OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Keeper of the Bees

Keeper of the Bees kan verwijzen naar:
* Keeper of the Bees (1925), een film van James Leo Meehan
* Keeper of the Bees (1935), een film van Christy Cabanne
* Keeper of the Bees (1947), een film van John Sturges
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Keeper of the Bees en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Katholieke Kerk in Burundi

De Katholieke Kerk in Burundi is een onderdeel van de wereldwijde Rooms-Katholieke Kerk, onder het geestelijk leiderschap van de paus en de curie in Rome.
In 2005 waren ongeveer 4.445.000 (67%) van de 6.600.000 inwoners van Burundi lid van de Katholieke Kerk.
Het land is ingedeeld in 8 bisdommen verdeeld over 2 kerkprovincies. De bisschoppen zijn lid van de bisschoppenconferentie van Burundi (Conférence des Evêques catholiques du Burundi). President van de bisschoppenconferentie is sinds juli 2007 Evariste Ngoyagoye, aartsbisschop van Bujumbura. Verder is men lid van de Association des Conférences Episcopales de l’Afrique Centrale en de Symposium des Conférences Episcoaples d’Afrique et de Madagascar.
Apostolisch nuntius voor Burundi is sinds 7 oktober 2021 aartsbisschop Dieudonné Datonou.
Paus Johannes Paulus II bezocht van 5 tot 7 september 1990 het land en deed Bujumbura aan.

## Bisdommen

* Aartsbisdom
* Bisdom
* Bujumbura
** Bubanza
** Bururi
* Gitega
** Muyinga
** Ngozi
** Rutana
** Ruyigi

## Nuntius

* Apostolisch nuntius
** Aartsbisschop Vito Roberti (1963 – 15 augustus 1965)
** Aartsbisschop Émile André Jean-Marie Maury (11 juni 1965 – 1967)
** Aartsbisschop William Aquin Carew (27 november 1969 – 10 mei 1974)
** Aartsbisschop Nicola Rotunno (29 juni 1974 – 13 april 1978)
** Aartsbisschop Donato Squicciarini (31 augustus 1978 – 16 september 1981)
* Apostolisch pro-nuntius
** Aartsbisschop Bernard Henri René Jacqueline (24 april 1982 – oktober 1985)
** Aartsbisschop Pietro Sambi (10 oktober 1985 – 28 november 1991)
** Aartsbisschop Rino Passigato (16 december 1991 – 18 maart 1996)
* Apostolisch nuntius
** Aartsbisschop Emil Paul Tscherrig (4 mei 1996 – 8 juli 2000)
** Aartsbisschop Michael Aidan Courtney (18 augustus 2000 – 29 december 2003)
** Aartsbisschop Paul Gallagher (22 januari 2004 – 19 februari 2009)
** Aartsbisschop Franco Coppola (16 juli 2009 - 31 januari 2014)
** Aartsbisschop Wojciech Załuski (15 juli 2014 - 29 september 2020)
** Aartsbisschop Dieudonné Datonou (7 oktober 2021 - heden).
# Kerk van de Goddelijke Zaligmaker (Schaarbeek)

De Kerk van de Goddelijke Zaligmaker (ook: Goddelijke Zaligmakerkerk; Église du Divin Sauveur) is een rooms-katholiek kerkgebouw te Schaarbeek, gelegen aan Roodebeeklaan 267.
Het schip en de westgevel werden gebouwd in 1934 in art decostijl en uitgevoerd in baksteen. Architect was Léonard Homez. De plannen voorzagen in een toren, maar deze werd nimmer gebouwd vanwege de Tweede Wereldoorlog. In 1967 werden, in het verlengde van de oorspronkelijke kerk, een dwarspand en een kapel toegevoegd, ontworpen door Jean Dehasse. De kapel grenst aan de naastliggende Aimé Smekensstraat.
De glas-in-loodramen werden vervaardigd door Pierre Majérus en verwijzen naar de evolutiedenkbeelden van Pierre Teilhard de Chardin.
* Kerken in Vlaanderen
* Beschrijving van het gebouw
# Kees Crone

Cornelius Franciscus Adrianus (Kees) Crone (Arnhem, 24 mei 1949) is vooral journalist en - in tweede instantie - schrijver. Hij studeerde aan de Hogere Textielschool (HtexS) in Enschede en later de Katholieke Universiteit Nijmegen. Hij behaalde er propedeuse politicologie en doctoraal publicistiek. Hij werkte daarna zeven jaar als docent massacommunicatie aan de Academie voor de Journalistiek. Al in zijn studietijd werkte hij als freelance journalist. Na zijn docentschap professionaliseerde hij zich en werd zelfstandig journalist, tekstschrijver, columnist en blogger.
Kees Crone is de oudste zoon van schrijver C.C.S. Crone. Zijn jongere broer Frans (1950-2007) beijverde zich het werk van hun vader breder onder de aandacht te brengen met onder andere de publicatie Het Utrecht van C.C.S. Crone. Vijf wandelingen (De Prom, Baarn 2001. ISBN 90 6801 767 5). Na Frans Crones overlijden in 2007 nam Kees Crone van hem de ambassadeursrol met betrekking tot de literaire erfenis van hun vader over. In maart 2021 droeg hij deze functie over aan zijn neven te weten Daan Crone en Egmont Philips. Beiden zijn kleinzonen van C.C.S. Crone. Zij blijven Marijke van Dorst ondersteunen bij het promoten van C.C.S. Crones werk. Zo verscheen 2022 de achtste druk van De Schuiftrompet bij Uitgeverij IJzer, Utrecht.

## Publicaties

* (i.s.m. Frans Crone), Ode aan Sonsbeek. Stichting Sonsbeek 100 jaar stadspark, Arnhem mei 1997, november 1997, ISBN 90-803653-1-9.
* Verlicht Kwartier. 40 jaar Arnhemse Spijkerbuurt. Uitg. Kontrast, Oosterbeek 2003, ISBN 90-75665-54-7.
* Burgemeesterswijk Bewonderd. Een Arnhemse buurt in beeld. Wijkvereniging Burgemeesterskwartier, Arnhem 2005, ISBN 90-808886-1-3.
* (i.s.m. J. Vredenberg), De Burgemeesterswijk. Wonen op stand bij Park Sonsbeek in Arnhem. Uitgeverij Matrijs, Utrecht 2007, ISBN 978 90 5345 320 9.
* Arnhem Dubbelstad. Straatnamen in wijken en buurten. Stichting Bezoekerscentrum Sonsbeek, Arnhem 2013, ISBN 978 90 7952004 6.
* Arnhem gezien door Crone. Uitgeverij Hijman Ongerijmd, Arnhem april 2018, ISBN 978-90-824587-2-5.
* (i.s.m. Johannes Kon), Arnhems Meisje is 40+ en volwassen. Uitgeverij CroneKon, Arnhem, november 2023, ISBN 978-90-9037313-3.

### Artikelen

* "C.C.S. Crone (1914-1951), Dood overrompelde literator Crone in Arnhem", Arnhems Historisch Tijdschrift (aHt), jaargang 30, 2010.
* "De historie van een ruim dertigjarig Arnhems Meisje", Arnhems Historisch Tijdschrift (aHt), jaargang 31, 2011.
* "Cornelius Carolus Stephan Crone, 1914-1951, literator en bedrijfsjournalist", Biografisch Woordenboek Gelderland, deel 10 (Hilversum 2014).
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 160794838
* Virtual International Authority File: 291274337
* WorldCat (via VIAF): 291274337
# Klei van Egemkapel

De Klei van Egemkapel is een deel van de formatie van Tielt in België en omvat afzettingen uit het Vroeg-Eoceen.

## Kenmerken

De Klei van Egemkapel komt bij de Ampe-groeve in West-Vlaanderen aan de oppervlakte. Het is afgezet aan de rand van het Noordzee-bekken tijdens het vroege Laat-Ypresien, waarmee de Klei van Egemkapel jonger is dan de formatie van Tienen met de fossielenlocaties van Dormaal en Erquelinnes.

## Fauna

Duizenden tanden van haaien en roggen zijn gevonden in de Klei van Egemkapel. Daarnaast zijn tanden van zes taxa landzoogdieren gevonden: de multituberculaat Ectypodus sp. (Neoplagiaulacidae), de opossum Armintodelphys dufraingi (Peradectidae), de insectivoren Macrocranion cf. nitens (Amphilemuridae) en Leptacodon sp. (Nyctitheriidae), een vleermuis (Palaeochiropterygidae?) en een onevenhoevige (Equoidea?).
* A land micro-mammal fauna from the Early Eocene marine Egem deposits (NP12, Belgium) and the first occurrence of the peradectid marsupial Armintodelphys outside North America. T Smith & R Smith. Geologica Belgica (2013).
# Kinabalujunglevliegenvanger

De kinabalujunglevliegenvanger (Vauriella gularis synoniem: Rhinomyias gularis) is een vogelsoort uit de familie van de Muscicapidae (vliegenvangers).

## Verspreiding en leefgebied

De soort is endemisch op Borneo en telt 2 ondersoorten:
* V. g. gularis: de bergen van Sabah.
* V. g. kamlae: Kelabithooglanden in noordelijk Sarawak.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Kinabalujunglevliegenvanger op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Kinabaluchloa

Kinabaluchloa is een geslacht uit de grassenfamilie (Poaceae). De soorten van dit geslacht komen voor in tropisch Azië.

## Soorten

Van het geslacht zijn de volgende soorten bekend:
* Kinabaluchloa nebulosa
* Kinabaluchloa wrayi
# Kila

Kila kan verwijzen naar:
* Kila (Zweden), een plaats in Zweden
* Kila (Ierse band), een Ierse folkband
* Kila, de Hindostaanse benaming voor Nieuw-Amsterdam (Suriname)
* Kila (studentenvereniging), een Gentse studentenclub
* Kila (dialect), een dialect van het Nanai, gesproken in Rusland
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Kila en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Keffenach

Keffenach is een gemeente in het Franse departement Bas-Rhin (regio Grand Est) en telt 214 inwoners (2004).
De gemeente maakt deel uit van het kanton Wissembourg in het Haguenau-Wissembourg. Voor 1 januari 2015 was het deel van het kanton Soultz-sous-Forêts en het arrondissement Wissembourg, die toen beide werd opgeheven.

## Geografie

De oppervlakte van Keffenach bedraagt 2,4 km², de bevolkingsdichtheid is 89,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Keffenach met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Externe link

* (fr) Statistische informatie op de website van INSEE
Aschbach · Beinheim · Betschdorf · Buhl · Cleebourg · Climbach · Crœttwiller · Drachenbronn-Birlenbach · Eberbach-Seltz · Hatten · Hoffen · Hunspach · Ingolsheim · Keffenach · Kesseldorf · Lauterbourg · Memmelshoffen · Mothern · Munchhausen · Neewiller-près-Lauterbourg · Niederlauterbach · Niederrœdern · Oberhoffen-lès-Wissembourg · Oberlauterbach · Oberrœdern · Retschwiller · Riedseltz · Rittershoffen · Rott · Salmbach · Schaffhouse-près-Seltz · Scheibenhard · Schleithal · Schœnenbourg · Seebach · Seltz · Siegen · Soultz-sous-Forêts · Steinseltz · Stundwiller · Surbourg · Trimbach · Wintzenbach · Wissembourg
* ↑ Populations légales 2021.
# Kefar Sava

Kefar Sava, ook wel Kfar Saba of Kfar Sava genoemd (Hebreeuws: כְּפַר סָבָא), is een stad in Israël, circa twintig kilometer ten noordoosten van Tel Aviv in de Sharonvlakte.
De stad dateert uit 1912 toen (voor het grootste deel) Joodse immigranten er een vaste nederzetting begonnen. Zij breidde later haar grondgebied uit op gronden waar tot medio mei 1948 het verwoeste en ontvolkte Palestijnse plaatsje Kfar Saba had gelegen. Het stadsdeel Shikun Kaplan ligt nu op deze plek.
In 2006 woonden er naar schatting 81.000 mensen. Veel inwoners zijn forens maar de stad beschikt zelf ook over de nodige werkgelegenheid: een aanzienlijk deel van de Israëlische hightechindustrie is er gevestigd. Sinds enige jaren is Kefar Sava via een forensenspoorlijn met Tel Aviv verbonden.

## Partnersteden

* Beit Jann (Israël)
* Columbus (Ohio) (Verenigde Staten)
* Delft (Nederland)
* Mülheim an der Ruhr (Duitsland)
* San José (Costa Rica)
* Wiesbaden (Duitsland)

## Geboren

* Miki Berkovich (1954), basketballer
* Yaron Pesztat (1961), politicus en professor filosofie
* Dorit Rabinyan (1972), schrijfster
* Galit Chait (1975), kunstschaatsster
* Idan Raichel (1977), zanger
* Harel Skaat (1981), zanger
* Eyal Meshumar (1983), voetballer
* Eden Golan (2003), zangeres

## Externe link

* (he) Website van de gemeente Kfar Saba
# Kleine duinvezelkop

De kleine duinvezelkop (Inocybe vulpinella) is een schimmel behorend tot de familie Inocybaceae. Hij komt voor (kruip)wilg (Salix repens), soms bij populier, op vochtig, kalkrijk zand. Belangrijk determinatie kenmerk is de berijping over de gehele lengte van de steel. Onder de microscoop zijn er over de gehele lengte van de steel caulocystidia te vinden.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken
#### Hoed

De hoed heeft een diameter van 12 tot 40 mm. De vorm is klokvormig tot gewelfd met of zonder umbo. De kleur is bruin met een donkerbruin centrum. De rand is meer oranjebruin of okerkleurig. De structuur is schubbig-vezelig, met een schubbig, centrum. In het begin draagt hij een velipellis waar het zand aan blijft hangen.

#### Lamellen

De lamellen zijn grijzig bruin en later donker bruin. Ze staan matig dicht bij elkaar en zijn grijzig in het centrum.

#### Steel

De steel is 3-5 cm lang en 4-6 mm dik. Naar de steelbasis bruin, met een witte, (bijna) gerande knolvoet met een diameter van tot 10 mm. Hij is berijpt over de hele steel lengte. Het vlees is bleek.

#### Geur en smaak

De geur is onbeduidend.

### Microscopische kenmerken

De sporen zijn glad tot iets hoekig. De vorm is ellipsoïde tot langwerpig-ellipsoïde of sub-cilindrisch. De sporen hebben een oranje getinte endospore. De sporenmaat is 12-18 (18,5) × 7-9 (-9,5) µm (M. Noordeloos). Het Q getal ligt tussen 1,5 tot 2,2 en Q gem tussen 1,6 en 1,9. De basidia meten 29 tot 35 × 12 tot 17 µm. Ze zijn normaal 4-sporig, maar regelmatig ook 2-sporig. De cheilocystidia, pleurocystidia en caulocystidia zijn allen dikwandig met een wand tot 5 µm dikte en hebben kristallen aan de top. De cystidia op de lamellen zijn meestal dikwandig, geel en flesvormig-spindelvormig en meten 45 tot 80 × 14 tot 26 µm met 5 µm wanddikte. De pleurocystidia meten 40 tot 66 × 12,5 tot 25 µm en zijn spoelvormig. De cheilocystidia meten 32 tot 68 × 15 tot 25 µm.

## Verspreiding

In Nederland komt hij matig algemeen voor. Ze komen voor in de grijze duinen soms in kaal zand tussen mossen. Hij staat op de rode lijst in de categorie 'Kwetsbaar'.
* (en) NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* (en) Index Fungorum
* www.yavannah.nl
* Veldgids paddenstoelen III: paddenstoelen van de zeereep, 2021 (2e druk), M. Noordeloos / ISBN 9789050117951, blz 127
# Kleine doolhofspin

De kleine doolhofspin (Allagelena gracilens) is een spinnensoort uit de familie trechterspinnen (Agelenidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd, als Araneus ovatus, in 1841 gepubliceerd door Carl Ludwig Koch. De soort werd in 2006 in het geslacht Allagelena geplaatst.

## Voorkomen

De soort komt voor van Midden-Europa en het Middellandse Zeegebied tot Midden-Azië, inclusief Nederland.
* 1 2 Platnick, N.I. (2012) The world spider catalog, version 12.5. American Museum of Natural History. DOI: 10.5531/db.iz.0001.
* ↑ Koch, C.L. (1841). Die Arachniden. Nürnberg, Achter Band, pp. 41-131. [59, f. 635]
* ↑ Zhang, Z.S., M.S. Zhu & D.X. Song (2006). A new genus of funnel-web spiders, with notes on relationships of the five genera from China (Araneae: Agelenidae). Oriental Insects 40: 77–89. [81, f. 23-28]
* ↑ Spikmans, F. (2009). Nederlands Soortenregister versie 2.0; geraadpleegd op 30 april 2010
* ↑ Helsdingen, P.J. van (2009). Naamlijst Nederlandse spinnen; Versie 2009.2
# Kleine dwergloper

De kleine dwergloper (Microlestes minutulus) is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1777 gepubliceerd door Johann August Ephraim Goeze.
# Kleine lederkop

De kleine lederkop (Philemon citreogularis) is een zangvogel uit de familie honingeters (Meliphagidae). Nauw verwant aan deze soort zijn de timorlederkop (P. inornatus), mamberanolederkop (P. brassi) en kisserlederkop (P. kisserensis) die ook wel als ondersoorten worden beschouwd.

## Kenmerken

Met een lengte van 24 - 29 cm is hij niet de kleinste van de lederkoppenfamilie, de dwerglederkop en de mamberanolederkop zijn in ieder geval kleiner. Hij is wel de kleinste soort binnen het verspreidingsgebied waar ook andere soorten lederkoppen voorkomen. Het is een saai grijs en lichtbruin gekleurde vogel, met als opvallend kenmerk een zilverwitte keel een vuilwitte vlek achter op de nek. Vergelijkbare soorten zijn groter, hebben een knobbel op de snavel of meer zwart-witcontrast op de kop.

## Verspreiding

De soort komt voor in het zuiden van Nieuw-Guinea (Trans Fly) in Papoea-Nieuw-Guinea en het uiterste zuidoosten van de provincie Papoea (Indonesië). Verder in een groot deel van het noorden en oosten van Australië.
De soort telt drie ondersoorten:
* P. c. papuensis: het zuidelijke deel van Centraal-Nieuw-Guinea.
* P. c. sordidus: noordelijk Australië.
* P. c. citreogularis: oostelijk Australië.
Het leefgebied van de kleine lederkop is half open bosgebieden, vaak in de buurt van water, moerasbos, mangrove en gebieden met struikgewas en ook wel wijn- en boomgaarden, tuinen en parken mits in de buurt van water en als daar veel bloesems zijn (vooral in Australië).

## Status

De kleine lederkop heeft een groot verspreidingsgebied en daardoor alleen al is de kans op de status kwetsbaar (voor uitsterven) uiterst gering. De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd, maar het is een vrij algemene vogel. Om deze redenen staat deze lederkop als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Kleine lederkop op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Beehler, B.M., T.K. Pratt & D.A.Zimmerman 1986. Birds of New Guinea. Princeton University Press. ISBN 0-691-02394-8.
* 1 2 (en) Pizzey, G & R. Doyle, 1980. A field guide to the birds of Australia. Collins, Sydney.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Kleine leeuwenbek

De kleine leeuwenbek (Chaenorhinum minus) is een kruidachtige plant uit de weegbreefamilie. De soort komt in België en Nederland plaatselijk vrij algemeen voor, vooral op kalkhoudende en verstoorde bodems.
De naam kleine leeuwenbek verwijst naar de voor een leeuwenbek zeer kleine, nauwelijks opvallende bloemen.

## Naamgeving en etymologie

* Synoniemen: Chaenorrhinum minus (L.) Lange, Linaria minor (L.) Desf., Antirrhinum minus L., Microrhinum minus (L.) Fourr.
* Engels: Dwarf Snapdragon, Small Toadflax
* Frans: Petite Linaire, Tete de mort, Petit Chaenorrhinum
* Duits: Klaffmund, Kleiner Orant, Kleines Leinkraut, Kleines Löwenmaul
* Spaans: Espuelilla de hoja carnosa, Linaria pequena
De botanische naam Chaenorhinum is een samenstelling van Oudgrieks χαίνειν, chainein (openen) en ῥίς, rhis (snuit), naar de vorm van de bloem. De soortaanduiding minus is Latijn en betekent 'minder'.

## Kenmerken

De kleine leeuwenbek is een eenjarige plant. De bloemstengel wordt tot 25 cm lang, meestal onvertakt maar tot bossig vertakt, rechtopstaand, grijsgroen en bezet met kleverige haren. De bladeren zijn lijn- tot spatelvormig, onderaan tegenoverstaand, hogerop verspreid langs de stengel, kortgesteeld, gaafrandig en met stompe top.
De bloemen staan afzonderlijk op lange stelen in de oksels van de bovenste stengelbladeren. De kelk staat rechtop en is diep verdeeld in vijf ongelijke spatelvormige lobben. De bloemkroon is tot 9 mm lang, lichtpaars met bleekgeel gehemelte, min of meer buisvormig, achteraan uitlopend in een kort kegelvormig spoor, naar voor openend met twee bloemlippen, een bovenste tweelobbige lip en een onderste drielobbige. Het gehemelte sluit de buis niet volledig af. Er zijn vier meeldraden en een bovenstandig vruchtbeginsel. De vrucht is een doosvrucht.
De kleine leeuwenbek bloeit van juni tot oktober.

## Habitat en verspreiding

De kleine leeuwenbek komt vooral voor op open, zonnige, matig droge tot vochtige, matig voedselrijke plaatsen, vooral op kalkrijke en zandige bodems, en dikwijls op verstoorde bodems, zoals in akkers en moestuinen, op spoorwegbermen, dijken en rivieroevers, in steengroeven, op kalkrotsen, oude muren, puinhellingen en kleiwanden.
De plant komt voor in heel Europa, behalve in het hoge noorden, en in Zuidwest-Azië.
In België is de plant plaatselijk vrij algemeen zowel in Vlaanderen als in Wallonië, in Nederland plaatselijk vrij algemeen in Limburg, het rivierengebied en in Zeeland, elders zeldzaam.

## Verwante en gelijkende soorten

De kleine leeuwenbek kan door zijn meestal onvertakte bloemstengel, lijnvormige tot spatelvormige bladeren en kleinere bloemen onderscheiden worden van het marjoleinbekje (Chaenorrhinum origanifolium).
# Kerk van Grüfflingen

De kerk van Grüfflingen is de parochiekerk van de tot de Luikse gemeente Burg-Reuland behorende plaats Grüfflingen.

## Geschiedenis

De eerste kapel kwam in 1677. Vanaf 1697 werden er Missen in opgedragen. In 1752 en 1893 werd de kapel gerestaureerd en vernieuwd. De kapel was echter klein. In 1955 werd begonnen met de bouw van een kerk. In 1956 werd de kerk ingewijd. Het is een modern kerkgebouw met voorgebouwde toren. De kerk heeft interessante glas-in-loodramen en kruiswegstaties die uit mozaïekstenen zijn vervaardigd.
* Gemeente Burg-Reuland
# Kleinwelsbach

Kleinwelsbach is een gemeente in de Duitse deelstaat Thüringen, en maakt deel uit van de Unstrut-Hainich-Kreis. Kleinwelsbach telt inwoners.
Anrode · Bad Langensalza · Bad Tennstedt · Ballhausen · Blankenburg · Bothenheilingen · Bruchstedt · Dünwald · Großvargula · Haussömmern · Herbsleben · Heroldishausen · Hornsömmern · Issersheilingen · Kammerforst · Kirchheilingen · Kleinwelsbach · Körner · Kutzleben · Marolterode · Menteroda · Mittelsömmern · Mühlhausen/Thüringen · Neunheilingen · Obermehler · Oppershausen · Rodeberg · Schlotheim · Schönstedt · Sundhausen · Tottleben · Unstruttal · Unstrut-Hainich · Urleben · Vogtei
# Kleinzerbst

Kleinzerbst is een plaats en voormalige Duitse gemeente. Sinds 1 januari 1994 is het een Ortsteil van de gemeente Aken (Elbe) in de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt, en maakt deel uit van de Landkreis Anhalt-Bitterfeld. De plaats telt 275 inwoners.
# Kleinzell

Kleinzell is een gemeente in de Oostenrijkse deelstaat Neder-Oostenrijk, gelegen in het district Lilienfeld (LF). De gemeente heeft ongeveer 800 inwoners.

## Geografie

Kleinzell heeft een oppervlakte van 93,02 km². Het ligt in het centrum van het land, ten zuidwesten van de hoofdstad Wenen.
# Kleinschaligheid

Kleinschaligheid is een begrip dat ingang vond in alternatieve visies op de economie in de jaren 70, met name geïnspireerd door het boek Small Is Beautiful - A Study of Economics As If People Mattered van Ernst Friedrich Schumacher. Deze verzameling essays uit 1973 werd datzelfde jaar vertaald als Hou het klein: een economische studie waarbij de mens weer meetelt. Het bracht Schumachers kritiek op de westerse economie onder de aandacht bij een breder publiek tijdens de oliecrisis van 1973 en de opkomst van globalisering. The Times Literary Supplement roemde het boek als een de 100 meest invloedrijke boeken sinds de Tweede Wereldoorlog. In 1999 werd een Engelstalige herziene en uitgebreidere editie met commentaren gepubliceerd.
Schumacher ontleende het devies "Small Is Beautiful" aan zijn leraar Leopold Kohr. Het wordt vaak gebruikt voor het verdedigen van kleine, geschikte technologieën waarvan wordt aangenomen dat ze mensen meer macht geven, in tegenstelling tot slogans als "groter is beter". In Nederland genoot het begrip populariteit in de milieubeweging en eind jaren 70 werd het een onderwerp in de verkiezingsprogramma's van de Politieke Partij Radikalen (PPR), ook in samenhang met het begrip "menselijke maat". Als symbool voor het begrip werd een afbeelding van het lieveheersbeestje gebruikt.
# Kleinsendelbach

Kleinsendelbach is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Forchheim. Kleinsendelbach telt 1.471 inwoners.
Dormitz · Ebermannstadt · Effeltrich · Eggolsheim · Egloffstein · Forchheim · Gößweinstein · Gräfenberg · Hallerndorf · Hausen · Heroldsbach · Hetzles · Hiltpoltstein · Igensdorf · Kirchehrenbach · Kleinsendelbach · Kunreuth · Langensendelbach · Leutenbach · Neunkirchen a.Brand · Obertrubach · Pinzberg · Poxdorf · Pretzfeld · Unterleinleiter · Weilersbach · Weißenohe · Wiesenthau · Wiesenttal