OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Al Hasan-moskee

De Al Hasan-moskee is een moskee in de Bahreinse stad Busaiteen. De moskee heeft een combinatie van oude, traditionele en moderne islamitische kunst. Ze heeft 12 koepels en twee minaretten. De moskee werd gebouwd door Mohamed bin Yusuf Al-Hasan.

## Structuur

De moskee is ontworpen door Turkse architecten en voltooid in 2018. De twee conische minaretten zijn in Ottomaanse stijl en 55 meter hoog, zodat ze vanaf een afstand zichtbaar zijn. Het totale aantal koepels is 12. De hoofdkoepel is omgeven door 4 middelgrote koepels en daaronder bevinden zich 7 kleinere koepels. Alle koepels zijn gemaakt van glasvezel, gemaakt in de Verenigde Arabische Emiraten. De deuren zijn gemaakt in India van teakhout. Het tapijt en 21 kroonluchters zijn gemaakt in Turkije.
De moskee omvat twee gebedszalen, een korancentrum, twee feestzalen, een mediacentrum en huisvesting voor de imam, de muezzin, schoonmakers en arbeiders. Ze biedt plaats aan 2000 gelovigen in de gebedszalen en in de portieken.
De mihrab (gebedsnis) is in Egyptische stijl en is gemaakt door Egyptische ingenieurs en specialisten.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Al Hasan Mosque op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Anna Bikont

Anna Krystyna Bikont (Warschau, 17 juli 1954) is een Poolse journaliste en auteur.
Ze studeerde biologie en psychologie aan de universiteit van Warschau. Ze was daarna een tijd werkzaam aan het Departement Psychologie van deze universiteit.
De moeder van Anna Bikont was Joods. Ze overleefde de holocaust met hulp van een Pool die haar Arische papieren bezorgde, waaronder een geboortecertificaat. Later huwde zij met haar redder.
Anna Bikont was een actieve medewerkster in de solidariteitsbeweging. In 1989 stichtte ze samen met Adam Michnik de Gazeta Wyborcza, de tweede grootste Poolse krant. De eerste editie hiervan werd aan haar keukentafel in elkaar gestoken. Aanvankelijk startte Anna Bikont met het schrijven over politieke stukken, maar breidde dit later uit tot de onderwerpen cultuur en geschiedenis.

## Loopbaan

Anna Bikont is de auteur van het boek De misdaad en het zwijgen (My z Jedwabnego). Ze begon in 2000 aan haar onderzoek naar de schokkende gebeurtenissen in de stad Jedwabne (Polen) tijdens de Tweede Wereldoorlog. In 1941 werd de Joodse populatie er uitgemoord door de lokale Poolse bewoners. Anna Bikont beschrijft in haar boek de gebeurtenissen, de doofpotaffaire, de schuldlegging bij de Duitsers en het antisemitisme van de katholieke kerk. Ze interviewde getuigen, overlevenden en diens familieleden, redders en alsook personen die zich schuldig maakten aan het geweld. Ze baseerde zich tevens op oude kranten, brieven en documenten van gevoerde processen. Tijdens haar research kreeg ze uit verschillende hoeken het advies het boek niet uit te brengen, aangezien het Polen in een slecht daglicht zou kunnen stellen. Voor haar reportages over deze gebeurtenissen kreeg ze in 2002 een prestigieuze Poolse prijs voor ‘beste reportage’. Het boek verscheen in 2004 in Polen, waarop in 2011 de rest van Europa volgde. In 2011 kreeg ze de essayprijs voor Europees boek van het jaar.
Anna Bikont is tevens de auteur van ‘I still see their faces’, een boek dat hoorde bij een foto-expositie met honderden vooroorlogse foto’s van Poolse Joden.
Anna Bikont schreef samen met Joanna Szczęsna een biografie over poëte Wisława Szymborska.
* ↑ (1) Autorzy Antologii. mojabibliotekamazurska.pl. (geraadpleegd 15 mei 2011)
* 1 2 http://www.aapjstudies.org/manager/external/ckfinder/userfiles/files/Gazettas/Gazeta%20Volume%2010%20number%203.pdf
* ↑ http://www.guardian.co.uk/books/2011/dec/16/european-book-prize-julian-barnes. Gearchiveerd op 15 juni 2012.
* ↑ https://web.archive.org/web/20120824061710/https://wilmatheater.org/blog/anna-bikont-journalist-%E2%80%93-part-two
# Carenum subporcatulum

Carenum subporcatulum is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1865 door Macleay.
# Walterboro

Walterboro is een plaats (city) in de Amerikaanse staat South Carolina, en valt bestuurlijk gezien onder Colleton County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 5153. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 5545, een stijging van 392 (7,6%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 12,9 km², geheel bestaande uit land. Walterboro ligt op ongeveer 22 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 36 km rond Walterboro.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Walterboro op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Cheumatopsyche georgulmeri

Cheumatopsyche georgulmeri is een schietmot uit de familie Hydropsychidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Tick-Tock (Intel)

Het Tick-Tock-model is een productiemodel van chipfabrikant Intel dat men in 2007 introduceerde voor de fabricage van zijn processors.
In dit model wordt elke die-shrink (verkleining), een tick, gevolgd door een verandering in de microarchitectuur van de processor, een tock. Deze cyclus vindt ongeveer elke 18 maanden plaats.
In 2016 werd dit model vervangen door het process-architecture-optimization-model, waarbij na elke tick-tock-cyclus als derde stap een optimalisatiecyclus volgt. Intel kan hiermee drie generaties processors fabriceren binnen een enkel fabricageproces.
| Stap | Microarchitectuur | Codenaam | Die-afmeting |
| Tick | Sandy Bridge | Ivy Bridge | 22 nm |
| Tock | Haswell | Haswell | 22 nm |
| Tick | Haswell | Broadwell | 14 nm |
| Tock | Skylake | Skylake | 14 nm |
| Optimization | Skylake | Kaby Lake | 14 nm |
| Process | Palm Cove | Cannon Lake | 10 nm |
| Architecture | Sunny Cove | Ice Lake | 10 nm |
| Optimization | Willow Cove | Tiger Lake | 10 nm |
| Process | Golden Cove | Alder Lake | 7 nm |
# Arthur McCabe

Patrick Aloysius Paddy McCue (Tamworth, 23 juni 1887 - Sydney, 30 juli 1924) was een Australisch rugbyspeler.

## Carrière

Tijdens de Olympische Zomerspelen 1908 werd hij met zijn ploeggenoten kampioen. McCue speelde als tweede rijer.

## Erelijst
### Met Australazië

* Olympische Zomerspelen: 1 1908
# Al Hendrickson

Alton Reynolds Hendrickson (Eastland (Texas), 10 mei 1920 – North Bend (Oregon), 2007) was een Amerikaanse jazzmuzikant (zang, gitaar, mandoline, banjo).

## Biografie

Hendrickson groeide op in Texas, voordat hij verhuisde naar de Amerikaanse westkust. In 1940 werkte hij bij Artie Shaw en in hetzelfde jaar had hij een optreden in de muziekfilm Second Chorus van Fred Astaire. Midden jaren 1940 werkte hij bij de kustwacht. In de na-oorlogse periode speelde hij o.a. in de bands van Freddie Slack, Ray Linn en Benny Goodman, tot wiens sextet hij behoorde. Als bariton is hij bovendien te horen in Goodmans On a Slow Boat to China, dat in 1947 een grote hit werd in de Verenigde Staten. Tijdens de jaren 1950 was hij een drukbezet studiomuzikant zowel voor film- en televisie-soundtracks (The Danny Kaye Show, 1963) als ook vanaf 1959 voor popproducties voor Columbia Records. Hij werkte o.a. mee bij producties van The Weavers, The Monkees, de countryzanger Sheb Wooley en de jazzpianist Dodo Marmarosa.
Op het gebied van de jazz en de amusementsmuziek was hij tussen 1940 en 1986 betrokken bij 493 opnamesessies, waaronder bij Rosemary Clooney, Bing Crosby, Doris Day, Lee Hazlewood, Eartha Kitt, Frankie Laine, Henry Mancini, Ann-Margret, Dean Martin, Ella Mae Morse, Harry Nilsson, Louis Prima, Elvis Presley (Viva Las Vegas), Shorty Rogers en Bud Shank. Tijdens de jaren 1970 was hij lid van Frank Capps Juggernaut-bigband, voordat hij zich eind jaren 1980 terugtrok naar Oregon.
Hij was auteur van de leerboeken Encyclopedia of Bass Chords, Arpeggios and Scales en Al Hendrickson Jazz Guitar Solos: Complete Book.

## Overlijden

Al Hendrickson overleed in 2007 op 87-jarige leeftijd.
* ↑ (en) Al Hendrickson. Discogs. Geraadpleegd op 15-11-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Al Hendrickson op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibliothèque nationale de France: cb138951338 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 135201810
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5513 3936
* Library of Congress Control Number: n93016793
* MusicBrainz: cbf49f00-2000-42cc-986b-7c094ecae317
* Système universitaire de documentation: 156899655
* Virtual International Authority File: 14958463
* WorldCat (via VIAF): 14958463
# Anna Boberg

Anna Katarina Boberg, geboren Scholander (Stockholm, 3 december 1864 – 27 januari 1935) was een Zweedse kunstschilder, vooral bekend om haar landschappen van de Lofoten.

## Biografie

Zij werd geboren in Stockholm in een groot gezin. Haar vader was architect maar ook amateurschilder en stierf in 1881. Het jaar daarop ging zij met haar moeder op vakantie naar Spanje, waar zij definitief voor de kunst koos. In 1882 ging ze naar Parijs om te studeren bij de Académie Julian. In 1888 zij hield haar eerste tentoonstelling. In hetzelfde jaar trouwde zij met de architect Ferdinand Boberg. In de jaren erna experimenteerde zij met verschillende media en maakte muurdecoraties in opdracht.
In 1905 ontmoette zij toevallig Margaretha van Connaught, die ook kunstschilder was. De twee vrouwen schilderden vaak samen in en rond Stockholm met hun ezels en schildersbenodigdheden.
In 1910 liet zij een klein hutje bouwen in de Lofoten, ontworpen door haar man. Zij ging geregeld naar de kleine studio op Kjeøya in Svolvaer om er te schilderen. Haar landschappen uit de buurt van Lofoten werden tentoongesteld in Stockholm in 1903 en in Parijs in 1905. Het echtpaar Boberg verhuisde in 1925 naar Parijs, maar keerde in 1929 weer terug naar Stockholm. De rest van haar leven maakte zij landschappen en hield tentoonstellingen in Parijs, waarvan de laatste in 1927. Zij kreeg nooit veel aandacht in Zweden, maar werd populair in Frankrijk en Italië.
Boberg overleed in Stockholm. Zij doneerde haar studio op de Lofoten na haar overlijden aan Noorse en Zweedse schilders. Het huisje werd echter in de Tweede Wereldoorlog door Duitse nazi's vernield.
Boberg was een veelzijdig kunstenaar. Naast haar schilderkunst en toegepaste ontwerpen was zij ook schrijfster en componist.

## Werk

Boberg werd vooral geïnspireerd door het landschap van de Lofoten. Zij schilderde er de gletsjers, de oceaan en de midzomernachtzon, maar ook het leven van de bevolking die daar leefde van de visserij.
Boberg hield zich ook bezig met toegepaste kunst. Zo ontwierp zij in 1897 de pauwenvaas (Påfågelvasen) in de stijl van de art nouveau voor porseleinfabriek Rörstrand. Zij maakte daarnaast ontwerpen voor de glasfabriek Reijmyre. Ook maakte zij ontwerpen voor textiel. In 1898 schreef zij de tekst en ontwierp zij ook het decor voor de opera Tirfing van Wilhelm Stenhammar. Bij de Parijse wereldtentoonstelling van 1900 heeft zij meerdere textielwerken ingebracht.
* Pauwenvaas, 1897, Rörstrandsmuseet
* Muurdecoratie, Grand Hotel Saltsjöbaden
* Winterlandschap
* Bootjes in Lofoten
* Noorderlicht
# Caryopemon quadriguttatus

Caryopemon quadriguttatus is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1877 gepubliceerd door Louis Alexandre Auguste Chevrolat.
# Walterhill

Walterhill is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Tennessee, en valt bestuurlijk gezien onder Rutherford County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1523.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 15,1 km², geheel bestaande uit land. Walterhill ligt op ongeveer 155 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 28 km rond Walterhill.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Walterhill op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Chonopeltis schoutedeni

Chonopeltis schoutedeni is een visluizensoort uit de familie van de Argulidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Brian.
# Tillamook (taal)

Tillamook of Hutyéyu is een uitgestorven Salishtaal die gesproken werd door de Tillamook en de aan hen verwante Siletz in het noordwesten van de Amerikaanse staat Oregon. De laatste persoon die de taal vloeiend sprak, is waarschijnlijk rond 1970 overleden. Tussen 1965 en 1972 heeft een groep onderzoekers van de Universiteit van Hawaï de laatste sprekers van het Tillamook geïnterviewd en een 120 pagina's tellend woordenboek samengesteld.

## Klankleer
### Klinkers

| | Voor | Achter |
| Gesloten | [i] | [ə] |
| Open | [æ] | [ɑ] |

### Medeklinkers

| | Alveolaar | Alveolaar | Postalveolaar / palataal | Velaar | Velaar | Uvulaar | Uvulaar | Glottaal |
| | Centraal | Lateraal | Postalveolaar / palataal | | labio-velaar | | labio-uvulaar | Glottaal |
| Plosief | [t] | | | [k] | [kʷ] | [q] | [qʷ] | [ʔ] |
| Ejectief | [tʼ] | | | [kʼ] | [kʷʼ] | [qʼ] | [qʷʼ] | [ʔ] |
| Affricaat | [t͡s] | | [t͡ʃ] | | | | | |
| Ejectieve affricaat | [t͡sʼ] | [t͡ɬʼ] | [t͡ʃʼ] | | | | | |
| Fricatief | [s] | [ɬ] | [ʃ] | [x] | [xʷ] | [χ] | [χʷ] | [h] |
| Nasaal | [n] | | | | | | | |
| Approximant | | [l] | [j] | | [w] | | | |

## Voetnoten

* ↑ Mithun, Marianne. The Languages of Native North America p. 491
* ↑ Official site of Clatsop-Nehalem Confederated Tribes.

## Literatuur

* Thompson, Lawrence C.; M. Terry Thompson (1966). A Fresh Look at Tillamook Phonology. International Journal of American Linguistics 32 (4): 313-319. DOI: 10.1086/464920.
# Mimicogryllus

Mimicogryllus is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Gorochov.

## Soorten

Het geslacht Mimicogryllus omvat de volgende soorten:
* Mimicogryllus hymenopteroides Gorochov, 1994
* Mimicogryllus maculatus Chopard, 1927
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Aries-Espénan

Aries-Espénan is een gemeente in het Franse departement Hautes-Pyrénées (regio Occitanie) en telt 65 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Tarbes.

## Geografie

De oppervlakte van Aries-Espénan bedraagt 5,5 km², de bevolkingsdichtheid is dus 11,8 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Al Hazm

Al Hazm kan verwijzen naar:
* Al Hazm (stad), een stad in Jemen
* Al Hazm (voetbalclub), een voetbalclub uit Saoedi-Arabië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Al Hazm en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Caspar Josefus Martinus Bottemanne

Caspar Josephus Martinus Bottemanne (Alkmaar, 14 augustus 1823 – Haarlem, 22 mei 1903) was een rooms-katholiek prelaat, zesde bisschop van het bisdom Haarlem. Hij stichtte de Kathedrale Basiliek Sint Bavo..

## Loopbaan

Bottemanne was een afstammeling van de achttiende-eeuwse steenmeester Caspar Josephus I Bottemanne die is begraven in de Grote of Sint-Laurenskerk te Alkmaar. Verschillende van zijn voorouders waren thesaurier van kerkelijke instellingen.
Priester gewijd 15 augustus 1846, werd hij kapelaan van Everardus Stephanus van der Haagen, aartspriester van Holland en Zeeland. Hij bestudeerde de geschiedenis van het christendom en publiceerde over het concilie van Basel, Gallicanisme, Paus Adrianus VI en Paus Honorius. Hij was president van het grootseminarie van Warmond en gold als een erudiete man. Hij leefde sober en gaf veel aan de armen.
Op 14 augustus 1883 benoemde paus Leo XIII hem tot bisschop van Haarlem. Hij werd gewijd door de aartsbisschop van Utrecht Snickers, die ook zijn voorganger was als bisschop van Haarlem. Zijn bisschopswapen was van azuur, beladen met zespuntige ster van goud, van keel, beladen met een gouden, zevenpuntige oostersche koningskroon, op den rand versierd met roode edelgesteenten en de wapenspreuk: Omnia in Charitate.
Als bisschop was hij bouwheer van de nieuwe Sint Bavo-kathedraal en andere kerken in Noord-Holland. In 1897 legde hij de eerste steen voor een grote uitbreiding van het seminarie te Warmond. In 1889 bepaalde hij dat de relieken van de heilige Adelbert van Egmond - tot dan in het bezit van het bisdom - aan de Abdij van Egmond moesten worden afgestaan. In 1895 was hij eerste consecrator van Henricus van de Wetering, de latere aartsbisschop van Utrecht.
Caspar Bottemanne was Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw en Commandeur in de Orde van Oranje-Nassau. Hij is begraven in de Onze-Lieve-Vrouw Onbevlekt Ontvangenkerk te Overveen.

## Bloedmirakel

In 1897 gaf Bottemanne een oorkonde af waarin de echtheid van de relikwie van het Bloedmirakel werd erkend. Hij gaf opdracht het stukje stof met bloedsporen in een gouden doosje te plaatsen dat was bezet met 24 diamanten. Op de rand van het doosje stond in het Latijn; Reliek van het Allerheiligst Miraculeus Bloed van Alkmaar. Het is wonderbaar in onze ogen.

## Publicaties

* De Honorii Papae epistolarum corruptione, Buscoduci, Henricum Bogaerts (1870)
* Het gallicanisme in onze dagen, De Katholiek (1870)
* De onfeilbaarheid van Paus Honorius, De Katholiek (1870)
* Over den invloed der valsche Dekretalen op de Pauselijke magt (1880)
* Het schrijven van den Kardinaal Cajetanus, De Katholiek (1882)
* De Brief van den Kardinaal van Tortosa (Paus Adriaan VI) aan de theologische faculteit te Leuven (1889)
# Chonostomum crenulatum

Chonostomum crenulatum is een soort in de taxonomische indeling van de platwormen (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig en kan zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtscellen produceren. De soort leeft in zeer vochtige omstandigheden.
De platworm komt uit het geslacht Chonostomum. Chonostomum crenulatum werd in 1859 beschreven door Schmarda.
# Walter von Siebenthal

Walter von Siebenthal (Genève, 6 juni 1899 - september 1958) was een Zwitsers ijshockeyer. Hij nam deel aan de Olympische Zomerspelen van 1920 in Antwerpen en de Olympische Winterspelen van 1924 in Chamonix.

## Biografie

Walter von Siebenthal was een van de 77 Zwitserse deelnemers aan de Olympische Zomerspelen van 1920. Hij maakte deel uit van de Zwitserse nationale ploeg in het ijshockey op deze Spelen. Na een zware 29-0-nederlaag tegen de Verenigde Staten verloren hij en zijn team later ook de bronzen finale tegen Zweden met 4-0.
Vier jaar later maakte hij deel uit van de Zwitserse nationale ijshockeyploeg die deelnam aan de Olympische Winterspelen van 1924 in Chamonix.
| Jaar | Spelen | Team | Onderdeel | Resultaat | Prestatie |
| 1920 | Antwerpen | Walter von Siebenthal teamgenoten: Rodolphe Cuendet Louis Dufour jr. Louis Dufour sr. Max Holzboer Marius Jaccard Bruno Leuzinger Paul Lob René Savoie Max Sillig | ijshockey (m) | 5e | kwartfinale: V van Verenigde Staten: 29-0 bronzen finale: V van Zweden: 4-0 |
| 1924 | Chamonix | Walter von Siebenthal teamgenoten: Bruno Leuzinger Marius Jaccard Donald Unger Edouard Mottier René Savoie Max Holzboer Edouard Filliol Fred Auckenthaler Ernest Jacquet Peter Müller André Verdeil Louis Dufour jr. | ijshockey (m) | 7e | groepsfase: V van SWE: 9-0 groepsfase: V van CAN: 33-0 groepsfase: V van TCH: 11-2 |
* (en) Profiel van Walter von Siebenthal op olympedia.org
* (en) Ice Hockey, Men op olympedia.org
* (en) Ice Hockey, Men op olympedia.org
* Base de données des élites suisses: 63318
# Millingen (Rees)

Millingen is een plaats behorend tot de gemeente Rees in Kreis Kleve in Noordrijn-Westfalen. De plaats ligt op de rechter Rijnoever in het beneden-Nederrijngebied en heeft een kleine drieduizend inwoners.
Millingen ligt op enkele kilometers afstand van het Gelderse grensdorp Megchelen.

## Geschiedenis

Het oudste document dat de plaats noemt, als Myllingen, stamt uit 1429.
Millingen vormde van 1921 tot 1975 met Empel, Heelden en Vehlingen het Amt Millingen. Bij de bestuurlijke herindelingen van 1 januari 1975 kwam het bij de gemeente Rees; waarbij gelijktijdig een deel van de voormalige Kreis Rees werd samengevoegd met Kreis Kleve.

## Sint-Quirinuskerk

Midden in het dorp staat de Sint-Quirinuskerk met pastorie. Beide staan op de monumentenlijst van Rees. Tegenover de kerk staat het voormalig café-restaurant Gasthof zur Post.

## Verkeer

* Millingen ligt net afzijdig van twee doorgaande wegen; de Bundesstrasse 8 en de Bundesstrasse 67. Ten noorden van Millingen verloopt de A3 (Arnhem-Oberhausen), nabij Millingen zijn op- en afritten van deze weg.
* De regionale treinen die op de halteplaats Millingen (bei Rees) stoppen geven verbinding met de richtingen Emmerik, Arnhem en Wesel.
* Het busvervoer wordt verzorgd door de NIAG

## Millinger Meer en Millinger Bruch

Het Millinger Meer is een natuurgebied met een strandbad ten zuidwesten van Millingen gelegen in een landschap van oude Rijnarmen zoals de Bienener Altrhein en de Grietherorther Altrhein. Ten noorden van Millingen wordt het polderlandschap gekenmerkt door een netwerk van rechte afwateringssloten; hier bevinden zich de vogelbeschermingsgebieden Hetter-Millinger Bruch. De Millinger Landwehr van het meertje naar de Hetter stroomt door het dorp.

## Afbeeldingen

* Sint-Quirinuskerk
* Gasthof zur Post
* Strandbad Millinger Meer
* Millinger Meer
* Millinger Landwehr
* Station Millingen
* Evangelische kerk
* Kruisbeeld bij St. Quirinuskerk

## Geboren

* Klaus van de Locht (1942), beeldhouwer, graficus
* Peter van de Locht (1946), beeldhouwer

## Externe link

* Millingen-online.de/
* ↑ Hetter-Millinger-Bruch bij nabu-naturschutzstation.de
Bienen · Empel · Esserden · Haffen · Haldern · Mehr · Millingen · Rees