OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Joseph Charles Verstappen

Joseph Charles Verstappen (Antwerpen, 16 februari 1850) was een Belgische decorateur, beeldhouwer, investeerder en projectontwikkelaar. Hij had zich gevestigd op het Zuid in Antwerpen.

## Biografie

Verstappen werkte onder andere aan paviljoens op de Wereldtentoonstelling in Antwerpen (1894). Daarnaast werkte hij mee aan het Antwerps Museum voor Schone Kunsten en het Londense Empress Theatre. Als investeerder was hij betrokken bij de bouw van de Antwerpse Hippodroom.
Voor zijn werk ontving hij de Diplôme d'honneur Rubenskring in 1877 en de Médaille d'or exposition d'Anvers in 1885.
Verstappen trouwde op 9 oktober 1875 in Antwerpen met Joanna Maria Uytterhoeven.

## Realisaties

Verstappen was betrokken bij de volgende werken :
* Café du Dôme koepel in de Antwerpse wijk Zurenborg (1893).
* Het Empress Theater in Londen's Earls Court voor de Hongaarse artiest Imre Kiralfy, gebouwd door D. Charteris op een ontwerp van architect Allan O. Collard.
* Paviljoenen op de Wereldtentoonstelling van 1894 in Antwerpen.
* Leopold de Waelplaats, Antwerpen Zuid
** Leopold de Waelstraat 18, 20 en 22.
** Het voormalig Antwerps Hippodroompaleis op het nr 24.
** Decoraties voor meerdere zalen op het eerste verdiep van het Museum voor Schone Kunsten.
* Burgerwoningen en winkels in de Leopold de Waelstraat.
* Tijdens de wereldtentoonstelling van 1913 te Gent, zorgt hij samen met het Gentse atelier van Theo Soudeyns voor sculpturen en ornamenten in het Paleis voor Schone Kunsten, de galerij der fotografie, het paviljoen der toegepaste kunst en toegang tot het expopark. Reeds in 1911 krijgt hij hiervoor een volledig eigen werkplaats op de locatie.
* Joseph Charles Verstappen. inventaris.onroerenderfgoed.be. Gearchiveerd op 28 november 2022. Geraadpleegd op 28-11-2022.
* Gent Expo 1913
Referenties
* ↑ Elise Hooft, Woning en winkelhuizen van J. Verstappen. OnroerendErfgoed.be. Gearchiveerd op 15 december 2022.
* ↑ Binnen- en buitendecoratie van de paviljoenen.. Gent1913. Gearchiveerd op 3 december 2022.
* ↑ Gazette van Gent 1911 - 5 september en 9 december.. Gent1913. Gearchiveerd op 3 december 2022.
# Judolia instabilis

Judolia instabilis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1847 door Haldeman.
# Judolia japonica

Judolia japonica is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1943 door Tamanuki.
# Judolia

Judolia is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Mulsant.

## Soorten

Judolia omvat de volgende soorten:
* Judolia cordifera (Olivier, 1795)
* Judolia gaurotoides (Casey, 1893)
* Judolia impura (LeConte, 1857)
* Judolia instabilis (Haldeman, 1847)
* Judolia japonica (Tamanuki, 1943)
* Judolia montivagans (Couper, 1864)
* Judolia parallelopipeda (Motschulsky, 1860)
* Judolia quadrata (LeConte, 1873)
* Judolia scapularis (Van Dyke, 1920)
* Judolia sexmaculata (Linnaeus, 1758)
* Judolia sexspilota (LeConte, 1859)
* Judolia swainei (Hopping, 1922)
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Joseph Custers (politicus)

Jozef Laurens Hubertus Antonius (Jos) Custers (Opoeteren, 23 oktober 1904 - Grimbergen, 15 februari 1982) was een Belgisch politicus en minister voor de CVP.

## Levensloop

Als licentiaat in de Germaanse Filologie en doctor in de rechten aan de Katholieke Universiteit Leuven, werd hij van 1929 tot 1940 en van 1948 tot 1979 advocaat aan het Hof van Beroep in Brussel.
Aan de KU Leuven was hij van 1927 tot 1928 voorzitter van het Vlaamsgezinde studentenverbond KVHV. Ook was hij in 1930 betrokken bij de reorganisatie van het Algemeen Vlaamsch Hoogstudentenverbond en maakte hij deel uit van de raad van bestuur van het Nationaal Vlaamsch Volkstooneel. Als advocaat maakte hij zich bovendien verdienstelijk door zijn werk ten gunste van de vernederlandsing van het gerecht.
Tijdens de Duitse bezetting in de Tweede Wereldoorlog werd Custers in juni 1940 kabinetschef van secretaris-generaal van Wederopbouw Karel Verwilghen. Na het ontslag van Verwilghen was hij van maart 1942 tot september 1944 waarnemend commissaris-generaal van Wederopbouw.
Na de Bevrijding zat hij wegens zijn vermeend lidmaatschap van het VNV van september 1944 tot oktober 1945 in voorlopige hechtenis opgesloten in de gevangenis van Sint-Gillis. In 1947 kreeg hij echter ontslag van rechtsvervolging, waarna hij in ere hersteld werd.
In het kader van de verruimingspolitiek die de CVP voerde werd Custers in 1949 lid van de partij. Voor de CVP zetelde hij van 1949 tot 1971 in de Belgische Senaat: van 1949 tot 1968 als provinciaal senator voor de provincie Limburg en van 1968 tot 1971 als gecoöpteerd senator. Bovendien was hij van 1961 tot 1965 minister van Volksgezondheid en Gezin in de Regering-Lefèvre.
In de Senaat zette zich in voor de Vlaamsgezinden en in 1963 had hij een belangrijke invloed bij de totstandkoming van de taalwetten. Als senator was hij van 1953 tot 1958 tevens secretaris van de commissie die belast was met de verklaring tot herziening van de grondwet. In 1960 en van 1967 tot 1970 was hij dan weer lid van de commissie bevoegd met de Herziening van de Grondwet en de Hervorming van de Instellingen.
Na zijn politieke loopbaan was hij van 1972 tot 1978 lid van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens.

## Externe link

* Joseph Custers (politicus) in de ODIS
* ↑ Biografie Jozef Custers in de Nieuwe Encyclopedie van de Vlaamse Beweging.
# Jok Foe

Jok Foe was een Belgisch productiehuis voor televisieprogramma's, opgericht in 2001 door Goedele Liekens en Chris Cockmartin. In 2007 werd het deels overgenomen door Sanoma Belgium. In 2009 volgde de volledige ontmanteling.
Tot de programma's die Jok Foe produceerde behoren onder meer:
* Goedele, Recht van Antwoord en Sterke Vrouwen (uitgezonden door VTM), gepresenteerd door Goedele Liekens zelf;
* Het rechte pad (uitgezonden op Eén): "realityreeks" die zes jongeren van 18 jaar volgde, die een groot deel van hun jeugd in instellingen hadden doorgebracht, op een bezinningstocht te paard over de Andes, samen met hun begeleiders;
* De Planckaerts (VTM), over ex-wielrenner Eddy Planckaert en zijn familie;
* Zonnekinderen in Frankrijk/Schotland/Turkije (Eén), "realityreeks" waarin een aantal jongeren met een lichte mentale handicap gevolgd worden tijdens een vakantiereis;
* De leeuwenkuil (Eén), debatprogramma gepresenteerd door Inge Becks, dat echter na enkele afleveringen werd afgevoerd;
* De Wellness Kliniek (VTM), dat een aantal patiënten van plastisch chirurg Jeff Hoeyberghs volgde.
* Slimmer dan een kind van 10? (VT4), deelnemers keren nog eenmaal terug naar lagere school en kunnen tot 100.000 euro winnen.
* De Trouw die ik (niet) Wou (VIJFtv), met de hulp van Sophie Dewaele krijgen mensen wier huwelijksfeest fout liep een tweede kans.
# Joke

Joke kan verwijzen naar:
* Joke (voornaam), een voornaam
* Joke (lied), liedje van Jan De Wilde
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Joke en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jules Verne (trein)

De Jules Verne was een Franse binnenlandse TEE-trein voor de verbinding Parijs - Nantes. De trein is vernoemd naar de uit Nantes afkomstige Franse schrijver Jules Verne.

## Geschiedenis

Op 29 september 1980 werd de Jules Verne als laatste trein in het TEE-net opgenomen.
De Jules Verne is niet opgeheven bij de invoering van het EuroCity-net in 1987. Met de opening van de LGV-Atlantique op 22 september 1989, is de trein vervangen door een TGV.

## Trans Europ Express
### Rollend materieel

De treindienst werd verzorgd door getrokken treinen.

#### Tractie

Als locomotieven werden diesels van de serie CC 72000 ingezet. Nadat de elektrificatie van het traject in oktober 1983 was voltooid werd overgeschakeld op elektrische tractie.

#### Rijtuigen

De dienst werd gestart met Inox-rijtuigen van het type Mistral 69. In 1982 zijn deze vervangen door Grand confort-rijtuigen van de SNCF.

### Route en dienstregeling

TEE PN, NP
| PN | land | station | km | NP |
| 19:03 | Frankrijk | Parijs Montparnasse | 0 | 09:32 |
| | Frankrijk | Angers | | |
| 22:20 | Frankrijk | Nantes | 395 | 06:15 |
# Julius LeBlanc Stewart

Julius LeBlanc Stewart (Philadelphia, 6 september 1855 – Parijs, 4 januari 1919) was een Amerikaans kunstschilder. Hij wordt wel gerekend tot de academische kunst.

## Leven en werk

Stewart was de zoon van de miljonair en kunstverzamelaar William Hood Stewart. In 1866 verhuisde de familie naar Parijs, waar zijn vader een soort beschermheer werd van Marià Fortuny en schilders uit de school van Barbizon.
Stewart studeerde in Parijs onder Jean-Léon Gérôme aan de École des Beaux Arts en later bij Raimundo de Madrazo y Garreta. Hij werd beïnvloed door John Singer Sargent, die hem de “Parijzenaar uit Philadelphia” noemde.
Stewart hoefde zich om zijn inkomen geen zorgen te maken en leidde een zorgeloos leven dat zich weerspiegelt in zijn schilderijen. Hij maakte naam als schilder van grote groepsportretten, vaak van vrienden en bekenden, bijvoorbeeld van de familie Vanderbilt. Daarnaast schilderde hij ook veel zeiltaferelen en ook een groot aantal sensuele naakten. Op latere leeftijd schakelde hij over op religieuze onderwerpen.
Stewart wordt tegenwoordig vooral herinnerd als een typische belle-époque-schilder. Hij exposeerde regelmatig in de Parijse Salon en won diverse prijzen, onder andere tijdens een grote internationale expositie in Berlijn, in 1895. Heden ten dage brengen zijn schilderijen hoge prijzen op tijdens veilingen, bijvoorbeeld On the Yacht "Namouna", Venice (1890), met actrice Lillie Langtry, en Yachting on the Mediterranean (1896). Laatstgenoemd schilderij bracht in 2005 ruim 2,3 miljoen dollar op bij Christie's.

## Galerij

* Yachting in the Mediterranean, 1896
* On the Yacht„Namouna“, Venice, 1896 (de zittende vrouw rechts is Lilly Langtry)
* A quiet day on the Seine, 1880
* The Baptism, 1892
* Lady on a Pink Divan, 1877
* Full Speed, 1886
* Flower Girl, 1890
* Portrait Of Laure Hayman, 1882
* Nymphs Hunting, 1898
* Elegante au Sofa, 1895

## Literatuur

* Ulrich W. Hiesinger, Julius LeBlanc Stewart, American painter of the Belle Epoque, catalogus, Vance Jordan Fine Art, Inc. New York, 1998.
# Julius Lothar Meyer

Julius Lothar Meyer (Varel, 19 augustus 1830 – Tübingen, 11 april 1895) was een Duits scheikundige. Hij was tijdgenoot en concurrent van Dmitri Mendelejev voor het opstellen van de eerste periodieke tabel van chemische elementen.

## Classificatie van de atomen per volume

In 1870 maakte Meyer een grafiek die atoomvolumes afbeeldt tegen atoomgewicht. De schets is gebaseerd op de gegevens van de "Periodieke Grafiek van de Atomen". Hij mat het volume van de waarde van één atoomgewicht van elk element -namelijk één mol- en stelde dat het aantal atomen in elke mol hetzelfde was. De gemeten volumes moeten dan de relatieve volumes van de individuele atomen vertegenwoordigen. Die volumes in kaart gebracht tegen de atoomgewichten tonen dat er een patroon is – ongeveer zoals golven met kammen en troggen, of heuvels en valleien.
Een reeks in dat patroon begint met elk element aan de bovenkant van elk van die pieken. Dat zijn lithium, natrium, kalium, rubidium en cesium. Na elk ervan is er een herhaald patroon. Een belangrijke observatie die Meyer deed was de verandering in lengte van dat het herhalingspatroon. In tegenstelling tot John Newlands octaven waren deze groepen niet altijd van dezelfde lengte. waterstof vormde zelf een aparte groep, lithium tot fluor was een andere groep, natrium tot chloor een andere groep, evenals kalium tot broom.
In het begin zijn er kleine groepen, gevolgd door grotere groepen. Samenvattend is er het herhalen van de periodiciteit van het atoomvolume, maar de periodes veranderden in grootte. De eerste periode is binnen één element lengte – waterstof. De tweede en derde periodes zijn zeven in lengte. De vierde en vijfde periodes zijn zeventien elementen in lengte. Door het werk van Meyer zijn de edelgassen ontdekt, zodat er nu één element meer bestaat in elke periode van schillen (2, 8, 8, 18, 18.)
* ↑ Award winners : Davy Medal. Geraadpleegd op 30 december 2018.
* ↑ de Uitgave van 1979, Sargent-Welch Scientific Company
# Jonai Bazar

Jonai Bazar is een census town in het district Dhemaji van de Indiase staat Assam.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 5172 mensen in Jonai Bazar, waarvan 53% mannelijk en 47% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 65%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Julia Krajewski

Julia Krajewski (Langenhagen, 22 oktober 1988) is een Duitse azamone, die gespecialiseerd is in eventing. Krajewski nam tweemaal deel aan de Olympische Zomerspelen. Tijdens de Olympische Zomerspelen 2016 won Krajewski de zilveren medaille in de landenwedstrijd. Tijdens de Olympische Zomerspelen van Tokio werd ze de eerste vrouw die olympisch kampioen eventing werd, in 1964 namen voor de eerste maal vrouwen deel aan het onderdeel eventing.

## Resultaten
### Olympische Zomerspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2016 | Rio de Janeiro | uitgevallen individueel met Samourai du Thot 2 team met Samourai du Thot |
| 2020 | Tokio | individueel met Amande de B'Neville 6e team met Amande de B'Neville |
* (en) Profiel van Julia Krajewski op olympedia.org
* (en) FEI profiel
* ↑ (en) It was a history making moment at the Equestrian Park as Germany's Julia Krajewski became the first female to win Olympic gold in the event. Internationaal Olympisch Comité (2 augustus 2021). Gearchiveerd op 2 augustus 2021. Geraadpleegd op 2 augustus 2021.
1912: Axel Nordlander · 1920: Helmer Mörner · 1924: Dolf van der Voort van Zijp · 1928: Charles Pahud de Mortanges · 1932: Charles Pahud de Mortanges · 1936: Ludwig Stubbendorf · 1948: Bernard Chevallier · 1952: Hans von Blixen-Finecke jr. · 1956: Petrus Kastenman · 1960: Lawrence Morgan · 1964: Mauro Checcoli · 1968: Jean-Jacques Guyon · 1972: Richard Meade · 1976: Edmund Coffin · 1980: Euro Federico Roman · 1984: Mark Todd · 1988: Mark Todd · 1992: Matt Ryan · 1996: Blyth Tait · 2000: David O'Connor · 2004: Leslie Law · 2008: Hinrich Romeike · 2012: Michael Jung · 2016: Michael Jung · 2020: Julia Krajewski · 2024: Michael Jung
* Gemeinsame Normdatei: 1238109004
* Virtual International Authority File: 3523162844759473240007
* WorldCat (via VIAF): 3523162844759473240007
# Julia Klöckner

Julia Klöckner (Bad Kreuznach, 16 december 1972) is een Duitse politica namens de Christlich Demokratische Union Deutschlands (CDU).

## Politieke loopbaan

Klöckner was tussen 2002 en 2011 parlementslid in de Bondsdag en werd in 2010 partijleider van de CDU in de deelstaat Rijnland-Palts. Bij de deelstaatverkiezingen in Rijnland-Palts van maart 2011 nam ze het als Spitzenkandidaat op tegen de toenmalige minister-president Kurt Beck (SPD), waarbij de CDU (ondanks een redelijke winst) nipt verslagen werd. Klöckner werd vervolgens oppositieleider in de Landdag van Rijnland-Palts, een functie die ze tot 2018 zou bekleden. Ook bij de deelstaatverkiezingen van 2016 slaagde ze er niet in de SPD (toen onder leiding van Malu Dreyer) voorbij te streven.
Klöckner keerde terug naar de landelijke politiek toen ze in maart 2018 aangesteld werd als minister van Voeding en Landbouw in het vierde kabinet van bondskanselier Angela Merkel. Deze functie behield ze tot december 2021, toen een nieuwe bondsregering aantrad zonder de CDU.
* Gemeinsame Normdatei: 120286785
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8016 9981
* Library of Congress Control Number: no2016097846
* Système universitaire de documentation: 244031185
* Virtual International Authority File: 839486
* WorldCat (via VIAF): 839486
# Jubilant Prelude (Smith)

Jubilant Prelude is een compositie voor harmonieorkest van de Amerikaanse componist Claude T. Smith. Deze compositie is geschreven in opdracht van de Guyman, Oklahoma High School Band. Dit orkest heeft de première verzorgd op de jaarlijkse conventie van de Oklahoma Music Educators Association.
Het werk werd op langspeelplaat opgenomen door de Central Missouri State University Concert Band.
# Kali Baru

Kali Baru kan verwijzen naar:

## Plaats in Indonesië (met tussen haakjes het onderdistrict)

* Kali Baru (Medan Satria), plaats in het bestuurlijke gebied Kota Bekasi in de provincie West-Java
* Kali Baru (Cilincing), plaats in het bestuurlijke gebied Jakarta Utara in de provincie Jakarta, Java
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Kali Baru en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kalkoven Biebosch

De Kalkoven Biebosch of Kalkoven Sibbergrubbe is een voormalige kalkbranderij in de Nederlandse gemeente Valkenburg aan de Geul in Zuid-Limburg. De kalkbranderij staat aan de noordrand van het Plateau van Margraten in de Sibbergrubbe, vlak bij de weg van Sibbe naar Valkenburg. Ten oosten van de kalkbranderij ligt het Biebosch. Achter de kalkoven ligt de Bieboschgroeve, een voormalige groeve waar kalksteen in dagbouw gewonnen is.
De kalk die gebruikt werd om te branden in de kalkoven kwam uit de Sibbergroeve.
Natuurmonumenten is eigenaar van de kalkoven.

## Geschiedenis

Op 11 februari 1937 diende Eduard America een aanvraag in bij het gemeentebestuur van Oud-Valkenburg om twee kalkovens te mogen aanleggen. Op 23 maart kreeg hij deze vergunning voor de duur van een jaar en een jaar later werd de vergunning definitief verkregen.
In januari 1939 werd er een aanvraag ingediend om een derde oven te mogen bouwen, maar deze is uiteindelijk nooit gerealiseerd.
Na de Tweede Wereldoorlog kende de kalkovens hoogtijdagen en waren er 25 arbeiders in dienst die hier werkzaam waren.
In 1948 werd er een eigen ingang in de Sibberberg aangelegd voor de aanvoer van kalksteen. Ze gebruikten voor de transport van de kalksteen uit de groeve voormalige voertuigen van het Amerikaanse leger waarvan het bovenste deel was weggehaald.
In 1961 liep de concessie af en deze werd niet verlengd.
Na de sluiting van de oven werd deze aan de natuur overgelaten.

## Oven

De twee ovens waren zes tot zeven hoog en waren tegen de bergwand gebouwd. Aan de voorzijde waren de ovens open en werd deze getrokken, aan de achterzijde (boven) werd de oven gevuld met brandstof en kalksteen.
De oven werd gebruikt om kalk te branden. Allereerst werd de oven gevuld: onderin werd een laag hout gelegd, daarop bracht men een laag kalksteenblokken aan, daarna een laag cokes (als brandstof), daarna weer een laag kalksteenblokken, weer een laag cokes, weer een laag kalksteenblokken, en dit zo door totdat de oven helemaal gevuld was tot bovenin. Men stak vervolgens de oven van onderen aan en het vuur ging langzaam tussen het kalksteen door omhoog. Niet de gehele kolom van de oven brandde, maar enkel een bepaald gedeelte middenin. Boven het vuur zat het (ongebrande kalksteen) en onder het vuur de gebrande kalk. Tijdens het branden bereikte men in de oven een temperatuur van 1000 graden Celsius. Men moest van tijd tot tijd de oven laten trekken: het heen en weer trekken van het rooster om de gebrande kalk (kluitkalk) te laten zakken en te kunnen weghalen.
Als gevolg van het branden vindt er een ontleding plaats van de kalk in enerzijds calciumoxide (gebrande kalk) en anderzijds koolstofdioxide.
De (ongebluste) kalk die uit de oven kwam werd meteen geblust met water om zo een poeder te krijgen. Dit poeder werd vervolgens gezeefd, in zakken gedaan en over een transportband naar vrachtwagens gebracht.
De kalk werd geproduceerd voor de landbouw als kunstmest en werd geleverd aan de Staatsmijnen.
# Juehuaornis

Juehuaornis is een geslacht van uitgestorven vogels uit het Vroeg-Krijt van het huidige China, behorend tot de Ornithuromorpha.
In 2015 werd de typesoort Juehuaornis zhangi benoemd en beschreven door Wang Renfei, Wang Yan en Hu Dongyu. De geslachtsnaam combineert een verwijzing naar het eiland Juehua voor de kust van Liaoning, het 'chrysanteneiland', met een Oudgrieks ὄρνις, ornis, 'vogel'. De combinatie is dus ook bedoeld als 'chrysantenvogel'. De soortaanduiding eert conservator Zhang Dayong.
Het holotype SJG 00001 is nabij Lingyuan gevonden in een laag van de Jiufotangformatie die dateert uit het Aptien. Het bestaat uit een vrijwel volledig en in verband liggend skelet van een jongvolwassen individu platgedrukt op een plaat. Ongebruikelijk is dat men de tegenplaat heeft aangewezen als het paratype met nummer SJG 00001A. Uitgebreide resten van het verenkleed zijn bewaardgebleven.
Het is gesuggereerd dat Changzuiornis en Dingavis jongere synoniemen zijn van Juehuaornis.
Juehuaornis is een middelgrote vogel met een lengte inclusief staartveren van zo'n vijfentwintig centimeter. Een opvallend en uniek kenmerk van de soort is het bezit van een lange puntige snavel die ongeveer 70 procent van de lengte van de schedel uitmaakt. De bovensnavel eindigt in een haakje, terwijl de punt van de ondersnavel recht is.
De beschrijvers hebben Juehuaornis niet verder gedetermineerd dan de Ornithuromorpha. Typische kenmerken voor die groep, synapomorfieën, welke Juehuaornis toont zijn het bezit van een synsacrum van twaalf sacrale wervels; een kort pygostyle aan het uiteinde van de staart; een lang en gekromd schouderblad; een U-vormig vorkbeen zonder vooruitstekende punt ofwel hypocleidum; een ravenbeksbeen met een goed ontwikkeld voorste uitsteeksel, de processus procoracoides, en een holle zijrand; een borstbeen dat over de volle lengte gekield is; een onderlinge vergroeiing van bovenste en onderste uiteinden van alle middenhandsbeenderen en een eerste kootje van de tweede vinger dat aan de achterzijde verbreed is.
De snavel van Juehuaornis duidt op een speciale ecologische aanpassing aan het eten van wormen uit zachte grond of modder.
Literatuur
# Juelsminde

Juelsminde kan verwijzen naar:
* Juelsminde (plaats), plaats in Denemarken
* Juelsminde (parochie), parochie in Denemarken
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Juelsminde en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kanton Ballon

Kanton Ballon is een voormalig kanton van het Franse departement Sarthe. Kanton Ballon maakte deel uit van het arrondissement Le Mans en telde 11.753 inwoners (1999). Het werd opgeheven bij decreet van 24 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015. Alle gemeenten werden toegevoegd aan het kanton Bonnétable.

## Gemeenten

Het kanton Ballon omvatte de volgende gemeenten:
* Ballon (hoofdplaats)
* Beaufay
* Courcebœufs
* Courcemont
* Joué-l'Abbé
* La Guierche
* Montbizot
* Sainte-Jamme-sur-Sarthe
* Saint-Jean-d'Assé
* Saint-Mars-sous-Ballon
* Souillé
* Souligné-sous-Ballon
* Teillé
# Kanton Alençon-3

Alençon-3 is een voormalig kanton van het Franse departement Orne. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Alençon. Het werd opgeheven bij decreet van 25 februari 2014, met uitwerking op 22 maart 2015.

## Gemeenten

Het kanton Alençon-3 omvatte de volgende gemeenten:
* Alençon (deels, hoofdplaats)
* Cerisé
* Forges
* Larré
* Radon
* Semallé
* Valframbert
* Vingt-Hanaps