OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Wakizashi

Een wakizashi (Japans: 脇差) is een traditioneel Japans zwaard met een shoto-lemmet dat meestal tussen 30 en 60 cm lang is.
Dit Japans zwaard lijkt sterk op de katana, alleen korter. De wakizashi werd gewoonlijk samen met de katana gedragen door de samoerai in het feodale Japan. Het samen dragen van de twee zwaarden wordt daisho genoemd, letterlijk "lang en kort" vertaald. "Dai" (lang) voor de katana en "sho" (kort) voor de wakizashi. De katana werd meestal het zwaard of het lange zwaard genoemd en de wakizashi het bijzwaard.
De Wakizashi was vooral een zwaard ter verdediging, waarmee de samurai de aanvallen kon blokkeren. Getrainde vechters konden het korte zwaard gebruiken om de aanvaller uit balans te brengen tijdens een tegenaanval en vielen vervolgens aan met het lange zwaard als er een opening ontstond.
# Wapen van Wirdum

Wapen van Wirdum kan verwijzen naar:
* Wapen van Wirdum (Friesland)
* Wapen van Wirdum (Groningen)
* Wapen van Wirdum (Nedersaksen)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Wapen van Wirdum en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Vrijbank

Een vrijbank is een plek waar onder toezicht van de keuringsdienst vlees werd verkocht aan consumenten.
Vrijbanken waren vaak onderdeel van een slachthuis. Exploitanten van slachthuizen waren bij wet verplicht om vrijbanken te houden. Vrijbankvlees moest namelijk direct vanuit de slachterij verkocht worden. Dit vlees moest dan ook wettelijk binnen 24 uur verkocht en gegeten zijn. Vanwege deze korte tijd mocht het dan ook niet aan handelaren worden verkocht. Als gevolg van de korte houdbaarheid was het vlees goedkoop. Per klant mocht maximaal 3 kg. vlees worden verkocht. Burgers werden geïnformeerd over de verkooptijden van vrijbankvlees door de dorpsomroeper. Voor minder bedeelden was vrijbankvlees een mogelijkheid om tegen gereduceerde prijs vlees te kopen. Om zoveel mogelijk mensen een kans op vlees te geven was er een maximum van drie kilo ingesteld. Belangstellenden stonden daartoe vaak lang in de rij. Zij dienden bovendien vaak eigen verpakkingspapier mee te nemen voor hun vlees. Later werden door gemeentes wel speciale ‘waardebonnen’ verstrekt voor de minder bedeelden. Wie voor aankoop van dit vlees in aanmerking wilde komen, diende een formulier in te vullen. Aan het gezinshoofd werd dan een genummerde stempelkaart uitgereikt. In plaatselijke dagbladen werden tijdstippen bekend gemaakt waarop kaarten met bepaalde nummers vlees konden kopen. Ook met een doktersattest kon vlees worden gehaald.

## Aanvoer

Vlees dat voor de vrijbank in aanmerking kwam was afkomstig van verdronken, verongelukt of door bliksem getroffen vee. Het betrof naast koeien ook vaak paarden. Door de stress van het plotseling gestorven dier was de zuurgraad in het vlees zo hoog, dat het ook bij wecken of drogen snel zou bederven. Eigenaren van verongelukt vee konden hun schade beperken door het vlees aan te bieden bij de noodslachting. Zulk vee moest dan wel binnen 24 uur worden geslacht.

## Oorsprong

Het begrip ‘vrijbanken’ komt waarschijnlijk uit de middeleeuwen. Veel boeren slachtten hun eigen vee. Slagers die lid waren van een slagersgilde konden bij de vleeshuizen een bank huren om hun vlees te verkopen. Het gilde controleerde daarbij de kwaliteit van het vlees. In geval van noodslachting waren de slagers 'vrij' van pacht. Dergelijk vlees was dus afkomstig van de vrijbank. Vrijbankvlees was mede daardoor ook goedkoper. Met de sluiting van veel plaatselijke slachthuizen nam de verkoop van vrijbankvlees steeds meer af. Vanaf 17 januari 1994 verviel de vrijbankmerking van vlees als gevolg van het Vleeskeuringsbesluit. Goedgekeurd vlees van noodslachtingen kreeg vanaf toen een binnenlands goedkeuringsmerk. Vanaf 1 januari 2006 vervielen de Vleeskeuringswet en de daarbij behorende uitvoeringsvoorschriften.
Referenties
* ↑ digibron.nl
* ↑ Oud Hoorn.nl
* ↑ entoen.nu
* ↑ Geheugen van Oost-Amsterdam
* ↑ Bewonersgeschiedenis Lambertschaag deel 3
* ↑ Gezinsblad.nl
* ↑ Het Utrechts Archief
* ↑ West-Fries genootschap. Gearchiveerd op 23 maart 2018. Geraadpleegd op 22 maart 2018.
* ↑ Over de huisslacht
* ↑ Recht.nl
# Waterkaardefamilie

De waterkaardefamilie (Hydrocharitaceae) is een wereldwijd voorkomende familie van merendeels kruidachtige, overblijvende, ondergedoken of drijvende waterplanten. In Nederland komen de volgende soorten voor:
* Egeria (Egeria densa)
* Brede waterpest (Elodea canadensis)
* Smalle waterpest (Elodea nuttallii)
* Kikkerbeet (Hydrocharis morsus-ranae)
* Groot nimfkruid (Najas marina)
* Klein nimfkruid (Najas minor)
* Krabbenscheer (Stratiotes aloides)
* Vallisneria (Vallisneria spiralis)
Een familie Hydrocharitaceae is algemeen erkend geweest door systemen van plantentaxonomie. Een groot verschil tussen het APG II-systeem (2003) alsook zijn voorganger (1998) vergeleken met eerdere systemen is dat het geslacht Najas (Nimfkruid) in de familie is ingevoegd. De familie telt ruim honderd soorten.
# Waterkanon

Waterkanon kan verwijzen naar:
* een krachtige brandspuit om branden te blussen, zie Waterkanon (brandweer)
* een krachtige mobiele waterspuit voor het bestrijden van rellen, zie Waterkanon (politie)
* een beregeningsinstallatie voor gewassen, zie Waterkanon (sproei-installatie)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Waterkanon en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Waterjuffers

Waterjuffers kan verwijzen naar:
* Juffers, een onderorde (Zygoptera) van de libellen, vaak ten onrechte algemeen als waterjuffers aangeduid.
* Waterjuffers (familie), de familie Coenagrionidae, een familie van libellen
* Waterjuffers (geslacht), het geslacht Coenagrion, een geslacht van libellen
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Waterjuffers en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Waldfriedhof Lauheide

Het Waldfriedhof Lauheide is een begraafplaats ten noordoosten van de stad Münster in de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen.
De begraafplaats is 84 ha groot en omvat ongeveer 35.000 graven. Hoewel de begraafplaats grotendeels in de gemeente Telgte ligt, is hij zowel in beheer als in eigendom van de stad Münster.
De begraafplaats heeft aparte afdelingen voor Duitse slachtoffers en voor slachtoffers van het Gemenebest tijdens de Tweede Wereldoorlog. Op het Duitse deel bevinden zich 894 graven, niet alleen van soldaten maar ook van 40 kinderen en 215 volwassen slachtoffers van de geallieerde bombardementen van oktober 1943 en september 1944. Ook zijn er 11 graven van slachtoffers uit andere Europese landen aanwezig.

## Munster Heath War Cemetery

Op gedeelte voor slachtoffers uit het Gemenebest bevonden zich 740 graven van soldaten die sneuvelden tijdens operaties in het Münsterland in 1945. De graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission, die de begraafplaats geregistreerd heeft als Munster Heath War Cemetery.
Eén van de stadsbuslijnen van Münster heeft een halte bij de ingang van het kerkhof.
* ↑ (en) Informatie over de begraafplaats op de website van de CWGC
# Vrouw Vennepolder

De Vrouw Vennepolder is een polder en een voormalig waterschap in de Nederlandse provincie Zuid-Holland in de voormalige gemeenten Alkemade (thans: gemeente Kaag en Braassem) en Warmond (thans: gemeente Teylingen). Het waterschap werd gesticht na de samenvoeging van drie polders, waarbij in 1632 een vierde polder werd toegevoegd.
De in de Vrouwe Vennepolder gelegen gronden - de Vrouwe Venne - behoorden vroeger toe aan de Vrouwenabdij van Rijnsburg. De polder en de daarin gelegen Vrouw Vennemolen ontlenen hieraan hun naam.
Het waterschap was verantwoordelijk voor de drooglegging en later de waterhuishouding in de polder.

## Polderlab Oude Ade

In 2020 en 2021 is het noordelijke deel van de Vrouw Vennepolder aangekocht door de stichting Land van Ons. Het gaat om een totaal oppervlakte van 33.2 hectare. De stichting gaat samen met universiteit Leiden het gebied herontwikkelen om de biodiversiteit te verbeteren.
# Vrouw bij vuur

Vrouw bij vuur en Man bij vuur zijn twee kleine kunstwerken in Amsterdam-Zuid. Ze zijn ontworpen door Frans Werner.
De Vrouw bij vuur is te vinden op de zijgevel van Griftstraat 55, hoek President Kennedyplantsoen. Het stelt een vrouw voor die haar handen warmt aan een vuurhaard. De gevelsteen is van kalksteen. In een balk onderaan wordt vermeld “Eigen” en “Haard”, verwijzend naar woningcorporatie Eigen Haard
De Man bij vuur is te vinden op de zijgevel van de Moerdijkstraat 56, eveneens hoek President Kennedyplantsoen. Het stelt een man voor, die een kippetje braadt boven een vuur. De gevelsteen is ook van kalksteen. In een balk onderaan wordt aangegeven “Anno” en “1935”.
De beide beelden stammen uit de tijd dat de flatwoningen van architect Johan Brouwer (1884-1966) werden opgeleverd. Het huizenblok heeft hier een open eind, met tussen beide genoemde straten de binnentuinen.
* Vrouw bij vuur (oktober 2018)
* Man bij vuur (oktober 2018)
* Kunstwacht Amsterdam: Vrouw bij vuur
* Kunstwacht Amsterdam: Man bij vuur
* De coördinaten zijn van de gevelsteen Vrouw bij vuur
# Wallonie libre

Wallonie libre of Vrij Wallonië is een kleine politieke beweging in België. Deze organisatie zou gesticht zijn op 18 juni 1940 tijdens een spontane manifestatie op het slagveld van Waterloo (Waals-Brabant), daar waar Napoleon in 1815 verslagen werd door de legers van Engeland, Pruisen en Rusland. Waalse nationalisten, de zogenaamde Wallinganten, gebruikten tijdens het Interbellum de vlaktes van Waterloo als locatie voor propagandistische doeleinden, alsook voor de organisatie van meetings, evenementen en betogingen. Wallonie libre is een rattachistische organisatie die strijdt voor de hereniging van Frankrijk en Wallonië.
Doorheen de Belgische geschiedenis is Wallonie libre bekend als de enige echte "Wallingante" beweging, althans zeker toch als de grootste. Zij organiseerde ook het combat wallon, dat uiteindelijk in 1980 zou leiden tot een Waals ledencongres over de toekomst van België. Op dat congres werd onomwonden de onafhankelijkheid van Wallonië geëist.
De bekendste realisaties van deze organisatie waren het aanstoken van de rellen in 1949 tijdens de Koningskwestie, het organiseren van een jaarlijks Nationaal Waals Congres en het aanwakkeren van de stakingen tijdens de winters van 1960 en 1961, als reactie op het goedkeuren van de Eenheidswet.
Wallonie libre stelt zichzelf voor als de oudste verzetsorganisatie in België.

## Externe link

* Wallonie libre Website
# Waalse Pijl 1983

De 47ste editie van de Belgische wielerwedstrijd Waalse Pijl (ook wel bekend als La Flèche Wallone) werd gehouden op 14 april 1983. Het parcours had een lengte van 248 kilometer. Zowel de start als de finish lag in Hoei. Het was de eerste keer in een reeks van tientallen jaren dat de finish in Hoei lag. De Muur van Hoei was wel opgenomen in het parcours, maar de finish lag er nog niet. In totaal bereikten 78 renners de eindstreep.

## Uitslag

Waalse Pijl 1983 :
| Plaats | Naam | Ploeg | Tijd |
| | Bernard Hinault | Renault-Elf-Gitane | 6u 56' 00" |
| 2 | René Bittinger | Sem-France Loire-Mavic-Reydel | z.t. |
| 3 | Hubert Seiz | Cilo-Aufina | z.t. |
| 4 | Eddy Schepers | Perlav-Eurosoap-Castelli-Gazelle | z.t. |
| 5 | Jonathan Boyer | Metauro Mobili-Pinarello | z.t. |
| 6 | Joop Zoetemelk | Coop-Mercier-Mavic | z.t. |
| 7 | Michel Pollentier | Safir-Van de Ven-Moser | + 1' 12" |
| 8 | Guido Van Calster | Del Tongo-Colnago | + 1' 14" |
| 9 | Fons De Wolf | Bianchi-Piaggio | z.t. |
| 10 | Greg LeMond | Renault-Elf-Gitane | z.t. |
1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1940 · 1941 · 1942 · 1943 · 1944 · 1945 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
Lijst van beklimmingen
* les-sports
# Wangdue Phodrang (plaats)

Wangdue Phodrang is een plaats in Bhutan en is de hoofdplaats van het district Wangdue Phodrang. In 2017 telde Wangdue Phodrang 7507 inwoners.

## Geschiedenis

De stad heeft dezelfde naam als de dzong die in 1638 werd gebouwd en de omgeving domineert. De naam is mogelijk gegeven door Ngawang Namgyal (1594 - 1651), de eerste Shabdrung Rinpoche, die een goede locatie voor een dzong zocht om overvallen vanuit het zuiden te voorkomen. Hij zou op die plaats een spelende jongen genaamd Wangdi hebben ontmoet en daarom de plaats "Wangdi's paleis" hebben genoemd.
De dzong werd in de middag van 24 juni 2012 door brand getroffen. Omdat er een renovatie aan de gang was, waren de meeste historische en waardevolle voorwerpen echter verwijderd en elders opgeslagen. Al kort na de brand doneerden meer dan 1000 Japanners een totaal bedrag van ruim US$ 134.500 aan het Wangdue Phodrang Herbouwfonds. In het vervolg werden ook andere giften ontvangen. De herbouw was in 2018 tot over de helft gevorderd en zou in 2021 klaar moeten zijn.

## Geografie

Wangdue Phodrang en de dzong liggen op een smalle bergrug boven de Puna Tsang Chhu-rivier op een hoogte van ongeveer 1250 meter. De plaats heeft 7500 inwoners en is daarmee een vrij belangrijke plaats in dit landsdeel. Van economische betekenis zijn de landbouw en ook de handel, omdat het een verkeersknooppunt is. De toeristische infrastructuur is zich aan het ontwikkelen omdat er in Wangdue Phodrang en directe omgeving veel bezienswaardigheden zijn te vinden.
Het toenemende verkeer aan het begin van de 21e eeuw dwingt tot een verplaatsing van een deel van de stad, naar een vlak gebied ten oosten van de rivier, ongeveer 4 km ten noorden van de dzong. Hiermee is inmiddels een begin gemaakt, al bevinden veel van de voorzieningen zich nog in de oude stadsdelen.
De omgeving van de plaats heeft een (warm) Chinaklimaat. De gemiddelde maximumtemperatuur overdag bedraagt van mei t/m september circa 28 °C en in januari/februari 18 °C. De jaarlijkse neerslaghoeveelheid ligt rond de 800 mm. De natste maand is juli met 168 mm neerslag, in december valt slechts 5 mm.

##### Bereikbaarheid

Wangdi Phodrang beschikt over drie verharde wegen. De lateraalweg is de belangrijke hoofdweg vanuit het westen naar het oosten van Bhutan. Deze komt vanuit het westen via Dochu Pass, steekt de Sankoshrivier bij Wangdi Phodrang Dzong over, en gaat verder naar Tongsa in het oosten. Een tweede weg gaat vanuit Wangdi Phodrang naar Punakha Dzong in het noorden. Deze gaat daar over in een voetpad naar het Gasadistrict.
De derde weg takt af vanaf de eerste nabij de Pele pas halverwege Wangdi en Tongsa, gaat een klein stuk naar het zuiden naar het Gangtengklooster en de Phobjikha vallei, waar zeldzame zwarthalskraanvogels voorkomen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Wangdue Phodrang op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Verslag herbouw dzong Geraadpleegd 1 oktober 2019
* ↑ Website reconstructie Geraadpleegd 1 oktober 2019
# Wangchuckdynastie

Dit zijn de koningen van de Wangchuckdynastie in Bhutan. Hun heerschappij begon in 1907. Vóór 1907 werd Bhutan bestuurd door een wereldlijk leider (druk desi) en een religieus leider (Je Khenpo). De titel van de koningen is Druk Gyalpo:
* 17 december 1907 - 21 augustus 1926: koning Ugyen Wangchuck (geb:1861 - overleden:1926)
* 21 augustus 1926 - 24 maart 1952: koning Jigme Wangchuck (geb:1906 - overleden:1952)
* 24 maart 1952 - 21 juli 1972: koning Jigme Dorji Wangchuck (geb:1929 - overleden: 1972)
* 21 juli 1972 - 14 december 2006: koning Jigme Singye Wangchuck (geb:1955)
* 14 december 2006 - heden: koning Jigme Khesar Namgyel Wangchuck (geb:1980)
# Wangdue Phodrang

Wangdue Phodrang kan verwijzen naar:
* Wangdue Phodrang (district), een district in Bhutan
* Wangdue Phodrang (plaats), een plaats in Bhutan
* Wangdue Phodrang (dzong), een dzong in Bhutan
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Wangdue Phodrang en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Wartenau (metrostation)

Wartenau is een metrostation in het stadsdelen Eilbek en Hohenfelde van de Duitse stad Hamburg. Het station werd geopend op 1 oktober 1961 en wordt bediend door lijn U1 van de metro van Hamburg.
# Watergolven

Watergolven is een techniek om golven of krullen aan te brengen in het hoofdhaar.
De techniek bestaat eruit dat nat haar met een verstevigingsproduct in rollen wordt gedraaid, waarna het onder een droogkap wordt gedroogd. Als vervolgens de rollen worden verwijderd en het haar wordt doorgekamd, is het haar gegolfd. Door het haar nat te maken, worden de waterstofbruggen tussen de keratineketens in het haar verbroken en wanneer het haar daarna ingerold en gedroogd wordt, herstellen de waterstofbruggen zich, met als resultaat dat het haar het gewenste volume en golven of krullen heeft. Na een regenbui of volgende wasbeurt is het effect van watergolven weer ongedaan gemaakt, doordat dit een tijdelijke bewerking is.
Watergolven wordt zowel toegepast op steil haar als op kroeshaar. Tegenwoordig is het echter gebruikelijker een permanente haargolf aan te brengen. Hierbij worden de zwavelbruggen tussen de keratineketens verbroken en dit resulteert in een blijvend effect.
Watergolf wordt nog vaak geklasseerd als "behandeling voor oudere dames", maar zonder dat velen het beseffen lopen veel jonge vrouwen met een "watergolfkapsel" rond.
# Watergras

Watergras (Catabrosa aquatica) is een overblijvend kruid die behoort tot de grassenfamilie. De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als vrij zeldzaam en stabiel of toegenomen. Watergras komt voor in bijna heel Europa, het kustgebied van Noordelijk-Afrika en in Zuidwest- en Midden-Azië. In Nederland komt watergras vooral voor in het westen, de laagveengebieden. Het aantal chromosomen 2n = 20. Watergras drijft vaak in het water, waarbij de bladeren boven het water uitsteken.
De plant wordt 20-70 cm hoog en vormt uitlopers, die in de modder vastzitten of in ondiep water zweven. De blauwgroene, kale stengels zijn vaak iets roodpaars aangelopen en kunnen op de knopen wortels vormen. De 5-30 cm lange en 3-12 mm brede bladeren zijn vrij slap en hebben een stompe top. Het blad is overdwars gekreukeld. Aan beide zijde van de middennerf zit een gootje. Het jonge blad is samengevouwen. De gladde, kale, tot bijna bovenaan gesloten bladschede is gekield en aan de zijden samengedrukt. Het tongetje is 2-5 mm lang en heeft een afgeronde top.
Watergras bloeit van mei tot in september met ijle, veelbloemige, 5-30 cm lange, losse, rechtopgaande pluimvormige bloeiwijzen. De pluim heeft een dikke hoofdas en is tussen de kransen iets buikig. De ruwe, onderste zijtakken staan wijd uit. De meestal tweebloemige aartjes zijn 2,5-4 mm lang. Het 0,5-4 mm lange aartsteeltje is ruw. De kale, gladde, eironde, vliezige, 0,8-1,8 mm lange kelkkafjes zijn niet of onduidelijk generfd en aan de top vaak gekarteld. Ze zijn veel korter dan het aartje. Het bovenste, eennervige, breed eironde, 1,5-2 mm lange, violette kelkkafje is groter dan het onderste. De drienervige, breed eironde, kale en gladde, kroonkafjes zijn 2-3 mm lang. Het bovenste kroonkafje is even lang als het onderste. Het onderste kroonkafje heeft een vliezige top. De meeldraden zijn 0,8 -1,8 mm lang en de helmknoppen ongeveer 1 mm.
De elliptische, 1,8-2,2 mm lange, kale en gladde vrucht is een graanvrucht.
Watergras komt voor in grasland naast toegangsdammen, op vertrapte plekken, akkers, waterkanten, langs veenweidesloten, afgravingen, duinplassen, maar ook in ondiepe, enigszins vervuilde beken en kanaaltjes.
* Drijvend watergras
* Stengels
* Blad
* Tongetje
* Pluim
* Aartjes
* Bloemen met meeldraden
* Vruchten
# Weald and Downland Living Museum

Het Weald and Downland Living Museum is een openluchtmuseum in Singleton, in het Engelse graafschap West Sussex. Het domein is 16 hectare groot en telt 50 historische en gereconstrueerde bouwwerken van de 10e tot en met de 19e eeuw uit Zuidoost-Engeland. Het Weald and Downland-museum wil representatieve voorbeelden van de vernaculaire architectuur van de streek redden, bewaren en tentoonstellen. Het museum organiseert ook workshops en evenementen. In 2017 werd een nieuwe museumwinkel, tentoonstellingsruimte en cafetaria geopend aan de ingang.
Het televisieprogramma The Repair Shop (2017–heden) van BBC wordt opgenomen in een schuur in het museum.
# Weak in the Presence of Beauty

Weak in the Presence of Beauty is een nummer van de Britse groep Floy Joy uit 1986. In 1987 bracht de Britse zangeres Alison Moyet een cover van het nummer uit, als tweede single van haar tweede soloalbum Raindancing.
De versie van Floy Joy werd nergens een hit. De versie van Moyet werd echter wel een hit, vooral in Europa en Oceanië. In het Verenigd Koninkrijk behaalde haar versie de 6e positie. In Nederland werd de plaat veel gedraaid op Radio 3 en werd een bescheiden hit. De plaat bereikte de 16e positie in de Nederlandse Top 40 en de 25e positie in de Nationale Hitparade. In België in de Vlaamse Radio 2 Top 30 kwam de plaat tot de 18e positie.
# Wavreille

Wavreille is een plaats en deelgemeente van de Belgische gemeente Rochefort. Wavreille ligt in de provincie Namen en was tot 1 januari 1977 een zelfstandige gemeente.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen, 1976= inwoneraantal op 31 december
Deelgemeenten: Ave-et-Auffe · Buissonville · Éprave · Han-sur-Lesse · Jemelle · Lavaux-Sainte-Anne · Lessive · Mont-Gauthier · Rochefort · Villers-sur-Lesse · Wavreille Overige dorpen en gehuchten: Auffe · Ave · Belvaux · Briquemont · Forzée · Frandeux · Génimont · Hamerenne · Havrenne · Jamblinne · Laloux · Navaugle · Vignée Belgische gemeenten · arrondissement Dinant · provincie Namen · Wallonië
# Wavrille

Wavrille is een gemeente in het Franse departement Meuse (regio Grand Est) en telt 44 inwoners (2009). Wavrille maakt deel uit van het kanton Montmédy in het arrondissement Verdun.

## Geschiedenis

In 1973 fuseerde de gemeente met Étraye tot de gemeente Étraye-Wavrille, die in 1988 weer werd opgeheven. Wavrille werd weer een zelfstandige gemeente die tot 22 maart 2015 onderdeel uitmaakte van het kanton Damvillers, dat op die dag werd opgeheven.

## Geografie

De oppervlakte van Wavrille bedraagt 5,1 km², de bevolkingsdichtheid is dus 8,6 inwoners per km². Het plaatsje ligt aan de Thinte.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).