OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Wilfred Grep

Wilfred Armand Grep (1 januari 1933 - Paramaribo, 16 januari 1992) was een Surinaams politicus. Hij diende als minister van transport, communicatie en toerisme in het kabinet-Shankar (1988-1990) voor de NPS.

## Biografie

Grep was betrokken bij de onderhandelingen met de Nederlandse minister van buitenlandse zaken Van den Broek over de hervatting van de ontwikkelingshulp die Nederland had opgeschort wegens de dictatuur en de corruptie in de regering Arron. Nederland wilde het verdrag daarover openbreken en de hulp internationaliseren. Grep verklaarde zich daarover mordicus tegen omdat dit gezien werd als een Nederlandse poging van zijn verplichtingen ontslagen te geraken.
In de jaren 1985-1986 leidde hij de eerste commissie herstructurering van de Stichting Machinale Landbouw. De aanbevelingen ervan werden later door Bouterse opzijgeschoven. In 1988 leidde hij een delegatie samen met parlementsvoorzitter Lachmon naar Curaçao. Daar bestond wrevel over de weigering van Suriname om deviezen vrij te maken voor betalingen aan de Antilliaanse Luchtvaart Maatschappij. Op 29 april 1988 trad onder zijn bewind een nieuwe regeling voor de salariëring voor loodsen in werking. Op 7 juni 1989 gebeurde de SLM-ramp die voor Suriname langdurige gevolgen had omdat de Amerikaanse luchtvaartautoriteiten de statius van Surnaamse toestellen degradeerde naar categorie 2. Dit betekende dat ze niet langer in de Verenigde Staten mochten landen en dat had veel verlies voor de SLM ten gevolge.
De Telefooncoup van december 1990 maakte een einde aan zijn ministerschap.
* ↑ Wilfred Armand Grep. GENi (2014).
* ↑ In Search of a Path: An Analysis of the Foreign Policy of Suriname from 1975 to 1991. Volume 27 of Caribbean Series, (2011). ISBN 900425367X, 9789004253674.
* ↑ Ex-LVV-minister Raghoebarsing: "Wij hebben SML schuldvrij achtergelaten". dbsuriname (2018).
* ↑ Suriname: nog geen cent naar de ALM. Amigoe (23 mei 1991).
* ↑ RESOLUTIE van 29 april 1988 No. 1801, houdende vaststelling van een regeling met betrekking tot de bezoldiging, premies en vergoeding van loodsen.. Staat Suriname (1988). Gearchiveerd op 17 augustus 2022. Geraadpleegd op 17 augustus 2022.
* ↑ Ministerie van Transport, Communicatie en Toerisme - Historie. Republiek Suriname, Ministerie van TCT (28 september 2014). Gearchiveerd op 28 september 2014. Geraadpleegd op 18 augustus 2022.
# Zblewo

Zblewo is een dorp in het Poolse woiwodschap Pommeren, in het district Starogardzki. De plaats maakt deel uit van de gemeente Zblewo en telt 3203 inwoners.

## Verkeer en vervoer

* Station Zblewo
# Agathymus

Agathymus is een geslacht van vlinders van de familie dikkopjes (Hesperiidae), uit de onderfamilie Hesperiinae.

## Soorten

* A. alliae (Stallings & Turner, 1957)
* A. aryxna (Dyar, 1905)
* A. baueri (Stallings & Turner, 1954)
* A. belli (Freeman, 1955)
* A. carlsbadensis (Stallings & Turner, 1957)
* A. comstocki (Harbison, 1957)
* A. chinatiensis Freeman, 1964
* A. chisosensis (Freeman, 1952)
* A. dawsoni Comstock, 1964
* A. diabloensis Freeman, 1962
* A. escalantei Stallings, Turner & Stallings, 1966
* A. estelleae (Stallings & Turner, 1958)
* A. evansi (Freeman, 1950)
* A. fieldi Freeman, 1960
* A. florenceae (Stallings & Turner, 1957)
* A. freemani Stallings & Turner, 1960
* A. gilberti Freeman, 1964
* A. hoffmanni (Freeman, 1952)
* A. indecisa (Butler & Druce, 1872)
* A. judithae (Stallings & Turner, 1957)
* A. juliae (Stallings & Turner, 1958)
* A. lajitaensis Freeman, 1964
* A. mariae (Barnes & Benjamin, 1924)
* A. mcalpinei (Freeman, 1955)
* A. neumoegeni (Edwards, 1882)
* A. polingi (Skinner, 1905)
* A. remingtoni (Stallings & Turner, 1958)
* A. rethon (Dyar, 1913)
* A. ricei Stallings, Turner & Stallings, 1966
* A. rindgei Freeman, 1964
* A. stephensi (Skinner, 1912)
* A. valverdiensis Freeman, 1966
# Slag bij Bannockburn

De Slag bij Bannockburn (23 en 24 juni 1314) was de belangrijkste overwinning die de Schotten behaalden tijdens de Schotse onafhankelijkheidsoorlogen (War of Independence).

## Voorgeschiedenis

Stirling Castle werd belegerd door de Schotten in het voorjaar van 1314. De commandant van dit kasteel had besloten om zich over te geven indien hij geen versterkingen kreeg. Dit deed koning Eduard II besluiten om zelf aan het hoofd van een legermacht van 25.000 mannen naar Stirling Castle op te trekken.

## De slag

Op zondag 23 juni bereikte deze legermacht het fort bij Bannockburn, enkele kilometers ten zuiden van Stirling Castle. Onder aanvoering van Robert Bruce stonden de Schotten met een legermacht van 9000 man de Engelsen op te wachten. Er braken vrijwel onmiddellijk schermutselingen uit die in het voordeel van de Schotten beslist werden. De Engelse cavalerie stuitte op de Schotse schiltron (een soort falanx). Hierdoor werd de cavalerie voor het vervolg van de slag voor een groot deel buiten gevecht gesteld. Ook versloeg Robert Bruce zelf, gezeten op zijn pony, een belangrijke Engelse ridder door hem met zijn strijdbijl op zijn helm te slaan. Met als gevolg dat niet alleen zijn helm, maar ook zijn hoofd in tweeën werd gespleten. Dit had aanzienlijke invloed op het moreel van de Schotten.
Op de tweede dag rukten de Engelsen op, terwijl de Schotten hen geformeerd in schiltrons opwachtten. De resterende Engelse cavalerie slaagde er niet in door te breken en werd teruggedreven in de richting van de eigen troepen. Hierop volgde de opmars van de Schotten. De Engelsen kwamen klem te zitten in het moerassige land, met voor zich de oprukkende Schotten en achter zich de rivier de Forth. Uiteindelijk verloren de Engelsen ongeveer 10.000 man, de Schotten 4.000. Toen koning Eduard II op de vlucht sloeg, was de strijd definitief in het voordeel van de Schotten beslist.

## Gevolgen

De slag bij Bannockburn zou er uiteindelijk toe leiden dat Schotland tien jaar later zijn onafhankelijkheid herkreeg. De onafhankelijkheid zou standhouden tot 1707, toen het Engelse en Schotse parlement de Act of Union tekenden; beide gingen toen op in het koninkrijk Groot-Brittannië.
# Homadaula calamitosa

Homadaula calamitosa is een vlinder uit de familie van de Galacticidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Meyrick.
# Dichromodes aesia

Dichromodes aesia is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Turner.
# Distoneura marmorata

Distoneura marmorata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Warren.
# Wilfred Lemmens

Wilfred Lemmens (1957) is een Nederlands golfprofessional. Hij woont in Hamm, Duitsland. In de jaren 80 zat hij in het Nederlandse PGA-team dat ieder jaar de Interland Holland-België speelde.
In 1981 won hij het Hennessy Nationale Open kampioenschap in Roosendael. In 1984 won hij in Eindhoven het Nationaal Professional Kampioenschap. Naast de wedstrijden gaf hij tevens les op een golfclub in Dortmund: hij gaf aan dat het professionele golf hem onvoldoende inkomsten opleverde.
Het baanrecord van de oude 9-holesbaan van de Sallandsche GC stond voor de professionals op naam van Ruud Bos, totdat Wilfred Lemmens het op 24 juni 1989 met één slag verlaagde tot 65.
In 2004 verloor Lemmens in de Twente Cup de play-off tegen Dajs Bos (1970-2006). Beiden stonden na 36 holes op −6. In 2007 deed hij voor de eerste keer mee aan de Senior Cup op Golfclub de Dommel en eindigde op de derde plaats, achter Jan Dorrestein en Alex Loesberg.
Wilfred Lemmens was secretaris van de PGA Holland.
# Zabrus marginicollis

Zabrus marginicollis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1828 door Dejean.
# Kathedraal van de Moeder Gods van het Teken

De Kathedraal van de Moeder Gods van het Teken of Znamenski-kathedraal (Russisch: Знаменский собор) is een Russisch-orthodoxe kathedraal in het centrum van de Russische hoofdstad Moskou. De kathedraal staat aan de Oelitsa Varvarka, in de historische wijk Kitajgorod. Tot de gedwongen sluiting in 1923 vormde de kathedraal het belangrijkste gebouw van het Znamenski-klooster.

## Geschiedenis

De kathedraal werd gebouwd in de jaren 1679-1684 door de bojaar Miloslavski Ivan Mikhailovitsj. De grond waarop de kathedraal werd gebouwd behoorde oorspronkelijk tot de bojarenfamilie Romanov. Na een brand in 1737 en een tijd van neergang en verval, beleefde het klooster aan het einde van de achttiende eeuw een nieuwe periode van bloei. De kathedraal werd verfraaid en er werd in de jaren 1784-1789 een nieuwe toren bij de kathedraal gebouwd. Het klooster werd in 1812 door Franse troepen geplunderd. De kathedraal daarentegen werd niet beschadigd en gedurende de bezetting werden zelfs vieringen van erediensten toegestaan in de benedenkerk. Na wederopbouw van de kloostergebouwen werd het monastieke leven in 1827 hervat. In 1907 verbleven in het klooster 9 monniken en 12 novicen.

### Sovjet-periode

In 1923 werd het kloosterleven afschaft. De gebouwen werden samen met de kathedraal onttrokken aan de kerk en voor huisvesting aangepast. Begin jaren 60 werden een aantal kloostergebouwen gesloopt. Tijdens de bouw van het hotel "Rusland" werd de kathedraal in 1963-1972 gerestaureerd in de staat van 1684. De kathedraal kwam in handen van een Russische vereniging voor monumenten en werd gebruikt als locatie voor lezingen en concerten.

### Heropening

Sinds 10 oktober 1992 zijn de erediensten in de kathedraal hervat. De kathedraal wordt gebruikt door de Russisch-orthodoxe Kerk maar heeft ook een toeristische functie en vormt samen met het Romanovhuis tevens een museum.

## Externe link

* (ru) Kerken van Rusland
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Знаменский монастырь (Москва) op de Russischtalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Air Sirin

Air Sirin is een Oekraïense luchtvaartmaatschappij met thuisbasis in Kropyvnytsky.

## Opgericht

Air Sirin werd opgericht in 2005.

## Vloot

De vloot van Air Sirin bestaat uit:
* 1 Antonov AN-24V

## Externe link

* Air Sirin
# Holleke Bolleke

Holleke Bolleke is het 69ste album uit de reeks van De avonturen van Urbanus en verscheen in 1999 voor het eerst in België.

## Het verhaal

In Holleke Bolleke komt er een nieuwe leerling in de klas. Hij heet Holleke Bolleke en is zeer dik. Om hem door de deur te krijgen moeten ze hem insmeren met olie. Urbanus haalt grappen uit met hem. Op een nacht komt er een duiveltje uit zijn oor die Urbanus opstookt. Uit zijn andere oor komt er een engeltje die Urbanus en Holleke Bolleke vrienden wil laten worden. Urbanus draait zich op zijn rechterzijde waardoor het duiveltje niet meer naar binnen kan. Het engeltje heerst nu en Holleke Bolleke en Urbanus worden vrienden. Door zijn overgewicht sterft Bolleke plots en Urbanus ziet hem na zijn dood overal : in een vliegtuig, een lamp, het portret van Fillemon,... Maar ook in de brievenbus van de belastingen. Die neemt hij mee en daardoor wordt hij opgepakt door de politie. Hij wordt ter dood veroordeeld en een beul snijdt sneetjes van zijn hoofd. Urbanus trekt zijn hersenen in waardoor hij het overleeft. Hij geeft de beul een klap in zijn gezicht en de rest van de familie Urbanus doet mee. De beul en de politie vluchten en Urbanus bindt Holleke Bolleke vast aan een touwtje. Cesar en Eufrazie zien alleen een rechtopstaand touwtje waardoor Bolleke twijfelt of hij wel echt op aarde is.
# Diglyphus bimaculatus

Diglyphus bimaculatus is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Zhu, LaSalle & Huang.
# Diphyus rungwemontis

Diphyus rungwemontis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Heinrich in 1967.
# Wereldkampioenschappen veldrijden 1995

De wereldkampioenschappen veldrijden 1995 werden gehouden op 29 januari 1995 in Eschenbach, Zwitserland.

## Uitslagen
### Mannen, elite

| Plaats | Renner | Land | Tijd |
| | Dieter Runkel | Zwitserland | 57.44 |
| 2 | Richard Groenendaal | Nederland | + 0.37 |
| 3 | Beat Wabel | Zwitserland | + 0.57 |
| 4. | Adrie van der Poel | Nederland | + 1.18 |
| 5. | Roger Honegger | Zwitserland | + 1.26 |
| 6. | Peter Van Santvliet | België | + 1.43 |
| 7. | Dominique Arnould | Frankrijk | + 1.45 |
| 8. | Jan Østergaard | Denemarken | + 2.01 |
| 9. | Daniele Pontoni | Italië | + 2.11 |
| 10. | Emmanuel Magnien | Frankrijk | + 2.30 |

### Jongens, junioren

| Plaats | Renner | Land | Tijd |
| | Zdeněk Mlynář | Tsjechië | 40.01 |
| 2 | Guillaume Benoist | Frankrijk | + 0.12 |
| 3 | Stefan Bünter | Zwitserland | + 0.16 |
| 4. | Miguel Martinez | Frankrijk | + 0.18 |
| 5. | Pavel Prošek | Tsjechië | + 0.31 |
| 6. | Maarten Nijland | Nederland | + 0.47 |
| 7. | Patrick Dubacher | Zwitserland | z.t. |
| 8. | Roger Zweifel | Zwitserland | + 0.54 |
| 9. | Robby Pelgrims | België | + 0.59 |
| 10. | Fabrizio Dall'Oste | Italië | + 1.06 |

## Medaillespiegel

| Plaats | Land | 1 Goud | 2 Zilver | 3 Brons | Totaal |
| 1 | Zwitserland | 1 | 0 | 2 | 3 |
| 2 | Tsjechië | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 3 | Frankrijk | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 4 | Nederland | 0 | 1 | 0 | 1 |
| Totaal | Totaal | 2 | 2 | 2 | 6 |
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Mistrzostwa Świata w Kolarstwie Przełajowym 1995 op de Poolstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Kampioenschappen: Wereldkampioenschappen · Belgische kampioenschappen · Nederlandse kampioenschappen
Klassementen: Wereldbeker · Superprestige · GvA Trofee · Challenge national
1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
Categorieën Mannen elite · vrouwen elite · mannen beloften · vrouwen beloften · jongens junioren · meisjes junioren · gemengde estafette Voormalig: mannen amateurs
# ZIL (metrostation Moskou)

ZiL (Russisch: ЗИЛ ) is een toekomstig metrostation in Moskou aan de Troitskaja-lijn. Het station ligt ondergronds naast het gelijknamige station van de Centrale ringlijn midden in het voormalige fabriekscomplex van autofabriek Zavod imeni Lichatsjova, bij de kruising van de Lichatsjevlaan en de Lisitskistraat. Het station zal eind 2024 begin 2025 worden geopend en een OV-knooppunt vormen met het station van de centrale ringlijn, het naastgelegen busstation en op termijn met het station aan de toekomstige Birjoeljovo-radius.
Het station is in 2016 toegevoegd aan de, in 2012 geplande, Kommoenarka-radius om deze te verbinden met het bij ZiL geplande OV-knooppunt. Het eerste deel van deze lijn, die sinds 20 juli 2020 Troitskaja-lijn (lijn 16) wordt genoemd, moet rond de jaarwisseling 2024/2025 tussen ZiL en Oelitsa Novatorov worden geopend.

## Chronologie

* 30 augustus 2022, start van het boren van de rechter tunnelbuis naar Krymskaja
* 23 september 2022, start van het boren van de linker tunnelbuis naar Krymskaja
* 21 maart 2024, goedkeuring van de stationsnaam door burgemeester Sobjanin.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel ЗИЛ (станция метро, Троицкая линия) op de Russischtalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Kathedraal van de Onbevlekte Ontvangenis (Georgetown)

De Kathedraal van de Onbevlekte Ontvangenis (Engels: Cathedral of Immaculate Conception; ook Brickdam Cathedral genoemd) is de rooms-katholieke bisschopszetel in de Guyanese hoofdstad Georgetown. De kerk is opgebouwd in een romanesque stijl, en is 70 meter lang en 30 meter breed. Het centrale plafond is 18,5 meter hoog; de koepel bereikt een hoogte van 23 meter.

## Geschiedenis

In 1819 werd een commissie opgericht die om de bouw van een katholieke kerk in de straat Brickdam, op de plek waar eerst een paradeterrein lag. De eerste steen werd gelegd door gouverneur Benjamin D'Urban op 12 december 1825. De kerk heette eerst Christ Church en vanaf 1847 Church of the Resurrection.
Omdat deze kerk erg klein en eenvoudig was, werd korte tijd de Lady Chapel gebruikt die op de hoek van Camp Street en Hadfield Street stond. Deze werd echter al snel gedemonteerd en verplaatst naar Victoria, waar hij gestaan heeft tot 1921.
Op 21 april 1868 werd in aanwezigheid van gouverneur Francis Hincks de eerste steen gelegd voor St. Mary's Chapel. Het hoofdgebouw was ontworpen door Cesar Castellani en de toren door broeder Ignatius Scholes. De kerk (inclusief het hoogkoor) was 37 meter lang en 23 meter breed. Hij was opgetrokken in de gotische stijl uit demerara groenhart en krappahout. Op 7 maart 1913 werd deze kerk verwoest door een brand.
Twee dagen na de brand riep de katholieke burgemeester van Georgetown, Francis Dias, op tot de bouw van een nieuwe kathedraal. Op 15 augustus 1915 legde bisschop C.T. Galton de eerste steen. De bouw duurde 10 jaar, van 1921 tot 1931. Er werd gewapend beton gebruikt, graniet uit de buurt van de Essequibo en zand van Leguan Island. De nog niet voltooide kathedraal werd op 13 maart 1921 ingewijd door bisschop Galton.
In 1930 ontving de kathedraal een marmeren altaar van Paus Pius XI. De kansel is ook van marmer, en is een eerbetoon aan de familie Fogarty. In de westelijke muur bevindt zich een schrijn die eerst op de top van de toren van St. Mary's Chapel stond. Deze was bij de brand gevallen, maar heeft de val overleefd.
# Agroeca dubiosissima

Agroeca dubiosissima is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de bodemzakspinnen (Liocranidae). De spin leeft op de bodem en maakt geen web. Het dier behoort tot het geslacht Agroeca. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Strand.
# Slag bij Turbigo

De Slag van Turbigo was een veldslag die plaatsvond op 3 juni 1859 en onderdeel was van de Tweede Italiaanse Onafhankelijkheidsoorlog. De veldslag leidde tot een nieuwe Franse overwinning op de Oostenrijkers.

## Verloop van de veldslag

Op 2 juni 1859 bereikte de voltigeurs onder leiding van generaal Jacques Camou het dorp Galliate aan de oever van de Ticino, gevolgd door het derde korps van het Franse leger onder leiding van generaal Patrice de Mac Mahon, dat een dag later arriveerde. De overige Franse troepen verbleven in en rond Novara. De brug over de Ticino naar het dorp Turbigo aan de overkant was opgeblazen. Gedurende de nacht van 2 op 3 juni 1859 legden de troepen van Camou een noodbrug aan, die bij zonsopgang klaar was.
Op de ochtend van 3 juni 1859 vielen de troepen van Patrice de Mac Mahon Ticino aan. Ze ondervonden echter weinig weerstand. De Mac Mahon rukte op richting Robecchetto en werd bij de gevechten die daarop volgde bijna gevangengenomen door de Oostenrijkers. Vervolgens troffen de Fransen het geluk in contact te treden met de lokale arts Carlo Brumatti, die zowel Frans als Italiaans sprak en de Mac Mahon hielp de Italiaanstalige en Franstalige troepen onder zijn gezag beter te coördineren.
Het Oostenrijkse weerwerk tegen de oprukkende Fransen wist die laatste niet tegen te houden. Aan het einde van de strijd waren er aan beide kanten enkele tientallen doden.
Daags nadien vond de bloedige Slag bij Magenta plaats.
# Det mystiske bryllup i Pistoja

Det mystiske bryllup i Pistoja (ook wel Det Mystiske Bryllup mellem Biskoppen og Abbedissen af Pistoia genoemd) is een schilderij van de Deense kunstschilder Kristian Zahrtmann, olieverf op doek, 146,8 x 123,5 centimeter groot, gemaakt in 1894. Het werk bevindt zich sinds 1963 in de collectie van het Bornholms Kunstmuseum.

## Context

Op het schilderij is een bruiloftsceremonie uit het jaar 1500 tussen een bisschop en een kloosteroverste uit Pistoia te zien. De ceremonie staat afgebeeld voor de San Pietro in Pistoia.

## Totstandkoming

Zahrtman vervaardigde het schilderij in zijn atelier in Amaliegade te Kopenhagen. Hij had hiervoor een kleine vijf maanden in de periode 1893/94 nodig. Het moet veel van hem gevergd hebben, daar hij in diezelfde periode met nog negen andere schilderijen in de weer was die tentoongesteld zouden worden op Den frie Udstilling en op Charlottenborg.

## Provenance

Uit de provenance blijkt dat het schilderij enige malen van eigenaar is gewisseld. In 1894 wilde niemand het schilderij van Zahrtmann nog kopen. Twee jaar later probeerde Zahrtmann het andermaal via een veiling, maar hij zag van de verkoop af omdat het bod erop te laag was. In 1903 werd het schilderij voor 4500,- DKK verkocht en in 1905 voor 20.000,- DKK aan Ed Rée. Na het overlijden van Zahrtmann in 1917 werd het schilderij in 1918 voor 81.500,- DKK geveild, destijds het hoogste bedrag dat ooit voor een schilderij van een Deense kunstenaar was betaald. Het kwam in handen van Th. Jensen. De erfgenamen van Th. Jensen verkochten het schilderij in 1963 aan Otto Bruun voor 44.000,- DKK. Bruun schonk het schilderij later aan het Bornholms Kunstmuseum.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Det mystiske bryllup i Pistoja op de Deenstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (da) Møller, Lars Kærulf, Mette Thelle (1999). Kristian Zahrtmann. Bornholms Museumforening, ?, pp. 104. ISBN 87-89059-37-9.
* (da) Chelucci, Gianluca, Chiara D'Afflitto Museo Civico di Pistoia, Bornholms Kunstmuseum. Kristian Zahrtmann og Det Mystiske bryllup i Pistoia. Artout-Maschietto editore, 2003, pp. 157. ISBN 87-89059-52-2. Gearchiveerd op 4-11-2016. Geraadpleegd op 2-11-2016.
* (da) Møller, Lars Kærulf (2012). Billeder fra Bornholms Kunstmuseums samling. Bornholms Kunstmuseum e.a., Gudhjem, pp. 37. ISBN 978-87-89059-92-1. NUR 70.86.
* (da) Det mystiske bryllup i Pistoia op Kultur Index Danmark
* (da) Lars Kæruld Møller over Det mystiske bryllup i Pistoja op TV2 Bornholm

### Referenties

* 1 2 (da) Møller, Lars Kærulf, Mette Thelle (1999). Kristian Zahrtmann. Bornholms Museumforening, pp. 54-59. ISBN 87-89059-37-9.
* ↑ (da) Bornholms Kunstmuseum, Museo Civico di Pistoia. Kristian Zahrtmann og Det Mystiske bryllup i Pistoia, pp. 60. ISBN 87-89059-52-2. Gearchiveerd op 4-11-2016. Geraadpleegd op 2-11-2016.
* 1 2 (da) Møller, Lars Kærulf (2012). Billeder fra Bornholms Kunstmuseums samling. Bornholms Kunstmuseum e.a., Gudhjem, pp. 37. ISBN 978-87-89059-92-1. NUR 70.86.
# Diodora cayenensis

Diodora cayenensis is een slakkensoort uit de familie van de Fissurellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1822 door Lamarck.