OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Karin van den Broeke

Karin van den Broeke (Rotterdam, 18 juni 1963) is een Nederlandse predikante. Zij was van januari 2013 tot maart 2018 preses van de generale synode (landelijke kerkvergadering) van de Protestantse Kerk in Nederland. Ze werd opgevolgd door Saskia van Meggelen.

## Levensloop

Van den Broeke groeide op in een omgeving waar de kerk nauwelijks een rol speelde. Na de middelbare school ging zij rechten studeren in Leiden. Haar toenmalige vriend volgde catechisatie bij de "hofpredikant" Carel ter Linden. Zij ging mee en de bijbellessen inspireerden haar zozeer dat zij besloot te stoppen met de studie rechten en theologie te studeren.
Haar allereerste gemeente was een dorpsgemeente in het Zeeuwse Kruiningen, Daarna was ze tien jaar studentenpredikant in Leiden. In 2004 keerde zij weer als predikant terug naar Zeeland. Van 2008 tot 2013 was ze predikant in Wissenkerke-Geersdijk. Sinds februari 2013 gaat ze voor in de Protestantse Gemeente De Ontmoeting te Noord-Beveland. Het gaat om een federatie van Wissenkerke-Geersdijk met Kats-Kortgene.
Van den Broeke maakte al langere tijd deel uit van de synode en is sinds 2011 bestuurslid van de Bond van Nederlandse Predikanten. Op 17 januari 2013 werd Van den Broeke in Lunteren voor een periode van vijf jaar gekozen als preses van de generale synode van de Protestantse Kerk. Zij is de eerste vrouw in die functie. De kritiek op haar benoeming in kringen binnen de kerk waar anders wordt gedacht over de rol van de vrouw in het ambt was mild.
De preses haalde in augustus 2014 uitgebreid het nieuws doordat zij stelde dat koning Willem-Alexander het weinig over God had. Zij zei: "Tot nu toe is God niet sterk in zijn toespraken naar voren gekomen, en dat was opvallend". Een andere opvallende uitspraak deed ze in mei 2015. In een radiointerview zei ze dat Tweede Pinksterdag ingeruild zou kunnen worden voor een joodse of islamitische feestdag.
De predikant werd in juni 2016 gekozen in het uitvoerend comité, oftewel het dagelijks bestuur, van de Wereldraad van Kerken. In mei 2018 werd bekend dat zij de nieuwe voorzitter wordt van het Nederlands Bijbelgenootschap. In maart 2019 werd Van den Broeke namens het CDA gekozen in de Provinciale Staten van Zeeland.
* ↑ Interview met Van den Broeke in De Linker Wang (juli 2014). Gearchiveerd op 25 november 2016. Geraadpleegd op 24 november 2016.
* ↑ Vrouwelijke voorzitter PKN geen verrassing, Nederlands Dagblad, 17 januari 2013. Gearchiveerd op 14 december 2014.
* ↑ Voorzitter PKN: koning maakt God tot nu toe weinig zichtbaar, NRC Handelsblad, 26 augustus 2014
* ↑ PKN wil 2e Pinksterdag wel ruilen voor joodse of islamitische dag, Nederlands Dagblad, 22 mei 2015. Gearchiveerd op 25 juni 2015.
* ↑ Van den Broeke in bestuur Wereldraad, Nederlands Dagblad, 27 juni 2016. Gearchiveerd op 27 mei 2018.
* ↑ Karin van den Broeke voorzitter NBG, Nederlands Dagblad, 25 mei 2018
* ↑ Voormalig synode-preses Karin van den Broeke wordt Statenlid in Zeeland, Nederlands Dagblad, 21 maart 2019
# Kanton Saint-Lys

Saint-Lys is een voormalig kanton van het Franse departement Haute-Garonne. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Muret. Het werd opgeheven bij decreet van 13 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015.

## Gemeenten

Het kanton Saint-Lys omvatte de volgende gemeenten:
* Bonrepos-sur-Aussonnelle
* Bragayrac
* Cambernard
* Empeaux
* Fonsorbes
* Fontenilles
* Lamasquère
* Saiguède
* Sainte-Foy-de-Peyrolières
* Saint-Lys (hoofdplaats)
* Saint-Thomas
# Kanton Saint-Lyé

Saint-Lyé is een kanton van het Franse departement Aube. Het kanton maakt deel uit van de arrondissementen Troyes (7) en Nogent-sur-Seine (26). Het heeft een oppervlakte van 580,69 km² en telt 16.304 inwoners in 2018, dat is een dichtheid van 28 inwoners per km².

## Gemeenten

Het kanton Saint-Lyé werd opgericht bij de herindeling van de kantons door het decreet van 21 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015. Het kanton omvat volgende 33 gemeenten:
* Avant-lès-Marcilly
* Avon-la-Pèze
* Barberey-Saint-Sulpice
* Bercenay-le-Hayer
* Bourdenay
* Charmoy
* Dierrey-Saint-Julien
* Dierrey-Saint-Pierre
* Échemines
* Faux-Villecerf
* Fay-lès-Marcilly
* La Fosse-Corduan
* Macey
* Marcilly-le-Hayer
* Marigny-le-Châtel
* Mesnil-Saint-Loup
* Montgueux
* Origny-le-Sec
* Orvilliers-Saint-Julien
* Ossey-les-Trois-Maisons
* Le Pavillon-Sainte-Julie
* Payns
* Pouy-sur-Vannes
* Prunay-Belleville
* Rigny-la-Nonneuse
* Saint-Flavy
* Saint-Loup-de-Buffigny
* Saint-Lupien
* Saint-Lyé
* Saint-Martin-de-Bossenay
* Trancault
* Villadin
* Villeloup
# Kanton Saint-Léonard-de-Noblat

Kanton Saint-Léonard-de-Noblat is een kanton van het Franse departement Haute-Vienne. Kanton Saint-Léonard-de-Noblat maakt deel uit van het arrondissement Limoges en telt 16.627 inwoners in 2018.

## Gemeenten

Het kanton Saint-Léonard-de-Noblat omvatte tot 2014 de volgende gemeenten:
* Champnétery
* Eybouleuf
* La Geneytouse
* Le Châtenet-en-Dognon
* Moissannes
* Royères
* Saint-Denis-des-Murs
* Saint-Léonard-de-Noblat (hoofdplaats)
* Saint-Martin-Terressus
* Sauviat-sur-Vige
Door de herindeling van de kantons bij decreet van 20 februari 2014, met uitwerking op 22 maart 2015, werden 3 gemeenten aan dit kanton toegevoegd:
* Aureil
* Saint-Just-le-Martel
* Saint-Priest-Taurion
# Kathryn Grant

Kathryn Grant (Houston (Texas), 25 november 1933 – Hillsborough (Californië), 20 september 2024) was een Amerikaans actrice. Grant werd geboren als Olive Kathryn Grandstaff en stond na haar huwelijk met Bing Crosby beter bekend als Kathryn Crosby.

## Biografie

Grant studeerde af aan de Universiteit van Texas in Austin in 1955. In december 1954 begon ze een relatie met de meer dan twintig jaar oudere zanger-acteur Bing Crosby. In juli 1955 wilde het koppel stiekem trouwen, maar de pers volgde hen overal. Het huwelijk vond plaats op 24 oktober 1957 en duurde tot aan Crosby's dood in 1977. Het koppel kreeg drie kinderen: Harry (1958), Mary (1959) en Nathaniel (1961).
Grant was aanvankelijk in opleiding om zuster te worden, maar vond via missverkiezingen een weg naar de filmindustrie. Vanaf 1953 speelde ze ongenoemde rollen in verscheidene films en in 1955 volgde haar doorbraak. Haar filmcarrière was van korte duur: haar echtgenoot overtuigde haar om te stoppen met acteren na hun huwelijk in 1957. Ze keerde nog enkele keren terug naar het grote scherm, waaronder een bijrol in Anatomy of a Murder (1959).
In de jaren 60 speelde Grant voornamelijk gastrollen in televisieseries, waaronder in The Bing Crosby Show. In de jaren 70 had ze haar eigen serie The Kathryn Crosby Show op de lokale televisie in San Francisco. Na het overlijden van haar man in 1977 trok ze zich terug van de media. Ze keerde eenmalig terug in 2010, met een bijrol in een B-film. In 1996 speelde ze de hoofdrol in een Broadway-toneelstuk, State Fair.
Op 4 november 2010 raakte Grant betrokken bij een ernstig auto-ongeluk, waarbij haar tweede echtgenoot Maurice William Sullivan, met wie ze trouwde in 2000, kwam te overlijden.
Grant overleed op 20 september 2024 op 90-jarige leeftijd.

## Filmografie

* Bibsys: 4007671
* Biblioteca Nacional de España: XX4790779
* Bibliothèque nationale de France: cb14049418w (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1061836134
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1804 1300
* Library of Congress Control Number: n82219989
* MusicBrainz: 0dcbc668-6b6d-481b-b8f0-665c5c8ad58b
* Nationale bibliotheek van Australië: 35032321
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007315056305171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 25593906X
* SNAC: w69p3prs
* Système universitaire de documentation: 162046510
* Trove: 804993
* Virtual International Authority File: 43199293
* WorldCat (via VIAF): 43199293
* ↑ (en) Kathryn Crosby, ‘7th Voyage of Sinbad’ Actress and Wife of Bing Crosby, Dies at 90. The Hollywood Reporter (21 september 2024). Geraadpleegd op 21 september 2024.
# Kathryn Bertine

Kathryn Bertine (Bronxville (New York), 11 mei 1975) is een wielrenster die uitkomt voor Saint Kitts en Nevis. Voor dit land nam ze vanaf 2008 acht keer deel aan de Wereldkampioenschappen wielrennen, maar wist geen enkele keer de finish te halen. Ze reed zes keer de tijdrit en behaalde tijdens het WK 2015 in Richmond haar hoogste notering: ze werd 34e.
Tot haar 23e deed Bertine aan kunstschaatsen. Tijdens haar studie deed ze ook aan veldlopen, roeien en triatlon. In 2006 kreeg ze de kans om zich te kwalificeren voor de Olympische Zomerspelen 2008 in Peking in een sport naar keuze. Ze koos voor wielrennen en naast haar Amerikaanse nationaliteit, kreeg ze ook die van de Caribische eilandenstaat Saint Kitts en Nevis. Ze wist zich niet te plaatsen en ook de poging om zich vier jaar later te kwalificeren voor de Olympische Zomerspelen 2012 in Londen mislukte.
Bertine werd tussen 2009 en 2011 driemaal nationaal kampioen op de weg en driemaal in het tijdrijden. In 2014 reed ze voor het Britse team Wiggle Honda. Namens deze ploeg deed ze mee aan La Course by Le Tour de France, waarvan zij mede-initiatiefneemster was, samen met o.a. Marianne Vos, die de wedstrijd won. Na een jaar bij BMW p/b Happy Tooth Dental, sloot ze in 2016 haar carrière af bij de ploeg Cylance Pro Cycling.

## Belangrijkste overwinningen

2009
* Nationaal kampioen op de weg
* Nationaal kampioen tijdrijden
2010
* Nationaal kampioen op de weg
* Nationaal kampioen tijdrijden
* Flapjack Flats tijdrit
2011
* Nationaal kampioen op de weg
* Nationaal kampioen tijdrijden
2013
* Caribisch kampioen tijdrijden
# Kasteel Steinvikholm

Kasteel Steinvikholm ('Steinvikholm slott') is een forteiland op het schiereiland Skatval, nabij Stjørdal in Trøndelag, Noorwegen. Het kasteel werd gebouwd gedurende 7 jaar, van 1525 tot 1532 door de laatste katholieke aartsbisschop Olav Engelbrektsson. Steinvikholm werd een sterke vesting in de periode toen het gebouwd werd en is een van de grootste bouwwerken in Noorwegen die ontstond in de late middeleeuwen.

## Geschiedenis

Het kasteel neemt ongeveer de helft van het eiland, dat merendeels beheerst wordt door rotsen, in beslag. Doordat er geen waterbron aanwezig was in de bodem, moesten de bewoners hun water op het vasteland halen. Een houten brug was de enige verbinding tussen het eiland en het vasteland. Hoewel de constructie van het kasteel een bekend fenomeen was binnen Europa in 1525, voldeden de verdedigingswerken aan de eisen om een eventuele belegering met het verbeterde geschut als kanonnen en buskruit aan te kunnen.
Het kasteel werd gebouwd in opdracht van Olav Engelbrektsson nadat deze was teruggekeerd van zijn bezoek aan de Paus in Rome. Hij speelde in op een mogelijk militair en geloofsconflict. Het verzet van Engelbrektsson tegen de opkomende Deense overheersing escaleerde, eerste tegen Frederik I van Denemarken en daarna tegen diens opvolger Christiaan III van Denemarken. Kasteel Steinvikholm en de Nidarholm Abdij bleven als enige katholieke militaire steunpunten over in Noorwegen. In april 1537 wisten de Deens-Noorse reformanten de bisschop te verdrijven, waarna de bisschop in ballingschap leefde in Lier in de Nederlanden tot zijn dood op 7 februari 1538.
* In 1993 componeerde Edvard Hoem een opera over 'Olav Engelbrektsson' die elke zomer op Steinvikholm wordt opgevoerd met muziek van Henning Sommerro.
* Plattegrond uit 1875
* Landingszijde
* Kasteel Steinvikholm

## Externe link

* (no) Steinvikholm kulturminnesok
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Steinvikholm castle op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Kasteel Strijen (Oosterhout)

Kasteel Strijen was een kasteel in Oosterhout. De bouw van het eerste kasteel startte rond 1289, toen Willem IV van Strijen het terrein op de grens van het graafschap Holland en het hertogdom Brabant kocht. Het huis werd rond 1325 door de nieuwe eigenaar Willem van Duvenvoorde tot een groot kasteel verbouwd. Het kasteel zelf bestond uit drie verdiepingen, de toren uit zes.
Het gebied rondom het kasteel was Hollands gebied, terwijl het kasteel zelf op Brabants gebied stond. Uiteindelijk werd Jan I van Polanen eigenaar van het kasteel, en daarmee de ook de opvolgende heren van Breda. Volgens volksverhalen kwam Johanna van Polanen regelmatig hier verblijven om te schrijven of voor andere zaken.
Het kasteel werd in de 16e eeuw verwoest tijdens de Tachtigjarige Oorlog. Het kasteel is daarna nooit meer opgebouwd. De prins van Oranje, Filips Willem, gaf in 1617 toestemming om het puin van de ruïne te hergebruiken.

## Slotbosse toren

De 25 meter hoge toren is deels bewaard gebleven en staat nog steeds overeind aan de Kasteeldreef in Oosterhout. De ruïne van de toren, die beschermd wordt met hekken, staat op een eilandje omgeven door sloten dat met een brug verbonden is met de omgeving. De naam Slotbosse Toren is te danken aan het eikenbos dat er vroeger omheen lag.
De ruïne was tot 15 januari 2016 eigendom van de Staat (Rijksgebouwendienst). Op 15 januari 2016 werd deze overgedragen aan de stichting Monumentenbezit.
# Kathryn Janeway

Kathryn Janeway (Bloomington (Indiana), 20 mei 2336) is een personage in de sciencefictionserie Star Trek: Voyager. Ze wordt gespeeld door de actrice Kate Mulgrew.
Janeway is de kapitein van het ruimteschip Voyager (2371-2378) dat gestrand is in het Delta Kwadrant. Dit ligt vele lichtjaren af van het Alphakwadrant waar de aarde, de thuisbasis van de Federatie is gesitueerd. Zij en haar bemanning stellen alles in het werk om terug te keren naar de aarde. Dit is het thema van de serie.
Om dit doel te bereiken sluit ze verschillende bondgenootschappen met volken uit het Delta Kwadrant. Ondanks dat haar belangrijkste doel het thuiskomen is, is dit doel ondergeschikt aan de prime directive, de regel die Starfleet heeft ingesteld waarbij inmenging in de aangelegenheden van andere volken en hun culturen verboden is. Integriteit en loyaliteit staan hoog in het vaandel van Kapitein Janeway. Door haar kennis en expertise weet ze uiteindelijk Voyager thuis te brengen. Ze is een sterke, onafhankelijke vrouw, die goed leiding weet te geven aan haar bemanning en zelfs diepe vriendschappen met ze sluit. Ook is ze een groot liefhebster van kunst, literatuur en cultuur. Enkele malen zie je haar in een filosofisch debat met een holografische Leonardo da Vinci.
In het begin van de serie wordt de bemanning van de verzetsgroep: de Maquis aan haar bemanning toegevoegd. Zij wist deze groep goed te integreren en maakte de leider Chakotay zelfs tot haar eerste officier.
Als Janeway een "Borg dar" weet te redden van het Borg-collectief, weet ze met veel geduld het vertrouwen te winnen van de borg Seven of Nine. Ze helpt Seven met het terugvinden van haar menselijkheid en individualiteit.
In de speelfilm Nemesis is ze opgeklommen tot de rang van admiraal en geeft ze orders aan Kapitein Picard.

## Wetenswaardigheden

* De naam van Kathryn Janeway, het eerste vrouwelijke hoofdpersonage in Star Trek dat kapitein van een ruimteschip is, verwijst naar feministische schrijfster Elizabeth Janeway (1913-2005).
* In oktober 2020 werd een standbeeld van Janeway onthuld in Bloomington (Indiana), waar ze op 20 mei 2335 geboren wordt. Actrice Kate Mulgrew gaf bij de onthulling een toespraak via een videoverbinding.

## Externe link

* Kathryn Janeway op Memory Alpha
* ↑ Janeway, Kathryn, in: The Star Trek Encyclopedia. Gearchiveerd op 14 augustus 2023.
* ↑ (en) "Kate Mulgrew of 'Star Trek: Voyager' crashes Captain Janeway statue celebration via Zoom", Space.com, 27 oktober 2020. Gearchiveerd op 23 maart 2023.
# Kathryn McGuire

Kathryn McGuire (Peoria (Illinois), 6 december 1903 – Los Angeles, 10 oktober 1978) was een Amerikaanse actrice ten tijde van de stomme film.

## Levensloop en carrière

McGuire begon haar filmcarrière in 1920, in Down on the Farm, met Louise Fazenda. In 1922 werd ze verkozen tot een van de WAMPAS Baby Stars. Haar grootste rol speelde ze in 1924 in Sherlock Jr. naast Buster Keaton. Ook in The Navigator (1924) speelde ze naast Keaton. Haar carrière eindigde ongeveer gelijk met de intrede van de geluidsfilm. Haar laatste film dateert van 1930.
McGuire overleed in 1978 op 74-jarige leeftijd.
* Biblioteca Nacional de España: XX1169103
* Bibliothèque nationale de France: cb15097611q (data)
* Gemeinsame Normdatei: 173535526
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5929 8543
* Library of Congress Control Number: n88034871
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007442568405171
* Système universitaire de documentation: 074122177
* Virtual International Authority File: 29825904
* WorldCat (via VIAF): 29825904
# Kantoorgebouw Centrale Onderlinge

Het kantoorgebouw van de Centrale Onderlinge is een monumentaal kantoorgebouw in Den Haag op de hoek van de Van Alkemadelaan en de Waalsdorperweg.
Het kantoor werd gebouwd voor de Centrale Onderlinge Bedrijfsvereniging voor Ziekteverzekering. Het gebouw werd ontworpen door architecten Jan Wils en Fop Ottenhof en in de jaren 1933-1935 gebouwd door de Bataafsche Aannemingsmaatschappij.

## Kenmerken

De stijl behoort tot het nieuwe bouwen. De lijnen zijn strak en kubistisch, er werden twee kleuren baksteen gebruikt maar verder werden weinig ornamenten toegevoegd.
Het gebouw bestaat uit twee haaks op elkaar staande vleugels. Aan de kant van de Waalsdorperweg waren de vergaderzalen en de directiekamers, waar houten lambrisering werd aangebracht, en in de kelders was de cv-installatie. Aan de Van Alkemadelaan waren de werkvertrekken. Er kwam rubber op de vloeren om geluidsoverlast te beperken. Heel modern was toen het gebruik van verplaatsbare glazen schotten om afdelingen te scheiden. In de kelders van die vleugel werden de archieven opgeslagen en daarnaast was de fietsenstalling. Waar de vleugels elkaar ontmoeten is de hoofdingang. Verrassend is het dakterrastuin op de tweede verdieping, dat al sinds de bouw bestaat.

## Gebruik

Het kantoorgebouw werd later gebruikt door TNT en de Koninklijke Marechaussee, die er nog zat toen het internationale advocatenkantoor Bird & Bird in februari 2007 de Parkstraat verliet en dit monument betrok. De Marechaussee verliet het pand in september 2007, waarna Bird & Bird hoofdhuurder werd. Zij vertrokken op 18 februari 2013 naar een gebouw aan het Zuid-Hollandplein in Den Haag, waarna de verhuurder het gebouw renoveerde. Er werden glazen gangmuren geplaatst om weer meer daglicht toe te laten. Vanaf eind december 2013 is het gebouw in gebruik door Mandema & Partners.
# Ken Miles

Ken Henry Miles (Sutton Coldfield, vlak bij Birmingham, Engeland, 1 november 1918 – Riverside, Californië, Verenigde Staten, 17 augustus 1966) was een Brits autocoureur, die vooral in sportwagenraces actief was.
Miles won het USAC Road Racing Championship in 1961. In 1966, bij de roemruchte 24 Uur van Le Mans, kwam hij ver voorop, maar omdat Henry Ford II hem beval samen met de twee andere koplopende Fords gezamenlijk over de finish te rijden, reed hij veel langzamer in de laatste rondes. Zodra de drie Fords de finish waren gepasseerd, stapte Miles uit zijn wagen in de veronderstelling de grote winnaar van de race te zijn, maar omdat Bruce McLaren met de start achttien meter naar achteren was begonnen, won hij bij deze gelijke finish. Miles was tweede. De Amerikaanse film Ford v Ferrari uit 2019 vertelt dit verhaal met de acteur Christian Bale in de rol van Miles.
Miles nam tevens deel aan één Grand Prix Formule 1 in 1961 voor het team van Lotus, maar verscheen niet aan de start.
Miles stierf in augustus 1966, toen hij als testcoureur het snellere prototype van de nieuwe Ford GT40 MKII-B testte op de Riverside Raceway, waar hij met 290 km/h frontaal crashte.
# Ken Noritake

Ken Noritake (則武 謙, Noritake Ken, 18 juli 1922 – 6 maart 1994) was een Japans voetballer die als aanvaller speelde.

## Clubcarrière

Noritake speelde voor All Keio en Nippon Yusen. Noritake veroverde er in 1952 de Beker van de keizer.

## Japans voetbalelftal

Ken Noritake maakte op 9 maart 1951 zijn debuut in het Japans voetbalelftal tijdens een Aziatische Spelen 1951 tegen Afghanistan. Ken Noritake debuteerde in 1951 in het Japans nationaal elftal en speelde 1 interland.

## Statistieken

Japans voetbalelftal :
| Jaar | Wed. | Dlp. |
| 1951 | 1 | 0 |
| Totaal | 1 | 0 |

## Externe link

* Ken Noritake op National Football Teams
* ↑ (en) Japan National Football Team Database. Gearchiveerd op 9 juli 2019.
# Ken Moodie

Kenneth J. Moodie (1965) is een Schotse golfbaanarchitect.

## Zijn opleiding

In 1988 haalt Moodie zijn Bachelors in landschapsarchitectuur aan de Heriot-Watt Universiteit in Edinburgh. In 1989 gaat hij voor Hawtree & Son werken. In 1990 wordt hij geassocieerd lid van de British Institute of Golf Course Architects en vol lid in 1997. Later gaat deze organisatie over in de European Institute of Golf Course Architects (EIGCA).

## Zijn werk

Ken Moodie is voorzitter van de (EIGCA), waar o.a. Gerard Jol en Alan Rijks lid van zijn, en Joan Dudok van Heel 'Fellow' van was. In 1998 maakt hij, samen met Martin Hawtree, 18 nieuwe greens op de baan van de Royal Birkdale Golf Club, als voorbereiding van het komende het Britse Open. Hij richt zijn eigen bedrijf op: Creative Golf Design in (Chester, Engeland). Hij heeft ruim 20 nieuwe banen ontworpen en bij 60 banen aan uitbreiding of verbetering meegewerkt. Daar werkt hij (als golfbaanarchitect) samen met Ken Brown (voorheen speler op de Europese PGA Tour) en John Nicholson (natuurdeskundige). Zij proberen oude natuurwaarden terug te brengen op banen die aan de moderne eisen voldoen.
Door Moodie zijn o.a. de volgende nieuwe golfbanen aangelegd:
| Jaar | Land | Naam |
| 2009 | Slowakije | Drienovec Golf |
| 2005/2006 | Duitsland | Marine Golf Club op het eiland Sylt |
| | Portugal | Vilamoura, Millennium Course |
| | Engeland | Wychwood Park golf in Crewe |
| | Oostenrijk |
Hij heeft onder andere bij de Wouwse Plantage de uitbreiding van 9 naar 18 holes ontworpen.
In de loop der jaren heeft hij les gegeven aan toekomstige golfbaanarchitecten via de EIGCA en op de Heriot-Watt Universiteit. Ook heeft hij conferenties en seminars georganiseerd.
# Ken Wharton

Frederick Charles Kenneth (Ken) Wharton (Smethwick, 21 maart 1916 - Ardmore Circuit, vlak bij Auckland, Nieuw-Zeeland, 12 januari 1957) was een Brits autocoureur. Hij nam tussen 1952 en 1955 deel aan 16 Grands Prix Formule 1 voor de teams Frazer-Nash, Cooper, BRM en Vanwall en scoorde hierin 3 WK-punten. Hij overleed terwijl hij in een Ferrari Monza reed op het Ardmore Circuit.
# Kaukasus I

Kaukasus I is een studioalbum van de gelijknamige muziekgroep. Deze muziek groep bestond ten tijde van het album uit twee Noren en een Zweed. Het is daarbij onduidelijk of de band een permanent karakter zou krijgen, alhoewel de albumtitel daar wel op wees. De muziek bestaat uit enigszins sombere progressieve rock. Het album is opgenomen in Trondheim (geluidsstudio Hestehagen van Einarsen), Oslo (Autumnsongs van Marsh) en Stockholm (Roth Händle V van Olsson).

## Musici

* Ketil Vestrum Einarsen – sopraansaxofoon, altsaxofoon, tenorhoorn, dwarsfluit, hulusi, elektrische piano, saxxy, spektrals en EWI synthesizer
* Rhys Marsh – stem, gitaar, basgitaar, akoestische piano Fender Rhodes, mellotron, drummachine, pedal steel guitar
* Mattias Olsson – slagwerk, percussie, mellotron, orchestron, Moog Taurus, VCS3, mother modular system, baritongitaar, basmarimba

## Muziek

* hardcopy van het album
* Progwereld, Progarchives