OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Glyphognathus

Glyphognathus is een geslacht van vliesvleugeligen uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Graham.

## Soorten

Het geslacht Glyphognathus omvat de volgende soorten:
* Glyphognathus convexus (Delucchi, 1953)
* Glyphognathus flammeus (Delucchi, 1953)
* Glyphognathus laevigatus (Delucchi, 1953)
* Glyphognathus laevis (Delucchi, 1953)
* Glyphognathus nitidus (Delucchi, 1955)
* Glyphognathus sinuatus (Kamijo, 1960)
* Noyes, J.S. (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012
# Kikkerbeet

Kikkerbeet (Hydrocharis morsus-ranae) is een overblijvende waterplant die behoort tot de waterkaardefamilie (Hydrocharitaceae). De plant komt vrij algemeen voor in laagveengebieden in Nederland maar is daarbuiten en in Vlaanderen vrij tot zeer zeldzaam. Tevens wordt de plant in siervijvers en in aquaria gebruikt.

## Uiterlijke kenmerken

Kikkerbeet wordt 15-40 cm lang en heeft breekbare stengels. De plant vormt 5-20 cm lange uitlopers waar aan het eind weer een nieuwe plant gevormd wordt. Hierdoor ontstaan drijvende plaggen. De wortels, die de grond niet raken, nemen de voedingsstoffen uit het water op. De drijvende, cirkelvormige, 2-7 cm grote bladeren hebben een hartvormige voet. De doorschijnende steunblaadjes zijn ongeveer 2 cm lang en 1 cm breed.

## Voortplanting

Kikkerbeet bloeit van juni tot augustus met witte, 1,5-3 cm grote bloemen. Twee tot vijf mannelijke bloemen staan bij elkaar in een gevorkt bijscherm met twee bloemscheden, terwijl de vrouwelijke bloemen meestal solitair in een bloemschede staan.
De vrucht is een circa 1 cm grote, ronde bes. De vegetatieve vermeerdering door uitlopers en winterknoppen is veel belangrijker dan via zaad.
In de herfst sterven de bladeren en stengels af en worden circa 1 cm lange, zetmeelrijke overwinteringsknoppen (turionen) gevormd, die van de moederplant loslaten en naar de bodem zinken. In het voorjaar stijgen ze weer naar de oppervlakte en ontwikkelen zich tot nieuwe planten.

## Verspreiding en biotoop

De plant komt voor in ondiep, stilstaand of licht stromend water dat (matig) voedselrijk is. De ondergrond varieert van veen en rivierklei tot zand en leem. Kikkerbeet kan onder meer worden aangetroffen in brede sloten, veenplassen, rivierarmen en brakke wateren.
In Nederland is de soort algemeen in laagveengebieden en op sommige plaatsen in het rivierengebied, maar daarbuiten vrij tot zeer zeldzaam. Ook in België is de soort vrij tot zeer zeldzaam.
Buiten Nederland en België komt de soort ook voor in andere delen van Europa, delen van West- en Midden-Azië en Noord-Amerika.

## Aquaria en siervijvers

Kikkerbeet wordt uitstekend geschikt geacht voor aquaria, riparia en siervijvers. Omdat de bladeren drijven wordt koolzuur direct aan de atmosfeer onttrokken en niet aan het water. Daarnaast vangen de bladeren zonlicht weg en temperen zo algengroei.

## Naamgeving

De geslachtsnaam Hydrocharis bestaat uit de Oudgriekse woorden ὕδωρ (hudōr): water, en χάρις (charis): sieraad of gratie, en verwijst naar de fraaie vorm van de bloem. De naam kikkerbeet is een vertaling van het Latijnse morsus: beet, en rana: kikker. Deze naam zou verwijzen naar de scherp eindigende toppen van de worteluitlopers - net alsof ze afgebeten zijn - of naar de diepe insnijding van de bladen, die ook doet denken aan kikkervraat. Andere volksnamen als het Friese Kikkerbloem verwijzen eveneens naar de kikker. Vanwege de gelijkenis van de bladen met munten zijn er ook namen die daarop duiden, zoals Duit(en)blad. In Vlaanderen gebruikt men wel de naam Geld op ’t water.
# Cataclysta albifulvalis

Cataclysta albifulvalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Acentropinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1956 door Hubert Marion.
De soort komt voor in Madagaskar.
* (en) Nuss, M.; et al. (2003-2022). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 16-4-2022.
* (en) De Prins J. & De Prins W. 2011–2021. Afromoths, online database of Afrotropical moth species (Lepidoptera). World Wide Web electronic publication, geraadpleegd op 16-04-2022.
# Limoenschriftmos

Het limoenschriftmos (Alyxoria viridipruinosa) is een schriftmos behorend tot de familie Lecanographaceae. Het groeit op laanbomen in bossen.

## Verspreiding

In Nederland komt het zeldzaam voor. Het is niet bedreigd en staat niet op de rode lijst.
* BLWG Verspreidingsatlas Korstmossen
* (en) Index Fungorum
# Tiril Sjåstad Christiansen

Tiril Sjåstad Christiansen (Geilo, 7 april 1995) is een Noorse freestyleskiester. Ze vertegenwoordigde haar vaderland op de Olympische Winterspelen 2018 in Pyeongchang.

## Carrière

Bij haar wereldbekerdebuut, in januari 2011 in Kreischberg, eindigde Christiansen op de vierde plaats. Op de wereldkampioenschappen freestyleskiën 2011 in Deer Valley eindigde de Noorse als achtste op het onderdeel slopestyle en als dertiende op het onderdeel halfpipe. Tijdens de Olympische Jeugdwinterspelen 2012 in Innsbruck veroverde ze de zilveren medaille op het onderdeel halfpipe. In Aspen nam Christiansen deel aan de Winter X Games XVII, op dit toernooi won ze goud op het onderdeel slopestyle. Op 8 februari 2013 boekte de Noorse in Silvaplana haar eerste wereldbekerzege. Op de wereldkampioenschappen freestyleskiën 2013 in Voss eindigde ze als elfde op het onderdeel slopestyle.
Op de Winter X Games XX in Aspen won Christiansen het zilver op het onderdeel slopestyle. In het seizoen 2015/2016 greep de Noorse de eindzege in de wereldbeker slopestyle. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2018 in Pyeongchang eindigde ze als negende op het onderdeel slopestyle.

## Resultaten
### Olympische Winterspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2018 | Pyeongchang | 9e Slopestyle |

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2011 | Deer Valley | 13e Halfpipe 8e Slopestyle |
| 2013 | Voss | 11e Slopestyle |

### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algm | HP | SS |
| 2010/2011 | 68e | 15e | – |
| 2011/2012 | 133e | 26e | – |
| 2012/2013 | 13e | 18e | 2 |
| 2013/2014 | 60e | – | 12e |
| 2014/2015 | 27e | – | 2 |
| 2015/2016 | 3 | – | 1 |
| 2017/2018 | 36e | – | 6e |

#### Wereldbekerzeges

| Datum | Plaats | Onderdeel |
| 8 februari 2013 | Silvaplana | Slopestyle |
| 25 augustus 2013 | Cardrona | Slopestyle |
| 14 maart 2015 | Silvaplana | Slopestyle |
| 28 augustus 2015 | Cardrona | Slopestyle |
| 20 februari 2016 | Pyeongchang | Slopestyle |
| 21 januari 2018 | Mammoth Mountain | Slopestyle |

## Externe link

* (en) Profiel van Tiril Sjåstad Christiansen op de website van de FIS
# Sint-Jozefkerk (Hünningen)

De Sint-Jozefkerk (Duits: Kirche Sankt Joseph) is een kerkgebouw in de tot de gemeente Büllingen behorende plaats Hünningen, in de Belgische provincie Luik.
De kerk die de status heeft van hulpkerk en dus ook wel als kapel wordt aangeduid, werd ingewijd in 1929. Hij werd ontworpen door Henri Cunibert. Het is een neogotisch bouwwerk, opgetrokken in natuursteenblokken. Het interieur is gepleisterd.
Het orgel is van 1951 en werd gebouwd door Georges Haupt.
* Interieur van de kerk
* Orgels in België
# Leandris

Leandris (Oudgrieks: Λεανδρίς) was de vrouw van de Spartaanse koning Anaxander, de twaalfde uit het huis van de Agiaden. Ze was de moeder van de zoon en opvolger van Anaxander, Eurycrates. Over haar eigen familie en afkomst is niets bekend.
Toen de Spartanen tijdens de Tweede Messenische Oorlog Messenië veroverden, ontvoerden ze de Messenische vrouwen en namen ze hen mee als oorlogsbuit. Volgens de legende zou Leandris na een droom besloten hebben om een zekere Cleo uit te kiezen als slavin. Zij was oorspronkelijk een priesteres van Thetis. Leandris zou gevoeld hebben dat de godin Cleo steunde, en zou daarom opgedragen hebben om een tempel voor Thetis te bouwen in Sparta, om een houten schrijn in te bewaren.
Leandris wordt genoemd door de Griekse dichter Pausanias, in zijn Reizen door Griekenland.
# 443 v.Chr.

Het jaar 443 v.Chr. is een jaartal volgens de christelijke jaartelling.

## Gebeurtenissen
### Griekenland

* Thucydides wordt door ostracisme voor tien jaar verbannen uit Athene, daarmee raakt Perikles een lastige mededinger kwijt.

## Overleden

* Pindarus (~522 v.Chr. - ~443 v.Chr.), Grieks dichter uit Thebe (79)
# Glaucocharis euchromiella

Glaucocharis euchromiella is een vlinder uit de familie grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Ragonot.
De soort komt voor in Europa.
# Kites

Kites is het achtste album van Jade Warrior, het wordt gezien als een van de topalbums van de band, samen met opvolger Way of the sun. De albums die Jade Warrior op Island Records uitbracht lieten een stijgende lijn zien naar het einddoel, dat uiteindelijk Way of the sun moest zijn; een steeds verdere verfijning van hun muziek, terwijl de basis gelegd tijdens hun Vertigo-albums niet vergeten werd. Het album is opgenomen in een tijdperk dat de compact disc nog ver weg was, maar de enorme dynamiek was geknipt voor dat medium. Echter in het Cd-tijdperk was deze band goeddeels alweer vergeten, uitgaven vonden op dat medium vonden pas veel later plaats. Het album is opgenomen gedurende negen maanden (de opzet was veertien dagen!) tijd in de Argonaut Studio en Island Studio te Londen, met Tom Newman achter de knoppen. In aanvulling op Duhig en Field werd een hele rij musici ingehuurd om het album te nemen.
In feite bestaat het album uit twee delen. Deel en kant 1 van de langspeelplaat is een vijfdelige muzikale interpretatie van Paul Klees schilderij Pflanzen Erd und Luftreich met een zonsopkomst, en wind. Deel en kant 2 is een zevendelig muzikaal portret van Zen. In weerwil van de beide onderdelen vormt het gehele album een suite, aan het eind komt muziek uit het begin terug. Het begin van het album is alleen te horen bij het (bijna) volledig opendraaien van de volumeknop; vlak daarna is een aantal gongs te horen, een unicum binnen albums met popmuziek.

## Musici

* Tony Duhig en Jon Field – alle muziekinstrumenten behalve:
* Pete Gibson – blaasinstrumenten Songs of the forest en Wind borne
* Clodagh Simmons – koor Songs of the forest en Wind song
* Debbie Hall – viool Wind song en The emperor kite
* Willie – snaar- en grote trom Songs of the forest
* Graham Morgan – slagwerk The emperor kite en Quietly by the riverbank '
* Coldridge Goode – basgitaar Wind borne
* Jeff Westley – elektrische piano Wind borne
* Fred Frith – viool Teh Ch’eng: Dou you understand?
* Joe O’Donnell – violen Arrival of Chia Shan: Disclosure and liberation
* Strijkkwartet The emperor kite en Quietly by the riverbank.

## Muziek

* alle van Duhig en Field
* Esoteric uitgave
# Cataclysta angulata

Cataclysta angulata is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Acentropinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1885 door Frederic Moore.
De soort komt voor in Sri Lanka.
# Lisnowo

Lisnowo is een plaats in het Poolse district Grudziądzki, woiwodschap Koejavië-Pommeren. De plaats maakt deel uit van de gemeente Świecie nad Osą en telt 760 inwoners.
# Tokoh II

Tokoh II ook Tokoh Dua is een plaats (gampong) en bestuurslaag op het 4$^{de}$ niveau (kelurahan/desa). Het ligt in het onderdistrict (kecamatan) Lembah Sabil in het regentschap Zuidwest-Atjeh (Aceh Barat Daya) van de provincie Atjeh, Indonesië. Tokoh II telt 453 inwoners (volkstelling 2010).
# Sint-Margaritakerk (Margraten)

De Sint-Margaritakerk is een kerkgebouw in Margraten, in de Nederlands Zuid-Limburgse gemeente Eijsden-Margraten. Het gebouw bevindt zich midden in het dorp Margraten aan een plein. Ten oosten van de kerk bevindt zich het kerkhof en ten westen van de toren bevindt zich de pastorie. Tegenover de kerk loopt er een Kerkpad van de kerk af naar de Rijksweg.
De kerk is een rijksmonument en is gewijd aan Sint-Margarita.

## Geschiedenis

In 1262 wordt de kerk reeds genoemd in een charter. Van het gebouw uit die tijd resteert thans alleen nog een deel in de westelijke muur van het schip.
In de 14e eeuw wordt er tegenaan een toren gebouwd.
In de 15e eeuw werd het driezijdig gesloten koor gebouwd in laat-gotische stijl.
In 1617 werd de toren hersteld onder Frans van Eynatten, pandheer van Neubourg, en kreeg een mergelstenen omklamping met een nieuwe spits.
In 1661 kwam Margraten bij Traktaat toe aan de Verenigde Nederlanden, waardoor de missen in een kapel te Scheulder op Spaans grondgebied gelezen moesten worden.
In 1921 werd het eenbeukige schip afgebroken om in 1922-1928 vervangen te worden door een driebeukig gebouw. Dit nieuwe gebouw werd dwars op de oude kerkas gebouwd en werd opgetrokken uit mergelsteen op een plint van kunradersteen. Voor de bouw van het nieuwe koor heeft men gebruikgemaakt van een betonskelet-constructie waardoor er een ongedeelde ruimte gecreëerd kon worden zonder belemmeringen van zicht op het altaar. Het schip is overspannen door gordelbogen in beton uitgevoerd. Deze bogen vormen met het gestucte tongewelf één geheel. Het gebouw was het ontwerp van Alphons Boosten.

## Opbouw

Het kerkgebouw bestaat uit een middeleeuwse toren van mergel met ingesnoerde torenspits, een eenbeukig schip van vier traveeën dwars op de oorspronkelijke kerkas, het oude middeleeuwse koor staat dwars tegen de vierde travee van de kerk als een kapel, en een driezijdig gesloten koor van mergel aan de noordzijde van het kerkgebouw met een lage kooromgang. Ter hoogte van de vierde travee bevindt zich aan de oostzijde het oude middeleeuwse koor en aan de westzijde de middeleeuwse toren. Het huidige schip is even breed als het oude schip lang was.
Het oude koor heeft een net- en stergewelf. In het gebouw zijn er nog fragmenten van schilderingen te zien uit het laatste kwart van de 15e eeuw op de gewelven, de koormuren en de triomfboog. Ook bevinden zich er schilderingen op de nieuwe triomfboog die van de hand zijn van Harrie Schoonbrood en stammen uit 1934-1935, net als de gebrandschilderde ramen.
* Informatie over rijksmonumentnummer 34614
* Sint-Margaritakerk op kerkgebouwen-in-limburg.nl
* Plattegrond en foto's van de kerk
# Leo De Peuter

Leo Franciscus Regina Hubertus De Peuter (Herentals, 19 november 1886 - aldaar, 11 februari 1967) was een Belgisch advocaat en politicus voor het Katholiek Verbond van België (KVV) en de CVP.

## Levensloop

De Peuter promoveerde tot doctor in de Rechten aan de Katholieke Universiteit Leuven en vestigde zich in 1910 als advocaat in Herentals. Hij werd weldra actief in het verenigingsleven: Davidsfonds, Rode Kruis, kerkfabriek en Katholieke Harmonie Sint-Cecilia. In 1921 was hij medestichter en ondervoorzitter van de Katholieke Burgersbond van Herentals (na de Tweede Wereldoorlog opgegaan in het NCMV). Hij was ook stafhouder aan de Turnhoutse balie van 1948 tot 1950 en plaatsvervangend vrederechter (1912 tot 1956) in het kanton Herentals.
In 1921 werd hij verkozen tot gemeenteraadslid en tot schepen van onderwijs. Tijdens de Tweede Wereldoorlog bleef hij schepen tot 1943, maar werd toen tot ontslag gedwongen. In 1932 werd hij provincieraadslid voor de provincie Antwerpen en bleef dit tot in 1939. In 1936 werd hij de eerste voorzitter voor het Turnhoutse arrondissement van de nieuwe Katholieke Vlaamse Volkspartij (KVV). In 1939 werd hij verkozen tot katholiek Volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Turnhout en vervulde dit mandaat tot in 1946.
Bij de eerste naoorlogse gemeenteraadsverkiezingen in 1946 voerde hij de kieslijst aan van de CVP, die de absolute meerderheid behaalde. Hij werd benoemd tot burgemeester en bekleedde dit ambt tot in 1964. Hij was opnieuw volksvertegenwoordiger van 1949 tot 1954.
Hij verkreeg het ereteken van officier in de Leopoldsorde. Zijn zoon José was lector aan de KU Leuven en afdelingsvoorzitter in het Hof van Cassatie.
* VAN MOLLE Paul, Het Belgisch parlement 1894-1972, Standaard Wetenschappelijke Uitgeverij, Antwerpen / Utrecht, 1972
* ↑ Verordening houdende schorsing van de werkzaamheden der gemeenteraden van 11 april 1941 (p.254), Het Juristenblad, 25 april 1941
* 1 2 Overlijdensbericht Leo De Peuter, Geneanet
* 1 2 3 4 VAN DEN HOVE D'ERTSENRIJCK A., Jaarboek XIII: In Memoriam Mter Leo De Peuter (p.83-86), Vlaams Rechtsgenootschap Leuven, 1967
* 1 2 3 4 VAN HERCK Hanne, Leo De Peuter, ODIS
* ↑ HEYRMAN Peter, Fiche Unizo-Gewest Herentals, ODIS
* ↑ Uitslagen der verkiezingen van 26 juni 1949, Belgisch Staatsblad (Kamer van Volksvertegenwoordigers)
* ↑ Overlijdensbericht José De Peuter, inmemoriam
# AIRES

AIRES (acroniem voor Aerovías de Integración Regional S.A.) was een Colombiaanse luchtvaartmaatschappij. Het hoofdkantoor was gevestigd in Bogota. De thuishaven was Aeropuerto Internacional El Dorado.
AIRES werd opgericht in Ibagué en begon met vliegen op 23 februari 1981. Aanvankelijk bestond de vloot uit twee toestellen van het type Embraer EMB 110, maar in 2008 werden Boeing 737-700 toestellen aangeschaft en werd het bedrijf een lagekostenmaatschappij.
In 2009 had AIRES het op een na grootste deel van de thuismarkt.
Op 16 augustus 2010 verongelukte een toestel van AIRES bij de landing in San Andrés op de Colombiaanse archipel San Andrés en Providencia voor de kust van Nicaragua. Een passagier kwam om, 114 anderen raakten gewond. Het vliegtuig was afkomstig uit de hoofdstad Bogota.
On 28 oktober 2010 werd bekend gemaakt dat 98% van de aandelen van AIRES zijn gekocht door de Chileense maatschappij LATAM Airlines. AIRES is in 2011 opgegaan in deze luchtvaartmaatschappij.
# Glaucocharis fehrei

Glaucocharis fehrei is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Gaskin.
# Kitchingnathus

Kitchingnathus (Kitchings' onderkaak) is een geslacht van uitgestorven basale procolophonide parareptielen uit afzettingen uit het Vroeg-Trias (Vroeg-Olenekien) van de provincie Oost-Kaap, Zuid-Afrika.
Het is bekend van het holotype BP/1/1187, een schedel en gedeeltelijk postcranium, dat eerst werd toegewezen aan de meer afgeleide Procolophon trigoniceps. Het werd verzameld door de Zuid-Afrikaanse paleontoloog James W. Kitching in oktober 1952 op Hobbs Hill, ten westen van Cathcart. Het werd gevonden in het middelste of bovenste deel van de Katbergformatie van de Beaufortgroep (Karoo-bekken) en toegewezen aan de bovenste Lystrosaurus-assemblagezone.
Het werd benoemd in 2008 door Juan Carlos Cisneros en de typesoort is Kitchingnathus untabeni. De geslachtsnaam eert James W. Kitching, en combineert zijn naam met het Grieks gnathos, wat 'onderkaak' betekent. De soortaanduiding die 'van de heuvel' betekent in isiZulu, verwijst naar de plaats waar het fossiel werd gevonden.

## Fylogenie

Cladogram volgens Cisneros, 2008:
| Procolophonidae | Coletta Sauropareion Kitchingnathus Phaanthosaurus Theledectinae "Eumetabolodon" dongshengensis Theledectes Tichvinskia Procolophoninae Leptopleuroninae |
* ↑ Fossilworks: Kitchingnathus. www.fossilworks.org. Geraadpleegd op 29-08-2022.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Kitchingnathus op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Cataclysta cabimalis

Cataclysta cabimalis is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Dyar.
# Loena 1958A

Loena 1958A (E1-serie) (Russisch: Луна-1А) was de eerste poging van de Sovjet-Unie tot het bereiken van de Maan. Hij werd gelanceerd op 23 september 1958. Het doel was een sonde op het maanoppervlak te laten landen, maar dit mislukte toen de raket kort na de lancering explodeerde. Loena 1958A had een natriumcontainer mee met het doel een zichtbare wolk van natriumdamp te veroorzaken.
Loena 1958A · Loena 1958B · Loena 1958C · Loena 1 · Loena 1959A · Loena 2 · Loena 3 · Loena 1960A · Loena 1960B · Spoetnik 25 · Loena 1963B · Loena 4 · Loena 1964A · Loena 1964B · Kosmos 60 · Loena 1965A · Loena 5 · Loena 6 · Loena 7 · Loena 8 · Loena 9 · Kosmos 111 · Loena 10 · Loena 11 · Loena 12 · Loena 13 · Loena 1968A · Loena 14 · Loena 1969A · Loena 1969C · Loena 15 · Kosmos 300 · Kosmos 305 · Loena 1970A · Loena 16 · Loena 17 · Loena 18 · Loena 19 · Loena 20 · Loena 21 · Loena 22 · Loena 23 · Loena 1975A · Loena 24 · Loena 25 · Loenochod
# Tokonoma

Een tokonoma (床の間), afgekort toko (床), is een alkoof in een Japanse ontvangst- of theekamer waar siervoorwerpen worden getoond. In de traditionele Japanse architectuur is de tokonoma een essentieel onderdeel van het interieur.

## Beschrijving

De verzonken tokonoma is rechthoekig van vorm. De vloer is meestal wat verhoogd ten opzichte van de kamervloer en is vaak voorzien van een tatami-mat. Een tokonoma heeft een blinde achterwand; de zijwanden zijn soms voorzien van een kleine vierkante uitsparing. Soms grenst een tokonoma direct aan een raam in de buitenmuur.
Aan de achterwand van de tokonoma wordt gewoonlijk een hangende rol met kalligrafieën of een schildering gehangen. Op de vloer worden een of meer siervoorwerpen geplaatst. Een veelgebruikt item is de ikebana: een traditioneel Japans bloemstuk. Andere voorwerpen die er worden geplaatst zijn onder andere boeddhabeelden, okimono-ornamenten, kusamono-planten, suiseki-stenen, bonsais en instrumenten voor de theeceremonie.

## Etiquette

In de Japanse traditie bestaat een aantal gedragsregels voor handelingen in en om de tokonoma. Zo mag deze niet worden betreden, behalve wanneer men de voorwerpen opnieuw rangschikt. Ook bij de rangschikking dient er een nauwgezette etiquette in acht worden genomen.
Bij het ontvangst van gasten krijgt de belangrijkste gast de plaats toegewezen met de rug naar de tokonoma. Dit gebruik is gebaseerd op bescheidenheid, aangezien het voor een gastheer ongepast is om te pronken met de inhoud van zijn tokonoma.
* ↑ (en) Deborah R. Koreshoff (1984). Bonsai: Its Art, Science, History and Philosophy. Timber Press, Inc.. ISBN 0-88192-389-3., p. 242
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Tokonoma op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Le Cheval de Troie

Le Cheval de Troie (Het paard van Troje) is een attractie van het type vliegend tapijt in het Franse attractiepark Parc Astérix en werd gemaakt door Zierer.

## Geschiedenis

Le Cheval de Troie is een van de eerste attracties van Parc Astérix die sinds de openingsdag van 30 april 1989 in gebruik is. De attractie is 12 meter hoog, de rit duurt ongeveer 2 minuten en er kunnen maximaal 40 personen per rit plaatsnemen. Inzittenden maken zich vast via een riem en een veiligheidsbeugel.

## Naamgeving

Le Cheval de Troie slaat op de Griekse mythologie in het verhaal van het Paard van Troje. De attractie staat in het themagebied La Grèce Antique, naar Het Oude Griekenland.
* ↑ Video: bezoeker Parc Astérix in paniek als veiligheidsriem bij attractie scheurt. Looopings (28 december 2021). Geraadpleegd op 5 november 2023.
Afbeeldingen · Lijst van attracties