OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Biedershausen

Biedershausen is een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, en maakt deel uit van de Landkreis Südwestpfalz. Biedershausen telt 189 inwoners.

## Bestuur

De plaats is een Ortsgemeinde en maakt deel uit van de Verbandsgemeinde Thaleischweiler-Fröschen - Wallhalben.
* 1 2 (de) Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz – Bevölkerungsstand 2020, Kreise, Gemeinden, Verbandsgemeinden
Althornbach · Battweiler · Bechhofen · Biedershausen · Bobenthal · Bottenbach · Bruchweiler-Bärenbach · Bundenthal · Busenberg · Clausen · Contwig · Dahn · Darstein · Dellfeld · Dietrichingen · Dimbach · Donsieders · Eppenbrunn · Erfweiler · Erlenbach bei Dahn · Fischbach bei Dahn · Geiselberg · Großbundenbach · Großsteinhausen · Hauenstein · Heltersberg · Hermersberg · Herschberg · Hettenhausen · Hilst · Hinterweidenthal · Hirschthal · Höheinöd · Höheischweiler · Höhfröschen · Horbach · Hornbach · Käshofen · Kleinbundenbach · Kleinsteinhausen · Knopp-Labach · Krähenberg · Kröppen · Leimen · Lemberg · Ludwigswinkel · Lug · Maßweiler · Mauschbach · Merzalben · Münchweiler an der Rodalb · Niederschlettenbach · Nothweiler · Nünschweiler · Obernheim-Kirchenarnbach · Obersimten · Petersberg · Reifenberg · Riedelberg · Rieschweiler-Mühlbach · Rodalben · Rosenkopf · Rumbach · Ruppertsweiler · Saalstadt · Schauerberg · Schindhard · Schmalenberg · Schmitshausen · Schönau · Schwanheim · Schweix · Spirkelbach · Steinalben · Thaleischweiler-Fröschen · Trulben · Vinningen · Waldfischbach-Burgalben · Wallhalben · Walshausen · Weselberg · Wiesbach · Wilgartswiesen · Winterbach
# Bhāskara I

Bhāskara (circa 600 - circa 680), ook wel bekend als Bhāskara I, dit om verwarring te voorkomen met de 12de-eeuwse wiskundige Bhāskara II, was een zevende-eeuwse Indiase wiskundige, die de eerste zou zijn geweest die in het Hindoe-Arabische systeem van cijfernotatie een cirkel gebruikte om het getal nul weer te geven. Daarnaast gaf hij in zijn commentaar op het werk van Aryabhata een formule voor het berekenen van een sinus van een scherpe hoek, waar men geen tabellen voor nodig heeft. Ook gaf hij de onderstaande benadering van sin(x), met een relatieve fout van minder dan 1.9%:
    $\sin x\approx {\frac {16x(\pi -x)}{5\pi ^{2}-4x(\pi -x)}})$ voor $\qquad (0\leq x\leq \pi )$
# Bidessus bertrandi

Bidessus bertrandi is een keversoort uit de familie waterroofkevers (Dytiscidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Biström.
# Bertha von Suttnergebouw

Het Bertha von Suttnergebouw is een gebouw van het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Europees Comité van de Regio's in de Leopoldruimte in Brussel. In het gebouw bevinden zich kantoren en vergaderzalen voor het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Europees Comité van de Regio's; vroeger werd het gebruikt door het Europees Parlement.
Het gebouw werd opgetrokken op gronden die de Brusselse projectontwikkelaar Armand Blaton had verworven op de hoek van de Stoomslepersstraat (Rue du Remorqueur) en de Montoyerstraat. (Rue Montoyer) door Etudes et Investissements Immobiliers, een dochteronderneming van de Groupe Blaton. Het ontwerp van het architectenbureau Henri Montois verkreeg een bouwvergunning in 1989. Het Montoyergebouw, eenvoudigweg genoemd naar de straat waarin de hoofdingang was gelegen, werd in dienst genomen door diensten van het Europees Parlement, maar werd in 1999 overgedragen aan het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Europees Comité van de Regio's, die beiden hun hoofdzetel hadden in het aangrenzende Jacques Delorsgebouw op de hoek van Belliardstraat en Stoomslepersstraat, en behoefte hadden aan zo goed mogelijk aansluitende bijkomende kantoorruimte.
Het Montoyergebouw werd tijdens een formele plechtigheid op 8 maart 2006 hernoemd naar de Oostenrijkse vredesactiviste Bertha von Suttner. De datum had een dubbele symboliek. Het was 100 jaar nadat Von Suttner op 10 december 1905 de vijfde Nobelprijs voor de Vrede toegekend had gekregen, en de eerste Nobelprijs voor de Vrede voor een vrouw, en het was op 8 maart tevens de jaarlijkse Internationale Vrouwendag.
Direct rechts van de hoofdingang in de Montoyerstraat werd bij de plechtige naamswijziging een gedenkplaat voor Bertha von Suttner onthuld. Het betreft een tegen de muur verankerd kunstwerk van Lilo Schrammel dat twee bladzijden uit een omgekeerd geopend boek met een golvende bladspiegel verbeeldt, met op de bladzijden de tekst "Bertha von Suttner 1843-1914 Praha Wien First Female Nobel Peace Price Erste weibliche Friedens Nobelpreisträgerin Première femme prix Nobel de la paix 1905".
# Biltseweg 41 (Soest)

Biltseweg 41 is een gemeentelijk monument aan aan de westzijde van Soest in de provincie Utrecht.
Het witgepleisterde woonhuis staat in het landgoed Pijnenburg schuin achter 't Spiehuis. De twee schuren achter het pand staan haaks op de Biltseweg. Aan de linkerzijde is een erker aangebouwd. Op het mansardedak liggen Oud-Hollandse dakpannen met op de nok een schoorsteen
# Bijenkever

De bijenkever of bijenwolf (Trichodes apiarius) is een kever uit de familie mierkevers (Cleridae).

## Soorten

Er is ook een graafwespensoort die bijenwolf wordt genoemd (Philanthus triangulum), om dezelfde reden; de larven van de hier beschreven kever eten bijen in alle stadia en de larven van de sluipwesp eten volwassen bijen die door de ouderdieren worden gevangen. Uiterlijk is er geen verwarring mogelijk; de sluipwesp is erg dun en zwart met gele dwarsbanden, de kever is ovaal en rood met zwart. Ook zijn er soorten uit andere kevergeslachten die deze naam dragen, maar er anders uitzien. En dan zijn er ook nog drie andere soorten uit het geslacht Trichodes die bijenwolf genoemd worden en er soms sterk op lijken maar veel minder bekend zijn. Vooral Trichodes alvearius vertoont een sterke gelijkenis; deze soort heeft echter wat minder beharing en de achterste rand van de dekschilden is bij deze soort vrijwel altijd rood, bij T. apiarius zit hier een zwarte vlek.

## Beschrijving

Deze kever wordt niet zo groot; ongeveer anderhalve centimeter en heeft een iets langwerpig lichaam. De bijenwolf is makkelijk te herkennen aan de rood met zwarte bandering op de dekschilden. De tekening bestaat uit twee vrij brede zwarte banden op de rug en een zwarte vlek op de achterzijde van de dekschilden, de rode kleur heeft de overhand, in tegenstelling tot veel verwante soorten. De zwarte kleur heeft een blauwe, metaalachtige glans die erg sterk kan zijn waardoor de zwarte kleur sterk naar blauw kan neigen. De rest van het lichaam is geheel zwart met eveneens een blauwe glans. Kenmerkend is de sterke lichaamsbeharing, ook op de dekschilden, de kop is enigszins omlaag gebogen en de twee tasters zijn niet lang en eindigen knotsvormig.

## Voedsel

De volwassen kevers zitten op bloemen en eten deels van planten maar voornamelijk worden andere bloembezoekende insecten gegrepen en opgegeten. De larve is ook een echte rover; deze leeft in bijennesten en eet zowel de eitjes, larven, poppen en verzwakte exemplaren van de bijen. Niet alleen kolonievormende bijen maar ook wilde bijen vallen ten prooi.
* Larve
* Een kever komt uit de larve
* Een bijenkever lopend over een bloem
* Een bijenkever met een dode mug
# Bijengifkikker

De bijengifkikker (Dendrobates leucomelas) is een pijlgifkikker uit het geslacht Dendrobates. De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Franz Steindachner in 1864.

## Uiterlijke kenmerken

De bijengifkikker bereikt een lichaamslengte van 31 tot 38 millimeter. De vrouwtjes worden in de regel groter en dikker dan de mannetjes. De lichaamskleur is overwegend zwart, de bovenzijde van de kop en de onderzijde van het lichaam en de poten zijn geel van kleur en er is eveneens een brede gele band in het midden van het lichaam. Hieraan is de naam 'bijen'gifkikker te danken. In de geel gekleurde delen van het lichaam zijn zwarte vlekken aanwezig.

## Verspreiding en habitat

De bijengifkikker komt voor in het noorden van Zuid-Amerika, in de landen Brazilië, Colombia, Guyana en Venezuela. De kikker is gevonden op een hoogte van 40 tot 800 meter boven zeeniveau. De habitat bestaat uit de strooisellaag van het bos, de bijengifkikker leeft tussen de bladeren en onder omgevallen boomstammen en dergelijke. De bijengifkikker is een van de kikkers die zich vrij goed kan aanpassen aan een lagere vochtigheidsgraad.

## Voortplanting

Het vrouwtje zet tijdens het gehele broedseizoen totaal tot 1000 eitjes af in clusters van 2 tot 14 eitjes per keer die door het mannetje worden bewaakt. Het mannetje keert de eieren regelmatig om, zodat de embryo's steeds van voldoende zuurstof worden voorzien. Als de kikkervisjes uitkomen draagt het mannetje ze naar het water. Hier ontwikkelen ze zich verder en na 70 tot 90 dagen vindt de metamorfose plaats. Als de kikkervisjes niet genoeg mineralen binnenkrijgen, maakt het vrouwtje een onbevrucht eitje aan die ze dan gebruikt om de kikkervisjes te voeden.

## Externe link

* (en) Dendrobates leucomelas op het Animal Diversity Web

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Bijengifkikker op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Gifkikker.net, Bijengifkikker - Dendrobates leucomelas.
* ↑ Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History, Dendrobates leucomelas.
* ↑ University of California - AmphibiaWeb, Dendrobates leucomelas. Gearchiveerd op 4 juni 2023.

### Bronnen

* (en) - Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History - Dendrobates leucomelas - Website Geconsulteerd 23 februari 2017
* (en) - University of California - AmphibiaWeb - Dendrobates leucomelas - Website
* (nl) - Dendrobatidae Nederland - Dendrobates leucomelas - Website
# Bipalium rigaudi

Bipalium rigaudi is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Bipalium, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Geoplanidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Graff.
# Bipalium robiginosum

Bipalium robiginosum is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Bipalium, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Geoplanidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door Graff.
# Bipalium penrissenicum

Bipalium penrissenicum is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Bipalium, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Geoplanidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1998 door Kawakatsu, Ogren & Froehlich.
# Beti Sekulovski

Beti Sekulovski (Melbourne, 17 mei 1983) is een voormalig tennisspeelster uit Australië.
Zij begon op zesjarige leeftijd met het spelen van tennis.
Zij kreeg tweemaal een wildcard voor het Australian Open damesdubbelspel, beide malen met Cindy Watson.
Na haar actieve carrière werd ze coach, onder andere van Jaimee Fourlis.
# Binodoxys eutrichosiphi

Binodoxys eutrichosiphi is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Stary in 1975.
# Bibliotheek Universiteit van Suriname

De Bibliotheek Universiteit van Suriname is de bibliotheek van de Anton de Kom Universiteit van Suriname (AdeKUS).
De universiteitsbibliotheek werd in 1970 opgestart met de collectie scripties, twee jaar na de officiële opening van de universiteit in 1968. Aanvankelijk was de bibliotheek gevestigd aan de Dr. Sophie Redmondstraat 118, waar zich ook de juridische faculteit bevond.
Rond 1984 vond op de campus van de AdeKUS de opening plaats van de huidige, Centrale Bibliotheek (CB). Er is ook nog een Medische Bibliotheek (MB); deze is gevestigd aan de Professor W.J. Kernkampweg 3.
Sinds 2015 werkt de universiteitsbibliotheek samen met de Digital Library of the Caribbean (dLOC) en begon het digitaliseringsproces van alle afstudeerscripties vanaf 1970.

## Externe link

* AdeKUS Library Search
* 1 2 University of Florida Digital Collections (UFDC), University of Suriname Library. Gearchiveerd op 18 november 2022.
* ↑ Amigoe di Curacao, Universiteit van Suriname gaat vandaag open, 1 november 1968
* ↑ Vrije Stem, Vereniging van Medici in Suriname, 06-03-1970
* ↑ Vrije Stem, Universiteit van Suriname - Juridische Faculteit, 25-04-1972
* ↑ Dagblad Suriname, Universiteitsbibliotheek viert 40-jarig bestaan met donatie kinderboeken aan scholen, 22 maart 2024
* ↑ Studiegids MA Economie, Bibliotheek, 2019/2020. Gearchiveerd op 20 mei 2022.
# Bibliotheek Tromsø

De openbare bibliotheek van Tromsø is een bibliotheek voor inwoners en bezoekers van de gemeente Tromsø, in Noord-Noorwegen. Het hoofdgebouw werd op 3 augustus 2005 voor het publiek geopend. Het bevat verzamelingen verspreid over vier verdiepingen, met ook het stadsarchief.
Het gebouw zelf werd gebouwd onder het oorspronkelijke dak van de voormalige "Fokus Kino" bioscoop die werd ontworpen door architect Gunnar Bøgeberg Haugen en op 16 maart 1973 werd geopend. Hij ontwierp de speciale dakconstructie op basis van soortgelijke constructies van de Spaanse architect Felix Candela. Het is ontworpen als vier grote bogen die een hyperbolische paraboolvorm vormen.
Het dak is sinds de oprichting van het gebouw van zeer hoge kwaliteit gebleven, zodat bij de wederopbouw het zelfdragende dak behouden kon blijven.
# Bibliotheek Zwolle

Bibliotheek Zwolle is een openbare bibliotheek met filialen in de gemeente Zwolle. De centrale bibliotheek is sinds 2017 gevestigd aan de Zeven Alleetjes als onderdeel van cultuurconglomeraat Stadkamer Zwolle. In het gebouw zijn ook 'media- en taaleducatie', 'cultuureducatie' en 'amateurkunst' ondergebracht.

## Geschiedenis

De 'Zwolse leeszaal en Volksbibliotheek' werd rond 1800 gesticht door het Zwolse departement van de Maatschappij tot Nut van 't Algemeen. De openbare bibliotheek werd in 1916 geopend in de Kamperstraat 21. In 1958 was het de eerste openbare bibliotheek die grammofoonplaten uitleende. De centrale vestiging verhuisde in 1986 naar het voormalige Overijsselse provinciehuis aan de Diezerstraat. Dit monumentale pand werd in 2015 door de gemeente verkocht waarna de bibliotheek tijdelijk in het stadhuis van Zwolle onderdak vond. In 2017 ging de bibliotheek samen met andere culturele activiteiten verder als Stadkamer Zwolle in het voormalige gebouw van de gemeentelijke geneeskundige dienst. In 2018 werd ze uitgeroepen tot 'Beste Bibliotheek van Nederland 2018'.

## Filialen

De openbare bibliotheek van Zwolle telt naast de centrale bibliotheek drie vestigingen:
* AA-landen in de wijk Aa-landen aan de Dobbe;
* Stadshagen in de wijk Stadshagen aan de Werkerlaan;
* Zwolle-Zuid in de wijk Zwolle-Zuid aan de Van der Capellenstraat.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ RTV Oost.nl - Zwolle gestart met nieuw cultuurbolwerk 'Stadkamer Zwolle', 29 december 2014. Gearchiveerd op 28 juli 2018.
* 1 2 3 4 Zwolle, Mijn stad, Uitgeverij Waanders b.v., Zwolle, ISBN 90 400 1321 7
* ↑ Bibliotheekblad (23 februari 2017): Stadkamer Zwolle opent op 21 en 22 april nieuw onderkomen aan Zeven Alleetjes. Gearchiveerd op 28 juli 2018.
* ↑ Bibliotheekblad (21 maart 2018): Stadkamer Zwolle verkozen tot Beste Bibliotheek van Nederland 2018
# Bienkoxenus gobiensis

Bienkoxenus gobiensis is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Bey-Bienko.
# Bjørn Eidsvåg

Bjørn Eidsvåg, (geboren 1954 in Sauda), is een Noorse musicus en componist. Sinds zijn debuut in 1976 heeft hij meer dan 20 cd's uitgebracht. Veel van die cd's bereikten de eerste plaats in de Noorse hitlijsten. Zijn muziek is een mengvorm van luisterliedjes, ballades en rock. Zijn teksten zijn vaak maatschappijkritisch en verraden soms dat hij is opgeleid als theoloog.
Begin 2023 deed Eidsvåg mee aan het tv-programma Hver gang vi møtes, de Noorse variant van Beste Zangers.
* Bibsys: 90547148
* Gemeinsame Normdatei: 13732961X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5854 9048
* Library of Congress Control Number: no98015732
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000100488
* MusicBrainz: 1e018877-f6d2-4487-8eb6-659fb389ada3
* Virtual International Authority File: 81535188
* WorldCat (via VIAF): 81535188
# Blandas

Blandas is een gemeente in het Franse departement Gard (regio Occitanie) en telt 106 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Le Vigan.

## Geografie

De oppervlakte van Blandas bedraagt 37,3 km², de bevolkingsdichtheid is 2,8 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Bjergby (parochie, Morsø)

Bjergby is een parochie van de Deense Volkskerk in de Deense gemeente Morsø. De parochie maakt deel uit van het bisdom Aalborg en telt 207 kerkleden op een bevolking van 363 (2004).
Historisch maakt de parochie deel uit van de herred Morsø Nørre. In 1970 werd de parochie opgenomen in de toen gevormde gemeente Morsø.
Agerø · Alsted · Bjergby · Blidstrup · Dragstrup · Ejerslev · Elsø · Erslev · Flade · Frøslev · Galtrup · Hvidbjerg · Jørsby · Karby · Ljørslev · Lødderup · Mollerup · Nykøbing M · Ørding · Øster Assels · Øster Jølby · Ovtrup · Rakkeby · Redsted · Sejerslev · Skallerup · Solbjerg · Sønder Dråby · Sundby · Tæbring · Tødsø · Vejerslev · Vester Assels
# Bjerge

Bjerge is een plaats in de Deense regio Seeland, gemeente Kalundborg, en telt 265 inwoners (2008).
# Blakawatra

Blakawatra of Blakawatrakreek kan verwijzen naar:
* Blakawatrakreek, ook wel Wanekreek, een linker zijrivier van de Marowijne
* Blakawatra (Coppename), een zijstroom van de Coppename in het district Sipaliwini, Suriname
* Blakawatra (Tapanahony), een kreek in het ressort Tapanahony in het district Sipaliwini, Suriname
* Blaka Watra (recreatieoord), een recreatieoord in het district Para, Suriname
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Blakawatra en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Bleu de Gex

De Bleu de Gex AOP is een Franse kaas, geproduceerd in de streek Haut Jura, in de departementen Jura en Ain. De kaas wordt ook wel de Bleu de Septmoncel of de Bleu du Haut-Jura genoemd. De kaas is een van de 44 Franse kazen die het roodgele Europese AOC/AOP-keurmerk, dat sinds januari 2012 het AOC-label vervangt, mag voeren.
Volgens de overlevering was de Bleu de Gex rond 1530 de favoriete kaas van Keizer Karel V, als graaf van Bourgondië de toenmalige heer van de streek. De productie van de kaas gaat terug tot de 13e eeuw, naar de introductie van kaasmaaktechnieken door de monniken van de benedictijner abdij van Saint Claude.
De Bleu de Gex is sinds 1935 een beschermde kaas met het AOC-keurmerk. Sinds 1996 is Bleu de Gex door de EU erkend als beschermde oorsprongsbenaming (AOP); daarom mag, om verwarring te voorkomen, sinds 2012 de aanduiding AOC niet meer op de etiketten staan.
De kaas wordt gemaakt van de melk van de koeien, van het runderras Montbéliard, die in de hoge weiden van de Jura lopen. De grote diversiteit van de planten daar geeft de melk en dus ook de kaas een typisch eigen smaak.
Na het verzamelen van de melk wordt het stremsel toegevoegd en wordt de melk verwarmd tot 27°C. Dan wordt ook blauwschimmel van het soort Penicillium glaucum voor de blauwe aders toegevoegd. Na 2 uur stremmen wordt de wrongel gesneden tot stukjes ter grootte van een erwt. De wrongel wordt afgegoten in de vormen. Het afgieten wordt versneld door het regelmatig keren van de vormen. Onder in de vorm staat in reliëf het woord "GEX", wat vervolgens in de kaas terug te vinden is. Het zouten vindt droog plaats gedurende 4-6 dagen. De kaas wordt dan in een ruimte bij 25°C behandeld. Tijdens de rijping van 1-3 maanden wordt de kaas eenmaal per twee dagen gekeerd en wordt de kaas "geprikt" om de blauwschimmel van zuurstof te voorzien. Rijping vindt plaats in een kelder bij een temperatuur van 12°C en een vochtigheidsgraad van 80%.
Het resultaat is een kaas met een vrij zachte smaak. De kaas is wit tot ivoorkleurig, de blauw-groene aders zijn redelijk evenredig verdeeld over de kaasmassa. De korst is wit-geel, iets korrelig. De kaas heeft geen sterke geur, maar een karakteristieke smaak met een vleugje noten er in.
# Bleu de Lavaldens

De Bleu de Lavaldens is een Franse kaas die gemaakt wordt in Lavaldens in de Dauphiné. De kaas wordt ook wel de fromage de Lavaldens genoemd.
De Bleu de Lavaldens is een boerenkaas. Bijzonder aan deze kaas is dat het rijpingsproces plaatsvindt in natuurlijke grotten van Rif-Bruyant. De kaas is slechts in geringe hoeveelheid verkrijgbaar. Er is nog slechts één producent van de kaas bekend en die levert maar een zeer beperkt tonnage per jaar. De kaas heeft waarschijnlijk een lange geschiedenis en zou zelfs een van de voorlopers van de Bleu du Vercors-Sassenage kunnen zijn, maar geschreven bewijs hiervoor ontbreekt.
In het begin van de 20e eeuw waren er nog meerdere producenten, die ieder hun eigen kist in de grotten hadden staan. De kaas werd gemaakt van een mengsel van koemelk en geitenmelk.
De kaas wordt tegenwoordig uitsluitend gemaakt van koemelk. De lange rijpingstijd van deze kaas heeft ervoor gezorgd dat het aantal producenten steeds verder is afgenomen tot slechts één aan het eind van de 20e eeuw.
# Bloemencorso Bollenstreek

Bloemencorso Bollenstreek is een bloemencorso in de Nederlandse Bollenstreek. Voor de aankleding wordt gebruik gemaakt van de daar in het voorjaar ruimschoots aanwezige bolbloemen zoals hyacinten, tulpen en narcissen.
Jaarlijks rijdt het corso op de eerste zaterdag na 19 april een 40 km lange tocht van Noordwijk naar Haarlem. De route loopt van Noordwijk via Voorhout, Sassenheim, Lisse, Hillegom, Bennebroek, Heemstede. De optocht eindigt in Haarlem, waar de praalwagens nog een dag te bezichtigen zijn. Op vrijdagavond voorafgaand aan corsozaterdag rijdt het corso verlicht door Noordwijkerhout.
De optocht bestaat uit ongeveer twintig praalwagens en meer dan dertig met bloemen versierde automobielen. De stoet wordt op zijn tocht door de Bollenstreek begeleid door muziekkorpsen.

## Geschiedenis

Het eerste bloemencorso in de Bollenstreek werd in 1947 georganiseerd door de amarylliskweker Willem Warmenhoven uit Hillegom, die een walvis had gebouwd op zijn vrachtwagentje. Het corso groeide snel en ondervond in de jaren 1950 samen met de voorjaarsbloemententoonstelling Keukenhof steeds meer nationale en internationale belangstelling.

## Corso-ontwerpers

Een halve eeuw lang waren vader en zoon Jos en Kees van Driel verantwoordelijk voor de corso-ontwerpen. Na het jaar 2000 kwam het ontwerp in wisselende handen. Van 2012 tot 2016 was Wilma Mesman artdirector; vanaf 2017 is dat Esther Noordermeer.

## Externe link

* Bloemencorso Bollenstreek
* ↑ https://haarlem.nieuws.nl/nieuws/30739/van-de-walvis-van-willem-warmenhoven-tot-changing-world/. Gearchiveerd op 18 december 2021.