OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Pinamalayan

Pinamalayan is een gemeente in de Filipijnse provincie Oriental Mindoro op het eiland Mindoro. Bij de laatste census in 2007 had de gemeente ruim 77 duizend inwoners.

## Geografie
### Bestuurlijke indeling

Pinamalayan is onderverdeeld in de volgende 37 barangays:
| Anoling Bacungan Bangbang Banilad Buli Cacawan Calingag Del Razon Guinhawa Inclanay Lumangbayan Malaya Maliangcog | Maningcol Marayos Marfrancisco Nabuslot Pagalagala Palayan Pambisan Malaki Pambisan Munti Panggulayan Papandayan Pili Quinabigan | Ranzo Rosario Sabang Santa Isabel Santa Maria Santo Niño Santa Rita Wawa Zone I Zone II Zone III Zone IV |

## Demografie

Pinamalayan had bij de census van 2007 een inwoneraantal van 77.119 mensen. Dit zijn 4.168 mensen (5,7%) meer dan bij de vorige census van 2000. De gemiddelde jaarlijkse groei komt daarmee uit op 0,77%, hetgeen lager is dan het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (2,04%). Vergeleken met de census van 1995 is het aantal mensen met 11.216 (17,0%) toegenomen.
De bevolkingsdichtheid van Pinamalayan was ten tijde van de laatste census, met 77.119 inwoners op 282,26 km², 273,2 mensen per km².
# Pieter de Grebber

Pieter de Grebber (Haarlem, ca. 1600 - aldaar, 1652 of 1653) was een Nederlands kunstschilder van voornamelijk religieuze voorstellingen. Hij was een pionier op het gebied van vormgeving en een stilistische vernieuwer onder de Haarlemse classicisten. Nicolaes Berchem was zijn leerling.

## Biografie

Pieter de Grebber was de oudste zoon van Frans Pietersz. de Grebber, een schilder en borduurwerker. Hij zou hebben geleerd bij zijn vader en bij Hendrick Goltzius. In 1618 gingen vader en zoon naar Antwerpen en onderhandelden met Peter Paul Rubens over de ruil van zijn schilderij Daniel in de Leeuwenkuil. Het is vervolgens door de Engelse ambassadeur in de Republiek, Dudley Carleton, overhandigd aan koning Karel I van Engeland.
Pieter de Grebber stamde uit een katholieke en kunstzinnige familie. Hij was bevriend met de priester en musicoloog Jan Albertsz. Ban. De Haarlemse componist Cornelis Padbrué zette een gedicht van Pieter de Grebber op muziek. Hij was ongehuwd en woonde van 1634 tot zijn dood op het Haarlemse begijnhof. Hij had een broer Albert die schilderde, evenals zijn zuster Maria, de schoonmoeder van Gabriel Metsu. Maurits de Grebber werd goudsmid.
Zijn vroegste schilderijen dateren uit 1622; pas tien jaar later trad hij toe tot het Sint-Lucasgilde. Pieter de Grebber kreeg belangrijke opdrachten in Haarlem, maar ook van stadhouder Frederik Hendrik. Zo werkte hij mee aan de decoratie van paleis Honselaarsdijk bij Naaldwijk en van Paleis Noordeinde en in 1647 aan Huis ten Bosch in Den Haag. Wellicht was hij ook voor Deense opdrachtgevers werkzaam. De Grebber was een welvarend man in Haarlem.

## Werk

De Grebber schilderde altaarstukken voor kerken in de Zuidelijke Nederlanden en schuilkerken in de Republiek. Behalve historiestukken schilderde hij ook een twintigtal portretten, o.a. van priesters; verder heeft Pieter de Grebber vele tekeningen en een paar etsen nagelaten. Tot slot ontwierp hij minstens een wandtapijt en een plafondschildering.
Vanuit verschillende invloeden, zoals het Utrechtse caravaggisme, Rubens (kleur en compositie) en Rembrandt, kwam hij tot een persoonlijke stijl. Hij was, samen met Salomon de Bray, de wegbereider van het Haarlemse classicisme. Zijn schilderijen worden gekenmerkt door een overzichtelijke helderheid en een palet van lichte tinten.
In 1649 schreef De Grebber een traktaat met de titel Regulen welcke by een goet Schilder en Teyckenaar geobserveert en achtervolght moeten werden. Hierin stonden elf regels opgesomd waaraan de ware classicistische schilder zich diende te houden. Hoewel de classicisten zwoeren bij zulke regels, werden deze niet altijd even strak nageleefd.
# Plagithmysus longicollis

Plagithmysus longicollis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Perkins.
# Platycheirus latimanus

Platycheirus latimanus is een vliegensoort uit de familie van de zweefvliegen (Syrphidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1845 door Wahlberg.
# Pimelodus britskii

Pimelodus britskii is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de antennemeervallen (Pimelodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Garavello & Shibatta.
* ↑ (en) Pimelodus britskii op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Pimelodus britskii. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Piercea mellita

Piercea mellita is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Meyrick.
# Piruna dampfi

Piruna dampfi is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door Bell.
# Piruna cyclosticta

Piruna cyclosticta is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1920 door Harrison Gray Dyar.
# Platylabus monotonus

Platylabus monotonus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Heinrich in 1962.
# Platylabus neglectus

Platylabus neglectus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Fonscolombe in 1847.
# Platylabus nigricornis

Platylabus nigricornis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Uchida in 1926.
# Platylabus montanus

Platylabus montanus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cresson in 1877.
# Plaisians

Plaisians is een gemeente in het Franse departement Drôme (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 183 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Nyons.

## Geografie

De oppervlakte van Plaisians bedraagt 31,4 km², de bevolkingsdichtheid is 5,8 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Afbeeldingen

* Gezicht op Plaisians
* Landschap bij Plaisians
* Gemeentehuis
* Gîte
# Plaisier

Plaisier kan verwijzen naar:
* Adrianus Plaisier (1898 - 1965), Nederlands onderwijzer en verzetsstrijder
* Arjan Plaisier (1956), Nederlands theoloog, predikant en zendeling (scriba van de PKN vanaf medio 2008)
* Bas Plaisier (1946), Nederlands theoloog, predikant en zendeling (scriba van de PKN tot medio 2008, geen familie)
* Peter Plaisier, Nederlands radio-dj
* Silvana Plaisier, Nederlands zangeres
# Pierre Eichhorn

Jean Pierre Eichhorn (Luxemburg, 28 juli 1854) was een Belgisch schutter.

## Levensloop

Eichhorn nam deel aan de Olympische Zomerspelen van 1900 in het onderdeel 'pistool'. Hij eindigde er 17e in de eindrangsschikking. Met het Belgisch team (voorts bestaande uit Alban Rooman, Émile Thèves, Victor Robert en Charles Lebègue) werd hij er vierde.
* Fiche Eichorn, Olympics
* Fiche Eichorn, sportuitslagen.org
* ↑ (en) Biographical information Pierre Eichhorn, Olympedia
* ↑ (en) Paris 1900 Shooting 50m pistol 60 shots men results, Olympics
* ↑ (en) Paris 1900 Shooting 50m army pistol team men results, Olympics
* ↑ (en) Results Olympic Games 1900 - Free Pistol, 50 metres, Team, Men, Olympedia
* ↑ (en) Fiche Pierre Eichhorn, Sport-reference (Internet Archive)
# Pierre Durand

Pierre Durand (Saint-Seurin-sur-l'Isle, 16 februari 1955) is een Frans ruiter, die gespecialiseerd is in springen. Durand nam tweemaal deel aan de Olympische Zomerspelen en bij zij zijn tweede deelname in Seoel won hij de individueel de gouden medaille en de bronzen medaille in de landenwedstrijd. Twee jaar later tijdens de eerste Wereldruiterspelen eindigde hij als achttiende individueel en won in de landenwedstrijd de wereldtitel.

## Resultaten

* Olympische Zomerspelen 1984 in Los Angeles 14e individueel springen met Jappeloup de Luze
* Olympische Zomerspelen 1984 in Los Angeles 6e landenwedstrijd springen met Jappeloup de Luze
* Olympische Zomerspelen 1988 in Seoel individueel springen met Jappeloup de Luze
* Olympische Zomerspelen 1988 in Seoel landenwedstrijd springen met Jappeloup de Luze
* Wereldruiterspelen 1990 in Stockholm 18e individueel springen met Jappeloup de Luze
* Wereldruiterspelen 1990 in Stockholm 1 landenwedstrijd springen met Jappeloup de Luze
* (en) Profiel van Pierre Durand op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) FEI profiel
1900: Aimé Haegeman · 1912: Jean Cariou · 1920: Tommaso Lequio di Assaba · 1924: Alphonse Gemuseus · 1928: František Ventura · 1932: Takeichi Nishi · 1936: Kurt Hasse · 1948: Humberto Mariles · 1952: Pierre Jonquères d'Oriola · 1956: Hans Günter Winkler · 1960: Raimondo D'Inzeo · 1964: Pierre Jonquères d'Oriola · 1968: William Steinkraus · 1972: Graziano Mancinelli · 1976: Alwin Schockemöhle · 1980: Jan Kowalczyk · 1984: Joe Fargis · 1988: Pierre Durand · 1992: Ludger Beerbaum · 1996: Ulrich Kirchhoff · 2000: Jeroen Dubbeldam · 2004: Rodrigo Pessoa · 2008: Eric Lamaze · 2012: Steve Guerdat · 2016: Nick Skelton · 2020: Ben Maher · 2024: Christian Kukuk
* Bibliothèque nationale de France: cb12228696n (data)
* Gemeinsame Normdatei: 136032796
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8171 9340
* Library of Congress Control Number: n95059405
* Système universitaire de documentation: 159305012
* Virtual International Authority File: 105339706
* WorldCat (via VIAF): 105339706
# Pierre Dyserinck

Pierre Dyserinck (Aalbeke, 30 april 1937 - Brugge, 2006) was een Vlaams schrijver.

## Levensloop

Pierre Dyserinck studeerde in Gent tropische landbouwwetenschappen en vertrok naar Belgisch-Congo. Na de Congolese onafhankelijkheid kwam hij naar België terug en werd er verzekeringsinspecteur.
Een depressie maakte dat hij door zijn psychiater werd aanbevolen zich op het schrijven toe te leggen. Hij kreeg reputatie en werd onder meer lid van de Vereniging van Vlaamse Misdaadauteurs.

## Publicaties

* 100 kistjes v oor Galutopia, roman, 1970.
* Als Engels raaigras, roman, 1971.
* Cap Blanc-Nez, roman, 1974.
* In een wolk van 4711, poëzie, 1977.
* De grensganger, roman, 1979.
* De fluwelen giftand, misdaadroman, 2001.
* Brave, hoorspel.

## Literatuur

* Fernand BONNEURE, Pierre Dyserinck, in: Lexicon van West-Vlaamse schrijvers, Deel I, Torhout, 1984.
* Fernand BONNEURE, Pierre Dyserinck, VWS-cahiers nr. 221, 2004.
# Plesiocystiscinae

Plesiocystiscinae is een onderfamilie van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Geslachten

* Plesiocystiscus G. A. Coovert & H. K. Coovert, 1995
# Plesiocystiscus alfredensis

Plesiocystiscus alfredensis is een slakkensoort uit de familie van de Cystiscidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Bartsch.
# Plesiocystiscus abbotti

Plesiocystiscus abbotti is een slakkensoort uit de familie van de Cystiscidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door De Jong & Coomans.
# Plateros keralensis

Plateros keralensis is een keversoort uit de familie netschildkevers (Lycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1990 gepubliceerd door Ladislav Bocák & Bocáková.
# Pinkyrose

Pinkyrose is een Nederlands bedrijf en richt zich op de productie van handgemaakte siropen en limonades met gebruik van natuurlijke ingrediënten.
Het bedrijf werd opgericht in 2013 door Hugo van den Emster en Mat Buitelaar met als doel limonadesiropen te produceren zonder kunstmatige toevoegingen. De siropen worden handmatig gemaakt en bevatten onder andere kruiden en specerijen. Ze zijn veganistisch, gluten- en lactosevrij en worden zonder kunstmatige kleur- en smaakstoffen geproduceerd.
Om de distributie van hun producten in Nederland uit te breiden, ging Pinkyrose in 2021 een samenwerking aan met Bier&cO. Deze samenwerking richtte zich vooral op de levering aan de horeca en zelfstandige slijterijen. Het assortiment werd in 2022 uitgebreid met een nieuwe smaak in blik. De producten blijven vrij van kunstmatige toevoegingen, zoals conserveringsmiddelen.
# Pisionella hancocki

Pisionella hancocki is een borstelworm uit de familie Sigalionidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Pisionella hancocki werd in 1939 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Hartman.
# Plectonotum martinezi

Plectonotum martinezi is een keversoort uit de familie soldaatjes (Cantharidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1988 gepubliceerd door Wittmer.
# Plusia roseofasciata

Plusia roseofasciata is een vlinder uit de familie uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1965 door Carcasson.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Plutodes chlidana

Plutodes chlidana is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Prout.
* ↑ Prout, Louis B. (1926). "New geometridae" Novitates Zoologicae 33 (1):1-32 Link
* ↑ Beccaloni, G.W., Scoble, M.J., Robinson, G.S. & Pitkin, B. (Editors). (2003). The Global Lepidoptera Names Index (LepIndex). (Geraadpleegd maart 2013).
# Plagiotelum opalescens

Plagiotelum opalescens is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1885 door Olliff.
# Plaza Nueva

De Plaza Nueva (Nederlands: Nieuw Plein) is een plein in de Spaanse stad Sevilla. In het midden van het plein staat een standbeeld van koning Ferdinand III van Castilië die in Spanje ook San Fernando (heilige Ferdinand) wordt genoemd. Aan de oostelijke zijde bevindt zich het Ayuntamiento de Sevilla waar het stadsbestuur zetelt.
In vroegere tijden liep hier een zijarm van de rivier Guadalquivir en stond er in 1915 nog een prestigieus hotel Gran Hotel del Oriente. Het huidige Ayuntamiento was tot de inval van de Fransen aan het einde van de achttiende eeuw een klooster van de franciscanen die hun naam gegeven hebben aan het plein aan de achterzijde van het gebouw, de plaza de San Francisco. Een ander opvallend gebouw is het Edificio de Telefónica, gebouwd tussen 1926 en 1929.
Anno 2011 verbindt een tramlijn, uitgebaat door TUSSAM, dit plein met het bus- en metrostation van Prado de San Sebastian.
* Ayuntamiento aan de Plaza Nueva
* Edificio Telefónica
* Een tram van de maatschappij TUSSAM
# Plaza de Armas

Plaza de Armas ("Plein van de wapenen") is de naam die in veel Latijns-Amerikaanse steden aan het centrale plein wordt gegeven. De pleinen worden ook vaak aangeduid als Plaza Mayor ("Hoofdplein"), hoewel in sommige steden er zowel een Plaza de Armas als een Plaza Mayor aanwezig is.
Veel van de door conquistadores veroverde steden werden ontworpen in een standaard blokkenpatroon, geïnspireerd door de vorm van de Romeinse legerkampen. Een van de blokken in het centrum werd niet bebouwd en vormde het Plaza de Armas.
Het Plaza de Armas wordt vaak omzoomd door regeringsgebouwen, kerken en andere gebouwen van culturele of politieke betekenis. Het plein ontleent zijn naam aan de functie die het had als toevluchtsoord bij een aanval op de stad; vanaf het plein werden wapens onder de verdedigers verspreid.

## Bekende Plazas de Armas in de Spaanstalige wereld

* Plaza de Armas van Havana
* Plaza Mayor van Lima
* Plaza de Armas van Pisco
* Plaza de la Independencia (Onafhankelijkheidsplein) van Concepción: hier werd op 1 januari 1818 voor het eerst de Chileense onafhankelijkheid uitgeroepen.
* Plaza de Armas van Santiago.
* Plaza de Armas van San Juan.
* Plaza de Armas van Sevilla
* Plaza de Armas in Arequipa (Peru)
* Plaza de la Independencia, Concepción (Chili)
* Plaza de Armas, Sevilla (Spanje)
* Plaza Mayor, Lima (Peru)
# Plaza de Castilla

Plaza de Castilla kan verwijzen naar:
* Plaza de Castilla (Madrid) - plein in Madrid
* Plaza de Castilla (metrostation) - metrostation aan bovenstaand plein
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Plaza de Castilla en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Platycentropus amicus

Platycentropus amicus is een schietmot uit de familie Limnephilidae. De soort komt voor in het Nearctisch gebied.
# Platycentropus indistinctus

Platycentropus indistinctus is een schietmot uit de familie Limnephilidae. De soort komt voor in het Nearctisch gebied.
# Pleistarchus van Sparta

Pleistarchos of Pleistarchus (Grieks: Πλείσταρχος) van de Agiadendynastie was een koning van Sparta. Hij regeerde officieel over Sparta van 480 tot 458 v. Chr.
Hij was de zoon van Leonidas I en van Gorgo. Omdat zijn vader reeds stierf toen Pleistarchos nog maar heel klein was, in de Slag bij Thermopylae, was hij slechts in theorie koning. In de praktijk was de macht in handen van zijn neef Pausanias en zijn oom Cleombrotus. Het is onzeker wanneer hij ook in de praktijk de macht in Sparta van zijn neef overnam. Men vermoedt ten laatste bij de dood van Pausanias, in 467 v. Chr. Pausanias voerde de Spartanen in ieder geval aan bij de Slag bij Plataeae.
Toen hij stierf in 458 v. Chr., had hij echter geen zoon die hem kon opvolgen. Zijn opvolger werd daarom de zoon van Pausanias, Pleistoanax.
# Pleisterkade 17

Pleisterkade 17 was een Nederlandse televisieserie, uitgezonden door de KRO in de seizoenen 1975-1976 en 1976-1977. De serie, geschreven door Annie M.G. Schmidt en van muziek voorzien door Harry Bannink, telde 12 afleveringen.

## Verhaal

Pleisterkade 17 gaat over het gezin van een wat ouder echtpaar, Trees en Gerard. Het stel heeft drie dochters: Loes, Jet en Ellie. De eerste twee zijn volwassen, zijn het huis uit en hebben beiden een relatie. Ellie zit in de bovenbouw van de middelbare school en woont nog thuis. Loes heeft een relatie met Wout, het stel is nogal materialistisch ingesteld en let erg op wat anderen doen. Jet is meer artistiek aangelegd en gaat met Gilbert, een temperamentvolle dichter met wisselend succes. Gilbert schrijft weleens een liedje dat hij kan verkopen maar lijkt eeuwig in geldproblemen te zitten. Ellie ten slotte kampt met de problemen waar jong-volwassenen halverwege de jaren 70 tegenaan liepen.

## Rolverdeling

* Trees, de moeder - Nell Koppen
* Gerard, de vader - Jan Blaaser
* Loes, oudste dochter - Trudy Labij
* Jet, middelste dochter - Marcelle Meuleman
* Ellie, jongste dochter - Marlous Fluitsma
* Wout, partner van Loes - Hein Boele
* Gilbert, partner van Jet - Willem Nijholt
In de serie komen regelmatig gastrollen voor, onder andere van Kees Brusse, Allard van der Scheer, Mimi Kok, Mart Gevers en Flip van Duyn, de zoon van Annie M.G. Schmidt. In de slotaflevering uit 1977 zit een gastrol voor de toen erg populaire quizmaster Willem Ruis. Pleisterkade 17 werd geregisseerd door Paul Pouwels.

## Geschiedenis

De serie werd oorspronkelijk geschreven voor de AVRO maar toen puntje bij paaltje kwam had die omroep opeens geen belangstelling meer. De KRO nam het over en bracht Pleisterkade vanaf december 1975 op het scherm. Omdat het programma hoge kijkcijfers scoorde werd er ook een tweede seizoen aan vastgeplakt. Over een derde seizoen dacht de KRO te lang na. Toen uiteindelijk de beslissing viel om het toch maar te doen moest Annie M.G. Schmidt bedanken: ze was al te druk met het schrijven en voorbereiden van de nieuwe musical Foxtrot. Daarom bleef Pleisterkade beperkt tot 12 afleveringen. In 1990-1991 is de serie herhaald, met uitzondering van de laatste aflevering, waarvan geen uitzendband meer bleek te bestaan.
In oktober 2009 is de serie op dvd verschenen als onderdeel van de Annie M.G. Schmidt-collectie. Daarin verschenen ook de series Pension Hommeles en Beppie. Op de dvd-release is de serie wel compleet, voor de laatste aflevering is gebruikgemaakt van een particulier gemaakte opname.

## Trivia

* In Pleisterkade komt een liedje voor: "Ik heb je lief", gezongen door Willem Nijholt
* Een soort 'running gag' in de serie is het zinnetje "Trees, ik ben/we gaan naar de Chinees"
* Nell Koppen is de moeder van actrice Ellis van den Brink
* Dochter Loes (Labij) is een kettingrookster, die haar sigaretten steevast afslaat en uitmaakt in de kandelaar op tafel. In het decor staan evenwel ook asbakken.
* In mei 2011 heeft themakanaal Best 24 afleveringen van de serie herhaald, ook in november waren er afleveringen te zien.
# Pleister (bouw)

Pleister of pleistermortel is een laag mortel van enkele millimeters tot enkele centimeters dik, in hoofdzaak bestaande uit gips of kalk, soms met zand en andere toeslagen vermengd, aangebracht op een muur, gewelf of plafond. Met het pleisteren of stukadoren worden muren of plafonds vlak gemaakt zodat ze daarna eventueel afgewerkt kunnen worden met bijvoorbeeld verf of wandbehang.
Andere benamingen voor pleister zijn: kalk, witkalk, muurkalk, plaaster, pleistermortel, pleisterkalk, stuc en witsel.

## Werkwijze

Door pleisterwerk wordt soms ook zand gedaan. Het wordt dan enigszins korrelig van structuur. Dit type muren wordt daarna afgewerkt met verf. Het aanbrengen van een pleisterlaag wordt tegenwoordig veelal gedaan met een (gips)spuitmachine die ervoor zorgt dat de mortel goed met het water wordt vermengd. Door middel van een mantel en een worm wordt de gemengde mortel door een slang getransporteerd en uiteindelijk in combinatie met lucht tegen de wand of het plafond gespoten.
Iemand die pleister aanbrengt heet een stukadoor. Als een stukadoor pleisterwerk met profielen, sierlijsten, rozetten e.d. aanbrengt, spreekt men van stuc, stucco of sierstucwerk. Dit is vaak gespecialiseerd vakwerk voor een sierstucwerker.

### Tadelakt

Tadelakt (vert.: inwrijven of inmasseren) is een traditionele stuctechniek die wel wordt gebruikt in het Middellandse Zeegebied en in hamams (oosterse badruimten).

## Stucwerk

Pleisterwerk is glad of met een geribde structuur, zonder versieringen. Een bijzondere vorm van pleister is spachtelputz. Andere 'sierpleisters' zijn rustiekputz en granol.

### Leemstuc

Stucwerk van leem wordt vaak gecombineerd met ecologisch bouwen. Het is een natuurlijk materiaal, werkt vochtregulerend, geluidsabsorberend en zorgt voor een lagere temperatuur in de zomer en hogere temperatuur in de winter ten opzichte van anderssoortig pleisterwerk.

## Ontpleistering

Sedert de 19e eeuw werd tijdens restauratiewerken in meerdere kerken de eerder aangebrachte pleisterlaag verwijderd, om zo het oorspronkelijk, soms gotische, kerkinterieur te herstellen.

## Externe link

* Persbericht Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed: Geheimen van oud en nieuw stuc

## Literatuur

* Stuc. Kunst en Techniek, E. Koldeweij (eindred.), M. van Hunen en T. Hermans (red.), 2010. ISBN 9789040086502
* Adam Weismann en Katy Brice, Using Natural Finishes. Lime and Clay Based Plasters, Renders and Paints, 2008. ISBN 9781900322164
* ↑ Wulf Eckermann en Christof Ziegert, Werking van leembouwstoffen op de luchtvochtigheid in binnenruimtes. ecowonen.et (2006). Geraadpleegd op 25 februari 2023.
* ↑ J. F. L. Frowein en de reconstructie van de Sint Nicolaaskerk in IJsselstein. Geraadpleegd op 2 november 2022.
* ↑ De Perperbus nov-dec 2022, p. 16 (1 november 2022).