OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jacques Wesselius

Jacques Wesselius (Nijmegen, 1931 - Amsterdam, 2012) was een Nederlandse kunstschilder. Hij woonde en werkte in Amsterdam.
Wesselius, de echtgenoot van Jeanne Wesselius, deed de praktijkopleiding voor ontwerper en reclameschilder en enige tijd Kunstnijverheidsschool. Direct na zijn opleiding begon hij zijn schilderscarrière als ontwerper en schilder van enorme filmreclames. Later was hij werkzaam in de artistieke begeleiding van industriële beurzen. In zijn latere leven wijdde hij zich geheel aan de schilderkunst met onderwerpen als landschappen, bloemen, havens, sport en stadsgezichten. Het ging hem daarbij niet om het weergeven van de waarneembare werkelijkheid, maar die zo om te vormen en zodanig te schilderen dat er een werkelijkheid ontstaat van een eigen schilderkunstige kwaliteit.
Wesselius heeft vele malen geëxposeerd in binnen- en buitenland, waaronder jaarlijks in het Stedelijk Museum te Amsterdam, als lid van de kunstenaarsvereniging Sint Lucas.
Hij overleed te Amsterdam op 5 juni 2012.
# Jacques Wittebol

Jacob Christiaan (Jacques) Wittebol (Nieuwer-Amstel, 23 juni 1893 – Amsterdam, 29 oktober 1969) was een Nederlands biljarter. Hij nam in seizoen 1934–1935 deel aan het nationale kampioenschap driebanden in de ereklasse.

## Deelname aan Nederlandse kampioenschappen in de Ereklasse

| Nr. | Kampioenschap | Plaats | Klassering | Alg. gemiddelde |
| 1. | Driebanden 1934–1935 | Tilburg | 10e | 0,416 |
# Jacques Wathelet

Jacques Jean Joseph Wathelet (Hoei, 19 november 1922 - Plainevaux, 15 november 2003) was een Belgisch senator.

## Levensloop

Wathelet promoveerde in 1947 tot doctor in de rechten aan de Universiteit van Luik en vestigde zich als advocaat in Seraing.
Van 1959 tot 1976 was hij gemeenteraadslid van Seraing. Eerst vertegenwoordigde hij in de gemeenteraad de christendemocratische PSC, in 1970 stapte hij over naar het Rassemblement Wallon. In 1976 volgde hij François Perin en Jean Gol naar de PRL, uit protest tegen de linksere koers van het RW.
Van 1971 tot 1977 zetelde Wathelet als rechtstreeks gekozen senator voor het arrondissement Luik in de Belgische Senaat. In 1980 werd hij opnieuw senator na het ontslag van François Perin en vervulde dit mandaat tot in 1984. Door het toen bestaande dubbelmandaat zetelde hij van 1971 tot 1977 ook in de Cultuurraad voor de Franse Cultuurgemeenschap en van 1980 tot 1984 in de Waalse Gewestraad, waar hij van 1980 tot 1981 PRL-fractieleider was, en in de Franse Gemeenschapsraad.
In 1984 verliet Wathelet de politiek toen hij benoemd werd tot rechter in het Arbitragehof, wat hij bleef tot in november 1992, toen hij de leeftijdsgrens van 70 jaar bereikte. Van juli tot november 1992 was hij voorzitter van de Franstalige taalgroep van het Arbitragegroep.

## Literatuur

* Belgische Senaat, Biografisch Handboek, Brussel, 1981

## Externe link

* Fiche Jacques Wathelet op connaitrelawallonie.be.
# Jacob Hendrikus Bastiaan Spaanderman

Jacob Hendrikus Bastiaan Spaanderman (Spaanderman sr.) (Rotterdam, 27 januari 1864 – Den Haag, 13 september 1943) was een Nederlands organist en muziekpedagoog.
Hij was de zoon van commies en rijksambtenaar Maarten Jacob Spaanderman en Cornelia van Oudenallen, die woonden aan de Chrispijnlaan te Rotterdam. Zelf trouwde hij in 1887 met Lena van Eijk. Zijn zoon Jaap Spaanderman (ook wel Spaanderman jr.) verdiende zijn geld ook in de muziekwereld. Jacob Spaanderman werd begraven op Nieuw Eykenduynen.
Het gezin vestigde zich in 1873 in Gouda. Daar ontving hij zijn eerste muzieklessen van Willem Karel van Zutphen en Simon van Milligen. Latere docenten waren verbonden aan de Rotterdamse Muziekschool van de Maatschappij tot Bevordering der Toonkunst: Samuel de Lange jr. (orgel), Theodoor Verhey (harmonieleer) en Friedrich Gernsheim (compositieleer). Arnold Spoel gaf hem zangles. Tussen 1883 en 1889 was hij organist bij de Hervormde Kerk te Woerden (waar hij vermoedelijk ook woonde), maar hij bespeelde ook orgels in de omgeving. In dat laatste jaar werd hij docent koor- en solozang aan de stadsmuziekschool van Gouda; hij volgde hiermee zijn docent Simon van Milligen op. In 1901 werd hij er tevens leraar orgel. Hij woonde er ook. Vanaf 1893 was hij in die stad tevens organist van de Sint-Janskerk, als opvolger van Pieter Brons Middel. Tussen 1895 en 1899 was hij dirigent van het orkest "Euphonia" (opvolger van Ludwig Felix Brandts Buys) en tussen 1899 en 1908 dirigent van "Zangvereniging Excelsior" in Den Haag. In dat laatste jaar werd hij zelf docent solfège aan de Rotterdamse Muziekschool; hij volgde hiermee opnieuw L.F. Brandts Buys op, die naar Velp vertrok. De Goudse Muziekschool vierde in 1909 haar vijftigjarig bestaan, onder meer met een uitvoering van de Rattenvanger van Hamelen van Van Milligen. Het jaar daarop werd Spaanderman directeur van de muziekschool.
Met de door hem vanaf 1896 geleide "Zangvereniging Arnold Spoel" gaf hij uitvoeringen van grote werken, met name oratoria en requiems.
Het Geïllustreerde Muzieklexicon, dat in 1932 werd uitgegeven, meldde dat hij zich toen al geruime tijd had teruggetrokken uit het openbare muziekleven.
* J.H. Letzer: Muzikaal Nederland 1850-1910. Bio-bibliographisch woordenboek van Nederlandsche toonkunstenaars en toonkunstenaressen - Alsmede van schrijvers en schrijfsters op muziek-literarisch gebied, 2. uitgaaf met aanvullingen en verbeteringen. Utrecht: J. L. Beijers, 1913, pagina 166
* Geïllustreerd muzieklexicon, onder redactie van Mr. G. Keller en Philip Kruseman, medewerking van Sem Dresden, Wouter Hutschenruijter (1859-1943), Willem Landré, Alexander Voormolen en Henri Zagwijn; uitgegeven in 1932/1949 bij J. Philip Kruseman, Den Haag; pagina 749
* Redactie, Familieberichten (Overlijdensadvertentie). Algemeen Handelsblad (14 september 1943). Geraadpleegd op 12 december 2022 – via delpher.nl.
* Redactie, J.H.B. Spaanderman overleden. Haagache Courant (14 september 1943). Geraadpleegd op 12 december 2022 – via delpher.nl.
# Jacob Hendrik Schorer

Jacob Hendrik Schorer (Middelburg, 5 juli 1760 - aldaar, 19 januari 1822) was een Nederlands gedeputeerde, burgemeester en provinciaal gouverneur.
Schorer was een Zeeuws politicus. Hij begon zijn carrière als gedeputeerde ter Staten-Generaal voor de provincie Zeeland. Hierna werd hij tweede en eerste pensionaris van Middelburg, en in 1808 burgemeester.
Toen keizer Napoleon van 6 t/m 9 mei 1810 een werkbezoek bracht aan Brabant en Zeeland, was kort daarvoor aangekondigd dat het voormalige Nederlandse departement Zeeland, dat door Frankrijk was geannexeerd, zou worden toegevoegd aan het Franse departement Twee Neten. Schorer verzocht de keizer dit besluit ongedaan te maken. Napoleon ging in op dit verzoek en bepaalde dat Zeeland een eigen departement zou vormen, dat als naam Monden van de Schelde kreeg.
Tijdens de inlijving bij Frankrijk was Schorer maire van Middelburg.
In januari 1814, na de nederlaag van Napoleon, werd Schorer als een van twee Commissarissen-Generaal benoemd van Zeeland (Monden van de Schelde). Op 16 mei 1814 werd hij officieel de eerste gouverneur van de Nederlandse provincie Zeeland.
De vader van Jacob Hendrik Schorer (Johan Guilielmus Schorer, 1733-1783) was een halfbroer van Willem Schorer (1717-1800).
* De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname was tot 1 februari 2016 toegestaan met bronvermelding.
* Noord-Brabant in de Bataafs-Franse Tijd, 1794-1814, J.G.M. Sanders (eindred.), Uitgeverij Verloren, Hilversum (2002), ISBN 90-6550-628-4
* Noord-Brabant in de Bataafs-Franse Tijd, 1794-1814, J.G.M. Sanders (eindred.), Uitgeverij Verloren, Hilversum (2002), ISBN 90-6550-628-4
* Biografisch Portaal: 64723556
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: scho110
* Gemeinsame Normdatei: 1019428406
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5082 0382
* Library of Congress Control Number: no90017099
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 073616605
* Parlement.com: vg09llz3llw7
* Virtual International Authority File: 19240472
* WorldCat (via VIAF): 19240472
# Jacob Henk Burger

Jacob Henk Burger (Amsterdam, 22 februari 1936 – Harmelen, 14 juni 2007) was een Nederlands politicus van het CDA.
Hij was docent Frans en werd in 1976 burgemeester van Harmelen. Op 1 januari 2001 ging die gemeente op in de gemeente Woerden. Daarmee kwam enkele maanden voordat hij de pensioengerechtigde leeftijd zou bereiken een einde aan zijn burgemeesterschap. J.H. Burger overleed in 2007 op 71-jarige leeftijd.
# James Bowie

James (Jim) Bowie (bij Terrapin Creek, nu Spring Creek, Kentucky, 1796 - San Antonio, Texas, 6 maart 1836) was kolonel in het Texaanse leger in de Texaanse Revolutie, de onafhankelijkheidsoorlog tegen de Mexicanen.
Bowie was een vechtersbaas, die na de dood van een tegenstander in 1820 uit de VS moest vluchten naar Texas, dat toen een deelstaat van Mexico was. Toen in 1835 de Republiek Texas werd uitgeroepen, sloot hij zich aan bij de opstandelingen. Bowie stierf tijdens de beroemde Slag om de Álamo.
Jim Bowies naam is gekoppeld aan het zogenoemde bowiemes. Hij maakte dit type mes beroemd in een gevecht in Natchez. In werkelijkheid werd dit mes uitgevonden door zijn broer Rezin Bowie (1793-1841).
* J.R. Edmondson, The Alamo Story - From History to Current Conflicts. Republic of Texas Press. ISBN 1-55622-678-0
* Clifford Hopewell, James Bowie - Texas Fighting Man. Eakin Press. ISBN 0-89015-881-9
# James Bowen

James Bowen (Surrey, 15 maart 1979) is een Engels schrijver en straatmuzikant.
Na een moeilijke jeugd werd Bowen dakloos en raakte verslaafd aan heroïne. In de lente van 2007 zat hij in een methadonprogramma en woonde in een flat in Londen in het kader van een begeleidwonenproject. In de hal van de flat vond hij een gewonde kat. Toen hij geen eigenaar kon ontdekken bracht hij de kat naar een dierenarts, die antibiotica voorschreef. Voor de duur van de kuur nam hij het dier in huis terwijl hij bleef zoeken naar de eigenaar ervan. Toen hij deze na de twee weken van de kuur nog niet gevonden had liet hij de kat op straat los in de hoop dat deze zou terugkeren naar waar hij vandaan kwam. In plaats daarvan volgde de kat Bowen, zelfs toen hij de bus nam om aan de slag te gaan als straatmuzikant. Hij besloot de kat te houden en gaf hem de naam Bob naar een personage in Twin Peaks. Vanaf dat moment nam Bowen Bob de kat steeds mee naar zijn werk op zijn vaste speelplekken en ook toen hij de daklozenkrant Big Issue ging verkopen. Het publiek zette filmpjes van Bowen en Bob op YouTube hetgeen nieuwe toeristen aantrok. In deze periode bouwde hij het methadonprogramma af en schreef het succes toe aan de kat. Een plaatselijke krant schreef over Bowen en zijn kat en de literair agent Mary Pachnos, die de Britse rechten beheert van het boek Marley and Me regelde een boekcontract voor Bowen. Van het met Garry Jenkins geschreven autobiografisch boek A Street Cat Named Bob werden sinds het in 2012 uitkwam meer dan een miljoen exemplaren verkocht en het werd vertaald in meer dan 25 talen, waaronder in het Nederlands onder de titel Bob de straatkat en met de ondertitel hoe ik het leven van een kat redde en hij dat van mij (ISBN 9789044337440). In 2013 verscheen The World According to Bob (De wereld volgens Bob, ISBN 9789044342819), geschreven met James Buchan en Bob: No Ordinary Cat, een voor kinderen aangepaste versie van het eerste boek. In oktober van datzelfde jaar kwam het zoekplaatjesboek Where in the World is Bob? uit waarin Bowen en Bob gevonden moeten worden in een mensenmassa in tekeningen van internationale locaties.
Bob de kat werd op 15 juni 2020 door een auto aangereden en stierf aan zijn verwondingen. Hij is minstens veertien tot vijftien jaar oud geworden.

## Publicaties

* A Street Cat Named Bob (2012)
* Bob: No Ordinary Cat (2013) - speciale adaptatie van A Street Cat Named Bob
* The World According to Bob (2013)
* For the Love of Bob (2014) - speciale adaptatie van The World According to Bob
* A Gift from Bob (2014)
* The Little Book of Bob: Life Lessons from a Street-wise Cat (2018)
# James Borland

James Andrew Borland (Stalybridge, 25 maart 1910 - Montreal, 31 januari 1970) was een Britse ijshockeyspeler.
Borland werd geselecteerd voor de Britse ploeg voor de Olympische Winterspelen 1936. Met zijn ploeggenoten won Borland de gouden medaille.
# Jan II van Alençon (-1191)

Jan II van Alençon (overleden op 6 mei 1191) was in 1191 enkele maanden graaf van Alençon. Hij behoorde tot het huis Montgommery-Bellême.

## Levensloop

Jan II was de oudste zoon van graaf Jan I van Alençon uit diens huwelijk met Beatrix, dochter van graaf Eli II van Maine.
In februari 1191 volgde hij zijn overleden vader op als graaf van Alençon. Jan II bleef dit drie maanden, aangezien hij reeds in mei 1191 overleed. Daar hij ongehuwd en kinderloos gebleven was, werd hij opgevolgd door zijn broer Robert I.
Jan II van Alençon werd bijgezet in de Abdij van Perseigne.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jean II d'Alençon (Bellême) op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Jan Gerard Legro

Jan Gerard Legro (Wollinghuizen, 23 januari 1876 - Groningen, 1967) was een Nederlands burgemeester. De uitspraak is met klemtoon op -gro.
Legro was 1899-1900 gemeentesecretaris in De Marne. In 1910 werd hij benoemd tot burgemeester van Oosterhesselen. Vanaf 1929 was hij eerste burger in Eelde. In deze ambtsperiode werd onder meer het vliegveld in Eelde gebouwd, dat hij op 23 mei 1931 opende. Hij was ook betrokken bij de bouw van het nieuwe gemeentehuis, dat in 1939 door commissaris der koningin De Vos van Steenwijk werd geopend. Een jaar later ging Legro met pensioen. De weg langs het gemeentehuis kreeg later de naam Burgemeester J.G. Legroweg.
* ↑ Geboorteakte
* ↑ Encyclopedie Drenthe Online: Legro, Jan Gerard. Gearchiveerd op 24 september 2015.
# Jan Postma (schrijver)

Jan Postma (Hardegarijp, 1 juli 1932 – 23 juli 2015) was een Nederlandse auteur van politieromans en oud-politieman.

## Biografie

Na de middelbare school moest Postma het leger in. Hierna volgde hij een politieopleiding en werkte daarna onder andere voor de kinderpolitie en de zedenpolitie.
Nadat Postma zijn hond beschikbaar had gesteld ter figuratie in enkele televisieseries, werd hij geïnspireerd om politieromans te schrijven. Zijn eerste boek was een politieroman voor de jeugd, getiteld De vliegende brigade: De terriër contra narcotica (1977) bij uitgeverij Kluitman. In deze serie zijn later nog tien boeken gemaakt. Verder schreef hij nog een andere politieserie, Wolf en enkele boeken voor volwassenen.
In 2003 werd Postma ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.
# James Jeans

James Hopwood Jeans (Ormskirk, 11 september 1877 – Dorking, 16 september 1946) was een Brits natuurkundige, astronoom en wiskundige die onder andere bekend werd door de mede naar hem genoemde wet van Rayleigh-Jeans en de Jeans-instabiliteit.
# James Ivory (wiskundige)

Sir James Ivory (Dundee, 17 februari 1765 – Londen, 21 september 1842) was een Schotse wiskundige. Zijn vader, ook James, was horlogemaker.
Ivory is opgeleid aan de universiteit van St Andrews, waar hij al uitblonk in de wiskunde. Hij wilde theologie studeren, maar na twee termijnen in St Andrews en één in Edinburgh schoof hij elk idee van een kerk terzijde en werd hij assistent-leraar wiskunde en natuurfilosofie in een nieuw op te richten academie in zijn geboortestad Dundee. Drie jaar later werd hij partner in en manager van een bedrijf waar vlas gesponnen werd in Forfarshire, maar zijn vrije tijd ging op aan de studie. Hij kende de antieke en moderne geometrie van binnen en buiten, en was volledig op de hoogte van de ontdekkingen en methodes van tijdgenoten in heel Europa.
Zijn vroegste geschrift, terug te vinden in de Philosophical Transactions of the Royal Society of Edinburgh uit 1796, behandelt een analytische expressie voor de metrische rectificatie van een ellips. Dit en zijn volgende werken tonen een grote vaardigheid in de omgang met algebraïsche formules.
In 1804 verruilde hij de spinnerij voor een post op de wiskundestoel in het Royal Military College te Marlow (later verhuisd naar Sandhurst, sinds 1947 de Koninklijke Militaire Academie). Wegens een zwakke gezondheid moest hij die functie in 1816 neerleggen, hoewel hij die met groot succes had vervuld. In 1815 was hij Fellow van de Royal Society geworden.

## Publicaties

Hij publiceerde vele belangrijke memoirs in de Philosophical Transactions en correspondeerde met bevriende wetenschappers in de Royal Society en de Koninklijke Academies voor de Wetenschappen in Ierland, Parijs en Berlijn en Göttingen.
In een vroege publicatie in 1809 reduceert hij het probleem van de aantrekking van een ellipsoïde massa op een daarbuiten gelegen punt tot het eenvoudigere geval van de aantrekkingskracht van een andere maar verwante ellipsoïde op een overeenkomstig punt daarbinnen. Deze stelling zou bekend worden als Ivory's Theorema. Zijn later werk in de Transactions behandelt zaken uiteenlopend van planetaire baanverstoringen tot het evenwicht van vloeistoffen.
In 1814 won hij een Copley Medal voor zijn studie van de omloopbanen van hemellichamen. Zijn geschriften over de breking van licht in de astronomie bezorgden hem koninklijke onderscheidingen in 1826 en 1829. Op voordracht van Lord Brougham maakte Willem IV hem in 1831 ridder in de Koninklijke Hannoveraanse Welfen-Orde. In 1839 kreeg hij een eredoctoraat van St Andrews.
# Jeanne van den Bergh van Eysinga-Elias

Jeanne van den Bergh van Eysinga - Elias (Amsterdam, 6 januari 1880 - Lausanne, 19 juli 1957) was een Nederlandse schrijfster en feministe.
Jeanne Elias was een dochter van de Amsterdamse substituut-griffier Wouter Hendrik Elias en Anna Maria Hulshoff. Zij werd geboren aan de Keizersgracht 128 in Amsterdam. Op 19 juli 1906 trouwde zij in Amsterdam met Nederlands hervormd theoloog Gustaaf Adolf van den Bergh van Eysinga (1874-1957) uit Oss, predikant en bijzonder hoogleraar in Utrecht. Zij kregen drie dochters. Het gezin woonde tot 1911 in Oss, daarna tot 1915 in Helmond en vervolgens tot 1936 in Santpoort.

## Emancipatie

Elias was medeoprichtster van de Internationale School voor Wijsbegeerte in Amersfoort waar ze naast spreekster ook docente was. Tevens was ze leidster aan verscheidene volksuniversiteiten, waaronder die in Haarlem.

## Auteur

Als auteur schreef zij godsdienstige, wijsgerige en historische onderwerpen. Zo verscheen in 1920 haar Multatuli's Leven en Werken en maakte daaruit een bloemlezing.
# Jeanneliensia lujai

Jeanneliensia lujai is een halfvleugelig insect uit de familie schuimcicaden (Cercopidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1949 door Lallemand.
# Jean Gouweloos

Jean Léon Henri Gouweloos (Brussel, 7 december 1868 - aldaar, 8 mei 1943) was een Belgisch kunstschilder, affichekunstenaar en lithograaf.
Vóór hij met zijn kunstopleiding begon woonde hij in Parijs, waar hij affiches tekende. Daarna werkte hij in de drukkerij van zijn oom, die gespecialiseerd was in kunstdrukken.

## Biografie

Jean Gouweloos studeerde, net als zijn broer Charles (1867-1946) van 1887 tot 1890 en van 1893 tot 1894 aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Brussel. Hij was een leerling van de schilder en decorateur Albert Charle en van de kunstschilder Jean Portaels.
Vanaf 1887 exposeerde hij zijn werken in Brussel, Namen, Oostende en in het buitenland: Parijs (1900 en 1903), Düsseldorf (1904), Berlijn (1908), München (1913). In 1891 werd hij lid van de kunstenaarsgroep "Voorwaarts", waar hij bevriend raakte met Victor Gilsoul (1867-1939).
In 1895 trad hij toe tot de groep "Le Sillon".
Gouweloos raakte bekend rond het jaar 1900 toen hij lof kreeg voor zijn schilderijen van zwemmers aan de Noord-Belgische kust. Naast zeegezichten en landschappen is hij vooral bekend om zijn afbeeldingen van interieurs met verleidelijke vrouwen, vooral portretten en naakten, in gedachten verzonken of verdiept in kleine, dagelijkse bezigheden. Vrijwel alle vrouwen worden met een sigaret afgebeeld.
Hij maakte ook twee plafondschilderingen in het Kursaal van Oostende en twaalf schilderijen voor de Vrijmetselaarsloge in Brussel (1900).
Tijdens de Eerste Wereldoorlog, van 1914 tot 1918, woonde hij als oorlogsvluchteling met zijn gezin in Nederland, eerst in Domburg en later in Scheveningen. Daar schilderde hij vaak strandgezichten. In Scheveningen was hij goed bevriend met de kunstschilder Emmanuel Viérin, die daar ook als oorlogsvluchteling verbleef.
Zijn woning met atelier in Art Nouveau-stijl in Sint-Gillis is een beschermd monument.
Verschillende belangrijke Belgische musea bezitten werk van hem. Zijn werk "Het Bad" (1907) is aangekocht door het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten van België en het werk "reverie" is in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten in Antwerpen.

## Literatuur

* Gouweloos, Jean: Ulrich Thieme, Fred. C. Willis (Hsg.): Allgemeines Lexikon der Bildenden Künstler von der Antike bis zur Gegenwart. Begründet von Ulrich Thieme und Felix Becker. Band 14: Giddens-Gress. E.A. Seemann, Leipzig 1921, S. 450 (Textarchiv-internet archive)
* Berko, Patrick; Berko, Viviane, Dictionary of Belgian painters born between 1750 & 1875; Brussel: Laconti, 1981
# Jean Goldschmit

Jean Goldschmit (Weimerskirch, Luxemburg, 20 februari 1924 – Luxemburg, 14 februari 1994) was een Luxemburgs wielrenner.

## Biografie

Goldschmit was professioneel wielrenner van 1946 tot 1953 en behaalde 14 overwinningen, waarvan twee in de Ronde van Frankrijk. Ook droeg hij drie dagen de gele trui in de Ronde van Frankrijk van 1950. In 1947 en 1950 werd hij Luxemburgs kampioen op de weg en in 1946 en 1947 werd hij Luxemburgs kampioen cyclo-cross.
In de Tour van 1958 en 1959 was Jean Goldschmit ploegleider van de gecombineerde NELUX-equipe, bestaande uit renners uit Nederland en Luxemburg. In 1958 was deze ploeg zeer succesvol door de eindoverwinning van Charly Gaul. In 1959 kon dit succes echter niet worden voortgezet. In de Tour van 1961 werd een combinatie van Luxemburgse en Zwitserse renners geleid door Goldschmit en de Brit Alex Burtin. Ook nu was er slechts gering succes.

## Overwinningen en andere ereplaatsen

1945
* 1e in de 1e etappe Ronde van Luxemburg
* 1e in het eindklassement Ronde van Luxemburg
1946
* Nationaal Kampioen veldrijden, elite
* 2e bij het Nationaal Kampioenschap op de weg, onafhankelijken
* 1e in de 3e etappe Ronde van Luxemburg
* 2e in de 4e etappe Ronde van Luxemburg
1947
* Nationaal Kampioen veldrijden, elite
* Nationaal Kampioen op de weg, elite
* 1e in de 1e etappe Ronde van Luxemburg
1948
* 2e in het Eindklassement Ronde van Nederland
* 1e in de 1e etappe deel b Ronde van Romandië
* 2e in het eindklassement Ronde van Romandië
* 1e in de 3e etappe deel a Ronde van Zwitserland
* 1e in de 3e etappe Ronde van Luxemburg
* 2e in de 4e etappe deel b Ronde van Luxemburg
* 1e in het Eindklassement Ronde van Luxemburg
1950
* Nationaal Kampioen op de weg, elite
* 1e in Parijs-Metz
* 1e in de 1e etappe Ronde van Zwitserland
* 2e in het Eindklassement Ronde van Zwitserland
* Drie dagen drager gele trui in de Ronde van Frankrijk
1951
* 1e in de 3e etappe Ronde van Zwitserland
* 1e in de 8e etappe Ronde van Zwitserland
1952
* 2e in de 7e etappe Criterium du Dauphiné Libéré
* 1e in de 4e etappe Ronde van Zwitserland
* 1e in de 2e etappe Ronde van Luxemburg
* 2e in de 3e etappe Ronde van Luxemburg
* 2e in de 4e etappe deel a Ronde van Luxemburg
* 1e in de 4e etappe deel b Ronde van Luxemburg
* 2e in het Eindklassement Ronde van Luxemburg

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk |
| 1947 | | 20e |
| 1949 | 16e | 8e (1) |
| 1950 | 40e | 10e (1) |
| 1951 | | opgave |
| 1952 | | 16e |
| 1953 | | opgave |
| Jaar | Milaan-San Remo | Parijs-Roubaix | Wereld­ranglijsten |
| 1947 | | | |
| 1949 | | 105e | 9e (CDC) |
| 1950 | 85e | | |
| 1951 | | | |
| 1952 | | | |
| 1953 | | | |