OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Verduistering (oorlog)

Verduistering is het donker maken van voornamelijk gebouwen, straatverlichting en voertuigen om tijdens een oorlog een bombardement of directe beschieting te voorkomen. Ook het bemoeilijken van luchtverkenning of plaatsbepaling kan een reden zijn voor verduistering.

## Verduisteringsmaatregelen in Nederland tijdens bezetting

Verplichte verduisteringsmaatregelen werden gedurende de bezetting in Nederland in de Tweede Wereldoorlog door de Duitsers ingevoerd. De bedoeling van deze verduisteringsmaatregelen was om te voorkomen dat geallieerde bommenwerpers hun weg naar Duitsland zouden vinden of materiaal zouden droppen. De navigatie werd hierdoor bemoeilijkt, hoewel niet onmogelijk gemaakt.
In de praktijk betekende verduistering dat de burgers verplicht waren te voorkomen dat door ramen of andere openingen licht naar buiten kon schijnen. De Luchtbeschermingsdienst zag erop toe dat de verduistering volledig werd toegepast. Was er buiten toch licht te zien dan werd de bewoner van het pand gesommeerd de ramen te blinderen. Dit blinderen gebeurde niet met conventionele gordijnen, maar met zwarte verf of zwart papier. Hierdoor lekte er nauwelijks een straaltje licht naar buiten.
Bij de verduistering van gebouwen bleef het niet. Straatverlichting werd niet meer ontstoken en lampen van auto's en fietsen mochten maar heel weinig licht uitstralen. Hierdoor was het erg donker op straat. Dit was niet zonder risico, mensen verongelukten soms doordat ze in het duister de weg kwijt raakten. Om te voet bij te lichten gebruikte men vaak een knijpkat.
In Amsterdam zijn nog steeds huizen te zien waarop enorme huisnummers staan geverfd. Hierdoor was het terugvinden van het eigen huis in het donker makkelijker.
# Voetbalkampioenschap van het Ertsgebergte 1930/31

In 1930/31 werd het elfde voetbalkampioenschap van het Ertsgebergte gespeeld, dat georganiseerd werd door de Midden-Duitse voetbalbond. Dit jaar herstructureerde de bond een aantal competities om zo het aantal deelnemers in de eindronde te beperken. Sommige competities werden samen gevoegd, maar bleven wel als aparte reeks bestaan, enkel moesten de kampioenen elkaar bekampen alvorens aan de eindronde te kunnen deelnemen.
De competitie van het Opper-Ertsgebergte werd zo hieronder gebracht. Viktoria Lauter dat de voorbije jaren de competitie domineerde eindigde net boven de degradatieplaats.
Saxonia Bernsbach werd kampioen en plaatste de club zich voor de Midden-Duitse eindronde. De club verloor met 10:1 van 1.Vogtländischer FC Plauen.

## Gauliga
### Ertsgebergte

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | FC Saxonia Bernsbach | 14 | 11 | 0 | 3 | 46:24 | 22:6 |
| 2. | SV Sturm 1901 Beierfeld | 14 | 10 | 0 | 4 | 40:24 | 20:8 |
| 3. | VfB Aue-Zelle | 14 | 8 | 2 | 4 | 36:22 | 18:10 |
| 4. | VfR Auerhammer | 14 | 8 | 2 | 4 | 42:32 | 18:10 |
| 5. | FC Tanne Thalheim | 14 | 4 | 4 | 6 | 32:35 | 12:16 |
| 6. | VfB 1914 Zwönitz | 14 | 5 | 1 | 8 | 36:34 | 11:17 |
| 7. | FC Viktoria 1913 Lauter | 14 | 3 | 3 | 8 | 29:38 | 9:19 |
| 8. | Eibenstocker BSC 1911 | 14 | 1 | 0 | 13 | 22:74 | 2:26 |
* Finale titel
* Degradatie

### Opperertsgebergte

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | VfB 1912 Geyer | 16 | 12 | 2 | 2 | 51:24 | 26:6 |
| 2. | DSC Weipert | 16 | 11 | 1 | 4 | 58:20 | 23:9 |
| 3. | VfB 1909 Annaberg | 16 | 8 | 5 | 2 | 69:31 | 23:9 |
| 4. | FC Cranzahl | 16 | 10 | 2 | 4 | 44:19 | 22:10 |
| 5. | TuSV 1911 Bärenstein | 16 | 7 | 2 | 7 | 41:48 | 16:16 |
| 6. | VfR 1913 Elterlein | 16 | 5 | 1 | 10 | 35:51 | 11:21 |
| 7. | BC 1913 Jahnsbach | 16 | 4 | 2 | 10 | 25:53 | 10:22 |
| 8. | BC Ehrenfriedersdorf | 16 | 3 | 1 | 12 | 30:64 | 7:25 |
| 9. | BV 1908 Thum | 16 | 2 | 2 | 12 | 18:61 | 6:26 |
# Koninklijke Vlaamse Ingenieursvereniging

De Koninklijke Vlaamse Ingenieursvereniging (KVIV) is de Vlaamse beroepsvereniging voor academische ingenieurs, voor de burgerlijk ingenieurs, de bio-ingenieurs en de ingenieurs afgestudeerd aan de Koninklijke Militaire School. Op 1 januari 2016 werden de vzw’s ie-net, VIK en KVIV omgesmeed tot één nieuwe vzw: ie-net ingenieursvereniging vzw.

## Oprichting

De KVIV werd opgericht in Antwerpen in 1928 door vier ingenieurs: R.F. Van Bocxstaele, K.M. Sano, Frans Mariman en L.S. Stuckens. In de loop van de jaren is de vereniging uitgegroeid tot een complex organisme met o.a. vertakkingen per regio (elke provincie, Brussel zit bij Vlaams-Brabant + G.H. Luxemburg) en per leeftijdscategorie (jongeren en senioren). Haar doelstelling was een ledenvereniging te zijn 'die een actieve bijdrage levert tot de welvaart en het welzijn van de maatschappij door het bevorderen van technologie en techniek in het algemeen en de ingenieurswetenschappen in het bijzonder'.

## Doel

De KVIV was de spreekbuis en belangenbehartiger van alle Vlaamse burgerlijke en bio-ingenieurs. Dankzij haar werd bijvoorbeeld de 'ir-titel' voor burgerlijk en bio-ingenieurs wettelijk beschermd. Sinds 1942 richt de KVIV 'ingenieursprijzen' in waarmee ze het beste eindwerk bekroont. Met jaarthema's (sinds 2003) wilde de KVIV wetenschappelijke thema’s in de schijnwerpers plaatsen. Energie, Innovatie, Chemie, Netwerken en Bouw kwamen al aan bod. In 2008 was het de beurt aan Klimaat.

## Ontwikkeling

In 1940 werd het Technologisch Instituut (TI) als een afdeling binnen de KVIV opgericht. Het staat in voor opleidingen en vormingen. Jaarlijks worden er een 100-tal initiatieven georganiseerd met het accent op technologie, gekaderd in een brede socio-economische context. Vanaf 1975 vormt de KVIV een associatie met de alumniverenigingen van de betrokken universiteiten (Vrije Universiteit Brussel, KU Leuven en UGent) en de Koninklijke Militaire School.
In 1992 werd de organisatie Ingenieurs zonder Grenzen (IzG) opgericht om niet-commerciële ontwikkelingshulp te bieden in de vorm van kortlopende zendingen van universitair ingenieurs.
Op 1 januari 2016 werden de vzw’s ie-net, VIK en KVIV omgesmeed tot één nieuwe vzw: ie-net ingenieursvereniging vzw.

## Fusie

In 2007 had de KVIV zo'n 10.000 leden. De werking steunt op een duizendtal vrijwilligers en 15 vaste medewerkers. Zes jaar later, in 2013, vermeldde de website dat de vereniging 9.000 leden telde. In 2016 fuseerde de vereniging met de Vlaamse Ingenieurskamer tot ie-net.
# Camponotus peseshus

Camponotus peseshus is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Bolton.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Railklipper (schip, 2005)

De Railklipper was volgens de Nederlandse Spoorwegen (NS) de eerste varende trein in Europa die in een dienstregeling was opgenomen. Hij maakte onder de naam SailTrain op 3 augustus 2005 zijn debuut op de Amstel voor Theater Carré. 'Thuishaven' was station Utrecht Centraal.
De Railklipper werd op 3 augustus gepresenteerd door Aad Veenman, president-directeur van de NS. Hierna maakte het vaartuig een aantal proefvaarten door Nederland, waarbij Volendam, Haarlem, Rotterdam, Dordrecht en Utrecht werden aangedaan.
Van 17 tot en met 21 augustus werd met de Railklipper tijdens Sail Amsterdam een dienstregeling te water uitgevoerd tussen station Amsterdam Centraal en het tijdelijke 'station' Amsterdam-Javakade in het Oostelijk Havengebied waar het evenement zich afspeelde. Van 2 t/m 4 september was de Railklipper aanwezig bij de Wereldhavendagen in Rotterdam.
De Railklipper bestond uit koprijtuig 290 8698, afkomstig van treinstel 9518 (V-IRM), dat op de voormalige veerpont "Burg. van Lier" was geplaatst. Het geheel was circa 32 meter lang en 6,5 meter breed, en had een diepgang van 1,1 meter. Het totaalgewicht was 180 ton. De topsnelheid bedroeg 6 knopen. Het koprijtuig had 60 zitplaatsen. De Railklipper werd bestuurd vanuit de extra cabine die aan de achterzijde was 'aangeplakt', dit was een reserve-kop die NedTrain op voorraad had. Deze is aangepast met een maritieme stuurinrichting.
Voor de sier werd op het dak een stroomafnemer aangebracht. Het vaartuig was aangepast om aan de veiligheidseisen voor boten te voldoen. Het geheel was ontwikkeld door medewerkers van NedTrain, in samenwerking met de afdeling Maritieme Techniek van de Technische Universiteit Delft, technici van takel- en transportbedrijf Mammoet, standbouwer Exhibits International, en MAPS Originals.
Op 13 september 2005 is het koprijtuig van de veerpont gehaald om met andere V-IRM-rijtuigen weer een treinstel te kunnen vormen. Deze heeft tot 2008 in stam 8656 gereden. De tekst 'Railklipper' schijnt nog altijd op het rijtuig te hebben gezeten. Tegenwoordig maakt het rijtuig deel uit van stel 8707.
De extra kop waarvandaan de Railklipper werd bestuurd voor op het water is ook bewaard gebleven en staat in de voormalige wagenwerkplaats in Amersfoort opgeslagen. Deze wordt regelmatig op een open dag bij de NS tentoongesteld onder het motto van 'Milieubesparing bij de NS'. Deze kop is van binnen inmiddels volledig ontmanteld van de volledige besturingseenheid, maar de extra ramen die vanwege de maritieme verkeerswetten nodig waren zitten er nog in.
# Baarhuis (Haren, Noord-Brabant)

Het baarhuis op het R.K. kerkhof in de Nederlandse plaats Haren (Noord-Brabant) is een rijksmonument.

## Beschrijving

Het neogotische baarhuis met calvarieberg (ca. 1900) staat op het kerkhof van de R.K. Sint Lambertuskerk. Het gebouwtje heeft een rechthoekige plattegrond en bakstenen, vensterloze gevels met een tandlijst. Het zadeldak is gedekt met muldenpannen. Er zitten twee toegangsdeuren aan de zuidkant. Onder een houten overstek aan de westelijke kant hangt tegen de gevel een houten kruis met een kunststenen corpus. Aan weerszijden van het crucifix werden in het muurwerk blinde spitsboognissen uitgespaard, met elk een bakstenen sokkel voor een beeld.
Het baarhuis werd in 2001 opgenomen in het Rijksmonumentenregister, vanwege de "cultuurhistorische waarde als uitdrukking van een geestelijke ontwikkeling. De objecten maken deel uit van een waardevolle groep kerkelijke bebouwing en zijn daarnaast gaaf bewaard gebleven. De combinatie van baarhuis met calvarieberg is zeldzaam."
# Scerni

Scerni is een gemeente in de Italiaanse provincie Chieti (regio Abruzzen) en telt 3645 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 41,1 km², de bevolkingsdichtheid is 89 inwoners per km².
* Scerni
* San Panfilo
* Palazzo de Riseis
* Madonna della Strada

## Demografie

Scerni telt ongeveer 1381 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 3,7% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 3848 |
| 2001 | 3704 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 333 m boven zeeniveau.
Scerni grenst aan de volgende gemeenten: Atessa, Gissi, Monteodorisio, Pollutri.

## Externe link

* http://www.comunediscerni.com/
* Italiaans bureau voor statistiek
Altino · Archi · Ari · Arielli · Atessa · Bomba · Borrello · Bucchianico · Canosa Sannita · Carpineto Sinello · Carunchio · Casacanditella · Casalanguida · Casalbordino · Casalincontrada · Casoli · Castel Frentano · Castelguidone · Castiglione Messer Marino · Celenza sul Trigno · Chieti · Civitaluparella · Civitella Messer Raimondo · Colledimacine · Colledimezzo · Crecchio · Cupello · Dogliola · Fallo · Fara Filiorum Petri · Fara San Martino · Filetto · Fossacesia · Fraine · Francavilla al Mare · Fresagrandinaria · Frisa · Furci · Gamberale · Gessopalena · Gissi · Giuliano Teatino · Guardiagrele · Guilmi · Lama dei Peligni · Lanciano · Lentella · Lettopalena · Liscia · Miglianico · Montazzoli · Montebello sul Sangro · Monteferrante · Montelapiano · Montenerodomo · Monteodorisio · Mozzagrogna · Orsogna · Ortona · Paglieta · Palena · Palmoli · Palombaro · Pennadomo · Pennapiedimonte · Perano · Pietraferrazzana · Pizzoferrato · Poggiofiorito · Pollutri · Pretoro · Quadri · Rapino · Ripa Teatina · Rocca San Giovanni · Roccamontepiano · Roccascalegna · Roccaspinalveti · Roio del Sangro · Rosello · San Buono · San Giovanni Lipioni · San Giovanni Teatino · San Martino sulla Marrucina · San Salvo · San Vito Chietino · Sant'Eusanio del Sangro · Santa Maria Imbaro · Scerni · Schiavi di Abruzzo · Taranta Peligna · Tollo · Torino di Sangro · Tornareccio · Torrebruna · Torrevecchia Teatina · Torricella Peligna · Treglio · Tufillo · Vacri · Vasto · Villa Santa Maria · Villalfonsina · Villamagna
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Thalictrum tuberosum

Thalictrum tuberosum is een overblijvende plant uit de ranonkelfamilie (Ranunculaceae) die endemisch is in de Pyreneeën en de aangrenzende gebergtes.

## Naamgeving en etymologie

* Frans: Pigamon tubéreux
* Catalaans: Talictre tuberós, Ruda de prat
De botanische naam Thalictrum is afgeleid van het oudgriekse thaliktron, een naam gegeven door de oud-Griekse arts en botanicus Pedanius Dioscorides (ca. 40-90 n.Chr.) aan een plant met gedeelde bladeren. De soortaanduiding tuberosum is afgeleid van het Latijnse tuber (knol, gezwel) naar de wortelknollen.

## Kenmerken

T. tuberosum is een tot 40 cm hoge overblijvende, kruidachtige plant met een onvertakte, onbehaarde, gestreepte stengel en een basaal bladrozet van dubbel- tot drievoudig geveerde blaadjes met omgekeerd eironde, getande bladlobjes. De plant heeft wortelknollen.
De bloemen staan in een eindstandige, armbloemige pluim. Ze staan rechtop en zijn radiaal symmetrisch, met een voor een ruit opvallend grote, roomwitte kroonblaadjes en een tiental gele meeldraden. De vruchtjes zijn groot, met een kort snaveltje.
De plant bloeit van juni tot juli.

## Habitat en verspreiding

T. tuberosum groeit op droge, rotsachtige plaatsen tot 2000 m hoogte. Hij is endemisch voor de Pyreneeën en de voorgebergtes zowel aan de Franse als aan de Spaanse zijde.
* C.Grey-Wilson & M.Blamey, 2003: Bergflora van Europa. Tirion Natuur, De Fontein/Tirion uitgevers bv, Baarn.
* (en) IPNI, The International Plant Names Index
* (fr) TelaBotanica
... · T. alpinum (Alpenruit) · T. aquilegifolium (Akeleiruit) · T. flavum (Poelruit) · T. foetidum (Stinkende ruit) · T. macrocarpum · T. minus (Kleine ruit) · T. simplex (Onvertakte ruit) · T. tuberosum · ...
# Voetbalkampioenschap van het Ertsgebergte 1914/15

In 1914/15 werd het derde voetbalkampioenschap van het Ertsgebergte gespeeld, dat georganiseerd werd door de Midden-Duitse voetbalbond. Door het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog werd de competitie niet beëindigd.

## 1. Klasse
### Ostkreis

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | BV 1908 Thum | 5 | 5 | 0 | 0 | 26:5 | 10:0 |
| 2. | VfB 1912 Geyer | 4 | 2 | 0 | 2 | 12:12 | 4:4 |
| 3. | FC Sturmvogel Ehrenfriedersdorf | 2 | 1 | 0 | 1 | 5:5 | 2:2 |
| 4. | VfB 09 Annaberg | 4 | 1 | 0 | 3 | 12:12 | 2:6 |
| 5. | SpC Sparta Herold | 3 | 0 | 0 | 3 | 4:25 | 0:6 |

### Westkreis

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | BC S.Vg. Niederschlema | 3 | 2 | 0 | 1 | 8:5 | 25 |
| 2. | FC Concordia Schneeberg | 2 | 1 | 0 | 1 | 2:2 | 21 |
| 3. | FC Alemannia 1908 Aue | 2 | 1 | 0 | 1 | 6:5 | 18 |
| 4. | BC Olympia Grünhain | 2 | 1 | 0 | 1 | 2:4 | 9 |
| 5. | FC Sturm Beierfeld | 1 | 0 | 0 | 1 | 1:3 | 8 |
# Koninklijke Vermelding bij Dagorder (Nederland)

De Koninklijke Vermelding bij Dagorder is een dapperheids-onderscheiding als beloning van uitstekende daden verricht, die vanaf 1948 werd verleend aan onder Nederlandse vlag varende schepen van de Koninklijke Marine en van de koopvaardij tijdens de Tweede Wereldoorlog. De onderscheiding werd bij Koninklijk Besluit No. 5 ingesteld op 16 december 1947. Het ging daarbij om daden verricht na 10 mei 1940 of in verband met de gevoerde strijd en kon ook worden toegekend aan schepen die tijdens of daarna verloren gingen.
Het schip kreeg bij de papieren van deze dagorder een bronzen plaquette waarop de reden van de verlening te lezen was. Daarbij werd voorgeschreven dat bij het uit de vaart nemen van het onderscheiden schip, de bronzen plaat diende te worden opgehangen bij het Koninklijk Instituut voor de Marine op een hiervoor aangewezen locatie (voor schepen van de Koninklijke Marine) of een door de directie van de betreffende rederij aangewezen locatie (voor koopvaardijschepen).
Ook alle opvarenden van een schip waar de onderscheiding aan werd toegekend en tijdens de beschreven actie dienden aan boord van het schip, ontvingen een oorkonde met hierop datum en tekst van de verleende dagorder.
De Kanselarij der Nederlandse Orden houdt een register bij met de namen van alle schepen waaraan de onderscheiding is toegekend en alle opvarenden aan wie het certificaat is verstrekt.

## Koopvaardijschepen

Zes koopvaardijschepen kregen de onderscheiding. Het eerste schip dat deze kreeg was de tanker Ondina van Petroleum Maatschappij La Corona (K.B. no. 3 9 juli 1948), het enige Nederlandse oppervlakteschip dat in de Tweede Wereldoorlog een vijandig marineschip tot zinken heeft gebracht.
Ook de Mijdrecht kreeg de onderscheiding (K.B. 10 9 december 1948). Het wist de Duitse onderzeeboot U 70 te rammen.
Daarnaast ook de ‘Polydorus’ (K.B. no. 7 14 september 1950), die slag leverde met een Duitse onderzeeër, de ‘Kampar’, die een onderzeeboot ramde, de ‘Aagtekerk’ (K.B. no. 22 12-01-1949) die een onderzeeboot overvoer en de ‘Frans Hals’, de latere ‘Alchiba’ (K.B. no. 10 21 april 1949), die een onderzeeër trof met artillerievuur.

## Oorlogsschepen

De drie schepen van de Koninklijke Marine waren de kanonneerboot Hr.Ms. Flores, (K.B. no. 31 van 10 november 1948), de kanonneerboot Hr.Ms. Soemba, (K.B. no. 30 van 10 november 1948), de kruiser Hr.Ms. Tromp (K.B. no. 36 van 8 januari 1949).
* ↑ www.tracesofwar.nl. Gearchiveerd op 1 juni 2023.
* ↑ Shell Venster #2 April 2020, pag. 28
* ↑ www.maritiemdigitaal.nl. Gearchiveerd op 19 augustus 2023.
* ↑ www.onderscheidingen.nl
# Camponotus petersii

Camponotus petersii is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Emery.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 17 mei 2022.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Razac-de-Saussignac

Razac-de-Saussignac is een gemeente in het Franse departement Dordogne (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 365 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Bergerac.

## Geografie

De oppervlakte van Razac-de-Saussignac bedraagt 11,4 km², de bevolkingsdichtheid is 32,0 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Razac-de-Saussignac met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Badlands (landschap)

Badlands is een landschapsvorm, gekenmerkt door een sterk geërodeerde, uit klei bestaande ondergrond, voornamelijk in semi-woestijngebieden. Erosie door water en wind hebben tot gevolg dat in badlands geologische formaties als canyons, ravijnen en hoodoos veelvuldig voorkomen.
De term badlands komt van het Spaanse woord malpaís dat slecht land, onland (Engels: bad land) betekent. Het dankt deze benaming aan het feit dat het terrein vaak slecht begaanbaar is.
Badlands zijn in Noord-Amerika in diverse Amerikaanse staten te vinden alsmede in de Canadese provincies Alberta en Saskatchewan. In North Dakota en South Dakota worden delen van de badlands beschermd door respectievelijk het Theodore Roosevelt National Park en het Badlands National Park. Voorts zorgt de erosie die kenmerkend is voor badlands ervoor dat deze gebieden goede vindplaatsen zijn voor fossielen. Het Dinosaur Provincial Park in Alberta en het in Utah gelegen Dinosaur National Monument zijn hier voorbeelden van.
# Scolopendra hardwickei

Scolopendra hardwickei of Indiase tijgerduizendpoot is een tijgerduizendpoot uit India.

## Kenmerken

De soort heeft een opvallend oranje en zwart pantser en kan een lengte van 16 cm bereiken. Ze dient gifbeten toe om haar prooi te verlammen. De mannelijke dieren hebben grotere gifklieren waarin ze een gespecialiseerd gif maken waarmee ze de vrouwelijke dieren bijten tijdens de paring.
* Ronald Jenner, Eivind Undheim, Gif, het dodelijkste wapen in de natuur, ISBN 9789085716280, p. 57-58
# Thalkirchen

Thalkirchen kan verwijzen naar:
* Thalkirchen-Obersendling-Forstenried-Fürstenried-Solln, een stadsdeel van München
* Thalkirchen (München), een buurt van München
* Thalkirchen (metrostation), een station van de metro van München
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Thalkirchen en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Voetbalkampioenschap van het Ertsgebergte 1929/30

In 1929/30 werd het tiende voetbalkampioenschap van het Ertsgebergte gespeeld, dat georganiseerd werd door de Midden-Duitse voetbalbond. Viktoria Lauter werd kampioen en plaatste zich zo voor de Midden-Duitse eindronde. De club verloor met 5:2 van SpVgg 06 Falkenstein

## Gauliga

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | FC Viktoria 1913 Lauter | 14 | 10 | 1 | 3 | 50:22 | 21:7 |
| 2. | FC Saxonia Bernsbach | 14 | 9 | 0 | 5 | 47:36 | 18:10 |
| 3. | VfB Aue-Zelle | 14 | 7 | 1 | 6 | 39:36 | 15:13 |
| 4. | FC Tanne Thalheim | 14 | 7 | 0 | 7 | 36:33 | 14:14 |
| 5. | VfR Auerhammer | 14 | 6 | 1 | 7 | 33:34 | 13:15 |
| 6. | VfB 1914 Zwönitz | 14 | 6 | 1 | 7 | 28:39 | 13:15 |
| 7. | SV Sturm 1901 Beierfeld | 14 | 4 | 4 | 6 | 32:33 | 12:16 |
| 8. | BC Olympia Grünhain | 14 | 2 | 2 | 10 | 16:48 | 6:22 |
* Kampioen, geplaatst voor Midden-Duitse eindronde
* Degradatie