OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jerome Kiesewetter

Jerome Kiesewetter (Berlijn, 9 februari 1993) is een Duitse voetballer van Amerikaanse afkomst die doorgaans als vleugelaanvaller speelt.

## Clubcarrière

Kiesewetter speelde in de jeugdopleiding van achtereenvolgens FC Hertha 03 Zehlendorf en Hertha BSC en vertrok in 2012 naar VfB Stuttgart waar hij bij het tweede elftal aansloot. In januari 2014 werd Kiesewetter voor de rest van het seizoen uitgeleend aan Hertha BSC waar hij eveneens in het tweede elftal uitkwam. Na een half jaar keerde hij terug naar Stuttgart. Op 6 maart 2015 debuteerde hij daar ook in het eerste elftal tijdens een thuiswedstrijd tegen zijn oude club Hertha BSC. Ruim een jaar later vertrok de aanvaller naar Fortuna Düsseldorf uit de 2. Bundesliga, waar hij een tweejarig contract tekende. In twee seizoenen speelde hij er in totaal 21 competitiewedstrijden waarin hij twee keer scoorde. Na afloop van zijn contract liet de club hem transfervrij gaan. In de voorbereiding van het seizoen 2018/19 sloot hij voor een proefperiode van een week aan bij VVV-Venlo. Na afloop van een trainingskamp in Horst besloot de Venlose eredivisionist echter niet met hem in zee te gaan.

### Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2011/12 | Hertha BSC II | Regionalliga Nord | 17 | 2 | — | — | — | — | 17 | 2 |
| 2012/13 | VfB Stuttgart II | 3. Liga | 8 | 0 | — | — | — | — | 8 | 0 |
| 2013/14 | VfB Stuttgart II | 3. Liga | 0 | 0 | — | — | — | — | 0 | 0 |
| 2013/14 | → Hertha BSC II | Regionalliga Nordost | 15 | 2 | — | — | — | — | 15 | 2 |
| 2014/15 | VfB Stuttgart | Bundesliga | 2 | 0 | 0 | 0 | — | — | 2 | 0 |
| 2014/15 | VfB Stuttgart II | 3. Liga | 33 | 4 | — | — | — | — | 33 | 4 |
| 2015/16 | VfB Stuttgart II | 3. Liga | 14 | 1 | — | — | — | — | 14 | 1 |
| 2016/17 | Fortuna Düsseldorf | 2. Bundesliga | 18 | 2 | 2 | 0 | — | — | 20 | 2 |
| 2017/18 | Fortuna Düsseldorf | 2. Bundesliga | 3 | 0 | 0 | 0 | — | — | 3 | 0 |
| 2017/18 | Fortuna Düsseldorf II | Regionalliga West | 11 | 2 | — | — | — | — | 11 | 2 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 121 | 13 | 2 | 0 | 0 | 0 | 123 | 13 |

## Interlandcarrière

Kiesewetter heeft een Duitse moeder en Amerikaanse vader. In 2010 debuteerde hij voor het Amerikaanse elftal onder 20 jaar. Ook kwam hij ook uit voor de vertegenwoordigende elftallen onder 18 jaar en onder 23 jaar. Op 31 januari 2016 maakte hij onder bondscoach Jürgen Klinsmann zijn debuut in het nationale voetbalelftal van de Verenigde Staten in een oefeninterland tegen IJsland.
Interlands van Jerome Kiesewetter voor  Verenigde Staten :
| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Competitie | Goals |
| Als speler van VfB Stuttgart ||||||
| 1 | 31 januari 2016 | Verenigde Staten – IJsland | 3 – 2 | Vriendschappelijk | 0 |
| 2 | 6 februari 2016 | Verenigde Staten – Canada | 1 – 0 | Vriendschappelijk | 0 |
# Jerome Funafuti

Jerome Funafuti (Funafuti, 22 april 1990) is een Tuvaluaans voetballer die uitkomt voor Ranui Swanson, voetbalclub uit Nieuw-Zeeland. Eerder kwam hij uit voor Nauti.
In 2010 deed Jerome Tuvaluaans zaalvoetbalteam mee aan het Oceanian Futsal Championship 2010, waar hij zes wedstrijden speelde, en twee keer scoorde.
# Jeanne de La Saulcée

Jeanne de La Saulcée ( - Lyon, 1559) was een vrouwelijke drukker in Lyon (koninkrijk Frankrijk) tijdens de Renaissance.

## Levensloop

De La Saulcée werd voor het eerste vermeld als echtgenote van Barnabé Chaussard, een van de drukkers in Lyon eind 15e eeuw, begin 16e eeuw. Hij stierf in 1527. Weduwe de La Saulcée hield verder de drukkerij open; zij had twee minderjarige zonen. Een arbeider werkte voor haar aan de drukpersen. Zijzelf leidde de commerciële activiteiten en verzorgde de contacten met schrijvers. Van de drukkersgilde mocht ze als weduwe verder het ambacht bedrijven, weliswaar niet onder haar eigen naam maar onder de naam Veuve Chaussard of weduwe Chaussard. In 1528 trouwde ze voor de tweede maal: Jean Lambany nam de drukkerij over en gaf zijn naam aan de onderneming. Hij stierf nog geen jaar later, in 1529. De La Saulcée leidde opnieuw de drukkerij, en dit onder de naam van haar eerste man. Zij breidde uit.
In 1533 trouwde ze voor de derde maal. Haar man was de meesterknecht van de drukkerij, Jean Cantarel, bijgenaamd Motin. Deze leidde de drukkerij tot zijn dood in 1552. De naam van de drukkerij in al de jaren verwees opnieuw naar haar eerste man: Maison de feu Barnabé Chaussard. In 1552 waren de twee zonen uit haar eerste huwelijk meerderjarig: François Chaussard en Benoît Chaussard. Aan hen liet zij de drukkerij over. Zij stierf in Lyon in 1559.
* ↑ (fr) Miellet, Clémence, Barnabé Chaussard et ses successeurs : 1492-1560. Mémoire d'étude de conservateur de bibliothèque blz 14-20. Ecole nationale supérieure de l'information et des bibliothèques, Lyon (2014). Gearchiveerd op 16 augustus 2023.
* ↑ (fr) Chaussard, Veuve de Barnabé (14..-1559). Catalogue général. Bibliothèque nationale de France, Parijs. Gearchiveerd op 29 april 2022.
# Jean-Pierre Bourdeaud'huy

Jean-Pierre Bourdeaud'Huy (30 april 1964) is een Belgische politicus voor de MR. Hij is burgemeester van Mont-de-l'Enclus.

## Biografie

Bourdeaud'Huy nam voor het eerst deel aan de gemeenteraadsverkiezingen in 2000. Bij de verkiezingen van 2006 haalde zijn partij MR een absolute meerderheid en Bourdeaud'huy werd burgemeester.
Voor de verkiezingen van 2012 verenigde de oppositie van PS, CdH en Ecolo zich op een kartellijst. De MR verbeterde echter nog haar score van 2006 en haalde 68% van de stemmen. Jean-Pierre Bourdeaud'huy bleef burgemeester.
* ↑ Les 5 priorités de Bourdeaud'huy, uit La Dernière Heure, 26 oktober 2006
* ↑ Mont-de-l'Enclus: duel politique entre le MR et tous les autres, uit Nord Éclair, 13 juli 2012. Gearchiveerd op 4 maart 2016.
* ↑ Génétique, foot et politique, uit La Libre Belgique, 2 november 2006
* ↑ Un score stalinien pour Bourdeaud'huy, uit L'Avenir, 15 oktober 2012
# Jervisbaai

De Jervisbaai is een grote baai voor de kust van de Australische staat New South Wales en het Jervisbaaiterritorium.
# Jervis Bay (schip, 1922)

De Jarvis Bay was een passagiersschip dat in 1939 werd gevorderd door de Britse marine onder de naam HMS Jervis Bay. Het werd bewapend en ingezet als hulpkruiser. In november 1940 was de Jervis Bay het enige escorteschip van een konvooi richting Engeland. Het konvooi werd onderschept door de Admiral Scheer. De Jervis Bay ging de strijd aan en ging ten onder na enkele voltreffers. Veel schepen van het konvooi konden ontsnappen door deze actie.
De Jervis Bay was een Brits passagiersschip gebouwd in 1922. Het was eigendom van de Aberdeen & Commonwealth Line. Op 24 augustus 1939 werd het schip door de Britse marine gevorderd en als hulpkruiser ingericht. Het werd bewapend met zeven 6 inch-kanonnen en twee 3 inch-kanonnen.
Na een korte periode actief te zijn geweest in het zuidelijke deel van de Atlantische Oceaan werd het ingezet als escorteschip voor konvooien in het noorden van de Atlantische Oceaan. Het was het enige escorteschip van konvooi HX84. HX84 bestond uit 37 schepen en was vertrokken van Halifax. Op 5 november 1940 stuitte het konvooi op het Duitse vestzakslagschip Admiral Scheer. Ondanks het ontbreken van enig pantser en een veel lichtere bewapening ging kapitein Fogerty Fegen (1891-1940) ten aanval. De overige koopvaardijschepen kregen het bevel zich te verspreiden. De Jervis Bay kreeg enkele voltreffers maar wist de Admiral Scheer drie uur aan zich te binden. Na vier uur ging het schip op 1400 kilometer ten zuidzuidoosten van Reykjavik ten onder. Van de 254 bemanningsleden werden 68 overlevenden korte tijd later uit het water gered door de Zweedse schip Stureholm.
Door de aanval wist een zeer groot deel van het konvooi te ontsnappen. De Admiral Scheer slaagde er nog in om zeven schepen van het konvooi tot zinken te brengen. Kapitein Fegen werd postuum onderscheiden met het Victoria Cross.
# Jens Craenmehr

Jens Craenmehr (Meterik, 30 april 2002) is een Nederlandse voetballer die als doelman speelt.

## Clubcarrière

De van RKSV Meterik afkomstige Craenmehr speelde vanaf 9-jarige leeftijd in de jeugdopleiding van VVV-Venlo en werd in het seizoen 2019/20 vanwege een blessure van derde keeper Bram Verbong toegevoegd aan de selectie van het eerste elftal. In juni 2021 tekende hij er zijn eerste profcontract voor de duur van twee seizoenen met een optie voor een extra jaar. In juli 2023 verlengde de club die verbintenis met nog eens een seizoen, met een optie voor een extra jaar. Na het vertrek van Lukáš Zima en Ennio van der Gouw trok VVV Jan de Boer aan als nieuwe eerste doelman. Craenmehr, die eerder derde keus was, werd de nieuwe reservedoelman. In een met 3-0 verloren uitwedstrijd bij De Graafschap op 26 januari 2024 maakte hij na een rode kaart voor Jan de Boer in de 89$^e$ minuut zijn officiële competitiedebuut namens de Venlose eerstedivisionist, als invaller voor Michalis Kosidis. Eind maart 2024 maakte de club bekend de optie in zijn aflopende contract niet te zullen lichten. Kort daarop koos Craenmehr voor een overstap naar vierdedivisionist RKSV Wittenhorst.

### Profstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Play-off | Play-off | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2019/20 | VVV-Venlo | Eredivisie | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 |
| 2020/21 | VVV-Venlo | Eredivisie | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 |
| 2021/22 | VVV-Venlo | Eerste divisie | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 |
| 2022/23 | VVV-Venlo | Eerste divisie | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 2023/24 | VVV-Venlo | Eerste divisie | 1 | 0 | 0 | 0 | — | — | 1 | 0 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| Bijgewerkt tot en met 26 januari 2024 |||||||||||
# Jhala (muziek)

De jhala is het hoogtepunt in de uitvoering van een raga in de Hindoestaanse muziek. De jhala kenmerkt zich door een hoog tot zeer hoog tempo en kan zowel solo, alsook met begeleiding van de tabla voorkomen.
In veel uitvoeringen is er tweemaal een jhala, eerst als afsluiting van een sologedeelte, later als afsluiting van een gedeelte met begeleiding van de tabla.
# Jhajjar (district)

Jhajjar is een district van de Indiase staat Haryana. Het district telt 887.392 inwoners (2001) en heeft een oppervlakte van 1868 km².
Ambala · Bhiwani · Charkhi Dadri · Faridabad · Fatehabad · Gurgaon · Hisar · Jhajjar · Jind · Kaithal · Karnal · Kurukshetra · Mahendragarh · Nuh · Palwal · Panchkula · Panipat · Rewari · Rohtak · Sirsa · Sonipat · Yamuna Nagar
# Jhagrakhand

Jhagrakhand is een nagar panchayat (plaats) in het district Koriya van de Indiase staat Chhattisgarh.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 7.507 mensen in Jhagrakhand, waarvan 52% mannelijk en 48% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 63%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Jean Mariette

Mittéï (Cheratte, 5 juni 1932 - 16 april 2001), het pseudoniem van Jean Mariette, is een Belgische stripauteur. Als scenarist gebruikte hij ook het pseudoniem Hao. Hij studeerde aan het Institut Saint-Luc te Luik en ging daarna aan de slag in de reclamewereld.

## Werk

Op scenario van Greg tekende Mittéï Le bolide d'argent voor La Libre Junior. In 1959 trad hij in dienst van het weekblad Kuifje. Samen met Tibet en Vasseur tekende hij daar De 4 helden vanaf 1961. Tussen 1969 en 1975 tekende hij de herneming van Ton en Tineke.
Vanaf 1976, nadat zijn vriend Greg in 1974 Kuifje had verlaten, ging hij tekenen voor concurrent Robbedoes. Hier tekende hij onder meer de strip Chocolarie. Als scenarist werkt hij met verschillende tekenaars. Hij schreef onder het pseudoniem Hao de scenario's voor verschillende albums van De Minimensjes voor Serron. Voor de reeks Natasja van François Walthéry en Jakke en Silvester van Peyo schreef hij ook scenario's. Voor tekenaar Renaud schreef hij het scenario voor Mollie, Gappie en Hardebol "De gestolen stradivarius" (1978). Hij werkte ook als scenarist voor Hardy (Badminton) en voor Laudec (Fluitefloren).
* ↑ Dayez, Hugues, Les aventures d'un journal, Spirou, 3843, 7 december 2011, p 33
* ↑ Filippini, Henri, Dictionnaire de la bande dessinée, Bordas, 1989, p 653
* Bibsys: 90550898
* Bibliothèque nationale de France: cb11916318d (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1114309176
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2027 8788
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068964072
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 228086
* Système universitaire de documentation: 027032280
* Virtual International Authority File: 287118193
* WorldCat (via VIAF): 287118193
# Jean Martin Dohet

Jean Martin Dohet (Warisoulx, 15 januari 1815 - Namen, 10 maart 1880) was een Belgisch volksvertegenwoordiger.

## Levensloop

Hij was de zoon van Henri Dohet en Jeanne Lemineur. Hij was getrouwd met Marie Anciaux en ze waren de ouders van volksvertegenwoordiger Ferdinand Dohet.
Dohet promoveerde tot doctor in de rechten (1835) aan de Universiteit Luik. Hij vestigde zich als advocaat aan de balie van Namen, tot aan zijn dood. Hij werd het stafhouder in het jaar dat hij stierf.
Van 1855 tot 1878 was hij gemeenteraadslid van Namen en van 1872 tot 1878 was hij schepen.
In 1876 werd hij verkozen tot katholiek volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Namen en bleef dit mandaat vervullen tot aan zijn dood.

## Literatuur

* Jean-Luc DE PAEPE & Christiane RAINDORF-GERARD, Le Parlement belge, 1831-1894. Données biographiques, Brussel, 1996.
# Jean Marquet

Jean Fernand Edouard baron Marquet (Berchem, 18 februari 1928 – aldaar, 18 maart 1991) was hoogleraar aan de Universitaire Instelling Antwerpen.

## Biografie

Marquet was een zoon van advocaat Fernand Edmond Jean Marie Marquet en Marie Sylvie Gustavine Froidbise. In 1956 studeerde Marquet af als neus-, keel- en oorspecialist aan de Katholieke Universiteit Leuven. Tussen 1959 en 1972 ontwikkelde hij als eerste de methode voor de transplantatie van gehoorbeentjes en trommelvliezen. In 1972 werd hij benoemd tot hoogleraar NKO aan de Universitaire Instelling Antwerpen (UIA). Hij was ook verbonden aan de universiteit van Nijmegen en secretaris-generaal van de International Federation of Oto-Rhino-Laryngological Society. Hij lag samen met Stefaan Peeters aan de basis van de cochleaire implant "LAURA". In 1988 ontving hij de Humanitasprijs van de provincie Antwerpen. Op 20 december 1989 werd hij verheven in de Belgische adel met de titel van baron overgaand bij eerstgeboorte. Hij was voorts commandeur in de Kroonorde en ridder in de Leopoldsorde.
Marquet trouwde in 1955 met Viviane Leclef (1932) met wie hij vier kinderen kreeg. Zijn oudste zoon Olivier (1957) was algemeen directeur van Triodos Bank en van UNICEF in België.
* État présent de la noblesse belge (2009), p. 417.
# Vitula coconinoana

Vitula coconinoana is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Neunzig.
# Corowa Shire Council

Corowa Shire Council is een Local Government Area (LGA) in de Australische deelstaat New South Wales. Corowa Shire Council telt 8.241 (old boundaries) inwoners. De hoofdplaats is Corowa.
# Vlag van Gemonde

De vlag van Gemonde werd op 27 februari 1997 vastgesteld door de gemeenteraad van Sint-Michielsgestel als de dorpsvlag van het Nederlandse dorp Gemonde. De vlag kan als volgt worden beschreven:
   Rood met over het midden van de vlag een geel kruis met armen ter dikte van ¼ van de vlaghoogte, vergezeld van een gele merlet in het eerste kwartier, een gele zespuntige ster in het tweede kwartier, een gele wassenaar in het derde kwartier en een gele burchttoren in het vierde kwartier, elke figuur ter hoogte van ¼ vlaghoogte.
De vlag toont hetzelfde beeld het dorpswapen. De vier figuren zijn afkomstig uit de wapens van de vier gemeenten waarvan Gemonde tot 1996 deel uitmaakte. De merlet komt uit het wapen van Boxtel, de ster uit dat van Sint-Michelsgestel, de wassenaar uit het blazoen van Schijndel en de burchttoren uit dat van Sint-Oedenrode.

## Verwante afbeeldingen

* Wapen van Gemonde
* Wapen van Boxtel
* Wapen van Sint-Michelsgestel
* Wapen van Schijndel
* Wapen van Sint-Oedenrode
* Ham, Willem A. van (1 juni 2023). Noord-Brabantse wapens en vlaggen. Walburg Pers, Zutphen, 195-200, 296-297. ISBN 9789464560381.
Acht · Alphen · Bavel · Berghem · Berlicum · Biest-Houtakker · Borkel en Schaft · Chaam · Cromvoirt · Cuijk · Den Dungen · Dinteloord · Effen · Esch · Galder · Geeren-Noord · Gemonde · Haagse Beemden · Haaren · Halsteren · Helvoirt · Herpen · Heusden · Langenboom · Leur · Megen, Haren en Macharen · Moergestel · Nieuw-Vossemeer · Nuland · Olland · Orthen · Princenhage · Ravenstein · Rosmalen · Sint-Michielsgestel · Sprang · Steenbergen · Strijbeek · Teteringen · Ulvenhout · Udenhout · Velp · Vierlingsbeek · Waspik · Wintelre
# Sint-Willibrorduskerk (Wulpen)

De Sint-Willibrorduskerk is de parochiekerk van de tot de West-Vlaamse gemeente Koksijde behorende plaats Wulpen, gelegen aan de Dorpsplaats 14.

## Geschiedenis

Omstreeks 1400 stond op deze plaats een vroeggotische kruiskerk met 13e-eeuwse vieringtoren. In 1873 werd de kerk door brand verwoest. A. Brinck ontwierp een neogotisch kerkgebouw. Dit gebouw werd verwoest tijdens de Eerste Wereldoorlog. Onder leiding van Georges Hendrickx werd de kerk weer hersteld.

## Gebouw

De driebeukige bakstenen basilicale kruiskerk heeft een halfingebouwde westtoren, geflankeerd door een veelhoekige traptoren welke een stenen spits draagt. De eigenlijke toren heeft een achtzijdige naaldspits op de trans. De kerk heeft diverse zijkapellen en een vijfzijdig afgesloten koor. De kerk wordt omgeven door een kerkhof.
Het meubilair is 19e- en 20e-eeuws.
* Inventaris Onroerend Erfgoped
# Milouska Meulens

Milouska Meulens (Willemstad (Curaçao), 24 juni 1973) is een Nederlandse presentatrice.

## Loopbaan

Meulens werd geboren in Willemstad op Curaçao en verhuisde op 5-jarige leeftijd naar Nederland naar het Friese dorp Ureterp. Meulens studeerde aan de School voor Journalistiek in Utrecht. Na haar studie werkte zij een jaar op Curaçao. Vervolgens werkte zij een tijd voor het televisieprogramma Zembla. Ze presenteerde van 2000 tot en met 23 juli 2015 het Jeugdjournaal op de televisie en maakte ook items voor dit programma. In de zomer van 2012, en ook winter van 2014 presenteerde ze incidenteel het NOS Journaal. In 2006 was ze de mol in het programma Wie is de Mol?.
Van september 2015 tot eind 2019 was zij co-presentator op NPO Radio 1-programma Vroege Vogels, het natuurprogramma van de BNNVARA naast Menno Bentveld. In februari 2017 was ze gestopt als presentator van de radio-uitzending van Vroege Vogels. Meulens presenteerde in 2015 het Megaspektakel van Kinderen voor Kinderen, en sinds september 2016 Groen Licht.
In 2021 schreef ze het kinderboek Elin. In het programma Dream School trad ze in hetzelfde jaar op als gastdocent, hierin vertelde ze over het onderwerp schaamte. Sinds 1 januari 2022 presenteert ze voor Omroep ZWART het programma De Nacht Is ZWART op NPO Radio 1.

## Privéleven

Meulens was getrouwd met Joris Marseille, presentator bij het Jeugdjournaal. Met iemand uit een eerdere relatie heeft ze twee kinderen. Meulens is sinds de geboorte van haar dochter in 2006 veganist. Hierover maakte ze in 2018 de documentaire Boter, Kaas noch Eieren, die toont hoe haar omgeving op veganisme reageert en hoe ze zich laat onderzoeken om vast te stellen of ze er wel echt gezond bij is.
# Marcel Simon

Marcel Simon (Hüsseren-Wesserling, Elzas-Lotharingen, Duitse Keizerrijk 10 april 1907 - Straatsburg, Elzas, Frankrijk 26 oktober 1986) was een Elzassische professor en schrijver die gespecialiseerd was in Godsdienstgeschiedenis, meer specifiek de relatie tussen het jodendom en het christendom in de beginperiode van de kerkgeschiedenis. Hij was tevens een autoriteit op het gebied van de Anglicaanse kerk. Een deel van zijn werk is o.a. vertaald in het Engels , Italiaans, Spaans en het Japans.
Hij studeerde in Berlijn, Parijs en Rome. Hij werd in 1947 benoemd tot hoogleraar aan de Universiteit van Straatsburg. Naast godsdienstwetenschapper was hij ook taalkundige en doceerde hij Noorse taal en letterkunde aan dezelfde universiteit.
In 1980 ontving hij een eredoctoraat bij de Faculteit van de Geesteswetenschappen van de Zweedse Universiteit van Uppsala.
Zijn Magnum Opus was het werk Verus Israel uit 1948. Andere bekend werken zijn de boeken: De Joodse sekten ten tijde van Jezus uit 1965 en de De eerste christenen uit 1968.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Marcel Simon (historian) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Marcel Simon, De Joodse sekten ten tijde van Jezus. Amsterdam: W.Ten Have N.V., 1965
# Damias caerulescens

Damias caerulescens is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Butler.