OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Paul De Clercq

Paul Leopold De Clercq (Sint-Amands, 8 januari 1919 - Antwerpen, 17 februari 1999) was een Belgisch politicus voor de PVV.

## Levensloop

De Clercq promoveerde tot doctor in de rechten aan de Rijksuniversiteit Gent en werd aannemer van wegenwerken.
In 1964 werd hij voor de PVV verkozen tot gemeenteraadslid van Vosselaar en in 1965 benoemd tot burgemeester, wat hij bleef tot in hij zich in 1979 terugtrok uit de politiek.
Hij was ook parlementslid. Van 1965 tot 1968 zetelde hij voor het arrondissement Turnhout in de Kamer van volksvertegenwoordigers, van 1968 tot 1971 zetelde hij als provinciaal senator voor Antwerpen in de Senaat, van 1971 tot 1974 was hij rechtstreeks gekozen senator voor het kiesarrondissement Mechelen-Turnhout, van 1974 tot 1977 was hij opnieuw volksvertegenwoordiger en daarna was hij van 1977 tot 1978 terug rechtstreeks gekozen senator.
In de periode december 1971-december 1978 had hij als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook zitting in de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd en de verre voorloper is van het Vlaams Parlement.
Ook zetelde hij van 1965 tot 1968 en van 1974 tot 1979 in het Europees Parlement en was hij van 1972 tot 1974 plaatsvervangend lid van de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa.
Zijn zoon Erik De Clercq werd later eveneens burgemeester van Vosselaar.
* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
* Kamer van volksvertegenwoordigers, Levensberichten en Officieel Handboek, Brussel 1975.
* Belgische Senaat, Biografisch Handboek, Brussel, 1977.
* ↑ Oud-burgemeester Paul De Clercq overleden, Het Nieuwsblad, 19 februari 1999
* ↑ Paul De Clercq was veertien jaar burgemeester van Vosselaar, Het Laatste Nieuws/Kempen, 19 februari 1999
* ↑ Biografische fiche Paul De Clercq, Vlaams Parlement
# Pearl (gedicht)

Pearl is een Middelengels gedicht dat dateert uit het eind van de 14e eeuw.
De schrijver van het allegorische en religieus getinte droomvisioen is onbekend, maar op grond van dialectische en stilistische overeenkomsten wordt hij gezien als de auteur die ook verantwoordelijk was voor drie andere gedichten die zich in hetzelfde manuscript bevinden.
Dit manuscript staat bekend als Cotton Nero A.x, genoemd naar Robert Cotton (1570 – 1631), die een zeer uitgebreide verzameling oude handschriften bezat. Het bevindt zich momenteel in het British Museum. De andere gedichten die tot dit manuscript behoren zijn Patience, Cleanness en Sir Gawain and the Green Knight. Dit laatste is het enige wereldlijke gedicht in het handschrift.
Pearl wordt beschouwd als een van belangrijkste werken uit de Middelengelse literatuur. Het werd voor het eerst in druk gepubliceerd in 1921 door de Early English Text Society. Het gedicht is geschreven in allitererende verzen. Het telt 1212 achtlettergrepige regels, is opgebouwd uit 101 coupletten van 12 regels elk, en is opgesplitst in 20 delen.
Het gedicht is in wezen een elegie met als thema het zich neerleggen bij een verlies. De schrijver of de verteller verloor een dochtertje dat nog geen twee jaar oud was: de parel uit de titel. Hij loopt door de tuin waarin zij begraven is, valt daar in slaap en krijgt een droom. In een vreemd land ontwaart hij aan de overzijde van een rivier het Paradijs, waarin hij zijn met parels getooide en opgegroeide dochter waarneemt. Zij zegt hem dat zij in een gezegende staat verkeert en dat hij dus niet meer om haar moet rouwen. Ten slotte probeert hij de rivier over te steken om bij haar te zijn, waarop hij ontwaakt.
# Pellicia ranta

Pellicia ranta is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door Evans.
# Pazzi

Pazzi kan verwijzen naar:
* Pazzi (familie) - bankiersfamilie uit Florence
* Palazzo Pazzi - paleis in Florence toebehorend aan bovenstaande familie
* Pazzi-kapel - kapel in Florence, gefinancierd door bovenstaande familie
* Pazzi-samenzwering - complot in Florence tegen de familie d'Medici door onder meer de families Pazzi en Salviati
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Pazzi en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Pelochrista elegantana

Pelochrista elegantana is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Kennel.
# Pseudodendroides madurensis

Pseudodendroides madurensis is een keversoort uit de familie vuurkevers (Pyrochroidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Pic.
# Egbert Hanning

Egbert Hanning (Groningen, 17 mei 1952) is een beeldhouwer en schilder.

## Levensloop

Hanning volgde een architectuur- en beeldhouwopleiding aan Academie Minerva in Groningen van 1976 tot 1980. Al voor zijn studietijd trok het kunstenaarschap hem aan. Zijn belangstelling ging uit naar beeldhouwen, schilderen en poëzie. In 1969 bezocht hij het Kröller-Müller Museum en was zeer onder de indruk van de werken van de neoplastici Piet Mondriaan en Theo van Doesburg. Hij had zijn eerste tentoonstelling van werken op papier in 1970 in het gemeentehuis van Groningen. Zijn eerste beelden goot hij aanvankelijk in brons. Ook werkte hij met staal. Grote voorbeelden waren beeldhouwers als David Smith en Julio González. Hij heeft stage gelopen bij de beeldhouwer Hugo Hol en zich de vaardigheid van het autogeen lassen eigen gemaakt. Hanning werkt sindsdien met messing (een legering van koper en zink), koper en brons en last de in vorm geknipte onderdelen tot een beeld; de naden worden met de hand geboetseerd, waaraan het handschrift van de kunstenaar te herkennen is. Sinds 2010 werkt hij weer met rvs, vaak in combinatie met messing.

## Werk

Hannings werk laat zich niet bij een kunststroming indelen en zijn stijl is zeer herkenbaar. Hij werkt in een grote werkplaats in het Groningse Middelstum, maar ook in zijn schilderatelier aan huis (in het dorp Lauwerzijl). Hij werkt nog steeds samen met Hugo Hol, met wie hij sinds lang bevriend is. Zijn werk is te vinden in de openbare ruimte, onder andere in Hoogezand-Sappemeer, Grijpskerk, Emmen, Haren (Glimmen), Slochteren en Bellingwolde en bij particulieren in binnen- en buitenland.

## Fotogalerij

* Hommage à Julio González (1985), part. coll.
* Zonder titel in Skulpturengarten Funnix (Sammlung Wübbena)
* Zonder titel in beeldentuin Lauwerzijl
* Zonder titel in Bellingwolde
* Detail van sculptuur Untitled (1985/6) in Glimmen, gemeente Haren
# Piredede

Piredede is een dorp in het Turks district İmranlı in de provincie Sivas. Het dorp ligt ongeveer 11 km ten noordoosten van de stad İmranlı en 111 km ten noordoosten van de stad Sivas. Het dorp is een van de twee - samen met Eskidere - religieus gemengde dorpen in İmranlı: er wonen naast alevitische Zaza, die uit de regio Dersim zijn gekomen, ook soennitische Turken, die oorspronkelijk uit de Kaukasus afstammen.

## Bevolking

Het dorp Piredede is een van de dunbevolktste dorpen in de regio; in 2019 woonden er slechts 14 personen permanent in het dorp - een stijging vergeleken met het minimum van 8 personen in 2007. In de jaren zestig en zeventig van de twintigste eeuw woonden er echter nog rond de 200 personen in het dorp. Het overgrote deel van de oorspronkelijke inwoners is geëmigreerd naar grotere Turkse steden, zoals Istanboel, Ankara of Bursa, of naar landen in West-Europa.
| Jaar | Totaal | Mannen | Vrouwen |
| 2019 | 14 | 9 | 5 |
| 2012 | 12 | 7 | 5 |
| 2007 | 8 | 4 | 4 |
| 1997 | 51 |
| 1985 | 145 |
| 1975 | 176 | 78 | 98 |
| 1970 | 181 | 82 | 99 |
| 1960 | 214 | 106 | 108 |
| 1955 | 207 | 97 | 110 |
| 1950 | 186 |
* ↑ (tr) Alevi köyleri
* ↑ (tr) İMRANLI’NIN İNANÇ COĞRAFYASI VE İLÇEDEKİ ZİYARET YERLERİ İLE İLGİLİ İNANÇ VE UYGULAMALAR
* ↑ (tr) SİVAS İMRANLI PIREDEDE KÖYÜ NÜFUSU
* ↑ Volkstelling van 1975
* ↑ Volkstelling van 1970
* ↑ (tr) Kaza, Nahiye ve Köy Muhtarlıkları itibariyle Nüfus miktarı
* ↑ Volkstelling van 1950
# Verdão

Estádio Governador José Fragelli, beter bekend als Verdão, is een stadion uit de stad Cuiabá in Brazilië. Het huidige stadion, dat een capaciteit van 40.000 toeschouwers heeft, werd gebouwd in 1976. Het stadion zal vervangen worden door het stadion Arena Pantanal voor het WK 2014, dat een capaciteit zal hebben van ruim 42.000 toeschouwers.
# Scrobigera vitalisi

Scrobigera vitalisi is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Chandeze..
# Erechthias physocapna

Erechthias physocapna is een vlinder uit de familie van de echte motten (Tineidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door meyrick.
# Egbert I

Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Egbert I en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
* Egbert I van Kent (ca. 650-673), koning van Kent (664-673)
* Egbert van Saksen (ca. 756-voor 811), hertog der Saksen, graaf van Boroctra en de Deense Mark
* Egbert I van Meißen (ca. 1036-1068), markgraaf van Brunswijk (1057-1068) en Meißen (1067-1068) en graaf van Midden-Friesland (1057-1068)
* Egbert I van Bentheim (ca. 1253-1311), graaf van Bentheim
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Egbert I en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Egon Kuchlein

Egon Kuchlein (Amsterdam, 30 juni 1958) is een Nederlands architect en beeldend kunstenaar.

## Biografie

Kuchlein volgde een opleiding aan de Kunstacademie in Arnhem in de richtingen omgevingsvormgeving/monumentaal, waar hij in 1984 zijn diploma behaalde. Hierna studeerde hij architectuur aan de Academie van Bouwkunst, afdeling Architectuur, in Amsterdam.
Hij heeft als kunstenaar tentoonstellingen en opdrachten in de openbare ruimte uitgevoerd, naast decors voor theater- en dansvoorstellingen en een enkele film. Kuchlein is lid geweest van het kunstenaarsinitiatief stichting Plaatsmaken, met onder meer de manifestatie Kunst, Krisis of Keerpunt. In 1985 richtte hij met Jan Samson de coöperatieve vereniging 'De Gevestigde Orde' op, waarmee zij kunst wilden brengen op andere plekken dan een museum, zoals op straat of in de stad. In 1989 waren zij organisator van Arturodam, een kunstproject in miniatuurstad Madurodam.
In 1991 bracht Kuchlein een object in voor de tentoonstelling Hof van Beelden in de Botanische Tuinen van Utrecht.
In 1994 plaatsten Kuchlein en Samson een kunstwerk op de Geniedijk in de Haarlemmermeer, als onderdeel van een kunstproject.
In de Helmondse wijk Dierdonk was Kuchlein in 2000 verantwoordelijk voor het ontwerp en de inrichting van een pleintje aan de Dierdonklaan.
Verder was hij tot 2010 een actief gebruiker van de ateliers in grote woon-werkpanden in Amsterdam zoals Conradstraat (1986–1988) ‘de Arbeidsinspectie' (1988–1992) en de Nieuw & Meer (1992–2010)
Met de oprichting van Egeon Architecten in 2003 – tot 2020 samen met de industrieel ontwerper Florian Aberle – legde hij zich toe op het ontwerp van een woning als unica, al dan niet in opdracht.
* ↑ In Madurodam kan toerist op kunstwerken neerzien. Trouw. Delpher (26 april 1989).
* ↑ de Stem | 12 november 1988 | pagina 35. Krantenbank Zeeland (12 november 1988). Geraadpleegd op 2 november 2023.
* ↑ Oogverblindende combinatie. Algemeen Dagblad. Delpher (6 juni 1991).
* ↑ Een ode aan een dijk. Trouw. Delpher (23 juli 1994).
* ↑ Plein vol fossielen in Dierdonk, Helmond Granieten Tapijt noem. ED (26 mei 2021).
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 46721
# Egon Franke

Egon Franke kan verwijzen naar:
* Egon Franke (politicus) (1913–1995), Duits politicus
* Egon Franke (schermer) (1935–2022), Pools schermer
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Egon Franke en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Ecopista do Dão

De Ecopista do Dão is een fiets- en wandelpad in het district Viseu in Portugal. Met zijn 49 km lengte is het de langste ecopista van Portugal (in 2020). Het pad volgt het traject van de vroegere spoorlijn de Linha do Dão en loopt van de stad Viseu naar het treinstation Santa Comba Dão in het dorp Vimieiro.

## Geschiedenis

De Linha do Dão was een van de eerste smalspoortrajecten (type: meterspoor, 1000 mm wijd) in Portugal. De lijn werd ingehuldigd op 25 november 1890.
De spoorlijn werd in 1972 voor vrachtvervoer gesloten en op 25 september 1988 definitief opgeheven. Tussen 1997 en 1999 werden de rails en dwarsliggers verwijderd. De stations bleven intact en werden sindsdien verwaarloosd.
De Ecopista do Dão werd ontwikkeld van 2007 tot 2011 door de Intergemeentelijke gemeenschap Viseu Dão Lafões (Portugees: Comunidade Intermunicipal Viseu Dão Lafões), in samenwerking met drie gemeentes: Viseu, Tondela en Santa Comba Dão.

## Traject

De ecopista heeft een lengte van 49,2 km en doorkruist de drie gemeenten Viseu, Tondela en Santa Comba Dão. Het wegdek is volledig verhard. In elke gemeente heeft het pad een andere kleur: rood voor de route binnen de gemeente Viseu, groen voor Tondela en blauw voor Santa Comba Dão.
Op diverse plaatsen zijn houten hekken langs de route geplaatst ter bescherming van de gebruikers. Regelmatig zijn er plekken waar gymnastiekoefeningen gedaan kunnen worden met hulp van bijvoorbeeld rekken. In het deel van de gemeente Santa Comba Dão volgt het pad de Dão rivier met uitzichten over de rivier.
Het traject van de Ecopista do Dão :
| KM | Referentiepunten (Voormalige treinstations in hoofdletters) | Bijzonderheden |
| 49 | TREINSTATION SANTA COMBA DÃO | |
| 45 | Ponte do Granjal | Oude spoorbrug over de Dão rivier |
| 43 | TREIXEDO | |
| 40 | Brug bij Nagozela | |
| 35 | TONDA | |
| 30 | Brug bij Tinhela | |
| 29 | TONDELA | Ongeveer twee kilometer ten westen van de Ecopista ligt het stadje Tondela. Aan de ecopista is een hotelletje-café-restaurant "Ninho d'Arara". Ook fietsenverhuur. |
| 19 | PARADA DE GONTA | Het voormalig station is nu het café-restaurant "Temperos Nómadas". Maandag's gesloten. |
| 18 | Tunnel bij Póvoa da Catarina | |
| 17 | FARMINHÃO | Het vroegere station is nu café-restaurant "Station Alive". Open elke dag. |
| 13 | TORREDEITA | |
| 8 | FIGUEIRÓ | Het vroegere station is nu café "Cais Bar". Open elke dag. |
| 0 | VISEU | Eindpunt in de stad Viseu. |

## Varia

* Fietsverhuur: Bij een bedrijf naast de ecopista (km 47) en in het café-restaurant in Tondela zijn verschillende types fietsen te huur.
* In 2013 kreeg de Ecopista do Dão de derde prijs van de European Greenways Association.
* Fotogalerij
* Oude spoorbrug bij Granjal
* Vroegere treinstation van Treixedo
* De Ecopista kruist een openbare weg.
* Voormalig treinstation Torredeita
* Figueiró restaurant
Op de Portugese website ciclovia.pt/ zijn nog meer foto's te zien van de Ecopista.
# Egira candida

Egira candida is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Smith.
# Egira curialis

Egira curialis is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1873 door Grote.
# Pekklaver

Pekklaver (Bituminaria bituminosa), ook teerklaver of asfaltklaver genoemd, is een plantensoort uit de Vlinderbloemenfamilie (Fabaceae). Kenmerkend voor de plant is dat de bladeren bij kneuzing naar pek ruiken. De plant is vrij algemeen in het hele Middellandse Zeegebied, van de Canarische Eilanden en Madeira in het westen tot de Zwarte Zee en Arabië in het oosten. Ze groeit op droge, rotsachtige plekken, wegbermen, weiden en braakliggende terreinen.

## Beschrijving

De pekklaver is een vaste plant en wordt 20 tot 100 cm hoog. Ze heeft dunne, rechtopgroeiende, vertakte stengels die dicht aanliggend behaard en aan de basis houtachtig kunnen zijn. Het alternerend geplaatste, langgesteelde blad bestaat uit drie blaadjes, die elliptisch tot langwerpig zijn. De bladrand is gaaf. Elk blaadje is 1 tot 6 cm lang en tussen 0,5 en 3 cm breed. De blaadjes hebben aan de onderzijde klieren, waardoor de onderzijde gestippeld lijkt.
De plant bloeit van maart tot augustus met lila tot blauwviolette bloemen, die op een 10 tot 30 cm lange bloemsteel in de bladoksels staan. De bloem bestaat uit 7 tot 30 bloempjes die een dichte, ronde, hoofdjesachtige tros vormen met een diameter van 20 tot 35 mm. Aan de basis bevinden zich twee- tot drietandige schutbladen. De kelk is tussen de 12 en 18 millimeter lang en borstelig behaard. Bij het gekleurde kroonblad is de vlag langer dan de zwaarden en de uit twee blaadjes bestaande kiel.
Het vruchtje is een stekelige en behaarde, eivormige peulvrucht met een lengte van ongeveer 5 mm. Het heeft een gebogen, brede, afgeplatte snavel die ongeveer tweemaal zo lang is dan het vruchtje.

## Namen in andere talen

* Duits: Asphaltklee
* Engels: Arabian pea, pitch trefoil
* Frans: Psoralée bitumineuse
* Spaans: Trébol hediondo

## Afbeeldingen

* Bloem
* Blad
* Vruchten (groen en rijp)

## Literatuur

* Bituminaria bituminosa (L.) C.H.Stirt. op Global Biodiversity Information Facility (GBIF)
# Pseudodendroides umenoi

Pseudodendroides umenoi is een keversoort uit de familie vuurkevers (Pyrochroidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Kôno.
# Walt Whitman-ouverture

De Walt Whitman-ouverture is een compositie van Gustav Holst. Hij schreef het werk in 1899 toen hij zich nog niet volledig tot componeren had gewend. Hij was onder meer trombonist en repetitor bij de Carl Rosa Opera Company. Britse componisten leerden net het werk van de Amerikaanse schrijver Walt Whitman kennen. Holst pakte het anders aan en kwam met een instrumentaal eerbetoon aan Whitman, die toen al zeven jaar dood was. Daarin is een vroege Holst te horen die naar de mening van recensenten nog erg zijn oren te luister had gelegd bij Johannes Brahms en Felix Mendelssohn Bartholdy. Ook Richard Wagner werd erbij gehaald. Het werk bleef lang rondgaan in het amateurorkestencircuit. Pas op 20 oktober 2006 volgde de eerste uitvoering door een beroepsorkest. David Lloyd-Jones leidde het BBC Concert Orchestra in een programma bestaande uit:
* Holst: Walt Whitman-ouverture
* Ralph Vaughan Williams: Norfolk Rhapsody no. 1
* Arthur Sullivan: Irish Symphony
* Frank Bridge: Oration.
Holst had geen geluk met zijn keuze tot een instrumentaal werk. Twee werken gebaseerd op teksten van Whitman behoren inmiddels tot het standaardrepertoire in de Britse klassieke muziek: Vaughan Williams' A Sea Symphony en Frederick Delius' Sea Drift. Terwijl die werken een uitgebreide discografie hebben, is Holsts werk in 2013 slechts drie maal vertegenwoordigd. Onderstaande opname is daar een van. De andere zijn een opname van Douglas Bostock met Münchner Symphoniker en Nicholas Braithwaite met het London Philharmonic Orchestra.
* Uitgave Naxos: Ulster Orchestra o.l.v. JoAnn Falletta
* English Music Festival met premièredatum
# Waterloos (plaats)

Waterloos is een gehucht ten westen van Neeroeteren in de Belgische gemeente Maaseik.
Het gehucht ligt op het overgangsgebied van de Vlakte van Bocholt en het Kempens Plateau op een hoogte van ongeveer 50 meter. Direct ten westen van Waterloos is er een steilrand naar het plateau dat gelegen is op een hoogte van zo'n 70 meter.
Waterloos wordt door de Zuid-Willemsvaart van Neeroeteren gescheiden en is door lintbebouwing verbonden met het naburige gehucht Berg. Hier vindt men, aan de kruising van de Drievekkenweg en de Leverenweg, de Onze-Lieve-Vrouw Hulp der Christenenkerk, een sobere bakstenen zaalkerk, gebouwd in 1965.
# Walther Wever

Generaal Walther Wever (11 november 1887- 3 juni 1936) was de eerste stafchef van de Luftwaffe.
In de Eerste Wereldoorlog diende hij in de Reichsheer in de staf van Ludendorff. Zijn ideeën over de oorlogvoering in de lucht hadden een belangrijke invloed op de Luftwaffe. Eerst moest er volledige heerschappij in de lucht zijn, dit moest worden bereikt door defensieve middelen, luchtverdediging en de jacht, en door de uitschakeling van de vijandelijke offensieve middelen. Omdat het laatste gedaan moest worden door middel van bombardementen, werd de bommenwerper de kern van de luchtmacht. In tegenstelling tot Wever besteedden zijn opvolgers, Ernst Udet en Hans Jeschonnek, geen aandacht aan het strategische element van de luchtoorlog: dit paste namelijk niet in de leer van de Blitzkrieg.
Wever kwam in 1936 om bij een vliegtuigongeluk.

## Militaire loopbaan

* Fahnenjunker-Unteroffizier: 18 augustus 1905
* Fähnrich: 18 november 1905
* Leutnant: 18 augustus 1906
* Oberleutnant: 19 februari 1914
* Hauptmann: 19 februari 1915 - juni 1915
* Major: 1 februari 1926
* Oberstleutnant: 1 april 1930
* Oberst: 1 februari 1933
* Generalmajor: 1 oktober 1934
* Generalleutnant:1 april 1936

## Decoraties

* IJzeren Kruis 1914, 1e en 2e Klasse
* Ridderkruis in de Huisorde van Hohenzollern met Zwaarden
* Orde van Militaire Verdienste (Beieren), 4e Klasse met Zwaarden
* Ridder der Eerste Klasse in de Albrechtsorde met Zwaarden
* Ridder der Eerste Klasse in de Frederiks-Orde
* Militair Kruis van Verdienste (Mecklenburg-Schwerin), 2e Klasse
* Kruis voor Verdienste in de Oorlog (Mecklenburg-Strelitz), 3e Klasse
* Kruis voor Militaire Verdienste (Brunswijk), 1e en 2e Klasse
* Ridder der Tweede Klasse in de Saksisch-Ernestijnse Huisorde
* Kruis voor Militaire Verdienste (Oostenrijk-Hongarije) met Oorlogsdecoratie
* IJzeren Halve Maan
* Gezamenlijke Piloot-Observatiebadge in Goud met Diamanten op 11 november 1935
* (de) Jörg Nimmergut. Deutsche Orden und Ehrenzeichen bis 1945. Band 4. Württemberg II – Deutsches Reich. Zentralstelle für wissenschaftliche Ordenskunde, München 2001, ISBN 3-00-001396-2, S. 2441
* ↑ (en) gettyimages: Wever, Walter - Officer, Germany*11.11.1887-03.06.1936+Funeral in Kleinmachnow: at the grave: Reichminister Hermann Goering, in the background: General Werner von Blomberg and Colonel-General Werner von Fritsch - Photographer: Heinz Fremke- Published. Geraadpleegd op 20 januari 2020.
* 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 (en) Axis Biographical Research: LUFTWAFFE, GENERALLEUTNANT, Generalleutnant Walther Wever. Geraadpleegd op 20 januari 2020.
* 1 2 3 4 5 6 7 8 TRACESOFWAR: Wever, Walther (LW-Generalleutnant). Geraadpleegd op 20 januari 2020.
* 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Rangliste des Deutschen Reichsheeres. Mittler & Sohn, Berlin, S. 119
* ↑ Jörg Nimmergut: Deutsche Orden und Ehrenzeichen bis 1945. Band 4.