OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sid Meier's Pirates! (2004)

Sid Meier's Pirates! is een strategie/actie/adventure-spel. Het spel is ontwikkeld door Firaxis Games en uitgegeven door Atari. Het spel is een remake van het gelijknamige spel uit 1987.

## Gameplay

Pirates is onderverdeeld in verschillende mini-games die verschillende vaardigheden vereisen. Je moet de Caraïbische Zee afzeilen om dingen te doen. Naast zeilen kan je ook, ontwijken (wegrennen voor bewakers), gevechten op de zee, turn-based strategy-stijl een stad veroveren, dansen met de gouverneur's dochter, schermen en strategische planning zijn alle vaardigheden die nodig zijn om te slagen in Pirates!. Tijdens het spel, kunnen spelers items en speciale bemanningsleden verwerven waardoor enkele mini-games minder moeilijk worden.
De meeste besturingselementen degraderen naar de negen toetsen van de numpad op het toetsenbord, en het spel is volledig speelbaar met alleen het toetsenbord (numpad toetsen en enter), met uitzondering van het start menu en controle scherm. Dit wordt bijgestaan door een visuele representatie van het toetsenblok in de lagere juiste hoek van het scherm, waarin ook de functie van elke toets wordt uitgebeeld. Bijvoorbeeld, tijdens schip-tot-schip gevecht, worden de "3", "7" en "1" toetsen op de numpad weergegeven met beelden van verschillende kanonskogel typen - deze knoppen worden gebruikt om verschillende soorten kanonskogels te selecteren. De aanwijzingen op het scherm toetsenbord kan ook worden geklikt met een muis, dezelfde functie uitvoeren als de toets op het toetsenbord zou hebben uitgevoerd. Hoewel de muis voor verschillende opdrachten kan worden gebruikt, is het toetsenbord de voorkeur input mechanisme toe te schrijven aan het spel mechanica.
# Shinichiro Tomonaga

Shinichirō Tomonaga (Japans: 朝永振一郎, Tomonaga Shinichirō) (Tokio, 31 maart 1906 – aldaar, 8 juli 1979) was een Japans natuurkundige die in 1965 samen met Richard Feynman en Julian Schwinger de Nobelprijs voor Natuurkunde kreeg voor zijn werk op het gebied van kwantumelektrodynamica.

## Biografie

Tomonaga werd geboren in Tokio als oudste zoon van Sanjūrō Tomonaga (1871-1951) en Hide Tomonaga. In 1913 verhuisde het gezin naar Kioto waar zijn vader werd benoemd tot hoogleraar filosofie aan de Keizerlijke universiteit van Kioto. Vanaf dat moment groeide hij op in deze Japanse havenstad waar hij ook zijn opleiding genoot. In 1926 trad hij toe tot de keizerlijke universiteit, waar hij de klasgenoot was van de latere Nobelprijswinnaar Hideki Yukawa, met wie hij een langdurige vriendschap onderhield.
Na zijn afstuderen in 1932 werd hij onderzoeksmedewerker onder professor Yoshio Nishina aan RIKEN, het instituut voor natuurkundig en scheikundig onderzoek te Tokio. Hier begon hij te werken aan de theorie van de kwantumelektrodynamica.
Vanaf 1937 tot 1939 verbleef hij in Leipzig waar hij kernfysica en kwantumveldtheorie studeerde in samenwerking met de theoretische onderzoeksgroep rond professor Werner Heisenberg. Hier schreef hij de verhandeling Innere Reibung und Wärmeleitfähigkeit der Kernmaterie (interne wrijving en thermisch geleidbaarheid van kernmaterialen), die hij gebruikte voor zijn promotie tot Rigukuhakshi (D.Sc.) in december 1939 aan de universiteit van Tokio. In 1964 kreeg hij van de Academie van Wetenschappen van de USSR de Gouden Lomonosov-medaille uitgereikt.
Na zijn promotie was hij hoogleraar natuurkunde aan de Universiteit van Tsukuba (1941-1949) en aan de Universiteit van Tokio (1949-1969). In 1969 ging hij met emeritaat.

## Werk

Tomonaga was de eerste fysicus die een theorie ontwikkelde die de relativeitstheorie verenigde met de kwantumelektrodynamica. Tot dan bestond er geen kwantumtheorie die toepasbaar was op subatomaire deeltjes met zeer hoge energieën. Tomonaga's eerste stap was zijn analyse van de tussenliggende koppeling – het idee dat interacties tussen twee deeltjes plaatsvindt met de uitwisseling van een derde (virtueel deeltje). Tussen 1941 en 1943 gebruikte hij dit concept om een kwantumveldtheorie te ontwikkelen die verenigbaar was met de speciale relativiteit.
Door de oorlog duurde het tot 1947 voordat nieuws van zijn werk doordrong in het Westen, rond dezelfde tijd dat Schwinger en Feynman met een gelijkluidende oplossing voor hetzelfde probleem waren gekomen. Alle drie deelden de Nobelprijs voor hun werk in 1965.
In Almere Nobelhorst is een Shinichiro Tomonagastraat
* (en) Sin-Itiro Tomonaga – Biographical. NobelPrize.org. Nobel Media AB 2018.
* (en) Sin-Itiro Tomonaga – Nobel Lecture. NobelPrize.org. Nobel Media AB 2018.
* Schweber, Sylvan S. (1994) QED and the men who made it: Dyson, Feynman, Schwinger, and Tomonaga. Princeton Univ. Press.
* "TOMONAGA, Sin-Itiro". Biographical Encyclopedia of Scientists (2nd). (1994). Institute of Physics Publishing, Bristal & Philadephia.
# Semanotus russicus

Semanotus russicus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1776 door Fabricius.
# Sign of Devotion

Sign of Devotion is het tweede en laatste album van de Belgische band Sengir, verschenen in 2006 bij Buzzville Records.

## Tracklist

* Calling
* Time
* Conscience Awake
* Close To The Bone
* My Defense
* Day You Take Me Over
* Back To Reason
* Silver Lining
* Disbelief
* Prove Me Wrong
* Lose The Moment

## Credits

De muziek is geschreven door Sengir. De teksten zijn van de hand van zangeres Ellen Schutyser.
# Sicut dudum

Sicut Dudum was een pauselijke bul uitgevaardigd door paus Eugenius IV op 13 januari 1435 waarin hij stelling nam tegen de behandeling van de oorspronkelijke bewoners van de Canarische Eilanden door de Spanjaarden. Naast de beslaglegging op al hun bezittingen werden de bewoners door Spanje verhandeld als slaven.

## Geschiedenis

Eugenius IV was door verschillende vertegenwoordigers van de Rooms-Katholieke Kerk geïnformeerd over het optreden van de Spaanse veroveraars ten opzichte van bewoners van de Canarische Eilanden. Naast het misbruik dat gemaakt werd van hun “simpelheid”, zouden aan de inwoners toezeggingen zijn gedaan die niet nageleefd werden. Sprekend uit belang van de kerk zouden daardoor de bewoners niet in staat geweest zijn om door de doop en bekering deelgenoot te worden van de Rooms-katholieke kerk.
In zijn bul veroordeelde Eugenius in harde woorden het gedrag van Spanje en eiste hij, dat de bewoners weer in vrijheid gesteld zouden worden. Het niet naleven van dit bevel van de paus kon zelfs leiden tot excommunicatie voor een ieder die geen gehoor zou geven aan zijn oproep.
De Spanjaarden namen geen notie van de pauselijke bul, omdat zij van mening waren dat de inwoners van de Canarische Eilanden niet als mensen beschouwd moesten worden, maar meer gezien moesten worden als een dierensoort.

## Betekenis

Met name in de Verenigde Staten werd in de 20e eeuw kritiek geuit op de houding van het Vaticaan met betrekking tot de slavernij. Gesuggereerd werd, dat pas tijdens het Tweede Vaticaanse Concilie tegen de slavernij stelling werd genomen. De Amerikaanse schrijver John F. Maxwell verdedigde deze stelling in zijn in 1975 verschenen boek “Slavery and the Catholic Church”.
Tegenstanders van deze bewering gebruiken de bul Sicut Dudum, alsmede onder meer de door paus Paulus III uitgegeven bul Sublimus Deus (1537) als bewijs dat opeenvolgende pausen al sinds de 15e eeuw begaan waren met het lot van de inwoners van de nieuw ontdekte gebieden. Zo betitelde paus Pius II (1458-1464) de slavernij als een “magnum scelus” (Nederlands: een grote misdaad).
Toch moeten in deze context ook de bullen Dum Diversas (1452) en Romanus Pontifex (1455) genoemd worden, die beide uitgevaardigd werden door Eugenius’ opvolger, paus Nicolaas V. Hierin werd goedkeuring gegeven tot het tot slaaf maken van heidenen en aanhangers van een ander geloof (zoals de Saracenen).
Referenties
* ↑ Deze bul richtte zich voornamelijk tegen de behandeling van de Indianen in de Nieuwe Wereld
* ↑ (en) Defending the Faith
* ↑ (en) Slavery and Christianity
Externe links
* (en) Sicut Dudum
# Sicus nigritarsis

Sicus nigritarsis is een vliegensoort uit de familie van de blaaskopvliegen (Conopidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1975 door Zimina.
# Siculosciadium

Siculosciadium is een geslacht uit de schermbloemenfamilie (Apiaceae). Het geslacht telt een soort die voorkomt op het eiland Sicilië.

## Soorten

* Siculosciadium nebrodense (Guss.) C.Brullo, Brullo, S.R.Downie & Giusso
* ↑ (en) Siculosciadium C.Brullo, Brullo, S.R.Downie & Giusso Royal Botanic Gardens, Kew
... · Aciphylla · Actinotus · Aegopodium · Aethusa · Ammi (Akkerscherm) · Anethum · Angelica (Engelwortel) · Anisotome · Anthriscus (Kervel) · Apium (Moerasscherm) · Artedia · Astrantia (Sterrenscherm) · Athamanta · Azorella · Berula · Bifora · Bunium · Bupleurum (Goudscherm) · Carum (Karwij) · Caucalis · Chaerophyllum (Ribzaad) · Cicuta · Conium · Conopodium · Coriandrum · Crithmum · Cuminum · Daucus · Eryngium (Kruisdistel) · Falcaria · Ferula · Foeniculum · Heracleum (Berenklauw) · Levisticum · Myrrhis · Oenanthe (Torkruid) · Orlaya · Pastinaca (Pastinaak) · Petroselinum (Peterselie) · Peucedanum (Varkenskervel) · Pimpinella (Bevernel) · Pycnocycla · Sanicula · Scandix · Selinum · Silaum · Sium · Smyrnium (Zwarte kervel) · Steganotaenia ·
Torilis (Doornzaad) · Xanthosia · ...
# Silsden

Silsden is een stad (town) en civil parish in het bestuurlijke gebied City of Bradford, in het Engelse graafschap West Yorkshire. De civil parish telt 7.999 inwoners.
Aberford · Ackworth · Addingham · Allerton Bywater · Alwoodley · Arthington · Austhorpe · Badsworth · Baildon · Bardsey cum Rigton · Barwick in Elmet and Scholes · Blackshaw · Boston Spa · Bramham cum Oglethorpe · Bramhope · Burley-in-Wharfedale · Carlton · Chevet · Clayton · Clifford · Collingham · Crigglestone · Crofton · Cullingworth · Darrington · Denby Dale · Denholme · Drighlington · East Hardwick · East Keswick · Erringden · Featherstone · Gildersome · Great and Little Preston · Harden · Harewood · Havercroft with Cold Hiendley · Haworth, Cross Roads and Stanbury · Hebden Royd · Hemsworth · Heptonstall · Hessle and Hill Top · Holme Valley · Horsforth · Huntwick with Foulby and Nostell · Ilkley · Keighley · Kippax · Kirkburton · Ledsham · Ledston · Lotherton cum Aberford · Meltham · Menston · Micklefield · Mirfield · Morley · Newland with Woodhouse Moor · Normanton · North Elmsall · Notton · Otley · Oxenhope · Parlington · Pool · Ripponden · Ryhill · Sandy Lane · Scarcroft · Shadwell · Sharlston · Silsden · Sitlington · South Elmsall · South Hiendley · South Kirkby and Moorthorpe · Steeton with Eastburn · Sturton Grange · Swillington · Thorner · Thorp Arch · Thorpe Audlin · Todmorden · Upton · Wadsworth · Walton (Leeds) · Walton (Wakefield) · Warmfield cum Heath · West Bretton · West Hardwick · Wetherby · Wilsden · Wintersett · Woolley · Wothersome · Wrose
# Settimo Torinese

Settimo Torinese is een gemeente in de Italiaanse provincie Turijn (regio Piëmont) en telt 47.372 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 32,4 km$^2$, de bevolkingsdichtheid is 1462 inwoners per km$^2$.
De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: Fornacino, Mezzi Po.

## Demografie

Settimo Torinese telt ongeveer 19027 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 2,2% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 45.984 |
| 2001 | 46.982 |

## Geografie

Settimo Torinese grenst aan de volgende gemeenten: Leinì, Volpiano, Caselle Torinese, Brandizzo, San Raffaele Cimena, Borgaro Torinese, Gassino Torinese, Castiglione Torinese, Torino, San Mauro Torinese.

## Externe link

* http://www.comune.settimo-torinese.to.it
* Italiaans bureau voor statistiek
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Settimo Milanese

Settimo Milanese is een gemeente in de Italiaanse provincie Milaan (regio Lombardije) en telt 17.853 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 10,8 km², de bevolkingsdichtheid is 1712 inwoners per km².

## Demografie

Settimo Milanese telt ongeveer 6994 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 14,0% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 15.036 |
| 2001 | 17.134 |

## Geografie

Settimo Milanese grenst aan de volgende gemeenten: Rho, Milaan, Cornaredo, Cusago.

## Externe link

* https://web.archive.org/web/20051027153125/http://www.settimo.net/comune.htm
* Italiaans bureau voor statistiek
Abbiategrasso · Albairate · Arconate · Arese · Arluno · Assago · Baranzate · Bareggio · Basiano · Basiglio · Bellinzago Lombardo · Bernate Ticino · Besate · Binasco · Boffalora sopra Ticino · Bollate · Bresso · Bubbiano · Buccinasco · Buscate · Bussero · Busto Garolfo · Calvignasco · Cambiago · Canegrate · Carpiano · Carugate · Casarile · Casorezzo · Cassano d'Adda · Cassina de' Pecchi · Cassinetta di Lugagnano · Castano Primo · Cernusco sul Naviglio · Cerro Maggiore · Cerro al Lambro · Cesano Boscone · Cesate · Cinisello Balsamo · Cisliano · Cologno Monzese · Colturano · Corbetta · Cormano · Cornaredo · Corsico · Cuggiono · Cusago · Cusano Milanino · Dairago · Dresano · Gaggiano · Garbagnate Milanese · Gessate · Gorgonzola · Grezzago · Gudo Visconti · Inveruno · Inzago · Lacchiarella · Lainate · Lengano · Liscate · Locate di Triulzi · Magenta · Magnago · Marcallo con Casone · Masate · Mediglia · Melegnano · Melzo · Mesero · Milaan · Morimondo · Motta Visconti · Nerviano · Nosate · Novate Milanese · Noviglio · Opera · Ossona · Ozzero · Paderno Dugnano · Pantigliate · Parabiago · Paullo · Pero · Peschiera Borromeo · Pessano con Bornago · Pieve Emanuele · Pioltello · Pogliano Milanese · Pozzo d'Adda · Pozzuolo Martesana · Pregnana Milanese · Rescaldina · Rho · Robecchetto con Induno · Robecco sul Naviglio · Rodano · Rosate · Rozzano · San Colombano al Lambro · San Donato Milanese · San Giorgio su Legnano · San Giuliano Milanese · San Vittore Olona · San Zenone al Lambro · Santo Stefano Ticino · Sedriano · Segrate · Senago · Sesto San Giovanni · Settala · Settimo Milanese · Solaro · Trezzano Rosa · Trezzano sul Naviglio · Trezzo sull'Adda · Tribiano · Truccazzano · Turbigo · Vanzaghello · Vanzago · Vaprio d'Adda · Vermezzo · Vernate · Vignate · Villa Cortese · Vimodrone · Vittuone · Vizzolo Predabissi · Zelo Surrigone · Zibido San Giacomo
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Simon van Vexin

Simon van Valois (1048 - Rome, 1081), bijg. Simon van Crépy, was een zoon van Rudolf IV van Vexin en van Adelheid van Bar-sur-Aube. Hij volgde in 1074 zijn vader op als graaf van Vexin, Amiens en Valois en heer van Elbeuf.
Hij verkreeg een aantal andere bezittingen in Champagne, die onder gezag van Filips I van Frankrijk stonden. Simon bood gedurende 3 jaar weerstand tegen de koning van Frankrijk., maar staakte ten slotte de strijd op aanbeveling van paus Gregorius VII en huwde met de dochter van de graaf van Auvergne.
Later stond hij zijn bezittingen in Valois af aan zijn zuster Adèle, door huwelijk gravin van Vermandois, en beide echtelieden traden in 1077 in het klooster. Andere bezittingen gingen naar de bisschop van Amiens en naar het kroondomein en de hertog van Normandië.
Simon trok op pelgrimstocht naar Rome, maar hij werd daar ziek en kreeg de sacramenten uit de handen van paus Gregorius VII, alvorens in 1081 te overlijden. Simon werd zalig verklaard en wordt nog steeds vereerd in Mouthe, het dorp dat gesticht werd door het klooster waar Simon verbleven had.
# Shonan Maru

Shonan Maru kan verwijzen naar:
* Shonan Maru No.1 (schip, 1971) - walvisjager
* Shonan Maru No.2 (schip, 1972) - walvisjager
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Shonan Maru en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Siopelus tabularis

Siopelus tabularis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1948 door Basilewsky.
# Sint-Johanneskerk (Sankt Johann im Pongau)

De rooms-katholieke Sint-Johanneskerk is een aan Johannes de Doper en Johannes de Evangelist gewijde kerk in het stadscentrum van Sankt Johann im Pongau, Oostenrijk. Het betreft een van de grootste gotische kerken van Oostenrijk en wordt vanwege het aanzien ook wel de dom van Pongau genoemd, ook al is de kerk nooit een bisschopskerk geweest.

## Geschiedenis

Op 31 mei 1855 woedde er een grote brand op de markt die ook de oude kerk van de stad verwoestte. In 1857 werd begonnen met de bouw van een drieschepige, neogotische kerk naar het ontwerp van de architect Georg Schneider uit München. Van deze kerk stortte in 1871 de toren in. Tussen 1873 en 1876 werden volgens een ontwerp van Josef Wessicken de neogotische 62 meter hoge torens gebouwd.

## Architectuur

De kerk is een neogotische, drieschepige hallenkerk met een eenschepig koor. De afmetingen van de kerk zijn als volgt:
| Totale lengte | 60,0 m |
| Maximale breedte | 30,0 m |
| Hoogte gewelven | 20,0 m |
| Hoogte gevel | 33,0 m |
| Hoogte van de torens | 62,0 m |

## Interieur
### Hoogaltaar

Het hoogaltaar uit 1881 heeft de vorm van een gotische schrijn. In de drie grote nissen staan de beelden van Jozef van Nazareth (links), Johannes de Doper (rechts) en centraal een kruisigingsgroep. In de nissen van de buitenste pinakels zijn de beelden van Johannes Nepomucenus en Floriaan van Lorch opgesteld. Boven het opengewerkte deel van het altaar wordt een blik gegund op het gebrandschilderde koorraam, waar Christus op wordt voorgesteld. De drie beelden in de top stammen uit een ander altaar van circa 1500, het betreffen de heiligen Rupert, Dionysius en Nicolaas.

### Linker zijaltaar

Het linker zijaltaar dateert uit 1885 en is aan de Onze-Lieve-Vrouw van de Heilige Rozenkrans gewijd.

### Rechter zijaltaar

Het rechter zijaltaar is gewijd aan de Onbevlekte Ontvangenis van Maria, waarvan het dogma door paus Pius IX in 1854 werd afgekondigd.
* (de) Website van de kerk
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Dekanatspfarrkirche St. Johann im Pongau op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sint-Barbara- en Wendelinkapel

De Sint-Barbara- en Wendelinkapel (Duits: St. Barbara und St. Wendelin Kapelle) is een filiaalkerk in de Duitse plaats Schutz in de Landkreis Vulkaneifel en gelegen aan Dorfstraße 3.

## Geschiedenis

In 1238 wordt de plaats Schutz voor het eerst in een document vermeld. In 1570 werd een kapel in het dorp gebouwd, gewijd aan Wendelinus. De kapel was een filiaalkerk van de Sint-Sebastiaanparochie van Niederstadtfeld. Deze parochie viel aanvankelijk onder het decanaat van Kyllburg of Bitburg. In 1803 werd in het nabijgelegen Bleckhausen een nieuwe parochie opgericht waar ook het dorp Schutz deel van werd.

## Gebouw

In 1845 werd de kapel uit 1570 vervangen door een nieuwe neogotische kapel, gewijd aan zowel Sint-Barbara als Sint-Wendelinus. Deze kapel is aan de buitenzijde bepleisterd met ruw en helderwit gips, gecombineerd met details van bunterzandsteen. De kerk is naar het oosten georiënteerd en heeft een kleine geveltoren in de westelijke gevel. In de kerk staat een neogotisch eikenhouten altaar, gemaakt door ofwel Paul of Johann Raskob.
* ↑ (de) Dorfchronik | Schutz. schutz-vulkaneifel.de. Geraadpleegd op 21 augustus 2021.
* ↑ Pfarrei Niederstadtfeld. www.kirche-daun.de. Geraadpleegd op 21 augustus 2021.
* 1 2 Pfarrei Bleckhausen. www.kirche-daun.de. Geraadpleegd op 21 augustus 2021.
# Siriella sinensis

Siriella sinensis is een aasgarnalensoort uit de familie van de Mysidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Ii.
# Sint-Jozefkerk (Helmond)

De Sint-Jozefkerk is een rooms-katholiek kerkgebouw aan Tolpost 1 te Helmond.

## Geschiedenis

Deze kerk werd in 1922 gebouwd naar ontwerp van Wolter te Riele. Men begon met het priesterkoor en drie traveeën, terwijl in 1926 nog twee traveeën werden bijgebouwd en de fundamenten voor de toren werden gelegd. De toren kwam gereed in 1927.
In 1993 werd de kerk gesplitst. De helft aan de torenzijde is nog in gebruik als kerk, terwijl de helft aan de koorzijde als kinderopvang wordt benut.

## Gebouw

Het grote bakstenen gebouw is een voorbeeld van late neogotiek. Het is een driebeukige basiliek met westtoren welke drie geledingen heeft en bekroond wordt door een achtkante spits. In het interieur vallen de witgepleisterde kruisribgewelven op. Het kerkmeubilair, de kruiswegstaties en de heiligenbeelden zijn neogotisch en stammen uit de tijd van de bouw van de kerk.
Het gebouw is geklasseerd als rijksmonument. Het staat op een opvallende plaats, waar de Heistraat zich symmetrisch splitst in de Bakelsedijk en de Prins Karelstraat.

## Externe link

* ReliWiki
# Sint-Jozefkerk (Kaatsheuvel)

De Sint-Jozefkerk is een voormalige kerk in Kaatsheuvel. De kerk werd in 2005 gesloten en in 2010 benoemd tot Rijksmonument.

## Geschiedenis

De parochie werd in 1934 opgericht. Er waren toen plannen voor het bouwen van een eigen kerk. Kees de Bever werd aangezocht om een ontwerp te maken. Hij ontwierp een christocentrische kerk in de stijl van de Delftse School. De kerk werd omstreeks 1936 gebouwd.
Vanaf 2002 is er voor het behoud van het kerkgebouw gestreden. Het gebouw dreigde gesloopt te worden, gezien de hoge onderhoudskosten. De parochie was voorstander van de sloop
In 2005 werd de kerk gesloten. Een tijdlang stond het op de slooplijst, maar de kerk en pastorie zijn in 2010 toch op de monumentenlijst gekomen.
In 2017 stemde de Loonse gemeenteraad in voor een nieuw bestemmingsplan. In de kerk zitten sinds 2018 medische functies zoals een huisarts, een apotheek en een fysiotherapeut.
Door de komst van het medisch centrum moest de pastorie naast de kerk gesloopt worden. Op deze locatie zijn appartementen verrezen om de locatie financieel rendabel te maken.
* ↑ Sint Jozefkerk Kaatsheuvel toch rijksmonument, Trouw, 10 december 2010
* ↑ Bestemmingsplan was onherroepelijk
* ↑ De woningbouw is nodig om het project financieel haalbaar te maken
# Sint-Jozefkerk (Grivegnée)

De Sint-Jozefkerk (Église Saint-Joseph) is een parochiekerk in Belleflamme, een buurtschap van de Luikse deelgemeente Grivegnée, gelegen aan Rue de Belleflamme. Anno 2018 is de kerk in gebruik bij de rooms-katholieke Alliance Jupille - Grivegnée-Hauteurs, een groep parochies in het bisdom Luik.
Het is een doosvormig kerkgebouw in brutalistische stijl, met zes portalen die de kerk dwars overspannen. Bij de kerk staat een open klokkentoren, bestaande uit drie kruisvormige buizen, die verbonden zijn door twee stalen ringen.

## Externe link

* Prière de Taizé du 12 novembre Belleflamme Enkele foto's van het interieur
* Clochers de Wallonie
* ↑ (fr) Horaires. Eglise info. Geraadpleegd op 13 januari 2018.
# Eusyllis inflata

Eusyllis inflata is een borstelworm uit de familie Syllidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Eusyllis inflata werd in 1879 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Marenzeller.
# Pleurogonium laciniosum

Pleurogonium laciniosum is een pissebed uit de familie Paramunnidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Oleg Grigor'evich Kussakin.
# Acropentias serratalis

Acropentias serratalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Hampson.
# Rhitymna imerinensis

Rhitymna imerinensis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de jachtkrabspinnen (Sparassidae).
Het dier behoort tot het geslacht Rhitymna. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Vinson.