OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Elephantomyia (Elephantomyia) barda

Elephantomyia (Elephantomyia) barda is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Afrotropisch gebied.
# Elektriciteitscentrale Syrdarya

De in 1975 gebouwde Syrdarya elektriciteitscentrale is een grote gasgestookte elektricitetiscentrale gelegen in Syrdarya, Oezbekistan. De 5 schoorstenen van de centrale zijn elk 350m hoog.

## Externe link

* Schets van de schoorstenen
* ↑ (en) elektriciteitscentrale Syrdarya bij enipedia.org
# Eliahu Inbal

Eliahu Inbal (Jeruzalem, 6 februari 1936) is een Israëlische dirigent die over de hele wereld actief is.
Inbal studeerde viool aan de Jerusalem Academy of Music and Dance en volgde compositielessen bij Paul Ben-Haim. Daar werd hij ontdekt door Leonard Bernstein die een studiebeurs voor hem verzorgde. Hij studeerde aan het Conservatorium van Parijs en volgde cursussen bij Sergiu Celibidache en Franco Ferrara in Hilversum. In Novara won hij de eerste prijs op de Guido Cantelli dirigeercompetitie van 1963.
Inbal werkte eerst veel in Italië, maar debuteerde in 1965 succesvol in Groot-Brittannië met de London Philharmonic. Hij werkte vervolgens met een aantal orkesten in heel Europa en in Amerika. Uiteindelijk werd hij Brits staatsburger.
Van 1974 tot 1990 was hij de voornaamste dirigent van het hr-Sinfonieorchester in Frankfurt. Als eerste nam hij met dit orkest de originele versies van verschillende symfonieën van Anton Bruckner op, waarvoor hij de Jahrespreis der deutschen Schallplatten-Kritik won. Hij heeft ook twee complete cycli opgenomen, elk van de symfonieën van Gustav Mahler en Dmitri Shostakovich. Van 1984 tot 1989 was hij chef-dirigent bij La Fenice in Venetië. In 2007 werd hij hier benoemd tot muziekdirecteur.
Van 2009 tot 2012 was Inbal chef-dirigent van de Tsjechische Philharmonic. Inbal was ook de belangrijkste dirigent van het Tokyo Metropolitan Symphony Orchestra van 2008 tot 2014 en is momenteel dirigent van het orkest.
Sinds augustus 2019 is hij voor drie jaar chef-dirigent van het Taipei Symphony Orchestra.

## Oeuvre

Eliahy Inbal heeft in zijn leven een breed scala aan werken uitgevoerd. Hij is vooral bekend om zijn interpretaties van laat-romantische muziek en staat bekend als een voortreffelijk operadirigent. Daarnaast heeft hij ook een aantal moderne werken gedirigeerd.
# Elisabeth Buys

Elisabeth Buys (gedoopt op de plantage Salem, 3 februari 1728 – begraven Paramaribo, mei 1775) was een plantage-eigenares en echtgenote van de gouverneur van Suriname.

## Biografie

Elisabeth Buys werd geboren als dochter van planter Hendrik Buys en Anna Julien (1705-1779). Haar ouders waren in 1725 getrouwd. Volgens de huwelijksinschrijving kwam Hendrik Buys uit Amsterdam en Anna Julien werd in Paramaribo geboren. Hun dochter werd op 3 februari 1728 gedoopt op de plantage Salem aan de Pericakreek in Commewijne. Elisabeth Buys trouwde in Paramaribo met legerkapitein en planter Isaac Stolkert (?-1757). Het echtpaar kreeg drie zoons die de volwassen leeftijd bereikten: Frederik Cornelis (hij trouwde in 1767 met de weduwe Susanna du Plessis), Hendrik en Boudewijn.
Na het overlijden van Stolkert hertrouwde Elisabeth op 20 augustus 1767 in Paramaribo met de weduwnaar Jan Nepveu (1719-1779), die in 1770 gouverneur zou worden. Uit dit huwelijk werd een dochter geboren, Johanna Elisabeth, die jong overleed. Elisabeth Buys werd op 23 mei 1775 begraven op Fort Zeelandia in Paramaribo.

## Plantages

De familie Buys was vermogend. Elisabeth Buys was eigenaresse van de plantages Courcabo, Mon Souci, Hecht en Sterk, Stolkersvlijt, en Buyslust. Aangezien het huwelijk met Jan Nepveu buiten gemeenschap van goederen was gesloten, bleven ze haar eigen bezit. Jan Nepveu voerde op de plantages diverse verbeteringen in.
* Maarten de Beer, Buys, Elisabeth, in: Digitaal Vrouwenlexicon van Nederland. [13/01/2014]
* ↑ Periode: 1688 - 1792, Suriname: Gereformeerden. Nationaal Archief. Gearchiveerd op 31 maart 2023. Geraadpleegd op 31 maart 2023.
* ↑ Periode: 1688 - 1792, Suriname: Gereformeerden. Nationaal Archief. Gearchiveerd op 31 maart 2023. Geraadpleegd op 31 maart 2023.
* ↑ Periode: 1688 - 1792, Suriname: Gereformeerden. Nationaal Archief. Gearchiveerd op 31 maart 2023. Geraadpleegd op 31 maart 2023.
* ↑ Periode: 1688 - 1792, Suriname: Gereformeerden. Nationaal Archief. Gearchiveerd op 31 maart 2023. Geraadpleegd op 31 maart 2023.
# Ellipteroides (Progonomyia) synchrous setosivena

Ellipteroides (Progonomyia) synchrous setosivena is een ondersoort van de tweevleugelige Ellipteroides (Progonomyia) synchrous uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De ondersoort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Ellipteroides (Progonomyia) slossonae

Ellipteroides (Progonomyia) slossonae is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Nearctisch en Neotropisch gebied.
# Eiphosoma nigrolineatum

Eiphosoma nigrolineatum is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Brulle in 1846.
# Eiphosoma paraguaiense

Eiphosoma paraguaiense is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cushman in 1931.
# Eiphosoma pyralidis

Eiphosoma pyralidis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Ashmead in 1896.
# Elachista phalaridella

Elachista phalaridella is een vlinder uit de familie van de grasmineermotten (Elachistidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Constant.
# Elaphoidella humphreysi

Elaphoidella humphreysi is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Canthocamptidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Karanovic.
# Elaphoidella infernalis

Elaphoidella infernalis is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Canthocamptidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Rouch.
# Eerste klasse basketbal

Eerste klasse basketbal kan verwijzen naar:
* Eerste klasse basketbal dames (België)
* Eerste klasse basketbal dames (Spanje)
* Eerste klasse basketbal heren (België)
* Eredivisie (basketbal) in Nederland
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Eerste klasse basketbal en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Emma Hinze

Emma Hinze (Hildesheim, 17 september 1997) is een Duitse baanwielrenster. Ze is goed in de sprintonderdelen, de sprint, teamsprint, keirin en 500 m tijdrit.

## Carrière

Hinze won in 2019 een zilveren medaille tijdens de Europese kampioenschappen baanwielrennen en een bronzen medaille tijdens de Wereldkampioenschappen baanwielrennen beiden op de teamsprint. Tijdens de Wereldkampioenschappen baanwielrennen van 2020 in Berlijn won ze de teamsprint de sprint en de keirin.
In augustus 2021 nam ze namens Duitsland deel aan de Olympische Zomerspelen 2020 in Tokio; samen met Lea Sophie Friedrich won ze zilver op de teamsprint. Bij de volgende Olympische Zomerspelen van 2024 in Parijs won ze eveneens een medaille op de teamsprint, ditmaal werd het een bronzen medaille. Ze reed samen met Pauline Grabosch en Friedrich.

## Belangrijkste uitslagen

| Jaar | DK | EK | WK | Overige |
| Als junior |||||
| 2014 | 1 500m tijdrit 1 keirin 1 teamsprint 2 sprint | 1 teamsprint 2 sprint | 1 teamsprint 3 500m tijdrit | |
| 2015 | 1 500m tijdrit 1 keirin 1 teamsprint 1 sprint | 1 500m tijdrit 1 keirin 1 teamsprint 1 sprint | 1 keirin 1 teamsprint 1 sprint 2 500m tijdrit | |
| Als elite |||||
| 2014 | 2 teamsprint | | | |
| 2015 | | | | |
| 2016 | 1 keirin 2 500m tijdrit 3 sprint | | | |
| 2017 | | | | |
| 2018 | 1 keirin 2 500m tijdrit 2 sprint 2 teamsprint | 3 teamsprint | | WB Minsk: teamsprint |
| 2019 | | 2 teamsprint | 3 teamsprint | WB Minsk: keirin WB Hongkong: teamsprint |
| 2020 | | | 1 teamsprint 1 sprint 1 keirin | |
| 2021 | | | 1 teamsprint | OS Tokio: 2 teamsprint |
| 2022 | 1 keirin 1 sprint 1 tijdrit 500m | 1 sprint 1 teamsprint 1 tijdrit 500m | 1 teamsprint 2 tijdrit 500m 3 sprint | |
| 2023 | 1 keirin 1 sprint 1 tijdrit 500m | 1 teamsprint 1 tijdrit 500m 3 keirin | 2 tijdrit 500m 1 teamsprint | |
| 2024 | | 1 teamsprint 3 sprint | | OS Parijs: 3 teamsprint |
* profiel Emma Hinze op dewielersite.net
* profiel Emma Hinze op sportuitslagen.org
* emmahinze.de
# Elaphoidella plutonis

Elaphoidella plutonis is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Canthocamptidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Chappuis.
# Elaphoidella pseudophreatica

Elaphoidella pseudophreatica is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Canthocamptidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Sterba.
# Elaphoidella pintoae

Elaphoidella pintoae is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Canthocamptidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Reid & José.
# Elisabeth Keesing

Elisabeth Emmy van Tricht-Keesing (voor 1972 De Jong-Keesing) (Amsterdam, 15 juli 1911 - Den Haag, 17 april 2003) was een Nederlands schrijver.
Keesing was van Joodse komaf en haar vader Isaäc Keesing jr. was journalist en uitgever van het Keesings Historisch Archief. Ze studeerde Nederlands en geschiedenis en promoveerde in 1939 cum laude op De economische crisis van 1763 te Amsterdam. Op 15 maart 1938 beviel ze van een dochter, Marianne Sophia. Vervolgens ging ze naar Nederlands-Indië. In de Tweede Wereldoorlog werd ze geïnterneerd in een jappenkamp.
Vanaf 1945 werkte ze bij het RIOD en van 1947 tot 1967 was ze werkzaam als lerares Nederlands aan het Vossius Gymnasium in Amsterdam.
Keesing publiceerde in De Gids, De Nieuwe Stem en Maatstaf. Ze debuteerde met het toneelstuk De jade Boddhisatva in 1952 en in 1959 verscheen haar eerste roman Wennen aan de wereld. Haar novelle De Zalenman was het boekenweekgeschenk in 1960. Ze had door een reis een sterke interesse in communistisch China gekregen en publiceerde onder meer een bloemlezing van Chinese poëzie gebaseerd op een Engelse vertaling. In 1993 kreeg Keesing de Anna Bijns Prijs uitgereikt.
Zij was van 1937 tot 1943 getrouwd met de Joodse zakenman Joseph de Jong (1898-1943), die in Batavia overleed tijdens of na een verhoor door de Japanse geheime politie. In 1972 trouwde Keesing met de neerlandicus en literatuurwetenschapper Hendrik Willem van Tricht (1897-1982).

## Werken

* De economische crisis van 1763 te Amsterdam (1939)
* De jade Boddhisatva (1952)
* Wennen aan de wereld (1959)
* De zalenman (1960)
* Van Amstel tot Jang-tse (1960)
* De blinde spinners (1962)
* Wennen aan de wereld (1964)
* Men zoekt nog steeds (1966)
* Golven, waarom komt de wind (1973)
* En dan zou jij zeggen (1977)
* Maart is nog ver (1979)
* Op de muur (1981)
* Constantijn en Christiaan (1983)
* Op andere voeten (1986)
* Het volk met lange rokken (1987)
* Op andere voeten (1987)
* De zalenman & De stoet (1993)
* De blinde spinners (1993)
* Tijd gerekt (1993)
* Brieven aan Amsterdammers (1995)
* Soefisme in het dagelijks leven (1995)
* Hoe ruim een kooi ook is (1996)
* Conform afspraak (1999)

## Literatuur

* Martje Breedt Bruyn, 'Als ik deed wat ik wilde, dan vertelde ik je dat verhaal'. Leven en werk van Elisabeth Keesing. Amsterdam, 1993.
# El Tepual

El Tepual (ICAO: SCTE, IATA: PMC) is de luchthaven van de stad Puerto Montt, in Chili. Het is de belangrijkste luchthaven van de regio Los Lagos.
# Encarsia basicincta

Encarsia basicincta is een vliesvleugelig insect uit de familie Aphelinidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Gahan.
# Elkhorn (Californië)

Elkhorn is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Californië, en valt bestuurlijk gezien onder Monterey County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1591.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 12,6 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Elkhorn.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Elkhorn op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
# Enchytraeus thomasi

Enchytraeus thomasi is een ringworm uit de familie van de Enchytraeidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Rodriguez & Giani.
# Elachista imbi

Elachista imbi is een vlinder uit de familie grasmineermotten (Elachistidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Traugott-Olsen.
De soort komt voor in Europa.
# Endolophia aequifascialis

Endolophia aequifascialis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Zerny.
# Endolepiotula

Endolepiotula is een monotypisch geslacht van schimmels behorend tot de familie Agaricaceae. Het geslacht bevat alleen Endolepiotula ruizlealii.
# Elaver texana

Elaver texana is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de struikzakspinnen (Clubionidae).
Het dier behoort tot het geslacht Elaver. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Willis J. Gertsch.
# Elaver portoricensis

Elaver portoricensis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de struikzakspinnen (Clubionidae).
Het dier behoort tot het geslacht Elaver. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Alexander Petrunkevitch.
# Endeodes insularis

Endeodes insularis is een keversoort uit de familie van de Melyridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1932 door Blackwelder.
# Endeodes blaisdelli

Endeodes blaisdelli is een keversoort uit de familie van de Melyridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Moore.
# Endoxyla nubila

Endoxyla nubila is een vlinder uit de familie van de Houtboorders (Cossidae). Deze soort is voor het eerst wetenschappelijk beschreven als Xyleutes nubila door Alfred Jefferis Turner in een publicatie uit 1945.
De soort komt voor in Australië (Queensland).
# Ellipes emarginatus

Ellipes emarginatus is een rechtvleugelig insect uit de familie Tridactylidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Lucien Chopard.
# Encrinida

De Encrinida zijn een orde van uitgestorven zeelelies (Crinoidea).

## Familie

* Encrinidae Dujardin & Hupe, 1862 †
* Encrinida in de Paleobiology Database
# Encratora plumbigera

Encratora plumbigera is een vlinder uit de familie van de roestmotten (Heliodinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Meyrick.
# Ensemble MAE

Ensemble MAE, vroeger Maarten Altena Ensemble geheten, is een Nederlands ensemble op het kruispunt van hedendaagse klassieke muziek en geïmproviseerde muziek.

## Historie

Het Maarten Altena Ensemble is opgericht in 1980 door Maarten Altena. Sinds 1997 speelde Altena, contrabassist, zelf niet meer mee, en was hij artistiek leider van het ensemble. Na het 25-jarig bestaan van het ensemble in 2005 nam Altena afscheid en werd hij als artistiek leider opgevolgd door het duo Yannis Kyriakides en Roland Spekle. De naam van het ensemble werd toen gewijzigd in Ensemble MAE. Van 2001 tot voorjaar 2007 was Otto Tausk vaste dirigent van het ensemble, hij is opgevolgd door Bas Wiegers. Onder de nieuwe artistieke leiding van Kyriakides en Spekle is de focus verlegd naar het toevoegen van live elektronica aan de akoestische instrumenten en het experimenteren met nieuwe manieren om muziek uit te voeren (performance) en het gebruik van nieuwe (digitale) media.

## Activiteiten

Het ensemble combineert 9 musici met een totaal verschillende achtergrond: oude muziek, nieuwe muziek, popmuziek, jazz en improvisatie en elektronische muziek. Het ensemble heeft de volgende bezetting: zang, blokfluit, elektrische gitaar, trombone, klarinet, viool, contrabas, percussie en piano.
Ruim 150 composities werden al speciaal voor deze bijzondere bezetting geschreven, door onder meer oprichter Maarten Altena, Robert Ashley, Richard Ayres, Allison Cameron, Jack Body, Alvin Curran, Guus Janssen, Yannis Kyriakides, Martijn Padding, Steve Martland, Solex, Cor Fuhler, Paul Termos. Het ensemble werkte samen met gastmusici als Derek Bailey, Anthony Braxton, Misha Mengelberg, Roscoe Mitchell, Butch Morris en John Zorn.
In de loop der jaren zijn lp's en cd's uitgebracht op labels als X-OR, HatHut, Claxon, Philips, Donemus, Attacca, Nato en Unknown Public.
Het ensemble trad op in Japan, de Verenigde Staten, Canada, Rusland, Mexico, veel landen in Europa en vooral in Nederland, waar het ensemble is gevestigd.

## Externe link

* Officiële website
# Ensemble InterContemporain

Het Ensemble InterContemporain (EIC) is een kamerorkest gespecialiseerd in het spelen van eigentijdse klassieke muziek uit de 20e en 21e eeuw.
Het Ensemble intercontemporain werd opgericht in 1976 door Pierre Boulez. Het was bedoeld als een groep van 31 solisten, die orkestmuziek zouden kunnen spelen, of muziek voor elke combinatie van instrumenten. Het ensemble werkt onder andere ook samen in projecten waarbij de verbinding wordt gelegd tussen muziek, dans, toneel, film, video en beeldende kunst. Sinds 1995 is het ensemble gevestigd in de Cité de la musique in Parijs. Het ensemble geeft concerten en maakt opnamen zowel in Frankrijk als daarbuiten.
Een ensemble wordt flexibeler geacht dan een traditioneel symfonieorkest, waardoor componisten meer vrijheid hebben in hun keuze voor de bezetting van hun composities. In de hedendaagse klassieke muziek komt deze flexibele ensemblebezetting veel voor, mede wegens de financiële problemen van de grotere orkesten in de late jaren 1990s en 2000, en de grotere verantwoordelijkheid van de individuele spelers in een kleiner ensemble.
Het Ensemble intercontemporain wordt gefinancierd door het Franse Ministerie van Cultuur en Communicatie en ontvangt ook steun van de gemeente Parijs. Het ensemble maakt geen deel uit van het IRCAM (Institut de Recherche et de Coordination Acoustique/Musique), hoewel beide instituten sinds hun oprichting wel nauw samenwerken.

## Dirigenten

* Pierre Boulez (1976-1978)
* Michel Tabachnik (1978-1979)
* Peter Eötvös (1979-1991)
* David Robertson (1992-1999)
* Jonathan Nott (2000-2005)
* Susanna Mälkki (2006-2013)
* Matthias Pintscher (2013–)

## Externe link

* Officiële website van het EIC
# EnsembleCaméléon

EnsembleCaméléon (of Ensemble Caméléon) is een Nederlands kamermuziekensemble en werd in 2002 opgericht door een groep jonge strijkers uit de grote Nederlandse symfonieorkesten.

## Programmering

Met een experimentele programmering en cross-overs met andere kunstdisciplines probeert EnsembleCaméléon tradities van de klassieke (kamer)muziek te veranderen. Met Ilja Leonard Pfeijffer werden enkele kamermuziektheaterproducties bedacht en uitgevoerd.
Binnen haar programmering zoekt het ensemble naar manieren om hoogtepunten uit het bestaande kamermuziekrepertoire te combineren met de nieuwe muziek. Verschillende componisten hebben inmiddels werken voor het ensemble geschreven; Theo Loevendie, Guus Janssen, Cornelis de Bondt, Ron Ford, Simon Burgers, Peter Adriaansz, Edward Mebius, Joël Waterman, Arne Werkman, Thom Willems en Johan de Meij schreven inmiddels voor het ensemble. In maart 2007 was de première van een speciaal voor het ensemble geschreven werk van Maarten Altena.

## Concerten

In oktober 2006 ging EnsembleCaméléon op tournee langs een aantal concertzalen in Zuid-Amerika en maakte ze haar debuut in een concertserie van de Kleine Zaal van het Concertgebouw. Het ensemble bedacht samen met het Grachtenfestival, Hans Kesting en Gijs de Lange de kamermuziektheaterproductie Geschöpfe des Prometheus met muziek van Beethoven en teksten van Ilja Leonard Pfeijffer, die enkele malen uitgevoerd werd tijdens het Grachtenfestival 2006. Voor het Holland Festival 2009 maakte EnsembleCaméléon samen met componist Reza Namavar en gitarist Gary Lucas een nieuwe soundtrack bij de film J'accuse (1919) van Abel Gance. De film werd enkele keren afgespeeld in de Stadsschouwburg Amsterdam, waarbij de soundtrack live uitgevoerd werd.

## Prijzen

In 2009 kreeg EnsembleCaméléon de Kersjes Prijs van het Kersjes Fonds toegekend.

## Musici

EnsembleCaméléon bestaat uit:
* Sonja van Beek - viool
* Joris van Rijn - viool
* Joël Waterman - altviool
* Joost Keizer - altviool
* Floris Mijnders - cello
* Johan van Iersel - cello
* Wilmar de Visser - contrabas

## Externe link

* Website EnsembleCaméléon
# Enkelfasig driedraadssysteem

Een gesplitstefasesysteem of enkelfasig driedraadssysteem is een type eenfasig elektriciteitsnetwerk. Dit systeem is gebruikelijk in Noord-Amerika voor residentiële toepassingen. Er zijn hier twee wisselstroomlijnen beschikbaar die 180 graden uit fase zijn met elkaar, met een gemeenschappelijke nulleider. De nulleider is verbonden met aarde en de middenaftakking van de transformator.

## Toepassing in de Verenigde Staten

Schakelingen voor verlichting en stopcontacten voor kleine apparaten verwachten in de Verenigde Staten 120 V wisselstroom - deze worden aangesloten tussen een van de lijnen en neutraal waardoor er in feite 120 V wisselstroom geleverd wordt. Veeleisende toepassingen, zoals airconditioners die op 240 V werken zijn aangesloten tussen de twee 120 V-lijnen, die door het faseverschil van 180 graden een potentiaalverschil van 240 V ten opzichte van elkaar hebben.

### Veiligheid

Doordat beide fasedraden allebei "slechts" een potentiaalverschil van 120 volt met aarde hebben zouden schokken aan mensen en dieren minder gevaarlijk zijn dan een vergelijkbaar systeem dat een potentiaalverschil van 240 volt heeft.

## Externe link

* YouTube-video waarin het principe wordt uitgelegd
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Split-phase electric power op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Tweehuizen

Tweehuizen (Gronings: Twaihoezen) is een gehucht in de Groningse gemeente Eemsdelta. Het ligt net even ten noorden van Spijk. Er staan hier letterlijk twee huizen (boerderijen), aan weerszijden van een huiswierde. De grachten rond de wierde zijn deels gedempt. Alleen de noord- en zuidgracht rond een boomgaard op het westelijke deel zijn nog aanwezig. Een dobbe ten zuiden van de wierde is eveneens gedempt.
Vlak bij Tweehuizen liggen Vierhuizen en Dekkershuizen.
* Boerenschuren van "de Kaap" in Tweehuizen (2012). In 2016 werd de bijschuur aan linkerzijde afgebroken.
* Boerderij aan zuidzijde van de wierde
* Schuren van de boerderij aan noordzijde van de wierde
* Sluitsteen van de in 2016 afgebroken schuur van "de Kaap" J.W.B. S.W.B. 1856 (Jacob Willems Bakker en Suine Willem Bakker 20 en 5 jaar oud)
* Situatie Tweehuizen in 1853
Groningen: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# Pseudbarydia elipha

Pseudbarydia elipha is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Schaus.
# Phrynarachne papulata aspera

Phrynarachne papulata aspera is een spinnenondersoort in de taxonomische indeling van de krabspinnen (Thomisidae).
Het dier behoort tot het geslacht Phrynarachne. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Tord Tamerlan Teodor Thorell.