OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vlaamse Volkspartij (1977)

De Vlaamse Volkspartij (VVP) was een Vlaamse politieke partij en was een van de ideologische voorlopers van het Vlaams Blok en Vlaams Belang. De partij werd opgericht op 19 november 1977 te Dilbeek door onder anderen Lode Claes, Pieter Bocken en Roeland Raes uit onvrede omtrent de goedkeuring van het Egmontpact door de Volksunie.
Naast de groep rond Lode Claes vormde zich een tweede groep rond Karel Dillen. De bakermat van de VVP bevond zich voornamelijk in Brussel, die van de VNP eerder in Antwerpen. Tussen beide groepen startte gesprekken die echter aanvankelijk op niets uitdraaien. Lode Claes, senator en voormalig topman uit het bedrijfsleven, was de idee genegen een brede liberaal/conservatieve partij uit te bouwen waarin een ruimere waaier aan opvattingen aan bod zou komen. Niet separatisme was het doel maar de "valorisering" van de democratische Vlaamse meerderheid. Hiermee werd bedoeld dat de Vlamingen moesten durven om hun meerderheidspositie te gebruiken in de politieke besluitvorming. Waar nodig diende men het conflictmodel te hanteren in plaats van het consensusmodel waarbij Vlaamse verzuchtingen door de Franstalige minderheid geneutraliseerd werden. Karel Dillen wilde echter een radicale nationalistische partij uitbouwen.
Op het allerlaatste moment besloten beide partijen om toch gezamenlijk naar de parlementsverkiezingen van 17 december 1978 te trekken, hoewel de stijl, de aanhang en het ideeëngoed van beiden verschilden. Beide partijen waren immers van mening dat de tegenstanders van het Egmontpact front moesten vormen en vreesden dat een verdeeld optreden tot een mislukking zou leiden. Ze kozen hierbij voor de naam "Vlaams Blok", dewelke teruggaat op de historische verkiezingsdeelname van de partij Vlaams Nationaal Verbond (VNV) met aantal onafhankelijken die de naam "Vlaamsch Nationaal Blok" gebruikten bij de parlementsverkiezingen van 1936.
Het kartel Vlaams Blok behaalde 1,37% van de stemmen en scoorde voornamelijk goed in Antwerpen (3,6%), Aalst (3,1%), Gent (2,1%) en Brussel (1,9%). Hierdoor werd Karel Dillen verrassend verkozen en kreeg hij plots extra macht binnen het kartel. Lode Claes blies hierop volgend het kartel op, maar kon met deze beslissing niet rekenen op de volledige steun van zijn achterban. De groep rond Roeland Raes besloot daarop de VVP te verlaten en om samen met de VNP een gestructureerde samenwerking op te zetten in de vorm van een nieuwe partij die de naam van het kartel overnam: Het Vlaams Blok als partij was geboren.
De uitgedunde VVP zou nadien nog deelnemen aan de Europese parlementsverkiezingen van 10 juni 1979, maar behaalde daarbij een teleurstellend resultaat dat meteen het einde van de partij betekende.
* http://www.vlaamsbelang.org/50/328/
* http://www.blokbuster.be/site/bb/htdocs/modules/news/article.php?storyid=640
* Lode Claes en de Vlaamse Volkspartij; Kristof Van De Vijver; Universiteit Gent; 2012
Gerelateerde onderwerpen: Partijprogramma · 70-puntenplan · Cordon sanitaire · Racismeklacht
# Vlaamse Wielrijdersbond

De Vlaamse Wielrijdersbond (VWB) is een vzw opgericht in 1977 door huidig voorzitter Frans van Ingelgem. De VWB telt sinds 2023 meer dan 184.000 leden en 1500 aangesloten clubs en is daarmee de grootste wielerfederatie in België. Het is een officieel erkende federatie door de Vlaamse Gemeenschap. De focus ligt op wielertoerisme en recreatief fietsen.
De VWB is opgericht met als doel om het competitief en recreatief fietsen te promoten en om de actieve fietsliefhebber te begeleiden en sensibiliseren.
De hoofdzetel situeert zich in Buggenhout, Oost-Vlaanderen.
Iedere eerste zaterdag van augustus organiseren zij hun Sean Kelly Classic in Vielsalm.

## Magazine

De VWB brengt om de twee maanden het magazine "Wielrijder & Biker" uit. Dit magazine telt ongeveer 180 pagina's en is met een oplage van meer dan 65.000 exemplaren het meest gelezen wielertijdschrift van de Benelux.
* Officiële website
# Volleybal op de Olympische Jeugdzomerspelen 2010 – meisjes

Volleybal is een van de olympische sporten die beoefend werden tijdens de Olympische Jeugdzomerspelen 2010 in Singapore. De wedstrijden werden gespeeld van 21 tot en met 26 augustus in de Toa Payoh Sports Hall. Naast het toernooi voor meisjes was er een jongenstoernooi. Er werd gespeeld met zes landen, die verdeeld werden in twee groepen van drie. De top twee plaatste zich voor de halve finales.
België werd olympisch kampioen door in de finale de Verenigde Staten te verslaan met 3-1.

## Deelnemende landen

De participerende landen kwalificeerden zich via de continentale en wereldkampioenschappen. Enkel Singapore was als gastland rechtstreeks geplaatst bij een van de onderdelen: het meisjestoernooi.
* België: Europees kampioen 2009
* Egypte: Afrikaans kampioen 2010
* Japan: Aziatisch kampioen 2010
* Peru: Zuid-Amerikaans runner-up 2008
* Singapore: gastland
* Verenigde Staten: Noord-Amerikaans kampioen 2010

## Toernooi
### Groep A

| Team | Wed. | W | V | PV | PT | PS | Ptn. |
| Peru | 2 | 2 | 0 | 6 | 0 | +6 | 6 |
| Japan | 2 | 1 | 1 | 3 | 3 | 0 | 3 |
| Singapore | 2 | 0 | 1 | 0 | 6 | -6 | 0 |

### Groep B

| Team | Wed. | W | V | PV | PT | PS | Ptn. |
| Verenigde Staten | 2 | 2 | 0 | 6 | 2 | +4 | 4 |
| België | 2 | 1 | 1 | 5 | 3 | +2 | 3 |
| Egypte | 2 | 0 | 2 | 0 | 6 | -6 | 2 |

### Eindfase
#### Finale
## Eindrangschikking

| Plaats | Land |
| 1 | België |
| 2 | Verenigde Staten |
| 3 | Peru |
| 4 | Japan |
| 5 | Egypte |
| 6 | Singapore |
Atletiek · Badminton · Basketbal · Boksen · Boogschieten · Gewichtheffen · Gymnastiek · Handbal · Hockey · Judo · Kanovaren · Moderne vijfkamp · Paardensport · Roeien · Schermen · Schietsport · Schoonspringen · Taekwondo · Tafeltennis · Tennis · Triatlon · Voetbal · Volleybal · Wielersport · Worstelen · Zeilen · Zwemmen
# Vlag van Niedorp

De vlag van Niedorp is op 17 december 1992 vastgesteld als de gemeentelijke vlag van de Noord-Hollandse gemeente Niedorp, naar aanleiding van een fusie met de gemeente Barsingerhorn. De vlag kan als volgt worden beschreven:
   Op een gele broek van 1/3 van de vlaglengte een rode onthoofde klimmende leeuw met blauwe nagels, met uit de nek drie omhoog spuitende slagaders; de leeuw heeft een hoogte van 4/5 van de vlaghoogte; de vlucht zwart, beladen met een horizontale band van 1/3 van de vlaghoogte, gelozanjeerd van drie horizontale rijen van blauw en wit; het onderste deel beladen met een wit zwaard met geel gevest, het gevest aan de hijszijde geplaatst.
Het ontwerp was afkomstig van A. Wit van de Stichting Historisch Niedorp, en was gebaseerd op het gemeentewapen van 1990.
Het gemeentelijk dundoek bleef tot 1 januari 2012 in gebruik, op die dag is de gemeente opgegaan in de nieuw opgerichte gemeente Hollands Kroon.

## Voorgaande vlag

Een eerdere vlag werd op onbekende datum tussen 1971 en 1990 vastgesteld. Deze kan als volgt worden beschreven:
   Twee horizontale banen van geel en zwart, de gele baan beladen met eenrode onthoofde klimmende leeuw met blauwe nagels, met uit de nek drie omhoog spuitende slagaders; de zwarte baan beladen met wit zwaard met geel gevest, het gevest aan de hijszijde geplaatst.
De kleuren en het ontwerp van de vlag waren ontleend aan het gemeentewapen uit 1971.

### Verwante afbeeldingen

* Wapen van Niedorp (1990)
* Wapen van Niedorp (1971)
* Wapen van Barsingerhorn (1971)
* Niedorp (The Netherlands). Flags of the World. Geraadpleegd op 29 april 2019.
Akersloot · Andijk · Anna Paulowna · Assendelft · Beemster · Bennebroek · Blokker · Broek in Waterland · Bussum · Callantsoog · Edam · Egmond · Egmond aan Zee · Egmond-Binnen · Graft-De Rijp · 's-Graveland · Haarlemmerliede en Spaarnwoude · Harenkarspel · Heerhugowaard · Hensbroek · Hoogwoud · Ilpendam · Jisp · Krommenie · Langedijk · Limmen · Marken · Midwoud · Monnickendam · Muiden · Naarden · Nederhorst den Berg · Nibbixwoud · Niedorp · Noorder-Koggenland · Obdam · Opperdoes · Schermer · Schermerhorn · Schoorl · Sint Maarten · Terschelling · Terschelling en Vlieland · Twisk · Venhuizen · Vlieland · Warmenhuizen · Weesp · Wervershoof · Wester-Koggenland · Westwoud · Westzaan · Wieringen · Wieringermeer · Wijdewormer · Wognum · Wormer · Wormerveer · Zaandam · Zaandijk · Zeevang · Zijpe
# Vlag van Steenokkerzeel

De vlag van Steenokkerzeel werd door de gemeenteraad op 28 december 1985 officieel vastgesteld als de gemeentelijke vlag van de Vlaams-Brabantse gemeente Steenokkerzeel. Op 1 juli 1986 werd hij door het Bestuur van Vlaanderen bevestigd en uiteindelijk gepubliceerd op 3 december 1987 in het officiële Belgisch Staatsblad.
Officieel wordt de vlag beschreven als:
   Ingebogen gekapt van wit, van rood en van geel.
De vlag is hierdoor gelijk aan het wapen van Steenokkerzeel, zonder de wapenfiguren.
# Voluta musica

Voluta musica is een slakkensoort uit de familie Volutidae. De wetenschappelijke naam werd gepubliceerd in 1758 door Carl Linnaeus in de tiende editie van Systema naturae.
# Volutella

Volutella is een geslacht van schimmels behorend tot de familie Nectriaceae. De typesoort is Volutella ciliata, maar deze soort is later overgeplaatst naar het geslacht Scolecofusarium als Scolecofusarium ciliatum.

## Soorten

Volgens Index Fungorum telt het geslacht 31 soorten (peildatum maart 2023):
| Soortnaam | Auteur(s) | Publicatiejaar |
| Volutella aeria | Z.F. Zhang & L. Cai | 2017 |
| Volutella arundinis | Desm. | 1830 |
| Volutella asiana | (J. Luo, X.M. Zhang & W.Y. Zhuang) L. Lombard & Crous | 2015 |
| Volutella caricicola | Miles | 1926 |
| Volutella cassiicola | V. Rao | 1962 |
| Volutella cinerascens | (Ces.) Sacc. | 1886 |
| Volutella citrinella | (Cooke & Massee) Seifert | 2011 |
| Volutella delonicis | R.H. Perera, E.B.G. Jones & K.D. Hyde | 2020 |
| Volutella gilva | (Pers.) Sacc. | 1881 |
| Volutella jaapii | Bres. | 1908 |
| Volutella kamatii | Narayanan | 1962 |
| Volutella keratinolytica | Dominik & Majchr. | 1964 |
| Volutella krabiensis | Tibpromma & K.D. Hyde | 2018 |
| Volutella leucaenae | R.H. Perera, Maharachch., E.B.G. Jones & K.D. Hyde | 2023 |
| Volutella lini | Mukerji, J.P. Tewari & J.N. Rai | 1968 |
| Volutella lohwagii | Petr. | 1948 |
| Volutella nectrioides | Sacc. | 1917 |
| Volutella nivea | (Fr.) Sacc. | 1886 |
| Volutella pachysandrae | W.G. Hutch. | 1929 |
| Volutella pini-caribaeae | Tak. Kobay. | 1980 |
| Volutella putaminum | Kirschst. | 1939 |
| Volutella queenslandica | Matsush. | 1989 |
| Volutella ramkumarii | A.K. Sarbhoy | 1967 |
| Volutella roseola | Cooke | 1872 |
| Volutella rusci | Sacc. | 1886 |
| Volutella salmonis | Marchenko | 1985 |
| Volutella salvadorae | Crous | 2021 |
| Volutella setosa | (Grev.) Berk. | 1860 |
| Volutella thailandensis | Tibpromma & K.D. Hyde | 2018 |
| Volutella therryana | Sacc. | 1886 |
| Volutella uredinophila | Syd. | 1927 |
* (en) Index Fungorum
# Volutidae

Volutidae is een familie van predator-zeeslakken.
De slakken uit deze familie komen vooral voor in tropische wateren, hoewel er ook een aantal soorten nabij de poolcirkel leven.

## Kenmerken

Voornamelijk middelgrote tot zeer grote ei- tot spoelvormige huisjes met meestal korte topwindingen. Melo amphora (Lightfoot, 1786) kan 500 mm groot worden. Schelpoppervlak vaak glad, soms met radiale ribben. Protoconch glad, koepel- of knopvormig. Mondopening langwerpig, aan de onderzijde afgeknot en met een meer of minder diepe inbochting voor de sipho (zeer kort siphokanaal). Columella in de regel met 3 tot 5 plooien, of zonder plooien. Slechts enkele soorten hebben een dun hoornachtig operculum met excentrische kern. De schelpen van slakken uit deze familie kunnen tot 50 centimeter groot worden. De schelpen kenmerken zich door de gedraaide vorm.

## Leefwijze

De dieren hebben een uitstulpbare proboscis en leven als rovers, met als prooi andere weekdieren. Ze omvatten de prooi met hun grote voet en verlammen deze met gif.
De dieren graven in zand of zandige modder. Ze hebben een grote, vaak zeer fraai kleurig getekende voet en kunnen zich sneller dan de meeste andere zeeslakken voortbewegen.

## Verspreiding en leefgebied

Sommige soorten leven in het getijdengebied of in ondiep water. Een meerderheid komt voor op een diepte van 10 tot 100 m, terwijl een kleine groep op diepten tot 3000 m leeft. In de zuidelijke zeeën van Europa komen Ampulla priamus (Meuschen, 1778), Cymbium cucumis Röding, 1798 en Cymbium olla (Linnaeus, 1758) voor.
Als gevolg van hun plaatsgebonden larvale stadium (geen vrijzwemmende larven) blijven veel Voluta-soorten tot een zeer klein verspreidingsgebied beperkt, waardoor ze bij vele aparte genera, elk kararkteristiek voor een deel van het verspreidingsgebied worden ingedeeld.

## Taxonomie
### Onderfamilies en geslachtengroepen

* Amoriinae Gray, 1857
** Geslachtengroep Meloini Pilsbry & Olsson, 1954
** Geslachtengroep Amoriini Gray, 1857
** Geslachtengroep Notovolutini Bail & Poppe, 2001
* Athletinae Pilsbry & Olsson, 1954
* Calliotectinae Pilsbry & Olsson, 1954
* Cymbiinae H. Adams & A. Adams, 1853
** Geslachtengroep Adelomelonini Pilsbry & Olsson, 1954
** Geslachtengroep Alcithoini Pilsbry & Olsson, 1954
** Geslachtengroep Cymbiini H. Adams & A. Adams, 1853
** Geslachtengroep Livoniini Bail & Poppe, 2001
** Geslachtengroep Odontocymbiolini Clench & Turner, 1964
** Geslachtengroep Zidonini H. Adams & A. Adams, 1853
* Eovolutinae Pacaud, 2016 †
* Fulgorariinae Pilsbry & Olsson, 1954
* Plicolivinae Bpichet, 1990
* Scaphellinae Gray, 1857
* Volutinae Rafinesque, 1815
** Geslachtengroep Lyriini Pilsbry & Olsson, 1954
** Geslachtengroep Volutini Rafinesque, 1815
* Zidoninae H. Adams & A. Adams, 1853
# Vladimir Vasjoetin

Vladimir Vladimirovitsj Vasjoetin (Russisch: Владимир Владимирович Васютин) (Charkov, 8 maart 1952 – Moskou, 19 juli 2002) was een Russisch ruimtevaarder. Vasjoetin’s eerste en enige ruimtevlucht was Sojoez T-14 en begon op 17 september 1985. Doel van deze missie was een koppeling uitvoeren met ruimtestation Saljoet 7.
Vasjoetin werd in 1978 geselecteerd als astronaut en in 1986 ging hij als astronaut met pensioen. Vasjoetin ontving meerdere onderscheidingen en titels, waaronder Held van de Sovjet-Unie en de Leninorde.
# Vladimir Vnuk

Vladimir Vnuk (Nitra, 23 november 1978) is een Slowaaks voormalig voetbalscheidsrechter. Hij was in dienst van FIFA en UEFA tussen 2009 en 2016. Ook leidde hij tot 2016 wedstrijden in de Fortuna Liga.
Op 16 juli 2009 debuteerde Vnuk in Europees verband tijdens een wedstrijd tussen Vėtra Vilnius en HJK Helsinki in de voorronde van de UEFA Europa League; het eindigde in 0–1 en de Slowaak gaf twee spelers een gele kaart. Zijn eerste interland floot hij op 12 augustus 2009, toen Hongarije met 0–1 verloor van Roemenië door een doelpunt van Tiberiu Ghioane. Tijdens dit duel gaf Vnuk vier gele kaarten.

## Interlands

| Datum | Plaats | Wedstrijd | Uitslag | Competitie | | | |
| 12 augustus 2009 | Boedapest, Hongarije | Hongarije – Roemenië | 0 – 1 | Vriendschappelijk | 4 | 0 | 0 |
| 13 november 2015 | Ostrava, Tsjechië | Tsjechië – Servië | 4 – 1 | Vriendschappelijk | 2 | 0 | 0 |
| 31 augustus 2016 | Mladá Boleslav, Tsjechië | Tsjechië – Armenië | 3 – 0 | Vriendschappelijk | 3 | 0 | 0 |
# VleesWijzer

De VleesWijzer was een hulpmiddel voor consumenten, welke bedoeld is om hen te informeren bij het kopen van vlees of vleesvervangende producten. De wijzer bevatte onder andere informatie over dierenwelzijn en milieu-impact van verschillende soorten vlees(vervangers). Stichting Varkens in Nood maakte de wijzer in samenwerking met Milieudefensie. De VleesWijzer werd op 27 oktober 2009 gelanceerd.

## Dierenwelzijn en milieu

Er wordt gebruikgemaakt van een vijfpuntenschaal voor dierenwelzijn en milieu. De interpretatie van wat 'goed' en wat 'slecht' vlees is, hangt deels af van de voorkeur van de gebruiker voor een van beide criteria. De diervriendelijkste keus (biologisch lamsvlees) is niet de milieuvriendelijkste keus: dat is kip, maar kip is van allemaal het minst diervriendelijk. Qua gemiddelde score is biologisch rundergehakt de beste keuze. De vleesvervangende producten scoorden in alle categorieën het beste en staan daarom bovenaan de lijst.

## Rundergehakt vs. rundvlees

In de wijzer wordt onderscheid gemaakt tussen rundergehakt en rundvlees, waarbij opvalt dat rundvlees aanmerkelijk slechter scoort op het gebied van milieu. Volgens de makers is dit te verklaren door de verschillende herkomst: rundergehakt is afkomstig van uitgemolken melkkoeien. Een groot deel van de milieu-impact komt dan niet voor rekening van het vlees, maar van de melk die de koe gedurende haar leven produceerde.

## Opvolgers

De VleesWijzer is overgegaan in de SuperWijzer, die vervolgens is overgegaan in de Questionmark-app.
# Vlag van Lasne

De vlag van Lasne is op 10 maart 1992 bij raadsbesluit vastgesteld als de vlag van de Waals-Brabantse gemeente Lasne. De vlag kan als volgt worden beschreven:
   Volgens de broekdiagonaal golvend gedeeld in drie banen van blauw, wit en groen.
De vlag werd pas op 30 april 1999 bevestigd door de Franse Gemeenschapsregering. Volgens de officiële interpretatie herinnert de vlag aan de lucht en de natuurlijke omgeving, terwijl de golvende streep aan de rivier herinnert waarnaar de gemeente is vernoemd. De vlag heeft niets te maken met het gemeentewapen.
# Vredeskerk (Oosterhout)

De Vredeskerk is een Nederlandse protestantse en voormalige hervormde kerk in Oosterhout. De kerk is gebouwd in 1810 en heeft de status van rijksmonument.

## Geschiedenis

Hoewel er reeds in de tweede helft van de 16e eeuw protestanten in Oosterhout leefden werd de uitoefening van de protestantse eredienst pas mogelijk bij het ingaan van het Twaalfjarig Bestand, in 1609. De eerste vaste predikant trad aan op 7 november 1613. Dit was Adrianus de Raedt (Radeus). In 1614 werd een huis gekocht aan de Markt. Hier werd een protestantse kerk en een school in gevestigd. Er werd ook een toren bijgebouwd, die in 1638 door de katholieken werd verwoest. In 1648 werd de uitoefening van de katholieke eredienst verboden en werd de Sint-Janskerk door de hervormden genaast. In 1649 werd hier de eerste godsdienstoefening gehouden. De voormalige kerkschool werd verkocht aan een smid.
Er waren relatief veel protestanten in Oosterhout: in 1698 waren dat er 200. De katholieken kregen in 1810, onder de regering van Lodewijk Napoleon Bonaparte, hun kerk terug. Ter compensatie werd voor de protestanten een nieuwe kerk gebouwd: de huidige Vredeskerk, die dus een Napoleonskerk is.

## Gebouw

De Vredeskerk stamt uit 1810. De naam Vredeskerk verkreeg ze pas in de jaren 90 van de 20e eeuw. De kerk is gebouwd in neoclassicistische stijl en heeft de vorm van een Grieks kruis. Op het dak staat een klokkentorentje. In het interieur bevindt zich de uit de Sint-Janskerk afkomstige eikenhouten preekstoel uit 1640 met reliëfs van de Salvator Mundi en de vier Evangelisten. Er zijn drie gegoten koperen kroonluchters, uit 1629, 1637, en 1642. Het orgel stamt uit 1753 en werd gebouwd door Jacob François Moreau. Oorspronkelijk stond het in de katholieke schuurkerk en het werd overgeplaatst in 1810.

## Externe bronnen

* Protestantse gemeente Oosterhout
* ReliWiki
# Vrba (Kraljevo)

Vrba (Servisch cyrillisch Врба) is een plaats in de Servische gemeente Kraljevo. De plaats telt 1286 inwoners (2002).
# Vražné

Vražné (Duits: Petersdorf bei Odrau) is een Tsjechische gemeente in de regio Moravië-Silezië, en maakt deel uit van het district Nový Jičín. Vražné telt 827 inwoners (2006).
Albrechtičky · Bartošovice · Bernartice nad Odrou · Bílov · Bílovec · Bítov · Bordovice · Bravantice · Frenštát pod Radhoštěm · Fulnek · Heřmanice u Oder · Heřmánky · Hladké Životice · Hodslavice · Hostašovice · Jakubčovice nad Odrou · Jeseník nad Odrou · Jistebník · Kateřinice · Kopřivnice · Kujavy · Kunín · Libhošť · Lichnov · Luboměř · Mankovice · Mořkov · Mošnov · Nový Jičín · Odry · Petřvald · Příbor · Pustějov · Rybí · Sedlnice · Skotnice · Slatina · Spálov · Starý Jičín · Studénka · Suchdol nad Odrou · Šenov u Nového Jičína · Štramberk · Tichá · Tísek · Trnávka · Trojanovice · Velké Albrechtice · Veřovice · Vražné · Vrchy · Závišice · Ženklava · Životice u Nového Jičína
# Vuilletus crebrepunctatus

Vuilletus crebrepunctatus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Nakane.
# Voltmeter

Een voltmeter of spanningsmeter is een meetinstrument om elektrische spanning te meten. De waarde wordt aangegeven in volt.
Een traditionele analoge voltmeter maakt gebruik van een weekijzermeter of een draaispoelmeter volgens het principe van de galvanometer. De draaispoelmeter meet de stroom door een klein spoeltje met heel veel windingen dat in het veld van een permanente magneet kan draaien. De draaiing wordt door veertjes tegengewerkt en een wijzer maakt aflezing van de draaiing mogelijk. De constructie is zodanig dat de draaiing recht evenredig is met de stroom door het spoeltje.
Een voltmeter wordt parallel geschakeld met het object waarover de spanning wordt gemeten. Een ideale voltmeter beïnvloedt het circuit waaraan gemeten wordt niet. Hiervoor moet de inwendige weerstand van de voltmeter oneindig hoog zijn, waarmee de door de meting onttrokken stroom nul blijft. Elektrostatische voltmeters voldoen hieraan, hoewel ook zij een zekere hoeveelheid lading aan het te meten circuit onttrekken.
Simpele (analoge of digitale) voltmeters hebben een eindige inwendige weerstand en belasten het te meten circuit enigszins. Deze weerstand is evenredig met het meetbereik waarop de meter is ingesteld en wordt dan ook aangegeven in ohm per volt
Door de toepassing van elektronische schakelingen zoals operationele versterkers en dergelijke in moderne digitale of analoge voltmeters kan de inwendige weerstand van deze apparaten in de orde van grootte van megaohms of zelfs gigaohms komen te liggen, waarmee zij het ideaal aardig benaderen. Voor de opkomst van de halfgeleiders werd een buisvoltmeter gebruikt. Ook deze meter had een zeer hoge inwendige weerstand waardoor de beïnvloeding van de te meten schakeling tot een minimum kon worden beperkt.
Het voordeel van de moderne digitale meetinstrumenten is dat zij een gemakkelijk afleesbare waarde weergeven en de afleesfouten van de klassieke wijzerinstrumenten uitsluiten. Nadeel van digitale meetinstrumenten is dat zij een bepaalde spanningvorm (een curve) niet of nauwelijks zichtbaar (dat wil zeggen afleesbaar) kunnen maken. Aan dit bezwaar is enigszins tegemoetgekomen door de toepassing, geïntegreerd naast het cijferdisplay, van een balkvormige indicator. Bovendien zijn digitale meetinstrumenten vaak uitgerust met een peak-hold-functie waarbij de hoogst gemeten waarde wordt vastgehouden. De nauwkeurigheid van digitale meetinstrumenten is betrekkelijk, het laatste cijfer achter de komma suggereert vaak een nauwkeurigheid in de te meten bereiken waaraan het totale meetinstrument niet kan voldoen; om dus van zo'n aflezing iets te kunnen zeggen moet naar de meetspecificaties van het totale meetsysteem van het instrument worden gekeken.
Omdat het meten van een zeer lage spanning, met name met een draaispoelinstrument mede door de intrinsieke lage ingangsweerstand, moeilijk is zijn hiervoor speciale millivoltmeters ontwikkeld met een ingangsversterker en eventuele filters.
# Voetvallen van Wirtzfeld

De voetvallen zijn een religieus monument aan de weg van Wirtzfeld naar Büllingen.
Het betreft een serie van zeven voetvallen waarvan er nog vier behouden zijn gebleven, al zijn ze niet meer allemaal in goede staat. De ontbrekende zijn door houten exemplaren vervangen.
Het zijn van oorsprong stenen niskapelletjes met episoden uit het leven en lijden van Jezus. Ze werden opgericht in 1722 door de Broederschap van de 7 Smarten van Maria, die gesticht was in 1688 te Büllingen.
In 1825 waren ze nog allemaal intact en in 1901-1903 werden ze gerestaureerd. Voetval 5 en 6 werden vernield tijdens de Tweede Wereldoorlog en ook voetval 4 raakte sterk in verval.
In 1995 werden de overgebleven voetvallen beschermd als monument.
* Nummer 1
* Nummer 2
* Nummer 3
* Nummer 4
* Nummer 5
* Nummer 6
* Nummer 7