OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Marie van Hanau-Hořowitz

Marie van Hanau-Hořowitz (Schloss Wilhelmshöhe, 22 augustus 1839 - Bonn, 26 maart 1917) was de jongste dochter van keurvorst Frederik Willem I van Hessen-Kassel, uit diens morganatisch huwelijk met Gertrude Falkenstein.
Op 27 december 1857 trad ze in Burgsteinfurt in het huwelijk met Willem van Hessen-Philippsthal-Barchfeld, een zoon van landgraaf Karel van Hessen-Philippsthal-Barchfeld en Sophie van Bentheim en Steinfurt. Dit huwelijk was eveneens morganatisch. Het paar kreeg de volgende kinderen:
* Friedrich von Ardeck (1858-1902)
* Karl von Ardeck (1861-1938)
* Elisabeth von Ardeck (1864-1919)
* Luise von Ardeck (1868-1959)
Het paar scheidde in 1872. Dat Marie zich niettegenstaande deze scheiding prinses van Hessen bleef noemen, stuitte op protest van de Hessische familie. Er werden zelfs rechtszaken aangespannen, die Marie uiteindelijk verloor. Hierop schreef zij de Pruisische koning Wilhelm met het verzoek haar een nieuw naam te verschaffen. Vanuit Berlijn werd haar vervolgens een lijst met mogelijke namen toegestuurd, waaruit Marie de naam Ardeck koos. Deze naam was afkomstig van de Burcht Ardeck. Hierop verleende de koning haar en haar kinderen in 1876 de titel prins(es) von Ardeck met het predicaat Doorluchtige Hoogheid. Met de jongste dochter stierf dit Pruisische, prinselijke geslacht in 1959 uit.
Haar man zou na de scheiding nog drie keer trouwen. Prinses Marie bleef ongetrouwd en vestigde zich, met haar kinderen, in Bonn.
# Polyandrocarpa glandulosa

Polyandrocarpa glandulosa is een zakpijpensoort uit de familie van de Styelidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Monniot.
# Fernando Henrique Mariano

Fernando Henrique Mariano (Uberlândia, 3 april 1967), ook wel kortweg Fernando genoemd, is een voormalig Braziliaans voetballer.
# Eikenlichtmot

De eikenlichtmot (Phycita roborella) (synoniem P. spissicella) is een nachtvlinder uit de familie Pyralidae, de snuitmotten. De spanwijdte van de vlinder bedraagt tussen de 24 en 29 millimeter.

## Waardplanten

De eikenlichtmot heeft als waardplanten vooral eik, maar ook wel peer en appel.

## Voorkomen in Nederland en België

De eikenlichtmot is in Nederland en België een algemene soort. De soort kent één generatie die vliegt van eind juni tot in september.

## Externe link

* Kaarten met waarnemingen:
   * België
   * Nederland
   * wereldwijd
* (en) Lepidoptera of Belgium
* Goater, B. (1986) British Pyralid Moths, Colchester: Harley Books.
* Kuchlein, J.H. (1993) De kleine vlinders, Wageningen: Pudoc.
# Eupithecia cerussaria

Eupithecia cerussaria is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1855 door Lederer.
De soort komt voor in Europa.
Taxonomische informatie over Eupithecia cerussaria bij Fauna Europaea.
# Scopadus ciliatus

Scopadus ciliatus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Pascoe.
# Burria citernii

Burria citernii is een insect uit de orde Phasmatodea en de familie Diapheromeridae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Brunner von Wattenwyl.
# Nearolyma pyrsocoma

Nearolyma pyrsocoma is een vlinder uit de familie echte motten (Tineidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Meyrick.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Marsonnas

Marsonnas is een gemeente in het Franse departement Ain (regio Auvergne-Rhône-Alpes). De gemeente telde 1.030 inwoners op 1 januari 2021.

## Geografie

De oppervlakte van Marsonnas bedroeg op 1 januari 2021 18,38 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 56 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Marsonnas met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwoneraantal van Marsonnas vanaf 1962. De cijfers zijn afkomstig van het Frans bureau voor statistiek en bevatten geen dubbel getelde personen (volgens de gehanteerde definitie population sans doubles comptes).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
* 1 2 Populations légales 2021.
# Polyandrocarpa colligata

Polyandrocarpa colligata is een zakpijpensoort uit de familie van de Styelidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Sluiter.
# Eilema morosina

Eilema morosina is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1848 door Herrich-Schäffer.
# Eufriesea magrettii

Eufriesea magrettii is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door Friese.
# Scopula halimodendrata

Scopula halimodendrata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1874 door Erschoff.
# Cadet (metrostation)

Cadet is een station van de metro in Parijs langs metrolijn 7, in het 9e arrondissement.
De naam verwijst naar Rue Cadet, genoemd naar M. Cadet de Chambine, een bezitter van veel land waar de weg weg door heen gaat. De weg heette Rue de la Voirie voordat deze werd hernoemd.
La Courneuve - 8 Mai 1945 · Fort d'Aubervilliers · Aubervilliers - Pantin - Quatre Chemins · Porte de la Villette · Corentin Cariou · Crimée · Riquet · Stalingrad · Louis Blanc · Château-Landon · Gare de l'Est · Poissonnière · Cadet · Le Peletier · Chaussée d'Antin - La Fayette · Opéra · Pyramides · Palais Royal - Musée du Louvre · Pont Neuf · Châtelet · Pont Marie · Sully - Morland · Jussieu · Place Monge · Censier - Daubenton · Les Gobelins · Place d'Italie · Tolbiac · Maison Blanche Zuidelijke tak: Le Kremlin-Bicêtre · Villejuif - Léo Lagrange · Villejuif - Paul Vaillant-Couturier · Villejuif - Louis Aragon Zuidoostelijke tak: Porte d'Italie · Porte de Choisy · Porte d'Ivry · Pierre et Marie Curie · Mairie d'Ivry
* Library of Congress Control Number: n2003078060
* Virtual International Authority File: 132725817
* WorldCat (via VIAF): 132725817
# Nearretocera johnstoni

Nearretocera johnstoni is een vliesvleugelig insect uit de familie bronswespen (Chalcididae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Girault.
# Marina de Wolf centrum

Het Marina de Wolf centrum is een psychiatrische kliniek, gespecialiseerd in het behandelen van angst- en dwangstoornissen. De behandelwijze is een combinatie van cognitieve gedragstherapie en exposure, het geleidelijk blootstellen van de patiënt aan beangstigende situaties, waardoor die leert met angst om te gaan. Patiënten kunnen in de kliniek worden opgenomen of in deeltijdbehandeling gaan, afhankelijk van hun situatie. Het centrum ligt in Ermelo en is onderdeel van GGZ Centraal.
# Podismopsis viridis

Podismopsis viridis is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Ren, Zhang & Zheng.
# Formocryptus khasianus

Formocryptus khasianus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cameron in 1903.
# Eilema modiolus

Eilema modiolus is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Kiriakoff.
# Eufriesea nigrescens

Eufriesea nigrescens is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Friese.
# Büderich (Wesel)

Büderich is een plaats in het westen van de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen, aan de linkeroever van de Rijn. De plaats is een Stadtteil van de stad Wesel en telde in 2011 5.949 inwoners.
In de 17e eeuw had de vesting van Büderich een Nederlandse bezetting in het kader van de Kleefse barrière.
# Scopula heba

Scopula heba is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1920 door Prout.
# Scopesis guttiger

Scopesis guttiger is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Holmgren in 1857.
# Scopesis macropus

Scopesis macropus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Thomson in 1894.
# Saveuse Communal Cemetery

Saveuse Communal Cemetery is een begraafplaats gelegen in de Franse plaats Saveuse (Somme). De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission.
De begraafplaats telt 1 geïdentificeerd Gemenebest graf uit de Tweede Wereldoorlog.
* The War Graves Photographic Project (coördinaten)
* Info over de begraafplaats (Commonwealth War Graves Commission)
# Savi's dwergvleermuis

Savi's dwergvleermuis (Hypsugo savii) is een vleermuis uit de familie der gladneuzen (Vespertilionidae). Tot voor kort werd hij tot het geslacht van de echte dwergvleermuizen (Pipistrellus) gerekend, in een apart ondergeslacht Hypsugo, maar fylogenetische analyses hebben aangetoond dat het ondergeslacht Hypsugo nauwer verwant is aan het geslacht Vespertilio dan aan het ondergeslacht Pipistrellus, zodat Hypsugo nu als een apart geslacht wordt gezien.

## Beschrijving

De vacht van deze dwergvleermuis verschilt van gelig bruin tot donkerbruin met goudkleurige haarpunten. De onderzijde is lichtgelig tot grijzig wit. Er loopt een duidelijke scheiding tussen de boven- en onderzijde van de vacht. Hij verschilt van andere dwergvleermuizen door de bredere, rondere oren. De oren en snuit zijn donkerbruin tot zwart, en de vleugels zijn donkerbruin. Savi's dwergvleermuis heeft een kop-romplengte van 40 tot 54 millimeter, met een staartje van 31 tot 43 millimeter. De spanwijdte is 220 tot 225 millimeter. Savi's dwergvleermuis wordt 5 tot 10 gram zwaar.

## Gedrag

's Nachts vliegt de dwergvleermuis uit, vlak na zonsondergang. Hij jaagt gedurende de hele nacht op kleine vliegende insecten, zoals vlinders, muggen, gaasvliegen en kevertjes, die hij waarschijnlijk hoog in de lucht vangt. Hij jaagt bij boomkruinen, langs rotswanden en bij lantaarnpalen. Langs de Adriatische Zee leeft de soort ook in kliffen aan de kust. Hier wordt het dier ook overdag aangetroffen, waarbij het vlak over het zeeoppervlak vliegt.
De soort overwintert alleen in rotsspleten, boomholten, grotten en gebouwen in lager gelegen valleien.
De paartijd loopt van eind augustus tot september. De kraamkamers bevinden zich in boomholten, rotsspleten en huizen, tot 1200 meter hoogte. Hier leven twintig tot zeventig vrouwtjes bij elkaar, maar ook kleinere groepen van vijf tot tien vrouwtjes zijn bekend. Midden juni tot midden juli worden (één tot) twee jongen geboren. De jongen wegen 1,2 gram bij de geboorte.

## Leefgebied

Savi's dwergvleermuis is een bergbewoner. Hij leeft in rotsgebergten, alpenweiden en bergbossen, alsmede rond huizen en in karstgebieden, tot 2600 meter hoogte. Hij komt voor in Zuid-Europa, Noordwest-Afrika, de Canarische Eilanden, Kaapverdië, Israël en Libanon, en van Turkije oostwaarts tot Mongolië, Korea, Japan, Noord-India en Myanmar.
* ↑ (en) Savi's dwergvleermuis op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Schwende-Rüte

Schwende-Rüte is een gemeente in het Zwitserse kanton Appenzell Innerrhoden.
De gemeente werd op 1 januari 2022 gevormd door de fusie van de gemeenten Rüte en Schwende
Appenzell · Gonten · Oberegg · Schlatt-Haslen · Schwende-Rüte
# Scelio inermis

Scelio inermis is een vliesvleugelig insect uit de familie van de Scelionidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1840 door Zetterstedi.
# Scelio integer

Scelio integer is een vliesvleugelig insect uit de familie van de Scelionidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Kieffer.
# Scrobipalpa anatolica

Scrobipalpa anatolica is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Povolny.
# Scrobipalpa algeriensis

Scrobipalpa algeriensis is een vlinder uit de familie tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Povolny & Bradley.
De soort komt voor in Europa.
# Scrobipalpa ancillella

Scrobipalpa ancillella is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1850 door Bruand.
# Scrobipalpa aptatella

Scrobipalpa aptatella is een vlinder uit de familie tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Walker.
De soort komt voor in Europa.
# Scythris subparachalca

Scythris subparachalca is een vlinder uit de familie dikkopmotten (Scythrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Bengtsson.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Schoolmeesterwoning (Vollezele)

De oude schoolmeesterwoning is het oude schoolhuis van Vollezele en maakt vandaag de dag deel uit van de grotere Gemeentelijke Basisschool De Notelaar. Op de voorgevel prijken twee art nouveau sgraffitopanelen.

## Geschiedenis gebouw

In 1906 werd de grond gekocht waarop de huidige gemeenteschool is opgericht. Men begon datzelfde jaar met de bouw van de eerste twee klassen, samen met het schoolhuis. In 1910 bestond het schoolpersoneel uit 5 personen, waaronder Jaak Ballings, de bekende toneelschrijver. Het aantal leerlingen bedroeg in die tijd 330 kinderen, wat betekende dat één leerkracht soms tot 66 leerlingen onder zijn hoede had.
De schoolmeesterwoning omvatte twee verdiepingen en een zolderverdieping. Tussen de grote ramen aan de voorgevel prijken twee panelen van elk 1 meter hoog en 1,8 meter breed, waarin sgraffito's werden aangebracht rond 1909.

## Sgraffitopanelen

De panelen zijn allegorische afbeeldingen van 'Onderwijs' en 'Opvoeding' als doelstellingen van de school. Voor het maken van sgraffito brengt een kunstenaar verschillende gekleurde pleisterlagen bovenop elkaar aan en creëert een tekening door lagen weg te krassen. De naam van deze decoratietechniek stamt af van het Italiaanse graffiare, dat 'krassen' betekent. De sgraffito-techniek werd al toegepast in het Oude Griekenland. Dit soort werken is zeer zeldzaam voor de streek.
Doorheen de jaren werd de bovenste laag gedeeltelijk weggespoeld door weersomstandigheden als zure regen, waardoor de onderliggende laag zichtbaar werd.
Maurits Van Liedekerke uit Herne drong in 2014 bij de gemeente Galmaarden aan om deze panelen te laten restaureren. In 2015 werd de opdracht gegeven aan restauratrice Goede Reyniers uit Gent om de panelen te restaureren. De restauratietechniek bestond uit het aanbrengen van een vloeistof, die de zandkorrels aan elkaar bindt, zonder dat het uitzicht van de sgraffito verandert. Pas na 4 à 5 weken kon er overgegaan worden tot de herstelling van de beige toplaag.
De restauratie werd eind september succesvol beëindigd.

## Erfgoed

Het schoolmeestergebouw met de bijhorende sgraffitopanelen werd in 2014 vastgesteld als waardevol erfgoed.
* ↑ Verheyden, Joris (1974). Geschiedenis van Vollezele. Veys.
* 1 2 Sgrafittopanelen in Vollezele. Galmaarden. Geraadpleegd op 31 oktober 2023.
* ↑ Sgrafitto van Vollezeelse schoolmeesterswoning wordt gerestaureerd (24/08/2015). Geraadpleegd op 31/10/2023.
* ↑ Erkenning voor waardevol erfgoed in Bever, Beersel en Galmaarden (14/07/2014). Geraadpleegd op 31/10/2023.
# Sciophila nigronitida

Sciophila nigronitida is een muggensoort uit de familie van de paddenstoelmuggen (Mycetophilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Landrock.
# Sekiji Sasano

Sekiji Sasano (笹野 積次, Sasano Sekiji) was een Japans voetballer die speelde als middenvelder.

## Clubcarrière

Sekiji Sasano speelde voor Waseda WMW.

## Japans voetbalelftal

Sekiji Sasano nam met het Japans voetbalelftal deel aan de Olympische Zomerspelen 1936.
* ↑ linguasport.com
* ↑ (ja) Japan Football Association
* ↑ (ja) Japan Football Association
# Scolopostethus affinis

De Scolopostethus affinis is een wants uit de onderfamilie Rhyparochrominae en uit de familie bodemwantsen (Lygaeidae). 'Kortvleugelige zaagpoot' is de Nederlandse naam voor deze wants op Waarneming.nl, waar voor alle in de Benelux voorkomende wantsen eenduidige Nederlandse namen zijn ingevoerd.
De onderfamilie Rhyparochrominae wordt ook weleens als een zelfstandige familie Rhyparochromidae gezien in een superfamilie Lygaeoidea. Lygaeidae is conform de indeling van bijvoorbeeld het Nederlands Soortenregister.

## Uiterlijk

De kortvleugelige zaagpoot is 3,1 tot 4 mm lang. De wantsen van het geslacht Scolopostethus hebben aan de onderzijde van de dijen van de voorpoten een groot aantal kleine doorns. Ze hebben ook allemaal een witte vlek aan de zijkant (in het midden) van het halsschild (pronotum). Het bovenste deel van het halsschild is zwart en de onderste helft is bruin. De kleur van de antennes is vaak verschillend tussen de soorten. Van de antennes van de kortvleugelige zaagpoot zijn de eerste twee segmenten lichtbruin en de laatste twee segmenten donkerbruin. De poten zijn lichtbruin, de dijen van de voorpoten kunnen ook donkerbruin zijn. Deze wants is bijna altijd kortvleugelig (brachypteer). Het vleugelmembraan (doorzichtige deel van de voorvleugel) is dan ook kort. Maar ze kunnen een enkele keer ook langvleugelig (macropteer) zijn.

## Verspreiding en habitat

De soort is wijdverspreid in Europa van het zuiden van Scandinavië tot het noorden van het Middellandse Zeegebied. Naar het oosten is hij verspreid tot in West-Siberië en Klein-Azië en het gebied rond de Kaspische Zee. Men vindt hem op voedselrijke plaatsen zonder voorkeur voor vochtige of droge omstandigheden, zowel op zonnige als op schaduwrijke plaatsen.

## Leefwijze

De dieren zuigen zowel aan zaden, die op de grond liggen als aan onrijpe zaden van verschillende kruidachtige planten (zelden van houtige gewassen). Ze zijn vooral te vinden op brandnetels (Urtica). De ontwikkeling is verschillend. Meestal vindt men het hele jaar imago’s. Nimfen zijn voornamelijk te vinden in de zomer, maar ook in de winter. In gunstige jaren, is het mogelijk dat een gedeeltelijke of volledige tweede generatie wordt gevormd. De eieren worden gelegd in mei en juni. De wantsen overwinteren in de strooisellaag, dood hout of achter losse schors.

## Externe link

* British Bugs

### Bron

* (de) Ekkehard Wachmann, Albert Melber, Jürgen Deckert: Wanzen. Band 3: Pentatomomorpha I: Aradoidea (Rindenwanzen), Lygaeoidea (Bodenwanzen u. a.), Pyrrhocoroidea (Feuerwanzen) und Coreoidea (Randwanzen u. a.).

### Referenties

* ↑ https://waarneming.nl/species/25330
* ↑ https://waarneming.nl/taxa/1506/
* ↑ T. J. Henry: Phylogenetic analysis of family groups within the infraorder Pentatomomorpha (Hemiptera: Heteroptera), with emphasis on the Lygaeoidea. Annals of the Entomological Society of America 90(3): 275-301, 1997.
# Scolopostethus decoratus

De Scolopostethus decoratus is een wants uit de onderfamilie Rhyparochrominae en uit de familie bodemwantsen (Lygaeidae).'Kleurrijke zaagpoot' is de Nederlandse naam voor deze wants op Waarneming.nl, waar voor alle in de Benelux voorkomende wantsen eenduidige Nederlandse namen zijn ingevoerd.
De onderfamilie Rhyparochrominae wordt ook weleens als een zelfstandige familie Rhyparochromidae gezien in een superfamilie Lygaeoidea. Lygaeidae is conform de indeling van bijvoorbeeld het Nederlands Soortenregister.

## Uiterlijk

De kleurrijke zaagpoot is 3,5 tot 4,2 mm lang. De wantsen van het geslacht Scolopostethus hebben aan de onderzijde van de dijen van de voorpoten een groot aantal kleine doorns. Ze hebben ook allemaal een witte vlek aan de zijkant (in het midden) van het halsschild (pronotum). Het bovenste deel van het halsschild is zwart en de onderste helft is bruin. De kleur van de antennes is vaak verschillend tussen de soorten. De antennes van de kleurrijke zaagpoot zijn zwart, alleen het begin van het tweede segment is licht gekleurd. Hij is ook wat kleurrijker getekend. Ze zijn altijd langvleugelig (macropteer).

## Verspreiding en habitat

De soort is wijdverspreid in Europa en Noord-Afrika, maar ontbreekt in het Hoge Noorden. Naar het oosten is hij verspreid van in het gebied rond de Kaspische Zee, Klein-Azië tot in Centraal-Azië. Ze hebben een voorkeur voor open en halfschaduwrijke plaatsen en zijn te vinden in droge leefgebieden met een zandige en kalkhoudende bodem, maar ook in vochtige gebieden met heide.

## Leefwijze

De wantsen zuigen aan zaden van planten uit de heidefamilie (Ericaceae) zoals struikhei (Calluna vulgaris), dophei (Erica) en bosbes (Vaccinium). Ze zijn meestal op de bodem, maar men kan ze ook in de planten vinden. De eieren worden gelegd in de voedselplanten vanaf eind april tot in juni. De nieuwe generatie imago’s verschijnt in augustus. De volwassen wantsen overwinteren. Onder gunstige omstandigheden kan er in een jaar een tweede generatie worden gevormd, waarvan de nimfen overwinteren.

## Externe link

* British Bugs

### Bron

* (de) Ekkehard Wachmann, Albert Melber, Jürgen Deckert: Wanzen. Band 3: Pentatomomorpha I: Aradoidea (Rindenwanzen), Lygaeoidea (Bodenwanzen u. a.), Pyrrhocoroidea (Feuerwanzen) und Coreoidea (Randwanzen u. a.).

### Referenties

* ↑ https://waarneming.nl/species/25331
* ↑ https://waarneming.nl/taxa/1506/
* ↑ T. J. Henry: Phylogenetic analysis of family groups within the infraorder Pentatomomorpha (Hemiptera: Heteroptera), with emphasis on the Lygaeoidea. Annals of the Entomological Society of America 90(3): 275-301, 1997.