OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vertigo parcedentata

Vertigo parcedentata is een op het land levende kleine longslak uit de familie van de Vertiginidae.

## Naam

De soortnaam werd in 1847 gepubliceerd door Alexander Karl Heinrich Braun als Pupa parcedentata. Door andere inzichten in de taxonomie is de soort later in het geslacht Vertigo geplaatst. Als gevolg van deze naamswijziging worden auteursnaam en datum nu tussen haakjes gezet. De naam parcedentata heeft betrekking op het aantal tanden in de mondopening ('met weinig tanden').

## Beschrijving
### De schelp

De schelp is rechtsgewonden, is langgerekt eivormig en heeft ongeveer 5 matig convexe en regelmatig in grootte toenemende windingen.
De mondopening is scheef ovaal. De mondrand is discontinu, verdikt en bijna niet naar buiten omgeslagen. De palatale zijde is niet of nauwelijks ingedeukt. Nekrichel en nekgroef ontbreken. In de mondopening bevinden zich maximaal 4 tanden: 1 columellaire tand, 1 pariëtale tand en 2 palatale tanden. Een basale tand ontbreekt. Vaak zijn er minder tanden of ontbreken ze geheel. Er is een nauwe, spleetvormige navel. De schelp is bijna glad en heeft een sculptuur van fijne radiale zwak ontwikkelde radiale striae.
NB.: Door de verwarring met Vertigo genesii (zie opmerking hieronder) zijn beschrijvingen van Vertigo parcedentata in de literatuur niet altijd in overeenstemming met de eigenschappen van deze soort.
Afmetingen van de schelp
* breedte: tot 1,2 mm.
* hoogte: tot 2,2 mm.

### Habitat

Vertigo parcedentata treedt in fossiele associaties op die wijzen op koude en droge omstandigheden en die als toendra- en löss-steppe biomen worden aangeduid.

### Fossiel voorkomen

De soort is bekend uit afzettingen daterend uit glacialen tijdens het Laat- en Midden Pleistoceen. Door de verwarring met Vertigo genesii (zie opmerking hieronder) is de fossiele verspreiding van Vertigo parcedentata slecht bekend maar in ieder geval is zij veel minder algemeen dan uit de literatuur blijkt. De soort is niet in Nederland en België gevonden.

### Opmerkingen over de taxonomie

Schelpen van Vertigo parcedentata lijken op bepaalde vormen van Vertigo alpestris en Vertigo genesii. De laatste wordt in veel literatuur over fossiele mollusken verkeerd gedetermineerd als Vertigo parcedentata. Door deze vergissing, die in Nederland zeker teruggaat tot Van Baren (1927) maar al van eerder dateert, lijkt Vertigo parcedentata als fossiel in West-Europa algemeen voor te komen. Dat is echter niet het geval en literatuur moet dan ook altijd kritisch beschouwd worden. Goede afbeeldingen van beide soorten en eveneens van Vertigo alpestris worden gegeven door Ložek.
# Cosmopolis (Washington)

Cosmopolis is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Washington, en valt bestuurlijk gezien onder Grays Harbor County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1595. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 1679, een stijging van 84 (5.3%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 4,0 km², waarvan 3,6 km² land en 0,4 km² water.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Cosmopolis.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Cosmopolis op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Chrysis brevicollis

Chrysis brevicollis is een vliesvleugelig insect uit de familie van de goudwespen (Chrysididae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Linsenmaier.
# Canadese ijshockeyploeg (vrouwen)

De Canadese vrouwenijshockeyploeg is een team van ijshockeyers dat Canada vertegenwoordigt in internationale vrouwenijshockey wedstrijden. Het team speelde haar eerste wedstrijden in het World Women’s Ice Hockey Tournament 1987 in Canada in het voorjaar van 1987.
Het heeft deelgenomen aan alle Olympische Spelen en wereldkampioenschappen en is daarin recordkampioen met 5 olympische titels en 13 wereldtitels. Het won beide Pacifische kampioenschappen (in 1995 en 1996) en 14 keer de 3/4 Nations Cup. De grootste concurrent is de Verenigde Staten die de overige titels veroverde.
Topscorer aller tijden en recordinternational is Hayley Wickenheiser met 379 punten (168 goals en 211 assists) in 276 wedstrijden. Zij deelt met Jayna Hefford het record aan Olympische ijshockeymedailles namelijk vier gouden en één zilveren. Hun jarenlange teamgenoot Caroline Ouellette won in dat kader eveneens vier gouden medailles.

## Deelname aan de Olympische Spelen

| Jaar | Locatie | Plaats |
| 1998 | Japan (Nagano) | 2 |
| 2002 | Verenigde Staten (Salt Lake City) | 1 |
| 2006 | Italië (Turijn) | 1 |
| 2010 | Canada (Vancouver) | 1 |
| 2014 | Rusland (Sotchi) | 1 |
| 2018 | Zuid-Korea (Pyeongchang) | 2 |

## Deelname aan het wereldkampioenschap

| Jaar | Locatie | Plaats |
| 1990 | Canada (Ottawa) | 1 |
| 1992 | Finland (Tampere) | 1 |
| 1994 | Verenigde Staten (Lake Placid) | 1 |
| 1997 | Canada (diverse plaatsen in Ontario) | 1 |
| 1999 | Finland (Espoo) | 1 |
| 2000 | Canada (diverse plaatsen in Ontario) | 1 |
| 2001 | Verenigde Staten (diverse plaatsen in Minnesota) | 1 |
| 2004 | Canada (Halifax, Dartmouth) | 1 |
| 2005 | Zweden (Linköping) | 2 |
| 2007 | Canada (Winnipeg, Selkirk) | 1 |
| 2008 | China (Harbin) | 2 |
| 2009 | Finland (Hämeenlinna) | 2 |
| 2011 | Zwitserland (Zürich, Winterthur) | 2 |
| 2012 | Verenigde Staten (Burlington) | 1 |
| 2013 | Canada (Ottawa) | 2 |
| 2015 | Zweden (Malmö) | 2 |
| 2016 | Canada (Kamloops) | 2 |
| 2017 | Verenigde Staten (Plymouth) | 2 |
| 2019 | Finland (Espoo) | 3 |
| 2021 | Canada (Calgary) | 1 |
| 2022 | Denemarken (Herning, Frederikshavn) | 1 |

## Externe links en afbeeldingen

* De ploeg op de officiële website
1998: Verenigde Staten · 2002: Canada · 2006: Canada · 2010: Canada · 2014: Canada · 2018: Verenigde Staten · 2022: Canada
1990: Canada · 1992: Canada · 1994: Canada · 1997: Canada · 1999: Canada · 2000: Canada · 2001: Canada · 2004: Canada · 2005: Verenigde Staten · 2007: Canada · 2008: Verenigde Staten · 2009: Verenigde Staten · 2011: Verenigde Staten · 2012: Canada · 2013: Verenigde Staten · 2015: Verenigde Staten · 2016: Verenigde Staten · 2017: Verenigde Staten · 2019: Verenigde Staten · 2021: Canada · 2022: Canada · 2023: Verenigde Staten · 2024: Canada
# Camarophyllus

Camarophyllus is een geslacht van schimmels behorend tot de familie Hygrophoraceae.
Kenmerken van het geslacht zijn:
* Stevige, vlezige en niet-viskeuze hoed, kleur van wit tot lichtoranje tot paars
* Volledig aflopende of gefranjerde lamellen met onregelmatige textuur
* Stam vezelig, vlezig, vol glad en gegroefd met fibrillen

## Soorten

Volgens Index Fungorum telt het geslacht 29 soorten (peildatum november 2021):
| Soortnaam | Auteur(s) | Publicatiejaar |
| Camarophyllus alpinus | M.M. Moser | 1983 / 1986 |
| Camarophyllus apricosus | (E. Horak) E. Horak | 1990 |
| Camarophyllus aurantiopallens | E. Horak | 1973 |
| Camarophyllus bellus | (Pers.) P. Karst. | 1879 |
| Camarophyllus canus | E. Horak | 1973 |
| Camarophyllus connatus | P. Karst. | 1891 |
| Camarophyllus delicatus | E. Horak | 1973 |
| Camarophyllus difformis | (Pers.) P. Karst. | 1879 |
| Camarophyllus fulvosus | (Bolton) Murrill | 1916 |
| Camarophyllus grinlingii | Singer | 1973 |
| Camarophyllus grumatus | (Scop.) P. Karst. | 1879 |
| Camarophyllus hieronymi | Singer | 1978 |
| Camarophyllus impurus | E. Horak | 1990 |
| Camarophyllus incomtus | (Fr.) P. Karst. | 1879 |
| Camarophyllus indicus | Rawla | 1991 |
| Camarophyllus laccarioides | Singer | 1952 |
| Camarophyllus leporinus | (Pers.) Wünsche | 1877 |
| Camarophyllus nebularis | Clémençon | 1982 |
| Camarophyllus olidus | Pegler | 1977 |
| Camarophyllus panamensis | Lodge & Ovrebo | 2008 |
| Camarophyllus paraiboensis | Singer | 1978 |
| Camarophyllus patagonicus | Singer | 1969 |
| Camarophyllus patinicolor | E. Horak | 1973 |
| Camarophyllus rickenii | E. Horak | 1963 |
| Camarophyllus subpratensis | Heinem. | 1963 |
| Camarophyllus syrjensis | P. Karst. | 1889 |
| Camarophyllus tehuelches | (Speg.) Singer | 1952 |
| Camarophyllus translucens | Murrill | 1943 |
| Camarophyllus velutinus | (I.G. Borshch.) P. Karst. | 1879 |
* (en) Index Fungorum
# Captain Black (sigaar)

Captain Black is een sigarenmerk uit de Verenigde Staten van Amerika maar wordt vooral in landen als Canada verkocht. Het merk is niet verkrijgbaar in Nederland en bevat ook geen vermeldingen van de inhoud nicotine of teer. Captain Black is een onderdeel van Lane Limited. De sigaar is behalve in naturel ook verkrijgbaar in kunstmatig geparfumeerde en van smaakstoffen voorziene variaties als gezoet, kersen, perzik-rum en vanille.
# Caprella rotundidentata

Caprella rotundidentata is een vlokreeftensoort uit de familie van de Caprellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1972 door Vassilenko.
# Campeonato Carioca 1965

In 1965 werd het 60ste Campeonato Carioca gespeeld voor voetbalclubs uit de Braziliaanse staat Guanabara. De competitie werd gespeeld van 11 september tot 19 december. Flamengo werd kampioen.

## Eindstand

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | Flamengo | 14 | 10 | 2 | 2 | 18:8 | 22 |
| 2. | Bangu | 14 | 8 | 4 | 2 | 26:9 | 20 |
| 3. | Fluminense | 14 | 7 | 3 | 4 | 24:15 | 17 |
| 4. | Botafogo | 14 | 6 | 5 | 3 | 18:16 | 17 |
| 5. | Vasco da Gama | 14 | 7 | 1 | 6 | 24:17 | 15 |
| 6. | Bonsucesso | 14 | 3 | 3 | 8 | 10:25 | 9 |
| 7. | America | 14 | 1 | 5 | 8 | 19:29 | 7 |
| 8. | Portuguesa | 14 | 1 | 3 | 10 | 10:30 | 5 |

### Kampioen

* Campeonato Carioca de 1965
* FLAMENGO Kampioen (15° titel)

## Topschutters

| Speler | Goals | Club |
| Amoroso | 10 | Fluminense |
| Paulo Borges | 9 | Bangu |
| Célio | 7 | Vasco da Gama |
| Silva Batuta | 7 | Flamengo |
| Sabará | 7 | Bonsucesso |

## Externe link

* RSSSF
1906 · 1907 · 1908 · 1909 · 1910 · 1911 · 1912 · 1913 · 1914 · 1915 · 1916 · 1917 · 1918 · 1919 · 1920 · 1921 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1940 · 1941 · 1942 · 1943 · 1944 · 1945 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 (s) · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Carel Jacobus Behr

Carel Jacobus Behr (Den Haag, 9 juli 1812 - aldaar, 11 november 1895) was een Nederlands kunstschilder, aquarellist en tekenaar.
Behr was een leerling van Bartholomeus Johannes van Hove. Hij schilderde voornamelijk stadsgezichten, genrestukken en portretten.

## Galerij

* Dagelijks tafereel langs de Paviljoensgracht met de St. Jacobskerk in de verte, Den Haag.
* Buitenkant van een stad in aanbouw
* De Korte Lombardstraat (1828)
* Stadswal met kruitmagazijn (1830)
* Gezicht op het Stadhuis van Leiden (1860)
* Stadhuis van Delft (1878)
* ↑ Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* Biografisch Portaal: 10850163
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6953 9400
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069924740
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 5987
* Union List of Artist Names: 500031203
* Virtual International Authority File: 95873921
* WorldCat (via VIAF): 95873921
# Carel Hendrik Theodoor Bussemaker

Carel Hendrik Theodoor Bussemaker (Deventer, 5 januari 1864 – Leiden, 6 september 1914) was een Nederlands historicus. Hij was als hoogleraar verbonden aan de Rijksuniversiteit Groningen en de Universiteit Leiden.

## Biografie

Bussemaker werd geboren in Deventer. Zijn ouders waren de bierbrouwer Barend Barlagen Bussemaker en Gertruda Bertha Gerarda Elisabeth Resius. Bussemaker ging in zijn geboorteplaats naar de lagere school en vervolgens naar de HBS. In 1883 slaagde hij voor zijn eindexamen gymnasium en begon daarna aan een studie letteren aan de Universiteit Leiden. In 1885 behaalde hij het kandidaatsexamen en het jaar erop zijn doctoraalexamen. In 1887 werd hij docent aardrijkskunde en Nederlands in Zaltbommel. Het jaar erop kreeg hij een aanstelling als docent Nederlands en geschiedenis aan het gymnasium te Haarlem. Datzelfde jaar promoveerde hij in Leiden op het proefschrift Geschiedenis van Overijsel gedurende het eerste stadhouderlooze tijdperk. Drie jaar later werd een tweede deel van dit boek uitgegeven.
In 1892 schreef Teylers Tweede Genootschap een prijsvraag uit waarvoor Bussemaker een manuscript instuurde. Hij ontving voor zijn inzending in 1894 een gouden medaille. Zijn manuscript werd in twee delen uitgegeven onder de titel De afscheiding der Waalsche gewesten van de Generale Unie (1895-1896). Deze publicatie trok dusdanig de aandacht dat hij in 1895 tot hoogleraar werd benoemd aan de Rijksuniversiteit Groningen als opvolger van Petrus Johannes Blok. De leeropdracht van Bussemaker omvatte de vaderlandse geschiedenis, geschiedenis van de Middeleeuwen en de nieuwere tijd en politische aardrijkskunde. Datzelfde jaar aanvaardde hij het ambt met de rede De behandeling der Algemeene Geschiedenis. In 1904 ondernam hij een reis naar Spanje waar hij documenten die belangrijk waren voor de Nederlandse geschiedenis op wilde sporen. De reis was geen succes. Bussemaker zelf vond de resultaten van de reis teleurstellend. Bovendien werd hij ziek tijdens deze reis.
In 1905 verruilde hij zijn hoogleraarschap in Groningen voor een hoogleraarschap aan de Universiteit Leiden. Hij volgde daar de hoogleraar Algemene Geschiedenis en Politische Aardrijkskunde Pieter Lodewijk Muller op. Bussemaker aanvaardde dit ambt met de rede Over de waardeering der feiten in geschiedvorsching en geschiedschrijving. In 1913 volgde zijn benoeming als lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen.
Bussemaker overleed op 6 september 1914 in Leiden.
# Carel Jan Emilius van Bylandt

Carel Jan Emilius graaf van Bylandt ('s-Gravenhage, 8 januari 1840 - Wassenaar, 18 juli 1902) was een Nederlands politicus.
Van Bylandt was een conservatief-liberaal Tweede Kamerlid. Hij was lid van de familie van Bylandt en zoon van Commissaris des Konings, staatsraad en Eerste Kamervoorzitter E.J.A. van Bylandt. Hij was werkzaam bij de Raad van State en vervolgens gemeenteraadslid in Den Haag en ambtenaar op Buitenlandse Zaken. Daarnaast was hij achttien jaar gedeputeerde van Zuid-Holland. Als afgevaardigde voor het district Gouda hield hij zich vooral bezig met onderwijszaken.
Uit zijn huwelijk met Sophie Alexandrine van der Staal van Piershil (1849-1891) werd geboren:
* M.A.O.C. gravin van Bylandt (Den Haag, 7 april 1874 - Den Haag, 9 augustus 1968). Zij was de grondlegster van de M.A.O.C. Gravin van Bylandt Stichting
* Charlotte Eugénie Roline van Bylandt (1875-1879)
* de Graaf van Bylandt van de KNRM is naar hem vernoemd.
* Sophie Alexandrine van der Staal van Piershil en Marie Alexandrine Otheiline Caroline van Bylandt
* Kunstwerk van Evert den Hartog afbeeldend M.A.O.C. van Bylandt
* Biografisch Portaal: 63194739
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: byla008
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9747 7114
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069119384
* Parlement.com: vg09lkz08ay3
* Système universitaire de documentation: 192062786
* Virtual International Authority File: 22508948
* WorldCat (via VIAF): 22508948
# Carapito

Carapito is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Aguiar da Beira en telt 511 inwoners (2001).
# Cardiophorus gagates

Cardiophorus gagates is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1840 door Erichson.
# Camptodontus puncticeps

Camptodontus puncticeps is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1861 door Putzeys.
# Campeonato Rondoniense 2009

In 2009 werd het 63ste Campeonato Rondoniense gespeeld voor voetbalclubs uit de Braziliaanse staat Rondônia. De competitie werd georganiseerd door de FFER en werd gespeeld van 14 maart tot 31 mei. Vilhena werd kampioen. Ulbra, dat de vorige drie jaar de titel gewonnen had vond niet genoeg sponsoring en werd ontbonden.

## Eerste fase

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | Vilhena | 14 | 11 | 2 | 1 | 36:11 | 35 |
| 2. | Genus | 14 | 7 | 4 | 3 | 37:20 | 25 |
| 3. | Ariquemes | 14 | 8 | 0 | 6 | 38:29 | 24 |
| 4. | Rolim de Moura | 14 | 6 | 3 | 5 | 36:24 | 21 |
| 5. | Espigão | 14 | 6 | 2 | 6 | 30:22 | 20 |
| 6. | Jaruense | 14 | 6 | 2 | 6 | 22:24 | 20 |
| 7. | Shallon | 14 | 2 | 4 | 8 | 28:31 | 10 |
| 8. | Pimentense | 14 | 1 | 1 | 12 | 11:77 | 4 |
* Geplaatst voor tweede fase
* Degradatie

## Tweede fase

In geval van gelijkspel gaat de club met het beste resultaat in de competitie door.
| halve finale | halve finale | halve finale | halve finale | finale | finale | finale | finale |
| Rolim de Moura | 2 | 0 | 2 |
| Vilhena | 2 | 1 | 3 | | | | |
| | | | | Vilhena | 1 | 4 | 5 |
| | | | | Genus | 2 | 1 | 3 |
| Ariquemes | 1 | 1 | 2 |
| Genus | 1 | 1 | 2 |

### Kampioen

* Campeonato Rondoniense de 2009
* VILHENA Kampioen (2° titel)

## Externe link

* RSSSF
# Campeonato Rondoniense 2014

In 2014 werd het 68ste Campeonato Rondoniense gespeeld voor voetbalclubs uit de Braziliaanse staat Rondônia. De competitie werd georganiseerd door de FFER en werd gespeeld van 23 februari tot 31 mei. De vier beste uit de groepsfase plaatsen zich voor de knock-outfase. Vilhena werd de kampioen.

## Eerste fase

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | Vilhena | 12 | 8 | 2 | 2 | 21:7 | 26 |
| 2. | Ariquemes | 12 | 8 | 2 | 2 | 20:8 | 26 |
| 3. | Pimentense | 12 | 6 | 2 | 4 | 22:15 | 20 |
| 4. | Rolim de Moura | 12 | 4 | 3 | 5 | 18:21 | 15 |
| 5. | União Cacoalense | 12 | 4 | 2 | 6 | 21:25 | 14 |
| 6. | Genus | 12 | 4 | 2 | 6 | 14:20 | 14 |
| 7. | Ji-Paraná | 12 | 1 | 1 | 10 | 9:29 | 5 |

## Tweede fase

| halve finale | halve finale | halve finale | halve finale | finale | finale | finale | finale |
| Rolim de Moura | 0 | 0 | 0 |
| Vilhena | 1 | 2 | 3 | | | | |
| | | | | Vilhena | 0 | 1 | 1 |
| | | | | Ariquemes | 0 | 0 | 0 |
| Pimentense | 2 | 1 | 3 |
| Ariquemes | 5 | 0 | 5 |

## Kampioen

* Campeonato Rondoniense de 2014
* VILHENA Kampioen (5° titel)

## Externe link

* RSSSF
# Camponotus aegyptiacus

Camponotus aegyptiacus is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Emery.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 17 oktober 2021.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Cape Canaveral Air Force Station Lanceercomplex 5

Cape Canaveral Air Force Station Lanceercomplex 5 (LC-5) was een lanceerplaats op de Cape Canaveral Air Force Station, Florida. De lanceerplaats werd gebruikt voor Redstone- ,Jupiter- en Juno- lanceringen.
Deze lanceerplaats werd gebruikt voor NASA's Mercury MR-3-vlucht, waardoor Alan Shepard de eerste Amerikaan in de ruimte werd. Het was ook de lanceerplaats van Gus Grissoms Mercury MR-4, de Mercury MR-1-vlucht, de Mercury MR-1A en de Mercury MR-2.
Een totaal van 23 raketlanceringen (zestien Redstones en zeven Jupiters) vond plaats van LC-5. De eerste lancering kwam van dit complex op 19 juli 1956 en de laatste was Gus Grissoms Liberty Bell 7-capsule op 21 juli 1961.

## Huidige staat

Lanceercomplex 5 maakt nu deel uit van het Cape Canaveral Space Force Museum waar men een rondleiding kan volgen vanaf het Kennedy Space Center Visitor Center naar het lanceercomplex.
# Carl Gustaf Hellqvist

Carl Gustaf Hellqvist (Kungsör, 15 december 1851 - München, 19 november 1890) was een Zweedse kunstschilder van historische taferelen.
In 1864 begon hij een studie aan de Koninklijke Academie der Kunsten in Stockholm. In 1875 ontving hij de hoogste prijs van de academie voor zijn schilderij “Gustaf I anklagar Peder Sunnanväder och Mäster Knut inför domkapitlet i Västerås". Toen hij in 1877 van de academie een beurs ontving besloot hij door Europa te gaan reizen. Samen met zijn verloofde verhuisde hij naar München in 1879 waar hij in 1882 met haar trouwde.
Samen trokken ze in dat jaar naar Parijs, waar Hellqvist onder andere kennis maakt met werken van de Franse schilder Jean-Paul Laurens. Met de werken "De dood van Sten Sture de jongere op het ijs van het Mälarmeer, 1520" (Zweeds: "Sten Sture den yngres död på Mälarens is 1520") en "Waldemar Atterdag losgeld eisend van Visby, 1361" (Zweeds, "Valdemar Atterdag brandskattar Visby (1882")- waarvoor hij in Wenen opnieuw onderscheiden werd - vestigde hij ook internationaal faam.
In de jaren daarop werd hij leraar aan de Koninklijke Academische Hogeschool voor de Beeldende Kunsten te Berlijn, maar gekweld door hevige hoofdpijnen werd hij gedwongen zijn leraarschap in 1886 neer te leggen. Vanaf maart 1889 verbleef hij in een psychiatrisch ziekenhuis in München waar hij op 38-jarige leeftijd stierf. Hellqvist werd begraven in München.

## Werk

* Valdemar Atterdag brandskattar Visby den 27 juli 1361
* Valdemar Atterdag brandskattar Visby (1882)
* Het schilderij verbeeldt een historische scene. Gezeten op een troon voor de kerk eist de Deense vorst Waldemar IV dat de bewoners van Visby de drie biervaten vullen met goud en zilver. Als er niet aan het verzoek wordt voldaan, zal de stad met de grond gelijk worden gemaakt. In het midden staat de opstandige burgemeester met gebalde vuist, terwijl zijn vrouw omhoog kijkt hopend op hulp van boven. Met dit schilderij verbeeldt Hellqvist een gebeurtenis uit 1361.
* Sten Sture den yngres död på Mälarens is
* Sten Sture den yngres död på Mälarens is 1520
* De dood van Sten Sture de Jongere de jongere op het ijs van het Mälarmeer, 1520
* Sten Sture was de leider van de Zweedse rebellen die in opstand kwamen tegen de Deense overheersing. Bij de slag om Bogesund (het tegenwoordige Ulricehamn) werd hij zwaargewond en bezweek hij uiteindelijk aan zijn verwondingen. Deze gebeurtenis was een aanleiding tot het Stockholms bloedbad dat in november 1520 zou plaatsvinden.
* Bibsys: 90549694
* Gemeinsame Normdatei: 116689846
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6708 2128
* KulturNav: a0364961-d707-4a80-8f8a-172c1a552fa6
* Library of Congress Control Number: n94026987
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000003672163
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A010094515
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 37272
* LIBRIS: 218381
* Système universitaire de documentation: 185795242
* Union List of Artist Names: 500060635
* Virtual International Authority File: 68155531
* WorldCat (via VIAF): 68155531
# Carnaval de Paris

Carnaval de Paris is een instrumentaal nummer van de Britse band Dario G uit 1998.

## Achtergrond

Het lied werd toegeschreven aan de Wereldkampioenschap voetbal 1998. De stijl is elektronische muziek maar kenmerkt zich ook aan Schotse doedelzakmuziek. Het nummer stond 13 weken op de 10e plaats in de Vlaamse Ultratop 50. In de clip zijn er kinderen geschilderd in de vlaggen van de landen Schotland, Brazilië en Zuid-Afrika.
# Carposina maculosa

Carposina maculosa is een vlinder uit de familie van de Carposinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Philpott.
# Carposina marginata

Carposina marginata is een vlinder uit de familie van de Carposinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Philpott.