OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Griekenland op het Eurovisiesongfestival 2001

Griekenland nam deel aan het Eurovisiesongfestival 2001 in Kopenhagen, Denemarken. Het was de 22ste deelname van het land op het Eurovisiesongfestival. ERT was verantwoordelijk voor de Griekse bijdrage voor de editie van 2001.

## Selectieprocedure

Na twee jaar afwezigheid keerde Griekenland terug op het Eurovisiesongfestival van 2001. In 1999 had het land noodgedwongen moeten thuisblijven vanwege de slechte prestaties in de jaren ervoor en in 2000 waren de Grieken vanwege financiële problemen ook niet van de partij. Voor het songfestival van 2001 besloot omroep ERT een nationale finale te organiseren. Deze vond op 6 maart 2001 plaats in muziekzaal Rex in Athene en bestond uit twee rondes. In de eerste ronde namen negen artiesten het tegen elkaar op, waarbij vier van hen door een professionele jury naar de tweede ronde werden gestemd. In de tweede ronde brachten de artiesten nogmaals hun nummer en werd de winnaar bepaald door een jury en televoting.

#### Tweede stemronde
## In Kopenhagen

Griekenland moest in Denemarken als 22ste optreden, net na Malta en voor Denemarken. Op het einde van de puntentelling hadden de Grieken 147 punten verzameld, wat ze op een 3de plaats bracht. Dit was tot dan toe de beste prestatie van het land op het Eurovisiesongfestival. De inzending ontving 2 keer het maximum van de punten, afkomstig van Spanje en Zweden. Nederland had 6 punten over voor deze inzending. België nam niet deel in 2001.

### Gekregen punten
#### Finale

| 12 punten | 10 punten | 8 punten | 7 punten | 6 punten |
| Spanje  Zweden | Israël | Bosnië en Herzegovina  Duitsland IJsland Noorwegen  Polen  Slovenië | Malta  Verenigd Koninkrijk | Estland  Nederland |
| 5 punten | 4 punten | 3 punten | 2 punten | 1 punt |
| Denemarken  Ierland  Kroatië  Litouwen  Rusland  Turkije | Portugal | Frankrijk | Letland | |

### Punten gegeven door Griekenland
#### Finale

Punten gegeven in de finale:
| 12 punten | Estland |
| 10 punten | Turkije |
| 8 punten | Spanje |
| 7 punten | Kroatië |
| 6 punten | Denemarken |
| 5 punten | Rusland |
| 4 punten | Frankrijk |
| 3 punten | Malta |
| 2 punten | Israël |
| 1 punt | Duitsland |
* ↑ https://www.eurovision-spain.com/iphp/pais_historia.php?numero=46. Gearchiveerd op 1 december 2020.
* ↑ http://www.eurovision.tv/page/history/by-year/contest?event=266. Gearchiveerd op 27 februari 2017.
1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999-2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Triepeolus lectiformis

Triepeolus lectiformis is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Cockerell.
# Raymond van Driel

Raymond van Driel (Rotterdam, 28 juli 1983) is een Nederlands voormalig profvoetballer die als doelman voor AGOVV Apeldoorn, SBV Vitesse en VVV-Venlo uitkwam.

## Clubcarrière

Van Driel begon zijn carrière in 2004 bij AGOVV Apeldoorn. Hij maakte zijn debuut in het betaald voetbal op 17 september 2004 in de wedstrijd AGOVV Apeldoorn-Excelsior (3-2). Door een kruisbandblessure kwam hij echter weinig aan spelen toe, en in 2006 keerde hij weer terug bij SBV Vitesse. Hij was derde keeper achter Piet Velthuizen en Vladimir Stojković, maar kwam er niet in actie. In juni 2007 tekende hij een contract bij VVV-Venlo als derde doelman, achter Kevin Begois en Danny Wintjens. Hij maakte zijn debuut bij VVV-Venlo op zondag 6 april 2008 thuis tegen AZ (2-3). Vanaf het seizoen 2008-2009 maakte Van Driel de overstap naar de amateurs, waar hij achtereenvolgens uitkwam voor VV Arnhemia, RKHVV (2009/10), SV AWC (2010/11) en SV Leones (2013/14). Vanaf het seizoen 2014-2015 speelde hij voor zaterdag-hoofdklasser SV DFS. Van medio 2016 tot medio 2019 speelde hij voor MASV.

## Profstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Overige | Overige | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2004/05 | AGOVV Apeldoorn | Eerste divisie | 3 | 0 | 1 | 0 | — | — | 4 | 0 |
| 2005/06 | AGOVV Apeldoorn | Eerste divisie | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 |
| 2006/07 | Vitesse | Eredivisie | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 2007/08 | VVV-Venlo | Eredivisie | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 4 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 5 | 0 |
# Lavazèpas

De Lavazèpas (Italiaans: Passo di Lavazè / Duits: Lavazèjoch) ligt op de grens van de Italiaanse provincies Trente en Zuid-Tirol. Tevens is het de Italiaans-Duitse taalgrens. De Lavazèpas is het gehele jaar geopend.
Vanuit het zuiden begint de weg in Cavalese dat ligt in het Valle di Fiemme. De plaats kwam in 1998 in het nieuws toen een straaljager door de kabels van een bergbaan vloog met 20 slachtoffers als gevolg. Een goede weg gaat via Varena door dichte bossen omhoog naar de top. Onderweg takt er naar rechts een weg af naar de 1431 meter hoge Passo di Pramadiccio die naar Stava leidt. De laatste kilometers voor de pashoogte hebben een aanzienlijk hoger stijgingspercentage (tot 12%). Vanaf de pashoogte heeft men uitzicht op de berggroep van de Latemar. Naar het westen loopt een weg naar een andere pas: de Grimmjoch. De afdaling gaat door het Selva di Ega (Eggenwald) omlaag naar Ponte Nova in het Eggental. Onderweg is er zo nu en dan uitzicht op het massief van de Rosengarten.

## Grimmjoch

Vier kilometer ten westen van de Lavazèpas ligt een andere pas; de Grimmjoch (Italiaans: Passo di Oclini) (1989 m). De pashoogte is alleen vanaf deze zijde te bereiken. De twee passen zijn met elkaar verbonden via een goede, niet erg steile weg. De Grimjoch ligt ingeklemd tussen de uitzichtsbergen Corno Bianco (Weißhorn) en Corno Nero (Schwarzhorn). Ten noordwesten van de Passo Oclini heeft de rivier de Bletterbach een kloof uitgesleten die de bijnaam Grand Canyon dell'Alto Adige heeft.
# Nieste

Nieste is een klein dorp in het noorden van de Duitse deelstaat Hessen, 15 km van Kassel, op de grens met Nedersaksen. Het is de kleinste zelfstandige gemeente van de deelstaat Hessen met een bloeiend en groeiend verenigingsleven. Het dorp ligt op een gemiddelde hoogte van 450 m en telt 2.041 inwoners. Zelf noemen zij zich gekscherend wel het Gallische Dorf (naar de verhalen van Asterix en Obelix). Midden in het Kaufunger Wald gelegen is het een mooi gebied om te wandelen en te fietsen. Er zijn wandelroutes uitgezet van 1,5 tot 20 km; in totaal meer dan 100 km. Bovendien ligt Nieste aan de "Märchenroute" een sprookjesroute van noord naar zuid.
De gemeente probeert in samenwerking met buurgemeenten het toerisme in de streek op te peppen. Er is een Wandelschool (voor zover bekend de enige in Duitsland tot nu toe) en er is een Almhütte gebouwd (Königsalm). Ook bestaat de mogelijkheid om een tour in een huifkar te maken.
In 2004 werd het 1e Internationale Nieste Treffen georganiseerd voor mensen met de achternaam Nieste.
Ahnatal · Bad Emstal · Bad Karlshafen · Baunatal · Breuna · Calden · Espenau · Fuldabrück · Fuldatal · Grebenstein · Habichtswald · Helsa · Hofgeismar · Immenhausen · Kaufungen · Liebenau · Lohfelden · Naumburg · Nieste · Niestetal · Reinhardshagen · Schauenburg · Söhrewald · Trendelburg · Vellmar · Wesertal · Wolfhagen · Zierenberg
# Anthessius

Anthessius is een geslacht van eenoogkreeftjes uit de familie van de Anthessiidae. De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1880 door Della Valle.

## Soorten

* Anthessius alatus Humes & Stock, 1965
* Anthessius alpheusicolous Conradi, Marin & Martin, 2012
* Anthessius amicalis Humes & Stock, 1965
* Anthessius antarcticus Moles, Avila & Kim I.H., 2015
* Anthessius arcuatus López-González, Conradi, Naranjo & Garcia-Gómez, 1992
* Anthessius arenicolus (Brady, 1872)
* Anthessius atrinae Suh & Choi, 1991
* Anthessius brevicauda (Leigh-Sharpe, 1934)
* Anthessius brevifurca Sewell, 1949
* Anthessius concinnus (Scott A., 1909)
* Anthessius dilatatus (Sars G.O., 1918)
* Anthessius discipedatus Humes, 1976
* Anthessius distensus Humes & Ho, 1965
* Anthessius dolabellae Humes & Ho, 1965
* Anthessius fitchi Illg, 1960
* Anthessius graciliunguis Do & Kajihara, 1984
* Anthessius groenlandicus (Hansen, 1923)
* Anthessius hawaiiensis (Wilson C.B., 1921)
* Anthessius investigatoris Sewell, 1949
* Anthessius isamusi Uyeno & Nagasawa, 2012
* Anthessius kimjensis Suh, 1993
* Anthessius leptostylis (Sars G.O., 1916)
* Anthessius lighti Illg, 1960
* Anthessius longipedis Ho & Kim I.H., 1992
* Anthessius lophiomi Avdeev & Kazachenko, 1986
* Anthessius minor Stock, 1959
* Anthessius mytilicolus Reddiah, 1966
* Anthessius navanacis (Wilson C.B., 1935)
* Anthessius nortoni Illg, 1960
* Anthessius nosybensis Kim I.H., 2009
* Anthessius obtusispina Ho, 1983
* Anthessius ovalipes Stock, Humes & Gooding, 1963
* Anthessius pectinis Tanaka, 1961
* Anthessius pinctadae Humes, 1973
* Anthessius pinnae Humes, 1959
* Anthessius placunae Devi, 1984
* Anthessius pleurobrancheae Della Valle, 1880
* Anthessius proximus Stock, Humes & Gooding, 1963
* Anthessius saecularis Stock, 1964
* Anthessius sensitivus Stock, Humes & Gooding, 1963
* Anthessius solecurti Della Valle, 1880
* Anthessius solidus Humes & Stock, 1965
* Anthessius stylocheili Humes & Ho, 1965
* Anthessius teissieri Bocquet & Stock, 1958
* Anthessius varidens Stock, Humes & Gooding, 1963
* ↑ Walter, T. Chad; Boxshall, G. (2013). Anthessius Della Valle, 1880. In: Walter, T.C. & Boxshall, G. (2013). World of Copepods database. Accessed through: World Register of Marine Species at http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=128607
# Stenobothrus selmae

Stenobothrus selmae is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Ünal.
# Concentratiegebied

Vanuit de Meststoffenwet kent Nederland twee concentratiegebieden: concentratiegebied Zuid en concentratiegebied Oost, die gekenmerkt worden door een grote hoeveelheid intensieve veehouderijbedrijven. De gebieden bestaan uit delen van de provincies Limburg, Noord-Brabant, Gelderland, Utrecht en Overijssel. Voor deze gebieden gelden veelal aparte wettelijke regels en normen, bijvoorbeeld met betrekking tot het bepalen van geurhinder (Wet geurhinder en veehouderij) of het verhandelen van dierrechten.

## Ontstaan

Vanaf de jaren 1950 kende de Nederlandse landbouw een spectaculaire groei door specialisatie, schaalvergroting en intensivering. In gebieden waar de grond niet geschikt is voor akkerbouw werden bedrijven door de overheid aangemoedigd zich volledig toe te leggen op veehouderij. Dankzij de toenemende mogelijkheden om veevoer te importeren konden de varkens- en pluimveehouderij zich in deze gebieden ontpoppen tot intensieve grondloze bedrijven.

## Problemen

Door de concentratie van vele intensieve bedrijven in een relatief klein gebied kampen de gebieden met mineralenoverschotten, ammoniakemissie en geuroverlast. Milieuproblemen als verzuring, vermesting en verdroging hebben ernstige gevolgen voor de kwaliteit van bodem, water en lucht. Deze milieuproblemen worden versterkt door het feit dat een aanzienlijk areaal bos- en natuurgebied en gebieden met grote landschappelijke waarde in de concentratiegebieden zijn gelegen.
Naast de milieuproblemen zorgt de hoge concentratie van dieren op een relatief klein oppervlak ook voor veterinaire risico's. De varkenspestepidemie in 1997 liet dat duidelijk zien: door de vele contacten tussen bedrijven bleek te ziekte lastig te stoppen.
* ↑ Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, Meststoffenwet. wetten.overheid.nl. Geraadpleegd op 1 augustus 2022.
* ↑ Wat is de bio-industrie?. NPO Kennis. Gearchiveerd op 14 augustus 2022. Geraadpleegd op 14 augustus 2022.
* ↑ Tweede Kamer der Staten-Generaal, Reconstructiewet concentratiegebieden; Memorie van toelichting. zoek.officielebekendmakingen.nl. Geraadpleegd op 14 augustus 2022.
# Gypsoplaca

Gypsoplaca is een geslacht van korstmossen behorend tot de familie Gypsoplacaceae. De typesoort is Gypsoplaca macrophylla.

## Soorten

Volgens Index Fungorum telt het geslacht vijf soorten (peildatum januari 2024):
| Soortnaam | Auteur(s) | Publicatiejaar |
| Gypsoplaca alpina | H.X. Shi & Li S. Wang | 2018 |
| Gypsoplaca blastidiata | (Zhurb.) H.X. Shi & Li S. Wang | 2018 |
| Gypsoplaca bullata | H.X. Shi & Li S. Wang | 2018 |
| Gypsoplaca macrophylla | (Zahlbr.) Timdal | 1990 |
| Gypsoplaca rosulata | H.X. Shi, Li S. Wang & Timdal | 2018 |
* (en) Index Fungorum
# Trycherodes producta

Trycherodes producta is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Walsingham.
# Recreo (Catamarca)

Recreo is een plaats in het Argentijnse bestuurlijke gebied La Paz in de provincie Catamarca. De plaats telt 13.068 inwoners.
* Centrum van Recrea
* Parochiekerk San Roque
# Lavegadas

Lavegadas is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Vila Nova de Poiares en telt 249 inwoners (2001).
# Nooit Gedacht (Cadzand)

Nooitgedacht is een ronde stenen beltmolen in het Nederlandse Cadzand, provincie Zeeland, die gebouwd is in 1898 en in gebruik is geweest als korenmolen.

## Geschiedenis

Reeds in 1620 was op dezelfde plaats de vroegere Oostmolen standerdmolen van de Strijdersdijk gebouwd. In 1662 werd deze vervangen door de Westmolen standerdmolen uit de Molenpolder. Deze is in 1721 vervangen door standerdmolen De Kat. In 1820 waaide de molen om maar werd weer opgebouwd. In 1897 brandde hij echter af.
In 1898 is een nieuwe molen gebouwd, nu uitgevoerd als stenen bovenkruier. Tijdens de bouw werd besloten niet zo hoog te gaan als oorspronkelijk voorzien, maar omdat de kap al gereed was en deze moest passen werd de romp halverwege wat meer taps gemaakt, waardoor een knik in het muurwerk ontstond, die ook nu nog te zien is.
Tijdens de bevrijding in 1944 werd de molenkap ernstig beschadigd door een granaat. In 1947-1948 is de molen hersteld met onderdelen van ontmantelde molens uit de wijde omgeving. Dat dit nog zou gebeuren had de toenmalige eigenaar nooit gedacht. De naamloze molen heette vanaf dat moment de Nooitgedacht.
Bij gebrek aan werk wordt de molen in 1951 buiten bedrijf gesteld. De molenaar start een zuivelhandel en bouwt daarvoor een melkopslag aan de molen. De builzolder (1e verdieping) wordt verbouwd tot woonverblijf.
Met het opkomend toerisme in Cadzand is er dringend behoefte aan slaapgelegenheden. Het woonverblijf en de ruimte daarboven worden in 1959 verbouwd tot 2 vakantieverblijven. Het aandrijfmechanisme van de in onbruik geraakte molen is verwijderd. Vanaf 1963 is er zelfs een bar in de molen. De melkopslag wordt toiletgebouw. De oneigenlijke bestemming van de molen bleek zeer gevaarlijk: in 1974 brandde de molen uit.
Daarop is de molen gekocht door de Stichting Molenbehoud West Zeeuwsch-Vlaanderen. Met acties onder de bevolking en steun van het rijk, de provincies en de gemeenten kan begonnen worden met de restauratie met het doel de molen weer in zijn originele staat terug te brengen. Onderdelen vanuit het hele land, maar ook nieuwe materialen worden toegepast. De bovenas uit 1721 van molen De Kat, die in 1820 omwaaide, in 1897 verbrandde en in 1944 een granaatinslag overleefde, blijkt ook na de brand in 1974 nog bruikbaar voor restauratie van de Nooitgedacht.
In mei 1977 kon de molen weer in gebruik genomen worden. De Nooitgedacht is elke woensdag en zondag te bezichtigen.

## Foto's

* Buil
* Molen met entree
* Maalkuip
# Onaanraakbaar getal

Een onaanraakbaar getal (Engels: untouchable number) is een natuurlijk getal dat niet gelijk is aan de som van alle echte delers van enig natuurlijk getal (ook niet die van het getal zelf).
De echte delers van een getal zijn alle delers van het getal behalve het getal zelf, maar met inbegrip van 1.
De som van alle delers van een getal $n$ wordt ook geschreven als de functie:
    $\sigma (n)=\sum _{d|n}d,$
waarin ${d|n}$ betekent dat $d$ een deler is van $n$. De som van de echte delers van $n$ is dus $\sigma (n)-n$. Het getal $a$ is dan een onaanraakbaar getal, indien er geen enkel natuurlijk getal $n$ bestaat waarvoor $\sigma (n)-n=a$.
Paul Erdős heeft bewezen dat er oneindig veel onaanraakbare getallen zijn. De eerste zijn:
2, 5, 52, 88, 96, 120, 124, 146, 162, 188, 206, 210, 216, 238, 246, ... (rij A005114 in OEIS)
Het enige oneven getal in deze reeks is 5. Of er nog andere oneven onaanraakbare getallen zijn, is vooralsnog een onopgelost vraagstuk. Als een striktere versie van het vermoeden van Goldbach waar is (waarbij elk even getal groter dan 6 te schrijven valt als de som van 2 verschillende priemgetallen), zou dit betekenen dat 5 inderdaad het enige oneven onaanraakbaar getal is. Dat zou dan ook betekenen dat 2 en 5 de enige onaanraakbare priemgetallen zijn.
Een perfect getal kan nooit onaanraakbaar zijn, omdat het gelijk is aan de som van zijn echte delers.
Een onaanraakbaar getal kan nooit 1 meer zijn dan een priemgetal. Als $p$ een priemgetal is, heeft het kwadraat ervan immers als echte delers 1 en $p$, dus $p+1$ is niet onaanraakbaar.

## Voorbeeld

Een voorbeeld van een onaanraakbaar getal is 5: de enige manier waarop 5 geschreven kan worden als de som van een aantal natuurlijke getallen met inbegrip van 1 is als 1 + 4. Maar elk getal dat 4 als deler heeft, heeft ook 2 als deler. Er bestaat geen getal dat wel 4 maar niet 2 als deler heeft. Als een reeks delers het getal 4 bevat, zal de reeks dus ook het getal 2 moeten bevatten.
Het getal 4 daarentegen is geen onaanraakbaar getal; het kan geschreven worden als 1 + 3 en dat zijn de echte delers van het getal 9.
# Apanteles pisenor

Apanteles pisenor is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Nixon in 1965.
# Station Maarsbergen

Station Maarsbergen is een voormalige spoorweghalte aan de spoorlijn Utrecht - Arnhem, gelegen in de huidige gemeente Utrechtse Heuvelrug.
Maarsbergen was het eindpunt van verschillende diligencediensten, waardoor de plaats gelijktijdig met de openstelling van de spoorlijn werd voorzien van een eigen halte. Vanaf oktober 1852 stopten in de zomerdienstregeling vier treinen en in de winterdienstregeling drie treinen per dag in Maarsbergen.
Met de heropening van station Bunnik en verplaatsing van het station Maarn in 1972 besloot de NS station Maarsbergen te sluiten. Op het drukke traject was een extra stop niet in te passen. Hierom werd het kleinste station, Maarsbergen, gesloten.
Abcoude · Amersfoort: -Centraal · -Schothorst · -Vathorst · Baarn · Bilthoven · Breukelen · Bunnik · Den Dolder · Driebergen-Zeist · Hoevelaken · Hollandsche Rading · Houten · -Castellum · Leerdam · Maarn · Maarssen · Rhenen · Soest · -Zuid · Soestdijk · Utrecht: -Centraal · -Leidsche Rijn · -Lunetten · -Maliebaan · -Overvecht · -Terwijde · -Vaartsche Rijn · -Zuilen · Veenendaal: -Centrum · -West · Vleuten · Woerden
Voormalige stations: zie de lijst van voormalige spoorwegstations in Utrecht
# Trycherus appendiculatus

Trycherus appendiculatus is een keversoort uit de familie zwamkevers (Endomychidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1857 gepubliceerd door Gerstaecker.
# Gustave Washer

Gustave François Philippe Washer (Brussel, 12 december 1835 - 12 juli 1912) was een Belgisch volksvertegenwoordiger.

## Levensloop

Hij was een zoon van de handelaar in tule en kant François Washer en van Joséphine Fierens. Hij trouwde met Eugénie Hanssens.
Hij volgde in zijn vaders voetstappen en leidde de firma Weduwe Washer in Brussel.
In 1878 werd hij verkozen tot liberaal volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Brussel en vervulde dit mandaat tot in 1884.
Hij was in Brussel lid van een vrijmetselaarsloge.

## Literatuur

* La Belgique maçonnique, Brussel, 1887.
* Jean-Luc DE PAEPE & Christiane RAINDORF-GERARD, Le Parlement belge, 1831-1894, Brussel, 1996.
# Leigraaf (Berg en Dal)

De Leigraaf is een beek in de Nederlandse gemeente Berg en Dal.
De beek loopt vanaf Breedeweg via natuurgebied De Bruuk ten oosten van De Horst naar de grens met Duitsland. Vlak voor de grens komt de beek samen met de Groesbeek en gaat na de grens verder als Groesbecker Bach naar Kranenburg. Via de Kranenburger Bach en de Große Wasserung/het Meer zijn de Leigraaf en de Groesbeek belangrijk voor de afwatering vanaf het Groesbeeks plateau naar de Waal.
# Nieuw-Friesland

Nieuw-Friesland (Noors: Ny-Friesland) is een schiereiland tussen de Wijdefjord en de Straat Hinlopen (Noors: Hinlopenstretet) op het Noorse eiland Spitsbergen. Het gebied is vernoemd naar de Nederlandse provincie Friesland.
Het gebied is grotendeels met ijs bedekt, waaronder het ijs van de ijskap Valhallfonna.
Het gebied wordt aan de noordzijde begrensd door de Noordelijke IJszee, in het oosten door Straat Hinlopen, in het zuiden begrensd door de gletsjers Oslobreen, Kvitbreen en Keplerbreen, in het zuidwesten door de ijskap Lomonosovfonna en gletsjer Mittag-Lefflerbreen, en in het westen door het fjord Wijdefjorden. Ten oosten van het schiereiland ligt aan de overzijde van de zeestraat het eiland Nordaustlandet, in het zuiden ligt Olav V-land, in het zuidwesten Bünsowland en Dicksonland, en in het westen aan de overzijde van het fjord het Andréeland.
Een zuidwestelijk deel ligt in Nationaal park Indre Wijdefjorden.
In het oosten snijdt het fjord Lomfjorden in het schiereiland in.
# Apistogramma rubrolineata

Apistogramma rubrolineata is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de cichliden (Cichlidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Hein, Zarske & Zapata.
* ↑ (en) Apistogramma rubrolineata op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Apistogramma rubrolineata. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Station Lędziny Lo

Station Lędziny Lo is een spoorwegstation in de Poolse plaats Lędziny.
# Onafgeveerd gewicht

Onafgeveerd gewicht (definitie) bestaat uit de onderdelen van een auto die het oppervlak van de weg volgen en zodoende bij elke hobbel en bobbel van de weg mee op- en neer bewegen (afgezien van de flexibiliteit van de banden). Anders gezegd; het is dat deel van de auto dat niet wordt “gedragen” door de vering. Dit is een van de meest kritieke factoren die de wegligging van een voertuig beïnvloeden.
In het algemeen bestaat het onafgeveerd gewicht bij een auto uit: assen, differentieel, velgen, banden, remschijven en –klauwen en fusees. Bij de constructie van de wielophanging bij voertuigen is het zaak het onafgeveerd gewicht zo laag mogelijk te houden omdat als gevolg van de massa-traagheid de wielen/assen de neiging hebben te gaan stuiteren ( het z.g. dribbelen) bij snel op elkaar volgende bewegingen.
# Trycherus avus

Trycherus avus is een keversoort uit de familie zwamkevers (Endomychidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1957 gepubliceerd door Strohecker.
# Latrunculia (Biannulata) procumbens

Latrunculia (Biannulata) procumbens is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Latrunculia en behoort tot de familie Latrunculiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Alvarez, Bergquist & Battershill.
# Nola ochrosticha

Nola ochrosticha is een vlinder uit de familie van de visstaartjes (Nolidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1944 door Turner.
# Apodichthys

Apodichthys is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van botervissen (Pholidae).

## Soorten

* Apodichthys flavidus Girard, 1854
* Apodichthys fucorum Jordan & Gilbert, 1880
* Apodichthys sanctaerosae (Gilbert & Starks, 1897)
* ↑ (en) Apodichthys. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 12 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.