OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Homoeoxipha gracilis

Homoeoxipha gracilis is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Lucien Chopard.
# Weggis

Weggis is een Zwitsers dorp en gemeente in het kanton Luzern.
Het dorp ligt aan de noordelijke oever van het Vierwoudstrekenmeer en is gelegen op 435 meter boven zeeniveau. De voornaamste bedrijvigheid is het toerisme. Het dorp wordt meerdere dagen per dag aangedaan door een stoomboot. Vanuit het dorp is het mogelijk om met een kabelbaan de berg Rigi te bestijgen.

## Overleden

* Wilhelm Oechsli (1851-1919), Zwitsers historicus
# Macrometopon rantale

Macrometopon rantale is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Bruner.
# Calymmaria nana

Calymmaria nana is een spinnensoort uit de familie van de waterspinnen (Cybaeidae).
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1897 als Tegenaria nana gepubliceerd door Eugène Simon.
# Dysodia speculifera

Dysodia speculifera is een vlinder uit de familie van de venstervlekjes (Thyrididae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1852 door Sepp.
# Rendahlia jaubertensis

Rendahlia jaubertensis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van eigenlijke tongen (Soleidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Rendahl.
* ↑ (en) Rendahlia jaubertensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Rendahlia jaubertensis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Panaietis

Panaietis is een geslacht van eenoogkreeftjes uit de familie van de Anthessiidae. De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Stebbing.

## Soorten

* Panaietis haliotis Yamaguti, 1936
* Panaietis incamerata Stebbing, 1900
* Panaietis malleolata (Sars G.O., 1918)
* Panaietis yamagutii Izawa, 1976
* ↑ Boxshall, G.; Walter, T. Chad (2013). Panaietis Stebbing, 1900. In: Walter, T.C. & Boxshall, G. (2013). World of Copepods database. Accessed through: World Register of Marine Species at http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=347664
# Sint-Heribertkerk

De Sint-Heribertkerk (ook wel witte kerkje genoemd) is een laatgotische kerkgebouw aan de Zeisterweg 34 in het Nederlandse dorp Odijk gemeente Bunnik.
De kerk is een eenvoudig gepleisterd driezijdig gesloten gebouw uit de 16e eeuw in laatgotische stijl.
Het witte kerkje van Odijk staat op dezelfde plek waar vanaf 1230 een andere kerk heeft gestaan en waarvan de fundering nog in de grond zit. Deze kerk leek veel op de Oude of Sint Stevenskerk in Werkhoven; beide behoorden tot dezelfde parochie. De bisschop van Utrecht schonk rond 1230 deze kerk aan de nieuw-gestichte Sint-Servaasabdij in Utrecht, maar bleef tot aan het begin van de reformatie het patronaatsrecht behouden van de parochie Odijk en het kerkgebouw.
Later in 1857 werd er een consistoriekamer aangebouwd, die gebruikt werd voor catechisatie- en vergaderruimte.
In 1974 kreeg de kerk een nieuw orgel, gebouwd door orgelbouwer K.B. Blank & Zoon te Herwijnen, ter vervanging van het Verweijs-orgel (een afgekeurd drieklaviersorgel dat bestemd was voor het conservatorium te Utrecht). De kas van het instrument is gekopieerd naar het orgel uit 1713 in de hervormde kerk te Ried (Fr.).
Rond dit mooie kerkje liggen de kerkeboomgaard, de pastorie met grote pastorietuin met daaraan gelegen de begraafplaats. Dit alles vormt samen de oudste groene kern van Odijk.
Externe links
* Officiële website
* Diverse foto's, tekeningen en prenten van het witte kerkje te Odijk - Het Utrechts Archief
* Sint Heribert te Odijk - reliwiki.nl
Bronnen, noten en/of referenties
* ↑ Gezicht op de Nederlands Hervormde kerk te Odijk 1730 Het Utrechts Archief
* ↑ In Europa - Open Monumentendag 2018 - Kromme Rijnstreek, p. 8-9
* ↑ Geschiedenis Witte kerkje van de Hervormde kerk te Odijk pknodijk.nl (gearchiveerd)
* ↑ Kerktuin Witte kerkje van de Hervormde kerk te Odijk pknodijk.nl (gearchiveerd)
# Holothuria stellati

Holothuria stellati is een zeekomkommer uit de familie Holothuriidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1824 gepubliceerd door Stefano Delle Chiaje.
# Weggelopen zwarte slaven verrast door honden

Weggelopen zwarte slaven verrast door honden (Frans: Nègres marrons surpris par des chiens) is een beeldengroep van Louis Samain. De gipsen versie uit 1869 staat in het Justitiepaleis en de marmeren versie uit 1894 op de Louizalaan in Brussel.
Samain, een student aan de Kunstacademie Brussel, maakte de beeldengroep in Rome en stelde hem in 1869 tentoon op de driejaarlijkse salon van Brussel. Het met bronskleurig patina beklede gipsmodel was los geïnspireerd op De hut van Oom Tom, een roman van Harriet Beecher Stowe die in 1851 was verschenen en ook in Europa succes kende. Een ontsnapte slaaf in ketenen schermt heldhaftig zijn zoon af van twee bijtende molossers. Compositorisch greep Samain terug naar het klassieke academisme zoals te vinden in de Milo van Croton door Pierre Puget (1682). Het thema van het heroïsch lijden staat in de traditie van de Laocoöngroep. Het beeld refereert naar het geweld van de slavernij, die in 1863 door Nederland en in 1865 in de Verenigde Staten werd afgeschaft.
Rond 1894 werd de groep uitgevoerd in wit carrara-marmer kort na de aanleg van de Louizalaan. Kranten schreven negatief over de materiaalkeuze, omdat men brons natuurlijker achtte voor het afbeelden van zwarten. De groep stond in die tijd in de volksmond bekend als le nègre blanc ('de witte neger').
# Calymmaria gertschi

Calymmaria gertschi is een spinnensoort uit de familie van de waterspinnen (Cybaeidae).
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2004 gepubliceerd door Heiss en Draney.
# Dysodia siccifolia

Dysodia siccifolia is een vlinder uit de familie van de venstervlekjes (Thyrididae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1881 door Moore.
# Panagudi

Panagudi is een panchayatdorp in het district Tirunelveli van de Indiase staat Tamil Nadu.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 25.444 mensen in Panagudi, waarvan 49% mannelijk en 51% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 71%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Sint-Hendrikskerk (Woluwe)

De katholieke Sint-Hendrikskerk (Frans: Eglise Saint-Henri) ligt in de Linthoutwijk van Sint-Lambrechts-Woluwe. Het is een getrouwe reconstructie van een verdwenen Gentse predikherenkerk uit de 13e eeuw.
De kerk is gewijd aan Hendrik II, hertog van Beieren en keizer van het Heilig Roomse Rijk. Ze is sinds 2004 beschermd als monument.

## Ontstaan

In het begin van de 20e eeuw kende de Linthoutwijk een snelle ontwikkeling. In 1901 werd er een nieuwe parochie opgericht en in 1908 begon men te bouwen aan een nieuwe kerk. Dit meesterwerk van architect Julien Walckiers (1870-1929) zou in 1911 gereed zijn. Neo-gotiek was toen sterk in de mode. Hij ontwierp een replica van de vroeggotische kloosterkerk van de Gentse dominicanen, die in 1860 was afgebroken voor de verbreding van de Jacobijnenstraat. Dit bijzondere gebouw uit de tweede helft van de 13e eeuw had enkel equivalenten in Zuid-Europa: de franciscanerkerken van Toulouse, Palma de Mallorca en Napels, en de dominicanerkerken van Gerona en Barcelona. Haar perfect rechthoekige grondplan, in tien traveeën, werd overspannen door een houten spitstongewelf van 29 meter hoog en 16 meter breed. Geen enkele pilaar verstoorde het zicht. De steunberen bevonden zich aan de binnenzijde en werden gebruikt om zijkapelletjes te vormen. Deze elegante oplossing bestond al in Zuid-Europa, maar de Gentse kerk voegde daar haar monumentale gewelf en haar glasramen over bijna de hele hoogte aan toe.

## Patrimonium

* Calvariegroep (laat-15e-eeuws);
* Een Heilige Familie en een Verrijzenis geschilderd door Pieter van Avont (eerste helft 17e eeuw);
* Muurschilderingen (1925) en een Kruisweg (1926-27) van Jean-Roch Collon (1894-1951): 14 staties op oliedoeken die eruitzien als fresco's.
# Holothuria signata

Holothuria signata is een zeekomkommer uit de familie Holothuriidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1875 gepubliceerd door Hubert Ludwig, en is gebaseerd op materiaal dat bij Tahiti was verzameld. De naam werd in 1899 door Ludwig zelf, op aangeven drie jaar eerder van Kurt Lampert, gereduceerd tot een synoniem van Holothuria edulis, waarvan het type afkomstig is van de Molukken. In 2007 haalden O'Loughlin, Paulay, VandenSpiegel en Samyn de naam weer uit die synonymie.
* ↑ Ludwig, H. (1875). Beiträge zur Kenntniss der Holothurien. Arbeiten aus dem zoologisch-zootomischen Institut in Würzburg 2(2): 99
* ↑ Ludwig, H. (1899). Echinodermen des Sansibargebietes. in: Wissenschaftliche Ergebnisse der Reisen in Madagaskar und Ost-Afrika in den Jahren 1889-95.Abhandlungen herausgegeben von der Senckenbergischen Naturforschenden Gesellschaft 21(4): 559
* ↑ Lampert, K. (1896). Die von Dr. Stuhlmann in den Jahren 1888 und 1889 an der Ostküste Afrikas gesammelten Holothurien. Mitteilungen aus dem Naturhistorischen Museum zu Hamburg 13: 53-54
* ↑ Paulay, G. (2010). Holothuria (Halodeima) edulis Lesson, 1830. voor de typelocatie, volgens [Francis] Rowe en [J.] Gates: "Mollucas".
* ↑ O'Loughlin, P.M., Paulay, G., VandenSpiegel, D. & Samyn, Y. (2007). New Holothuria species from Australia (Echinodermata: Holothuroidea: Holothuriidae), with comments on the origin of deep and cool holothuriids. Memoirs of Museum Victoria 64: 35-52. (samenvatting)
# Waves in Random and Complex Media

Waves in Random and Complex Media is een internationaal, aan collegiale toetsing onderworpen wetenschappelijk tijdschrift op het gebied van de natuurkunde. De naam wordt in literatuurverwijzingen meestal afgekort tot Waves Random Complex Media. Van 1991 tot 2004 verscheen het onder de naam Waves in Random Media.
* Waves in Random and Complex Media op OCLC WorldCat
* Waves in Random and Complex Media op Genamics JournalSeek
# Driedomeinensysteem

Het drie domeinensysteem is in de biologische taxonomie het tegenwoordig gebruikte classificatiesysteem om alle bekende vormen van leven in te delen. Dit systeem werd in 1990 ingevoerd door Carl Woese ter vervanging van het zes rijkensysteem. Het drie domeinensysteem gaat uit van drie taxonomische domeinen, waarin alle soorten organismen zijn onder te verdelen. Deze domeinen zijn de Archaea (oorspronkelijk Archaebacteria), Bacteria (oorspronkelijk Eubacteria), en de Eukaryota. Archaea en Bacteria komen overeen in het ontbreken van een celkern, ze vormen samen de informele groep der prokaryoten.
Woese argumenteerde echter dat, op basis van verschillen in het gen 16S rRNA, Archaea en Bacteria onderling evenzeer verschillen als elk van deze twee met de eukaryoten. Hij postuleerde de hypothese van een gemeenschappelijke evolutionaire voorouder voor de drie domeinen: LUCA. LUCA is volgens deze hypothese een fossiel (uitgestorven) eencellig organisme, waarin de genetische processen zeer primitief verliepen, in vergelijking met de drie domeinen die zich gedurende de evolutie uit LUCA hebben ontwikkeld.
Het domein van de eukaryoten wordt verder onderverdeeld in vier of vijf supergroepen.
* Domeinen in de fylogenetische stamboom van het leven
* LUCA
* Domein Eubacteria (Ehrenberg 1828) (→  prokaryoten )
* Domein  Archaea  (Woese et al. 1990) (→  prokaryoten )
* Domein  Eukaryota
* (→  behoort tot de ... ) wordt ook gerekend tot de genoemde polyfyletische groep
Organismen uit de drie domeinen hebben elk hun eigen niche. Bacteria zijn de snelst voortplantende organismen onder normale omstandigheden. Archaea kunnen zich goed aanpassen aan extreme omstandigheden, zoals hoge temperaturen, hoge zuurgraad, hoge concentraties zwavel. Ook kunnen ze zich snel aanpassen aan andere en ongebruikelijke energie- en voedselbronnen. Eukaryota zijn het best in het vormen van kolonies en meercellige organismen.
| Linnaeus 1735 | Haeckel 1866 | Chatton 1925 | Copeland 1938 | Whittaker 1969 | Woese e.a. 1990 | Cavalier-Smith 1998 |
| 2 rijken | 3 rijken | 2 rijken | 4 rijken | 5 rijken | 3 domeinen | 6/7 rijken |
| (niet behandeld) | Protista | Prokaryota | Monera | Monera | Bacteria | Bacteria |
| (niet behandeld) | Protista | Prokaryota | Monera | Monera | Archaea | Archaea |
| (niet behandeld) | Protista | Eukaryota | Protoctista | Protista | Eucarya | "Protozoa" |
| (niet behandeld) | Protista | Eukaryota | Protoctista | Protista | Eucarya | "Chromista" |
| Vegetabilia | Plantae | Eukaryota | Plantae | Plantae | Eucarya | Plantae |
| Vegetabilia | Plantae | Eukaryota | Plantae | Fungi | Eucarya | Fungi |
| Animalia | Animalia | Eukaryota | Animalia | Animalia | Eucarya | Animalia |
# Palliduphantes sanctivincenti

Palliduphantes sanctivincenti is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Palliduphantes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1872 door Eugène Simon.
# Sina Candrian

Sina Candrian (Flims, 21 november 1988) is een Zwitserse snowboardster. Ze vertegenwoordigde haar vaderland op de Olympische Winterspelen 2014 in Sotsji.

## Carrière

Bij haar wereldbekerdebuut, in oktober 2005 in Saas-Fee, scoorde Candrian direct haar eerste wereldbekerpunten. Op de FIS wereldkampioenschappen snowboarden 2007 in Arosa eindigde de Zwitserse als zevende in de halfpipe. In maart 2007 eindigde ze voor de eerste maal in de top tien van een wereldbekerwedstrijd, anderhalf later stond Candrian voor de eerste keer op het podium van een wereldbekerwedstrijd. Tijdens de FIS wereldkampioenschappen snowboarden 2009 in Gangwon werd de Zwitserse uitgeschakeld in de kwalificaties van het onderdeel halfpipe. Op 30 januari 2010 boekte ze in Calgary haar eerste wereldbekerzege.
In Oslo nam Candrian deel aan de WSF wereldkampioenschappen snowboarden 2012, op dit toernooi werd ze uitgeschakeld in de halve finales van het onderdeel slopestyle. Op de FIS wereldkampioenschappen snowboarden 2013 in Stoneham-et-Tewkesbury veroverde de Zwitserse de zilveren medaille op het onderdeel slopestyle. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2014 in Sotsji eindigde ze als vierde op het onderdeel slopestyle.
In Kreischberg nam Candrian deel aan de FIS wereldkampioenschappen snowboarden 2015. Op dit toernooi sleepte ze de bronzen medaille in de wacht op het onderdeel big air, op het onderdeel slopestyle eindigde ze op de vierde plaats.

## Resultaten
### Olympische Winterspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2014 | Sotsji | 4e Slopestyle |

### Wereldkampioenschappen

FIS :
| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2007 | Arosa | 7e Halfpipe |
| 2009 | Gangwon | 34e Halfpipe |
| 2013 | Stoneham-et-Tewkesbury | 2 Slopestyle |
| 2015 | Kreischberg | 3 Big Air 4e Slopestyle |
WSF :
| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2012 | Oslo | HF Slopestyle |

### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algm | HP | SBS |
| 2005/2006 | 133e | 52e | – |
| 2006/2007 | 50e | 13e | – |
| 2007/2008 | 55e | 15e | – |
| 2008/2009 | 48e | 16e | – |
| 2009/2010 | 102e | 38e | – |
| 2010/2011 | 41e | 33e | – |
| 2012/2013 | 21e | – | 4e |

#### Wereldbekerzeges

| Datum | Plaats | Onderdeel |
| 30 januari 2010 | Calgary | Slopestyle |

## Externe link

* (en) Profiel van Sina Candrian op de website van de FIS
* (en) Profiel van Sina Candrian op sports-reference.com (gearchiveerd)
# Holorusia molybros

Holorusia molybros is een tweevleugelige uit de familie langpootmuggen (Tipulidae). De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Werner Arber

Werner Arber (Gränichen, 3 juni 1929) is een Zwitsers microbioloog en geneticus. Hij won in 1978 samen met Hamilton Smith en Daniel Nathans de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde voor hun ontdekking van restrictie-enzym. Hun ontdekking is later een belangrijk instrument geworden in de moleculaire biologie, met name bij de ontwikkeling van recombinant DNA-technologie.

## Biografie

Werner Arber studeerde van 1949 tot 1953 scheikunde en natuurkunde aan de Eidgenössische Technische Hochschule in Zürich. In 1953 werd hij een assistent in elektronmicroscopie aan de Universiteit van Genève. Tevens bestudeerde hij bacteriofagen. Hij schreef zijn proefschrift over defectieve lambda-profaag mutanten. Hij kreeg in 1958 zijn doctoraat van de Universiteit van Genève.
Arber ging zich vervolgens bezighouden met faaggenetica aan de University of Southern California (USC), samen met Joe Bertani. Eind 1959 accepteerde hij een aanbod om begin 1960 terug te komen naar Genève. Daarvoor bracht hij nog enkele weken door aan de laboratoria van Gunther Stent aan de Universiteit van Californië, Berkeley, Joshua Lederberg aan de Stanford-universiteit en Salvador Luria aan het Massachusetts Institute of Technology.
Terug aan de Universiteit van Genève werkte hij in het laboratorium van het natuurkunde-instituut. Hier deed hij productief onderzoek, en begeleidde een aantal afstudeerstudenten en postdoc-medewerkers. In 1965 werd hij gepromoveerd tot buitengewone professor voor moleculaire genetica. In 1971 vertrok hij naar de Universiteit van Bazel. Hier was hij de eerste persoon die mocht werken in het pasgebouwde Biozentrum.
Van 2011 tot 2017 was Arber president van de Pauselijke Academie voor de Wetenschappen. Hij was de eerste niet-katholiek die in die functie werd benoemd.
Arber is getrouwd en heeft twee dochters.

## Werk

Begin jaren zestig begon Arber met het onderzoek naar het in 1952/53 door Salvador Luria en Jean Weigle onafhankelijk van elkaar ontdekte verschijnsel dat een bacteriofaag (een op bacteriën parasiterend virus) die zich op een bepaalde stam van een gastheerbacterie vermenigvuldigd, daarin vrijwel niet slaagt op een andere stam van die bacterie. Dit verschijnsel werd restrictie van de faag door de gastheerbacterie genoemd.
Samen met de Amerikaanse microbiologen Smith en Nathans ontwikkelde hij de kennis van het restrictie-enzym, of restrictie-endenuclease, een enzym die in staat is om desoxyribonucleïnezuur (DNA) te splitsen. Hij deed deze ontdekking toen hij waarnam dat wanneer een virus een bacterie binnendringt hierbij een groot deel van het virale DNA wordt vernietigd door het op te delen in kleine fragmenten. Zijn waarneming werd later bevestigd door Smith en Nathans. Deze fragmenten DNA, die hun genetische informatie behouden, leidde tot de ontwikkeling van gentechnologie – technieken voor het delen, manipuleren en uiteindelijk veranderen van genetisch materiaal.
# Macrostomum pseudoobscurum

Macrostomum pseudoobscurum is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Macrostomum, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Macrostomidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Beklemischev.
# Camponotus donisthorpei

Camponotus donisthorpei is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1920 door Emery.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 10 augustus 2020.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Echeneibothrium smitii

Echeneibothrium smitii is een lintworm (Platyhelminthes; Cestoda). De worm is tweeslachtig. De soort leeft als parasiet in andere dieren.
Het geslacht Echeneibothrium, waarin de lintworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Rhinobothriidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Shinde, Deshmukh & Jadhav.
# Palola vernalis

Palola vernalis is een borstelworm uit de familie Eunicidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Palola vernalis werd in 1922 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Treadwell.
# Sinaasappelhuid

Met cellulite of sinaasappelhuid wordt in de cosmetische industrie een wat bobbelige structuur in de huid en het onderhuids bindweefsel bedoeld. Het is geen ziekte en volkomen onschuldig. De benaming cellulite moet niet verward worden met de medische betekenis van 'cellulitis'. Hiermee wordt een bacteriële infectie van het onderhuidse weefsel bedoeld.
Vooral vrouwen krijgen cellulite op dijen en billen, doordat bij hen enerzijds het vetweefsel voornamelijk onder de huid (hypodermisch) ligt en anderzijds door de cyclische hormoonveranderingen de bindweefselbanden (collageenbanden, retinacula cutis) in het vetweefsel meer of minder opzwellen en zo de laag met collageenbanden zichtbaar maken.
Sinaasappelhuid die nieuw ontstaat in de buurt van een borst is wél een reden om een arts te bezoeken voor nader onderzoek: soms wordt de rimpeling van de huid veroorzaakt door een kwaadaardige tumor.
Cellulite krijgt veel aandacht als schoonheidsprobleem. De bobbelige uitstraling die de huid door cellulite krijgt, past vaak niet in het schoonheidsideaal van slank en strak. Daar tegenover staat dat 80 tot 90% procent van alle volwassen vrouwen in meer of mindere mate cellulite hebben. Cellulite wordt veroorzaakt door de structuur van onderhuids vetweefsel dat eenieder heeft. Toch kunnen de 'putjes' in de huid door een hogere BMI wel zichtbaarder worden. Bij vrouwen met een lagere BMI worden deze putjes minder herkend als cellulite omdat deze minder diep zijn. Schattingen van het aantal vrouwen dat cellulite ondervindt kunnen daardoor oplopen tot 98%, wat het verschijnsel eerder een standaard van het lichaam maakt dan een pathologische afwijking.
Naast overgewicht en aanverwante oorzaken zijn er ook nog andere oorzaken die cellilite versterken. Vrouwelijke hormonen, en dan vooral oestrogeen, versterken het. Dit is ook de reden dat mannen er veel minder last van hebben dan vrouwen. Ook kan etnische afkomst invloed hebben; Aziatische vrouwen ervaren minder cellulite. Daarnaast kan genetische aanleg, vooral in combinatie met roken een verergerend effect hebben.
Er zijn veel manieren om het effect van cellulite te verminderen, de meest voor de hand liggende afvallen, gezond eten en veel bewegen. Ook massages, met name die gericht op bindweefsel, en mogelijk ook cupping zouden enig effect hebben. Speciale zalfjes en behandeling met geluidsgolven en lasers zou mogelijk zijn. Een meer radicale behandeling is liposuctie waarbij vetweefsel wordt weggezogen en daarmee de oorzaak van de cellulite gedeeltelijk wordt weggenomen. Veelal is het effect van behandelingen maar tijdelijk of niet wetenschappelijk bewezen.
* 1 2 Gabriel, Allen e.a., Cellulite: Current Understanding and Treatment. Aesthetic Surgery Journal (2023). Geraadpleegd op 15 september 2024.
* ↑ Janda, K; Tomikowska, A (2014). Cellulite - causes, prevention, treatment. Annales Academiae Medicae Stetinensis. 60 (1): 29–38.
* 1 2 Meer van der, Nelly, Wat is cellulite en (hoe) kun je er vanaf komen?. Jasper Alblas (12 februari 2015). Geraadpleegd op 15 september 2024.
* 1 2 Wat is cellulite en hoe ontstaat het?. www.gezondheidsplein.nl (28 juni 2022). Geraadpleegd op 15 september 2024.
# Canthydrus weisei

Canthydrus weisei is een keversoort uit de familie diksprietwaterkevers (Noteridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1876 gepubliceerd door E. Wehncke.
# Echeneibothrium trygoni

Echeneibothrium trygoni is een lintworm (Platyhelminthes; Cestoda). De worm is tweeslachtig. De soort leeft als parasiet in andere dieren.
Het geslacht Echeneibothrium, waarin de lintworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Rhinobothriidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door Shinde & Bhagwan.