 18 – 15 | 12 – 26 |
| SC Dynamo Oost-Berlin | 36 – 18 | Grasshopper | 18 – 08 | 18 – 10 |

### Halve finale

| Team 1 | Score | Team 2 | 1 | 2 |
| Steaua București | 24 – 28 | VfL Gummersbach | 16 – 13 | 08 – 15 |
| Crvenka | 19 – 20 | SC Dynamo Oost-Berlin | 15 – 06 | 04 – 14 |

### Finale

| Datum | Team 1 | Score | Team 2 | Locatie |
| 26 april 1970 | VfL Gummersbach | 14 – 11 | SC Dynamo Oost-Berlin | Dortmund, Duitsland |
* VfL Gummersbach 2$^{de}$ titel
# Jay Rock

Johnny Reed McKinzie jr. (Watts, Los Angeles, 31 maart 1985), beter bekend als Jay Rock, is een rapper die samen met Kendrick Lamar, Ab-Soul en Schoolboy Q deel uitmaakt van de groep Black Hippy.

## Biografie

McKinzie begon zijn carrière met mixtapes en video's op het internet, wat uiteindelijk leidde tot een platencontract met Warner Bros. In 2008 bracht hij samen met Lil Wayne en Will.i.am zijn eerste single All My Life uit. In 2010 stond hij op de cover van XXL Magazine en werd hij opgenomen in MTV's Top 10 Breaktrough MC's.
Hij werkte en toerde met artiesten als 50 Cent, Game, Tech N9ne, 40 Glocc en Glasses Malone. Op 7 december 2010 werd zijn mixtape Black Friday uitgebracht op iTunes en in de zomer van 2011 bracht hij zijn 1e album, Follow Me Home, uit.

## Discografie
### Albums

* Follow Me Home (2011)
* 90059 (2015)
* Redemption (2018)
* Gemeinsame Normdatei: 1201824397
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 6469 7639
* Library of Congress Control Number: no2012001280
* MusicBrainz: 9880800a-f6f8-4f8f-a00e-b4b664776c0c
* Virtual International Authority File: 228741917
* WorldCat (via VIAF): 228741917
# Bathyporeia parkeri

Bathyporeia parkeri is een vlokreeftensoort uit de familie van de Bathyporeiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Bousfield.
# Pachyneuron rieki

Pachyneuron rieki is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door Gibson.
# Wong Tai Sintempel

De Wong Tai Sintempel (IPA: [ wɔːŋ taːi siːn tɛmpəl ]) is een taoïstische tempel die zich richt op de Chinese onsterfelijke Huang Daxian/Wong Tai-Sin (vereenvoudigd Chinees: 黄大仙; traditioneel Chinees: 黃大仙; Mandarijn Pinyin: Huáng Dàxian; Jyutping: wong4 daai6 sin1). Letterlijk betekent de naam "Grote Onsterfelijke Wong". Wong Tai Sin is the goddelijke vorm van de persoon "Wong Cho Ping".
Het tempelcomplex bestaat uit 18.000 m² en is een van de bekendste en populairste Chinese tempels van Hongkong. In deze tempel kan men volgens oud geloof zeer goed je toekomst voorspellen, daarom zeggen ze ook wel "Wat je vraagt, is wat je beantwoord krijgt. "有求必應". Het toekomst voorspellen van K'auw tsiem genoemd in het Standaardkantonees. De Wong Tai Sintempel is gelegen aan de zuidzijde van Lion Rock en ten noorden van Kowloon. In de tempel zijn vele gelukshangers, geluksbrengers, gelukswindmolentjes, pinganfu en andere souvenirs verkrijgbaar.

## Geschiedenis

Begin twintigste eeuw kwam Liang Renyan (梁仁庵) vanuit Qiaoshan in de Chinese provincie Guangdong naar Wan Chai in Hongkong om de leer en toekomstvoorspelling van Huang Daxian te verspreiden. Boven het belangrijkste altaar van de tempel hangt het schilderij van de onsterfelijke, die in 1915 vanuit Kanton werd gehaald. In 1921 werd de tempel verhuisd op aanraden van een medium naar de plaats waar het nu is gevestigd. In datzelfde jaar werd de organisatie Sik Sik Yuen opgericht met als doel het beheer van de tempel.
De tempel was tot 1934 alleen toegankelijk voor de "Pu Yi Tan-daoïsten" en hun familieleden. Tijdens de oorlog tegen de Japanners werd de tempel gesloten.
In 1956 eiste de overheid opnieuw dat de tempel een publieke huisvesting zou worden, maar door voorzitter Wong Wan-Tin werd de tempel opnieuw geopend. Er werd toen tien cent voor toegang gevraagd. Het geld ervan werd gedoneerd aan de Tung Wah Group of Hospitals.
Vanwege zijn historische waarden staat de tempel in de lijst van Grade II historic building.

## Faciliteiten

In het tempelcomplex is er de Negen drakenmuur (九龍壁), die de Negen drakenmuur van Beijing weerspiegelt. De Drie heiligenhal (三聖堂) is gemaakt te ere van Lü Dongbin, Guanyin en Guandi. Ook is het portret van Confucius te vinden. De tempel heeft ook een bibliotheek met een collectie van confucianistische, taoïstische en boeddhistische literatuur.
# Chachapoyasmierpitta

De chachapoyasmierpitta (Grallaria gravesi) is een zangvogel uit de familie Grallariidae. Deze vogel is genoemd naar de Amerikaanse ornitholoog Gary R. Graves.

## Verspreiding en leefgebied

De soort komt voor in het noorden en midden van Peru in de regio's Amazonas en San Martín en zuidelijk tot aan Huánuco. Het is een soort die behoort tot het soortencomplex van het taxon muiscamierpitta (G. rufula).

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Isler, M. L. et al., 2020. "Taxonomic evaluation of the Grallaria rufula (Rufous Antpitta) complex (Aves: Passeriformes: Grallariidae) distinguishes sixteen species". Zootaxa. 4817 (1): 1–74.DOI:10.11646/zootaxa.4817.1.1
* ↑ (en) F. Gill, M. Wright D. & Donsker (2022)
* ↑ Six New Bird Species Discovered in South America. Science News. Gearchiveerd op 30 januari 2022. Geraadpleegd op 5 maart 2022.
# Strijkkwartet nr. 4 (Pohjola)

De Finse componist Seppo Pohjola voltooide zijn Strijkkwartet nr. 4 in 2006.
Het was Pohjola's langste en toegankelijkste strijkkwartet tot dan toe, aldus medecomponist Jouni Kaipainen. Het was opnieuw een eendelig strijkkwartet, maar de componist bouwde een generale pauze in. Het werk gaat echter na de rust ongewijzigd door, dus van twee aparte delen is geen sprake. De betere toegankelijkheid kwam tot stand doordat het hoofdthema bestaat uit canons, een klassieke wijze van componeren. Dat geeft de compositie een voortbewegende stuwing mee. De canons zijn echter verpakt in de stijl van de eigentijdse klassieke muziek. Zo is de statische opbouw, zoals hij in zijn eerste strijkkwartet gebruikte, niet geheel verdwenen. Het slot bestaat niet uit een slotakkoord, de muziek houdt ineens stil en is verdwenen.
Het werk werd geschreven in opdracht van het Zagros Strijkkwartet, dat eerder Pohjola's derde strijkkwartet had uitgevoerd. De eerste uitvoering werd dan ook door dat kwartet gegeven en wel in Helsinki op 28 april 2007.
* Uitgave Alba Records Oy: Kamus Kwartet bestaande uit Terhi Paldanus, Jukka Untamala (viool), Jussi Tuhkanen (altviool) en Petje Kainulainen (cello) in een opname uit augustus 2010
* Finse muziekcentrale
# Eupelmus saharensis

Eupelmus saharensis is een vliesvleugelig insect uit de familie Eupelmidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Kalina.
# Japan Open (golf)

De Japan Open (officieel: Japan Open Golf Championship; Japans: 日本オープンゴルフ選手権競技, Nihon ōpun gorufu senshu kenkyōgi) is het Nationaal Open Golfkampioenschap van Japan. Het maakt deel uit van de Japan Golf Tour.
De Japan Open is het hoogst gewaardeerde open kampioenschap van Japan, de winnaar krijgt 32 punten op de PGA-wereldranglijst.

## Winnaars

| 1927: Rokuro Akahoshi 1928: Rokuzo Asami 1929: Tomekichi Miyamoto 1930: Tomekichi Miyamoto 1931: Rokuzo Asami 1932: Tomekichi Miyamoto 1933: Kodekichi Nakamura 1934: Geen toernooi (schade door overstroming) 1935: Tomekichi Miyamoto 1936: Tomekichi Miyamoto 1937: Chin Sei-Sui 1938: Rin(Lin) Man-Puku 1939: Toichira Toda 1940: Tomekichi Miyamoto 1941: Tokuharu Nobuhara 1942-1949: Geen toernooi 1950: Yoshiro Hayashi 1951: Son Shi-Kin ¹) 1952: Torakichi Nakamura 1953: Son Shi-Kin ¹) 1954: Yoshiro Hayashi 1955: Koichi Ono ¹) 1956: Torakichi Nakamura 1957: Haruyoshi Kobari 1958: Torakichi Nakamura 1959: Ching-Po Chen 1960: Haruyoshi Kobari | 1961: Kenji Hosoishi 1962: Teruo Sugihara 1963: Toichiro Toda 1964: Hideyo Sugimoto 1965: Tadashi Kitta 1966: Seichi Sato 1967: Tadashi Kitta 1968: Takaaki Kono 1969: Hideyo Sugimoto 1970: Mitsuhiro Kitta 1971: Yoshiro Hayashi ²) 1972: Hon Chang Sang 1973: Ben Arda 1974: Masashi Ozaki 1975: Takashi Murakami 1976: Kosaku Shimada 1977: Severiano Ballesteros 1978: Severiano Ballesteros 1979: Kuo Chie-Hsiung 1980: Shoji Kikuchi 1981: Yukata Hagawa 1982: Akira Yabe 1983: Isao Aoki 1984: Kouichi Uehara 1985: Tsuneyuki Nakajima 1986: Tsuneyuki Nakajima 1987: Isao Aoki 1988: Masashi Ozaki | 1989: Masashi Ozaki 1990: Tsuneyuki Nakajima 1991: Tsuneyuki Nakajima 1992: Masashi Ozaki 1993: Seiki Okuda 1994: Masashi Ozaki 1995: Toshimitsu Izawa 1996: Peter Teravainen 1997: Craig Parry 1998: Hidemichi Tanaka 1999: Naomichi Ozaki 2000: Naomichi Ozaki 2001: Taichi Teshima 2002: David Smail 2003: Keiichiro Fukabori 2004: Toru Taniguchi 2005: Shingo Katayama 2006: Paul Sheehan 2007: Toru Taniguchi 2008: Shingo Katayama 2009: Ryuichi Oda 2010: Kyung-tae Kim 2011: Sang-moon Bae 2012: Kenichi Kuboya |
¹) Son Shi-Kin veranderde zijn naam in Koichi Ono . ²) Op de website van de Japan Open is de naam van de Yoshiro Hayashi in het Engels, in het Japans is het Yoshimasa Fujii.

## Externe link

* (ja) Officiële website
# Bathyporeia microceras

Bathyporeia microceras is een vlokreeftensoort uit de familie van de Bathyporeiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door d'Udekem d'Acoz & Menioui.
# Wong Lun Hing

Wong Lun Hing kan verwijzen naar:
* Dolf Wong Lun Hing, Nederlands beeldhouwer
* Frans Wong Lun Hing, Nederlands arts
* Jos Wong Lun Hing, Nederlands beeldhouwer
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Wong Lun Hing en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Chacharramendi

Chacharramendi is een plaats in het Argentijnse bestuurlijke gebied Utracán in de provincie La Pampa. De plaats telt 313 inwoners.
# Sussaba sugiharai

Sussaba sugiharai is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Uchida in 1957.
# Eupelmus rhodias

Eupelmus rhodias is een vliesvleugelig insect uit de familie Eupelmidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Perkins.
# Japan Railways

De Japan Railways-groep, algemeen bekend als JR-groep (Japans: JRグループ, Jeiāru Gurūpu), ontstond op 1 april 1987 toen de Japanese National Railways werden geprivatiseerd. De groep is onderverdeeld in 6 regionale maatschappijen en de Japan Freight Railway Company, die nationaal actief is. Hoewel de groep regionaal onderverdeeld is, zijn de tarieven en de reglementering hetzelfde voor heel Japan. Behalve Okinawa wordt geheel het grondgebied van Japan bediend door de JR-groep. Het netwerk strekt zich uit over bijna 20.000 km.

## JR-onderdelen

Voor het personenverkeer wordt Japan in zes regio’s onderverdeeld die elk bediend worden door een aparte maatschappij. Elk van deze maatschappijen is zelf verantwoordelijk zowel voor de infrastructuur als voor de treinen.
Ondanks de regionale onderverdeling beheren verschillende maatschappijen langeafstandslijnen ver buiten hun eigen regio. Vier van de zeven onderdelen van de JR-groep zijn verantwoordelijk voor de uitbating van de Shinkansen (de Tōkaidō Shinkansen wordt bijvoorbeeld bediend door JR Central maar doet ook JR East en JR West stations aan).
Het goederenverkeer wordt door één maatschappij (JR Freight) uitgevoerd en bedient het hele land. JR Freight heeft eigen treinen en stations maar betaalt de andere maatschappijen voor het gebruik van hun netwerk.
| Onderdeel | Maatschappij | Logo / kleur | Beursgenoteerd | Werkingsgebied | Opmerking |
| Personenverkeer | Hokkaido Railway Company (JR Hokkaidō) | lichtgroen | Niet genoteerd | Hokkaidō | Uitbater van de Kaikyō-lijn in Tohoku |
| Personenverkeer | East Japan Railway Company (JR East) | groen | TSE: 9020 | Tōhoku, Kantō, Kōshinetsu | |
| Personenverkeer | Central Japan Railway Company (JR Central) | oranje | TSE: 9022 | Tōkai | Uitbater van de Tōkaidō Shinkansen in Kantō en Kansai |
| Personenverkeer | West Japan Railway Company (JR West) | blauw | TSE: 9021 | Hokuriku, Kansai, Chūgoku | Uitbater van de Sanyō Shinkansen in Kyūshū |
| Personenverkeer | Shikoku Railway Company (JR Shikoku) | lichtblauw | Niet genoteerd | Shikoku | |
| Personenverkeer | Kyushu Railway Company (JR Kyūshū) | rood | Niet genoteerd | Kyūshū | |
| Goederenverkeer | Japan Freight Railway Company (JR Freight) | grijs | Niet genoteerd | Nationaal | |

## Externe link

* (en) Hisakyu's Spoorweggids
Voor 1987: Japanese Government Railways · Japanese National Railways · JNR Settlement Corporation
| Passagiersbedrijven: | JR Hokkaido | JR East | JR Central | JR West | JR Shikoku | JR Kyushu |
| Busbedrijven: | JR Bus Hokkaido | JR Bus Tohoku | JR Tokai Bus | West JR Bus | JR Shikoku Bus | JR Kyushu Bus |
| | | JR Bus Kanto | | Chugoku JR Bus |
| Andere: | JR Freight | RTRI | JR Systems | | | |
# Priktol

Een priktol of werptol is een speelwerktuig waar tot de jaren zeventig van de 20e eeuw veel mee werd gespeeld. Natuurlijk alleen tijdens de tollentijd. Ze waren tot de jaren 90 in speelgoedwinkels te koop. De houten tol is peervormig en 4 tot 7 cm hoog en heeft van onderen een ijzeren punt. Een priktol is van boven bolvormig en loopt naar onderen taps toe. Aan de bovenkant zit een houten rondje om het touwtje om te slaan. Er zijn van oorsprong twee soorten punten: de appel punt ( bolvormig) en de peerpunt ( peervormig) Deze punten waren afzonderlijk te koop.
Priktollen werden oorspronkelijk door een timmerman gedraaid en later in fabriekjes gemaakt. De laatste priktollen kwamen uit Taiwan en hadden een betere punt. Gezegd wordt dat de priktol van de Dredel afstamt. Een vierkante tol die in de Joodse rites een belangrijke rol speelt.
Om de tol wordt vanaf de punt een touwtje gewonden, waarna de tol wordt weggegooid terwijl het touwtje wordt vastgehouden. Hierdoor gaat de tol draaien en blijft hij op de ijzeren punt staan zolang hij draait. De tol kan vele meters ver weggegooid worden, dit wordt slingeren genoemd.
# William Herbert

William Herbert kan verwijzen naar:
* William Herbert (1423-1469), 1e graaf van Pembroke
* William Herbert (1451-1491), 2e graaf van Pembroke
* William Herbert (1501-1570), 1e graaf van Pembroke
* William Herbert (1580-1630), 3e graaf van Pembroke
* William Herbert (botanicus) (1778-1847), Brits botanicus
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van William Herbert en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Cephalotes prodigiosus

Cephalotes prodigiosus is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Santschi.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 29 september 2022.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Sussaba sulfurea

Sussaba sulfurea is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Dasch in 1964.
# Eurythmia furnella

Eurythmia furnella is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Ely.
# Pouliacq

Pouliacq is een gemeente in het Franse departement Pyrénées-Atlantiques (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 38 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Pau.

## Geografie

De oppervlakte van Pouliacq bedraagt 3,5 km², de bevolkingsdichtheid is dus 10,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Pouliacq met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).