OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# US Open 1895

Het US Open 1895 was de eerste editie van het US Open. Het werd op 4 oktober gespeeld op de Newport Golf Club in Newport, Rhode Island en bestond uit vier rondes van 9 holes die op één dag gespeeld werden.
Er deden slechts tien professionals en een amateur mee. Na 18 holes deelden Willie Campbell, Willie Dunn en James Foulis de leiding met een score van 89. Winnaar was de Engelsman Horace Rawlins, de assistent-professional op de Newport Golf Club. Hij kreeg hiervoor $ 150 en een gouden medaille. Pas in 1898 werd het toernooi uitgebreid tot 71 holes.
Het US Open werd een dag na de eerste editie van het US Amateur Kampioenschap gespeeld.

## Uitslag

| # | Speler | Score |
| 1 | Horace Rawlins | 91-82=173 |
| 2 | Willie Dunn | 89-86=175 |
| T3 | James Foulis | 89-87=176 |
| T3 | Andrew Smith (Am) | 90-86=176 |
| 5 | William Davis | 94-84=178 |
| 6 | Willie Campbell | 89-90=179 |
| T7 | John Harland | 93-90=183 |
| T7 | John Patrick | 94-89=183 |
| 9 | Samuel Tucker | 97-88=185 |
| 10 | John Reid | 100-106=206 |
T = tie = gedeelde plaats
Am = amateur
* (en) US Open 1895 op golf.about.com
* (en) geschiedenis van het US Open
1895 · 1896 · 1897 · 1898 · 1899 · 1900 · 1901 · 1902 · 1903 · 1904 · 1905 · 1906 · 1907 · 1908 · 1909 · 1910 · 1911 · 1912 · 1913 · 1914 · 1915 · 1916 · 1917 · 1918 · 1919 · 1920 · 1921 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1940 · 1941 · 1942 · 1943 · 1944 · 1945 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021
# Jean-Luc Lagarce

Jean-Luc Lagarce (Héricourt, 14 februari 1957 - Parijs, 30 september 1995) was een Frans komiek, toneelschrijver, -regisseur en directeur van een toneelgezelschap.

## Biografie

Jean-Luc Lagarce werd in 1957 geboren in Héricourt en schreef zich in 1975 in bij de faculteit van filosofie te Besançon. Tijdens zijn studies richtte hij in 1978 het Théâtre de la Roulotte op die stukken speelden van Marivaux, Labiche en Ionesco maar ook eigen geschreven werk. Voor het eindwerk van zijn studies filosofie schreef hij het essay Théâtre et Pouvoir en Occident dat gepubliceerd werd. In 1990 kreeg hij de Prix Léonard-de-Vinci, waarna hij naar Berlijn trok en daar Juste la fin du monde schreef. Dit toneelstuk werd in 2016 verfilmd door Xavier Dolan met de gelijknamige titel.
Lagarce overleed op 38-jarige leeftijd aan aids.

## Oeuvre

Op minder dan twintig jaar tijd schreef Jean-Luc Lagarce 25 toneelstukken. Een aantal van hen werden herwerkt door het Théâtre Ouvert (Paris) en als hoorspel op de radio gebracht.
* Le Pays lointain (1995)
* J'étais dans ma maison et j'attendais que la pluie vienne (1994)
* Les règles du savoir-vivre dans la société moderne (1994)
* Nous, les héros (version sans le père) (1994)
* Nous, les héros (1993)
* Juste la fin du monde (1990)
* Histoire d'amour (derniers chapitres) (1990)
* Music-hall (1989)
* Les Prétendants (1989)
* Derniers remords avant l'oubli (1987)
* La Photographie (1986)
* De Saxe, roman (1985)
* L'Exercice de la raison (1985)
* Retour à la citadelle (1984)
* Les Orphelins (1984)
* Histoire d'amour (repérages) (1983)
* Hollywood (1983)
* Vagues souvenirs de l'année de la peste (1982)
* Noce (1982)
* Théâtre complet II (1982)
* Les Serviteurs (1981)
* Ici ou ailleurs (1981)
* Voyage de Madame Knipper vers la Prusse Orientale (1980)
* La Place de l'autre (1979)
* Carthage, encore (1978)
* Erreur de construction (1977)
* La Bonne de chez Ducatel (1977)

## Externe link

* Website Jean-Luc Lagarce
* (en) Jean-Luc Lagarce in de Internet Movie Database
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jean-Luc Lagarce op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Oeuvre Jean-Luc Lagarce
* Biblioteca Nacional de España: XX1649335
* Bibliothèque nationale de France: cb119106419 (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058609430306706
* Gemeinsame Normdatei: 133006239
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2128 037X
* Library of Congress Control Number: n85307013
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 001102829
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0062617
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007298794405171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 314413820
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: NAPV080931
* Système universitaire de documentation: 026960346
* Virtual International Authority File: 36920547
* WorldCat (via VIAF): 36920547
# US Open (darts)

De US Open was een Amerikaans dartskampioenschap, georganiseerd door de Professional Darts Corporation (PDC). Het kampioenschap werd van 2007 tot en met 2010 in mei gespeeld, en kende gedurende het evenement een opzet van best of five sets, best of three legs. Phil Taylor won zowel in 2007 als 2008 als 2010, alleen in 2009 was Dennis Priestley de winnaar.
Het kampioenschap verving de World Series of Darts (WSD) dat maar één jaar bestond vanwege slechte kijkcijfers op ESPN. De eerste US Open werd gehouden in het Mohegan Sun Casino Resort in Connecticut, waar ook de World Series of Darts in 2006 gehouden werd.

## Winnaars US Open

| Jaar | Winnaar (gemiddelde in finale) | Legs | Runner-up (gemiddelde in finale) | Sponsors | Prijzenpot | Winnaar | Runner-up | Plaats |
| 2007 | Phil Taylor (103,10) | 4 – 1 (sets) | Raymond van Barneveld (99,06) | Partypoker.com | £126,000 | £12,500 | £7,500 | Mohegan Sun Casino Resort, Montville, Connecticut |
| 2008 | Phil Taylor (96,86) | 3 – 0 (sets) | Colin Lloyd (91,48) | Partypoker.com | £126,000 | £12,500 | £7,500 | Mohegan Sun Casino Resort, Montville, Connecticut |
| 2009 | Dennis Priestley (,) | 6 – 3 (legs) | Andy Hamilton (,) | Partypoker.com | $50,000 | $12,000 | $6,000 | Atlanta, Georgia |
| 2010 | Phil Taylor (,) | 6 – 3 (legs) | Denis Ovens (,) | Partypoker.com | £31,200 | £6,000 | £3,000 | Atlanta, Georgia |
# Audea guichardi

Audea guichardi is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Wiltshire.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Jan van Horne (1531-1606)

Jan van Horne (1531 - Utrecht, 11 november 1606) was een Nederlands edelman ten tijde van de Opstand. Hij was van 1542 tot 1578 heer van Baucigny, Lokeren, Kessel, Boxtel en Liempde.

## Levensloop

Jan was de zoon van Filips van Horne (1500-1541) en Clara van Renesse van Elderen. In opdracht van keizer Karel V werd hij opgevoed door René van Chalon, die hem echter ook anti-Spaanse denkbeelden bijbracht. Hoewel hij de heerlijkheden erfde was hij in 1541 nog minderjarig, zodat Clara tot haar dood in 1554 het beheer erover waarnam. In hetzelfde jaar ging hij op Kasteel Stapelen wonen.
Hij was een studiegenoot en vriend van Hendrik van Brederode van wie hij, na zijn dood, de nagedachtenis verdedigde.
Jan was een bondgenoot van Willem van Oranje en was een van de edelen die in 1566 het Smeekschrift der Edelen aanbood aan Margaretha van Parma. Toen in 1567 de Hertog van Alva in de Nederlanden arriveerde moest hij dan ook vluchten naar Kleef. Hier bekeerde hij zich tot het calvinisme. Uiteindelijk werden al zijn bezittingen in 1578 in beslag genomen door koning Filips II.
Zijn zoon Gerard, die wél trouw aan de koning was gebleven, verkreeg in 1580 de heerlijkheden Boxtel, Liempde, en Baucigny.
Hij was gouverneur van Dordrecht en 's-Hertogenbosch, maar moest van daaruit vluchten toen de geuzen verjaagd werden. Men oordeelde over hem: Wij achten hem geen gouverneur. Laat hem tot Boxtel knollen braden en zijn boeren regeren.
In 1579 waren bovendien zijn bezittingen in Boxtel, waaronder Kasteel Stapelen, deels vernield door toedoen van de troepen van Hohenlohe.
Uiteindelijk kwam Jan in Utrecht terecht, waar hij kennis maakte met de geleerde Arnold Buchelius die van 1591-1592 als secretaris in zijn dienst was.
Hij werd begraven in het familiegraf van de familie Brederode dat zich bevond in het koor van de Grote Kerk te Vianen.

## Huwelijken en kinderen

In 1555 trouwde hij met Maria van Sint-Aldegonde (1535-1564). Hun kinderen waren:
* Anna van Horne (1560-)
* Clara van Horne (1560-1599)
* Maximiliaan van Horne (1560-1613), die heer zou worden van Lokeren
* Gerard van Horne (1560-1612), die heer zou worden van Baucigny en Boxtel
* Maria van Horne
* Walburga van Horne, die kanunnikes werd te Bergen
Op 22 juni 1575 volgde een tweede huwelijk, nu met Anna van Vlodrop. Hun kinderen waren, o.a.:
* Willem Adriaan van Horne (1580-1625) heer van Kessel, trouwde met Elisabeth van der Meer, de dochter van Philips van der Meer heer van Seventhem en Wilhelmina van Beieren-Schagen.
* Johanna van Horne
* Anna Maria van Horne
In 1596 trouwde hij met Anna van Brederode, die 20 jaar jonger was dan hij.
# Proszowa

Proszowa is een plaats in het Poolse district Lwówecki, woiwodschap Neder-Silezië. De plaats maakt deel uit van de gemeente Mirsk en telt 139 inwoners.
# Spoorlijn 73A

Spoorlijn 73A was een Belgische spoorlijn die Tielt met Ingelmunster verbond. De lijn was 11 km lang. In het spoorboekje van 1935 heeft deze lijn nummer 69B.

## Geschiedenis

Op 30 november 1854 werd de spoorlijn geopend door de spoorwegmaatschappij Société des chemins de fer de la Flandre-Occidentale, die in 1906 werd overgenomen door de Belgische Staatsspoorwegen.
Op 8 oktober 1950 werd het reizigersverkeer opgeheven. Op het einde van diezelfde maand reed de laatste goederentrein tussen Meulebeke en Ingelmunster. De sporen werden in 1953 opgebroken. Tussen Tielt en Meulebeke bleef nog goederenvervoer tot 28 oktober 1982. In 1984 werden ook hier de sporen opgebroken.
De spoorlijn was enkelsporig uitgevoerd en werd nooit geëlektrificeerd en heeft ook het lijnnummer 68 gehad, alsook 69B.

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Tielt

    Spoorlijn 73 tussen Deinze en De Panne

### Ingelmunster

    Spoorlijn 66 tussen Brugge en Kortrijk
    Spoorlijn 66A tussen Ingelmunster en Anzegem
# Heerlijkheid Brunssum

De heerlijkheid Brunssum, ook wel Bronshem, is bekend sinds 1150 en werd een aantal keren verpand en te Valkenburg en Brussel verheven.

## Geschiedenis

Voor de vorming van de heerlijkheden Brunssum, vormde Brunssum samen met Schinveld en Jabeek een schepenbank.
In 1555 volgde koning Filips II van Spanje zijn vader Karel V op als heer der Nederlanden. Filips II zocht naar geld om zijn oorlog met Frankrijk te kunnen betalen. Hierdoor ging hij domeingoederen tot heerlijkheden samenvoegen om die vervolgens te verpanden. Werner Huyn van Amstenrade verkreeg de heerlijkheid in pand voor de som van 2.260 Hornse guldens. Hierdoor mocht hij zich, na verheffing in 1557, Heer van Brunssum noemen.
Naast Brunssum behoorden ook Schinveld en Jabeek, het voormalige gebied van de Schepenbank, tot de heerlijkheid Brunssum.

## Verpandingen

Op 1 april 1593 werden de pandschap op de Brunssum door Werner Huyn van Amstenrade aan Willem Huyn van Amstenrade verkocht. Omdat Willem toen in Spaanse krijgsdienst elders verbleef, trad zijn oudere broer Arnold III Huyn van Geleen bij die overdracht in Willems naam op. Op 14 mei 1593 liet Willem beide heerlijkheden te Valkenburg verheffen. Omdat Willem binnen het jaar was overleden, en kinderloos was, werd de heerlijkheid Brunssum, zoals omschreven in Willems testament, op 8 maart 1594 door Arnold III verheven.
Op 21 mei 1606 verkocht Arnold III de pandschap van de heerlijkheid Brunssum aan zijn neef Werner Huyn van Amstenrade. In 1609 werd de schepenbank van Brunssum, bestaande uit Brunssum, Schinveld en Jabeek, door de regering in Brussel verkocht aan Arnold III.
In 1610 droeg Arnold III de heerlijkheid Oirsbeek en de heerlijkheid Brunssum over aan zijn neef Werner Huyn van Amstenrade.
De heerlijkheid Brunssum zou in 1664, samen met de heerlijkheden Oirsbeek, Spaubeek en Geleen verheven worden tot een graafschap: het graafschap Geleen en Amstenrade.
Aan het einde van het ancien régime per 1794 werd Brunssum een zelfstandige gemeente.
* Russel, J.: De heerlijkheid Geleen, hare voormalige heeren, inwoners, geregt, gebruiken, enz., Sittard, 1860
* Moonen, W.: Brunssum de eeuwen door, Heerlen, 1952
* Schrijnemakers, prof.dr. M.J.H.A.: 'Dragers van de familienaam, ‘Van Amstenrade‘,‘Van Geleen‘ en, ‘(van) Huyn’', Tijdschrift van de Heemkundevereniging Geleen, 1 (1979/1980)
* Schrijnemakers, prof.dr. M.J.H.A.: Geschiedenis van Geleen, deel 1, Stichting Cultuur Historische Uitgaven Geleen (SCHUG), 1998
* Beckers. T.: Het riddergeslacht Huyn van Amstenrade en Geleen, Stichting bescherm dorpsgezicht Amstenrade, Geleen, maart 1998
* Heynens, Lou: Adel in ‘Limburg’ of De Limburgse adel, Geschiedenis en repertorium 1590-1990, Valkenburg 2008
* Vromen, W.J.: Wandelingen in en om Brunssum, 1961
* Schrijnemakers, prof.dr. M.J.H.A.: 'Het graafschap Geleen in de 20ste eeuw opgeëist door de zogenaamde “Vorst van Geleen” ', Tijdschrift van de Heemkundevereniging Geleen, 3 (2010)
# Dyschirius sevanensis

Dyschirius sevanensis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Iablokoff-Khnzorian.
# Twee Gebroeders (schip, 1930)

De Twee Gebroeders is het vijfde skûtsje waarmee de commissie Eernewoude (Earnewâld) deelneemt aan de wedstrijden van de Sintrale Kommisje Skûtsjesilen (SKS). Het skûtsje werd in 1930 gebouwd op scheepswerf Van der Werff in Buitenstverlaat bij Drachten. Het schip is sinds 2004 eigendom van de Stichting Earnewâldster Skûtsje.
In het stamboek komen al zo'n 50 Twee Gebroeders voor, dit schip is herkenbaar aan de E in het zeil, het zeilteken waarmee sinds 1958 (met invoering van de zeiltekens binnen de SKS) alle skûtsje van Eernewoude varen.

## Commissie Eernewoude

Eernewoude was de eerste SKS-commissie die, met steun van de gemeenschap, een eigen skûtsje kocht. In 1956 werd de Nijverheid van de in Eernewoude wonende vrachtschipper Berend Mink, die hiermee vanaf 1949 als privéschipper aan de SKS-wedstrijden deelnam, overgenomen. Mink bleef als schipper aan het schip verbonden en in 1956 en 1957 werd hij kampioen met dit schip. In 1963 werd het tweede skûtsje aangekocht die ook de Nijverheid werd genoemd.
In 1966 werd het derde skûtsje gekocht, de De Jonge Jan, waarmee schipper/eigenaar Jan Sijtema in 1952 en schipper Tjitte Jansz Brouwer in 1953 kampioen waren geworden. Als schipper werd Hylke Baukesz de Vries aangesteld en na hem volgden Jacob Alesz Zwerver en Hidzer Lodewijksz Meeter. Tussen 1982-2000 en 2006-2019 werd met dit skûtsje de meeste jaren (met verschillende schippers) deelgenomen bij IFKS. In de tussenliggende periode 2001-2005 zeilde commissie Langweer met skûtsje bij de SKS en weer vanaf 2020.
In de periode van Meeter werd in 1978 het vierde skûtsje gekocht, de Emanuel waarmee tot en met 2003 werd gevaren. Hiermee bezorgde Jeen Zwaga, een van de zoons van schipper Ulbe Zwaga, Eernewoude in 1982 en 1983 het derde en vierde kampioenschap. Zwaga werd in 1997 opgevolgd door Pieter Brouwer die in 2004 overstapte naar het skûtsje van Heerenveen.
Hierop werd Gerhard Pietersma als schipper aangesteld en werd in 2006 de Twee Gebroeders gekocht. In 2014 werd de derde en in 2016 de tweede plaats in het eindklassement behaald. In 2023 werd Sieberen van Terwisga als schipper aangesteld.
Met twee oud-skûtsjes van Eernewoude zijn kampioenschappen behaald bij de IFKS. Met de de Jonge Jan werd Jelle Talsma in 2007 kampioen in de C-klasse, in 2008 in de B-klasse en in 2009 en 2014 in de A-klasse en Fonger Talsma in 2017 in de B-klasse. Met de Emanuel behaalde Merijn Olsthoorn in 2017 het kampioenschap in de A-klasse.

### Skûtsjes

* Nijverheid (1) (1956-1962)
* Nijverheid (2) (1963-1965)
* de Jonge Jan (1966-1977)
* Emanuel (1978-2005)
* Twee Gebroeders (2006-heden)

### Schippers

* 1956-1965: Berend Mink
* 1966-1970: Hylke Baukesz de Vries
* 1971-1974: Jacob Alesz Zwerver
* 1975-1980: Hidzer Lodewijksz Meeter
* 1981-1996: Jeen Ulbesz Zwaga
* 1997-2003: Pieter Sietsesz Brouwer
* 2004- 2022: Gerhard Pietersma
* 2023- heden: Sieberen van Terwisga
* Afbeelding van de Twee Gebroeders
* skûtsjeearnewâld.nl
# Audea melaleuca

Audea melaleuca is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1865 door Walker.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Prosype ethiopicus

Prosype ethiopicus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Adlbauer.
# Sphyraena flavicauda

Sphyraena flavicauda is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de Barracuda's (Sphyraenidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1838 door Rüppell.
* ↑ (en) Sphyraena flavicauda op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Sphyraena flavicauda. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Hyposiccia

Hyposiccia is een geslacht van vlinders van de familie spinneruilen (Erebidae), uit de onderfamilie Arctiinae.

## Soorten

* H. amnaea Swinhoe, 1894
* H. mesozonata Hampson, 1898
* H. punctigera Leech, 1899
# Heerlijkheid Bollwiller

Bollwiller (Duits: Bollweiler) was een heerlijkheid in de Elzas.
Bollwiller was een heerlijkheid onder eigen heren, maar deze waren niet rijksvrij, omdat ze onder het gezag vielen van Voor-Oostenrijk. In 1376 werd de helft van Bollwiller door Bourcard van Bollwiler verkocht aan ridder Willem van Waldner. In het begin van de vijftiende eeuw werd dit deel weer herenigd met de bezittingen van de familie Bollwiller. Met de heerlijkheid verenigd waren Bollenberg bij Rouffach en Feldkirch als leen van Habsburg. In 1554 werd 2/3 deel van Ungersheim verworven en in 1555 Réguisheim.
De laatste heer uit de dynastie was Rudolf van Bollwiller. Ten gevolge van het huwelijk van zijn dochter Margaretha, barones van Pollweil en Weilerthal met graaf Hans Ernst Fugger kwam de heerlijkheid in 1617 in het bezit van de Fuggers.
Tijdens de Dertigjarige Oorlog werd de heerlijkheid door Frankrijk geconfisqueerd en op 19 april 1649 door Lodwijk XIV aan Reinhold van Rosen verleend. De familie van Rosen kocht de rechten van de Fuggers in 1680 af. Door het Verdrag van Münster in 1648 werd de heerlijkheid aan het gezag van het Heilige Roomse Rijk en Voor-Oostenrijk onttrokken en bij Frankrijk gevoegd.
In 1739 werd de heerlijkheid Bollwiller verheven tot een markiezaat.

## Literatuur

* J.D. Schoepflin - l'Alsace Illustrée (1851)
# Dyschirius sellatus

Dyschirius sellatus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Leconte.
# Twee Dingen

Twee Dingen was een Nederlands radioprogramma van Omroep MAX. Het interviewprogramma werd op werkdagen in de avond uitgezonden op NPO Radio 1. De eerste uitzending was in september 2010, de 1167ste en laatste uitzending was op 31 december 2015. Het programma werd afwisselend gepresenteerd door Margreet Reijntjes en Elles de Bruin, invaller was Tessel Blok.
In het programma sprak de presentator een half uur met een gast over twee actuele onderwerpen. Een daarvan mocht persoonlijk van aard zijn. Het programma werd in 2015 genomineerd voor de Zilveren Reissmicrofoon.

## Externe link

* Twee Dingen Officiële website
* ↑ Nominatie Reissmicrofoon
# BL 203 mm Mk VIII kanon

Het BL 203 mm Mk VIII kanon was de hoofdbewapening voor de Britse County-klasse en Yorkklasse zware kruisers. De kanonnen voldeden aan de eisen gesteld in het vlootverdrag van Washington.

## Beschrijving

Het richtmechanisme van deze kanonnen bestonden uit een hydraulisch of met de hand bediend 'Asbury-mechanisme'. Twee stoffen zakken die elk 15 kg cordiet bevatten, werden gebruikt om een projectiel van 116 kg af te vuren. Mark I geschuttorens konden de hoogte van het wapen tot 70 graden laten stijgen om explosieve granaten tegen vliegtuigen af te vuren. Echter, de hydraulische pompen bleken niet in staat om voldoende draai- en elevatiesnelheid te bieden om moderne vliegtuigen uit de Tweede Wereldoorlog te volgen. Elk kanon kon ongeveer drie tot zes salvo's per minuut afvuren.

## Dienst

* County-klasse - 14 kruisers. Ieder schip had vier dubbeltorens.
* York-klasse - 2 kruisers. Ieder schip had drie dubbeltorens.
* 6 kanonnen werden rond Folkestone en Dover geïnstalleerd voor kustverdediging.

## Ammunitie

* Semi pantser-penetrerende projectielen met marker. De marker gaf een licht, zodat afstandscorrecties makkelijker waren
* Licht explosief projectiel, jaren 1930
* Deze projectielen werden voor kustverdediging gebruikt

## Fotogalerij

* BL 203 mm Mk VIII kanon in actie voor kustverdediging
* HMS Exeter, een zware kruiser van de Yorkklasse. Haar kanonnen zijn goed te zien.
* HMAS Australia.
* HMS York in Pearl Harbor.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel BL 8 inch Mk VIII naval gun op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.

### Literatuur

* (en) Campbell, John (1985). Naval Weapons of World War Two. Naval Institute Press. ISBN 0-87021-459-4.
* (en) Lenton, H.T. en Colledge, J.J (1968). British and Dominion Warships of World War Two. Doubleday and Company.
* (en) Whitley, M.J. (1995). Cruisers of World War Two. Brockhampton Press. ISBN 1-86019-8740.

### Externe links

* Tony Diguilian, Brits 8"/50 (20.3 cm) Mark VIII

### Referenties

* ↑ Whitley, Cruisers of World War Two
* ↑ Campbell, Naval Weapons of World War Two
* ↑ Tony Diguilian, 8"/50 (20.3 cm) Mark VIII. Navy Weaps. Gearchiveerd op 5 april 2023.
* 1 2 3 Lenton, British and Dominion Warships of World War Two