OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Graf DK 44

Graf DK 44 is een graf uit de Vallei der Koningen. Het graf werd ontdekt door Howard Carter op 26 januari 1901 en later onderzocht door Donald P. Ryan in 1990-1991. Het is onduidelijk voor wie het werd gebouwd. Potscherven uit de tombe wijzen er wel op dat het graf stamt uit de 18e dynastie.
In de 22e dynastie werd het graf opnieuw gebruikt door een zekere Tentkerer, een vrouw aan het hof van Osorkon I.

## Externe link

* (en) Theban Mapping Project: KV44 - informatie over de tombe
Ten oosten: DK 1 · DK 2 · DK 3 · DK 4 · DK 5 · DK 6 · DK 7 · DK 8 · DK 9 · DK 10 · DK 11 · DK 12 · DK 13 · DK 14 · DK 15 · DK 16 · DK 17 · DK 18 · DK 19 · DK 20 · DK 21 · DK 26 · DK 27 · DK 28 · DK 29 · DK 30 · DK 31 · DK 32 · DK 33 · DK 34 · DK 35 · DK 36 · DK 37 · DK 38 · DK 39 · DK 40 · DK 41 · DK 42 · DK 43 · DK 44 · DK 45 · DK 46 · DK 47 · DK 48 · DK 49 · DK 50 · DK 51 · DK 52 · DK 53 · DK 54 · DK 55 · DK 56 · DK 57 · DK 58 · DK 59 · DK 60 · DK 61 · DK 62 · DK 63 · DK 64 · DK 65
Ten westen: WV 22 · WV 23 · WV 24 · WV 25 · WV A · WV F
# Seyssins

Seyssins is een gemeente in het Franse departement Isère (regio Auvergne-Rhône-Alpes). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Grenoble. Seyssins telde op 1 januari 2021 7.997 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Seyssins bedroeg op 1 januari 2021 8 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 999,6 inwoners per km². De gemeente is onderdeel van de agglomeratie Grenoble.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Hydrovatus wewalkai

Hydrovatus wewalkai is een keversoort uit de familie waterroofkevers (Dytiscidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Biström.
# Arctosa sjostedti

Arctosa sjostedti is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wolfspinnen (Lycosidae).
Het dier behoort tot het geslacht Arctosa. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1960 door Carl Friedrich Roewer.
# Herman Helpt

Herman Helpt is een Nederlands televisieprogramma, dat in het najaar van 2006 te zien is op RTL 5. In het programma gaat Herman den Blijker elke aflevering langs een de keuken van een bedrijf, instelling, enz., om er mee te helpen het eten beter te bereiden of ander voedsel op de kaart te zetten. Den Blijker moet hierbij rekening houden met het budget van de keuken. Assistent David Crouwel helpt hem hierbij. Vaak worden er veel gerechten van de kaart geschrapt, en worden er makkelijker te maken gerechten bijgeplaatst.
Het programma is vrij succesvol. De eerste aflevering trok bijna 750.000 kijkers. De afleveringen daarna trokken minder kijkers.
Den Blijker gaat vaak langs bij keukens op opmerkelijke plaatsen. Zo ging hij al langs bij een boorplatform, een bejaardenhuis en een duikboot. Ook is hij een keer naar het buitenland geweest, namelijk Noorwegen.
In de zomer van 2007 werden de afleveringen van het eerste seizoen herhaald op RTL 4.

## Afleveringen
### Seizoen 1

| # | Titel | Datum eerste uitzending |
| 1 (1) | De Brandweer | 3 oktober 2006 |
| 2 (2) | Bejaardentehuis | ? |
| 3 (3) | De Marine | ? |
| 4 (4) | Noorwegen | ? |
| 5 (5) | Gezinnen | ? |
| 6 (6) | Roeivereniging | ? |
| 7 (7) | Klooster | 14 november 2006 |

### Seizoen 2

| # | Titel | Datum eerste uitzending |
| 1 (8) | Weeshuis Polen | 2 december 2008 |
| 2 (9) | Voedselbank | 9 december 2008 |
| 3 (10) | Tehuis Ruma Kitah | 16 december 2008 |
| 4 (11) | Stichting Maaszicht | 23 december 2008 |
# Piaf

Piaf kan verwijzen naar:
Producties over Édith Piaf:
* Piaf (1974), een Franse film
* Piaf (1984), een Amerikaanse televisiefilm
* Piaf (2010), een Portugese televisiefilm
* Piaf: Her Story, Her Songs, een Amerikaanse documentaire uit 2003
* Piaf (musical), een Nederlandse musical uit 1999
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Piaf en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Tricentra flavimargo

Tricentra flavimargo is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Warren.
# Graf DK 4

Graf DK 4 is het graf van Ramses XI, een farao uit de 20e dynastie. Deze tombe is niet volledig afgemaakt. Het graf is tot honderd meter in de berg gehakt, en het is niet bekend of het ooit in gebruik is genomen als tombe. Het is vermoedelijk de laatste tombe die ooit in de vallei is gemaakt. De tombe is in de loop der jaren voor verschillende doeleinden gebruikt. In de tijd dat het christendom in Egypte was (toen een groot deel van de vallei werd gebruikt als woonplaats, etc.), werd de tombe als huis en zelfs als stal gebruikt. Howard Carter gebruikte de tombe als eetkamer en opslagplaats tijdens zijn werk aan de tombe van Toetanchamon (Graf DK 62).

## Opbouw graf

Het graf begint met een gang, die in drie delen is verdeeld. Na de gang komt de pijlerhal, maar die is niet afgemaakt. Een van de pilaren is nog verbonden met de rotsen. Na de pijlerhal komt nog een gang die naar de grafkamer loopt. Die verkeert echter in zeer slechte staat, het plafond is deels kapot. Ook de rest van het graf is in slechte staat. Dat geldt ook voor het plafond. Dat is vermoedelijk door de plaats waar hij is gebouwd. De tombe is in een slechte steen gebouwd, waardoor hij langzaam inzakt. In de oudheid heeft men al eens geprobeerd dit te herstellen, maar tevergeefs.

## Externe link

* (en) Theban Mapping Project: KV4 - informatie over de tombe
Ten oosten: DK 1 · DK 2 · DK 3 · DK 4 · DK 5 · DK 6 · DK 7 · DK 8 · DK 9 · DK 10 · DK 11 · DK 12 · DK 13 · DK 14 · DK 15 · DK 16 · DK 17 · DK 18 · DK 19 · DK 20 · DK 21 · DK 26 · DK 27 · DK 28 · DK 29 · DK 30 · DK 31 · DK 32 · DK 33 · DK 34 · DK 35 · DK 36 · DK 37 · DK 38 · DK 39 · DK 40 · DK 41 · DK 42 · DK 43 · DK 44 · DK 45 · DK 46 · DK 47 · DK 48 · DK 49 · DK 50 · DK 51 · DK 52 · DK 53 · DK 54 · DK 55 · DK 56 · DK 57 · DK 58 · DK 59 · DK 60 · DK 61 · DK 62 · DK 63 · DK 64 · DK 65
Ten westen: WV 22 · WV 23 · WV 24 · WV 25 · WV A · WV F
# Shigeharu Mukai

Shigeharu Mukai (Japans 向井 滋春, Mukai Shigeharu, Nagoya , 21 januari 1949) is een Japanse jazztrombonist.

## Biografie

Mukai speelde in de bigband van Dōshisha-Universiteit en won in 1970 de Yamaha Light Music Contest. Een jaar later trok hij naar Tokio, waar hij zijn loopbaan begon in de bands van Yoshio Otomo, Fumio Itabashi, Ryō Kawasaki, Terumasa Hino, Sadao Watanabe en Yōsuke Yamashita. Met Hiroshi Fukamarau leidde hij een band met twee trombones. In 1972 richtte hij een eigen groep op, waarmee hij een prijs op het Shinjuki Jazz Festival won. Na de opheffing van de band woonde hij in 1977/78 in New York. Terug in Japan leidde hij verschillende groepen en werkte hij met Kazumi Watanabe, Naoya Matsuoka, Akira Sakata, Yuichi Inoue en, opnieuw, Yosuke Yamashita. Daarnaast speelde hij met gastmusici, zoals Elvin Jones en Billy Hart. In 1982 nam hij met Astrud Gilberto de plaat So & So - Mukai Meets Gilberto op (Denon Records). Later richtte hij het kwartet Hot Session met Ryōjirō Furusawa, Fumio Itabashi en Mitsuaki Furuno op (Japanse tournee in 1991/92). In 1997 verscheen zijn album Better Day Of. In 2004 viel zijn plaat Super 4 Records op, doordat hij met een sectie bestaande uit alt- en tenorsaxofoon, trombone en trompet de illusie van een bigband wist te creëren. Volgens Stephen Loewy doet Mukai's spel denken aan Carl Fontana en Frank Rosolino.
Leonard Feather en Ira Gitler noemden Shigeharu Mukai als een van de belangrijkste trombonisten van Japan, een musicus die ook Latin- en etnische ritmes beheerst.

## Onderscheidingen

Mukai won tussen 1975 en 1993 meerdere polls van het Japanse blad Swing Journal, alsook zijn kritiekprijzen.
# Hypererythrops caribbaea

Hypererythrops caribbaea is een aasgarnalensoort uit de familie van de Mysidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door W. Tattersall.
# Arctosa sapiranga

Arctosa sapiranga is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wolfspinnen (Lycosidae).
Het dier behoort tot het geslacht Arctosa. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Silva & Lise.
# De gilde viert

De gilde viert is een drinklied voor studenten. Het werd in 1910 getoonzet door Emiel Hullebroeck op een tekst van de dichter René De Clercq. Met gilde bedoelt men hier de verschillende gouwgilden zoals deze vanaf 1885 werden opgericht. De regionale studentenclubs werden per provincie ingedeeld. Iedere gilde stond vroeger in voor het op peil houden van de stijl binnen elke club. Vandaag bestaan de gildes nog wel, maar hun functie is veranderd en hun invloed is verminderd. De besturen proberen vooral de contacten tussen de clubs in de gilde onderling te bevorderen. Dit beeld komt ook overeen met de tekst. Het wordt nu vooral gezongen in Vlaamse regionale studentenclubs. Daarnaast wordt het lied gezongen voor het Sociëteitsbestuur van Unitas Studiosorum Rheno-Traiectina (Utrecht), doch uitsluitend binnen de muren van de sociëteit Symposion. De praeses van het SB kan echter een plaats buiten de sociëteit tot sociëteitsgebied verklaren. Tevens is het verenigingslied van D.S.V. Sint Jansbrug uit Delft gebaseerd op dit lied.
Groene & Blauwe Studentencodex blz.: 216-217
    De gilde viert, de gilde juicht,
    Wat zit gij daar en blokt en buigt
    Nog over uwe boeken?
    De wijsheid ligt maar in de kan,
    Wie z'elders zoeken wilt die kan,
    Doch laat hem, laat hem zoeken.
refrein
       Het beste biertje lust hij niet,
       Het liefste liedje sust hem niet,
       Het mooiste meisje kust hem niet.
       Hoog het glas! Hoog het hart! Hoog het lied!
    De beker ruist, de beker schuimt!
    Sta makkers, fris en opgeruimd
    Het glas aan uwe lippen!
    Die op zijn kamer koekeloert,
    En geestversnipprend dwaashen snoert,
    Drinkt water als de kippen!
    Het pijpke dampt in monkelmond,
    En spreidt wellustig in het rond
    Studentikoze geuren!
    Die steeds aan perkamenten kluift,
    En perkamenten reuken snuift,
    Krijgt perkamenten kleuren!
    De gilde juicht, de gilde viert!
    Hoera! De pet omhoog gezwierd,
    En nog eens hard geklonken!
    De blokker ligt reeds log en loom,
    Gekweld door nare blokkersdroom,
    Met droge keel te ronken.
# De scharlaken zeilen

De Scharlaken Zeilen (Russisch: Алые паруса) is een kleine roman uit 1923 van de Russische schrijver Aleksandr Grin (1880-1932). De roman werd in veel talen uitgegeven en is in 1961 verfilmd. In Nederland werd het boek vertaald door Connie Brood (1981) en uitgegeven in Rusland. Later door Margaretha H.M. Bücking (©2013/2015). In deze laatste versie werd het boek voor het eerst uitgegeven in Nederland (Uitgeverij Amstel Ark Press).

## Verhaal

Na een lange periode van werken komt matroos Longren naar huis in Kaperna en ontdekt dat zijn vrouw gestorven is en hem met hun dochtertje Assol achterlaat. Longren voedt de kleine Assol alleen op. De twee leiden een eenzaam leven doordat ze door de dorpsgemeenschap worden buitengesloten. Dat is vooral moeilijk voor Assol, want ze wordt bespot en veracht door de dorpelingen.
Als Assol op een dag op pad gaat met wat speelgoed dat Longren heeft gemaakt, ontmoet ze een oude verteller. Die voorspelt dat ze op een dag zal worden opgehaald door een prins met een schip met scharlaken zeilen. Dromen waren altijd al Assols toevlucht, en vanaf dat moment droomt ze alleen maar over de prins die speciaal voor haar naar Kaperna zal komen.
Grey stamt af van een rijke familie en woont in een groot kasteel. Grey heeft niet veel in te brengen over zijn toekomst: zijn ouders zitten vol plannen en hebben hoge verwachtingen voor hem. Maar Grey droomt ervan om kapitein op een groot schip te worden en wil over de zeeën zwerven. Aangezien zijn ouders hem niet begrijpen, loopt Grey weg van huis om zijn dromen te verwezenlijken.
Als Grey op een dag met zijn schip aanmeert in de buurt van Kaperna, hoort hij het verhaal van Assol en haar dromen. Hij koopt scharlaken stof en maakt zeilen voor op zijn schip. Dan vaart hij naar Kaperna, waar Assol het schip met de scharlaken zeilen in de verte over zee aan ziet komen. Assol rent naar het schip en haar prins, gaat aan boord, en samen varen ze de toekomst tegemoet.

## Structuur

Het verhaal is opgedeeld in zeven hoofdstukken en wordt afwisselend verteld door Assol en Grey.

## Genre

De Scharlaken Zeilen is een klassiek avonturenverhaal over liefde, hoop en de schoonheid van dromen.
# Debora Villani

Debora Villani (Ferrara, ca. 1970) is een Italiaans klavecimbelspeler, organist, pianofortespeler en dischteres.

## Levensloop

Villani kreeg haar eerste muzikale opleiding van haar vader, en behaalde diploma's in piano (bij Rita Cellini) en klavecimbel (bij Silvia Rambaldi)aan het Conservatorium van Ferrara. In 1988 behaalde ze een prijs in het concours Vidusso in Milaan. In 1993 ging ze zich vervolmaken aan de Academia Cristofori in Florence bij Rosalyn Turek. Vervolgens studeerde ze verder kamermuziek in Saluzzo, bij de docenten Boykens, Bourgues en Lonquich.
Ze studeerde ook pianodidactiek bij de docenten Lachert en Barnes aan de Universiteit van South-Carolina. Ze nam ook deel aan seminaries voor musicotherapie bij de vereniging La Musica Interna in Bologna. Klavecimbelcursussen volgde ze verder nog bij de Accademia Chigiana in Siena, in Florence en bij de Fondation Cini in Venetië.
In 1994 verwierf ze de titel van Meester Medewerker in het experimenteel operatheater Belli in Spoleto.
Ze ondernam een drukke concertenactiviteit, onder meer in Frankrijk en Portugal, voor de Società del Busto Arsizio in Milaan, het festival van Montepulciano, de theaters van Ravenna, Bologna, Ferrara, Modena, Plaisance en Reggio Emilia.
In 1997 behaalde ze, samen met Maurizio Stefania, de Derde prijs in het orgelconcours (duo's op orgelpositief) in het kader van het Festival Musica Antiqua in Brugge.
Ze trad op in 1999 met de hoboïst Douglas Boyd en later met de Gustav Malher Academie onder leiding van T. Brandis.
Ze heeft ook een Master behaald aan de universiteit van Ravenna met een thesis gewijd aan De geannoteerde muziek in picturale voorstellingen in de Renaissance, onder de leiding van Nicolette Guidobaldi.
Vanaf 2008 doceerde ze aan het Conservatorium in Ferrara. Ze maakt ook choreografieën voor de Federatione Italiana di Danza.

## Poëzie

Villani heeft voor het eerst gedichten gepubliceerd in Lissabon in 1994, naar aanleiding van de zevende Biennale des Jeunes Créateurs d'Europe et de la Mèditerranée. Haar neohermetische gedichten verschenen in verschillende verzamelingen, zoals:
* Poesie d'avanguardia (1996),
* Giovani Artisti Italiani (1997),
* Appunti sull'immaginario (Convegno letterario Internazionale - Ferrara 1999),
* La prima donna sulla Luna (2005),
* Schegge di utopia (2007).

## Publicatie

* Le concert infini, verzenbundel ISBN 978-88-89537-76-3
# Debora van der Hoorn

Debora "Bora" van der Hoorn (Ter Aar, 1927) is een Nederlands schaatsster. Zij was in 1947 de eerste winnares van de klassiek geworden Ronde van Loosdrecht over 120 kilometer.
Die strenge winter, toen het schaatsen als wedstrijdsport voor vrouwen op gang begon te komen, zou ze ook in de daarop volgende wedstrijden met een landelijk - met name Hollands en Fries - deelnemersveld op natuurijs, waar ze aan de start kon verschijnen als eerste eindigen. Dat kunnen vertrekken was niet zo vanzelfsprekend, want er waren zo net na de oorlog nog slechts enkele automobielen in het dorp Langeraar en de mannelijke rijders, zoals haar broer Jan W. van der Hoorn en haar beide neven Hein en Wim Vermeulen, gingen als vanzelfsprekend voor.
In de Elfstedentocht 1947, die een week na de Ronde van Loosdrecht werd gehouden, was ze een van de zes vrouwen die de toer konden volbrengen.
# De politie

De politie kan verwijzen naar:
* De politie, organisatie belast met het toezicht op de openbare orde.
* De politie (Mrożek), hoorspel van Sławomir Mrożek.
* De politie (single), nummer van K3.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van De politie en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Delaney Schnell

Delaney Schnell (Tucson, 21 december 1998) is een Amerikaanse schoonspringer.

## Carrière

Bij haar internationale debuut, op de Pan-Amerikaanse Spelen 2015 in Toronto, eindigde Schnell als achtste op de 10 meter toren, op de 10 meter toren synchroon eindigde ze samen met Samantha Bromberg op de vierde plaats.
Tijdens de wereldkampioenschappen schoonspringen 2017 in Boedapest eindigde ze als 27e op de 10 meter toren. Op de wereldkampioenschappen schoonspringen 2019 in Gwangju veroverde de Amerikaanse de bronzen medaille op de 10 meter toren.

## Internationale toernooien

| Jaar | Olympische Spelen | Wereldkampioenschappen | Pan-Ams |
| 2015 | | geen deelname | 8e 10 m toren 4e 10 m toren synchroon Samen met Samantha Bromberg |
| 2016 | geen deelname | | |
| 2017 | | 27e 10 m toren | |
| 2018 | | | |
| 2019 | | 3 10 m toren | 1-5 augustus |

## Externe link

* (en) Profiel van Delaney Schnell op de website van Team USA
# De zilveren traan

De zilveren traan is het 193ste stripverhaal van Jommeke. De reeks wordt getekend door striptekenaar Jef Nys.Scenarist is Jan Ruysbergh.

## Verhaal

Het verhaal begint wanneer Gravin van Stiepelteen een groot cadeau krijgt en blijkt dat in het cadeau haar goede vriendin Gigiola Vrinquetti verstopt zit. Ze komt met de vraag of de Gravin haar wil helpen zoeken naar de Zilveren Traan. Want de gemene Monalita da Vinci zoekt ook naar de Zilveren Traan. Wie uiteindelijk de Zilveren Traan vindt, wordt directrice van het weeshuis. Ze weet dat Monalita da Vinci slechte bedoelingen heeft met het weeshuis. Later roepen ze ook de hulp in van Jommeke en zijn vrienden. Ze reizen samen met de vliegende bol richting Italië. Aangekomen krijgen Monalita da Vinci en Gigiola Vrinquetti van de burgemeester een enveloppe waar aanwijzingen op staan. De zoektocht kan voor beiden beginnen, wie zal als eerste de Zilveren Traan vinden? Jommeke en zijn vrienden vinden al vlug wat aanwijzingen. Monalita da Vinci probeert daar een stokje voor te steken, maar dat lukt niet. Na enige tijd vinden onze vrienden in een standbeeld een papiertje, dit geeft weer enkele aanwijzingen. Vervolgens vinden ze een naald die de weg zal wijzen naar de Zilveren Traan. Uiteindelijk vinden ze dan ook als eerste de Zilveren Traan. Tot slot worden de schurken ingerekend en Gigiola Vrinquetti wordt de nieuwe directrice. Wat de Zilveren Traan betreft, die krijgt een speciaal plaatsje in het weeshuis.

## Achtergronden bij het verhaal

* Eerder kwam de Italiaanse gravin, Gigiola Vrinquetti voor in album 165.
# Demerath

Demerath is een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, en maakt deel uit van de Landkreis Vulkaneifel. Demerath telt 299 inwoners.

## Bestuur

De plaats is een Ortsgemeinde en maakt deel uit van de Verbandsgemeinde Daun.
* 1 2 (de) Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz – Bevölkerungsstand 2020, Kreise, Gemeinden, Verbandsgemeinden
Arbach · Basberg · Beinhausen · Bereborn · Berenbach · Berlingen · Berndorf · Betteldorf · Birgel · Birresborn · Bleckhausen · Bodenbach · Bongard · Borler · Boxberg · Brockscheid · Brücktal · Darscheid · Daun · Demerath · Densborn · Deudesfeld · Dockweiler · Dohm-Lammersdorf · Drees · Dreis-Brück · Duppach · Ellscheid · Esch · Feusdorf · Gefell · Gelenberg · Gerolstein · Gillenfeld · Gönnersdorf · Gunderath · Hallschlag · Hillesheim · Hinterweiler · Höchstberg · Hohenfels-Essingen · Horperath · Hörscheid · Hörschhausen · Immerath · Jünkerath · Kalenborn-Scheuern · Kaperich · Katzwinkel · Kelberg · Kerpen (Eifel) · Kerschenbach · Kirchweiler · Kirsbach · Kolverath · Kopp · Kötterichen · Kradenbach · Lirstal · Lissendorf · Mannebach · Mehren · Meisburg · Mosbruch · Mückeln · Mürlenbach · Neichen · Nerdlen · Neroth · Niederstadtfeld · Nitz · Nohn · Oberbettingen · Oberehe-Stroheich · Oberelz · Oberstadtfeld · Ormont · Pelm · Reimerath · Retterath · Reuth · Rockeskyll · Salm · Sarmersbach · Sassen · Saxler · Schalkenmehren · Scheid · Schönbach · Schüller · Schutz · Stadtkyll · Steffeln · Steineberg · Steiningen · Strohn · Strotzbüsch · Üdersdorf · Udler · Uersfeld · Ueß · Utzerath · Üxheim · Wallenborn · Walsdorf · Weidenbach · Welcherath · Wiesbaum · Winkel (Eifel)
# Derolus iranensis

Derolus iranensis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Pic.
# Delnice

Delnice kan verwijzen naar:
* Delnice (Kroatië), een stad in het westen van Kroatië
* Delnice (Gorenja vas - Poljane), een plaats in Slovenië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Delnice en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Der Kaktusliebhaber

Der Kaktusliebhaber (Nederlands: De Cactusliefhebber) is een schilderij van de Duitse kunstschilder Carl Spitzweg. Spitzberg staat erom bekend dat hij gepassioneerde mensen nadrukkelijk en ironisch portretteert. Rond 1850 heeft hij het werk vervaardigd. Er bestaan twee versies, beide zijn in het bezit van Museum Georg Schäfer in Schweinfurt, Duitsland. De schilderijen hebben een afmeting van 39,3 x 21,8 centimeter.

## Beschrijving

Het schilderij toont een man die gevoelens heeft ontwikkeld voor de cactussen in de vensterbank. Het grijze kantoor staat vol met stapels boeken en dossiers, waardoor de man praktisch gebarricadeerd is in zijn kantoor. De klok geeft meedogenloos de tijd aan, en staat symbool voor het verstrijken van de tijd. De man is zijn jeugd ver voorbij en de cactus zou zijn hoop kunnen weerspiegelen dat hij nog zal ontbloeien.
Links staan een kan en kom die hem overdag zelfvoorzienend maken, terwijl zijn jas en hoge hoed aangeven dat hij wel naar huis gaat. Het licht valt door het raam de kamer binnen, en verlicht zijn groene jas. Het prachtige rood van het tafelkleed, een vreemd object in dit kantoor, geeft aan dat deze "ambtenaar" niet harteloos is.
De man is verwonderd dat de dikke cactus - misschien na vele jaren - een rode bloem heeft. De man kijkt aandachtig naar de cactus. Deze intieme relatie tussen mens en plant is vreemd. Maar het heeft ook een tragisch aspect, gezien hoe eenzaam iemand moet zijn dat hij stekelige, stille cactussen heeft gekozen als objecten van zijn gevoelens van liefde. De intieme relatie tussen mens en plant wordt gesymboliseerd doordat ze naar elkaar toe leunen.
* (de) Carl Spitzweg im Museum Georg Schäfer Schweinfurt. KunstNürnberg (16 september 2014). Gearchiveerd op 19 juli 2021. Geraadpleegd op 11 december 2020.
* (en) Carl Spitzweg 1808-1885. Cosmopolis (24 augustus 2008). Gearchiveerd op 24 juni 2023. Geraadpleegd op 11 december 2020.
* ↑ (de) Achim Manthey, Carl Spitzweg in Schweinfurt: Nicht nur seine Sterne leuchten da. Kulturvollzug (4 januari 2012). Gearchiveerd op 19 juli 2021. Geraadpleegd op 11 december 2020.
* ↑ (de) Alexandra Matzner, Carl Spitzweg: Leben und Werke des Biedermeier-Malers. ARTinWORDS (24 maart 2017). Gearchiveerd op 19 juli 2021. Geraadpleegd op 11 december 2020.
* ↑ (en) The Cactus Lover - Carl Spitzweg. Google Arts & Culture Project. Gearchiveerd op 19 juli 2021. Geraadpleegd op 13 december 2020.
* Marburg Picture Index: 20787637
# Desmodora pilosa

Desmodora pilosa is een rondwormensoort uit de familie van de Desmodoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Ditlevsen.
# Desmodora porifera

Desmodora porifera is een rondwormensoort uit de familie van de Desmodoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Wieser.