OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# John van 't Slot

John van 't Slot (Rotterdam, 5 september 1949) is een Nederlands kunstschilder.

## Biografie

Van 't Slot studeerde van 1965 tot 1970 aan de Academie van Beeldende Kunsten Rotterdam en won in 1977 de Koninklijke Subsidie voor de Vrije Schilderkunst. Hij behoorde in de jaren tachtig van de vorige eeuw tot de Nieuwe Wilden (neo-expressionisme), met onder anderen René Daniëls. De soms cartooneske en vaak humoristische schilderijen van John van 't Slot vielen vanaf het eind van de jaren zeventig op toen er nieuwe aandacht kwam voor figuratieve schilderkunst. Sindsdien heeft hij veel tentoonstellingen gehad in binnen- en buitenland, waaronder op de Biënnale van Venetië in 1984.
Van 't Slot verklaart de terugkeer in de jaren 1980 van de figuratie in de schilderkunst door te wijzen op de conceptuele schilderkunst die in de periode daarvoor had gedomineerd. Die was "wel erg gortdroog, saai en vervelend" geworden. "Het werd tijd dat daarvoor weer eens iets in de plaats kwam waaraan visueel wat te beleven is."
In de overzichtstentoonstelling Stop Making Sense (2013-2014) van het Dordrechts Museum over Nederlandse schilderkunst uit de jaren 80 werd Van 't Slot gepresenteerd naast onder anderen Philip Akkerman, Marlene Dumas, Peter Klashorst en Rob Scholte.

## Privé

John van 't Slot is getrouwd met kunstenares Marleen Felius.

## Werk in openbare collecties (selectie)

* Chabot Museum Rotterdam
* Stedelijk Museum, Amsterdam
* Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam
* Gemeentemuseum, Den Haag
* Groninger Museum, Groningen
* Stedelijk Museum, Schiedam
* Stedelijk Museum, Gouda
* Kunstmuseum, Erlangen (Duitsland)
* Museum of Contemporary Art (Chicago, VS)
* Rijksdienst Beeldende Kunst, Den Haag
* Bouwfonds Nederlandse Gemeenten
* AMC Collectie, Amsterdam
* Rotterdamse Schouwburg

## Werken (selectie)

* De meeste werken van John van 't Slot staan gedocumenteerd als 'Zonder titel'.
* Masters & Johnson (1988), 160x200 cm, olieverf op linnen, Gemeentemuseum Den Haag

## Bibliografie (selectie)

* Lilly van Ginneken, John van 't Slot, een schilder die van sleur houdt (Volkskrant, 14-05-1977)
* John van 't Slot, Schilderijen/paintings/dipinti. Met teksten van Philip Peters en Koos van Zomeren. Edizioni Gabriele Mazzotta (Milaan, 1997), ISBN 88-202-1210-2
* Stop Making Sense. Nederlandse schilderkunst uit de jaren 80. Uitgeverij de Kunst,Wezep en Dordrechts Museum (2013), ISBN 978-94-91196-73-7
* Kunstenaarsboek 1979-1986 (Bébert Rotterdam, 1987 oplage 40 gen./ges. ringband). De omslag heeft een originele tekening en 53 gereproduceerde tekeningen, enkele handgekleurd.
* John van 't Slot - Why do birds suddenly appear? Met teksten van o.a. Philip Peters en Pieter van Oudheusden. Uitgave: Van Spijk, Venlo (2016) ISBN 9789062168880
# John van Dijk (autohandelaar)

John van Dijk (Rotterdam, 26 januari 1941 – Cannes, 15 januari 2020) was een Nederlands ondernemer en sportbestuurder.
In 1965 richtte hij samen met zijn vader de Rotterdamse Taxi Centrale (RTC) op. Daarna ging hij handelen in Mercedes-Benz auto's. Voor 15 miljoen gulden liet hij in 1976 in de Spaanse Polder een pand bouwen voor Automobielbedrijf J. Van Dijk & Dochters. Behalve de Mercedesdealer waren in het pand ten behoeve van de cliëntèle een kapperszaak en een restaurant gevestigd. Onder de relaties bevonden zich bekende criminelen, maar ook Toon Hermans en een rijke Arabier die de gehele showroom leegkocht.
In 1988 kocht Van Dijk de noodlijdende betaaldvoetbalclub SVV, die een jaar later onder leiding van trainer Dick Advocaat het kampioenschap in de eerste divisie won. Hij stond met Cees den Braven (voorzitter Dordrecht'90) aan de wieg van de fusie tot SVV/Dordrecht'90. Hij was tot september 1992 vicevoorzitter van die club die snel na zijn vertrek verder ging als Dordrecht '90.
In 1997 verkocht Van Dijk zijn autohandel aan zijn dochters en ging in Monaco wonen waar hij zich als een playboy gedroeg. Het bedrijf ging in 2013 failliet. Na het faillissement woonde hij in Cannes, waar hij van een AOW-uitkering moest rondkomen.
* ↑ Roemruchte Mercedesdealer John van Dijk (78) overleden, Antti Liukku, Algemeen Dagblad, 15 januari 2020. Gearchiveerd op 21 oktober 2021.
* ↑ Voormalig voorzitter SVV en oud-Mercedesdealer John van Dijk overleden, RTV Rijnmond, 15 januari 2020
* ↑ 'Van Dijk laat SVV niet in de steek', NRC Handelsblad, 9 april 1990. Gearchiveerd op 26 augustus 2023.
* ↑ Van Dijk weg bij SVV Dordrecht'90, NRC Handelsblad, 24 september 1991. Gearchiveerd op 26 augustus 2023.
* ↑ De opkomst en ondergang van voormalig Mercedesdealer John van Dijk: 'Je ne regrette rien!', Marcel Wijnstekers en Antti Liukku, Algemeen Dagblad, 6 juli 2019
# Joop Keizer

Joop Keizer kan verwijzen naar:
* Joop Keizer (sporter), een voormalige Nederlandse ultraloper en triatleet
* Joop Keizer (militair), een Nederlands militair tijdens de Tweede Wereldoorlog
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Joop Keizer en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Joost Herman

Joost Herman kan verwijzen naar:
* Joost Herman van Schaumburg (1593 - 1635), Graaf van Schaumburg en Holstein-Pinneberg
* Joost Herman van Lippe-Biesterfeld (1625 - 1678), Graaf van Lippe, Sternberg en Schwalenberg
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Joost Herman en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jorge de Bagration

Jorge de Bagration y de Mukhrani, ook bekend als Giorgi Bagration-Mukhraneli of George Bagration of Mukhrani (Georgisch: გიორგი (ხორხე) ბაგრატიონ-მუხრანელი) (Rome, Italië, 22 februari 1944 - Tbilisi, Georgië, 16 januari 2008) was een Spaans autocoureur van Georgische afkomst en lid van de familie Bagrationi.
De Bagration maakte zijn motorsportdebuut in 1959 en begon vanaf 1963 ook in de autosport te rijden. Hij schreef zich twee keer in voor een Formule 1-race, de eerste in zijn thuisrace in 1968 voor het team Lola, maar hij werd in deze race geweigerd. Zijn tweede poging was ook in Spanje in 1974, maar werd slachtoffer van een ongunstige samenloop van omstandigheden. Hij zou meedoen voor het team Surtees en stond op de inschrijflijst. Deze inschrijflijst is echter verdwenen toen de vertrekkende president van de Spaanse Motorsportfederatie zijn bureau opruimde. Toen er een nieuwe inschrijflijst werd gemaakt, werd De Bagration door sponsorproblemen niet op deze lijst vermeld. Of hij wel of niet in staat zou zijn om te racen met zijn weinige steun, zou hij toch op de inschrijflijst gestaan moeten hebben. Dit beëindigde de hoop van De Bagration om deel te nemen in de Formule 1.
In 1972 en 1973 deed hij mee aan de 24 uur van Le Mans. In 1972 deed hij dit voor het team Ecurie Bonnier Zwitserland met als teamgenoten Hughes de Fierlandt en Mário de Araújo Cabral, maar zij vielen al na 26 ronden uit. In 1973 reed hij voor het team Escuderia Montjuich met als teamgenoot José Juncadella, maar ook deze keer viel hij uit, nu na 52 ronden.
Later stapte hij over naar de rallysport, waar hij het Spaanse Rallykampioenschap in 1979 en 1981 won met een Lancia Stratos HF. In 1982 zei De Bagration de autosport vaarwel.
Hij overleed in 2008 aan de gevolgen van hepatitis.
# Jorgeus jimenezi

Jorgeus jimenezi is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Gauld in 1997.
# Josep Pla (componist)

Josep Pla i Agustí (Balaguer, ca. 1728 – Stuttgart, 14 december 1762), in Spaanstalige publicaties ook wel José Pla genoemd, was een Spaans componist en hoboïst uit de rococoperiode.

## Levensloop

Josep Pla kwam uit een Catalaanse familie van musici. Zijn broer Joan Baptista Pla i Agustí (ca. 1720-1773) was ook hoboïst en componist. Een tweede broer, Manuel Pla i Agustí (ca. 1725-1766), speelde klavecimbel aan het Spaanse hof in Madrid en componeerde ook.
Josep en zijn broer Joan Baptista Pla reisden vanaf 1750 als rondtrekkende muzikanten door heel Europa. Ze bezochten onder andere Padua, Venetië, Brussel, Parijs en Londen. Tussen 1755 en 1762 verbleven ze voornamelijk in Stuttgart, waar ze speelden in het hoforkest van hertog Karel Eugenius van Württemberg. In 1762 overleed Josep daar.

## Werken

Zowel Josep als Joan Baptista Pla schreef vooral kamermuziek. Het is vaak niet duidelijk wie van de beide broers welk stuk heeft geschreven. Ze werkten ook vaak samen.
Naast enkele sonates voor hobo en basso continuo zijn de belangrijkste werken van de beide broers circa dertig triosonates voor twee hobo’s en basso continuo. Deze sonates kunnen ook op de dwarsfluit in plaats van de hobo worden gespeeld. De enige compositie die vrijwel zeker door Josep Pla alleen geschreven is, is een Stabat Mater, gepubliceerd in 1756 en in 2012 op de plaat gezet door het Orquestra Barroca Catalana (LMG 2106).

## Literatuur

* Boekje bij de cd Catalan Flute Music of the 18th Century (Sony SK 58918, 1995).
* Boekje bij de cd Trios per a oboès (Ramée RAM 0603, 2006).
* Boekje bij de cd Stabat Mater/Salve Regina (La Má de Guido LMG 2106).
* Bertil van Boer, Historical Dictionary of Music of the Classical Period, Scarecrow Press, 2012, blz. 443.
# Josep Picó

Josep Picó Lladó (Sabadell, 12 april 1964) is een voormalig Spaanse waterpoloër.
Josep Picó nam eenmaal deel aan de Olympische Spelen, in 1992. Hij eindigde met het Spaanse team op de tweede plaats.
Daniel Ballart · Manuel Estiarte · Pedro García · Salvador Gómez · Marco Antonio González · Rubén Michavila · Miguel Ángel Oca · Sergi Pedrerol · Josep Picó · Jesús Rollán · Ricardo Sánchez · Jordi Sans
# Johannes Pfannenstiel

Hermann Johannes Pfannenstiel (28 juni 1862 – 3 juli 1909) was een Duits gynaecoloog die vooral bekend werd door de invoering van de Pfannenstiel-incisie of bikinisnede die hij in 1900 bij vakgenoten introduceerde.
# José van Veen

José van Veen kan verwijzen naar:
* José van Veen (honkballer) (1961), een Nederlands voormalig softbalster en honkballer
* José van Veen (roeister) (1986), een Nederlands roeister
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van José van Veen en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# José van Schie

J.C.M. (José) van Schie (Den Haag, 1956) is een Nederlandse bestuurder en PvdA-politica. Sinds 11 december 2019 is zij wethouder van Midden-Groningen.

## Achtergrond

Van Schie studeerde Geschiedenis aan de Rijksuniversiteit Leiden. Ze was beleidsmedewerker bij de gemeentes Leiden en Leeuwarden. Daarna werd ze in de stad Groningen directiemedewerker, hoofd en uiteindelijk interim-directeur bij de woningbouwcorporatie In. Van Schie was ook bestuurslid van het Bureau Sociaal Raadslieden.

## Politieke loopbaan

Van Schie begon haar politieke carrière in Leiden. Ze werd in 1978 lid van de PvdA. Van Schie trad in 1980 toe tot het afdelingsbestuur van die partij en later tot het bestuur van het Gewest Zuid-Holland. Na haar komst naar Groningen, in 1991, werd ze ook daar lid van het afdelingsbestuur. Van Schie zat in verschillende werkgroepen op het terrein van ruimtelijke ordening en welzijn.
In 2002 werd ze voor de PvdA gekozen tot lid van de gemeenteraad van Groningen. Ze was lid van de raadscommissies Zorg & Beheer en Ruimte & Verkeer. In 2004 volgde ze Wicher Pattje op als wethouder van Onderwijs, Jeugd, Welzijn, Kinderopvang, Minderheden en Emancipatie. Vanaf 2006 tot de installatie van het nieuwe college in 2010 was ze wethouder van Onderwijs, Jeugd, Welzijn, Sport en Recreatie.
Vanaf oktober 2016 tot en met december 2017 was zij wethouder Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening, Sport en Recreatie in de gemeente Hoogezand-Sappemeer. Deze gemeente fuseerde op 1 januari 2018 in de gemeente Midden-Groningen waarmee haar wethouderschap verviel. Op 28 maart 2019 werd zij geïnstalleerd als Statenlid van de provincie Groningen. Op 18 december 2019 werd zij opgevolgd door Richart Joling als Statenlid.
Op 11 december 2019 werd zij geïnstalleerd als wethouder Leefbaarheid (beleid) en dorpshuizen, Wonen inclusief omgevingsvisie/wet, Gaswinning, Erfgoed en wethouder voor Overschild, Tjuchem, Steendam, Schildwolde, Slochteren en Kiel-Windeweer in de gemeente Midden-Groningen, als opvolger van Anja Woortman.
* Website Gemeente Groningen
* Website Gemeente Groningen - nieuwsarchief
* Website PvdA Groningen Stad
* Website PvdA Groningen Stad - interview
* José van Schie Provincie Groningen
* Vergadering van 28 maart 2019 Provincie Groningen
* Wethouder Van Schie geïnstalleerd in Midden-Groningen RTV Noord
* Provinciale Statenvergadering 18 december 2019 Provincie Groningen
* College van B&W Gemeente Midden-Groningen
* José van Schie Gemeente Midden-Groningen
* Over Ons OVCG
* Profiel José van Schie LinkedIn
# Judolia quadrata

Judolia quadrata is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1873 door LeConte.
# Judolia scapularis

Judolia scapularis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1920 door Van Dyke.
# Judolia cordifera

Judolia cordifera is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1795 door Olivier.
# John Carney (filmmaker)

John Carney (Dublin, 1972) is een Ierse filmregisseur en scenarioschrijver.

## Biografie

John Carney werd in 1972 geboren in de Ierse hoofdstad Dublin. Hij studeerde aan De La Salle College en Synge Street CBS.

## Carrière

Van 1990 tot 1993 was Carney de bassist van de Ierse rockband The Frames. Hij regisseerde ook enkele videoclips van de groep. In 1996 maakte hij samen met Tom Hall de lowbudget-dramafilm November Afternoon. Nadien werkten de twee ook samen aan Park.
In 2001 werkte hij met acteurs Cillian Murphy en Stephen Rea samen aan de dramedy On the Edge. In de daaropvolgende jaren regisseerde hij verschillende afleveringen van de RTÉ-serie Bachelors Walk. De reeks was een groot succes in zijn thuisland.
In 2006 regisseerde Carney de romantische muziekfilm Once, met Frames-frontman Glen Hansard en muzikante Markéta Irglová als hoofdrolspelers. De film, die geprezen werd door onder meer Steven Spielberg, werd met een budget van slechts 160.000 dollar opgenomen, maar bracht wereldwijd meer dan twintig miljoen dollar op. De film werd in 2008 ook bekroond met de Oscar voor beste originele nummer.
In 2012 schreef en regisseerde hij de Ierse horrorfilm The Rafters en bouwde hij zijn korte film Zonad uit tot een langspeelfilm. Voor zijn volgende film, het muzikale dramedy Begin Again (2013), werkte hij samen met onder meer Keira Knightley en Mark Ruffalo. De film was een financieel succes en werd genomineerd voor de Oscar voor beste originele nummer. Nadien schreef en regisseerde Carney de muzikale coming-of-agefilm Sing Street (2016). De film werd in 2017 genomineerd voor een Golden Globe.

## Filmografie

Film
* November Afternoon (1996)
* Park (1999)
* On the Edge (2001)
* Once (2007)
* Zonad (2012)
* The Rafters (2012)
* Begin Again (2013)
* Sing Street (2016)
Televisie
* Bachelors Walk (2001–2003)
* Modern Love (2019)

## Externe link

* (en) John Carney in de Internet Movie Database
* ↑ (en) John Carney De La Salle College. Gearchiveerd op 29 maart 2023.
* ↑ (en) Sing Street director John Carney: 'I knew that era so well. I didn't have to research it' The Irish Times, 18 maart 2016. Gearchiveerd op 23 juli 2022.
* ↑ (en) John Carney Theframes.ie. Gearchiveerd op 25 maart 2023.
* ↑ (en) 'Once' isn't enough: Film gets marketing push USA Today, 7 augustus 2007. Gearchiveerd op 20 november 2022.
* ↑ (en) 'Once' upon a time Variety, 18 juli 2007. Gearchiveerd op 28 oktober 2022.
* Biblioteca Nacional de España: XX4853330
* Bibliothèque nationale de France: cb15952690c (data)
* CiNii: DA18722774
* Gemeinsame Normdatei: 136536751
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0858 8847
* Library of Congress Control Number: no2008038368
* MusicBrainz: 8b49954d-2e65-4f63-bf07-8ecf036cf029
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0095309
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 243341539
* Système universitaire de documentation: 154656879
* Virtual International Authority File: 80864244
* WorldCat (via VIAF): 80864244
# Jules Violle

Louis Jules Gabriel Violle (Langres, 16 november 1841 – Fixin, 12 september 1923) was een Frans natuurkundige en uitvinder.

## Biografie

Violle kwam uit een familie van wiskundigen. Reeds zijn grootvader, Bernard Violle, hield zich bezig met rekenkundige raadsels en zijn vader was wiskundeleraar aan het Collège de Langres. Na het voltooien van zijn voorgezette opleiding ging hij studeren aan de École normale supérieure (ENS) in Parijs. Hier sloot hij in 1864 zijn studie natuurkunde af.
In datzelfde jaar werd hij leraar aan het gymnasium in Besancon en vanaf 1865 in Dijon. In 1870 disserteerde Violle op een proefschrift over mechanische warmte-equivalent. In 1872 werd Violle benoemd tot hoogleraar natuurkunde aan de faculté de Sciences in Grenoble. In 1879 stapte hij over naar de Universiteit van Lyon. In 1891 werd hij ten slotte hoogleraar aan het Conservatoire National des Arts et Métiers in Parijs. Tevens is hij een van de oprichters van het Institut d'optique théorique et appliquée en het École superieure d'optique.

## Werk

In Grenoble hield Violle zich bezig met onderzoek naar de intensiteit van zonnestralen, waaronder het bepalen van de zonneconstante op de Mont Blanc in 1875. In 1881 voerde hij op het Internationaal Elektriciteitscongres in Parijs een nieuwe eenheid voor de lichtintensiteit in, de Violle. Deze was gelijk aan de lichtsterkte uitgezonden door 1 cm² platina bij de smelttemperatuur. (Dit was de eerste eenheid van lichtintensiteit die niet afhankelijk was van de eigenschappen van een bepaald type lamp, maar buiten gebruik raakte door de candela, de huidige SI-eenheid) Daarnaast verbeterde bestaande en ontwikkelde nieuwe instrumenten voor het meten van zonnestraling (waaronder de Violle-actinometer) en bepaalde hij het smeltpunt van metalen als palladium, platina en iridium.

## Latere leven

Violle was lid van vele college en genootschappen, waaronder de Académie des sciences (1897) en de Royal Institution in Groot-Brittannië (1899) alsmede sedert 1907 van de Académie d'agriculture. Daarnaast was hij van 1906 tot 1908 voorzitter van de Société française de photografie. In 1915 kreeg hij de leiding over de Commission supérieure des inventions interessant la défense national (commissie van oorlog-interessante uitvindingen) gedurende en na de Eerste Wereldoorlog.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jules Violle op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Jules Verreaux

Jules Pierre Verreaux (Parijs, 24 augustus 1807 – 6 september 1873) was een Franse natuuronderzoeker, vooral actief als plantkundige en ornitholoog.

## Biografie

Verreaux werkte in het familiebedrijf Maison Verreaux van zijn vader dat gespecialiseerd was in de handel in naturalia. Het was een van de eerste bedrijven met dit soort handel. Het bedrijf investeerde ook in verzamelreizen naar verschillende werelddelen.
Verreaux reisde in 1842 naar Australië om planten te verzamelen. In 1852 keerde hij terug naar Frankrijk met een collectie aan natuurhistorische specimen van 15.000 stuks. In 1864 werd hij assistent conservator voor de collectie van het Muséum National d'Histoire Naturelle.
Verreaux werkte ook in China en Zuid-Afrika waar hij Andrew Smith hielp bij de oprichting in 1825 van het South African Museum in Kaapstad.

## Nalatenschap

Veel dieren zijn als eerbetoon naar hem vernoemd zoals de zwarte arend (Aquila verreauxii), grijze coua (Coua verreauxi), verreauxsifaka (Propithecus verreauxi), Verreauxs duif (Leptotila verreauxi) en de gouden diksnavelmees (Suthora verreauxi).
Er zijn 67 door hem beschreven vogelsoorten die anno 2013 nog steeds als soort erkend worden, onder andere de diadeemmeestimalia en Lagrandiers baardvogel.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jules Pierre Verreaux op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) F. Gill, M. Wright D. & Donsker (2013) - IOC World Bird Names (version 3.3)
* Bibliothèque nationale de France: cb14062103r (data)
* Gemeinsame Normdatei: 117682020
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6310 609X
* Library of Congress Control Number: nb2008002728
* Base Léonore: LH//2696/6
* Nationale bibliotheek van Australië: 56862275
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007322186805171
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003939125
* SNAC: w65r2bfp
* Système universitaire de documentation: 15063028X
* Virtual International Authority File: 59288571
* WorldCat (via VIAF): 59288571
# Jules Verne (ruimtevaartuig)

De Jules Verne (ATV-001) was een onbemand ruimtevaartuig van de Europese Ruimtevaartorganisatie (ESA) dat op 9 maart 2008 gelanceerd werd om het internationale ruimtestation (ISS) te bevoorraden. Op 3 april van datzelfde jaar koppelde de Jules Verne aan bij het ruimtestation en verbleef daar vijf maanden, om op 5 september weer te ontkoppelen. Het ruimtevaartuig verbrandde op 29 september 2008 in de dampkring boven de zuidelijke Stille Oceaan.
De Jules Verne was vernoemd naar de Franse schrijver Jules Verne. Aan boord werden twee oorspronkelijke manuscripten van Jules Verne en een 19e-eeuwse editie van Verne's Van de aarde naar de maan meegenomen.
Het ruimtevaartuig was het eerste Automated Transfer Vehicle (ATV), een onbemand ruimtevaartuig ontworpen door het ESA om het internationale ruimtestation te bevoorraden. Het werd bestuurd vanuit het ATV Control Centre in Toulouse (Frankrijk). De Jules Verne werd in de zomer van 2005 getest bij ESTEC in Noordwijk en op 9 maart 2008 gelanceerd vanaf Centre Spatial Guyanais in Frans-Guyana met behulp van de Ariane 5ES-raket. Omdat de Jules Verne de eerste ATV was, werd het koppelen met het ISS eerst drie weken lang getest. Na deze "generale repetities" koppelde het ruimtevaartuig op 3 april zonder problemen aan bij de Russische Zvezda-module.
Het ruimtevaartuig kon ruim 7 ton aan voorraden meenemen. De Jules Verne had 1150 kilogram vracht aan boord, waaronder voedsel, kleding, 270 kilogram water, 21 kilogram zuurstof en 856 kilogram brandstof. Het schip is ook bedoeld om afval uit het ruimtestation mee te nemen. Ruim 6 ton afval van het ISS wordt samen met de Jules Verne in de dampkring verbrand.
Na aankoppeling werd de Jules Verne gebruikt om op 25 april het ruimtestation naar een hogere baan om de Aarde te duwen. De Jules Verne bracht het ISS 4,5 kilometer hoger, naar een hoogte van 342 kilometer. Ook werd het ruimtevaartuig op 27 augustus gebruikt om een ontwijkingsmanoeuvre uit te voeren, nadat fragmenten van een oude satelliet te dicht in de buurt van het ISS dreigden te komen.
De Jules Verne zou oorspronkelijk begin augustus ontkoppelen en in de dampkring verbranden. De ontkoppeling werd echter uitgesteld tot 5 september. Na een terugreis van drie weken verbrandde het ruimtevaartuig op 29 september 2008 boven de zuidelijke Stille Oceaan.
De volgende ATV-missie na de Jules Verne was de Johannes Kepler (ATV-002). Deze werd op 16 februari 2011 gelanceerd.