OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Signaal Imbosch

Signaal Imbosch is een heuvel van 109,9 meter hoogte (volgens de Rijksdriehoeksmeting) in de gemeente Rheden in het Nationaal Park Veluwezoom. Het is het hoogste punt van de Veluwe, van de provincie Gelderland en tevens het hoogste punt van het Europese deel van Nederland buiten Zuid-Limburg.

## Ligging

De heuvel bevindt zich op het zuidelijk deel van het stuwwalcomplex Veluwe. Signaal Imbosch is een onopvallende zandheuvel op een 100 meter hoog gelegen plateau dat grenst aan het Rozendaalsche veld en het Herikhuizerveld met de Posbank. Het is een voormalig zandverstuivingsgebied dat tegenwoordig met grove dennen is bebost.

## De naam

Signaal Imbosch dankt zijn naam aan het noordelijker gelegen Imbosch. De naam "Imbosch" is waarschijnlijk afgeleid van de bijenvolken ("immen") die vroeger daarheen werden gebracht als de heide bloeide. Het signaal duidt op een plek waar de Rijksdriehoeksmeting een signaalpost had opgericht. Tot in de jaren zestig van de twintigste eeuw stond op dit hoge punt een signaalpunt van de eerste orde: een licht- en meetopstand boven de steen, bedoeld voor meting van omliggende eerste en tweede orde punten, zoals ook de Torenberg dat was. Het Signaal Imbosch moet niet worden verward met de 2 km noordelijker gelegen Imboschberg (86,7 m)

## Tweede Wereldoorlog

In de Tweede Wereldoorlog was het verboden gebied (Sperrgebiet) omdat de Duitsers hier een geavanceerd radiopeilstation met de codenaam Teerose II hadden gebouwd, dat samen met Teerose I in Terlet, Teerose III in de gemeente Rozendaal en commandobunker Diogenes bij Fliegerhorst Deelen deel uitmaakte van een luchtverdedigingssysteem van de Luftwaffe. De reden was de hoogte; alle drie de Teerose-stellingen werden gebouwd op heuveltoppen van minstens 100 meter boven NAP. Het doel was het inmeten van vijandelijke vliegtuigen op hun radioverkeer. Na de capitulatie werden de radiopeilstations ontmanteld. Van de Teerose II-stelling resteren enkel nog wat betonnen funderingen in het bos, 400 m westelijk van de top.

## Beklimming

De heuvel kan te voet beklommen worden. Vanaf de parkeerplaats Tafelberg, een kilometer ten noorden van de Posbank loopt een ruiterpad noordwestwaarts het bos in richting de Rheder- en Worthrhederheide. Na 1 kilometer, na een zandige verbreding van het pad, leidt een smal bospaadje naar rechts omhoog, waarover na 100 meter de top wordt bereikt. Nabij de top bevindt zich een steen van Rijksdriehoeksmeting. Op enkele meters van deze steen ligt de werkelijke top. Door de bomen is er geen uitzicht.

## Trivia

Voor Nederlandse begrippen is Signaal Imbosch geografisch zeer dominant; het dichtstbijzijnde hogere punt is de op 75 km afstand gelegen Melchenberg (134 m) in het Duitse Münsterland. De topografische prominentie bedraagt 98 m, gemeten vanaf de IJssel-aftakking bij Westervoort.
* Wesselink, Dirk (2004), De rol van de Cuneratoren in de landmeetkunde, GEO-INFO 2004-1
* Topografische kaart van Nederland, schaal 1:25.000, blad TK 33D (Loenen), Emmen: Topografische Dienst 2010.
* ↑ Melchenberg (Artikel in Duitstalige Wikipedia).
# Sign of the Times (The Belle Stars)

Sign of the Times is de zevende single van de Britse band The Belle Stars. Het werd op 30 december 1982 uitgebracht op Stiff en is hun eerste zelfgeschreven single sinds Another Latin Love Song uit 1981. Sign Of The Times haalde zowel in Engeland als in Nederland de derde plaats en werd de grootste hit van de Belle Stars.
De single werd onder meer gepromoot met tv-optredens. In Nederland waren de Belle Stars te zien in de TROS TV Show; presentator Ivo Niehe kondigde ze aan als "de Engelse Dolly Dots". In eigen land werden ze gezien als een vrouwelijke versie van hun Stiff-collega's Madness. De plaat was op maandag 14 februari 1983 de 156e AVRO's Radio en TV-Tip op Hilversum 3 en werd een grote hit. De plaat bereikte de 3e positie in de Nederlandse Top 40 en de 6e positie in de Nationale Hitparade. In de TROS Top 50 werd zelfs de 2e positie bereikt. In België bereikte de plaat de 2e positie van de Vlaamse Radio 2 Top 30.
# Simpang Empat

Simpang Empat kan verwijzen naar:
* Simpang Empat (onderdistrict), een onderdistrict in Indonesië
* Simpang Empat (Pekanbaru Kota), een plaats in Indonesië
* Simpang Empat (Simpang Empat), een plaats in Indonesië
* Simpang Empat (Kluet Utara), een plaats in Indonesië
* Simpang Empat (Jejawi), een plaats in Indonesië
* Simpang Empat (Karang Baru), een plaats in Indonesië
* Simpang Empat (Lawe Bulan), een plaats in Indonesië
* Simpang Empat (Danau Kerinci), een plaats in Indonesië
* Simpang Empat (Sei Rampah), een plaats in Indonesië
* Simpang Empat (Bebesen), een plaats in Indonesië
* Simpang Empat (Marbau), een plaats in Indonesië
* Simpang Empat (stad), de hoofdstad van West-Pasaman in Indonesië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Simpang Empat en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sinoxylon angolense

Sinoxylon angolense is een keversoort uit de familie boorkevers (Bostrichidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Lesne.
# Sinoxylon atratum

Sinoxylon atratum is een keversoort uit de familie boorkevers (Bostrichidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Lesne.
# Sinoxizicus

Sinoxizicus is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Gorochov & Kang.

## Soorten

Het geslacht Sinoxizicus is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Sinoxizicus breviatus (Gorochov & Kang, 2005)
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Sinoxizicus breviatus

Sinoxizicus breviatus is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Gorochov & Kang.
# Sinan ibn Thabit

Abu Said Sinan ibn Thabit ibn Qurra (Arabisch : سنان بن ثابت بن قرة) (ca. 880 - 943) was een Arabisch arts, wiskundige en astronoom. Hij is de zoon van Thabit ibn Qurra en de vader van Ibrahim ibn Sinan. Hij wordt de vader van de Islamitische wiskunde genoemd. Er is zeer weinig bekend over Sinan ibn Thabit. Bovendien is hij beter bekend als arts dan als wiskundige.
'Abd al-Hamīd ibn Turk · Abd-al-Rahman Al Sufi · Abū al-Hasan ibn Alī al-Qalasādī · Abū Ishāq Ibrāhīm al-Zarqālī · Abū Kāmil Shujā ibn Aslam · Abu'l-Hasan al-Uqlidisi · Abul Wafa · Ahmed ibn Yusuf · Al-Biruni · Al-Chwarizmi · Al-Hajjāj ibn Yūsuf ibn Matar · Alhazen · Al-Jayyani · Al-Karaji · Al-Khazini · Al-Kindi · Al-Mahani · Al-Majrati · Al-Sijzi · Hunayn ibn Ishaq · Ibn al-Banna · Ibn Sahl · Ibn Tahir al-Baghdadi · Ibn Yahyā al-Maghribī al-Samaw'al · Ibrahim al-Fazari · Ibrahim ibn Sinan · Jabir ibn Aflah · Kushyar ibn Labban · Mohammed al-Fazari · Mohammed ibn Jābir al-Harrānī al-Battānī · Nasir al-Din al-Toesi · Sinan ibn Thabit · Thabit ibn Qurra · Ulug Bey · Yusuf al-Mu'taman ibn Hud
* Gemeinsame Normdatei: 102473307
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 0482 1843
* Library of Congress Control Number: n89115237
* Système universitaire de documentation: 243277466
* Virtual International Authority File: 20071183
* WorldCat (via VIAF): 20071183
# Sikandra Rao

Sikandra Rao is een stad en gemeente in het district Hathras van de Indiase staat Uttar Pradesh.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 38.485 mensen in Sikandra Rao, waarvan 52% mannelijk en 48% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 46%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Sipunculus (Sipunculus) longipapillosus

Sipunculus (Sipunculus) longipapillosus is een soort in de taxonomische indeling van de Sipuncula (Pindawormen).
Het dier behoort tot het geslacht Sipunculus en behoort tot de familie Sipunculidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Murina.
# Sipunculus (Sipunculus) norvegicus

Sipunculus (Sipunculus) norvegicus is een soort in de taxonomische indeling van de Sipuncula (Pindawormen).
Het dier behoort tot het geslacht Sipunculus en behoort tot de familie Sipunculidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1869 door Danielssen.
# Sipunculus (Sipunculus) nudus

Sipunculus (Sipunculus) nudus is een soort uit de stam Sipuncula (pindawormen).
De wetenschappelijke naam werd gepubliceerd in 1766 door Linnaeus.
# Sipunculus (Sipunculus) polymyotus

Sipunculus (Sipunculus) polymyotus is een soort in de taxonomische indeling van de Sipuncula (Pindawormen).
Het dier behoort tot het geslacht Sipunculus en behoort tot de familie Sipunculidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1947 door Fisher.
# Sint-Jozefkerk (Kaalheide)

De Sint-Jozefkerk is een kerkgebouw in de wijk Kaalheide in Kerkrade in de Nederlandse provincie Limburg. De kerk staat aan de Kapelweg en voor de linker zijgevel ligt een Lourdesgrot.
De kerk is gewijd aan Sint-Jozef.

## Geschiedenis

In 1928 werd de kerk gebouwd naar het ontwerp van architect Hubert van Groenendael.
In 1938 werd de Lourdesgrot gebouwd in kunststeen.
Sinds 2001 is de kerk samen met de Lourdesgrot een rijksmonument.

## Opbouw

Het georiënteerde kerkgebouw is een kruiskerk met invloeden van het eclecticisme opgetrokken in Nievelsteiner zandsteen, mergel en hardsteen. Het bestaat uit een toren rechts naast de frontgevel geplaatst, een narthex, een driebeukig schip met drie traveeën in pseudobasilicale opstand, een transept en een koor met een travee en apsis. De toren heeft een balustrade met daarboven twee galmgaten iedere gevel en bekroond door een peerspits (ui) op een verzonken tentdak. Op de kruising heeft men een angelustoren met peerspits gebouwd. Het schip, transept en het koor worden onder een zadeldak gedekt. Het dak van het middenschip loopt in de zijbeuken over, maar lopen deels uit in topgevels met zadeldaken.
* Sint-Jozefkerk op kerkgebouwen-in-limburg.nl
* Informatie over rijksmonumentnummer 513746
# Simon Suiker

Simon Suiker (?, circa 1947 – Amsterdam, 3 april 2007) was een Rotterdamse kappersknecht die de toekomst voorspelde aan personen uit de Rotterdamse en Amsterdamse bovenklasse.
De analfabeet Suiker werkte als kappersknecht in de kapsalon van de Rotterdamse societykapper René Uijl. Hij beweerde de toekomst te kunnen voorspellen. Als astroloog kreeg hij via de kapsalon bekende Nederlanders als klant, onder wie Nina Brink, Neelie Kroes, Jan-Dirk Paarlberg, Patrick Kluivert, Ruud Gullit en Oscar Hammerstein. Toen de kapsalon naar de Amsterdamse Van Baerlestraat verhuisde, verhuisde de praktijk van Suiker mee. De gesprekken met zijn cliënten nam Suiker soms op. Kopieën van deze tapes zou hij in 2005 aan een Nederlandse verzamelaar hebben verkocht. Willem Holleeder liet zich niet de toekomst voorspellen, maar was geïnteresseerd in het levensverhaal van Suiker. Hij zou Suiker hebben aangeraden een boek over zijn leven te laten schrijven door Bas van Hout. Ook journalist Eric Smit had plannen voor een boek en is in bezit van een van de Suiker-tapes.
Toen Uijl in juni 2002 overleed, probeerde diens familie te voorkomen dat Suiker mee zou delen in de erfenis. Advocaat Oscar Hammerstein spande namens Suiker een rechtszaak tegen de erfgenamen aan. Suiker werd hierbij financieel gesteund door Kroes en Paarlberg. Hoewel hij enig resultaat boekte kreeg Suiker de erfenis niet in handen. De laatste jaren van zijn leven woonde hij onder armoedige omstandigheden samen met de Hongaar Lucas H. Enige tijd voor zijn dood werd hij opgenomen in het Amsterdamse VU ziekenhuis.
Suiker leed al geruime tijd aan aids en overleed op zestigjarige leeftijd. De doodsoorzaak bleef onduidelijk; genoemd werden een overdosis drugs, een hartinfarct of de gevolgen van aids. Hij werd op 11 april gecremeerd. Nina Brink, die de laatste jaren het levensonderhoud van de armlastige Suiker grotendeels had betaald, betaalde ook de kosten van zijn crematie.
Na Suikers dood meldde Hammerstein aangifte te zullen doen tegen Brink. Zij zou in het huis van de overleden Suiker hebben laten inbreken om de Suiker-tapes te ontvreemden. Tijdens een kort geding op 4 mei 2007 dat de chauffeur van Brink tegen hem had aangespannen ontkende Hammerstein te hebben gesteld dat de chauffeur de tapes gestolen had - ook al beweerde de journalist van De Telegraaf het tegendeel - en beloofde hij ook in de toekomst de beschuldigingen niet te herhalen. Daarnaast deed Lucas H. onder begeleiding van Pieter Storms aangifte tegen Eric Smit, omdat deze aan Suiker heroïne en cocaïne zou hebben verstrekt in ruil voor interviews.

## Externe link

* Suiker persen, column door Youp van 't Hek in NRC Handelsblad, 14 april 2007
* Advocaat doet aangifte tegen zakenvrouw Brink, Algemeen Dagblad, 6 april 2007
* Klucht om inbraak bij sterrenastroloog, NRC Handelsblad, 7 april 2007
* Ook gestorven trekt waarzegger Suiker nog veel beroemdheden, door Kim van Keken, in de Volkskrant, 5 mei 2007
* ↑ 'Nina Brink stal geluidsbanden van astroloog', door Anna Dijkman, in Elsevier, 6 april 2007
# Sičice

Sičice is een plaats in de gemeente Vrbje in de Kroatische provincie Brod-Posavina. De plaats telt 517 inwoners (2001).
# Skalbmierz

Skalbmierz is een stad in het Poolse woiwodschap Świętokrzyskie, gelegen in de powiat Kazimierski. De oppervlakte bedraagt 7,13 km², het inwonertal 1326 (2005).

## Verkeer en vervoer

* Station Skalbmierz
* Pools Bureau voor Statistiek
# Sint-Medardusabdij

Sint-Medardusabdij kan verwijzen naar:
* Sint-Medardusabdij (Andres)
* Sint-Medardusabdij (Soissons)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint-Medardusabdij en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Singsås

Singsås is een plaats in de Noorse gemeente Midtre Gauldal in de provincie Trøndelag. Het dorp heeft een station aan Rørosbanen. De parochiekerk werd gebouwd in 1884 en biedt plaats aan 400 kerkgangers.
Singsås was tussen 1841 en 1964 een zelfstandige gemeente in de toenmalige provincie Sør-Trøndelag. In dat laatste jaar fuseerde Singsås met Budal, Støren en Soknedal tot Midtre Gaudal.
# Skogens søvn

Skogens søvn (Noors voor Het bos slaapt) is een compositie van Arvid Kleven. Het is een symfonisch gedicht in sonatevorm, waarbij de Noorse bossen als inspiratiebron dienden. Klevens stijl week ten tijde van componeren af van de Noorse traditionele klassieke muziek. Hij schreef meer in een impressionistische stijl zoals Claude Debussy, waarin de nieuwe componeertechnieken verwerkt waren, maar dan toch vooral op zijn Noors. Dat kon niet verhinderen de critici en collegacomponisten Skogens søvn neersabelden. Men had kennelijk een dromerig werk verwacht, terwijl Kleven meer aan nachtmerrieachtige zaken dacht. Met zoveel kritiek is het daarom onverwacht dat het werk werd ingezonden als de bijdrage van Noorwegen aan een muziekfestival in Stockholm in 1927. Het werk bleef in manuscriptvorm achter om pas weer in 1990 uit de laden gehaald te worden. Er moest het nodige herstelwerk plaatsvinden, want de handgeschreven partituur bevatte een behoorlijke hoeveelheid foute notaties.
Kleven schreef het werk voor
* 2 dwarsfluiten, 2 hobo’s, ook althobo, 2 klarinetten, 2 fagotten
* 4 hoorns, 3 trompetten
* pauken, man/vrouw percussie, harpen
* violen, altviolen, celli, contrabassen
* Manuscript in Noorse Staatsbibliotheek
* Uitgave BIS Records: Stavanger Symfonieorkester o.l.v. Susanna Mälkki
* Uitgave NRK: Omroeporkest van Noorwegen o.l.v. Christian Eggen
# Sint-Jozefkerk (Düsseldorf)

De Sint-Jozefkerk (Kirche St. Josef) is een katholieke parochiekerk in Rath, sinds 1909 een stadsdeel van Düsseldorf. Het gebouw is gelegen aan de Rather Kirchplatz. Vanwege de kathedrale uitstraling heeft de kerk de bijnaam Rather Dom.

## Geschiedenis

Met de toename van de industriële ontwikkeling in Rath nam de bevolking tijdens de Industriële Revolutie enorm toe. Al snel groeide daarmee de behoefte aan een nieuwe kerk. Uit de middelen van een schenking werd een kleine romaanse kerk gebouwd, die in 1898 werd ingewijd. Ook deze kerk bleek door een verdere bevolkingsaanwas al snel te klein. In 1905 werd de eerste steen van de huidige basiliek gelegd. De werkzaamheden duurden tot 1909.
De architect Josef Kleesattel oriënteerde zich bij zijn ontwerp op de abdij van Maria Laach. Om de overgangsperiode, waarin de geloofsgemeenschap geen gebouw ter beschikking stond, zo kort mogelijk te houden, werden in eerste instantie het koor en dwarsschip aan de bestaande kerk aangebouwd. Daarna brak men de oude kerk af en bouwde men het nieuwe kerkschip. In deze bouwfase kon het voltooide transept als ruimte dienen voor de kerkvieringen. In 1909 wijde kardinaal Anton Fischer de nieuwe basiliek.
Na de Eerste Wereldoorlog volgde de kleurrijke beschildering van het interieur van de kerk. In de Tweede Wereldoorlog werd het kerkgebouw in 1944 door luchtaanvallen gedeeltelijk verwoest. Tot 1955 werd er gewerkt aan de herbouw van de kerk. Het exterieur van de kerk werd in de oorspronkelijke staat gereconstrueerd, het interieur daarentegen werd enigszins vereenvoudigd hersteld.
In de jaren 1972-1981 vond een restauratie plaats.

## Beschrijving

Het gebouw betreft een drieschepige neoromaanse kruisbasiliek met een transept. Een façade met twee torens van vier verdiepingen en 45 meter hoog sluit zich met een voorhal aan het kerkschip aan. De viering wordt met een octagonale toren en aanbouwingen gemarkeerd. Het middenschip heeft kruisribgewelven, de zijschepen hebben een rechthoekig gewelf.

## Externe link

* (de) Website van de Pfarrgemeinde St. Josef
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel St. Josef (Düsseldorf-Rath) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sint-Jozefkerk (Gooreind)

De Sint-Jozefkerk is een parochiekerk in Gooreind, een gehucht van Wuustwezel, gelegen aan de Kerkplaats.

## Geschiedenis

De eerste kerk, ontworpen door architect Eugeen Gife, werd gebouwd tussen 1866 en 1869, maar die werd al snel te klein.
Een nieuwe en grotere werd tussen 1936 en 1939 opgetrokken naar het ontwerp van de Borgerhoutse architect Jef Huygh. Zij werd door kardinaal Van Roey ingewijd op 2 mei 1939.
* Inventaris van het Onroerend Erfgoed
Voetnoten
* ↑ Historische gebouwen Wuustwezel-Gooreind
# Skawina (gemeente)

De gemeente Skawina is een stad- en landgemeente in het Poolse woiwodschap Klein-Polen, in powiat Krakowski.
De zetel van de gemeente is in Skawina.
Op 30 juni 2004 telde de gemeente 41 256 inwoners.

## Oppervlakte gegevens

In 2002 bedroeg de totale oppervlakte van gemeente Skawina 100,15 km², waarvan:
* agrarisch gebied: 70%
* bossen: 11%
De gemeente beslaat 8,14% van de totale oppervlakte van de powiat.

## Demografie

Stand op 30 juni 2004:
| Omschrijving | Totaal | Totaal | Vrouwen | Vrouwen | Mannen | Mannen |
| eenheid | aantal | % | aantal | % | aantal | % |
| inwoners | 41 256 | 100 | 21 263 | 51,5 | 19 993 | 48,5 |
| bevolkingsdichtheid (inw./km²) | 411,9 | 411,9 | 212,3 | 212,3 | 199,6 | 199,6 |
In 2002 bedroeg het gemiddelde inkomen per inwoner 1409,5 zł.

## Administratieve plaatsen (sołectwo)

Borek Szlachecki, Facimiech, Gołuchowice, Grabie, Jaśkowice, Jurczyce, Kopanka, Krzęcin, Ochodza, Polanka Hallera, Pozowice, Radziszów, Rzozów, Wielkie Drogi, Wola Radziszowska, Zelczyna.

## Aangrenzende gemeenten

Brzeźnica, Czernichów, Kalwaria Zebrzydowska, Kraków, Lanckorona, Liszki, Mogilany, Myślenice, Sułkowice

## Galerij

* Skawina
* Radziszów
* Wola Radziszowska
* Rzozów
* Gołuchowice
* Zelczyna
* Ochodza
* Krzęcin
# Skała (gemeente)

De gemeente Skała is een stad- en landgemeente in het Poolse woiwodschap Klein-Polen, in powiat Krakowski.
De zetel van de gemeente is in Skała.
Op 30 juni 2004 telde de gemeente 9547 inwoners.

## Oppervlakte gegevens

In 2002 bedroeg de totale oppervlakte van gemeente Skała 74,3 km², waarvan:
* agrarisch gebied: 71%
* bossen: 21%
De gemeente beslaat 6,04% van de totale oppervlakte van de powiat.

## Demografie

Stand op 30 juni 2004:
| Omschrijving | Totaal | Totaal | Vrouwen | Vrouwen | Mannen | Mannen |
| eenheid | aantal | % | aantal | % | aantal | % |
| inwoners | 9547 | 100 | 4776 | 50 | 4771 | 50 |
| bevolkingsdichtheid (inw./km²) | 128,5 | 128,5 | 64,3 | 64,3 | 64,2 | 64,2 |
In 2002 bedroeg het gemiddelde inkomen per inwoner 1431,26 zł.

## Administratieve plaatsen (Solectwo)

* miasto Skała
Sołectwo: Barbarka, Cianowice (z miejscowością Cianowice Małe), Gołyszyn, Maszyce, Minoga, Niebyła-Świńczów, Nowa Wieś, Ojców, Poręba Laskowska, Przybysławice, Rzeplin, Smardzowice, Sobiesęki, Stoki, Szczodrkowice, Zamłynie.

## Aangrenzende gemeenten

Gołcza, Iwanowice, Jerzmanowice-Przeginia, Sułoszowa, Trzyciąż, Wielka Wieś, Zielonki
# Skaštice

Skaštice (Duits: Skaschtitz) is een Tsjechische gemeente in de regio Zlín, en maakt deel uit van het district Kroměříž. Skaštice telt 383 inwoners.
Bařice-Velké Těšany · Bezměrov · Blazice · Bořenovice · Brusné · Břest · Bystřice pod Hostýnem · Cetechovice · Dřínov · Holešov · Honětice · Horní Lapač · Hoštice · Hulín · Chomýž · Chropyně · Chvalčov · Chvalnov-Lísky · Jankovice · Jarohněvice · Karolín · Komárno · Koryčany · Kostelany · Kostelec u Holešova · Kroměříž · Kunkovice · Kurovice · Kvasice · Kyselovice · Lechotice · Litenčice · Loukov · Lubná · Ludslavice · Lutopecny · Martinice · Míškovice · Morkovice-Slížany · Mrlínek · Němčice · Nítkovice · Nová Dědina · Osíčko · Pacetluky · Pačlavice · Počenice-Tetětice · Podhradní Lhota · Prasklice · Pravčice · Prusinovice · Přílepy · Rajnochovice · Rataje · Roštění · Roštín · Rusava · Rymice · Skaštice · Slavkov pod Hostýnem · Soběsuky · Střílky · Střížovice · Sulimov · Šelešovice · Troubky-Zdislavice · Třebětice · Uhřice · Věžky · Vítonice · Vrbka · Zahnašovice · Záříčí · Zástřizly · Zborovice · Zdounky · Zlobice · Žalkovice · Žeranovice
# Slag bij Guard Hill

De Slag bij Guard Hill of de Slag bij Crooked Run vond plaats op 16 augustus 1864 in Warren County, Virginia als deel van de veldtochten in de Shenandoahvallei van 1864 tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog.
In de loop van de ochtend van 16 augustus 1864 overvielen Zuidelijke cavaleristen de Noordelijke voorposten bij Front Royal aan de Shenadoah. De Noordelijken werden achternagezeten langs de Front Royal Pike tot in Guard Hill. Daar werden ze opgewacht door een Noordelijke cavaleriebrigade aangevoerd door brigadegeneraal Thomas C. Devin. De Zuidelijken leden veel verliezen. De brigade van William T. Wofford probeerde nog via Crooked Run de Noordelijke stellingen te flankeren. Ze werden echter aangevallen door twee brigades van New York en verloren meer dan 300 krijgsgevangenen. De brigade van George A. Custer versterkte Devins linie langs Crooked Run. De Noordelijken dienden uiteindelijk terug te trekken toen de Zuidelijken artillerie opstelden op Guard Hill.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Battle of Guard Hill op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Kennedy, Frances H., ed., The Civil War Battlefield Guide, 2nd ed., Houghton Mifflin Co., 1998, ISBN 0-395-74012-6.
* Patchan, Scott C. "The Battle of Crooked Run: George Custer's Opening Act in the Shenandoah Valley," North & South: The Official Magazine of the Civil War Society, (Dec 2008), 11#2 pp 76-82
* National Park Service beschrijving van de slag
* CWSAC Report Update