OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Veertig-Martelarenkathedraal

De Veertig-Martelarenkathedraal (15e eeuw) in Aleppo, Syrië, behoort toe aan de Armeens-Apostolische Kerk. De Armeense aartsbisschop van Aleppo heeft er zijn bisschopszetel. Deze is toegewijd aan de Veertig martelaren van Sebaste.

## Historiek

De eerste Armeense christenen in Aleppo installeerden zich in de 5e eeuw toen de Perzen Armenië onder de voet liepen. Er ontstond in Aleppo een kapel voor de Armeense emigranten, en deze kapel stond naast hun kerkhof. Een tweede golf van emigranten kwam in de 8e eeuw en een derde golf in de 10e eeuw. Dit laatste was veroorzaakt door de invasie van Seldjoeken in Armenië.
In de 12e – 14e eeuw kwam de Armeense gemeenschap in Aleppo onder kerkelijk gezag van het Katholikonaat van Cilicië. Dit katholikonaat, een soort patriarchaat, ontwikkelde zich onder de vleugels van het koninkrijk Cilicisch-Armenië, wat een losse band gaf met het Katholikonaat van alle Armeense christenen.<ref(en) The Origin of the Armenian Church. History. the Armenian Church Catholicosate of Cilicia; Antelias - Lebanon (2013). ></ref>
In de 15e eeuw verdween het kerkhof en kwam een kathedraal in de plaats van de kapel. In de 19e eeuw kwamen er nog meer Armeense migranten aan in Aleppo, alsook in andere steden van Syrië, ten gevolge van vervolgingen door het Ottomaanse Rijk. Een laatste migratiegolf was deze ten tijde van de Armeense Genocide. Toen Syrië een Frans mandaatgebied was (20e eeuw) kreeg de kathedraal een belfort, in een neobarokke stijl.
Tijdens de Slag om Aleppo (2012-2016) werden de belendende gebouwen van de kathedraal verwoest. De kathedraal zelf was beschadigd maar wordt nog gerestaureerd. Voor de Slag om Aleppo leefden er 30.000 à 40.000 Armeense christenen in Aleppo.

## Kerkschatten

* De kathedraal bezit een schatkamer waarin iconen bewaard worden.
* In de kathedraal bevinden zich een marmeren doopvont en een groot icoon dat het Laatste Oordeel voorstelt.
* Aan de buitenzijde staan twee gedenkstenen: één herdenkt de Armeense slachtoffers bij de Slag bij Manzikert (1071); het gaat om een nederlaag van de Byzantijnen en hun bondgenoten – waaronder de Armeniërs – tegen de Seltsjoeken. De andere gedenksteen herdenkt de Armeense Genocide van 1915.
* ↑ (en) The Armenians in Syria. Periotem, Syria. The Armenian Prelacy of Aleppo (2004). Gearchiveerd op 26 november 2013. Geraadpleegd op 14 juli 2019.
* ↑ (fr) Amirzayan, Krikor, La cathédrale arménienne des Quarante-Martyrs d’Alep fortement endommagée lors de la guerre est en rénovation. Nouvelles d'Arménie Magazine. Wayback Machine, the Internet Archive (2017). Gearchiveerd op 13 juli 2017. Geraadpleegd op 14 juli 2019.
* ↑ (en) Aleppo’s Forty Martyrs Church Compound Suffers Damage, Church Unharmed. The Armenian Weekly (2015).
* ↑ Zie hiervoor Byzantijns-Seltsjoeken oorlogen
* ↑ (en) Beihammer, Alexander Daniel, Birmingham Byzantine and Ottoman Studies, Volume 20 (2017). Byzantium and the Emergence of Muslim-Turkish Anatolia, ca. 1040-1130. Routlegde, New York. ISBN 978-1-138-22959-4.
# Veertienvleklieveheersbeestje

Het veertienvleklieveheersbeestje (Coccinula quatuordecimpustulata) is een kever uit de familie lieveheersbeestjes (Coccinellidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1758 als Coccinella quatuordecimpustulata gepubliceerd door Carl Linnaeus.
De kever is 3 tot 4 mm lang en heeft zwarte dekschilden met gele vlekken. De achterste vlek is niervormig.
De kever komt voor in Eurazië. De habitat is vooral heide, en de kever voedt zich met bladluizen.
* ↑ Linnaeus, C. (1758). Systema naturae ed. 10: 368
* 1 2 | Nederlands Soortenregister. www.nederlandsesoorten.nl. Geraadpleegd op 3 januari 2023.
* ↑ (en) Coccinula quatuordecimpustulata (Linnaeus, 1758). www.gbif.org. Geraadpleegd op 3 januari 2023.
# Vargas (gemeente)

Vargas is een gemeente in Venezuela en omvat de gehele Venezolaanse staat La Guaira.

## Deelgemeenten

De gemeente telde in 2013 ruim 348.000 inwoners. De gemeente is in elf deelgemeenten (parroquia) verdeeld:
| Parroquia | Inwoners | Hoofdplaats |
| Caraballeda | 67.683 | |
| Carayaca | 49.248 | |
| Carlos Soublette | 52.005 | Maiquetía |
| Caruao | 7.233 | La Sabana |
| Catia La Mar | 112.444 | |
| El Junko | 12.688 | |
| La Guaira | 25.724 | |
| Macuto | 25.506 | |
| Maiquetía | 50.985 | |
| Naiguatá | 20.099 | |
| Urimare | 63.209 | Catia La Mar |
* Detailkaart
* Caraïbische Zee
* D.C.
* Aragua
* Miranda
* ↑ Inwoners van de staat Vargas 31/07/2013.
# Veldmuur

Veldmuur (Minuartia) is een geslacht van kruidachtige planten uit de anjerfamilie. Het geslacht is vernoemd naar Juan Minuart (1693–1768), een Spaanse plantkundige en apotheker.
Het geslacht wordt gekenmerkt door tegenoverstaande bladeren, witte (soms roze) bloemen met 5 kroonbladen en 5 kelkbladen, 10 stuifmeeldraden en 3 tot 4 stijlen. Het zijn kleine eenjarige of overblijvende planten. De stuifmeeldraden staan in twee kringen van vijf.

## Verspreiding

Het geslacht is wijdverbreid op het Noordelijk Halfrond, en komt zowel in Europa, Azië als in Noord-Amerika voor. De soorten worden vooral in arctische en alpiene gebieden aangetroffen. Eén soort komt in Chili voor.

## Soorten

Het geslacht kent 120-175 soorten. Van de 120-175 soorten komen er in de Europese bergen 15-20 soorten voor.
Hier volgt een selectie van soorten:
* Minuartia dichotoma L.: de typesoort van dit geslacht. Ze komt alleen in Zuid-Spanje en Marokko voor.
* Minuartia capillacea ( (All.) Graebner): komt voor in Oost-Frankrijk, Zwitserland, Noord-Italië en het westelijk deel van voormalig Joegoslavië.
* Minuartia drummondii (Shinners) McNeill: komt voor in de Verenigde Staten, en wel in Oklahoma, Arkansas, Louisiana en Texas
* Minuartia kashmirica (Edgew.) Mattf.: komt voor in Afghanistan, Pakistan, India, Nepal en China (Xizang)
* Minuartia mediterranea (Ledeb.) K.Maly: komt voor in Zuid-Europa, Noord-Afrika en Voor-Azië
In Nederland komt Tengere veldmuur (Sabulina tenuifolia, synoniem: Minuartia hybrida) voor.

## Bescherming

In Nederland staat de Tengere veldmuur (Sabulina tenuifolia) op de rode lijst.
* 1 2 3 Eflora Noord-Amerika over Minuarta
* 1 2 3 Duitstalige wikipedia dd 8 juli 2014
* 1 2 Grey-Wilseon, C. & M. Blamey Bergflora van Europa, Tirion Natuur, ISBN 978 90 5210 828 5
* ↑ Angerer, O. & T. Muer (2004) Alpenpflanzen Ulmer Naturführer, ISBN 3-8001-3374-1
* 1 2 GRIN
* ↑ Euro+Med plant database
... · Agrostemma · Arenaria (Zandmuur) · Cerastium (Hoornbloem) · Colobanthus · Corrigiola · Dianthus (Anjer) · Gypsophila (Gipskruid) · Herniaria (Breukkruid) · Holosteum · Honckenya · Illecebrum · Lychnis (Koekoeksbloem) · Minuartia (Veldmuur) · Moehringia · Moenchia · Myosoton · Petrorhagia (Mantelanjer) · Polycarpon · Sagina (Vetmuur) · Saponaria · Scleranthus (Hardbloem) · Silene · Spergula (Spurrie) · Spergularia (Schijnspurrie) · Stellaria (Muur) · Vaccaria · ...
# Valdelarco

Valdelarco is een gemeente in de Spaanse provincie Huelva in de regio Andalusië met een oppervlakte van 15,00 km². Valdelarco telt 233 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
# Valdelaume

Valdelaume is een fusiegemeente (commune nouvelle) in het Franse departement Deux-Sèvres (regio Nouvelle-Aquitaine). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Niort. Valdelaume is op 1 januari 2019 ontstaan door de fusie van de gemeenten Ardilleux, Bouin, Hanc en Pioussay.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Valdelaume telde in 2017 852 inwoners.
* ↑ Populations légales 2021.
* ↑ INSEE, Comparateur de territoire Commune de Valdelaume (79140) (20 mei 2021). Geraadpleegd op 20 mei 2021.
# Vaughtia transkeiensis

Vaughtia transkeiensis is een slakkensoort uit de familie van de Muricidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Houart.
# Veldsterkte

Met de veldsterkte van een vectorveld wordt vaak eenvoudig de vectoriële functiewaarde bedoeld, maar soms wordt er de lengte van die vector mee bedoeld.
Het veld kan bijvoorbeeld een magnetisch veld of elektrisch veld zijn. Met de veldsterkte drukt men uit hoe sterk het veld is op een bepaalde plaats in het veld, en eventueel de richting. Ook de zwaartekracht heeft een veldsterkte; de zwaarteveldsterkte (of gravitatieveldsterkte). Deze heeft als eenheid N/kg. De veldsterkte rond Brussel bedraagt ongeveer 9,81 N/kg.
Veldsterkte is een vector en heeft dus naast een grootte altijd een richting. Afhankelijk van de omgeving wordt de veldsterkte uitgedrukt in 2 of 3 componenten, in orthogonale richtingen gericht. Wanneer we spreken van de veldsterkte in een zeker punt, bedoelen we daarmee de vectoriële som van de afzonderlijke componenten.
* Elektrische veldsterkte wordt doorgaans uitgedrukt in volt per meter ofwel V/m.
* Magnetische veldsterkte wordt uitgedrukt in ampère per meter ofwel A/m (kan ook uitgedrukt worden in N/Wb).
# Vendeltijd

De Vendeltijd (550 tot 800 AD) is de laatste periode van de ijzertijd in Zweden. Ze is vernoemd naar het Vendel-gebied in de gemeente Tierp van de centraal-Zweedse provincie Uppland, waar een groep van 15 bootsgraven gevonden werd. Ze werd voorafgegaan door de vroegere Germaanse ijzertijd en de volksverhuizingstijd in Centraal-Europa. De Vendeltijd werd in heel Scandinavië opgevolgd door de Vikingtijd. Ze beleefde haar grootste bloei in Uppland en Gotland, waar de vroege tot middenperiode beeldstenen in de zogenaamde "Vendel-stijl" tijdens deze periode gemaakt werden.
Een van de vele bijzondere grafvormen van de Vendeltijd zijn de bootgraven zoals die van Tuna, Ultuna, Uppsala, Valsgärde en Vendel. De meest voorkomende vorm van begraven was crematie met het plaatsen van de as (met of zonder urn) onder grafheuvels van aarde of stenen. Op Gotland komen overwegend cirkelvormige steenzettingen voor, nauwkeurig omringd met kalksteentegels, zoals in het grafveld van Trullhalsar. Lichaamsbegravingen kwamen ook voor, vooral op Gotland. Uit deze tijd stammen ook de domarringar ("gerechtsringen"), een Scandinavische vorm van steencirkels, bijvoorbeeld op het grafveld van Blomsholm.
De ornamentiek ontwikkelde zich tot een hoog niveau in de zogenaamde Vendelstijl. De Gotland-beeldstenen en grafkisten zijn een uitdrukking van deze artistieke inspanningen. Deze beeldstenen zijn ook gevonden bij de Scandinavische nederzetting van Grobiņa in Koerland (Letland), waar ze de handelsbetrekkingen met de plaatselijke Koeren documenteerden (beeldsteen van Priediens). Het glas uit de Vendel-periode, vooral bekend uit Helgö, is net zo'n kostbaarheid van die tijd als de mantelspelden en de guldgubbar ("goudmannetjes"), plaatjes van goudfolie.
In het gebied rond het Mälarmeer ontstond het rijk van de Svear, het laatste heidense rijk van de Noord-Germaanse stammen. Het breidde zich snel uit en gaf Zweden zijn naam.
Aan het einde van de Vendelperiode trokken de zogenaamde Varjagen vanuit Zweden naar het oosten, om handel te drijven, te dienen als huursoldaat of zich er te vestigen. Een deel van hen, de Roes, stichtte het Kievse Rijk.
# Vendelles

Vendelles is een gemeente in het Franse departement Aisne (regio Hauts-de-France) en telt 112 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saint-Quentin.

## Geografie

De oppervlakte van Vendelles bedraagt 5,3 km², de bevolkingsdichtheid is dus 21,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Vendelles met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Veeno

Veeno was een Nederlands fietsmerk, opgericht in 1908 in Bedum door Pieter van der Veen. Van der Veen was in 1900 naar Bedum gekomen om bij koperslagerij Bodewes als fietsreparateur te werken, maar besloot in 1908 in zijn schuur een eigen bedrijf op te richten.
In 1911 veranderde hij de naam van zijn bedrijf van P. van der Veen Rzn., koperslager en rijwielfabrikant in Rijwielenfabriek BEDUM, en leverde in die tijd fietsen voor de prijs van veertig gulden. Als in 1917 een nieuwe fabriek wordt geopend wordt de naam opnieuw gewijzigd, nu in Rijwielfabriek Veeno. Reden voor de nieuwe naamwijziging is het feit dat de plaatsnaam Bedum niet mag worden gebruikt als merknaam. Naast de faciliteiten voor fietsproductie beschikt het bedrijf in het nieuwe gebouw ook over een auto- en motorengarage, en kan een automobiel worden gehuurd.
In de jaren twintig gaat het Veeno, dat dan is omgezet naar een Naamloze Vennootschap, voor de wind. In 1921 en 1928 worden de productiefaciliteiten uitgebreid, en Veeno levert zes verschillende modellen fietsen in heren- en damesuitvoering.
Al vanaf 1931 beschikt Veeno over een verchroominstallatie, zodat diverse onderdelen in een verchroomde variant kunnen worden geleverd. Naast de "gewone" fietsen levert Veeno dan ook "priesterfietsen" (damesuitvoering met verlengd frame, zodat de priester zijn soutane makkelijker kwijt kan), en driewielige transportfietsen, met of zonder hulpmotor.
In 1936 sponsort Veeno de tocht van Gerard Monnink en Toon Damhuis, door het beschikbaar stellen van het materiaal. De twee willen op de fiets (met tent, maar zonder routekaart) naar Egypte en Palestina fietsen.
De oorlogsjaren zijn ook voor Veeno moeizaam, er kan nauwelijks over staal worden beschikt omdat de bezetter dat gebruikt voor wapenproductie. De fabrieksinventaris wordt door de Duitsers in beslag genomen en afgevoerd.
Na de oorlog is Veeno in staat de productie langzamerhand te hervatten. In 1953 wordt R.J. van der Veen, zoon van de oprichter, mededirecteur. In 1958 zal het vijftigjarig bestaan groots worden gevierd, maar de plannen worden doorkruist door het overlijden van oprichter en directeur Pieter van der Veen. Veeno staat dan aan de vooravond van haar topjaren, tot midden jaren zestig wordt een productie van 10.000 fietsen per jaar gerealiseerd.
In 1965 komt Veeno toch in de problemen, en wordt surseance van betaling verleend. Het bedrijf wordt afgeslankt van 100 naar 35 werknemers. Het reddingsplan mag niet baten, en op 10 februari 1967 wordt het faillissement uitgesproken.
De merknaam Veeno wordt overgenomen door Rijwielfabriek De Wilde, die echter in 1977 ook failliet gaat. Vervolgens wordt Van der Sluis eigenaar van de merknaam, maar ook dat bedrijf gaat in 1982 als gevolg van brand failliet. Rivel is de volgende eigenaar, maar dat wordt in 1993 overgenomen door Union.
# Veenpluis

Veenpluis (Eriophorum angustifolium) is een plant uit de cypergrassenfamilie (Cyperaceae). De plant groeit op vochtige, zure grond, zoals heide en veen. Het vormt daar zoden met behulp van uitlopers. Opvallend is het lange, witte vruchtpluis, waaraan de naam ontleend is. Hij is plaatselijk vrij algemeen in Drenthe, de Kempen en de Ardennen. Elders in België en Nederland is veenpluis zeldzaam tot zeer zeldzaam.
De plant is te vinden op natte heide, in veenmosrietland, turfgaten en op bulten van levend hoogveen. Verder langs greppels en in spoorbermen, hoogveenslenken en bij vennen, op open plekken in berkenbroekbos, in duinvalleien en zandgroeven, op heischraal grasland en hooiland.
De bloempjes vormen aren, die van juni tot augustus in bloei staan. De bloemen zijn erg klein en vallen daarom niet op. Ze zijn tweeslachtig en in plaats van een kelk en kroon is er een krans van borstelharen (omgevormde schutblaadjes), die later uitgroeien tot lange witte haren. De bladeren zijn donkergroen. Geleidelijk worden ze bruin en tegen bloeitijd sterven de bladeren af. Als het bloeiseizoen is afgelopen tegen het eind van de zomer, ontstaan er nieuwe bladeren.
De vrucht van veenpluis is een driehoekig nootje, dat omringd is door lange witte haren (de pluis).
# Verden (Oklahoma)

Verden is een plaats (town) in de Amerikaanse staat Oklahoma, en valt bestuurlijk gezien onder Grady County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 659. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 693, een stijging van 34 (5,2%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 0,8 km², geheel bestaande uit land. Verden ligt op ongeveer 346 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond Verden.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Verden op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Verdelingsplannen Zuidelijke Nederlanden

De benoemde verdelingsplannen van de Zuidelijke Nederlanden werden gepland aan het einde van de Tachtigjarige Oorlog, en voor de Devolutieoorlog.

## Achtergrond

In de afgelopen eeuwen zijn er diverse plannen gemaakt door buurlanden om de Spaanse Nederlanden in te lijven. Deze plannen zijn voornamelijk in deze fase gebleven. Al heeft Frankrijk in de diverse oorlogen in de 17e eeuw, delen van de Spaanse Nederlanden ingelijfd en gedeeltelijk wederom af moeten geven in vredesverdragen. Voor meer detail, zie: Vlaanderen (Franse provincie).

## Plannen

Verdelingsplannen met betrekking tot de Spaanse Nederlanden/Zuidelijke Nederlanden.
* 1632 Bilateraal verdelingsplan van de Zuidelijke Nederlanden
* 1632 Verdelingsplan Van den Bergh en Warfusee
* 1635 Verdelingsplan 'de grens der taele'
* 1663 Verdelingsplan “de Witt”
* Pieter Geijl, Geschiedenis van de Nederlandse stam (1947) – via Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren. Deel 1 1947, herziene versie 1948-1959, kaartje blz 422.
Verdelingsplan Van den Bergh en Warfusée (1632) · Verdrag van Parijs (1635) · Verdelingsplan van 1663 · Verdelingsplan Flahaut (1830)
# Van Schie

Van Schie kan verwijzen naar:
* Anouk van Schie (1982), Nederlands zangeres en danseres
* José van Schie (1956), Nederlands politica
* Lia van Schie (1970), Nederlands schaatsster
* Tjako van Schie (1961), Nederlands pianist
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Van Schie en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Verdrag van Altranstädt (1707)

Het Verdrag of Conventie van Altranstädt werd getekend tussen Karel XII van Zweden en keizer Jozef I van het Heilige Roomse Rijk op 31 augustus 1707. Het vestigde de rechten van protestanten in Silezië
# Verdrag van Altranstädt (1706)

Het verdrag van Altranstadt was de vrede die August II van Polen, de koning van Polen en keurvorst der Saksen, moest ondertekenen op 24 september 1706 met Karel XII van Zweden. In het verdrag stond dat August II moest afstand doen van de troon in het voordeel van Stanislaus Leszczyński.
# Verzorgingsplaats De Sprang

Verzorgingsplaats De Sprang is een Nederlandse verzorgingsplaats, gelegen aan de noordzijde van de A59 in de richting Oss-Serooskerke tussen afritten 37 en 36 in de gemeente Waalwijk.
Aan de andere kant van de snelweg ligt even verderop verzorgingsplaats Labbegat.
Richting Oss: De Tille · Keizershof · Den Hoek · Hespelaar · Labbegat · De Lucht
Richting Serooskerke: De Geffense Barrière · De Sprang · Steelhoven · Streepland · Bazius · De Fendert · De Tille
# Van der Leer

Van der Leer kan verwijzen naar:
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Van der Leer en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Verdrag van Lagos

Het Verdrag van Lagos, ondertekend op mei 1975 in Lagos, Nigeria, is een verdrag tussen verschillende West-Afrikaanse landen. Met het verdrag richtten ze de Economische Gemeenschap van West-Afrikaanse Staten (Ecowas) op met als doel het bevorderen van de regionale handel, samenwerking en ontwikkeling in de regio. Kaapverdië werd ook lid van de organisatie in 1976 en Mauritanië maakt er sinds 2000 geen deel meer van uit.

## Lidstaten

* Benin
* Burkina Faso
* Gambia
* Ghana
* Guinee-Bissau
* Kaapverdië
* Liberia
* Mali
* Nigeria
* Senegal
* Sierra Leone
* Togo

## Geschorste lidstaten

* Guinee: na staatsgreep in 2008
* Ivoorkust: na presidentsverkiezingen in 2010
* Niger: na staatsgreep in 2009

## Voormalige lidstaten

* Mauritanië: van 1975 tot 2000
# Verdrag van Lambeth (1217)

Het Verdrag van Lambeth van 1217, ook bekend als het Verdrag van Kingston om het te onderscheiden van het Verdrag van Lambeth van 1212, was een door prins Lodewijk van Frankrijk in september 1217 getekend vredesverdrag dat een einde maakte aan de militaire campagne die bekend stond als de Eerste Baronnenoorlog die tot doel had de aanspraken van Lodewijk op de Engelse tronen met de wapens af te dwingen. Toen Lodewijk in Engeland landde, schaarden vele baronnen, vijanden van de impopulaire koning Jan, zich achter hem, maar na Jans onverwachtse overlijden in 1216 en zijn vervanging door een regent, Willem de Maarschalk, namens de jonge koning Hendrik III, liepen velen weer terug over naar het Engelse kamp. De opeenvolgende nederlagen bij Lincoln in mei 1217 en bij Dover en Sandwich in augustus 1217 dwongen Lodewijk ertoe te onderhandelen.
Onze informatie over deze verdragen is gebaseerd op drie oude documenten, maar van geen van deze is geweten of ze op een origineel manuscript zijn gebaseerd. Het is geweten dat de onderhandelingen verspreid over verschillende locaties plaatsvonden, eerst op 6 september 1217 te Staines, omdat het koninklijk hof in de buurt was vervolgens in Chertsey of mogelijk op 5 september op een eiland in de Theems in de buurt van Kingston. Verschillende data zijn door de bronnen opgegeven voor deze verdragen, waaronder:
* 11 september voor een verdrag dat door Lodewijk en de regenten van Hendrik III in Lambeth Palace (het Londense verblijf van de aartsbisschop van Canterbury) werd ondertekend,
* 12 september voor de ondertekening van een verdrag bij Kingston (Verdrag van Kingston),
* 13 september voor de pauselijke bekrachtiging door de pauselijke legaat, die in de buurt van Kingston verbleef, en die op 22 september bij Merton zijn voorwaarden bekend maakte.
* 20 september voor de ondertekening van een Verdrag van Lambeth ter ratificatie van het Verdrag van Kingston.
Welke documenten er in september ook daadwerkelijk werden ondertekend, vast staat dat Lodewijk op 28 september Engeland voor de laatste keer vanuit Dover verliet. De belangrijkste bepalingen van de verdragen waren een amnestie voor de Engelse rebellen en de erkenning van het feit dat de Fransen er niet in waren geslaagd om het geheel van de Kanaaleilanden in bezit te nemen en dus het bezit van door hen veroverde individuele eilanden werd teruggegeven aan de koning van Engeland. Prins Lodewijk verplichtte zich ertoe Engeland nooit meer te zullen aanvallen en stemde er in ruil voor 10.000 marken mee in om publiekelijk te erkennen dat hij nooit de rechtmatige koning van Engeland was geweest. Schotse troepen onder leiding van Alexander II moesten zich ook terugtrekken.
Er is voor zover bekend geen kopie van deze verdragen bewaard gebleven.