OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Isopropenylacetaat

Iso-propenylacetaat is een organische verbinding, die beschouwd kan worden als de acetaatester van het enol-tautomeer van aceton. Deze verbinding is commercieel belangrijk als uitgangsstof voor acetylaceton. In de organische synthese wordt de stof gebruikt om enolacetaten van andere ketonen te bereiden en acetonides van diolen. Isopropenylacetaat wordt ook gebruikt om via transesterificatie iso-propenylesters van andere zuren te maken. Als onverzadigde verbinding kan de stof ook optreden als comonomeer in kunststoffen.

## Synthese en reacties

Iso-propylacetaat wordt gesynthetiseerd in de reactie van aceton met keteen. Bij verwarmen van de stof in een metalen oven ontstaat acetylaceton.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Isopropenyl acetate op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.

### Verwijzingen in de tekst

* ↑ Smiles: CC(=C)OC(=O)C
* 1 2 3 4 5 6 7 8 9 (en) Gegevens van Isopropenylacetat in de GESTIS-stoffendatabank van het IFA (geraadpleegd op 31 maart 2022)
* ↑ Walters, Michael A.; Lee, Melissa D. (2001). "Isopropenyl Acetate". Encyclopedia of Reagents for Organic Synthesis. doi:10.1002/047084289X.ri077
* ↑ Obora, Yasushi, Ishii, Yasutaka (2012). Discussion Addendum for: Iridium-catalyzed Synthesis of Vinyl Ethers from Alcohols and Vinyl Acetate. Org. Synth. 89: 307–310. DOI: 10.15227/orgsyn.089.0307.
* ↑ Miller, Raimund; Abaecherli, Claudio; Said, Adel; Jackson, Barry (2001). "Ketenes". Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry. Weinheim: Wiley-VCH. doi:10.1002/14356007.a15_063
* ↑ Siegel, Hardo; Eggersdorfer, Manfred (2002). "Ketones". Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry. Weinheim: Wiley-VCH. doi:10.1002/14356007.a15_077
# Isopropylglycidylether

Isopropylglycidylether is een organische verbinding met als brutoformule C$_6$H$_{12}$O$_2$. Het is een ontvlambare en irriterende kleurloze vloeistof.

## Toxicologie en veiligheid

De stof kan waarschijnlijk ontplofbare peroxiden vormen bij blootstelling aan lucht of licht. Isopropylglycidylether reageert hevig met sterk oxiderende stoffen, amines en zuren.
# Antho (Antho) oxeifera

Antho (Antho) oxeifera is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Antho en behoort tot de familie Microcionidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Ferrer-Hernandez.
# Jackson Lake

Jackson Lake is een meer in het Grand Teton National Park in de Amerikaanse staat Wyoming. Het ligt enkele kilometer ten noorden van Jenny Lake.
Jackson Lake is een natuurlijk meer dat in oppervlakte werd vergroot door de bouw van de Jackson Lake Dam in 1911. Deze dam werd gebouwd ter hoogte van de uitlaat van het meer en werd vergroot in 1916 en versterkt (herbouwd) in 1989. De bovenste tien meter van het meervolume mag door landbouwers van Idaho gebruikt worden om hun akkers te bevloeien. Het meer is een restant van de grote glaciale uitholling van het Tetongebergte in het westen en het Yellowstone Plateau in het noorden. Dezelfde gletsjer vormde voor deel ook de nabijgelegen Signal Mountain.
Jackson Lake wordt voornamelijk gevoed door de Snake River via het noorden van het meer en dezelfde rivier verlaat het meer via de Jackson Lake Dam. Jackson Lake is een van de grootste meren van de Verenigde Staten die op grotere hoogte liggen (2064 m). De watertemperatuur wordt nooit warmer dan 16° C, zelfs niet tijdens de zomer. Een groot aantal vissoorten leven er waarvan er een endemisch is. Meer dan vijftien eilanden liggen in het meer waaronder Elk Island en Donoho Point.
De westelijke oever is alleen te verkennen via wandelpaden met basale kampeerfaciliteiten. Ten oosten van het meer loopt de toegangsweg tot de zuidelijke ingang van Yellowstone National Park.
# Jan Faltýnek

Jan Faltýnek (4 juli 1974) is een Tsjechisch voormalig professioneel wielrenner en veldrijder. Hij reed onder andere drie seizoenen voor PSK Whirlpool.
Faltýnek begon als veldrijder en werd in 1992 derde op het wereldkampioenschap voor junioren en in 2000 vijfde in de Schulteiss-Cup.
In 2001 werd hij tweede op het Tsjechisch kampioenschap voor Elite. Zijn eerste professionele overwinning op de weg behaalde hij in 2004 toen hij de tweede etappe van de Friedens und Freundschaftstour won. Later dat jaar won hij ook twee criteriums. In 2005 won hij de eerste etappe van de Ronde van Masovia. Een jaar later won hij een etappe in de Istrian Spring Trophy en eindigde hij als tweede in het eindklassement en presteerde hij goed in de Ronde van Slowakije. In 2007 werd hij nog tweede op het Tsjechisch kampioenschap tijdrijden, waarna zijn professionele carrière eindigde.

## Overwinningen

1998
* 2e etappe Ytong Bohemia Tour
2004
* 2e etappe Friedens und Freundschaftstour
* criterium van Horice
* Criterium van Hradec Kralove
2005
* 1e etappe Ronde van Masovia
2006
* 1e etappe Istrian Spring Trophy
* Criterium van Hradec Kralove
* Criterium van Příbram

## Grote rondes

Geen
# Jacob Hendrik de Brauw

Jacob Hendrik de Brauw ('s-Gravenhage, 7 september 1905 - aldaar, 23 oktober 1975) was een Nederlands jurist.

## Biografie

Jhr. mr. J.H. de Brauw was een lid van de adellijke tak van de familie De Brauw en een zoon van jhr. mr. Willem Maurits de Brauw (1876-1962) en diens eerste vrouw jkvr. Catherina Elisabeth van Reenen (1879-1951). Zijn vader was advocaat, rijksadvocaat en rechtsgeleerd adviseur van het huis van de koningin; zijn moeder was dame du palais. Hij trouwde in 1937 met Margaretha Cornelia Wilhelmina barones van Lynden (1914-2008), dochter van de opperkamerheer van koningin Wilhelmina. Uit dit huwelijk werden zeven kinderen geboren van wie de jongste de actrice Elsie de Brauw is.
De Brauw studeerde in 1929 in Utrecht af in de rechten. Daarna werd hij advocaat en procureur, vanaf 1970 deken van de orde van advocaten in zijn geboortestad. In 1939 werd hij als procureur aangesteld door de afwikkelaars van de nalatenschap van prins Hendrik die kennelijk onder voorbehoud door diens echtgenote was aanvaard. In 1958 werd De Brauw aangesteld als rechtsgeleerd adviseur van het huis van de koningin, onder gelijktijdig ontslag van, en ter opvolging van zijn vader. In die laatste functie vroeg hij bijvoorbeeld notarieel advies voor het in 1964 af te sluiten huwelijkscontract tussen prinses Irene met de Franse of Spaanse prins Carlos Hugo. In september 1975 ging hij met leeftijdsontslag als rechtsgeleerd adviseur; enkele weken later overleed hij.
In 1937 werd De Brauw bestuurslid van het Nederlandse Rode Kruis. Hij was ook bestuurslid van het Residentieorkest en in 1958-1959 voorzitter van de Nederlandse Juristen-Vereniging.
In 1960 werd De Brauw benoemd tot ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Hij was ook ridder in de Huisorde van Oranje en kamerheer in bijzondere dienst sinds 1958.
* Nederland's Adelsboek 80 (1989), p. 472-473.
* Diverse krantenberichten (1929-1975).
# Jan II de Baenst

Jan II de Baenst (ca 1378 - ca. 1460-1462) was lid van een middeleeuwse adellijke familie in het graafschap Vlaanderen.

## Familie

De familie de Baenst had zich vanaf de veertiende eeuw een machtsbasis gevormd in de eerste plaats in Sluis en verder in het Brugse Vrije en op het Schelde-eiland Cadzand.
Jan II de Baenst was de oudste zoon van Jan I de Baenst en van Elisabeth Bave. Hij had als broers Antoine de Baenst, Guy I de Baenst, Jacob de Baenst en Olivier de Baenst.
Hijzelf trouwde met Anna Slyps, die al op 1 augustus 1424 stierf. Ze was de dochter van de landbaljuw van Sluis Jan Slyps. Ze hadden als kinderen onder meer:
* Jan III de Baenst, die trouwde met een dochter van Colard de Fever (+1439) en Margareta Bladelin (+1449), zus van Pieter Bladelin,
* Catharina de Baenst, religieuze in het klooster Sint-Clara in Brugge,
* Lodewijk I de Baenst, die trouwde met Clara Losschaert,
* Isabella de Baenst, religieuze in het klooster Sint-Clara in Brugge,
* Zeger de Baenst, die trouwde met Catharina Honin,
* Bernardine de Baenst.

## Loopbaan

Jan II de Baenst doorliep een loopbaan die men als een zigzagcarrière kan bestempelen, waar de steun en het vertrouwen van de hertog evenals het gezag dat uitging van een vertegenwoordiger van een aanzienlijke familie, hem tot aanbeveling strekten voor het verkrijgen van bepaalde functies in tamelijk onrustige tijden.
Hij werd vermeld als schildknaap in een monsteringslijst van 1410. Vanaf minstens 1440 was hij ridder.
In 1420 was hij stadsontvanger in Sluis. Van 1419 tot 1428 hield hij ook de rekeningen voor de streek van Sluis bij ten behoeve van hertog Filips de Goede. Van 1422 tot 1426 was hij landsbaljuw van Sluis en van 1426 tot 1433 waterbaljuw.
In 1433 en tot in 1437 was hij hoogbaljuw van de kasselrij Veurne, in opvolging van zijn broer Antoine I de Baenst. Van 1437 tot 1439 was hij schout of baljuw van de heerlijkheid Mechelen.
Vanaf 1439 was hij baljuw van Brugge en het Brugse Vrije. Op 24 mei 1460, kort voor zijn dood, legde hij dit ambt neer omwille van zijn hoge ouderdom. Hij bleef raadsheer van de hertog van Bourgondië.
Jan II de Baenst zorgde verder voor de voornaamste bron van rijkdom van de familie, namelijk de activiteiten van indijken van polders, hetzij voor eigen rekening, hetzij voor anderen, onder meer voor abdijen en kloosters.
Met de opbrengsten verwierf hij heerlijkheden, zoals Ter Walle in Oostkamp, Sint-Joris en De Walschen in Beernem en Lembeke in Oostkerke.
Er valt op te merken dat er nogal wat verwarring bestaat over wat aan hem toekomt en wat op rekening is te schrijven van één of zelfs twee andere Jan de Baensts, die raadslid van Brugge en schepen van het Brugse Vrije was of waren.
Ook rond de huwelijken van de hier behandelde Jan II de Baenst van Sluis bestaan er twijfels. Er werd in sommige genealogieën vermeld dat hij (voor of na zijn huwelijk met Anna Slyp) getrouwd was met een bastaarddochter uit het geslacht van de graven van Vlaanderen en zelfs dat er kinderen waren. Het blijft een raadsel wat hiervan waar is. Hij werd in de Sint-Janskerk in Sluis begraven.
# Jan Gerard Waldorp

Jan Gerard Waldorp (Amsterdam, 12 augustus 1740 - 21 november 1808) was een Nederlandse kunstschilder. Hij is ook bekend geworden door zijn rol bij de totstandkoming van de Nationale Kunst-Galerij in Den Haag (1800-1805), voorloper van het Rijksmuseum in Amsterdam.

## Levensloop

Waldorp was leerling van A. Elliger en J.M. Quinckhard. Hij werkte van 1758 tot 1767 in Amsterdam. Vervolgens vertrok hij naar Haarlem, waar hij medebestuurder was van de Stadstekenacademie. In 1779 keerde hij terug naar Amsterdam. Twee jaar daarvoor, op 30 augustus 1776, trouwde hij met de weduwe Elisabeth van der Horst. Uit dit huwelijk werden geen kinderen geboren, maar Jan Gerard Waldorp erkende wel de zoon van Elisabeth en haar vorige echtgenoot Abel de Saaijer. Deze zoon, Abel de Saaijer junior, werd als enig (stief)kind door Jan Gerard Waldorp grootgebracht. Abel de Saaijer voegde later de naam van zijn stiefvader bij zijn eigen naam en noemde zich Abel de Saaijer Waldorp. Zijn zoon, de kunstschilder Antonie Waldorp droeg uitsluitend de naam van zijn stief-grootvader.
Waldorp verwierf naam als decoratieschilder van onder andere de decors van 'Burgerbuurt' en het 'Gotisch Paleis' in de nieuwe Amsterdamse schouwburg. Verder maakte hij aquarellen, tekeningen en etsen, vaak naar voorbeeld van oude meesters. In 1784 tekende hij de anti-Orangistische prent 'Ecce Proditor' (= zie de verrader), waarin Rijklof Michaël van Goens, de hertog van Brunswijk en prins Willem V aan de kaak worden gesteld. Ook schilderde Waldorp Rembrandts Nachtwacht na in waterverf. In 1800 werd Waldorp aangesteld als opzichter van de Nationale Kunst-Galerij in Den Haag.
* Biografisch Portaal: 85148864
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: wald005
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6708 6807
* Library of Congress Control Number: nr2007008716
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 097602418
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 82575
* Union List of Artist Names: 500014472
* Virtual International Authority File: 73821146
* WorldCat (via VIAF): 73821146
# Jan Gerard Martinus Timmerman

Jan Gerard Martinus Timmerman (Roderwolde, 5 december 1807 - Nijmegen, 13 juni 1886) was een Nederlandse burgemeester.
Timmerman was een zoon van de militair Christian Willem Timmerman en Jurrina Geertruide van Sidenborg. Timmerman was majoor in het Nederlandse leger in Nederlands-Indië. Na zijn pensionering werd hem op 15 januari 1858 de titulaire rang van luitenant-kolonel verleend. In datzelfde jaar 1858 werd hij benoemd tot burgemeester van Peize. Op 1 februari 1882 kreeg hij op 74-jarige leeftijd op eigen verzoek eervol ontslag als burgemeester aldaar.
Timmerman trouwde op 2 februari 1861 te Peize met de uit het Duitse Leer afkomstige weduwe Metger Rebecca Anna Groeneveld, dochter van Heinrich Groeneveld en Rebecca Anna Margaretha Tholen. Zij overleed op 15 juli 1861 ruim vijf maanden na de huwelijkssluiting. Timmerman hertrouwde op 18 oktober 1864 te Leeuwarden met Dirkje van der Plaats, dochter van mr. Jan Daniel van der Plaats en Anna Coopmans.
Zijn broer Engelke Johannes Anthonie was van 1860 tot 1895 burgemeester van Eelde.

## Tragisch ongeval

Op 12 februari 1858 schaatste Timmerman in gezelschap van onder anderen zijn zuster en de plaatselijke predikant van Eelde, Philip Karel Begemann, op een deel van het in aanleg zijnde Noord-Willemskanaal bij De Punt. Vier leden van het gezelschap zakten door het ijs en verdronken. Begemann verdronk toen hij zijn 11-jarige zoontje probeerde te redden. Timmerman en zijn zuster konden ternauwernood worden gered.
* ↑ Goessche Courant d.d. 18 februari 1858 en Leydsche Courant d.d. 19 februari 1858
# Jacqueline Roque

Jacqueline Roque (24 februari 1927 – Mougins, 15 oktober 1986) was de tweede echtgenote van Pablo Picasso. Ze stond frequent model voor hem. Picasso bracht de laatste 20 jaar van zijn leven met Jacqueline Roque door. In die tijd creëerde hij meer dan 400 portretten van haar. Ze hadden geen kinderen. Het leeftijdsverschil tussen Roque en Picasso bedroeg 46 jaar.

## Biografie

Jacqueline Roque was eerder getrouwd geweest. Uit haar eerste huwelijk had ze een dochter, Catherine Hutin-Blay. Voordat ze Picasso ontmoette, was ze verkoopster bij keramiekatelier Madoura in Vallauris, waar Picasso's keramische werken werden gecreëerd. Nadat Pablo Picasso en Françoise Gilot uit elkaar waren, begonnen ze hun relatie. Ze trouwden in Vallauris op 2 maart 1961.
Jacqueline Roque begon rond mei 1954 te verschijnen in de schilderijen van Picasso. Deze portretten worden gekenmerkt door een overdreven nek en een katachtig gezicht en verstoringen van de gelaatstrekken van Roque. Uiteindelijk werden haar donkere ogen en wenkbrauwen, hoge jukbeenderen en klassiek profiel symbolen in zijn schilderijen. Het is waarschijnlijk dat een serie van Picasso's schilderijen afgeleid van Eugène Delacroix' De vrouwen van Algiers werd geïnspireerd door de schoonheid van Roque. In 1955 tekende hij Jacqueline als "Lola de Valence", een verwijzing naar Édouard Manets schilderij van de Spaanse danseres. In 1963 schilderde hij haar portret 160 keer en bleef haar, in steeds verder geabstraheerde vormen, tot 1972 schilderen.
Jacqueline Roque doodde zichzelf met een geweer in Mougins, dertien jaar na de dood van Picasso.
# Jakkalsfontein

Jakkalsfontein is een klein dorp in de regio West-Kaap in Zuid-Afrika.
# Jan Postma

Jan Postma kan verwijzen naar:
* Jan Postma (journalist) (1983), Amerika-correspondent bij BNRNieuwsradio
* Jan Postma (CPN) (1895-1944), leider van de communistische partij CPN tijdens de Tweede Wereldoorlog
* Jan Postma (historicus) (1942), oud-burgemeester van Leiden
* Jan Postma (schrijver) (1932-2015), schrijver van de serie Wolf
* Jan Postma (voetballer), voetballer van o.a. ACV en SC Veendam
* Jan Postma (essayist) (1985), redacteur bij de Groene Amsterdammer en schrijver van essaybundels
* Jan Diederik Postma (1890-1962), Nederlands architect
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jan Postma en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jan Postma (essayist)

Jan Postma (1985) is een Nederlands journalist, schrijver en columnist. Hij studeerde politicologie, internationale betrekkingen en journalistiek.
Postma is sinds 2010 freelance redacteur bij weekblad De Groene Amsterdammer waar hij schrijft over literatuur, fotografie en beeldende kunst. In 2015 kwam hij bij deze krant in dienst. Hij bracht twee essaybundels uit: Vroege Werken (2017) en Is dit Alles? (2021). Vroege Werken werd in 2019 genomineerd voor de Jan Hanlo Essayprijs. Is dit alles werd in 2022 genomineerd voor de KANTL-prijs voor essayistiek en won de Jan Hanlo Essayprijs Groot in 2023.
# Janneman

Janneman kan verwijzen naar:
* Jannes Heuvelmans, een Nederlandse zanger met de artiestennaam Janneman
* Janneman Robinson, een personage uit het verhaal Winnie de Poeh
* Ne Janneman, een Belgisch bier
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Janneman en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jan van de Kerkhof

Petrus Johannes (Jan) van de Kerkhof (24 mei 1927 – 13 december 2005). Als onderwijzer, hoofd van de school, opleider en ontwikkelaar van leermiddelen was hij een overtuigd volger en pleitbezorger van de ideeën van Maria Montessori. Hij was hoofd van de Alchvinschool in Wassenaar en van de John F. Kennedyschool in Den Haag. Ook was hij verbonden aan het Montessori Educatie Centrum van leermiddelenfabriek Nienhuis Montessori in Zelhem. Naast zijn reguliere werk in het onderwijs heeft hij vele leerkrachten opgeleid in de Montessorimethode, in Nederland en Duitsland.

## Artikelen

* (de) Die konstruktiven Dreiecke; in: Montessori - Werkbrief 52/53-1979
# Jan van de Velde (III)

Jan Jansz. van de Velde (Haarlem, 1620 - Enkhuizen, 1662) was een Nederlands kunstschilder, prentkunstenaar en tekenaar uit de periode van de Gouden Eeuw. Hij was gespecialiseerd in de vervaardiging van stillevens.
Jan van de Velde maakte deel uit van een kunstenaarsfamilie waartoe ook Esaias van de Velde behoorde. Hij was een zoon van de schilder en prentkunstenaar Jan van de Velde (II) en een kleinzoon van de kalligraaf Jan van de Velde (I).
Van de Velde ging op 23-jarige leeftijd in 1643 in Amsterdam in ondertrouw met Diewertje Willems. Werk van hem is bekend uit de periode 1639 tot 1662. Een van zijn eerste gedateerde werken was vermoedelijk een samenwerking met de portret- en stillevenschilder Roelof Koets, met wie hij vaker zou samenwerken. Zijn vroege werk vertoont stilistisch en inhoudelijk de invloed van de vermaarde stillevenschilders Pieter Claesz. en Willem Claesz. Heda.
Hij werd, mogelijk samen met zijn vader, de leermeester van de kalligraaf Nicolaes Bodding van Laer, een jongere broer van de landschapsschilders Roeland en Pieter van Laer.
Van de Velde werd op 10 juli 1662 begraven in de Westerkerk in Enkhuizen.
# Jan Robert Leegte

Jan Robert Leegte (1973) is een Nederlands kunstenaar die woont en werkt in Amsterdam. Hij behoort tot de eerste Nederlandse kunstenaars die vanaf de jaren '90 kunst maakten voor en door het internet. Tegenwoordig maakt hij zowel kunst in de vorm van websites als vertalingen daarvan naar offline media zoals prints, sculpturen en projecties. Een terugkerend thema in zijn werk is de sculpturale materialiteit van interfaces en computer programma's, zoals de grafische vormgeving van cursors en menubalken die werden vormgegeven om de gebruiker het gevoel te geven een fysieke knop in te drukken.

## Biografie

Jan Robert Leegte studeerde eerst architectuur aan de Technische Universiteit Delft voordat hij de overstap maakte naar de Willem de Kooning Academie in Rotterdam. Hier studeerde hij Fine Arts en Interaction Design. Sinds 1997 maakt hij kunst in de vorm van websites, die hij verbindt aan kunsthistorische bewegingen zoals minimalisme, Land Art en conceptualisme. Een voorbeeld hiervan is de recreatie van het iconische werk 'Spiral Jetty' (1970) van de Amerikaanse kunstenaar Robert Smithson, dat door Leegte werd nagebouwd binnen het platformspel Minecraft als manier om te laten zien wat de mogelijkheden zijn van online Land Art. Sinds 2002 vertaalt hij zijn online werk ook naar offline materialen, zo maakt hij bijvoorbeeld sculpturen en projecties en geeft op die manier een materialiteit aan online fenomenen, zoals scrollbalken en selectievakken.
Naast zijn kunstpraktijk geeft Leegte onder andere les aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag en de ArtEZ in Arnhem en verzorgt hij diverse lezingen en artist talks.

## Tentoonstellingen (selectie)

Recente tentoonstellingen:
* 'Van Gogh Inspires: Jan Robert Leegte', solotentoonstelling Van Goghmuseum (2021)
* 'Sans objet', online tentoonstelling Centre Pompidou (2021)
* 'Spatial Affairs', tentoonstelling Ludwig Museum (2021)
* 'INSIDE | OUTSIDE', solotentoonstelling bij Upstream Gallery (2020)
* 'Sculpting the Internet', solotentoonstelling bij Upstream Gallery (2017)
* 'On Digital Materiality', online solo tentoonstelling Carroll / Fletcher (2016)
* ‘Electronic Superhighway’, Whitechapel Gallery, London (2016)
* ‘Shifting Optics III’, Upstream Gallery, Amsterdam (2016)
* ‘Gym of Obsolete Technology’, W139, Amsterdam (2016)
* 'Expeditie Land Art', Kunsthal KAdE, Amersfoort (2015)
* 'Sublime Landscapes in Gaming', Rijksmuseum Twente, Enschede (2015)
* 'Born Digital', Museum of the Image, Breda (2014)
# Jayakerta

Jayakerta kan verwijzen naar:
* Jayakerta (plaats), een plaats in Indonesië
* Jayakerta (onderdistrict), een onderdistrict in Indonesië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jayakerta en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.