OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Darjeeling (thee)

Darjeeling-thee is vanouds een exclusieve zwarte thee, met name in Engeland en andere landen van het vroegere Britse Rijk. De thee komt uit de streek Darjeeling in de Indiase staat West-Bengalen. Een zorgvuldige kweek bezorgt de thee zijn karakteristieke aroma: fruitig, kruidig, en een klein beetje zurig wrang (door de natuurlijke aanwezigheid van tannine).

## Geschiedenis

Het planten van thee in het Indiase district Darjeeling begon in 1841. Het was het idee van dr. Campbell, een chirurg die werkte bij de Indiase medische dienstverlening. Hij experimenteerde rond die tijd met verschillende soorten thee en zijn projecten werden gesteund door de overheid. Grootschalige productie kwam op gang rond 1850.
Tegenwoordig wordt er veel meer thee als "Darjeeling" op de markt gebracht dan er werkelijk geproduceerd wordt in de streek. Daarom heeft de Tea Board of India er een keurmerk met logo voor ontwikkeld.

## Variaties

* 1st Flush, de eerste pluk van het jaar, geldt als de 'Champagne' onder de theesoorten. De fijne, met de hand geplukte 1ste twee topblaadjes geven een lekkere zachte smaak. Het is ook de duurste thee, die elk jaar in mei wordt ingevlogen.
* 2nd Flush is afkomstig van de tweede pluk in juni en heeft een goede zachte smaak.
* Autumnal Flush wordt geplukt in de herfst na het regenseizoen, en heeft een minder delicate smaak.
Darjeeling-thee geplukt tijdens de moesson wordt vaak verkocht voor lagere prijzen.

## Theeplantages

Er zijn vele theeplantages in Darjeeling, en elke plantage produceert zijn thee op een andere manier. Hierdoor is het zo dat de ene Darjeeling-thee niet de andere is: er zijn smaakverschillen. Sommige van deze plantages zijn enorm populair vanwege de smaak van de thee, zoals: Arya, Chamong, Lingia, Castleton, Jungpana, Makaibari, Margaret's Hope en Risheehat.
# De Bovenvecht

De Bovenvecht was een waterschap in de Nederlandse provincie Overijssel. Het waterschap ontstond in 1953 uit de waterschappen Anerveen, Het Beerzerveld, Het Bruchterveld, Holtheme, Radewijk en Baalder, De Meene, De Molengoot en Het Rheezer- en Diffelerveld. Naderhand werden nog enkele waterschappen toegevoegd, waaronder De Fortwijk in 1970. In 1990 fuseerde het waterschap samen met Het Ommerkanaal tot het nieuwe waterschap De Vechtlanden.
# De Koningin & Ik

De Koningin & Ik is een zevendelige Nederlandse televisieserie van Omroep MAX die op Koninginnedag 2011 voor het eerst te zien was. In elke uitzending blikken bekende en minder bekende Nederlanders terug op hun bijzondere, gedenkwaardige ontmoeting(en) met Koningin Beatrix. In een serie portretjes, verdeeld in thema's, vertellen zij over de omstandigheden van de ontmoeting, vaak op de oorspronkelijke ontmoetingsplek, kijken naar de beelden en tonen foto’s en voorwerpen die aan de ontmoeting herinneren.
De meer dan zestig personen die over hun ontmoetingen vertellen schrijven ook allemaal een persoonlijke boodschap aan de majesteit in een groot, fraai boek. Deze is in de slotaflevering persoonlijk door zes deelnemers aan Koningin Beatrix overhandigd op paleis Huis ten Bosch.
Bekende Nederlanders die aan de serie meewerkten zijn onder meer Liesbeth List, Hans Klok, Wibi Soerjadi, Jochem van Gelder, Rob de Nijs en Danny de Munk. Het programma heeft ook thema's als sport, dans, paarden en kunst. Hierin wordt de band die de koningin heeft met deze thema's onder de aandacht gebracht door onder anderen Erica Terpstra, Jiří Kylián en Tineke Bartels. Verder komt in elke aflevering een nationale ramp aan de orde waar de koningin haar medeleven heeft betuigd, zoals de Bijlmerramp, vuurwerkramp en het drama in Apeldoorn.
Het themanummer van de serie is een bewerking van het nummer You van Ten Sharp.
# De Vier Huizen (boerderij)

De Vier Huizen is een boerderij in Wilsele-Putkapel, een deelgemeente van Leuven. De boerderij werd opgericht rond 1660 door Michiel Van Hooyveldt en is een van de oudste nog bestaande gebouwen in Wilsele-Putkapel. Sinds 1977 is deze boerderij een woning zonder agrarische functie.

## Locatie

De boerderij bestaat uit vier huizen, waarvan zijn naam dus ook is afgeleid, en lag te midden van velden aan de Eendebroekstraat (toen Engebroeckstraat). Wilsele-Putkapel was toen niet meer dan een boerengemeenschap met een dertigtal boerderijen in omstreken. Er waren veel velden rond dit huis waarvan nu nog maar enkele velden behouden zijn. Deze velden zijn bijna allemaal nog in handen van de familie Geleyns, die de laatste boeren waren die De Vier Huize bewoonden totdat ze gingen uitbreidden en een nieuwe boerderij bouwden, 't Engebroeckhof. Er is een straat in Wilsele-Putkapel vernoemd naar De Vier Huizen, de Vierhuizenstraat, ironisch genoeg niet de straat waarin de boerderij zelf staat, maar een aangrenzende straat.

## Beheerders van de boerderij

De boerderij werd oorspronkelijk beheerd door de familie van Hooyveldt. Later huwde de dochter van Martinus Van Hooyveldt, Maria Van Hooyveldt, met Henricus Geleyns, die de boerderij erfde na de dood van Martinus Van Hooyveldt.

### Familie van Hooyveldt (1660-1781)

* Michiel van Hooyveldt (1660-1724)
* Martinus van Hooyveldt (1724-1781)

### Familie Geleyns (1781-1977)

* Henricus Geleyns (1781-1805)
* Joannes Geleyns (1805-1833)
* Joannes Henricus Geleyns (1833-1892)
* Petrus Fredericus Geleyns (1892-1928)
* Victor Elisa Jozef Geleyns (1928-1967)
* Josse Jozef Marie Geleyns (1967-1993)

## Heden

In 1993 wisselde de boerderij opnieuw van eigenaar. De voormalige boerderij is nu een woning op privéterrein en heeft geen agrarische functie meer. Het complex is meer dan 350 jaar oud en is reeds meerdere keren gerestaureerd.

## Voetnoot

* ↑ Boerderij 't Engebroeckhof: Historie
# De Vier Winden (Monster)

De Vier Winden is de naam van een ronde stenen stellingkorenmolen in het Zuid-Hollandse Monster.
De huidige korenmolen is gebouwd in 1882, ter vervanging van een afgebrande houten molen. Al in 1311 werd melding gemaakt van een molen op deze locatie. In de jaren 20 van de 20e eeuw ontstond een woonwijk rond De Vier Winden, die de windvang belemmerde, tot ongenoegen van de molenaar die zich daarover bij de gemeente beklaagde, echter zonder succes. De molen werd daarop verkocht en is tot 1957 in gebruik gebleven waarna de molen aan de toenmalige gemeente Monster werd verkocht. Na enkele restauraties is de molen sinds 1983 op vrijwillige basis in gebruik. De meest recente restauratie dateert van 2007. In De Vier Winden zijn drie koppels maalstenen aanwezig, waarvan een is uitgerust met zogenaamde "blauwe" stenen; de overige met kunststenen.

## Externe link

* www.westlandsemolens.nl
# De Vier Werelden

De Vier Werelden is een woongebouw aan de Oude Maas in de wijk De Elementen in de Nederlandse plaats Spijkenisse. Het gebouw is ontworpen door Robert Winkel, Mei architecten en stedenbouwers. Het gebouw telt 22 verdiepingen en in totaal 253 woningen. Het gebouw is visueel opgedeeld in vier delen die verwijzen naar de buurten-structuur die kenmerkend is voor Spijkenisse: de vele wijken gevuld met rijtjeswoningen. De twee torens zijn onderling verbonden via lagere gedeelten. De lagere toren is 50 meter, de hogere 70. In december 2008 bereikte het gebouw zijn hoogste punt, om daarmee toen het hoogste gebouw in Spijkenisse te worden. Sinds 2010 is de ernaast gebouwde Rokade met 113 m veel hoger.

## Vier werelden

De Vier Werelden is verdeeld in vier delen, of werelden. Deze werelden verschillen qua uiterlijk, zowel qua gevel als binnenkant. Iedere wereld heeft een andere naam.
* Coast. Deze wereld is bekleed met een witte gevel en bevat 65 appartementen.
* City. Deze wereld is bekleed met een lichtgrijze gevel en bevat 86 appartementen. Hiermee is deze wereld het grootst.
* Village. Deze wereld is bekleed met een donkergrijze gevel en bevat 66 appartementen.
* Metropole. Deze wereld is bekleed met glas en bevat 36 appartementen. Hiermee is deze wereld het kleinst.

## Kunstwerk

Kunstenares Milou van Ham verzamelde honderden woorden die de identiteit van Spijkenisse vertegenwoordigen. Die woorden zijn in de gevel- en balkonelementen gegoten. Er zijn twee woordlagen. De eerste woordlaag is verticaal leesbaar op een afstand van circa 300m van het gebouw. De tweede woordlaag is te lezen vanaf de balkons van de appartementen. Ook aan de onderzijde van de balkons zijn in een grid woorden aangebracht.
# De Nacht (bier)

De Nacht is een Belgisch bier van hoge gisting.
Het bier wordt sinds 2010 gebrouwen in Brouwerij Vissenaken te Vissenaken (Tienen). Het is een zwart winterbier met een alcoholpercentage van 5,2%. Op het etiket staat een afbeelding van het sterrenbeeld Orion.
# De Werkman

De Werkman, vanaf 1931 verdergezet als Het Land van Aalst, was een Belgisch Nederlandstalig daensistisch - en later Vlaams-nationalistisch - tijdschrift.

## Historiek

De eerste editie van het tijdschrift - aanvankelijk uitgegeven en grotendeels samengesteld door Pieter Daens - rolde in 1872 van de persen en verscheen aanvankelijk 2-wekelijks. Vanaf 20 december van dat jaar werd overgeschakeld op wekelijkse publicaties. Het blad richtte zich op de arbeidersklasse en gold als een gematigde versie van Het Land van Aelst.
Door de aanvankelijke financiële steun van enkele geestelijken werd een oplage van circa 25.000 exemplaren gehaald. Nadat naar aanleiding van de parlementsverkiezingen van 1894 (de eerste onder het stelsel van het algemeen meervoudig stemrecht) een persstrijd tussen de Katholieke Partij en de Christene Volkspartij losbarstte viel deze katholieke steun weg en daalde de oplage in de periode 1895 - 1905 naar circa 4.000 exemplaren. Het tijdschrift verschilde in deze periode inhoudelijk slechts weinig van Het Land van Aelst, dat sinds 1880 eveneens uitgegeven werd door Pieter Daens.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog verscheen het tijdschrift op onregelmatige basis. Vanaf 13 september 1923 droeg het tijdschrift de ondertitel "Tolk der Kristene Volkspartij, Vlaamsche Front. Partij van Vlaamsche Nationalisten, P..V.N.", naar aanleiding van de fusie van de Christene Volkspartij en het Vlaamsche Front te Aalst. Vanaf 1924 werd Ernest Van den Berghe aangesteld als verantwoordelijk uitgever, onder zijn bewind steeg de oplage van circa. 2.000 exemplaren naar 10.000. In 1927 verhuisde de zetel van het tijdschrift naar het Vlaamse Huis te Aalst.
In 1931 werd het tijdschrift omgedoopt in Het Land van Aalst en vanaf 1933 werd het een orgaan van het VNV. In december 1935 ging het op in het VNV-weekblad Strijd.

## Bekende (ex-)medewerkers

* Staf de Clercq
* Adolf Daens
* Pieter Daens
* Jan-Baptist De Neve
* Alexander de Vos
* Léonce du Castillon
* Hendrik Elias
* Florimond Fonteyne
* Ernest Van den Berghe
* Albert Van den Bruele
* Karel Van Opdenbosch

## Historische documenten

* Digitaal archief De Werkman (1872 - 1931); Stadsarchief Aalst
* Digitaal archief De Werkman (1914 - 1918); Het Archief
* SCHOKKAERT Luc; Fiche De Werkman; ODIS
* GYSELINCK Sophie; Fiche Het Land van Aalst; ODIS
* DE MUNCK Luc & WOUTERS Nico; Fiche De Werkman; Nieuwe Encyclopedie van de Vlaamse Beweging; Lannoo
* VAN CAMPENHOUT Frans; Fiche Het Land van Aalst; Nieuwe Encyclopedie van den Vlaamse Beweging; Lannoo
* ↑ VAN CAMPENHOUT Frans; Fiche Het Land van Aelst; Nieuwe Encyclopedie van de Vlaamse Beweging; Lannoo. Gearchiveerd op 14 mei 2019.
# Dausara amethysta

Dausara amethysta is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Butler.
# De la Savane (metrostation)

De la Savane is een metrostation in het stadsdeel Côte-des-Neiges–Notre-Dame-de-Grâce van de Canadese stad Montréal. Het station werd geopend op 9 januari 1984 en wordt bediend door de oranje lijn van de metro van Montréal.
# De Notelaer

De Notelaer is een paviljoen aan de rivier de Schelde in de Belgische plaats Bornem. Het werd in opdracht van hertog Wolfgang-Willem d'Ursel en zijn vrouw Flore d'Arenberg gebouwd tussen 1792 en 1797 en dankt zijn naam aan een markante notenboom die in de zeventiende eeuw op de Scheldedijk stond. Eerder was er op die plaats een veerdienst.
De start van de bouw was in juli 1792 onder de eerste Franse bezetting (november 1792 - maart 1793) en na de Slag bij Neerwinden (1793) werd de bouw verder gezet. In 1794 moest de hertog vluchten en werd aanvankelijk de bouw hervat in 1796 en voltooid in 1797
Het paviljoen raakte beschadigd bij de overstroming van 1953. De familie D'Ursel verkocht het weinig later.
Louis Camu kocht de Notelaer in 1963 en liet het gebouw restaureren door Simon Brigode (1909-1978) één belangrijke persoon die Belgische monumenten na de oorlog restaureerde.
Het werd daarop een trefpunt voor kunstenaars. Van 1970 tot 1983 woonde hier de kunstenaar Vic Gentils.
In 1984 kwam het paviljoen in handen van de Vlaamse Gemeenschap. Toerisme Vlaanderen opende er een Scheldecentrum, uitgebaat door de vzw De Notelaer. Erfgoed Vlaanderen is sinds 1999 erfpachthouder, maar de vzw blijft er de werking verzekeren.
In 2001 kreeg het paviljoen televisiebekendheid als locatie ("Villa Vorlat") voor de serie Stille Waters.

## Bouw van de Notelaer

1794 de 5 reliefs werden geplaatst en de buitenmuren werden geschilderd
1797 werd de parket vloer geplaatst
1797 smeedijzer op schoorsteen geplaatst

## Externe link

* Website De Notelaer
* ↑ http://inventaris.vioe.be/dibe/relict/1996
* ↑ https://web.archive.org/web/20100724024031/http://www.notelaer.be/notelaer.htm
* ↑ Het Nieuwsblad, 25 februari 2002: Stormloop voor Stille Waters
# De Notenclub

De Notenclub was een televisieprogramma op de Nederlandse en Vlaamse televisie.

## Het programma

In de Notenclub spelen twee teams een muzikaal spel tegen elkaar. Elk team bestaat uit twee bekende Nederlanders of Belgen en een pianist. In België zijn de pianisten Danny Wuyts en Miguel Wiels. In Nederland waren Glenn Corneille en Ed Boekee de plaatsvervangers van Miguel Wiels. Elke ronde moet er een zin uit een lied worden geraden. De deelnemers mogen telkens een bord omdraaien waar een woord van de zin op staat. Indien dit een blauw scherm is moet het team een lied zingen waarin dat woord voorkomt. Indien het een rood scherm is gaat de beurt over naar de tegenpartij. Er bestaat nog een extra ronde waarin een lied in een andere taal wordt voorgedragen en het andere team moet raden welk lied het is.
Aan de show hebben verschillende artiesten al meegedaan:
* Sophia Wezer
* Tony Neef
* Mark Dakriet
* Andrea Croonenberghs
* Natalia Druyts
* Belle Perez
* Do

## Geschiedenis

De Notenclub was voor het eerst op televisie op TV1 in 1998, destijds gepresenteerd door Kurt Van Eeghem. Daarna wordt de Notenclub in België gepresenteerd door Anja Daems. Vanaf 2000 tot 2002 is het ook op de Nederlandse televisie te zien geweest bij de KRO en later, in 2005, bij de TROS. Eerst gepresenteerd door Paula Udondek (KRO), daarna door Nance (TROS).
De Notenclub is gebaseerd op het Ierse televisieprogramma The Lyrics Board van Philip Kampff en Andy Ruane en is al in zeker 19 verschillende landen op tv geweest, inclusief Rusland en Zuid-Afrika.
Sinds najaar 2013 is er een gelijkaardig programma begonnen op Eén met Peter Van de Veire als presentator. De formule is hetzelfde gebleven, maar de naam van het spelletje is veranderd in Sing that song.
# De Tamboer

De Tamboer is een theater- en congrescentrum in Hoogeveen.
In 1960 besloot het gemeentebestuur van Hoogeveen om een cultureel centrum te stichten. Het gebouw werd ontworpen door Onno Greiner, toen een van de belangrijkste theaterarchitecten van Nederland. Toenmalig Koningin Juliana opende De Tamboer officieel op 21 april 1967.
In de jaren 1990 bleek het gebouw vervangen te moeten worden. Op 23 april 1996 sloeg cabaretier Youp van ’t Hek de eerste paal van de nieuwbouw. Het ontwerp ging terug op plannen van architect Greiner. Op 1 september 1997 opende (toenmalig prins) koning Willem Alexander officieel de hernieuwde Tamboer. In 2017 vierde het theater zijn vijftigjarig bestaan.
Het theater beschikt over twee zalen: een middelgrote zaal (480 plaatsen) en een grote zaal (760 plaatsen).
In de binnentuin staan vier beelden van Arie Teeuwisse. Het betreft vier personages uit de commedia dell'arte: Pulcinella uit 1987, Scapino uit 1988 en Colombina en Pantalone uit 1989.

## Trivia

* Aan de ingang stond een bronzen beeld uit 1967 van Gooitzen de Jong, genaamd De Tamboer, wat later verplaatst werd naar de Grote Kerk.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Trouw 9 mei 1997
* ↑ Willem-Alexander opent vernieuwd theater. Gearchiveerd op 15 januari 2018.
# De Zwettepoel

De Zwettepoel was een waterschap gelegen in de Nederlandse gemeente Doniawerstal in de provincie Friesland. Het waterschap, dat een zelfstandig overheidsorgaan was van 1928 tot 1968, besloeg een oppervlakte van ongeveer 200 hectare.
Het waterschap had als doel het regelen van de waterstand en het bevorderen van de vaargelegenheid. Het waterschap werd op 15 juni 1968 bij de eerste provinciale waterschapsconcentratie in Friesland opgeheven en ging op in waterschap Boarnferd.
# Dellia ciceroana

Dellia ciceroana is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2012 door Perez-Gelabert & Otte.
# De Vrije Schippers

De Vrije Schippers zijn godshuizen in Brugge, die in 1415 werden gebouwd op de eigendom van het Schippersambacht.

## Geschiedenis

Het ambacht van de Schippers, dat bestond uit drie afdelingen, de Vrije Schippers, de Schippersmaats en de Scheepstimmerlieden, werd begin vijftiende eeuw eigenaar van een perceel langs de Potterierei, waarop een gildehuis, een kapel, toegewijd aan de heilige Clemens en vier godshuisjes werden gebouwd.
Het eerst werden in 1415 de godshuisjes gebouwd en ter beschikking gesteld van noodlijdende gildebroeders en hun gezin. De bewoners van de huisjes vielen voor hun levensonderhoud eveneens volledig ten laste van de gilde. De huisjes waren gebouwd op de achterkant van het perceel, uitmondende in de Kleine Carmersstraat (nu Elisabeth Zorghestraat).
In 1796 werden ze, zoals alle godshuizen, eigendom van de Commissie van Burgerlijke Godshuizen en vanaf 1803 stonden ze daadwerkelijk onder het beheer van deze Commissie. Ze werden voortaan bestemd voor drie bejaarde vrouwen.
In 1923 werden de huisjes, samen met de godshuizen Elisabeth Zorghe en Paruitte verkocht aan de brouwerij Den Arend. Die bleef ze nog enkele jaren verhuren. In 1944 bestonden ze nog, maar werden als stapelplaats voor de brouwerij gebruikt. Wat later werden ze gesloopt.
Ondertussen waren, op kosten van de brouwerij, een aantal godshuizen nieuw gebouwd in de Stijn Streuvelsstraat. Een paar onder hen dragen de naam van het ambacht van de Vrije Schippers.

## Literatuur

* J. GAILLIARD, Ambachten en neringen van Brugge, Brugge, 1854.
* Jozef PENNINCK, De godshuizen van het Schippersambacht, Brugge, 1970.
* Hilde DE BRUYNE, De Godshuizen in Brugge, Brugge, 1994.
# De Vrijheid (Schiedam)

De Vrijheid is een windmolen in Schiedam. De molen aan de Noordvest 40 is de "buurmolen" van molen De Noord en werd gebouwd in 1785 opdracht van een aantal branders als stenen stellingmolen tussen de molen De Noord en de voormalige molen De Star (uit 1716, uitgebrand en gesloopt in 1823), maar tegen de zin van verschillende andere branders. Zij waren bang dat de nieuwe molen de windvang voor andere molens zou belemmeren door zijn breedte en grootte. De molen maalde voor de branderijen tot 1917.
Sinds 1917 kreeg de molen een andere maalactiviteit voor de nieuwe eigenaar, Cornelis Antonius Knock en begon met het malen van veevoeder. In 1939 moest de molen worden gerestaureerd. Gedurende de hongerwinter in 1944/1945 maalde de molen erwten en bonen voor de gaarkeuken. Na de oorlog werden de activiteiten stopgezet en in 1960 kocht de gemeente Schiedam de molen. Na een grondige restauratie door een groep vrijwilligers was de molen in 1974 weer maalvaardig en kwam de molen in vol bedrijf. De Vrijheid is compleet ingericht als een meelfabriek en uitgerust met drie koppel stenen, waarvan één met elektrische hulpaandrijving, div. mengketels, silo's, reiniger, pletwals enz. De Vrijheid is eigendom van Stichting De Schiedamse Molens. De molen is nog dagelijks in bedrijf voor diverse bakkers, branderijen, horeca, en molenwinkels. De molenaar is aangesloten bij het Ambachtelijk korenmolenaarsgilde (AKG).
# Deadwood

Deadwood kan verwijzen naar de volgende plaatsen:
* Deadwood (Canada), een plaats in Alberta, Canada;
* Deadwood (Oregon), een plaats in Oregon, Verenigde Staten;
* Deadwood, een plaats in Sint-Helena, Atlantische Oceaan.
* Deadwood (South Dakota), een plaats in South Dakota, Verenigde Staten.
Deadwood kan ook verwijzen naar:
* Deadwood (televisieserie), een dramaserie die zich afspeelt in Deadwood, South Dakota;
** Deadwood: The Movie, een tv-film en vervolg op de serie
* Deadwood (spel), een bordspel;
* Deadwood (Garbage), een lied van de rockgroep Garbage;
* Deadwood (boek), een boek van Pete Dexter, uitgegeven in 1986.
# Dendronephthya grandiflora

Dendronephthya grandiflora is een zachte koraalsoort uit de familie Nephtheidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Dendronephthya. Dendronephthya grandiflora werd in 1909 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Henderson.
# De Zandsloot

Het waterschap De Zandsloot was een waterschap in de Nederlandse provincie Zuid-Holland, in de gemeente Voorhout. De oorspronkelijke naam was de Zandslootpolder, maar omdat het geen echte polder was, werd de naam in 1910 gewijzigd in De Zandsloot.
Het waterschap was verantwoordelijk voor de waterhuishouding in het gebied.
# David Fernández (wielrenner)

David Fernández Domingo (Villaconejo, 16 februari 1977) is een Spaans voormalig professioneel wielrenner.
Zijn eerste professionele overwinningen behaalde hij in 2002 toen hij de derde en vijfde etappe van de Ronde van Castilië en León won. Eerder was hij al als tweede geëindigd in de GP Llodio, had hij ereplaatsen behaald in etappes van de Ronde van Táchira, Ronde van Aragon en de Ronde van Burgos.
In 2004 reed hij de Ronde van Spanje, maar viel uit na de 14e etappe. In de zesde etappe behaalde hij knap een zesde plaats. In 2005 won hij zijn laatste koers: de Circuito de Getxo. Een jaar later verdween hij uit het profcircuit.

## Overwinningen

2002
* 3e etappe Ronde van Castilië en León
* 5e etappe Ronde van Castilië en León
2003
* 2e etappe GP Mosqueteiros-Rota do Marqués
2005
* Circuito de Getxo

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| 2001 | | | 124e |
| 2004 | | | buiten tijd |
* Biblioteca Nacional de España: XX4718324
* Virtual International Authority File: 169800822
* WorldCat (via VIAF): 169800822
# De kleinste liefde ter wereld

De kleinste liefde ter wereld is een hoorspel van Miklós Gyárfás. Die kleinste Liebe der Welt werd op 25 juni 1972 door de Saarländischer Rundfunk uitgezonden. De NCRV bracht het reeds op maandag 11 oktober 1971. De vertaling was van Antal Sivirsky; de regisseur was Wim Paauw. Het hoorspel duurde 39 minuten.

## Rolbezetting

* Ann Hasekamp (de vrouw)
* Ton Lutz (de man)
* Gijsbert Tersteeg (de professor)
* Eva Janssen (de non)
* Jan Borkus (de directeur)
* Corry van der Linden (Annie)

## Inhoud

De technische mogelijkheid een stem te “verkleinen” heeft de auteur omgevormd tot een dramaturgische idee. Het morele verschrompelingsproces van een man die zijn vrouw ontrouw werd, wordt letterlijk voltrokken. De man wordt steeds kleiner - en dat zelfs tot verrukking van zijn vrouw - terwijl zijn proporties behouden blijven en het kleine figuurtje het vrouwelijke oog goed doet. Begrijpelijkerwijze zijn er moeilijkheden en groteske contrasten, zo bijvoorbeeld als het kleinduimpje tot bankdirecteur bevorderd wordt en op zijn eigen benoemingsoorkonde wandelt…

## Externe link

Dit hoorspel is te vinden bij het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid: