OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jacqueline Reyneke van Stuwe

Jacqueline (Pierrette) Reyneke van Stuwe (Muntok, Indonesië, 13 augustus 1871 - Den Haag, 21 september 1955) was Nederlandse schrijfster en hoofdredacteur van De Hollandsche Lelie en de De Haagsche Vrouwenkroniek.

## Biografie

Reyneke van Stuwe was dochter van militair Hendrik Wilhelm Carel Reyneke van Stuwe en Johanna Maria Wilhelmina de Jong. Kort na de geboorte van haar zusje Jeanne in 1874 verhuisde het gezin Van Stuwe van Indonesië naar Nederland. Ze zou een hechte band hebben gehad met haar zusje, die ook schrijfster was, en zou haar leven lang bij Jeanne hebben ingewoond.
In 1915 werd Reyneke van Stuwe hoofdredacteur van het tijdschrift de De Haagsche Vrouwenkroniek. Zij nam de functie van Susanna Lugten-Reys over, die wegens gezondheidsproblemen haar ontslag moest aanbieden. Vanaf het moment dat ze hoofdredacteur werd, domineerden zij en haar zus Jeanne de inhoud van het tijdschrift door onder andere hun romans in delen te publiceren. In 1919 werd Reyneke van Stuwe tevens hoofdredacteur van het tijdschrift De Hollandsche Lelie.
Als schrijfster publiceerde zij onder het pseudoniem Eline van Stuwe een groot aantal romans, novellen, toneelstukken en meisjesboeken.

## Belangrijke werken

* Schaakmat (Bruna, 1919)
* In de nevelen (P.N. Van Kampen en Zoon, 1923)
* De wisselingen van het lot (P.N. Van Kampen en Zoon, 1926)
* Hotel 'De Residentie' (P.N. Van Kampen en Zoon, jaartal onbekend)
* Lisette (P.N. Van Kampen en Zoon, 1941)
* ↑ Algemeen Handelsblad, 23 september 1955, Necrologie
* ↑ Harry G.M. Prick, Stuwe, Jeane Henriette Reine Reijneke Van (1874-1951). Huygens ING. Geraadpleegd op 23-04-2018.
* ↑ Suus Boef-van der Meulen, Opdat zij niet inslape aan haar spinnewiel. Gearchiveerd op 23-4-2018. Geraadpleegd op 23-04-2018.
* Biografisch Portaal: 19472262
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: reyn007
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9213 9247
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069452466
* LIBRIS: 367065
* Virtual International Authority File: 286148716
* WorldCat (via VIAF): 286148716
# Jan Potharst

Jan Hilbert Potharst (Amsterdam, 4 januari 1918 – aldaar, 6 september 2008) was een Nederlands voetballer. De verdediger kwam tussen 1939 en 1952 uit voor AFC Ajax, waarvoor hij tevens enige jaren aanvoerder was.
Potharst speelde in zijn jeugd voor voetbalclub VVA uit Amsterdam. Op veertienjarige leeftijd maakte hij de overstap naar Ajax. Hij doorliep de jeugdopleiding en maakte op 5 maart 1939 zijn debuut in het eerste, in een uitwedstrijd tegen VSV. In ruim dertien jaar tijd speelde Potharst 237 wedstrijden in het shirt van Ajax. Met de club won hij in 1939 en 1947 de kampioenscompetitie en in 1943 de NVB beker. De laatste jaren van zijn loopbaan was Potharst aanvoerder van Ajax. Hij maakte geen enkel doelpunt.
Op 12 mei 1946 maakte hij zijn debuut voor het Nederlands voetbalelftal, in een met 6-3 gewonnen wedstrijd tegen België. In totaal speelde Potharst zes interlands, de laatste was in 1950.
Na zijn actieve carrière was Potharst actief als bestuurslid van Ajax. Hij was commissaris betaald voetbal, lid van de Ledenraad en lid van verdienste. Bij zijn afscheid werd hij benoemd tot Erelid van de club. In 1995 kreeg hij de eer de eerste paal van het jeugdcomplex De Toekomst in de grond te slaan.
# Jannendorp

Jannendorp is een buurtschap behorende tot de gemeente Leusden, in de provincie Utrecht. Het ligt 500 meter ten noordoosten van het dorpje Achterveld.
Dorpen: Achterveld · Leusden · Leusden-Zuid · Stoutenburg Buurtschappen: Asschat · Den Treek · De Ruif · Jannendorp · Moorst (deels) · Musschendorp · Oud-Leusden · Snorrenhoef Utrecht · Plaatsen in de provincie Nederland · Provincies · Gemeenten
# Janneke van der Horst

Janneke van der Horst (1981) is een Nederlands journalist en schrijver. Ze was redacteur van het satirisch-literaire tijdschrift Propria Cures. Ze schreef wekelijks het feuilleton Julia voor HP/De Tijd en publiceerde regelmatig in NRC Handelsblad en was columnist voor Het Parool. In 2008 debuteerde ze met een bundel korte verhalen die haar een nominatie voor de Debutantenprijs opleverde. Ze heeft samen met schrijfster Stéphanie Hoogenberk de podcast De Shitshow.

## Publicaties

* Met de tank door de voordeur (samenstelling) (Nieuw Amsterdam, 2007)
* Ik weet hoe jongens huilen (korte verhalen) (Nieuw Amsterdam, 2008)
* Alle dagen Ajax, 2011
# Janneman Robinson

Janneman Robinson is een personage uit het verhaal Winnie de Poeh en dat volgens het verhaal met zijn dierenvrienden in het Honderd Bunderbos woont. Hij is genoemd naar Christopher Robin Milne (Londen 21 augustus 1920 – 20 april 1996). In zijn kindertijd noemden zijn ouders hem Billy. In de Engelse tekst van de boeken wordt hij steeds met de beide voornamen, Christopher Robin, aangeduid. In de oudste Nederlandse vertaling van Nienke van Hichtum (1929) heet hij Janneman Robinson. Mies Bouhuys gaf in 1987 in een nieuwe Nederlandse vertaling Janneman zijn oorspronkelijke naam Christoffer terug.
De boeken over Winnie de Poeh werden zeer populair en daardoor werd Christopher Milne ook een bekende persoonlijkheid. Hij was daar, toen hij ouder werd, niet blij mee.
# Jan van de Laar

Jan van de Laar (Helmond, 1955) is een Nederlands organist.

## Loopbaan

Van de Laar volgde zijn orgelstudie bij Kees van Houten aan het Utrechts Conservatorium alwaar hij in 1978 met een decoratie zijn diploma behaalde. Hij werd in 1976 benoemd tot organist van het Robustelly-orgel in de Sint-Lambertuskerk in Helmond. Daarnaast volgde hij cursussen bij Anton Heiller en Ewald Kooiman waar hij zich inspireert op de muziek van Bach en oud-Franse muziek. In 1986 debuteerde hij zijn lp Bach’s Clavierubung III. Hierna volgde vele cd opnames waaronder Die Bachse Schule dat werd opgenomen op het orgel in de abdijkerk van Neresheim. In 2009 werd hij benoemd tot stadsorganist van Helmond. Daarnaast geeft hij ook orgellessen, workshops en seminars. Hij werd op 29 mei 2016 door burgemeester Elly Blanksma benoemd tot Lid in de Orde van Oranje Nassau.

## Discografie

* Bach’s Clavierubung III
* Die Bachse Schule
* De Grote Orgelmis
* De grote koorwerken van Anton Heiller
* Gabriël Fauré: Requiem
* Jubileum-Concert
* The other – Robustelly – Anders
* The Robustelly-Organ
* Die Bachsche Schule
* Verschueren 1891 – 1991
* Johan Ludwig Krebs
* Hommage aan een Meesterwerk
* Van Bach, van Clérambault en Couperin
* Het van Rossum-orgel, Saarn-Mühlheim

## Externe link

* Officiële website
* Biografie Jan van de Laar
* ↑ Jan van de Laar wordt stadsorganist Helmond. Orgelnieuws.nl (23 november 2008). Gearchiveerd op 8 juni 2020. Geraadpleegd op 8 juni 2020.
* ↑ Koninklijke onderscheiding voor Jan van de Laar. Orgelnieuws.nl (30 mei 2016). Gearchiveerd op 8 juni 2020. Geraadpleegd op 8 juni 2020.
# James J. Braddock

James Walter "Cinderella Man" Braddock (7 juni, 1905 - 29 november 1974) was een Amerikaanse bokser en zwaargewicht wereldkampioen van 1935 tot 1937.
James stond bekend om zijn zeer krachtige rechterhand en incassatievermogen. Tijdens de grote depressie was hij geblesseerd aan zijn hand, waardoor hij niet kon boksen. Toen hij uiteindelijk een comeback mocht maken, was hij zeer succesvol. In 1935 won hij de zwaargewicht titel door Max Baer te verslaan. James zijn manager was Joe Gould.
James zijn levensverhaal werd in 2005 verfilmd door Ron Howard en had als titel Cinderella Man
# Jan Roegiers (historicus)

Jan Roegiers (Sleidinge, 19 oktober 1944 - Leuven, 12 juli 2013) was een Belgisch historicus, archivaris, bibliothecaris en hoogleraar aan de Katholieke Universiteit Leuven.

## Biografie

Jan Roegiers ging naar het Sint-Vincentiuscollege in Eeklo. Hij volgde een seminarieopleiding aan het Bisschoppelijk Seminarie in Gent, die hij echter niet voltooide. Vervolgens studeerde hij geschiedenis aan de Katholieke Universiteit Leuven. Zijn eindverhandeling schreef hij over de theoloog Jan Frans van de Velde. Verder behaalde hij ook een licentiaat morele en religieuze wetenschappen. Zijn tweede eindverhandeling behandelde de oprichting en beginjaren van het Bisschoppelijk Seminarie in Gent. Promotor van zijn proefschrift was Jan Van Houtte. Hij werd hoogleraar aan de faculteiten Letteren en Theologie en Religiewetenschappen. Roegiers was specialist in universiteitsgeschiedenis, kerkgeschiedenis en geschiedenis van de 18de-eeuwse Nederlanden. Hij werd emeritus in 2010.
Hij was ook hoofdbibliothecaris van de Universiteitsbibliotheek (1981-1996) en archivaris van de KU Leuven (1975-2009). Hij was de drijvende kracht achter het Universiteitsarchief en tevens verantwoordelijke voor het Kunstpatrimonium (1983-2009). Na zijn overlijden werd binnen het Bibliotheekfonds van de KU Leuven het Jan Roegiersfonds opgericht, dat werd opgebouwd rond zijn bibliotheekcollectie die hij aan de universiteit schonk.
Roegiers assisteerde de adellijke families Arenberg en Spoelberch in hun erfgoedbeleid en mecenaat. Hij was stichter van de Vrienden van de Leuvense Universiteitsbibliotheek. Hij stond ook mee aan de wieg van KADOC, het Documentatie- en Onderzoekscentrum voor Religie, Cultuur en Samenleving. Hij was redactielid van het tijdschrift Lias en was actief in de Werkgroep Achttiende Eeuw. In 1992 was hij betrokken bij de oprichting van Trajecta, een tijdschrift voor de geschiedenis van het katholieke leven in de Nederlanden. Hij was ook bestuurder bij de Stichting Jaarlijkse Literatuurprijs voor fictie en non-fictie (AKO Literatuurprijs). In 2000 volgde hij Roger Aubert op als directeur van het tijdschrift Revue d'histoire ecclésiastique. In 1996 werd hij lid van de Koninklijke Vlaamse Academie van België voor Wetenschappen en Kunsten. Hij was ook betrokken bij de redactie van het Nationaal Biografisch Woordenboek en lid van de adviesraad van het Hollands College.
Sinds mei 2014 draagt de leeszaal van het Universiteitsarchief van de KU Leuven de naam 'Jan Roegiersstudiezaal'.
# Jan Samuel François van Hoogstraten

Jan Samuel François van Hoogstraten (Den Haag, 7 juni 1859 – aldaar, 30 juni 1936) was een Nederlandse politicus.

## Familie

Van Hoogstraten, lid van de familie Van Hoogstraten, was een zoon van Samuel Anne van Hoogstraten (1808-1875), lid van de Provinciale Staten van Holland, en Maria Wilhelmina Frieswijk (1826-1899). Hij trouwde drie maal, achtereenvolgens met Louisa Dorothea Adriana van Son (1867-1891), Maria Arnoldina van Stralen (1871-1923) en jkvr. Anna Rutheria Schuurbeque Boeye (1878-1975), lid van de familie Schuurbeque Boeye. François van Hoogstraten (1891-1979), een zoon uit het eerste huwelijk, werd burgemeester van Hengelo.

## Loopbaan

Van Hoogstraten kreeg een militaire opleiding in Haarlem. Hij werd in 1876 vrijwilliger bij het derde regiment Huzaren in Den Haag en was vanaf 1880 officier bij het eerste regiment Huzaren in Zutphen. Wegens lichamelijk letsel werd hij in 1896 gepensioneerd en ritmeester der cavalerie b.d.
Hij ging de politiek in en was gemeenteraadslid van Arnhem (1898-1911, 1913-1923) en lid van de Provinciale Staten van Gelderland (1901-1923). Van 21 september 1909 tot 16 september 1913 was hij lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Hij sprak enkele malen in de Kamer, met name over Indische Zaken en over militaire aangelegenheden.
In 1913 keerde hij terug in de gemeentelijke politiek. In 1923 was hij vervolgens een aantal maanden lid van de Gelderse Gedeputeerde Staten. Hij werd benoemd tot officier in de Orde van Oranje-Nassau.
* Biografisch Portaal: 31222972
* Parlement.com: vg09ll1sjgvq
# Jean Graton

Jean Graton (Nantes, 10 augustus 1923 – Brussel, 21 januari 2021) was een Frans striptekenaar.
Graton werd geboren in Frankrijk, maar vertrok na de Tweede Wereldoorlog naar België waar hij stripverhalen ging tekenen. Hij kreeg zijn eerste grote kans bij uitgeverij Dupuis toen hij voor het stripweekblad Robbedoes enkele afleveringen van De verhalen van oom Wim mocht aanleveren. Enkele jaren nadien maakte hij de overstap naar het rivaliserende weekblad Kuifje van uitgeverij Le Lombard dat destijds geleid werd door Hergé. Daar startte hij met zijn belangrijkste en succesrijkste serie Michel Vaillant die nog steeds loopt, maar tegenwoordig volledig overgenomen is door zijn zoon Philippe Graton die vanaf album nr. 57, Sporen van Jade, in 1994 coauteur werd. Deze laatste herlanceerde de serie, die na publicatie van album nr. 70 24 uur onder invloed gedurende vijf jaar stil lag, in 2012. Voor dit "nouvelle saison", zoals hij de herstart doopte, deed hij beroep op een nieuwe scenarist die samen met hem de verhaallijnen uitwerkt en twee nieuwe tekenaars ter vervanging van de oude ploeg van Studio Graton. Jean Graton was zelf niet langer actief als striptekenaar.
De rivaliteit die destijds heerste tussen de weekbladen Robbedoes en Kuifje, komt aan bod in het Michel Vaillant-album Tocht door de nacht, wanneer Graton een vrachtwagen van de transportfirma Vaillant een lading papier laat opladen bij "uitgeverij Van de Put" (put is puits in het Frans) in Marcinelle (waar uitgeverij Dupuis gevestigd is). Hierop blijkt dat er niet alleen papier geladen wordt, maar ook illegaal wapens aan boord van de vrachtwagen gesmokkeld worden, dit alles terwijl de jonge bijrijder van de Vaillant-vrachtwagen zit te lezen in een exemplaar van het weekblad Kuifje dat hem door een personeelslid van de drukkerij is overhandigd.
Auteur/tekenaar van de strips:
* De Labourdets (het scenario voor deze strip schreef zijn vrouw Francine Graton).
* Michel Vaillant
* Julie Wood
Deze strips worden altijd bijzonder goed gedocumenteerd, er worden altijd veel foto's gemaakt die als voorbeeld dienen.
Jean Graton schreef ook een Michel Vaillant-dossier over de wereldberoemde formule 1-coureur Ayrton Senna: Dossier Michel Vaillant 6: Ayrton Senna: Het heilig vuur.

## Externe link

* (en) Jean Graton, Lambiek.net
* ↑ Jean Graton, bedenker van ‘Michel Vaillant’, overleden op 97-jarige leeftijd, Hln.be. Gearchiveerd op 4 april 2023.
* ↑ (fr) Mort de Jean Graton, créateur de Michel Vaillant, Rtbf.be. Gearchiveerd op 28 februari 2021.
* Bibsys: 12018186
* Biblioteca Nacional de España: XX977830
* Bibliothèque nationale de France: cb11905751w (data)
* Gemeinsame Normdatei: 110895878
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0788 3078
* Library of Congress Control Number: no97013188
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0019600
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069302286
* Système universitaire de documentation: 080821626
* Virtual International Authority File: 118909385
* WorldCat (via VIAF): 118909385
# Jeroen Bakkers

Jeroen Petrus Wilhelmus Maria Bakkers (Loon op Zand, 13 mei 1970) is een Nederlands gewoon hoogleraar Molecular Cardiogenetics aan de Universiteit Utrecht.

## Biografie

Bakkers studeerde in 1993 af aan de Landbouwhogeschool Wageningen als microbioloog. In 2000 promoveerde hij aan de Rijksuniversiteit Leiden op Chitin oligosaccharides in zebrafish development. Vervolgens was hij als post-doc-onderzoeker tot 2003 verbonden aan het Max Planck Institute of Immunobiology and Epigenetics in Freiburg. Vanaf dat laatste jaar trad hij in dienst van het Hubrecht Instituut in Utrecht, en was daar laatstelijk senior hoofdonderzoeker. Per 1 februari 2015 werd hij benoemd tot gewoon hoogleraar Molecular Cardiogenetics aan de Universiteit Utrecht. Op 3 februari 2016 hield hij zijn inaugurele rede onder de titel Erfelijke hartziekten. Lessen uit de ontwikkelingsbiologie. In Utrecht houdt hij zich bezig met een groep onderzoekers in de zogenaamde Bakkers Groep met de genetica van de hartontwikkeling, -regeneratie en -ziekte, met de zebravis als modelsysteem.
Prof. dr. ir. J.P.W.M. Bakkers werkte voorts mee aan tientallen artikelen op zijn vakgebied, en kreeg vele eerbewijzen in de vorm van wetenschappelijke subsidies.
# Jeroen Baars

Jeroen Baars (21 augustus 1992) is een Nederlands zwemmer.
Baars is zijn zwemcarrière begonnen in Rotterdam-Zuid bij de Spartaan. Na een periode bij Poseidon '56 ging hij naar MNC Dordrecht. Na plaatsing voor de Open Nederlandse kampioenschappen bereikte hij in 2011 een nationale 6e plaats op de 50 meter vlinderslag.
In maart 2012 tijdens de Amsterdam Swim Cup 2012 naar een 3e plaats achter Stefan Nystrand en Jasper van Mierlo op de 50 meter vrije slag. In april wist hij op de Swim Cup Eindhoven 2012 de halve finales te bereiken op dit nummer. In juni 2012 zwom hij eerst op de Open Nederlandse Kampioenschappen naar twee vierde plaatsen op respectievelijk de 50 meter vrije slag en de 50 meter vlinderslag. Met MNC Dordrecht behaalde hij een tweede en een derde plaats in de estafettes.
Op 23 en 24 juni werd Baars tweemaal Nederlands Kampioen op de NK Sprint zwemmen 2012. Eerst op de 50 meter vlinderslag en vervolgens op de 50 meter vrije slag. In 2013 werd Baars wederom Nederlands Kampioen op de 50 meter vlinderslag bij de NK Sprint in Heerenveen. Op de Open Nederlandse Kampioenschappen eindigde Baars in 2013 als 2e op de 50 meter vrije slag.

## Persoonlijke records

| Onderdeel | Kortebaan | Langebaan |
| 50m vrije slag | 22,41 | 22,95 |
| 50m vlinderslag | 24,29 | 24,48 |
# Jarrod Lyle

Jarrod Lyle (Shepparton, 21 augustus 1981 – Torquay, 8 augustus 2018) was een golfprofessional uit Australië.

## Amateur

Op 17-jarige leeftijd kreeg Lyle te horen dat hij leukemie had. Negen maanden en enkele chemokuren later stond hij weer op de drivingrange. Zijn moeder, die zelf Multiple Sclerose heeft, was in die periode zijn grote steun. Zijn vader zorgde voor de andere kinderen en nam ze driemaal per week mee om Jarrod in Melbourne te bezoeken.

#### Gewonnen

* 2003: Lake Macquarie Amateur Kampioenschap
* 2004: Lake Macquarie Amateur Kampioenschap

#### Teams

* Eisenhower Trophy: 2004

## Professional

In november 2004 werd Lyle professional. Door zijn goede prestaties als amateur kreeg hij een aantal uitnodigingen. In 2005 speelde hij vijf toernooien op de Europese PGA Tour en werd 3de bij de Heineken Classic in Melbourne.
In 2005 bezocht hij de Europese Tourschool en haalde een spelerskaart voor 2006. Zijn beste resultaat was een 4de plaats bij het Volvo China Open, maar aan het einde van het seizoen verloor hij zijn kaart. Via de Nationwide Tour van 2006 kwalificeerde hij zich voor de Amerikaanse PGA Tour.
Lyle overleed op 36-jarige leeftijd aan kanker.
* ↑ (en) Jarrod Lyle: Australian golfer dies, aged 36, after ending treatment for leukaemia, Australian Broadcasting Corporation, 9 augustus 2018
* ↑ Jarrod Lyle dies after long battle with cancer. Gearchiveerd op 21 april 2023.
# Jarrod Francisco

Jarrod Francisco (Curaçao, 1971) is mede-oprichter van het multiculturele theaterhuis Likeminds. Tot medio 2023 was hij directeur van dit theatercollectief. Francisco trad eveneens op als commentator op maatschappelijke ontwikkelingen.
Francisco zag als jongerenwerker in Amsterdam Bijlmer de slechte reputatie van de wijk en wilde de jongeren daar hun creativiteit laten ontdekken. Samen met Melvin en Glen Faria en Adeiye Tjon richtte hij daarom in 2002 het theatercollectief Likeminds op. Dat was in eerste instantie bedoeld voor locale jongeren met talent, maar zonder theateropleiding. De uitvoeringen stelden maatschappelijke problemen aan de kaart, zoals vrouwenongelijkheid, seksueel geweld, racisme, opgroeien in twee culturen en onrecht. Door de jaren heen professionaliseerde en groeide Likeminds onder zijn leiding aanzienlijk; in 2022 ontving de stichting ruim 1,4 miljoen euro aan structurele, publieke subsidies.
Naar aanleiding van een onderzoek door Bureau Bezemer & Schubad in mei 2023 verscheen in september van dat jaar in NRC een artikel, waarin zestien (oud)medewerkers van Likeminds stelden dat Francisco zich (seksueel) grensoverschrijdend, dominant en toxisch had opgesteld als directeur. Hij werd na het onderzoek op non-actief gesteld. In juni 2024 verscheen een onderzoek van Stichting Sociale Veiligheid Podiumkunsten over de kwestie, volgens welke de misstanden die bij theaterhuis Likeminds passen binnen een „breed gedragen patroon”, en het werd aannemelijk geacht dat het grensoverschrijdend gedrag te maken had met „de machtspositie van de directeur”. Ook was er kritiek op „stakeholders in de sector en andere personen met een (formeel of informeel) hiërarchische rol binnen de organisatie”, die volgens de commissie „wel algemeen bewustzijn hadden over het grensoverschrijdend gedrag, maar dat dit onvoldoende leidde tot (pro)actief handelen”.
* ↑ Hoge kunst, lage woorden over seksisme en racisme in opera. De Balie. Geraadpleegd op 7 september 2023.
* ↑ (en) Collective, Festina Lente, Over Likeminds. LIKEMINDS. Geraadpleegd op 7 september 2023.
* ↑ (en) Collective, Festina Lente, Governance & ANBI. LIKEMINDS. Geraadpleegd op 7 september 2023.
* ↑ Waar is de noodknop NRC 6 september 2023: "Het alom geprezen inclusieve theaterhuis Likeminds ontvangt jaarlijks 1,4 miljoen euro subsidie. Maar verschillende theatermakers vertrokken wegens het grensoverschrijdende gedrag van directeur Jarrod Francisco. En de financiële verslaglegging vertoont grote gebreken."
* ↑ Lems, Marijn, "Patroon van grensoverschrijdend gedrag bij theaterorganisatie Likeminds, toekomst algemeen directeur onzeker", NRC, 27 juni 2024. Geraadpleegd op 27 juni 2024.
# Wereldkampioenschappen baanwielrennen 1932

De wereldkampioenschappen baanwielrennen 1932 werden van 27 augustus tot en met 4 september 1932 gehouden in het Italiaanse Rome. Er stonden drie onderdelen op het programma, twee voor beroepsrenners en een voor amateurs.

## Uitslagen
### Beroepsrenners

| Onderdeel | 1 Goud | 1 Goud | 2 Zilver | 2 Zilver | 3 Brons | 3 Brons |
| Sprint | Jef Scherens | België | Lucien Michard | Frankrijk | Mathias Engel | Weimarrepubliek |
| Stayeren | Georges Paillard | Frankrijk | Walter Sawall | Weimarrepubliek | Erich Möller | Weimarrepubliek |

### Amateurs

| Onderdeel | 1 Goud | 1 Goud | 2 Zilver | 2 Zilver | 3 Brons | 3 Brons |
| Sprint | Albert Richter | Weimarrepubliek | Nino Mozzo | Italië | Franz Dusika | Oostenrijk |

### Medaillespiegel

| Plaats | Land | 1 Goud | 2 Zilver | 3 Brons | Totaal |
| 1 | Weimarrepubliek | 1 | 1 | 2 | 4 |
| 2 | Frankrijk | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 3 | België | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 4 | Italië | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 5 | Oostenrijk | 0 | 0 | 1 | 1 |
| Totaal | Totaal | 3 | 3 | 3 | 9 |
# Dan Barrett

Dan Barrett (Pasadena, 14 december 1955) is een Amerikaanse jazz-trombonist, kornettist en arrangeur. Zijn muziek beweegt zich tussen dixieland en swing.
Barrett speelde in de jaren zeventig in revival-bands, zoals de Golden Eagle Jazz Band. Met enkele voormalige leden van de band van Kid Ory speelde hij op de begrafenis van Ory, waaronder Teddy Buckner. Hij was lid van de Widespread Depression Orchestra en speelde in de club van Eddie Condon. Hij had een kwintet met Howard Alden en speelde als sideman met Benny Goodman (in 1985) en Buck Clayton. Als bandleider heeft hij verschillende platen opgenomen voor Concord Jazz, maar hij is ook als sideman te horen. Voor Arbors Records maakte hij een vijftal platen als leider, en opnames met onder meer Alden en John Sheridan. Bij Arbors is hij ook muzikaal directeur.

## Discografie (selectie)

* Strictly Instrumental, Concord, 1987
* Reunion with Al (met Al;Jenkins), Arbors, 1995
* Two Sleep People (met Sheridan), Arbors, 1996
* Blue Swing, Arbors, 2000
* International Swing Party, Nagel-Heyer, 2001
* Bibliothèque nationale de France: cb13931272d (data)
* Gemeinsame Normdatei: 135196515
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5513 9561
* Library of Congress Control Number: n88652584
* MusicBrainz: de58080a-094d-4697-a19b-24b29b5aafb5
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987008817254005171
* SNAC: w6s891rd
* Virtual International Authority File: 32186425
* WorldCat (via VIAF): 32186425
# Schizoporella cochinensis

Schizoporella cochinensis is een mosdiertjessoort uit de familie van de Schizoporellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Menon & Nair.
# Dasineura spiraeae

Dasineura spiraeae is een muggensoort uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Loiselle.
# Dasineura socialis

Dasineura socialis is een muggensoort uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Kieffer.