OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Siegwart Lindenberg

Siegwart Michael Lindenberg (München, 26 december 1941) is een Duits-Nederlandse sociaal wetenschapper. Hij is de bedenker van het RREEMM-model, een uitbreiding op de rationelekeuzetheorie (rational choice theory).
In dit model is een individu een "Restricted, Resourceful, Expecting, Evaluating, Maximizing Man". Lindenberg ging bij het maken van dit model uit van de homo oeconomicus, wat inhoudt dat mensen zeer rationeel en egoïstisch zijn om meer winst voor zichzelf te maken. Lindenberg voegde hier tal factoren aan toe, om het model zo realistisch mogelijk te maken. De gemodelleerde individuele actor ('man') probeert niet alleen om zijn individuele winst te maximaliseren ('maximizing'), hij is hierbij beperkt in zijn mogelijkheden ('restricted'), maar heeft zijn eigen middelen voor de actie ('recourceful'), gaat niet van objectieve gebeurtenissen uit, maar schat deze subjectief in ('expecting') en probeert deze in termen van zijn werkelijke doelstellingen te evalueren ('evaluating'). Lindenbergs essay An assessment of the new political economy: its potential for the social sciences and for sociology in particular geldt als een van de belangrijkste werken van de rationelekeuzetheorie in de sociologie en politicologie.
Lindenberg promoveerde aan de Harvard-universiteit en is docent sociologie aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij is begonnen aan een muzikale opleiding aan de Universiteit van Keulen, voordat hij zich in 1962 in de sociale wetenschappen stortte en aan de Universiteit van Mannheim afstudeerde. Hij is gespecialiseerd in cognitieve sociologie en sociale rationaliteit.

## Publicaties

* Lijst van publicaties van Lindenberg.

## Externe link

* Siegwart Lindenberg op de site van de Rijksuniversiteit Groningen.
# Siekierczyn (gemeente)

De gemeente Siekierczyn is een landgemeente in het Poolse woiwodschap Neder-Silezië, in powiat Lubański.
De zetel van de gemeente is in Siekierczyn.
Op 30 juni 2004 telde de gemeente 4517 inwoners.

## Oppervlakte gegevens

In 2002 bedroeg de totale oppervlakte van gemeente Siekierczyn 49,55 km², waarvan:
* agrarisch gebied: 73%
* bossen: 16%
De gemeente beslaat 11,57% van de totale oppervlakte van de powiat.

## Demografie

Stand op 30 juni 2004:
| Omschrijving | Totaal | Totaal | Vrouwen | Vrouwen | Mannen | Mannen |
| eenheid | aantal | % | aantal | % | aantal | % |
| inwoners | 4517 | 100 | 2324 | 51,5 | 2193 | 48,5 |
| bevolkingsdichtheid (inw./km²) | 91,2 | 91,2 | 46,9 | 46,9 | 44,3 | 44,3 |
In 2002 bedroeg het gemiddelde inkomen per inwoner 1483,28 zł.

## Aangrenzende gemeenten

Lubań, Lubań, Platerówka, Sulików, Zgorzelec
# Edelmiro Amante

Edelmiro A. Amante sr., (Butuan, 21 april 1933 - Cabadbaran 10 maart 2013) was een Filipijns politicus. Hij was veertien jaar lang lid van het Huis van Afgevaardigden als afgevaardigde van het 2e kiesdistrict van Agusan del Norte. Tevens was Amante van 1992 tot 1993 korte tijd de Executive Secretary (1e minister) van Fidel Ramos en was hij van 1978 tot 1986 lid van het Batasang Pambansa, het toenmalig Filipijnse parlement.

## Biografie

Edelmiro Amante werd geboren op 21 april 1933 in de stad Butuan gelegen in de zuidelijke Filipijnse provincie Agusan del Sur. Zijn ouders waren Leoncio Amante en Rosario Atega. Amante studeerde aan de Silliman University in Dumaguete en behaalde daar in 1958 zijn Bachelor-diploma rechten. Hij begon zijn politieke carrière in de lokale politiek in Butuan, eerst als barangay captain en later was hij enkele jaren als raadslid van Butuan. In 1971 was Amante afgevaardigde op de Constitutionele Conventie waar de nieuwe Filipijne Grondwet werd besproken. Van 1978 tot de val van Ferdinand Marcos in 1986 was hij namens regio 10 lid van het Batasang Pambansa, het toenmalig Filipijnse parlement.
In de post-Marcos periode was Amante van 1987 tot 1995 was Amante lid van het Huis van Afgevaardigden als afgevaardigde van het 2e kiesdistrict van Agusan del Norte. Tevens was hij van 14 september 1992 tot 30 juni 1993 de Executive Secretary in het kabinet van president Fidel Ramos. Later was Amante van 2001 tot 2004 en van 2007 tot 2010 nog twee termijnen lid van het Huis van Afgevaardigden namens Agusan Del Norte.
Amante overleed in 2013, op 79-jarige leeftijd aan de gevolgen van leverkanker. Hij maakte deel uit van een invloedrijke familie in Agusan del Norte. Amante trouwde in 1964 met Rosario Amante, voormalig burgemeester van Cabadbaran. Samen kregen ze twee zonen en twee dochters. Hun zoon, Erlpe John Amante, werd in 2004 en 2007 gekozen als gouverneur van de provincie Agusan del Norte en hun dochter, Angelica Amante was van 1995 tot 2004 ook gouverneur van de provincie. In 2004 en 2010 werd ze gekozen als afgevaardigde van het 2e kiesdistrict van Agusan del Norte. Beide keren als opvolger van haar vader.
# Eekhoorn (vlinder)

De eekhoorn (Stauropus fagi) is een nachtvlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De vlinder heeft een spanwijdte tussen de 40 en 70 millimeter en varieert in kleur van grijs tot groen en bruin.
De vlinder komt voor in het gehele Palearctisch gebied met uitzondering van Noord-Afrika. In Nederland komt de vlinder met name voor in loofbossen op zandgrond. In België is de vlinder vrij zeldzaam.
De jonge rups lijkt op een muur en de oudere rups op een spin. De naam eekhoorn komt van de merkwaardige houding die de rups aanneemt wanneer deze zich bedreigd voelt, het achter- en voorlichaam worden dan omhoog gericht, waardoor enige gelijkenis ontstaat met een eekhoorn. In deze houding vallen dan ook direct de zeer lange voorpoten op. In de Engelse taal wordt de vlinder "kreeftmot" (Lobstermoth) genoemd.
Waardplanten van de eekhoorn zijn bomen uit de geslachten berk, Fagus en eik. De vliegtijd loopt van april tot juli.
# Slag bij Folck's Mill

De Slag bij Folck's Mill vond plaats op 1 augustus 1864 in Allegany County, Maryland als deel van de veldtochten in de Shenandoahvallei van 1864 tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog.
Nadat de Zuidelijke cavalerie op 30 juli 1864 Chambersburg, Pennsylvania had geplunderd, vertrokken de Zuidelijke generaals John McCausland en Bradley Tyler Johnson naar Cumberland in westelijke Maryland om de Baltimore and Ohio Railroad aan te vallen. Rond 15.00u op 1 augustus 1864 arriveerden de Zuidelijken in Folck’s Mill, ten oosten van Cumberland. Daar stonden drie regimenten en 6 stukken artillerie onder leiding van de Noordelijke brigadegeneraal Benjamin F. Kelley de Zuidelijken op te wachten. De Noordelijke soldaten waren zonder uitzondering nieuwe rekruten. Toen de Zuidelijken arriveerden, opende de Noordelijke artillerie het vuur. Onbekend met de vijandelijke sterkte en het terrein stelde McCausland zijn eigen artillerie op om het vijandelijke vuur te beantwoorden. Het artillerieduel duurde tot 20.00u waarna McCausland zich terugtrok in zuidoostelijke richting naar Oldtown, Maryland langs de Potomac.
De volgende dag troffen de Zuidelijken de nodige voorbereidingen om de Potomac over te steken naar West Virginia. De bruggen over het Chesapeake and Ohio Canal waren door kolonel Israel Stough verbrand. Stough stelde daarna zijn troepen op om de oversteek van de Zuidelijken tegen te houden. Na een korte strijd gaven de Noordelijken zich onder voorwaarden over. De Zuidelijken staken de kanalen over en rukten op naar Springfield in West Virginia waar ze op 4 augustus uitrustten. Hoewel de strijd zelf tactisch onbeslist was, heeft het oponthoud de spoorweg beschermd tegen vernietiging.
# Ekmanfjorden

Ekmanfjorden is een fjord van het eiland Spitsbergen, dat deel uitmaakt van de Noorse eilandengroep Spitsbergen.
Het fjord is vernoemd naar ondernemer Johan Oscar Ekman (1812-1907).

## Geografie

Het fjord is noord-zuid georiënteerd en heeft een lengte van ongeveer 18 kilometer. Ze mondt in het zuiden uit in het fjord Nordfjorden, een zijtak van het Isfjord. Aan de noordzijde heeft het fjord Ekmanfjorden twee takken.
Het fjord ligt in Nationaal park Nordre Isfjorden.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ekmanfjorden op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Ekmanfjorden (Svalbard), plaatsnamen van Noorse poolgebieden van het Noors Poolinstituut
# Ekmanspiraal

De Ekmanspiraal is de richtingverandering die een lucht- of zeestroom ondergaat onder invloed van het corioliseffect. De naam is ontleend aan de Zweedse oceanograaf Vagn Ekman. De richtingsafwijking van oppervlaktestromen werd voor het eerst opgemerkt door de Noorse oceanograaf Fridtjof Nansen tijdens de expeditie met de Fram (1893-1896).
Wind die over het zeeoppervlak waait, veroorzaakt een schuifspanning waardoor de waterdeeltjes meegesleept worden, afhankelijk van de windsterkte. De hierdoor opgewekte driftstroom ondervindt de invloed van het corioliseffect waardoor op het noordelijk halfrond een afwijking naar rechts ontstaat en op het zuidelijk halfrond een afwijking naar links. Dit resulteert in een oppervlaktestroom die theoretisch 45° afwijkt van de windrichting. In de praktijk ligt dit tussen de 20° en de 45°. Ditzelfde effect treedt dieper in de waterkolom ook op, waardoor de stroomrichting uiteindelijk omdraait. Dit punt is de wrijvingsdiepte. De stroomsnelheid is daar nog maar 4% ten opzichte van de oppervlaktestroming. Het resulterende massatransport of Ekmantransport is dwars op de wind, wat weer aanleiding is voor een gradiëntstroom. De uiteindelijke zeestroom is een resultante van de driftstroom en de gradiëntstroom. Als dit optreedt bij een kust, kan dit zorgen voor een opwelling of neerdaling van water.
* Ham, C.J. van der; Korevaar, C.G.; Moens, W.D.; Stijnman, P.C. (1998): Meteorologie en Oceanografie voor de zeevaart, De Boer Maritiem, p. 234
* NP 100 (2004): The Mariner's Handbook, The United Kingdom Hydrographic Office, p. 86-87
# Sint-Martinuskerk (Holtum)

De Sint-Martinuskerk is de parochiekerk van Holtum, gelegen aan de Martinusstraat, in de Nederlands Zuid-Limburgse gemeente Sittard-Geleen.
Op het kerkhof bij de kerk staat de Kerkhofkapel.

## Geschiedenis

De toren is van 1418 en is gebouwd in mergelsteen. Deze was onderdeel van een romaanse kerk, welke in 1887-1888 werd afgebroken en vervangen door de huidige neoromaanse bakstenen kerk. Ook de toren werd met twee (mergelstenen) geledingen verhoogd en ontstond ook de spits met de topgevels rondom.
Aanvankelijk ontstond aldus een eenbeukig kerkgebouw met halfronde apsis onder architectuur van Johannes Kayser. Boogfriezen en omlijstingen in andersgekleurde baksteen werden rijkelijk aangebracht. In 1936 werd het gebouw uitgebreid met zijbeuken en één travee waardoor een basilicaal kerkgebouw ontstond. J.E. Schoenmaekers was hier de architect.
Op 29 september 1944, tijdens de Bevrijding, werd de kerk door granaten beschadigd. De schade kon betrekkelijk eenvoudig worden hersteld.
Ook in 1985-1986 vond restauratie plaats.

## Inventaris

De kerk bezit de voet van een romaans doopvont (ongeveer 1200); een hardstenen wijwatervat (1643); een Sint-Anna-te-Drieën (4e helft 15e eeuw); Sint-Udalricusbeeld (18e eeuw); Grafzerken van adellijke heren en vrouwen (1571, 1579, 1643, 1658) en kerkmeubilair van 1888 (preekstoel, hoofdaltaar) en van 1896 (communiebank).
De klokken werden door de bezetter gestolen en weggevoerd.
De kerk en een deel van de inventaris is geklasseerd als rijksmonument.
* Kerkgebouwen in Limburg
* Monumentenbeschrijving
# Eimeria beauchampi

Eimeria beauchampi is een soort in de taxonomische indeling van de Myzozoa, een stam van microscopische parasitaire dieren. Het organisme komt uit het geslacht Eimeria en behoort tot de familie Eimeriidae. Eimeria beauchampi werd in 1917 ontdekt door Léger & Dubosq.
# Eimeria brevoortiana

Eimeria brevoortiana is een soort in de taxonomische indeling van de Myzozoa, een stam van microscopische parasitaire dieren. Het organisme komt uit het geslacht Eimeria en behoort tot de familie Eimeriidae. Eimeria brevoortiana werd in 1944 ontdekt door Hardcastle.
# Sint-Bartholomeuskerk (Hillegem)

De Sint-Bartholomeuskerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Herzele behorende plaats Hillegem, gelegen aan het Hillegemplein 1.

## Geschiedenis

Al in 1108 stond hier een kerk. In 1876 werd deze gesloopt en vervangen door een neogotisch kerkgebouw naar ontwerp van Edmond Serrure.

## Gebouw

Het betreft een driebeukig bakstenen kerkgebouw. Het koor is driezijdig afgesloten. De westertoren, in zandsteen, werd gebouwd in 1890 naar ontwerp van Jules Goethals. De kerk wordt omringd door een kerkhof met ommuring.

## Interieur

Het orgel werd vervaardigd door Pierre-Charles van Peteghem tussen 1823 en 1846, dit is het enige voorwerp dat uit de oude naar de nieuwe kerk is verhuisd. Het hoofd- en de twee zijaltaren zijn van 1882, evenals de preekstoel. Aan het hoogaltaar is een gebeeldhouwd kruisbeeld te zien, tussen Maria en Sint-Jan. Aan beide kanten van het tabernakel ziet men beelden van de vier evangelisten. De biechtstoelen zijn van 1893.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
* Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed (Vlaanderen): 76576
# Sint-Bartholomeuskerk (Halle)

De Sint-Bartholomeuskerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Zoutleeuw behorende plaats Halle, gelegen aan de Dorpsstraat.
De bakstenen kerk heeft een vlakgesloten classicistisch koor uit 1772. Het neoclassicistisch kerkschip met ingebouwde toren is van 1880 en werd ontworpen door Louis Van Arenbergh.
In de kerk vindt men enkele 18e-eeuwse barokke beelden, enkele 18e-eeuwse altaren en een 12e-eeuws romaans doopvont. Ook is er een grafsteen in renaissancestijl van 1620.
# Elachertus abditus

Elachertus abditus is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Szelényi.
# Eileen MacDonagh

Eileen MacDonagh (Geevagh, 1956) is een Ierse beeldhouwster.

## Leven en werk

MacDonagh (ook wel McDonagh) kreeg haar kunstopleiding van 1974 tot 1979 van de beeldhouwer Fred Conlon en de schilder John O'Leary aan het Sligo Regional Technical College in Sligo (County Sligo). Aansluitend volgde zij een lerarenopleiding aan de Limerick School of Art and Design in Limerick. Kortstondig was zij docente, maar al snel ging zij naar Japan, waar zij een jaar bleef. Na haar terugkomst wijdde zij zich volledig aan de beeldhouwkunst. Haar eerste werken werden gecreëerd met de materialen hout en steen. In 1992 had zij haar eerste expositie in het Project Arts Centre in Dublin. Eileen MacDonagh nam deel aan vele beeldhouwersymposia in Duitsland, Oostenrijk, Zweden, Schotland, India, Japan en de Verenigde Staten.
In 2007 was MacDonagh docente van het Stone Sculpture Symposium voor steenbeeldhouwers van de Internationale Sommerakademie für bildende Kunst in Salzburg.
De kunstenares woont en werkt in County Sligo.

## Werken (selectie)

* Linked (1986), Aberdeen Harbour (Scottish Sculpture Workshop 1986) in Aberdeen (Schotland)
* Portal (1987), Limerick (Limerick Symposium)
* Incommunicado (1989), Dublin Castle in Dublin
* Cusp (1992), Athlone Regional Technical College in Athlone
* Zonder titel (1992), beeldenroute Steine an der Grenze bij Merzig (Duitsland)
* Bridge (1993), Gulbarga (Gulbarga (district)) in India
* Standing Stones (1993), Mountmellick Library Garden in Stradbally (Stradbally Symposium)
* Milkchurns (1994), Mallow Road in County Cork
* Wasserstein (1996), Skulpturewee zu Bilschdref in Bilsdorf (Luxemburg)
* Sea Buoy (1997), Harper's Island Bridge in County Cork
* Into the Dark (2000), Sculpture in the Woodlands in Devil's Glen (County Wicklow)
* Boora Pyramid (2002), beeldenpark 'Sculpture in the Parklands (County Offaly)

## Externe link

* Website Arts Service County Cork:Eileen MacDonagh
* ↑ Irish Arts Review: interview Eileen MacDonagh
* ↑ Afbeelding op de Luxemburgstalige Wikipedia
* Gemeinsame Normdatei: 1026147530
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8282 0952
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 357656
* Virtual International Authority File: 266242271
* WorldCat (via VIAF): 266242271
# Dugesia gonocephala

Dugesia gonocephala is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water in Europa, Noord-Afrika en mogelijk West-Azië.
Het geslacht Dugesia, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Dugesiidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd, als Planaria gonocephala, voor het eerst geldig gepubliceerd in 1830 door Duges.

## Synoniemen

* Planaria gonocephala Duges, 1830
** Dugesia gonocephala (Duges, 1830)
** Planaria torva var. gonocephala (Duges, 1830)
** Goniocarena gonocephala (Duges, 1830)
** Euplanaria gonocephala (Duges, 1830)
* Planaria sagitta Schmidt, 1861
** Dugesia sagitta (Schmidt, 1861)
* Planaria subtentaculata Draparnaud, 1803
** Dugesia subtentaculata (Draparnaud, 1803)
* Tyler, S. (2011). Dugesia gonocephala (Duges, 1830) geraadpleegd via het World Register of Marine Species.
* Artois, T., Tyler, S. (2013). Dugesia sagitta (Schmidt, 1861) geraadpleegd via het World Register of Marine Species.
* Tyler, S. (2011). Dugesia subtentaculata (Draparnaud, 1803) geraadpleegd via het World Register of Marine Species.
* ↑ Kenk, R. (1974). Index of the Genera and Species of the Freshwater Triclads (Turbellaria) of the World. Smithsonian Contributions to Zoology 183: 24
# Goaxis

Goaxis is een geslacht van vlinders van de familie tandvlinders (Notodontidae).

## Soorten

* G. fertilis Dognin, 1911
* G. fuscofasciata Dognin, 1916
* G. manaca Schaus, 1939
* G. singularis Schaus, 1901
# Bulandshahr (district)

Bulandshahr is een district van de Indiase staat Uttar Pradesh. Het district telt 2.923.290 inwoners (2001) en heeft een oppervlakte van 3719 km².
Het district Bulandshahr maakt deel uit van de divisie Meerut. De hoofdstad is het gelijknamige Bulandshahr. Andere plaatsen binnen het district zijn onder meer Khurja, Sikandrabad, Siana, Dibai en Jahangirabad.
Langs de oostgrens van Bulandshahr stroomt de Ganges. Ten noordwesten van het district ligt het hoofdstedelijk territorium Delhi.
Hoofdstad: Lucknow
Districten:
Divisie Agra: Agra · Firozabad · Mainpuri · Mathura
Divisie Aligarh: Aligarh · Etah · Hathras · Kasganj
Divisie Ayodhya (Faizabad): Ambedkar Nagar · Amethi · Ayodhya (Faizabad) · Barabanki · Sultanpur
Divisie Azamgarh: Azamgarh · Ballia · Mau
Divisie Bareilly: Bareilly · Budaun · Pilibhit · Shahjahanpur
Divisie Basti: Basti · Sant Kabir Nagar · Siddharthnagar
Divisie Benares (Varanasi): Benares (Varanasi) · Chandauli · Ghazipur · Jaunpur
Divisie Chitrakoot: Banda · Chitrakoot · Hamirpur · Mahoba
Divisie Devipatan: Bahraich · Balrampur · Gonda · Shravasti
Divisie Gorakhpur: Deoria · Gorakhpur · Kushinagar · Maharajganj
Divisie Jhansi: Jalaun · Jhansi · Lalitpur
Divisie Kanpur: Auraiya · Etawah · Farrukhabad · Kannauj · Kanpur Dehat · Kanpur Nagar
Divisie Lucknow: Hardoi · Lakhimpur Kheri · Lucknow · Raebareli · Sitapur · Unnao
Divisie Meerut: Bagpat · Bulandshahr · Gautam Buddha Nagar · Ghaziabad · Hapur · Meerut
Divisie Mirzapur: Bhadohi · Mirzapur · Sonbhadra
Divisie Moradabad: Amroha · Bijnor · Moradabad · Rampur · Sambhal
Divisie Prayagraj (Allahabad): Fatehpur · Kaushambi · Pratapgarh · Prayagraj (Allahabad)
Divisie Saharanpur: Muzaffarnagar · Saharanpur · Shamli
# Nicolauskerk

De Nicolauskerk (ook wel Oostkerk) is een protestants kerkgebouw in de Zeeuwse plaats Wolphaartsdijk, gemeente Goes. Het gebouw is in 1861 gebouwd en sinds 24 mei 1976 ingeschreven in het monumentenregister.

## Geschiedenis

In het jaar 1370 werd er voor het eerst een kerk voor Wolphaartsdijk gebouwd. In 1578 werd een groot deel van de kerk vernietigd tijdens de Beeldenstorm, zowel de beelden als het gebouw raakten beschadigd.
In februari 1846 heeft men besloten om een orgel te laten bouwen voor de kerk. Besloten werd om niet een nieuw orgel te bouwen maar om het reeds bestaande Friedrichs-orgel uit de Oude Kerk van Zeist over te nemen voor een bedrag van 1.240 gulden. Tijdens de bouw van de huidige Nicolauskerk werd het orgel in een opslag geplaatst. Na plaatsing in de nieuwe kerk werd de orgelkas vergroot.
Na de Watersnood van 1953 werd de kerk gerestaureerd met behulp van het Rampenfonds. De restauratie werd in 1967 afgerond.

## Exterieur

De portiek is in het midden van de voorgevel geplaatst, in een diepe nis onder de slanke toren. De toren is in 1996 en in 2012 gerestaureerd. Bij de laatste restauratie werd hout-, lood- en schilderwerk gerestaureerd.

## Interieur

Onder de huidige vloer ligt nog de zerkenvloer van de vorige kerk. De oude vloer werd bij de nieuwbouw in 1860 ongemoeid gelaten.
Op de eerste verdieping is een verdieping met elf loges geplaatst. In een nis aan de ingangszijde is de preekstoel uit 1867 geplaatst. In 1904 werd door de firma L. van Dam & Zonen een nieuw orgel geplaatst. Het oude Friedrichs-orgel werd overgeplaatst naar de Hervormde kerk van Boven-Hardinxveld. In 1971 werden de houten prestant 8' pijpen vervangen door metalen. In 1997 werd het orgelfront verbreed.
# Witborstprinia

De witborstprinia (Prinia superciliaris) is een zangvogel uit de familie Cisticolidae.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort telt 5 ondersoorten:
* P. s. erythropleura: oostelijk Myanmar en noordwestelijk Thailand.
* P. s. superciliaris: noordoostelijk Myanmar, zuidelijk en zuidoostelijk China, noordoostelijk Thailand en noordoostelijk Indochina.
* P. s. klossi: zuidelijk Indochina.
* P. s. waterstradti: Mount Tahan (Maleisië).
* P. s. dysancrita: westelijk Sumatra.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Witborstprinia op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Aneomochtherus sahariensis

Aneomochtherus sahariensis is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Tsacas.
# Dirades reticulata

Dirades reticulata is een vlinder uit de familie van de uraniavlinders (Uraniidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1888 door Moore.
# Dirades prunaria

Dirades prunaria is een vlinder uit de familie van de uraniavlinders (Uraniidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1887 door Moore.
# Dirades subdentata

Dirades subdentata is een vlinder uit de familie van de uraniavlinders (Uraniidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1866 door Walker.