OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kasteel Rozengaard

Kasteel Rozengaard, ook wel Rozengoed, Rosgoed of Cluttenleen genoemd, was een Valkenburgs leengoed te Brunssum

## Geschiedenis

Daniël I Hoen erfde de Bovenste en Onderste Hof in Brunssum van zijn vader. Dit goed stond bekend als het Rosgoed, ook wel Rozengaard genaamd. Dit goed, aan de kyrcke van Brunssum gelegen, ging als bruidsschat over aan Jan II van Werst die rond 1445 huwde met Margaretha Hoen van Spaubeek. Jan II verhief het goed, dat bestond uit een huisweide gelegen bij de kerk van Brunssum en nog 11 bunder land, twee bunder akkerland en een bunder beemd als Valkenburgs leengoed op 1 december 1470.
Het kasteel ging later over in handen van de adellijke familie Clutt, waardoor het ook bekend werd als Cluttenleen, om vervolgens in eigendom over te gaan naar de adellijke familie de Vos. Het geslacht de Vos sloopte het kasteel in het begin van de 17e eeuw (vermoedelijk in 1648). De eigenaren gingen vervolgens over naar Kasteel Op Genhoes.
Het kasteel lag op een terrein dat omsloten wordt door de Hoogenboschweg, de Pastoor Hagenstraat en de Schinvelderstraat. In 1976 is het kasteel opgegraven en onderzocht.

## Trivia

* In Brunssum zijn twee wijken naar dit kasteel genoemd: de wijk Rozengaard en de wijk Nieuwe Rozengaard.
* Broers, H.J.S.M., De oude heren in Brunssum, de families Van Weerst, Clutt en Bex, Bron van Brunsham, Deel 1, Brunssum 1993
* Hupperetz, W., Kastelen in Limburg - Kastelen en Burchten (1000-1800), Stichting Limburgse Kastelen, uitgeverij Matrijs 2005
* Martens, W, Straatnamenboek: Wegwijs in Brunssum, Stichting Historische Bron van Brunsham, 2000
* Moonen, W., Brunssum de eeuwen door, Heerlen, 1952
# Kasteel Rozenhouthof

Het kasteel Rozenhouthof is een kasteel in de tot de Antwerpse gemeente Sint-Katelijne-Waver behorende plaats Elzestraat, gelegen aan de Kuikenstraat 21-23.
Het betreft een 19e eeuws kasteeltje in neoclassicistische stijl met lijstgevels, waaraan enkele verbouwingen hebben plaatsgevonden. Verder vindt men op het domein een dienstgebouw. De westelijke dienstgebouwen werden gesloopt en in 1995 vervangen door twee paviljoentjes.
# Kasteel Ruperra

Kasteel Ruperra (Welshː Rhiwperra Castle) was een kasteel bij Lower Machen in Zuidoost-Wales, ten westen van Newport. Het was jarenlang in bezit van de familie Morgan. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was het 2e Bataljon van de Dutch Legion (voorloper van de Prinses Irene Brigade) er tijdelijk ondergebracht.
Het is tegenwoordig een ruïne. Sinds 5 augustus 1964 heeft de ruïne van English Heritage de status 'listed building' gekregen.

## Geschiedenis

Ruperra was van de 17e tot begin 20e eeuw eigendom van de familie Morgan.
Sir Thomas Morgan (1604-1679) liet in 1622 een kasteel op deze plek bouwen. Morgan was op zestienjarige leeftijd in militaire dienst gegaan en had het Staatse leger geholpen de Slag op het Slaak te winnen. Koning Karel I van Engeland verbleef hier in 1645 twee nachten na de Slag bij Naseby. Ruperra bleef de volgende eeuwen in bezit van zijn nakomelingen.
In 1789 werd het kasteel door brand verwoest. Het werd herbouwd en in 1831 werd Godfrey Charles Morgan (1831-1913) er geboren. Hij maakte op 22-jarige leeftijd als kapitein van de 17de Lanciers in de Krimoorlog de Charge van de Lichte Brigade mee. Hij werd in 1859 de eerste Baron Tredegar. Hij liet drie huizen bijbouwen, de stallen herbouwen en in 1829 een gietijzeren brug over de rivier de Rhymney plaatsen die nu de 'Iron Bridge' wordt genoemd. Hij trouwde niet. Hij werd Godfrey de Goede genoemd omdat hij veel voor de bewoners van Newport deed.
* Sir Thomas Morgan, eerste eigenaar
* Godfrey Morgan 1831-1913, 2nd Baron & 1st Visount Tredegar

## Verkoop

In 1935 werd het landgoed (1200ha) met Tredegar House en kasteel Ruppera te koop aangeboden. Er was geen koper, en tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het door het Britse leger gebruikt. In september 1940 werd het net gevormde 2de bataljon van de Dutch Legion (voorloper van de Prinses Irene Brigade) er tijdelijk ondergebracht. In 1941, na het vertrek van de Dutch Legion, brak er weer brand uit. Na de oorlog werd het landgoed verkocht en raakten de huizen steeds meer in verval.
In 1998 werd het kasteel door Ashraf Barakat gekocht. Hij wilde er 9 appartementen in maken, maar kreeg geen vergunning nadat er kleine en grote hoefijzerneus vleermuizen ontdekt waren. Ook kreeg hij geen vergunning om het kasteel af te breken en er nieuwe huizen te bouwen.

## Externe Bronnen

* Officiële website
* ↑ Porthcawl at war. www.prinsesirenebrigade.nl. Geraadpleegd op 8 november 2019.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ruperra_Castle op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Kanton Cheval-Blanc

Cheval-Blanc is een kanton van het Franse departement Vaucluse. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement Apt. In 2018 telde het 31.389 inwoners. Het kanton werd gevormd ingevolge het decreet van 25 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015, met Avignon als hoofdplaats.

## Gemeenten

Het kanton omvat volgende gemeenten:
* Cabrières-d'Avignon
* Cadenet
* Cheval-Blanc
* Cucuron
* Lagnes
* Lauris
* Lourmarin
* Maubec
* Mérindol
* Puget
* Puyvert
* Robion
* Taillades
* Vaugines
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Canton de Cheval-Blanc op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (fr) Décret 2014-249 du 28 février 2014 portant délimitation des cantons dans le département de Vaucluse. (raadpleging 3/12/2021)
# Katajsk

Katajsk (Russisch: Катайск) is een stad in de Russische oblast Koergan, gelegen aan de instroom van het riviertje de Katajka in de Iset (zijrivier van de Tobol) op 214 kilometer ten noordwesten van Koergan in de Centrale Trans-Oeral. De stad staat onder jurisdictie van het gelijknamige gemeentelijke district Katajski, waarvan het tevens het bestuurlijk centrum vormt.

## Geschiedenis en economie

De stad werd gesticht in 1655 door Russische zemleprochodtsy als de ostrog (houten fort) Katajski als bescherming tegen aanvallen van de Basjkieren. Het hydroniem van de rivier, waarnaar de stad is vernoemd, is afgeleid van de Basjkierse stam Kataj. De plaats vormde tot de 19e eeuw een grenspost en handelsplaats aan de Siberische Trakt. In de 19e en begin 20e eeuw was Katajski een groot centrum voor de handel in graan. Begin 20e eeuw bevonden zich er 91 winkels en enkele handwerksplaatsen; boterkarnerijen, leerlooierijen, pottenbakkerijen en schaapsvachtlooierijen.
In 1911 werd een spoorlijn door de plaats aangelegd en in 1933 werd Katajski een spoorwegknooppunt aan de spoorlijn tussen Jekaterinenburg en Koergan. In 1944 kreeg Katajsk de status van stad. Tot 1957 bestond de stad bijna volledig uit landbouwhuizen. Daarna werden vanaf 1961 Sovjetflatgebouwen met 4 tot 5 verdiepingen neergezet in de stad.
In het stadje bevinden zich fabrieken voor de productien van pompen, gewapend beton, bakstenen, combi-veevoeders, boter en brood. In de landbouwregio rond de stad worden graan, maïs en groenten gekweekt en vee gehouden (varkenshouderijen, kippenboerderijen en gespecialiseerde ganzenhouderijen).

## Demografie

Bevolkingsontwikkeling :
| 1959 | 1970 | 1979 | 1989 | 2002 |
| 11.800 | 14.300 | 15.500 | 16.789 | 15.836 |
* (ru) Encyclopedie Moj gorod: Катайск
* (ru) КАТАЙСК. Historische Encyclopedie van de Oeral. Gearchiveerd op 27 september 2007. Geraadpleegd op 20 juni 2007.
Bestuurlijk centrum: Koergan Dalmatovo · Katajsk · Koertamysj · Makoesjino · Petoechovo · Sjadrinsk · Sjoemicha · Sjtsjoetsje
# Kataka (geslacht)

Kataka is een geslacht van vliesvleugeligen uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Noyes & Hayat.

## Soorten

Het geslacht Kataka is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Kataka mudigerensis Noyes & Hayat, 1984
* Noyes, J.S. (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012
# Kasteel Overhamme

Het Kasteel Overhamme is een voormalig kasteel in de Oost-Vlaamse plaats Aalst, gelegen aan de Overhammedreef 26-32.

## Geschiedenis

Het kasteel werd voor het eerst vermeld in de 15e eeuw, als bezit van de familie de Bosch. In de 16e eeuw werd het kasteel nog verwoest en daarna hersteld. In 1663 werd het kasteel als leen uitgegeven. In 1644 werd het kasteel afgebeeld op een gravure van Antonius Sanderus. Het was toen een U-vormig kasteel waarvan de vleugels rond het voorplein waren gegroepeerd.
Tijdens de 2e helft van de 18e eeuw werd het kasteel nog uitgebreid. Ook de nu nog aanwezige dienstgebouwen zijn uit deze tijd. In 1796 werd het door barones Johanna van Kumptich nog benut als onderduikadres voor de monniken van de Abdij van Affligem.
In 1946 werd het kasteel gesloopt.
Wat bleef waren enkele dienstgebouwen uit de 2e helft van de 18e eeuw. Het betreft een U-vormig gebouw onder mansardedak dat nu als woning dient. Verder is er een voormalig wagenhuis dat tegenwoordig dienst doet als garage.
Het kasteeldomein is toegankelijk via een dreef. In het park bevindt zich een vijver en een ijskelder.
* Voormalig kasteel
* Inventaris Onroerend erfgoed
# Kanton Les Bouchoux

Les Bouchoux is een voormalig kanton van het Franse departement Jura. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Saint-Claude. Het werd opgeheven bij decreet van 17 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015. Alle gemeenten zijn opgenomen in het kanton Coteaux du Lizon.

## Gemeenten

Het kanton Les Bouchoux omvatte de volgende gemeenten:
* Bellecombe
* Les Bouchoux (hoofdplaats)
* Choux
* Coiserette
* Coyrière
* Larrivoire
* Les Moussières
* La Pesse
* Rogna
* Viry
* Vulvoz
# Karin Quint

Karin Quint (Rhenen, 29 juli 1976) is een Nederlands schrijfster van romans en reisgidsen. Daarnaast is ze freelance tekstschrijver, journalist en fotograaf.
Ze is auteur van de feelgoodromanserie Landgoed Rosaville waarin de delen Het koetshuis (2021), De theekoepel (2022) en De IJskelder (2023) zijn verschenen. Haar reisgids Het Engeland van Jane Austen, verscheen in het Engels als Jane Austen's England: A Travel Guide.

## Achtergrond

Karin Quint werd geboren in Rhenen en groeide op in Veenendaal. Zij deed het vwo aan het Christelijk Lyceum Veenendaal (CLV) en vertrok in 1994 naar Tilburg, waar zij studeerde aan de Fontys Hogeschool Journalistiek. In 1998 studeerde Quint af in de richting krantenjournalistiek.
Na haar studie werkte Quint als freelancer bij het Gelders Dagblad in Veenendaal en Ede. In 2000 werd zij verslaggever bij het Eindhovens Dagblad. Naast haar werk volgde zij een fotografieopleiding aan de Fotovakschool in Apeldoorn. Na vijf jaar in vaste dienst koos ze voor een zzp-bestaan en begon ze haar eigen tekst- en fotobureau. Als freelancer schreef Quint onder andere voor NRC Next, NRC Handelsblad, Het Financieele Dagblad en ondernemersmagazine Sprout.

## Schrijfcarrière

In 2009 startte Quint JaneAusten.nl, een Nederlandstalige website en community voor liefhebbers van de Engelse schrijfster Jane Austen. De vragen die ze kreeg over het maken van Jane Austen reizen in Engeland, brachten haar op het idee voor het schrijven van Het Engeland van Jane Austen. De reisgids verscheen in 2014 in de Dominicus-reeks van uitgeverij Gottmer. Deze uitgever bracht in 2017 in een beperkte oplage Jane Austen’s England uit. De Britse uitgever ACC Art Books kocht de rechten en in 2019 verscheen Jane Austen’s England – A Travel Guide.
Samen met haar partner Maurice Janssen schreef Quint voor Gottmer ook reisgidsen over Wales (2016) en Schotland (2019).
In 2021 verscheen bij uitgeverij Luitingh-Sijthoff Het koetshuis. Deze roman is het eerste deel van Landgoed Rosaville, een feelgoodserie die zich in verschillende periodes afspeelt op een Nederlands landgoed. In 2022 volgde het tweede deel, De theekoepel, en in 2023 het derde deel, De IJskelder.
# Karpato-Roetheens voetbalelftal (mannen)

Het Karpatisch-Roethenisch is een team van voetballers dat de historische landstreek Karpato-Roethenië vertegenwoordigt bij internationale wedstrijden. Karpato-Roethenië is lid van de ConIFA, een wereldvoetbalbond die bestemd is voor de landen die geen lid zijn van de FIFA en de UEFA.

## WK-historie

Karpato-Roethenië was actief op de volgende wereldkampioenschappen voetbal:

## Kritiek en controverse in Oekraïne

Het Karpatisch-Roethenisch voetbalelftal heeft na de WK-winst in 2018 controverse opgeroepen nadat Igor Zhdanov, de Oekraïense minister van Jeugd en Sport, het team verdacht van sportieve separatisme en op 11 juni 2018 meldde de Oekraïense veiligheidsdienst te willen gaan inzetten voor nader onderzoek naar banden met separatistische bewegingen of terroristische groeperingen. Diezelfde dag maakte de Oekraïense voetbalbond bekend de politie te gaan inschakelen voor een onderzoek en een uitsluiting te overwegen voor de Karpatisch-Roethenische spelers die uitkomen in de prof- en amateurcompetities van de Oekraïense FFU.
De voetbalbond ConIFA reageerde op 12 juni 2018 in een verklaring dat zij geen positie inneemt betreft de politieke status van haar leden, maar dat bij haar weten de medewerkers van het Karpatisch-Roethenisch team zich op geen enkele wijze hebben uitgedrukt met separatistische gevoelens of secessionistische ambities. De ConIFA neemt als neutrale voetbalbond afstand van propaganda, separatisme en de intimidaties van de Oekraïense voetbalbond en stelt op haar beurt dat elke speler in staat moet kunnen zijn om diens identiteit te kunnen uitdragen in de voetbalsport.

## Externe link

* Karpato-Roethenië (Karpatalya) op de officiële website van de ConIFA.
* ↑ (uk) ОФІЦІЙНО. ЗАЯВА ФЕДЕРАЦІЇ ФУТБОЛУ УКРАЇНИ ЩОДО ТАК ЗВАНОГО «КУБКУ СВІТУ» СЕРЕД НЕВИЗНАНИХ ТЕРИТОРІЙ, Федерація футболу України (ФФУ), 11 juni 2018.
* ↑ (en) CONIFA Statement Regarding Karpatalya, ConIFA, 11 juni 2018.
$^1$ CONCACAF-lid · $^2$ geassocieerd CAF-lid · $^3$ geassocieerd OFC-lid · $^4$ geassocieerd AFC-lid
# Kasteel Himeji

Kasteel Himeji (姫路城, Himeji-jō) is een Japans kasteel dat gelegen is in de stad Himeji in de prefectuur Hyōgo. Het is een van de oudste overblijvende originele gebouwen uit de Sengoku-periode. Het kasteel heeft de status van Nationaal erfgoed van Japan en wordt sinds december 1993 door de UNESCO als Werelderfgoed erkend. Het kasteel van Himeji vormt samen met Kasteel Matsumoto en Kasteel Kumamoto de drie bekendste kastelen van Japan. Het kasteel wordt soms Hakurojō of Shirasagijō ("Witte reiger-kasteel") genoemd vanwege zijn witte buitenmuren.

## Geschiedenis

De bouw van het kasteel begon tijdens de Nanboku-cho-periode van de Muromachi-periode. Het werd toen Kasteel Himeyama genoemd. In 1346 plande Akamatsu Sadanori om een kasteel te bouwen aan de voet van de berg Himeji. Nadat Akamatsu was gesneuveld in de Kakitsu-oorlog werd het kasteel kortstondig overgenomen door de Yamana-clan. Na de Onin-oorlog kwam het kasteel opnieuw in handen van de Akamatsu-familie.
In 1580 kwam het kasteel in handen van Toyotomi Hideyoshi. Kuroda Yoshitaka bouwde een toren met drie verdiepingen.
Na de Slag bij Sekigahara in 1600 kwam het kasteel in het bezit van Tokugawa Ieyasu. Hij schonk het kasteel vervolgens aan Ikeda Terumasa. Tussen 1601 en 1609 verbouwde Ikeda het kasteel tot het zijn huidige vorm kreeg. De laatste grote verandering, de westelijke cirkel, werd afgewerkt in 1618.
Himeji werd in 1945, op het einde van de Tweede Wereldoorlog, zwaar gebombardeerd. Hoewel bijna de volledige omgeving vernield werd, bleef het kasteel ongeschonden.

## Trivia

* De James Bondfilm You Only Live Twice met Sean Connery uit 1967 werd voor een deel opgenomen in Kasteel Himeji.
* In de film Ran uit 1985 van Akira Kurosawa werd Himeji gebruikt in een groot deel van de film.
* In de film The Last Samurai uit 2003 met Tom Cruise werden enkele scènes opgenomen in het kasteel van Himeji.
# Kerk van Stapelmoor

De Kerk van Stapelmoor (Duits: Stapelmoorer Kirche) is een protestantse kruiskerk in het dorp Stapelmoor, in de Duitse gemeente Weener. Het romaans-gotische kerkgebouw geldt als een van de belangrijkste sacrale bouwwerken van Oost-Friesland.

## Geschiedenis

De kerk werd tussen 1250-1275 op een terp gebouwd, in Noord-Duitsland een warft genoemd. Het gebouw werd als een weerkerk gebouwd, waarvan schietgaten nog getuigen. De kerk diende eerst als filiaalkerk van de enkele kilometers zuidelijk gelegen kerk in Aschendorf en verving vermoedelijk een houten voorganger. Een nabijgelegen pastorie kan volgens insulair schrift op de gevel gedateerd worden op het jaar 1429 en is daarmee een van de oudste bewoonde pastorieën van Duitsland.

## Architectuur

De kerk heeft een voor Oost-Friesland uniek grondplan van een Grieks kruis. Het gebouw heeft nergens rechte hoeken, overal staat het muurwerk scheef. In tegenstelling tot de kruiskerk van Bunde vonden aan de kerk van Stapelmoor geen ingrijpende verbouwingen plaats. Tot op de dag van vandaag bleef het gebouw in al zijn eenvoud onveranderd. Het romaans-vroeggotische godshuis kenmerkt zich door een zadeldaktoren met dakruiter, spitsbogige vensters en portalen, hoeklisenen, friezen in een blokpatroon onder de dakrand, op de transepten trapfriezen en een drielingvenster aan de oostzijde. De oorspronkelijke zijapsissen aan de oostelijke muren van het dwarsschip werden afgebroken, maar zijn nog herkenbaar aan het muurwerk.

## Interieur

In het kader van de reformatie werd het altaar uit de kerk verwijderd. De beschilderingen van de gewelven werden toen overgeschilderd en de vensters vergroot. In 1967 werden de middeleeuwse beschilderingen met geometrische decoraties, fabeldieren en plantornamenenten weer blootgelegd. Het doopvont van Bentheimer zandsteen stamt uit de vroege 13e eeuw en wordt gedragen door vier gestileerde leeuwen. De kansel werd rond het jaar 1600 vervaardigd, het klankbord is 19e-eeuws.

## Orgel

Reeds in de 16e eeuw bevond zich in de kerk een orgel dat herhaaldelijk werd gerenoveerd en rond 1847 werd vergroot. In 1912-1914 werd met behoud van de laatclassicistische orgelkas een nieuw orgel ingebouwd. Met gebruik van de materialen van het oude orgel werd na de Tweede Wereldoorlog een nieuw instrument gebouwd. In 1994 bouwde een Duits-Frans team van orgelbouwers (Bartelt Immer, Reinalt Klein en Claude Jaccard) het huidige orgel. Het is een antwoord op het beroemde Frans-classicistische orgel van Louis Alexandre Clicquot in Houdan uit 1734 en verrijkt de diversiteit van de orgels in Oost-Friesland. Het instrument heeft de beschikking over 23 registers verdeeld over drie manualen en pedaal.

## Afbeeldingen

* Het orgel
* Doopvont
* Gewelven
# Kentriodon

Kentriodon is een geslacht van uitgestorven tandwalvissen, in de familie Kentriodontidae. Kentriodon leefde van het Laat-Oligoceen tot het Midden-Mioceen (23,03-11,1 Ma) in de Atlantische Oceaan, de Stille Oceaan en de voormalige Paratethyszee. Op heden zijn zeven soorten binnen het geslacht beschreven. Hiermee is Kentriodon het oudste geslacht binnen de Kentriodontidae. Het is waarschijnlijk dat het geslacht de voorloper is van een aantal moderne dolfijnen.
Het geslacht Grypolithax Kellogg, 1931, wordt vandaag de dag gezien als een synoniem van Kentriodon.

## Beschrijving en ecologie

Terwijl de familie Kentriodontidae zelf al een vrij omvangrijke groep van tandwalvissen is, is het typegeslacht Kentriodon met zeven beschreven soorten het meest diverse geslacht binnen de Kentriodontidae. Kentriodon bestond uit kleine tot middelgrote tandwalvissen met een grotendeels symmetrische schedel.
Net als voor andere kentriodontines veronderstelt men dat Kentriodon zich voornamelijk voedde met kleine vissen en andere nektonische organismen die ze vingen via echolocatie. De diversiteit, morfologie en verspreiding van de Kentriodon-fossielen is min of meer gelijkaardig aan die van sommige modern dolfijnensoorten. Op basis van deze overeenkomsten is het niet onwaarschijnlijk dat Kentriodon - net als vele moderne dolfijnen - in groepen leefde.

## Soorten

* Kentriodon pernix Kellogg, 1927 (typesoort)
* Kentriodon fuchsii (Brandt, 1873)
* Kentriodon hobetsu Ichishima, 1995
* Kentriodon obscurus (Kellogg, 1931)
* Kentriodon schneideri Whitmore and Kaltenbach, 2008
* Kentriodon diusinus Salinas-Márquez, Barnes, Flores-Trujillo, Aranda-Manteca, 2014
* Kentriodon hoepfneri Kazár & Hampe, 2014
* ↑ R. Kellogg. 1927. Kentriodon pernix, a Miocene porpoise from Maryland. Proceedings of the United States National Museum 69(19):1-14
* ↑ J. F. Brandt. 1873. Untersuchungen über die fossilen und subfossilen cetaceen Europa's. Mémoires de L'Académie Impériale des Sciences de Saint-Petersbourg, Series 7 20(1):1-372
* ↑ H. Ichishima. 1995. A new fossil kentriodontid dolphin (Cetacea; Kentriodontidae) from the Middle Miocene Takinoue Formation, Hokkaido, Japan. The Island Arc 3:473-485
* ↑ R. Kellogg. 1931. Pelagic mammals of the Temblor Formation of the Kern River region, California. Proceedings of the California Academy of Science 19(12):217-397
* ↑ F. C. Whitmore and J. A. Kaltenbach. 2008. Neogene Cetacea of the Lee Creek Phosphate Mine, North Carolina. Virginia Museum of Natural History Special Publication 14:181-269
* ↑ F. M. Salinas-Marquez, L. G. Barnes, J. G. Flores-Trujillo and F. J. Aranda-Manteca. 2014. Una especie de delfín fósil (Cetacea; Delphinoidea; Kentriodontoidae) del Mioceno Medio de Baja California. Boletin de la Sociedad Geologica Mexicana 66(1):145-164
* ↑ Emese Kazár and Oliver Hampe (2014). "A new species of Kentriodon (Mammalia, Odontoceti, Delphinoidea) from the middle/late Miocene of Groß Pampau (Schleswig-Holstein, North Germany)". Journal of Vertebrate Paleontology 34 (5): 1216–1230. doi:10.1080/02724634.2014.857347.
# Kentoverse

Kentoverse is het elfde studioalbum van Kento Masuda, dat op 21 december 2021 werd uitgebracht via zijn eigen platenlabel Kent On Music, Inc. Het album bestaat uit vijf nummers en is geproduceerd door Kento Masuda zelf in samenwerking met Gary Vandy.
De nummers op Kentoverse werden aanvankelijk opgenomen in de studio van Kento Masuda in Tokio, Japan en vervolgens gemixt en gemasterd door coproducent Gary Vandy in Miami, Verenigde Staten.
Kentoverse is een muzikaal project waarbij Masuda inspiratie putte uit de pandemie-ervaring. Het overstijgt de traditionele genreclassificaties door elementen uit klassieke, ambient en hedendaagse muziek naadloos te combineren. Een van de opvallende aspecten van het Kentoverse-album is de opname van composities in opdracht, geïnspireerd op verschillende thema's. Dit omvat een compositie in opdracht van het vrijmetselaarsthema van de Grote Architect van het Universum, evenals een koninklijke mars gemaakt voor het Huis van Rurikovich.
Naast andere samenwerkingen en muziekoptredens is Kento Masuda een samenwerkingsverband aangegaan met de Europese Stichting ter Ondersteuning van Cultuur in Europa. Als onderdeel van deze samenwerking zal hij een reeks liveshows uitvoeren met composities van zijn nieuwste album, Kentoverse.

## Albumopname

* Kento Masuda – componist, piano, keyboards, synthesizer, productie
* Gary Vandy – mixen, masteren, productie

## Prijzen en nominaties

| Jaar | Prijs | Genomineerd werk | Categorie | Resultaat |
| 2017 | Accolade Global Film Competition | "Godsend Rondo" | Kunst / Cultureel / Performance / Toneelstukken | Gewonnen |
| 2017 | Best Shorts Competition | "Godsend Rondo" | Kunst / Cultureel / Performance / Toneelstukken | Gewonnen |
| 2017 | Los Angeles Film Awards | "Godsend Rondo" | Muziekvideo | Gewonnen |
| 2017 | Festigious International Film Festival | "Godsend Rondo" | Muziekvideo | Gewonnen |
| 2017 | Top Shorts Film Festival | "Godsend Rondo" | Muziekvideo | Gewonnen |
| 2017 | New York Film Awards | "Godsend Rondo" | Muziekvideo | Gewonnen |
| 2017 | Actors Awards Los Angeles | "Godsend Rondo" | Muziekvideo | Gewonnen |