OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gedenkstätte Berlin-Hohenschönhausen

De Gedenkstätte Berlin-Hohenschönhausen is een museum in Berlijn. Het museum werd in 1995 geopend in de voormalige Stasigevangenis. Het gebouw was onderdeel van een enorm complex uit 1938. In mei 1945 zetten de Russische bezetters er een speciaal doorgangskamp op, waarin zij oorlogsmisdadigers en lieden met verdachte politieke ideeën opsloten. In 1946 werd het complex ingericht als gevangenis van de KGB en in 1951 kwam het in handen van de Stasi.
Binnen zien bezoekers een transportbus, cellen en ondervragingsruimten waarvan er twee geen ramen hebben en met rubber zijn bekleed. Gevangenen konden, als onderdeel van ondervraging en intimidatie, in de transportbus worden gebracht, die dan wegreed naar een ‘onbekende’ bestemming. De bus werd daarna ergens geparkeerd waarbij het laden van een geweer voor de gevangene goed hoorbaar was. Nadat het vervoer was afgerond, bleek de auto slechts op het binnenterrein gereden te hebben. In de kelders bevond zich de zogeheten onderzeeër, een cellenblok zonder daglicht, waarin de gevaarlijkste verdachten werden geïnterneerd. Dit cellenblok ligt direct onder de keuken van het complex. Uit het plafond stak een pijpje dat de geuren van de keuken uitstootte waardoor de gevangenen een hongergevoel kregen.
Gevangenen mochten elkaar niet zien en geen contact hebben met elkaar. Wilde men wat lezen, dan kregen ze westerse weekbladen in hun cel met foto's van zonnige oorden van Spanje en andere Zuid-Europese landen. Als een gevangene voor verhoor uit zijn cel werd gehaald, dan brandde er een rode lamp boven een gangdeur. Bij zo'n verhoor ging het er relatief vriendelijk aan toe. De verhoorde kreeg koffie of sigaretten aangeboden en kreeg direct te horen met wie hij te maken had, wat voor werk ze deden en met wie ze omgingen. De gevangene moest daarbij wel met beide handen tussen het zitvlak en de stoelkussen zitten. Dit laatste werd gedaan zodat de lichaamsgeur werd opgenomen in de stof van het kussen waarop, na het verhoor, een pluk daarvan werd bewaard voor latere opsporing.
Op het terrein bevindt zich ook het Stasiziekenhuis.

## Externe link

* Officiële website in het Duits

## Fotogalerij

* Een cel in de voormalige gevangenis
# Gerstaeckerus augustefasciatus

Gerstaeckerus augustefasciatus is een keversoort uit de familie zwamkevers (Endomychidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1940 gepubliceerd door Maurice Pic.
# Gerstaeckerus dalatensis

Gerstaeckerus dalatensis is een keversoort uit de familie zwamkevers (Endomychidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1928 gepubliceerd door Maurice Pic.
# Gewone rolklavertopgalmug

De gewone rolklavertopgalmug (Jaapiella loticola) is een muggensoort uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Rübsaamen.
# Genealogie van het geslacht Elias, Faas Elias en Witsen Elias

De Genealogie van het geslacht Elias, Faas Elias en Witsen Elias is een publicatie van Johan E. Elias over zijn geslacht Elias uit 1942.

## Geschiedenis

Johan E. Elias was een befaamd genealoog die vooral bekend werd door zijn opus magnum De vroedschap van Amsterdam 1578-1795 dat verscheen in 1903-1905. Zijn eigen familie maakte deel uit van dat Amsterdamse regentenpatriciaat. In 1937 publiceerde hij over zijn familie De geschiedenis van een Amsterdamsche regentenfamilie. Het geslacht Elias. Dat ging vooral over de Amsterdamse regenten uit de 17e en 18e eeuw. Dit werk uit 1942 was, volgens de voorrede van Elias, een complement op het boek uit 1937 en concentreerde zich op de leden van het geslacht uit de 19e en 20e eeuw. In het werk wordt dan ook geregeld verwezen naar het werk uit 1937.

## Inhoud

Elias was erin geslaagd zijn voorgeslacht op te voeren tot een omstreeks 1350 geboren voorvader. Nakomelingen werden bestuurders van Amsterdam en gingen tot het regentenpatriciaat van Amsterdam behoren. Vanaf 1815 werden, om die reden, leden van het geslacht verheven in de Nederlandse adel; verheffing van leden van het geslacht vond plaats in 1815 en vervolgens tussen 1890 en 1929. De auteur zelf liet zich, anders dan zijn broer, niet verheffen.
Het werk geeft een overzicht van de leden van het geslacht vanaf de stamvader. Het betreft zowel de adellijke als niet-adellijke takken. Ook buitenechtelijke, maar later gewettigde leden van het geslacht komen aan de orde, zoals het nageslacht van Gerbrand Elias (1792-1847) die in 1833 trouwde met Neeltje Roemer (1795-1841) met wie hij voor het huwelijk al twee kinderen had.

## Uitgave

Het boek werd uitgegeven door de uitgeverij Van Gorcum te Assen als eerste deel in de serie Van Gorcum's Nederlandsch familiearchief. Deze uitgeverij werd toen geleid door de uitgevers G.A. Hak en H.J. Prakke. Er bestaan drie edities: een ingenaaide, een in linnen gebonden en een luxe, in halfleer gebonden. Deze laatste, waarvan blijkens het colofon 37 exemplaren bestaan, zijn gedrukt op Oud-Hollandsch papier Van Gelder Zonen, en op de pers genummerd van 1 tot 37. Het eerste luxe exemplaar was bestemd voor de auteur, de exemplaren 2 tot 32 voor de intekenaren (vooral leden van de familie Elias) en nummers 36 en 37 voor de beide uitgevers (Hak en Prakke); alle exemplaren werden op naam gedrukt, met uitzondering van de nummers 33, 34 en 35. De luxe editie draagt zowel op het voorplat als op de rugtitel het geslachtswapen in goud gestempeld.
* Johan E. Elias, Genealogie van het geslacht Elias, Faas Elias en Witsen Elias. Assen, 1942 [zowel gewone als luxe editie; volgens PiCarta is de luxe editie in geen enkele openbare collectie aanwezig].
# Genealogietoerisme

Genealogietoerisme is een vorm van toerisme.
Bij deze vorm van toerisme reizen mensen met het doel meer informatie over hun voorgeslacht te vinden. Dit kan gaan van het bezoeken van diens geboorteplaatsen tot het werkelijk ontmoeten van verre familie.
In Nederland en België is dit een weinig bekende vorm van toerisme.
# Glenn Simpson

Glenn R. Simpson, (geboren 1964/1965) is een Amerikaans voormalig journalist.
Simpson werkte tot 2009 voor de Wall Street Journal. Daarna was hij medeoprichter van het in Washington D.C. gevestigde zakelijke inlichtingenbureau Fusion GPS. Ook was hij senior partner van het International Assessment and Strategy Center, een in Alexandria (Virginia) gevestigde denktank voor internationale veiligheid van de V.S. en diens bondgenoten.
Simpson is coauteur van het boek Dirty Little Secreten: The Persistence of Corruption in American Politics, geschreven samen met Larry Sabato en gepubliceerd in 1996. In een recensie van The New York Times werd de benadering van het boek "fel onpartijdig" genoemd.

## Afkomst

Simpson studeerde af aan de Conestoga High School in Tredyffrin (Pennsylvania). Daarna studeerde hij aan de George Washington University in Washington, waar hij tijdens een verkeersongeluk zijn nek brak.

## Carrière

Voordat Simpson werkte voor The Wall Street Journal, was hij reporter voor Rol Call, waar hij publiceerde over GOPAC, een Republikeins actie- en vormingscomité dat werd geleid door de voormalig voorzitter van het Huis van Afgevaardigden, Newt Gingrich.
Simpson verliet de journalistiek om meer geld te verdienen. Hij gaf een humoristische uitleg voor deze motivatie: “We don't use the word "sold out". We use the word "cashed in".
Van september 2015 tot mei 2016 werd over Simpson door het conservatieve nieuwsblad de Washington Free Beacon beweerd dat hij informatie verzamelde over veel Republikeinse kandidaten voor het presidentschap, inclusief Donald Trump. Nadat Free Beacon ermee stopte om het onderzoek te financieren, namen het Democratic National Committee en Perkins Coie, het private juridisch bedrijf dat Hillary Clintons campagneteam de financiering van het onderzoek over. In juni 2016 trok Fusion GPS de voormalige MI6-agent Christopher Steele aan om informatie over Trump te verzamelen. Steele maakte gebruik van zijn "oude contacten en telefonisch ingewonnen inlichtingen bij Russische informanten". Na november 2016 eindigde de financiering van het onderzoek door de Democratische Partij. Hierop besloot Simpson het doorwerken aan het dossier te financieren uit eigen middelen.
Op 22 augustus 2017 werd Simpson gedurende 10 uur achter gesloten deuren ondervraagd door de Senaatscommissie voor Juridische Zaken. De commissie gaf geen transcriptie vrij van het verhoor. Naar verluidt onthulde Simpson tijdens het verhoor geen namen of gegevens over zijn klanten. Het transcript werd op 9 januari 2018 eenzijdig vrijgegeven door senator Dianne Feinstein.
* Engelstalige Wikipedia
* ↑ 'Human source' in Trump orbit contacted FBI, Fusion GPS co-founder told senators, nytimes.com, 15 juni 2016. Gearchiveerd op 2 juni 2023.
* ↑ 'Human source' in Trump orbit contacted FBI, Fusion GPS co-founder told senators, politico.com, 9 januari 2018. Gearchiveerd op 21 mei 2023.
# Geroosterd brood

Geroosterd brood of toast is een snee brood dat is geroosterd. Doorgaans wordt hiervoor een elektrische broodrooster gebruikt, maar het roosteren kan ook in een oven plaatsvinden. Er zijn ook tangen in de handel om brood bij open vuur te roosteren.

## Culinair gebruik

Geroosterd brood is vaak een onderdeel van het ontbijt, met name in het traditionele Engelse ontbijt en het hotelontbijt. Het roosteren is een manier om oud brood de smaak van vers gebakken brood terug te geven en het maakt het brood krokant. De bruining (maillardreactie) geeft het brood zijn smaak.

## Varianten

Wanneer men een snee brood na het roosteren over de zijkant halveert en nogmaals roostert, maakt men Melbatoast. Italiaanse varianten zijn de crostino en de bruschetta.
# Ghoul

Een ghoul, grafschender of lijkenpikker is een fictief monster dat een rol speelt in veel volksverhalen verspreid over de wereld. Het is een demonische reus of ondood wezen, dat zich zou voeden met menselijk vlees. Vrouwelijke versies worden soms ghoulia genoemd. Een nieuwere interpretatie van de Ghoul komt van een japanse anime genaamd Tokyo Ghoul, waarin Ghouls worden weergegeven als mensachtige wezens met variërende Kagune.
De term ghoul is geïntroduceerd in 1786 door William Beckford. Hij gebruikt de term in zijn boek Vathek, dat gaat over het mythische Arabische wezen ghūl.

## Achtergrond

Ghouls komen oorspronkelijk uit Arabische folklore, waarin ze een bedreiging voor alles en iedereen in hun omgeving vormen. Ze kunnen mensen bezeten maken, of ze verslinden. Slachtoffers zijn vaak arm of op een andere manier buiten de samenleving gezet. Toch is de ghoul vaak te verslaan, zoals in Onderdeurtje. Ghouls zijn in staat tot gedaanteverandering.
Ze hebben veel overeenkomsten met andere reuzen, zoals ogers, menseneters en oni's.
De ghouls spelen nog altijd een belangrijke rol in literatuur en andere media. Enkele voorbeelden:
* In The 13 Ghosts of Scooby-Doo, is Vincent Van Ghoul een personage.
* Scooby-Doo and the Ghoul School.
* In Thriller van Michael Jackson spelen grizzly ghouls from every tomb een rol.
* In BeetleBorgs is Little Ghoul een klein Magere Heinachtig monster. Ze heeft een kort lontje en weinig respect voor anderen.
* In Nosferatu: Phantom der Nacht is de ghoule een vampier.
* In de computerspelserie Fallout is Ghoul een ras.
* In het bordspel Warhammer zijn ghouls een type monster dat lijken opeet.
* In de Warcraft-gameserie zijn ghouls de basiskrijgers van de Undead Scourge. Deze logge, rottende lijken waren ooit zombies die de definitieve overgang naar echte 'undeath' hebben gemaakt. Ghouls hebben een groot uithoudingsvermogen en genieten van gevechten met levende wezens. Ghouls zijn vraatzuchtige kannibalen die hun wonden kunnen herstellen door het vlees van gevallen krijgers te eten.
* In de Poolse boekenserie/videospel The Witcher ook wel De Hekser genaamd in het Nederlands zijn verschillende grafschenders/ghouls aanwezig.
* In de band Ghost zijn de muzikanten ghouls.

## Ster

* Algol is bekend als El Ghoul, hij bevindt zich in het reuzenstadium
# Ghoulies

Ghoulies is een Amerikaanse horror-komedie uit 1985 geregisseerd door Luca Bercovici, die het verhaal zelf schreef samen met Jefery Levy. De film sloeg dusdanig goed aan dat er vervolgen kwamen in de vorm van Ghoulies II (1987), Ghoulies III: Ghoulies Go to College (1991) en Ghoulies IV (1994). De laatste twee delen verschenen als direct-naar-video.
Ghoulies vertoont overeenkomsten met filmreeksen als Gremlins en Critters.

## Verhaal

Een occulte groepering onder aanvoering van de met bovennatuurlijke gaven behepte Malcolm Graves staat op het punt een baby te offeren. Een vrouw uit de groep redt het kleine jongetje door zijn plaats in te nemen als offer, waarop een ander lid er met het kind vandoor gaat.
Wanneer Graves jaren later is overleden, erft zijn zoon Jonathan diens landhuis, waar hij intrekt samen met zijn vriendin Rebecca. Hij besluit tijdelijk met zijn studie te stoppen om tijd te maken om het verwaarloosde pand op te knappen. Terwijl zij naar school gaat, vindt Jonathan in de kelder de oude spullen van zijn vader en verandert hij steeds meer in een tweede versie van hem. Zodoende roept hij met enkele magische spreuken en rituelen de ghoulies op, kleine monstertjes die zich verstopt houden voor de rest van de wereld en alleen gehoorzamen aan hun meester. Dat is op dat moment Jonathan, maar zijn vader ligt begraven in de tuin van het landhuis. Wanneer hij die weer tot leven wekt, staat daarmee de ware heer van de ghoulies op.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Michael Des Barres | Malcolm Graves |
| Peter Liapis | Jonathan |
| Lisa Pelikan | Rebecca |
| Jack Nance | Wolfgang |
| Peter Risch | Grizzel |
| Tamara De Treaux | Greedigut |
| Scott Thomson | Mike |
| Ralph Seymour | Mark |
| Mariska Hargitay | Donna |
| Keith Joe Dick | Dick |
| David Dayan | Eddie |
| Victoria Catlin | Anastasia |
| Charene Cathleen | Robin |
# Gewichtheffen op de Paralympische Zomerspelen 1992

De IXe Paralympische Spelen werden in 1992 gehouden in het Spaanse Barcelona, waar dat jaar ook de Olympische Spelen werden gehouden. Dit was de laatste keer dat de Zomer- en de Winterspelen in hetzelfde jaar werden gehouden. Gewichtheffen was een van de 16 sporten die werden beoefend tijdens deze Paralympische Spelen. Het was de laatste keer dat het gewichtheffen op het programma stond. Voor Nederland en België waren er geen gewichtheffers naar Barcelona afgereisd voor de Paralympische Spelen.

## Evenementen

Er stonden vijf evenementen op het programma voor de Mannen.
* tot 52 kg
* tot 60 kg
* tot 75 kg
* tot 90 kg
* boven 90 kg

## Mannen

| Klasse | gewicht | land | 1 | land | 2 | land | 3 |
| tot 52 kg | 195 | KOR | Keum Jong Jung | MAS | Kon Fatt Cheok | GBR | Anthony Peddle |
| tot 60 kg | 175 | ISR | Amos Ginosar | FRA | Dominique Hainault | MAS | Mariappan Perumal |
| tot 75 kg | 192.5 | USA | Charles Rodelbronn | FRA | Jean Grandsire | USA | Gerald Millhouse |
| tot 90 kg | 227.5 | AUS | Brian McNicholl | ISR | Abraham Strauch | USA | Mitchell Strickland |
| boven 90 kg | 252.5 | USA | Kim Brownfield | FRA | Edmond Haddad | KUW | Fouad Kout |
Atletiek · Bankdrukken · Basketbal · Boogschieten · Boccia · CP-voetbal · Gewichtheffen · Goalball · Judo · Schermen · Schietsport · Tafeltennis · Tennis · Volleybal · Wielersport · Zwemmen
Tokio 1964 · Tel Aviv 1968 · Heidelberg 1972 · Toronto 1976 · Arnhem 1980 · New York & Stoke Mandeville 1984 · Seoel 1988 · Barcelona 1992
# Gewichtschijf

Een gewichtschijf, ook wel gewichtsschijf genoemd, is een meestal ronde schijf die bevestigd kan worden aan een barbell of aan een dumbbell om er zodoende gewicht op aan te brengen en om het gewicht te verhogen of (later weer) te verlagen.
De schijven zijn meestal van gietijzer en de grotere schijven zijn vaak een rond gewicht, bijvoorbeeld 5, 10 of 20 kg. Sommige gewichtschijven hebben een plastic of rubberen buitenkant en zijn meestal gevuld met zand of met een zwaar steenachtig gruismateriaal.
De dumbbell of barbell waaraan de schijven bevestigd worden weegt vaak ook al een aantal kilo's. Bij een dumbbell gemiddeld zo'n 2,5 kg en bij een barbell vaak 10, 20 of soms zelfs 30 kg.
# Gerze

Gerze kan verwijzen naar:
* Gerze (district), een Turks district in de provincie Sinop
* Gerze (stad), de hoofdplaats van het Turkse district Gerze
* Gêrzê, arrondissement in China
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gerze en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Geopotentiële hoogte

De geopotentiële hoogte is de loodrechte afstand van de waarneming in de atmosfeer ten opzichte van het aardoppervlak (meer in het bijzonder het gemiddelde zeeniveau) gecorrigeerd voor de geopotentiaal. De geopotentiële hoogte kan dus ook worden omschreven als "de hoogte gecorrigeerd voor de zwaartekracht".

## Beschrijving

Op een hoogte $h$ kan de geopotentiaal worden omschreven als:
    $\Phi =\int _{0}^{h}g(\phi ,z)\,dz$
waarbij $g(\phi ,z)$ de versnelling als gevolg van de zwaartekracht, $\phi$ de breedtegraad en $z$ de geometrische hoogte is. Deze vergelijking drukt met andere woorden de gravitationele potentiële energie per massa-eenheid op een bepaalde hoogte uit. De geopotentiële hoogte wordt dan berekend aan de hand van de vergelijking
    $Z_{g}={\frac {\Phi }{g_{0}}}$
waarbij $g_{0}$ de standaardwaarde van de zwaartekracht op gemiddeld zeeniveau is.

## Toepassingen

In de geofysica en het Global Positioning System wordt vaker gebruikgemaakt van de geopotentiële hoogte dan van de geometrische hoogte, omdat bepaalde berekeningen hierdoor nauwkeuriger worden. De primitieve vergelijkingen die bij het voorspellen van het weer moeten worden opgelost worden hierdoor bijvoorbeeld beter uitgedrukt, doordat de middelpuntvliedende kracht en de moeilijk te meten dichtheid van lucht niet als parameters in de vergelijkingen worden opgenomen. Met behulp van de geopotentiële hoogte kan ook de geostrofische wind worden berekend.
# Geopotentiaal

Met geopotentiaal (doorgaans aangeduid met W) wordt in de geofysica de potentiaal in het schijnbare zwaartekrachtsveld van de Aarde bedoeld. De geopotentiaal is de optelling van twee potentialen: de potentiaal behorende bij het zwaartekrachtsveld van de Aarde (aangeduid als V) en de potentiaal behorende bij de schijnbare centrifugaalkracht ten gevolge van de rotatie van de Aarde (aangeduid als Φ).
Omdat de geopotentiaal mede gebaseerd is op een schijnkracht, en dus niet in een inertiaalstelsel is gedefinieerd, is het geen potentiaal in de eigenlijke zin van het woord. De geopotentiaal heeft alleen een zinnige interpretatie als men een referentiekader beschouwt dat met de Aarde mee draait. In de toepassingsgebieden van dit concept is dit doorgaans het geval: geopotentiaal wordt gebruikt bij GPS, in de meteorologie, de geodesie en de geofysica.
De gradiënt van het geopotentiaalveld is de schijnbare valversnelling. Omdat het geopotentiaalveld een potentiaalveld is, zijn vlakken door punten met gelijke schijnbare valversnelling equipotentiaalvlakken. Het bekendste equipotentiaalvlak in het geopotentiaalveld is de geoïde. Elk voorwerp met gelijke massa dat zich in hetzelfde equipotentiaalvlak bevindt, heeft dezelfde potentiële energie. Om een voorwerp tegen de schijnbare valversnelling in te bewegen (waarbij de geopotentiaal minder wordt) is arbeid nodig. De hoeveelheid nodige arbeid hangt van de veldsterkte van het geopotentiaalveld af.
Het concept van geopotentiaal werd ontwikkeld door de Noorse meteoroloog Vilhelm Bjerkness aan het einde van de 19e eeuw.
# Girolamo Frescobaldi

Girolamo Frescobaldi (Ferrara, Italië, waarschijnlijk september 1583 - Rome, 1 maart 1643) was een Italiaanse componist en organist in de Renaissance en vroege barok.
Hij studeerde bij Luzzaschi en vestigde zich in 1604 in Rome. Hij werd in 1608 benoemd als organist van de Sint-Pieter in Rome, nadat hij in 1607-1608 de Zuidelijke Nederlanden en in het bijzonder Brussel en Antwerpen had bezocht. Van 1628 tot 1633 was hij organist aan het hof van Ferdinand II van Toscane, waarna hij naar zijn oude post in Rome terugkeerde.
Zijn bekendste werk is Fiori Musicali (1635), een verzameling van korte grotendeels liturgisch-geaarde orgelcomposities voor bij het opdragen van de Mis. Johann Sebastian Bach bezat een zelf-overgeschreven exemplaar van deze verzameling. Verder componeerde Frescobaldi ricercari, canzoni, toccata's, voor orgel en klavecimbel, vierstemmige instrumentale fantasieën, madrigalen, motetten en twee missen voor twee vierstemmige koren met basso continuo.
De invloed van Frescobaldi op de ontwikkeling van de klaviermuziek is zeer groot geweest. Dit gebeurde door middel van de uitgaven ervan die onder zijn eigen toezicht tot stand kwamen, alsook door de trek van overwegend jonge musici naar hem toe die bij hem gestudeerd hebben. De belangrijkste van hen was de Oostenrijkse musicus en componist Johann Jakob Froberger die het in Wenen, de hoofdstad van het Habsburgs-Oostenrijkse keizerrijk, zou brengen tot organist van de keizerlijke hofkapel aldaar.

## Trivia

De naam Frescobaldi leeft tot op de dag vandaag voort als naam van een beroemd Italiaans wijnmakershuis: de eigenaren ervan waren en zijn afstammelingen in directe lijn van de componist.

## Werk

* Primo libro del madrigali a cinque voci (1608)
* Primo libro delle fantasie a quattro (1608)
* Ricercari et canzoni francesi (1615)
* Toccate e partite d’intavolatura di cimbalo, libro primo (1615)
* Il secondo libro di toccate (1627)
* Primo en Secondo libro d'arie musicali (1630)
* Fiori musicali (1635; klaviermuziek)
# Giromill

De giromill is een rechtbladige verticale-aswindturbine die gebruikt kan worden voor de productie van elektriciteit uit windenergie. De giromill wordt beschreven in een patent van Georges Jean Marie Darrieus uit 1931. Een variant op de giromill is de cycloturbine.

## McDonnell Aircraft giromill

Eind jaren zeventig deed McDonnell Douglas onderzoek naar een giromill van 40 kW en met een bladlengte van 9 meter en een masthoogte van 18 meter.
# Girolles (Yonne)

Girolles is een gemeente in het Franse departement Yonne (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 163 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Avallon.

## Geografie

De oppervlakte van Girolles bedraagt 16,0 km², de bevolkingsdichtheid is 10,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Girolles (Yonne) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).