OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sirákov

Sirákov (Duits: Sirakau) is een Tsjechische gemeente in de regio Vysočina, en maakt deel uit van het district Žďár nad Sázavou. Sirákov telt 240 inwoners.
Baliny · Blažkov · Blízkov · Bobrová · Bobrůvka · Bohdalec · Bohdalov · Bohuňov · Borovnice · Bory · Březejc · Březí · Březí nad Oslavou · Březské · Budeč · Bukov · Bystřice nad Pernštejnem · Býšovec · Cikháj · Černá · Dalečín · Daňkovice · Dlouhé · Dobrá Voda · Dolní Heřmanice · Dolní Libochová · Dolní Rožínka · Fryšava pod Žákovou horou · Hamry nad Sázavou · Herálec · Heřmanov · Hodíškov · Horní Libochová · Horní Radslavice · Horní Rožínka · Chlumek · Chlumětín · Chlum-Korouhvice · Jabloňov · Jámy · Javorek · Jimramov · Jívoví · Kadolec · Kadov · Karlov · Kněževes · Koroužné · Kotlasy · Kozlov · Krásné · Krásněves · Křídla · Křižánky · Křižanov · Křoví · Kuklík · Kundratice · Kyjov · Lavičky · Lhotka · Lísek · Líšná · Malá Losenice · Martinice · Matějov · Měřín · Meziříčko · Milasín · Milešín · Mirošov · Moravec · Moravecké Pavlovice · Netín · Nížkov · Nová Ves · Nová Ves u Nového Města na Moravě · Nové Dvory · Nové Město na Moravě · Nové Sady · Nové Veselí · Nový Jimramov · Nyklovice · Obyčtov · Ořechov · Oslavice · Oslavička · Osová Bítýška · Osové · Ostrov nad Oslavou · Otín · Pavlínov · Pavlov · Petráveč · Pikárec · Písečné · Počítky · Poděšín · Podolí · Pokojov · Polnička · Prosetín · Račice · Račín · Radenice · Radešín · Radešínská Svratka · Radkov · Radňoves · Radňovice · Radostín · Radostín nad Oslavou · Rodkov · Rosička · Rousměrov · Rovečné · Rozseč · Rozsochy · Rožná · Ruda · Rudolec · Řečice · Sázava · Sazomín · Sejřek · Sirákov · Sklené · Sklené nad Oslavou · Skorotice · Skřinářov · Sněžné · Spělkov · Strachujov · Stránecká Zhoř · Strážek · Střítež · Sulkovec · Světnov · Sviny · Svratka · Škrdlovice · Štěpánov nad Svratkou · Tasov · Tři Studně · Ubušínek · Uhřínov · Ujčov · Újezd · Unčín · Vatín · Věcov · Věchnov · Velká Bíteš · Velká Losenice · Velké Janovice · Velké Meziříčí · Velké Tresné · Vepřová · Věstín · Věžná · Vídeň · Vidonín · Vír · Vlachovice · Vlkov · Vojnův Městec · Vysoké · Záblatí · Zadní Zhořec · Znětínek · Zubří · Zvole · Ždánice · Žďár nad Sázavou
# Skakavci (Kosjerić)

Skakavci (Servisch cyrillisch Скакавци) is een plaats in de Servische gemeente Kosjerić. De plaats telt 274 inwoners (2002).
# Sint-Michaëlkerk (Fulda)

De Sint-Michaëlkerk (Duits: Michaelskirche) in de Hessische stad Fulda werd in de jaren 820-822 in préromaanse, Karolingische stijl gebouwd in opdracht van abt Eigil. De kerk wordt beschouwd als de oudste Heilig Grafkerk van het land en wordt gerekend tot de meest belangrijke sacrale bouwwerken van Duitsland.
De architect van de kerk was waarschijnlijk de monnik Racholf († 824). Op 15 januari 822 werd het godshuis door aartsbisschop Haistulf aan de aartsengel Michaël gewijd. De Sint-Michaëlkerk diende als de begrafeniskapel van het in 744 gestichte klooster van Fulda, een van de culturele centra in de vroege middeleeuwen. Ook de abt Eigil werd hier begraven.
De rotonde en de crypte dateren van de bouwperiode. In de 10e en 11e eeuw werd de kerk na grotendeelse verwoesting vergroot. De rotonde werd tot de vorm van een kruis verbouwd en een westelijke toren werd aangebouwd. In de tweede helft van de 12e eeuw kreeg de toren een verdieping voor de klokken en in 1618 werd de toren boven de rotonde verhoogd en voorzien van een karakteristieke kegelvormige spits. De Rochuskapel werd in de jaren 1715-1716 aan de noordzijde van de kerk toegevoegd.
De Sint-Michaëlkerk staat in de buurt van de dom van Fulda
# Sint-Medarduskerk (Wessem)

De Sint-Medarduskerk in het Nederlands-Limburgse stadje Wessem is een rooms-katholieke kerk in de Nederlandse gemeente Maasgouw. De kerk werd oorspronkelijk gebouwd omstreeks het jaar 946. De kerk is gewijd aan de heilige Medardus van Noyon, een Franse bisschop uit de 5e/6e eeuw.

## Geschiedenis

De kerk werd oorspronkelijk gebouwd in romaanse stijl, maar werd later verbouwd in gotische stijl. In 1944 werd het bouwwerk grotendeels verwoest toen de Duitsers en geallieerden elkaar bestookten vanaf beide maasoevers. Op 10 november van dat jaar bliezen Duitse troepen de toren op, die vervolgens boven op het schip viel. Alleen de onderbouw van de toren, de muren van het koor en de zijbeuken, alsmede een aantal pilaren met Maaskapitelen, overleefden de verwoesting.
De plannen van pastoor J. Steinhart om de restanten te slopen en te vervangen door een geheel nieuwe kerk op een centralere plek in het dorp werden verhinderd door toedoen van architect en monumentenzorger F.P.J. Peutz, die het kerkbestuur van het belang van de restanten wist te overtuigen. Peutz was hierna een voor de hand liggende keuze voor de herbouw van de kerk. Door de vondst van belangrijke overblijfselen van de vroegromaanse kerk in 1946 werd de bouw van de nieuwe kerk flink vertraagd. Pas eind 1948 ging de restauratie van start.
Op 31 december 1949 was het gebouw, met uitzondering van de toren, hersteld en kon de kerk in gebruik worden genomen. Peutz had zich bij de herbouw deels laten leiden door de oude situatie en gebruik maakte van de restanten. Het restant van de oude toren werd echter gesloopt om het schip met een travee te kunnen verlengen. De toren werd vervolgens in 1950-1951 enkele meters meer naar het westen en iets hoger herbouwd, waarbij voor het onderstuk rivierstenen afkomstig van de oude toren werden gebruikt terwijl voor het bovenstuk mergel werd gebruikt. Bovendien werd het schip breder uitgevoerd, met gebruikmaking van de middeleeuwse pilaren die iets verplaatst werden, en werden de zijbeuken versmald tot processiegangen. Ook kreeg het schip een lichtbeuk in een romaans aandoende stijl, waardoor een basilicale opzet ontstond. De historisch belangrijke archeologische overblijfselen van het vroegromaanse kruisbasiliekje met klaverbladvormige oostpartij werden in het nieuwe kerkgebouw verwerkt.
In een plantsoen aan de overzijde van de kerk staat een Heilig Hartbeeld ter gelegenheid van het zilveren priesterjubileum van pastoor Steinhart in 1943.
* Kerkinterieur
* Opgraving koor, 1946
* Romaans kapiteel
# Skenea diaphana

Skenea diaphana is een slakkensoort uit de familie van de Skeneidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1884 door A. E. Verrill.
# Skogen

Skogen kan verwijzen naar:
* Skogen (Oslo), een buurt in Oslo
* Skogen (metrostation), een station van de metro van Oslo
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Skogen en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sint-Pietersbandenkerk (Dikkele)

De Sint-Pietersbandenkerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Zwalm behorende plaats Dikkele, gelegen aan de Brouwerijstraat 10.

## Geschiedenis

Oorspronkelijk was dit een Sint-Pieterskerk en er werd voor het eerst in 991 melding van gemaakt. Het patronaatsrecht kwam toen aan de Sint-Pietersabdij te Gent. Er bestond een eenbeukig romaans of vroeggotisch kerkje dat einde 16e eeuw ook Sint-Antonius abt als tweede heilige kreeg en in 1803 aan Sint-Pietersbanden werd gewijd.
Het kerkje werd in 1839 gesloopt. In 1840-1846 werd een nieuwe kerk gebouwd in neoclassicistische stijl. In 1872 werd het koor herbouwd naar ontwerp van Edmond de Perre-Montigny.

## Gebouw

Het betreft een eenbeukig bakstenen kerkgebouw met ingebouwde westtoren. De kerk heeft een driezijdig afgesloten koor dat van het schip gescheiden is door een triomfboog. In de buitenmuren zijn reliëfs ingemetseld duit het 3e kwart van de 20e eeuw welke als staties van een Sint-Antoniusommegang dienen. Deze vervangen een oudere ommegang.

## Interieur

De kerk bezit de schilderijen: Laatste avondmaal (17e eeuw), Sint-Antonius Abt (1e kwart 18e eeuw) en Bewening van Jezus (omstreeks 1700). Er is een 18e-eeuws Sint-Antoniusbeeld.
Het hoofdaltaar is van 1880. De zijaltaren zijn van omstreeks 1840 en uitgevoerd in neoclassicistische stijl. Het koorgestoelte en de lambrisering en ook een biechtstoel zijn in classicistische stijl, eind 18e eeuw. De preekstoel is van 1642. Het marmeren doopvont is van 1840.
Het orgel is van 1869 en werd vervaardigd door Petrus Joannes Vereecken in laat-classicistische stijl.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
* ↑ https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/45156. Gearchiveerd op 31 juli 2022.
* ↑ https://svenvermassen.wixsite.com/orgelvlaamseardennen/dikkele. Gearchiveerd op 17 mei 2021.
* ↑ 30 000 euro voor restauratie historisch Vereecken-orgel, Het Laatste Nieuws. Gearchiveerd op 3 februari 2023.
# Sinuatophorus maximus

Sinuatophorus maximus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door van Achterberg in 2000.
# Sint-Willibrorduskerk (Rhoon)

De Sint-Willibrorduskerk is een rooms-katholieke kerk aan de Dorpsdijk 234 in Rhoon.
De eerste aan Sint-Willibrord gewijde kerk in Rhoon werd al in de 15e eeuw gebouwd, maar ging tijdens de reformatie over naar de protestanten. De katholieken maakten daarna gebruik van schuilkerken tot zij in 1857 weer een echte kerk kregen. Dit gebouw moest echter al na enkele decennia vervangen worden.
De huidige kerk werd in 1893-1894 gebouwd. Architect Adrianus Bleijs ontwierp een eenbeukige zaalkerk in neogotische stijl, met pastorie. Het schip telt vijf traveeën met een vijfzijdig gesloten priesterkoor. Op de voorgevel staat boven de entree een dakruiter. Binnen is de kerk overdekt met een houten spitstongewelf.
De kerk is tot op heden in gebruik bij de parochie Heiligen Nicolaas Pieck en Gezellen.

## Externe link

* Website parochie
* Reliwiki - Rhoon, Willibrordus
# Sint-Willibrorduskerk (Ruurlo)

De Sint-Willibrorduskerk is een rooms-katholieke kerk in de Nederlandse plaats Ruurlo. De bouw van de kerk was begonnen in 1869 naar ontwerp van Pierre Cuypers, en in 1871 afgerond. Ver voordat de kerk werd gebouwd, kerkten de katholieken in de huidige Dorpskerk, die destijds katholiek was en eveneens de Sint Willibrorduskerk heette. Na de reformatie namen de protestanten de Dorpskerk over en moesten de katholieken in Ruurlo hun toevlucht nemen tot nabijgelegen schuil- en schuurkerken. De financiering voor een nieuwe kerk kwam rond door een legaat van baron Van Dordt tot Medler. De huidige Sint-Willibrorduskerk is in 1871 ingewijd en kreeg als patronaat Willibrord.
De oorspronkelijke kerk uit 1871 is een zaalkerk gebouwd in neogotische bouwstijl. In 1938 zijn de zijbeuken erbij gebouwd. Enkele glas in loodramen versieren de entree, die onder de kerktoren met naaldspits is begeven. Van binnen de kerk is er zicht op een groot glas-in-loodraam boven het priesterkoor, dat na restauratiewerkzaamheden in 2007 weer zichtbaar is, na in 1938 dichtgemetseld te zijn geweest.
De kerk is een gemeentelijk monument.
* Old Reurle. Historie R.K. Kerk
* VVV Hartje Achterhoek (2014): St. Willibrordus kerk
* Mijn Gelderland (2014): St. Willibrorduskerk Ruurlo
# Siopelus basilewskyanus

Siopelus basilewskyanus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2012 door Facchini.
# Siopelus caffrarius

Siopelus caffrarius is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2012 door Facchini.
# Sinularia compacta

Sinularia compacta is een zachte koraalsoort uit de familie Alcyoniidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Sinularia. Sinularia compacta werd in 1970 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Tixier-Durivault.
# Skeletodes

Skeletodes is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1850 door Newman.

## Soorten

Skeletodes omvat de volgende soorten:
* Skeletodes bimaculata Wang, 1995
* Skeletodes tetrops Newman, 1850
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Sirka

Sirka is een census town in het district Ramgarh van de Indiase staat Jharkhand.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 20170 mensen in Sirka, waarvan 53% mannelijk en 47% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 57%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Sirk'i Qullu

De Sirk'i Qullu (ook Serque Qollu, Serkhe Khollu, Serkhe Kkollu) is een berg in de Cordillera Real in de Andes in Bolivia in het departement La Paz, provincie Pedro Domingo Murillo, gemeente (municipio) La Paz.
De naam van de berg is een samenstelling van de Aymara woorden sirk'i (wrat) en qullu (berg): "Wrattenberg".
# Slag bij Arles (471)

De Slag bij Arles werd in 471 gestreden tussen de Visigoten en het West-Romeinse rijk.

## Aanleiding en gevolgen

Voorafgaand aan de slag hadden de Visigoten de Bretons verslagen tijdens de Slag bij Déols in 469 waarna zij hun macht vanuit Aquitanië verder uitbreidden. Gealarmeerd door deze ontwikkeling stuurde keizer Anthemius een expeditie onder leiding van zijn zoon Anthemiolus over de Alpen tegen de Visigotische koning Eurik die op dat moment Arles belegerde. Eurik verpletterde het Romeinse leger en doodde Anthemiolus en drie vooraanstaande Romeinen. Eurik veroverde vervolgens Arles en bezette een groot deel van Zuid-Gallië. De nederlaag in Gallië was een directe oorzaak van de daaropvolgende omverwerping van Anthemius als keizer door de sterke man van het westelijk Romeinse leger Ricimer.
# Slag bij Arles (411)

De Slag bij Arles vond plaats in 411 tussen de legers van de West-Romeinse keizers Constantijn III en Honorius. Het leger van Honorius werd aangevoerd door zijn generaal Constantius, de latere keizer. De slag werd gewonnen door Honorius.

## Achtergrond

In 410 keerde Constantijn III terug naar Gallië nadat zijn poging om Honorius in Italië af te zetten was geëindigd in een nederlaag. Hij verkeerde in een moeilijke positie want vanuit Spanje werd hij aangevallen door Maximus, ook een tegenkeizer.
In 411 zond keizer Honorius zijn generaal Constantius met een groot leger naar Gallië. In de buurt van Arles raakten de legers met elkaar in gevecht. Het leger van Constantijn III werd verslagen en moest zich terugtrekken binnen de muren van Arles. Generaal Constantius sloeg daarop het beleg om de stad. Constantijn III hoopte in de tussentijd te worden ontzet door zijn generaal Ebodich, doch dit bleek ijdele hoop, want generaal Constantius lokte deze versterkingen in een hinderlaag. Constantijn III gaf zich over en ondanks de belofte van een veilige aftocht werd hij gevangengenomen en in augustus of september 411 onthoofd.
# Slogohimo

Slogohimo kan verwijzen naar:

## Indonesië

* Slogohimo (onderdistrict), een onderdistrict in het bestuurlijke gebied Wonogiri in de provincie Midden-Java
* Slogohimo (plaats), een plaats in het bestuurlijke gebied Wonogiri in de provincie Midden-Java
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Slogohimo en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sloggi

Sloggi is een merk van ondergoed dat onderdeel uitmaakt van de internationale ondergoedfabrikant Triumph International.

## Geschiedenis

Het merk is 1979 begonnen als fabrikant van damesondergoed; in eerste instantie produceerde Sloggi alleen slips. In 1986 is Sloggi begonnen met de productie van mannenondergoed. De slips voor mannen van Sloggi verdrongen al snel de populariteit van de loszittende boxershorts. Tot op heden is de slip het meest gedragen ondergoed door mannen. Sloggi is later ook een strakke variant op de boxershort gaan produceren. De vrouwencollectie werd tevens uitgebreid met beha's. Het ondergoed is altijd gemaakt van katoen met een klein beetje elastaan.
Sinds 1979 heeft Sloggi meer dan een miljard slips verkocht in meer dan dertig landen.

## Externe link

* (en) Officiële website
# Smolenskoorlog

De Smolenskoorlog werd tussen 1632 en 1634 gevoerd door het Pools-Litouwse Gemenebest en Rusland. Laatstgenoemde poogde hiermee de stad Smolensk in eigen bezit te krijgen.

## Aanleiding

Tijdens de eerdere Pools-Russische Oorlog (1605-1618) moest Rusland de stad overdragen aan het Gemenebest, conform het Verdrag van Deoelino dat op 11 december 1618 werd ondertekend. Toen de dood van de Poolse koning Sigismund III samenviel met het einde van de Tijd der troebelen, zag Rusland zijn kans schoon om de stad terug te veroveren.

## De strijd

Het zorgvuldig voorbereide Russische leger van 34.500 manschappen bereikte Smolensk in oktober 1632. De belegering hield stand tot september 1633, tot de nieuwe koning van het Gemenebest, Władysław IV, met een pas gevormd leger de stad kon ontzetten.
Een maand later, op 3 oktober, moesten de Russen na hevige gevechten de belegering opgeven. Tegen het eind van de maand waren ze volledig omsingeld. Versterkingen zouden er nooit komen, waardoor ze op 1 maart 1634 de strijd staakten. Het Verdrag van Polanov werd ondertekend in dezelfde maand nog, waarmee een einde werd gemaakt aan de oorlog.

## Vrede

Het verdrag bepaalde onder meer dat Smolensk onder het Gemenebest zou blijven vallen. Daarnaast moest Rusland 20.000 roebels in goud betalen. Władysław IV moest zijn claim op de Russische troon opgeven.
Het verdrag eindigde niet alleen deze oorlog, maar maakte tevens een einde aan de reeks van oorlogen tussen Polen en zijn buurlanden die al aan het begin van de 17e eeuw aanving. Hierna volgde 14 jaar van vrede. In deze tijd zou het Gemenebest zijn grootste bloei doormaken.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Smolensk War op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Smolice (Groot-Polen)

Smolice is een plaats in het Poolse district Krotoszyński, woiwodschap Groot-Polen. De plaats maakt deel uit van de gemeente Kobylin en telt 1200 inwoners.
# Slag bij Barrahuis

Slag bij Barrahuis kan verwijzen naar:
* Slag bij Barrahuis (1492)
* Slag bij Barrahuis (1498)
* Slag bij Barrahuis (1515)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Slag bij Barrahuis en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Slag bij Reichenberg

De Slag bij Reichenberg was een veldslag tijdens de Zevenjarige oorlog op 21 april 1757 bij het dorpje Liberec (Duits: Reichenberg) in Bohemen.
Maarschalk August Willem van Brunswijk-Bevern was Bohemen binnengetrokken met een korps van 16.000 Pruisen. Bij Reichenberg ontmoette hij een Oostenrijks korps onder leiding van Königsegg. Het volledige Oostenrijkse korps bestond 18.000 man infanterie en 4900 cavalerie, waarvan er ongeveer 10.000 bij Reichenberg aanwezig waren.
De ervaren Bevern versloeg zijn tegenstander. Ten gevolge hiervan kreeg Bevern grote hoeveelheden Oostenrijkse voorraden in handen en zette hij zijn opmars naar Praag voort.
# Fiesso Umbertiano

Fiesso Umbertiano is een gemeente in de Italiaanse provincie Rovigo (regio Veneto) en telt 4207 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 27,3 km², de bevolkingsdichtheid is 154 inwoners per km².

## Demografie

Fiesso Umbertiano telt ongeveer 1678 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 1,0% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 4135 |
| 2001 | 4177 |

## Geografie

Fiesso Umbertiano grenst aan de volgende gemeenten: Canaro, Castelguglielmo, Frassinelle Polesine, Occhiobello, Pincara, Stienta.
* Italiaans bureau voor statistiek
Adria · Ariano nel Polesine · Arquà Polesine · Badia Polesine · Bagnolo di Po · Bergantino · Bosaro · Calto · Canaro · Canda · Castelguglielmo · Castelmassa · Castelnovo Bariano · Ceneselli · Ceregnano · Corbola · Costa di Rovigo · Crespino · Ficarolo · Fiesso Umbertiano · Frassinelle Polesine · Fratta Polesine · Gaiba · Gavello · Giacciano con Baruchella · Guarda Veneta · Lendinara · Loreo · Lusia · Melara · Occhiobello · Papozze · Pettorazza Grimani · Pincara · Polesella · Pontecchio Polesine · Porto Tolle · Porto Viro · Rosolina · Rovigo · Salara · San Bellino · San Martino di Venezze · Stienta · Taglio di Po · Trecenta · Villadose · Villamarzana · Villanova Marchesana · Villanova del Ghebbo
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Fiesso d'Artico

Fiesso d'Artico is een gemeente in de Italiaanse provincie Venetië (regio Veneto) en telt 6586 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 6,3 km², de bevolkingsdichtheid is 1045 inwoners per km².

## Demografie

Fiesso d'Artico telt ongeveer 2566 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 1,3% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 5855 |
| 2001 | 5779 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 9 meter boven zeeniveau.
Fiesso d'Artico grenst aan de volgende gemeenten: Dolo, Pianiga, Stra, Vigonza (PD).
# Fosfor-32

Fosfor-32 of $^{32}$P is een radioactieve isotoop van fosfor. De isotoop komt van nature niet op Aarde voor.
Fosfor-32 ontstaat onder meer bij het radioactief verval van silicium-32.

## Radioactief verval

Fosfor-32 vervalt (met een halveringstijd van 14,26 dagen) tot de stabiele isotoop zwavel-32:
    ${\ce {{^{32}_{15}P}->{^{32}_{16}S}+{e^{-}}+{\bar {\nu }}_{e}}}$

## Toepassingen

Deze isotoop wordt gebruikt om fosforhoudende verbindingen, zoals fosfaten, DNA of RNA, radiochemisch te labelen. Aan deze techniek zijn enige gevaren gekoppeld, omdat fosfor-32 een bètastraler is en de hoog-energetische uitgezonden elektronen de huid kunnen doordringen. Bovendien kan fosfor-32 op verschillende wijzen in het lichaam worden opgenomen en kan het zich inbouwen in botten en tanden, die voornamelijk opgebouwd zijn uit calciumfosfaat (hydroxyapatiet).
Fosfor-32 wordt geproduceerd door het bombarderen van een stabiele zwavel-32-kern met neutronen:
    ${\ce {^{32}_{16}S + ^1_0n -> ^{32}_{15}P + p^+}}$
* (en) Wolfram Alpha
* (en) Periodic table
$^{24}$P · $^{25}$P · $^{26}$P · $^{27}$P · $^{28}$P · $^{29}$P · $^{30}$P · $^{31}$P · $^{32}$P · $^{33}$P · $^{34}$P · $^{35}$P · $^{36}$P · $^{37}$P · $^{38}$P · $^{39}$P · $^{40}$P · $^{41}$P · $^{42}$P · $^{43}$P · $^{44}$P · $^{45}$P · $^{46}$P · $^{47}$P
# Martinice (okres Kroměříž)

Martinice (Duits: Martinitz) is een Tsjechische gemeente in de regio Zlín, en maakt deel uit van het district Kroměříž. Martinice telt 659 inwoners.
Bařice-Velké Těšany · Bezměrov · Blazice · Bořenovice · Brusné · Břest · Bystřice pod Hostýnem · Cetechovice · Dřínov · Holešov · Honětice · Horní Lapač · Hoštice · Hulín · Chomýž · Chropyně · Chvalčov · Chvalnov-Lísky · Jankovice · Jarohněvice · Karolín · Komárno · Koryčany · Kostelany · Kostelec u Holešova · Kroměříž · Kunkovice · Kurovice · Kvasice · Kyselovice · Lechotice · Litenčice · Loukov · Lubná · Ludslavice · Lutopecny · Martinice · Míškovice · Morkovice-Slížany · Mrlínek · Němčice · Nítkovice · Nová Dědina · Osíčko · Pacetluky · Pačlavice · Počenice-Tetětice · Podhradní Lhota · Prasklice · Pravčice · Prusinovice · Přílepy · Rajnochovice · Rataje · Roštění · Roštín · Rusava · Rymice · Skaštice · Slavkov pod Hostýnem · Soběsuky · Střílky · Střížovice · Sulimov · Šelešovice · Troubky-Zdislavice · Třebětice · Uhřice · Věžky · Vítonice · Vrbka · Zahnašovice · Záříčí · Zástřizly · Zborovice · Zdounky · Zlobice · Žalkovice · Žeranovice