OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gamalama

De Gamalama is een stratovulkaan op het eiland Ternate, voor de westkust van Halmahera, Indonesië. De top van de 1715 meter hoge Gamalama wordt gevormd door een drietal vulkanische kegels. Een noord-zuid lopende riftzone wordt gemarkeerd door een aantal maren en fissuren.
De Gamalama is een van de actiefste vulkanen van Indonesië en heeft in de laatste vijf eeuwen verschillende (freatische) erupties gehad met een waarde van 1 tot 3 in de vulkanische-explosiviteitsindex (VEI). Deze erupties bestonden uit lavastromen, pyroclastische stromen, lahars en tefra, waaronder as, lapilli en vulkanische bommen.
Omdat Ternate een belangrijk centrum voor de handel in specerijen werd toen de Portugezen er in 1512 een fort bouwden, dat later door de Nederlanders werd overgenomen, bestaan er historische verslagen van vulkaanuitbarstingen in Ternate en omliggende eilanden die teruggaan tot het begin van de 16e eeuw. Vanaf de komst van de Europeanen op het eiland werden meer dan 70 erupties geregistreerd.
Tijdens de flankeruptie van 1775 werd een maar gevormd nabij het dorp Soela Takome, waarbij 140 inwoners vermist raakten. Een andere bron meldt dat bij de eruptie van 1775 een pyroclastische stroom ontstond die circa 1300 mensen het leven kostte.
# Game Boy Micro

De Game Boy Micro werd het eerst getoond op de E3 2005 in Los Angeles. Het is de derde versie van de Game Boy Advance-handheldconsole. In tegenstelling tot de Game Boy Advance en Game Boy Advance SP kan de Game Boy Micro alleen Game Boy Advance-spellen afspelen. Game Boy Color- en originele Game Boy-spellen kunnen er niet mee worden gespeeld.
Het kleine scherm (5 cm in diameter) van de Game Boy Micro wordt verlicht met dezelfde technologie die te vinden is in de Nintendo DS. Deze technologie zorgt ervoor dat het scherm uitstekend verlicht is en dat de ingebouwde lithium-ionbatterij minder snel leeg is.
De Game Boy Micro werd in Europa op 4 november 2005 gelanceerd in vier verschillende kleuren (blauw, rood, groen en metallic) voor de prijs van € 99. Dankzij verwisselbare frontplaatjes kan de Game Boy Micro worden aangepast naar de eigen smaak. Dit is de laatste Game Boyconsole die is uitgebracht.

## Externe link

* (en) Vaak gestelde vragen over de Game Boy Micro, Nintendo
Spelcomputers · Draagbare spelcomputers (Lijst van draagbare spelcomputers)
# Game Boy Color

De Game Boy Color (vaak afgekort tot GBC) is een draagbare spelcomputer van Nintendo en de "grote broer" van de oorspronkelijke Game Boy (nog met een zwart-witbeeldscherm; nog vroeger enkel in groen tinten).

## Geschiedenis

De spelcomputer kwam op de markt in 1998. Alle spelcartridges van de oorspronkelijke Game Boy kunnen ook gespeeld worden met de Game Boy Color.
Het is mogelijk om met deze Game Boy tegen elkaar te spelen via een kabeltje of draadloos via infrarood. Overigens is in de latere Game Boys de mogelijkheid om via infrarood te spelen geschrapt, zoals bij de Game Boy Advance. Daarnaast kan ook een koptelefoon worden aangesloten.

## Modellen

De Game Boy Color is in verschillende kleuren en versies uitgekomen.

### Basiskleuren

Dit zijn de kleuren van het "Color"-logo.
* Paars (Grape)
* Lichtblauw (Teal)
* Lichtgroen (Kiwi)
* Roze (Berry)
* Geel (Dandelion)
* Transparant paars (Atomic Purple)
* Transparante behuizing (Neotones Ice)

### "Limited Edition"-kleuren

* Transparant zwart (Japan, 2000)
* Transparant groen (Japan Toys "R" Us, 2000)
* Ice BLue (Japan Toys "R" Us, 1999)
* Transparant oranje (Japan, Toys "R" Us)
* Transparant blauw (Japan, All Nippon Airways)
* Green 'n' Gold Australian Edition (Australië)

### Special Edition-varianten

* Geel met Tommy Hilfiger-logo
* Lichtpaars met Hello Kitty-logo (Hello Kitty Special Box)

### Pokémon-edities

* Pikachu-editie - geel met blauw, inclusief Pokémonlogo en -artwork en gekleurde knoppen (kwam samen met Pokémon Yellow)
* Zilver en goud. Pokémon-artwork rond het scherm (Verenigde Staten, Toys "R" Us)
* Transparant blauw en wit - inclusief Pokémon-artwork (Hongkong)
* Transparant groen en wit - inclusief Pokémon-artwork (Taiwan)
* Geel met blauw - inclusief logo, artwork en gekleurde knoppen (Australië)
* Pokémon Center - zilver - inclusief Pokémon-artwork en -logo (1999)
* Pokémon Center - oranje en blauw - inclusief Pokémon-artwork en -logo (1999)

## Specificaties

* CPU: 8 bit-Sharp LR35902 (Z80-compatible processor), kloksnelheid van 4 MHz of 8 MHz
* RAM-geheugen: 32 kB (extra 128 kB op de spelcartridge)
* Video-RAM: 16 kB
* Maximale ROM-grootte: 8 MB
* Geluid: 2 kanalen, stereo
** Geluid via speaker (mono)
** Geluid via 3,5mm-koptelefoonjack (stereo)
* Beeldscherm: zeer reflecterend tft-lcd, 160×144 pixels gemaakt door Sharp
* Kleurenpalet: 32.768 kleuren; ondersteunt 10, 32, of 56 kleuren tegelijkertijd op het scherm
* Besturing: 8 richtingen-D-Pad, A-, B-, select- en startknop
* Communicatie: serieel of infrarood
** Serieel: 512 kbit/s; om twee spelcomputers te kunnen aansluiten
** Infrarood: maximaal 2 meter afstand van elkaar
* Voeding: 2 AA-batterijen voor ongeveer 13 uren speeltijd. Een AC-adapter (DC 3 V) was ook beschikbaar.
* Afmetingen: 75×27×133 mm
* ↑ Japan Platinum Game Chart. The Magic Box. Gearchiveerd op 13 december 2007. Geraadpleegd op 27 september 2007.
* ↑ US Platinum Videogame Chart. The Magic Box. Gearchiveerd op 9 mei 2008. Geraadpleegd op 27 september 2007.
Spelcomputers · Draagbare spelcomputers (Lijst van draagbare spelcomputers)
# Gelis anataelianus

Gelis anataelianus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Ceballos in 1925.
# Fusceulima ignota

Fusceulima ignota is een slakkensoort uit de familie van de Eulimidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Thiele.
# Gamtsjen

De Gamtsjen (Russisch: Гамчен), Gamtsjenski of Gamtsjenskaja Sopka is een complexe vulkaan in het gelijknamige Gamtsjengebergte (waartoe ook de iets noordelijker gelegen vulkanen Komarov en Vysoki behoren) ten oosten van het Oostelijk Gebergte in het noordelijk deel van het natuurreservaat zapovednik Kronotski nabij de oostkust van het Russische schiereiland Kamtsjatka. Het complex bevindt zich ten noorden van de vulkanen Kronotskaja Sopka en de Sjmidt en ten zuidwesten van de vulkaan Kizimen aan de zuidrand van het Gamtsjengebergte, die het noordelijkste punt vormt van de oostelijke vulkanengordel van Kamtsjatka.
Het Gamtsjencomplex bestaat uit vier stratovulkanen; Joezjny Gamtsjen (of Glavny), Severny Gamtsjen, Molodoj en Barani, die zich bevinden in een oude caldera van 15 bij 23 kilometer.

## Severny en Joezjny Gamtsjen

De steile 2576 meter hoge geërodeerde basaltvulkaan Joezjny (zuid) en de eveneens sterk geërodeerde 2300 meter hoge steile andesietvulkaan Serverny (noord) Gamtsjen zijn met elkaar verbonden en werden in het Pleistoceen gevormd. De beide vulkanen hebben respectievelijk een omavang van 4,5 bij 7,0 kilometer en 3 bij 7 kilometer en een volume van 15 km³ and 8 km³. Aan het begin van het Holoceen stortte de top van de Gamtsjen in, waardoor grote ladingen puin over de oostelijke flank naar beneden kwamen.

## Molodoj

De kleine vulkaan Molodoj op de oostelijke flank van de Severny Gamtsjen meet 3 bij 4,5 kilometer aan de basis en heeft een volume van 3,6 km³. De vulkaan heeft aan de top een goed bewaarde nauwe krater van 200 meter breed en ongeveer 80 meter diep, waarvan de bodem is bedekt met een gletsjer. De krater hiervan bestaat vooral uit scoria en lapili. Op de oostflank bevinden zich twee koepelvulkanen met korte lavastromen.

## Barani

De jonge vulkaan Barani ("schapen") op de zuidoostelijke flank van de Joezjny Gamtsjen heeft aan de basis een omvang van 2 bij 2,5 kilometer, een volume van 1,5 km² en heeft een schuin aflopende krater met een diameter van 450 meter en een diepte van 200 meter, waarvan de wanden bestaan uit basalt en tufsteen. In het zuidelijke en westelijke deel van de krater bevinden zich fumaroles, met een temperatuur tussen de 41 en 80°C. Barani vormt de bron van een lavaveld naar het oosten en noordoosten toe, dat actief was tussen 1600 en 1000 v. Chr.
Op de hellingen van het complex, die sterk zijn doorsneden met uitgesleten groeven en barrancos (radiaal verlopende kloven), bevinden zich lavakoepels, waarvan de Loekovitsa ("uienbol") als laatste werd gevormd tijdens de laatste stadia van de activiteit van de Barani. Zowel de Barani als de Loekovitsa bestaan uit kaliumarm basalt en basalt-andesiet. In het complex bevindt zich ook de schildvulkaan Menner.
* ↑ (en) RUSSIA: KAMCHATKA AND THE RUSSIAN PACIFIC ISLANDS - ULTRA-PROMINENCE PAGE - 30 Peaks with Prominence of 1,500 meters or greater. peaklist.
* 1 2 3 (ru) Вулкан Гамчен. rusotpusk.ru.
* 1 2 (en) Gamchen, Kamchatka. VolcanoWorld. Gearchiveerd op 5 maart 2016. Geraadpleegd op 12 juli 2023.
* ↑ (en) Gamchen volcano. Instituut voor Vulkanologieen Seismologie, Kamtsjatka.
# Gemendhoo (Noonu-atol)

Gemendhoo is een van de onbewoonde eilanden van het Noonu-atol behorende tot de Maldiven.
# Fuxiana yangi

Fuxiana yangi is een vlokreeftensoort uit de familie van de Anisogammaridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Sket.
# Geodia micropora

Geodia micropora is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Geodia en behoort tot de familie Geodiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Lendenfeld.
# Geodia magellani

Geodia magellani is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Geodia en behoort tot de familie Geodiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1886 door Sollas.
# Geert Hüsstege

Geert Hüsstege (Haaren, 5 februari 1929 - Haaren, 8 november 2017) was een Nederlands auteur, illustrator en fotograaf.
Hüsstege heeft verscheidene natuurboeken op zijn naam staan, waaronder enkele fauna’s. Hij bedacht een systeem om het herkennen van planten eenvoudiger te maken dat bovendien het plukken van vaak zeldzame bloemen en planten om ze te determineren, overbodig maakte.
# George Gerbier d'Ouvilly

George Gerbier d'Ouvilly (fl. 1661) was een Nederlands-Engels toneelschrijver en vertaler.
D'Ouvilly was van oorsprong een Nederlander, maar waar hij precies is geboren is onbekend. Hij was verwant aan de schilder Sir Balthazar Gerbier, baron d'Ouvilly en was, net als hij, een protegé van Lord Craven. Hij sloot zich aan bij het regiment van deze Lord Craven in de Lage Landen en klom op tot kapitein. Ten tijde van de Restauratie woonde hij in Londen, waar hij de tragikomedie The False Favourite Disgrac'd, and the Reward of Loyalty (De valse gunsteling onteerd, en de beloning voor loyaliteit) schreef, uitgegeven in Londen in 1657. Het stuk bevat, volgens Gordon Goodwin, een "goed opgebouwd plot, maar (...) een ruwe wijze van voordracht".
Daarnaast vertaalde hij ook biografieën uit het Frans van de schrijver André Thevet, die onder de titel Prosopagraphia, or some Select Pourtraitures and Lives of Ancient and Modern Illustrious Personages het derde deel vormen van William Lees editie van Sir Thomas Norths Plutarch (Londen, 1657). Een andere vertaling van hem is Il Trionfo d'Inghilterra overo Racconto et Relatione delle Solennit; fatte & osservate nella gloriosa Incoronatione della Maestà di Carlo Secondo d’Inghiterra, Scotia, Francia, & Irlanda, re augustissimo; nel terzo giorno di Maggio, 1661, insieme con la descrittione degl' Archi Trionfali (...) e altre (...) dimostrationi d'Allegrezze (...) nella (...) Città di Londra (...) et anco la superba Cavalcata fatta (...) il giorno innanzi (...) Il tutto transportato nella lingua Italiana, per il Capitan Giorgio Gerbieri D’Ouvilly (Venetië, 1661).
# George Gallup

George Horace Gallup (Jefferson, 18 november 1901 – Tschingel, Zwitserland, 26 juli 1984) was een Amerikaans statisticus. Opiniepeilingen werden tot wetenschap gemaakt door deze statisticus.
Gallup was de uitvinder van de Gallup poll, een succesvolle statische methode om opinies te peilen. Gallup poll is in de Verenigde Staten synoniem geworden met opiniepeiling.
Een quote van deze persoon: 'I could prove God statistically'
# GNU

GNU (GNU's Not Unix) is een in 1984 door Richard Stallman gelanceerd project met als doel een volledig vrij besturingssysteem voor computers te maken. GNU wordt uitgesproken als [guh-NOE] (terwijl het Engelse woord gnu wordt uitgesproken als [noe]), en is een recursief acroniem. GNU is nauw verbonden met de Free Software Foundation (FSF), die dit als het centrale project beschouwt van de beweging voor vrije software. Ook een substantiële hoeveelheid software wordt door de FSF onder de GNU-vlag verspreid.
Onderdelen van het GNU-besturingssysteem worden tegenwoordig vooral gebruikt in het besturingssysteem dat doorgaans Linux genoemd wordt, en waarnaar de FSF verwijst als GNU/Linux (zie hieronder).

## Geschiedenis

Uit frustratie over de licentievoorwaarden van de software die hij voor zijn beroep gebruikte, zei Richard Stallman in 1984 zijn baan bij het MIT op om zich volledig te storten op het ontwikkelen van vrije software, te beginnen met een besturingssysteem, GNU. Om technische redenen koos hij ervoor om van GNU een uitgebreide, gecorrigeerde variant te maken van Unix, destijds een alomtegenwoordig besturingssysteem in de academische wereld. De naam is dan ook een recursief acroniem voor "GNU's Not Unix" (GNU is geen Unix). Vooral de modulaire opbouw van Unix was een belangrijke motivatie om van dit systeem uit te gaan: Unix kon onderdeel voor onderdeel vervangen worden door vrije componenten met dezelfde functionaliteit. GNU-componenten werden en worden als losse pakketten aangeboden. Vooral de GNU-ontwikkelsoftware, met name de GNU C Compiler (later GNU Compiler Collection), werd al snel populair.

### GNU en Linux

Het was oorspronkelijk de bedoeling van het GNU-project om een eigen alternatief voor de Unixkernel te ontwikkelen, de zogenaamde Hurd. Door de snellere ontwikkeling van de Linuxkernel - het is tot op heden nog altijd wachten op een eerste officiële versie 1.0 van de Hurd - worden GNU-programma's nu vaak samen met de Linuxkernel gebruikt.
"Varianten van het GNU-besturingssysteem die de Linuxkernel gebruiken, zijn nu wijdverbreid; hoewel deze systemen vaak worden aangeduid als "Linux" zouden ze beter kunnen worden aangeduid als "GNU/Linux"-systemen." - de Free Software Foundation.

## Licentievoorwaarden

De hoofdmoot van GNU wordt verspreid onder de bepalingen van de GNU General Public License (GPL). De licentie houdt een ongelimiteerd gebruiksrecht in voor alle toepassingen, alsmede het recht om GNU-software naar eigen inzicht aan te passen en, al dan niet in aangepaste vorm en al dan niet tegen vergoeding, te verspreiden. Bij verspreiding moet de software in ieder geval in de vorm van broncode beschikbaar gesteld worden en vergunt de verspreider de ontvanger dezelfde rechten (zie copyleft).
Andere delen van het systeem vallen onder andere licenties, dan wel omdat ze afkomstig zijn van andere partijen dan de FSF, dan wel omdat de bepalingen van de GPL te stringent zijn voor het toepassingsdomein; zie LGPL.
# Gelofte

Gelofte kan verwijzen naar:
* een plechtige belofte
* een (heilige) eed
* de kloostergeloften
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gelofte en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Gastrimargus

Gastrimargus is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1884 door Saussure.

## Soorten

Het geslacht Gastrimargus omvat de volgende soorten:
* Gastrimargus acutangulus Stål, 1873
* Gastrimargus africanus Saussure, 1888
* Gastrimargus angolensis Sjöstedt, 1928
* Gastrimargus crassicollis Saussure, 1888
* Gastrimargus determinatus Walker, 1871
* Gastrimargus drakensbergensis Ritchie, 1982
* Gastrimargus hyla Sjöstedt, 1928
* Gastrimargus immaculatus Chopard, 1957
* Gastrimargus insolens Ritchie, 1982
* Gastrimargus lombokensis Sjöstedt, 1928
* Gastrimargus marmoratus Thunberg, 1815
* Gastrimargus miombo Ritchie, 1982
* Gastrimargus mirabilis Uvarov, 1923
* Gastrimargus musicus Fabricius, 1775
* Gastrimargus nubilus Uvarov, 1925
* Gastrimargus obscurus Ritchie, 1982
* Gastrimargus ochraceus Sjöstedt, 1928
* Gastrimargus ommatidius Huang, 1981
* Gastrimargus rothschildi Bolívar, 1922
* Gastrimargus subfasciatus Haan, 1842
* Gastrimargus verticalis Saussure, 1884
* Gastrimargus wahlbergii Stål, 1873
* Gastrimargus willemsei Ritchie, 1982
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Gerda De Bock

Gerardina (Gerda) De Bock (Antwerpen, 3 mei 1922 - Gent, 20 juni 2011) was een Belgische juriste, pedagoge en hoogleraar aan de Rijksuniversiteit Gent. Ze was de eerste vrouwelijke decaan van deze universiteit.

## Levensloop

Gerda De Bock studeerde geschiedenis, criminologie en rechten en behaalde een doctoraat in de rechten aan de Rijksuniversiteit Gent. In 1948 werd ze advocaat aan de balie te Gent. Ze combineerde dit met een onderzoekmandaat bij het Nationaal Fonds voor Wetenschappelijk Onderzoek, eerst als aspirant (1949-1951), vervolgens als aangesteld navorser (1951-1953). In 1953 werd ze directrice van het Stedelijk Hoger Instituut voor Sociale Studiën in Gent. In 1954 werd ze buitengewoon docent aan de School voor Criminologie van de Rijksuniversiteit Gent. Ze volgde Nico Gunzburg op als titularis van de cursus Wetgeving op de kinderbescherming. Vanaf 1965 was De Bock verbonden aan de faculteit Letteren en Wijsbegeerte. In 1968 werd ze benoemd tot buitengewoon hoogleraar. In 1971 werd ze decaan van de faculteit van Psychologie en Pedagogische Wetenschappen, de eerste vrouwelijke decaan van de Rijksuniversiteit Gent. Datzelfde jaar trad ze terug als directrice van de Sociale Hogeschool. In 1970 richtte ze het Seminarie voor Sociale en Gerechtelijke Jeugdbescherming op, dat in 1974 tot het Seminarie en Laboratorium voor Jeugdwelzijn en Volwassenenvorming werd omgevormd. Ze was directeur-diensthoofd tot 1985. De Bock was de grondlegger van het academisch sociaal werk in Vlaanderen en de sociale agogiek, dat ze inrichtte als een studierichting. Ze ging op emeritaat in 1984.
Ze was lid van de Nederlandstalige afdeling van de Hoge Raad voor de Volksopleiding en lid en ondervoorzitter van de Nationale Raad voor Jeugdbescherming.

## Eerbetoon

* Commandeur in de Kroonorde (1975)
* Burgerlijke medaille 1e klasse (1976)
* Grootofficier in de Orde van Leopold II (1985)
* De Bock, Gerda, UGentMemorialis
* Juriste Gerda De Bock overleden, UGentMemorie, 19 juni 2011.
* Gerda De Bock. Grondlegger van (academisch) sociaal werk in Vlaanderen, Canon Sociaal Werk
* ↑ De Bock, Gerda (1922-2011), UGentMemorie, 17 oktober 2015. Gearchiveerd op 31 maart 2023.
* Gemeinsame Normdatei: 173160719
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 2228 6565
* Library of Congress Control Number: n82121803
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068850670
* Virtual International Authority File: 11197196
* WorldCat (via VIAF): 11197196
# Gedenksteen voor gesneuvelde Canadezen (Sneek)

De Gedenksteen voor gesneuvelde Canadezen is een monument ter herinnering aan de Canadese slachtoffers die tijdens de Tweede Wereldoorlog vielen bij de bevrijding van de stad Sneek.

## Monument

De gedenksteen toont het reliëf van een esdoornblad, een zogenaamde Maple Leaf. Dit blad is het nationale symbool van Canada. De steen is ingemetseld in de oostelijke buitenmuur van de Grote- of Martinikerk en werd onthuld op 17 september 1947.
Op het monument staat de tekst:
   Q.O.R. of C.
   H.H. PENNELL G.W. OUDERKIRK
   W.L. JACKSON S.W. WHITE
   IF I SAVE MY LIFE, I LOSE IT.
   15-4-1945
De afkorting in de tekst, Q.O.R.C., staat voor het regiment van de gevallen militairen: Queens Own Rifles Of Canada. De spreuk "If I save my life, I lose it" komt uit een gedicht van de Engelse dichter Alfred Tennyson.
Het monument bevindt zich niet direct aan de straat, maar is afgescheiden door een hekwerk. Aan weerszijden bevinden zich vlaggenhouders.

## Herdenking

Jaarlijks vindt bij het monument een herdenking en kranslegging plaats. Deze vindt jaarlijks op 4 mei plaats als onderdeel van de stille tocht die volgt na de herdenking en kranslegging bij het Oorlogsmonument. Hierbij wordt bij het monument het Volkslied van Canada gespeeld.
* Gedenksteen voor Gesneuvelde Canadezen
# Gedenkteken 1813-1913

Het gedenkteken 1813-1913 is een kunstwerk in de Nederlandse stad Utrecht.

## Beschrijving

Op 28 november 1813 kwam er een einde aan de Franse overheersing sinds 1795 van de stad. In alle vroegte maakten de Franse troepen de aftocht. Enkele uren later arriveerden Kozakken van het Russische leger als eersten bij de stad. Nog lang daarna werd jaarlijks op 28 november in Utrecht Kozakkendag gevierd. Honderd jaar na de bevrijding werd dat nog herdacht.
In 1913 had het Centraal Comité tot viering van Nationale Feestdagen de kunstenaar W.C. Brouwer op het oog voor een monument ter herdenking van 100 jaar Nederlandse onafhankelijkheid. Het zou in het Wilhelminapark worden geplaatst maar het monument is niet gerealiseerd.
In 1914 is een monument bij de Tolsteegbrug geplaatst ter herinnering aan de aftocht van de Fransen. Het ontwerp en de uitvoering van het kunstwerk is van A. van Straten. Het bestaat uit drie opeengestapelde blokken natuursteen die ruw zijn bewerkt. Erop bevindt zich een bronzen plaquette van de Koninklijke Begeer met een afbeelding van de Fransen die over de brug de stad verlaten. Het monument is voorzien van de teksten Utrechts verlossing herdacht 1913 en De Franschen verlaten Utrecht den 28nov 1813. Verder bevat het de tekst Aan het gemeentebestuur aangeboden door, waarna zes namen volgen. Omstreeks 1930 is het gedenkteken verplaatst richting de naastgelegen Bijlhouwersbrug.
* ↑ R. de Bruin, Bezetting of bevrijding. Buitenlandse interventielegers in Utrecht, 1787-1813., in: Oud-Utrecht, jg. 67 (1994), nr. 5, pp. 100-105.
* ↑ Zie het Utrechtsch Nieuwsblad, 6 maart 1913, p.2 en het Utrechtsch Nieuwsblad, 29 juli 1913, p.2.
* ↑ Zie het Utrechtsch Nieuwsblad, 17 maart 1914, p.2, het Utrechtsch Nieuwsblad, 29 juli 1914, p.2 en het Utrechtsch Nieuwsblad, 10 oktober 1914, p.2.
* ↑ Het Utrechts Archief
* ↑ UDS. Gearchiveerd op 14 juni 2018.