OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bollenburg

Bollenburg is een huis aan de Muurhuizen 19 in de historische binnenstad van Amersfoort en is bekend als het huis waar Johan van Oldenbarnevelt opgroeide.
Het is een zogenaamd muurhuis, een huis dat werd gebouwd op de plaats waar ooit de eerste stadsmuur stond. Het rijksmonument is een breed en ondiep huis met een verhoogde woonverdieping dat dateert uit de late middeleeuwen. Het heeft een hoog oprijzende gewitte gevel, voorzien van een hijsluik, een rechte daklijst, een hoog zadeldak, en een aanbouw aan de stadszijde. De middeleeuwse kapconstructie, balklagen met sleutelstukken, kaarsnissen, religieuze muurschilderingen en het keldergewelf zijn behouden gebleven.
In 1556 werd het pand gekocht door Johans vader Gerrit van Oldenbarnevelt. Omdat Gerrit wegens een gewelddelict moest vluchten uit Amersfoort verkocht hij het pand 19 jaar later aan de Broederschap van de Heilige Geest. Zij vestigden er het Stadslint- en Spinhuis. Hier werkten tot 1642 arme kinderen en wezen in ruil voor eten en onderwijs. Tussen 1684 en 1719 woonde er burgemeester Gerard Thiens. Het pand was ook een tijd een herberg. Sinds de 18de eeuw draagt het pand de naam Bollenburg. (Een van de poorten van Amersfoort heette de Bollenburg Poort.) In de Tweede Wereldoorlog heette het pand Huize Vulkaan en was er een onderduikruimte. Onderduikers hielpen in de drukkerij, die toen in het pand gevestigd was, met illegaal drukwerk en het vervalsen van persoonsbewijzen.

## Wetenswaardigheden

* In een muur van Bollenburg werden negen ingemetselde kinderschoenen uit het midden van de 17de eeuw gevonden.
* Clarijs, J. (2017) Bollenburg, het huis van Oldenbarnevelt. Uitgeverij Thoth.
* Nieuws over Huis Bollenburg en de relatie met De Poth. Hofje Armen de Poth. Url bezocht op 19 januari 2021
* Van Oldenbarnevelt woont van 1556-1564 in "Bollenburgh", Muurhuizen nr. 19ab. Tijdbalk van de geschiedenis van Amersfoort. Url bezocht op 19 januari 2021
* 1 2 Muurhuizen. Archief Eemland. Gearchiveerd op 21 maart 2023.
* ↑ De kaarsnis kan als een typisch middeleeuws en 16de-eeuws verschijnsel worden aangemerkt. Het waren nissen voor het plaatsen van kaarsen of olielampen. Zij werden in woonvertrekken dikwijls ter weerszijden van de schouw, maar vooral ook in kelders aangebracht. Gewoonlijk werd de vorm bepaald door een keperboog aan de bovenzijde. Kaarsnissen verdwenen geleidelijk na 1600. Zie
* ↑ Stadslint- en Spinhuis. Archief Eemland. Gearchiveerd op 8 februari 2023.
* ↑ Transportakte Amersfoort, 1523. Archief Eemland
* ↑ Bollenburg: het huis van Johan van Oldenbarnevelt in Amersfoort. UtrechtAltijd. Url bezocht op 19 januari 2021. Gearchiveerd op 30 juni 2022.
# Clytocerus tetracorniculatus

Clytocerus tetracorniculatus is een muggensoort uit de familie van de motmuggen (Psychodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Wagner.
# Zonitoschema nigroapicalis

Zonitoschema nigroapicalis is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1948 door Pic.
# Microcentrum incarnatum

Microcentrum incarnatum is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1813 door Stoll.
# Ketellapper (doorverwijspagina)

Ketellapper kan verwijzen naar:
* Ketellapper, uitgestorven beroep
* Wieger Ketellapper, koekfabriek
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Ketellapper en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Huta Puli

Huta Puli kan verwijzen naar:
* Huta Puli (Siabu), een plaats in Indonesië
* Huta Puli (Kotanopan), een plaats in Indonesië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Huta Puli en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Change (single van Sugababes)

Change is een single van de Britse meidengroep de Sugababes. De single, die uitkwam in 2007, is de tweede single van het gelijknamige album Change.
In de videoclip van de single "Change" worden de bandleden Heidi Range, Amelle Berrabah en Keisha Buchanan afgebeeld als de vier seizoenen: Keisha als de lente, Heidi als de herfst en Amelle als de winter en de zomer.

## Hitnotering

Change in de Nederlandse Top 40 - binnen: 16 februari 2008 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | |
| Nummer | 38 | 31 | 35 | 36 | uit |
# Northumberland (Pennsylvania)

Northumberland is een plaats (borough) in de Amerikaanse staat Pennsylvania, en valt bestuurlijk gezien onder Northumberland County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 3714. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 3541, een daling van 173 (-4,7%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 4,1 km², geheel bestaande uit land. Northumberland ligt op ongeveer 139 m boven zeeniveau.

## Geboren

* Daniel McFarlan Moore (27 februari 1869), uitvinder

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 12 km rond Northumberland.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Northumberland op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Bottapotamon engelhardti

Bottapotamon engelhardti is een krabbensoort uit de familie van de Potamidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Bott.
* ↑ (en) Bottapotamon engelhardti op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Davie, P. (2012). Bottapotamon engelhardti (Bott, 1967). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=442991
# Clytocerus xylophilus

Clytocerus xylophilus is een muggensoort uit de familie van de motmuggen (Psychodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Vaillant.
# Zodion caesium

Zodion caesium is een vliegensoort uit de familie van de blaaskopvliegen (Conopidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Becker.
# Michelstadt

Michelstadt is een plaats in de Duitse deelstaat Hessen, gelegen in de Odenwaldkreis. De stad telt 15.970 inwoners. Naburige steden zijn onder andere Bad König, Beerfelden en Breuberg. De stad onderhoudt een stedenband met Hulst in Nederland.
Bad König · Beerfelden · Brensbach · Breuberg · Brombachtal · Erbach · Fränkisch-Crumbach · Hesseneck · Höchst im Odenwald · Lützelbach · Michelstadt · Mossautal · Reichelsheim · Rothenberg · Sensbachtal
# Ketelmeer

Het Ketelmeer is een meer in de Nederlandse provincie Flevoland.

## Kenmerken

Het Ketelmeer is 3500 hectare groot en maakt onderdeel uit van de Randmeren Noord van het IJsselmeer (de twee andere Randmeren Noord zijn het Zwarte Meer en het Vossemeer). De gemiddelde diepte bedraagt ongeveer 2,4 meter.
Het Ketelmeer ligt voor het grootste deel in de provincie Flevoland en voor een kleiner deel in de provincie Overijssel, bij de monding van de rivier de IJssel (onder andere het Keteldiep), die wordt gevormd door het Kampereiland.
Het Ketelmeer grenst aan de gemeenten Dronten, Noordoostpolder en Kampen.
Naar het westen toe staat het in verbinding met het eigenlijke IJsselmeer (de grens wordt gevormd door de Ketelbrug), naar het oosten toe met het Zwarte Meer (hier wordt de grens gevormd door de balgstuw bij Ramspol) en naar het zuiden toe met het Vossemeer (deze begint ten zuiden van het Keteldiep).
Het Ketelmeer ontstond in 1956 toen Oostelijk Flevoland werd drooggemaakt.

## Vervuiling

De bodem van het Ketelmeer was ernstig vervuild met een 50 centimeter dikke laag slib afkomstig van fabrieken aangevoerd vanuit de IJssel. Dit slib bevatte paks, pcb's en zware metalen. Het verplaatste zich langzaam richting het IJsselmeer. In het Ketelmeer is daarom een slibdepot aangelegd, IJsseloog waar 20 miljoen m$^3$ verontreinigd slib in is opgeslagen. De bodem van het IJsseloog is van klei en de dijken zijn met folie bekleed tegen lekkage.

## Scheepvaart

In het Ketelmeer zijn twee betonde vaargeulen geschikt voor schepen tot en met CEMT-klasse Va. De toegestane afmeting van vaartuigen algemeen zijn 200 meter lang, 17½ meter breed en 2,6 meter diepgang. De maximale hoogte is 30,4 meter (wegens de hoogspanninglijn Lelystad - Ens).
De zuidelijke vaargeul Hanzerak gaat van de Ketelbrug naar de Werkhaven IJsseloog en naar het Keteldiep, Vossemeer, Ketelhaven en Hoge Vaart, en zorgt voor aansluiting met de Zuiderzeehaven in Kampen, deze haven is bereikbaar voor kustvaarders tot 2.000 ton. De vaargeul is bijna 10 kilometer lang, 160 meter breed en heeft een waterdiepte van -2,7 tot -4,2 meter (t.o.v. meerpeil). De noordelijke vaargeul Schokkerrak takt af van het Hanzerak en gaat naar Schokkerhaven, en vandaar naar het Ramsdiep. Of voor de pleziervaart door de Ramsgeul en de Balgstuw. Om uit uit komen op het Zwarte Meer. De betonning die in het Ketelmeer ligt heeft als afkorting HZR wat staat voor Hanze Rak.

## Natuurontwikkeling

Het zand dat vrijkwam bij het graven van het slibdepot IJsseloog en bij het graven van de vaargeul, werd gebruikt voor de aanleg van eilanden bij IJsseloog en eilanden en ondiepten bij de IJsselmonding. Doel hiervan is het creëren van nieuwe natuur- en recreatiegebieden met een diversiteit aan biotopen, waaronder rietmoerassen en zandplaten, als onderdeel van het Natuurnetwerk Nederland.
Het Ketelmeer vomt samen met het Vossemeer het Natura 2000-gebied Ketelmeer & Vossemeer.
# Huis van de Toekomst (Nederland)

Het Huis van de Toekomst, een project van Chriet Titulaer, werd in de zomer van 1989 geopend op het Autotron te Rosmalen. Deze modelwoning was voorzien van zo'n 250 moderne toepassingen van slimme technologie, domotica genoemd, die mogelijk in de toekomst in huishoudens zou kunnen worden toegepast. Het Huis van de Toekomst bleef open tot 1996. Een deel van de toepassingen is na verloop van tijd ingeburgerd geraakt.
Het Huis van de toekomst had een eigentijds ontwerp, van de hand van architect Cees Dam. Het werd in juni 1989 geopend door toenmalig minister van VROM, Ed Nijpels. Het was bedoeld om mensen kennis te laten maken met nieuwe technologieën in de leefomgeving en hen hier bewuster over na te laten denken. Daarbij stond centraal hoe het gebruik van en interactie met een huis in de toekomst zou kunnen veranderen. Het huis was voorzien van de modernste bouwkundige en technologische innovaties, waaronder een centraal beveiligingssysteem centraal stofzuigersysteem, zonnecellen en verschillende toepassingen werden met spraakherkenning aangestuurd. Zo konden de bewoners ook telefonisch opdrachten aan de verschillende apparaten verstrekken als ze bijvoorbeeld onderweg naar huis waren. Om boodschappen te doen konden de bewoners bestellingen doen via de computer. Een belangrijke boodschap die het huis uitdroeg was dat de mensen, door de voortschrijdende technologie steeds minder werk te doen zouden hebben en daardoor meer van hun vrije tijd zouden kunnen genieten. Om het Huis te creëren zocht Titulaer contact met het bedrijfsleven om hen (en concurrerende bedrijven elkaar) uit te dagen om met ideeën voor nieuwe producten te komen.
De gedachte was dat het huis na zeven jaar weer gesloten zou worden. Na zeven jaar, zo was het idee, zou de getoonde technologie deels ingeburgerd moeten zijn. Op 1 januari 1996 werd het huis dan ook gesloten. In 1999 werd het verbouwd tot feestlocatie. Anno 2020 is het ingericht voor het houden van vergaderingen, congressen en productpresentaties. Het tot in 2020 nabijgelegen antislipcursuscentrum ontving hier haar cursisten.
* ↑ 'Huis van de toekomst' te zien in Rosmalen. Het vrĳe volk (24 juni 1989). Geraadpleegd op 8 februari 2022 – via Delpher.
* ↑ YouTube - Het huis van de toekomst | ANDERE TIJDEN
* ↑ Eric Seuren, Chriet Titulaer (1943-2017): Boodschapper van de toekomst. Het Parool (24 april 2017). Geraadpleegd op 8 februari 2022.
* ↑ Raymond Merkx, Dit is overgebleven van het ooit zo revolutionaire Huis van de Toekomst. Omroep Brabant (9 januari 2020). Gearchiveerd op 8 februari 2022. Geraadpleegd op 8 februari 2022.
# Northumberland County

Northumberland County kan verwijzen naar de volgende Amerikaanse county's:
* Northumberland County (Pennsylvania)
* Northumberland County (Virginia)
of naar:
* Northumberland County (Ontario) in Canada
* Northumberland County (New Brunswick) in Canada
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Northumberland County en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Bottapotamon fukiense

Bottapotamon fukiense is een krabbensoort uit de familie van de Potamidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1979 door Dai, Chen, Song, Fan, Lin & Zeng.
* ↑ (en) Bottapotamon fukiense op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Davie, P. (2012). Bottapotamon fukiense (Dai, Chen, Song, Fan, Lin & Zeng, 1979). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=442992
# Coelioxys obtusa

Coelioxys obtusa is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1884 door Pérez.
# Zodion

Zodion is een vliegengeslacht uit de familie van de blaaskopvliegen (Conopidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1796 door Pierre André Latreille. Het geslacht omvat 62 soorten.

## Soorten

De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
* Z. abitus Adams, 1903
* Z. americanum Wiedemann, 1830
* Z. anale Kröber, 1915
* Zodion andersoni Kröber, 1936
* Z. asiaticum Becker, 1922
* Z. auricaudatum Williston, 1892
* Z. caesium Becker, 1908
* Z. californicum Camras, 1954
* Z. carceli Robineau-Desvoidy, 1830
* Z. cinereiventre Van Duzee, 1927
* Z. cinereum
       Grijze blaaskop (Fabricius, 1794)
* Zodion cinereum (Fabricius, 1794)
** = Myopa cinerea Fabricius, 1794
* Z. cyanescens Camras, 1943
* Z. erythrurum Camillo Róndani, 1865
** = Zodion frontalis (Fabricius, 1805)
* Z. fulvifrons Say, 1823
* Z. grande Kröber, 1915
* Z. hauseri Stuke, 2014
* Z. hispanicum Stuke, 2014
* Z. intermedium Banks, 1916
* Z. nigrifrons Kröber, 1915
* Z. nigritarsis (Strobl, 1902)
** = Zodion notatum (Meigen, 1804)
* Z. notatum (Meigen, 1804)
* Z. obliquefasciata (Macquart, 1846)
* Z. perlongum Coquillett, 1902
* Z. pictulum Williston, 1885
* Z. sardeum Rondani, 1865
** = Zodion subapertum Róndani, 1868
** = Zodion asiaticum Becker, 1922
* Zodion hauseri Stuke, 2014
* Zodion hispanicum Stuke, 2014
* Zodion nigritarsis (Strobl, 1902)
** = Glossigona nigritarsis Strobl, 1902
** = Zodion grande Kröber, 1915
* Zodion sardeum Rondani, 1865
* Z. triste Bigot, 1887
* (ru) Zodion vsevolodi Zimina, 1974
* 1 2 3 4 Stuke, J.-H. 2014: Some remarks on rare and new Palaearctic species of the genus Zodion Latreille (Diptera: Conopidae). Zootaxa, 3860(3): 235-252. DOI:10.11646/zootaxa.3860.3.3
* ↑ Niet compleet
* ↑ Kröber, O. (1936) Katalog und Bestimmungstabellen palearktischer Conopiden. Acta Instituti et Musei Zoologici Universitatis Atheniensis, 1, 121–159.
* ↑ Fabricius, J.C. (1794) Entomologica systematica emendata et aucta. Secundum classes, ordines, genera, species adjectis synonimis, locis observationibus, descriptionibus. Tome IV. C. G. Proft, fil et soc., Kopenhagen, [6] + 472 + [5] pp.
* 1 2 3 4 Mei, M. & Stuke, J.-H. (2008) Remarks on Zodion nigritarsis (Strobl, 1902) and other European species of Zodion Latreille, 1796, with a revised key (Diptera, Conopidae). Tijdschrift voor Entomologie, 151, 3–10. DOI:10.1163/22119434-900000247
* ↑ Becker, T. (1922) Neue Dipteren meiner Sammlung. Konowia, 1, 195–207 + 282–295.
* 1 2 Strobl, P.G., (1902) Novi prilozi fauni Diptera Balkanskog poluostrva. – Glasnik Zemaljskog Muzeja Bosni i Herzegovine 14: 461–518.
* ↑ Kröber, O. (1915) Die Gattung Zodion Latr. – Archiv für Naturgeschichte, (Abteilung A) 81: 84–117.
* ↑ Rondani, C. (1865) Diptera Italica I. Oestridae, Syrphidae, Conopidae. – Atti Società Italiana Scienze Naturali 8: 127–146.
* ↑ Zimina, L.V. (1974) New data on taxonomy of Conopidae (Diptera). Zoologičeskij žurnal, 53, 477–481.
# Microlaimus texianus

Microlaimus texianus is een rondwormensoort uit de familie van de Microlaimidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Chitwood.
# Ketellapper

Ketellapper is een in Nederland uitgestorven beroep. Het handwerk van de ketellapper bestond uit het repareren van keukengerei waaronder ketels. Indertijd waren dergelijke voorwerpen veelal van koper. Versleten plekken konden opgelapt worden door een stuk metaal, een "lap", over de zwakke plek te solderen met tin. Koperen ketels zijn van binnen voorzien van een laag tin die verhindert dat het voedsel met het koper in contact komt. Ook deze laag kon de ketellapper repareren.
De ketellapper was doorgaans een rondreizende zelfstandige, die ook wel ketelboeter of pannenboeter werd genoemd. Het woord boeten verwijst ook naar repareren van visnetten, door boetsters. Het verwante beroep van de koperslager richtte zich meer op het vervaardigen van nieuwe voorwerpen.
In Vlaanderen sprak men over de ketelbuysscher. De Lichterveldse straatnaam Ketelbuiserstraat is hier een voorbeeld van.
Het Engelse equivalent Tinker (vroeger Tincker ) is een niet bepaald vleiend woord dat in Ierland en Groot-Brittannië wordt gebruikt om rondtrekkende groepen aan te duiden, zoals de zigeuners en de Ierse Travellers. De aanduiding Tinker wordt gevoeld als een scheldwoord voor rondtrekkende handelaren die overal aanbellen en mensen aanbieden om messen te slijpen (scharensliep) en ketels te lappen. Het Engelse woord voor tin is tin, waardoor het woord Tinker ontstond.
De Franse termen zijn Chaudronnier, Dinandrier of Maignen.
# Huis van de Vestaalse Maagden

Het Huis van de Vestaalse maagden (Latijn: Atrium Vestae) was het woongebouw van de Vestaalse Maagden in het Oude Rome. Het huis lag bij het Forum Romanum, direct naast de Tempel van Vesta, waar de Vestaalse Maagden verantwoordelijk waren voor het brandend houden van het heilige vuur.
De in het huis wonende maagden waren zes adellijke vrouwen, die de tempel dertig jaar dienden. Het gebouw had drie verdiepingen en telde 50 kamers. De vleugels waren gebouwd rondom een rechthoekig atrium, met een dubbele vijver. In de oostelijke hoek was een gewelfde ruimte, waarin een standbeeld van Numa Pompilius stond opgesteld. Hij was de stichter van de Vesta-cultus.
Het huis was gebouwd aan de voet van de Palatijn, waar een heilig bos lag. Dit bos werd gedurende de eeuwen bebouwd, maar alle gebouwen hier inclusief het Huis van de Vestaalse Maagden werden verwoest tijdens de Grote brand van Rome in 64. Na de brand werd het huis herbouwd en bleef in gebruik tot de christelijke keizer Theodosius I aan het einde van de 4e eeuw de heidense cultus verbood. Vervolgens werd het huis gebruikt voor leden van het keizerlijk hof en later door het pauselijk hof. Het complex bleef tot in de 11e of 12e eeuw in gebruik.
Bij opgravingen zijn lagere delen van het gebouw en de vijvers in het atrium blootgelegd. Rondom het atrium staan nu opgegraven beelden van Vestaalse Maagden opgesteld.

## Bron

* S. Platner, a topographical dictionary of ancient Rome, Londen 1929. Art. Atrium Vestae
# Cheilanthes guanchica

Cheilanthes guanchica is een varen uit de lintvarenfamilie (Pteridaceae), afkomstig uit het Iberisch Schiereiland, het Middellandse Zeegebied en Macaronesië.

## Naamgeving en etymologie

De botanische naam Cheilanthes is afgeleid van het Oudgriekse χεῖλος (cheilos), "lip" of "rand" en ἄνθος (ánthos), "bloem", naar de sporenhoopjes die op de rand van het blad gelegen zijn. De soortaanduiding guanchica is afkomstig van het Latijnse 'guanchicus' en verwijst naar de oorspronkelijke inwoners van de Canarische Eilanden, de guanchen.

## Kenmerken

Cheilanthes guanchica is een kleine varen met een diepgaande rizoom en in losse bundels geplaatste bladen, met een opvallend rode bladsteel. De bladschijf is ovaal tot small driehoekig, tot driemaal geveerd, met lancetvormige, gaafrandige bladslipjes, de grotere vaak gelobd aan de basis.
De sporenhoopjes staan aan de onderzijde langs de rand van de blaadjes, beschermd door de transparante bladrand, die over de ganse lengte van het blad is omgekruld, een zogenaamd pseudoindusium. Er zijn geen echte dekvliesjes.

## Taxonomie en fylogenie

C. guanchica is een tetraploïde plant (2n=60) . Hij wordt beschouwd als een hybride, nakomeling van de diploïde oudersoorten C. pulchella en C. maderensis.

## Habitat en verspreiding

C. guanchica is een terrestrische varen die te vinden is op onbeschutte rotsen, voornamelijk silicaat- en vulkanisch gesteente. Hij is uitstekend aangepast aan zowel warmte (thermofiel) als direct zonlicht (heliofiel).
Aanvankelijk werd de soort beschouwd als endemisch op de Canarische Eilanden, vandaar de soortaanduiding guanchica die verwijst naar de oorspronkelijke bewoners van de archipel. Doch sinds 1977 is de soort ook gevonden op Madeira, de Azoren, het Iberisch Schiereiland en op verschillende eilanden in het Middellandse Zeegebied, onder meer op Corsica, Sicilië, Sardinië, Poros en Ikaria (Griekenland). De soort is echter overal zeldzaam en lokaal voorkomend.
* (en) Flora Iberica
* (en) R.Viane, H.Rasbach, K.Rasbach & T.Reichstein 1996: Observations on some ferns of Poros and adjacent parts of the Peloponnesus (Greece). Bocconea 5( 1) - 1996
* (en) The future is written in green
* (es) Helechos
* (en) Tropicos
* (en) EUNIS
* 1 2 3 Muller, F. (1932). Grieksch woordenboek. (3de druk). Groningen/Den Haag/Batavia: J.B. Wolters’ Uitgevers-Maatschappij N.V.
... · C. acrostica · C. guanchica · C. hispanica · C. maderensis · C. micropteris · C. pulchella · C. tinaei · ...
# Nola leucographa

Nola leucographa is een vlinder uit de familie visstaartjes (Nolidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door D.S. Fletcher.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Bottapotamon

Bottapotamon is een geslacht van kreeftachtigen uit de klasse van de Malacostraca (hogere kreeftachtigen).

## Soorten

* Bottapotamon engelhardti (Bott, 1967)
* Bottapotamon fukiense (Dai, G. X. Chen, Song, Fan, Lin & Zeng, 1979)
* Bottapotamon lingchuanense Türkay & Dai, 1997
* Bottapotamon nanan X. Zhou, Zhu & Naruse, 2008
* Bottapotamon yonganense (Y.-Z. Cheng, Lin & Luo, 1993)
* Bottapotamon youxiense Y.-Z. Cheng, Lin & Y.-S. Li, 2010
# Coelioxys nitidoscutellaris

Coelioxys nitidoscutellaris is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Pasteels.
# Ås (Öland)

Ås is een kerkgehucht op het eiland Öland. Het ligt 2 km vanaf de Oostzeekust. Het ligt aan de oostelijke parallelweg van de Zweedse Weg 136. Het behoort bij de gemeente Mörbylånga.
Albrunna · Alby · Algutsrum · Alvlösa · Arontorp · Ås · Bläsinge · Bredinge · Bröttorp · Bårby · Degerhamn · Dörby · Eketorp · Eriksöre · Frösslunda · Färjestaden · Gettlinge · Glömminge · Gräsgård · Grönhögen · Gårdby · Gårdstorp · Hagby-Bläsinge · Hammarby · Hässleby · Hulterstad · Isgärde · Karlevi · Kastlösa · Kleva · Kråketorp · Lenstad · Lindby · Mellby · Mysinge · Mörbylilla · Mörbylånga · Norra Kvinneby · Norra Möckleby · Norra Näsby · Näsby · Össby · Ottenby · Resmo · Risinge · Runsbäck · Ryd · Rösslösa · Seby · Skogsby · Skärlöv · Smedby · Solberga · Stenåsa · Stora Frö · Sägerstad · Södra Möckleby · Torngård · Triberga · Ventlinge · Vickleby · Västerstad