OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Maya Bouma

Maya Bouma (Groningen, 17 oktober 1933 – Den Haag, 18 mei 1998) was een Nederlands actrice, die in 1955 debuteerde in het ABC-cabaret van Corry Vonk en Wim Kan.

## Loopbaan

Maya Bouma was ook betrokken bij de oprichting van het Tingel Tangel-cabaret. Grote bekendheid kreeg zij door haar optreden als de keurige secretaresse Paula Metz in de televisieserie Pension Hommeles. In 1976 speelde ze de vrouwelijke hoofdrol in de serie Pa Pinkelman en Tante Pollewop, een bewerking van de strip van Godfried Bomans.
Bouma speelde samen met haar zus, Annelies Bouma, in haar eigen shows bij de VPRO en deed mee aan hoorspelen en de nasynchronisatie van teken- en poppenfilms. Zo sprak ze de stem in van Frou-Frou uit De Aristokatten bij de Nederlandstalige filmversie uit 1980. Als regisseuse werkte zij bij het amateurtoneel en operetteverenigingen.

### Privé

Bouma was getrouwd met acteur Frans Vasen; samen hadden zij twee dochters. Ze was de zus van televisiepresentator Bob Bouma en cabaretière Annelies Bouma en een dochter van Siebe Jan Bouma (1899-1959), stadsarchitect van Groningen en de stedenbouwkundig ontwerper van Madurodam.
* ↑ Henk van Gelder, Bouma, Maya Sylvia, in: Digitaal Vrouwenlexicon van Nederland. Geraadpleegd op 14 juni 2019. Gearchiveerd op 25 juli 2024.
# Maya: eerste vlucht

Maya: (de) eerste vlucht (Duits: Die Biene Maja: der Kinofilm, Engels: Maya the Bee: Movie) is een Duits-Australische animatiefilm uit 2014 onder regie van Alexs Staderman rond het figuurtje Maja de Bij.

## Verhaal

Het nieuwsgierige bijtje Maya heeft soms problemen om zich aan de regels van de bijenkorf te houden. Wanneer de koninginnengelei wordt gestolen, verdenkt men de horzels. Maar ook Maya wordt verdacht mee in het complot te zitten. Enkel haar vriend Willy gelooft in haar onschuld. Maya en Willy ontvluchten de bijenkorf en gaan op onderzoek uit om de waarheid te achterhalen en de koningin te redden.

## Stemverdeling

| Personage | Engelse stem | Nederlandse stem | Vlaamse stem |
| Maya | Coco Jack Gillies | Vajèn van den Bosch | Free Souffriau |
| Willy | Kodi Smit-McPhee | Valentijn Banga | Thomas Van Goethem |
| Filip | Richard Roxburgh | | Bob Selderslaghs |
| Sting | Joel Franco | Bickel Krabbé | Bert Verbeke |
| Henk | Andy McPhee | Martijn Krabbé | Raf Walschaerts |
| Kruipy | Noah Taylor | | Jeroen Van Dyck |
| Juffrouw Cassandra | Justine Clarke | | Hilde Heijnen |
| Kurt | Glenn Fraser | | Jan Van Looveren |
| Rechter Bijenwas | Heather Mitchell | | Peter Van De Velde |
| Buzzlinda | Jacki Weaver | Irene Moors | Marleen Merckx |
| De bijenkoningin | Miriam Margolyes | | Anke Helsen |
| Eddy | David Collins | Coen Swijnenberg | Otto-Jan Ham |
| Freddy | Shane Dundas | Sander Lantinga | Jelle De Beule |
| Mot | Cam Ralph | | Philippe Bernaerts |

## Prijzen en nominaties

| Jaar | Prijs | Categorie | Genomineerde(n) | Uitslag |
| 2014 | Asia Pacific Screen Awards | Best Animated Feature Film | Barbara Stephen, Thorsten Wegener | Genomineerd |

## Productie

Deze eerste 3D-langspeelfilm, gebaseerd op de televisieserie Maja de Bij, kwam in meer dan honderd landen in de bioscoop.
# Maya (begrip)

Maya (Sanskriet माया, IAST: māyā, illusie, magie) is in het hindoeïsme en het boeddhisme de sluier van illusies. Beide religies wijzen erop dat de mens meestal een wereldbeeld heeft dat ver van de werkelijkheid af staat, zodat het de mens belet inzicht te hebben. Dit onwerkelijke beeld is het resultaat van materiële waarneming via de zintuigen (empirisme) en een foute interpretatie ervan. Omdat de mens hierdoor door een sluier van illusies is omgeven, wordt de ware toestand van de wereld aan het zicht onttrokken. Zowel het hindoeïsme als het boeddhisme gaan ervan uit dat deze toestand van onwetendheid (avidya) de mens verhindert het ware geluk te vinden. De maya kan worden opgeheven door onder andere meditatie.
De Boeddha verwees met het begrip maya meer specifiek naar het bewustzijn, wat volgens hem als een goocheltruc is: wanneer men het niet begrijpt, denkt men dat het substantieel is, maar wanneer men het onderzoekt blijkt het zonder essentie. Dit is ook zo voor het lichaam, gevoelens, percepties en vormingen (de andere vijf khandhas). Uiteindelijk is er alleen het Niet-Zelf (Ledigheid), de enige, ware bestaansvorm. Inzicht in het Niet-Zelf brengt bevrijding of verlichting.
# Meerstemmigheid

Meerstemmigheid of heterofonie (uit het Oudgrieks: ἑτεροφωνία: ἕτερος (heteros), anders, verschillend en φωνή (phõnē), klank, geluid, stem) is een van oorsprong muziektheoretische term die gehanteerd wordt om de afwijkingen van de eenstemmigheid (monofonie) van een melodie in verschillende muzikale partijen aan te duiden. Dit betekent dat twee of meer muzikale stemmen (instrumenten of zangstemmen) verschillende tonen produceren.
In de culturele sector wordt het begrip meerstemmigheid gebruikt door musea en erfgoedinstellingen om een gewenste multiperspectiviteit aan te duiden; de stem van meerdere mensen.

## Muzikaal

Muzikale meerstemmigheid ontstaat wanneer bij het gelijktijdig samengaan van een zangstem en een instrument in beide partijen andere versieringen worden aangebracht, waardoor de eenstemmigheid telkens incidenteel wordt onderbroken. Dit wordt ook wel ornamentale of variantenheterofonie genoemd. De term wordt ook gebruikt voor het samengaan van twee of meer stemmen in parallelle intervallen. Dit wordt parallelle heterofonie genoemd.
In de etnomusicologie is heterofonie een veel gebruikte term ter omschrijving van een bepaald verschijnsel in de meerstemmige praktijk van de Europese en Afrikaanse volksmuziek en in de traditionele klassieke muziek van Azië. Onbewuste heterofonie ontstaat als twee of meer zangers of instrumenten (of een vocaal-instrumentale combinatie) gelijktijdig dezelfde melodie zingen respectievelijk spelen, zonder precies op elkaars ritme en intonatie te letten, waardoor kleine onderlinge verschillen ontstaan. Bewuste heterofonie ontstaat, als de musici dan wel zangers opzettelijk eenstemmigheid vermijden en hun eigen, van een gemeenschappelijk thema afgeleide melodische lijn laten horen, waarbij de individuele variaties niet samenvallen. Dit wordt dikwijls toegepast in de jazz.
De term staat tegenover de term unisono (eenstemmig): een muziekstuk/-fragment waarin twee of meer muzikale stemmen (instrumenten of zangstemmen) dezelfde toon produceren.
In de canon-techniek wordt een vorm van unisono gebruikt waarin stemmen weliswaar niet gelijktijdig op dezelfde toonhoogte spelen, maar na elkaar op dezelfde toonhoogte elkaar imiteren. De polyfonie is een bijzondere, heterofone, vorm van canon, waarbij meerdere melodieën tegelijkertijd klinken.

## Museaal

In de museumwereld staat meerstemmigheid voor methodieken die leiden tot gelaagdheid en meerdere perspectieven in collecties, tentoonstellingen en educatieve projecten. De museumproducten zijn dan bij voorkeur opgezet in samenwerking met minderheidsgroepen. De ontwikkeling van deze producten kost doorgaans meer tijd. Meerstemmigheid krijgt fundament als het geïmplementeerd wordt binnen de (museum)organisatie zelf in de vorm van divers personeel. Uiteindelijk is een diverser publiek, dat zich herkent in en betrokken voelt bij het getoonde, het bewijs van geslaagde meerstemmigheid.
# Meersysteemlocomotief

Een meersysteemlocomotief is een locomotief die onder meerdere bovenleidingsspanningen kan rijden. Meersysteemlocs maken doorgaande treindiensten mogelijk over spoorwegen met verschillende bovenleidingsspanningen, bijvoorbeeld voor grensoverschrijdende verbindingen tussen meerdere landen. Zonder meersysteemsloc moet er in veel gevallen aan de grens van locomotief gewisseld worden om verder te kunnen rijden.
De in Europa meest voorkomende spanningen zijn:
* 1500 volt gelijkspanning (onder andere Nederland en Frankrijk)
* 3000 volt gelijkspanning (onder andere België en Italië)
* 15 000 volt/16⅔ Hz wisselspanning (onder andere Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland).
* 25 000 volt/50 Hz wisselspanning (onder andere Denemarken en Frankrijk, en hogesnelheidslijnen in België en Nederland)
Europese meersysteemlocomotieven zijn dus geschikt voor twee, drie of vier van deze systemen. Deze locomotieven hebben meestal meerdere stroomafnemers op het dak, voor elk systeem een andere stroomafnemer. Daarnaast is een meersysteemlocomotief voorzien van alle treinbeïnvloedingssystemen die in de verschillende landen, waar de loc is toegelaten, gebruikt worden.
De NS gebruikt sinds 2009 geleasete meerspanningslocomotieven serie 186 en sinds 2014 beschikt zij zelf over 19 eigen meerspanningslocomotieven van hetzelfde type, naast de eerder geleasete exemplaren. De locomotieven worden gebruikt voor de hogesnelheidslijn tussen Nederland en België en voor de City Night Line trein die 's nachts tussen Amsterdam en Duitsland rijdt. De NMBS heeft meerdere series meerspanningslocomotieven, genummerd in de reeksen 11 tot en met 18, 25.5 en 28, voor grensoverschrijdende diensten naar Nederland, Luxemburg en Frankrijk.
# Meertalige woordspeling

Een meertalige woordspeling is een woordspeling waarin gelijkende woorden uit verschillende talen zodanig gebruikt worden dat meerdere betekenissen ontstaan. Een voorbeeld van een meertalige woordspeling is Don Quishocking. De naam van deze voormalige cabaretgroep doet denken aan Don Quichot en aan het Engelse shocking. Ook "een Franse generaal die bang is voor water (l'eau)" kan als meertalige woordspeling beschouwd worden. Toon Hermans brak in een van zijn one-man-shows een lans voor de Franse taal, volgens hem (in dat stukje) veel mooier dan de Nederlandse. Uiteindelijk rijmde hij Vraag eens even aan Joop l'Hibou, wat ik met mijn pompie doe?
Een meertalige woordspeling kan ontstaan doordat één woord meerdere betekenissen heeft, die alle hun resonans in de zin krijgen. Hij kan ook ontstaan doordat twee woorden sterk op elkaar lijken en een ervan zodanig wordt gebruikt dat de associatie met het andere woord wordt opgeroepen. Een voorbeeld hiervan is het boekje I always get my sin van Maarten Rijkens waar het Engelse woord voor zonde klinkt als 'zin' vooral wanneer uitgesproken door een Amsterdammer.

## Valse vrienden

Het verschijnsel moet niet verward worden met dat van de valse vrienden. Dat zijn woorden uit verschillende talen die misleidend sterk op elkaar lijken. Tweedetaalgebruikers komen daardoor in de verleiding er fouten mee te maken.
Een meertalige woordspeling kan van zulke fouten gebruikmaken, maar doet dat bewust en met de bedoeling een grappig effect te bereiken. Zo kan er een dunne scheidslijn zijn tussen valse vrienden (foute vertaling) en meertalige woordspeling (bewuste grap), met name als een eenmaal begane fout anekdotisch of legendarisch wordt en als grap een eigen leven gaat leiden.
Een voorbeeld van een taalgrap op basis van valse vrienden komt voor in een scene van Fawlty Towers, waarbij het woord burro dat in het Italiaans boter betekent in een quasi-Spaanse uitdrukking wordt gebruikt, waarbij de "Spaanse" Manuel balkt als een ezel, omdat burro in het Spaans ezel betekent.
* ↑ Lemma Woordspeling in het Algemeen Letterkundig Lexicon, G.J. van Bork, D. Delabastita, H. van Gorp, P.J. Verkruijsse en G.J. Vis, 2012, geraadpleegd op 22 april 2021.. Gearchiveerd op 17 februari 2024.
* ↑ https://www.youtube.com/watch?v=H-oH-TELcLE. Gearchiveerd op 8 juli 2024.
# Cheiraster gerlachei

Cheiraster gerlachei is een zeester uit de familie Benthopectinidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1903 gepubliceerd door Hubert Ludwig.
# Wortheniellidae

De Wortheniellidae zijn een familie van uitgestorven weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Geslacht

* Wortheniella Schwardt, 1992 †
* ↑ Bandel K. (2009) The slit bearing nacreous Archaeogastropoda of the Triassic tropical reefs in the St. Cassian Formation with evaluation of the taxonomic value of the selenizone. Berliner Paläobiologische Abhandlungen. 10: 5-47. blz: 17
# Cardiophorus pubicollis

Cardiophorus pubicollis is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1918 door Buysson.
# Cardiophorus pullus

Cardiophorus pullus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Blanchard.
# Cardiophorus pseudogramineus

Cardiophorus pseudogramineus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Mardjanian.
# Camponotus leptocephalus

Camponotus leptocephalus is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Emery.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Camponotus leydigi

Camponotus leydigi is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1886 door Forel.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 29 september 2022.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Camponotus lighti

Camponotus lighti is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Wheeler, W.M..
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Carl Grossberg

Carl Grossberg (Elberfeld, 6 september 1894 - Laon, 19 oktober 1940) was een Duits kunstschilder. Hij wordt gerekend tot de stroming van de Neue Sachlichkeit.

## Leven en werk

Grossberg studeerde architectuur in Aken en Darmstadt. Tijdens de Eerste Wereldoorlog diende hij aan het front, waar hij begin 1918 gewond raakte en terug naar huis keerde. Na de oorlog studeerde hij aan de Hogeschool voor Beeldende Kunsten in Weimar en vervolgens bij Bauhaus, onder Lyonel Feininger. In 1921 verhuisde hij naar Sommerhausen bij Würzburg, waar hij trouwde met Tilde Schwarz, met wie hij twee kinderen kreeg.
In 1925-1926 bezocht hij Nederland en maakte diverse stadsgezichten in Amsterdam. In 1926 had hij ook zijn eerste grote solotentoonstellingen bij Galerie Neuman-Nierendorf en Kunsthaus Schaller in Stuttgart. In 1929 nam hij deel aan de expositie 'Neue Sachlichkeit' in het Stedelijk Museum te Amsterdam. In 1931 won hij de Prix de Rome en een beurs voor een verblijf in de Villa Massimo te Rome.
Het werk van Grossveld is een schoolvoorbeeld van de schilderkunst van de Neue Sachlichkeit. Vanaf midden jaren twintig houdt hij een veristisch-neoclassicistische stijl aan, leunend op de filosofie van het functionalisme. Zijn schilderijen kenmerken zich door een uiterst scherpe uitbeelding met een welhaast microscopisch oog voor details. Hij legt een grote nadruk op de autonomie van de objecten, die uiterst statisch en steriel worden weergegeven: er is nauwelijks sprake van beweging. Aanvankelijk schildert hij vooral stadsgezichten, maar vanaf einde jaren twintig neemt hij steeds vaker ook architectonische werken, industriële omgevingen en machines als thema voor zijn werk. Door het toevoegen van droomeffecten heeft zijn werk ook wel een brugfunctie naar het magisch realisme en het surrealisme.
Schilders van de Neue Sachlichkeit waren in de jaren dertig vaak politiek geëngageerd, óf met uiterst links, óf met uiterst rechts. In 1935 nam ook Grossberg van de nationaalsocialisten een opdracht aan voor een grote wandschildering voor de propagandistische expositie 'Deutsches Volk – Deutsche Arbeit'. In datzelfde jaar had hij nog een grote solo-expositie bij de Kestner-Gesellschaft in Hannover.
Bij het begin van de Tweede Wereldoorlog trad Grossberg opnieuw in militaire dienst. Toen hij in oktober 1940 voor verlof vanuit Noord-Frankrijk naar huis keerde kwam hij tijdens een auto-ongeval om het leven.

## Galerij

* De gele boiler, 1933
* Jacquard-weverij, 1934
* Machineruimte, 1925
* Brug over de Schwarzbachstraße, Wuppertal, 1927
* Droombeeld rotatie, 1929
* Centraal Station, Keulen, 1927
* Muntplein, Amsterdam, 1925
* Brouwersgracht, Amsterdam, 1925
* Rokin, Amsterdam, 1925
* Singelgracht, Amsterdam, 1925

## Literatuur

* Ruhrberg, Karl e.a.: Kunst van de 20e eeuw. Taschen, Keulen, 2005. 978-3-8228-4132-7
* Michalski, Sergiusz: New Objectivity. Taschen, Keulen, 1994. ISBN 3-8228-9650-0
* Schmied, Wieland: Neue Sachlichkeit and German Realism of the Twenties. Londen: Arts Council of Great Britain, 1978. ISBN 0-7287-0184-7
# Carl Gustaf Malmström

Carl Gustaf Malmström (Tysslinge, 2 november 1822 - Djursholmsvägen, 12 september 1912) was een Zweeds historicus. Van 1877 tot 1882 was hij professor aan de universiteit van Uppsala, Zweeds minister van onderwijs van 1878 tot 1880 en rijksarchivaris van 1882 tot 1887. In 1878 werd hij ingehuldigd in de Zweedse Academie. Hij volgde er Hans Magnus Melin op, op zetel 3.
# Capinota (provincie)

Capinota is een provincie in het centrum van het departement Cochabamba in Bolivia. De provincie heeft een oppervlakte van 1495 km² en heeft 29.659 inwoners (2012). De hoofdstad is Capinota.
Capinota is verdeeld in drie gemeenten:
* Capinota
* Santivañez
* Sicaya
Arani · Arque · Ayopaya · Bolívar · Capinota · Carrasco · Cercado · Chapare · Esteban Arce · Germán Jordán · Mizque · Narciso Campero · Punata · Quillacollo · Tapacarí · Tiraque
# Carl von Brandenstein

Carl Eduard Emil Franz Moritz Freiherr von Brandenstein (Pegau, 15 september 1875 - Woltersdorf, 23 juli 1946) was een Duits politicus.

## Biografie

Carl von Brandenstein werd op 15 september 1875 geboren in Pegau. Hij was afkomstig uit een adellijke familie en was de zoon van Saksisch legerofficier. Hij groeide op in Prößdorf en Meuselwitz (Saksen-Altenburg) en bezocht van 1885 tot 1894 het gymnasium in Altenburg. Aansluitend studeerde hij geschiedenis en rechten in Tübingen, Göttingen en Bonn. Hij deed exmanen bij het Oberlandsgericht Keulen. In 1904 werd hij referendaris bij het regeringspresidium in Merseburg en vanaf 1908 leidde hij de wegenbouw en spoorweg afdeling van de Provinciale Vergadering van Hannover. Van 1912 tot 1917 was hij lid van de Landraad van het district Bleckede.
Carl von Brandenstein werd in 1915 lid van de regering van het vorstendom Reuss jongere linie (Fürstentum Reuß ältere linie). Na de Novemberrevolutie van 1918, die, net als in alle andere Duitse deelstaten, een einde maakte aan de monarchie in Reuss jongere linie. Op 11 november 1918 werd hij staatsminister van de Vrijstaat Reuss jongere linie. Na de vereniging van Reuss jongere linie met Reuss oudere linie op 17 april 1919 werd hij een van de twee staatsministers van de Volksstaat Reuss (Volksstaat Reuß). Op 1 mei 1920 ging de Volksstaat Reuss op in de Vrijstaat Thüringen (Freisraar Thüringen). Van 10 november 1920 tot 6 oktober 1921 was hij minister van Binnenlandse Zaken en van 7 oktober 1920 tot 27 oktober 1922 was hij minister van Justitie van Thüringen.
Carl von Brandenstein sloot zich in september 1921 aan bij de Sociaaldemocratische Partij van Duitsland (Sozialdemokratische Partei Deutschlands) en bij de Rijksbanier Zwart-Rood-Goud (Reichsbanner Schwarz-Rot-Gold). In 1927 stapte hij uit de politiek en woonde in zijn ouderlijk huis in Berlijn en van 1930 in Woltersdorf bij Berlijn. Na de Tweede Wereldoorlog was hij nog korte tijd actief in de gemeentelijke politiek van Woltersdorf.
Hij overleed op 70-jarige leeftijd in 1946.
# Carposina mediella

Carposina mediella is een vlinder uit de familie van de Carposinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1866 door Walker.
# Carcasseiland

Carcasseiland (En.: Carcass Island) is een van de Falklandeilanden. Het ligt ten noordwesten van West-Falkland en ten zuidwesten van de Jasoneilanden.
Het eiland is vernoemd naar HMS Carcass, die het eiland bezocht in 1766.
Op Carcasseiland leven geen ratten. Vandaar dat er zoveel vogels zijn. Maar er leven ook zeehonden en pinguïns.
Op het eiland bevindt zich een kleine nederzetting: Port Patterson. Het dorpje is bekend om zijn tuinen. Er is ook een kleine winkel.
# Cartorhynchites angusticlavus

Cartorhynchites angusticlavus is een keversoort uit de familie Rhynchitidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Legalov.
# Cartorhynchites apertus

Cartorhynchites apertus is een keversoort uit de familie Rhynchitidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Sharp.
# Carebara subreptor

Carebara subreptor is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Emery.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Carebara striata

Carebara striata is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Xu.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 12 augustus 2020.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Caryocolum fibigerium

Caryocolum fibigerium is een vlinder uit de familie tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Huemer.
De soort komt voor in Europa.
# Caryocolum gallagenellum

Caryocolum gallagenellum is een vlinder uit de familie tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Huemer.
De soort komt voor in Europa.
# Carlo de Leeuw

Carlo de Leeuw (Rotterdam, 12 december 1960 – Dommelen, 13 februari 2020) was een Nederlands profvoetballer en materiaalman bij Feyenoord en het Nederlands elftal.

## Loopbaan

De Leeuw begon zijn carrière in het seizoen 1975-1976 bij Excelsior en maakte het seizoen daarop, 1976-1977, de overstap naar Feyenoord, waar hij vanaf het seizoen 1978-1979 vier seizoenen achtereen in het eerste elftal voetbalde. Hij keerde even terug naar Excelsior en speelde daarna zes seizoenen achtereen bij Cambuur Leeuwarden, een bij FC Eindhoven, een bij FC Volendam en eindigde zijn profcarrière bij FC Eindhoven in 1993. De Leeuw speelde nog in België voor Witgoor Sport Dessel in de Eerste provinciale Antwerpen.
In Leeuwarden bij Cambuur was zijn bijnaam "it Slangeminsk út Rotterdam" en werd hij drie keer uitgeroepen als voorhoedespeler van het jaar. Hij scoorde 22 keer voor Cambuur. Op een reünie van oud-Cambuurspelers in 2007 werd hij uitgeroepen tot beste middenvelder aller tijden.
Sinds 2000 was hij materiaalverzorger bij het Nederlands elftal en Feyenoord.
De Leeuw was getrouwd en had twee dochters. Hij overleed op 59-jarige leeftijd aan de gevolgen van tongkanker.

## Erelijst

Als speler
| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Feyenoord |
| KNVB beker | 1x | 1979/80 |
Als materiaalman
| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Feyenoord |
| UEFA Cup | 1x | 2001/02 |
| Eredivisie | 1x | 2016/17 |
| KNVB beker | 3x | 2007/08, 2015/16, 2017/18 |
| Johan Cruijff Schaal | 2x | 2017, 2018 |
# Caridina rangoona

Caridina rangoona is een garnalensoort uit de familie van de Atyidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Cai & Ng.
* ↑ (en) Caridina rangoona op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Fransen, C. (2012). Caridina rangoona Cai & Ng, 2000. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=586380
# Caridina propinqua

Caridina propinqua is een garnalensoort uit de familie van de Atyidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door De Man.
* ↑ (en) Caridina propinqua op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Fransen, C. (2012). Caridina propinqua De Man, 1908b. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=586373
# Cassida atrata

Cassida atrata is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1787 gepubliceerd door Johann Christian Fabricius.