OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Infanteriedivisie Röhn

De Infanteriedivisie Röhn (Duits: Infanterie-Division Röhn) was een Duitse schaduw-infanteriedivisie (Duits: Schatten-Division) tijdens de Tweede Wereldoorlog. De divisie werd opgericht en alweer opgeheven voor de oprichting compleet en afgesloten was. Dit was een zogenaamde Schattendivisie (schaduwdivisie). Schattendivisies werden getraind "in de schaduw" van reguliere divisies, en werden als versterking ingezet als de oorspronkelijke divisie verliezen leed. Dergelijke divisies werden doorgaans vernoemd naar hun locatie, meestal hun oefenterrein.

## Geschiedenis

Infanteriedivisie Röhn werd opgericht op 3 augustus 1944 op Oefenterrein Wildflecken in de Rhön als onderdeel van de 31. Welle. De bedoeling was de divisie op 25 september 1944 gevechtsklaar te hebben. Echter, al op 26 augustus 1944 werd de oprichting afgebroken en werden de reeds opgerichte delen ondergebracht in de 566e Volksgrenadierdivisie.

## Commandanten

| Rang | Naam | Begin | Eind |
| | onbekend | 3 augustus 1944 | 26 augustus 1944 |

## Samenstelling

* Grenadier-Regiment Rhön 1
* Grenadier-Regiment Rhön 2
* Artillerie-Abteilung Rhön
* Panzerjäger-Kompanie Rhön
* Pionier-Bataillon Rhön
* Georg Tessin – Verbände en Truppen der Duitse Wehrmacht en Waffen-SS im Zweiten Weltkrieg 1939-1945. Vierzehnter Band: Die Landstreitkräfte: Namensverbände / Die Luftstreitkräfte: (Fliegende Verbände) / Flakeinsatz im Reich 1943-1945.
* Ralf Anton Schäfer, Helmut Gohlke – Division Dettling - 363. Infanterie-Division: Die Geschichte der 363. Infanterie- und Volksgrenadier-Division
* Infanterie-Division Röhn Artikel op www.lexikon-der-wehrmacht.de, geraadpleegd 30 juli 2022
# Betula paraermanii

Betula paraermanii (Russisch: onder andere "(valse) steenberk"; каменная берёза - tevens de Russische naam voor de goudberk) is een bomensoort uit het geslacht van de berken. De soort groeit alleen op het Russische eiland Sachalin en langs de Tatarensont aan de Nelmabocht. De soort is sterk verwant aan de goudberk, maar heeft wat kleinere nootjes met bredere flanken en kortwigvormige schutbladige bladschubben. De verschillen zijn echter moeilijk waarneembaar en Kew Gardens noemt het een van de synoniemen van de geaccepteerde naam Betula Ermannii Marshall var. ermanii.
... · B. albosinensis (Chinese berk) · B. ermanii (Goudberk) · B. fruticosa · B. humilis · B. lenta (Suikerberk) · B. maximowicziana (Grootbladige berk) · B. medwediewii (Transkaukasische berk) · B. nana (Dwergberk) · B. nigra (Rode berk) ·
B. papyrifera (Papierberk) · B. paraermanii · B. pendula (Ruwe berk) · B. platyphylla (Aziatische berk) · B. populifolia (Grijze berk) · B. pubescens (Zachte berk) · B. utilis (Witte Himalayaberk) · ...
# Ingenieurs zonder Grenzen

Ingenieurs zonder Grenzen is een Belgische NGO die internationale samenwerking en technische knowhow aanbiedt in ontwikkelingslanden. In de praktijk komt dat neer op het zenden van een expert die een studie maakt voor een bepaald ingenieursproject. Soms blijven de ingenieurs ook een tijdje ter plaatse.
De organisatie werd gesticht in 1992 door leden van de Koninklijke Vlaamse Ingenieursvereniging (KVIV). Voorbeelden van projecten zijn het maken van een studie voor de bouw van een kraamafdeling in Ethiopië en de installatie van een waternetwerk in Gambia.
De naam "Ingenieurs zonder Grenzen" wordt ook gebruikt door Ingénieurs sans Frontières - Ingénieurs Assistance Internationale (ISF-IAI, algemeen bekend als ISF België). Een voorbeeld van een project van deze organisatie is de recyclage van weggeworpen plastic in Kinshasa.
Beide organisaties zijn lid van het Engineers without Borders International-netwerk.
# Betulia (Santander)

Betulia is een gemeente in het Colombiaanse departement Santander. De gemeente telt 5244 inwoners (2005).
Aguada · Albania · Aratoca · Barbosa · Barichara · Barrancabermeja · Betulia · Bolívar · Bucaramanga · Cabrera · California · Capitanejo · Carcasí · Cepitá · Cerrito · Charalá · Charta · Chima · Chipatá · Cimitarra · Concepción · Confines · Contratación · Coromoro · Curití · El Carmen de Chucurí · El Guacamayo · El Peñón · El Playón · Encino · Enciso · Florián · Floridablanca · Galán · Gámbita · Girón · Guaca · Guadalupe · Guapotá · Guavatá · Güepsa · Hato · Jesús María · Jordán · La Belleza · Landázuri · La Paz · Lebrija · Los Santos · Macaravita · Málaga · Matanza · Mogotes · Molagavita · Ocamonte · Oiba · Onzaga · Palmar · Palmas del Socorro · Páramo · Piedecuesta · Pinchote · Puente Nacional · Puerto Parra · Puerto Wilches · Rionegro · Sabana de Torres · San Andrés · San Benito · San Gil · San Joaquín · Suaita · San José de Miranda · San Miguel · San Vicente de Chucurí · Santa Bárbara · Santa Helena del Opón · Simacota · Socorro · Sucre · Suratá · Tona · Valle de San José · Vélez · Vetas · Villanueva · Zapatoca
# International Association of Jewish Genealogical Societies

International Association of Jewish Genealogical Societies (IAJGS) is een onafhankelijke non-profit koepelorganisatie die de activiteiten en de jaarlijkse conferenties van meer dan 75 internationale, nationale en lokale Joodse genealogische verenigingen over de hele wereld coördineert.
De IAJGS werd in 1988 opgericht om in belangrijke kwesties een gemeenschappelijke stem voor haar leden te verschaffen en om de uitoefening van de genealogie te bevorderen. Vrijwel alle lokale, nationale en internationale Joodse Genealogische Verenigingen en een aantal Joodse gespecialiseerde genealogische belangengroepen zijn lid van de IAJGS.

## Conferenties

IAJGS coördineert jaarlijks een conferentie over Joodse genealogie, steeds in een andere stad. In 2010 werd de conferentie gehouden in Los Angeles, georganiseerd door de Jewish Genealogical Society of Los Angeles (JGSLA). In 2011 wordt de 31e IAJGS-conferentie gehouden in Washington D.C. van 14 tot 19 augustus. De conferentie wordt georganiseerd door de Jewish Genealogy Society of Greater Washington (JGSGW).

## IAJGS International Jewish Cemetery Project

Het IAJGS International Jewish Cemetery Project documenteert Joodse begraafplaatsen in de hele wereld. Dit IAJGS-project identificeert begraafplaatsen en is geen index van individuele namen en graven. De documentatie is voorzien van bronvermeldingen en is beschikbaar op internet. Op de documentatiepagina's is eveneens informatie samengebracht over de geschiedenis van de Joodse bevolking ter plaatse, met name in de Tweede Wereldoorlog. Ook zijn er historische gegevens te vinden met betrekking tot de omvang van de Joodse populatie.
# Betulodes antennatissima

Betulodes antennatissima is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Dyar.
# Bernhard Bang

Bernhard Laurits Frederik Bang (Sorø, 7 juni 1848 - Kopenhagen, 22 juni 1932), was een Deense dierenarts. Hij werd bekend door de ontdekking in 1897 van Brucella abortus, ook wel Bangs bacil genoemd, de verwekker van de besmettelijke ziekte van Bang. Tegenwoordig staat de ziekte bekend als brucellose. Bij vee veroorzaakt de bacterie miskramen (abortus bang). Bij de mens heet het beeld van brucellose ook wel in het Latijn febris undulans.
Bang studeerde af als dierenarts in 1880 en werkte daarna als docent aan het Koninklijke Diergeneeskundige en landbouwuniversiteit van Denemarken. Later werd hij daar directeur. Bang was ook diergeneeskundig adviseur van de Deense regering.
Voor zijn bijdragen aan de diergeneeskunde ontving Bang in 1921 een eredoctoraat van de diergeneeskundige faculteit van de Universiteit Utrecht.
Bang is bekend om zijn werk voor:
* ontwikkeling voor controle op rundertuberculose
* onderzoek naar pokkenvaccinatie
* onderzoek naar bacteriële ziekten bij dieren
# Iole (geslacht)

Iole is een geslacht van zangvogels uit de familie buulbuuls (Pycnonotidae).

## Soorten

Het geslacht kent de volgende soorten:
* Iole cacharensis – Cacharbuulbuul
* Iole charlottae – Charlottes buulbuul
* Iole crypta – Bruinbuikbuulbuul
* Iole finschii – Finsch' baardbuulbuul
* Iole palawanensis – Goudoogbuulbuul
* Iole propinqua – Grijsoogbuulbuul
* Iole viridescens – Birmese buulbuul
* ↑ Gill, F., Wright, M. & Donsker, D. (2021). IOC World Bird Names (version 11.1). (en)
# Instituut voor Toegepaste Technologie

Het Instituut voor Toegepaste Technologie (Intec, INTEC) is een instituut op de campus van de Anton de Kom Universiteit van Suriname (AdeKUS).
Intec werd in 2004 geopend en is verbonden aan de aan de Faculteit der Technologische Wetenschappen. Rond 2012 en 2013 waren er plannen om de onderzoeksinstituten Celos en NZCS onder te brengen bij Intec, maar deze plannen gingen niet door. Rond 2017 waren er plannen om Intec en Celos te betrekken bij de ontwikkeling van de landbouwsector.
Het instituut houdt zich onder meer bezig met procedures voor uitvoering van proeven door derden en controle van berekeningen in het bedrijfsleven. In 2008 voerde Intec gedurende tien maanden het project 'Baseline Profiel' uit in samenwerking met de Universiteit Bremen met het doel kwikconcentraties in de onderlaag van de troposfeer te meten.
* 1 2 AdeKUS, Faculteit der Technologische Wetenschappen, Studiegids, 2020-2021. Gearchiveerd op 9 december 2022.
* 1 2 Vabivloer, Vloersysteem. Gearchiveerd op 22 februari 2023.
* ↑ Dagblad Suriname, Suriname daalt naar 114de plaats concurrentiekracht economieën wereldwijd, 10 september 2012. Gearchiveerd op 30 maart 2023.
* ↑ Dagblad Suriname, ‘Universiteitsbestuur moet maar bedanken’, 12 september 2013. Gearchiveerd op 22 februari 2023.
* ↑ Dagblad Suriname, Adron was met goede bedoelingen opgezet, 7 december 2017. Gearchiveerd op 30 maart 2023.
* ↑ Paul Kraaijer, Natuurbeschermingsorganisatie en kleinschalige goudwinning, 8 februari 2013. Gearchiveerd op 22 februari 2023.
# Internationale Code inzake reddingsmiddelen

De Internationale Code inzake reddingsmiddelen (International Life-Saving Appliance Code, LSA-code) is de SOLAS-standaard op het gebied van reddingsmiddelen. Met resolutie MSC.48(66) werd op 4 juni 1996 bepaald dat de code op 1 juli 1998 van kracht zou worden. Met de code worden bepalingen uit SOLAS hoofdstuk III nader gespecificeerd.
# Internationale Code voor schepen die in polaire wateren varen

De Internationale Code voor schepen die in polaire wateren varen (International Code for Ships Operating in Polar Waters, Polar-code) is de SOLAS- en MARPOL-standaard op het gebied de veiligheid van schepen in poolgebieden. Met resoluties MSC.385(94) en MEPC.265(68) werd op 21 november 2014 bepaald dat de code op 1 januari 2017 van kracht zou worden. Met de code worden bepalingen uit MARPOL bijlage I, II, IV en V en het nieuwe SOLAS hoofdstuk XIV nader gespecificeerd.

## Achtergrond

De Polar-code is een bindend internationaal kader om de poolgebieden – het Arctische of noordpoolgebied en het Antarctische of zuidpoolgebied – te beschermen tegen maritieme risico's. De Polar-code vloeit voort uit eerdere documenten van de IMO, waaronder de vrijblijvende richtlijnen van 2002 en 2010. De Polar-code wordt samengesteld met betrekking tot de bestaande verdragen die de veiligheid (Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee of SOLAS) en de bescherming van het milieu (Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen of MARPOL).

## Omvang van het onderwerp

De Polar-code omvat bepalingen over het ontwerp, de constructie, uitrusting, opleiding, zoek- en reddingsacties en milieubescherming die relevant zijn voor schepen die varen in de polengebieden. Veel maatregelen om het milieu te beschermen zijn al van kracht op de Zuidpool, maar nog niet in het noordpoolgebied. Een voorbeeld daarvan is een nieuwe wet van MARPOL die het vervuilen van de zuidpoolgebieden door heavy grade oils verbiedt. Deze maatregel werd aanvaard door de Marine Environment Protection Committee (MEPC) op haar zestigste zitting in maart 2010. De maatregel ging van kracht vanaf 1 augustus 2011. Hij is niet toepasbaar op scheepsoperaties in het noordpoolgebied.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Polar code (maritime) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Isocolus fitchi

Isocolus fitchi is een vliesvleugelig insect uit de familie van de echte galwespen (Cynipidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Kieffer.
# Isocolus serratulae

Isocolus serratulae is een vliesvleugelig insect uit de familie van de echte galwespen (Cynipidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1882 door Mayr.
# Iracoubo (rivier)

De Iracoubo is een rivier van Frans-Guyana in de gemeente Iracoubo. De rivier heeft zijn bron in de bergen van Trois-Roros in de gemeente Saint-Élie. In het moerasgebied aan de kust stroomt de rivier samen met de Counamama om vervolgens 5 kilometer later gezamenlijk de Atlantische Oceaan te bereiken. De Iracoubo is 160 kilometer lang.
Sinds 2018 is een gebied van 351 hectare in het estuarium van de Iracoubo beschermd, omdat er lamantijnen verblijven en het wordt bezocht door trekvogels. De rivier stroomt tevens door het natuurgebied Crique et Pripri Yiyi.
# Irpin

Irpin of Irpen kan verwijzen naar:
* Irpin (plaats)
* Irpin (rivier)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Irpin en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Irpicochaete

Irpicochaete is een monotypisch geslacht van schimmels uit de orde Polyporales. Het bevat alleen de soort Irpicochaete nodulosa.
# Isse (Marne)

Isse is een gemeente in het Franse departement Marne (regio Grand Est) en telt 88 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Châlons-en-Champagne.

## Geografie

De oppervlakte van Isse bedraagt 11,1 km², de bevolkingsdichtheid is 7,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Isse (Marne) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Isse (geslacht)

Isse is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Pascoe.

## Soorten

Isse is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Isse punctata Pascoe, 1864
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Isabelo Tampinco

Isabelo Tampinco (Manilla, 19 november 1850 - 20 januari 1933) was een Filipijns beeldhouwer.

## Biografie

Isabelo Tampinco werd geboren op 19 november 1850 in het district Binondo in de Filipijnse hoofdstad Manilla. Hij begon op jonge leeftijd met houtsnijden als leerling in werkplaatsen in Binondo en Santa Cruz. Later volgde hij een opleiding aan de Academia de Dibujo y Pintura, waar hij les kreeg van onder meer Agustin Saez en Lorenzo Rocha. Tampinco had een atelier in Quiapo en produceerde daar houtsnijwerk dat zijn weg vond naar kerken in Intramuros, Pangasinan en Ilocos Norte, overheidsgebouwen als het Malacañang Palace en het stadhuis en schoolgebouwen zoals het Ateneo de Manila. Voor zijn werk kreeg hij vele onderscheidingen. Zo won hij onder meer gouden medailles op de wereldtentoonstelling in Barcelona in 1888 en op de Louisiana Purchase Exposition. Naast zijn werk als beeldhouwer gaf hij les aan de Academia de Dibujo y Pintura en later ook aan de Philippine School of Arts and Trade.

## Bron

* Carlos Quirino, Who's who in Philippine history, Tahanan Books, Manilla (1995)
* Gemeinsame Normdatei: 1101496258
* Library of Congress Control Number: n2015244621
* Virtual International Authority File: 315179963
* WorldCat (via VIAF): 315179963
# Isabelo Abarquez

Isabelo Caiban Abarquez (Dumanjug, 8 juli 1959) is een Filipijnse rooms-katholieke geestelijke. Abarquez werd in 2007 benoemd als bisschop van het bisdom Calbayog.
Op 23 juni 1987 werd Abarquez tot priester gewijd. Op 43-jarige leeftijd werd hij benoemd tot hulpbisschop van het Aartsbisdom Cebu en titulair bisschop van Talaptula. Anderhalf jaar later, op 19 juni 2004, werd hij benoemd als hulpbisschop van het aartsbisdom Palo. Op 5 januari 2007 ten slotte werd Abarquez benoemd als bisschop van het bisdom Calbayog, als opvolger van Jose Palma..
# Isabelo de los Reyes jr.

Isabelo Valentin de los Reyes jr. (Madrid, 14 februari 1900 - 10 oktober 1971) was een Filipijns geestelijke en leider van de Iglesia Filipina Independiente van 1946 tot zijn dood in 1971.

## Biografie

Isabelo de los Reyes jr. werd geboren op 12 februari 1900 in de Spaanse hoofdstad Madrid. Hij was een van de negen kinderen van Isabelo de los Reyes sr. en zijn tweede vrouw, de Spaanse Angela Lopez Montero. Zijn vader stichtte in 1902, samen met Gregorio Aglipay de Iglesia Filipina Independiente. Nadat zijn moeder in 1910 in Japan overleed, keerde De Los Reyes terug in de de Filipijnen, waar hij studeerde aan het seminarie van Vigan. Later zou hij nog gestudeerd hebben aan de Ateneo de Manila University. Deze opleiding heeft hij in ieder geval nooit afgemaakt. De los Reyes werd, tegen de zin van zijn vader, zeeman en reisde naar Europa.
Na terugkeer werd hij priester in de Iglesia Filipina Independiente en anderhalf jaar later werd De los Reyes benoemd tot bisschop. In 1931 en in 1934 vergezelde hij de Obispo Maximo (leider van de kerk) Gregorio Aglipay tijdens reizen naar Europa. Toen de nieuwe kerkleider Santiago Fonacier in 1946 werd Fonacier afgezet als Obispo Maximo, koos de algemene vergadering De los Reyes tot Obispo Maximo. Deze positie bekleedde hij tot aan zijn dood in 1971.
De los Reyes overleed in 1971 op 71-jarige leeftijd en werd begraven in de Maria Clara Church.
# Ischioscia guamae

Ischioscia guamae is een pissebed uit de familie Philosciidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door Leistikow.
# Isotealia antarctica

Isotealia antarctica is een zeeanemonensoort uit de familie Actiniidae.
Isotealia antarctica is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Carlgren in 1899.
* http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/Cnidaria/Family/Actiniidae.txt
* World Register of Marine Species, Isotealia antarctica. Marinespecies.org. Geraadpleegd op 23-11-2011.
# Itaúna

Itaúna is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Minas Gerais. De gemeente telt 85.838 inwoners (schatting 2009).

## Aangrenzende gemeenten

De gemeente grenst aan Carmo do Cajuru, Igaratinga, Itatiaiuçu, Mateus Leme en Pará de Minas.
* Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística, Inwonertallen 2009
# Itaúba (gemeente)

Itaúba is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Mato Grosso. De gemeente telt 4.585 inwoners (schatting 2009).
# Itbayat

Itbayat is een gemeente en een eiland in de Filipijnse provincie Batanes. Bij de laatste census in 2007 had de gemeente ruim drieduizend inwoners.

## Geschiedenis

Itbayat kwam pas in het laatste deel van de Spaanse koloniale tijd in de invloedssfeer van de Spanjaarden. In 1855 werd er een missiepost gevestigd. Itabayat was in de resterende periode een zogenaamde pueblo (een kleine plaats in de gemeente, de zogenaamde poblacion). In 1909, toen de Amerikanen al enkele jaren de macht hadden overgenomen van de Spanjaarden, werd Itbayat een gemeentelijk district. In 1935 werd de gemeente Itbayat gesticht.
Het oog van tyfoon Ferdie trok op 14 september 2016 recht over het eiland.

## Geografie
### Topografie en landschap

De gemeente Itbayat bestaat uit het eiland Itbayat en enkele kleinere eilanden, zoals Diogo, Siayan en Mabudis, daaromheen. Het noordelijkste eiland van de gemeente is Mavudis, dat ongeveer 31 kilometer ten noorden van het hoofdeiland Itbayat ligt. Itabayat is de noordelijkste gemeente van de Filipijnen en ligt op zo'n 160 kilometer ten zuidzuidoosten van de zuidkust van Taiwan, 32 kilometer ten noordwesten van de provinciehoofdstad Basco en 690 kilometer ten noordnoordoosten van de Filipijnse hoofdstad Manilla.
Het hoofdeiland Itbayat wordt omgeven door grote rotsblokken en kliffen, die steil uit de zee omhoogrijzen tot zo'n 5 tot 25 meter boven de zeespiegel.

### Bestuurlijke indeling

De gemeente Itbayat is onderverdeeld in de volgende 5 barangays:
* Raele
* San Rafael
* Santa Lucia
* Santa Maria
* Santa Rosa

## Demografie

Itbayat had bij de census van 2007 een inwoneraantal van 3.069 mensen. Dit zijn 547 mensen (15,1%) minder dan bij de vorige census van 2000. De gemiddelde jaarlijkse groei komt daarmee uit op –2,24%, hetgeen geheel afwijkt van het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (2,04%). Vergeleken met de census van 1995 is het aantal mensen met 60 (1,9%) afgenomen.
De bevolkingsdichtheid van Itbayat was ten tijde van de laatste census, met 3.069 inwoners op 83,13 km², 36,9 mensen per km².
# Ishkoman

Ishkoman of de Ishkomanvallei is een bergdal in het noorden van Pakistan. Het dal ligt in het noordwesten van het Ghizer District in de regio Gilgit-Baltistan. De vallei is een zijdal van het dal van de rivier de Gilgit en scheidt de Karakoram in het oosten en noorden van de Hindu Raj in het westen.

## Geografie

Er liggen ongeveer 20 dorpen met in totaal 30.000 inwoners in Ishkoman. Het bestuurlijk centrum is in Chatorkhand. De belangrijkste taal in Ishkoman is het Khowar. Er zijn ook geïsoleerde gemeenschappen die Wakhi, Shina of Burushaski spreken.
De belangrijkste dorpen zijn verbonden door een voor gemotoriseerd verkeer begaanbare weg. De Yasinvallei in het westen en de Naltarvallei en Nagar in de Hunzavallei in het oosten zijn alleen te voet bereikbaar over hoge bergpassen.
Het bovenste deel van de Ishkomanvallei wordt de Karambarvallei genoemd. Het wordt door gletsjers van het onderste deel gescheiden, maar is van strategisch belang omdat het via de Karambarpas verbinding heeft met de Yarkhunvallei in Chitral en via de Brogholpas verbinding met de Afghaanse Wachan-corridor.

## Geschiedenis

Ishkoman werd in de 19e eeuw afwisselend geregeerd door de mehtars van Chitral, de radja's van Punyal en de maharadja's van Jammu en Kasjmir. De Britten voegden Ishkoman in 1895 toe aan de Gilgit Agency, omdat ze bang waren dat de Russen over de passen in het gebied Brits-Indië wilden binnenvallen. De Britten stelden een lokale gouverneur aan die verantwoording schuldig was aan de Britse agent in Gilgit. In naam bleef de maharadja van Jammu en Kasjmir heerser over het gebied. In 1947, bij de deling van India, kwamen de gebieden onder de Gilgit Agency in opstand tegen de maharadja van Jammu en Kasjmir en sloot het gebied zich aan bij Pakistan. Tot 1972, na de eerste vrije verkiezingen in Pakistan, stond het gebied onder militair bestuur.
# Ishizakiella

Ishizakiella is een geslacht van kreeftachtigen uit de klasse van de Ostracoda (mosselkreeftjes).

## Soorten

* Ishizakiella inflata (Brady, 1890) Mckenzie, 1986
* Ishizakiella miurensis (Hanai, 1957)
* Ishizakiella pacifica
* Ishizakiella ryukyuensis Tsukagoshi, 1994
* Ishizakiella supralittoralis (Schornikov, 1974)
# Ishizakiella supralittoralis

Ishizakiella supralittoralis is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Leptocytheridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Schornikov.
# Ishnikarab

Ishnikarab is van oorsprong een Akkadische godin, maar ze komt ook voor in de Elamitische mythologie, waarin zij de godin van de eed was. Degene die een eed in haar naam had afgelegd en die niet nakwam, werd persoonlijk door haar ontvangen in de onderwereld.
In de onderwereld ontving zij samen met Lagamal de doden. De twee godinnen werkten met Inshushinak, die de doden veroordeelde.