OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Prosorhynchus congeri

Prosorhynchus congeri is een soort in de taxonomische indeling van de platwormen (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig en kan zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtscellen produceren. De soort leeft in zeer vochtige omstandigheden.
De platworm behoort tot het geslacht Prosorhynchus en behoort tot de familie Bucephalidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Yamaguti.
# Andrena shoshoni

Andrena shoshoni is een vliesvleugelig insect uit de familie Andrenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Ribble.
# Asclerobia sinensis

Asclerobia sinensis is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Caradja.
# Hybolasius modestior

Hybolasius modestior is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Breuning.
# Stupčevići

Stupčevići (Servisch cyrillisch Ступчевићи) is een plaats in de Servische gemeente Arilje. De plaats telt 952 inwoners (2002).
# Elaphidion williamsi

Elaphidion williamsi is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Chemsak.
# Preludes (Palmgren)

De Vierentwintig preludes opus 17 (Fins: 24 Peludin) van Selim Palmgren werden voltooid in september 1907.
Palmgren was bezig met zijn opera Daniel Hjort toen hij ook deze preludes werkte. Als voorbeeld nam hij de 24 preludes van Frédéric Chopin en de 10 preludes opus 23 van Sergej Rachmaninov. Palmgren schreef een deel van zijn preludes in Italië. Hij was naar dat land uitgeweken, vanwege zijn verhouding met Maikki Järnefelt (dan nog vrouw van Armas Järnefelt, scheiding volgde in 1908, het huwelijk met Palmgren in 1910). De preludes van Palmgren laten een klank horen dat past binnen de nationale romantiek van Finland, maar in enkele is ook een drang naar het impressionisme te horen.
De vierentwintig zijn:
* Andante
* In volkse stijl, andante semplice
* Allegretto con grazia
* Tempo di valse (poco moderato)
* Presto
* Sarabande. Andante cantabile
* Un poco mosso
* Allegro feroce
* In volkse stijl, andante semplice
* Droombeeld, vibrato (non troppo presto)
* De zee, allegro feroce
* Veloce
* Pesante
* Rondo, con grazia (allegro)
* Andante con moto
* Allegro agitato
* Duo, rubato
* Vogelgezang, allegro giocoso
* In memoriam, lugubre
* Un poco mosso
* In volkse stijl, alla marcia
* Venetië, malinconico
* De oorlog, allegro marziale
De preludes van Palmgren werden nauwelijks populair, in tegenstelling tot die van Chopin, Rachmaninov en de latere Preludes van Claude Debussy. In 2017 is er slechts een opname van Palmgrens schepping te koop.
* Uitgave Ondine: Henri Sigredsson in een opname uit 2011
* Werklijst van Palmgren
# Pericallia ricini

Pericallia ricini is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1775 door Fabricius.
# Anoplophora oshimana

Anoplophora oshimana is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Fairmaire.
# Asclerocheilus antarcticus

Asclerocheilus antarcticus is een borstelworm uit de familie Scalibregmatidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Asclerocheilus antarcticus werd in 1978 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Hartman.
# Hugues Micol

Hugues Micol (Parijs, 18 maart 1969) is een Franse stripauteur. Na de kunstschool (l'École Supérieure des Arts Graphiques te Parijs) werkte hij zo'n tien jaar in de grafische sector in domeinen als modetekeningen en story-board. Zijn debuut als striptekenaar maakte hij met 3, een tekstloze strip van meer dan 100 pagina's die Hugues Micol op drie maanden tijd maakte. Deze strip werd uitgegeven bij Cornélius. Le chien dans la vallée de Chambara tekende Hugues Micol op eigen scenario. Voor zijn andere strips deed hij beroep op scenaristen, zoals Eric Adam, David B. of Gwen de Bonneval. Micol en de Bonneval wonnen de prix littéraire de l'Acoram (association des officiers de réserve de la Marine Nationale), of prix de la Marine, voor hun historische strip Bonneval Pacha op het Festival d'Ajaccio 2012.

## Werk

* 3 / Séquelles (Cornélius)
* Le chien dans la vallée de Chambara (Futuropolis)
* Les contes du 7ème souffle (scenario Eric Adam) (4 delen, Vents d'Ouest)
* Terre de feu (scenario David B.) (2 delen, Futuropolis)
* D'Artagnan (scenario Eric Adam) (2 delen, Vents d'Ouest)
* Bonneval Pacha (scenario Gwen de Bonneval) (3 delen, Dargaud)
* Biographie de Hugues Micol. Dargaud.com. Geraadpleegd op 11 september 2018.
* Avalanche de prix ce weekend!. Dargaud.com (10 december 2012). Geraadpleegd op 11 september 2018.
* Jean-Pierre Fuéri, La galerie des illustres, Spirou, 3810, 20 april 2011, p. 42-43
* Bibliothèque nationale de France: cb13344396k (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1145312020
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1038 7518
* Library of Congress Control Number: no2018167561
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0221485
* Système universitaire de documentation: 057613419
* Virtual International Authority File: 12453780
* WorldCat (via VIAF): 12453780
# Tanger-Tétouan

Tanger-Tétouan was tot 2015 een regio in Marokko. De hoofdstad was Tanger. De regio lag in het uiterste noorden van Marokko en grenst de regio's Gharb-Chrarda-Béni Hsen en Taza-Al Hoceïma-Taounate. In het westen ligt de Atlantische Oceaan en in het noorden de Straat van Gibraltar. In het uiterste noordoosten van de regio ligt de Spaanse exclave Ceuta. Tanger-Tétouan heeft een oppervlakte van 11.570 km² en heeft 2.470.372 inwoners (2004).
De regio bestond uit twee provincies en drie prefecturen$^*$:
* Chefchaouen
* Fahs-Bni Mkada$^*$
* Larache
* Tanger-Asilah$^*$
* Tétouan$^*$
Naast Tanger, zijn andere grote plaatsen in Tanger-Tétouan:
* Asilah
* Chefchaouen
* Fnideq
* Ksar-el-Kebir
* Laouamra
* Larache
* M'diq
* Martil
* Tétouan
Bij de hervorming van 2015 ging de regio op in de nieuwe regio Tanger-Tétouan-Al Hoceïma, bestaande uit de voormalige regio en de provincie Al Hoceïma die voordien deel uitmaakte van de regio Taza-Al Hoceïma-Taounate.
Huidige regio's: Béni Mellal-Khénifra · Casablanca-Settat · Dakhla-Oued Eddahab · Drâa-Tafilalet · Fès-Meknès · Guelmim-Oued Noun · Laâyoune-Sakia El Hamra · Marrakech-Safi · Oriental · Rabat-Salé-Kénitra · Souss-Massa · Tanger-Tétouan-Al Hoceïma Oude regio's voor 2015: Chaouia-Ouardigha · Doukala-Abda · Fez-Boulmane · Gharb-Chrarda-Béni Hsen · Grand Casablanca · Guelmim-Es Semara · Laâyoune-Boujdour · Marrakech-Tensift-Al Haouz · Meknès-Tafilalet · Oriental · Oued ed Dahab-Lagouira · Rabat-Salé-Zemmour-Zaer · Souss-Massa-Daraâ · Tadla-Azilal · Tanger-Tétouan · Taza-Al Hoceïma-Taounate
# Sui generis (doorverwijspagina)

Sui generis is een Latijnse uitdrukking en betekent "van zijn eigen soort". Dus een soort op zichzelf zijnde. Sui Generis kan verwijzen naar:
* Sui Generis (statuut), een Belgisch statuut voor artsen in opleiding
* Sui Generis (band), een Argentijnse rockband
* Sui Generis (album), een album van de Mexicaanse zangeres Yuri
* Sui Generis (recht), een recht dat speciaal voor en naar aanleiding van een toepassing in het leven is geroepen. Bijvoorbeeld het databankenrecht.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sui generis en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Elachista occidentalis

Elachista occidentalis is een vlinder uit de familie grasmineermotten (Elachistidae). De wetenschappelijke naam werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1882 door Heinrich Frey.
De soort komt voor in Europa.
# Progonochaetus subcupreus

Progonochaetus subcupreus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1876 door Chaudoir.
# Penthetor lucasi

Penthetor lucasi is een vleermuis van de familie van de vleerhonden. Het dier weegt gemiddeld 30 tot 55 gram en is gemiddeld 11, 4 cm lang. Deze vleerhond lijkt op de kortneusvleerhonden uit het geslacht Cynopterus, maar hij is minder helder van kleur.
Penthetor lucasi komt voor in Zuidoost-Azië, het schiereiland Malakka, zuid Thailand en ook op Borneo, Sumatra en de Riouwarchipel. De vleerhond komt onregelmatig verspreid voor in zowel laagland als heuvellandbos. De roestplaatsen bevinden zich in grotten, vaak in gedeelten waar het bijna helemaal donker is; daar verblijven groepen tot wel 100 exemplaren.
Het dier staat als niet bedreigd op de internationale rode lijst, maar neemt in aantal af door de winning van kalksteen, ontbossingen ten behoeve van oliepalmplantages en door bosbranden.
# Anoplophora stanleyana

Anoplophora stanleyana is een keversoort uit de familie boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1840 door Hope.
# Ascleriocheilus confusus

Ascleriocheilus confusus is een borstelworm uit de familie Scalibregmatidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Ascleriocheilus confusus werd in 2002 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Eibye-Jacobsen.
# Tatjana Patitz

Tatjana Patitz (Hamburg, 25 maart 1966 – Santa Barbara (Californië), 11 januari 2023) was een Duits supermodel.

## Biografie

Haar vader was Duits, haar moeder kwam uit Estland. Met haar vader, een reisjournalist, reisde zij de wereld rond. Haar jonge jaren bracht ze voornamelijk in Zweden door. In 1983, op zeventienjarige leeftijd, deed ze mee aan de Elite Model Look-wedstrijd waar ze als derde eindigde. Onder de vleugels van fotograaf Peter Lindbergh steeg ze op naar het firmament van de gekende fotomodellen. Ze poseerde voor de tijdschriften Elle, Harper's Bazaar en Vogue.
In de videoclip Freedom '90 van George Michael verscheen ze naast Naomi Campbell, Linda Evangelista, Christy Turlington en Cindy Crawford. Sindsdien werd ze gerekend tot 'the big five'. Het tijdschrift Vanity Fair riep haar uit tot 'catwalk queen of the 1990s'. Ze verscheen ook in veel reclamespots. Haar grootste rol in een bioscoopfilm was in Rising Sun uit 1993 van Philip Kaufman.
In 2004 beviel Tatjana Patitz van een zoon, Jonah. Ze woonde in Californië, was een milieuactiviste en leefde omringd door dieren, haar hobby was paardrijden.
Sinds het najaar van 2009 was Tatjana Patitz het gezicht van Marina Rinaldi, een Italiaans modebedrijf. In 2011 kreeg ze de 'Style Icon'-prijs tijdens de Vienna Fashion Awards.
Patitz overleed begin 2023 in haar huis in Santa Barbara op 56-jarige leeftijd aan de gevolgen van borstkanker.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Tatjana Patitz op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) Tatjana Patitz, One of the Original Supermodels, Has Died. Vogue (11 januari 2023).
* ↑ Duits topmodel Tatjana Patitz gestorven op 56-jarige leeftijd. Het Nieuwsblad (11 januari 2023).
* ↑ (en) Supermodel Tatjana Patitz dead at 56. New York Post (11 januari 2023).
# Sui iuris

Sui iuris of sui juris is een Latijnse uitdrukking die letterlijk van eigen recht zijn betekent, dus zelfstandig bepaalde rechtshandelingen kunnen stellen, een rechtspersoon zijn. In het oude Rome werd ze gebruikt voor iemand die niet onderworpen was aan de potestas van een ander, in het bijzonder voor wie niet aan de patria potestas (vaderlijke macht) was onderworpen. Het omgekeerde is alieni iuris.
In een Romeinse familie was alléén de pater familias (de vader van de familie) sui iuris: zolang de pater familias leefde, waren zijn kinderen alieni iuris: onderworpen aan zijn gezag. Door emancipatio kon een vader ervoor zorgen dat zijn zoon al eerder sui iuris was.
Tegenwoordig wordt het gebruikt in de betekenis van zelfstandig, onafhankelijk.
In de Katholieke Kerk worden sommige missiegebieden aangeduid als missiegebieden sui iuris. Zo telt de Katholieke Kerk in 2008 negen van dergelijke gebieden:
* Afghanistan
* Bakoe in Azerbeidzjan
* Kaaimaneilanden
* Funafuti in Tuvalu
* Sint-Helena, Ascension en Tristan da Cunha in Sint-Helena
* Tadzjikistan
* Tokelau
* Turkmenistan
* Turks- en Caicoseilanden.
Ook de oosters-katholieke kerken worden aangeduid als Kerken sui iuris.

## Externe link

* (en) Lijst van missiegebieden sui iuris
# Elachista nuraghella

Elachista nuraghella is een vlinder uit de familie grasmineermotten (Elachistidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Amsel.
De soort komt voor in Europa.
# Progonomys minus

Progonomys minus is een fossiel knaagdier uit het geslacht Progonomys dat gevonden is in het Laat-Mioceen van de Sinap-formatie in Turkije, waar ook Sinapodemus ibrahimi gevonden is. Deze soort is bekend van veertien losse kiezen (vijf eerste bovenkiezen (M1), drie tweede bovenkiezen (M2), één eerste bovenkies (M3), drie eerste onderkiezen (m1), één eerste onderkies (m2) en een derde onderkies (m3)). De soortaanduiding minus verwijst naar de geringe grootte van deze soort.
P. minus is een relatief kleine soort. De knobbels aan de binnenkant (linguaal) van de M1 zijn verbonden met de knobbels op het midden door lage richels, maar de knobbels t6 en t9 zijn van elkaar gescheiden. Op de m1 zit een kleine anterocentrale knobbel, die niet verbonden is met de anteroconide en de metaconide. De M1 is 1,61 tot 1,65 bij 1,00 tot 1,16 millimeter groot, de M2 1,08 tot 1,18 bij 1,02 tot 1,12, de M3 0,78 bij 0,80 millimeter, de m1 1,61 tot 1,67 bij 0,84 tot 0,99 millimeter, de m2 1,11 bij 0,93 millimeter en de m3 1,00 bij 0,85 millimeter.
Progonomys cathalai · Progonomys minus · Progonomys sinensis · Progonomys woelferi · Progonomys chougrani (ongeldige naam)
* ↑ Fossilworks: Progonomys. www.fossilworks.org. Geraadpleegd op 10-05-2023.
* 1 2 Sen, S. 2003. Muridae and Gerbillidae (Rodentia). Pp. 125-140 in Fortelius, M., Kappelman, J., Sen, S. & Bernor, R.L. (eds.). Geology and Paleontology of the Miocene Sinap Formation, Turkey. New York: Columbia University Press.
# Pepijn van Aquitanië

Pepijn van Aquitanië is de naam van twee koningen van Aquitanië:
* Pepijn I van Aquitanië (797-838)
* Pepijn II van Aquitanië (823–na 864), zoon van de voorgaande
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Pepijn van Aquitanië en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Anoplophora sollii

Anoplophora sollii is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1839 door Hope.
# Ascidia mentula

Ascidia mentula is een zakpijpensoort uit de familie van de Ascidiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in in 1776 voor het eerst geldig gepubliceerd door de Deense zoöloog Otto Friedrich Müller.

## Beschrijving

Ascidia mentula is een grote solitaire zakpijp die 5 tot 18 cm lang kan worden. Het langwerpige lichaam is meestal glad, vaak met lage ronde zwellingen. De mantel is dik, kraakbeenachtig en doorschijnend rood, roze of soms olijfgroen, hoewel het grijs kan zijn in diepere wateren met weinig licht. In tegenstelling tot de meeste zakpijpen die zich aan de basis hechten is deze soort is meestal aan de linkerkant aan het substraat bevestigd. De sifo's zijn onopvallend met kleine lobben die vaak witte banden of vlekken hebben. De instroom (orale) sifo bevindt zich aan het uiteinde en de uitstroom (atriale) sifo bevindt zich half tot driekwart van het lichaam en kan verborgen zijn door afval en korstvormende gezwellen. De orale sifon is omgeven door maximaal 100 vertakte tentakels.

## Biologie

Ascidia mentula voedt zich met plankton dat de soort met een slijmvlies uit het zeewater filtert. Een klein tweekleppig weekdier (Modiolarca tumida) leeft vaak in de lichaamsholte van de mantel, die ook kan worden ingenomen door een kleine erwtenkrab (Pinnotheres pinnotheres) en een roeipootkreeftje (Notopterophorus papilio).
De voortplanting vindt voornamelijk in de zomer plaats. De bevruchting is extern en de uit de bevruchte eieren komen kikkervisjesachtige larven. Deze brengen een korte tijd door in het plankton voordat ze zich definitief op de zeebodem vestigen, een metamorfose ondergaan en volwassen zakpijpen worden.

## Verspreiding

Ascidia mentula wordt gevonden in het noordoosten van de Atlantische Oceaan, de Middellandse Zee en de Zwarte Zee. Het komt voor rond de kusten van Groot-Brittannië, maar wordt zelden gezien aan de oostkust van Engeland of Schotland. Deze zakpijpensoort is te vinden op de lagere kust tot 2300 meter diepte. Vaak zijn te vinden in schaduwrijke geulen en spleten op de rotsachtige kust en bevestigd aan Laminaria-soorten, maar ook op grote schelpen en stenen op zand en modder. Deze soort verdraagt zoutgehaltes tot 20 psu.
* ↑ Sanamyan, K.; Monniot, C. (2013). Ascidia mentula Müller, 1776. In: Shenkar, N.; Gittenberger, A.; Lambert, G.; Rius, M.; Moreira Da Rocha, R.; Swalla, B.J.; Turron, X. (2013) Ascidiacea World Database. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species
* ↑ Müller, O.F. (1776). Zoologiæ Danicæ Prodromus, seu Animalium Daniæ et Norvegiæ indigenarum characteres, nomina, et synonyma imprimis popularium. Havniæ [Copenhagen]: Hallageri. xxxii + 274
* 1 2 3 4 (en) Rowley, S.J. 2008, Ascidia mentula A sea squirt In Tyler-Walters H. and Hiscock K. (eds) Marine Life Information Network: Biology and Sensitivity Key Information Reviews, [on-line]. Plymouth: Marine Biological Association of the United Kingdom. Opgehaald op 27 juni 2021.
# Hyalinobatrachium fleischmanni

Hyalinobatrachium fleischmanni is een kikker uit de familie glaskikkers (Centrolenidae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Oskar Boettger in 1893. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Hylella fleischmanni gebruikt.

## Uiterlijke kenmerken

De kikker wordt tot drie centimeter lang, de vrouwtjes worden enkele millimeters langer dan de mannetjes. Deze soort is te herkennen aan de groene rug met kleine donkere vlekjes en een zeer transparante huid; vooral de buik is bijna doorzichtig zodat men de organen kan zien zitten. Het hart is niet te zien omdat het beschermd wordt door een stevig wit membraan. De tenen en hechtschijven zijn geel tot oranje maar hebben meestal geen heldere kleuren. Het lichaam is sterk afgeplat. De kikker kan goed klimmen en springen en komt vrijwel nooit op de bodem.

## Verspreiding en habitat

Hyalinobatrachium fleischmanni leeft in zuidelijk Mexico tot Zuid-Amerika; in Ecuador, Colombia, Venezuela, Suriname en alle kleinere landen in Midden-Amerika. Het is een echte regenwoudbewoner die in warme, vochtige en dichtbegroeide omgevingen leeft. Het is een nachtactieve soort die pas tijdens de schemering actief wordt en overdag onder bladeren schuilt.

## Levenswijze

De eitjes worden onder een blad boven het water afgezet, waar ze door het mannetje worden gehydrateerd en bewaakt totdat ze uitkomen. De kikkervisjes komen uit na een regenbui, waarna ze zich in het water laten vallen. In normale omstandigheden doen ze dat binnen de 27 dagen; nesten die echter vroegtijdig verlaten zijn door de vader en zo niet langer gehydrateerd worden, kunnen al na 12 dagen uitkomen. Dit is echter in het nadeel van de jongen.
De larven hebben een stomp lichaam met een lange staart en graven zich in de modderbodem van een rivier of poel waar ze zich voeden met kleine ongewervelden.

## Bronvermelding

Referenties
* ↑ (en) Hyalinobatrachium fleischmanni op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History, Hyalinobatrachium fleischmanni. Gearchiveerd op 21 september 2019.
* ↑ Amphibia Web, Hyalinobatrachium fleischmanni. Gearchiveerd op 5 augustus 2023.
* 1 2 Abandoned frog eggs can hatch early. Science News (29 april 2014). Gearchiveerd op 2 mei 2014. Geraadpleegd op 30 april 2014.
Bronnen
* (en) - Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History - Hyalinobatrachium fleischmanni - Website Geconsulteerd 27 maart 2016
* (en) - Amphibiaweb - Hyalinobatrachium fleischmanni - Website
# Tatjana Petrenko-Samoesenko

Tatjana Petrenko-Samoesenko (Ostrosjitsy, 2 november 1938 - Minsk, 24 januari 2000) was een Sovjet-Wit-Russisch schermer.
Petrenko won met de Sovjetploeg vier olympische medailles drie gouden en één zilveren, Petrenko nam individueel nooit deel aan de spelen. Petrenko werd éénmaal wereldkampioen individueel en viermaal met het team.

## Resultaten
### Olympische Zomerspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1960 | Rome | floret team |
| 1964 | Tokio | floret team |
| 1968 | Mexico-stad | floret team |
| 1972 | München | floret team |

### Wereldkampioenschappen schermen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1959 | Boedapest | 2 floret team 3 floret |
| 1962 | Buenos Aires | 2 floret team |
| 1963 | Gdańsk | 1 floret team |
| 1965 | Parijs | 1 floret team |
| 1966 | Moskou | 1 floret 1 floret team |
| 1967 | Montreal | 2 floret team |
| 1969 | Havana | 2 floret team |
| 1970 | Ankara | 1 floret team |
* (en) Profiel van Tatjana Petrenko-Samoesenko op olympedia.org
1960: Gorochova, Petrenko, Proedskova, Rastvorova, Sjisjova, Zabelina · 1964: Juhász-Nagy, Marosi, Mendelényi-Ágoston, Sákovics-Dömölky, Ildikó Ujlaki-Rejtő · 1968: Gorochova, Petrenko-Samoesenko, Novikova, Tsjirkova, Zabelina · 1972: Belova-Novikova, Gorochova, Petrenko-Samoesenko, Tsjirkova, Zabelina · 1976: Belova-Novikova, Giljazova, Knjazeva, Sidorova, Nikonova · 1980: Begard, Brouquier, Gaudin, Muzio, Trinquet · 1984: Bischoff, Funkenhauser, Hanisch, Weber, Wessel · 1988: Bau, Fichtel, Funkenhauser, Klug, Weber · 1992: Bianchedi, Bortolozzi, Trillini, Vaccaroni, Zalaffi · 1996: Bortolozzi, Trillini, Vezzali · 2000: Bianchedi, Giacometti, Trillini, Vezzali · 2008: Boiko, Lamonova, Nikichina, Sjanajeva · 2012: Errigo, Di Francisca, Salvatori, Vezzali · 2020: Deriglazova, Zagidoellina, Korobejnikova, Martjanova · 2024: Dubrovich, Kiefer, Scruggs, Weintraub
# Eduard Helly

Eduard Helly (Wenen, 1884 - Chicago, 1943) was een Oostenrijks wiskundige en de naamgever van de stelling van Helly, Helly-families, de selectiestelling van Helly, de Helly-metriek en de stelling van Helly-Bray. In 1912 publiceerde Helly een bewijs van de stelling van Hahn-Banach, dit 15 jaar voordat Hans Hahn en Stefan Banach deze naar hen genoemde stelling zelf ontdekten. Als krijgsgevangene in een Siberisch gevangenenkamp in Nikolsk-Oessoeriejsk leverde Helly belangrijke bijdragen aan de functionaalanalyse

## Voetnoten

* ↑ (de) Günter M. Ziegler: Wo die Mathematik entsteht, in: Die Zeit, weekblad, Hamburg, nr. 16, 15 april 2010, blz. 40
# Prochaetostricha

Prochaetostricha is een geslacht van vliesvleugeligen uit de familie Trichogrammatidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Lin.

## Soorten

Het geslacht Prochaetostricha is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Prochaetostricha monticola Lin, 1981
* Noyes, J.S. (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012