OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Andrijevica

Andrijevica (Montenegrijns: Андријевица) is een Montenegrijnse gemeente. Andrijevica telt 5.071 inwoners, waarvan 1.048 in de hoofdplaats wonen. Veel inwoners wonen in de bergen eromheen zoals Kralje of Oblo Brdo. Andrijevica zelf is heel klein. Toch telt het een aantal cafés, een hotel en zelfs een discotheek. Andrijevica is de onofficiële hoofdstad van de Vasojevic regio. De meeste inwoners zien zichzelf als Serven.

## Demografie

De gemeente Andrijevica telt 5.071 inwoners (volkstelling van 2011), hetgeen 0,8% van de Montenegrijnse bevolking is. De gemeente heeft de laagste urbanisatiegraad in Montenegro (21% tegen 63% landelijk).
De bevolkingsontwikkeling van de gemeente Andrijevica :
| | 1948 | 1953 | 1961 | 1971 | 1981 | 1991 | 2003 | 2011 |
| stad Andrijevica | 894 | 899 | 1.007 | 994 | 941 | 933 | 1.073 | 1.048 |
| gemeente Andrijevica | 10.067 | 10.327 | 9.792 | 8.966 | 7.712 | 6.696 | 5.785 | 5.071 |
De gemeente heeft te kampen met een intensieve emigratie van jongvolwassenen naar steden, zoals Podgorica en Niksic. De bevolking is de afgelopen vijftig jaar gehalveerd.

#### Etniciteit

De Serviërs vormen de grootste bevolkingsgroep in Andrijevica (3.137 mensen, ofwel 62%), gevolgd door Montenegrijnen (1.646 mensen, ofwel 32%).

#### Religie

De bevolking bestaat hoofdzakelijk uit aanhangers van de Servisch/Montenegrijns-orthodox (97%).
* ↑ . Gearchiveerd op 13 mei 2021.
* ↑ . Gearchiveerd op 21 december 2021.
Andrijevica · Bar · Berane · Bijelo Polje · Budva · Cetinje · Danilovgrad · Gusinje · Herceg-Novi · Kolašin · Kotor · Mojkovac · Nikšić · Petnjica · Plav · Pljevlja · Plužine · Podgorica · Rožaje · Šavnik · Tivat · Tuzi · Ulcinj · Žabljak
# Zygometra microdiscus

Zygometra microdiscus is een haarster uit de familie Zygometridae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1882 gepubliceerd door Francis Jeffrey Bell.
# Zygomelon zodion

Zygomelon zodion is een slakkensoort uit de familie van de Volutidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Harasewych & Marshall.
# Zygometis

Zygometis is een monotypisch geslacht van spinnen uit de familie van de Thomisidae (krabspinnen).

## Soort

* Zygometis lactea Koch, 1876
# Záluží (okres Beroun)

Záluží is een Tsjechische gemeente in de regio Midden-Bohemen, en maakt deel uit van het district Beroun. Záluží telt 457 inwoners.
Bavoryně · Beroun · Běštín · Broumy · Březová · Bubovice · Bykoš · Bzová · Cerhovice · Drozdov · Felbabka · Hlásná Třebaň · Hořovice · Hostomice · Hředle · Hudlice · Hvozdec · Hýskov · Chaloupky · Chlustina · Chodouň · Chrustenice · Chyňava · Jivina · Karlštejn · Komárov · Koněprusy · Korno · Kotopeky · Králův Dvůr · Kublov · Lážovice · Lhotka · Libomyšl · Liteň · Loděnice · Lochovice · Lužce · Malá Víska · Málkov · Měňany · Mezouň · Mořina · Mořinka · Nenačovice · Nesvačily · Neumětely · Nižbor · Nový Jáchymov · Olešná · Osek · Osov · Otmíče · Otročiněves · Podbrdy · Podluhy · Praskolesy · Rpety · Skřipel · Skuhrov · Srbsko · Stašov · Suchomasty · Svatá · Svatý Jan pod Skalou · Svinaře · Tetín · Tlustice · Tmaň · Točník · Trubín · Trubská · Újezd · Velký Chlumec · Vinařice · Vižina · Vráž · Všeradice · Vysoký Újezd · Zadní Třebaň · Zaječov · Záluží · Zdice · Žebrák · Železná
# Zámoly

Zámoly is een plaats (község) en gemeente in het Hongaarse comitaat Fejér. Zámoly telde 2234 inwoners in 2001.
# Aemilia (geslacht)

Aemilia is een geslacht van vlinders van de familie spinneruilen (Erebidae), uit de onderfamilie Arctiinae.

## Soorten

* A. affinis Rothschild, 1909
* A. ambigua Strecker, 1878
* A. asignata Hampson, 1901
* A. brunneipars Hampson, 1909
* A. carmen Schaus, 1920
* A. castanea Joicey & Talbot, 1916
* A. crassa Walker, 1865
* A. melanchra Schaus, 1905
* A. mincosa Druce, 1906
* A. ockendeni Rothschild, 1909
* A. pagana Schaus, 1894
* A. peropaca Seitz, 1920
* A. rubiplaga Walker, 1853
* A. tabaconas Joicey & Talbot, 1916
* A. testudo Hampson, 1901
# Editor (beroep)

Een filmeditor (soms ook editor) of filmmonteur (Vlaams) is iemand die verantwoordelijk is voor de verwerking, bewerking of samenstelling (montage) van beeld- of geluidsmateriaal tot een product dat geschikt is voor publicatie. Een editor kan werkzaam zijn in de filmbranche, bij de televisie, bij de radio, of bij commerciële audio/videobedrijven.
Verslaggevers die werken bij de snelle nieuwsvoorziening zijn meestal zelf ook de editor en de regisseur van hun eigen opnamen. Eenvoudig samengestelde programma's kunnen gemakkelijk door de maker(s) zelf worden gemonteerd. Maar bij ingewikkeldere producties, zoals grote documentaires en vooral speelfilms, worden de taken meestal verdeeld en wordt het 'monteren' aan specialisten overgelaten.

## Televisie

Bij de televisie werd het handmatige snijden en plakken van filmstroken overbodig door de komst van analoge videobanden met tijdcodering. Daardoor werd de 'plakpers' overbodig. Eind jaren negentig van de 20e eeuw is de editor steeds meer van het montagetracé zelf gaan doen, dankzij de toegenomen digitalisering en ontwikkeling van eenvoudig hanteerbare professionele digitale non-lineaire montagesystemen met steeds grotere opslagcapaciteiten. Hierdoor kan een editor op een computer in zijn eentje een uitzendklaar professioneel product verwezenlijken. Op de lange duur betekent dat een flinke kostenbesparing omdat studio's en technici nauwelijks meer hoeven te worden ingehuurd.

## Radio

Bij de radio is ongeveer hetzelfde gebeurd. Het op papier voormonteren vanaf geluidsbanden en het mechanische eindmonteren in de studio met behulp van een radiotechnicus werd vervangen door het direct zelf monteren van een item of van een heel programma op de computer. Meestal wordt dat door de verslaggever, programmamaker of redacteur zelf gedaan. Het kant-en-klare product kan dan direct vanaf de werkplek naar de uitzendstudio geseind worden. In 2003 werd het centrale uitzendsysteem via de zendmast in Hilversum geheel gedigitaliseerd.
# Een etmaal na de laatste nacht

Een etmaal na de laatste nacht is een hoorspel van Lajos Maróti. 24 Stunden nach der letzten Nacht werd op 4 december 1974 door de Norddeutscher Rundfunk uitgezonden. Theun de Vries vertaalde het en de VARA zond het uit op woensdag 17 augustus 1977. De regisseur was Ad Löbler. Het hoorspel duurde 75 minuten.

## Rolbezetting

* Jules Croiset (Giordano Bruno)
* Peter Aryans (de paus)
* Fé Sciarone (de engel)
* Jan Borkus (de schildwacht)
* Sacco van der Made (de eerste wachtcommandant)
* Tonny Foletta (de tweede wachtcommandant)
* Paul van der Lek (de kamerheer)
* Frans Somers (Bellarmini)
* Donald de Marcas & Gerrie Mantel (verdere medewerkers)

## Inhoud

Het is een historisch feit dat de verbranding van de Italiaanse filosoof Giordano Bruno een dag later gebeurde dan gepland was. De auteur vertelt het fictieve verhaal van de nacht die op de "laatste" volgde. Giordano Bruno moet in die nacht twee proeven doorstaan. De eerste is de botsing met de paus. Hij deelt Bruno mee dat hij reeds veel vroeger tot dezelfde wetenschappelijke inzichten gekomen is. Bruno’s inkerkering en het ketterproces zouden enkel gearrangeerd zijn om met de opzienbarende nieuwe leerstellingen de vooruitgang te dienen. Bruno wijst deze argumentatie af, maar in de eenzaamheid van zijn cel wacht hem een nieuwe "verzoeking": de engel des doods kondigt hem Albert Einstein aan, die 300 jaar later zal bewijzen dat Bruno foutief over de oneindigheid van het heelal gedacht heeft. Bruno vermoedt de juistheid van de nieuwe denkwijze, maar ziet uiteindelijk ook in dat zijn ontdekkingen nu nog belangrijker zijn... Met deze dialectische twijfel van Einstein stelt Bruno in een tweede gesprek de paus op de proef. Deze blijkt een starre dogmaticus te zijn en hij stelt een ruilhandel voor: hij wil zich in Bruno’s plaats laten verbranden; Bruno moet vluchten. Het is echter te laat. Vooraleer Bruno op dit voorstel kan reageren, komen de beulsknechten hem halen om hem naar de brandstapel te brengen…
# Lasioglossum occidens

Lasioglossum occidens is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1873 door Smith.
# Jaklapallisaurus

Jaklapallisaurus is een geslacht van plantenetende dinosauriërs, behorend tot de groep van de Sauropodomorpha, dat tijdens het late Trias leefde in het gebied van het huidige India.

## Vondst en naamgeving

De typesoort Jaklapallisaurus asymmetrica is in 2011 benoemd en beschreven door Fernando Emilio Novas, Martin Ezcurra, Sankar Chatterjee en Tharavat S. Kutty. De geslachtsnaam verwijst naar het dorpje Jaklapalli, de vindplaats. De soortaanduiding betekent "asymmetrisch" en verwijst naar de vorm van het sprongbeen in onderaanzicht.
Fossielen van Jaklapallisaurus zijn door Kutty in Andhra Pradesh drie kilometer ten noorden van Jaklapalli gevonden in de bovenste Maleriformatie die stamt uit het Norien-Rhaetien, ongeveer 204 miljoen jaar oud. Het holotype, ISI R274, bestaat uit een gedeeltelijk skelet zonder schedel. Bewaard zijn gebleven: een stuk achterste ruggenwervel, een stuk voorste staartwervel, en van de rechterachterpoot de onderkant van het dijbeen, het scheenbeen, het sprongbeen, vier middenvoetsbeenderen en twee teenkootjes. Specimen ISI R279, een onderste stuk van een dijbeen één kilometer ten noordoosten van Rampoer gevonden, is aan de soort toegewezen. Dit specimen komt echter uit de Dharmaramformatie.

## Beschrijving

Jaklapallisaurus is ongeveer vier à vijf meter lang en zal een kwart ton hebben gewogen.
De beschrijvers wisten enkele onderscheidende kenmerken vast te stellen. De meeste daarvan zijn autapomorfieën, unieke afgeleide eigenschappen. De onderzijde van het dijbeen heeft van onderen bekeken een overdwars breed open trog, de fossa poplitea, aan de achterzijde van de gewrichtsknobbels. Bij het dijbeen heeft de binnenste onderste gewrichtsknobbel in onderaanzicht een driehoekig profiel. De onderkant van het scheenbeen heeft een holle binnenste achterrand. Het sprongbeen heeft van achteren bekeken een rechte bovenrand. Daarnaast is er nog een unieke combinatie met twee op zich niet unieke kenmerken. De voorrand van het onderste dijbeen is recht in plaats van bol. De binnenste onderste gewrichtsknobbel van het sprongbeen is sterk aan de voorkant ontwikkeld, 60% hoger dan de buitenste knobbel.
Een verschil met Plateosaurus ingens is dat de bovenkant van het scheenbeen niet sterk naar voren ontwikkeld is.

## Fylogenie

Jaklapallisaurus is volgens de beschrijvers een niet zeer basale soort in de Sauropodomorpha, en is een lid van de klade Plateosauria. Mogelijkerwijs had hij een positie in de Plateosauridae als verwant van Unaysaurus en Plateosaurus. In 2023 vond een analyse een positie in de Unaysauridae.

## Literatuur

* Novas, F.E., Ezcurra, M.D., Chatterjee, S., Kutty, T.S. (2011). New dinosaur species from the Upper Triassic Upper Maleri and Lower Dharmaram formations of Central India. Earth and Environmental Science Transactions of the Royal Society of Edinburgh 101 (3-4): 333-349. DOI:10.1017/S1755691011020093.
* Ezcurra, M.D.; Müller, R.T.; Novas, F.E.; Chatterjee, S. 2023. "Osteology of the sauropodomorph dinosaur Jaklapallisaurus asymmetricus from the Late Triassic of central India". The Anatomical Record
# Antocha (Antocha) ophioglossa

Antocha (Antocha) ophioglossa is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Ï

De Ï (onderkast: ï) is een in het Latijns alfabet voorkomende letter. De letter wordt gevormd door het karakter I met een daarboven geplaatste trema. De Ï wordt in de meeste talen, waaronder het Nederlands, Afrikaans, Catalaans, en Frans, niet gebruikt voor een specifieke klankweergave, maar om aan te geven dat I niet met een voorgaande klinker een diftong vormt, maar met een hiaat alléén uit te spreken is. In het Welsh wordt de Ï gebruikt om gevallen te duiden waar de I als klinker uitgesproken moet worden waar men anders een als halfklinker gebruikte "j" aan zou treffen (bijvoorbeeld "hobïau", het meervoud van hobi, "hobby".

## Weergave op de computer

In Unicode vindt men de Ï onder de codes U+00CF (hoofdletter) en U+00EF (onderkast). In ISO 8859-1 hebben de letters dezelfde plek.
In TeX worden de Ï en ï weergeven door respectievelijk \"I en \"i te gebruiken.
In HTML kan de hoofdletter Ï met de code &Iuml; en de onderkast ï met &iuml; weergegeven worden.

## Cyrillisch

In het Oekraïens komt men de Ї tegen. Alhoewel deze letter er identiek uitziet, is de codering anders.
# Aecothea

Aecothea is een geslacht van insecten uit de familie van de afvalvliegen (Heleomyzidae), die tot de orde tweevleugeligen (Diptera) behoort.

## Soorten

* A. aristata Malloch, 1919
* A. fenestralis (Fallen, 1820)
* A. specus (Aldrich, 1897)
# Eliachna digitana

Eliachna digitana is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Brown & McPherson.
# Een ei voor twee

Een ei voor twee (Frans: Un œuf pour deux) is het tweede stripverhaal uit de serie Marsu Kids, een spin-off van de Marsupilamireeks. Het scenario werd bedacht door Sophie Commenge (Wilbur) en Didier Conrad. Conrad is tevens de tekenaar. Het album werd door Marsu Productions uitgebracht in 2013.

## Verhaal

De twee eitjes van een Marsupilamikoppel komen uit. Uit het eerste ei komt een meisje, maar uit het tweede ei komt een verrassing: een Siamese tweeling. De twee mannetjes zijn met de staart aan elkaar vergroeid. Deze speling van de natuur vormt echter geen belemmering, de broertjes en het zusje weten er zelfs handig gebruik van te maken. Het zusje gebruikt de staart van haar broertjes bijvoorbeeld als schommel.
Op een bepaald moment raakt de tweeling verstrengeld in een vleesetende plant. Een jongetje vindt hen en hij en zijn zus raken verknocht aan de diertjes. Hun vader, een rijke blanke die onderzoek doet in het oerwoud, staat hen toe de dieren mee te nemen naar de bewoonde wereld. De verwende kinderen proberen het de Marsupilami's naar hun zin te maken, maar na een poosje beginnen ze ruzie te maken over de dieren. De vader krijgt het idee de diertjes van elkaar te laten scheiden en voegt de daad bij het woord. De Marsupilami's worden gescheiden en elk kind krijgt zijn dier. De twee willen echter bij elkaar blijven en worden agressief. De vader besluit de dieren in de dierentuin onder te brengen, maar daar gedijen ze niet. De twee kinderen krijgen bij het zien van het leed wroeging en vragen hun vader de dieren terug te brengen naar de jungle. Die koopt de hele dierentuin op om de kinderen hun zin te kunnen geven. De jongen worden uiteindelijk teruggegeven aan hun dolblije ouders. De verwende kinderen krijgen het bij het zien nog een ingeving: ze willen dat alle dieren van de zoo worden vrijgelaten. Ze krijgen wederom hun zin.
De drie kleine Marsupilami's kunnen weer spelen, maar het zusje is niet tevreden dat ze niet meer kan schommelen. Wat ze oplost door de staart van haar broers aan elkaar vast te knopen.

## Bron

* Conrad, Didier, Wilbur (2013). Marsu Kids 2: Een ei voor twee. Marsu Productions, Monaco, 45 blz.. ISBN 978-2-35426-100-9.
# Lasioglossum obscuripes

Lasioglossum obscuripes is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Friese.
# Antocha (Antocha) nebulipennis nebulipennis

Antocha (Antocha) nebulipennis nebulipennis is een ondersoort van de tweevleugelige Antocha (Antocha) nebulipennis uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De ondersoort komt voor in het Palearctisch en Oriëntaals gebied.
# Åke Fjästad

Åke Fjästad (Lidingö, 16 december 1887 – Kingston, 10 maart 1956) was een Zweeds voetballer, die speelde als verdediger voor de Zweedse club IFK Stockholm. Hij overleed op 68-jarige leeftijd in de Verenigde Staten.

## Olympische familie

Fjästads broers Nils en Per vertegenwoordigden Zweden ook op de Olympische Spelen. De eerste deed dat als tienkamper bij de Olympische Spelen in 1912, de tweede als zwemmer bij de editie van 1908, waar ook Åke actief was.

## Interlandcarrière

Fjästad, bijgenaamd Tjall, speelde in totaal vijf interlands voor de Zweedse nationale ploeg, waarmee hij in 1908 deelnam aan de Olympische Spelen in Londen. Daar gingen de Scandinaviërs met 12-2 over de knie bij de latere winnaar Groot-Brittannië, waarna in de troostfinale met 2-0 werd verloren van Nederland door treffers van Jops Reeman en Edu Snethlage.
# Acolastus volkovitshi

Acolastus volkovitshi is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1986 gepubliceerd door Lopatin.
# Edmond Delhougne

Edmond Delhougne kan verwijzen naar:
* Edmond Delhougne (sr.) (1896-1966), een Nederlands jurist, president van de rechtbank in Roermond
* Edmond Delhougne (jr.) (1932-2013), een Nederlands genealoog, zoon van voorgaande.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Edmond Delhougne en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Lazarus A.D.

Lazarus A.D. is een thrashmetalband uit Kenosha in de Amerikaanse staat Wisconsin. De band heette in eerste instantie Lazarus, maar na hun contract met Metal Blade Records werd de naam veranderd, omdat een andere band al van de naam gebruikmaakte.

## Leden

* Jeff Paulick, leadzang, basgitaar
* Dan Gapen, leadgitaar, achtergrondstem
* Alex Lackner, slaggitaar
* Ryan Shutler, drums

## Discografie

* The Onslaught (2009)
* Black Rivers Flow (2011)
# Stopplaats Buunderkamp

Buunderkamp is een voormalige stopplaats aan de Rhijnspoorweg. De stopplaats lag tussen de huidige stations Ede-Wageningen en Wolfheze.

## Externe link

* Station Buunderkamp op Stationsweb
0: Amsterdam Centraal · 1: Amsterdam Muiderpoort · 2: Amsterdam Weesperpoort · 3: Amsterdam Amstel · 4: Duivendrecht · 6: Amsterdam Arena (stadionhalte) · 6: Amsterdam Bijlmer ArenA · 9: Amsterdam Holendrecht · 11: Abcoude · 16: Vreeland · 19: Nieuwersluis-Loenen · 23: Breukelen · 28: Maarssen · 33: Utrecht Zuilen · 35: Utrecht Centraal · 37: Jeremiebrug · 37: Utrecht Vaartsche Rijn · 38: Houtenschepad · 39: Meerveldscheweg · 40: Vechten · 42: Bunnik · 47: Driebergen-Zeist · 50: Driebergen-Austerlitz · 53: Maarn (oud) · 54: Maarn · 57: Maarsbergen · 62: Heuvelsche Steeg · 68: Veenendaal-De Klomp · 75: Ede-Wageningen · 80: Buunderkamp · 84: Wolfheze · 88: Oosterbeek · 92: Arnhem Centraal · 93: Arnhem Velperpoort · 96: Fort Westervoort · 97: Oostzijde Brug · 98: Westervoort · 101: Duiven · 105: Groessen · 106: Zevenaar · 111: Babberich · 115: Elten
Huidige stations: Aalten · Apeldoorn · -De Maten · -Osseveld · Arnhem: -Centraal · -Presikhaaf · -Velperpoort · -Zuid · Barneveld: -Centrum · -Noord · -Zuid · Beesd · Brummen · Culemborg · Didam · Dieren · Doetinchem · -De Huet · Duiven · Ede: -Centrum · -Wageningen · Elst · Ermelo · Gaanderen · Geldermalsen · 't Harde · Harderwijk · Hemmen-Dodewaard · Kesteren · Klarenbeek · Lichtenvoorde-Groenlo · Lochem · Lunteren · Nijkerk · Nijmegen · -Dukenburg · -Goffert · -Heyendaal · -Lent · Nunspeet · Oosterbeek · Opheusden · Putten · Rheden · Ruurlo · Terborg · Tiel · -Passewaaij · Twello · Varsseveld · Veenendaal-De Klomp · Velp · Voorst-Empe · Vorden · Wehl · Westervoort · Wezep · Wijchen · Winterswijk · -West · Wolfheze · Zaltbommel · Zetten-Andelst · Zevenaar · Zutphen
Voormalige stations: lijst van voormalige spoorwegstations in Gelderland
# Janneke van Mens-Verhulst

Janneke van Mens-Verhulst was van 1995 tot 2006 bijzonder hoogleraar theorie en praktijk van de vrouwengezondheidszorg aan de Universiteit voor Humanistiek. Deze leerstoel is in het leven geroepen door de Henny Verhagen Stichting.
Van Mens-Verhulst heeft zich vooral beziggehouden met psychische gezondheidszorg voor vrouwen in Nederland. Ze participeerde in de Nederlandse Onderzoeksschool Vrouwenstudies en was bestuurslid van de Dutch Foundation for Women and Health Research. Vanaf het begin (2013) maakte ze deel uit van de Alliantie Gender & Gezondheid, een samenwerkingsverband tussen verschillende medische experts, wetenschappers, het bedrijfsleven, kennisinstituten en vertegenwoordigers van de overheid.
Ook nadat zij met emeritaat ging, bleef Van Mens-Verhulst actief, onder meer als lid van de programmacommissie voor Gender en Gezondheid van ZonMw.

## Externe link

* http://www.vanmens.info/verhulst/en
# Anticleora proemia

Anticleora proemia is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Prout.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Åke Persson

Åke Persson (Hässleholm, 25 februari 1932 - Stockholm, 5 februari 1975) was een Zweedse jazztrombonist.

## Biografie

Persson kwam in 1951 van Zuid-Zweden naar Stockholm en hij deed direct van zich spreken door zijn spel in het kwintet van Simon Brehm (1951 tot 1954), waar hij door zijn deskundigheid de bijnaam 'komeet' kreeg. Hij speelde daarna in de bands van Arne Domnérus en van tenorsaxofonist Hacke Björksten. Van 1956 tot 1961 was hij solist in Harry Arnolds Swedish Radio Band, waar hij werd gehoord door Quincy Jones, die hem contracteerde voor diens Europese bigband. Van 1961 tot 1975 speelde hij in het RIAS Tanzorchester in Berlijn en daarnaast van 1963 tot 1971 in de Kenny Clarke/Francy Boland Big Band.
In 1972 speelde hij in de George Gruntz Concert Jazz Band. Bovendien speelde hij vaak met Amerikaanse gastmuzikanten tijdens hun Europese tournee, waaronder met het Count Basie Orchestra (1962), Duke Ellington, Dizzy Gillespie en Roy Haynes.
Tijdens de jaren 1950 nam hij onder zijn eigen naam op bij Metronome Records, Philips Records en EmArcy. Hij was verder betrokken bij albums van Count Basie, Nils Lindberg, Herbie Mann, George Wallington, Monica Zetterlund, Lars Gullin, Stan Getz, Art Farmer en Peter Herbolzheimer.

## Overlijden

In februari 1975 werd hij dood gevonden in zijn auto in het Djurgården-kanaal. Hij werd bijna 43 jaar. In 2005 werd hij postuum onderscheiden met de Django d'Or als jazzlegende.

## Discografie

* The Great Åke Persson (Four Leaf Clover)

## Literatuur

* Carlo Bohländer, Karl Heinz Holler: Reclams Jazzführer (= Reclams Universalbibliothek. Nr. 10185/10196). Reclam, Stuttgart 1970, ISBN 3-15-010185-9.
* Leonard Feather, Ira Gitler: The Biographical Encyclopedia of Jazz. Oxford University Press, New York 1999, ISBN 0-19-532000-X.
* ↑ (en) Åke Persson. Discogs. Geraadpleegd op 06-12-2021.
* ↑ (en) The George Gruntz Concert Jazz Band. Discogs. Geraadpleegd op 06-12-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Åke Persson op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibsys: 5088207
* Bibliothèque nationale de France: cb138983984 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1063255554
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1586 3325
* Library of Congress Control Number: n2006059091
* MusicBrainz: a6722684-ef61-4e64-9ad9-7cc6ea3f2760
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: ola2002159541
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007338163605171
* LIBRIS: 276591
* Virtual International Authority File: 2657359
* WorldCat (via VIAF): 2657359
# Acrocercops spodophylla

Acrocercops spodophylla is een vlinder uit de familie van de mineermotten (Gracillariidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Turner.