OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Mertert

Mertert (Luxemburgs: Mäertert) is een gemeente in het Luxemburgse Kanton Grevenmacher. De gemeente heeft een totale oppervlakte van 15,25 km² en telde 3490 inwoners op 1 januari 2007. De enige haven van het Groothertogdom Luxemburg bevindt zich in Mertert, aan de Moezel.

## Plaatsen in de gemeente

* Mertert
* Wasserbillig

## Evolutie van het inwoneraantal

| Jaar | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 |
| Inwoneraantal | 3287 | 3324 | 3328 | 3354 | 3365 |
| Opmerking: tellingen op 1 januari ||||||

## Geboren

* Françoise Pescatore (1877-1954), kunstschilder
* Jean-Pierre Beckius (1899-1946), kunstschilder
* Triny Beckius (1942), kunstschilder
# Pamborus pradieri

Pamborus pradieri is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1869 door Chaudoir.
# Slag bij Formigny

De Slag bij Formigny was een veldslag tijdens de Honderdjarige Oorlog, die op 15 april 1450 plaatsvond bij Formigny in Normandië. Een Engels leger van zo'n vierduizend man onder Thomas Kyriell dat in 1449 vanuit Engeland was geland, werd verslagen door een Frans leger van vijfduizend man. Aan Engelse zijde werden 2500 mannen gedood of zwaargewond, en 900 werden krijgsgevangen gemaakt. Aan Franse zijde bedroegen de verliezen 300 man. Aan de Engelse overheersing van het noorden van Frankrijk kwam een eind en dit luidde tevens het einde van de Honderdjarige Oorlog in.
De Engelse troepen bestonden voor driekwart uit boogschutters. Aan Franse zijde werden voor het eerst kanonnen ingezet. De Franse overwinning was echter waarschijnlijk geen gevolg van het gebruik van kanonnen, maar van een flankaanval door Bretonse cavalerie onder aanvoering van Arthur de Richemont.
# Slag bij Formentera (1529)

De Slag bij Formentara vond plaats op 28 oktober 1529 toen een Ottomaanse vloot onder Aydın Reis een kleine Spaanse vloot van acht galeien op de vlucht deed slaan voor het eiland Formentera bij Ibiza.
De Habsburgse keizer Karel V had een kleine Spaanse vloot van acht galeien onder de Spaanse bevelhebber van de Castiliaanse vloot, Rodrigo Portuondo, gestuurd om Barbarijse schepen uit Algiers onder Caccia Diavolo te elimineren die de kust van Valencia overvielen en Moriscos van Spanje naar Algerije vervoerden.
Rodrigo Portuondo werd gedood in de strijd, zeven van zijn acht galeien werden veroverd en zijn soldaten werden als slaven naar de onlangs veroverde stad Algiers gebracht.
# Sint-Martinuskerk (Herk-de-Stad)

De Sint-Martinuskerk is de parochiekerk van Herk-de-Stad, gelegen aan de Markt.

## Geschiedenis

De parochie werd voor het eerst schriftelijk vermeld in 1157, toen paus Adrianus IV het tiendrecht overdroeg aan het Onze-Lieve-Vrouwekapittel te Maastricht. In 1366 werd de kerk door brand verwoest. In 1467 kwam, naast het tiendrecht, ook het patronaatsrecht aan het Onze-Lieve-Vrouwekapittel.
De oudste delen van de huidige kerk dateren vermoedelijk uit de 16e eeuw, waarbij het koor het oudst is, en de noordelijke transeptarm iets jonger. In 1679 brak er brand uit. Na herstel werden in 1769-1770 de zijbeuken afgebroken en in classicistische stijl herbouwd. Van 1846-1852 werden de romaanse middenbeuk, de gotische toren en de zijbeuken afgebroken. Toren en schip werden heropgericht in neogotische stijl. Ook de zuidelijke transeptarm werd afgebroken en herbouwd. De noordkapel en noordelijke transeptarm bleven behouden.
De kerk werd nog in 1940 zwaar beschadigd door oorlogshandelingen, en tijdens de Tweede Wereldoorlog herbouwd. Het gebouw werd in 1983 beschermd als monument, en gerestaureerd in 1993-1994.

## Gebouw

De huidige kerk is een driebeukige kruiskerk met ingebouwde westtoren, welke gedekt wordt door een ingesnoerde naaldspits. Het gotische gedeelte is in baksteen, afgewerkt met ijzerzandsteen en deels met mergelsteen, het neogotische deel is eveneens in baksteen, maar afgewerkt met arduin. Merkwaardig is dat de noordelijke transeptarm door een mansardedak wordt gedekt.

## Interieur

De noordelijke transeptarm wordt overwelfd door een tongewelf met rocaillestucwerk. Tot het kerkmeubilair behoort een ecco homo in gepolychromeerd eikenhout uit de 2e helft van de 15e eeuw. Dit beeld werd bezocht door bedevaartgangers. In de noordoostkapel bevindt zich een barok marmeren altaar, in de zuidelijke transeptarm vindt men een barok Maria-altaar van gepolychromeerd hout uit de 17e eeuw. De twee eiken biechtstoelen in Lodewijk XV-stijl zijn uit 1767 en vervaardigd door Nicolaï.
Aan de buitenzijde, tegen het koor, staat een grafsteen van 1745.
* Onroerend erfgoed
* Kerken in Vlaanderen
# Sint-Jan Baptistkerk (Helkijn)

De Sint-Jan Baptistkerk is de parochiekerk van de tot de West-Vlaamse gemeente Spiere-Helkijn behorende plaats Helkijn, gelegen aan het Gemeenteplein.

## Geschiedenis

Volgens sommigen zou er al in 650 een kerkje in Helkijn geweest zijn, dat gesticht zou zijn door Sint-Eligius. Een eerste schriftelijke aanwijzing van een kerk in Helkijn is van 988. Het patronaatsrecht is aan de Sint-Maartensabdij van Doornik en de kerk is eigendom van de bisschop van Doornik, evenals de dorpsheerlijkheid.
Omstreeks 1200 werd een romaanse kerk gebouwd en in de 17e eeuw werd deze kerk nog vergroot. Er werd een driezijdig koor aangebouwd. In 1686 werd tegen het koor aan de zuidkant een sacristie gebouwd. Op 8 september 1686 werd de kerk echter verwoest door brand. Van 1694-1705 werd aan een nieuwe kerk gebouwd in Doornikse steen, terwijl de behouden gedeelten, namelijk het koor, de zuidelijke sacristie, de kapellen en de westgevel, in baksteen waren uitgevoerd. Ook van Doornikse steen waren de delen van het romaanse bouwwerk, die nog bewaard bleven, zoals de ingang in de westgevel. In 1716 werd een bakstenen klokkentoren gebouwd.
In 1886 werd de noordelijke sacristie opgetrokken. In 1918 werd het dak en de sacristie zwaar beschadigd. Na de oorlog werd de kerk hersteld.

## Gebouw

Het betreft een eenbeukige kerk met ingebouwde westtoren en driezijdig afgesloten koor.

## Interieur

Het interieur wordt overkluisd door een bepleisterd tongewelf. De kerk bezit enkele 18e eeuwse grafzerken van hoogwaardigheidsbekleders. Er is een houten geschilderd en gedeeltelijk verguld hoofdaltaar, twee 19e-eeuwse zijaltaren, een 17e-eeuwse preekstoel en een 17e-eeuws schilderij, voorstellende de Prediking van Johannes in de woestijn.
* Interieur
* Altaar
* Orgel
* Schilderij
* Prediking van Johannes de Doper
* Kerkhof (met oorlogsgraven)
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Sint-Jan Baptistkerk (Gent)

De Sint-Jan Baptistkerk is een neogotische parochiekerk in de Belgische stad Gent. De kerk staat aan het Emilius Seghersplein in de wijk Brugse Poort.

## Geschiedenis

Het gebied voor de Brugse Poort was tot de 19de eeuw een landelijk gebied net ten westen van de Gentse stadsomwallingen. Door de industrialisering in de 19de eeuw vestigden zich hier fabrieken en arbeiderscités en groeide hier een dichtbevolkte arbeiderswijk.
Vanuit de moederparochie Sint-Martinus in Ekkergem richtte de Kerk ook in de nieuwe wijk een bidplaats op. In 1861 wijdde men de parochie Sint-Jan-Baptist en een paar jaar later werd de kerk opgetrokken. De eerste plannen waren van architect Jacques Van Hoecke. Hij overleed echter en het eerste bouwwerk stortte in. Hij werd opgevolgd door Charles Leclerc-Restiaux, die na aanpassingen de kerk voltooide. Op 7 oktober 1866 werd de kerk ingewijd.
In 2016 werd bekend dat de kerk zal worden verkocht.

## Externe link

* Sint-Jan Baptistkerk op Onroerend Erfgoed
* ↑ kvk bst, Te koop: de kerk van de Brugse Poort. Het Nieuwsblad. Geraadpleegd op 21 maart 2019.
# Elachertus aenigmatis

Elachertus aenigmatis is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Narendran.
# Elaphocephala

Elaphocephala is een monotypisch geslacht van schimmels behorend tot de familie Atheliaceae. Het bevat alleen de soort Elaphocephala iocularis. Deze soort komt voor in Europa.
# Pamborus viridis

Pamborus viridis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1836 door Gory.
# Elaphoglossum

Elaphoglossum is een groot geslacht met meer dan 650 soorten epifytische varens uit de niervarenfamilie (Dryopteridaceae). Ze komen voor in bijna alle subtropische en tropische gebieden, voornamelijk in Zuid-Amerika.

## Naamgeving en etymologie

* Synoniemen: Aconiopteris Presl (1836), Acrostichum Fée (1845), Acrostichum sect. Elaphoglossum Hook. (1864), Condyloneura Christ (1899), Craspedoglossa Christ (1899), Dictyoglossum J. Sm. (1846), Elaphoglossum Schott (1834), Elaphoglossum Schott ex J.Smith (1841), Gymnoglossa Christ (1899), Hymenodium Fée (1845), Microstaphyla C. Presl (1849-51), Nebroglossa Presl (1849-51), Olfersia Presl (1836), Oligolepidum Moore (1857), Pachyglossa Christ (1899), Platyglossa Christ (1899), Rhipidopteris Fée (1845), Rhipidopteris Schott (1834)
De botanische naam Elaphoglossum komt van het Oudgriekse ἔλαφος, elaphos (hert) en γλώσσα, glōssa (tong), naar de vorm van de bladeren.

## Kenmerken

Elaphoglossum-soorten zijn epifytische, zelden terrestrische varens met een stevige doch slanke, kruipende of rechtstaande wortelstok voorzien van oranje tot zwarte, getande schubben.
De bladen zijn tot 60 cm lang, ongedeeld, rechtopstaand of afhangend. De bladsteel is lang of kort, en meestal geschubd. De bladschijf is lijnvormig, langwerpig ovaal tot eirond, met een duidelijke middennerf en glad of ruw behaard. De basis is afgerond en vaak donkerder gekleurd, de top stomp of toegespitst.
De onderkant van de bladen is praktisch volledig bedekt met een viltige laag van ronde sporenhoopjes zonder dekvliesjes.

## Beschreven soorten

De volgende soorten worden beschreven op Wikipedia:
* Geslacht: Elaphoglossum
** Soort: Elaphoglossum semicylindricum
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Elaphoglossum op de Spaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Checklist of World Ferns
Onderfamilie Dryopteridoideae Geslachten: Acrophorus · Acrorumohra · Arachniodes · Ctenitis · Cyrtogonellum · Cyrtomidictyum · Cyrtomium · Diacalpe · Dryopolystichum · Dryopsis · Dryopteris (Niervaren) · Leptorumohra · Lithostegia · Peranema · Phanerophlebia · Polystichopsis · Polystichum (Naaldvaren) Onderfamilie Elaphoglossoideae Geslachten: Arthrobotrya · Bolbitis · Cyclodium · Elaphoglossum · Lastreopsis (incl. Trichoneuron) · Lomagramma · Maxonia · Megalastrum · Mickelia · Olfersia · Polybotrya · Rumohra · Stigmatopteris · Teratophyllum Insertis sedis Geslachten: Adenoderris · Coveniella · Dracoglossum · Revwattsia · Stenolepia
# Palythoa capensis

Palythoa capensis is een Zoanthideasoort uit de familie van de Sphenopidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Haddon & Duerden.
# Elaphidionopsis

Elaphidionopsis is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Linsley.

## Soorten

Elaphidionopsis is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Elaphidionopsis fasciatipennis Linsley, 1936
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Palythoa cancrisocia

Palythoa cancrisocia is een Zoanthideasoort uit de familie van de Sphenopidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1876 door Martens.
# Sint-Pieterskerk (Testelt)

De Sint-Pieterskerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Scherpenheuvel-Zichem behorende plaats Testelt, gelegen aan Dorp.

## Geschiedenis

Vanaf de 12e eeuw was er sprake van een kerk in Testelt. Tot aan de Franse tijd was het patronaatsrecht van de kerk in bezit van de Abdij van Averbode.

## Gebouw

Het betreft een kerk met een gotische westtoren die in 1511-1514 werd gebouwd in ijzerzandsteen. Vroeger was de kerk driebeukig maar in 1768 werd het kerkschip herbouwd in classicistische stijl en zonder zijbeuken. Het transept is gotisch. De noord- en zuidgevels zijn 17e-eeuws en gebouwd in baksteen met speklagen van ijzerzandsteen.

## Interieur

Het kerkmeubilair is in hoofdzaak 18e-eeuws. Er zijn enkele beelden uit de 16e en 17e eeuw en enkele schilderijen uit de 17e en 18e eeuw. Het doksaal van 1797 is in Lodewijk XVI-stijl uitgevoerd.
Het orgel werd vervaardigd door Joseph Colin en werd in 1803 geplaatst. Het was het enige orgel dat door deze Luikse orgelbouwer werd gebouwd.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
* Orgel
* Toerisme Scherpenheuvel-Zichem
# Paiva (stad)

Paiva is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Minas Gerais. De gemeente telt 1.687 inwoners (schatting 2009).

## Aangrenzende gemeenten

De gemeente grenst aan Aracitaba, Mercês en Oliveira Fortes.
* Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística, Inwonertallen 2009
# Paiwarria

Paiwarria is een geslacht van vlinders van de familie Lycaenidae.

## Soorten

* P. antinous (Felder & Felder, 1865)
* P. aphaca (Hewitson, 1867)
* P. episcopalis (Fassl, 1912)
* P. telemus (Cramer, 1775)
* P. umbratus (Geyer, 1837)
* P. venulius (Cramer, 1782)
# Sint-Pieterskerk (Tielrode)

De Sint-Pieterskerk is de parocchiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Temse behorende plaats Tielrode, gelegen aan de Sint-Jozefstraat.
Vanouds was hier een parochie. Het patronaatsrecht behoorde toe aan de Abdij van Lobbes.
De huidige kerk werd gebouwd in 1906 naar ontwerp van Hendrik Geirnaert.
Het betreft een georiënteerde driebeukige bakstenen basilicale kruiskerk met aangebouwde noordwesttoren. Het geheel uitgevoerd in neogotische bouwstijl. De toren werd in 1933 nog door brand getroffen en daarna herbouwd.
Het kerkmeubilair is overwegend neogotisch. In het transept zijn enkele barokaltaren te vinden die uit de voorgaande kerk afkomstig zijn en uit de 18e eeuw stammen. Ook een witmarmeren zittende Heilige Maagd met Kind is 18e-eeuws.
# Palachia oculata

Palachia oculata is een vliesvleugelig insect uit de familie Torymidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Boucek.
# Eduard Hanslick

Eduard Hanslick (Praag, 11 september 1825 - Baden, 6 augustus 1904) was een schrijver met als voornaamste onderwerp muziek. Hij is wellicht een van de belangrijkste muziekcritici van de 19de eeuw.

## Biografie

Hanslick studeerde bij Václav Tomášek piano en compositie. Tussen 1856 en 1895 doceerde hij aan de universiteit van Wenen en was als criticus verbonden aan de Neue freie Presse. Zijn artikelen waren van grote invloed. Hij was onder meer een groot bewonderaar van Johannes Brahms en Antonín Dvořák en tegenstander van Richard Wagner en Anton Bruckner. Hij schreef een groot aantal boeken, waarvan de bekendste zijn Vom Musikalisch-Schönen (1854) en Geschichte des Conzertwesens in Wien, twee delen (1869-1870). Hij schreef ook een autobiografie Aus meinem Leben, (1894, vierde druk 1911).
* Bibsys: 90056466
* Biblioteca Nacional de España: XX1300989
* Bibliothèque nationale de France: cb12052446c (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058511057506706
* CiNii: DA01023125
* Gemeinsame Normdatei: 118545825
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1748 3668
* Library of Congress Control Number: n50017763
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000095208
* MusicBrainz: 3af2e499-721b-4c49-970d-4618ee7313ba
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00513727
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jk01033445
* Nationale bibliotheek van Australië: 35169282
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007262207305171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002319035
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000061360
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 067621368
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003346702
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: CFIV017058
* LIBRIS: 307031
* SNAC: w6p55wnx
* Système universitaire de documentation: 028753402
* Trove: 850134
* Virtual International Authority File: 19696720
* WorldCat (via VIAF): 19696720
# Panilla arabica

Panilla arabica is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Hacker.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Eduard Hempel

Eduard Hempel (Pirna, 6 juni 1887 - Gundelfingen, 12 november 1972) was tussen 1937 en 1945 de nazi-Duitse gezant in Ierland. Hij was gestationeerd in de hoofdstad Dublin. De periode waarin hij deze functie uitoefende viel grotendeels samen met de eerste jaren waarin in Ierland de Noodtoestand gold en de Emergency Powers Act, 1939 van kracht was.
Het Ierse ministerie van Buitenlandse Zaken wilde eigenlijk niet iemand met een nazi-achtergrond als gezant. Dit probleem zou van Duitse zijde zijn opgelost doordat men Hempel pas een jaar na zijn aantreden als ambassadeur een Nationaalsocialistische Duitse Arbeiderspartij-kaart gaf. Op Hempels kaart staat de datum 1 juli 1938.
Tijdens zijn acht jaar dienst zond Hempel via de telegraaf en korte golf (dit laatste totdat de radiozender van de Duitse ambassade in december 1943 in beslag werd genomen, wat gebeurde op aandringen van de Verenigde Staten) duizenden berichten met voor nazi-Duitsland belangrijke informatie naar Berlijn. Dit waren bijvoorbeeld weerberichten en informatie over het effect van de aanvallen van de Luftwaffe op Groot-Brittannië. Er gaan geruchten dat de Raid op Dieppe zou zijn mislukt doordat Hempel de positie van Canadese troepen aan de zuidkust van Groot-Brittannië had doorgegeven. Ook wordt beweerd dat Hempel zelfs zonder radiozender het landen van geallieerde parachutisten bij Arnhem in september 1944 tijdens Operatie Market Garden zou hebben weten te hinderen.
Hempel is vooral bekend geworden vanwege een incident op 2 mei 1945. In zijn huis in Dún Laoghaire werd hij opgezocht door Eamon de Valera en Joe Walshe die vanwege de dood van Adolf Hitler hun condoleances aan Duitsland kwamen overbrengen, waarna hij handenwringend reageerde. Achteraf verklaarde zijn vrouw Eva dat Hempel het handenwringen niet uit emotie had gedaan, maar vanwege eczeem. Volgens officiële documenten is Hempel de dag daarna ook nog opgezocht door de Ierse president, Douglas Hyde.
Hempel keerde in 1949 naar Duitsland terug.

## Literatuur

* Herr Hempel at the German Legation in Dublin 1937-1945, John P. Duggan, Irish Academic Press, 2002. ISBN 0-7165-2757-X
# Panilla diagramma

Panilla diagramma is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Hampson.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Pandivirilia argentifrons

Pandivirilia argentifrons is een vliegensoort uit de familie van de viltvliegen (Therevidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Cole.
# Sint-Ursmaruskerk (Lobbes)

De Collegiale Saint-Ursmaruskerk van Lobbes is een katholiek kerkgebouw gelegen in Lobbes in België. De kerk werd tussen 819 en 823 gebouwd voor de Abdij van Lobbes.
De huidige Sint-Ursmaruskerk diende niet als abdijkerk maar was bedoeld als grafkerk voor de abdij. De aanwezigheid van de relieken van de apostel Petrus in de eigenlijke abdijkerk liet niet toe dat gewone kloosterlingen (of zelfs abten) er zouden begraven worden. Daarom werd bovenop de heuvel een grafkerk gebouwd. De kerk stamt nog grotendeels uit de Karolingische tijd en kan als het oudste nog bestaande kerkgebouw van België worden beschouwd. Aan het Karolingische schip werden later een koor en een crypte in romaanse stijl toegevoegd. Ook de toren met het portaal aan de westzijde zijn van iets latere datum en sluiten aan bij de Maaslandse bouwkunst. In de 19de eeuw werd ook een vieringtoren toegevoegd. De Sint-Ursmaruskerk overleefde de afschaffing en vernieling van de abdij tijdens de Franse Revolutie en dient sindsdien als parochiekerk van Lobbes.
* Interieur
* Interieur
* Doopvont
* Crypte
# Pandivirilia bussi

Pandivirilia bussi is een vliegensoort uit de familie van de viltvliegen (Therevidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door James.
# Sint-Ursmaruskerk (Nokere)

De Sint-Ursmaruskerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Kruisem behorende plaats Nokere, gelegen aan de Nokeredorpstraat 13A.

## Geschiedenis

In de 12e of 13e eeuw werd een romaans kruiskerkje in Doornikse steen opgericht. Van deze kerk bleef de vierkante onderbouw van de vieringtoren behouden, terwijl de achtkante klokkenverdieping, eveneens in Doornikse steen gebouwd, van iets jongere datum is. In de 16e eeuw werd de kerk in gotische stijl herbouwd.
Begin 18e eeuw werden transept en zijbeuken vernieuwd. In 1895-1897 werd de kerk verbouwd in neogotische trant naar ontwerp van Henri Geirnaert. Vooral de vensters en de galmgaten kregen een neogotische uitstraling.

## Gebouw

Het betreft een georiënteerde driebeukige hallenkerk met achtkante vieringtoren op vierkante plattegrond, in Doornikse steen opgetrokken. De kerk is in baksteen opgetrokken op een plint van breuksteen.

## Interieur

De oudste elementen zijn een 14e-eeuwse doopvont en een 15e-eeuws gepolychromeerd beeld van Sint-Barbara. De 17e-eeuwse preekstoel is in barokstijl uitgevoerd. Ook van de 17e eeuw is een Sint-Ursmarusbeeld.
In het koor bevindt zich een marmeren grafmonument voor Mathieu Xavier de Ghellinck, heer van Nokere van 1727-1747, en diens vrouw Anne Françoise de la Kethulle d’Havrij. Het werd vervaardigd in 1747 en werd uitgevoerd in rococostijl.
In 1788 werd een groot deel van de lambrisering van de kerk, in classicistische stijl, vervaardigd. Ook het koorgestoelte en de zijaltaren stammen uit die tijd. Deze zijaltaren werden voorzien van 18e eeuwse schilderijen: Kroning van Maria in de hemel door de Heilige Drievuldigheid, en Sint-Ursmarus zegent mensen en dieren.
In 1744 werd een orgel geplaatst, vervaardigd door Lambert-Benoit van Peteghem. Dit orgel werd in 1843 aangepast en in 1898 verplaatst. Uit de 18e eeuw stammen ook de beeldjes van Onze-Lieve-Vrouw van Nokere en Sint-Anna-te-Drieën.
Het hoofdaltaar van 1898 is neogotisch en werd vervaardigd door Remi Rooms.
De kerk bezit enkele grafzerken van diverse heren van Nokere. De kerk wordt omringd door een kerkhof.
* Exterieur
* Interieur
* Plafond
* Altaar (Remi Rooms)
* Doopvont
* Grafmonument
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Pandivirilia fuscipennis

Pandivirilia fuscipennis is een vliegensoort uit de familie van de viltvliegen (Therevidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1820 door Meigen.
# Elaphria barbarossa

Elaphria barbarossa is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Hampson.
# Pandivirilia caesia

Pandivirilia caesia is een vliegensoort uit de familie van de viltvliegen (Therevidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1838 door Meigen.
# Elaphria cenicienta

Elaphria cenicienta is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Dognin.