OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Blauwe Ajah

De Blauwe Ajah is in de boekenserie Het Rad des Tijds, geschreven door Robert Jordan, een van de zeven Ajahs van de Aes Sedai in Tar Valon. De Blauwe Ajah ziet zich als zoekster naar recht en gerechtigheid.
Na het afzetten van Siuan Sanche als Amyrlin Zetel door een groep onder leiding van Elaida do Avriny a'Roihan (zelf van de Rode Ajah) vlucht de Blauwe Ajah uit de Toren weg en groepeert zich in het dorpje Salidar in Altara. Daar vormt de Blauwe Ajah weldra de kern van het verzet tegen Elaida.
Nadat de belegering van Tar Valon door de Salidar Aes Sedai is begonnen verklaart Elaido de Blauwe Ajah voor opgeheven. Blauwe zusters ergeren zich hier aan, hoewel het voor hun rebellie geen gevolgen heeft.
# Blaj

Blaj (Hongaars: Balázsfalva) is een stad (oraș) in het Roemeense district Alba. De gemeente telt 20.026 inwoners (2011). De Hongaren zijn met 6,5% van de bevolking de belangrijkste minderheid. Blaj is de zetel van de Roemeense Grieks-Katholieke Kerk, in de stad staat de kathedrale kerk. De gemeente Blaj bestaat naast het stadje uit de volgende dorpen: Deleni-Obârșie (Obursatanya), Flitești, Izvoarele (Csufud), Mănărade (Monora), Petrisat (Magyarpéterfalva), Spătac (Szászpatak), Tiur (Tűr) and Veza (Véza).

## Bevolkingssamenstelling

De gemeente Blaj kende in 2021 een bevolking van 17.816 inwoners. Van hen gaven 2091 geen nationaliteit aan tijdens de volkstelling. 14.162 personen gaven aan de Roemeense nationaliteit te hebben, 732 Hongaren (4,7%) en 797 Roma.
Het dorpje Petrisat (circa 500 inwoners) kent een Hongaarse meerderheid. De Hongaren noemen de etnografische regio Küküllőszög. De Hongaren in deze regio wonen voornamelijk in de onderstaande kernen:
* Bucerdea Grânoasă (Búzásbocsárd)
* Blaj (Balázsfalva)
* Cetatea de Baltă (Küküllővár)
* Cornu (Kornúalja)
* Petrisat (Magyarpéterfalva)
* Sânmiclăuș (Bethlenszentmiklós)
* Sântămărie (Boldogfalva)
* Tiur (Tűr)
In totaal wonen er circa 3.500 etnische Hongaren in de streek
* 1 2 3 4 Hongaarse meerderheid.
* ↑ (ro)
Steden met gemeentestatus: Alba Iulia · Aiud · Blaj · Sebeș Steden zonder gemeentestatus: Abrud · Baia de Arieș · Câmpeni · Cugir · Ocna Mureș · Teiuș · Zlatna Gemeenten: Albac · Almaşu Mare · Arieșeni · Avram Iancu · Berghin · Bistra · Blandiana · Bucium · Câlnic · Cenade · Cergău · Ceru-Băcăinți · Cetatea de Baltă · Ciugud · Ciuruleasa · Crăciunelu de Jos · Cricău · Cut · Daia Română · Doștat · Fărău · Galda de Jos · Gârda de Sus · Gârbova · Hopârta · Horea · Ighiu · Întregalde · Jidvei · Livezile · Lupșa · Lopadea Nouă · Lunca Mureșului · Meteș · Mihalț · Mirăslău · Mogoș · Noșlac · Ocoliș · Ohaba · Pianu · Poiana Vadului · Ponor · Poșaga · Rădești · Râmeț · Rimetea · Roșia de Secaș · Roșia Montană · Sălciua · Săliștea · Sâncel · Săsciori · Sântimbru · Scărișoara · Stremț · Șibot · Sohodol · Șpring · Șugag · Șona · Unirea · Vadu Moților · Valea Lungă · Vidra · Vințu de Jos
# Bisdom Sonsón-Rionegro

Het bisdom Sonsón-Rionegro (Latijn: Dioecesis Sonsonensis-Rivi Nigri) is een rooms-katholiek bisdom met als zetels Sonsón en Rionegro, in Colombia. Het bisdom is suffragaan aan het aartsbisdom Medellín.

## Geschiedenis

Het bisdom werd opgericht op 18 maart 1957, als het bisdom Sonsón, uit delen van het aartsbisdom Medellín. Op 20 april 1968 veranderde het van naam naar bisdom Sonsón-Rionegro.

## Parochies

Het bisdom had in 2020 een oppervlakte van 7.300 km$^2$ en telde 578.585 inwoners waarvan 93,4% rooms-katholiek was.

## Bisschoppen

* Alberto Uribe Urdaneta (18 maart 1957 - 13 juli 1960)
* Alfredo Rubio Diaz (12 februari 1961 - 27 maart 1968)
* Alfonso Uribe Jaramillo (6 april 1968 - 16 februari 1993)
** Óscar Ángel Bernal (hulpbisschop: 23 januari 1986 - 18 juni 1988)
* Flavio Calle Zapata (16 februari 1993 - 10 januari 2003)
* Ricardo Antonio Tobón Restrepo (25 april 2003 - 16 februari 2010)
* Fidel León Cadavid Marin (2 februari 2011 - heden)

## Galerij van afbeeldingen

* Wapen van het bisdom Sonsón-Rionegro
* Cokathedraal van Rionegro
* Diocese of Sonsón-Rionegro. catholic hierarchy (2024). Geraadpleegd op 27 januari 2024.
Medellín (aartsbisdom) · Caldas · Girardota · Jericó · Sonsón-Rionegro
# Binghamton

Binghamton is een stad in het midzuiden van de Amerikaanse staat New York. Het is de hoofdstad van Broome County. Volgens de census van 2000 telde Binghamton ruim 47.000 inwoners. De regio rond de stad die Greater Binghamton heet telde toen 252.320 inwoners.
In Binghamton is de Binghamton University gevestigd, in de regio is computerreus IBM ontstaan en de stad bezit de grootste collectie antieke draaimolens ter wereld. Van dat laatste is een van de bijnamen van de stad afgeleid. Verder is in Binghamton het grootste openbare observatorium in de VS gevestigd, was het in de eerste helft van de 20ste eeuw een belangrijke schoenenstad met de Endicott Johnson Corporation en werd er de vliegsimulator uitgevonden. De stad begon als dorp in 1834 en werd in 1867 officieel een stad. Ze is vernoemd naar William Bingham.
In 1913 vond de fabrieksbrand van Binghamton plaats, waarbij minstens 50 doden vielen in een kledingfabriek.

## Zustersteden

* Borovichi
* La Teste-de-Buch

## Geboren

* David Seyfort Ruegg (1931-2021), Indiakundige, tibetoloog, boeddholoog
* Chris Wedge (1957), filmregisseur
* Douglas Wheelock (1960), astronaut
* Bridget Moynahan (1971), actrice en model
# Bleu de Gascogne

| Grand | Petit |
Bleu de Gascogne kan verwijzen naar diverse hondenrassen:
* Basset bleu de Gascogne
* Grand bleu de Gascogne
* Griffon bleu de Gascogne
* Petit bleu de Gascogne
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Bleu de Gascogne en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Bleu de Termignon

De Bleu de Termignon is een Franse boeren blauwaderkaas, afkomstig uit het departement Savoie in de regio Auvergne-Rhône-Alpes.

## Geschiedenis

Van origine is dit geen Franse kaas maar komt de kaas uit Italië, uit Piëmont.
De productie van de Bleu Termignon begon in het midden van de 18de eeuw in de Haute Maurienne in de historische regio Savoye. Vanaf waar de kaas bekendstaat onder de naam "morianinghi" of mauriennais. Vervolgens breidde het gebied zich uit tot de weidelanden van Mont Cenis waardoor de kaas bekend werd onder de naam Persillé du Mont-Cenis. Uiteindelijk ontstond via Valloire de naam Bleu de Termignon. Oorspronkelijk werd de kaas gemaakt van van zowel koe-, schapen- als geitenmelk of een mengsel van deze drie. Sinds de tweede helft van de 20ste eeuw wordt uitsluitend koemelk gebruikt.
Pas in het begin van de 20e eeuw wordt de kaas ook in Frankrijk gemaakt.

## Productie

De Bleu de Termignon heeft geen keurmerk van oorsprong, maar de productie is wel gebonden aan een aantal regels. De melk moet van de runderrassen Abondance of Tarine komen. De koeien grazen in Parc national de la Vanoise. De rijpingstijd is minimaal 3 maanden.
Het bijzondere van deze kaas is dat er niet op kunstmatige wijze blauwschimmels toegevoegd worden zoals bij de andere blauwaderkazen als bijvoorbeeld Roquefort. De koeien die grazen op de alpenweiden van het natuurpark Vanoise, op een hoogte van 2000 tot 2300 meter, krijgen op natuurlijke wijze via de bloemen en kruiden die daar groeien, de blauwschimmels binnen. De schimmel zet zich af in de melk wat uiteindelijk een verfijnde smaak aan de kaas oplevert.
De natuurlijke schimmels ontwikkelen en verdelen zich langzamer en minder gelijkmatig dan de kunstmatig ingebrachte schimmels. Om het natuurlijke ontstaan van de blauwe aders te bevorderen wordt de wrongel vermalen tot een losse structuur. Soms wordt de kaas geprikt om de vorming van de blauwe aders extra te stimuleren.
De kaas wordt gemaakt van de verwarmde, gestremde melk, die gewassen, gezouten en in vormen wordt gedaan. De vormen zijn van kaasdoek in een dennenhouten ronding. Gedurende 15 dagen wordt de kaas dagelijks gekeerd en het doek vervangen. Vervolgens volgen nog 3-5 maanden van rijpen in kelders bij 11°, waarbij de kazen regelmatig afgeveegd en gekeerd worden.
De korst is steenachtig, hard en bruinachtig van kleur. De pâte is kruimelig.
# Bloemenbuurt (Venlo)

De Bloemenbuurt is een buurt in de woonwijk Vogelhut in het stadsdeel Venlo in de gelijknamige gemeente Venlo. De buurt ligt op de Leutherberg en omvat de volgende straten: de Acaciaweg, Dahliaweg, Ericaweg, Rozenweg, Tulpenweg, het eerste deel van de Bremweg en het laatste deel van de Leutherweg.

## Geschiedenis

Na de Tweede Wereldoorlog moest Venlo weer opgebouwd worden. Aanvankelijk wilde het Rijk alle noodwoningen in Venlo en Blerick in een complex bouwen, maar het gemeentebestuur was hierop tegen. Zij wilde zo snel mogelijk af van de noodwoningen en dacht dat de beste manier om dit te realiseren het verspreiden van de woningen was.
In 1946 waren de eerste woningen klaar en meer dan 500 waren nog in aanbouw. Door de schaarste aan bouwmaterialen kon de definitieve wederopbouw pas veel later beginnen. Het Venlose bestuur kreeg van het Ministerie van Wederopbouw en Volkshuisvesting 150.000 kubieke meter toegewezen, maar men wilde geen huizen bouwen waarmee men nog jaren bleef zitten.

### Bungalows

Om tegemoet te komen aan de wens van de gemeente en de schaarste werd een bouwplan ontwikkeld; de zogenaamde kernwoning. Deze woning bestaat uit een woonlaag met een plat dak. In maart 1947 vatte het Venlose college het plan op om een vijftigtal bungalows te gaan bouwen. Samen met de directeur van gemeentewerken en met stadsarchitect Jules Kayser, die optrad als stedenbouwkundig adviseur, werd overlegd over het type bungalow en over de meest geschikte locatie. Gemeentwerken adviseerde de zuidgrens van Venlo, maar het College voelde meer voor de locatie aan de Toeperweg. Uiteindelijk werd gekozen voor de Leutherberg.
Ondanks dat de wijk gebouwd is om op termijn weer te worden afgebroken, staan de woningen er nog steeds.

## Bron

* Gemeentearchief Venlo
* 1 2 Tabel: Bevolking; maandcijfers per gemeente en overige regionale indelingen, 1 januari 2023, Centraal Bureau voor de Statistiek, Voorburg/Heerlen
# Bladrammenas

Bladrammenas (Raphanus sativus subsp. oleiferus) is een niet of weinig knoldragende vorm van rammenas die wordt gebruikt voor groenbemesting. Bladrammenas behoort tot de Kruisbloemenfamilie (Cruciferae oftewel Brassicaceae).
De plant wordt 80-110 cm hoog en heeft liervormige rozetbladeren. De kroonbladen zijn meestal paars geaderd en de vrucht is een houtige hauw.
* Hauwen
* Bloemknoppen

## Groenbemesting

Bladrammenas wordt als stoppelgewas gezaaid vanaf 10 augustus tot eind augustus. Bij te vroeg zaaien gaat rammenas nog bloeien wat ongewenst is in verband met eventuele zaadvorming. Bladrammenas heeft een snelle ontwikkeling en vormt een hoog gewas, waardoor het onkruid goed onderdrukt wordt. Het gewas is vorstgevoelig, zodat het na vorst makkelijk ondergeploegd kan worden. De drogestofopbrengst is ongeveer 3900 kg per ha.
* Groenbemesting
* Groenbemesting

## Vanggewas

Daarnaast worden resistente rassen van bladrammenas als vanggewas (ook wel genoemd lokgewas) gebruikt voor het bestrijden van schadelijke aaltjes, zoals het bietencystenaaltje. Door de wortels van de bladrammenas worden de larven uit de cysten gelokt, maar ze kunnen zich hierop niet vermeerderen. Hiervoor moet voor een goed resultaat wel in het voorjaar gezaaid worden, omdat in het najaar de bodemtemperatuur te laag is voor een goede lokking
Daarnaast bestaan er rassen die ook resistent zijn tegen het quarantaine aaltje Meloidogyne chitwoodi. De resistente rassen zorgen voor een actieve afname van de nematodenpopulatie, meer dan natuurlijke sterfte.
Als het gewas voor ongeveer 70% in bloei staat moet het een keer gemaaid worden om zaadvorming te voorkomen.
Bladrammenas is een waardplant van het witte (Heterodera schachtii) en het gele bietencystenaaltje (Heterodera trifolii). Daarom moeten er tegen deze aaltjes resistente rassen gebruikt worden.
Bladrammenas is weinig gevoelig voor knolvoet.
... · R. raphanistrum (Knopherik) · R. sativus (Tuinradijs) · R. sativus subsp. longipinnatus (Witte rammenas) · R. sativus subsp. niger (Rammenas) · R. sativus subsp. oleiferus (Bladrammenas) · R. sativus subsp. sativus (Radijs) ·
# Bladrandkever

De bladrandkever (Sitona lineatus) is een kever uit de familie van de snuitkevers. De kevers en larven vreten aan planten, maar zijn in de regel weinig schadelijk. Ze zijn op erwten waar te nemen van mei tot juli. Op vroeg gepootte tuinbonen komen ze al vanaf begin april voor.

## Beschrijving

De kever wordt 4-5 mm lang en heeft een bruine tot zwarte kleur. De kevers zijn met koperkleurige, grijsgroene, geelachtige of bruine schubben bedekt. Tussen de schubben zitten korte, zeer dunne haren. Over het halsschild lopen drie donkere lengtestrepen en op de dekschilden lopen afwisselend donkere en lichte lengtestrepen. Er komen echter ook kevers voor met maar één lichaamskleur, die dan donker is. De poten en antennes zijn geel- tot roodbruin. De top van de antennes is iets donkerder. De snuit ter hoogte van de facetogen wordt smaller en heeft aan de punt evenwijdig lopende banden. Het halsschild ter hoogte van de ogen is breder dan de kop en is vlak achter de voorste rand duidelijk ingesnoerd. In het midden is het halsschild het breedst.

## Voorkomen en levenswijze

De bladrandkever komt voor in het Palearctisch gebied, in het noorden tot voorbij Centraal-Scandinavië en ook op de Britse Eilanden. Ze zijn in Noord-Amerika ingevoerd. De kevers leven op akkerland en weilanden. De vrouwtjes leggen de eieren aan de voet van de planten. De larven voeden zich ondergronds met de stikstofknolletjes en de 's nachts actieve kevers vreten aan de bladranden. Het vraatbeeld aan de bladranden zijn de halve maantjes. Door vreterij aan de stikstofknolletjes kan stikstofgebrek optreden. Meestal treedt er per jaar maar één generatie op, maar soms kunnen het er ook twee zijn.

## Literatuur

* Edmund Reitter: Fauna Germanica – Die Käfer des Deutschen Reiches. Band 5 S. 71, K. G. Lutz, Stuttgart 1912
* Edmund Reitter: Fauna Germanica – Die Käfer des Deutschen Reiches. 5 Bände, Stuttgart K. G. Lutz 1908–1916, Digitale Bibliothek Band 134, Directmedia Publishing GmbH, Berlin 2006, ISBN 3-898-53534-7
* Jiři Zahradnik, Irmgard Jung, Dieter Jung et al.: Käfer Mittel- und Nordwesteuropas. Parey, Berlin 1985, ISBN 3-490-27118-1.
# Blyths ijsvogel

Blyths ijsvogel (Alcedo hercules) is een vogel uit de familie ijsvogels (Alcedinidae). Deze ijsvogel is sterk verwant aan de gewone ijsvogel. Blyths ijsvogel is in het Nederlands (en Engels) genoemd naar de Britse zoöloog Edward Blyth, die de vogel in 1845 had beschreven als Alcedo grandis. Later bleek echter dat deze naam al in gebruik was waardoor deze niet werd erkend. In 1917 heeft Alfred Laubmann daarom een nieuwe naam voorgesteld, zodat hij nu als auteur staat vermeld.

## Kenmerken

Deze ijsvogel is 22 cm lang en daarmee groter dan de gewone ijsvogel. Verder lijken de vogels sterk op elkaar. Deze soort heeft een geheel blauwe kop en geen oranje oorstreek zoals de gewone ijsvogel. Verder is de gewone ijsvogel (A. atthis ispida, ondersoort in Europa) lichter van kleur, Blyths ijsvogel heeft een donkerder blauwe mantel en dieper roodbruine buik en borst.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van oostelijk Nepal tot Midden-Vietnam en Fujian. Het leefgebied bestaat uit heldere beken en kleine rivieren in diepe kloven, heuvelland en loofbos tussen de 400 en 1000 m boven de zeespiegel. Mogelijk ook bij stromend water in bossen die grenzen aan sterk bebost agrarisch gebied.

## Status

De grootte van de wereldpopulatie werd in 2022 geschat op 2500 tot 10.000 individuen. De vogel komt voor in lage dichtheden over een groot verspreidingsgebied. Deze soort ijsvogel gaat in aantal achteruit omdat het leefgebied wordt aangetast en versnipperd door ontbossingen en vervuiling van het water. Om deze redenen staat Blyths ijsvogel als gevoelig op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Blyths ijsvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 Handbook of the Birds of the World deel 6, 2001.
# Blenina lucretia

Blenina lucretia is een vlinder uit de familie van de visstaartjes (Nolidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1823 door Dalman.
# Blennidus inops

Blennidus inops is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Tschitscherine.
# Blohm & Voss Bv P.208

De BV P.208 was een project voor een jachtvliegtuig dat werd ontwikkeld door de Duitse vliegtuigbouwer Blohm und Voss.

## Ontwikkeling

Het BV P.208-project bestond uit een aantal ontwerpen voor staartloze jachtvliegtuigen. Bij alle ontwerpen was de zuigermotor achter de cockpit geplaatst en voorzien van een duwpropeller. De luchtinlaat was aan de zijkant van de romp aangebracht, de radiator halverwege onder de romp. Men maakte van een zuigermotor gebruik omdat de beoogde straalmotor niet beschikbaar was.
De vleugel was tegen de onderkant van de romp geplaatst en was voorzien van een pijlstand van 30 graden. Aan de vleugeltippen waren korte stijlen aangebracht met hieraan aan de achterkant een kleine vleugeltip. Deze wezen duidelijk naar beneden en werden gebruikt als richting- en hoogteroeren.
Voor het testen van de besturing wilde men gebruikgemaakt van de Skoda-Kaula V6. Dit toestel werd aangepast en heeft ook werkelijk in deze vorm gevlogen. Er was een neuswiel landingsgestel aangebracht waarvan het neuswiel voorwaarts in de rompneus opgetrokken en het hoofdlandingsgestel binnenwaarts in de vleugels. De cockpit was op de romp geplaatst en bevond zich boven de vleugelvoorrand.
De bewapening bestond uit drie 30mm-MK108-kanonnen die in de rompneus waren aangebracht.

## Uitvoeringen

De Bv P.208.01 maakte gebruik van een Junkers Jumo 222E-motor.
De Bv P.208.02 was voorzien van een Argus As 413-motor.
De Bv P.208.03 was voorzien van een Daimler-Benz DB603L-motor. De radiator was groter uitgevoerd en verder naar voren geplaatst. Beide toestellen waren ook voorzien van kleine richtingsroeren aan de vleugeltippen.
* "Luftwaffe Secret Projects - Fighters 1939 - 1945 - Walter Schick & Ingolf Meyer
* Jet Planes of the Third Reich, The Secret Projects - Volume One & Two - Manfred Griehl
* Secret Aircraft Designs of the Third Reich - David Myhra
* Artikelen op Luft46.com
# Blondelia nigripes

Blondelia nigripes is een vliegensoort uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1810 door Fallen.
# Bois-le-Roi (Eure)

Bois-le-Roi is een gemeente in het Franse departement Eure (regio Normandië). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Évreux. Bois-le-Roi (Eure) telde op 1 januari 2021 1.231 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Bois-le-Roi bedroeg op 1 januari 2021 5,42 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 227,1 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Borolia incana

Borolia incana is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1880 door Snellen.
# Bolotoperla

Bolotoperla is een geslacht van steenvliegen uit de familie vroege steenvliegen (Taeniopterygidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1975 door Ricker & Ross.

## Soorten

Bolotoperla omvat de volgende soorten:
* Bolotoperla rossi (Frison, 1942)
* DeWalt, R. E., U. Neu-Becker & G. Stueber (2013) Plecoptera Species File Online. Version 1.0/4.1. Bezocht: 4-3-2013.
# Bolotoperla rossi

Bolotoperla rossi is een steenvlieg uit de familie vroege steenvliegen (Taeniopterygidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door Frison.
* Joel Hallan (2008) Synopsis of Taeniopterygidae of the World
* DeWalt, R. E., U. Neu-Becker & G. Stueber (2013) Plecoptera Species File Online. Version 1.0/4.1. Bezocht: 4-3-2013.
# Bolotnitsa Fluctus

Bolotnitsa Fluctus is een lavastroom op de planeet Venus. Bolotnitsa Fluctus werd in 1997 genoemd naar Bolotnitsa, een moeraszeemeermin uit de Slavische mythologie.
De fluctus heeft een lengte van 1100 kilometer en bevindt zich in de quadrangles Atalanta Planitia (V-4) en Nemesis Tesserae (V-13).
# Boeckosimus plautus

Boeckosimus plautus is een vlokreeftensoort uit de familie van de Lysianassidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1845 door Krøyer.
# Boedapest Torna Club

Boedapest Torna Club of kortweg Boedapest TC of BTC was een Hongaarse turn en voetbalclub uit de hoofdstad Boedapest.
De turnclub werd op 9 mei 1885 opgericht en startte op 8 februari een voetbalafdeling, BTC werd zo de oudste club van het land. Enkele weken later schreef de club al Hongaarse voetbalgeschiedenis toen twee teams van BTC een wedstrijd speelden op het Millenáris-plein.
De club was medeoprichter van de Hongaarse voetbalcompetitie en werd kampioen in de eerste twee seizoenen. Na het seizoen 1904 trok de club zich terug tot 1907 en speelde dan tot 1915 in eerste. Daarna nog van 1917 tot 1925.
Maar de club schreef ook geschiedenis in Oostenrijk, in de beginjaren waren Oostenrijk en Hongarije dan ook een gezamenlijk keizerrijk. In 1902 werd de finale van de Challenge Cup gehaald, maar BTC verloor net met 1-2 van Vienna Cricketer. In 1910 won de club deze beker in de finale met 2-1 van Wiener Sport-Club, hiervan zijn echter geen officiële krantenberichten meer te vinden en dit is enkel bekend via het verder vertellen van de club.
Datzelfde jaar werd ook de finale van de eerste Hongaarse beker gehaald tegen MTK Boedapest maar de club verloor met 1-1, 1-3. In 1926 werd de club opgeheven en kwam er een einde aan de legendarische club uit de Hongaarse stad.

## Erelijst

* Landskampioen
    1901, 1902
* Beker van Hongarije
    Finalist: 1910
* Challenge Cup
    Winnaar: 1910
    Finalist: 1902

## Bekende spelers

* Alfréd Hajós
# Boedapestgambiet

| 8 | | | | | | | | |
| 7 | | | | | | | | |
| 6 | | | | | | | | |
| 5 | | | | | | | | |
| 4 | | | | | | | | |
| 3 | | | | | | | | |
| 2 | | | | | | | | |
| 1 | | | | | | | | |
| | a | b | c | d | e | f | g | h |
| | Het boedapestgambiet na 2. ...e5 | Het boedapestgambiet na 2. ...e5 | Het boedapestgambiet na 2. ...e5 | Het boedapestgambiet na 2. ...e5 | Het boedapestgambiet na 2. ...e5 | Het boedapestgambiet na 2. ...e5 | Het boedapestgambiet na 2. ...e5 | Het boedapestgambiet na 2. ...e5 |
Het boedapestgambiet is in de opening van een schaakpartij een variant in de halfgesloten spelen. Het gambiet valt onder ECO-code A52, en het begint met de zetten
* d4 Pf6
* c4 e5
De oudst bekende partij met dit gambiet was tussen Adler en Maróczy welke werd gespeeld in Boedapest in 1896.

## Externe link

* partijen