OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jeruzalemsyndroom

Het jeruzalemsyndroom is een groep psychische aandoeningen die optreden bij religieuze ervaringen. Het beeld van deze aandoeningen loopt uiteen: er kan sprake zijn van wanen of andere psychotische verschijnselen, obsessieve ideeën of identificatiesyndromen. De gemeenschappelijke factor is dat de verschijnselen verband lijken te houden met een bezoek aan het religieuze centrum Jeruzalem. De naam van het syndroom is niet helemaal correct, omdat vergelijkbare verschijnselen zich ook in andere religieuze centra voordoen (bv. Mekka, Lourdes, Gangesgebied).

## Onderzoek

Een leidend onderzoeker naar het syndroom is dr. Yair Bar El van het ziekenhuis Kfar Shaul. Hij beschouwt het syndroom als een specifieke groep verschijnselen die zich voordoen bij mensen die eerder geen psychische klachten hadden. Andere onderzoekers zijn echter tot de conclusie gekomen dat veel patiënten wel degelijk eerdere (potentiële) psychische klachten hadden.
Veel gevallen van het syndroom deden zich voor in de periode voor het jaar 2000, het begin van het nieuwe millennium. De combinatie van diepe religieuze belevingen en de angst dat het nieuwe millennium onheil zou brengen, leidde tot een verhoogd aantal eindetijdtoeristen dat psychische zorg vereiste. De angst voor een epidemie bleek echter ongegrond.
Over het algemeen zijn de verschijnselen van het jeruzalemsyndroom niet agressief van aard. De zwaarte en duur kunnen variëren. Zo kan iemand obsessief of nerveus proberen zo veel mogelijk religieuze ervaringen op te doen, anderen identificeren zich overmatig met Bijbelse personen en kunnen zelfs wanen of psychosen ontwikkelen. In de aanloop van 2000 waren er een aantal (schijn)zwangere vrouwen die meenden Maria te zijn.
Opvallend is dat bepaalde religieuze groeperingen vatbaarder voor het syndroom lijken te zijn dan andere. Volgens Bar El zijn er joodse toeristen die identificatieproblemen vertonen (met name met David en Salomon), maar is de overgrote meerderheid van protestantse komaf. Deze groep vertoont ook de zwaarste symptomen. Katholieken en moslims lijken vrijwel immuun te zijn voor het syndroom.
Het syndroom is wellicht te vergelijken met het stendhalsyndroom, waarbij sterke emotionele reacties op kunst optreden.
# Johann Gottfried Bernhard Bach

Johann Gottfried Bernhard Bach (Weimar, 11 mei 1715 - Jena, 27 mei 1739) was een Duits organist. Hij was de vierde zoon (zesde kind) van Johann Sebastian Bach en Maria Barbara Bach.
Hij werd geboren in Weimar en groeide op in Leipzig. In 1735 werd hij organist in Mühlhausen en nog in datzelfde jaar werd hij organist in Sangerhausen. In 1738 werd hij student rechten in Jena. Hij stierf op 24-jarige leeftijd. Zijn doodsoorzaak is onbekend gebleven.
* Gemeinsame Normdatei: 135772559
* Library of Congress Control Number: n2016014201
* Virtual International Authority File: 8611899
* WorldCat (via VIAF): 8611899
# Joseph Franssen

Joseph Gustave Constant Franssen (Roermond, 15 april 1893 - aldaar, 4 juli 1968) was net als zijn vader Caspar Franssen een Nederlands architect.

## Leven en werk

Na zijn gymnasiumopleiding aan het Bisschoppelijk College van Roermond ging hij in 1911 in militaire dienst. Zijn studie aan de Technische Hogeschool van Delft werd onderbroken door het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog. Uiteindelijk studeerde hij daar in 1923 af als bouwkundig ingenieur. Net zoals zijn vader, lag de bouw van kerken en kloosters hem het meest na aan het hart. Particuliere woningbouw interesseerde hem minder. Uitzonderingen waren: pastorieën en kapelanieën. Scholen daarentegen konden wel weer op zijn belangstelling rekenen. Verder ontwierp hij kantoren, raadhuizen en silo's.
Tijdens zijn opleiding in Delft werd hij sterk beïnvloed door Marinus Jan Granpré Molière, die voor hem een voorbeeld was. Franssen streefde, (net zoals zijn vader) niet naar vernieuwing. Hij bouwde door vanuit de traditie. Zijn kerken zijn sterk geïnspireerd op romaans en gotiek. Regelmatig reisde hij naar Frankrijk en België, om daar Middeleeuwse kerken te bezoeken. Voor de moderne kerkelijke architectuur van binnen- en buitenland had hij minder belangstelling.
Hij had veel waardering voor de architecten Hendrik Willem Valk en Jos Wielders. Met Alphons Boosten en A. Swinkels had hij om persoonlijke redenen niet zoveel op. De mooiste kerk die hij ontworpen heeft was volgens Franssen zelf de Sint-Andreaskerk van Melick (bij Roermond) vanwege de gewelven. Hij ontwierp daarnaast de rectoraatskerk van Molenhoek.
# José de Anchieta (missionaris)

José de Anchieta Llarena (San Cristóbal de La Laguna, 19 maart 1534 - Anchieta, 9 juni 1597) was een Spaanse jezuïet-missionaris en is een rooms-katholieke heilige. Hij was een van de stichters van de Braziliaanse stad São Paulo.

## Jonge jaren

De Anchieta werd geboren in een rijke familie op het Canarische eiland Tenerife Zijn vader, Juan López de Anchieta, was een grootgrondbezitter uit Urrestilla bij Azpeitia in Baskenland, die na een mislukte opstand tegen koning Karel I van Spanje had moeten vluchten naar Tenerife. Zijn moeder, Mencia Díaz de Clavijo y Llarena, stamde af van de veroveraars van Tenerife en kwam uit een Joodse familie. Hij was een familielid van Ignatius van Loyola.
Op veertienjarige leeftijd ging Anchieta studeren in Portugal, in het Koninklijk College voor de Kunsten in Coimbra. Hij was zeer religieus en voelde de priesterroeping, zodat hij zich aanmeldde voor het noviciaat van de Sociëteit van Jezus op het jezuïetencollege van Coimbra. Tijdens zijn noviciaat kreeg hij last van ernstige rugklachten ten gevolge van hevig doorgevoerde ascese. Hij viel op door zijn intelligentie en taalvaardigheid.

## Missionaris in Brazilië

In 1553 werd Anchieta, negentien jaar oud, als missionaris naar Brazilië gestuurd, in de derde groep jezuïeten in de Nieuwe Wereld. Hij reisde mee in het gezelschap van Duarte da Costa, de tweede gouverneur-generaal die door de Portugese kroon was benoemd. Na een gevaarlijke reis en een schipbreuk, arriveerde de groep in São Vicente, het eerste dorp dat in Brazilië werd gevestigd in 1534. Hier had Anchieta het eerste contact met de Tapuia-indianen die deze regio bewoonden.

## Verering

In 1980 werd José de Anchieta door paus Johannes Paulus II zalig verklaard. Op 3 april 2014 werd hij heilig verklaard door paus Franciscus. Zijn gedenkdag is 9 juni.
* Bibsys: 90563621
* Biblioteca Nacional de España: XX1723570
* Bibliothèque nationale de France: cb12059627b (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058517749006706
* CiNii: DA06208809
* Gemeinsame Normdatei: 11926725X
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1021 801X
* Library of Congress Control Number: n50051889
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jn20000600271
* Nationale bibliotheek van Australië: 35686556
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007434985105171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001657427
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 072149043
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A023272764
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: BVEV019176
* SNAC: w6sc6thp
* Système universitaire de documentation: 028845218
* Trove: 1042570
* Virtual International Authority File: 17244299
* WorldCat (via VIAF): 17244299
# Johann Gottfried Rode

Johann Gottfried Rode (Kirchscheidungen, 25 februari 1797 – Potsdam, 8 januari 1857) was een Duits componist, militaire kapelmeester en hoornist.

## Levensloop

Rode werd als buitengewoon goede hoornist in 1817 tot "stabshornist" van het Pruisische Garde-Jagers-bataljon te Potsdam bevorderd. In deze tijd studeerde hij aan de Koninklijke Hogeschool voor muziek te Berlijn onder andere compositie bij Karl F. Zelter en behaalde het diploma als "Musikmeister". Van 1827 tot 1857 was hij kapelmeester van de Muziekkorps van het Garde Jagers-bataljon te Potsdam. In 1853 benoemde hem Koning Frederik Willem IV van Pruisen tot "Koninklijke muziekdirecteur".
Hij heeft zich ingezet voor de karakteristieke bezetting van de Duitse Jagers-muziekkorpsen tegen de voorstellingen van de reformator Wilhelm Wieprecht.
Rode bewerkte rond 3.000 stukken en schreef ook enige eigen werken, waaronder de bekende mars Der Jäger aus Kurpfalz (De Jager uit Keurpalts), AM II, 243, die in Beieren de parademars van alle jagers-bataljons was en ook tegenwoordig nog bij de Jagers-bataljonen van het Duitse leger (Bundeswehr) gespeeld wordt.
# Jotunheimen

Jotunheimen (≈ de wereld van de reuzen; zie Jotunheim) is een deel van het Scandinavisch Hoogland met de gebergten Hurrungane en Breheimen en vormt het hooggebergte van Noorwegen. Jotunheimen is gelegen tussen de Sognefjord in het westen en Valdres in het oosten in de provincies Sogn og Fjordane en Oppland. Het gebied is aangewezen als Nationaal park Jotunheimen. Het grootste gedeelte van het park is boven de boomgrens gelegen.
Jotunheimen herbergt de hoogste toppen van het land; de Galdhøpiggen (2469 m) en de Glittertind (2454 m). Van iets mindere hoogte (2157 meter) is de Veslfjelltinden, behorende bij de gemeente Lom in de provincie Oppland.
In Jotunheimen liggen de meren Tyin, Gjende, Bygdin en Vinstri. Ten westen ligt de grote gletsjer Jostedalsbreen.
Enkele plaatsen in Jotunheimen zijn Øystre Slidre, Lom en Vågå. In Lom is het Norsk Fjellmuseum gevestigd met veel informatie over Jotunheimen.
Jotunheimen wordt doorsneden door een weg die vanuit het zuidwesten (Skjolden) naar het noordoosten (Lom) loopt, de Sognefjellsweg. Vanaf Galdesanden loopt er een weggetje omhoog naar het hoogste punt dat in Noorwegen met een auto te bereiken is: Juvasshytta (1817 m). Een andere weg is de RV 51 van Gol naar Vågå door het gebied Valdresflya, een voornamelijk kaal berglandschap, een soort niemandsland met een aparte sfeer.
Jotunheimen is een bekend wandelgebied met diverse toeristenhutten (turisthytter) zoals Gjendebu, Gjendesheim, Memurubu, Juvasshytta, Spiterstulen, Leirvassbu, Krossbu, Jotunheimen Fjellstue, Bøvertun fjellstugu en Fannaråkhytta van de Den Norske Turistforening.
# Jokkmokk (plaats)

Jokkmokk (Noord-Samisch: Johkamohkki, Lule-Samisch: Jåhkåmåhkke) is een stadje in het noorden van Zweden en het bestuurscentrum van de gelijknamige gemeente. De plaats ligt ongeveer 5 kilometer binnen de noordpoolcirkel. Het stadje heeft 2976 inwoners (2006).
De naam Jokkmokk is een Zweedse verbastering van de Samische naam, die bocht in de rivier betekent (johka = rivier). De rivier is de Kleine Lule. Aan de zuidkant van het dorp stroomt de Talvatismeerbeek. De Samische aanduiding Dálvvadis duidt erop dat Jokkmokk gedurende de koude wintermaanden een verzamelplaats voor de Samen is.

## Geschiedenis

De eerste bebouwing van Jokkmokk dateert uit 1602 toen het dorp als marktplaats werd gesticht door koning Karel IX van Zweden; de eerste markt voor en door de Samen kwam er in 1605, en wordt nog steeds jaarlijks als Jokkmokks Vintermarknad gehouden. Deze wintermarkt, gehouden op de eerste donderdag, vrijdag en zaterdag van februari biedt de Samen uit geheel Lapland de kans hun waren aan te bieden en zo nodig te ruilen.
In de Tweede Wereldoorlog vormde Jokkmokk een opvangplaats van gevluchte Samen uit Noorwegen.

## Verkeer

Jokkmokk fungeert tegenwoordig als centrale plaats waar alle diensten zich verzameld hebben; in de wijde omgeving (Gällivare ligt op 90 km afstand) is er geen grote plaats te vinden. In het aan de Europese weg 45 gelegen Jokkmokk kan naar het oosten afgeslagen worden naar de Riksväg 97, die in het stroomdal van de Kleine Lule en later de Grote Lule zijn weg zoekt naar Boden en Luleå. Richting het zuiden volgt de Länsväg 374 voor een lang stuk hetzelfde tracé als de E45. Wegen naar het westen lopen allemaal dood in de moerassen, doch een van die wegen leidt naar Kvikkjokk, een rust- en verzamelplaats aan de Kungsleden. Vertrekkend naar het zuiden is het verstandig proviand mee te nemen; de volgende plaats van enige betekenis is Moskosel; onderweg (54 km zuidwaarts) ligt wel het wintersportgebied Kåbdalis, maar in de zomer is daar niemand aanwezig.

### Spoor

In Jokkmokk is in 1936 in het centrum, nabij het dorpsplein, een officieel spoorwegstation Jokkmokk gebouwd; thans alleen nog in gebruik bij de toeristische Inlandsbanan. Loketten zijn er niet meer sinds 1995.

## Toerisme

Nabij Jokkmokk zijn verscheidene natuurreservaten te vinden met een gevarieerd landschap: bosrijke taiga, berkenbosgebieden, de toendra en het hooggebergte met gletsjers. Ook is hier een berg- en Samenmuseum gevestigd, genaamd Ájtte.

### Kerken

Jokkmokk kent twee bezienswaardige kerken. De oudste (Gamla Kyrkan) dateerde uit de 18e eeuw maar brandde volledig af. Ze is inmiddels in de jaren 70 herbouwd. De “nieuwe” kerk dateert van 1888-1889 en is in dat laatste jaar ingewijd.
Bestuurscentrum: Jokkmokk (tätort)
Tätort: Porjus · Vuollerim
Småort: Kåbdalis · Mattisudden · Murjek
Overig: Årrenjarka · Framnäs · Kåikul · Kalludden · Kittajaur · Kitteludden · Kuouka · Kuorpak · Kvikkjokk · Messaure · Nautijaur · Njavve · Padjerim · Porsi · Randijaur · Snesudden · Storbacken · Sudok · Tårrajaur · Tjåmotis · Vajkijaur
# Juan Suárez

Juan Suárez kan verwijzen naar:
* Juan Pablo Suárez (1985), Colombiaans wielrenner
* Juan Berthy Suárez (1969), Boliviaans voetballer
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Juan Suárez en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Judolidia bangi

Judolidia bangi is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Pic.
# Joodse begraafplaats (Werkendam)

Aan de Voorstevliet in Werkendam is een Joodse begraafplaats bewaard gebleven, die stamt uit ca. 1850. Er zijn 18 grafstenen bewaard gebleven.

## Historische context

De Joodse gemeenschap van Werkendam ontstond in 1782. De gemeente was nauw verwant met die van het nabij gelegen Woudrichem en de plaatsten wisselde elkaar af als ringsynagoge en bijkerk. Reeds decennia vóór de Tweede Wereldoorlog werden de Joodse gemeenschappen van Werkendam en Woudrichem te klein om zelfstandig verder te kunnen gaan. In 1918 werd Woudrichem bij de Joodse gemeente van Gorinchem gevoegd en in 1921 onderging ook Werkendam dit lot. In 1964 werd Gorinchem weer bij Rotterdam gevoegd.

## Overige begraafplaatsen
### Werkendam

Het gebied waar de begraafplaats ligt, heet de Hofstede. Er lagen oorspronkelijk twee Joodse begraafplaatsen aan dezelfde weg, de Voorste Vliet. De oudste begraafplaats werd tot 1850 gebruikt en was eigendom van de burgemeester. Na 1850 werd een eigen terrein gebruikt. Deze 'nieuwe' begraafplaats is er dus nog steeds. Van de 'oude' begraafplaats zijn geen grafstenen bewaard gebleven. Het terrein waar de oude begraafplaats lag, worden sinds 1962 gebruikt als volkstuin. Historische verenigingen claimen echter de exacte locatie van de oude begraafplaats te kennen, waarop dit deel is afgebakend met een hekwerk.

### Woudrichem

Tevens zou er een Joodse begraafplaats zijn in Woudrichem. Deze is er misschien ooit geweest (zo duidt een acte uit 1798 een "Jode Kerkhof" aan), maar er zijn geen tekenen of bewijzen voor.
# Joodse begraafplaats (Vught)

De Joodse begraafplaats van Vught in de Nederlandse provincie Noord-Brabant is gelegen aan de Berkenheuveldreef.
Vught heeft nooit een zelfstandige joodse gemeente gehad. De begraafplaats behoorde toe aan de joodse gemeenschap van 's-Hertogenbosch maar is nu in beheer van de Nederlands-Israëlitische Hoofdsynagoge (NIHS) Brabant - Joodse Gemeente Eindhoven. De begraafplaats is in gebruik sinds 1771, maar pas in 1790 kregen de joden van Den Bosch officieel toestemming hier hun doden te begraven, nadat ze al verschillende malen om een eigen begraafplaats hadden verzocht.
Volgens de website van de Nederlandse Kring Joodse genealogie zijn er 82 grafstenen bewaard. Dat is onjuist. Het boek "Verborgen in Brabantse bodem" (zie bron) noemt een aantal van 435, plus een aantal herdenkingsstenen. Hier zijn dus geen mensen begraven. De begraafplaats is volledig ommuurd en niet toegankelijk.
Op het station van Vught werd in 1984 een door Otto Treumann ontworpen monument onthuld ter nagedachtenis van de vandaar weggevoerde joden. Verder is Vught bekend om Kamp Vught.
# Joodse begraafplaats (Veenhuizen)

De Joodse begraafplaats in Veenhuizen is in de negentiende eeuw gebruikt ten behoeve van de Joodse overledenen, die geplaatst waren in of werkzaam waren bij de gestichten van de Maatschappij van Weldadigheid in Veenhuizen in de Nederlandse provincie Drenthe.

## Geschiedenis

De Joodse begraafplaats lag op betrekkelijk grote afstand van de centrale begraafplaats in Veenhuizen. Aanvankelijk werden er verhoudingsgewijs veel Joodse weeskinderen geplaatst in deze kolonie van de Maatschappij van Weldadigheid. Na 1859 werden deze kinderen hier niet meer ondergebracht. Vanaf 1890 waren alle Joodse bewoners van de gestichten in Veenhuizen overgebracht naar Hoorn.
In 1938 verbleef er in Veenhuizen korte tijd een aantal uit Duitsland gevluchte Joden. Zij werden hier onder zeer slechte omstandigheden gehuisvest.
Nu is er op de begraafplaats nog slechts één grafsteen te vinden. Het is de grafsteen van Jetta Jacoba Bargerbuhr (1809-1862), de vrouw van Izaak Nathan Nieuwied, onderwijzer, koster, ritueel slachter en voorganger van de synagoge in Veenhuizen. Zij overleed op 23 september 1862 te Veenhuizen.
De vertaalde tekst op de steen luidt: Hier is het graf van een gewaardeerde vrouw, een flinke vrouw, echtgenote van Ieziek Niewied, begraven met veel eer op de 2e dag Rosj Hasjana (Nieuwjaar) 5623. Moge haar ziel gebundeld worden in de bundel des levens. Jetta Jacoba Niewied, geboren Bargebuhr. Overleden 23 september 1862.
De begraafplaats is begin 21e eeuw door de Dienst Domeinen in eigendom overgedragen aan het Nederlands-Israëlitisch Kerkgenootschap.
# Jules Pety de Thozée

Théodore Jules Joseph Pety de Thozée (Neufchâteau, 25 mei 1828 - Luik, 13 oktober 1912) was een Belgisch volksvertegenwoordiger.

## Levensloop

Hij was een zoon van Théodore Pety, voorzitter van het hof van beroep in Luik, en van Marie Gofflot. Hij trouwde met Florentine de Rosen.
In 1866 was hij stichter en lid van de toezichtsraad van de Banque du Luxembourg.
In 1870 werd hij verkozen tot katholiek volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Marche-en-Famenne. Hij vervulde dit mandaat tot in 1884.
Van 1872 tot 1881 was hij gemeenteraadslid en schepen van Grune. Hij wordt ook vermeld als burgemeester. Hij woonde op het kasteel van Grune.
Na zijn parlementaire periode begon hij aan een carrière als Belgisch consul-generaal:
* in Brits-Indië (1885-1888),
* in Ceylon (1887-1888),
* in Hindoestan (1886-1888),
* in Sao Paolo (1888-1890),
* in Sofia (1891-1906).
Hij was ook actief in een aantal verenigingen:
* lid van de heraldische raad,
* corresponderend lid voor Luxemburg van de Koninklijke Commissie voor monumenten,
* ondervoorzitter van de Koninklijke vereniging voor numismatiek,
* voorzitter van de landbouwcomice in Nassogne,
* lid van de Société agricole du Luxembourg.

## Publicatie

* A propos de l'exposition universelle des Beaux-arts, Ed. Carmanne, 1855

## Literatuur

* Jean-Luc DE PAEPE & Christiane RAINDORF-GERARD, Le Parlement belge, 1831-1894, Brussel, 1996.
# KLM Cargo

KLM Cargo is de vrachtdivisie van de Nederlandse luchtvaartmaatschappij KLM en onderdeel van AIR FRANCE KLM MARTINAIR Cargo. De thuisbasis van KLM Cargo is op Amsterdam Schiphol, net als van het moederbedrijf. KLM Cargo vliegt jaarlijks naar meer dan 200 bestemmingen wereldwijd. Het grootste gedeelte van van de vracht wordt vervoerd op de passagierslijndiensten. Tevens heeft KLM drie Boeing 747-400ERF's waarvan de operatie volledig wordt uitgevoerd door dochterbedrijf Martinair.

## Vloot

* 3 Boeing 747-400ERF
In het verleden bestond de KLM vrachtvloot uit Boeing 747-300, Douglas DC-7'S en Douglas DC-8’s. Op de Douglas DC-8 was net als op de huidige Boeing 747 het logo van KLM Cargo te zien. Andere toestellen hadden de ‘passagiers beschildering’.

## Partners

De voornaamste partners van KLM Cargo zijn:
* Air France Cargo
* China Southern Cargo
* Delta Cargo
* Kenya Airways Cargo
* MASkargo
* Nippon Cargo Airlines
* TNT Airways
Sinds 16 september 2004 maakt KLM Cargo deel uit van de SkyTeam Cargo Alliance. Sinds de fusie van moederbedrijf KLM met Air France heet de vrachtdivisie Air France-KLM Cargo, afgekort AF-KL Cargo. Op 31 december 2008 werden hier de activiteiten van Martinair na de overname ervan aan toegevoegd. AF-KL Cargo vervoerde in het gebroken boekjaar 2008/2009 1.440.000 ton aan vracht.

## Externe link

* Website van Air France-KLM Cargo
* ↑ https://web.archive.org/web/20110827005134/http://www.af-klm.com/cargo/b2b/wps/portal/b2b/kcxml/04_Sj9SPykssy0xPLMnMz0vM0Y_QjzKLN4o3dDZwA8mB2GZGAfqRmIL-SIJB-t76vh75uan6AfoFuaER5Y6OigA7maKy/delta/base64xml/L3dJdyEvd0ZNQUFzQUMvNElVRS82XzJfNkRR Beknopte info over de resultaten van Air France-KLM Cargo
# Juliet

Juliet kan verwijzen naar:
* Juliet (maan), een maan van Uranus
* Juliet (voornaam), een meisjesnaam
* Juliet (televisieserie), een Vlaamse televisieserie
# Jury Chechi

Jury Dimitri Chechi (Prato, 11 oktober 1969) is een Italiaans turner.
Chechi eindigde tijdens de Olympische Zomerspelen 1988 als zesde aan de ringen. De Olympische Zomerspelen 1992 miste Chechi door een gescheurde achillespees. Van 1993 tot 1997 werd Chechi vijfmaal op rij wereldkampioen aan de ringen. Tijdens de Olympische Zomerspelen 1996 won Chechi de gouden medaille aan de ringen. In 1997 stopte Chechi met turnen.
Twee jaar later keerde Chechi terug, door een bicepsblessure miste hij de Olympische Zomerspelen 2000. Tijdens de openingsceremonie van de Olympische Zomerspelen 2004 was Chechi de Italiaanse vlaggendrager. Tijdens deze spelen won Chechi de bronzen medaille aan zijn lievelingstoestel de ringen.

## Resultaten
### Olympische Zomerspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1988 | Seoel | 6e aan de ringen 8e in de landenwedstrijd 17e in de meerkamp |
| 1996 | Atlanta | aan de ringen 12e in de landenwedstrijd 17e in de meerkamp |
| 2004 | Athene | aan de ringen |

### Wereldkampioenschappen turnen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1989 | Stuttgart | 3 aan de ringen |
| 1991 | Indianapolis | 3 aan de ringen |
| 1993 | Birmingham | 1 aan de ringen |
| 1994 | Brisbane | 1 aan de ringen |
| 1995 | Sabae | 1 aan de ringen |
| 1996 | San Juan | 1 aan de ringen |
| 1997 | Lausanne | 1 aan de ringen |
* (en) Profiel van Jury Chechi op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (de) WK medaillewinnaars
1896: Ioannis Mitropoulos · 1904: Herman Glass · 1924: Francesco Martino · 1928: Leon Štukelj · 1932: George Gulack · 1936: Alois Hudec · 1948: Karl Frei · 1952: Grant Sjaginjan · 1956: Albert Azarjan · 1960: Albert Azarjan · 1964: Takuji Hayata · 1968: Akinori Nakayama · 1972: Akinori Nakayama · 1976: Nikolaj Andrianov · 1980: Aleksandr Ditjatin · 1984: Koji Gushiken, Li Ning · 1988: Holger Behrendt, Dmitri Bilozertsjev · 1992: Vitali Tsjerbo · 1996: Jury Chechi · 2000: Szilveszter Csollány · 2004: Dimosthenis Tampakos · 2008: Chen Yibing · 2012: Arthur Zanetti · 2016: Eleftherios Petrounias · 2020: Liu Yang · 2024: Liu Yang
* Gemeinsame Normdatei: 130450685
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 2113 1182
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: TO0V171460
* Virtual International Authority File: 38026195
* WorldCat (via VIAF): 38026195
# Journal of Cancer Survivorship

Journal of Cancer Survivorship: Research and Practice is een internationaal, aan collegiale toetsing onderworpen wetenschappelijk tijdschrift op het gebied van de oncologie. De naam wordt in literatuurverwijzingen meestal afgekort tot J. Cancer Surviv. Het wordt uitgegeven door Springer Science+Business Media en verschijnt 4 keer per jaar.