OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sint-Michaëlkerk (Breda)

De Sint-Michaëlkerk is een voormalig rooms-katholiek kerkgebouw in de Noord-Brabantse stad Breda, gelegen aan de Monseigneur Leijtenstraat 15. Alleen de kerktoren is blijven staan.
De kerk werd in 1959 gebouwd naar ontwerp van Jules Kirch en was gelegen in het Brabantpark. Het betrof een zaalkerk op vierkante plattegrond met apsis met plat dak en bovenin rondom vensters die licht toelaten in de ruimte. De kerk was gebouwd in de stijl van de Bossche School. De kerk had een slanke ronde vrijstaande klokkentoren.
In de periode 1968-2001 nam de kerk de functie van kathedraal over van de Sint-Barbarakerk, die gesloopt werd. Daarna heeft de meer centraal gelegen Sint-Antoniuskerk deze functie weer gekregen.
In 2007 werd de kerk onttrokken aan de eredienst. De kerk werd gesloopt, maar de toren bleef behouden. Op de plaats van de kerk kwam een appartementencomplex. Een kerkzaal was ook voorzien in dit complex. Deze nieuwe Michaëlkerk kwam in 2009 gereed en staat aan Hooghout 67. In de tussentijd maakten de katholieken gebruik van de nabijgelegen protestantse Markuskerk.
* ReliWiki
* Nieuwe Michaëlkerk
* BHIC
# Sint-Medardusabdij (Soissons)

De Abdij van Sint-Medardus bij Soissons was een benedictijnse abdij, die op zeker moment de belangrijkste van Frankrijk was.

## Geschiedenis

De abdij werd in 557 gesticht door Chlotarius I op zijn landgoed van Crouy, vlak bij de oude villa van Syagrius, net buiten de toenmalige grenzen van de stad Soissons in Picardië. De Frankische koning wilde er de overblijfselen van Sint-Medardus huisvesten; de legende is dat tijdens de rouwstoet de baar tot stilstand kwam in Crouy en dat het het onmogelijk was om de stoet weer in beweging te zetten totdat de koning het gehele landgoed Crouy had gedoneerd voor de stichting van de abdij.
Behalve Sint-Medardus liggen ook de Frankische koningen Chlotarius I en Sigebert I hier begraven. In 751 werd de laatste Merovingische koning Childerik III hier afgezet en werd de Karolinger, Pepijn de Korte hier tot koning gekroond. Richard Gerberding, de moderne redacteur van de Liber Historiae Francorum plaatst de anonieme auteur van dit werk rond 727 in de abdij van Sint-Medardus.
Hilduin, abt 822 tot 830, verkreeg in 826 van paus Eugenius II relikwieën van Sint-Sebastiaan en Sint-Gregorius de Grote. Hij slaagde er ook in de overdracht naar de abdij van Medardus van de relieken van Sint-Godehard en Sint-Remigius te verkrijgen. Hij herbouwde de kerk, die in aanwezigheid van Karel de Kale en twee-en-zeventig prelaten, werd ingewijd op 27 augustus 841; de koning zelf assisteerde bij het binnendragen van het lichaam van Sint-Medardus in de nieuwe kerk.
In 833 werd Lodewijk de Vrome gevangengenomen. Hij onderging een openbare boetedoening in de abdij van Sint-Medardus.
In 1131 wijdde paus Innocentius II de herbouwde kerk opnieuw in en verleende een ieder die de abdij van Sint-Medardus bezocht aflaten, die bekendstonden als "Sint-Medardus aflaten".
De rijkdom van de abdij was immens. In de 12e eeuw bezat de gemeenschap ongeveer tweehonderdtwintig lenen. In de abdij werden ook munten geslagen.
Deze rijkdom bleef tot in de 16de eeuw intact. De Franse godsdienstoorlogen maakten hier echter een einde aan. Hoewel de abdij in 1637 werd gerestaureerd, kon deze nooit meer zijn vroegere status herwinnen. De abdij werd in de Franse Revolutie ontbonden.
De gebouwen waren aan het begin van de 20e eeuw verdwenen, dit met uitzondering van de nog bestaande, maar bijna vergeten crypte uit ongeveer 840.

## Abten

Onder de abten van Sint-Medardus waren:
* Hilduin, abt van 822-830
* Rothadius van Soissons, 832-869 met onderbreking
* Saint Arnold van Soissons, die in 1081 bisschop van Soissons werd;
* Saint Gerald van Sauve-Majeure, laat 11de eeuw;
* Kardinaal de Bernis, abt in commendam vanaf 1756

## Voetnoten

* ↑ (en) Richard Arthur Gerberding, The rise of the Carolingians and the Liber historiae Francorum (De opkomst van de Karolingers en de Liber historiae Francorum), Oxford : Clarendon Press. (1993).
* ↑ (en) Foto's van de crypte van de abdij van Sint-Medardus
# Sint-Medarduskerk (Ursel)

De Sint-Medarduskerk is een rooms-katholieke kerk in het Oost-Vlaamse Ursel (Aalter). Ze is gebouwd in het dorp en ligt aan de weg die Aalter met Eeklo verbindt, de N499.

## Verbouwingen

Waarschijnlijk bestond er reeds in 1171 een kerk in Ursel en het was de bisschop van Doornik, Walter van Marvis, die in 1242 de grenzen van de verschillende parochies had aangeduid. Oorspronkelijk moet het een kruiskerkje met een achtkantige vieringtoren geweest zijn. De kerk werd gespaard van het geweld tijdens de Beeldenstorm in de 16e eeuw.
De eerste grote verbouwingen kwamen er in 1664, toen aan beide kanten van de bestaande eenbeukige kerk afdaken werden bijgebouwd. In 1760 en 1781 werden deze afdaken vervangen door de huidige zijbeuken. In 1840 werd het kerkschip verhoogd en in 1865 werd de parochiekerk in westelijke richting voorzien van een nieuwe voorgevel. In 1872 vormde men de veertien vensters om tot neogotische spitsbogen. Die ingreep is nu nog altijd goed zichtbaar.

## Beeldenstorm

De laatste grondige restauratie had plaats in 1966 en daarbij werd met de geest van het Tweede Vaticaans Concilie rekening gehouden. De heiligen verdwenen aan de pilaren, de communiebank werd uitgebroken en het kerkhof verhuisde naar de Schaperstraat. In Ursel sprak men van een nieuwe beeldenstorm.
Door de talrijke verbouwingen in de loop der eeuwen en het ontbreken van beeldend materiaal, is het onmogelijk een beeld te vormen van hoe de kerk er in haar beginfase heeft uitgezien.

## Geklasseerd

In maart 2013 werd de kerk volledig geklasseerd als monument door de Vlaamse Gemeenschap. Het besluit werd als volgt geformuleerd: "De artistieke waarde van het kerkgebouw ligt vooral in het nog deels 17e- en 18e-eeuwse meubilair met rijkelijk gebeeldhouwde barokke preekstoel uit 1667, 18e-eeuwse portiekaltaren, koorlambrisering en -banken en drie biechtstoelen waarvan één gedateerd uit 1726. Het 18e-eeuwse orgel van Pieter van Peteghem met bijhorende stijlvolle orgelkast getuigt van een grote kunstwaarde. Dit oorspronkelijke balustrade-orgel is een zeldzaam voorbeeld van een orgel uit de beginperiode van de stamvader van de internationaal gerenommeerde orgelmakerdynastie."
# Singram singularis

Singram singularis is een hooiwagen uit de familie Gonyleptidae.
# Skenea basistriata

Skenea basistriata is een slakkensoort uit de familie van de Skeneidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Jeffreys.
# Sint-Pietersabdij (Lo)

De Sint-Pietersabdij in de Belgische plaats Lo was een abdij van de augustijnen die hier actief waren vanaf het einde van de 11e eeuw tot 1797. Van de Sint-Pietersabij resten nu nog de Sint-Pieterskerk, ook Sint-Pietersabdijkerk genoemd, waarvan een gedeelte voor de kloostergemeenschap was gereserveerd, de duiventoren, de pastorie (voormalige abtswoning) en de kapelanij.

## Geschiedenis

Oorspronkelijk stond de Sint-Pietersproosdij hier die gegroeid was uit een kapel van een kapittel van seculiere kanunniken, gesticht door Filips van Lo, zoon van Robrecht de Fries en vader van Willem van Loo. De kapel maakte deel uit van een versterking waarvan plaats van de motte in Lo werd gelokaliseerd.
In 1119 verzocht Jan I van Waasten (1065?-1130), bisschop van Terwaan het kapittel de regel van Augustinus aan te nemen. De augustijnerabdij verkreeg in 1220 van paus Honorius III het recht om tienden te heffen op het grondgebied van Lo. Vanaf 1537 bouwde de kloostergemeenschap een refugehuis te Ieper in de Mondstraat. Ze vluchtten naar Ieper als op 11 augustus 1566 de beeldenstormers de abdij en de kerk van Lo vernietigden.
Onder het prelaatschap van Remi de Zaman (1604-1637) bloeide de gemeenschap opnieuw op en werd in 1621 te proosdij tot abdij verheven. In 1797 verkochten de Franse revolutionairen de abdij en werd ze grotendeels afgebroken. De Sint-Pietersabdijkerk werd vanaf dan volledig ingenomen door de parochiegemeenschap.
Het schilderij dat bovenaan wordt getoond is een werk van een onbekende meester, aanwezig in de Sint-Pieterskerk van Lo. Het toont hoogstwaarschijnlijk een abt van de abdij, omringd door het kapittel van kanunniken.

## Galerij

* Het koorgestoelte in de Sint-Pieterskerk dat gebruikt werd door de abt en zijn kapittel
* De duiventoren van de voormalige abdij
# Sint-Jozefkerk (Eupen)

De Sint-Jozefkerk (Sankt Josefkirche) is een kerkgebouw in de benedenstad (Unterstadt) van de Belgische stad Eupen, gelegen aan de Haasstraße.

## Geschiedenis

Voorheen was er enkele een kerk in de bovenstad, namelijk de Sint-Niklaaskerk. In 1712 werd de Bergkapel in het Bergviertel geopend. In de loop van de 19e eeuw breidde het nabijgelegen Haasviertel zich sterk uit ten gevolge van industrialisatie. Daarom werd in het Haasviertel een kerk voorzien, welke pas na de nodige vertraging tot stand kwam. In 1864 werd deze voorlopig ingezegend, hoewel ze nog niet geheel voltooid was. Pas in 1868 was ook het kerkmeubilair geplaatst en kon de kerk definitief in gebruik worden genomen. Pas in 1872 was er ook een eigen pastoor en werd tevens de Bergkapel aan de nieuw gestichte parochie toegevoegd als hulpkerk.

## Gebouw

Het betreft een neogotische kruisbasiliek met voorgebouwde toren, en uitgevoerd in breuksteen. De voorgebouwde toren heeft vier geledingen. De eerste drie hebben een vierkante plattegrond. De vierde geleding is de klokkengeleding en is achtkantig. Daarboven verheft zich de achtkante spits die eveneens in natuursteen uitgevoerd is.
Het interieur wordt overwelfd door kruisribgewelven. Het hoofdaltaar is van 1864, en uit hetzelfde jaar stamt de preekstoel, welke rijkelijk van houtsnijwerk is voorzien, episoden uit de Bergrede voorstellend. Het orgel is van 1874 en werd gebouwd door de firma Müller te Reifferscheid.
* Interieur
* Voorkant
# Sint-Jozefkerk (Geldrop)

De Sint-Jozefkerk is een voormalig Rooms-Katholiek kerkgebouw, gelegen aan Sint-Jozefplein 2 te Geldrop in de wijk Braakhuizen-Zuid. Nabij de kerk vindt men nog een pastorie, een basisschool en een kleuterschool.

## Geschiedenis

De kerk werd in 1932 gebouwd naar ontwerp van Bernardus Joannes Koldewey en Kees van Moorsel. Het gebouw is geklasseerd als Rijksmonument.
In 2010 werd, vanwege teruglopend kerkbezoek, de kerk onttrokken aan de eredienst. Een projectontwikkelaar moest de kerk verbouwen ten behoeve van een maatschappelijke functie. Er werd gedacht aan een gezondheidscentrum en de vestiging van maatschappelijke organisaties. Aangezien er weinig huurders op af kwamen werd inrichting keer op keer uitgesteld, hetgeen leidde tot vandalisme en zelfs drugsoverlast in de omgeving van de kerk. In 2014 werd een minder ambitieus plan gepresenteerd en in 2015 startte men met de renovatie.

## Gebouw

Het is een driebeukige bakstenen kruiskerk met een massieve vierkante vieringtoren. Er zijn drie portalen, naar respectievelijk het noorden, het westen en het zuiden gericht. De westgevel wordt geflankeerd door een klokkentorentje.
Het koor is door een boog afgescheiden van het schip en heeft een speciale lichtval volgens het principe van een Christocentrische kerk.
Albert Termote vervaardigde in 1931 een bas-reliëf van Sint-Jozef voor in de kerk. In 1938 vervaardigde hij de keramische kruiswegstaties. Ook is er een betonnen calvariegroep, vervaardigd door Van Winkel.

## Externe link

* ReliWiki
# Slag bij Groß-Jägersdorf

De Slag bij Groß-Jägersdorf was een veldslag op 30 augustus 1757, tijdens de Zevenjarige Oorlog, nabij Groß-Jägersdorf, het huidige Motornoje (Моторное), in Oost-Pruisen.
Een Pruisisch leger van 27.700 man vocht tegen een Russisch leger van 55.000-75.000 man. Ondanks de grote overmacht wisten de Pruisen een klein voordeel in het aantal slachtoffers te halen, de Pruisen verloren 4500 man, de Russen 5000 man. Strategisch was de slag een nederlaag, de Russen bezetten Oost-Pruisen.
# Slag bij Guadalacete

De Slag bij Guadalacete werd in 852 uitgevochten tussen een coalitie van christelijke troepen uit het koninkrijk Asturië en het koninkrijk Navarra, en een islamitische troepenmacht uit het emiraat Córdoba onder bevel van Mohammed I van Córdoba. Het resultaat was een islamitische overwinning.

## Achtergrond

Na de dood van emir Abd ar-Rahman II in het jaar 852 kwam de bevolking in het gebied rond Toledo in opstand, zoals ze bij vele eerdere gelegenheden hadden gedaan. Hun redenen waren zowel intern, zoals corrupt bestuur, als extern, omdat ze zich meer identificeerden met de christelijke koninkrijken in het noorden. Ze werden ook vaak lastiggevallen door de Mozarabische bevolking die in de islamitische grensgebieden woonden. Daarom kwam het volk van Toledo in opstand en zocht de hulp van het koninkrijk Asturië en Navarra, zoals wordt gerapporteerd door Ibn Khaldun, waarbij hij woordelijk citeert uit Spaanstalige kronieken uit de tiende eeuw:
   De inwoners van Toledo vroegen de hulp van de koning van Galicië en de koning van de Basken (Navarra), die hen kwamen bevrijden met de hulp van de mannen van de stad. Het leger van Toledo, gevormd door de unie van het volk van Toledo en de christelijke koningen, zag dat van de emir (zeer klein) en ging naar de oevers van de Rio de Guadalacete en vocht met hartstocht, waarbij de emir op de vlucht werd geslagen. Hij trok zich terug naar de landen in het zuiden, gevolgd door het leger van Toledo dat in een hinderlaag viel, aangezien het grootste deel van het Arabische leger op deze beweging had geanticipeerd. Dit resulteerde in de slachting van meer dan 8.000 zielen, waardoor het moslimrijk de overwinning behaalde en de opstand van Toledo werd neergeslagen.

## Verloop

De georganiseerde strijdkrachten van Mohammed I waren gemakkelijk in staat het stadsgepeupel en hun christelijke gewapende mannen uit Asturië en Navarra op de vlucht te jagen. Ze waren echter nog zeven jaar niet in staat de eigenlijke stad in te nemen.

## Gevolgen

Nadat de strijdkrachten van Toledo en Asturië bij Guadalacete waren verslagen, slaagde Mohammed I er niet in de stad te veroveren. De opstand, geïnspireerd door de christelijke geestelijkheid en geholpen door de Muladi, werd verlengd tot het jaar 858 vanwege een aanhoudend verlangen naar onafhankelijkheid van de Omajjaden van Cordoba. In 858 veroverde Mohammed I uiteindelijk de stad en zette bisschop Eugenio gevangen; hij werd het jaar daarop geëxecuteerd.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Battle of Guadalacete op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Slag bij Guinegate

Slag bij Guinegate kan verwijzen naar:
* Slag bij Guinegate (1479), de eerste Slag bij Guinegate, op 7 augustus 1479
* Slag bij Guinegate (1513), de tweede Slag bij Guinegate, op 16 augustus 1513
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Slag bij Guinegate en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sinuber microstriatum

Sinuber microstriatum is een slakkensoort uit de familie van de Naticidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Dell.
# Sinuessa (genus)

Sinuessa is een geslacht van wantsen uit de familie van de Tingidae (Netwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Géza Horváth in 1910.

## Soorten

Het genus bevat de volgende soorten:
* Sinuessa colens (Drake, 1953)
* Sinuessa colentis (Drake, 1953)
* Sinuessa deianira Linnavuori, 1977
* Sinuessa minor (Duarte Rodrigues, 1977)
* Sinuessa nairobia Drake, 1957
* Sinuessa parva Stusak, 1984
* Sinuessa subinermis (Horváth, 1910)
* Sinuessa waelbroecki (Schouteden in Bergroth & Schouteden, 1905)
* ↑ Sinuessa Genus Informatie ITIS. ITIS.gov. Geraadpleegd op 22 november 2023.
* ↑ Sinuessa Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 22 november 2023.
* ↑ Sinuessa Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Geraadpleegd op 22 november 2023.
* ↑ Sinuessa Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 22 november 2023.
# Siopelus birmanicus

Siopelus birmanicus is een keversoort uit de familie loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door H.W.Bates.
# Siopelus basilewskyi

Siopelus basilewskyi is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Noonan.
# Sinularia corpulentissima

Sinularia corpulentissima is een zachte koraalsoort uit de familie Alcyoniidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Sinularia. Sinularia corpulentissima werd in 2007 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Manuputty & van Ofwegen.
# Slag om Boekarest

De Slag om Boekarest, ook gekend als het Argeş - Neajlov-offensief in Roemenië was een belangrijke slag uit de Eerste Wereldoorlog in 1916, tijdens de Roemeense Campagne, waarmee de Roemeense hoofdstad Boekarest bezet werd. De Roemenen verdedigden hun hoofdstad in het westen en het noordwesten. Het Roemeense leger, dat in de minderheid was, trok zich samen met de Roemeense regering terug naar Iaşi in Moldavië.
Hoewel de Roemenen de slag verloren, hadden de Centrale Mogendheden hun doel niet bereikt, aangezien het land nog steeds meevocht aan de kant van de Geallieerden. De slag om Boekarest wordt beschouwd als het grootste offensief in Roemenië tijdens de Eerste Wereldoorlog. In 1918 werd de stad door de Geallieerden bevrijd.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Battle of Bucharest op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sisor rabdophorus

Sisor rabdophorus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de zuigmeervallen (Sisoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1822 door Hamilton.
* ↑ (en) Sisor rabdophorus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Sisor rabdophorus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Sisowath Kossamak

Sisowath Kossamak (9 april 1904 - 27 april 1975) was koningin van Cambodja en later de vertegenwoordigster van de monarchie in dat land.
Kossamak werd geboren als prinses want ze was de dochter van koning Sisowath Monivong en zijn vrouw Norodom Kanviman Norleak Tevi. Na de dood van koning Monivong in 1941 bekleedde haar zoon Sihanouk de troon tot 1955. In dat jaar stond Sihanouk de troon af aan zijn vader Suramarit, de echtgenoot van Kossamak. Hij regeerde tot zijn dood in 1960. In 1960 nam Sihanouk de rol van staatshoofd op zich, terwijl zijn moeder Kossamak de rol van vertegenwoordigster van de monarchie op zich nam. Zij bekleedde deze functie tot de coup van 1970 die van Cambodja een republiek maakte. Sihanouk vluchtte naar China, terwijl Kossamak onder huisarrest werd gehouden. In 1973 mocht zij naar haar zoon toe in Beijing, waar ze 2 jaar later zou sterven.
Zij was de oudere zuster van twee premiers van Cambodja: prins Sisowath Monireth (1909-1975), premier van Cambodja van 1945 tot 1946 en prins Sisowath Monipong (1912-1956), premier van Cambodja van 1950 tot 1951.
# Sisor torosus

Sisor torosus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de zuigmeervallen (Sisoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Ng.
* ↑ (en) Sisor torosus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Sisor torosus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Sirksfelde

Sirksfelde is een gemeente in de Duitse deelstaat Sleeswijk-Holstein en maakt deel uit van het Amt Sandesneben-Nusse in de Kreis Hertogdom Lauenburg. Sirksfelde telt 332 inwoners.
Albsfelde · Alt Mölln · Aumühle · Bäk · Bälau · Basedow · Basthorst · Behlendorf · Berkenthin · Besenthal · Bliestorf · Börnsen · Borstorf · Breitenfelde · Bröthen · Brunsmark · Brunstorf · Büchen · Buchholz · Buchhorst · Dahmker · Dalldorf · Dassendorf · Düchelsdorf · Duvensee · Einhaus · Elmenhorst · Escheburg · Fitzen · Fredeburg · Fuhlenhagen · Geesthacht · Giesensdorf · Göldenitz · Göttin · Grabau · Grambek · Grinau · Groß Boden · Groß Disnack · Groß Grönau · Groß Pampau · Groß Sarau · Groß Schenkenberg · Grove · Gudow · Gülzow · Güster · Hamfelde · Hamwarde · Harmsdorf · Havekost · Hohenhorn · Hollenbek · Hornbek · Horst · Juliusburg · Kankelau · Kasseburg · Kastorf · Kittlitz · Klein Pampau · Klein Zecher · Klempau · Klinkrade · Koberg · Kollow · Köthel · Kröppelshagen-Fahrendorf · Krukow · Krummesse · Krüzen · Kuddewörde · Kühsen · Kulpin · Labenz · Langenlehsten · Lankau · Lanze · Lauenburg/Elbe · Lehmrade · Linau · Lüchow · Lütau · Mechow · Möhnsen · Mölln · Mühlenrade · Müssen · Mustin · Niendorf/ Stecknitz · Niendorf bei Berkenthin · Nusse · Panten · Pogeez · Poggensee · Ratzeburg · Ritzerau · Römnitz · Rondeshagen · Roseburg · Sahms · Salem · Sandesneben · Schiphorst · Schmilau · Schnakenbek · Schönberg · Schretstaken · Schulendorf · Schürensöhlen · Schwarzenbek · Seedorf · Siebenbäumen · Siebeneichen · Sierksrade · Sirksfelde · Steinhorst · Sterley · Stubben · Talkau · Tramm · Walksfelde · Wangelau · Wentorf (Amt Sandesneben) · Wentorf bei Hamburg · Wiershop · Witzeeze · Wohltorf · Woltersdorf · Worth · Ziethen
Gemeentevrij gebied: Sachsenwald
# Sirk

Sirk (Hongaars: Szirk) is een Slowaakse gemeente in de regio Banská Bystrica, en maakt deel uit van het district Revúca. Sirk telt 1.137 inwoners.
Držkovce · Gemer · Gemerská Ves · Gemerské Teplice · Gemerský Sad · Hrlica · Hucín · Chvalová · Chyžné · Jelšava · Kameňany · LeváreLevkuška · Licince · Lubeník · Magnezitovce · Mokrá Lúka · Muráň · Muránska Dlhá Lúka · Muránska Huta · Muránska Lehota · Muránska Zdychava · Nandraž · Otročok · Ploské · Polina · Prihradzany · Rákoš · Rašice · Ratková · Ratkovské Bystré · Revúca · Revúcka Lehota · Rybník · Sása · Sirk · Skerešovo · Šivetice · Tornaľa · Turčok · Višňové · Žiar
# Slogonsko

Slogonsko is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Brežice in de NUTS-3-regio Spodnjeposavska. De plaats telde 171 inwoners op 1 januari 2020.
# Skill FC de Bruxelles

Skill Football Club de Bruxelles was een Belgische voetbalclub uit Brussel. De club werd opgericht in 1896. In 1897-98 en 1898-99 nam de ploeg deel aan de Eerste Divisie (tweede klasse). Na winst in de Brabantse reeks in 1899 won men de finale tegen de winnaar van de Luikse reeks, Verviers FC, en zo speelde Skill het volgende seizoen in de Ere-afdeling. Daar eindigde de ploeg als zesde en laatste met 0 punten, maar degradeerde niet. De volgende seizoenen speelde de ploeg nog vijfde (op negen deelnemers) en vijfde (op zes deelnemers). Het team in zwart-wit speelde aanvankelijk op het plateau van Koekelberg, later in het Noordkwartier. De club hield op te bestaan in 1902, de meeste spelers werden overgenomen door Daring Club Brussel.

## Resultaten

| Seizoen | Klasse | Klasse | Klasse | Reeks | Punten |
| | I | I | II | | |
| 1897/98 | | | 2 | Promotie | 10 |
| 1898/99 | | | 1 | Promotie | 10 |
| 1899/00 | 6 | 6 | | Ere Afdeling | 0 |
| 1900/01 | 5 | 5 | | Ere Afdeling | 13 |
| 1901/02 | 5 | 5 | | Ere Afdeling A | 6 |
# Smolikas

De Smolikas (Grieks: Σμόλικας) is met een hoogte van 2637 meter de hoogste top van het Pindosgebergte en de op een na hoogste berg van Griekenland.
Het "drakenmeer" (Drakolimni) dicht bij de top van de berg is een van de weinige alpine meren in Griekenland. Volgens een plaatselijke legende woonden er in de drakenmeren van de Smolikas en de Tymfi twee draken, die voortdurend rotsen en bomen naar elkaar smeten. Dit zou verklaren waarom er rond de meren van beide bergen opvallend veel witte en zwarte rotsen in het landschap gevonden worden.
# Smolinci

Smolinci is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Cerkvenjak in de NUTS-3-regio Podravska. De plaats telde 179 inwoners op 1 januari 2020.