OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kanton Cazères

Cazères is een kanton van het Franse departement Haute-Garonne. Het kanton maakt deel uit van de arrondissementen Muret (48) en Saint-Gaudens (43).

## Gemeenten

Het kanton Cazères omvatte tot 2014 de volgende 16 gemeenten:
* Boussens
* Cazères (hoofdplaats)
* Couladère
* Francon
* Lescuns
* Marignac-Laspeyres
* Martres-Tolosane
* Mauran
* Mondavezan
* Montberaud
* Montclar-de-Comminges
* Palaminy
* Plagne
* Le Plan
* Saint-Michel
* Sana
Bij de herindeling van de kantons door het decreet van 13 februari 2014, met uitwerking op 22 maart 2015, werden daar volgende 75 gemeenten aan toegevoegd:
* Agassac
* Alan
* Ambax
* Anan
* Aulon
* Aurignac
* Bachas
* Beaufort
* Benque
* Bérat
* Boissède
* Boussan
* Bouzin
* Cambernard
* Cassagnabère-Tournas
* Castelgaillard
* Castelnau-Picampeau
* Casties-Labrande
* Cazac
* Cazeneuve-Montaut
* Coueilles
* Eoux
* Esparron
* Fabas
* Forgues
* Le Fousseret
* Frontignan-Savès
* Fustignac
* Goudex
* Gratens
* L'Isle-en-Dodon
* Labastide-Clermont
* Labastide-Paumès
* Lahage
* Latoue
* Lautignac
* Lherm
* Lilhac
* Lussan-Adeilhac
* Marignac-Lasclares
* Martisserre
* Mauvezin
* Mirambeau
* Molas
* Monès
* Montastruc-Savès
* Montbernard
* Montégut-Bourjac
* Montesquieu-Guittaut
* Montgras
* Montoulieu-Saint-Bernard
* Montoussin
* Peyrissas
* Peyrouzet
* Le Pin-Murelet
* Plagnole
* Polastron
* Poucharramet
* Pouy-de-Touges
* Puymaurin
* Rieumes
* Riolas
* Saint-André
* Saint-Araille
* Saint-Élix-le-Château
* Saint-Élix-Séglan
* Saint-Frajou
* Saint-Laurent
* Sainte-Foy-de-Peyrolières
* Sajas
* Salerm
* Samouillan
* Savères
* Sénarens
* Terrebasse
* ↑ (fr) Décret 2014-152 du 13 février 2014 portant délimitation des cantons dans le département de la Haute-Garonne. (raadpleging 1/09/2023)
# Kanton Celavo-Mezzana

Celavo-Mezzana is een voormalig kanton van het Franse departement Corse-du-Sud. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Ajaccio. Het werd opgeheven bij decreet van 24 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015.

## Gemeenten

Het kanton Celavo-Mezzana omvatte de volgende gemeenten:
* Bocognano (hoofdplaats)
* Carbuccia
* Cuttoli-Corticchiato
* Peri
* Sarrola-Carcopino
* Tavaco
* Tavera
* Ucciani
* Valle-di-Mezzana
* Vero
# Kanton Cenon

Cenon is een kanton van het Franse departement Gironde. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement Bordeaux.

## Gemeenten

Het kanton Cenon omvatte tot 2014 de volgende 5 gemeenten:
* Artigues-près-Bordeaux
* Beychac-et-Caillau
* Cenon (hoofdplaats)
* Montussan
* Yvrac
Door de herindeling van de kantons bij decreet van 20 februari 2014, met uitwerking op 22 maart 2015 omvat het kanton sindsdien volgende gemeenten :
* Bouliac
* Cenon (hoofdplaats)
* Floirac
# Kanaalweg

Kanaalweg kan verwijzen naar:
* Kanaalweg (Capelle aan den IJssel)
* Kanaalweg (Delft)
* Kanaalweg (Leiden)
* Kanaalweg (Overschild)
* Kanaalweg (Schoonebeek)
* Kanaalweg (Utrecht)
* Kanaalweg (Zwolle)
* Kanaalweg (waterschap)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Kanaalweg en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kanaalstreek

De Kanaalstreek is een streek in Groningen die bestaat uit de dorpen Ter Apelkanaal, Musselkanaal en Stadskanaal. Al deze plaatsen liggen aan het Stadskanaal dat vanaf 1765 door de stad Groningen is gegraven.
Aan het kanaal staat aan beide zijden een lange rij huizen, de zogenaamde lintbebouwing die kenmerkend is voor deze streek. Achter de tuinen van de huizen aan de zuidwestzijde ligt Drenthe. De grens met Drenthe heet hier de Semslinie, vernoemd naar de landmeter die deze heeft bepaald.
# Kama (gerecht)

Kama (Estisch) of talkkuna (Fins) is een mengsel van geroosterd gerst-, rogge-, haver-, erwten- en bonenmeel. Afhankelijk van de locatie varieert het mengsel. Soms wordt de havermout volledig vervangen door bloem of meel of worden er zwarte bonen toegevoegd.
Kama is een typisch gerecht van de Finse of de Estse keuken. Tegenwoordig wordt kama gebruikt voor desserts. In Estland wordt het meestal gegeten als ontbijt, gemengd met melk, karnemelk of kefir. Vaak wordt er ook suiker toegevoegd en soms fruit of honing.
In het noorden van Rusland en Zweden kent men een vergelijkbaar gerecht genaamd tolokno in Rusland en skrädmjöl in Zweden.
# Kameradschaft (film)

Kameradschaft (Frans: La Tragédie de la mine) is een Duits-Franse dramafilm uit 1931 onder regie van Georg Wilhelm Pabst.

## Verhaal

Door het Verdrag van Versailles wordt Elzas-Lotharingen na de Eerste Wereldoorlog een deel van Frankrijk. Een oude mijn in het grensgebied moet daarom worden opgesplitst. In het Franse deel van de mijn ontstaat brand. De Duitse kompels sturen een reddingsoperatie naar beneden.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Alexander Granach | Kasper |
| Fritz Kampers | Wilderer |
| Ernst Busch | Wittkopp |
| Elisabeth Wendt | Anna |
| Daniel Mendaille | Jean Leclerc |
| Marguerite Debos | Jeans Mutter |
| Andrée Ducret | Françoise Leclerc |
| Alex Bernard | Grootvader Jacques |

## Externe link

* (en) Kameradschaft in de Internet Movie Database
Der Schatz (1923) · Gräfin Donelli (1924) · Die freudlose Gasse (1925) · Geheimnisse einer Seele (1926) · Man spielt nicht mit der Liebe (1926) · Die Liebe der Jeanne Ney (1919) · Abwege (1928) · Die Büchse der Pandora (1929) · Tagebuch einer Verlorenen (1929) · Die weiße Hölle vom Piz Palü (1929) · Westfront 1918 (1930) · Skandal um Eva (1930) · Die Dreigroschenoper (1931) · Kameradschaft (1931) · L'Atlantide (1932) · Adventures of Don Quixote (1933) · Du haut en bas (1933) · Cette nuit-là (1933) · A Modern Hero (1934) · Mademoiselle Docteur (1936) · Le Drame de Shanghaï (1938) · Jeunes Filles en détresse (1939) · Komödianten (1941) · Paracelsus (1943) · Der Prozeß (1948) · Geheimnisvolle Tiefe (1949) · Ruf aus dem Äther (1951) · La voce del silenzio (1953) · Cose da pazzi (1953) · Das Bekenntnis der Ina Kahr (1954) · Der letzte Akt (1955) · Es geschah am 20. Juli (1955) · Rosen für Bettina (1956) · Durch die Wälder, durch die Auen (1956)
# Kameraad

Kameraad kan verwijzen naar:
* Een woord voor vriend. Zie: Vriendschap
* Kameraad (aanspreekvorm), gebruikelijke officiële wijze van aanspreken in verschillende communistische, socialistische en nationaalsocialistische partijen en staten (de aanspreekvorm kameraadske werd uitsluitend gebruikt voor vrouwelijke leden van de NSB)
* Kameraad (boek), boek van Paul Dowswell
* De Kameraad (boek), roman van Cesare Pavese
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Kameraad en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kanton Le Grand-Bourg

Le Grand-Bourg is een kanton van het Franse departement Creuse. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement Guéret.

## Gemeenten

Het kanton Le Grand-Bourg omvat de volgende 7 gemeenten:
* Chamborand
* Fleurat
* Le Grand-Bourg
* Lizières
* Saint-Étienne-de-Fursac
* Saint-Pierre-de-Fursac
* Saint-Priest-la-Plaine
Door de herindeling van de kanton bij decreet van 17 februari 2014, met uitwerking op 22 maart 2015 werd het kanton uitgebreid met alle 10 gemeenten van het opgeheven kanton Bénévent-l'Abbaye. Op 1 januari 2017 werden de gemeenten Saint-Étienne-de-Fursac en Saint-Pierre-de-Fursac samengevoegd tot de fusiegemeente (commune nouvelle) Fursac. Sindsdien omvat het kanton volgende 16 gemeenten
* Arrènes
* Augères
* Aulon
* Azat-Châtenet
* Bénévent-l'Abbaye
* Ceyroux
* Chamborand
* Châtelus-le-Marcheix
* Fleurat
* Fursac
* Le Grand-Bourg
* Lizières
* Marsac
* Mourioux-Vieilleville
* Saint-Goussaud
* Saint-Priest-la-Plaine
# Kanton Fameck

Fameck is een kanton in het Thionville van het Franse departement Moselle. Het heeft een oppervlakte van 43,77 km² en telt 40 440 inwoners in 2017, dat is een dichtheid van 924 inwoners/km².
Het kanton maakte tot 1 januari 2015 deel uit van het arrondissement Thionville-Ouest.

## Gemeenten

Het kanton Fameck omvatte tot 2014 de volgende 3 gemeenten:
* Fameck (hoofdplaats)
* Mondelange
* Richemont
Door de herindeling van de kantons bij decreet van 18 februari 2014, met uitwerking in maart 2015, werd het kanton uitgebreid met de gemeenten:
* Florange
* Uckange
# Kanton Fanjeaux

Fanjeaux is een voormalig kanton van het Franse departement Aude. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Carcassonne. Het werd opgeheven bij decreet van 21 februari 2014 met uitwerking op maart 2015.

## Gemeenten

Het kanton Fanjeaux omvatte de volgende gemeenten:
* Bram
* La Cassaigne
* Cazalrenoux
* Fanjeaux (hoofdplaats)
* Fonters-du-Razès
* La Force
* Gaja-la-Selve
* Generville
* Laurac
* Orsans
* Plavilla
* Ribouisse
* Saint-Gaudéric
* Saint-Julien-de-Briola
* Villasavary
* Villesiscle
# Kanton Fayence

Kanton Fayence is een voormalig kanton van het Franse departement Var. Kanton Fayence maakte deel uit van het arrondissement Draguignan en telde 18.127 inwoners (1999). Het werd opgeheven bij decreet van 27 februari 2014, met uitwerking op 22 maart 2015. Alle gemeenten werden opgenomen in het nieuwe kanton Roquebrune-sur-Argens

## Gemeenten

Het kanton Fayence omvatte de volgende gemeenten:
* Callian
* Fayence (hoofdplaats)
* Mons
* Montauroux
* Saint-Paul-en-Forêt
* Seillans
* Tanneron
* Tourrettes
# Kanton Éguzon-Chantôme

Éguzon-Chantôme is een voormalig kanton van het Franse departement Indre. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement La Châtre. Het werd opgeheven bij decreet van 18 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015. Alle gemeenten werden toegevoegd aan het kanton Argenton-sur-Creuse

## Gemeenten

Het kanton Éguzon-Chantôme omvatte de volgende gemeenten:
* Badecon-le-Pin
* Baraize
* Bazaiges
* Ceaulmont
* Cuzion
* Éguzon-Chantôme (hoofdplaats)
* Gargilesse-Dampierre
* Pommiers
# Kamptosomatidae

De Kamptosomatidae zijn een familie van zee-egels uit de orde Echinothurioida.

## Geslachten

* Kamptosoma Mortensen, 1903
# Karel van Soest

Karel Willem Theodore (Karel) van Soest (Terneuzen, 21 oktober 1951) is een Nederlands bestuurder en VVD-politicus.

## Biografie

Na een opleiding economie en planologie aan het Nederlands Wetenschappelijk Instituut voor Toerisme (NWIT) in Breda ging Van Soest werken als beleidsmedewerker op de afdeling Ruimtelijke Ordening van de provincie Zuid-Holland. In 1985 begon hij als wethouder en locoburgemeester van Waddinxveen en werd in 1996 burgemeester van het Limburgse Heel.
Op 21 mei 2003 werd Van Soest door de inwoners van Boxmeer verkozen tot burgemeester middels een raadplegend burgemeestersreferendum. Van Soest kreeg 59 procent van de stemmen en won daarmee van medekandidaat Jo Fijen; de opkomst van het referendum bedroeg 38 procent. Tijdens de verkiezingscampagne werd door de gemeente niet gezegd tot welke politieke partij de kandidaten behoorden, maar in de media werd de naam van de partij wel steeds genoemd. Hij begon op 1 september 2003 als burgemeester.
Vanaf 2005 was Van Soest voorzitter van de Raad van Commissarissen van het Brabants Monumentenfonds. Sinds januari 2013 is hij voorzitter van de Kring van Schuttersgilden Land van Cuijk geworden. Hij volgde in die functie Odi Bouwmans op, die hij ook als burgemeester van de gemeente Boxmeer opvolgde. Op 1 september 2021 ging Van Soest met pensioen. Hij blijft echter tot en met 31 december 2021 waarnemend burgemeester van Boxmeer. Op 1 januari 2022 stond de gemeentelijke herindeling gepland van Boxmeer met Cuijk, Mill en Sint Hubert en Sint Anthonis die per die datum opgingen in de nieuwe fusiegemeente Land van Cuijk.

## Externe link

* Streek moet af van bescheidenheid. Karel van Soest, 29 maart 2008
* ↑ Doortastende bruggenbouwer blijft nog even Interview door Johan van Leipsig. In: het ondernemersbelang, nr. 2 2009. p.8-9.
* ↑ K.W.Th. van Soest Trouw 1995/12/04
* ↑ K. W. Th. (Karel) van Soest op monumentenfondsbrabant.nl
* ↑ Karel van Soest: ‘Een cynische opmerking toont de betrokkenheid’, de Gelderlander, 22 januari 2021. Gearchiveerd op 2 maart 2021.
* ↑ Benoeming waarnemend burgemeester Van Soest, Gemeente Boxmeer, 27 juli 2021
# Kasteel van Rouen

Het Kasteel van Rouen (Frans: Château de Rouen) is een kasteel in de Franse gemeente Rouen. Het werd gebouwd door Filips II van Frankrijk tussen 1204 en 1210 in navolging van het veroveren van het Hertogdom Normandië van Jan I van Engeland. Het kasteel werd aan de noordkant van de middeleeuwse stad op een strategische positie gebouwd en speelde een belangrijke militaire rol tijdens de Honderdjarige Oorlog en de Hugenotenoorlogen. Het was hier dat Jeanne d'Arc in december 1430 gevangen werd genomen en er vervolgd werd tussen 21 februari 23 mei 1431. Kwetsbaar voor artillerie geschut, zoals de meeste kastelen, werd alles ontmanteld door Hendrik IV van Frankrijk in 1591. Alleen de donjon staat er nog en is ook wel bekend als de Toren van Jeanne d'Arc.
# Kasteel van Rosières

Het Kasteel van Rosières (Frans: Château de Rosières) is een kasteel in de Franse gemeente Saint-Seine-sur-Vingeanne.
# Karl Friedrich Hein

Karl Friedrich Hein (Herne, 1 april 1867 – Utrecht, 27 maart 1945) was een Nederlands industrieel en weldoener van Duitse komaf. Hij is naamgever van het K.F. Hein Fonds, de stichting die zijn nalatenschap beheert en culturele initiatieven en maatschappelijke projecten ondersteunt, met name in de provincie Utrecht.

## Biografie

Karl Friedrich Hein werd geboren op 1 april 1867 in Herne (Duitsland) in het gezin van Johann Bernard Hein en Christine Mörs. Op jonge leeftijd begon hij zijn loopbaan in de steenkolenindustrie. Na zijn eerste aanstelling bij de Duitse kolenfirma August Dauber, zijn werk bij de Westfälische Zündwaren Fabrik en zijn militaire dienst, ging Karl Friedrich in 1893 aan de slag bij steenkolenhandel Jean Balthazar in Arnhem. In 1896 ging Hein werken voor de Steenkolen Handelsvereeniging (SHV), hetgeen hem naar Utrecht bracht. Binnen de SHV klom hij op tot de functie van directeur.
Hein woonde tot 1907 aan de Catharijnesingel in Utrecht. Daarna liet hij aan de Prins Hendriklaan in Bilthoven een villa bouwen in chalet-stijl. Toen in 1933 de nationaalsocialisten in Duitsland aan de macht kwamen, liet Hein zich naturaliseren tot Nederlander, wat hij al jaren van plan was.
Hij kwam uit een gezin van vier kinderen. Hij had een warme band met broer Otto, diens vrouw Sophie Tiel en hun kinderen Karl Johann, Hildegard en Irene. Ze trokken met elkaar op tijdens vakanties en Karl Friedrich ondersteunde het gezin van zijn broer financieel. Karl Friedrich kocht een voormalig klooster in de Duitse plaats Obermarsberg. Na een grondige restauratie schonk Hein het in 1940 aan de kinderen van Otto en Sophie.
Hein was zijn hele leven ongehuwd en kinderloos. Hij vergaarde een fortuin, maar leefde sober. Hij overleed op 27 maart 1945, nadat hij een maand eerder op weg naar de golfbaan geschept werd door een Duits legervoertuig. Hij ligt begraven op Den en Rust in Bilthoven.

## Naamgever

Sinds zijn dood wordt het vermogen van Karl Friedrich Hein beheerd door de K.F. Hein Stichting onder de naam K.F. Hein Fonds. Hieruit worden, zoals door Hein testamentair is vastgelegd, vele culturele initiatieven en maatschappelijke projecten ondersteund, met name in de provincie Utrecht. De K.F. Hein Stichting werkte mee aan het bijeenbrengen van het overnamebedrag om Stichting Kasteel De Haar in staat te stellen eigenaar te worden van kasteel de Haar. De stichting draagt bij aan festivals en investeert in monumenten. Om het jaar ontvangt een kunstenaar een stipendium. De stichting keert tevens bedragen uit voor individuele noden en studiebeurzen.
In poppodium TivoliVredenburg is een deel van de Foyer vernoemd naar K.F. Hein in 2016 na een substantiële financiële bijdrage aan de uitbreiding van het poppodium door de K.F. Hein Stichting.

## Literatuur

* Janjaap Luijt & Ronald Rommes, "Wo ich A gesagt habe, sage ich auch B bis Z!": KF Hein Stichting, 1938-2003 (KF Hein stichting, Utrecht, 2004) ISBN 90-90-18086-9.

## Onderscheiding

* Ereburger van Marsberg, 1930
# Karl Friedrich Ermisch

Karl Friedrich Ermisch (Dresden, 13 juli 1898 - Leipzig, 22 juli 1970) was een Duits entomoloog.
Ermisch volgde de lerarenopleiding en daarna was hij, van 1921 tot 1933, leraar in Sohl in Bad Elster, Vogtland. Nadat hij verhuisd was naar Düsseldorf, in 1935, werd hij lid van het Arbeitsgemeinschaft Rheinischer Koleopterologen. Na de Tweede Wereldoorlog ging hij terug naar dezelfde school, in Sohl, om er leraar en later schoolhoofd te worden. Hij werkte nog op diverse andere scholen a.o. als docent biologie om vervolgens, in 1963, met pensioen te gaan.
Na zijn studie verwierf hij een kleine insectencollectie en sindsdien begon hij zelf te verzamelen en bleef dat zijn leven lang doen. Hij ondernam reizen naar de Kaukasus en Bulgarije om daar kevers te verzamelen. Karl Ermisch was decennialang, wereldwijd de toonaangevende specialist op het gebied van de spartelkevers (Mordellidae) en beschreef vele van deze keversoorten die nog onbekend waren voor de wetenschap.
Zijn insectenverzameling is gedeeltelijk verloren gegaan, de overgebleven collectie wordt bewaard in het Museum für Tierkunde Dresden.
* Gemeinsame Normdatei: 136769160
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 297430599
* Système universitaire de documentation: 235498513
* Virtual International Authority File: 306232201
* WorldCat (via VIAF): 306232201
# Karl Friedrich Burdach

Karl Friedrich Burdach (Leipzig, 12 juni 1776 – Königsberg, 16 juli 1847) was een Duits fysioloog.
Burdach studeerde af als medicus te Leipzig in 1800, werd vervolgens hoogleraar in de fysiologie aan de Universiteit van Tartu in 1811, en vier jaar later hoogleraar aan de Universiteit van Königsberg.
Hij zou een van de eersten zijn die de term biologie hebben gebruikt. Hij was aanhanger van het vitalisme: hij geloofde in een levenskracht die de hele wereld schiep, inclusief alle levende wezens.
* Bibliothèque nationale de France: cb105830174 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 119498170
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8344 6083
* Library of Congress Control Number: n85816575
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000157030
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: nlk20000083710
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007259269205171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002599955
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068991371
* Système universitaire de documentation: 110864956
* Virtual International Authority File: 72205404
* WorldCat (via VIAF): 72205404
# Kasteel Marchais

Het eerste kasteel van Marchais dateerde uit de periode van de Eerste Kruistocht en behoorde toe aan de baron van Eppes.
Het kasteel was een plaats waar de koningen van Frankrijk vaak langs kwamen die zich op pelgrimstocht begaven naar Notre-Dame-de-Liesse: de eerste was Karel VI van Frankrijk, vervolgens Lodewijk XI van Frankrijk, Frans I van Frankrijk op 28 augustus 1528 en in 1538. Grotendeels tot ruïne verworden, werd er rond 1540 een nieuw kasteel opgetrokken door Nicolas de Longueval, graaf van Bossut, opperintendant van financiën van Frans I, gouverneur van Champagne en Brie. Het was vervolgens het eigendom van de kardinaal van Lotharingen en aartsbisschop van Reims die er Hendrik II in het gezelschap van zijn koningin en zijn zonen ontvingen op 13 juni 1554. Hendrik keerde er naar terug in 1557 om de beëindiging van het beleg van Saint-Quentin voor te bereiden en vervolgens in juli 1558 om de troepen van de hertog van Guise te schouwen, troepen die zich uitstrekten op anderhalve mijl rond het kasteel. Hendrik II die er al reeds twee keer met zijn vader was geweest kwam daar in 1559 terug langs tijdens zijn pelgrimstocht naar Notre-Dame. Karel IX van Frankrijk verbleef drie keren in het kasteel, de eerste keer na zijn zalving te Reims, vervolgens in 1564 en 1566, telkens vergezeld door Catharina de' Medici, zijn moeder. Het had te lijden onder de gereformeerden die het gebied Laon bezetten en het meerdere keren plunderen alvorens de hertogin Henriette van Joyeuse het als weduwengoed verwierf en het in ere herstelde om Maria de' Medici in 1602 te kunnen ontvangen die Onze-Lieve-Vrouw kwam bedanken te Liesse-Notre-Dame, patroonheilige van de koningen van Frankrijk, voor de geboorte van de toekomstige koning Lodewijk XIII van Frankrijk. Dit was het laatste koninklijk bezoek en de familie de Guise zouden het niet meer bewonen. Opnieuw tot een ruïne verworden door de passage van troepen, kwam het in handen van de familie Condé die er echter nooit kwam.
Na de Franse Revolutie kwam het in het bezit van meerdere personen, onder andere in dat van de graaf van Pourtalès. Het werd in 1854 door de echtgenote van prins Karel III van Monaco, prinses Antoinette van Monaco, née Antoinette van Merode-Westerlo gekocht, die er meerdere keren zou verblijven. Het was vervolgens een rendez-vous-plaats voor de jacht voor Albert die er bijvoorbeeld Carlos van Portugal uitnodigde. Het kasteel is nog steeds eigendom van de familie Grimaldi van Monaco.
Omringd door zevenhonderd hectaren landbouwgebied, brak er een schandaal los in 2005 toen aan het licht kwam dat prins Albert II van Monaco ongeveer 300 000 euro ontving aan subsidies van de Europese Unie.
Het was op dit eigendom dat in juni 1906 Maurice Léger zich installeerde om zijn helikopter prototype op punt te stellen. Het steeg 80 cm op, met een piloot aan boord, op 13 juni 1907 en zijn veelbelovende pogingen hielden daarmee op.
# Kasteel Lupčiansky

Kasteel Lupčiansky (Slowaaks: Ľupčiansky hrad) is een kasteel in Midden-Slowakije en is een nationaal cultureel monument. Het kasteel is gelegen in de Hron-vallei, direct boven de Slowaaks gemeente Slovenská Ľupča. Het is gebouwd aan de zuidoostelijke rand van de Starohorské-heuvels op een hoogte van 440 meter boven de zeespiegel. Het is toegankelijk voor publiek, vanuit het dorp.

## Geschiedenis

Het kasteel genaamd Liptza werd in 1250 schriftelijk genoemd en werd gebouwd op de plaats van een ouder heuvelfort na de invasie van de Mongolen (1241). De locatie was belangrijk, zat op de toegangsweg naar de mijnsteden van Midden-Slowakije en dat maakte het kasteel een frequente zetel van vorsten.
In juni 1443 trof een zware aardbeving Hongarije, die het kasteel ernstig beschadigde. Uitgebreide reparaties volgden, anderen volgden na 1572, toen de nieuwe beheerder Pavol Rubigall zijn reconstructie realiseerde. In de turbulente periode aan het begin van de 17e en 18e eeuw, veranderde het kasteel vaak van eigenaar en werd het herhaaldelijk geplunderd. Kasteel Lupčiansky verloor geleidelijk de functie als administratief centrum en zijn lot werd verzegeld door een brand, waarna alleen de nodige reparaties werden uitgevoerd.
De heersers gebruikten de nieuw gebouwde landhuizen en een weeshuis die werden gecreëerd op het verlaten kasteelterrein. Later werden er een school en een jeugdinstituut toegevoegd. Na de Tweede Wereldoorlog diende de campus als een vakschool, een liefdadigheidsinstelling, maar ook voor de behoeften van de Socialistische Jeugdunie. In de jaren negentig werd het kasteel beheerd door het Regionaal Erfgoedinstituut in Banská Bystrica, waarvan het in 2002 werd overgenomen door Železiarne Podbrezová. De nieuwe eigenaar voerde uitgebreide reconstructiewerkzaamheden uit op het kasteel van Lupčiansky, waardoor het hele gebied veel aantrekkelijker werd.

## Bron

* www.hradlupca.sk