OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Floris Willem Sloet tot Warmelo

Floris Willem baron Sloet 8 oktober 1753 − huis Warmelo, Diepenheim, 30 januari 1838) was een Nederlands politicus. Hij was heer van de havezate Warmelo bij Diepenheim en van de ridderhofstad Kersbergen bij Zeist.

## Biografie

Sloet was een lid van het oud-adellijke geslacht Sloet en een zoon van Arent Sloet (1708-1771), heer van Warmelo en Kersbergen, lid in de Ridderschap van Overijssel, gedeputeerde ter Staten-Generaal, en Florentina Wilhelmina Borre van Amerongen (1718-1777), vrouwe van Kersbergen en Bergestein. Hij trouwde in 1783 met zijn verwante Johanna Catharina Sloet (1760-1832), met wie hij tien kinderen kreeg.
Sloet werd in 1777 toegelaten tot de Ridderschap van Overijssel, hetgeen hij tot de opheffing in 1795 zou blijven; hij was tussen 1780 en 1795 namens de provincie gedeputeerde bij de Staten-Generaal. Na 1795 werd hij ambteloos burger. Tussen 1807 en 1811 was hij kwartierdrost van het arrondissement Almelo, van 1811 tot 1812 onderprefect van het departement Monden van de IJssel. Op 29 en 30 maart 1814 was hij lid van de Vergadering van Notabelen ter stemming over de Grondwet. Bij organiek besluit van 28 augustus 1814 werd hij benoemd in de (nieuwe) Ridderschap van Overijssel waarmee hij het predicaat jonkheer verkreeg; in 1819 volgde erkenning voor hem en zijn nageslacht van de titel van baron(es). In 1814 en 1815 was hij lid van de Staten-Generaal der Verenigde Nederlanden en van 1815 tot zijn overlijden was hij lid van de Eerste Kamer der Staten-Generaal.
In 1815 werd hij lid van de Ridderlijke Duitsche Orde, Balije van Utrecht, waarna hij hetzelfde jaar commandeur werd en in 1834 landcommandeur; die laatste functie bekleedde hij tot zijn overlijden.
Sloet overleed in 1838 op huis Warmelo, op 84-jarige leeftijd.
* Nederland's Adelsboek 93 (2008), p. 255-256.
* A.F.M. Reichgelt, 'Floris Willem baron Sloet tot Warmelo (1753-1832)', op: wieiswieinoverijssel.nl (laatst bijgewerkt op 17 april 2014).

### Noten

* ↑ Volgens parlement.com is hij geboren te Diepenheim op 14 oktober 1753. Volgens het Nederland's Adelsboek en Reichgelt is hij geboren op huis Kersbergen, Zeist, op 8 oktober 1753. Hij werd op 14 oktober 1753 in Zeist gedoopt.
* ↑ Volgens Reichgelt; het NA geeft de jaren 1785 tot 1795 aan.
* ↑ Het NA geeft 1815 tot 1830; parlement.com geeft 1815 tot zijn overlijden.
* Biografisch Portaal: 02064849
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: sloe016
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9499 6357
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 317022296
* Parlement.com: vg09llrqtszf
* Virtual International Authority File: 289620480
* WorldCat (via VIAF): 289620480
# Lapidaster

Lapidaster is een geslacht van uitgestorven slangsterren uit de familie Ophiacanthidae. Vertegenwoordigers van dit geslacht zijn slechts als fossiel bekend.

## Soorten

* Lapidaster caeloscopus Thuy, 2013 †
* Lapidaster coreytaylori Thuy, 2013 †
* Lapidaster etteri Thuy, 2013 †
* Lapidaster fasciatus (Kutscher & Villier, 2003) †
* Lapidaster hystricarboris Thuy, 2013 †
* Lapidaster lukenederi Thuy, 2013 †
* Lapidaster mastodon Thuy, 2013 †
* Lapidaster mathcore Thuy, 2013 †
* Lapidaster varuna Thuy, 2013 †
* Lapidaster wolfii Thuy, 2013 †
# Malakka (staat)

Malakka of Malacca (Maleis: Melaka) is een staat in Maleisië. De hoofdstad is de gelijknamige stad en het inwoneraantal bedraagt 648.500 (2001).

## Geografie en demografie

De staat is gelegen in het zuidwesten van het schiereiland Malakka, aan de Straat Malakka, zo'n 80 km van het Indonesische eiland Sumatra. Malakka grenst in het noorden aan de Maleisische staat Negeri Sembilan en in het oosten aan Johor. Malakka is een kleine staat met een totale oppervlakte van 1650 km².
Autochtone Maleisiërs (50%) en Chinezen in Maleisië (40%) vormen de twee grootste etnische groepen, met van oorsprong uit India komende groepen (Indiase Maleisiërs) als een grote minderheid.
Er is ook nog steeds een kleine Europese minderheid van afstammelingen van vroegere koloniale overheersers. Zoals afstammelingen van Portugezen, die een antieke Portugees-creoolse taal spreken, genaamd het Cristao of Papia Kristang. Daarnaast bestaan er ook nog enkele afstammelingen van Nederlanders en Britten.
Verder vormt Malakka een belangrijk bolwerk voor de Straits-Chinezen, beter bekend als de Peranakan. Vele hiervan vestigde zich hier tijdens de Indiaas-Chinese handel in de pre-koloniale tijd. Als laatste minderheid vermelden we nog de Chitty, een lokaal Indiaas volk.

## Bestuurlijke indeling

Malakka is onderverdeeld in drie districten:
* Alor Gajah
* Melaka Tengah (Centraal-Malakka)
* Jasin
Deze zijn weer onderverdeeld in 81 subdivisies.
# Belricetto

Belricetto is een plaats (frazione) in de Italiaanse gemeente Lugo (RA).
# Tipula (Eumicrotipula) microspilota

Tipula (Eumicrotipula) microspilota is een tweevleugelige uit de familie langpootmuggen (Tipulidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Asiophlugis philippina

Asiophlugis philippina is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1993 door Jin.
# Amakusanthura mana

Amakusanthura mana is een pissebed uit de familie Anthuridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1979 door Kensley.
# Foam Paul Huf Award

De Foam Paul Huf Award is een Nederlandse prijs voor fotografie die sinds 2007 jaarlijks wordt uitgereikt aan een jong fotografietalent tot 35 jaar. De prijs bestaat uit een geldbedrag van 20.000 euro en een solotentoonstelling in fotografiemuseum Foam. Ook wordt het werk van de winnaar opgenomen in het jaarlijkse Talent Issue van Foam Magazine en de bijbehorende internationaal reizende groepstentoonstelling.
Naast deze prijs bestaat ook de Grote Paul, die eveneens naar Paul Huf is genoemd.

## Geschiedenis

De prijs is vernoemd naar de Nederlandse fotograaf Paul Huf. Oorspronkelijk heette de prijs de KLM Paul Huf Award. Luchtvaartmaatschappij KLM stelde de prijs in 1999 in als eerbetoon aan de decennialange samenwerking die het bedrijf met de fotograaf had. In 2006 besloten Foam en de KLM samen te werken bij het organiseren van de prijs.
De winnende foto moet getuigen van een sterke persoonlijke beeldtaal die onderscheidend is in zowel concept als vormgeving. De genomineerden komen uit alle werelddelen. Ook de jury kent een internationale samenstelling.
Tot 2020 werd de prijs uitgereikt aan een jong fotografietalent tot 35 jaar. Vanaf 2021 zijn de leeftijdsvereisten geschrapt. De eis is daarentegen dat de kunstenaars minder dan 20 jaar actief zijn in het gebied van fotografie en kunst en erkenning hebben gekregen door ten minste één internationale tentoonstelling en één boekpublicatie.

## Winnaars

* 2007 - Mikhael Subotzky (1981, Zuid-Afrika) en Taryn Simon (1975, VS)
* 2008 - Pieter Hugo (1976, Zuid-Afrika)
* 2009 - Leonie Hampton-Purchas (1978, Engeland)
* 2010 - Alexander Gronsky (1980, Estland)
* 2011 - Raphaël Dallaporta (1980, Frankrijk)
* 2012 - Alex Prager (1979, VS)
* 2013 - Taiyo Onorato & Nico Krebs (1979, Zwitserland)
* 2014 - Daniel Gordon (1980, VS)
* 2015 - Momo Okabe (1981, Japan)
* 2016 - Daisuke Yokota (1983, Japan)
* 2017 - Romain Mader (1988, Zwitserland)
* 2018 - Daniel Shea (1985, VS)
* 2019 - Eric Gyamfi (1990, Ghana)
* 2020 - Laia Abril (1986, Spanje)
* 2021 - John Edmonds (1989, VS)
* 2022 - Lebohang Kganye (1990, Zuid-Afrika) met een bijzondere vermelding voor Sabelo Mlangeni (1980, Zuid-Afrika).
* 2023 - Felipe Romero Beltrán (1992, Colombia)

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Gezamenlijke organisatie Paul Huf Award KLM en FOAM, luchtvaartnieuws.nl, 14 maart 2006
* ↑ (en) Foam over de Paul Huf Award
* ↑ (en) Foam Paul Huf Award | Learn more. www.foam.org. Geraadpleegd op 7 december 2022.
* ↑ British Journal of Photography, Volume 156, Nummers 7717-7733, p. 5-7 (2009)
* ↑ Gronsky wint de Paul Huf Award, NRC, 11 maart 2010. Gearchiveerd op 15 april 2022.
* ↑ Daniel Gordon wint Foam Paul Huf Award 2014, PhotoQ, 12 maart 2014. Gearchiveerd op 29 januari 2023.
* ↑ Foam Paul Huf Award 2014, fotografie.nl, 13 maart 2014
* ↑ Momo Okabe wint Foam Paul Huf Award 2015: "Tederheid en rauwe intimiteit", Foam, persbericht 25 maart 2015. Gearchiveerd op 15 april 2022.
* ↑ Foam Paul Huf Award 2016, Foam
* ↑ Paul Huf Award 2017, Foam. Gearchiveerd op 15 april 2022.
# Landgoed Regelink

Landgoed Regelink is een buitenplaats, omringd door een park en landgoed. Het landgoed ligt in het Gelderse Hengelo en omvat ongeveer 27 hectare grond.

## Geschiedenis en beschrijving

In 1650 was een jonker Van Leeuw bezitter van het Regelink. In 1803 kwamen Groot Regelink (landhuis, Regelinklaan 3) en Klein Regelink (boerderij, Regelinklaan 1), in handen van Lambert Arnold Willinck. Na verschillende eigenaren werd de buitenplaats in 1832 aangekocht door Jacob baron van Heeckeren. De baron liet het huidige landhuis in 1832 bouwen legde een traditioneel landschapspark aan, in de zogeheten 'ferme ornée'-stijl.
Het hoofdgebouw is een neoclassicistisch, bakstenen landhuis en is een rijksmonument. De voorgevel heeft zijrisalieten en een middenrisaliet met houten fronton. De ingang wordt omlijst door dubbele pilasterstellingen met een hoofdgestel. De ramen stammen uit de bouwtijd. Het schilddak heeft dakkapellen met vleugelstukken en frontons. Tegen de achtergevel is later een toren aangebouwd. Het koetshuis en andere gebouwen op het landgoed zijn van latere tijd. Het park, de boomgaard en de tuinen van vermaak, gaan natuurlijk over in de aangrenzende bebossing incl. cabinet vert, en landschappelijke/agrarische omgeving. Op het terrein bevindt zich ten zuidoosten van het landhuis een oude tuinmuur, waarschijnlijk uit de zeventiende eeuw. Aan de zuidzijde van het landgoed wordt de grond afgesloten door de Regelinklaan, een kilometer lange laan van eeuwenoude eiken- en beukenbomen, om en om gesitueerd. Het gehele landgoed is particulier bezit en niet opengesteld voor het publiek.

## Bewoners / eigenaren

* 1832 - Jacob Adolph baron van Heeckeren (1784-1837)
* 1837 - Henrica Bernarda barones van Heeckeren-Hummelinck (1789-1874), echtgenote van de vorige
* 1849 - Salomon Jacques Fortuin
* 1849 - Adrien Charles Guillaume de Veye
* 1896 - Familie van Kempen
* 1899 - Familie Damen
* 1907 - Derk-Jan Jansen, burgemeester
* 1921 - Freiherr von dem Bussche-Hünnefeld
* 1926 - Cécile Eugénie Aimée barones Schimmelpenninck van der Oije-gravin Dumonceau (1862-1935)
* 1935 - Cornélie Marie Henriette Antonia Gustavina barones Schimmelpenninck van der Oije (1895-1959), dochter van de vorige
* ~1940 huurder - Cornelis Schelto Sixma baron van Heemstra, heer van Regelink (1879-1942), overleden op Het Regelink
* 1946 - Familie Bruil
* 1985 Koetshuis apart verkocht aan APH Jansen te Baak Verkocht in 1990 aan Familie Cornelissen
1987 - Familie Cornelissen
* 2004 - Familie Hemels
* 2019 - Familie Schuil

## Literatuur

* Nederlands Adelsboek 84 (1994), 's-Gravenhage, 1995.
* J. Harenberg, Eens bolwerk van de adel, kastelen en landhuizen in de Achterhoek en Liemers, Alphen aan den Rijn, 1999
* TuinTerTijd: Landgoed Het Regelink, Hengelo Gld.
# Maisse

Maisse is een gemeente in het Franse departement Essonne (regio Île-de-France) en telt 2649 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Évry.

## Geografie

De oppervlakte van Maisse bedraagt 21,5 km², de bevolkingsdichtheid is 123,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Maisse met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Beobank-Corendon/2016

Deze pagina geeft een overzicht van de Beobank-Corendon-wielerploeg in 2016.

## Algemene gegevens

    Sponsors: Beobank, Corendon
    Algemeen manager: Philip Roodhooft
    Ploegleider: Christoph Roodhooft
    Fietsmerk: Stevens
    Kleding: Craft
    Kopman: Mathieu van der Poel

## Renners

| Naam | Geboortedatum | Nationaliteit | Ploeg 2015 | Opmerking |
| Vincent Baestaens | 18-06-1989 | België | | |
| Michael Boroš | 09-08-1992 | Tsjechië | | Tot 23/06 |
| Wietse Bosmans | 30-12-1991 | België | | |
| Stijn Caluwe | 29-01-1996 | België | | Vanaf 01/09 |
| Jens Dekker | 13-12-1998 | Nederland | Neo | Vanaf 01/09 |
| Daan Hoeyberghs | 18-09-1994 | België | | |
| Jappe Jaspers | 01/09/1998 | België | Neo | Vanaf 01/09 |
| Adam Ťoupalík | 09-05-1996 | Tsjechië | | |
| David van der Poel | 15-06-1992 | Nederland | | |
| Mathieu van der Poel | 19-01-1995 | Nederland | | |
| Philipp Walsleben | 19-11-1987 | Duitsland | | |
Mannen: 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
Vrouwen: 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Tiridates I van Armenië

Tiridates I van Armenië (Armeens: Տրդատ Ա, Latijn: Tiridates, Oost-Armeens: Trdat I., West-Armeens: Drtad I.) was de jongste halfbroer van de Parthische koning Vologases I en stichter van de Arsacidendynastie van Armenië. Hij was ook een zoroastristische hogepriester en zou het mithraïsme in het Romeinse Rijk hebben geïntroduceerd..

## Strijd om Armenië

Sinds het laatste conflict onder leiding van Lucius Vitellius in 37 na Chr. was Armenië een vazalstaat van Rome, dit betekende dat de vazal moest worden beëdigd door de keizer in Rome. Na de moord op keizer Claudius I in 54, profiteerde de Parthische koning Vologases I ervan om Armenië in te lijven en zijn jongste halfbroer Tiridates aan te stellen, als nieuwe koning van Armenië.
De nieuwe keizer Nero legde zich niet neer bij de situatie en zond een delegatie onder leiding van Gnaeus Domitius Corbulo, het begin van de Romeins-Parthische Oorlog (54-64). Interne conflicten bij de Romeinen en bij de Parthen zorgden ervoor dat de oorlog langer duurde dan voorzien.
Uiteindelijk gaven de beide partijen toe, aan de oorspronkelijke afspraak en begaf Tiridates met een ganse escorte naar Rome om in 66 n. Chr. om door keizer Nero te worden gekroond. Om de vrede te accentueren liet Nero de deuren van de Tempel van Janus sluiten. De Vrede van Rhandeia zou vijftig jaar duren, maar Rome zou zijn invloed in Armenië verliezen en dominantie van de Arsacid-dynastie zou gaan overheersen.
# Athetesis

Athetesis is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1870 door Bates.

## Soorten

Athetesis omvat de volgende soorten:
* Athetesis angulicollis (Zajciw, 1961)
* Athetesis prolixa Bates, 1870
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Françoise Collin

Françoise Collin ('s-Gravenbrakel, 8 april 1928 - Parijs, 1 september 2012), was een Franstalig Belgisch schrijfster, filosoof en feminist. Zij was medeoprichter van de Cahiers du GRIF, het eerste Franstalige feministische tijdschrift. Collin droeg bij aan het introduceren van het werk van Hannah Arendt in Frankrijk, mede door de publicatie van Arendts boeken in de reeks Littérales die Collin coördineerde bij de uitgeverij Tierce en het schrijven van artikelen over het werk van Arendt. Ook was zij redacteur van het tijdschrift van het internationale netwerk van vrouwelijke filosofen ondersteund door UNESCO.

## Publicaties

* Le Jour fabuleux, Éditions du Seuil, (1960).
* Rose qui peut, Éditions du Seuil, (1963)
* Maurice Blanchot et la question de l’écriture, Gallimard, Coll. Le Chemin, (1971) (heruitgegeven in de reeks Tel, (1988)).
* 331W20 Lection du président, Transédition, (1975).
* Le Rendez-vous, Éditions Tierce, (1988)
* Le Jardin de Louise, Éditions La Barre du jour (1988)
* Le sexe des sciences: les femmes en plus, Éditions Autrement, (1992).
* L'homme est-il devenu superflu? Hannah Arendt, Uitg. Odile Jacob, (1999).
* Le différend des sexes, Pleins Feux, (1999).
* Je partirais d'un mot: le champ symbolique, Éditions Fusart, (1999)
* Parcours féministe (gesprekken met I. Kaufer), Éditions Labor, (2005).
* Repenser le politique: l'apport du féminisme américain, sous la direction de Françoise Collin et Pénélope Deutscher, Éditions Campagne première, (2005).
* On dirait une ville, Éditions des femmes, (dichtbundel), (2008).
* Les femmes de Platon à Derrida: anthologie critique, samen met Évelyne Pisier en Eleni Varikas, Editions Dalloz, (2011).
Buiten enkele artikels is haar werk niet in het Nederlands vertaald. Wel bestaat een werk in het Spaans.
# Amphioplus magnificus

Amphioplus magnificus is een slangster uit de familie Amphiuridae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1908 gepubliceerd door René Koehler.
# Landdagverkiezingen in Opper-Oostenrijk 2015

De negentiende landdagverkiezingen in de deelstaat Opper-Oostenrijk van 2015 vonden op 27 september van dat jaar plaats. De verkiezingen werden gewonnen door de Volkspartei Oberösttereich (VPOÖ) - een afdeling van de federale Österreichische Volkspartei (ÖVP). De VPOÖ bleef de grootste partij, maar had wel een nederlaag geleden. Grote winnaar was de Freiheitliche Partei Österreichs (FPÖ). Na de verkiezingen werd er volgens het Proporzsystem een regering gevormd waarin alle partijen die zetels hadden behaald vertegenwoordigd zijn. De coalitie staat onder leiding van gouverneur (Landeshauptmann) Josef Pühringer. (Pühringer is al sinds 1995 gouverneur van de deelstaat.)
| Partij | Percentage | Zetels | Verschil |
| Volkspartei Oberösterreich (VPOÖ) | 36,37% | 21 | 7 |
| Freiheitliche Partei Österreichs (FPÖ) | 30,36% | 18 | 9 |
| Sozialdemokratische Partei Österreichs (SPÖ) | 18,37% | 11 | 3 |
| Die Grünen Oberösterreich (GRÜNE) | 10,32% | 6 | 1 |
| Overige partijen | 4,58% | 0 | — |
| | | 56 | |
# Macrobiotus csotiensis

Macrobiotus csotiensis is een soort in de taxonomische indeling van de beerdiertjes (Tardigrada).
Het diertje behoort tot het geslacht Macrobiotus en behoort tot de familie Macrobiotidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door Iharos.
# Beoga

Beoga is een traditionele band uit de County Antrim, Noord-Ierland. Zij spelen de oude muziek van Ierland gemengd met moderne melodieën. Tot heden produceerden zij twee albums, in 2004 en 2007. Apart is het samenspel van de twee spelers op de diatonische accordeons. In 2007 treden zij op in Oostenrijk, Duitsland, Engeland, Wales, Ierland, Italië en de Verenigde Staten. In 2010 speelde Beoga op de elfde editie van het Eindhovense folkfestival Folkwoods.

## De band bestaat uit

* Seán Óg Graham: diatonische accordeon
* Damian McKee: diatonische accordeon
* Eamon Murray: bodhrán
* Liam Bradley: piano
* Naimh Dunne: zang

## Discografie

* A Lovely Madness – 2004
* Mischief – 2007
* The Incident - 2009
* How To Tune A Fish - 2011
# Tipula (Eumicrotipula) tainoleuca

Tipula (Eumicrotipula) tainoleuca is een tweevleugelige uit de familie langpootmuggen (Tipulidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Atheta (Sipalatheta) algarum

Atheta (Sipalatheta) algarum is een keversoort uit de familie van de kortschildkevers (Staphylinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Pace.
# Amphioplus lucyae

Amphioplus lucyae is een slangster uit de familie Amphiuridae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1971 gepubliceerd door Luiz Roberto Tommasi.
# František Drtikol

František Drtikol (Příbram, 3 maart 1883 - Praag, 13 januari 1961) was een Tsjechisch fotograaf.

## Leven en werk

Drtikol wilde eigenlijk kunstschilder worden, maar zijn vader koos voor hem de richting van de fotografie, waarin hij een opleiding volgde te München. Nadat hij voor diverse Europese studio's had gewerkt opende hij in 1907 zijn eerste eigen studio in Praag. Hij fotografeerde aanvankelijk vooral landschappen en portretten, met picturalistische technieken, beïnvloed door het symbolisme en de art nouveau. Vanaf 1914 begon hij ook naaktstudies te maken, in een dynamische stijl die geleidelijk steeds modernistischer werd. Invloeden van het kubisme en futurisme zijn duidelijk herkenbaar. Via uitgebalanceerde lichaamshoudingen in combinatie met licht- en schaduweffecten probeerde hij evenwichtige geometrische vormen te creëren. Drtikol werd ook bekend als een der eersten die met uitsneden werkte, vaak gelijkend op silhouetten van het menselijk lichaam, een techniek die door hem "photopurisme" werd genoemd. Veelal verwerkte hij deze uitsneden in collageachtige composities.
In de jaren twintig won Drtikol diverse internationale prijzen en publiceerde hij enkele fotoboeken, waarvan Le nus de Drtikol (1929) het meest bekend is. Nadat hij in 1935 zijn fotostudio verkocht legde hij zich voornamelijk toe op het kunstschilderen, vooral van boeddhistische, religieuze en filosofische thema's. Zijn roem als kunstenaar ging als schilder echter snel achteruit en hij overleed in 1961 eenzaam en vergeten te Praag, 77 jaar oud. Hij wordt algemeen beschouwd als de belangrijkste Tsjechische fotograaf van voor de Tweede Wereldoorlog.
# Landdagverkiezingen in Tirol 2013

De twintigste landdagverkiezingen in de deelstaat Tirol van 2013 vonden op 28 april van dat jaar plaats. De verkiezingen werden gewonnen door de Tiroler Volkspartei (VP TIROL) - een afdeling van de federale Österreichische Volkspartei (ÖVP). De VP TIROL bleef de grootste partij, maar was wel iets achteruitgegaan en bleef met afstand de grootste partij in de Landdag van Tirol.
Na de verkiezingen werd een coalitie van VP TIROL en Die Grünen Tirol gevormd (een zogenaamde "zwart-groene" coalitie) onder leiding van gouverneur (Landeshauptmann) Günther Platter (VP TIROL).
| Partij | Partij | Percentage | Zetels | Verschil |
| | Tiroler Volkspartei (VP TIROL) | 39,35% | 16 | 0 |
| | Sozialdemokratische Partei Österreichs (SPÖ) | 13,72% | 5 | 0 |
| | Die Grünen Tirol (GRÜNE) | 12,59% | 5 | 1 |
| | Vorwärts Tirol (VORWÄRTS) | 9,54% | 4 | 4 |
| | Freiheitliche Partei Österreichs (FPÖ) | 9,34% | 4 | 0 |
| | Lijst Fritz Dinkhauser (FRITZ)$^a$ | 5,61% | 2 | 5 |
| | Overige partijen | 0,31% | 0 | — |
| | | | 36 | |
| $^a$ Bürgerforum Österreich |||||
# Mama Mataboe

Mama Mataboe is het 235ste stripverhaal van Jommeke. De reeks wordt getekend door striptekenaar Jef Nys. Het album verscheen op 3 oktober 2006.

## Personages

In dit verhaal spelen de volgende personages mee:
* Jommeke, Flip, Filiberke, Professor Gobelijn, en de Begijntjes.

## Verhaal

In de Afrikaanse wildernis wordt de Mama van Mataboe gestoken door de gevaarlijke steek-steek vlieg. De steek van zo'n vlieg is dodelijk als niet snel een antistof wordt toegediend. Mataboe slaagt erin professor Gobelijn te bereiken. Professor Gobelijn besluit direct om samen met Jommeke, Filiberke, Flip en Eufrasieke te vertrekken naar de Afrikaanse wildernis om Mama Mataboe te gaan helpen.
Eens ter plaatse moet eerste een levende steek-steekvlieg gevangen worden om het antistof te maken, dit lukt zonder verdere problemen. Maar Mama Mataboe is nog steeds spoorloos. De ganse groep gaat op zoek in de jungle naar Mama Mataboe. Tot overmaat van ramp worden ze ook nog gevangengenomen door een gevaarlijke stam "De Groene Teuten". Later kunnen ze ontsnappen dankzij de hulp van Filiberke, die achtergebleven was. Na heel wat gevaarlijke hindernissen vinden ze Mama Mataboe terug. Professor Gobelijn kan het antistof toedienen en na enkele minuten is Mama Mataboe weer de oude.
Met een barbecuefeest loopt het verhaal goed af.
# Tokoprymno maia

Tokoprymno maia is een zachte koraalsoort uit de familie Primnoidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Tokoprymno. Tokoprymno maia werd in 1996 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Bayer.