OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Floor van der Wal

Floor van der Wal (Naarden, 27 januari 1985 – Amsterdam, 25 maart 2011) was een Nederlands cabaretière.

## Biografie
### Jeugd

Van der Wal groeide op in Huizen, als oudere zus van snowboarder Dolf van der Wal. Ze kreeg tijdens haar geboorte te weinig zuurstof, doordat haar navelstreng om haar hals gewikkeld lag. Hierdoor had zij spasmen in al haar ledematen. Na haar middelbare school verhuisde ze naar Amsterdam, waar ze Culturele en Maatschappelijke Vorming studeerde aan de Hogeschool van Amsterdam.

### Cabaretcarrière

Ze deed in 2006 mee aan de eerste door Lucille Werner georganiseerde Mis(s)verkiezing en werd kort daarop benaderd door de redactie van het programma Jong van de Evangelische Omroep. Van der Wal werd in een middag getraind als stand-upcomedian, en moest 's avonds meteen optreden. Er volgden nog diverse optredens. In 2007 won zij samen met Patrick Laureij de publieksprijs van het Knock Out Comedy festival. In 2008 kreeg ze de CAPaward in de categorie entertainment. In 2008-2009 toerde ze door Nederland voor de Girls Comedy Night. In 2010 kwam ze door de audities van Comedytrain en ze deed mee aan hun jubileumtoer. Begin 2011 werd ze officieel lid van het gezelschap.

### Overlijden

Floor van der Wal werd op 25 maart 2011 rond 1 uur 's nachts door een auto aangereden toen ze over het Mercatorplein in Amsterdam fietste. Ze overleed diezelfde dag in het VU medisch centrum aan hersenletsel. Ze werd 26 jaar oud. De bestuurder reed na het ongeval door, maar werd korte tijd later aangehouden. Hij werd op 22 september 2011 veroordeeld tot achttien maanden gevangenisstraf, waarvan zes maanden voorwaardelijk, en vijf jaar ontzegging van de rijbevoegdheid wegens roekeloos rijden.
Van der Wal is postuum, naast Martijn Koning, René van Meurs en Henry van Loon, een van de comedians van Comedytrain die centraal staan in de documentaire Erop of Eronder, die Michiel van Erp maakte in het kader van het twintigjarig jubileum van Comedytrain. Deze documentaire werd op 5 juni 2011 voor het eerst uitgezonden door de VARA.
In maart 2012 verscheen bij Lebowski Publishers het boek Floor: Broze snippers van een intens leven, dat bestond uit delen uit haar dagboek, sms-berichten, e-mails, gedichten en theatermonologen.
* Floor van der Wal: Biografie
* ↑ Een gesprek met Floor van der Wal door Lidion Zierikzee, 8 november 2007, op: ikhouvantheater.nl
* ↑ Cabaretière Floor van der Wal overleden, Het Parool, 26 maart 2011
* 1 2 Rechtbank Amsterdam 22 september 2011, 13/670280-11 (Promis), ECLI:NL:RBAMS:2011:BT2353.
* ↑ 18 maanden cel voor doodrijden cabaretière, NU.nl, 22 september 2011. Gearchiveerd op 30 maart 2023.
* ↑ Floor: Broze snippers van een intens leven persbericht Lebowski Publishers
* Biografisch Portaal: 36870198
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8866 8330
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 341238848
* Virtual International Authority File: 281893979
* WorldCat (via VIAF): 281893979
# Flabellina bertschi

Flabellina bertschi is een slakkensoort uit de familie van de Flabellinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Gosliner & Kuzirian.
# Flip Reijnders

Flip Reijnders, geboren Philippus Johannes Rijnders, (Klundert, 28 februari 1910 – Schoorl, 15 september 1934) was een Nederlands wielrenner.
Hij was zoon van metselaar Reinier Rijnders en Laurina van Gils. Hijzelf trouwde met Helena Cornelia (Engelina) Brouwers en kreeg met haar een dochter. Engelina Brouwers hertrouwde met Piet van der Horst sr., wielrenner en medaillewinnaar op de Olympische Zomerspelen 1928 in Amsterdam
Hij was, van beroep metselaar (staat ook nog op zijn overlijdensakte) en begonnen als amateur, zowel weg- als baanwielrenner. Hij reed zowel in Nederland als in België. Successen haalde hij in de Grote prijs van Hoogerheide, wegwedstrijd Breda-Lier en najaarsrit Le Champion in Amsterdam. Op de baan was hij gespecialiseerd in koppelkoersen met Frans van der Reijt. Bij een wedstrijd in Leeuwarden werd hij in een achtervolgingswedstrijd tweede achter Klaas van Nek jr..
In september 1934 was hij samen met rengenoten Sam Hoevens (25) en Klaas van Nek jr. (24) uit Amsterdam en hun masseur Ridel per auto onderweg van een wedstrijd in Leeuwarden naar een wedstrijd in Zuid-Holland. Rijdend op de Helderschen weg moest de auto over de sporen van de Tramlijn Alkmaar - Schagen, waarbij Van Nek als bestuurder de tram/trein niet heeft horen of zien aankomen. Na de aanrijding heeft de tram/trein de auto voor circa 70 meter meegesleurd. Politieagenten die ter plaatse surveilleerden constateerden direct dat drie van de vier inzettende overleden waren; er kwam geen teken van leven meer. De auto was geheel verfomfaaid; de tram kon nadat het autowrak verwijderd was haar rit hervatten. De vier inzittenden werden nog wel naar het Centraal Ziekenhuis in Alkmaar gebracht, maar daar werd de mening van de politie alleen maar bevestigd. Overigens stond de overgang al jaren bekend als onveilig; het spoor van de tram/trein liep lang parallel aan de weg om dan plotseling de weg over te steken. Het ongeluk was landelijk nieuws.
De stoffelijke resten werden overgebracht naar de Ginnekense wielerbaan van waaruit de begrafenisstoet richting de begraafplaats van de Heilige Laurentius in Ulvenhout ging, waar hij onder grote belangstelling uit de wielerwereld werd begraven. Onder de aanwezigen de tijdgenoten van Reinders: Jan Pijnenburg en Piet van Kempen. Burgemeester Theodore Emmanuel Serraris sprak troostende woorden voor ouders, vrouw en dochter.
* Redactie, Vreeselijk ongeluk bij Alkmaar. Arnhemsche Courant (17 september 1934). Geraadpleegd op 26 juli 2022 – via delpher.nl.
* Redactie, Zware slag voor de wielersport. Het Volk (17 september 1934). Geraadpleegd op 26 juli 2022 – via delpher.nl.
# Filosofenpad (Kyoto)

Het Filosofenpad (Japans: 哲学の道, Tetsugaku no Michi) is een twee kilometer lang pad langs een voornamelijk met kersenbomen omzoomde gracht in Kyoto. Het pad dankt de naam aan de filosoof Kitaro Nishida, die er regelmatig ter meditatie liep.
Noten en referenties
# Fodina ostorius

Fodina ostorius is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1805 door Donovan.
# Flavigny (Marne)

Flavigny is een gemeente in het Franse departement Marne (regio Grand Est) en telt 207 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Épernay.

## Geografie

De oppervlakte van Flavigny bedraagt 7,9 km², de bevolkingsdichtheid is 26,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Flavigny (Marne) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Flavin

Flavin is een gemeente in het Franse departement Aveyron (regio Occitanie). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Rodez. Flavin telde op 1 januari 2021 2.370 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Flavin bedroeg op 1 januari 2021 50,77 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 46,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Flavin met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Forcepia (Forcepia) mertoni

Forcepia (Forcepia) mertoni is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Forcepia en behoort tot de familie Coelosphaeridae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Hentschel.
# Forcepia (Forcepia) psammophila

Forcepia (Forcepia) psammophila is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Forcepia en behoort tot de familie Coelosphaeridae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Cabioch.
# Florence-Graham

Florence-Graham is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Californië, en valt bestuurlijk gezien onder Los Angeles County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 60.197.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 9,3 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 8 km rond Florence-Graham.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Florence-Graham op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
# Frances Arnold

Frances Hamilton Arnold (Edgewood (Pennsylvania), 25 juli 1956) is een Amerikaanse wetenschapper en Nobelprijswinnaar. In 2018 won Arnold de Nobelprijs voor Scheikunde voor haar werk aan kunstmatig verbeterde enzymen en eiwitten. Hierbij slaagde ze erin om in een reageerbuis een gecontroleerde evolutie van eiwitten na te bootsen. Arnold won de prijs samen met collega's George Smith en Gregory Winter.

## Biografie

Arnold is de dochter van kernfysicus William Howard Arnold en Josephine Inman Routheau. In 1979 behaalde ze haar bachelordiploma in mechanische en luchtvaarttechniek aan de Princeton-universiteit, met de focus op zonne-energieonderzoek. Aansluitend bracht ze een jaar door in Italië, voordat ze terugkeerde naar Princeton om verder te studeren aan Princetons Center for Energy and Environment Studies. Deze groep van jonge wetenschappers, die werd geleid door Robert Socolow, werkte aan de ontwikkeling van duurzame energiebronnen, een onderwerp die een sleutelrol zou gaan spelen in Arnolds latere werk.
Na haar promotie in 1979 was Arnold als technicus werkzaam in Zuid-Korea en Brazilië, alsmede in het Solar Energy Research Institute van Colorado. Vervolgens kwam ze terecht op de Universiteit van Californië - Berkeley was ze 1985 haar tweede promotie verkreeg, ditmaal in de chemische technologie. Na haar promotie voltooide ze haar postdoc-onderzoek in biofysische scheikunde te Berkeley. In 1986 ging ze als visiting associate naar het California Institute of Technology. Ze werd er bevorderd tot universitair docent in 1986, hoofddocent in 1992 en uiteindelijk tot hoogleraar in 1996.

## Onderzoek

In 1993 voerde Arnold de eerste experimenten uit met betrekking tot directe evolutie van enzymen, biologische moleculen – vaak eiwitten – die chemische reacties versnellen. Daaruit verfijnde ze de methodes die nu routinematig toegepast worden in de ontwikkeling van nieuwe katalysatoren. Deze nieuwe enzymen worden niet alleen gebruikt voor het maken van farmaceutische stoffen, maar ook in de productie van herbruikbare brandstoffen voor een groenere transportsector.
# Forcipomyia macswaini

Forcipomyia macswaini is een muggensoort uit de familie van de knutten (Ceratopogonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Wirth.
# Forcipomyia luteigenua

Forcipomyia luteigenua is een muggensoort uit de familie van de knutten (Ceratopogonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Wirth and Spinelli.
# Follow me (Joaquín Rodrigo)

Follow me is een lied dat Joaquín Rodrigo in 1939 componeerde als onderdeel van het Concierto de Aranjuez. Deze werd in 1940 opgevoerd door Regino Sainz de la Maza. In de loop van de jaren werd deze compositie nog meermaals opgevoerd en op de plaat gezet, onder meer door artiesten als Miles Davis, het Modern Jazz Quartet, The Shadows en Manfred Mann.
Voorzien van een tekst door Herbert Kretzmer en Hal Shaper werd het nummer sinds 1982 vele malen gecoverd. De belangrijkste vertolkers waren Kimiko Itoh, Demis Roussos en Piet Veerman. De laatste twee hadden er hitnoteringen mee.
Ook werd het nummer vertaald naar andere talen. Er kwam een Franse vertaling van Guy Bontempelli, twee Italiaanse versies van Paolo Dossena en van Giorgio Calabrese, twee Spaanse versies van Alfredo Garcia Segura en van Chick Corea en nog een tweede Engelstalige versie van Artie Maren en Al Jarreau.

## Demis Roussos

De Griekse zanger Demis Roussos bracht het nummer in 1982 uit op single en had er in Nederland en België een bescheiden hit mee. Het lied is verder het openingsnummer van zijn album Attitudes (1982). De plaat was op vrijdag 5 november 1982 Veronica Alarmschijf op Hilversum 3.

### Hitlijsten
#### Nederlandse Top 40

Hitnotering: 13-11-1982 t/m 04-12-82 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | |
| Positie: | 27 | 25 | 33 | 36 | uit |

#### Nationale Hitparade

Hitnotering: 20-11-1982 t/m 11-12-1982 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 |
| Positie: | 34 | 29 | 27 | 44 |

#### Vlaamse Ultratop 30

Hitnotering: 20-11-1982 t/m 04-12-1982 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | |
| Positie: | 32 | 34 | 35 | uit |

## Piet Veerman

De Nederlandse zanger Piet Veerman bracht in december 1989 zijn versie van het nummer op een single uit. De single stond zeven weken in de Nationale Top 100. Op de B-kant staat het instrumentale nummer Reach out. Bij Veronica op de volle vrijdag op Radio 3 kwam het niet verder dan de Tipparade.
Verder verscheen het op het album Cry of freedom (1989). Het nummer kwam op in elk geval drie verzamelalbums terug: The best of Piet Veerman (1993), Zijn mooiste songs (1995) en Sailin' home (Het beste van Piet Veerman) (1996).

### Hitlijst
#### Nationale Top 100

Hitnotering: 14-12-1989 t/m 01-02-1990 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| Positie: | 84 | 74 | 59 | 52 | 51 | 74 | 93 |
* Second Hand Songs, covers

##### Demis Roussos

* Discogs, Follow me, Attitudes
* Hitlijsten, Demis Rousous, Dutch Charts, Top 40, VRT

##### Piet Veerman

* Hitlijsten, Piet Veerman, Dutch Charts, Top 40
* Discogs, Piet Veerman, Follow me, Cry Of Freedom
* Songtekst
* Muziekweb, duur op Sailin' home van Piet Veerman, 4:40
# Finale Coppa Italia 1998

De finale van de Coppa Italia van het seizoen 1997–98 werd gehouden op 8 en 29 april 1998. Lazio Roma nam het op tegen AC Milan. De heenwedstrijd in het San Siro in Milaan werd met het kleinste verschil gewonnen door Milan na een laat doelpunt van George Weah. In de terugwedstrijd in het Stadio Olimpico in Rome kwam Lazio opnieuw op achterstand, maar het zette de scheve situatie recht door drie keer te scoren in tien minuten. Daardoor won Lazio de beker.

## Finale
### Heenwedstrijd

San Siro, Milaan Toeschouwers: 63.564 Scheidsrechter: Livio Bazzoli (Italië) :
| 8 april 1998 21:00 | Weah 90' | San Siro, Milaan Toeschouwers: 63.564 Scheidsrechter: Livio Bazzoli (Italië) |
| Milan | Lazio |
AC Milan: :
| GK | 1 | Sebastiano Rossi |
| RB | 35 | Steinar Nilsen |
| CB | 24 | Dario Smoje |
| CB | 5 | Alessandro Costacurta |
| LB | 3 | Paolo Maldini |
| RM | 32 | Roberto Donadoni |
| CM | 8 | Marcel Desailly |
| CM | 4 | Demetrio Albertini |
| LM | 10 | Dejan Savićević | 60' |
| CF | 36 | Maurizio Ganz | 60' |
| CF | 14 | George Weah |
| Wisselspelers: |||
| FW | 38 | Filippo Maniero | 60' |
| MF | 13 | Ibrahim Ba | 60' 75' |
| MF | 30 | Leonardo | 75' |
| Coach: |||
| Fabio Capello ||||
Lazio Roma: :
| GK | 1 | Luca Marchegiani |
| RB | 2 | Paolo Negro |
| CB | 13 | Alessandro Nesta |
| CB | 6 | José Chamot | 74' |
| LB | 5 | Giuseppe Favalli |
| RM | 14 | Diego Fuser |
| CM | 23 | Giorgio Venturin |
| CM | 21 | Vladimir Jugović |
| LM | 18 | Pavel Nedvěd |
| CF | 9 | Pierluigi Casiraghi |
| CF | 10 | Roberto Mancini | 85' |
| Wisselspelers: |||
| DF | 20 | Alessandro Grandoni | 74' |
| DF | 17 | Guerino Gottardi | 85' |
| Coach: |||
| Sven-Göran Eriksson ||||

### Terugwedstrijd

Stadio Olimpico, Rome Toeschouwers: 64.189 Scheidsrechter: Fiorenzo Treossi (Italië) :
| 29 april 1998 21:00 | Gottardi 55' Jugović 58' (pen.) Nesta 65' | 46' Albertini | Stadio Olimpico, Rome Toeschouwers: 64.189 Scheidsrechter: Fiorenzo Treossi (Italië) |
| Lazio | Milan |
Lazio Roma: :
| GK | 1 | Luca Marchegiani |
| RB | 2 | Paolo Negro |
| CB | 13 | Alessandro Nesta |
| CB | 20 | Alessandro Grandoni | 50' |
| LB | 5 | Giuseppe Favalli |
| RM | 14 | Diego Fuser |
| CM | 23 | Giorgio Venturin |
| CM | 21 | Vladimir Jugović |
| LM | 18 | Pavel Nedvěd | 90+2' |
| CF | 9 | Pierluigi Casiraghi |
| CF | 10 | Roberto Mancini | 88' |
| Wisselspelers: |||
| DF | 17 | Guerino Gottardi | 50' |
| DF | 3 | Giovanni Lopez | 88' |
| MF | 4 | Dario Marcolin | 90+2' |
| Coach: |||
| Sven-Göran Eriksson ||||
AC Milan: :
| GK | 1 | Sebastiano Rossi |
| RB | 22 | Daniele Daino |
| CB | 5 | Alessandro Costacurta |
| CB | 3 | Paolo Maldini |
| LB | 17 | Christian Ziege |
| RW | 13 | Ibrahim Ba | 67' |
| CM | 4 | Demetrio Albertini |
| CM | 8 | Marcel Desailly |
| CM | 32 | Roberto Donadoni |
| LW | 10 | Dejan Savićević | 31' |
| CF | 14 | George Weah |
| Wisselspelers: |||
| FW | 9 | Patrick Kluivert | 31' 50' |
| MF | 19 | Giampiero Maini | 50' |
| FW | 36 | Maurizio Ganz | 67' |
| Coach: |||
| Fabio Capello ||||
# Ford (Kansas)

Ford is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Kansas, en valt bestuurlijk gezien onder Ford County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 314. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 330, een stijging van 16 (5,1%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 1,1 km², geheel bestaande uit land. Ford ligt op ongeveer 731 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 32 km rond Ford.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Ford op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Ford's Theatre

Ford's Theatre is een historisch theater in de Amerikaanse hoofdstad Washington D.C.. In dit theater werd op Goede Vrijdag 14 april 1865 president Abraham Lincoln neergeschoten door John Wilkes Booth tijdens de opvoering van het stuk Our American Cousin.
Er vinden nog steeds geregeld toneelopvoeringen plaats. Het theater en het Petersen House, waarnaar Lincoln na de schietpartij werd overgebracht en waar hij de volgende ochtend overleed, vormen samen Ford's Theatre National Historic Site.

## Geschiedenis

Ford's Theatre werd gebouwd in 1833 als gebedshuis van de baptisten. In 1861 werd de voormalige kerk gekocht door John T. Ford en omgebouwd tot theater. De zaal werd in 1862 door vuur verwoest. In augustus 1863 heropende het 2400 zitplaatsen tellende Ford's Theatre zijn deuren.
Na de moord op Lincoln in 1865 werd het theater aangekocht door de Amerikaanse overheid, die verder gebruik voor amusement verbood. Het theater diende later nog onder meer als warenhuis en als kantoorgebouw.
Sinds 1928 is het gebouw ingericht als museum. In de jaren zestig van de 20e eeuw maakte het Amerikaans Congres de nodige fondsen vrij voor een restauratie van het theater naar de toestand waarin het theater op de avond van de moordaanslag verkeerde. Sinds 1968 is het open voor het publiek. In 2007-2008 volgde een nieuwe restauratie waarna het theater op 12 februari 2009, exact 200 jaar na Lincolns geboorte, opnieuw opengesteld werd.
* ↑ X., Grote geïllustreerde Wereldgeschiedenis, Amsterdam boek, deel 15: Het moderne imperialisme, p. 47.
* ↑ (en) nps.gov: Ford's Theatre National Historic Site. Gearchiveerd op 8 juli 2023.
# Fluweelelfenbankje

Het fluweelelfenbankje (Trametes pubescens) is een schimmel behorend tot de familie Polyporaceae. Het heeft een crèmekleurig, fijn fluweelachtig hoedoppervlak. In tegenstelling tot de meeste andere Trametes-soorten, mist het hoedoppervlak sterk contrasterende kleurzones. Het is een eenjarige, saprobische schimmel, een afbreker van het dood loofhout, groeiend in clusters op boomstammen, stronken en neergehaalde takken.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

Het fluweelelfenbankje vormt 3 tot 10 cm brede, dunne, waaiervormige vruchtlichamen met een scherpe buitenrand, die als dakpannen in grote groepen bij elkaar staan. De vruchtlichamen zijn aanvankelijk puur wit van kleur en worden met de jaren crème tot lichtgrijs-oker. Bij het drogen worden de vruchtlichamen vrij licht en broos, de kleur verandert in geel. De bovenzijde is mat en heeft fijne, fluweelachtige haren met aangegeven zonering; aan de onderzijde bevinden zich de korte, witte tot crèmekleurige buisjes. Met 3 tot 4 per mm heeft het fluweelelfenbankje relatief fijne, rond-hoekige poriën.
De soort is oneetbaar.

### Microscopische kenmerken

De sporenprint is wit. De sporen zijn glad, cilindrisch tot worstvormig, inamyloïde sporen en 5-6 × 1,5-2,5 µm groot.

## Ecologie

Het fluweelelfenbankje is een saprobische houtbewoner die witrot veroorzaakt in het aangetaste hout. Dode staande en liggende stammen en takken, die mogelijk nog schors hebben of de schors al verloren hebben, worden neergezet. De soort leeft in loofhout, voornamelijk elzen, berken en beuken. De vruchtlichamen verschijnen het hele jaar door. De fluweelelfenbankje komt voornamelijk voor in lucht- en bodemvochtige loofbossen die periodiek of spontaan kunnen overstromen, zoals moeras- en alluviale bossen, wilgenstruiken of schaduwrijke en vochtige loofbossen, soms ook in parken.

## Verspreiding

Het fluweelelfenbankje komt voor in Azië van Siberië tot Pakistan en India, oostelijk tot Korea en in de Verenigde Staten en Canada. In Afrika is het ontdekt in Ethiopië, Tanzania en Kenia. In Europa komt de soort voor in de gematigde en boreale streken. De soort is zeer zeldzaam in Duitsland en komt alleen vaker voor in de Alpen en het voorland van de Alpen.

## Genoom

Het genoom van Trametes pubescens is in 2017 gepubliceerd door Zoraide Granchi en collega's van het OPTIBIOCAT-project. Het genoom bevat 39,7 miljoen basen. Het consortium schat dat er 14.451 verschillende genen zijn, wat vrij gemiddeld is bij saprobische houtrottende soorten. De sequencing is uitgevoerd in Leiden (Nederland).
* ↑ Index Fungorum. Gearchiveerd op 28 december 2022.