OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# De Witt (Illinois)

De Witt is een plaats (village) in de Amerikaanse staat Illinois, en valt bestuurlijk gezien onder De Witt County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 188. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 185, een daling van 3 (-1,6%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 0,7 km², geheel bestaande uit land. De Witt ligt op ongeveer 238 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond De Witt.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over De-Witt op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Scythris subclavella

Scythris subclavella is een vlinder uit de familie van de dikkopmotten (Scythrididae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Rebel.
# Hydrodessus robinae

Hydrodessus robinae is een keversoort uit de familie waterroofkevers (Dytiscidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Spangler.
# Aplysia morio

Aplysia morio is een slakkensoort uit de familie van de Aplysiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1901 als Tethys morio gepubliceerd door Addison Emery Verrill.

## Beschrijving

Aplysia morio is een grote zeeslak die tot een lengte van 30 cm of meer kan uitgroeien. Hij is meestal donker chocoladebruin tot zwartachtig, en soms zijn er donkere lijnen zichtbaar op de kop en de flanken. De tentakels zijn gekruld en hebben de vorm van konijnenoren. Ze zijn rijk aan zenuwcellen en zijn uitgerust met receptororganen. De schaal is een fragiele schijf, verborgen in de mantel, en de voet heeft grote flappen aan de zijkant, parapodia genaamd, die worden gebruikt om te zwemmen.

## Verspreiding

Deze soort komt voor in de semi-tropische westelijke Atlantische Oceaan. Het verspreidingsgebied omvat de oostkust van de Verenigde Staten, Bermuda, West-Indië, Florida, de Caraïbische Zee, de Golf van Mexico en Venezuela. De soort leeft meestal in ondiep water, tot een diepte van ongeveer 40 meter in gebieden waar er weinig golfslag is. Hij wordt meestal gevonden op rotsachtige oppervlakken tussen de algen waarmee hij zich voedt, maar ook op zandige zeebodems.

## Ecologie

Aplysia morio voedt zich met algen. In Bermuda lijken juvenielen zich bijna uitsluitend te voeden met soorten van het roodwier Laurencia, hoewel er een breed scala aan algen is om uit te kiezen. Volwassen dieren breiden hun dieet enigszins uit met Palmaria palmata. Het dier kruipt ofwel over het zeewier of steekt omhoog om de bladeren te grijpen met zijn radula en de odontofoor (kraakbeen) die het ondersteunt. Hij kan ook zwemmen, op een manier die doet denken aan een mantarog.
Een volwassen dier is hermafrodiet. Als de penis van het ene individu in de genitale opening van een ander wordt gestoken, kunnen zich kettingen of clusters van parende zeehazen vormen. Het aanvankelijk parende individu geeft chemische signalen af die het paren bij anderen kunnen veroorzaken, wat kan uitmonden in een massale paargebeurtenis. Bevruchte eieren ontwikkelen zich na het uitkomen tot veliger-larven, die minstens een maand met het plankton meedrijven en zich daarna vestigen op Laurencia-zeewier.
* ↑ Rosenberg, G. (2012). Aplysia morio (A. E. Verrill, 1901). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species
* ↑ Verrill, A. E. (1901). Additions to the fauna of the Bermudas from the Yale expedition of 1901, with notes on other species. Transactions of the Connecticut Academy of Arts and Sciences. 11: 15-62, 9 plates
* 1 2 3 4 Coviello, Liana, "The Undertaker (Aplysia morio)".. Marine Invertebrates of Bermuda. Gearchiveerd op 5 oktober 2021. Geraadpleegd op 5 oktober 2021.
# Hellinsia subnotatus

Hellinsia subnotatus is een vlinder uit de familie vedermotten (Pterophoridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1875 door Walker.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Phungia scraptiiformis

Phungia scraptiiformis is een keversoort uit de familie spartelkevers (Mordellidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1961 door Franciscolo.
# Trainingszones

Trainingszones zijn een indeling van het inspanningsniveau waarop een sporttraining kan worden uitgevoerd. De zones worden vaak uitgedrukt in een tempo of in een hartslagritme.
De zones hebben elk een andere trainingsfunctie en corresponderen vaak ook met een ander metabolisme. Zo traint men in de lage trainingszones vooral vetverbranding, in de middenzones vooral aerobe glycogeenverbranding en in de hoogste zones anaerobe glycolyse.
Een klassieke indeling van de Atletiekunie is die in drie oplopende duurlooptempo's (D1, D2, D3) en twee oplopende interval tempo's (extensief en intensief).
Tegenwoordig hanteert men in de sportfysiologie bijna altijd zes hartslagzones die genummerd zijn van 0 tot en met 5. Twee zones onder de aerobe drempel, twee zones tussen de aerobe drempel en de anaerobe drempel en twee zones tussen de anaerobe drempel en de maximale hartslag. Deze zones kunnen worden bepaald door middel van een inspanningstest bij een sportmedisch adviescentrum.
Er is echter een groot aantal andere methoden in gebruik om tot een zonering te komen. De meeste schatten de zones op basis van de maximale hartslag, bijvoorbeeld de methode van Karvonen. Aangezien er een grote spreiding is in de ligging van de aerobe en anaerobe drempel ten opzichte van de maximale hartslag, zijn deze methoden zeer onbetrouwbaar.
Soms worden abusievelijk zoladz-zones gebruikt als indeling van trainingszones. Dit berust echter op een misverstand. Deze zones zijn uitsluitend bedoeld voor het uitvoeren van de zogenaamde zoladz-test.

## Intensiteit van training aan de hand van hartslagreserve: Karvonen

De formule van Karvonen (vernoemd naar de Finse wetenschapper Juha Karvonen) bepaalt de trainingsintensiteit TI aan de hand van de hartslagreserve en is met name geschikt voor goed getrainde mensen met een rusthartslag lager dan 60.
    ${\text{TI}}={\frac {{\text{HF}}_{inspan}-{\text{HF}}_{rust}}{{\text{HF}}_{max}-{\text{HF}}_{rust}}}\times 100\%$
       HF$_{inspan}$ = hartfrequentie tijdens de inspanning
       HF$_{rust}$ = hartfrequentie in rust
       HF$_{max}$ = maximale hartfrequentie
De door Karvonen aanbevolen trainingszones zijn:
| Hersteltraining | (H) | 45% - 60% |
| Rustige duurtraining | (D1) | 60% - 70% |
| Intensieve duurtraining | (D2) | 70% - 80% |
| Maximale aerobe training (MLSS) | (D3) | 80% - 90% |
| Weerstandstraining | (W) | 90% - 100% |
Voorbeeld voor 40-jarige man met een rustfrequentie van 70 en een maximale hartslag van 180 slagen per minuut die aan het trainen is aan met een hartfrequentie van 115.
    HF$_{max}$ = 180
    HF$_{res}$ = 180 - 70 = 110
    TI = ((115 - 70) / 110) × 100% = 41%
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is (gedeeltelijk) afgesplitst vanaf een ander artikel op de Nederlandstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie deze pagina voor de bewerkingsgeschiedenis.
# De Witt (Iowa)

De Witt is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Iowa, en valt bestuurlijk gezien onder Clinton County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 5049. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 5319, een stijging van 270 (5,3%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 12,6 km², geheel bestaande uit land. De Witt ligt op ongeveer 216 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond De Witt.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over De-Witt op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Sciophila novata

Sciophila novata is een muggensoort uit de familie van de paddenstoelmuggen (Mycetophilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Johannsen.
# Hydrodynamische paradox

De hydrodynamische paradox of paradox van d'Alembert – naar de Franse natuurkundige d'Alembert die in 1752 tot dit paradoxale resultaat kwam – is dat, voor een volledig ondergedompeld voorwerp dat zich voortbeweegt door een vloeistof, in waarnemingen een weerstand wordt gemeten, terwijl er volgens de stromingstheorie voor een ideale vloeistof geen weerstand is.
D'Alembert ging hierbij uit van een ideale vloeistof. Bij het aanstromen van een voorwerp is er, in een ideale vloeistof, een punt waar deze vloeistof tot rust komt ten opzichte van het lichaam. Dit is het stuwpunt S en de stroomlijn is de stuwpuntsstroomlijn. Volgens de Wet van Bernoulli is de druk in dit punt:
    $p_{1}={\tfrac {1}{2}}\rho v_{0}^{2}+p_{0}$
waarbij:
    $\rho$= dichtheid; $v_{0}$= aanstroomsnelheid, ver voor het voorwerp, of in het geval van een bewegend voorwerp de snelheid van het voorwerp $p_{0}$= statische druk, ver voor het voorwerp
De druk die veroorzaakt wordt door de stuwing (${\tfrac {1}{2}}\rho v_{0}^{2}$) is de stuwdruk. De snelheidsveranderingen die optreden tijdens het omstromen van het voorwerp – doordat aan de continuïteitsvergelijking moet worden voldaan – veroorzaken drukveranderingen en met de potentiaaltheorie zijn deze uit te rekenen. Deze drukverdeling op het oppervlak van het lichaam resulteert in een kracht. Omdat er in een ideale vloeistof geen wrijving is, is de drukverdeling aan de voor- en achterzijde symmetrisch (zie figuur 2), en is er geen resulterende kracht.
Dat er in werkelijkheid wel een weerstand wordt waargenomen, komt doordat een echte vloeistof wel enige wrijving heeft, ten gevolge van viscositeit. Ludwig Prandtl kwam in 1904 met de theorie – onderbouwd door waarnemingen in experimenten – dat er een grenslaag bestaat, tussen het oppervlak van het voorwerp en de stroming verder naar buiten. In de grenslaag nemen de vloeistofdeeltjes direct aan de huid de snelheid van het voorwerp aan, door de wrijving. Hierdoor gaat er stromingsenergie verloren, en is de Wet van Bernoulli niet langer geldig in de grenslaag. De stromingsenergie neemt verder naar achteren toe af, en de kinetische energie van de vloeistofdeeltjes is onvoldoende is om aan de achterzijde weer omgezet te worden in de stuwdruk. Daardoor treedt loslating van de grenslaag op, waarbij achter het loslatingspunt wervelingen optreden die de druk omlaag brengen. Met als gevolg een drukverschil tussen de voor- en achterkant (zie figuur 3), resulterend in een drukweerstand, R$_P$.

## Referentie

* TU Delft, Weerstand
# Antoon van de Ven

Antonius Christophorus (Antoon) van de Ven (Son, 17 september 1867 - Haarlem, 17 november 1934) was een Nederlandse katholieke burgemeester van de gemeente Son en Breugel.

## Achtergrond

Antonius Christophorus van de Ven werd geboren als zoon van Cornelis Martinus van de Ven, telg uit een voorname landbouwersfamilie, en Adriana van Rijssel, dochter van een herenboer die tevens gemeenteraadslid was. Antoon's grootvader van vaderszijde was herenboer en wethouder van de gemeente Son en Breugel. Het geslacht Van de Ven uit Son ontleent haar naam aan de middeleeuwse hoeve "De Venne", die gevestigd was nabij het gehucht Wolfswinkel ten noorden van Son. Het geslacht heeft sinds de middeleeuwen vele geestelijken, (lokale) bestuurders en burgemeesters voortgebracht. Ook speelde de familie een niet onbelangrijke rol in de Noordbrabantse Christelijke Boerenbond (NCB), die opgericht was om de arme katholieke Brabantse boeren te emanciperen en om door middel van organisatie voor behoorlijke landbouwopbrengsten te zorgen. Zo was Antoon's neef Cornelius Joannes Aloysius (Carel) van de Ven penningmeester van het hoofdbestuur van de NCB, daarnaast gehuwd met Jacqueline Elisabeth Adriana van Susante, dochter van sigarenfabrikant Hubertus Josephus van Susante,en waren ook andere naaste familieleden van hem actief in het bestuur.

## Loopbaan

Van de Ven was de oprichter van de Coöperatieve Stoomzuivelfabriek St.Petrus en van 18 april 1918 tot 7 november 1934 burgemeester van Son, waar hij al sinds 1900 voorzitter van de lokale afdeling van de NCB was. In 1904 werd hij lid van het hoofdbestuur van de NCB, om vervolgens in 1916 benoemd te worden tot hoofdbestuurslid en voorzitter. Daarnaast was Van de Ven president van de raad van toezicht van de Boerenleenbank (tegenwoordig de Rabobank) te Eindhoven en van de Boerenleenbank te Son. Hij was ook actief als ondervoorzitter van de Zuid-Nederlandse Zuivelbond. Tevens was hij Lid der Partijraad van de R.K. Staatspartij.
Antoon van de Ven was telg uit een vooraanstaande, zeer oude Sonse familie, en wethouder vanaf 1901. Tijdens zijn ambtsperiode groeide Son sterk, er kwamen woonwijken bij, de destructor werd gebouwd, en het Wilhelminakanaal werd geopend. Ook kwam de elektrificatie op gang. Ondanks het feit dat hij uit Son kwam, kreeg hij soms met sterke tegenstand van de bevolking te maken.
Van de Ven overleed op 67-jarige leeftijd te Haarlem, in de kliniek van dr. Peters. In Son is een straat naar hem vernoemd. Volgens het bevolkingsregister van de gemeente Son en Breugel was Van de Ven Officier in de Orde van Oranje-Nassau. Daarnaast was Antoon van de Ven door de paus geridderd in de Orde van de Heilige Gregorius de Grote. Van de Ven is begraven op het kerkhof bij de oude kerk van Son.
* 1 2 'A.C. van de Ven †', Algemeen Handelsblad, 20 november 1934
* ↑ Son en Breugel, van oudsher een kruispunt van wegen, 1999, ISBN 90-9013285-6, p. 302 e.v.
* ↑ 'Burgemeester van de Ven †', in De Tijd, 21 november 1934
* ↑ Het graf is al geruime tijd geleden geruimd en bestaat dus niet meer.
# Heilig Hartbeeld (Beuningen)

Het Heilig Hartbeeld is een standbeeld in de Nederlandse plaats Beuningen. Het staat aan de Dorpssingel bij de Van Heemstraweg, in de tuin van de pastorie van de Corneliuskerk.

## Achtergrond

Dit Heilig Hartbeeld, met neogotische kenmerken, werd gemaakt door de Duitse beeldhouwer Gerd Brüx. De kosten groot ƒ 1964,71 – destijds een flink bedrag – werden door parochianen opgebracht. Het werd 17 oktober 1920 door pastoor Bernardus Verbakel geïntroniseerd.
In 2001 onderging het beeld een volledige restauratie. Nadat het werd gereinigd en van verfresten ontdaan, is de originele steen weer zichtbaar.

## Beschrijving

Het beeld toont een staande Christusfiguur, in een gedrapeerd gewaad. Hij houdt zijn rechterhand zegenend opgeheven en wijst met zijn linkerhand naar het hart op zijn borst. Het beeld is gemaakt van Franse kalksteen en is geplaatst op een tufstenen sokkel. Het basement wordt geflankeerd wordt door vier engeltjes, en draagt de volgende teksten:
   Jezus Koning der Harten Ontferm U Onzer. H.Hart van Jezus zegen Beuningen A.D. 1920. Mijn Rijk is niet van deze wereld.

## Waardering

Het beeldhouwwerk werd in 2002 als rijksmonument ingeschreven in het monumentenregister, het wordt beschouwd "als een goed en gaaf voorbeeld van een Heilig Hartbeeld als een monumentale tuinsculptuur uit de late 19-de eeuw en vroege 20-ste eeuw, een periode waarin de vormentaal van historische bouw- en kunststijlen (gotiek, renaissance), gecombineerd met elementen uit de nieuwe kunst (art nouveau of jugendstil) nog een grote rol speelde."
# Phrygionis sororcula

Phrygionis sororcula is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Warren.
# Tomoderus schuhi

Tomoderus schuhi is een keversoort uit de familie snoerhalskevers (Anthicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Uhman.
# Decticita yosemite

Decticita yosemite is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Rentz & Birchim.
# Goliathkever

De goliathkever (Goliathus goliathus) is een zeer grote kever uit de familie van de bladsprietkevers en de onderfamilie van de rozenkevers (Cetoniidae). Er zijn nog vier andere keversoorten in dit geslacht die allemaal goliathkever worden genoemd, maar deze soort is veruit het bekendst en tevens de eerst beschreven soort van de vijf.

## Voorkomen en beschrijving

De goliathkever leeft in een groot deel van equatoriaal Afrika, echter niet in het uiterste oosten; in Kameroen, Congo-Brazzaville, Gabon, Kenia, Nigeria, Tanzania, Oeganda en Congo-Kinshasa. De goliathkever wordt in de natuur ongeveer 7 tot 9 centimeter lang, maar er zijn ook wel exemplaren bekend van 11 centimeter. Deze soort kent een enorme kleurvariatie, de meeste exemplaren zijn roodbruin met witte lengtestrepen, vooral op het halsschild maar ook zwart-witte kleuren komen voor. Mannetjes zijn van vrouwtjes te onderscheiden door twee naar voren stekende, hoornachtige uitsteeksels vooraan de snuit en iets daarachter twee beduidend kleinere uitsteeksels. Hierachter zitten de tasters, die bij beide seksen zeer kort en duidelijk geknikt zijn. Het exemplaar op de foto is overigens een opgezet vrouwtje. De goliathkever is niet eens de grootste keversoort; dat is de herculeskever (Dynastes hercules), die langer dan 15 centimeter kan worden. Een derde van de lengte bestaat echter uit de enorme hoorn van de herculeskever. De goliathkever is wel de zwaarste keversoort die bekend is, en kan tot 100 gram wegen.

## Algemeen

De goliathkever leeft van suikerrijke plantensappen als nectar en vocht uit fruit en likt vermoedelijk ook de wondsappen op van planten. Het is een goede klimmer dankzij de stevige klauwtjes aan de uiteinden van de poten die erg sterk is en ook goed kan vliegen; de vleugelslag klinkt als een helikopter vanwege de grote vleugels en dekschilden. De volwassen kever leeft slechts enkele maanden, veel korter dan de larve. De larve leeft van dood en rottend hout van diverse plantenfamilies, waaronder de wolfsmelkfamilie en wordt tot 15 centimeter lang en is dan zo dik als een pols. Opmerkelijk is dat de larve naast hout waarschijnlijk ook weleens andere insecten of de larven daarvan eet. De larve kent drie stadia; in het eerste stadium is het nog een klein worm-achtige larve van enkele centimeters, in het tweede stadium krijgt de larve duidelijkere segmenten en een rij kleine zwarte puntjes aan iedere zijkant, het derde stadium bereikt de larve het gewicht van soms meer dan 100 gram en de rijen zwarte stippen worden groter. Het duurt maanden eer de larve is volgroeid en verpopt, ook het popstadium neemt enkele maanden in beslag. Omdat deze keversoort weleens gekweekt wordt, is er vrij veel over bekend.
Gilbert Lachaume (1983 The Beetles of the World, volume 3, Goliathini 1, Sciences Nat, Venette.
# Scoloposcelis

Scoloposcelis is een geslacht van wantsen uit de familie bloemwantsen (Anthocoridae). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Franz Xaver Fieber in 1864.

## Soorten

Het genus bevat de volgende soorten:
* Scoloposcelis albodecussata Yamada & Hirowatari, 2005
* Scoloposcelis asiaticus Muraleedharan & Ananthakrishnan, 1974
* Scoloposcelis basilica Drake & Harris, 1926
* Scoloposcelis boninensis Yamada & Hirowatari, 2005
* Scoloposcelis contubernalis (Distant, 1904)
* Scoloposcelis flavicornis Reuter, 1871
* Scoloposcelis koreanus Jung & Yamada, 2011
* Scoloposcelis obscurella (Zetterstedt, 1838)
* Scoloposcelis parallela (Motschulsky, 1863)
* Scoloposcelis parallelus (Motschulsky, 1863)
* Scoloposcelis pulchella (Zetterstedt, 1838)
* ↑ Scoloposcelis Genus Informatie ITIS. ITIS.gov. Geraadpleegd op 22 september 2019.
* ↑ Scoloposcelis Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 22 september 2019.
* ↑ Scoloposcelis Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Geraadpleegd op 22 september 2019.
# Hymedesmia (Hymedesmia) versicolor

Hymedesmia (Hymedesmia) versicolor is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Hymedesmia en behoort tot de familie Hymedesmiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Topsent.
# Aplidium soldatovi

Aplidium soldatovi is een zakpijpensoort uit de familie van de Polyclinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Redikorzev.
# Helluosoma bouchardi

Helluosoma bouchardi is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Baehr.
# Pheidole subaberrans

Pheidole subaberrans is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Kusnezov.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Tomoderus tibialis

Tomoderus tibialis is een keversoort uit de familie snoerhalskevers (Anthicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Uhmann.
# Datu Abdullah Sangki

Datu Abdullah Sangki is een gemeente in de Filipijnse provincie Maguindanao op het eiland Mindanao. Bij de laatste census in 2007 had de gemeente ruim 33 duizend inwoners.

## Geschiedenis

De gemeente Datu Abdullah Sangki is vanaf 3 januari 2004 een gemeente in de provincie Maguindanao.

## Geografie
### Bestuurlijke indeling

Datu Abdullah Sangki is onderverdeeld in de volgende 10 barangays:
| Banaba Dimampao Guinibon Kaya-kaya Maganoy | Mao Maranding Sugadol Talisawa Tukanolocong |
# Golica

Golica (Duits: Golitsch) is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Železniki in de NUTS-3-regio Gorenjska. De plaats telde 42 inwoners op 1 januari 2020.
# Scopula tosariensis

Scopula tosariensis is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Prout.
# Hymedesmia (Hymedesmia) zetlandica

Hymedesmia (Hymedesmia) zetlandica is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Hymedesmia en behoort tot de familie Hymedesmiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Bowerbank.