OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jacob van Hangest d'Yvoy

Jacob Jan Lodewijk van Hangest baron d'Yvoy, heer van Houten (Arnhem, 26 maart 1857 - Den Haag, 26 september 1917) was een Nederlands jurist.
Van Hangest d'Yvoy was een telg uit het adellijke geslacht Van Hangest d'Yvoy en een zoon van mr. Johan Frederik van Hangest baron d'Yvoy, heer van Houten (1829-1895) en diens echtgenote Cornelie Henriëtte Everdine Constance barones van Pallandt tot Westervoirt. Hij studeerde rechten aan de Universiteit Utrecht van 1876 tot 1882, waar hij aansluitend op 19 december 1882 promoveerde op het proefschrift Iets over den aard der gerechtelijke bekentenis. In 1884 werd hij ambtenaar bij het Openbaar Ministerie te Zwolle en in 1890 substituut-officier van justitie te Amsterdam. In 1899 werd hij benoemd tot advocaat-generaal bij het Gerechtshof Leeuwarden, waar hij vervolgens in 1907 procureur-generaal werd. Op 1 oktober 1910 werd hij benoemd tot advocaat-generaal bij de Hoge Raad der Nederlanden; in die hoedanigheid nam hij onder andere conclusie in het Hoornse taart-arrest. Op 1 september 1913 werd hem ontslag verleend wegens zijn benoeming tot procureur-generaal bij het Gerechtshof Den Haag, wat hij tot zijn dood in 1917 zou blijven.
Van Hangest d'Yvoy was op 18 oktober 1883 te Zeist getrouwd met Margaretha Cornelia Wilhelmina Clotterbooke Patijn (1862-1917), telg uit het geslacht Patijn, dochter van Johannes Cornelis Clotterbooke Patijn, heer van Kloetinge (1832-1876) en zus van Johan Jacob Clotterbooke Patijn. Hij overleed in 1917 op 60-jarige leeftijd.
# Celatiscincus

Celatiscincus is een geslacht van hagedissen uit de familie skinken (Scincidae).

## Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van de groep werd voor het eerst voorgesteld door Ross Allen Sadlier, Sarah A. Smith en Aaron Matthew Bauer in 2006. De wetenschappelijke geslachtsnaam Celatiscincus betekent vrij vertaald 'verborgen skinken'; celatus = verborgen en scincus = skink.
Er zijn twee soorten; Celatiscincus euryotis is al in 1909 beschreven en behoorde lange tijd tot het geslacht Lygosoma en werd later tot het niet meer erkende Marmorosphax gerekend. In 2006 werd de soort toegewezen aan Celatiscincus en pas in 2010 werd de tweede soort -Celatiscincus similis- voor het eerst beschreven.

## Verspreiding en habitat

Alle soorten komen endemisch voor in Nieuw-Caledonië. De vrouwtjes zetten eieren af op de bodem.
Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN worden beide soorten als 'bedreigd' beschouwd (Endangered of EN).

## Soorten

De soorten zijn onderstaand weergegeven, met de auteur en het verspreidingsgebied.
| Naam | Auteur | Verspreidingsgebied |
| Celatiscincus euryotis | Werner, 1909 | Nieuw-Caledonië (typelocatie Île des Pins) |
| Celatiscincus similis | Sadlier, Smith & Bauer, 2006 | Nieuw-Caledonië (typelocatie Tsiba) |

## Bronvermelding

Referenties
* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database - Celatiscincus. Gearchiveerd op 10 juni 2023.
* ↑ International Union for Conservation of Nature and Natural Resources - Red List, Celatiscincus - IUCN Red List.
Bronnen
* (en) – Sadlier, Smith & Bauer 2006 : A new genus for the New Caledonian scincid lizard Lygosoma euryotis Werner, 1909, and the description of a new species. Records of the Australian Museum, vol. 58, n. 1, p.19-28.
* (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Celatiscincus - Website Geconsulteerd 29 juli 2018
Ablepharus · Anepischetosia · Bassiana · Caesoris · Caledoniscincus · Carinascincus · Carlia · Celatiscincus · Cophoscincopus · Cryptoblepharus · Emoia · Epibator · Eroticoscincus · Eugongylus · Geomyersia · Geoscincus · Graciliscincus · Harrisoniascincus · Kanakysaurus · Lacertaspis · Lacertoides · Lampropholis · Leiolopisma · Leptosiaphos · Liburnascincus · Lioscincus · Lobulia · Lygisaurus · Marmorosphax · Menetia · Morethia · Nannoscincus · Oligosoma · Panaspis · Phaeoscincus · Phasmasaurus · Phoboscincus · Proablepharus · Pseudemoia · Pygmaeascincus · Saproscincus · Sigaloseps · Simiscincus · Tachygyia · Techmarscincus · Tropidoscincus
# Ites colasi

Ites colasi is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1943 door Lepesme.
# Iteuil

Iteuil is een gemeente in het Franse departement Vienne (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 2814 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Poitiers.

## Geografie

De oppervlakte van Iteuil bedraagt 22,1 km², de bevolkingsdichtheid is 127,3 inwoners per km².

## Verkeer en vervoer

In de gemeente ligt spoorwegstation Iteuil.
De onderstaande kaart toont de ligging van Iteuil met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Celatopesia hassleri

Celatopesia hassleri is een krabbensoort uit de familie van de Parthenopidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Rathbun.
# Jangorzo FC

Jangorzo FC is een Nigerese voetbalclub uit Maradi. De club speelt in de Première Division.

## Erelijst

Landskampioen
    1983
Beker van Niger
    1983
# Jan van Munster van Heuven

Jan Arnaud van Munster van Heuven (Bloemendaal, 3 oktober 1917 – Sydney, 10 maart 1995) was in de Tweede Wereldoorlog een RAF-vlieger.

## Biografie

Van Heuven was lid van de familie Van Heuven en een zoon van notaris Jan van Munster van Heuven (1885-1940) en diens eerste vrouw Johanna Cecilia Bleckmann (1889-1975). Hij vertrok in de oorlog naar Engeland en werd vlieger bij de Royal Air Force (RAF); daarna werd hij geplaatst bij het kustcommando omdat hij om gezondheidsredenen niet hoog mocht vliegen. Dat gold daarentegen niet degene met wie hij mede de vliegopleiding volgde in Engeland, Bruin Tammes.
Na de oorlog trouwde hij in 1948 in Londen met Moyra Frances Browne (1918) en in 1958 met Gabrielle Reinette Ruijs (1919). Uit beide huwelijken werden geen kinderen geboren. Hij was voorts directeur bij B.V. v/h Fabrieken C.J. van Houten & Zoon te Vaals en reservekapitein-vlieger bij de KLM.
* P.E. van Loo, ‘Eenige wakkere jongens’. Nederlandse oorlogsvliegers in de Britse luchtstrijdkrachten 1940-1945. Amsterdam, 2013.
* Nederland's Patriciaat 63 (1977), p. 141-142.
# Izu (Shizuoka)

Izu (伊豆市, Izu-shi) is een stad in de prefectuur Shizuoka in Japan.

## Demografie

Op 1 februari 2009 had de stad 35.397 inwoners en een bevolkingsdichtheid van 97,3 inwoners per km². De totale oppervlakte van deze stad is 363,97 km².
De moderne stad werd gesticht op 1 april 2004 door het samenvoegen van de dorpen Amagiyugashima, Toi, Nakaizu en Shuzenji.
Bij de stad is het nationale Japans wielercentrum gevestigd met sportaccommodatie waaronder de Izu Velodrome en attractiepark in fietsthema. Op dit velodrome werden in augustus 2021 de onderdelen van het baanwielrennen tijdens de Olympische Zomerspelen 2020 verreden.

## Zustersteden

* - Nelson, Brits-Columbia, Canada
* - Hope, Brits-Columbia, Canada
* - Minamiminowa, Nagano, Japan

## Externe link

* (ja) Officiële website Izu
Steden: Atami · Fuji · Fujieda · Fujinomiya · Fukuroi · Gotenba · Hamamatsu · Itō · Iwata · Izu · Izunokuni · Kakegawa · Kikugawa · Kosai · Makinohara · Mishima · Numazu · Omaezaki · Shimada · Shimoda · Shizuoka (hoofdstad)· Susono · Yaizu Districten: Haibara · Kamo · Shuchi · Sunto · Tagata
Gemeenten per district
# Jan van Rotselaar

Jan van Rotselaar (Werchter midden 13e eeuw – Averbode, 11 augustus 1309) was abt van de norbertijnenabdij van Averbode, in het hertogdom Brabant, aan het einde van de 13e eeuw. Hij is bekend om het organiseren van de landelijke parochies en de landbouwontginning.

## Levensloop

Jan is geboren in Werchter, in het hertogdom Brabant, midden de 13e eeuw. Over zijn familie is niets bekend en een familieband tussen Jan en de heren van Rotselaar is pas in latere eeuwen gelegd. Hij trad in bij de norbertijnen in Antwerpen, in de Sint-Michielsabdij. Daar duikt zijn naam op in documenten waar Jan de economische belangen van de abdij behartigde.
Vanaf 1285 woonde hij in Vroenhout bij Wouw in Brabant. In Vroenhout leefde een vrouwelijke afdeling van de norbertijnen. Jan was er proost.
Vanaf 1289 was hij abt van de norbertijnenabdij van Averbode. Deze abdij hing toen af van de Sint-Michielsabdij in Antwerpen. In de 12 jaren dat hij er abt was ontpopte Jan zich tot een organisator. Hij stimuleerde de landbouw in de talrijke boerendorpen die de abdij bezat. In parallel organiseerde hij de katholieke erediensten in elk van deze landelijke gemeenschappen. Elk dorp had een norbertijn als dorpspastoor. In die tijd hield de abdij relaties met de vrouwelijke norbertijnen, een band die te verklaren was door de dubbelabdij die Averbode ooit was. In de tijd na Jan van Rotselaar verwaterden deze relaties. Zo onderhield Jan contacten met de norbertinessen van Keizerbosch in Dries bij Neer.
De graven van Loon deden pogingen om Jan van Rotselaar aan zich te binden als hofkapelaan. De stichting van de abdij van Averbode was overigens te danken aan hun voorvader, Arnold II van Loon (1134). Maar abt Jan hield de graven van Loon af. Hij liet zelfs een prebende, een kerkelijke inkomst, uit Borgloon, hoofdstad van Loon, aan zich voorbijgaan. Deze inkomsten moeten nochtans belangrijk geweest zijn gezien de omvang van het kapittel van Borgloon in de 12e-13e eeuw.
In het jaar 1301 of 1302 trad Jan af als abt. Hij tekende nadien brieven met quondam abbas, wat letterlijk betekent hij die ooit abt was. In 1309 stierf hij en werd hij, volgens de traditie, in de abdijkerk van Averbode begraven. Deze romaanse kerk werd later verwoest.
* ↑ (fr) Lefèvre, Placide, Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique (1969). Biographie Nationale de Belgique, Tome 35ème. Emile Bruylant, Brussel, "Jean de Rotselaar", blz 653-655.
* ↑ Toen werd de plaats Wouw Woude genoemd.
* ↑ Abdijgeschiedenis. Abdij van Averbode. Gearchiveerd op 2 november 2020.
* ↑ Genicot, Luc; Joachim Piens; Hadewych Sansen; Suzanne Van Aerschot; Jacqueline Vanhove; Anne de Crombrugghe, Abdij van Averbode. Inventaris Onroerend Erfgoed. Onroerend Erfgoed (2013). Gearchiveerd op 19 juni 2023.
# Janet Gyatso

Janet Gyatso, geboren Janet Frank (1949) is een Amerikaans tibetoloog en boeddholoog. Ze is voorzitter van de International Association of Tibetan Studies.
Gyatso studeerde aan de Universiteit van Californië, Berkeley, waar ze haar Ph.D. behaalde in 1981. Ze is gespecialiseerd in boeddhistische studies, met nadruk op de Tibetaanse en Zuid-Aziatische religieuze cultuur. Ze schreef boeken over de Tibetaanse geneeskunde in relatie tot de moderne geneeskunde, het Tibetaans boeddhisme en de opvattingen over seks en geslacht in het boeddhistische kloosterleven.
Janet Gyatso gaf les aan het Amherst College, de Universiteit van Michigan en Wesleyan-university, voordat ze haar professoraat aan de Divinity School van de Harvard-universiteit accepteerde.
# Jarawasia

Jarawasia is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Koçak & Kemal.

## Soorten

Het geslacht Jarawasia is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Jarawasia andamanensis (Bhowmik, 1969)
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Jana Bonnarens

Jana Bonnarens (20 oktober 1991) is een Belgisch padelster.

## Levensloop

Bonnarens behaalde een master Lichamelijke Opvoeding aan de Universiteit Gent.
In 2016 maakte ze deel uit van de Belgische selectie die deelnam aan het wereldkampioenschap in het Portugese Cascais.
Haar partner Nick Braet is eveneens actief in het padel. Samen baten ze Padelclub 4U2 te Gent uit.
* LAMPO Dominique, Jana Bonnarens: “Toppers zijn op de afspraak in Belgian Padel Tour”, Het Laatste Nieuws, 4 oktober 2020
* ↑ DE NEEF Natalie, Salarisstudie, KIC Sport Vlaanderen. Gearchiveerd op 15 augustus 2023.
* ↑ Jana Bonnarens heeft WK-selectie beet, Het Nieuwsblad, 5 september 2016. Gearchiveerd op 14 juni 2023.
* ↑ (pt) XIII Campeonato Mundial de Pádel, padelnetwork.com. Gearchiveerd op 13 juni 2023.
* ↑ DHONDT Jill, Oudste padelclub van het land viert feest: “In 10 jaar tijd hebben we nog nooit problemen gehad met de buren”, Provinciale Zeeuwse Courant, 2 juli 2022. Gearchiveerd op 15 juni 2023.
# Jana Gana Mana

Jana Gana Mana is het volkslied van India met de Bengaalse tekst geschreven door Rabindranath Tagore. Het lied maakte zijn debuut als hymne op de Calcuttasessie van het Indische nationale congres op 27 december 1911. Pas op 24 januari 1950 werd het de officiële nationale hymne nadat de grondwettelijke assemblee hierover besliste. Het is onduidelijk of Tagore ook de componist van de muziek was. De muziek wordt door sommigen ook toegeschreven aan Gurkhakapitein Ram Singh.
Het lied bestond oorspronkelijk uit vijf verzen waarvan enkel de eerste als officiële tekst werd aangenomen.

## Tekst
### জন গণ মন (Bengaals)

জনগণমন-অধিনায়ক জয় হে. ভারতভাগ্যবিধাতা পঞ্জাব সিন্ধু গুজরাট মরাঠা দ্রাবিড় উৎ‍‌কল বঙ্গ বিন্ধ্য হিমাচল যমুনা গঙ্গা উচ্ছল জলধি তরঙ্গ তব শুভ নামে জাগে তব শুভ আশিস মাগে গাহে তব জয়গাথা জনগণমঙ্গলদায়ক জয় হে ভারতভাগ্যবিধাতা জয় হে, জয় হে, জয় হে, জয় জয় জয়, জয় হে॥

### Nederlandse romanisering

Jônogônomono-odhinaeoko jôeô he Bharotobhaggobidhata Pônjabo Shindhu Gujoraṭo Môraṭha Drabiṛo Utkôlo Bônggo Bindho Himachôlo Yomuna Gôngga Uchchhôlo jôlodhi toronggo Tôbo shubho name jage
Tôbo shubho ashish mage Gahe tôbo jôeogatha Jônogônomonggolodaeoko jôeô he
Bharotobhaggobidhata
Jôeo he, jôeo he, jôeo he,
jôeo jôeo jôeo, jôeo he

### NLK-transliteratie

Jana-gaṇa-mana adhināyaka jaya he Bhārata bhāgya vidhātā Pañjāba Sindhu Gujarāṭa Marāṭhā Drāviḍa Utkala Baṅga Vindhya Himāchala Yamunā Gaṅgā Uchhala jaladhi taraṅga Tava śubha nāme jāge Tava śubha āśhiṣa māge Gāhe tava jaya gāthā Jana gaṇa maṅgala dhāyaka jaya he Bhārata bhāgya vidhāta Jaya he, jaya he, jaya he Jaya jaya jaya, jaya he.

### जन गण मन (Devanagari)

जनगणमन अधिनायक जय हे भारत-भाग्य-विधाता। पंजाब सिन्धु गुजरात मराठा द्राविड़ उत्कल बंग। विन्ध्य हिमाचल यमुना गंगा, उच्छल जलधि तरंग। तव शुभ नामे जागे, तव शुभ आशिष माँगे; गाहे तव जय गाथा। जन-गण मंगलदायक जय हे, भारत-भाग्य-विधाता। जय हे, जय हे, जय हे, जय जय जय, जय हे ।।

## Nederlandse vertaling

Gij zijt de heerser over de geest van alle mensen,
Gij beschikt over het lot van India.
Uw naam roert de harten van Punjab, Sindh, Gujarat en Maratha, van Dravid en Orissa en de Bengalen aan; Het weergalmt in de heuvels van Vindyas en het Himalayagebergte, En mengt zich in de muziek van de Yamuna en de Ganges en wordt gezongen door de golven van de Indische Oceaan.
Zij bidden voor uw zegen en zingen van uw lof.
De besparing van alle mensen is in uw hand,
Gij beschikt over het lot van India. Victorie, victorie, victorie aan u.
Onafhankelijke staten: Afghanistan · Armenië · Azerbeidzjan · Bahrein · Bangladesh · Bhutan · Brunei · Cambodja · China · Cyprus · Filipijnen · Georgië · India · Indonesië · Irak · Iran · Israël · Japan · Jemen · Jordanië · Kazachstan · Kirgizië · Koeweit · Laos · Libanon · Maldiven · Maleisië · Mongolië · Myanmar · Nepal · Noord-Korea · Oezbekistan · Oman · Oost-Timor · Pakistan · Qatar · Rusland · Saoedi-Arabië · Singapore · Sri Lanka · Syrië · Tadzjikistan · Thailand · Turkije · Turkmenistan · Verenigde Arabische Emiraten · Vietnam · Zuid-Korea
Niet algemeen erkende landen: Abchazië · Nagorno-Karabach · Palestina · Taiwan · Turkse Republiek Noord-Cyprus · Zuid-Ossetië
# JAS

JAS kan verwijzen naar:
* De afkorting (en pseudoniem) van Johannes Adrianus Smit, een Nederlands kunstenaar
* De afkorting van Jan-Albert Sterkman, eindredacteur Binnenland van De Telegraaf
* JAS Motorsport, een Italiaans autosportteam
* JAS39 Gripen, een Zweeds gevechtsvliegtuig ontwikkeld en geproduceerd door Saab
* JAS Records, Amerikaans platenlabel (1975-1976)
# Jean Pierre Noher

Jean Pierre Noher (Parijs, 5 mei 1956) is een Frans-Argentijnse theater-, film- en televisieacteur. Hij is de achterneef van de beroemde filmmaker Max Ophüls.
Toen Jean Pierre Noher in Buenos Aires aankwam, was hij twee jaar oud. Zijn ouders waren ongelukkig geweest in hun geboorteland Frankrijk en zijn moeder - die als tiener in Argentinië had gewoond, samen met haar moeder op de vlucht voor het nazisme - had willen terugkeren.
In 1984 maakte hij zijn filmdebuut in een korte rol in Darse cuenta van Alejandro Doria (1936-2009).
Hij treedt regelmatig op in het theater en voor zijn vertolking van de schrijver Jorge Luis Borges (1899-1986) in de film Un amor de Borges, van Javier Torre, won hij prijzen op verschillende internationale filmfestivals. Hij speelde in het toneelstuk La Piaf met Virginia Lago.
Hij heeft verschillende films gemaakt, met name in Diarios de motocicleta waar hij Ernesto Guevara Lynch (de vader van Che Guevara) speelt en Daniel Burmans El nido vacío (Het lege nest), naast Cecilia Roth.
Hij speelde de voorstelling Erik Satie y los otros met China Zorrilla - die de regie deed en met wie Noher in Hay Fever van Noël Coward speelde - en droeg poëzie voor van Jean Cocteau, Apollinaire, Jacques Prévert en Borges.
Als zanger maakte hij deel uit van Veneno, een rockgroep bestaande uit Walter Domínguez op gitaar, Javier Baldino op leadgitaar, Pablo Choruzy op bas, Salvador Fernández op piano, Gabriel Botta op drums en Germán Palacios op accordeon, met wie hij een album opnam dat nog niet is uitgebracht.
Jean Pierre Noher speelt in een serie over het leven van Maradona (hij speelt zijn manager, Guillermo Coppola).

## Prijzen en nominaties

* 1987: Cóndor de Plata, revelatie van het jaar (La clínica del Doctor Cureta).
* 1994: Premios ACE, beste rol in een musical (The Rocky Horror Show).
* 2000: Festival de Biarritz, beste acteur (Un amor de Borges).
* 2001: Festival de Santo Domingo, beste acteur (Un amor de Borges).
* 2001: Fectival de Miami, beste acteur (Un amor de Borges).
* Gemeinsame Normdatei: 1062465121
* Virtual International Authority File: 311722725
* WorldCat (via VIAF): 311722725
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jean Pierre Noher op de Spaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Clarín, Jean Pierre Noher, un retrato. Confesiones de un camaleón, 18 maart 2002. Gearchiveerd op 19 oktober 2021.
* ↑ Pronto, Jean Pierre Noher mostró las primeras imágenes de su interpretación de Guillermo Coppola en la serie de Maradona, 5 augustus 2021. Gearchiveerd op 19 oktober 2021.
# Javaanse spoorkoekoek

De Javaanse spoorkoekoek (Centropus nigrorufus) is een vogel uit de familie Cuculidae (koekoeken).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch op Java, een eiland in de Republiek Indonesië.

## Status

De grootte van de populatie wordt geschat op 2.500-10.000 volwassen vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status kwetsbaar.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Javaanse spoorkoekoek op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Jan van Gendt (voetballer)

Johannes Petrus Andres ("Jan") van Gendt (Leeuwarden, 16 maart 1897 – Amsterdam, 15 augustus 1971) was een Nederlands voetballer.
Van Gendt kwam als aanvaller uit voor AVV De Spartaan (1917-1923) en speelde tussen mei 1921 en maart 1922 in totaal vijf wedstrijden voor het Nederlands voetbalelftal. In 1921 was hij betrokken bij de mislukte poging om onder de naam Amsterdam een profclub op te richten. Tussen 1923 en 1925 speelde hij voor Robur et Velocitas. Hierna speelde hij nog voor Theole (1925), wederom De Spartaan (1926) en Hortus uit Amsterdam (1927).
Hij was werkzaam als verkoper van kantoorbenodigdheden en kwam op 15 augustus 1971 in de Bilderdijkstraat in Amsterdam om het leven toen hij onder een tram liep.
# Javania erhardti

Javania erhardti is een rifkoralensoort uit de familie van de Flabellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Cairns.
# Jauregui

Jauregui is een gemeente in de Venezolaanse staat Táchira. De gemeente telt 54.400 inwoners. De hoofdplaats is La Grita.
# Notorynchus

Notorynchus is een monotypisch geslacht van de familie van koehaaien (Hexanchidae) en kent 1 soort. Van dit geslacht zijn fossielen bekend uit het Eoceen.

## Taxonomie

* Notorynchus cepedianus (Péron, 1807) – Gevlekte zevenkieuwshaai
* Cyril Walker & David Ward (1993) - Fossielen: Sesam Natuur Handboeken, Bosch & Keuning, Baarn. ISBN 90-246-4924-2
* Notorynchus in de Paleobiology Database
* ↑ Ayres, W.O. 1855, [Descriptions of new species of Californian fishes.] A number of short notices read before the Society at several meetings in 1855. Proceedings of the California Academy of Sciences (Series 1) v. 1 (pt 1): 23-77. [Reprinted in 2nd ed. of Academy's Proceedings 1873 with slightly different pagination; see also Ayres 1854 [ref. 13428].]
* ↑ (en) Notorynchus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. Februari 2009 version. N.p.: FishBase, 2009.
* ↑ Péron, F. 1807, Voyage de Découvertes aux Terres Australes, exécuté par ordre de sa majesté l'Empereur et Roi, sur les Corvettes la Géographe, la Naturaliste et la Goulette le Casuarina, pendant les années 1800, 1801, 1803 et 1804. Paris. Voyage de Découvertes aux Terres Australes, ... v. 1: 1-496.
Heptranchias · Hexanchus · Notorynchus
# Sammy Stewart

Sammy Stewart (Circleville, 1890?/1894? - New York, 5 augustus 1960) was een Amerikaanse jazzpianist en orkestleider.

## Biografie

Sammy Stewart groeide op in de Mount Vernon Avenue van Columbus en bezocht daar de Garfield School en de Columbus East High School. Zijn carrière begon in de band The Popular Players van de violist Charlie Parker, die optraden in de hotels in de regio, waaronder in Toledo. In 1921 formeerde hij het orkest Sammy Stewart and His Singing Syncopators, dat een verbintenis kreeg in de club Secore, voordat hij speelde in de exclusieve club Ritz in Detroit. Zijn society-orkest kreeg ook bekendheid in Chicago en New York. Stewart trad met zijn band overwegend op in hotels, balzalen, podiumshows, clubs en filmtheaters. Het orkest was minder voor hotjazz dan voor zijn sweet- en semiklassieke stijl populair, waarmee ook Paul Whiteman succesvol was.
Onder zijn eigen naam speelde Stewart in 1924 voor Paramount Records (Sammy Stewart’s Ten Knights of Syncopation) meerdere nummers in (Manda, My Man Rocks Me). Verdere opnamen ontstonden in 1928 voor Vocalion Records. Hij was van 1924 tot 1928 betrokken bij zes opnamesessies. In zijn orkest speelde onder andere Horace Henderson (1928), Chu Berry (1929), Jabbo Smith, Earl Hines, Sid Catlett (1930) en Ikey Robinson. In 1933 ontbond hij het orkest na een laatste verbintenis in de Quoge Inn in Quoge. Stewart werkte in de volgende jaren als solist in clubs in de regio New York, voordat hij zich in 1950 terugtrok en werkte als pianoleraar.

## Literatuur

* Peter Darke en Ralph Gulliver: Sammy Stewart's Orchestra. In: Storyville 1976, uitgaven 67–72, pagina 178
* ↑ (en) Sammy Stewart. Discogs. Geraadpleegd op 14-12-2021.
* ↑ (en) Sammy Stewart's Ten Knights Of Syncopation. Discogs. Geraadpleegd op 14-12-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Sammy Stewart (Musiker) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Library of Congress Control Number: no98095009
* Virtual International Authority File: 16845658
* WorldCat (via VIAF): 16845658