OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Tagaranna

Tagaranna (Duits: Taggarand) is een plaats in de Estlandse gemeente Saaremaa, provincie Saaremaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla).
Tot in oktober 2017 lag Tagaranna in de gemeente Mustjala. In die maand ging Mustjala op in de fusiegemeente Saaremaa.

## Bevolking

Het dorp had 8 inwoners op 31 december 2011 en 11 inwoners op 31 december 2021.

## Ligging

Tagaranna ligt op de noordpunt van het schiereiland Ninase aan de noordkust van het eiland Saaremaa. De plaats heeft een kleine vissershaven.
Ten noorden en oosten van Tagaranna ligt een steile kust, die doorloopt langs het zuidelijke buurdorp Ninase. Het steile deel is ongeveer 1 km lang en 5 meter hoog en wordt zowel Tagaranna pank als Ninase pank genoemd. Het bestaat uit kalksteen en dolomiet en is rijk aan fossielen.

## Geschiedenis

Tagaranna werd pas voor het eerst genoemd omstreeks 1900 als nederzetting op het landgoed van Mustjala. Er was ook een herberg in het dorp. Visvangst was er een belangrijke bron van inkomsten.
De buurdorpen Ninase, Kugalepa en Merise maakten tussen 1977 en 1997 deel uit van Tagaranna.

## Foto's

* De haven van Tagaranna
* Aan de kust
* De steile kust
* Steenstrand bij Tagaranna
* De zee bij Tagaranna
* 1 2 Hans Feldmann, Heinz von zur Mühlen en Gertrud Westermann, Baltisches historisches Ortslexikon. Teil 1. Estland (einschließlich Nordlivland), Böhlau Verlag, Köln/Wien, 1985, blz. 575.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2011. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2011). Geraadpleegd op 15 september 2023. Tik boven het middelste vak ‘Tagaranna village’ in.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2021. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2021). Geraadpleegd op 15 september 2023. Tik boven het voorlaatste vak ‘Tagaranna village’ in.
* ↑ (en) Bluff's. Saaremaa.ee. Gearchiveerd op 16 december 2020.
* ↑ (et) Ninase ehk Tagaranna pank. Saaremaa.ee. Gearchiveerd op 28 november 2020.
* ↑ (et) Marja Kallasmaa, Tagaranna. Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 15 september 2023. Geraadpleegd op 15 september 2023.
* ↑ (et) Marja Kallasmaa, Ninase. Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 15 september 2023. Geraadpleegd op 15 september 2023.
* ↑ (et) Marja Kallasmaa, Kugalepa. Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 15 september 2023. Geraadpleegd op 15 september 2023.
* ↑ (et) Marja Kallasmaa, Merise. Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 15 september 2023. Geraadpleegd op 15 september 2023.
# Taganskaja

Taganskaja kan verwijzen naar:
* Taganskaja (metrostation Moskou, Koltsevaja-lijn)
* Taganskaja (metrostation Moskou, Tagansko-Krasnopresnenskaja-lijn)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Taganskaja en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Takonín

Takonín (Duits: Takonin) is een Tsjechische plaats in de gemeente Bílkovice in de regio Midden-Bohemen en maakt deel uit van het district Benešov. Het dorp ligt op ongeveer 1,5 km afstand van Bílkovice.
Takonín telt 41 inwoners (2021).

## Geschiedenis

De eerste schriftelijke vermelding van het dorp dateert van 1250.
Sinds 1960 maakt Takonín deel uit van de gemeente Bílkovice.

## Verkeer en vervoer
### Autowegen

Weg II/113 loopt langs het dorp en verbindt Takonín met Bílkovice, Vlašim, Divišov en Chocerady.

### Spoorlijnen

Er is geen spoorlijn of station in de gemeente. Het dichtstbijzijnde station is Český Šternberk, op zo'n 14,2 km afstand.

### Buslijnen

Er zijn twee bushaltes, waarvan een in het dorp en een aan de rand ervan:
| Halte | Lijn | Traject | Vervoerder |
| Bílkovice, Takonín | 799 | Benešov - Vlašim | ČSAD Benešov |
| Bílkovice, Takonín, Rozchod | 799 | Benešov - Vlašim | ČSAD Benešov |

## Voorzieningen

Er is een klein vrijwillig brandweerkorps in het dorp. De kazerne biedt ruimte aan één brandweerwagen.

## Bezienswaardigheden

* Dorpskapel

## Galerij

* Dorpskapel (2015)
* Bushalte bij het dorp (2015)
* Huis in het dorp (2015)
* Brandweerkazerne (2015)
# Taractrocera dolon

Taractrocera dolon is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1884 door Plötz.
# Tanystylum zuytdorpi

Tanystylum zuytdorpi is een zeespin uit de familie Ammotheidae. De soort behoort tot het geslacht Tanystylum. Tanystylum zuytdorpi werd in 2009 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Arango.
# Taygetis inconspicua

Taygetis inconspicua is een vlinder uit de onderfamilie Satyrinae van de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Max Wilhelm Karl Draudt.
# Tandkaken

De tandkaken (Enoplognatha) zijn een geslacht van spinnen uit de familie kogelspinnen (Theridiidae). Het geslacht omvat 65 soorten. De tandkaken onderscheiden zich door de kenmerkende vorm van de cheliceren. Dit geslacht heeft vele kleurvariaties, van wit tot bijna groen. Opvallend zijn de blauwe eicocons. Tandkaken leven op omgekrulde bladeren in lage vegetatie. Ze komen vrijwel overal ter wereld voor.

## Europese soorten

Enkele soorten die in Europa voorkomen zijn:
* Enoplognatha caricis – Moerastandkaak
* Enoplognatha latimana – Vergeten tandkaak
* Enoplognatha mordax – Schorrentandkaak
* Enoplognatha oelandica – Gemarmerde tandkaak
* Enoplognatha ovata – Gewone tandkaak
* Enoplognatha thoracica – Bodemtandkaak
# Taurogalzuur

Taurogalzuur, ook bekend onder de namen cholaanzuur en cholyltaurine, is een kristallijn, sterk hydroscopisch, gelig gekleurd galzuur. Het is betrokken bij het vormen van de emulsie waardoor vet in het lichaam kan worden opgenomen. Taurogalzuur komt als het natriumzout voor in de gal van zoogdieren. Taurogalzuur is een conjugaat van galzuur en taurine. Het is een van de vele endogene stoffen met cholesterol als uitgangsstof.
Hydrolyse van taurogalzuur geeft weer taurine.
Taurogalzuur wordt op commerciële basis bereid op basis van gal verkregen bij slachterijen, waar dat een bijproduct is van het slachtproces.
# Taranta Peligna

Taranta Peligna is een gemeente in de Italiaanse provincie Chieti (regio Abruzzen) en telt 500 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 21,6 km², de bevolkingsdichtheid is 25 inwoners per km².

## Demografie

Taranta Peligna telt ongeveer 241 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 17,6% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 632 |
| 2001 | 521 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 460 m boven zeeniveau. Een groot deel van het grondgebied ligt in het Majella massief.
Taranta Peligna grenst aan de volgende gemeenten: Colledimacine, Lama dei Peligni, Lettopalena, Pacentro (AQ), Palena.
* Italiaans bureau voor statistiek
Altino · Archi · Ari · Arielli · Atessa · Bomba · Borrello · Bucchianico · Canosa Sannita · Carpineto Sinello · Carunchio · Casacanditella · Casalanguida · Casalbordino · Casalincontrada · Casoli · Castel Frentano · Castelguidone · Castiglione Messer Marino · Celenza sul Trigno · Chieti · Civitaluparella · Civitella Messer Raimondo · Colledimacine · Colledimezzo · Crecchio · Cupello · Dogliola · Fallo · Fara Filiorum Petri · Fara San Martino · Filetto · Fossacesia · Fraine · Francavilla al Mare · Fresagrandinaria · Frisa · Furci · Gamberale · Gessopalena · Gissi · Giuliano Teatino · Guardiagrele · Guilmi · Lama dei Peligni · Lanciano · Lentella · Lettopalena · Liscia · Miglianico · Montazzoli · Montebello sul Sangro · Monteferrante · Montelapiano · Montenerodomo · Monteodorisio · Mozzagrogna · Orsogna · Ortona · Paglieta · Palena · Palmoli · Palombaro · Pennadomo · Pennapiedimonte · Perano · Pietraferrazzana · Pizzoferrato · Poggiofiorito · Pollutri · Pretoro · Quadri · Rapino · Ripa Teatina · Rocca San Giovanni · Roccamontepiano · Roccascalegna · Roccaspinalveti · Roio del Sangro · Rosello · San Buono · San Giovanni Lipioni · San Giovanni Teatino · San Martino sulla Marrucina · San Salvo · San Vito Chietino · Sant'Eusanio del Sangro · Santa Maria Imbaro · Scerni · Schiavi di Abruzzo · Taranta Peligna · Tollo · Torino di Sangro · Tornareccio · Torrebruna · Torrevecchia Teatina · Torricella Peligna · Treglio · Tufillo · Vacri · Vasto · Villa Santa Maria · Villalfonsina · Villamagna
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Tarantella (Theo van Doesburg)

Tarantella is een schilderij van de Nederlandse kunstenaar Theo van Doesburg.

## Voorstelling

De titel verwijst naar de Tarantella, een Italiaanse volksdans, die door vrouwen werd uitgevoerd. In het Centraal Museum bevinden zich drie voorstudies voor het schilderij, waarop te zien is hoe Van Doesburg een schets van een dansende vrouw omzet in een abstracte compositie.

## Datering

Het schilderij is voor zover bekend niet gesigneerd of gedateerd. Omstreeks 10 januari 1918 schreef Van Doesburg aan zijn vriend Antony Kok: ‘Jouw mooie kaart heeft me voor een schilderij (slangendans) geïnspireerd’. Mogelijk gaat het hier om Tarantella. In Van Doesburgs portfolio en in een omstreeks 1927 door Van Doesburg opgestelde lijst van schilderijen, beide in het Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie, wordt het 1918 gedateerd.

## Herkomst

Volgens het onderschrift bij een foto in Van Doesburgs portfolio is het werk in The Little Review Gallery van Jane Heap in New York geweest. Waarschijnlijk werd het daar in het voorjaar van 1926 tentoongesteld op een groepstentoonstelling met onder meer werk van Theo van Doesburg. Daarna ontbreekt ieder spoor. In de portfolio staat onder het bijschrift in het handschrift van Wies van Moorsel genoteerd ‘verloren gegaan’.

## Tentoonstellingen

* Retrospektiv Theo van Doesburg, Landesmuseum, Weimar, 16 december 1923-23 januari 1924, cat.lijst Malerei nr. 25 (als Tarantella, 1917).
* Retrospektiv Theo van Doesburg (?), Kestner Gesellschaft, Hannover, maart-15 april 1924, geen catalogus.
* Theo van Doesburg. Bilder, Zeichnungen, Entwürfe, Glasmalerei, Der Quader, Hannover, 1 maart-eind maart 1925, geen catalogus.
* Groepstentoonstelling (?), The Little Review Gallery, New York, april-mei 1926, geen catalogus.

## Literatuur

* Hoek, Els (red.; 2000) Theo van Doesburg. Oeuvrecatalogus, Bussum: Uitgeverij Thot, ISBN 90-6868-255-5, cat.nr. 579, pp. 226-227 (als Tarantella, 1918, vermoedelijk).
# Tayug

Tayug is een gemeente in de Filipijnse provincie Pangasinan op het eiland Luzon. Bij de laatste census in 2007 had de gemeente bijna 38 duizend inwoners.

## Geografie
### Bestuurlijke indeling

Tayug is onderverdeeld in de volgende 21 barangays:
| Agno Amistad Barangay A Barangay B Barangay C Barangay D Barangobong Carriedo C. Lichauco Evangelista Guzon | Lawak Legaspi Libertad Magallanes Panganiban Saleng Santo Domingo Toketec Trenchera Zamora |

## Demografie

Tayug had bij de census van 2007 een inwoneraantal van 37.954 mensen. Dit zijn 1.755 mensen (4,8%) meer dan bij de vorige census van 2000. De gemiddelde jaarlijkse groei komt daarmee uit op 0,66%, hetgeen lager is dan het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (2,04%).
# Taça Minas Gerais

De Taça Minas Gerais was de staatsbeker voor voetbalclubs uit de Braziliaanse staat Minas Gerais. De competitie werd georganiseerd door de FMF. In totaal werden er 25 edities gehouden.

## Geschiedenis

De competitie werd voor het eerst georganiseerd in 1973 door de voetbalfederatie Federação Mineira de Futebol. Het werd als een eigen competitie gespeeld in de edities van 1973, 1977, 1980 en 1981, maar in de jaren 1975, 1976, 1979 en van 1982 tot 1987 werd Taça Minas Gerais een staatbeker-competitie voor het Campeonato Mineiro. In 2012 werd de laatste editie van de Taça Minas Gerais gehouden.

## Winnaars

* 1973 - Cruzeiro
* 1975 - Atlético
* 1976 - Atlético
* 1977 - Villa Nova
* 1979 - Atlético
* 1980 - Uberaba
* 1981 - Democrata-GV
* 1982 - Cruzeiro
* 1983 - Cruzeiro
* 1984 - Cruzeiro
* 1985 - Cruzeiro
* 1986 - Atlético
* 1987 - Atlético
* 1999 - URT
* 2000 - URT
* 2003 - Uberlândia
* 2004 -Ipatinga
* 2005 - América
* 2006 - Villa Nova
* 2007 - Ituiutaba
* 2008 - Tupi
* 2009 - Uberaba
* 2010 - Uberaba
* 2011 -Ipatinga
* 2012 - Boa Esporte
# Tears are not enough (ABC)

Tears are not enough was de eerste single van de newwavegroep ABC. Hij werd uitgebracht op 16 oktober 1981 in twee formaten (als 7" en 12" grammofoonplaat). De twee single-versies van het lied zijn beide verschillend van de versie op hun eerste album The lexicon of love. Tears are not enough werd oorspronkelijk geproduceerd door Steve Brown. Voor het album werd het lied opnieuw opgenomen. De single piekte op plaats 19 op de UK Singles Chart. In de Verenigde Staten werd Tears are not enough uitgebracht als de B-kant van de single Poison arrow.

## Externe link

* Songtekst bij MetroLyrics
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Tears Are Not Enough (ABC song) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Telecommunicatie in Suriname

Telecommunicatie in Suriname verwijst naar communicatie via radio, televisie, telefonie en internet.

## Radio en televisie

Het bereik voor radio en televisie is niet voor geheel Suriname dekkend. Als er in het binnenland uitzendingen zijn, dan zijn die beperkt tot enkele omroepen.
De Surinaamse overheid is eigenaar van de mediabedrijven Surinaamse Televisie Stichting (STVS), Stichting Radio-omroep Suriname (SRS) en Radio Boskopu, en via het staatseigendom van Telesur van Algemene Televisie Verzorging (ATV). Verder zijn er uitzendingen van de spreekbuis van de regering, de Communicatie Dienst Suriname (CDS).
Onafhankelijke commerciële bedrijven zijn verenigd in de Vereniging Radio- & Televisiebedrijven Suriname. Voorbeelden van bedrijven zijn ABC Suriname, Apintie, Radika, Ramasha, Rapar, SCCN (Rudisa), SCTV, Trishul, Shalom, Radio 10, Radio Koyeba en Radio Tareno.

## Telefonie en internet

De telefoonmarkt werd in 2007 geliberaliseerd, waardoor de toegang van concurrentie mogelijk werd. De toezicht is in handen van de Telecommunicatie Autoriteit Suriname. De telefoonaanbieder Telesur is eigendom van de Surinaamse overheid. Een andere grote aanbieder is Digicel. Sinds 2019 rolt Telesur een 5G-netwerk uit, waarbij het begin gemaakt is in Paramaribo. In gebieden in het binnenland met relatief hoge inwoneraantallen zijn zendmasten geplaatst van Telesur.
De infrastructuur voor vaste telefonie is redelijk betrouwbaar in de kustregio en matig tot niet aanwezig in het binnenland. De teledensiteit (aantal telefoonnummers per honderd inwoners) en de penetratiegraad voor breedband is lichtelijk lager dan het gemiddelde van Latijns-Amerika en de Caraïben. Het gebruik van mobiele communicatie ligt niet alleen boven het gemiddelde maar ook hoger dan de verwachting voor een land met een relatief laag bruto binnenlands product (BBP) per hoofd van de bevolking (stand 2021).
Suriname is met andere landen verbonden via satellietverbindingen, evenals het Suriname-Guyana Submarine Cable System en de Deep Blue One. Het achtervoegsel van domeinnamen op het internet is .sr.

### Telefoonnummers

De telefoonnummers worden beheerd door de Surinaamse overheid. De verantwoordelijkheid lag van 1991 tot 2017 bij het ministerie van Transport, Communicatie en Toerisme en sindsdien bij het ministerie van Openbare Werken, Transport en Communicatie. De internationale toegangscode is +597. Het nummerplan stamt uit 2008.
# Telecomtoren Waalhaven

De Telecomtoren Rotterdam is een 202 meter hoge straalverbindingstoren (incl. zendmast) in de Nederlandse stad Rotterdam nabij de Waalhaven. In Nederland is het de hoogste vrijstaande zendmast (zonder kabels die de mast overeind houden).
De PTT liet de "Telemast" in 1962 bouwen als schakel in het landelijke telefonienetwerk per straalverbinding. Op dat moment zouden ook steden als Den Haag en Amsterdam een dergelijke toren krijgen. Daarnaast kan de toren net als de toentertijd bestaande torens in IJsselstein (in de volksmond: Lopik), Smilde en Markelo ook fungeren als zendmast voor televisie- en radioprogramma's. De toren is met dezelfde methode van glijbekisting gebouwd als de Euromast en was met zijn 106 meter ook meteen enkele meters hoger dan deze toren. Naast de toren staat ook nog een gebouw met onder meer telecommunicatie-apparatuur. Beiden zijn gebouwd naar ontwerp van het Rotterdamse architectenbureau Kraaijvanger.
De toren is in 1989 verhoogd naar 167 meter en kreeg voor extra versteviging aan de voet een soort raketconstructie. Met mast werd de constructie totaal 202 meter hoog. Inmiddels zijn de veelheid aan schotels op de zes bordessen achterhaald door onder andere de opkomst van glasvezel. In 2007 verkocht KPN haar zendmasten, waaronder ook deze aan TDF (later Alticom) die het in september 2017 weer verkocht aan de Spaanse provider Cellnex Telecom. De hybride zendmast boven op de toren staat in beheer van NOVEC voor onder meer FM-uitzendingen en de grond rondom de toren evenals het gebouw ernaast zijn nog van de KPN.
# Teinophaus hodgei

Teinophaus hodgei is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1948 door Shane.
# Tempe (Arizona)

Tempe is een stad in de Amerikaanse staat Arizona en telt 158.625 inwoners. Het is hiermee de 126e stad in de Verenigde Staten (2000). De landoppervlakte bedraagt 103,8 km², waardoor het qua grootte de 162e stad is.

## Demografie

Van de bevolking is 7,2 % ouder dan 65 jaar en bestaat voor 28,5 % uit eenpersoonshuishoudens. De werkloosheid bedraagt 2,3 % (cijfers volkstelling 2000).
Ongeveer 17,9 % van de bevolking van Tempe bestaat uit hispanics en latino's, 3,7 % is van Afrikaanse oorsprong en 4,7 % van Aziatische oorsprong.
Het aantal inwoners steeg van 142.056 in 1990 naar 158.625 in 2000.

## Klimaat

In januari is de gemiddelde temperatuur 11,4 °C, in juli is dat 32,6 °C. Jaarlijks valt er gemiddeld 225,6 mm neerslag (gegevens op basis van de meetperiode 1961-1990).

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 24 km rond Tempe.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Tempe op city-data.com
* Volkstelling 2000, www.census.gov
# Tempatikreek

De Tempatikreek of Tamapatikreek is een kreek in Suriname. Het is een zijrivier van de Commewijne.
Op een kaart van Alexander de Lavaux uit 1737 staan enkele plantages aangegeven, waaronder De Vreede (of La Paix) waar in 1757 een opstand uitbrak onder de tot slaaf gemaakten onder leiding van Boston Bendt. Deze opstand leidde onder meer tot de vorming van de stam van de Aukaners, die op 10 oktober 1760 een Vrede van 1760vredesverdrag sloot met het koloniaal gezag. Door het verdrag werd de onafhankelijkheid van de Ndyuka (Aukaners) erkend.

## Literatuur

* Frank Dragtenstein, De ondraaglijke stoutheid der wegloopers (Universiteit Utrecht, 2002)
* Frank Dragtenstein, Alles voor de vrede. De brieven van Boston Band tussen 1757 en 1763 (Amrit Consultancy, 2009)
# Tellidora cristata

Tellidora cristata is een tweekleppigensoort uit de familie van de Tellinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1842 door Récluz.
# Teloganodes insignis

Teloganodes insignis is een haft uit de familie Teloganodidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Wang & McCafferty. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Mchenga

Mchenga is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van de cichliden (Cichlidae).

## Soorten

* Mchenga conophoros (Stauffer, LoVullo & McKaye, 1993)
* Mchenga cyclicos (Stauffer, LoVullo & McKaye, 1993)
* Mchenga eucinostomus (Regan, 1922)
* Mchenga flavimanus (Iles, 1960)
* Mchenga inornata (Boulenger, 1908)
* Mchenga thinos (Stauffer, LoVullo & McKaye, 1993)
# Lijst van vlaggen van Cuba

Dit is een lijst van vlaggen van Cuba.

## Nationale vlag (per FIAV-codering)

| | Civiele vlag | Staatsvlag | Oorlogsvlag |
| Te land | | | |
| Te water | | | |

## Vlaggen van bestuurders

| Periode | Functie | Beschrijving |
| 1976 - heden | Vlag van de president van Cuba. | Een lichtblauwe vlag met daarop het wapen van Cuba tussen zes witte sterren. |
| 1959 - 1976 | Vlag van de premier van Cuba. | Een witte vlag met daarop vier blauwe sterren binnen een blauw kader. |
| | Vlag voor de samenkomst van de leden van de Nationale Assemblee. | Vlag van Yara. Zoals de vlag van Chili, maar dan het rood en blauw omgekeerd. |

## Vlaggen van politieke partijen

| Vlag | Periode | Functie | Beschrijving |
| | 1953 - 1962 | Vlag van de Beweging van de 26ste Juli. | Verdeeld in twee gelijke horizontale banen, boven rood en onder zwart, met in het midden in witte letters M-26-7. |

## Militaire vlaggen

De oorlogsvlag staat reeds in de eerste tabel.
| Vlag | Periode | Functie | Beschrijving |
| | | Geus. | Vlag van Yara, zie onder Vlaggen van bestuurders. |
# Megalomus acunai

Megalomus acunai is een insect uit de familie van de bruine gaasvliegen (Hemerobiidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Megalomus acunai is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Alayo in 1968.
# Strijkkwartet nr. 8 (Villa-Lobos)

Heitor Villa-Lobos componeerde zijn Strijkkwartet nr. 8 in Rio de Janeiro in 1944. In datzelfde jaar componeerde hij ook andere belangrijke werken uit zijn oeuvre; Bachianas Brasileiras 8 en 9 en zijn 6e symfonie.
Zijn 8e strijkkwartet typeert zich door een atonaliteit die zich door het hele werk heeft verspreid. Het werk zit vol met chromatische motieven op een schaal die niet eerder bij hem voorkwam.

## Delen

* Allegro
* Lento
* Scherzo, vivace
* Quasi Allegro

## Bron en discografie

* Uitgave Briljant Classics : Cuarteto Latinomericano
* Uitgave Naxos: Danubius Quartet
Strijkkwartet nr. 1 · Strijkkwartet nr. 2 · Strijkkwartet nr. 3 · Strijkkwartet nr. 4 · Strijkkwartet nr. 5 · Strijkkwartet nr. 6 · Strijkkwartet nr. 7 · Strijkkwartet nr. 8 · Strijkkwartet nr. 9 · Strijkkwartet nr. 10 · Strijkkwartet nr. 11 · Strijkkwartet nr. 12 · Strijkkwartet nr. 13 · Strijkkwartet nr. 14 · Strijkkwartet nr. 15 · Strijkkwartet nr. 16 · Strijkkwartet nr. 17
# Zwartkopbuulbuul

De zwartkopbuulbuul (Brachypodius melanocephalos synoniem: Brachypodius atriceps, Pycnonotus atriceps) is een zangvogel uit de familie van de buulbuuls. De zwartkopbuulbuul komt voor in een groot deel van Zuid-, Zuidoost-Azië en de Indische Archipel.

## Kenmerken

De zwartkopbuulbuul is bij de meeste ondersoorten grotendeels groengeel van kleur en heeft een glimmende zwarte kop en opvallende blauwe ogen. Ze lijken sterk op de goudborstbuulbuul maar zijn te onderscheiden door hun blauwe ogen. Daarnaast zijn de uiteinden van de staartveren van de zwartkopbuulbuul geel en ontbreekt de kuif bij alle ondersoorten. Sommige ondersoorten van de goudborstuulbuul hebben ook geen kuif, maar die zijn te onderscheiden van de zwartkopbuulbuul door een rode of gele keel.

## Leefwijze

Ze leven in laaglandbossen in kleine groepjes van zes tot acht exemplaren. De zwartkopbuulbuul eet voornamelijk klein fruit zoals bessen, maar eet ook wel insecten.

## Verspreiding en leefgebied

Er zijn vier ondersoorten bekend van de zwartkopbuulbuul:
* B. m. atriceps (Noordoost-India en Bangladesh, verder in Zuidoost-Azië, de Grote Soenda-eilanden en de eilanden Calauit, Dumaran en Palawan van de Filipijnen)
* B. m. hyperemnus (eilanden ten westen van Sumatra)
* B. m. baweanus (het eiland Bawean ten noorden van Java)
* B. m. hodiernus (het eiland Maratua, Derawan-eilanden bij Borneo)

## Status

Deze vogel is plaatselijk algemeen. De totale populatie is niet gekwantificeerd, maar lijkt stabiel. Daarom staat de vogel als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Zwartkopbuulbuul op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker, and P Rasmussen (2023) - IOC World Bird Names (version 13.2)
* Kennedy, R.S., Gonzales P.C., Dickinson E.C., Miranda, Jr, H.C., Fisher T.H., A Guide to the Birds of the Philippines, Oxford University Press, Oxford (2000)