OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Haarpodzolgronden

Een haarpodzolgrond is een bodemtype in het Nederlandse systeem van bodemclassificatie dat behoort tot de suborde van de xeropodzolgronden. Deze suborde omvat de humuspodzolen waarbij de grondwaterstanden zowel tijdens het ontstaan als daarna altijd laag waren. Haarpodzolen zijn de kenmerkende podzolen die onder heide en soms onder bos zijn gevormd. Het moedermateriaal bestaat uit schraal, kalkloos en leemarm grof dekzand, grof oud rivierzand of fluvioglaciaal zand.
Haarpodzolgronden hebben een dunne A horizont, een lichtgrijs gekleurde E-horizont en een zwarte humusrijke B-horizont. De E-horizont wordt vanwege zijn grijze kleur vaak loodzandlaag genoemd. In de bovengrond is humus met aluminium, ijzer en basen grotendeels uitgespoeld. De ondergrond (Bhs- en BC-horizonten) is verrijkt met ingespoelde humus, ijzer- en aluminiumverbindingen (sesquioxiden). In C-horizont is nauwelijks meer ingespoelde humus te vinden, maar hebben de zandkorrels nog wel ijzerhuidjes.
Deze gronden zijn met name te vinden op de hogere zandgronden, zoals de stuwwallen in Midden-Nederland.
Sommige haarpodzolgronden hebben een zanddek. Wanneer dit dek een minerale eerdlaag is, dan kan er sprake zijn van een enkeerdgrond.
De naam haarpodzolgronden is ontleend aan het toponiemen -haar voor hoger gelegen plaatsen in het zandlandschap. Een oude benaming voor deze bodem is hoog heidepodzol. De lager gelegen veldpodzolgronden werden vroeger laag heidepodzol genoemd.
Schematische profielbeschrijving van een haarpodzolgrond :
| Horizont | Diepte | Omschrijving |
| Ah | 0–5 cm | heideplag; zeer donker grijs, humusrijk zand; alle zandkorrels zijn sterk gebleekt; door hoge humusgehalte is het loodzandkarakter 'verborgen' |
| E | 5–18 cm | grijs, humusarm zand; humus komt voor als stipjes en in oneffenheden van sterk gebleekte zandkorrels |
| Bh | 18–23 cm | zwart, humusrijk zand; waarbij amorfe humus vrijwel alle poriën tussen de zandkorrels opvult; horizont wordt aan onderzijde begrensd door zeer dun ijzerbandje |
| Bhs | 23–50 cm | donker roodbruin en matig humeus, naar onderen overgaand in geelbruin en matig humusarm zand; amorfe humus vult boven in de poriën nog gedeeltelijk op, maar komt onderin alleen nog voor als een dun huidje van humus en ijzer om de zandkorrels |
| BC | 50–90 cm | zeer geleidelijke overgang naar C-horizont met een met de diepte dunner worden van de humushuidjes; de kleur van de ijzerhuidjes wordt naar onderen toe sterker |
| C | > 90 cm | licht geelbruin, uiterst humusarm zand; dunne ijzerhuidjes voor rond zandkorrels. |
| | | vanaf ca. 25–100 cm diepte komen grillige zwarte bandjes (fibers) voor. Het hele profiel bevat kalkloos, leemarm, matig fijn zand |
* Bakker, H. de en J. Schelling, 1989 - 2e gew. druk bewerkt door J. Brus en C. van Wallenburg. Systeem voor de bodemclassificatie voor Nederland, de hogere niveaus. Pudoc, Wageningen.
* Berendsen, H.J.A., 2008, Landschappelijk Nederland: Fysische Geografie van Nederland, van Gorkum: Assen
# Mongiuffi Melia

Mongiuffi Melia is een gemeente in de Italiaanse provincie Messina (regio Sicilië) en telt 743 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 24,3 km², de bevolkingsdichtheid is 31 inwoners per km².

## Demografie

Mongiuffi Melia telt ongeveer 342 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 19,7% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 975 |
| 2001 | 783 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 421 m boven zeeniveau.
Mongiuffi Melia grenst aan de volgende gemeenten: Antillo, Castelmola, Forza d'Agrò, Gaggi, Gallodoro, Graniti, Letojanni, Limina, Roccafiorita.
* Italiaans bureau voor statistiek
Acquedolci · Alcara li Fusi · Alì · Alì Terme · Antillo · Barcellona Pozzo di Gotto · Basicò · Brolo · Capizzi · Capo d'Orlando · Capri Leone · Caronia · Casalvecchio Siculo · Castel di Lucio · Castell'Umberto · Castelmola · Castroreale · Cesarò · Condrò · Falcone · Ficarra · Fiumedinisi · Floresta · Fondachelli-Fantina · Forza d'Agrò · Francavilla di Sicilia · Frazzanò · Furci Siculo · Furnari · Gaggi · Galati Mamertino · Gallodoro · Giardini-Naxos · Gioiosa Marea · Graniti · Gualtieri Sicaminò · Itala · Leni · Letojanni · Librizzi · Limina · Lipari · Longi · Malfa · Malvagna · Mandanici · Mazzarrà Sant'Andrea · Merì · Messina · Milazzo · Militello Rosmarino · Mirto · Mistretta · Mojo Alcantara · Monforte San Giorgio · Mongiuffi Melia · Montagnareale · Montalbano Elicona · Motta Camastra · Motta d'Affermo · Naso · Nizza di Sicilia · Novara di Sicilia · Oliveri · Pace del Mela · Pagliara · Patti · Pettineo · Piraino · Raccuja · Reitano · Roccafiorita · Roccalumera · Roccavaldina · Roccella Valdemone · Rodì Milici · Rometta · San Filippo del Mela · San Fratello · San Marco d'Alunzio · San Pier Niceto · San Piero Patti · San Salvatore di Fitalia · San Teodoro · Sant'Agata di Militello · Sant'Alessio Siculo · Sant'Angelo di Brolo · Santa Domenica Vittoria · Santa Lucia del Mela · Santa Marina Salina · Santa Teresa di Riva · Santo Stefano di Camastra · Saponara · Savoca · Scaletta Zanclea · Sinagra · Spadafora · Taormina · Terme Vigliatore · Torregrotta · Torrenova · Tortorici · Tripi · Tusa · Ucria · Valdina · Venetico · Villafranca Tirrena
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Henry Scheffer

Henry Scheffer (Den Haag, 25 september 1798 – Parijs, 15 maart 1862) was een Nederlandse schilder, werkzaam in Frankrijk.

## Leven en werk

Scheffer was een zoon van de uit Duitsland afkomstige portretschilder Johan Bernard Scheffer (1765-1809) en de Dordtse miniatuurschilder Cornelia Lamme (1769-1839). Zijn dochter Cornélie Scheffer trouwde met de Franse filosoof Ernest Renan.
Scheffer was als tiener met zijn moeder in Parijs komen wonen. Hij werd er, net als zijn broer Ary Scheffer, een leerling van Pierre-Narcisse Guérin. Vanaf 1824 exposeerde Scheffer bij de Parijse salon. Hij maakte genrestukken en portretten. Zijn werk was technisch sterk, maar haalde -mede door een vlak kleurgebruik- niet het niveau van zijn broer. Hij gaf les aan onder anderen zijn neef Arie Johannes Lamme. Een jaar voor zijn overlijden kreeg Scheffer een jaargeld van de Franse regering toegekend.
Scheffer overleed op 63-jarige leeftijd.

## Werken

* Jeanne d'Arc
* Slag bij Kassel (1328)

## Werk in openbare collecties

* Dordrechts Museum
* Rijksmuseum Amsterdam
* ↑ Hij wordt ook vermeld als Hendrik Scheffer en Henri Scheffer.
* ↑ Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* Bibliothèque nationale de France: cb149598987 (data)
* Biografisch Portaal: 05464478
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: sche131
* Gemeinsame Normdatei: 1135931437
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6661 8496
* Library of Congress Control Number: no99070683
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000003631169
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 312806043
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 70246
* SNAC: w6dn5rrz
* Système universitaire de documentation: 130977683
* Union List of Artist Names: 500016201
* Virtual International Authority File: 37186936
* WorldCat (via VIAF): 37186936
# Kernenergiecentrale Higashidori

Kernenergiecentrale Higashidori (Japans: 東通原子力発電所, Higashidōri genshiryoku hatsudensho) is een kerncentrale in het dorp Higashidori in de prefectuur Aomori in Japan. De centrale beschikt over één reactor van 1100 MW, en drie in aanbouw met elk een vermogen van 1.385 MW.

## Gevoeligheid voor aardbevingen

De Japanse 'nucleaire waakhond', de Nuclear Regulation Authority (NRA), concludeerde dat er tien uitlopers van een aantal actieve breuklijnen zijn op en bij het terrein van de centrale. Deze waren bij de bouw van de centrale in 1996, alsook in 2008 niet gemeld op en rond het bouwterrein.
* ↑ (en) NRA to examine method for fault impact forecast on nuke plants. The Mainichi Shimbun (21 december 2012). Geraadpleegd op 21 december 2012.
* ↑ The Mainichi Shimbun (18 February 2013) Panel deems quake faults at Higashidori nuclear plant active
Fugen · Fukushima I · Fukushima II · Genkai · Hamaoka · Higashidōri · Ikata · JPDR · Kashiwazaki-Kariwa · Mihama · Monju · Oi · Oma · Onagawa · Sendai · Shika · Shimane · Takahama · Tokai · Tomari · Tsuruga
# Stibaera telharsa

Stibaera telharsa is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Schaus.
# Oneirodes acanthias

Oneirodes acanthias is een straalvinnige vissensoort uit de familie van armvinnigen (Oneirodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Gilbert.
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als niet bedreigd, beoordelingsjaar 2009.
* 1 2 (en) Oneirodes acanthias op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Oneirodes acanthias. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Carisey

Carisey is een gemeente in het Franse departement Yonne (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 374 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Avallon.

## Geografie

De oppervlakte van Carisey bedraagt 11,0 km², de bevolkingsdichtheid is 34,0 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Carisey met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Hans Dirken

Johan Maurits (Hans) Dirken (1935) is een Nederlands industrieel ontwerper die van 1972 tot 2001 als voltijds hoogleraar industrieel ontwerpen verbonden was aan de Technische Universiteit Delft. Hij was een van de grondleggers van de ingenieursopleiding industrieel ontwerpen aan diezelfde universiteit. Hij specialiseerde zich in productergonomie.

## Biografie

In 1967 promoveerde Dirken aan de Universiteit van Amsterdam onder prof. A.D. de Groot op het proefschrift Het meten van 'stress' in industriële situaties. Een multi-disciplinaire ontwikkeling van een algemeen diagnosticum. Na zijn promotie was hij werkzaam als docent Technische ergonomie aan de Technische Hogeschool Delft. Dirken werd in 1972 aangesteld als voltijds hoogleraar industrieel ontwerpen aan diezelfde instelling en inaugureerde met de rede Overeenkomst tussen ontwerper, produkt en konsument. Tijdens zijn loopbaan als hoogleraar diende hij voor twee termijnen als decaan van de faculteit industrieel ontwerpen. De eerste termijn liep van 1976 tot en met 1979 en de tweede termijn van 1994 tot en met 1998. Tussen deze twee termijnen in vervulde hij van 1985 tot en met 1988 de functie van rector magnificus. In 1989 ontving hij een eredoctoraat van de Brunel-universiteit in Londen. Uiteindelijk ging hij in 2001 met emeritaat. Op 18 mei van dat jaar hield hij zijn afscheidsrede met als titel Academische kleding: een ontwerp-functionele en historische bespiegeling. Tijdens deze rede pleitte hij tegen het afschaffen van academische kleding.
Tijdens zijn loopbaan is Dirken voorzitter van de Consumentenbond geweest. Hij is in 1976 verkozen en voor die tijd was hij de vicevoorzitter. Gedurende zijn voorzitterschap is er een leerstoel voor een bijzonder hoogleraar Consumentisme aan de Katholieke Hogeschool Tilburg gerealiseerd. Daarnaast is hij voor enige tijd wetenschappelijk medewerker geweest bij het Nederlands Instituut voor Preventieve Geneeskunde in Leiden.

## Publicaties

* J.M. Dirken (2001). Academische kleding. Een ontwerp-functionele en historische bespiegeling, Delft: TU Delft (Afscheidsrede Technische Universiteit Delft)
* J.M. Dirken (1997). Productergonomie. Ontwerpen voor gebruikers, Delft: Delft University Press
* J.M. Dirken & G. van Wijnen (1989). Inleiding tot de algemene en produkt-ergonomie, Technische Universiteit Delft, Faculteit van het Industrieel Ontwerpen
* J.M. Dirken, J.W. Smeets; m.m.v. J.F.M. Molenbroek & F.H. Post (1980). Antropometrische ergonomie: kollegediktaat, Delft: Technische Hogeschool Delft, Tussenafdeling Industriële Vormgeving
* J.M. Dirken (1969). Arbeid en stress. Het vaststellen van aanpassingsproblemen in werksituaties, Groningen: Wolters-Noordhoff
* J.M. Dirken (1968). Functionele leeftijd van industrie-arbeiders: de ontwikkeling van een meetmethode, Groningen: Wolters-Noordhoff
* J.M. Dirken (1967). Het meten van 'stress' in industriële situaties. Een multi-disciplinaire ontwikkeling van een algemeen diagnosticum, Groningen: Wolters-Noordhoff (proefschrift)
# Monodonta passalis

Monodonta passalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door George Hamilton Kenrick.
# Henry Salt

Henry Salt (Lichfield, 14 juni 1780 – bij Desouk, 30 oktober 1827) was een Brits kunstenaar, diplomaat en egyptoloog. Hij was geboren in Lichfield uit een gezin van acht kinderen. Oorspronkelijk was Salt een kunstschilder en hij werd uitgenodigd door George Annesley om in 1802 mee te reizen naar Noord-Afrika. Daar leerde hij Egypte kennen en enkele jaren later keerde hij terug naar Egypte en Abessinië als diplomaat en handelaar.
In 1815 werd Salt benoemd als de Britse consul-generaal en hield hij zich vooral bezig met het verzamelen van Egyptische kunstvoorwerpen. Hij huurde de Italiaan Giovanni Belzoni in om opgravingen te verrichten in Aboe Simbel, Luxor en Gizeh. Daardoor slaagde hij er in om duizenden artefacten te verzamelen die hij doorverkocht aan het British Museum. Het bekendste is de zogenaamde jonge Memnon, een reusachtig beeld van Ramses II, dat Belzoni vanuit het Ramesseum naar de Nijl sleepte om te vervoeren naar Engeland. Salt werkte niet exclusief voor de Britten, maar verkocht ook veel voorwerpen aan het Louvre, omdat de Britten hem te duur vonden.
Salt stierf in Desouk in 1827 ten gevolge van een infectie aan zijn milt.
* Bibsys: 2000866
* Biblioteca Nacional de España: XX1656382
* Bibliothèque nationale de France: cb133285762 (data)
* Author citation (botany): Salt
* CiNii: DA10406260
* Stuttgart Database of Scientific Illustrators 1450–1950: 4369
* Gemeinsame Normdatei: 117618179
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1556 5192
* Library of Congress Control Number: no97054561
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007281980105171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 146063171
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003781738
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 69434
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: IEIV033794
* SNAC: w65j1q0z
* Système universitaire de documentation: 035673877
* Union List of Artist Names: 500025553
* Virtual International Authority File: 29677783
* WorldCat (via VIAF): 29677783
# Kanton Périgueux-1

Périgueux-1 is een kanton van het Franse departement Dordogne. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement Périgueux.
Het telt 15.697 inwoners in 2018. Het kanton werd gevormd ingevolge het decreet van 24 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015.

## Gemeenten

Het kanton Périgueux-1 omvat enkel een deel ( noordzijde ) van de gemeente: Périgueux
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Canton de Périgueux-1 op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Stipjesrog

De stipjesrog (Raja polystigma) is een vissensoort uit de familie van de Rajidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Regan.
* ↑ (en) Stipjesrog op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Raja polystigma. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Aida Edemariam

Aida Edemariam is een Ethiopisch-Canadees journalist gevestigd in het Verenigd Koninkrijk, die heeft gewerkt in New York, Toronto en Londen. Ze was voorheen plaatsvervangend recensent en boekenredacteur van de Canadese National Post en werkt momenteel als schrijver en redacteur bij The Guardian. Ze woont in Oxford.

## Biografie

Edemariam werd geboren in Addis Abeba, dochter van een Ethiopische vader en een Canadese moeder. Ze studeerde Engelse literatuur aan de Universiteit van Oxford en de Universiteit van Toronto.
In 2014 ontving ze de Jerwood Award van de Royal Society of Literature voor een non-fictie werk in uitvoering voor haar toen nog te verschijnen memoires, The Wife's Tale: A Personal History. Het in februari 2018 door HarperCollins gepubliceerde werk ontving vervolgens lovende recensies. In mei 2019 ontving Edemariam de literaire prijs Ondaatje Prize voor The Wife's Tale.

## Externe link

* Aida Edemariam op de website van The Guardian
* 1 2 3 Aida Edemariam page. Rogers, Coleridge & White. Gearchiveerd op 1 december 2017. Geraadpleegd op 27 december 2017.
* ↑ Aida Edemariam, "Us? Boring? Ha!", The Guardian, 27 september 2002. Gearchiveerd op 1 december 2017. Geraadpleegd op 27 december 2017.
* ↑ Aida Edemariam Books & Biography. HarperCollins. Gearchiveerd op 1 december 2017. Geraadpleegd op 27 december 2017.
* ↑ "The Wife's Tale : A Personal History", Book Depository. Gearchiveerd op 14 november 2019.
* ↑ "RSL Jerwood Awards for Non-Fiction 2014", Royal Society of Literature, December 2014. Gearchiveerd op 20 januari 2021.
* ↑ Sue Carter, "Author Aida Edemariam tells stories of Ethiopia through grandmother's eyes", Metro (Toronto), 22 februari 2018.
* ↑ Ammara Isa, "The Wife’s Tale by Aida Edemariam", IndieThinking op de website van HarperCollins.
* ↑ The Wife’s Tale, Fourth Estate, ISBN 978-0007459605.
* ↑ Ysenda Maxtone Graham, "Review: The Wife’s Tale by Aida Edemariam — famine, Red Terror and grief in Ethiopia", The Times, 17 februari 2018. Gearchiveerd op 20 januari 2021.
* ↑ Lucy Hughes-Hallett, "The Wife’s Tale: Aida Edemariam’s vivid portrait of her 95-year-old Ethiopian grandmother", New Statesman, 11 februari 2018. Gearchiveerd op 6 maart 2021.
* ↑ "The Wife’s Tale by Aida Edemariam — hard times: A vivid family portrait brings a century of Ethiopian history to life", Financial Times, 16 februari 2018. Gearchiveerd op 17 januari 2021.
* ↑ Alison Flood, "Ondaatje prize: Aida Edemariam wins for vivid biography of her grandmother", The Guardian, 13 mei 2019. Gearchiveerd op 13 november 2020.
* ↑ Heloise Wood, "Edemariam wins £10k Ondaatje Prize for 'outstanding' family memoir", The Bookseller, 14 mei 2019. Gearchiveerd op 16 mei 2021.
# Oneirodes anisacanthus

Oneirodes anisacanthus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van armvinnigen (Oneirodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Regan.
* ↑ (en) Oneirodes anisacanthus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Oneirodes anisacanthus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Carisio

Carisio is een gemeente in de Italiaanse provincie Vercelli (regio Piëmont) en telt 953 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 30,1 km², de bevolkingsdichtheid is 32 inwoners per km².

## Demografie

Carisio telt ongeveer 414 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 3,6% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 992 |
| 2001 | 956 |

## Geografie

Carisio grenst aan de volgende gemeenten: Balocco, Buronzo, Cavaglià (BI), Formigliana, Salussola (BI), Santhià, Villanova Biellese (BI).
* Italiaans bureau voor statistiek
Alagna Valsesia · Albano Vercellese · Alice Castello · Arborio · Asigliano Vercellese · Balmuccia · Balocco · Bianzè · Boccioleto · Borgo Vercelli · Borgo d'Ale · Borgosesia · Breia · Buronzo · Campertogno · Carcoforo · Caresana · Caresanablot · Carisio · Casanova Elvo · Cellio · Cervatto · Cigliano · Civiasco · Collobiano · Costanzana · Cravagliana · Crescentino · Crova · Desana · Fobello · Fontanetto Po · Formigliana · Gattinara · Ghislarengo · Greggio · Guardabosone · Lamporo · Lenta · Lignana · Livorno Ferraris · Lozzolo · Mollia · Moncrivello · Motta de' Conti · Olcenengo · Oldenico · Palazzolo Vercellese · Pertengo · Pezzana · Pila · Piode · Postua · Prarolo · Quarona · Quinto Vercellese · Rassa · Rima San Giuseppe · Rimasco · Rimella · Riva Valdobbia · Rive · Roasio · Ronsecco · Rossa · Rovasenda · Sabbia · Salasco · Sali Vercellese · Saluggia · San Germano Vercellese · San Giacomo Vercellese · Santhià · Scopa · Scopello · Serravalle Sesia · Stroppiana · Tricerro · Trino · Tronzano Vercellese · Valduggia · Varallo Sesia · Vercelli · Villarboit · Villata · Vocca
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Monodonta neritoides

Monodonta neritoides is een slakkensoort uit de familie van de Trochidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1849 door Philippi.
# Het Noorden (Zwolle)

Het Noorden is een buurt in de Overijsselse plaats Zwolle. Samen met Dieze-West, Dieze-Oost, Dieze-Centrum, Bagijneweide en de Indische buurt vormt het de wijk Diezerpoort.

## Beschrijving

De buurt is aangelegd als vooroorlogs tuindorp en wordt ingesloten door de A28 aan de noordwestzijde, de Rembrandtlaan aan de oostzijde, en het Zwarte Water en de Schuttevaerhaven aan de zuidzijde.
De namen van de straten zijn voornamelijk afgeleid van Nederlandse schilders, zoals Rembrandtlaan, Vermeerstraat, Ferdinand Bolstraat, Jan Tooropstraat, Govert Flinckstraat, Albert Cuypstraat, Minervalaan en Ruysdaelstraat. De buurt staat derhalve ook bekend als de 'schildersbuurt' van Zwolle.
De buurt bevat voornamelijk vooroorlogse woningen. Aan de Minervalaan liggen portieketagewoningen (3 hoog) die na de Tweede Wereldoorlog in 1952 zijn gebouwd. Veel van de oude woningen in de buurt zijn de afgelopen decennia gerenoveerd of hebben plaatsgemaakt voor nieuwbouw. In de buurt staat ook nog een schoolgebouw uit 1929 van architect Krook.
De buurt kent verder enkele pleintjes en er is een speeltuin Het Noorden.
Wijken: Aa-landen · Assendorp · Berkum · Binnenstad · Diezerpoort · Hanzeland · Holtenbroek · Ittersum · Kamperpoort-Veerallee · Marsweteringlanden · Poort van Zwolle · Schelle · Soestweteringlanden · Stadshagen · Vechtlanden · Westenholte · Wipstrik Buurten: Aalanden-Midden · -Noord · -Oost · -Zuid · Bagijneweide · Berkum · Binnenstad-Noord · -Zuid · Bollebieste · Breecamp · Breezicht · Brinkhoek · De Tippe · Dieze-Centrum · Frankhuis · Gerenbroek · Gerenlanden · Geren · Haerst · Hanzeland · Harculo en Hoog-Zuthem · Herfte · Het Noorden · Hogenkamp · Holtenbroek I · II · III · IV · Indische Buurt · Ittersumerbroek · Ittersumerlanden · Kamperpoort · Katerveer-Engelse Werk · Langenholte · Mastenbroek · Meppelerstraatweg-Zuid · Milligen · Nieuw-Assendorp · Noordereiland · Oldenelerbroek · Oldenelerlanden-Oost · -West · Oud-Assendorp · Oud-Westenholte · Oud Ittersum · Oud Schelle · Pierik · Schelle-Zuid en Oldeneel · Schellerbroek · Schellerhoek · Schellerlanden · Schildersbuurt · Schoonhorst · Spoolde · Stadsbroek · Stationsbuurt · Tolhuislanden · Veerallee · Veldhoek · Vreugderijk · Werkeren · Westenholte-Stins · Wezenlanden · Wijthmen · Windesheim · Wipstrik-Noord · -Zuid · Zwolle-Zuid Bedrijventerreinen: Floresstraat · Hanzeland · Hessenpoort · Marslanden (-Noord · -Zuid) · Oosterenk · Voorst (Voorst-A · Voorst-B · Voorst-C) · Voorsterpoort · De Vrolijkheid
* ↑ Cultuurhistorische analyse Diezerpoort - Gemeente Zwolle. Gearchiveerd op 12 juni 2015.