OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Nicocles engelhardti

Nicocles engelhardti is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1946 door Wilcox.
# Neurigona georgianus

Neurigona georgianus is een vliegensoort uit de familie van de slankpootvliegen (Dolichopodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Harmston and Knowlton.
# Austromitra planata

Austromitra planata is een slakkensoort uit de familie van de Costellariidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1885 door Hutton.
# Austrolimnius alcine

Austrolimnius alcine is een keversoort uit de familie beekkevers (Elmidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1965 gepubliceerd door Howard Everest Hinton.
# Auguste de Martini

Auguste Justine Hippolyte de Martini (Marseille, 13 augustus 1856 - Parijs, 20 april 1915) was hoogleraar zang (professeur de chant) aan het Conservatorium van Parijs, componist en dirigent.
Vanaf 1881 gaf hij zanglessen op de scholen van Parijs. In 1888 werd hij aangesteld als "Instituteur spécial de chant", voor de (lagere) scholen in Parijs. In 1891 trad hij in dienst bij het conservatorium als zangoefenaar (répétiteur), in 1896 werd hij docent (professeur agrégé) en in 1902 werd hij aangesteld als hoogleraar, deze functie vervulde hij tot zijn overlijden. Hij was (mede) organisator van een groot aantal concours en concerten. Tot zijn leerlingen behoorden o.a. Paul Payan, Albert Alvarez en Romain (Leon) Carbelly (Bas/Bariton). Op 18 juli 1914 trouwde hij met Jeanné Brodart.
Van 1896-1914 was hij ook directeur van het casino van Granville. Hij investeerde met succes veel geld in de wederopleving van het "Carnaval de Granville", dat tot op heden (2023), met onderbrekingen gedurende de Eerste- en Tweede Wereldoorlog, in stand is gebleven. Het carnaval is in 2017 geklasseerd als "immaterieel cultureel erfgoed", UNESCO.
Na zijn overlijden op 22 april 1915 werd hij begraven op Cimetière des Batignolles.
# Auguste de Loës

Auguste de Loës (Aigle, 17 februari 1802 - aldaar, 31 juli 1883) was een Zwitsers politicus voor de gematigde liberalen uit het kanton Vaud.

## Biografie
### Jurist

Auguste de Loës studeerde vanaf 1819 rechten aan de academie van Lausanne. In 1832 werd hij bijzitter bij het vredegerecht.

### Politicus

De Loës was gemeenteraadslid (wetgevende macht) van zijn geboorteplaats Aigle, waarvan hij tweemaal burgemeester (syndic) was, een eerste maal van 1837 tot 1845 en een tweede maal van 1853 tot 1855. Ook zijn vader Isaac was vroeger burgemeester van dit dorp.
Van 1831 tot 1866 was de Loës lid van de Grote Raad van Vaud. Hij zetelde ook in de constituantes van 1845 en 1861. Bij de federale parlementsverkiezingen van 1851 werd hij verkozen in de Nationale Raad, waar hij vanaf 1 december 1851 tot het einde van de legislatuur op 3 december 1854 zou zetelen. Negen jaar later, op 7 december 1863, werd hij vervolgens lid van de Kantonsraad, wat hij zou blijven tot 1 mei 1864.

### Militair

Op militair vlak was hij arrondissementscommandant tussen 1832 en 1845 en kolonel bij de artillerie in 1845.
# Augochlorella gratiosa

Augochlorella gratiosa is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1853 door Smith.
# Aulacoderus pici

Aulacoderus pici is een keversoort uit de familie snoerhalskevers (Anthicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door van Hille.
# Niganda strigifascia

Niganda strigifascia is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Moore.
# Nerola

Nerola is een gemeente in de Italiaanse provincie Rome (regio Latium) en telt 1503 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 18,6 km², de bevolkingsdichtheid is 79 inwoners per km².

## Demografie

Nerola telt ongeveer 694 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 2,8% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 1380 |
| 2001 | 1419 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 453 m boven zeeniveau.
Nerola grenst aan de volgende gemeenten: Fara in Sabina (RI), Montelibretti, Montorio Romano, Poggio Nativo (RI), Scandriglia (RI), Toffia (RI).
* Italiaans bureau voor statistiek
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
Affile · Agosta · Albano Laziale · Allumiere · Anguillara Sabazia · Anticoli Corrado · Anzio · Arcinazzo Romano · Ardea · Ariccia · Arsoli · Artena · Bellegra · Bracciano · Camerata Nuova · Campagnano di Roma · Canale Monterano · Canterano · Capena · Capranica Prenestina · Carpineto Romano · Casape · Castel Gandolfo · Castel Madama · Castel San Pietro Romano · Castelnuovo di Porto · Cave · Cerreto Laziale · Cervara di Roma · Cerveteri · Ciampino · Ciciliano · Cineto Romano · Civitavecchia · Civitella San Paolo · Colleferro · Colonna · Fiano Romano · Filacciano · Fiumicino · Fonte Nuova · Formello · Frascati · Gallicano nel Lazio · Gavignano · Genazzano · Genzano di Roma · Gerano · Gorga · Grottaferrata · Guidonia Montecelio · Jenne · Labico · Ladispoli · Lanuvio · Lariano · Licenza · Magliano Romano · Mandela · Manziana · Marano Equo · Marcellina · Marino · Mazzano Romano · Mentana · Monte Compatri · Monte Porzio Catone · Monteflavio · Montelanico · Montelibretti · Monterotondo · Montorio Romano · Moricone · Morlupo · Nazzano · Nemi · Nerola · Nettuno · Olevano Romano · Palestrina · Palombara Sabina · Percile · Pisoniano · Poli · Pomezia · Ponzano Romano · Riano · Rignano Flaminio · Riofreddo · Rocca Canterano · Rocca Priora · Rocca Santo Stefano · Rocca di Cave · Rocca di Papa · Roccagiovine · Roiate · Rome · Roviano · Sacrofano · Sambuci · San Cesareo · San Gregorio da Sassola · San Polo dei Cavalieri · San Vito Romano · Sant'Angelo Romano · Sant'Oreste · Santa Marinella · Saracinesco · Segni · Subiaco · Tivoli · Tolfa · Torrita Tiberina · Trevignano Romano · Vallepietra · Vallinfreda · Valmontone · Velletri · Vicovaro · Vivaro Romano · Zagarolo
# Nerodimka

De Nerodimka is een zijrivier van de Lepenac in Kosovo. De rivier is 41 kilometer lang vooraleer deze bij Kaçanik in de Lepenac stroomt. Via de Lepenac behoort de Nerodimka tot het stroomgebied van de Vardar, die uitmondt in de Egeïsche Zee. De Nerodimka heeft een stroomgebied van 229 km² en is niet bevaarbaar.

## Bifurcatie

Bij het dorp Nerodime e Epërme bestaat er een aftakking (locatie) van een vijver die tot het stroomgebied van de Sitnica (Zwarte Zee) behoort, naar de Nerodimka. Het is het enige voorbeeld van een bifurcatie naar twee verschillende zeeën in Europa. De bifurcatie is kunstmatig. Oorspronkelijk stroomde al het water via de Sitnica, Ibar, Morava en Donau naar de Zwarte Zee. Er werd echter een dam aangelegd waardoor de Sazlia-vijver ontstond. Men legde eveneens een kunstmatige tweede afvoer aan: een verbinding tussen de Sazlia-vijver en de bestaande rivier Nerodimka.
De bifurcatie is door de overheid beschermd als natuurreservaat sinds 1979.

## Loop

Na de stad Ferizaj draait de Nerodimka naar het zuiden en stroomt deze langs de dorpen Varoš Selo, Kamena Glava, Stari Kačanik, Stagovo en Runjevo, vooraleer deze bij Kaçanik uitmondt in de Lepenac.
# Nicolas Bertin

Nicolas Bertin (Parijs, 1667 of 1668 – Parijs, 11 april 1736) was een Frans schilder, tekenaar en tekenleraar.

## Levensloop

Hij was een leerling van Bon Boullogne, Jean Jouvenet, Charles Le Brun en Guy Louis Vernansal (I) in Parijs. Van 1685 tot 1689 verbleef hij in Rome waar hij lid werd van de Académie de France. In 1689 moest hij Rome vroegtijdig verlaten vanwege een affaire met een Romeinse adellijke dame. Hij vluchtte terug naar Parijs, waarbij hij in Lyon een tussenstop maakte. Hij bleef zijn verdere leven in Parijs wonen, waar hij toegelaten werd tot de Académie royale de peinture et de sculpture, vanaf 1715/1716 als leraar en vanaf 1733 als conrector. Verder was hij in deze periode ook actief in Versailles, Meudon (in 1709) en Bercy (van 1712 tot 1714). Hij was leraar van Aignan-Thomas Desfriches.

## Lijst van werken

| Titel | Datering | Type | Verblijfplaats |
| Jozef en de vrouw van Potifar en Suzanna en de ouderlingen | 1699 | Schilderij | Rijksmuseum Amsterdam, Amsterdam |
| Jozef en de vrouw van Potifar en Suzanna en de ouderlingen | 1699 | Schilderij | Rijksmuseum Amsterdam, Amsterdam |
| Steniging Van De Heilige Stefanus De steniging van de Heilige Stefanus | 1700-1736 | Schilderij | Musée Henri Dupuis, Sint-Omaars. |
| Bacchanaal | 1710-1720 | Schilderij | Muzeum Narodowe w Warszawie, Warschau |
* Bibliothèque nationale de France: cb14957858h (data)
* Gemeinsame Normdatei: 124675956
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6630 2088
* KulturNav: 9549864d-47a9-4925-bca2-fdb6aadd7712
* Library of Congress Control Number: n82103211
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007425043205171
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 7645
* SNAC: w6jj9xq9
* Système universitaire de documentation: 028227158
* Union List of Artist Names: 500001400
* Virtual International Authority File: 69199697
* WorldCat (via VIAF): 69199697
# Nicolas Bosret

Nicolas Joseph Bosret (5 maart 1799 – 18 november 1876) was een Belgische componist en organist van de kathedraal Saint-Loup in Namen. Hij was al vanaf zijn zevende jaar blind, maar wist niettemin zeer spoedig zich de solfège eigen te maken. Hij kreeg les van Abbé Denis, een oudere organist aan de Naamse Saint-Loup.
In 1851 bracht hij voor de eerste maal Li Bia Bouquet ten gehore (oorspronkelijk Li bouquet del marieye geheten), een lied in het Waals. De dichter Jules Mandos bewerkte het en het verwierf een enorme populariteit. Het werd in 1856 door de gemeenteraad tot officiële hymne van Namen uitgeroepen.
Bosret was ook een van de stichters van de Société royale Moncrabeau, een van de oudste folkloristische gezelschappen van Wallonië.

## Li Bia Bouquet

Het refrein van de tekst Li Bia Bouquet:
C'est d'mwin li jou di m'mariatche, Aprètez, aprètez tos vos bouquèts, Vos lès mettroz au cwarsadje, Dès bauchèles do banquet. Mins c'èst l'minne li pus djolie Ossi vraîmint, dji m'rafie Di li donnér li bouquèt Elle aurait li bia bouquèt.

## Publicaties

* Ernest Montellier: Li bia bouquet et son auteur : Nicolas Bosret. p. 145-152.
# August Derleth

August William Derleth (Sauk City, 24 februari 1909 - aldaar, 4 juli 1971) was een Amerikaanse auteur van horrorverhalen, uitgever en redacteur.

## Carrière

Derleth verkocht op zestienjarige leeftijd zijn eerste verhaal aan het tijdschrift Weird Tales en heeft in totaal ruim 100 romans en 150 verhalen geschreven. Hij was een vriend van de auteur H. P. Lovecraft. Na de dood van Lovecraft voltooide en bewerkte Derleth een aantal van diens ongepubliceerde verhalen en publiceerde deze in Weird Tales of in boekvorm. Hij introduceerde daarbij het begrip Cthulhu Mythos voor het fictieve universum waarin de verhalen van en in de traditie van Lovecraft spelen.
Twee andere grote reeksen in het werk van Derleth zijn de Sac Prairie Saga en de Mill Creek Irregulars. De eerstgenoemde bestaat uit verhalen die zich afspelen in een gebied bestaand uit Sauk City en Prairie du Sac in Wisconsin. De Mill Creek Irregulars-serie (ook bekend als de Steve and Sim Mystery Series) bestaat uit tien boeken voor jongere lezers. Dit zijn mysteryverhalen die zich ook afspelen in Prairie du Sac, in de jaren 20 van de twintigste eeuw.
Derleth was een bewonderaar van Arthur Conan Doyle en diens verhalen over Sherlock Holmes. Toen hij vernam dat Doyle niet van plan was om nog meer van deze verhalen te schrijven, vroeg Derleth hem toestemming om de serie voort te mogen zetten. Doyle verleende die niet. Derleth creëerde daarop het op Sherlock Holmes gebaseerde personage 'Solar Pons' en schreef 71 pasticheverhalen met zijn eigen creatie in de hoofdrol.
Derleth richtte in 1939 samen met Donald Wandrei zijn eigen uitgeverij op, Arkham House. Het doel was vooral om Lovecrafts werken te publiceren. De British Fantasy Society begon in 1972 met het uitreiken van de British Fantasy Awards. Die in de categorie voor beste horrorboek kreeg de naam August Derleth Award.
# Bactrocera trifaria

Bactrocera trifaria is een vliegensoort uit de familie van de boorvliegen (Tephritidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1971 door Drew.
# Nikkeloceen

Nikkeloceen is een metalloceen met als brutoformule Ni(C$_5$H$_5$)$_2$ en is ook bekend als bis(cyclopentadienyl)nikkel of NiCp$_2$. Nikkeloceen is een groene, paramagnetische vaste stof die veel onderzocht is vanwege zijn interessante eigenschappen. De stof wordt echter weinig gebruikt buiten de academische wereld.

## Structuur en binding

Nikkeloceen behoort tot een groep van organometaalverbindingen die metallocenen genoemd en is het enige metalloceen met 20 valentie-elektronen. Een metalloceen is een verbinding waarbij een metaalion is gesandwiched tussen twee cyclopentadienylliganden. In vaste toestand hebben de twee cyclopentadiënylliganden ten opzichte van elkaar een geëclipseerde conformatie en heeft het complex als geheel een D$_{5h}$-symmetrie.
Het nikkel(II)-ion draagt 8 elektronen bij, elk cyclopentadienylligand 6 elektronen. Een andere benadering is het nikkel als ongeladen te beschouwen, dus met 10 elektronen, en elk ligand met 5 elektronen. Nikkeloceen is paramagnetisch en heeft twee ongepaarde elektronen in de antibindende e$_{1g}$*-orbitalen.

## Synthese

Nikkeloceen werd voor het eerste bereid door Ernst Otto Fischer in 1953, kort na de ontdekking van ferroceen. Het kan gesynthetiseerd worden door een watervrij nikkelzout (zoals nikkel(II)chloride) te laten reageren met cyclopentadienylnatrium:
    ${\ce {NiCl2 + 2NaC5H5 -> Ni(C5H5)2 + 2NaCl}}$
Nikkeloceen kan gezuiverd worden door sublimatie in een koelvinger.

## Eigenschappen en reacties

Nikkeloceen is, zoals veel organometaalverbindingen oxidatie- en hydrolysegevoelig, en ontleedt bij blootstelling aan de lucht. De verbinding is echter niet extreem gevoelig en kan meerdere minuten zonder aanwijsbare ontleding aan de lucht gehouden worden. Nikkeloceen kan door reactie met propionzuuranhydride en waterstoftetrafluoroboraat omgezet worden tot een meervoudig metalloceencomplex.
* C. Elschenbroich, A. Salzer, in "Organometallics"; VCH: Weinheim, 1991
# Nikkeline

Nikkeline is een legering die bestaat uit ongeveer 55% koper, 25% nikkel en 20% zink.

## Eigenschappen

De eigenschappen van nikkeline zijn:
* uiterlijk: zilverwitte kleur
* soortelijke weerstand bij 20 °C: 0,34 Ωmm²/m
* maximale gebruikstemperatuur: 300 °C
* oxideert niet bij verwarming.

## Gebruik

Omwille van zijn corrosiebestendigheid wordt nikkeline veelal gebruikt voor aanloop- en regelweerstanden die opgesteld staan in een omgeving waar agressieve dampen of hoge vochtigheid kunnen voorkomen.
# Aulonothroscus minutissimus

Aulonothroscus minutissimus is een keversoort uit de familie dwergkniptorren (Throscidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1895 gepubliceerd door Edmond Fleutiaux.
# Aulonothroscus mateui

Aulonothroscus mateui is een keversoort uit de familie dwergkniptorren (Throscidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1964 gepubliceerd door Antonio Cobos Sánchez.
# Aulonothroscus obesus

Aulonothroscus obesus is een keversoort uit de familie dwergkniptorren (Throscidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1960 gepubliceerd door Antonio Cobos Sánchez.
# Aulonogyrus alternatus

Aulonogyrus alternatus is een keversoort uit de familie van schrijvertjes (Gyrinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Régimbart.
# Niptomezium patagonicum

Niptomezium patagonicum is een keversoort uit de familie klopkevers (Ptinidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1902 gepubliceerd door Maurice Pic.
# Niptodes rotundicollis

Niptodes rotundicollis is een keversoort uit de familie klopkevers (Ptinidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1846 gepubliceerd door Pierre Hippolyte Lucas.
# Nintoku

Keizer Nintoku (仁徳天皇, Nintoku-tennō, 257 - 7 februari 399) is de zestiende keizer van Japan, volgens de traditionele opvolgingsvolgorde.
Er kunnen geen vaste data worden toegekend aan deze keizer zijn leven of regering. Nintoku wordt gedacht het land te hebben geregeerd gedurende de late vierde eeuw en vroege vijfde eeuw, maar er is een schaarste aan informatie over hem. Er is onvoldoende materiaal beschikbaar voor verdere verificatie en studie. Volgens de Kojiki en de Nihonshoki was de regering van deze keizer welvarend en stelde hij het volk voor drie jaar vrij van corvee.
Volgens de Nihonshoki was hij de vierde zoon van keizer Ōjin en de vader van de keizers Richū, Hanzei en Ingyō. Deze bron vermeldt eveneens dat Nintoku heerste van 313 tot 399 maar modern onderzoek suggereert dat deze data waarschijnlijk inaccuraat zijn.
Zijn in de Nihonshoki vermelde verwezenlijkingen zijn:
* de bouw van een afwateringskanaal genaamd Naniwa no horie om een overstroming in de Kawachivlaktes te voorkomen en voor cultivering. Men meent dat dit Japans eerste grootschalig ingenieurswerk was.
* de stichting van een "thorn field estate" onder de directe controle van het keizerlijke hof (まむたのみやけ)
* de constructie van een Yokono bank (horizontaal perceel, Ikuno-ku, Osaka-shi).
Daisen-Kofun (de grootste tombe in Japan) in Sakai (Osaka) wordt gedacht zijn graftombe te zijn. De keizerlijke tombe van Nintoku's gemalin, Iwa-no hime no Mikoto, wordt gezegd zich te bevinden in Saki-cho, Nara. Beide kofun-type keizerlijke tombes worden gekenmerkt door een sleutelgatvormig eiland dat zich bevindt in een breed, met water gevulde gracht.
# Ninurta

Ninurta, ook Ningirsu, was in de Mesopotamische mythologie de god die geassocieerd werd met de irrigatie van het akkerland. Hij wordt in sommige mythen als de zoon van Enlil en Ninhursaga beschouwd. Zijn echtgenote was Gula de godin van regeneratie en genezing.
In vroege Sumerische mythen had Ninurta de gedaante van Imdugud (ook: Anzu), de stormvogel, maar geleidelijk kreeg hij een menselijke vorm. Meestal werd hij met vleugels afgebeeld. Op het strijdtoneel verscheen Ninurta als een stormvogel met leeuwenkop. Hij was namelijk ook god van de strijd.
In een mythe streed hij met de elementen, waardoor de hele natuur tegen hem in opstand kwam, ook de rotsen en de gesteenten. Maar Ninurta overwon spoedig zijn vijanden. Diegenen die met hem mee hadden gestreden beloonde hij met macht en glorie, terwijl hij de anderen liet waar ze onder de voet waren gelopen. Zo kwamen er mooie schitterende edelstenen en matte kiezelstenen.
# Badkapel (1874)

De Badkapel was een Nederlandse Hervormde Kerk aan het Gevers Deynootplein in Scheveningen.
De kerk werd in 1874 gebouwd. Architect Herman Jan van den Brink ontwierp een kruiskerk in neogotische stijl, met twee torens aan de voorgevel. In 1915 moest de kerk wijken voor een herinrichting van het Gevers Deynootplein. Het gebouw werd afgebroken en de gemeenschap kreeg een nieuwe kerk aan de Nieuwe Parklaan.
# Badiza simplex

Badiza simplex is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Butler.
# Badjaling

Badjaling is een plaats in de regio Wheatbelt in West-Australië. Het ligt 178 kilometer ten oosten van Perth, 51 kilometer ten noorden van Corrigin en 10 kilometer ten oosten van Quairading.

## Geschiedenis

Ten tijde van de Europese kolonisatie vormde de streek het grensgebied tussen de Balardong en Njakinjaki dialectgroepen van de Nyungah Aborigines. De Balardong werden door de aan de kust levende stammen de "heuvelmensen" genoemd, de Njakinjaki door de zuidelijker levende - zich in dierenhuiden kledende - stammen de "onverstaanbare naakte mensen".
In het begin van de 20e eeuw werd de streek door de overheid voor vestiging vrijgegeven. De mensen die er zich vestigden kregen ongeveer 65 hectare grond, gratis, op voorwaarde dat ze de grond binnen zeven jaar in cultuur brachten. Eerst werd Quairading gesticht en enkele jaren later, in 1914, Yuruga. Yuruga werd nog datzelfde jaar hernoemd tot Badjaling. Het werd zo genoemd omdat de Aborigines de nabijgelegen door hen gebruikte waterbronnen de 'Badjaling Spring' en de 'Badjaling Soak' noemden. 'Badjal' verwijst naar de veren die in het rond vliegen wanneer men een vogel plukt.
Een vanuit York aangelegde spoorweg bereikte Quairading in 1908. De spoorweg werd verder doorgetrokken, langs Badjaling waar een nevenspoor kwam te liggen, tot aan Bruce Rock.
In 1929 werd in Badjaling door twee zusters van de 'Uniting Church', Miss Mary Belshaw en Miss May McRidge, een missie voor Aborigines gesticht. In 1997 werden er door de 'Aboriginal Housing Board' huizen gebouwd zodat de Aborigines die in de missie opgroeiden hun oude dag 'thuis' konden doorbrengen.
In 1932 werd beslist twee graanzuigers aan het Badjaling-nevenspoor te plaatsen. Leslie Stacey nam dat jaar zijn vaders 'Sunnyvale Station' over. Hij werd een van de grootste schapentelers van zijn tijd. De schapen werden vanaf het Badjaling-nevenspoor per trein naar het 'Robbs Jetty Abattoir' vervoerd. In 1942 werden zo 3.000 en in 1971 10.000 lammeren in een keer vervoerd. Die laatste trein bestond uit twee diesellocomotieven en achtentachtig veewagons, toentertijd een West-Australisch record. Eind jaren 1970 werd de spoorweg tussen Quairading en Bruce Rock gesloten.

## 21e eeuw

Badjaling maakt deel uit van het lokale bestuursgebied (LGA) Shire of Quairading. Het is een landbouwdistrict waar voornamelijk graan en schapen worden geteeld.
In 2021 telde Badjaling 26 inwoners.

## Toerisme

* Pink Lake ligt net ten noorden van Badjaling; het is een zoutmeer dat tijdens bepaalde perioden in het jaar roze kleurt.
* Er liggen enkele natuurreservaten rondom Badjaling, waaronder het Badjaling Nature Reserve en het South Badjaling Native Reserve. Men kan er verschillende vogelsoorten waarnemen.
# Águas Belas

Águas Belas kan verwijzen naar:
* Águas Belas (Pernambuco), een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Pernambuco
* Águas Belas (Ferreira do Zêzere), een plaats in de Portugese gemeente Ferreira do Zêzere
* Águas Belas (Sabugal), een plaats in de Portugese gemeente Sabugal
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Águas Belas en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Csaba Tóth

Csaba Tóth (Nagykáta, 7 oktober 1967) is een Hongaars autocoureur.

## Carrière

Tóth begon zijn autosportcarrière in 2016 in de D4-klasse van het FIA Central European Zone Circuit Championship. Hij behaalde drie podiumplaatsen tijdens dat seizoen; één op het Autodrom Most en twee op het Automotodrom Brno.
In 2017 maakte Tóth zijn debuut in de TCR International Series voor het team Zengő Motorsport in een Seat León TCR tijdens zijn thuisrace op de Hungaroring. Hij eindigde de races op een twintigste en een achttiende plaats.