OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Eoophyla limalis

Eoophyla limalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Acentropinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1957 door Pierre Viette.
De soort komt voor in Equatoriaal-Guinea.
# Eoophyla leucostrialis

Eoophyla leucostrialis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Acentropinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1906 door George Francis Hampson.
De soort komt voor in Sierra Leone.
# Ephedrus quadratum

Ephedrus quadratum is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Shi in 2001.
# Eois silla

Eois silla is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door Dognin.
# Epipocus bifidus

Epipocus bifidus is een keversoort uit de familie zwamkevers (Endomychidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1858 gepubliceerd door Gerstaecker.
# Ensley

Ensley is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Florida, en valt bestuurlijk gezien onder Escambia County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 18.752.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 32,0 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Ensley.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Ensley op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
# Enrique Krauze

Enrique Krauze Kleinbort (Mexico-Stad, 16 september 1947) is een Mexicaans historicus en essayist. Krauze is een van Mexico's meest vooraanstaande intellectuelen.
Krauze was een zoon van Poolse ouders. Hij studeerde industriële techniek aan de Nationale Autonome Universiteit van Mexico (UNAM) en behaalde een doctoraat in de geschiedenis aan het Colegio de México. Gedurende twintig jaar werkte hij met Octavio Paz aan het tijdschrift Vuelta en sinds 1989 bekleedt hij een leerstoel in geschiedenis aan de Academia Mexicana de la Historia. Bekende werken van zijn naam zijn Siglo de caudillos, La presidencia imperial (1997) en de Biografía del poder (Biografie van de Macht, 1987), dat is uitgegroeid tot standaardwerk. Hij produceerde bovendien de historische televisieseries Mexico Siglo XX en Mexico Nuevo Siglo. Zowel nationaal als internationaal heeft hij verschillende onderscheidingen gehaald.
Krauze is voorzitter van de uitgeverij Clío en van het tijdschrift Letras Libres en zit in het bestuur van het Cervantesinstituut.
Politiek gezien beschouwt Krauze zichzelf als een liberaal, maar heeft ook verklaard niet negatief te staan ten opzichte van het neoconservatisme. Hij is een verklaard tegenstander van de controversiële linkse politicus Andrés Manuel López Obrador en van de Venezolaanse president Hugo Chávez en is lid van het Comité over het Huidige Gevaar (Committee on the Present Danger), een neoconservatisme denktank uit de Verenigde Staten. Krauze heeft verder verklaard voorstander te zijn van de Noord-Amerikaanse Vrijhandelsovereenkomst (NAFTA) en het privatiseren van overheidsbedrijven. Hij heeft president Carlos Salinas, die het meest geassocieerd wordt met deze hervormingen, weliswaar verweten autoritair en eigenrechtig te werk zijn gegaan, maar gaf wel aan dat in zijn ogen Salinas' maatregelen noodzakelijk waren.
Krauze staat bekend als criticus van de nog altijd populaire 'officiële' zwart-witgeschiedenis, maar tegenstanders beschuldigen hem er wel van vaak partij voor de zittende regering te kiezen. Een ander punt van kritiek is dat zijn historische werk de afgelopen jaren van lagere kwaliteit is dan zijn oudere werk en dat hij zich tegenwoordig meer met politiek dan met geschiedenis bezighoudt.
In 2005 en 2008 noemde het tijdschrift Foreign Policy Krauze een van 's werelds honderd meest vooraanstaande intellectuelen.
* Bibsys: 90303004
* Biblioteca Nacional de España: XX989896
* Bibliothèque nationale de France: cb12107450z (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058512899806706
* CiNii: DA10164627
* Gemeinsame Normdatei: 121491056
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0938 0810
* Library of Congress Control Number: n79003628
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00994178
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jo2012688063
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007264173105171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 07108441X
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003473268
* Système universitaire de documentation: 029449596
* Trove: 1145158
* Virtual International Authority File: 115156405
* WorldCat (via VIAF): 115156405
# Enrique Mac Iver

Enrique Mac Iver Rodríguez (Constitución 15 juli 1844 - Santiago 21 augustus 1922) was een Chileens advocaat en politicus.

## Biografie

Hij was de zoon van Henry Mac Iver (1815-1877), een zeeman uit Schotland die zich in Chili had gevestigd en de Chileense Leonor Rodríguez y Rodríguez (1819-1888). Hij ontving zijn eerste onderwijs aan de Franse school te Valparaíso en vervolgde zijn schoolcarrière in Santiago (Colegio de los Sagrados Corazones de Santiago). Hij promoveerde in 1869 als doctor in de rechten aan de Universiteit van Chili en vestigde zich als advocaat. Later was hij directeur van de Nationale Bank in Santiago. Hij engageerde zich al sinds zijn studententijd voor de Club de la Reforma, een groepering van vooruitstrevende liberalen.

### Politieke loopbaan

Mac Iver sloot zich aan bij de Partido Radical (Radicale Partij), een progressief-liberale partij die vooral in haar beginjaren erg antiklerikaal was en een strikte scheiding van kerk en staat nastreefde. Mac Iver, die afkomstig was uit een van oorsprong protestantse familie, was fel gekant tegen de invloed van de Rooms-Katholieke Kerk en streefde naar de invoering van seculier wetgeving. In het bijzonder legde hij zich toe op stichting van algemene begraafplaatsen. Aan den lijve heeft hij moeten ondervinden dat zijn (protestantse) grootmoeder van vaderskant niet begraven kon worden op een begraafplaats omdat deze eigendom waren van de Rooms-Katholieke Kerk.
In 1876 werd Mac Iver voor de Partido Radical (PR) in de Kamer van Afgevaardigden gekozen. Hij bleef tot 1900 deel uitmaken van de Kamer van Afgevaardigden; nadien was hij tot zijn overlijden in 1922 lid van de Senaat. In 1880 was hij plaatsvervangend voorzitter van de Kamer van Afgevaardigden.
Hij was een verklaard tegenstander van de autoritaire president José Manuel Balmaceda die hij in felle krantenartikelen en columns aanviel. In 1891, voorafgaand aan de Burgeroorlog, stelde in opdracht van het Congres het manifest op dat de afzetting van de president regelde. Om vervolging door de autoriteiten te voorkomen reisde hij via Bolivia naar Iquique waar de oppositie een tegenregering had gevormd onder kapitein-ter-zee Jorge Montt.
Na de oorlog was Mac Iver minister van Financiën (1892-1893; 1895) en Binnenlandse Zaken (1894) onder president Montt.

### Puna-de-Atacama-conflict

Tijdens het conflict om Puna de Atacama (1898) tussen Chili en Argentinië trad hij op als lid van de Chileens pleitbezorger tijdens een conferentie in Buenos Aires die werd gehouden onder voorzitterschap van de Amerikaanse gezant in Argentinië, William Buchanan. Chili kwam als verliezer uit de bus: 85% van het grondgebied kwam toe aan Argentinië, de overige 15% aan Chili.
Enrique Mac Iver overleed op 21 augustus 1922 in Santiago. Hij werd begraven op de algemene begraafplaats aldaar.

## Privé

Hij was sinds 1872 getrouwd met Emma Ovalle Gutiérrez. Zij was de kleindochter van oud-president José Tomás Ovalle. Uit dit huwelijk kwamen vier dochters en twee zonen voort.

## Trivia

* Hij was lid van de Gran Logia de Chile
* Hij speelde een belangrijke rol binnen de vrijwillige brandweer
# Enviken

Enviken is een plaats in de gemeente Falun in het landschap Dalarna en de provincie Dalarnas län in Zweden. De plaats heeft 594 inwoners (2005) en een oppervlakte van 124 hectare.
Uit Enviken komt de platenmaatschappij Enviken Records, deze platenmaatschappij is gespecialiseerd in rock-'n-rollmuziek.

## Verkeer en vervoer

Bij de plaats loopt de Riksväg 50.
* ↑ (sv) Tätort (17-02-2006). Zweeds Bureau voor Statistiek. Tätorter 2005. Bezocht op 13 april 2009.
# Eois dryope

Eois dryope is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Schaus.
# Ensicupes guyanensis

Ensicupes guyanensis is een keversoort uit de familie Cupedidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Hong.
# Erarik

Erarik of Erarik de Rugische (gestorven 541) was korte tijd koning van de Ostrogoten in Italië (541).
Ildibad wist de Byzantijnse generaal Vitalius beslissend te verslaan bij Treviso, maar nadat hij Uraias had laten vermoorden vanwege een ruzie tussen hun vrouwen, werd hij als vergelding zelf vermoord in mei 541. Op dat moment riepen de Rugiërs, overblijvende huurlingen uit Odoakers leger die in Italië waren gebleven en aan de zijde van de Goten meevochten, een van hen zelf, Erarik, uit als koning. De Goten stemden verrassend genoeg met de keuze in. Erarik haalde de Goten echter over om met Justinianus te onderhandelen, terwijl hij eigenlijk van plan was om het rijk over te dragen aan de Byzantijnen. De Goten lieten zijn inactiviteit voor wat het was en wendden zich tot Ildibads neef, Totila, en boden hem de troon aan. Ironisch genoeg was Totila al begonnen met onderhandelingen met de Byzantijnen, maar toen hij werd gevraagd voor het koningschap brak hij ze af. Zodoende werd in de herfst van 541 Erarik vermoord en Totila uitgeroepen tot koning.
# Erard II van Brienne

Erard II van Brienne (circa 1130 - Akko, 1190) was van 1156/1161 tot aan zijn dood graaf van Brienne. Hij behoorde tot het huis Brienne.

## Levensloop

Erard II was een zoon van graaf Wouter II van Brienne uit diens tweede huwelijk met Adela van Soissons, dochter van Jan van Nesle, graaf van Soissons. Na de dood van zijn vader tussen 1156 en 1161 werd hij graaf van Brienne.
Samen met zijn broer Andreas, heer van Ramerupt, maakte hij deel uit van de voorhoede van de Derde Kruistocht die onder leiding van graaf Robert II van Dreux in september 1189 begon aan het Beleg van Akko. Zijn broer sneuvelde al op 4 oktober 1189, in een veldslag tegen Saladin. Erard zelf zou op de vlucht geslagen zijn voor de vijand en overleefde de veldslag. In de loop van 1190 sneuvelde hij tijdens het Beleg van Akko.

## Huwelijk en nakomelingen

Erard huwde met Agnes (1150-1200), dochter van heer Amadeus II van Montfaucon. Ze kregen volgende kinderen:
* Wouter III (overleden in 1205), graaf van Brienne
* Willem (overleden in 1199), heer van Pacy-sur-Armançon
* Andreas (overleden in 1181 of later)
* Jan (overleden in 1237), koning van Jeruzalem en keizer van het Latijnse Keizerrijk
* Ida, huwde met Arnulf van Reynel, heer van Pierrefitte
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Érard II. (Brienne) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Erard I van Brienne

Erard I van Brienne (circa 1070 - tussen 1114 en 1125) was van 1090 tot aan zijn dood graaf van Brienne. Hij behoorde tot het huis Brienne.

## Levensloop

Erard I was de oudste zoon van graaf Wouter I van Brienne uit diens huwelijk met Eustachia van Tonnerre, vrouwe van Bar-sur-Seine. Na de dood van zijn vader rond het jaar 1090 werd hij graaf van Brienne.
Net als zijn vader lag hij in conflict met de Abdij van Montier-en-Der, wiens rechten hij had geschonden. Uiteindelijk moest graaf Hugo I van Champagne gewapenderhand ingrijpen om het conflict te beëindigen. Ook stichtte hij in 1112 de Abdij van Beaulieu, die zich in Trannes bevond.
Erard startte de kruisvaarderstraditie van zijn familie. Vanaf 1097 nam hij deel aan de Eerste Kruistocht. Vermoedelijk nam hij deel aan het Beleg van Jeruzalem, waarna hij in 1101 terugkeerde naar zijn gebieden in het graafschap Champagne. Volgens een oorkonde van de Abdij van Montier-en-Der trok Erard in 1114 opnieuw op kruistocht naar Palestina, waar hij vermoedelijk ook stierf. Hij werd bijgezet in de Abdij van Montier-en-Der.
Zijn zoon Wouter II werd in 1125 voor het eerst genoemd als graaf van Brienne.

## Huwelijk en nakomelingen

Erard was gehuwd met Alix, dochter en erfgename van heer Andreas van Ramerupt. Ze kregen volgende kinderen:
* Wouter II (1095-1156/1161)
* Gwijde (overleden tussen 1143 en 1147)
* Felicitas, huwde eerst in 1110 met heer Simon I van Broyes en daarna in 1142 met heer Godfried III van Joinville
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Érard I. (Brienne) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Érard Ier de Brienne op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Epiblema fuchsiana

Epiblema fuchsiana is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1876 door Rössler.
# Epiblema expressana

Epiblema expressana is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1881 door Christoph.
# Epitonium millecostatum

Epitonium millecostatum is een slakkensoort uit de familie van de Epitoniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1861 door Pease.
# Epitonium matthewsae

Epitonium matthewsae is een slakkensoort uit de familie van de Epitoniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Clench & Turner.
# Epitonium maraisi

Epitonium maraisi is een slakkensoort uit de familie van de Epitoniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Kilburn.
# Epitonium mellissi

Epitonium mellissi is een slakkensoort uit de familie van de Epitoniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1890 door E. A. Smith.
# Eois insolita

Eois insolita is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Dognin.
# Eobania

Eobania is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).
# Eobaataridae

De Eobaataridae zijn een familie van uitgestorven zoogdieren binnen de orde Multituberculata. Overblijfselen zijn bekend uit het Vroeg-Krijt van Europa en Azië. Ze behoren tot de meest afgeleide vertegenwoordigers van de informele onderorde Plagiaulacida en zijn nauw verwant aan Cimolodonta. De meeste eobaatariden zijn alleen bekend van losse tanden, hoewel er verschillende redelijk complete leden bekend zijn, waaronder Sinobaatar en Jeholbaatar. Het lichaam van Sinobaatar is gegeneraliseerd, terwijl Jeholbaatar duidelijke aanpassingen vertoont voor scansorialiteit (klimmen) gezien zijn langwerpige vingers. Vanwege de morfologie van de wangtanden, wordt aangenomen dat Eobaatar en Jeholbaatar omnivoren zijn, waarschijnlijk zich voedend met planten en ongewervelde dieren.
Eigenaardigheden zijn voorste ondertanden bedekt door een beperkt tandglazuur met grote prismata. De vierde onderste premolaar heeft maar één knobbel.
Er is gesuggereerd dat Indobaatar uit de vroege Kota-formatie uit het Vroeg-Jura de vroegst bekende multituberculaat is, en zeker de vroegste eobaataride, en de eobaataride cimolodonte groep veel ouder geweest kan zijn dan eerder werd gedacht. Maar de toewijzing aan de familie is door andere geleerden betwijfeld.
Fossielen van Jeholbaatar kielanae lijken aan te tonen dat multituberculaten onafhankelijk van andere zoogdiergroepen het typische zoogdierachtige middenoor hebben ontwikkeld waarbij het articulare van de onderkaak het oor in is verhuisd.

## Etymologie

De naam 'Eobaatar' (van het oude Griekse 'ἠώς' = dageraad en Mongoolse 'baatar' = held) betekent 'dageraadheld'.

## Geslachten

* Cheruscodon
* Dolichoprion
* Eobaatar
* Heishanobaatar?
* Iberica
* Indobaatar?
* Loxaulax
* Parendotherium
* Sinobaatar
* Jeholbaatar
* Monobaatar?
* Liaobaatar
* Hakusanobaatar
* Tedoribaatar
* ↑ Fossilworks: Eobaataridae. www.fossilworks.org. Geraadpleegd op 11-03-2023.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Eobaataridae op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Ephysteris diminutella

Ephysteris diminutella is een vlinder uit de familie tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1847 door Zeller.
De soort komt voor in Europa.
# Epidesma

Epidesma is een geslacht van vlinders uit de familie van de spinneruilen (Erebidae).

## Soorten

* E. albicincta Hampson, 1905
* E. aurimacola Schaus, 1905
* E. capysca Schaus, 1910
* E. capyscoides Dognin, 1911
* E. crameri Travassos, 1938
* E. demonis Druce, 1896
* E. dominicensis Rothschild, 1911
* E. endodasia Hampson, 1898
* E. erynnis Fabricius, 1777
* E. flavipuncta Zerny, 1931
* E. frances Dyar, 1910
* E. gnoma Butler, 1877
* E. gnomoides Schaus, 1910
* E. grisescens Hampson, 1914
* E. hampsoni Rothschild, 1911
* E. hoffmannsi Rothschild, 1912
* E. hypoleuca Hampson, 1898
* E. imitata Druce, 1883
* E. inornata Walker, 1856
* E. josioides Zerny, 1931
* E. klagesi Rothschild, 1912
* E. lamia Butler, 1877
* E. lenaeus Cramer, 1780
* E. littoralis Rothschild, 1911
* E. melanitis Hübner, 1827
* E. melanoneura Zerny, 1931
* E. melanota Hampson, 1909
* E. metapolia Dognin, 1912
* E. moloneyi Druce, 1897
* E. nereus Zerny, 1931
* E. obliqua Schaus, 1898
* E. obsoleta Burmeister, 1878
* E. oceola Dyar, 1910
* E. ockendeni Rothschild, 1911
* E. parva Rothschild, 1912
* E. perplexa Rothschild, 1912
* E. phlebitis Dognin, 1913
* E. pseudothetis Fleming, 1959
* E. redunda Schaus, 1910
* E. rhypoperas Hampson, 1898
* E. rotundipennis Zerny, 1931
* E. satania Schaus, 1924
* E. scintillans Rothschild, 1911
* E. similis Rothschild, 1912
* E. sixola Schaus, 1910
* E. sordida Rothschild, 1911
* E. thetis Linnaeus, 1771
* E. trita Dognin, 1911
* E. ursula Cramer, 1782
* E. venata Butler, 1877
* E. vinasia Schaus, 1910
# Epicotyl

Het epicotyl is het deel van de stengel binnen een kiemplant dat zich boven de zaadlobben bevindt. Het gedeelte onder de zaadlobben heet het hypocotyl.
De manier waarop het epicotyl zich ontwikkelt hangt van de plantensoort af:
* Bij eenzaadlobbigen en bij tweezaadlobbigen met hypogeïsche kieming is het epitocyl het eerste stengeltje dat bij de kieming boven de grond uitsteekt. In dit geval duwt het epicotyl het pluimpje naar boven.
* Bij tweezaadlobbigen met epigeïsche kieming komen de zaadlobben boven de grond uit, en is het epicotyl de stengel die daar bovenuit komt.
De groei van het epicotyl wordt aangestuurd door fytochroom dat als een lichtreceptor werkt.
# Epicratinus

Epicratinus is een geslacht van spinnen uit de familie mierenjagers (Zodariidae).

## Soorten

Het geslacht kent de volgende soorten:
* Epicratinus amazonicus Jocqué & Baert, 2005
* Epicratinus anakin Gonçalves & Brescovit, 2020
* Epicratinus dookan Gonçalves & Brescovit, 2020
* Epicratinus ehonda Gonçalves & Brescovit, 2020
* Epicratinus mauru Gonçalves & Brescovit, 2020
* Epicratinus omegarugal Gonçalves & Brescovit, 2020
* Epicratinus pegasus Gonçalves & Brescovit, 2020
* Epicratinus perfidus (Jocqué & Baert, 2002)
* Epicratinus petropolitanus (Mello-Leitão, 1922)
* Epicratinus pikachu Gonçalves & Brescovit, 2020
* Epicratinus pugionifer Jocqué & Baert, 2005
* Epicratinus stitch Gonçalves & Brescovit, 2020
* Epicratinus takutu Jocqué & Baert, 2005
* Epicratinus vader Gonçalves & Brescovit, 2020
* Epicratinus zangief Gonçalves & Brescovit, 2020
* Epicratinus zelda Gonçalves & Brescovit, 2020
* ↑ Jocqué, R. & L. Baert. 2005. Two new neotropical genera of the spider family Zodariidae (Araneae). Bulletin de l’Institut royal des Sciences naturelles de Belgique (Entomologie) 75: 119-133. [120]
* 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Gonçalves, R. A. & Brescovit, A. D. (2020). Taxonomic review and cladistic analysis of Neotropical spider genus Epicratinus Jocqué & Baert, 2005 (Araneae: Zodariidae) with description of eleven new species. Zootaxa 4886(1): 1-77.
# Epicotyle torpedinis

Epicotyle torpedinis is een soort in de taxonomische indeling van de platwormen (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig en kan zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtscellen produceren. De soort leeft in zeer vochtige omstandigheden.
De platworm behoort tot het geslacht Epicotyle en behoort tot de familie Hexabothriidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door Price.
# Eremohadena mariana

Eremohadena mariana is een vlinder uit de familie uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Lajonquiere.
De soort komt voor in Europa.
Taxonomische informatie over Eremohadena mariana bij Fauna Europaea.
# Eremohaplomydas desertorum

Eremohaplomydas desertorum is een vliegensoort uit de familie Mydidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Bequaert.
De soort komt voor in Namibië.
# Epilepia melanobrunnea

Epilepia melanobrunnea is een vlinder uit de familie snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Janse.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Epigonus angustifrons

Epigonus angustifrons is een straalvinnige vissensoort uit de familie van diepwaterkardinaalbaarzen (Epigonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Abramov & Manilo.
# Epigonus atherinoides

Epigonus atherinoides is een straalvinnige vissensoort uit de familie van diepwaterkardinaalbaarzen (Epigonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Gilbert.
# Erax sedulus

Erax sedulus is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Richter.
# Eridontomerus isosomatis

Eridontomerus isosomatis is een vliesvleugelig insect uit de familie Torymidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1882 door Riley.
# Eridontomerus algiricus

Eridontomerus algiricus is een vliesvleugelig insect uit de familie Torymidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Erdös.
# Epiphany (Badings)

Epiphany is een compositie voor harmonieorkest van Henk Badings. Badings kreeg de opdracht van de Festliche Musiktage (Forum für zeitgenössische Blasmusik) van Uster in Zwitserland. De première van Epiphany werd verzorgd door het Harmonieorkest St. Michaël Thorn onder leiding van Walter Boeykens.
Het werk werd op cd opgenomen door het Schweizer Armeespiel onder leiding van Josef Gnos.
* Leon J. Bly: Der Status der Musik für Blasorchester im 20. Jahrhundert im Spiegel der "Festlichen Musiktage Uster", in: ALTA MUSICA eine Publikation der Internationalen Gesellschaft zur Erforschung und Förderung der Blasmusik - Band 9: Johann Joseph Fux und die barocke Bläsertradition - Kongreßbericht Graz 1985, Tutzing: Hans Schneider Verlag, 1987. ISBN 3-7952-0494-1
* Caspar Becx, Loek Paqaues: Componisten en hun Blaasmuziek, Utrecht: Samo Nederland, ISBN 90-70628-16-3
* Caspar Becx: HENK BADINGS: Symfonische blaasmuziek - Music for Wind Orchestra, Utrecht: Samo Nederland, 1989