OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ruiterstandbeeld van Karel XV

Het bronzen ruiterstandbeeld van Karel XV is een sculptuur voorstellende Karel XV van Zweden (1826-1872) gezeten te paard, gemaakt door Charles Friberg in 1909. Het beeld staat aan de Djurgårdsvägen voor het Biologiska museet in Djurgården, Stockholm (Zweden).

## Geschiedenis

Voor het ontwerpen van een ruiterstandbeeld van Karel XV werd een wedstrijd uitgeschreven die gewonnen werd door Charles Friberg, die toen in Parijs woonde. Bij de eerste prijs hoorde een prijsgeld van tweeduizend Zweedse kronen. De tweede prijs met een prijsgeld van 1200 Zweedse kronen ging naar Gustaf Malmqvist, terwijl de derde prijs niet werd uitgereikt.
Het standbeeld werd onthuld op 3 mei 1909, de verjaardag van Karel XV. Voor zijn werk aan dit ruiterstandbeeld werd Friberg bij deze ceremonie beloond met de ridderorde van Vasa uitgereikt door Gustaaf V van Zweden. Hij ontving ook de Deense Orde van de Dannebrog.

## Beschrijving

Karel XV van Zweden zit op een dravend paard, gekleed in het parade-uniform van het huisregiment van de kroonprins en voorzien van enige ordetekenen zoals het lint van de Orde van de Serafijnen. Het beeld wekt een beeld op van een knappe, vrolijke koning.
Het beeld staat op een granieten voetstuk waarop aan de voorzijde de naam van de koning staat, het koninklijk wapen en de koninklijke motto Land skall med lag byggas (Land zal door de wet gebouwd worden). Het geheel staat op een platform afgezet met stenen balusters waartussen ijzeren kettingen hangen. Het platform is aan de voorzijde en aan weerszijden toegankelijk middels vier treden. Op het platform bevinden zich tevens een tweetal stenen banken.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Karl XV:s staty op de Zweedstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Saint-Aubin-le-Guichard

Saint-Aubin-le-Guichard is een plaats en voormalige gemeente in het Franse departement Eure in de regio Normandië en telt 310 inwoners (2013). Deze plaats maakt deel uit van het arrondissement Bernay.

## Geschiedenis

De gemeente maakte deel uit van het kanton Beaumesnil tot dit op 22 maart 2015 werd opgeheven en de gemeenten werden opgenomen in het kanton Bernay. Op 1 januari 2016 fuseerden de gemeenten van het voormalige kanton, op één na, tot de commune nouvelle Mesnil-en-Ouche.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Aubin-le-Guichard bedraagt 11,13 km², de bevolkingsdichtheid is 28 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Aubin-le-Guichard met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Rutino

Rutino is een gemeente in de Italiaanse provincie Salerno (regio Campanië) en telt 908 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 9,7 km², de bevolkingsdichtheid is 102 inwoners per km².

## Demografie

Rutino telt ongeveer 334 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 6,7% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 986 |
| 2001 | 920 |

## Geografie

Rutino grenst aan de volgende gemeenten: Lustra, Perito, Prignano Cilento, Torchiara.
* Italiaans bureau voor statistiek
Acerno · Agropoli · Albanella · Alfano · Altavilla Silentina · Amalfi · Angri · Aquara · Ascea · Atena Lucana · Atrani · Auletta · Baronissi · Battipaglia · Bellizzi · Bellosguardo · Bracigliano · Buccino · Buonabitacolo · Caggiano · Calvanico · Camerota · Campagna · Campora · Cannalonga · Capaccio · Casal Velino · Casalbuono · Casaletto Spartano · Caselle in Pittari · Castel San Giorgio · Castel San Lorenzo · Castelcivita · Castellabate · Castelnuovo Cilento · Castelnuovo di Conza · Castiglione del Genovesi · Cava de' Tirreni · Celle di Bulgheria · Centola · Ceraso · Cetara · Cicerale · Colliano · Conca dei Marini · Controne · Contursi Terme · Corbara · Corleto Monforte · Cuccaro Vetere · Eboli · Felitto · Fisciano · Furore · Futani · Giffoni Sei Casali · Giffoni Valle Piana · Gioi · Giungano · Ispani · Laureana Cilento · Laurino · Laurito · Laviano · Lustra · Magliano Vetere · Maiori · Mercato San Severino · Minori · Moio della Civitella · Montano Antilia · Monte San Giacomo · Montecorice · Montecorvino Pugliano · Montecorvino Rovella · Monteforte Cilento · Montesano sulla Marcellana · Morigerati · Nocera Inferiore · Nocera Superiore · Novi Velia · Ogliastro Cilento · Olevano sul Tusciano · Oliveto Citra · Omignano · Orria · Ottati · Padula · Pagani · Palomonte · Pellezzano · Perdifumo · Perito · Pertosa · Petina · Piaggine · Pisciotta · Polla · Pollica · Pontecagnano Faiano · Positano · Postiglione · Praiano · Prignano Cilento · Ravello · Ricigliano · Roccadaspide · Roccagloriosa · Roccapiemonte · Rofrano · Romagnano al Monte · Roscigno · Rutino · Sacco · Sala Consilina · Salento · Salerno · Salvitelle · San Cipriano Picentino · San Giovanni a Piro · San Gregorio Magno · San Mango Piemonte · San Marzano sul Sarno · San Mauro Cilento · San Mauro la Bruca · San Pietro al Tanagro · San Rufo · San Valentino Torio · Sant'Angelo a Fasanella · Sant'Arsenio · Sant'Egidio del Monte Albino · Santa Marina · Santomenna · Sanza · Sapri · Sarno · Sassano · Scafati · Scala · Serramezzana · Serre · Sessa Cilento · Siano · Sicignano degli Alburni · Stella Cilento · Stio · Teggiano · Torchiara · Torraca · Torre Orsaia · Tortorella · Tramonti · Trentinara · Valle dell'Angelo · Vallo della Lucania · Valva · Vibonati · Vietri sul Mare
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Saint-Louet-sur-Seulles

Saint-Louet-sur-Seulles is een gemeente in het Franse departement Calvados (regio Normandië) en telt 175 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Caen.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Louet-sur-Seulles bedraagt 4,4 km², de bevolkingsdichtheid is 39,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Louet-sur-Seulles met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
* ↑ Populations légales 2021.
# Saint-Louis-du-Nord (gemeente)

Saint-Louis-du-Nord (Haïtiaans-Creools: Sen Lwi dinò) is een stad en gemeente in Haïti met 116.000 inwoners. De plaats ligt aan de Atlantische Oceaan, 13 km ten oosten van de stad Port-de-Paix. Het is de hoofdplaats van het gelijknamige arrondissement in het departement Nord-Ouest.
Er wordt cacao, koffie en rijst verbouwd. Ook is er een vissershaven. Verder wordt er koper gevonden.

## Indeling

De gemeente bestaat uit de volgende sections communales:
| Nr. | Naam | Km² | Inw.2015 |
| 1 | Rivière des Nègres | 18,24 | 12.252 |
| 2 | Derourvay | 12,72 | 38.290 |
| 3 | Les Granges | 26,34 | 25.450 |
| 4 | Rivière de Barre | 23,62 | 18.031 |
| 5 | Bonneau | 21,87 | 14.969 |
| 6 | Lafague (Chamoise) | 22,81 | 7.358 |
* ↑ Institut Haïtien de Statistique et d'Informatique (IHSI); raming 2015 (vanaf blz. 79).
* ↑ The Columbia Gazetteer of North America, 2000 (gearchiveerd)
# Saint-Louet-sur-Vire

Saint-Louet-sur-Vire is een gemeente in het Franse departement Manche (regio Normandië) en telt 172 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saint-Lô.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Louet-sur-Vire bedraagt 7,3 km², de bevolkingsdichtheid is 23,6 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Louet-sur-Vire met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations légales 2021.
# Saint-Louis-du-Nord (arrondissement)

Saint-Louis-du-Nord (Haïtiaans-Creools: Sen Lwi dinò) is een arrondissement van het Haïtiaanse departement Nord-Ouest, met 147.000 inwoners. De postcodes van dit arrondissement beginnen met het getal 32.
Het arrondissement Saint-Louis du Nord bestaat uit de volgende gemeenten:
* Saint-Louis-du-Nord (hoofdplaats van het arrondissement)
* Anse-à-Foleur
# Afroaltica subaptera

Afroaltica subaptera is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2007 gepubliceerd door Biondi & D'Alessandro.
# Sint-Stanislaus Kostkakerk

Sint-Stanislaus Kostkakerk kan verwijzen naar:
* Sint-Stanislaus Kostkakerk (Warschau) - Polen
* St. Stanislaus Kostka Church (Toronto) - Canada
* St. Stanislaus Kostka Church (Chicago) - Verenigde Staten
* St. Stanislaus Kostka Church (Pittsburgh) - Verenigde Staten
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint-Stanislaus Kostkakerk en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Aardpeer

De aardpeer, topinamboer, knolzonnebloem of jeruzalemartisjok (Helianthus tuberosus) is een vaste plant uit de composietenfamilie.

## Herkomst

Ondanks de naam jeruzalemartisjok is er geen verband met Jeruzalem en het is ook geen artisjok, al lijkt de smaak er wat op. De naam is waarschijnlijk een verbastering van het Italiaanse girasole articiocco (artisjokzonnebloem). Van oorsprong groeit de aardpeer in Noord-Amerika. Hij is voor het eerst beschreven door de Franse ontdekkingsreiziger Samuel de Champlain in 1605, die hem aantrof bij de Huron-indianen. Sindsdien is de knol vooral in Frankrijk zeer populair.

## Kweek

De plant wordt zowel in de siertuin als in de groentetuin gekweekt en heeft in het Nederlandse klimaat de neiging zich sterk uit te breiden. De knollen overleven overigens meermaals afmaaien niet.
Er zijn diverse rassen van deze plant, die onder andere in hoogte kunnen verschillen van ongeveer 1,5 m tot 3,5 m.
Zoals de naam aardpeer al doet vermoeden worden de ondergrondse delen (wortelknollen) gebruikt. Deze wortels bevatten fructanen, biotine, calcium, ijzer, natrium en inuline. Ook is bekend dat de wortels geen nitraten opslaan.
In Noordwest-Europa is deze plant alleen in mooie zomers getooid met gele bloemen. Een hoekje van 2 m² kan in een jaar 10 kg eetbare knollen opbrengen. Oogsten van de knollen kan gebeuren na de eerste nachtvorst en kan vervolgens gedurende de gehele winter.

## Gebruik

De knol heeft slechts een dunne schil en schillen is niet nodig. De aardpeer kan rauw gegeten worden, bijvoorbeeld als salade. De smaak van de knol is lichtelijk zoet, notig en heeft iets van een artisjok. De witte of roze knollen verkleuren aan de lucht snel naar bruin. De aardpeer kan gekookt worden en zo gegeten. De kooktijd varieert van 10 minuten voor de kleine aardperen, tot 30 minuten voor de grote. Ook is het mogelijk de aardpeer na kort koken te bakken, net als aardappelen, al dan niet met toevoegen van kruiden, knoflook, etc.
Doordat de drievoudige suikers in de menselijke darm niet worden opgenomen maar door bacteriën afgebroken, ontstaat het gas kooldioxide. Het eten van aardpeer kan daardoor leiden tot winderigheid.
Eenmaal uit de grond drogen de knollen snel uit en zijn daardoor in de koelkast hoogstens enkele dagen houdbaar.
* Aardperen
* Wortelknollen van topinamboer
* Bloem van de aardpeer
* Bloem met blad van de aardpeer
* Aardpeer (Helianthus tuberosus) op SoortenBank.nl (gearchiveerd) (gebaseerd op de Heukels$^{23}$, dit is de voorlaatste uitgave)
* ↑ Aardperen. delicious.magazine. Gearchiveerd op 6 april 2016. Geraadpleegd op 25 maart 2016.
* ↑ Gebakken aardperen. MergenMetz. Gearchiveerd op 4 april 2016. Geraadpleegd op 25 maart 2016.
# 309 v.Chr.

Het jaar 309 v.Chr. is een jaartal volgens de christelijke jaartelling.

## Gebeurtenissen
### Griekenland

* Kroonprins Alexander IV wordt samen met zijn moeder Roxane vermoord door Cassander.
* Polyperchon verzamelt in de Peloponnesos een leger, om Heracles op de troon van Macedonië te zetten.
* Polyperchon voert onderhandelingen met Cassander, hij benoemt hem tot gouverneur van Griekenland.
* Heracles, de onwettige zoon van Alexander de Grote wordt door Polyperchon vermoord.
* Ptolemaeus I zoekt toenadering tot Cleopatra van Macedonië, om zijn macht te legitimeren met het koningshuis.
* Ptolemaeus I verovert in Klein-Azië met de Egyptische vloot de kustprovincies Carië en Lycië.
* Seleucus I Nicator wordt door de diadochen erkend als heerser over het oostelijk deel van het Macedonische Rijk.
* Epicurus woont lezingen bij van Nausiphanes en sticht een school in Lampsacus en Mytilini.

### Italië

* Agathocles verovert en plundert de stad Leontini als vergelding voor een verbond met de Carthagers.
* Lucius Papirius Cursor I wordt in Rome als dictator aangesteld om de Samnieten het hoofd te bieden.
* De Carthaagse generaal Hamilcar sneuvelt tijdens de belegering van Syracuse.

## Geboren

* Ptolemaeus II Philadelphus (~309 v.Chr. - ~246 v.Chr.), farao van Egypte

## Overleden

* Alexander IV van Macedonië (~323 v.Chr. - ~309 v.Chr.), koning van Macedonië (14)
* Hamilcar, Carthaags veldheer en staatsman
* Heracles (~327 v.Chr. - ~309 v.Chr.), onwettige zoon van Alexander de Grote (18)
* Roxane (~347 v.Chr. - ~309 v.Chr.), vrouw van Alexander de Grote (38)
# A2 (Roemenië)

De A2, bijgenaamd Autostradă Soarelui, is de snelweg tussen Boekarest en Constanța, de grootste haven van Roemenië aan de Zwarte Zee, met de bedoeling om de haven van Constanta te verbinden met de rest van Roemenië en Europa via deze snelweg. De weg kwam gereed in november 2012 en heeft een lengte van 225 km.

## Geschiedenis

De aanleg van de snelweg begon al in de communistische tijd. Tussen Fetești en Cernavodă werd de eerste 18 km aangelegd, dit deel werd geopend in 1987. Naast de snelweg werd ook een spoorweg gebouwd op de viaducten over de Donau.
Na de val van het communisme in 1989 werd het werk aan de snelweg nog een kleine periode voortgezet, maar uiteindelijk stopte men in 1993.
In 1998 werd het werk weer voortgezet. In 2004 werd bijna de helft van de snelweg geopend, tussen Boekarest via Fundulea naar Drajna (circa 97 km) en met de 20 jaar oude Fetești - Cernavodă erbij ongeveer 115 km (53%).
In september 2004 werd het gedeelte tussen Fetești - Cernavodă heropend nadat er een tijdje werd gerepareerd aan de viaducten. De bouw werd eind 2012 afgerond.

## Andere projecten

Andere snelwegprojecten in Roemenië zijn de uitbreiding van de A1 (113 km) die ook gebouwd is in de communistische tijd, de A3, A4 en A5.
# Ab Bazan

Ab Bazan (Āb Bāzān) is een dorp in het district Rustaq in de Afghaanse provincie Takhar.
# A55

A55 kan verwijzen naar:
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van A55 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# A.K. Salim

A.K. Salim, geboren als Ahmad Khatah Atkinson (Chicago, 28 juli 1922 – 1 januari 2003), was een Amerikaans jazzsaxofonist, -componist en -arrangeur van de modernjazz.

## Biografie

Vanaf 1938 speelde A.K. Salim altsaxofoon in verschillende bands, waaronder bij King Kolax (1938/39), Jimmy Rachel (1941/42), Tiny Bradshaw (1943) en rond 1943 nam hij deel aan de jamsessies in Minton's Playhouse in New York met Lester Young en Charlie Parker. Vanaf 1944 werkte Salim als arrangeur voor Lucky Millinder (tot 1946), Cab Calloway, Jimmy Lunceford, Lionel Hampton en tot 1949 bij Count Basie. Daarna was hij tot 1956 muzikaal inactief, maar hervatte zijn werk als arrangeur voor Tito Puente en opnieuw voor Count Basie. Rond 1957 nam hij verschillende albums op onder zijn eigen naam voor Savoy Records.
Hij overleed in 2003 op 80-jarige leeftijd.

## Discografie

* 1957: Flute Suite (Savoy Records), met Frank Rehak, Herbie Mann, Frank Wess, Hank Jones, Wendell Marshall, Bobby Donaldson
* 1957: Yusef Lateef/A.K. Salim – Stablemates (Savoy Records), met Johnny Coles, Buster Cooper, Johnny Griffin, Howard Austin, Tommy Flanagan, Kenny Burrell, George Duvivier, Osie Johnson
* 1957: Pretty For The People (Savoy Records), met Kenny Dorham, Buster Cooper, Johnny Griffin, Pepper Adams, Wynton Kelly, Paul Chambers, Max Roach, Chino Pozo
* ????: Modern Sounds – The Complete Savoy Recordings

## Literatuur

* Carlo Bohländer, Karl Heinz Holler, Christian Pfarr: Reclams Jazzführer. 4., herziene en aangevulde editie. Reclam, Stuttgart 1990, ISBN 3-15-010355-X.
* Martin Kunzler: Jazzlexikon, Reinbek, Rowohlt, 1993
* Bielefelder Katalog Jazz 2001
* ↑ (en) A.K. Salim. Discogs. Gearchiveerd op 6 november 2021. Geraadpleegd op 06-11-2021.
* ↑ (en) A.K. Salim Albums. Blue Sounds. Gearchiveerd op 6 november 2021. Geraadpleegd op 06-11-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel A.K. Salim op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Biblioteca Nacional de España: XX4755427
* Gemeinsame Normdatei: 134752058
* Library of Congress Control Number: no98023891
* MusicBrainz: b0c2afce-7604-462b-bf10-c3fa11b8430a
* Virtual International Authority File: 265087336
* WorldCat (via VIAF): 265087336
# A80 (Groot-Brittannië)

De A80 is een 11 km lange hoofdverkeersweg in Schotland.
De weg verbindt Glasgow via Muirhead met Moodiesburn.
# A81 (Groot-Brittannië)

De A81 is een 55,6 km lange hoofdverkeersweg in Schotland.
De weg verbindt Glasgow via Milngavie met Callander.
# A82 (Groot-Brittannië)

De A82 is een 267 km lange hoofdverkeersweg in Schotland.
De weg verbindt Glasgow via Clydebank, Dumbarton, Alexandria en Fort William met Inverness.

## Hoofdbestemmingen

* Clydebank
* Dumbarton
* Alexandria
* Fort William
* Inverness
# A83

A83 kan verwijzen naar:
* Een verkeersweg:
** A83 (Frankrijk)
** A83 (Groot-Brittannië)
* Hollands (schaakopening), ECO-code A83 (Stauntongambiet)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van A83 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Abdij van Remiremont

De abdij Remiremont was een abdijvorstendom binnen het Heilige Roomse Rijk
Saint-Pierre de Remiremont (Duits: Romberg) werd omstreeks 620 als een abdij voor jonge meisjes in het voormalige castrum Habendum gesticht door de edelman Romaricus en de monnik Amatus uit Luxeuil. In 817 werd de benedictijner regel aangenomen. De abdij was alleen toegankelijk voor leden van de hogere adel en kwam tot grote rijkdom. De benedictijner regel werd los gelaten en de 50 dames leefden als kanunnikessen. In de twaalfde eeuw kreeg de vestiging rond de abdij een stedelijk karakter. De macht van de abdij werd beperkt door het hertogdom Lotharingen, dat de voogdij over het abdijvorstendom bezat als leen van het Heilige Roomse Rijk. Aan het van de dertiende eeuw werd de abdis voor het eerst als rijksvorstin vermeld. De abdij verloor de soevereiniteit in 1566.

## Abdis

* Thiatildis van Remiremont was abdis van de abdij (voor 833 - na 862).
# Aburista termitarum

Aburista termitarum is een hooiwagen uit de familie Assamiidae. De wetenschappelijke naam van Aburista termitarum gaat terug op Roewer.
# Aardbeikokermot

De aardbeikokermot (Coleophora albicostella) is een vlinder uit de familie kokermotten (Coleophoridae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1842 door Duponchel.
De soort komt voor in Europa.
# Abel Cahen

Abel Cahen (Geldrop, 1934) is een Nederlands architect.

## Leven en studie

Hij studeerde bouwkunde aan de Technische Universiteit te Delft. Hierna werd hij docent aan de Gerrit Rietveldacademie, het Instituut voor Architectuur te Rotterdam en het Berlage Instituut te Amsterdam. Cahen won in 1989 de Council of Europe Museumprize en in 1991 de Rietveldprijs. Het door hem ontworpen gebouw van het Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, (destijds ROB) is in 1988 feestelijk in gebruik genomen onder de naam Stad van Cahen.
Het toenmalige Nederlands Architectuur Instituut (nu Het Nieuwe Instituut) heeft het archief van de architect in 2009 in haar collectie opgenomen.
Cahen is getrouwd met Sonja Barend en heeft drie dochters uit een eerder huwelijk.

## Werken (selectie)

* 1968: woonhuis aan het Singel 428, Amsterdam
* 1987: Joods Historisch Museum, Amsterdam
* 1988: Kantoorgebouw Rijksgebouw voor Oudheidkundig Bodemonderzoek, Stad van Cahen, Amersfoort
* 1991: Instituut voor Psychiatrische Dagbehandeling Utrecht
* 2003: uitbreiding Van Abbemuseum Eindhoven
# Abel Bormans

Abel Bormans (1993) is een Nederlandse journalist van de Volkskrant.
Bormans studeerde bestuurskunde en geschiedenis in Leiden en volgde later een master Europese geschiedenis aan de universiteiten van Universiteit van Leiden, Oxford en Parijs (Sorbonne). Na een stage bij De Groene Amsterdammer werkt hij sinds juni 2021 voor de Volkskrant. Eerst als algemeen verslaggever en sinds maart 2022 als mediaverslaggever.

## Erkenning

Voor hun onthullingen over de werksfeer bij NOS Sport won hij samen met De Volkskrant-journalisten Maud Effting en Willem Feenstra De Tegel 2023 in de categorie Nieuws.

## Prijzen

* De Tegel 2023 (Nieuws)

### Bronnen

* Hoe het onderzoek van de Volkskrant naar DWDD aan het rollen kwam, Villamedia 6 december 2022
* Artikelen geschreven door Bormans, www.journa.com

### Referentie

* ↑ Ben je een vrouw, van kleur of kom je van buiten, dan krijg je het lastig bij NOS Sport, de Volkskrant, 10 maart 2023
# Abyssotrophon

Abyssotrophon is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soorten

* Abyssotrophon christae Egorov, 1993
* Abyssotrophon crystallinus (Kuroda, 1953)
* Abyssotrophon delicatus (Kuroda, 1953)
* Abyssotrophon edzoevi Egorov, 1994
* Abyssotrophon hadalis (Sysoev, 1992)
* Abyssotrophon hubbsi (Rokop, 1972)
* Abyssotrophon ivanovi Egorov, 1993
* Abyssotrophon lorenzoensis (Durham, 1942)
* Abyssotrophon minimus (Okutani, 1964)
* Abyssotrophon multicostatus Golikov & Sirenko, 1992
* Abyssotrophon odisseyi (Golikov & Sirenko, 1992)
* Abyssotrophon panamensis (Dall, 1902)
* Abyssotrophon ruthenicus Egorov, 1993
* Abyssotrophon soyoae (Okutani, 1959)
* Abyssotrophon teratus Egorov, 1993