OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Riccia (plaats)

Riccia is een gemeente in de Italiaanse provincie Campobasso (regio Molise) en telt 5649 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 69,9 km², de bevolkingsdichtheid is 81 inwoners per km².
De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: Paolina, Sticozze, Mancini.

## Demografie

Riccia telt ongeveer 2203 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 7,7% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 6176 |
| 2001 | 5701 |
| 2004 | 5649 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 680 m boven zeeniveau.
Riccia grenst aan de volgende gemeenten: Castelpagano (BN), Castelvetere in Val Fortore (BN), Cercemaggiore, Colle Sannita (BN), Gambatesa, Jelsi, Pietracatella, Tufara.
* Italiaans bureau voor statistiek
Acquaviva Collecroce · Baranello · Bojano · Bonefro · Busso · Campobasso · Campochiaro · Campodipietra · Campolieto · Campomarino · Casacalenda · Casalciprano · Castelbottaccio · Castellino del Biferno · Castelmauro · Castropignano · Cercemaggiore · Cercepiccola · Civitacampomarano · Colle d'Anchise · Colletorto · Duronia · Ferrazzano · Fossalto · Gambatesa · Gildone · Guardialfiera · Guardiaregia · Guglionesi · Jelsi · Larino · Limosano · Lucito · Lupara · Macchia Valfortore · Mafalda · Matrice · Mirabello Sannitico · Molise · Monacilioni · Montagano · Montecilfone · Montefalcone nel Sannio · Montelongo · Montemitro · Montenero di Bisaccia · Montorio nei Frentani · Morrone del Sannio · Oratino · Palata · Petacciato · Petrella Tifernina · Pietracatella · Pietracupa · Portocannone · Provvidenti · Riccia · Ripabottoni · Ripalimosani · Roccavivara · Rotello · Salcito · San Biase · San Felice del Molise · San Giacomo degli Schiavoni · San Giovanni in Galdo · San Giuliano del Sannio · San Giuliano di Puglia · San Martino in Pensilis · San Massimo · San Polo Matese · Sant'Angelo Limosano · Sant'Elia a Pianisi · Santa Croce di Magliano · Sepino · Spinete · Tavenna · Termoli · Torella del Sannio · Toro · Trivento · Tufara · Ururi · Vinchiaturo
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Rhadinorhynchus saltatrix

Rhadinorhynchus saltatrix is een soort in de taxonomische indeling van de Acanthocephala (haakwormen). De worm wordt meestal 1 tot 2 cm lang. Ze komen algemeen voor in het maag-darmstelsel van ongewervelden, vissen, amfibieën, vogels en zoogdieren.
De haakworm komt uit het geslacht Rhadinorhynchus en behoort tot de familie Rhadinorhynchidae. Rhadinorhynchus saltatrix werd in 1973 beschreven door Troncy & Vassiliades.
# Rhadinorhynchus ornatus

Rhadinorhynchus ornatus is een soort in de taxonomische indeling van de Acanthocephala (haakwormen). De worm wordt meestal 1 tot 2 cm lang. Ze komen algemeen voor in het maag-darmstelsel van ongewervelden, vissen, amfibieën, vogels en zoogdieren.
De haakworm komt uit het geslacht Rhadinorhynchus en behoort tot de familie Rhadinorhynchidae. Rhadinorhynchus ornatus werd in 1918 beschreven door Harley Jones Van Cleave.
# Rhadinorhynchus pelamysi

Rhadinorhynchus pelamysi is een soort in de taxonomische indeling van de Acanthocephala (haakwormen). De worm wordt meestal 1 tot 2 cm lang. Ze komen algemeen voor in het maag-darmstelsel van ongewervelden, vissen, amfibieën, vogels en zoogdieren.
De haakworm komt uit het geslacht Rhadinorhynchus en behoort tot de familie Rhadinorhynchidae. Rhadinorhynchus pelamysi werd in 1980 beschreven door P. C. Gupta & V. C. Gupta.
# Cratichneumon spilomerus

Cratichneumon spilomerus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Kriechbaumer in 1888.
# Cratichneumon sublatus

Cratichneumon sublatus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cresson in 1864.
# Cryptocephalus sulphureus

Cryptocephalus sulphureus is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1808 gepubliceerd door G. A. Olivier.
# Cryptodifflugia

Cryptodifflugia is een geslacht in de taxonomische indeling van de Amoebozoa. Deze micro-organismen hebben geen vaste vorm en hebben schijnvoetjes. Met deze schijnvoetjes kunnen ze voortbewegen en zich voeden. Het organisme behoort tot de familie Cryptodifflugiidae. Cryptodifflugia werd in 1890 ontdekt door Penard.

## Soorten

* Cryptodifflugia angustastoma (Beyens & Chardez, 1982)
* ↑ World Register of Marine Species, Cryptodifflugia. Marinespecies.org. Geraadpleegd op 24 september 2011.
# Rhabdiopteryx navicula

Rhabdiopteryx navicula is een steenvlieg uit de familie vroege steenvliegen (Taeniopterygidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Theischinger.
* DeWalt, R. E., U. Neu-Becker & G. Stueber (2013) Plecoptera Species File Online. Version 1.0/4.1. Bezocht: 4-3-2013.
* Taxonomische informatie over Rhabdiopteryx navicula bij Fauna Europaea.
# Dioptis uniguttata

Dioptis uniguttata is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Warren.
# Glyphipterix canachodes

Glyphipterix canachodes is een vlinder uit de familie van de parelmotten (Glyphipterigidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Meyrick.
# Graphipterus salinae

Graphipterus salinae is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1849 door Bertoloni.
# Kooldruk

Kooldruk (carbon printing) is een fototechniek die oorspronkelijk werd gebruikt voor zwart-wit afdrukken gemaakt met lampenzwart. Deze techniek is als eerste beschreven door Alphonse Poitevin in 1855. Later is de techniek verder aangepast om ook in kleur te kunnen afdrukken met pigmenten door Louis Ducos du Hauron in 1868. Deze technieken zijn tot in het midden van de twintigste eeuw veel gebruikt.
Naast gomdruk is de kooldruk een van de meest houdbare druktechnieken. In een fotoarchief met negentiende-eeuws materiaal springen de kooldrukken er nog uit alsof ze gisteren zijn gemaakt. Bij de kooldruk wordt een dikke laag gepigmenteerde gelatine op een vel papier of kunststof aangebracht. Met een dichromaatoplossing wordt het droge pigmentpapier lichtgevoelig gemaakt. Na een tweede droging wordt belicht in contact met een negatief. Daarna brengt men het pigmentpapier onder water in contact met een nieuw vel papier: de uiteindelijke beelddrager. Deze sandwich wordt enige tijd onder lichte druk samengehouden en daarna voorzichtig in warm water gespoeld. De drager van het pigmentpapier komt daarbij los van het, op het andere vel, overgedragen beeld en wordt weggenomen. Na verdere spoeling in warm water wordt het beeld in koud water gehard. De naam kooldruk (carbon print) komt van het gebruikte pigment kool- of lampenzwart, in het Engels carbon black.
In nummer 70 van het blad KM Kunstenaars Materiaal is een workshop kooldruk in de vorm van beeldverhaal opgenomen.

## Afbeeldingen

* Glasgow, 1871, Thomas Annan
* London Zoo, 1889, Thomas James Dixon
* Landschap door Francis Meadow Sutcliffe
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Carbon print op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.

### Verwijzingen

* ↑ Workshop kooldruk in KM 70. Gearchiveerd op 25 januari 2022.
# Willem Zuidema

Willem Hero Zuidema (Rotterdam, 13 juli 1932 - Hilversum, 22 juli 2000) was een Nederlands theoloog en judaïcus.
Hij studeerde theologie aan de Vrije Universiteit in Amsterdam en in Kampen, judaïca aan de universiteiten van Münster en Jeruzalem, alsmede aan de voormalige Katholieke Theologische Hogeschool Amsterdam (KTHA). Ook volgde hij colleges bij rabbijn prof. Yehuda Aschkenasy, verbonden aan de voormalige Folkertsmastichting voor Talmudica, tegenwoordig stichting PaRDeS.
Van 1959 tot 1962 was hij gereformeerd predikant in Vreeland. Van 1971 tot 1975 gaf hij college aan de Faculteit voor Protestantse Godgeleerdheid in Brussel.
In laatstgenoemde periode legde hij de basis voor zijn bekendste boek, Gods partner, Ontmoeting met het Jodendom (1977), dat zes drukken verwierf en in diverse talen werd vertaald.
Daarna was hij tot 1981 studiesecretaris voor de joods-christelijke betrekkingen van de Gereformeerde Kerken in Nederland, een verbintenis die niet zonder problemen eindigde. Zuidema’s identificatie met het jodendom ging veel verder dan velen in zijn kerkelijke omgeving lief was. In 1987 promoveerde hij op het Misjna-traktaat Chagiga, dat hij interpreteerde als een handleiding voor pelgrims bij de drie opgaansfeesten in de tempel te Jeruzalem (pasen, pinksteren en loofhuttenfeest).
# Roșia de Amaradia

Roșia de Amaradia is een Roemeense gemeente in het district Gorj. Roșia de Amaradia telt 3436 inwoners.
# Cachi (departement)

Cachi is een departement in de Argentijnse provincie Salta. Het departement (Spaans: departamento) heeft een oppervlakte van 2.925 km² en telt 7.280 inwoners.

## Plaatsen in departement Cachi

* Cachi
* Cachi Adentro
* Escalchi
* La Paya
* Payogasta
* Rancagua
* San José de Cachi
* San Jose de Escalchi
# Parvanachis

Parvanachis is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soorten

* Parvanachis adamsi de Maintenon, 2014
* Parvanachis dichroma de Maintenon, 2014
* Parvanachis diminuta (C.B Adams, 1852)
* Parvanachis minibrunnea de Maintenon, 2014
* Parvanachis mullineri (Poorman, 1983)
* Parvanachis nigricans (G. B. Sowerby I, 1844)
* Parvanachis obesa (C. B. Adams, 1845)
* Parvanachis ostreicola (Sowerby III, 1882)
* Parvanachis paessleri (Strebel, 1905)
* Parvanachis pygmaea (G. B. Sowerby I, 1832)
# Parvanachis obesa

Parvanachis obesa is een slakkensoort uit de familie van de Columbellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1845 door C. B. Adams.
# Buslijn 52

Buslijn 52 kan verwijzen naar:
* Buslijn 52 (Rotterdam)
* Buslijn 52 (Schiedam)
* Buslijn 52 (Ede-Arnhem)
* Buslijn 52 (Helmond-Brandevoort)
* Buslijn 52 (Lochem-Ruighenrode)
* Buslijn 52 (Meerssen-Heerlen)
* Buslijn 52 (Middelburg-Domburg Singel)
* Buslijn 52 (Middelburg-Domburg Molen)
* Buslijn 52 (Rijswijk-Zoetermeer)
* Buslijn 52 (Dokkum-Oostmahorn)
* Buslijn 52 (Utrecht-Amersfoort)
* Buslijn 52 (Breda-Made) (nachtbus)
* Buslijn 52 (Arnhem-Wageningen) (nachtbus)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Buslijn 52 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Passaloecus singularis

Passaloecus singularis is een vliesvleugelig insect uit de familie van de graafwespen (Crabronidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1844 door Dahlbom.
# Paul Davis (voetballer, 1961)

Paul Vincent Davis (Dulwich, 9 december 1961) is een Engels voormalig betaald voetballer die doorgaans als centrale middenvelder speelde. Davis speelde 15 seizoenen voor Arsenal, van 1980 tot 1995.

## Clubcarrière
### Arsenal

Davis' carrière bij Arsenal startte toen hij 18 was, in 1980. Hij sloot zich reeds aan bij de jeugdacademie van de club in 1977. Davis debuteerde tegen Tottenham Hotspur in 1980 en werkte zich in geen tijd op tot een onmisbare schakel op het middenveld. Onder leiding van George Graham veroverde hij met Arsenal twee keer de Engelse landstitel, destijds nog First Division geheten, in 1989 en 1991. Zijn eerste landskampioenschap met Arsenal in 1989 was een dubbeltje op zijn kant, omdat concurrent Liverpool tot en met de laatste speeldag een beter doelsaldo kon voorleggen. Beide teams ontmoetten elkaar op de slotspeeldag en Arsenal was verplicht om twee doelpunten meer te scoren dan Liverpool. Alan Smith en (vooral) Michael Thomas zorgden voor een stunt en Arsenal werd voor het eerst in 18 jaar Engels landskampioen. Davis pakte tevens een dubbel met Arsenal. In 1993 werd Sheffield Wednesday opzij gezet in zowel de finale van de League Cup als de finale van de FA Cup. Davis speelde beide finales, waarvan de laatste over twee wedstrijden omdat er oorspronkelijk geen winnaar was. Een jaar na de dubbel won Davis met de club ook de UEFA Beker voor Bekerwinnaars tegen het Italiaanse AC Parma. Opnieuw was het Alan Smith, jarenlang de Engelstalige commentator bij de FIFA-computerspellenreeks, die voor het enige doelpunt zorgde. Davis speelde de hele wedstrijd aan de zijde van de piepjonge Ian Selley, de jongste speler in de finale ooit, centraal op het middenveld. Davis verliet Arsenal in 1995 op 33-jarige leeftijd, na 15 seizoenen en 446 competitiewedstrijden waarin hij 30 keer scoorde voor The Gunners.

### Stabæk en Brentford

Davis koos voor een Noors avontuur bij Stabæk, maar dit werd geen succes. Hij mocht één keer invallen, maar verder dan die ene invalbeurt kwam Davis niet. Davis keerde daarom terug naar Engeland, waar hij nog een seizoen voor Brentford uitkwam. Een 34-jarige Davis beëindigde zijn succesrijke professionele loopbaan aan het einde van het seizoen 1995/1996.

## Erelijst
### Arsenal FC

* Football League First Division
    1989, 1991
* FA Cup
    1993
* League Cup
    1987, 1993
* UEFA Beker voor Bekerwinnaars
    1994
# Bình Sa

Bình Sa is een xã in het district Thăng Bình, een van de districten in de Vietnamese provincie Quảng Nam. Bình Sa heeft ruim 6900 inwoners op een oppervlakte van 20,34 km².

## Geografie en topografie

Bình Sa ligt in het oosten van Thăng Bình op de westelijke oever van de Trường Giang. Aangrenzende xã's zijn Bình Triều, Bình Đào, Bình Hải, Bình Nam, Bình Trung en Bình Tú.
# Paul van Somer

Paul van Somer (ca. 1577 – 1621) was een Zuid-Nederlands kunstschilder die vanuit Antwerpen naar Engeland reisde tijdens het regime van Jacobus I. Paul van Somer werd een van de voornaamste schilders aan het Engels koninklijk hof. Hij schilderde een aantal portretten van zowel Jacobus, zijn echtgenote Anna van Denemarken en andere leden van het hof.
Over Paul van Somer is niet veel geweten. Ook zijn kunst is weinig of niet beschreven. Volgens Karel van Mander was hij de broer van Barend van Someren, die de dochter van Aert Mijtens meebracht en huwde nadat hij terugkeerde uit Italië. Van Mander vermeldt niet of Paul zijn broer vergezelde op die reis maar zegt wel dat hij nog ongehuwd was. Volgens gegevens in het Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie leefde Paul van 1612 tot 1614 in het huis van Steven de Gheyn in Leiden, in 1616 in Brussel en vertrok dan naar Londen waar hij hofschilder werd. Hij effende het pad voor latere hofschilders uit de Lage Landen in Engeland zoals Daniël Mijtens en Antoon van Dyck. Een van Van Dycks eerste taken aan het hof was het kopiëren van een aantal koninklijke portretten van Van Somer, zeer tegen zijn zin. Paul van Somer was, door zijn reizen door Noord-Europa, al een gerijpt kunstenaar toen hij in Engeland aankwam.
Paul van Somer ontving vaak opdrachten om koninklijke portretten te kopiëren. Jacobus haatte het poseren en verstuurde liever kopieën naar het buitenland. Er bestaan van zijn oeuvre veel varianten in gedrukte vorm. Van de schilder wordt gezegd dat hij als eerste regalia in zijn portretten verwerkte, onder meer de orde van de Kousenband. Ook andere leden van de hoge adel lieten zich door Van Somer portretteren.
* Biblioteca Nacional de España: XX4914147
* Bibliothèque nationale de France: cb14966634x (data)
* Biografisch Portaal: 02506075
* Gemeinsame Normdatei: 13852856X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7102 6057
* KulturNav: 143d86f5-2976-4ec6-a569-f2cc9541b1b5
* Library of Congress Control Number: no2009153905
* Nationale bibliotheek van Australië: 36044879
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 73860
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: BVEV087361
* Trove: 1199810
* Union List of Artist Names: 500000870
* Virtual International Authority File: 42112447
* WorldCat (via VIAF): 42112447
# Pedicia (Pedicia) grandior

Pedicia (Pedicia) grandior is een tweevleugelige uit de familie Pediciidae. De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Pedicia (Pedicia) kuwayamai

Pedicia (Pedicia) kuwayamai is een tweevleugelige uit de familie Pediciidae. De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Pedicia (Pedicia) nawai

Pedicia (Pedicia) nawai is een tweevleugelige uit de familie Pediciidae. De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Bürüs

Bürüs is een plaats (község) en gemeente in het Hongaarse comitaat Baranya. Bürüs telt 103 inwoners (2001).
# Pelargopsis

Pelargopsis is een geslacht van vogels uit de familie ijsvogels (Alcedinidae).

## Soorten

Het geslacht kent de volgende soorten:
* Pelargopsis amauroptera – Bruinvleugelijsvogel
* Pelargopsis capensis – Ooievaarsbekijsvogel
* Pelargopsis melanorhyncha – Grootsnavelijsvogel
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1).
# Bunker van Seyss-Inquart

Bunker van Seyss-Inquart kan verwijzen naar:
* Bunker van Seyss-Inquart (Apeldoorn), bunker aan de Loolaan in Apeldoorn
* Bunker van Seyss-Inquart (Wassenaar), bunker op landgoed Clingendael in Wassenaar
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Bunker van Seyss-Inquart en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Burns (Kansas)

Burns is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Kansas, en valt bestuurlijk gezien onder Marion County.
Doordat de bewoners al meer 50 jaar een zeer uitgebreid Thanksgiving programma voor buitenlandse studenten organiseren, hebben duizenden niet-Amerikaanse studenten, waaronder Nederlandse, dit kleine dorpje bezocht.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 268. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 274, een stijging van 6 (2,2%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 0,9 km², geheel bestaande uit land. Burns ligt op ongeveer 457 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 24 km rond Burns.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Burns op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Pačlavice

Pačlavice (Duits: Patschlawitz) is een Tsjechische gemeente in de regio Zlín, en maakt deel uit van het district Kroměříž. Pačlavice telt 876 inwoners.

## Geboren in Pačlavice

* Rudolf Obruča (8 juni 1874) componist en militaire kapelmeester
Bařice-Velké Těšany · Bezměrov · Blazice · Bořenovice · Brusné · Břest · Bystřice pod Hostýnem · Cetechovice · Dřínov · Holešov · Honětice · Horní Lapač · Hoštice · Hulín · Chomýž · Chropyně · Chvalčov · Chvalnov-Lísky · Jankovice · Jarohněvice · Karolín · Komárno · Koryčany · Kostelany · Kostelec u Holešova · Kroměříž · Kunkovice · Kurovice · Kvasice · Kyselovice · Lechotice · Litenčice · Loukov · Lubná · Ludslavice · Lutopecny · Martinice · Míškovice · Morkovice-Slížany · Mrlínek · Němčice · Nítkovice · Nová Dědina · Osíčko · Pacetluky · Pačlavice · Počenice-Tetětice · Podhradní Lhota · Prasklice · Pravčice · Prusinovice · Přílepy · Rajnochovice · Rataje · Roštění · Roštín · Rusava · Rymice · Skaštice · Slavkov pod Hostýnem · Soběsuky · Střílky · Střížovice · Sulimov · Šelešovice · Troubky-Zdislavice · Třebětice · Uhřice · Věžky · Vítonice · Vrbka · Zahnašovice · Záříčí · Zástřizly · Zborovice · Zdounky · Zlobice · Žalkovice · Žeranovice
# Paul Rotsart de Hertaing

Paul Clément Rotsart de Hertaing (Brugge, 19 juli 1861 - Sint-Andries, 29 mei 1929) was een Belgisch burgemeester.

## Biografie
### Familie

Baron Paul Rotsart de Hertaing was het zesde van de negen kinderen in het gezin van baron Camille Rotsart de Hertaing (1825-1901) en barones Ida Pecsteen (1828-1897). Zijn vader was burgemeester van Maldegem en lid van de Edele Confrérie van het Heilig Bloed te Brugge. Zijn grootvader was baron Charles-Honoré Pecsteen, voorzitter van de provincieraad en gedeputeerde van West-Vlaanderen. Hij was de oudere broer van jhr. Charles Rotsart de Hertaing, burgemeester van Maldegem.
Hij trouwde in 1887 in Antwerpen met barones Marie-Pauline de Borrekens (1863-1936). Ze woonden op het kasteel Forreyst, destijds bewoond door burgemeester Eugène de Peellaert. Ze kregen twee dochters.
* Germaine Rotsart de Hertaing (1890-1952), trouwde in 1911 in Sint-Andries met baron Joseph van Caloen (1885-1973), zoon van baron Albert van Caloen, advocaat, historicus en burgemeester van Loppem, en broer van baron Karl van Caloen, advocaat en burgemeester van Loppem. Ze kregen vijf zoons en twee dochters, met afstammelingen tot heden.
* Ludwine Rotsart de Hertaing (1893-1946), trouwde in 1921 in Sint-Andries met jhr. Fernand Coppieters de ter Zaele (1894-1961), burgemeester van Sint-Andries, zoon van jhr. Paul Coppieters, burgemeester van Sint-Andries. Ze kregen een zoon en twee dochters, met afstammelingen tot heden.

### Loopbaan

In 1905 werd Rotsart de Hertaing burgemeester van Sint-Andries, in opvolging van Adolphe Otto de Mentock. Hij oefende het ambt uit tot in 1919 en werd toen opgevolgd, eerst tijdelijk door Paul Coppieters en vanaf 1921 door Stanislas Emmanuel van Outryve d'Ydewalle.
In 1907 richtte hij een 'gemeentelijk hospitaal' op. Op nummer 8 in de Koude-Keukenstraat staat nog het "Gildehof" dat in 1908 tijdens zijn bestuur werd gebouwd en werd gefinancierd door zijn latere opvolger Stanislas Emmanuel van Outryve d'Ydewalle.
Zijn ontslag in 1919 werd mede veroorzaakt doordat hij, bij een terugkomst van Brugge, in het donker door een fietser werd aangereden en hierbij een ongelukkige val deed. Van toen ging het met zijn gezondheid bergaf.

## Literatuur

* Valentin VANDER BEKE, 'Paul Rotsart de Hertaing', in Kroniek van Sint-Andries, 1980, 26.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1997, Brussel, 1997
* Andries VAN DEN ABEELE, 'De twaalf burgemeesters van Sint-Andries', in Brugs Ommeland, 2012, 35-55.