OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Grand Prix-wegrace van Duitsland 1957

De Grand Prix-wegrace van Duitsland 1957 was de eerste Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1957. De races werden verreden op 19 mei 1957 op de Hockenheimring, toen nog een stratencircuit bij en deels door de stad Hockenheim.

## Algemeen

Voor het eerst werd er een WK-race op de Hockenheimring gereden en dit circuit deed zijn naam als hogesnelheidscircuit meteen eer aan: voor het eerst in de geschiedenis werd een Grand Prix met een gemiddelde snelheid van meer dan 200 km/uur verreden. De snelste ronde van Bob McIntyre in de 500cc-race ging met 208,5 km/uur. Alle soloklassen werden door Italianen gewonnen: Libero Liberati in de 350- en de 500cc-klasse en Carlo Ubbiali in de 125- en de 250cc-klasse.

## 500cc-klasse

Gilera kon de geblesseerde Geoff Duke niet aan de start brengen, maar Libero Liberati en Bob McIntyre namen de honneurs uitstekend waar. Zij finishten met slechts 0,3 seconde verschil en ruim een minuut voor Walter Zeller met de BMW RS 54. Grootste concurrent en regerend wereldkampioen John Surtees viel met zijn MV Agusta uit, net als teamgenoot Umberto Masetti, maar Terry Shepherd scoorde twee punten voor MV Agusta, achter Dickie Dale met de Moto Guzzi V8. Liberati had ook de 350cc-race al gewonnen.

## 350cc-klasse

De 350cc-race werd onder zware regen gereden. Libero Liberati kwam tijdens deze race ten val, maar raapte zijn Gilera 350 4C op en won alsnog. Bob McIntyre reed de snelste ronde, maar moest zijn race na een val beëindigen.

## Zijspanklasse

* Luigi & Gianna Rivola: De geschiedenis van de motorsport, oorsprong en ontwikkeling, 1993 Uitgeverij Uniepers b.v., Abcoude ISBN 90 6825 131 7
Voetnoten
* ↑ Geoff Duke was tijdens een onbelangrijke internationale race op Imola in de 350cc-race gevallen maar kon nog in de 500cc-klasse starten. Daar viel hij echter zo hard dat hij gewond raakte aan zijn oog en de verwondingen die hij in 1956 in Ulster Grand Prix had opgelopen werden verergerd.
* 1 2 3 4 Niet gefinished, niet deelgenomen of niet geregistreerd.
1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
# Grantchester

Grantchester kan verwijzen naar:
* Grantchester (plaats), plaats in Verenigd Koninkrijk
* Grantchester (televisieserie), Britse detectiveserie
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Grantchester en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Graphipterus pseudofrontalis

Graphipterus pseudofrontalis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Burgeon.
# Grantia hirsuta

Grantia hirsuta is een sponssoort in de taxonomische indeling van de kalksponzen (Calcarea). De spons leeft in de zee en zijn steencel bestaat uit calciumcarbonaat.
De spons behoort tot het geslacht Grantia en behoort tot de familie Grantiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Topsent.
# Grantia genuina

Grantia genuina is een sponssoort in de taxonomische indeling van de kalksponzen (Calcarea). De spons leeft in de zee en zijn steencel bestaat uit calciumcarbonaat.
De spons behoort tot het geslacht Grantia en behoort tot de familie Grantiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Row & Hozawa.
# Grantia intermedia

Grantia intermedia is een sponssoort in de taxonomische indeling van de kalksponzen (Calcarea). De spons leeft in de zee en zijn steencel bestaat uit calciumcarbonaat.
De spons behoort tot het geslacht Grantia en behoort tot de familie Grantiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Thacker.
# Grasporiebultje

Het grasporiebultje (Didymella glacialis) is een schimmel behorend tot de Didymellaceae. De biotrofe parasiet leeft op stengels van grassen.

## Verspreiding

In Nederland komt het grasporiebultje zeldzaam voor.
* ↑ (en) Index Fungorum. Gearchiveerd op 29 september 2022.
* ↑ NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen. Gearchiveerd op 30 januari 2023.
# Groep Hendriks

Groep Hendriks kan verwijzen naar:
* Jan Hendriks (politicus), Eerste Kamerlid dat zich in 1995 van het AOV afsplitste en als eenmansfractie verderging.
* Theo Hendriks (Tweede Kamerlid), Tweede Kamerlid dat in 1994 uit het AOV gezet werd en als eenmansfractie verderging.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Groep Hendriks en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Groot Technologisch Instituut

In Nederland heeft een aantal kennisinstellingen de status van Groot Technologisch Instituut (GTI), te weten:
* Koninklijk Nederlands Lucht- en Ruimtevaartcentrum (NLR)
* Energieonderzoek Centrum Nederland (ECN)
* Maritime Research Institute Netherlands (MARIN)
* Deltares, waarin de volgende voormalige GTI's zijn samengevoegd met delen van TNO en Rijkswaterstaat:
** Waterloopkundig Laboratorium (WL)
** GeoDelft (GD)
Samen met TNO zijn deze kennisinstellingen gericht op het toepasbaar maken van fundamentele kennis. Dit doen zij door onderzoek te verrichten voor — en diensten te leveren aan — overheid, bedrijfsleven en maatschappelijke instellingen. De GTI's fungeren als centrum voor technologische kennis voor bedrijven en overheid en ze ontwikkelen technologieën. Naast een directe financiering door hun opdrachtgevers, ontvangen de GTI's ook subsidie van de overheid.
Sinds 2010 werken TNO en de Grote Technologische instituten in federatief verband samen onder de noemer TO2.

## Externe link

* Eindevaluatie vraagsturing TNO en GTI's, mei 2011
* ↑ "Echte kanjers verdienen beter" — Een analyse van de financiering van de grote onderzoeksfaciliteiten van TNO en de GTIs, door de RAND Corporation (2006).
# Greta annette

Greta annette is een vlinder uit de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1844 door Félix Édouard Guérin-Méneville.
# Greta esula

Greta esula is een vlinder uit de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1855 door William Chapman Hewitson.
# Greta enigma

Greta enigma is een vlinder uit de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Richard Haensch.
# Greta cyrcilla

Greta cyrcilla is een vlinder uit de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1874 door William Chapman Hewitson.
# Grand Prix de Dottignies

De Grand Prix de Dottignies was een eendaagse wielerwedstrijd voor vrouwen die van 2002 tot en met 2018 werd georganiseerd en op de eerste maandag van april werd verreden (doorgaans op de dag na de Ronde van Vlaanderen) met Dottenijs (Waals: Dottignies) in de Belgische provincie Henegouwen als start- en finishplaats. De wedstrijd viel in de UCI 1.2-categorie.
In 2002 werd de eerste editie gewonnen door de Italiaanse Alessandra Cappellotto. Vaak draaide de wedstrijd uit op een massasprint; recordhoudster is dan ook topsprintster Giorgia Bronzini met drie zeges ( 2007, 2014 en 2016). De wedstrijd werd ook gewonnen door de Nederlandse sprintster Kirsten Wild (2010) en de Belgische sprintster Jolien D'Hoore (2017). Vera Koedooder was in 2013 de laatste die solo finiste; het podium was toen volledig Nederlands met Iris Slappendel en Sanne van Paassen op plek twee en drie.
De wedstrijd stond ook in 2019 gepland, maar werd op het laatste moment geannuleerd. De rensters (inclusief titelverdedigster en Europees kampioene Marta Bastianelli die een dag eerder de Ronde van Vlaanderen won) stonden zelfs al klaar aan de start, toen de organisatie de wedstrijd moest afblazen vanwege te weinig veiligheidsmotoren. De wedstrijd keerde vervolgens niet terug op de kalender. De Ronde de Mouscron kan als opvolgende koers worden gezien, gezien de locatie (beide in de gemeente Moeskroen) en plaats op de wielerkalender.

## Erelijst

| Jaar | Winnares | Tweede | Derde |
| 2002 | Alessandra Cappellotto | Anja Nobus | Vera Koedooder |
| 2003 | Baukje Doedee | Debby Mansveld | Evy Van Damme |
| 2004 | Olga Sljoesarjova | Tanja Hennes-Schmidt | Valentina Karpenko |
| 2005 | Nicole Cooke | Katie Brow | Oenone Wood |
| 2006 | Oenone Wood | Olivia Gollan | Suzanne de Goede |
| 2007 | Giorgia Bronzini | Rochelle Gilmore | Regina Schleicher |
| 2008 | Marianne Vos | Kirsten Wild | Grete Treier |
| 2009 | Sarah Düster | Trixi Worrack | Chantal Blaak |
| 2010 | Kirsten Wild | Giorgia Bronzini | Monia Baccaille |
| 2011 | Emma Johansson | Monia Baccaille | Annemiek van Vleuten |
| 2012 | Monia Baccaille | Emma Johansson | Alona Andruk |
| 2013 | Vera Koedooder | Iris Slappendel | Sanne van Paassen |
| 2014 | Giorgia Bronzini | Shelley Olds | Lucy Garner |
| 2015 | Roxane Fournier | Chloe Hosking | Pascale Jeuland |
| 2016 | Giorgia Bronzini | Marta Bastianelli | Roxane Fournier |
| 2017 | Jolien D'Hoore | Chloe Hosking | Jelena Erić |
| 2018 | Marta Bastianelli | Elisa Balsamo | Pascale Jeuland |

### Meervoudige winnaars

| Overwinningen | Renster | Jaren |
| 3 | Giorgia Bronzini | 2007, 2014, 2016 |

### Overwinningen per land

| Overwinningen | Land |
| 6 | Italië |
| 4 | Nederland |
| 1 | Australië, België, Duitsland, Frankrijk, Rusland, Verenigd Koninkrijk, Zweden |
* Officiële website op web.archive.org
* Pro Cycling Stats
* Cycling Archives
* CQ Ranking
* ↑ Geen veiligheidsmotoren: streep door vrouwenkoers GP de Dottignies Wielerflits.nl, 8 april 2019. Gearchiveerd op 8 november 2020.
* ↑ (fr) Cyclisme: la Ronde de Mouscron va renaître de ses cendres www.notele.be, 5 december 2019. Gearchiveerd op 14 december 2022.
# Großhau

Großhau is een plaats in de Duitse gemeente Hürtgenwald, deelstaat Noordrijn-Westfalen en telt 503 inwoners (31 maart 2021).
Großhau ligt 3 km ten zuiden van Gey en 2 km ten noorden van Kleinhau aan de Bundesstraße 399. Over deze B 399 rijdt de streekbus naar Düren v.v., die op werkdagen tot 20.00 ieder uur een halte in het dorp aandoet.
Großhau ligt in het Eifel-gebergte, en wel in het Hürtgenwald. Een groot stuwmeer direct ten westen van Gey en Großhau is dat achter de stuwdam de Wehebachtalsperre. Dam en stuwmeer dienen de waterregulatie, de drinkwater- en elektriciteitsvoorziening. Het gebied is niet toegankelijk voor andere vormen van toerisme dan wandelen en fietsen op de bij het stuwmeer lopende paden.
Bij Großhau staan twee zendmasten voor telecommunicatie. Eén daarvan, de Fernmeldeturm Großhau, werd in 1973 gebouwd en dient allerlei soorten radioverkeer. Hij is 121 meter hoog. De voet staat op een hoogte van 382 meter boven zeeniveau. De andere toren, die één kilometer verder zuidwestelijk staat, is van de Bundeswehr en dient voor, deels geheime, militaire telecommunicatie.

## Geschiedenis

In de bossen bij Großhau hebben reeds voor het begin van de jaartelling de Kelten, en later de Franken en daarna de voorouders van de huidige dorpsbewoners kleinschalig allerlei mijnbouw bedreven. In de periode van 1800 v.C- 1800 n.C. werden o.a. pyriet (Katzengold, op de locatie Katzenknipp), vuursteen, leisteen en ijzererts gewonnen, en wellicht op kleine schaal nog andere metalen. De ovens voor de smeden, die het ijzer bewerkten, werden met houtskool gestookt. Ook in de 19e eeuw waren er nog houtskoolbranders actief, en veel leidekkers, die gebouwen tot in de verre omtrek van daken voorzagen. Al deze ambachten kwamen door de Tweede Wereldoorlog tot stilstand.
In de Tweede Wereldoorlog, tijdens de Slag om het Hürtgenwald, werd het dorp in de periode 2-8 november 1944 bijna geheel verwoest. Verscheidene dorpelingen kwamen hierbij om het leven of raakten gewond. Na de oorlog is het dorp heropgebouwd. Slechts één oud boerderijtje heeft de oorlog doorstaan.

## Afbeeldingen

* St. Apolloniakerk (1952)
* 18e-eeuws boerderijtje te Großhau
# Großhofen

Großhofen is een gemeente in de Oostenrijkse deelstaat Neder-Oostenrijk, gelegen in het district Gänserndorf (GF). De gemeente heeft ongeveer 90 inwoners.

## Geografie

Großhofen heeft een oppervlakte van 6,18 km². Het ligt in het noordoosten van het land, ten westen van de grens met Slowakije en ten oosten van de hoofdstad Wenen.
Aderklaa · Andlersdorf · Angern an der March · Auersthal · Bad Pirawarth · Deutsch-Wagram · Drösing · Dürnkrut · Ebenthal · Eckartsau · Engelhartstetten · Gänserndorf · Glinzendorf · Groß-Enzersdorf · Groß-Schweinbarth · Großhofen · Haringsee · Hauskirchen · Hohenau an der March · Hohenruppersdorf · Jedenspeigen · Lassee · Leopoldsdorf im Marchfeld · Mannsdorf an der Donau · Marchegg · Markgrafneusiedl · Matzen-Raggendorf · Neusiedl an der Zaya · Obersiebenbrunn · Orth an der Donau · Palterndorf-Dobermannsdorf · Parbasdorf · Prottes · Raasdorf · Ringelsdorf-Niederabsdorf · Schönkirchen-Reyersdorf · Spannberg · Strasshof an der Nordbahn · Sulz im Weinviertel · Untersiebenbrunn · Velm-Götzendorf · Weiden an der March · Weikendorf · Zistersdorf
* Gemeinsame Normdatei: 4996891-9
* Virtual International Authority File: 242321170
* WorldCat (via VIAF): 242321170
# Großheringen

Großheringen is een gemeente in de Duitse deelstaat Thüringen, en maakt deel uit van de Landkreis Weimarer Land. Großheringen telt 649 inwoners. Naast het dorp Großheringen omvat de gemeente de kernen Unterneusulza en Kaatschen-Weichau.
In het dorp Großheringen, voor het eerst genoemd in 824, mondt de Ilm uit in de Saale.
Aan de noordzijde van het dorp, bij Unterneusulza, staat een station aan de spoorlijn Halle - Bebra. Die lijn geeft aansluiting op de lijn naar Saalfeld.
Am Ettersberg · Apolda · Bad Berka · Bad Sulza · Ballstedt · Bechstedtstraß · Blankenhain · Buchfart · Daasdorf a. Berge · Döbritschen · Eberstedt · Ettersburg · Frankendorf · Großheringen · Großschwabhausen · Hammerstedt · Hetschburg · Hohenfelden · Hopfgarten · Ilmtal-Weinstraße · Isseroda · Kapellendorf · Kiliansroda · Kleinschwabhausen · Klettbach · Kranichfeld · Lehnstedt · Magdala · Mechelroda · Mellingen · Mönchenholzhausen · Nauendorf · Neumark · Niedertrebra · Niederzimmern · Nohra · Obertrebra · Oettern · Ottstedt a. Berge · Rannstedt · Rittersdorf · Saaleplatte · Schmiedehausen · Tonndorf · Troistedt · Umpferstedt · Vollersroda · Wiegendorf
# Grindhouse (bioscoop)

Voor de film uit 2007, zie Grindhouse (2007)
Een grindhouse was een type bioscoop dat in de periode 1960-1990 in de Verenigde Staten bestond, en vooral exploitatiefilms draaide. De grindhouses hadden hun hoogtepunt in de jaren zeventig, en kunnen worden gezien als de opvolgers van de drive-in bioscopen. Een grindhouse-voorstelling bestond vaak uit een zogenaamde double feature, waarbij twee films werden vertoond. 's Nachts werden ook vaak pornofilms gedraaid.

## Achtergrond

Het fenomeen grindhouse ontstond in de jaren zestig in de grote steden van Amerika, waar er geen ruimte was voor drive-in-bioscopen. Kleine theaters die vroeger vooral burleskes opvoerden, begonnen drive-in-films te vertonen. In de jaren zeventig werden de grindhouses zo populair, dat filmmakers speciaal voor dit soort bioscopen films begonnen te maken. Genres als de blaxploitation, de sexploitation en de slasher-film kwamen hierdoor tot bloei. In de jaren tachtig raakten de grindhouses langzaam in verval door de opkomst van direct-naar-video.

## Bekende grindhouses

New York
* The Anco
* The Adonis
* The Avon
* Cine 42
* The Doll
* The Empire
* The Harris
* The Liberty
* The Bryant
* The Victory
* The Lyric
* The New Amsterdam
* The Rialto
* The Venus
Detroit
* United Artists
Los Angeles
* The Cameo
* The Roxie
* The New Beverly

## Receptie

“De vloer was plakkerig. De stoelen tot op de draad versleten. In de zaal hing een lucht van gebakken popcorn en lichaamszweet. Soms voelde je een rat langs je been gaan. Op het witte doek werden de meest weerzinwekkende splatterscènes vertoond... Welkom in een Grindhousebioscoop, waar de hele dag 2 of 3 films achter elkaar non-stop werden gedraaid. Geïmporteerde kung-fufilms, afgeragde softsexfilms, vrouwen-in-gevangenissenfilms, Mondo Cane shockumentaries en motorduivelfilms beheersten hier het witte doek.” (Bron: Time Out New York.)
Quentin Tarantino en Robert Rodriguez brachten in 2007 een ode aan de grindhouses met hun film Grindhouse.
* ↑ THEATERS - The Deuce
* ↑ Bioscoopgeschiedenis - Van kermistent tot mega-theater
# Grindlay-Peerless

Grindlay-Peerless is een Brits historisch merk van motorfietsen.
De bedrijfsnaam was: Grindlay Ltd., Melbourne Works, Coventry.
De Grindley-zijspanfabriek in Coventry begon in 1923 zelf ook motorfietsen te produceren. De eerste modellen hadden 500cc-JAP-eencilindermotoren en 996cc-Barr & Stroud-V-twins. De tank leek op de “Bulbous nose” van Brough Superior. Later konden klanten ook kiezen voor 123- tot 246cc-inbouwmotoren van Villiers, 246- tot 990cc-motoren van JAP, 248- tot 498cc-vierklepsmotoren van Python en zelfs de zeldzame B&H. In 1934 werd de productie beëindigd.
* Erwin Tragatsch: Alle Motorräder 1894-1981: Eine Typengeschichte. 2500 Marken aus 30 Ländern' Stuttgart 1997, ISBN 3-87943-410-7
* Erwin Tragatsch: The Illustrated Encyclopedia of Motorcycles', Secaucus 1985. ISBN 0890098689
* S. Ewald/G. Murrer: Enzyklopädie des Motorrads, Marken - Modelle - Technik, Bechtermünz Verlag 1999, ISBN 3-8289-5364-6
* Roland Brown: Classic Motorcycles, the complete book of motorcycles and their riders, Annes Publishing Ltd 1996, 1999, ISBN 1-84081-174-9
# Grote boogcotoneaster

De grote boogcotoneaster (Cotoneaster bullatus) is een bladverliezende struik, die behoort tot de rozenfamilie. De soort komt van nature voor in Zuidwest-China en is in Nederland verwilderd. De rimpelige mispel (Cotoneaster rehderi) wordt wel als een variëteit (Cotoneaster bullatus var. macrophyllus) van de grote boogcotoneaster beschouwd, maar onderscheidt zich van deze doordat de rimpelige mispel 12-20 bloemen in de bloeiwijze heeft, de bladsteel ongeveer 2 mm lang is, de bovenzijde van het blad sterk gerimpeld is en de vruchten groter zijn (8-11 mm).
De struik wordt 2-5 m hoog. De bast van de twijgen is grijszwart met in strepen lopende haren, maar worden later kaal. De bladsteel is 3-6 mm lang. Het donkergroene, 3,5-7 (15) cm lange en 2-4 (8) cm brede blad is langwerpig-ovaal tot elliptisch of lancetvormig-langwerpig met een wigvormige of ronde bladvoet en puntig aan de top. De onderzijde van het blad is grijsgroen en vooral langs de hoofdnerven fijn behaard. De vroeg afvallende, bruine, 3-5 mm lange steunblaadjes zijn lancetvormig en bezet met fijne haren.
De grote boogcotoneaster bloeit in mei en juni. Er zitten 5-13, 7-8 mm grote bloemen bij elkaar. De vertakte bloeiwijze is een tuil. De fijn behaarde, 2-3 mm lange schutbladen zijn lancetvormig. De 1-3 mm lange bloemstelen zijn fijn behaard. De bloembeker is klokvormig en aanvankelijk aan de buitenkant licht behaard, maar is later kaal. De vijf, 1-1,5 mm lange en 1,5-2,5 mm brede kelkbladen zijn driehoekig met een punt. De vijf witte en aan de basis roodachtig getinte, rechtopstaande kroonbladen zijn omgekeerd eirond, 4-4,5 mm lang en bijna even breed met een korte genagelde basis en een stompe bovenkant. De 20-22 meeldraden zijn korter dan de kroonbladen. De top van het vruchtbeginsel is behaard. De vier tot vijf vrijstaande stijlen zijn erg kort.
De rode vrucht is een 6-8 mm grote, rondachtige of omgekeerd eironde steenvrucht met daarin 4-5 zaden.
* Struik
* Voorkant blad
* Achterkant blad
* Bloemen
* Bloem
* Vruchten
In Nederland is de soort bekend van enkele vindplaatsen, met name in stedelijk gebied buiten tuinen en langs bosranden. De bessen van de grote boogcotoneaster worden gegeten door vogels en via hun uitwerpselen verspreid. Daarnaast wordt zij gevonden in al dan niet verstoorde open gronden, beboste duingebieden en naaldbossen. Hier kan zij soms dichte struwelen vormen en dan een bedreiging vormen voor de inheemse flora en fauna.

## Variëteiten

Er worden drie variëteiten onderscheiden:
* Cotoneaster bullatus Bois var. bullatus met 3-6 mm lange bladstelen en bloeiwijzen met 5-13 bloemen.
* Cotoneaster bullatus var. floribundus (Stapf) L.T.Lu & Brach: Komt voor in bergbossen op 900-2800 m hoogte in westelijk Sichuan. De bladsteel is korter dan 2 mm en het blad is korter dan 5 cm. De 4-16 cm grote bloeiwijzen hebben (9) 15-33 bloemen.
* Cotoneaster bullatus var. macrophyllus Rehder & E.H.Wilson: Komt voor op 1300-2800 m hoogte in westelijk Sichuan. De bladstelen zijn ongeveer 2 mm lang. Het blad is 5-15 cm lang en 2,5-8 cm breed. De 5-8 cm grote bloeiwijze hebben 11-31 bloemen.