OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Karl Reinhardt

Karl Ludwig Reinhardt (Detmold, 14 februari 1886 - Frankfurt am Main, 9 januari 1958 ) was een vooraanstaand Duits klassiek filoloog.

## Leven

Na in Frankfurt het Goethe-Gymnasium bezocht te hebben, ging Reinhardt eerst in Bonn klassieke filologie studeren bij Franz Buecheler en August Brinckmann. Daarna zette hij zijn studie voort te Berlijn, alwaar hij een van de vele leerlingen van Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff werd, bij wie hij in 1910 promoveerde. Van 1916-1918 was hij buitengewoon hoogleraar klassieke filologie te Marburg; daarna van 1919-1923 gewoon hoogleraar aan de nieuwe universiteit van Hamburg, vervolgens van 1923-1941 te Frankfurt. Op 5 mei 1933 heeft hij daar zijn ontslag willen indienen, maar is in functie gebleven op verzoek van het ministerie. Tijdens de oorlog ging hij in 1942 naar Leipzig, om in 1946 terug te keren naar Frankfurt, waar hij 1952 met emeritaat ging.

## Werk

Al was hij beïnvloed door zijn leermeester Wilamowitz, Reinhardt wilde zich niet willoos schikken in de puur historische benadering van de Oudgriekse literatuur die in het Duitsland van zijn tijd de klassieke filologie beheerste. In zijn werken over Parmenides en Posidonius trachtte hij op grond van overgebleven fragmenten een authentieke eenheid te reconstrueren, en zo een beeld van deze filosofen te scheppen. Zijn werk Platons Mythen versterkte zijn reputatie een 'georgianer' (iemand die beïnvloed is door de dichter Stefan George) te zijn.

## Biografie

* 1910:De graecorum theologia capita duo. Proefschrift over de allegorische interpretatie van Homerus en over Apollodorus van Athene's werk Over de Goden.
* 1916: Parmenides und die Geschichte der griechischen Philosophie.
* 1921: Poseidonios
* 1926: Kosmos und Sympathie. Neue Untersuchungen zu Poseidonios.
* 1927: Platons Mythen.
* 1928: Poseidonios über Ursprung und Entartung. Interpretation zweier Kulturgeschichtlicher Fragmente.
* 1933: Sophokles (Engelse vertaling door H.Harvey en D.Harvey in 1979.)
* 1943: Duitse vertaling van Sophocles' Antigone.
* 1948 Von Werken und Formen. Vorträge und Aufsätze. Artikelen over o.a. Homerus, Herodotus, Aristophanes.
* 1948: Aischylos als Regisseur und Theologe.
* 1953: Artikel Poseidonios von Apameia in de Pauly-Wissowa Realencyclopädie der Classischen Altertumswissenschaft.
* 1960: Tradition und Geist. Gesammelte Essays zur Dichtung. Uitgegeven door Carl Becker.
* 1960 Vermächtnis der Antike. Verzamelde artikelen over Griekse filosofie und geschiedschrijving. Uitgegeven door Carl Becker.
* 1961: Die Ilias und ihrer Dichter. Postuum uitgegeven door Uvo Hölscher.
* ↑ Van Reinhardts Parmenides und die Geschichte der griechische Philosophie zei Jonathan Barnes in de bibliografie van zijn boek "The Presocratic philosophers" dat het it is, for my money, the most sparkling book in the whole field.
* ↑ Deze hebben tot uitvoerige reacties van Max Pohlenz geleid. Zie Pohlenz' Kleine Schiften I, blz. 172-232.
# Trechus kocheri

Trechus kocheri is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Paulian et Villiers.
# Stilbomastax margaritifera

Stilbomastax margaritifera is een krabbensoort uit de familie van de Epialtidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Monod.
# Brachyntheisogryllacris crassipes

Brachyntheisogryllacris crassipes is een rechtvleugelig insect uit de familie Gryllacrididae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1859 door Walker.
# USS Sims

USS Sims kan verwijzen naar:
* USS Sims (DE-154/APD-50)
* USS Sims (1939)
* USS Sims (DE-1059/FF-1059)
* USS Sims (AP-127)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van USS Sims en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Carebara sauteri

Carebara sauteri is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Forel.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Tramstation

Tramstation kan verwijzen naar:
* Tramstation 's-Gravenzande
* Tramstation De Haan (Vlaanderen)
* Tramstation Hoorn
* Tramstation Naaldwijk
* Tramstation Zottegem
* Museum Het Tramstation (Schipluiden)
* Tramhalte
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Tramstation en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Trichopria atrata

Trichopria atrata is een vliesvleugelig insect uit de familie van de Diapriidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Notton.
# Kasteel Ruffo de Bonneval

Kasteel Ruffo de Bonneval is een kasteel tussen de Waregemsestraat en de Vijverdamstraat in Nokere, een deelgemeente van Kruisem. Het bakstenen kasteel in wervelende eclectische stijl ligt in een park (Engelse landschapstuin) van zeven hectare. Het ontstond als bospaviljoen van kasteel Casier en werd gebouwd in Empirestijl eind achttiende eeuw. In 1880 werden er torens bijgemetseld door Charles De Craene in opdracht van markgraaf Pierre Ruffo de Bonneval. Er werd toen ook een watertoren geconstrueerd en een serpentinevijver gegraven. Het behouden negentiende-eeuwse interieur bestaat uit een centrale hal waarrond salons gegroepeerd zijn. Jacques Ruffo de Bonneval (neef van koningin Paola) verkocht het kasteel aan de Waregemse ondernemer Renson, die het in 2007 liet restaureren.
# Limbach (Vogtland)

Limbach is een gemeente in de Duitse deelstaat Saksen, gelegen in de Vogtlandkreis. Limbach telt 1.420 inwoners.
Adorf · Auerbach · Bad Brambach · Bad Elster · Bergen · Bösenbrunn · Eichigt · Ellefeld · Elsterberg · Falkenstein · Grünbach · Heinsdorfergrund · Klingenthal · Lengenfeld · Limbach · Markneukirchen · Mühlental · Mühltroff · Muldenhammer · Netzschkau · Neuensalz · Neumark · Neustadt/Vogtl. · Oelsnitz · Pausa-Mühltroff · Plauen · Pöhl · Reichenbach im Vogtland · Rodewisch · Rosenbach/Vogtl. · Schöneck/Vogtl. · Steinberg · Theuma · Tirpersdorf · Treuen · Triebel/Vogtl. · Weischlitz · Werda · Zwota
# Karlsruhe Hauptbahnhof

Karlsruhe Hauptbahnhof is een spoorwegstation in de Duitse plaats Karlsruhe. Het station behoort tot de Duitse stationscategorie 1. Er maken circa 60.000 reizigers per dag gebruik van het hoofdstation.
# Brachynotus spinosus

Brachynotus spinosus is een krabbensoort uit de familie van de Varunidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1853 door H. Milne Edwards.
# Stenotarsus loebli

Stenotarsus loebli is een keversoort uit de familie zwamkevers (Endomychidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1983 gepubliceerd door Strohecker.
# Kanton Cherbourg-en-Cotentin-3

Cherbourg-en-Cotentin-3 is een kanton van het Franse departement Manche in de regio Normandië en maakt deel uit van het arrondissement Cherbourg.

## Geschiedenis

Het kanton op 22 maart 2015 gevormd uit : enerzijds een deel van Cherbourg-Octeville gesitueerd binnen de voormalige gemeente Octeville. Cherbourg-Octeville is sinds 1 januari 2016 een deelgemeente van Cherbourg-en-Cotentin. anderzijds de gemeenten Couville, Hardinvast, Martinvast, Saint-Martin-le-Gréard en Tollevast van het op die dag opgeheven kanton Cherbourg-Octeville-Sud-Ouest en de gemeenten Nouainville, Sideville, Teurthéville-Hague en Virandeville, die werden overgeheveld uit het kanton Équeurdreville-Hainneville.
Op 5 maart 2020 werd het kanton officieel hernoemd van Cherbourg-Octeville-3 naar Cherbourg-en-Cotentin-3 in overeenstemming met de naam van de gemeente Cherbourg-en-Cotentin.

## Gemeenten

Het kanton omvat de volgende gemeenten:
* Cherbourg-en-Cotentin (deels, hoofdplaats)
* Couville
* Hardinvast
* Martinvast
* Nouainville
* Saint-Martin-le-Gréard
* Sideville
* Teurthéville-Hague
* Tollevast
* Virandeville
Agon-Coutainville · Avranches · Bréhal · Bricquebec-en-Cotentin · Carentan-les-Marais · Cherbourg-en-Cotentin-1 · -2 · -3 · -4 · -5 · Condé-sur-Vire · Coutances · Créances · Granville · La Hague · Isigny-le-Buat · Le Mortainais · Les Pieux · Pont-Hébert · Pontorson · Quettreville-sur-Sienne · Saint-Hilaire-du-Harcouët · Saint-Lô-1 · -2 · Valognes · Val-de-Saire · Villedieu-les-Poêles
# Kanton Chevillon

Chevillon is een voormalig kanton van het Franse departement Haute-Marne. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Saint-Dizier. Alle gemeenten werden opgenomen in het nieuwe kanton Eurville-Bieville.

## Gemeenten

Het kanton Chevillon omvatte de volgende gemeenten:
* Bayard-sur-Marne
* Chevillon (hoofdplaats)
* Eurville-Bienville
* Fontaines-sur-Marne
* Maizières
* Narcy
* Osne-le-Val
* Rachecourt-sur-Marne
# Kasteel Passarts-Nieuwenhagen

Kasteel Passarts-Nieuwenhagen is een kasteel in het Heerlense stadsdeel Heerlerheide in Nederlands-Limburg.

## Geschiedenis

Door de betrekkelijke nabijheid van de bekendere kastelen Hoensbroek en Amstenrade is het kasteel Passarts-Nieuwenhagen buiten zijn directe omgeving relatief onbekend. Nochtans heeft het kasteel een lange geschiedenis en was het in vroegere tijden een van de belangrijkste adellijke huizen binnen de schepenbank Heerlen in het Land van Valkenburg. Het kasteel dankt zijn naam niet aan de plaats Nieuwenhagen, maar aan twee families die er in de loop van zijn meer dan 700-jarige geschiedenis woonden (eerste vermelding: 14e eeuw).
Reeds in de middeleeuwen stond er op de plaats van het huidige kasteel een weerbare woontoren. In de loop der tijd ontstond het huidige complex. Kasteel Passarts-Nieuwenhagen was vroeger omringd door een dubbele grachtengordel en uitgestrekte vijvers. Tot in de 20e eeuw bleef het landgoed in adellijke handen, tot de familie De Marchant et d'Ansembourg die nog steeds het nabijgelegen Kasteel Amstenrade bewoont, het verkocht.

## Beschrijving

Het rijzige, bijna torenachtige bakstenen hoofdgebouw stamt in zijn huidige vorm uit het eerste kwart van de 17e eeuw en is tegenwoordig rood gepleisterd. Het heeft natuurstenen hoekblokken en raamomlijstingen, typerend voor de 17e-eeuwse Maaslandse renaissancestijl. De oorspronkelijke torens van het hoofdgebouw en een deel van de U-vormige voorburcht zijn in de 19e eeuw gesloopt. Van de voorburcht resteert nog het monumentale poortgebouw met mansardedak, waarop muurankers het jaartal 1609 aangeven.
* Het hoofdgebouw in 1959
* Idem, in 2011
* Poortgebouw
# Kasteel Oud Beijsterveld

Kasteel Oud Beijsterveld was een kasteel te Oirschot, in de buurtschap Notel.
Op deze plaats stond een oud adellijk slot waarvan de stichtingsdatum niet bekend is en dat ook niet meer bestaat. Hier resideerden de heren van Oirschot, die echter hun macht met de Hertog van Brabant moesten delen, en die hun hoofdvestiging in Kasteel Ten Bergh te Spoordonk hadden.
In 1672 werd de heerlijkheid van Ferdinand van Merode gekocht door Maarten Christiaan Sweerts de Landas. Het kasteel Oud Beijsterveld werd in de loop van de 18e eeuw gesloopt. Toen werd echter een nieuw kasteel gebouwd door een nazaat van Maarten Christiaan, die er in 1775 in trok. Naar verluidt is voor de bouw van het nieuwe kasteel gebruikgemaakt van sloopmateriaal van het voormalige Kasteel Ten Bergh. Een gevelsteen herinnert aan de ingebruikname.
Dit nieuwe kasteel werd in 1831 door de familie Sweerts de Landas verkocht aan de missionarissen Fils de Marie en in 1903 kwamen er de paters Montfortanen te wonen. Deze vergrootten het complex met nieuwe gebouwen, eerst min of meer in de stijl van het kasteel, later ook met een moderne vleugel. Nog later kwamen ook de zusters van Onze Lieve Vrouw van het Cenakel hier wonen. Om het kasteel heen werd een park aangelegd met een fraaie dreef. Ook vindt men in de tuin een monumentale beuk en een indrukwekkende moerascipres die omstreeks 1880 moet zijn geplant en die een omvang heeft van 470 cm.
In 2005 werden gesprekken geopend van de Montfortanen met het woningbedrijf Oirschot voor de herontwikkeling van het complex, aangezien het klooster zou worden opgeheven. In 2011 verlieten de laatste paters het pand.
# Kanton Les Corbières Méditerranée

Les Corbières Méditerranée ( tot 2015 Kanton Sigean ) is een kanton van het Franse departement Aude. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement Narbonne.
De naam werd gewijzigd bij decreet van 27 december 2015 met uitwerking op 1 januari 2016.

## Gemeenten

Het kanton omvat de volgende 11 gemeenten:
* Caves
* Feuilla
* Fitou
* La Palme
* Leucate
* Peyriac-de-Mer
* Port-la-Nouvelle
* Portel-des-Corbières
* Roquefort-des-Corbières
* Sigean (hoofdplaats)
* Treilles
Bij de herindeling van de kantons in 2014/2015 werd de samenstelling niet gewijzigd.
# Kanton Les Cévennes ardéchoises

Les Cévennes ardéchoises - tot 2016 kanton Les Vans is een kanton van het Franse departement Ardèche. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement Largentière. De naam werd gewijzigd bij decreet van 5 oktober 2016.

## Gemeenten

Het kanton Les Vans omvatte tot 2014 de volgende 14 gemeenten:
* Les Assions
* Banne
* Berrias-et-Casteljau
* Chambonas
* Gravières
* Malarce-sur-la-Thines
* Malbosc
* Saint-André-de-Cruzières
* Sainte-Marguerite-Lafigère
* Saint-Paul-le-Jeune
* Saint-Pierre-Saint-Jean
* Saint-Sauveur-de-Cruzières
* Les Salelles
* Les Vans (hoofdplaats)
Na de herindeling van de kantons bij decreet van 13 februari 2014, met uitwerking op 22 maart 2015, omvat het kanton volgende gemeenten :
* Les Assions
* Banne
* Beaulieu
* Beaumont
* Berrias-et-Casteljau
* Chambonas
* Chandolas
* Dompnac
* Faugères
* Gravières
* Joyeuse
* Lablachère
* Laboule
* Loubaresse
* Malarce-sur-la-Thines
* Malbosc
* Montselgues
* Payzac
* Planzolles
* Ribes
* Rocles
* Rosières
* Sablières
* Saint-André-de-Cruzières
* Saint-André-Lachamp
* Saint-Genest-de-Beauzon
* Saint-Mélany
* Saint-Paul-le-Jeune
* Saint-Pierre-Saint-Jean
* Saint-Sauveur-de-Cruzières
* Sainte-Marguerite-Lafigère
* Les Salelles
* Valgorge
* Les Vans
* Vernon
* ↑ https://www.legifrance.gouv.fr/jo_pdf.do?id=JORFTEXT000033197752 | modifiant le décret n° 2014-148 du 13 février 2014 portant délimitation des cantons dans le département de l'Ardèche.
# Kanton Les Coteaux de Guyenne

Les Coteaux de Guyenne is een kanton van het Franse departement Lot-et-Garonne. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement Mamande en telde 13.318 inwoners in 2018.
Het kanton werd gevormd ingevolge het decreet van 26 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015 met Duras als hoofdplaats.

## Gemeenten

Het kanton omvat de volgende gemeenten:
* Agmé
* Auriac-sur-Dropt
* Baleyssagues
* Cambes
* Castelnau-sur-Gupie
* Caubon-Saint-Sauveur
* Duras
* Escassefort
* Esclottes
* Jusix
* Lachapelle
* Lagupie
* Lévignac-de-Guyenne
* Loubès-Bernac
* Mauvezin-sur-Gupie
* Monteton
* Montignac-Toupinerie
* Moustier
* Pardaillan
* Puymiclan
* Saint-Astier
* Saint-Avit
* Saint-Barthélemy-d'Agenais
* Saint-Géraud
* Saint-Jean-de-Duras
* Saint-Martin-Petit
* Saint-Pierre-sur-Dropt
* Saint-Sernin
* Sainte-Colombe-de-Duras
* La Sauvetat-du-Dropt
* Savignac-de-Duras
* Seyches
* Soumensac
* Villeneuve-de-Duras
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Canton des Coteaux de Guyenne op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (fr) Décret 2014-194 du 26 février 2014 portant délimitation des cantons dans le département de Lot-et-Garonne. Gearchiveerd op 28 mei 2022.
# Karin Stoltenberg

Karin Stoltenberg (Paterson (New Jersey), 23 november 1931 – Oslo, 17 oktober 2012) was een Noors geneticus en staatssecretaris. Haar geboortenaam was Heiberg.
Karin Stoltenberg was getrouwd met Thorvald Stoltenberg. Samen hadden ze een zoon, de voormalige premier van Noorwegen en secretaris-generaal van de NAVO, Jens Stoltenberg, en twee dochters.
# Karin Peters

Karin Peters, pseudoniem van Catharina Johanna Pieterse-Kodde (Aagtekerke, 3 februari 1938 - Middelburg, 20 november 2011), was een Nederlands schrijfster van familieromans.
Sinds 1967 publiceerde ze 94 boeken waarvan er in totaal meer dan een miljoen exemplaren verkocht werden. In 2008 werd ze koninklijk onderscheiden.

## Privé

Peters trouwde in 1961 met Jo Pieterse. Het echtpaar kreeg een zoon en een dochter. Haar echtgenoot overleed in 2002.
# Kasteel Hof ten Goede

Het Kasteel Hof ten Goede is een kasteel in de Oost-Vlaamse plaats Zele, gelegen aan de Lokerenbaan 277.

## Geschiedenis

Het goed werd voor het eerst vermeld in de 1e helft van de 15e eeuw, toen het in bezit was van de familie Sersanders. In 1452 werd het goed tijdens de Gentse Opstand door de Gentenaren verwoest en sindsdien sprak men van het Verbrand Hof. Later, doch vóór 1550, werd het herbouwd en kreeg de naam: Goed ten Goede. In 1771 werd, in opdracht van Gislebert Sersanders, de oost- en noordgevel herbouwd. Twee erkertorentjes zouden nog uit de 15e eeuw stammen.
In 1773 was sprake van een rechthoekig waterkasteel. Omstreeks 1820 werd het door de familie Sersanders geschonken aan Philippe Eugène van Meldert die later burgemeester van Zele zou worden. Deze liet van 1840-1844 het kasteel verbouwen naar ontwerp van Louis Minard. Het kasteel werd omgevormd tot een buitenverblijf in neoclassicistische trant.
Na de familie Van Meldert was het kasteel nog bezit van de families Wargnies, Kervyn van Zuylen en Limpens.

## Gebouw

Het betreft een neoclassicistisch kasteel van 1840 met -vooral in de oostvleugel- resten van vroegere bouwfases waaronder speklagen, zandstenen muurgedeelten en dergelijke. Het gebouw is deels onderkelders en de kelders behoren mogelijk tot het oudste deel van het kasteel.
De voorgevel is symmetrisch opgebouwd en heeft een middenrisaliet dat iets vooruitspringt.
Het interieur kenmerkt zich door een centrale hal van waaruit diverse kamers en salons toegankelijk zijn.

## Domein

Een deel van de oorspronkelijke omgrachting is nog aanwezig. Omstreeks 1840 werd een dienstcomplex gebuwd met koetsierswoning, koetshuis, paardenstallen, schapenstallen en hooizolder. Dit alles in neoclassicistische stijl.
Hoewel het kasteel omringd is door een groot park werd in 1967 een deel ervan onteigend ten behoeve van wegaanleg.
* Inventaris Onroerend erfgoed
# Kerk van Spannum

De Kerk van Spannum is een kerkgebouw in Spannum in de Nederlandse provincie Friesland.

## Beschrijving

De kerk was oorspronkelijk gewijd aan Sint-Remigius. De zaalkerk met zadeldaktoren dateert uit de 15e eeuw. In de toren van drie geledingen hangen twee klokken: een klok uit 1590 van Thomas Both en een klok uit 1620 van Hans Falck.
Volgens een gevelsteen met het familiewapen van Edzard van Sminia, grietman van Hennaarderadeel, werd de toren in 1742 vernieuwd:
   In 't jaar 1742 is deze Toren vernieuwd en verbetert onder de Ed: Heer EDZARD van SMINIA, Grietman over Hennaarderadeel en Gentuis Hesselius Predikant te Edens en Spannum de Kerkv[oogden] Jan Leenerds & Frans Baukes
De kerk is een rijksmonument. Het orgel uit 1911 is gemaakt door Bakker & Timmenga.
# Kerk van Stokken

De kerk van Stokken is een kerk gebouwd in 1878 in Saltrød, een plaats in de gemeente Arendal in de provincie Aust-Agder, Noorwegen.
De kerk staat op een helling. Ze werd oorspronkelijk gebouwd als kapel voor de Stokken-congregatie van de Austre Moland parochie. De kerk heeft een langwerpige structuur (Noors: langkirke) met vakwerkbouw. Ze werd ontworpen door Johan Christoff Friedrich Reuter en gebouwd door Carl Svendsen. De kerk werd ingewijd op 13 augustus 1879 en biedt plaats aan 400 personen.
Het altaarstuk, een beeltenis van Jezus in de tuin van Getsemane, werd geschilderd door Hedevig Lund voor de kerk van Austre Moland in 1869, maar het werk werd destijds niet goedgekeurd door de gemeente. Enkele jaren later werd het aan de nieuwe kerk in Stokken gegeven. Om te functioneren als altaarstuk moest aan het werk een nieuw stuk worden toegevoegd.
In 1929 decoreerde de meester-schilder, Emil Rummelhoff, de galerij van de kerk met een fries, met graanhalmen en druiven om de eucharistie te symboliseren. Op hetzelfde moment schilderde hij het gehele interieur van de kerk en voor de renovatie ter gelegenheid van de honderdste verjaardag van de kerk in 1979 werd, op aanbevelen van het Noors directoraat voor cultureel erfgoed, het ontwerp van Rummelhoff weerhouden.
De kerkklokken werden in 1879 gegoten in de Olsen Nauen klokkengieterij. Het orgel heeft negen schuiven en werd in 1928 gebouwd door Josef Hilmar Jørgensen in 1928.
De kerk is een beschermd monument onder referentie 85573-1.
De tekeningen voor de kerk van Stokken werden later gebruikt om de kerk van Færvik en de kerk van Bjorbekk te bouwen.
Voetnoten
* 1 2 (no) Infofiche op Noorse kerkendatabank. Geraadpleegd op 2 januari 2017.
* 1 2 (no) Infofiche op het Norsk Kunstnerleksikon. Gearchiveerd op 1 december 2017. Geraadpleegd op 2 januari 2017.
* ↑ (no) korte geschiedenis op Norsk Kirkebygg. Geraadpleegd op 2 januari 2017.
* ↑ (no) Infofiche van Kulturminnesøk. Geraadpleegd op 2 januari 2017.
Bronnen
# Kerreffect

Het kerreffect, ook QEO (quadratic electro-optic) effect genoemd, is het elektro-optische verschijnsel dat diëlectrica bij diëlektrische polarisatie dubbelbrekend worden onder invloed van een extern aangelegd elektrisch veld. Het verschijnsel berust erop dat de brekingsindex van de stof verandert en afhankelijk wordt van de polarisatierichting van de invallende golf; het medium wordt anisotroop. De Schotse natuurkundige John Kerr ontdekte rond 1875 hoe de polariserende eigenschappen van een medium veranderen, als reactie op een elektrisch veld.
Alle stoffen vertonen het kerreffect, maar sommige polaire vloeistoffen met name 2-nitrotolueen (C$_7$H$_7$NO$_2$) en nitrobenzeen (C$_6$H$_5$NO$_2$) vertonen het effect in veel sterkere mate. De mate waarin een diëlektricum het kerreffect vertoont, komt tot uitdrukking de stofconstante K. Voor water is K ongeveer 9,4×10$^{−14}$ m/V$^2$, voor nitrobenzeen circa 4,4×10$^{−12}$ m/V$^2$.
Er wordt onderscheid gemaakt tussen het DC (of elektro-optisch) Kerr-effect waarbij een extern veld het effect bewerkstelligt, en het AC (of optisch) Kerr-effect waarbij het elektrisch veld van de invallende golf zelf het effect veroorzaakt.

## Het DC kerreffect

Het DC kerreffect vindt toepassing in de zogenaamde kerrcel waarvan, samen met twee polarisatiefilters, de lichtdoorlatendheid ingesteld kan worden met behulp van een elektrische spanning. Het DC kerreffect is voornamelijk evenredig met het kwadraat van de elektrische veldsterkte.
Voor media met weinig interne symmetrie (amorfe stoffen, vloeistoffen) verandert de brekingsindex in de richting van het veld, de grootte ervan wordt:
    $n=n_{0}+\lambda K|{\vec {E}}|^{2}$
waarin $\lambda$ de golflengte van het licht is, en ${\vec {E}}$ de elektrische veldsterkte.

## Het AC kerreffect

Het AC kerreffect geeft aanleiding tot een scala van verschijnselen zoals solitonvorming en de zelffocussering van bundels met een gaussische intensiteitsverdeling. Dit AC effect treedt pas in aanzienlijke mate op bij zeer hoge bundelintensiteiten (in de orde van 1 GW/cm$^2$).
# Kerncentrale Enrico Fermi

Kerncentrale Enrico Fermi (ook genoemd kerncentrale Trino Vercellese, Italiaans:Centrale elettronucleare Enrico Fermi) was een kerncentrale in Italië bij het dorp Trino aan de rivier de Po.
De naam komt van de Italiaanse natuurkundige Enrico Fermi, die aan de eerste kernreactor bouwde: het Manhattanproject. De centrale had één drukwaterreactor (PWR). Na het referendum uit 1987 is besloten tot een kernuitstap van Italië en daarom is de reactor in 1990 stilgelegd. De centrale wordt nu ontmanteld door Società Gestione Impianti Nucleari (SOGIN) die ook de eigenaar is.
| Reactorblok | Reactortype | Vermogen | Begin bouw | Inbedrijfname | Stillegging |
| Enrico Fermi | PWR | 270 MW | 1961 | 1965 | 1990 |