OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Tabaks Historisch Museum

Het Tabaks Historisch Museum is een museum in de Nederlandse stad Delft. Het museum geeft een beeld van de (Delftse) tabaksnijverheid sinds de zeventiende eeuw.
De collectie van het Tabaks Historisch Museum is ontstaan uit de particuliere verzameling van Louis Bracco Gartner. De collectie bestaat uit allerlei aan de tabaksnijverheid gerelateerde artikelen zoals pijpen, sigaren, kwispedoors, snuifdozen, ansichtkaarten, reclame-uitingen, verpakkingen en gereedschappen. Een deel van de collectie toont specifieke Delftse artikelen zoals Delftse pijpen uit de zeventiende eeuw, Delfts blauwe tabakspotten en Delfts blauwe tegels met pijprokende figuren. Het museum geeft daarmee een compleet beeld van de sigaren- en tabaksfabrieken die Delft heeft gehad sinds de zeventiende eeuw, en de vele sigarenmakers die in Delft woonden en werkten.
Het museum is gevestigd in een oude sigarenzaak. Het is alleen te bezoeken op afspraak.

## Externe link

* Officiële website
# Tabaksfabriek Fokke van der Meulen

De Tabaksfabriek Fokke van der Meulen is een voormalige fabriek annex pakhuis op de Kaden in de Friese plaats Drachten. Het gebouw staat op de lijst van rijksmonumenten in Drachten, onder andere vanwege de herinnering die het gebouw vormt aan de verloren gegane Drachtster tabaksindustrie.

## Beschrijving

De fabriek annex pakhuis is rond 1902 gebouwd in opdracht van de firma Fokke van der Meulen. De lagere aanbouw aan de achterzijde van het hoofdgebouw is van oudere datum. In de fabriek werd de beroemde halfzware pruimtabak 'Drachtster Kei' vervaardigd.
In Drachten waren vroeger tientallen bedrijfjes waar pijp- en pruimtabak werd gefabriceerd, terwijl er daarnaast veel sigaren werden gemaakt. Soms in eenmanszaakjes maar er was ook sprake van fabrieksmatige productie. De meeste bedrijvigheid vond op de Kaden plaats. Op de Noordkade stond de tabaks- en sigarenfabriek 'De rookende Moor' van S.S. Osinga. Op de Zuidkade was de fabriek 'De gouden Arend' van P. en K.P. Duursma gevestigd, gesticht in 1855. Bij de sluis bevond zich het bedrijfje van B. Osinga dat later is opgegaan in de firma S.S. Osinga. De fabriek 'De Bijekoer' van Jan Bieuwes van der Meulen leverde zowel tabak als sigaren.
Het bedrijf van Fokke Bieuwes van der Meulen is bijzonder omdat het zo lang heeft bestaan. Het woonhuis van Van der Meulen is naar verluidt door een welkome brand verwoest en het leek er lange tijd op dat het bedrijfsgebouw de langste tijd ook gehad zou hebben. De fabriek werd in oktober 1989 gesloten omdat er veel vandalisme was en er vaak werd ingebroken. Het tabaksfabriekje werd hoe dan ook bedreigd: als het al niet vanzelf in elkaar zakte, dan zou het wel gesloopt worden. Na een strijd die meer dan tien jaar duurde, werd de tabaksfabriek toch van de sloop gered. Voor het gebouwtje werden meerdere plannen gemaakt en uiteindelijk werd het voorste deel opgenomen in een appartementencomplex, met beneden kantoorruimte. Dat bij de bouw een smalle sierstrook van de voorgevel afgeflext moest worden omdat het allemaal net niet bleek te passen, is voor velen nog altijd een bron van frustratie.

## Trivia

De dreigende sloop van het gebouw was directe aanleiding voor de oprichting van de cultuurhistorische stichting 'Smelne’s Erfskip'. Het eindresultaat van het behoud van de tabaksfabriek is niet honderd procent, maar het proces er omheen heeft wel de drastische sloop van waardevolle historische panden in Drachten een halt toegeroepen.
* 1 2 Dam, F. (1990). Drachten van toen naar nu : 350 jaar leven, wonen en werken. Friese Pers Boekerij, Drachten, 128 p. ISBN 90-330-0226-4.
* ↑ Oprichter Jan van Houten nog steeds blij met Smelne's Erfskip Drachtster Courant, 4 september 2016
# Tabaksfabriek Gruno

De Gruno was een Nederlandse tabaksfabriek die bestond tussen 1839 en 1991.

## Vanuit Groningen

Gruno was een familiebedrijf dat in 1839 werd opgericht door Jan Gruno aan het Schuitendiep in Groningen. In 1842 verhuisde het bedrijf naar In de blaauwe haan aan het Damsterdiep. De zaak van Jan Gruno bestond naast een grossierderij in koloniale waren uit een koffiebranderij en een theepakkerij. Onder leiding van zoon Jan verhuisde het bedrijf naar de Winschoterkade. Het bedrijf werd vanaf 1921 geleid door zijn zoons John Henry en Julius Gruno. In april 1945 werd de fabriek door het Canadese leger vernield en in brand gestoken toen bleek dat zich Duitsers zich in het hoge gebouw hadden verschanst.

## Naar Nijkerk

Drie zoons van Jan Gruno besloten een nieuwe fabriek te vestigen in de oude meubelfabriek van Tijsselling aan de Wallerstraat in het Gelderse Nijkerk. Nadat er twee hallen waren bijgebouwd startte de productie in 1948. De aangevoerde balen, kisten en vaten tabak waren afkomstig uit onder andere Malawi, Cuba, Brazilië, Amerika en Syrië. De gedroogd aangeleverde tabak werd eerst vacuüm getrokken in een decompressietank. Om de tabak te kunnen verwerken werd er stoom in gespoten.
Tussen 1950 en 1990 werkten er ongeveer 150 mensen in de Nijkerkse fabriek. Gruno maakte meerdere soorten tabak waaronder Bison zware shag, Zilver, Dragon en Twin halfzware shag. Naast shag voerde het bedrijf de namen Duplo (pruimtabak in een puntzak) Troost pijptabak en de schipperstabak.

### Privilegesysteem

De Gruno ontwikkelde in 1972 het 'Privilege-systeem', waarbij de speciaal gesneden shag met een speciaal apparaatje tot een filtersigaret kon worden gedraaid.

## Fusies

In de topjaren verwerkte de Gruno jaarlijks 3 miljoen kilo ruwe tabak. Veertig procent daarvan was bestemd voor de Nederlandse markt. De overige tabak werd geëxporteerd naar meer dan tachtig landen. De tabaksverkoop verschoof van tabaksspeciaalzaken naar kruidenierszaken. Door de toegenomen regelgeving rond tabak en het nieuwe anti-rookbeleid liep de tabaksverkoop langzaam terug.
In de jaren zestig van de twintigste eeuw fuseerde Gruno met de Rotterdamse fabrikant Van Rossem Tabak, Koffie en Thee. Nadien volgde de samenvoeging van 'Gruno van Rossem' met Niemeyer in Groningen.
Bij een brand in augustus 1991 ging een deel van de fabriek verloren. Nadat de verpakkingsafdeling was verplaatst naar Duitsland besloot moederconcern Rothmans om de Grunofabriek samen te voegen met tabaksfabrikant Niemeyer. In oktober 1991 werden de machines uit Nijkerk verhuisd naar tabaksfabrikant Niemeyer, waarmee het doek viel voor de Gruno.
Eind jaren 1990 werden in Nijkerk op de locatie van de tabaksfabriek woningen gebouwd. De naam Gruno bleef bestaan als zijstraat van de Wallerstraat.
* Pruimtabak
* Zuidwester zware Virginia shag
* Privilege
* Pick-up Virginia shag
* Seal Virginia shag
* pak tabak met label
* pak tabak met Bison

### Bron

* Bij ons in de binnenstad: De Gruno stadnijkerk.nl

### Referenties

* ↑ Groninger Archieven: Opkomst en ondergang van de Groninger tabaksindustrie
* ↑ De bevrijding van Groningen, RVD 14/16 april 1945, VPRO, april 2015
# Tabakskever

De tabakskever (Lasioderma serricorne) is een keversoort uit de familie klopkevers (Anobiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1792 door Fabricius.
De tabakskever wordt 2 tot 3 millimeter lang. Het is een bekend plaaginsect dat schade aan kan richten aan met name voorraden tabak, maar ook aan bijvoorbeeld voorraden gedroogde vruchten.
# Takifugu plagiocellatus

Takifugu plagiocellatus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van kogelvissen (Tetraodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Li.
* ↑ (en) Takifugu plagiocellatus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Takifugu plagiocellatus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Takifugu orbimaculatus

Takifugu orbimaculatus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de kogelvissen (Tetraodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Kuang, Li & Liang.
* ↑ (en) Takifugu orbimaculatus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Takifugu orbimaculatus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Takifugu snyderi

Takifugu snyderi is een straalvinnige vissensoort uit de familie van kogelvissen (Tetraodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Abe.
* ↑ (en) Takifugu snyderi op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Takifugu snyderi. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Tainonia bayahibe

Tainonia bayahibe is een spinnensoort uit de familie trilspinnen (Pholcidae). De soort komt voor in Hispaniola.
# Taino

Taino of Taíno kan verwijzen naar:
* Taino (Italië), een plaats in de provincie Varese.
* Taíno (volk), een indianenvolk op Cuba, de Dominicaanse Republiek en Puerto Rico in de Caraïbische Zee.
* Taíno (taal), de taal van het Taínovolk
* Taíno (vrachtwagenmerk), een voormalig vrachtwagenmerk uit Cuba
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Taino en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# São Miguel dos Campos

São Miguel dos Campos kan verwijzen naar:
* São Miguel dos Campos (microregio), een microregio in de Braziliaanse deelstaat Alagoas
* São Miguel dos Campos (gemeente), een gemeente in deze microregio
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van São Miguel dos Campos en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Tadashi Maeda

Tadashi Maeda (前田 精 Maeda Tadashi) (Kagoshima (Japan), 3 maart 1898 - Japan, 13 december 1977) was een Japanse marine-admiraal, die een belangrijke rol heeft gespeeld in de geschiedenis van Nederlands-Indië en Indonesië.
Maeda was een hooggeplaatste Japanse marineofficier tijdens de oorlog in de Stille Oceaan. Maeda speelde een belangrijke rol in de onafhankelijkheid van Indonesië; hij nodigde op 16 augustus 1945 Soekarno en Mohammad Hatta uit in zijn huis in het toenmalige Batavia en stelde het ter beschikking voor het opstellen van de proclamatie van de Republik Indonesia.
* Lahirnja Republik Indonesia, Achmad Soebardjo; Jakarta Times, Jakarta, 1970.
* Indonesië No. "Dokuritsu to kakumei" (behendigheid en vijandschap), Genzo Oku; Tokio, 1973; Vertaling: Achmad Soebardjo.
# Taeniotes batesi

Taeniotes batesi is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Thomson.
# São Vicente do Penso

São Vicente do Penso is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Braga en telt 366 inwoners (2001).
# Sãotomégierzwaluw

De sãotomégierzwaluw (Zoonavena thomensis) is een vogel uit de familie Apodidae (gierzwaluwen).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor op Sao Tomé en Principe. De soort is op beide eilanden algemeen en lijkt niet in aantallen terug te lopen.
# Tachys sublobatus

Tachys sublobatus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Darlington.
# Taliabudwerghoningeter

De taliabudwerghoningeter (Myzomela wahe) is een endemische vogel uit de regenbossen van het het eiland Taliabu (Soela-archipel, Indonesië). De soort werd in 2020 in het tijdschrift Science als nieuwe soort voor de wetenschap geldig beschreven.

## Ontdekking en naamgeving

De vogel werd al in 1991 ontdekt tijdens een ornithologische expeditie van de Universiteit van East Anglia. Het holotype werd verzameld in december 2013 in tropisch regenwoud tussen de 600 en 800 meter boven zeeniveau op het eiland Taliabu. De wetenschappelijke naam verwijst naar het dorp Wahe waar het holotype werd verzameld.

## Kenmerken

De vogel is 9 tot 12 cm lang. Deze soort vertoont subtiele verschillen met de nauw verwante sulawesidwerghoningeter (M. chloroptera) en rode Molukse dwerghoningeter (M. wakoloensis elisabethae). Vergelijkend onderzoek aan het mitochondriaal DNA maakt een aparte soortstatus verdedigbaar.
* ↑ (en) Rheindt, F.E. et al, 2020 A lost world in Wallacea: Description of a montane archipelagic avifauna. Science 367(6474):167–170.DOI:10.1126/science.aax2146
* 1 2 Supplementary Materials SM4 Rheindt et al 2020
# Taliabuwaaierstaart

De taliabuwaaierstaart (Rhipidura sulaensis) is een zangvogel uit de familie Rhipiduridae (waaierstaarten). Op grond van onderzoek gepubliceerd in 2017 is deze soort afgesplitst van de sulawesiwaaierstaart (R. teysmanni). De soort komt voor op het eiland Taliabu een van de Soela-eilanden (Indonesië).

## Ontdekking en naamgeving

De vogel werd verzameld in 1838 tijdens een expeditie door de Soela-eilanden georganiseerd door het Amerikaanse Agassiz Museum of Comparative Zoology in Cambridge in Massachusetts (sinds 1998 het Harvard Museum of Natural History). In 1939 beschreef de Duitse vogelkundige Oscar Neumann (die tijdig Nazi-Duitsland wist te ontvluchten) deze vogel als ondersoort van de sulawesiwaaierstaart (R. teysmanni). Uit onderzoek naar de vocalisaties en aan het DNA, gepubliceerd in 2017, bleek dat de status van aparte soort verdedigbaar is.

## Kenmerken en leefgebied

De vogel is gemiddeld 14 cm lang. De verschillen in uiterlijke kenmerken met de sulawesiwaaierstaart zijn gering. De vogel is iets donkerder. Leefgebied: De vogel komt voor in tropisch bos op hoogten tussen de 800 en 1500 meter boven zeeniveau. De vogel heeft (nog) geen aparte vermelding op de rode lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Neumann, O., 1939. A new Species and eight new races from Peleng and Taliaboe. Bull. Brit. Orn. Club 59 p.93
* 1 2 (en) Ng, Nathaniel S.R. et al.The effects of Pleistocene climate change on biotic differentiation in a montane songbird clade from Wallacea. Molecular Phylogenetics and Evolution 114:353-366. DOI:10.1016/j.ympev.2017.05.007
* ↑ (en) Del Hoyo, J. ed. 2020. All the Birds of the World. Lynx Edicions, Barcelona.ISBN 9788416728374
# Sågen

Sågen is nederzetting binnen de Zweedse gemeente Gällivare. Het dorp ligt langs de Ertsspoorlijn zonder er zelf een station aan te hebben.
Äijävaara · Alapää · Alavaara · Allavaara · Arro · Avvakko · Björkberget · Bönträsk · Dokkas · Fjällnäs · Flakaberg · Gällivare · Granhult · Grenselet · Grodberget · Hakkas · Härkmyran · Hornberg · Joentaus · Jutsavare · Kaalasluspa · Kääntöjärvi · Kaartijärvi · Kaartirova · Kaitum · Kattån · Keskijärvi · Killingi · Kilvo · Kilvokielinen · Koskivaara (Nattavaara) · Koskivaara (Skröven) · Koskullskulle · Kuolpa · Leipojärvi · Liikavaara · Lillsaivis · Linaälv · Malmberget · Mäntyvaara · Mårdudden · Markitta · Mettä Dokkas · Moskojärvi · Mukkavaara · Muorjevaara · Nattavaara · Nattavaara By · Neitiskaite · Neitisuanto · Nilivaara · Njarka · Norsivaara · Pahtopalo · Pålkem · Palo · Palohuornas · Pauki · Polcirkeln · Puoltikasvaara · Purnu · Purnuvaara · Raatukkavaara · Rantavaara · Ripats · Ruutti · Saanio · Sadjem · Saivorova · Sakajärvi · Sammakko-Lillberget · Sangervaara · Särkivaara · Sarvisvaara · Satter · Sjisjka · Skaulo · Skröven · Solberget · Soutujärvi · Storberget · Storsaivis · Stråberget · Suorvanen · Tidnokenttä · Tjautjas · Torasjärvi · Torrivaara · Ullatti · Urtimjaur · Vähävaara · Valtio · Vassaraträsket · Vettasjärvi · Vuottas · Yrttivaara
# Sågmyra

Sågmyra is een plaats in de gemeente Falun in het landschap Dalarna en de provincie Dalarnas län in Zweden. De plaats heeft 578 inwoners (2005) en een oppervlakte van 154 hectare. De plaats ligt tussen de meren Årbosjön en Gopen.

## Geboren

* Calle Halfvarsson (1989), Zweeds langlaufer

## Foto's

* ↑ (sv) Tätort (17-02-2006). Zweeds Bureau voor Statistiek. Tätorter 2005. Bezocht op 13 april 2009.
# Tariq Ali

Tariq Ali (Lahore, 21 oktober 1943) is een Brits-Pakistaans historicus, romanschrijver, journalist, biograaf, toneelschrijver en televisie-en filmproducent, wiens werk idealistisch en politiek geëngageerd is.
Tariq Ali studeerde aan de Universiteit van Oxford waar hij betrokken raakte bij de politieke studentenbeweging, vooral de beweging tegen de Vietnamoorlog. Na zijn studies leidde hij de Vietnam Solidarity Campaign. Hij richtte een eigen onafhankelijke televisiemaatschappij op, Bandung, die programma’s maakte voor Channel 4 gedurende de jaren tachtig van de vorige eeuw.
Hij maakt anno 2005 nog steeds geregeld programma’s voor BBC Radio en schrijft artikelen en essays voor weekbladen en kranten zoals The Guardian en The London Review of Books. Hij is tevens de uitgeefdirecteur van de Londense filosofische uitgeverij VERSO en zetelt in de raad van de New Left Review, waarvoor hij ook als redacteur werkt.
# Tambaroter

Tambaroter is een geslacht van uitgestorven ostodolepide Microsauria uit het Vroeg-Perm van Duitsland. De typesoort Tambaroter carrolli werd in 2011 benoemd. Tambaroter is bekend van een enkele schedel gevonden in de Tambach-formatie, de onderste eenheid van de Boven-Rotliegend. Het is de enige gewervelde die is gevonden buiten de Bromacker-steengroeve, de meest productieve vindplaats van de formatie. Het is ook het eerste ostodolepide dat van buiten Noord-Amerika bekend is.
De typesoort Tambaroter carrolli werd in 2011 benoemd door Amy Henrici e.a. De geslachtsnaam verwijst naar de Tambaformatie en verbindt de naam daarvan met het Grieks aroter, 'ploeger', een meer voorkomend achtervoegsel in de namen van Microsauria. De soortaanduiding eert Robert L. Carroll.
Het holotype is MNG 14708, een schedel met onderkaken in het voorjaar van 2008 ontdekt door Thomas Martens bij Tambach-Dietharz.
Tambaroter verschilt in twee kenmerken van verwanten. Het schedeldak achter de oogkas is langer dan het gedeelte vóór de oogkas. De gehele achterrand van de oogkas wordt gevormd door het postorbitale.
De schedel is zoals bewaard 30,5 millimeter lang. Net als andere ostodolepiden heeft Tambaroter een spitse snuit, vooral in zijaanzicht met de punt boven het neusgat en in een rechte lijn schuin naar achteren en beneden teruglopend. Dit is wellicht een aanpassing aan een gravende levenswijze. Het bovenprofiel is licht bol. De oogkas is groot en staat laag. Botten in het wanggebied zijn naar boven ingesprongen, waardoor er een grote opening in de onderkant van de achterkant van de schedel overblijft. Tambaroter en andere ostodolepiden hebben prominente uitsteeksels aan de achterkant van de onderkaak, retro-articulaire uitsteeksels genaamd, die bij andere microsauriërs niet zo goed zijn ontwikkeld. Ze dienen om de muil te openen.
Literatuur
* Carroll, R. L. & Gaskill, P. (1978) The order Microsauria, Mem. Amer. Phil. Soc., 126:1–211.
* Carroll, R. L. et al. (1998) Encyclopedia of Paleoherpetology Part 1. München:Pfeil.
Noten
# Sébastien Chabal

Sébastien Chabal (Valence, 8 december 1977) is een Frans voormalig rugbyspeler die meestal speelde in de derde rij. Hij was van 2002 tot en met 2011 international in het Franse nationale team, waarvoor hij 62 wedstrijden speelde en dertig punten scoorde. Dankzij zijn harde tackles, zijn lange haar en zijn baard kreeg hij van zijn fans de bijnaam l'Homme des Cavernes ('de Holbewoner').

## Carrière

Chabal begon op, voor Franse begrippen, relatief late leeftijd met rugby. Op negenjarige leeftijd kwam hij er voor het eerst mee in aanraking maar dit werd geen succes: na twee maanden stopte hij weer. Op zestienjarige leeftijd kwam hij door twee vrienden opnieuw in aanraking met de sport bij de rugbyclub van Beauvallon, op enkele kilometers van zijn woonplaats. Deze keer bleef hij rugbyen, aangetrokken door de passie voor de sport en de kameraadschap ernaast. Na de eerste jaren bij Valence Sportif te hebben gespeeld stapte hij in 1998 over naar CS Bourgoin-Jallieu.
Spelend voor de Franse nationale ploeg sinds 2002 groeide hij uit tot een vedette tijdens het wereldkampioenschap rugby van 2007. Voor het Zeslandentoernooi van 2008 werd hij echter niet geselecteerd door bondscoach Marc Lièvremont wegens het verjongen van de selectie. Later werd hij toch weer opgeroepen. Hij maakte deel uit van de Franse ploeg die het zeslandentoernooi van 2010 won.
In mei 2011 werd bekend dat Chabal niet geselecteerd was voor de Franse nationale ploeg voor het wereldkampioenschap rugby van 2011 in Nieuw-Zeeland. Als reden werd door bondscoach Lièvremont wederom aangegeven dat hij een verjonging van de selectie wilde. Dit was in Frankrijk dermate belangrijk nieuws dat Chabal in de studio van televisiezender TF1 tijdens het journaal van acht uur rechtstreeks kwam reageren.

## Erelijst
### Met clubteams

CS Bourgoin-Jallieu
* Finalist European Challenge Cup in 1999
* Finalist Franse beker in 1999 en tweemaal in 2003
Sale Sharks
* European Challenge Cup: 2005
* Engels landskampioenschap: 2006
* Trophée des Champions (Orange Cup): 2006

### Met Frankrijk

* Zeslandentoernooi: 2007 en 2010
# Schwarmstedt

Schwarmstedt is een gemeente in de Duitse deelstaat Nedersaksen. De gemeente maakt deel uit van de Samtgemeinde Schwarmstedt in het Landkreis Heidekreis. Schwarmstedt telt 5.788 inwoners.
De gemeente bestaat uit drie dorpen: Schwarmstedt; Bothmer, direct ten noorden van Schwarmstedt; Grindau, direct ten zuiden van Schwarmstedt.
Het dorp Schwarmstedt heeft een station aan de spoorlijn van Hannover via Walsrode naar Bremervörde ; zie: Spoorlijn Hannover - Bremervörde.

## Economie

Schwarmstedt is als hoofddorp van de Samtgemeinde tevens de plaats, waar de belangrijkste voorzieningen gevestigd zijn. In Schwarmstedt is enig midden- en kleinbedrijf gevestigd (bouw- en doe-het-zelfbranche, landbouwmachines e.d.).

## Geschiedenis

Kort voor of in 1150 schonk een edelman met de naam Mirabilis aan het Bisdom Minden de landerijen rondom de kerk van Schwarmstedt (ecclesia swarmstede). Deze kerk was het kerkelijke centrum van de voormalige Amtsvogtei Essel. De kerk werd rond 1510 vervangen door een drieschepige hallenkerk in gotische stijl, gewijd aan St. Laurentius. Vermoedelijk aan het einde der 14e eeuw vervielen de landerijen aan het Hertogdom Brunswijk-Lüneburg.

## Bezienswaardigheden

* De St.-Laurentiuskerk
* In Schwarmstedt bevindt zich Harry's klingendes Museum. Dit museum voor muziekinstrumenten is alleen op afspraak vooraf te bezichtigen.
* Enige landhuizen en voormalige kasteeltjes (geen van alle voor publiek toegankelijk)
* De windmolen uit 1822

## Afbeeldingen

* Evang.-lutherse St.-Laurentiuskerk, Schwarmstedt
* R.K. Heilige-Geest-Kerk
* Gemeentehuis
* Herenhuis Alt Schwarmstedt
* Vakwerkhuis anno 1784 tegenover de St.-Laurentiuskerk
* Houten engel, kunstwerk voor de St.-Laurentiuskerk
* Voormalige postkoetshalte uit 1877
* Kasteel Bothmer
* Rittergut (herenhuis) Bothmer I

## Partnergemeentes

* Kröpelin (Mecklenburg-Voor-Pommeren)
* Miękinia, Polen

## Belangrijke personen in relatie tot de gemeente

* Wilhelm Röpke, geboren 10 oktober 1899 te Schwarmstedt; overleden 12 februari 1966 te Genève), maatschappijkritisch econoom
* Fritz Koch (* 1951 in Schwarmstedt), in Hamburg woonachtige schilder en tekenaar van o.a. landschappen, akkers, landbouwgewassen, al dan niet in staat van rotting en ontbinding; exposeerde enige malen in Nederland
* 1 2 (de) Landesamt für Statistik Niedersachsen, LSN-Online Regionaldatenbank, Tabelle A100001G: Fortschreibung des Bevölkerungsstandes, Stand 31. Dezember 2020
* ↑ Bewoond door leden van het adellijke geslacht Von Lenthe.
* ↑ De Rittergüter Bothmer II en IV bestaan ook nog. Ze zijn particulier bewoond door leden van het adellijke geslacht Von Bothmer, dat in de 19e eeuw veel hoge Pruisische officieren voortbracht.
* Gemeinsame Normdatei: 4053743-2
* Virtual International Authority File: 239886673
* WorldCat (via VIAF): 239886673
Ahlden · Bad Fallingbostel · Bispingen · Böhme · Bomlitz · Buchholz · Eickeloh · Essel · Frankenfeld · Gilten · Grethem · Hademstorf · Häuslingen · Hodenhagen · Lindwedel · Munster · Neuenkirchen · Osterheide · Rethem (Aller) · Schneverdingen · Schwarmstedt · Soltau · Walsrode · Wietzendorf