OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jean Teulère

Jean Georges Marie Teulère (Bordeaux, 24 februari 1954) is een Frans ruiter gespecialiseerd in Eventing. Teulère nam viermaal deel aan de Olympische Zomerspelen en behaalde daarbij één medaille, individueel was zijn beste prestatie de vierde plaats in Atlanta en Athene. Tijdens de Olympische Zomerspelen 2004 behaalde Teulère met de Franse eventingploeg de gouden medaille na een toegekend protest over het tweemaal overschrijven van de startlijn door de Duitse Bettina Hoy. Op de Wereldruiterspelen behaalde hij zijn beste prestatie in 2002 door het winnen van de wereldtitel individueel en de zilveren medaille in de landenwedstrijd. Tijdens de Wereldruiterspelen 1994 had hij al de zilveren medaille in de landenwedstrijd eventing behaald.

## Resultaten

* Olympische Zomerspelen 1988 in Seoel 7e individueel eventing met Mohican V
* Olympische Zomerspelen 1988 in Seoel 6e landenwedstrijd eventing met Mohican V
* Wereldruiterspelen 1994 in Den Haag 8e individueel eventing met Rodosto
* Wereldruiterspelen 1994 in Den Haag 2 landenwedstrijd eventing met Rodosto
* Olympische Zomerspelen 1996 in Atlanta 4e individueel eventing met Rodosto
* Olympische Zomerspelen 2000 in Sydney 10e landenwedstrijd eventing met Amouncha
* Wereldruiterspelen 2002 in Jerez de la Frontera 1 individueel eventing met Espoir De La Mare
* Wereldruiterspelen 2002 in Jerez de la Frontera 2 landenwedstrijd eventing met Espoir De La Mare
* Olympische Zomerspelen 2004 in Athene 4e individueel eventing met Espoir De La Mare
* Olympische Zomerspelen 2004 in Athene landenwedstrijd eventing met Espoir De La Mare
* Wereldruiterspelen 2006 in Aken 47e individueel eventing met Espoir De La Mare
* Wereldruiterspelen 2006 in Aken 7e landenwedstrijd eventing met Espoir De La Mare
* Wereldruiterspelen 2014 in Normandië 23e individueel eventing met Matelot Du Grand Val
* (en) Profiel van Jean Teulère op sports-reference.com (gearchiveerd)
* FEI profiel
1912: Nordlander, Adlercreutz, Casparsson, Horn af Åminne · 1920: Mörner, Lundström, von Braun, Dyrsch · 1924: Van der Voort van Zijp, Pahud de Mortanges, De Kruijff, Colenbrander · 1928: Pahud de Mortanges, De Kruijff, Van der Voort van Zijp · 1932: Thomson, Chamberlin, Argo · 1936: Stubbendorf, Lippert, von Wangenheim · 1948: Henry, Anderson, Thomson · 1952: von Blixen-Finecke, Stahre, Frölén · 1956: Weldon, Rook, Hill · 1960: Morgan, Lavis, Roycroft · 1964: Checcoli, Angioni, Ravano · 1968: Allhusen, Meade, Jones · 1972: Meade, Gordon-Watson, Parker, Phillips · 1976: Coffin, Plumb, Davidson, Tauskey · 1980: Blinov, Salnikov, Volkov, Rogosjin · 1984: Plumb, Stives, Fleischmann, Davidson · 1988: Erhorn, Baumann, Kaspareit, Ehrenbrink · 1992: Green, Rolton, Hoy, Ryan · 1996: Schaeffer, Rolton, Hoy, Dutton · 2000: Dutton, Hoy, Tinney, Ryan · 2004: Boiteau, Lyard, Courrèges, Teulère, Touzaint · 2008: Thomsen, Ostholt, Dibowski, Klimke, Romeike · 2012: Auffarth, Jung, Klimke, Schrade, Thomsen · 2016: Laghouag, Lemoine, Nicolas, Vallette · 2020: Collett, McEwen, Townend · 2024: Canter, Collett, McEwen
# Jesús González Gallo

José de Jesús González Gallo (Yahualica, 14 januari 1900 – Guadalajara, 5 augustus 1957) was een Mexicaans politicus en advocaat
González Gallo studeerde recht aan de Universiteit van Guadalajara en vervulde meerdere gerechtelijke functies. Van 1940 tot 1946 was hij de persoonlijke secretaris van president Manuel Ávila Camacho. In 1946 werd hij gekozen tot gouverneur van Jalisco en trad februari van het volgende jaar aan. González Gallo onderscheidde zich door het opzetten van grootschalige moderniesatieprojecten. Hij liet meer dan zeshonderd scholen en kilometers snelweg bouwen en richtte het Technologisch Instituut van Guadalajara op. González Gallo wordt wel gezien als degene die Jalisco de moderne tijd heeft binnengeloodst.
González Gallo overleed in augustus 1957 door een auto-ongeluk. Zijn geboorteplaats Yahualica is naar hem Yahualica de González Gallo genoemd.
* Biblioteca Nacional de España: XX1057265
* Bibliothèque nationale de France: cb12020652r (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5922 7657
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 172041139
* Système universitaire de documentation: 074493892
* Virtual International Authority File: 14782436
* WorldCat (via VIAF): 14782436
# Jesús González

Jesús González kan verwijzen naar:
* Jesús González Gallo (1900-1957), Mexicaans politicus
* Jesús González Green (1937), Spaans journalist
* Jesús González Lugo (1894-1965), Mexicaans politicus en militair
* Jesús González Ortega (1822-1881), Mexicaans politicus en militair
* Jesús González Reyes (1961), Mexicaans politicus
* Jesús González Schmal (1942), Mexicaans politicus
* Jesús González Cisneros (1974), Mexicaans zwemmer
* Jesús Alberto González Quijada (1987), Venezolaans voetballer
* Jesús González (atleet) Spaans atleet
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jesús González en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jesús Fernández Collado

Jesús Fernández Collado (Madrid, 11 juni 1988) – alias Jesús – is een Spaans voetballer die speelt als doelman. In juli 2024 verruilde hij FC Voluntari voor Politehnica Iași.

## Carrière

Jesús werd geboren in Madrid en begon met voetballen bij een daar gesitueerde amateurclub. Later speelde de doelman nog in de jeugd van Villarreal en Getafe. Hij debuteerde in het profvoetbal bij Numancia, waarvoor hij eerst nog in het reserveteam gespeeld had. In 2010 keerde Jesús terug naar Madrid, toen hij ingelijfd werd door Real Madrid, waar hij in het tweede team ging spelen in de Segunda División B. Voor het eerste elftal van Real maakte hij zijn debuut op 21 mei 2011, toen hij op de slotdag van het seizoen tegen Almería mocht invallen voor Jerzy Dudek.
Op 4 augustus kwam er een akkoord tussen Real Madrid en Levante over de transfer naar de Valenciaanse club. Jesús tekende voor twee seizoenen. Na anderhalf jaar verhuisde hij naar Granada. De zomer erna vertok Jesús weer, toen Cádiz zijn nieuwe werkgever werd. In de zomer van 2017 verkaste Jesús naar Cultural Leonesa, waar hij zijn handtekening zette onder een verbintenis voor de duur van drie seizoenen.
Een jaar later werd het Roemeense CFR Cluj zijn nieuwe werkgever. Jesús werd in januari 2020 voor een halfjaar verhuurd aan Panetolikos. Hier zat hij initieel vooral op de bank, maar door een blessure van eerste doelman Christopher Knett kwam de Spanjaard toch nog tot elf competitieoptredens. Medio 2020 werd Sepsi zijn nieuwe club. Na een jaar vertrok hij hier weer. Hierop keerde Fernández terug naar Spanje. Hij tekende voor een jaar bij Hércules. Na afloop van dit contract tekende hij voor FC Voluntari. Medio 2024 verkaste Fernández binnen Roemenië naar Politehnica Iași.

## Erelijst

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| CFR Cluj |
| Liga 1 | 1 | 2018/19 |
# Jean Zerbo

Jean Zerbo (Ségou, 27 december 1943) is een Malinees geestelijke en een kardinaal van de Rooms-Katholieke Kerk.
Zerbo werd op 10 juli 1971 priester gewijd. Hij studeerde daarna in Lyon en aan het Pauselijk Bijbelinstituut in Rome, waar hij in 1981 een licentiaat behaalde. Vervolgens verrichtte hij pastorale werkzaamheden in Mali.
Op 21 juni 1988 werd Zerbo benoemd tot hulpbisschop van Bamako en tot titulair bisschop van Accia; zijn bisschopswijding vond plaats op 20 november 1988. Op 19 december 1994 werd hij benoemd tot bisschop van Mopti. Op 27 juni 1998 volgde zijn benoeming tot aartsbisschop van Bamako.
Zerbo werd tijdens het consistorie van 28 juni 2017 kardinaal gecreëerd. Hij kreeg de rang van kardinaal-priester. Zijn titelkerk werd de Sant'Antonio da Padova in Via Tuscolana. Op 27 december 2023 verloor hij - in verband met het bereiken van de 80-jarige leeftijd - het recht om deel te nemen aan een toekomstig conclaaf.
Zerbo ging op 25 juli 2024 met emeritaat.
# Jean Ybarnégaray

Michel Albert Jean Joseph Ybarnégaray (Uhart-Cize, 16 oktober 1883 – Parijs, 25 april 1956) was een Franse politicus en oprichter van het Franse Internationale Federatie voor Baskische Pelota (Fédération française et internationale de pelote basque).

## Biografie

Ybarnégaray werd geboren in Uhart-Cize in het Franse departement Pyrénées-Atlantiques (toen Basses Pyrénées genoemd) in Frans-Baskenland. Hij studeerde rechten aan de Sorbonne en de Universiteit van Bordeaux en werkte daarna als advocaat. Hij was burgemeester van Uhart-Cize en werd in 1914 in de Kamer van Afgevaardigden gekozen als afgevaardigde van Mauléon (Pyrénées-Atlantiques).
Ybarnégaray werd in augustus 1914 gemobiliseerd en raakte gewond tijdens de Slag om Verdun bij de Chemin des Dames en beëindigde de Eerste Wereldoorlog in de rang van kapitein en als Ridder in het Franse Legioen van Eer. Hij keerde terug naar de Kamer van Afgevaardigden en uitte daar kritiek op het Nivelle Offensief van 1917, de wapenstilstand van 1918 en de Vrede van Versailles.
Hij maakte achtereenvolgens deel uit van de volgende parlementaire fracties: Entente républicaine démocratique (1914-1924), Union républicaine démocratique (1924-1932), Fédération républicaine (1932-1936) en Indépendants républicains (1936-1938). Later voegde hij zich bij de Jeunesses patriotes (JP) en dan een van de leden van de Parti social français (PSF) van kolonel François de La Rocque.
Hij werd benoemd tot minister van Staat (10 mei-16 juni 1940) in het kabinet van Paul Reynaud. Hij werd na de wapenstilstand benoemd tot minister van Veteranenzaken en Franse Familie (17 juni-11 juli 1940) en (12 juli-6 september 1940) in de regering van Philippe Pétain. Hij trad op 6 september 1940 af als minister.
Jean Ybarnégaray had mensen geholpen om de Pyreneeën over te steken en werd hiervoor in 1943 gearresteerd en gedeporteerd naar Plansee in Tirol.
Omdat Ybarnégaray een lid van een regering van het Vichy-regime was, moest hij verschijnen voor het Haute Cour de justice. Op 18 maart 1946 werd Ybarnégaray onder de nationale vernedering geplaatst en veroordeeld tot nationale degradatie, maar zijn straf werd opgeschort wegens "daden van verzet."
# Jean Zens

Johann (Jean) Zens (Rollingergrund, 22 april 1832 – aldaar, 14 februari 1916) was een Luxemburgs ondernemer en kunstschilder.

## Leven en werk

Jean Zens was een zoon van Peter (Pierre) Zens en Elisabetha Henrici. Zijn geboorteplaats Rollingergrund behoorde destijds tot de gemeente Eich, werd in 1849 een zelfstandige gemeente en werd in 1920 samengevoegd met de hoofdstad tot een van de stadsdelen van Luxemburg. Net als zijn vader werkte Zens in de aardewerkindustrie, hij werd daarvoor opgeleid op verschillende ateliers.
In 1874 opende Zens met zijn broer Pierre (1843-1921) en de schilder August Kunz (1830-1878) een eigen bedrijf, waar porselein werd beschilderd dat uit Frankrijk en Duitsland afkomstig was. De Manufacture Royale Grand-ducale de peinture céramique Zens Frères à Echternach werd gevestigd in een voormalige kazerne, dicht bij de abdij van Echternach. Vier jaar later wonnen ze op de Exposition Universelle, de wereldtentoonstelling in Parijs, een zilveren medaille voor hun werk. Het bedrijf kreeg opdrachten van porseleinfabrikanten als Villeroy & Boch en de Manufacture de porcelaine de Limoges. In 1880 werd Jean Zens lid van de Kamer van Koophandel. Zens Frères verhuisde rond 1886 naar de Großstrasse in Luxemburg-Stad. In 1908 werd het bedrijf opgeheven.
Zens maakte naam als bloemschilder, hij schilderde bloemstukken op porseleinen vazen en serviezen en in aquarel op doek. Hij sloot zich aan bij de kunstenaarsvereniging Cercle Artistique de Luxembourg.
Jean Zens overleed op 83-jarige leeftijd.

## Enkele werken

* Boeket in een blauwe vaas (1897)
* Meiboeket
* 1 2 Jos Welter, red. (1993) Rétrospective : Cent ans d'art luxembourgeois 1893-1993. Luxemburg: Cercle Artistique de Luxembourg / Crauthem: Lux-Print. ISBN 2-919970-24-0.
* ↑ Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* ↑ Burgerlijke stand van Eich: geboorten 1832, akte n$^o$ 55.
* ↑ Lambert Herr (2001) Signatures, portraits et auto-portraits : artistes plasticiens au Luxembourg. Luxemburg: Éditions Saint-Paul. ISBN 2-87963-382-6. p. 379-380.
* ↑ "Zens frères", industrie.lu : d'Industriegeschicht vu Lëtzebuerg.
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 451765
# Jeziorki Małe

Jeziorki Małe (Duits: Klein Jesziorken; 1938-1945: Kleinschöntal) is een plaats in het Poolse woiwodschap Ermland-Mazurië, in het district Gołdapski. De plaats maakt deel uit van de stad- en landgemeente Gołdap en telt 30 inwoners.
# Jinabia

Jinabia is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Uvarov.

## Soorten

Het geslacht Jinabia is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Jinabia thesigeri (Uvarov, 1952)
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Joachim (christendom)

Naar de christelijke traditie was de heilige Joachim de naam van de vader van Maria, de moeder van Jezus-Christus. Hij was getrouwd met Anna, de moeder van Maria.
Zijn naam en zijn geschiedenis komen voor het eerst voor in een in het Grieks geschreven boekje uit het midden van de tweede eeuw na Christus, dat later bekend is geworden als het Proto-evangelie van Jakobus. Joachim wordt daar voorgesteld als een godvrezende, welgestelde en vrijgevige man. Zijn huwelijk was kinderloos. Joachim wordt vanwege zijn kinderloosheid uit de tempel verwijderd en vlucht voor die schande met zijn kudde naar de bergen. Daar krijgt hij van een engel te horen dat zijn vrouw Anna zwanger is. Joachim keert naar huis terug en ontmoet zijn vrouw bij de (Gouden) Poort in Jeruzalem. Anna geeft het leven aan een meisje en noemt haar Maria.
De ontmoeting bij de Gouden Poort is later een beroemd thema in de beeldende kunst geworden. Joachim wordt soms afgebeeld als herder met een staf in de hand en een schaap aan zijn voeten. Op schilderijen staat hij dikwijls op de achtergrond in voorstellingen van Anna met Maria en Jezus.
Het naamfeest van de HH. Joachim en Anna wordt gevierd op 26 juli.
# Joeri Temirkanov

Joeri Chatoejevitsj Temirkanov (Russisch: Ю́рий Хату́евич Темирка́нов) (Naltsjik (Kaukasus), 10 december 1938 – Sint-Petersburg, 2 november 2023) was een Russisch dirigent van Kabardische afkomst.
Joeri Temirkanov was sinds 1988 de muzikaal directeur en eerste dirigent van het Sint-Petersburgs Philharmonisch Orkest.
Temirkanov begon zijn muzikale studie toen hij negen jaar oud was. Vanaf zijn dertiende studeerde hij viool aan de "school voor getalenteerde kinderen", waarna hij zijn studie voltooide aan het Konservatorija im. N.V.Rimskogo-Korsakova. Vervolgens ging hij orkestdirectie studeren bij de legendarische Ilja Moesin. Hij studeerde af in 1965. Nadat hij in 1966 de prestigieuze Sovjet Nationale Dirigeerwedstrijd had gewonnen werd hij door Kirill Kondrasjin uitgenodigd een tournee te maken door Europa en de Verenigde Staten met violist David Oistrakh en het Philharmonisch Orkest van Moskou.
In 1967 maakte Joeri Temirkanov zijn debuut bij het Leningrads Philharmonisch Orkest, waar hij gevraagd werd als assistent van Jevgeni Mravinski. In 1968 werd hij benoemd tot eerste dirigent van het Leningrad Symfonieorkest waar hij bleef tot zijn benoeming als muzikaal directeur van de Kirov Opera in 1976.
Temirkanov was veelvuldig gastdirigent bij de grote orkesten van Europa, Azië en de Verenigde Staten. Naast zijn functie bij het Sint-Petersburgs Philharmonisch Orkest was hij van 2000 tot 2006 ook muzikaal directeur van het Baltimore Symphony Orchestra. Hij was eerste gastdirigent van het Deens Radio Symfonieorkest en dirigent-laureaat van het Royal Philharmonic Orchestra in Londen.
Joeri Temikanov overleed in 2023 op 84-jarige leeftijd.
* ↑ Obituary: Russian Conductor Yuri Temirkanov Dies at 84, operawire.com, 2 november 2023
* ↑ (ru) Ушел из жизни Юрий Темирканов. Bezformata (3 november 2023).
* Bibsys: 3072604
* Biblioteca Nacional de España: XX1125470
* Bibliothèque nationale de France: cb139277365 (data)
* CiNii: DA0848564X
* Gemeinsame Normdatei: 122867408
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7823 1002
* Library of Congress Control Number: n78039469
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000119968
* MusicBrainz: 0ba3cdeb-e53f-4841-8bbb-e6a1758eb46a
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 001285554
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jn20010525107
* Nationale bibliotheek van Australië: 35997042
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007452905805171
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000690619
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 072259523
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A021721095
* SNAC: w6319z94
* Système universitaire de documentation: 078051940
* Virtual International Authority File: 79168548
* WorldCat (via VIAF): 79168548
# Jeannine Knaepen

Jeannine Knaepen (2 november 1938) is een voormalige Belgische atlete, die gespecialiseerd was in de sprint, het verspringen, het hoogspringen en de meerkamp. Zij veroverde op drie verschillende onderdelen vier Belgische titels.

## Biografie

Knaepen werd in 1960 voor het eerst Belgisch kampioene in de vijfkamp. Ze verbeterde dat jaar het Belgisch record op de 100 m van Hélène Joye en Anette Dieltiens naar 12,5 s.
In 1961 verbeterde ze tijdens een meerkampinterland tussen Groot-Brittannië, Nederland en België in Brugge het Belgisch record van Helene Joye op de 200 m naar 26,1 s. Ook verbeterde ze het record verspringen van Dorette Van de Broek naar 5,47 m. Tijdens een atletiekinterland tussen België en Nederland B in Vlissingen verbeterde ze het record op de 100 m naar 12,2. Samen met haar ploeggenoten verbeterde ze ook het record op de 4 x 100 m estafette. Een week later bracht ze haar Belgisch record op de 200 m naar 25,7. Op de Belgische kampioenschappen behaalde ze de titels op de 200 m en het hoogspringen. Later dat jaar veroverde ze een tweede titel in de vijfkamp. Daarbij verbeterde ze haar eigen record in het verspringen en het record van Hilde De Cort in de vijfkamp.
Knaepen was aangesloten bij ASUB.

## Belgische kampioenschappen

| Onderdeel | Jaar |
| 200 m | 1961 |
| hoogspringen | 1961 |
| vijfkamp | 1960, 1961 |

## Persoonlijke records

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 100 m | 12,2 s (ex-NR) | 16 juli 1961 | Vlissingen |
| 200 m | 25,7 s (ex-NR) | 22 juli 1961 | Leuven |
| verspringen | 5,54 m (ex-NR) | 24 september 1961 | Brussel |
| hoogspringen | 1,54 m | 24 september 1961 | Brussel |
| vijfkamp | 4238 p (ex-NR) | 24 september 1961 | Brussel |

## Palmares
### 200 m

* 1961: 1 BK AC – 26,5 s

### hoogspringen

* 1961: 1 BK AC – 1,47 m

### vijfkamp

* 1960: 1 BK AC – 3898 p
* 1961: 1 BK AC – 4238 p (NR)

## Onderscheidingen

* 1961: Grote Feminaprijs van de KBAB
* 100 jaar Belgische atletiek, uitgave KBAB, 1989
* ↑ Tweede plaats voor dames in de vijfkamp, Leidse Courant, 12 juni 1961
* ↑ Nederlandse Dames B-ploeg verslaat België, Leidse Courant, 17 juli 1961
# Joel Ekstrand

Lars Hening Joel Ekstrand (Lund, 4 februari 1989) is een Zweeds voetballer die bij voorkeur als centrale verdediger speelt.

## Clubcarrière

Ekstrand debuteerde in 2008 voor Helsingborgs IF in de UEFA Cup tegen PSV in het Philips Stadion. In januari 2011 verliet hij Helsingborgs IF voor het Italiaanse Udinese, dat 1,6 miljoen euro betaalde voor de centrumverdediger. Hij debuteerde voor Udinese in de UEFA Champions League tegen Arsenal. Hij kwam slechts tot twaalf wedstrijden voor Udinese in de Serie A, waardoor besloten werd om hem tijdens het seizoen 2012/13 uit te lenen aan het Engelse Watford. Hij debuteerde voor Watford op 2 oktober 2012 tegen Charlton Athletic. Op 23 februari 2013 scoorde hij zijn eerste treffer voor Watford tegen Derby County. Ekstrand kwam toen net terug van een blessure. Op 24 juli 2013 maakte Watford officieel bekend dat hij een driejarig contract had ondertekend bij de club. In het seizoen 2016/17 ging hij voor Bristol City spelen. Daar kwam hij nauwelijks aan bod en begin 2017 ging hij naar Rotherham United. Daar liep hij al snel een knieblessure op en medio 2017 liep zijn contract af. In 2018 keerde hij terug naar Zweden bij AIK Solna, waarmee hij in datzelfde jaar landskampioen werd.
Op 9 oktober maakte Ekstrand bekend dat stopte met voetballen, hij had na bijna 2 jaar bij AIK Solna maar 5 minuten gespeeld, op 11 november tegen Kalmar FF (0-1 winst) op de laatste speeldag van het seizoen mocht hij 5 minuten voor tijd invallen. Hij maakte ook een invalbeurt van 5 minuten in de bekermatch tegen Halmstads BK (3-1 winst).

## Interlandcarrière

Ekstrand kwam uit voor diverse Zweedse nationale jeugdselecties. Op 23 januari 2010 debuteerde hij voor Zweden in een oefeninterland tegen Syrië. Hij speelde de volledige wedstrijd, die op 1-1 eindigde. In februari 2013 werd hij na een lange afwezigheid opnieuw geselecteerd voor een vriendschappelijke wedstrijd tegen Argentinië, maar moest hij afzeggen wegens een knieblessure. Op 5 maart 2014 speelde hij zijn tweede en laatste interland in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Turkije.
Interlands van Joel Ekstrand voor  Zweden :
| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Soort wedstrijd | Doelpunten | Assists |
| Als speler bij Helsingborgs IF |||||||
| 1. | 23 januari 2010 | Zweden – Syrië | 1 – 1 | Vriendschappelijk | 0 | 0 |
# Joel Dorn

Joel Dorn (Yeadon, Pennsylvania, 7 april 1942 – New York, 17 december 2007) was een Amerikaanse jazz- en rhythm-and-blues-muziekproducer, platenbaas en componist.
Dorn begon zijn carrière als diskjockey in Philadelphia. Hij werd uitgenodigd door Atlantic Records-baas Nesuhi Ertegun een jazzplaat van een artiest naar keuze te produceren, met als resultaat de succesvolle productie van Hubert Laws' album The Laws of Jazz. Hij werd daarop Erteguns assistent, later werd hij de vicepresident van de maatschappij.
Dorn produceerde bij Atlantic onder meer vijftien albums van Roland Kirk. Hij won een Grammy Award met zijn productie van de hits "The First Time Ever I Saw Your Face' en "Killing Me Softly with His Song" van Roberta Flack. Andere artiesten waarvoor hij werkte waren bijvoorbeeld Charles Mingus en Bette Midler (haar debuutalbum).
Hij was tevens oprichter van de platenlabels Night Records, 32 Jazz, Label M en Hyena Records.
Dorn heeft verschillende composities op zijn naam staan. Hij is medecomponist van bijvoorbeeld "Go Up Moses" (opgenomen door Roberta Flack), "Brother John/Iko Iko" (met Cyril Neville, opgenomen door The Neville Brothers) en "Hippo Walk" (opgenomen door Mongo Santamaría). Bigband-leider Woody Herman heeft verschillende composities van Dorn op de plaat gezet, zoals "Aurora", "Way Up There", "Take the 'D' Train" en "Reed Blues".
Dorn, die zichzelf "The Masked Announcer" noemde, overleed aan de gevolgen van een hartaanval.
Zijn zoon Adam Dorn is als muzikant actief onder de naam Mocean Worker.

## Externe link

* (en) Joel Dorn in de database van AllMusic
* Bibliothèque nationale de France: cb137774559 (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7742 3707
* Library of Congress Control Number: no2016162271
* MusicBrainz: 6ff0e14a-bf6e-4689-92c6-a87165e61cb5
* Virtual International Authority File: 1494149108438668780002
* WorldCat (via VIAF): 1494149108438668780002