OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Voetboogstraat

De Voetboogstraat is een smalle straat in Amsterdam-Centrum, tussen het Spui en de Heiligeweg. De straat ligt parallel aan de Handboogstraat en de Kalverstraat. Hij wordt abusievelijk ook wel Voetboogsteeg genoemd, maar dat is historisch gezien onjuist. De naam Voetboogstraat komt al voor op een ervenkaart uit de ontstaanstijd van de straat, bewaard in het stadsarchief Amsterdam. Hetzelfde geldt voor de Handboogstraat.
Net als de Handboogstraat bevat de Voetboogstraat een cluster van uitgaansaangelegenheden die vooral onder studenten populair zijn, daarnaast zijn er ook enkele winkels. De Voetboogstraat is in Amsterdam, maar ook daarbuiten, bekend door de aanwezigheid van het Vlaams Friethuis, de rij klanten daarvoor strekt zich op zaterdagen soms uit tot aan de Heiligeweg.
De straat is in 1649 vernoemd naar- en aangelegd op de schietboomgaard van de voetboogschutters. De stadsdoelen strekte zich uit over het gebied dat omsloten werd door het Singel (waar zich de Universiteitsbibliotheek bevindt), de Kalverstraat, de Heiligeweg en het Spui. De Voetboogdoelen was een van de drie doelens in Amsterdam, naast de Handboogdoelen en de Kloveniersdoelen. Er werd respectievelijk geoefend in schieten met de voetboog, handboog en de klover, een bijnaam voor een Frans type musketgeweer.
Op de hoek met het Spui staat gebouw Helios van architect Gerrit van Arkel met veel versieringen aan de gevel waaronder het mozaïek Zum Barbarossa. Hier was tot 1969 lunchroom Formosa gevestigd. Aan het eind van de straat staat in de Heiligeweg het Rasphuispoortje van omstreeks 1600, oorspronkelijk de ingang van een tuchthuis, tegenwoordig een toegang van het winkelcentrum Kalverpassage.

## In het nieuws

De Voetboogstraat kwam op 17 augustus 1996 landelijk in het nieuws vanwege de doodslag op Joes Kloppenburg. Een jaar later werd in de straat het gedenkteken Monument voor Joes Kloppenburg geïnstalleerd.
* Mozaïek Zum Barbarossa
* Monument Joes Kloppenburg
* ↑ Kaart met erven gelegen aan de Handboogstraat en de Voetboogstraat, oorspronkelijk getekend door Cornelis Dankerts de Rij. Anoniem. archief.amsterdam. Geraadpleegd op 24 augustus 2020.
* ↑ R. de Ridder (1958). Verdwenen straatnamen.
* ↑ De naam van onze straat, J.A.Wiersma, 1978
# Proeulia apospasta

Proeulia apospasta is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Obraztsov.
# Silver Star (achtbaan)

Silver Star is een stalen achtbaan in het Duitse attractiepark Europa-Park in Rust. Het was tot 2012 de hoogste achtbaan van Europa. Het is een attractie met 4g (valversnelling).

## Geschiedenis

Silver Star is een hypercoaster en werd gebouwd door het Zwitserse bedrijf Bolliger & Mabillard in samenwerking met Mack. De achtbaan opende voor het publiek op 23 maart 2002.
De achtbaan werd gesponsord door Mercedes-Benz en daar is de complete attractie naar gethematiseerd. De naam Silver Star ("zilveren ster") verwijst dan ook naar de zilveren Mercedes-ster. De thematisering is bijvoorbeeld te zien bij het station en in de wachtrijen.

### De rit

De achtbaan begint met een optakeling tot een hoogte van 73 meter. Dan volgt de eerste afdaling van 67 meter. Vervolgens volgen er nog 2 heuvels met afdaling van 49 en 41 meter. De totale lengte van Silver Star is 1620 meter. Volgens Europa-Park kan de snelheid oplopen tot 130 kilometer per uur.
De capaciteit van de achtbaan is 1750 bezoekers per uur. De attractie beschikt over drie treinen, die uit negen segmenten bestaan en 36 passagiers kunnen vervoeren.

## Bijzonderheden

Deze achtbaan bevat vlak na de first drop een rem die de trein soms tot de gewenste snelheid reduceert indien de trein te snel zou rijden. Bijzonder hieraan is dat deze zich bevindt op een schuin omhoog hellend stuk track. De rem wordt gebruikt bij regenweer, omdat er dan minder wrijving is, ook wordt deze ingeschakeld wanneer het einde van de dag nadert, omdat door het warm worden van de wielen van de achtbaan deze sneller gaat rijden naargelang de dag vordert.
* 1 2 Silver Star - Europa-Park. Europa-Park. Geraadpleegd op 7 februari 2019.
* ↑ Nieuwe attracties in Europese parken: Shambhala, de hoogste achtbaan van Europa. Rides.nl. Geraadpleegd op 9 september 2010.
Lijst van attracties in Europa-Park
# Baeonoma mastodes

Baeonoma mastodes is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Meyrick.
# Socienna clava

Socienna clava is een slakkensoort uit de familie van de Cerithiopsidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Laseron.
# Helluopapua cheesmani

Helluopapua cheesmani is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1971 door Darlington.
# Shepherd-eilanden

De Shepherd-eilanden zijn een eilandengroep tussen de grotere eilanden Epi en Efate in de provincie Shefa van Vanuatu. De eilandengroep heeft een oppervlakte van 88 km² en in 2009 woonden er 7782 mensen. De belangrijkste eilanden zijn (van noord naar zuid): Laika, Tongoa, Tongariki, Emae, Makura, Mataso en Monument. De grootste eilanden zijn Emae en Tongoa. De eilanden zijn feitelijk de boven zee uitstekende omtrek van de kraters van twee vulkanen die onder zeeniveau liggen, de Kuwae en de Makura. Het hoogste punt ligt op Emae, 644 m boven zeeniveau.
De eilanden liggen erg geïsoleerd en worden alleen door avontuurlijke toeristen bezocht. Op Emae en Tongoa zijn airstrips en bestaat een lijndienst die driemaal per week de eilanden met de hoofdstad Port Vila verbindt. Er zijn daar eenvoudige verblijfsmogelijkheden in bungalows.

## Bewoners

| Name | Aantal inwoners | Oppervlakte in km$^2$ |
| Tongoa | 2300 | 41 |
| Emae | 743 | 36,5 |
| Overige eilanden | 4739 | 34,5 |

## Gesproken talen

De meeste eilanden worden bewoond door Melanesiërs zoals in heel Vanuatu. Het eiland Emae is echter een Polynesische exclave waar een Polynesische taal gesproken wordt. Op de andere eilanden worden twee verschillende (Melanesisch) talen gesproken die het nauwst verwant zijn aan de taalgroep die in het midden van de Vauatu-archipel wordt gesproken.

## Links

* (en) Wantok Environment Centre, Shepherd Islands
* (en) VNSO 2009 National Population and Housing Census
# Sinamphiascus dominatus

Sinamphiascus dominatus is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Diosaccidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Mu & Gee.
# Sherburn-in-Elmet

Sherburn-in-Elmet is een plaats (town) en civil parish in het bestuurlijke gebied Selby, in het Engelse graafschap North Yorkshire met 6657 inwoners.
# Sherburne County

Sherburne County is een county in de Amerikaanse staat Minnesota.
De county heeft een landoppervlakte van 1.130 km² en telt 64.417 inwoners (volkstelling 2000). De hoofdplaats is Elk River.
# Sinechostictus

Sinechostictus is een geslacht van kevers uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Motschulsky.

## Soorten

Het geslacht Sinechostictus omvat de volgende soorten:
* Sinechostictus aeneoviridimicans (Netolitzky, 1938)
* Sinechostictus afghanistanus (Jedlicka, 1968)
* Sinechostictus alesmetana Toledano, 2008
* Sinechostictus arnosti (Nakane, 1978)
* Sinechostictus cameroni (Andrewes, 1922)
* Sinechostictus chujoi (Jedlicka, 1951)
* Sinechostictus cribrum (Jacquelin du Val, 1852)
* Sinechostictus cyprius (De Monte, 1949)
* Sinechostictus dahlii (Dejean, 1831)
* Sinechostictus decoratus (Duftschmid, 1812)
* Sinechostictus doderoi (Ganglbauer, 1891)
* Sinechostictus effluviorus (Peyron, 1858)
* Sinechostictus elongatus (Dejean, 1831)
* Sinechostictus emeishanicus Toledano, 2008
* Sinechostictus exaratus (Andrewes, 1924)
* Sinechostictus fontinalis (Raffray, 1885)
* Sinechostictus frederici (G. Müller, 1918)
* Sinechostictus galloisi (Netolitzky, 1938)
* Sinechostictus ictis (Antoine, 1931)
* Sinechostictus inustus (Jacquelin du Val, 1857)
* Sinechostictus kosti (Matits, 1912)
* Sinechostictus kyushuensis (Habu, 1957)
* Sinechostictus lederi (Reitter, 1888)
* Sinechostictus millerianus (Heyden, 1883)
* Sinechostictus moschatus (Peyron, 1858)
* Sinechostictus multisulcatus (Reitter, 1890)
* Sinechostictus muyupingi Toledano, 2008
* Sinechostictus nakabusei (Jedlicka, 1958)
* Sinechostictus nordmanni (Chaudoir, 1844)
* Sinechostictus pendleburyi (Andrewes, 1931)
* Sinechostictus ruficornis Sturm, 1825
* Sinechostictus solarii (G.Muller, 1918)
* Sinechostictus stomoides (Dejean, 1831)
* Sinechostictus wernermarggii Toledano, 2008
* ↑ Anichtchenko A. et al., (editors): Carabidae of the World. www.carabidae.org (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)
# Simon II

Simon II kan verwijzen naar:
* Simon II (hogepriester), Joods hogepriester (ca. 200 v.Chr.)
* Simon II van Jeruzalem, patriarch van Jeruzalem (1084-1106)
* Simon II van Montfort, heer van Montfort (1089-1101)
* Simon II van Lotharingen, hertog van (een deel van) Lotharingen (1176-1205)
* Simon II van Kartli, khan van Oost-Kartli (Georgië) (1619-1631)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Simon II en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sineugraphe disgnosta

Sineugraphe disgnosta is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1948 door Boursin.
# Sines (freguesia)

Sines is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Sines en telt 12.461 inwoners (2001).
# Sinezona singeri

Sinezona singeri is een slakkensoort uit de familie van de Scissurellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Geiger.
# Sint-Joriskerk (Halle)

De protestantse Sint-Joriskerk (Duits: St. Georgen) staat aan de zuidwestelijke rand van het stadscentrum van Halle (Saksen-Anhalt) buiten de voormalige stadsmuren, in het gebied dat vroeger de naam Glaucha (Sorbisch voor moerassige vlakte) droeg.

## Omschrijving

De Sint-Joriskerk heeft de vorm van een Grieks kruis. De eenvoudige vierkante toren gaat ter hoogte van de nok van het kerkdak over in een achthoekige vorm en wordt met een barokke bekroning afgesloten. De kerk heeft met de galerijen een capaciteit van 3000 zitplaatsen, de meeste van alle kerken in Halle.

## Geschiedenis

Het kerkgebouw werd in het jaar 1121 voor het eerst gedocumenteerd en behoorde vanaf 1231 tot 1557 tot een opgeheven Cisterciëzer vrouwenklooster. Hier werkte in 1522 Thomas Müntzer, theoloog en later leider van de Boerenopstanden, als kapelaan. Ook werkte de theoloog August Hermann Francke van 1692-1715 hier als predikant.
In 1740 brandde de oude Sint-Joriskerk volledig af. Op de plaats werd van 1740-1744 het huidige godshuis opgericht.
Van het oorspronkelijke interieur bleef slechts het altaar bewaard. Tijdens een kort voor het einde van de oorlog uitgevoerd bombardement op Halle, op 6 april 1945, sloeg een bom bij de kerk in. De gevolgen hiervan waren sterke scheuren in het muurwerk, verwoestte vensters en deuren en afgerukte daken van het kerkschip en toren. Op 16 april leed het godshuis opnieuw schade door artilleriebeschietingen.
Na de oorlog werd het gebouw slechts voor het noodzakelijke gerepareerd en in 1948 opnieuw in gebruik genomen.

## De Joriskerk in de DDR-periode

In het begin van de jaren 1980 was de kerk in toenemende mate een sta-in-de-weg voor de socialistische stadsplanning. Bewaarde stukken tonen over het kerkelijk terrein pal naast het kerkgebouw een geplande snelweg. Op 10 januari 1985 werd er brand gesticht, maar de schade beperkte zich tot een van de galerijen. In de herfst van hetzelfde jaar werd besloten de kerk op te blazen. De voorbereidingen werden in gang gezet, maar de autoriteiten namen niet de moeite om de kerkelijke gemeente ervan in kennis te stellen. De vernietiging kon in de spreekwoordelijke laatste minuten voor de uitvoering van het besluit worden voorkomen. In 1989 werd de pastorie van de Joriskerk een centrum van kerkelijk verzet tegen het DDR-Regime.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel St. Georgen (Halle) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sinodendroides chinensis

Sinodendroides chinensis is een keversoort uit de familie vuurkevers (Pyrochroidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Young.
# Sinocytheridea kusuana

Sinocytheridea kusuana is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Cytherideidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Hu & Tao.
# Sinodendron

Sinodendron is een geslacht van kevers uit de familie van de vliegende herten (Lucanidae).

## Soorten

* Sinodendron cylindricum (Linnaeus, 1758) (Rolrond vliegend hert)
* Sinodendron persicum Reitter, 1902
* Sinodendron rugosum Mannerheim, 1843
* Sinodendron yunnanense Kral, 1994
# Sint-Lucaskerk (Vloesberg)

De Sint-Lucaskerk (Église Saint-Luc) is de parochiekerk van de plaats Vloesberg in de Belgische provincie Henegouwen, gelegen aan het Place.
De bouw van deze kerk strekte zich uit over meerdere eeuwen, maar de bouwstijl is overwegend gotisch en kwam in de 16e eeuw tot stand. Het onderste deel van de toren stamt uit de 12e eeuw en is in romaanse stijl. In die tijd behoorde het patronaatsrecht al toe aan de Sint-Maartensabdij van Doornik. De oudste delen van het schip zijn 13e-eeuws, terwijl de pilaren en de gewelven in de 17e respectievelijk de 18e eeuw werden gerestaureerd. Aan het huidige koor werd eind 15e eeuw begonnen en in de 16e eeuw werd dit werk voortgezet, terwijl toen ook gewerkt werd aan het transept en de bovenste geledingen van de toren.
De zes geledingen tellende toren werd gebouwd in zandsteen en kalksteen. Hij heeft een spits die door vier hoektorentjes wordt geflankeerd.
* Interieur
* Doopvont
* Preekstoel
* Glasraam met St. Cristoffel
# Sidney Abbott

Sidney Afton Abbott (11 juli 1937 - 15 april 2015) was een Amerikaanse feministische en lesbische activist en schrijfster. Ze was actief lid van de National Organization for Women, waar ze zich niet alleen voor vrouwenrechten beijverde, maar ook voor die van lesbische vrouwen. Abbot was betrokken bij de actie Lavender Menace en schreef, samen met Barbara Love, het boek Sappho Was a Right-on Woman: A Liberated View of Lesbianism.

## Leven en carrière

Abbott werd in 1937 geboren in een militaire familie. Ze volgde onderwijs aan het Smith College en studeerde in 1961 af aan de Universiteit van New Mexico . Daarna ging ze naar de Columbia University, waar ze stadsplanning studeerde.
In 1969 trad ze toe tot de National Organization for Women (NOW) en werd een van de eersten die zich uitsprak voor lesbo-rechten, op bijeenkomsten van de New Yorkse afdeling en aan de Columbia-universiteit .
Halverwege de jaren zeventig lobbyde ze samen met Barbara Love, met succes, voor de oprichting van een NOW-projectgroep die zich zou beijveren voor lesbische kwesties. Op de nationale NOW-conferentie in Philadelphia in 1976 eiste Abbott dat 1% van het budget van de organisatie naar de taskforce zou gaan, waarmee men akkoord ging.
Abbott was lid van het oprichtingsbestuur van de 'National Gay and Lesbian Task Force' en zorgde ervoor dat het bestuur van de organisatie uit evenveel homoseksuele mannen als lesbische vrouwen bestond. Ze werd door de president van Manhattan Borough benoemd tot lid van het gemeenschapsplanningscomité en ze was de eerste openlijk homoseksuele persoon in die functie. Abbott was ook programmaontwikkelaar voor twee afdelingen van het stadsbestuur van New York. Ze was medevoorzitter van het New York Performing Arts Center en was politiek actief in het North Fork- gebied van Long Island.
Abbott behoorde samen met Kate Millett, Phyllis Birkby, Alma Routsong en Artemis March tot de leden van CR One, de eerste lesbisch-feministische vrouwenpraatgroep.

## Latere jaren

Abbott woonde in Southold, New York . In 2007 richtte ze de non-profitorganisatie Women's Rights are Human Rights op. In 2008 startte ze een nieuwsbrief, In Our Shoes, over politiek, klasse en armoede. Haar persoonlijke archieven bevinden zich in de Sophia Smith-collectie aan het Smith College en in de feministische verzameling NOW-biografieën van het Radcliff College .

## Overlijden

Op 15 april 2015 kwam Abbott bij een woningbrand in Southold (New York) om het leven.

## Werken

* Sidney Abbott (1972). Woman in Sexist Society: Studies in Power and Powerlessness. New American Library, "Is Women's Liberation a Lesbian Plot?". ISBN 978-0-465-09199-7.
* Sidney Abbott, Barbara Love (1977). Sappho was a Right-on Woman: A Liberated View of Lesbianism. Stein and Day. ISBN 978-0-8128-2406-3.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Sidney Abbott op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Vrouwenpraatgroepen waren een kenmerkend verschijnsel in de tweede feministische golf.
# Sidney Altman

Sidney Altman (Montreal, 7 mei 1939 – Rockleigh (New Jersey), 5 april 2022) was een Canadese moleculair bioloog en Nobelprijswinnaar. Hij werd in 1980 de Sterling Professor van moleculaire en cellulaire biologie en chemie aan de Yale-universiteit. In 1989 wonnen hij en Thomas R. Cech de Nobelprijs voor de Scheikunde voor hun ontdekking van katalytische eigenschappen van RNA.

## Biografie
### Carrière

Altman haalde in 1960 zijn bachelor in natuurkunde aan de MIT. Daarna bracht hij 18 maanden door als student natuurkunde aan de Columbia-universiteit. In 1967 haalde hij een Ph.D. in biofysica aan de Universiteit van Colorado.
Altman focuste zich in zijn werk sterk op de eigenschappen van het ribozym RNase P, een ribonucleoproteïne-deeltje dat bestaat uit zowel een structureel RNA-molecuul als een of meer proteïnes. Oorspronkelijk werd gedacht dat in het bacteriële RNase P complex de proteïne-subunit verantwoordelijk was voor de katalytische eigenschappen van het complex. Tijdens zijn onderzoek ontdekten Altman en zijn team echter dat het RNA-molecuul alleen ook deze eigenschappen bezat. Deze ontdekking leverde hem en Cech de Nobelprijs op. In 2016 ontving Altman de Gouden Lomonosov-medaille van de Russische Academie van Wetenschappen.
Altman was lid van de raad van adviseurs van de Scientists and Engineers for America.

### Persoonlijk leven

Altman trouwde in 1972 met auteur en wetenschappelijk redacteur Ann Körner, dochter van Stephan en Edith Körner. Samen kregen een zoon, Daniel Altman, en een dochter, Leah Altman.
Hij overleed op 5 april 2022 na een lang ziekbed op 82-jarige leeftijd.
# Silvanoprus scuticollis

Silvanoprus scuticollis is een kever uit de familie spitshalskevers (Silvanidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1859 gepubliceerd door Francis Walker.
# Silvanoprus porrectus

Silvanoprus porrectus is een kever uit de familie spitshalskevers (Silvanidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1859 gepubliceerd door Francis Walker.
# Silvestriola

Silvestriola is een muggengeslacht uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae).

## Soorten

* S. asphodeli Barnes, 1935
* S. cincta (Felt, 1907)
* S. chinagliana Del Guercio, 1918
* S. farinicola (Barnes, 1929)
* S. minima (Rübsaamen, 1891)
# Sinogastromyzon daon

Sinogastromyzon daon is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de steenkruipers (Balitoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Nguyen.
* ↑ (en) Sinogastromyzon daon op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Sinogastromyzon daon. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Sint-Quintinuskerk (Hees)

De Sint-Quintinuskerk was de parochiekerk van Hees, toegewijd aan de heilige Quintinus.

## Oude Sint-Quintinuskerk

De voormalige kerk is gelegen aan de Torenstraat. Oorspronkelijk was er een kapel, maar deze werd in 1842 gesloopt en vervangen door een neogotisch kerkgebouw, waarbij de oude toren behouden bleef. In hetzelfde jaar werd Hees verheven tot parochie. De kerk lag op een hoogte en was bereikbaar met een trap. Het neogotisch bouwwerk had echter te lijden van een slechte fundering, waardoor verval intrad en de kerk moest worden gesloten. Bij de sluiting in 1966 werd de toren opnieuw gespaard en een nieuwe, modernistische kerk werd gebouwd, de Nieuwe Sint-Quintinuskerk.
De overgebleven muurdelen tegen de toren zijn beschermd sinds 1996. Op de ruïnes werd een ontmoetingscentrum gebouwd samen met twee fietskluizen met overnachtingsmogelijkheden voor fietstoeristen.
De 14e-eeuwse toren van deze kerk is een mergelstenen toren met drie geledingen, gedekt door een ingesnoerde naaldspits. De toren toont in stijl een overgang tussen romaans en gotisch. In de toren bevindt zich een classicistisch ingangsportaal uit 1787. Sinds 1975 is de toren een beschermd monument.

## Nieuwe Sint-Quintinuskerk

De Nieuwe Sint-Quintinuskerk bevindt zich in de Heesstraat. Het is een doosvormig bakstenen kerkgebouw met vrijstaande betonnen open klokkentoren. Deze kerk werd gebouwd in 1966 en architect was Adolf Nivelle.
De kunstschatten uit de oude kerk werden naar de nieuwe kerk overgebracht. Dit betrof een Sint-Norbertusbeeld (16e eeuw) en een Sint-Quintinusbeeld (17e eeuw). Ook een 18e-eeuwse preekstoel werd overgebracht.

## Galerij

* De gotische toren van de voormalige Sint-Quintinuskerk
* De toren van de voormalige de Sint-Quintinuskerk in straatgezicht
* Fietskluizen op de puinhoop van de voormalige kerk
* Nieuwe Sint-Quintinuskerk

## Coördinaten

De coördinaten van de gebouwen zijn:
* Oude Sint-Quintinuskerk: 50° 50′ 44″ NB, 5° 36′ 32″ OL
* Nieuwe Sint-Quintinuskerk: 50° 50′ 47″ NB, 5° 36′ 34″ OL
# Sint-Quintinuskerk (Linden)

De Sint-Quintinuskerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Lubbeek behorende plaats Linden, gelegen aan de Kerkdreef 2.

## Geschiedenis

In 1125 was er al een kerk in Linden. Deze kerk werd in de loop van de geschiedenis meermaals verwoest en herbouwd. In 1874 werd de kerk door de bliksem getroffen. Aangezien de kerk ook te klein werd bevonden rees het plan om een nieuwe kerk te bouwen en de oude kerk te slopen. De nieuwe kerk, in neobyzantijnse stijl, kwam iets verder naar het oosten te liggen. In 1875 begon men met de bouw en in 1878 werd de kerk ingezegend.

## Gebouw

Het betreft een basilicale kruiskerk met halfingebouwde toren, gebouwd in baksteen. De bovenste geleding van de toren werd in 1965 herbouwd en deze wordt gedekt door een tentdak.

## Interieur

De kerk heeft een 17e-eeuws doopvont, een preekstoel uit het derde kwart van de 18e eeuw en een hek in rococostijl van omstreeks 1750. Uit de 2e helft van de 17e eeuw stamt een beeldhouwwerk dat Christus, Maria en de Apostelen verbeeldt.
* Inventaris Onrroerend Erfgoed
# Sint-Joris en de draak (Kampen)

Sint-Joris en de draak is een koopmans- of patriciërswoning aan de Boven Nieuwstraat in de Nederlandse stad Kampen. Het Huis is gebouwd rond 1640 in in de stijl van het Maniërisme. De fącade is versierd met uitbundige decoraties zoals vazen, guirlandes ,kapitelen, en fruit en was eerder ook beschilderd. Verder is de gevel voorzien van een gevelsteen. Op de gevelsteen wordt Sint-Joris en de draak uitgebeeld. Het gebouw dankt haar naam aan deze gevelsteen.
* Tekampen.nl
* Stadsarchiefkampen.nl:Sint-Joris en de draak
# Slag bij Aboekir

Slag bij Aboekir kan verwijzen naar:
* Slag bij de Nijl (1798), ook bekend als eerste slag bij Aboekir
* Slag bij Aboekir (1799), veldslag op 25 juli 1799
* Tweede slag bij Aboekir (1801)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Slag bij Aboekir en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.