OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jan Douwinus Nobbe

Jan Douwinus Nobbe (Hilversum, 9 december 1903 - Dachau, 7 september 1942) was een Nederlands verzetsstrijder tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Nobbe was kantoorbediende te Hilversum en trouwde aldaar op 9 mei 1928 met Rie Odinot , met wie hij een dochter en een zoon kreeg. Hij werd als werkloze ingezet bij het werkverschaffingsproject Anna's Hoeve, een park aan de oostzijde van Hilversum. Nobbe en zijn vrouw zetten zich tijdens de Tweede Wereldoorlog in voor Duitse emigranten en gevluchte joden. Vanwege die "kommunistische Betätigung" werden hij en zijn vrouw op 25 juni 1941 gearresteerd en overgebracht naar het interneringskamp Schoorl, waarvandaan zij apart van elkaar naar Duitsland werden vervoerd. Nobbe zag zijn vrouw in Schoorl voor het laatst en werd via Amersfoort naar Neuengamme en Dachau vervoerd. Zijn vrouw zou de oorlog overleven via gevangenissen in Duitsland en het concentratiekamp, maar Nobbe overleed in het concentratiekamp Dachau in 1942 aan de ontberingen.
# Jacob Jongert

Jacob (Jac.) Jongert (Wormer, 22 juni 1883 – Reeuwijk, 9 november 1942) was een Nederlands graficus, grafisch ontwerper, illustrator, interieurontwerper, wandschilder, glazenier, kunstschilder, sierkunstenaar, reclameontwerper, docent aan academie, keramisch ontwerper, etser, tekenaar, lithograaf en boekbandontwerper.

## Leven en werk

Jongert volgde zijn opleiding aan de Kunstnijverheidsschool Quellinus Amsterdam van 1899 tot 1902, een jaar 1902-03 aan de Rijksschool voor Kunstnijverheid in Amsterdam en vervolgens 1903-04 aan de Rijksakademie van beeldende kunsten ook in Amsterdam. Hij was een leerling van Richard Roland Holst.
Van 1918 tot 1940 was hij hoofdleraar aan de afdeling Decoratieve kunsten en Kunstnijverheid van de Academie van Beeldende Kunsten en Technische Wetenschappen te Rotterdam.
Jongert was lid van de kring van beeldende kunstenaars R 33.
Hij was een veelzijdig kunstenaar die naast tekenen, ontwerper werd voor tapijten, behang, meubels, glas in lood en drukwerk. Van 1923 tot 1940 had hij de leiding over de reclameafdeling van Van Nelle in Rotterdam, waar hij de befaamde ontwerpen voor de verpakking van thee, koffie en tabak maakte.

## Afbeeldingen

* Affiche voor de Internationale Gastentoonstelling 1912
* Boekomslag (1918)
* Omslag voor het tijdschrift Wendingen (1920)
* Limonade-etiket (ca. 1915-1925)
* Affiche voor de Jaarbeurs Utrecht (1924)
* Houtsnede "Vier vrouwen zittend aan een tafel" (1928)
* Reclame voor Van Nelle's koffie (ca. 1930)
* Van Nelle's Tabaksreclame (jaren 1930)

## Literatuur

* Emy Hoogenboezem: Jac. Jongert 1883-1942, graficus tussen kunst en reclame, Haags Gemeentemuseum 1982.
* Museum Boijmans Van Beuningen: Jac. Jongert 1883-1942. Diverse auteurs. Rotterdam 2009. Catalogus van de tentoonstelling van 19 december 2009 tot 18 april 2010 in het bovengenoemde museum. ISBN 978-90-6918-243-8
* Biografisch Portaal: 12505581
* Gemeinsame Normdatei: 132333902
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2131 5659
* Library of Congress Control Number: no2011100896
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068939833
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 42757
* Système universitaire de documentation: 164315950
* Union List of Artist Names: 500045649
* Virtual International Authority File: 47920119
* WorldCat (via VIAF): 47920119
# Jacob K. Javits Convention Center

Het Jacob K. Javits Convention Center is een expositiehal en conferentiecentrum in New York. Het is gelegen aan 11th Avenue in het westen van Manhattan. Lokaal staat het gebouw bekend als The Javits Center of ook wel 'The Glass House', omdat de gevels grotendeels uit glas zijn opgetrokken.
Het oorspronkelijk bouwwerk werd ontworpen door James Ingo Freed en Pei Cobb Freed & Partners. Het gebouw werd in 1986 voltooid en vernoemd naar de Amerikaanse senator Jacob Javits, die in datzelfde jaar overleed.
De tentoonstellings- en conferentieruimte beslaat bijna 310.000 vierkante meter. Het gebouw dient ter vervanging van het New York Coliseum, dat tot dan gold als conferentieruimte.

## Uitbreidingen en renovaties

In oktober 2006 werd een grootse ceremonie gehouden ter gelegenheid van het 20-jarig bestaan van het centrum. Tijdens de ceremonie werd ook aangekondigd dat het gebouw flink zou uitbreiden. Er zouden nieuwe, supermoderne gebouwen naast de bestaande hal verrijzen. Het hele project oversteeg de geraamde kosten met tientallen miljoenen dollars.
Na anderhalf jaar werd de uitbreiding gestaakt door een verkeerde inschatting van de kosten en ruzie met de stad New York. Burgemeester Bloomberg gaf aan geen geld meer te willen steken in de uitbreiding. In april 2008 werd de uitbreiding stilgelegd en werd besloten de nieuwe aanbouw af te breken en het bestaande gebouw grondig te renoveren. Deze renovatie kostte uiteindelijk een half miljard dollar. Het Javits Center werd bij sommige New Yorkers een symbool van ambtelijke geldverspilling. In het cynische nummer AT&T van het album Wowee Zowee noemt de indieband Pavement het centrum en zijn postume naamgever: Jacob! Jacob Javits, I'd like to thank you for everything / Primarily your glass house. Een twijfelachtig compliment voor Javits, omdat hij geen belangrijke rol speelde voor het gebouw, anders dan dat men de man wilde eren die een maand voor de opening van het gebouw overleed.
Tussen 2016 en 2021 werd het druk gebruikte congres- en handelsbeurscentrum nogmaals uitgebreid met een bijkomende 110.000 m² aan vloeroppervlakte.

## Externe link

* Website van het Javits Center
* ↑ New York Times: POLICE TO INCREASE PATROLS NEAR JAVITS CENTER Geraadpleegd 7 december 2014
# Jan Breydel (schip, 1909)

De Jan Breydel was een Belgische pakketboot, die, evenals zijn identieke zusterschip Pieter de Coninck, gebouwd in 1910, gebouwd is op de Cockerill Yards in Hoboken bij Antwerpen. Beide waren uitgerust met twee roeren en één scheepsschroef.
De Jan Breydel en de Pieter de Coninck waren 110,11 m lang en 12,95 m breed. Net als al de andere Belgische pakketboten voeren ze in de Eerste Wereldoorlog voor de geallieerde vloot. Ze stonden wel in dienst van de Britten als militaire transportschepen om troepen, lading en gewonden te transporteren. Ze waren gecamoufleerd met de wit-grijs-blauw-zwarte kleurbanden op hun romp, schoorstenen en bovenbouw. De Jan Breydel kon men van ver onderscheiden door zijn, gelijk schuins breed lopende camouflagestrepen. Eveneens als alle opgevorderde vracht-, passagiers- en voormalige overzetboten van de Oostende-Doverlijn, hadden ze lichte kanonnen op hun voor- en achterschip.

## Geschiedenis

* januari 1909 Stapelloop.
* 7 mei 1909 Maidentrip van Oostende naar Dover.
* 31 augustus 1914 Koningin Elisabeth en de prinsen Leopold en Karel vervoerd naar Engeland
* 7 september 1914 Keerden ze aan boord van hetzelfde schip naar Antwerpen terug.
* 21 september 1915 Opgeëist door de Britse Admiraliteit. De Jan Breydel deed daarna dienst als hospitaal- en troepentransportschip. Ze deed 798 overtochten en vervoerde 135.474 militairen.
* 2 augustus 1919 Volgt teruggave aan de Belgische staat.
* 1931 Verkocht aan een reder uit de Levant. Na een herstel- en opknapbeurt werd ze herdoopt als Tourist. Ingevolge de vorderingen van schuldeisers bleef het schip twee jaar ongebruikt in Antwerpen liggen.
* 1933 Volgt uiteindelijk toch de sloop.
# Jan Breydel (16e eeuw)

Jan Breydel (Brugge, 1532 - 1605) was burgemeester van de schepenen in Brugge.

## Levensloop

Breydel, die als zovele leden van de familie de voornaam Jan droeg, was een zoon van Jan Breydel (1503-1573), schepen van Brugge in 1537 en 1545, en van Josine Cortsack. Zijn vader was scheepskapitein in dienst van keizer Karel V.
Hij trouwde in 1559 met Maria van de Velde († 1604), dochter van Jacques. Het echtpaar werd begraven in de Sint-Salvatorkerk.
In de loop van zijn carrière vervulde Jan Breydel verschillende functies:
* voogd van de gevangenis, genaamd de 'Donckerkamer',
* gouverneur van de Bogardenschool,
* lid (1576) en proost (1577) van de Edele Confrérie van het Heilig Bloed,
* lid van de Sint-Jorisgilde van kruisboogschutters (1559).

## Stadsbestuur

Jan Breydel, vanwege zijn vader vaak Jan Breydel de Jonge genoemd, was een actief bestuurder van de stad Brugge. Vanaf 1563 en tot in 1579 was hij regelmatig schepen of thesaurier.
Tijdens het calvinistisch bestuur (1578-1584) was hij in de eerste fase, tijdens de korte periode van een gemengd katholiek-calvinistisch bestuur, nog aanwezig: in september 1579 werd hij nog tot schepen verkozen, maar het is niet zeker dat hij de ambtsperiode van een jaar volledig uitzat. Rond die tijd verliet hij Brugge, uit vrije wil of uitgewezen.
Pas vanaf 1584 werd hij weer stadsbestuurder en toen werd hij vooral in de hoogste functies verkozen, die van eerste schepen, van burgemeester van de raadsleden en van burgemeester van de schepenen. Zijn curriculum was als volgt:
* 1563-1564: schepen;
* 1565-1566: schepen;
* 1568-1570: thesaurier;
* 1570-1571: schepen;
* 1571-1574: raadslid;
* 1575-1578: schepen;
* 1578-1579: thesaurier;
* 1579: schepen;
* 1584-1585: eerste schepen;
* 1585-1586: schepen;
* 1586-1587: thesaurier;
* 1587-1580: schepen;
* 1588-1590: burgemeester van de raadsleden;
* 1590-1591: schepen;
* 1593-1595: burgemeester van de schepenen;
* 1596-1597: eerste schepen;
* 1597-1599: burgemeester van de schepenen;
* 1600-maart 1601: schepen.
Op 16 maart 1601 werd Breydel benoemd tot "commis van de impost". Dit winstgevende ambt, in dienst van de hogere overheid, was onverenigbaar met een functie in het stadsbestuur, zodat hij ontslag nam en werd opgevolgd door Jan Parmentier.

## Literatuur

* F. VAN DYCKE, Recueil héraldique de familles nobles et patriciennes de la ville et du franconat de Bruges, Brugge
* A. DEWITTE & A. VIAENE (uitgevers), De Lamentatie van Zeghere van Maele, Brugge, 1977.
# Jacobus Lassonius

Jacobus Lassonius of Jacob Lasson of Jacob van der Heyden (Antwerpen, 2e helft 16e eeuw - Delft, begin 17e eeuw) was een classicus.

## Levensloop

Lassonius ontvluchtte Antwerpen, Spaanse Nederlanden, op het eind van de 16e eeuw omwille van zijn lidmaatschap van de Nederduits Gereformeerde kerk. Hij was klassiek opgeleid en schreef vlot Latijn. Van 1592 tot 1594 was hij rector van de Latijnse school in Harderwijk. In 1594 verhuisde Lassonius naar Leiden, met als doel rector te worden van de Latijnse school aldaar. De curator van de Latijnse school, Everhard Bronchorst, verhinderde evenwel deze aanstelling. Lassonius bleef in Leiden wonen en kocht een grote woning aan de Hooglandse Kerkgracht. Van de woning met negen haardsteden maakte hij een studentenhuis. Het studentenhuis droeg de naam In Graeckenlandt. De latere jurist Hugo de Groot, zelf ook een classicus, was een van zijn studenten in Leiden.
In 1596 verhuisde Lassonius naar Delft, waar hij tot rector benoemd was van de Latijnse school. Dit bleef Lassonius tot zijn dood. Hij correspondeerde met rectoren van de Latijnse school in Amsterdam en Den Haag. In Delft hertrouwde hij op 25 februari 1601.
Van hem zijn twee brieven, in het Latijn en deels in het Grieks, bewaard gebleven gericht aan de rechtsgeleerde Hugo de Groot (1615, 1621).
* ↑ Nellen, Henk (2007). Hugo de Groot: een leven in strijd om de vrede 1583-1645. Balans, Amsterdam, "Hoofdstuk II: Jeugdjaren". ISBN 978-94-600-3526-5.
* ↑ Dit betekent: in Griekenland.
* ↑ de Waard, Cornelis, Molhuysen P.C., Blok P.J. (1912). Nieuw Nederlands Biografisch Woordenboek, Deel 2. Sijthof, Leiden, "Lasson Jacob".
* ↑ (la) Lasson, J., Clarissimo Viro Domino Hugoni Grotio Pensionario Civitatis Rotterodamensis. Digitale Bibliotheek der Nederlanden (1615).
* ↑ (la) Lasson, J., Longe gratissimum mihi est, vigere etiamnum aliquam memoriam mei apud te. Digitale Bibliotheek der Nederlanden (1621).
# Jacobus Kantelaar

Jacobus Kantelaar (Amsterdam, 22 augustus 1759 - Zalné, 7 juli 1821) was een Nederlands politicus en auteur.

## Leven

Hij studeerde te Leiden, werd in 1782 predikant te Westwoud en een jaar later te Almelo. Als patriot moest hij in 1787 deze standplaats verlaten; hij woonde eerst te Kampen, later te Amsterdam, totdat hij in 1795 in de Eerste Nationale Vergadering verkozen werd. Na bij de staatsgreep van 1798 een poos gevangengezeten te hebben op Huis ten Bosch, had hij twaalf jaar lang een geldkantoor in Den Haag, maar moest wegens zijn gezondheid rust nemen, die hij deels te Amsterdam, deels in de buurt van Feith, op Landwijk bij Zwolle vond, waar hij overleed.

## Huwelijk en kinderen

Kantelaar was een zoon van Nicolaas Kantelaar en Eva Eijsbag. Hij trouwde (1) in Amsterdam (ondertrouw 7 februari 1783) met Johanna du Sart (Dusart) (1762-1790). Hij trouwde (2) in Amsterdam (ondertrouw 17 februari 1792) met Anna Gesina Reisig (1769-1821). Uit zijn eerste huwelijk werd 1 kind geboren en uit zijn tweede huwelijk 2 dochters:
* Gesina Jacoba Kantelaar (Kampen, doop 31 mei 1795 - Dalfsen, 2 augustus 1851), een dochter uit zijn tweede huwelijk, trouwde met Johan Adriaan baron van Fridagh (1796-1857), van 1839 tot 1850 lid van de Provinciale Staten van Overijssel.

## Werk

* De invloed der ware verlichting op het lot der vrouwen en het huwelijksgeluk (uitgeg. door 't Nut) (Amsterdam 1793)
* Bijdr. tot bevordering der Schoone kunsten en wetensch. (met Rhijnvis Feith, 3 dln., Amsterdam 1793-'96)
* Lofreden op H.A. Schultens (Amsterdam 1794)
* Ode aan Schimmelpenninck (met Rhijnvis Feith, Amsterdam 1805)
* Euterpe, een tijdschr. ter bevordering van fraaije kunsten en wetensch. (met Matthijs Siegenbeek, 2 st., Amsterdam 1810)
* Verh. over het Herdersdicht (Den Haag 1813)
* Dit artikel is geheel of gedeeltelijk gebaseerd op een artikel uit het Biographisch woordenboek der Noord- en Zuidnederlandsche letterkunde van F. Jos. van den Branden en J.G. Frederiks uit 1888-1891, dat vanwege zijn ouderdom vrij is van auteursrechten.
* Bibliothèque nationale de France: cb15077915h (data)
* Biografisch Portaal: 46633610
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: kant001
* Gemeinsame Normdatei: 130428345
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8373 195X
* Library of Congress Control Number: n2005050700
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070080690
* Parlement.com: vg09llvc3pqz
* Virtual International Authority File: 37208018
* WorldCat (via VIAF): 37208018
# Jackson Page

Jackson Page (Ebbw Vale, 8 augustus 2001) is een professioneel snookerspeler uit Wales. In 2019 won hij het Europese kampioenschap onder-21. In de finale versloeg hij de Ier Ross Bulman met 5-1. Sindsdien is Page actief als professioneel snookerspeler.

## Carrière

Bij het Wereldkampioenschap snooker 2022 kwam Page tot de tweede ronde. Nadat hij vier kwalificatiewedstrijden had gespeeld was hij gekwalificeerd voor het hoofdtoernooi. In de eerste wedstrijd versloeg hij Barry Hawkins met 10-7 In de volgende ronde stond zijn leermeester en landgenoot Mark Williams op hem te wachten. Hier verloor Page met 3-13. Ook in 2024 wist hij zich te plaatsen voor het wereldkampioenschap. Jackson Page werd uitgeschakeld door Ronnie O'Sullivan in de eerste ronde.
In maart 2023 kwam Page tot de laatste zestien bij de WST Classic. Hierdoor behaalde hij zijn hoogste rankingpositie tot op heden.

## Belangrijkste resultaten
### Wereldkampioenschap

Hoofdtoernooi (laatste 32 of beter):
| # | Seizoen | Editie | Prestatie | Extra |
| 1. | 2021/2022 | WK 2022 | Laatste 16 | Verloor met 13-3 van Mark Williams |
| 2. | 2023/2024 | WK 2024 | Laatste 32 | Verloor met 10-1 van Ronnie O'Sullivan |

## Externe link

* Speler via WST.tv
# Jan Geldrius

Jan Geldrius (of van Geldere), (Ruiselede, eerste kwart van de 16e eeuw - Brugge ca. 1583), was als filoloog te Brugge een bekende latinist en hellinist. Jan Frans Foppens vermeldde hem in 1739 in zijn Bibliotheca Belgica.

## Leven en werk

Geldrius leidde te Brugge een Latijnse school waar hijzelf klassieke talen onderwees (expeert schoolmeester van de Latijnsche spraecke). Onder anderen Victor Ghiselin en Jacob Reyvaert waren zijn leerlingen. Na de protestantse machtsovername vanaf 26 maart 1578 werd hij schepen en raadslid. Hij was betrokken bij de inventarisatie van het geestelijk goederenbezit en kan zo beschouwd worden als initiatiefnemer van het openbaar boekenbezit, waarmee de opbouw van de nieuwe stedelijke openbare bibliotheek werd gestart in de Heilige Bloedkapel.
Geldrius had contact met de Brugse drukker en graveur Hubertus Goltzius (1536 - 1583) en schreef onder meer in Iulius Caesar sive Historiae Imperatorum Caesarumque Romanorum, in 1563 door Goltzius uitgegeven, het epigram 'ad Romam' onder de vermelding Ioan. Gelrii Russellani Flandri. In dit epigram zijn niet alleen verwijzingen naar Goltzius aanwezig, maar ook naar Marcus Laurijns, heer van Watervliet.
# Jan II Moretus

Jan II Moretus (Antwerpen, 27 juli 1576 – aldaar, 1 maart 1618) was een Vlaams drukker en hoofd van de Plantijndrukkerij tussen 1610 en 1618.
Hij was de tweede zoon van Jan I Moretus en de kleinzoon van Christoffel Plantijn, stichter van de Plantijndrukkerij. Zijn vader en moeder hadden testamentair vastgelegd dat hun erfgenamen ervoor moesten zorgen dat de Officina Plantiniana onder alle omstandigheden één geheel zou blijven. Daardoor kwam de uitgeverij na de dood van Jan I Moretus in 1610 in handen van zijn zoon Balthasar en diens jongere broer Jan II. Deze laatste stond in voor de boekhandel van het bedrijf, terwijl Balthasar de contacten met de auteurs verzorgde en de redactie van de teksten. Zij volgden de richtlijnen die hun vader had uitgestippeld. De samenwerking met het prentenatelier van Theodoor Galle werd voortgezet en bovendien konden ze een beroep doen op Peter Paul Rubens voor het ontwerpen van titelpagina's en illustraties van hun boeken.
Jan II Moretus huwde met Maria De Sweert. Ze hadden samen zes kinderen, waaronder Balthasar II Moretus, die in 1641 aan het hoofd van het bedrijf zou komen te staan bij het overlijden van zijn oom Balthasar I Moretus.
In 1616 en 1617 was Jan II deken van de Antwerpse Sint-Lucasgilde.
# Jan George Bertelman

Jan George Bertelman (Amsterdam, 21 januari 1782 - aldaar, 25 januari 1854) was een Nederlands componist en muziekleraar.

## Leven en werk

Bertelman werd in 1782 in Amsterdam geboren als zoon van Joost Hendrik Bertelman en Johanna Schok. Rond zijn negende jaar overleed zijn vader. Hij studeerde bij Daniël Brachthuyser (1769), een blinde organist van de Nieuwe Kerk Amsterdam. Daarnaast moest hij zelf lesgeven om in het levensonderhoud van zijn moeder en hemzelf te voorzien. Bertelman was in Amsterdam componist, organist en muziekpedagoog. Tot zijn leerlingen behoorden Johannes van Bree, Richard Hol en Hermina Maria Dijk.
Bertelman was onder andere erelid van de Koninklijke Akademie van Beeldende Kunsten, lid van verdienste van de Maatschappij tot Nut van het Algemeen en van de Maatschappij tot Bevordering der Toonkunst en honorair lid van de academie Santa Cecilia in Rome. Hij werd in 1842 benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.
Bertelman trouwde op 28 april 1820 te Amsterdam met Dorothea Christina Kathman. Hij overleed in januari 1854 op 72-jarige leeftijd in Amsterdam. Zijn zoon Johannes Jacobus Bertelman werd kunstschilder en stadstekenmeester te Gouda en was daar medeoprichter van het Goudse museum (het latere Museum Gouda).
Bertelman werd begraven in de Nieuwe Kerk te Amsterdam. In deze stad zijn de Bertelmanstraat en het Bertelmanplein naar hem genoemd.
Bertelman wordt beoordeeld als een bekwame muziektheoreticus die een harmonieleer schreef, veel kennis had van de ontwikkeling van muziekinstrumenten en als een der eerste Nederlanders het belang inzag van Bach. Als componist wordt hij beschouwd als een goede maar behoudende vakman.

## Diverse composities van Bertelman

* De slag bij Nieuwpoort (cantate)
* Het vijftigjarig bestaan der Maatschappij Felix Meritis
* Enkele kinderliedjes uit het liedboek Kinderliederen (1843) van J.P. Heije, waaronder Lammetje, loop je zoo eenzaam te blâten / Over de heî! Over de heî
* Requiem voor driestemmig mannenkoor en orkest (1808)
* Voorts: een Missa, enkele cantates, ouvertures, concerten, salonstukken voor piano (waaronder variaties op de cavatina Di tanti palpiti van Rossini), liederen, koorwerken
* Donemus: Biografie Jan George Bertelman
* Algemeen Handelsblad d.d. 6 februari 1854: Necrologie Jan George Bertelman
* Jan George Bertelman (met portret) in De Tijd, merkwaardigheden der letterkunde en geschiedenis van den dag, voor de beschaafde wereld, 1854
* "Nekrologie Jan George Bertelman" in Algemene konst- en letterbode, 1854
Noten
* ↑ In enkele naslagwerken ook Johan George genoemd
* 1 2 3 4 Necrologie Jan George Bertelman
* ↑ Algemeen Handelsblad d.d. 14 oktober 1842: Serenade voor de heer J.G. Bertelman
* ↑ Eduard Reeser: Een eeuw Nederlandse muziek, Querido, Amsterdam, 1950, p. 46-48, 2e druk 1986, p. 34-35.
* Biografisch Portaal: 27220825
* Gemeinsame Normdatei: 101733594X
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9543 599X
* MusicBrainz: c0ba8966-6253-4360-b3d3-001b14f23ead
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 183340450
* Virtual International Authority File: 290169555
* WorldCat (via VIAF): 290169555
# Jacqueline Roelfsema-Tenge

Jacqueline Roelfsema-Tenge (Amsterdam, 16 juni 1910 - onbekend, 29 juli 2000) was langdurig verbonden aan het Multatuli Museum.
Jacqueline Agnes Tenge was dochter van Isaak Tenge en Agnieta Arnoldina Hagedoorn. Zelf huwde ze op 19 april 1960 met Cornelis Gerardus Roelfsema (Den Haag, 26 september 1890 - Amsterdam, 5 april 1970; zij was zijn tweede vrouw), lid en bij overlijden erelid van het Multatuli Genootschap.
Zij, uit een socialistisch gezin, genoot echter een opleiding aan de HBS, daar waar zij de literaire werken van Eduard Douwes Dekker leerde kennen. Tenge kreeg een opleiding tot directiesecretaresse, een functie die zij zou bekleden tot 1975, het jaar waarin het museum daadwerkelijk als museum te bezoeken was.
Ze was al voor haar huwelijk betrokken bij genoemd museum, dat maar niet van de grond kwam. In 1943 kocht Roelfsema het gebouw Korsjespoortsteeg 20 in Amsterdam (Multatulihuis). Pas in 1957 kreeg het een definitieve betekenis, maar het zou tot 1975 duren voordat het museum daadwerkelijk als museum openging. Al die jaren was ze al dan niet samen met Multatuliaan Henri A. Ett de conservatrice van dat museum, die de museumstukken overal vandaan schraapte. Die taak legde ze in 1987 neer; ze vond zich te oud worden. Van 1957 tot 1989 woonde ze in het museum, ze vertrok naar Purmerend. Ze werd opgevolgd door Jos van Waterschoot.
Ze bezocht in de tijd dat ze er (semiberoeps) werkzaamheden verrichtte alle zaken die met de schrijver te maken hadden, van een kranslegging bij het Multatulimonument op Westerveld tot aan de film Max Havelaar, de musical Multatuli en het beeld van Hans Bayens op de Torensluis.
In 1987 kreeg ze de G.H. 's-Gravesande-prijs van de Jan Campert-Stichting voor haar belangeloze werkzaamheden voor het museum.
* Hanneloes Pen, Ik ga naar alles wat met Multatuli te maken heeft. Het Parool (19 augustus 1989). Geraadpleegd op 9 mei 2022 – via delpher.nl.
* J.A. Roelfsema-Tenge op literatuurmuseum.nl (geraadpleegd 9 mei 2022)
# Jaklien Moerman

Jacqueline (Jaklien) Moerman (Ouwegem, 9 mei 1931 - 18 december 2011) was een Belgisch illustrator en kunstschilder.
Ze werd vooral bekend als illustrator van kinderboeken van auteur Mariette Vanhalewijn. Daarnaast illustreerde ze ook wenskaarten en kalenders, en maakte ze schilderijen. Ze illustreerde eveneens de talrijke verhaaltjes van actrice en schrijfster Alice Toen " Voor onze kleintjes " die gepubliceerd werden in het toenmalige tijdschrift Rijk der Vrouw, voorloper van Libelle . Haar tekeningen waren vooral in de jaren 1970 erg populair in Vlaanderen.
* ↑ In Memoriam - Mevrouw Jacqueline 'Jaklien' Moerman. Gearchiveerd op 28 mei 2017.
* ↑ Met Jaklien gaan ook de seventies een beetje dood; De Morgen; 23 december 2011
* Biblioteca Nacional de España: XX1081446
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: moer068
* Gemeinsame Normdatei: 1202940242
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5922 8182
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071031138
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 56520
* Virtual International Authority File: 15301564
* WorldCat (via VIAF): 15301564