OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Futon

Futon is een leenwoord dat afgeleid is van het Japanse futon (布団 of 蒲団) [ɸɯ̥tɔɴ]uitspraak en wordt meestal gebruikt om te refereren aan de traditionele stijl van Japans beddengoed dat bestaat uit beklede matrassen en quilts. Doordat deze buigzaam zijn, kunnen ze overdag worden opgevouwen en opgeborgen, zodat de slaapkamer gebruikt kan worden voor andere doeleinden. De set beddengoed die aangeduid wordt als futon in Japan bestaat voornamelijk uit een shikibuton (敷き布団, bodemmatras) en een kakebuton (掛け布団, dikke gewatteerde quilt). Het woord is van Sino-Japanse oorsprong en betekende oorspronkelijk rond kussen gevuld met Lisdodde-aren. Het is ontstaan uit het Chinese fu (蒲, Grote Lisdodde) + ton (団, rond).
Een futon is een platte matras met een stoffen buitenkant die gevuld is met katoen, wol of synthetische tussenvulling. Ze worden in Japan in speciaalzaken met de naam futon'ya of in warenhuizen verkocht als set van bodemmatras (shikibuton), een dikke gewatteerde quilt (kakebuton) of deken (毛布 mōfu), een zomerdeken die op een grote handdoek (タオルケット , taoruketto) lijkt en een kussen (枕 makura) dat meestal gevuld is met bonen, boekweitkaf of plastic kralen. Futon zijn ontworpen om gebruikt te worden op tatami-vloeren en worden normaliter gedurende de dag opgeborgen, waardoor de tatamivloer kan ademen. Futon moeten vaak gelucht worden. Veel Japanners kloppen regelmatig hun futon uit om te voorkomen dat de vulling samengepakt raakt. Ze gebruiken een futon tataki (布団叩き), een speciaal instrument dat traditioneel van bamboe wordt gemaakt en op een westerse mattenklopper lijkt.
Futon zijn verkrijgbaar in eenpersoons, semi-tweepersoons en tweepersoons formaat. De Westerse futon is gebaseerd op de originele Japanse versie, maar heeft een aantal grote verschillen. Ze worden bijna altijd in een verstelbaar houten of metalen frame geïnstalleerd zodat deze niet alleen als bed, maar ook als bank of stoel gebruikt kan worden. Het wordt meestal gevuld met schuim en tussenvulling, heeft meestal meerdere lagen en is meestal dikker en groter dan een Japanse futon waardoor het meer op een traditionele matras lijkt. Westerse futon zijn een alternatief voor een bed of ander meubilair en worden meestal verkocht als sets met een matras en een frame. Futon hebben meestal een verwijderbare en vervangbare hoes in uiteenlopende kleuren zodat ze kunnen worden aangepast aan de moderne evoluerende smaak van decoratie. Westerse futonmatrasvullingen variëren van restjes van schuimmatrassen tot de hogere kwaliteit milieuvriendelijke natuurlijke vullingen van vilt en wol.
In het Japans is een zabuton, za(座, zitplaats) + futon (布団), een vierkant, dun kussen dat gebruikt wordt om op te zitten aan een tafel in een ruimte met tatami. Deze tafels zijn vaak rond de 30cm hoog.
# Futoma

Futoma is een plaats in het Poolse district Rzeszowski, woiwodschap Subkarpaten. De plaats maakt deel uit van de gemeente Błażowa en telt 1400 inwoners.
# Félix Gogo

Félix Gogo (Antwerpen, 12 november 1872 – aldaar, 30 november 1953) was een Belgisch kunstschilder.

## Levensloop

Gogo was vanaf 1887 leerling aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen (oa. bij Eugène Joors) en vanaf 1891 aan het Hoger Instituut voor Schone Kunsten (oa. bij Piet Van der Ouderaa). Hij nam deel aan de wedstrijden voor de Prijs van Rome in 1892, 1895, 1898 (3de Prijs) en 1901 (2de Prijs; met 'De bedrukten troosten').
Gogo reisde naar Spanje, Tunesië en Italië. In elk van deze landen heeft hij plaatselijke taferelen geschilderd.
In 1904 werd hij leraar aan de Academie van Dendermonde en in 1910 aan die te Antwerpen. Van 1934 tot 1939 was Gogo directeur van de Academie voor Schone Kunsten in Dendermonde.
Gogo schilderde figuren, landschappen (de Kempen, de Noordzeekusten), stadsgezichten, interieurs (vaak van kerken) en stillevens. Zijn thematiek verwerkte hij ook in litho’s. Gogo realiseerde een aantal muurschilderingen in de Opera in Antwerpen (1912). Deze werden later overschilderd. Hij was lid van de kunstenaarsverenigingen "De Scalden", "Als ik Kan" (waarvan hij later voorzitter werd) en "Nationaal Verbond van Kunstschilders en Beeldhouwers van België".
Gogo werd begraven op de begraafplaats berchem.

## Tentoonstellingen

* 1905, Antwerpen, Galerie Buyle, 50ste salon van "Als ick kan" ("Interieur van een kapel in Toledo")
* 1907, Brussel, Salon : "Een volksmeisje"
* 1925, Gent, Salon : "Kempisch interieur", "Vissersboot"
* 1933, Gent, Salon : "Kempisch interieur", "Hollands interieur"
* 1937, Gent, Salon : "Interieur", "Interieur van een apotheek"

## Musea

* Antwerpen, Koninklijk Museum voor Schone Kunsten
* Dinant, verzameling van de stad
* Lier, Museum Wuyts Van Campen en Baron Caroly
* Verzameling Belgische Staat

## Literatuur

* Als ick kan (tentoonstellingscatalogus), Antwerpen (Kon. Museum voor Schone Kunsten), 1975.
* J.P. De Bruyn, De Dendermondse schilderschool. (Dendermonde), (1982).
* N. Hostyn en M. Pacco, Schatten uit Dinant (tentoonstellingscatalogus), Oostende (Museum voor Schone Kunsten), 1992.
* N. Van Kerckhove, Felix Gogo.
* Allgemeines Künstlerlexicon, deel 57, München-Leipzig, 2008.
* Gemeinsame Normdatei: 119236982
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6674 7386
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 32442
* Union List of Artist Names: 500142410
* Virtual International Authority File: 5736711
* WorldCat (via VIAF): 5736711
# Galerie Westerkadekunst

Galerie Westerkadekunst is een Rotterdamse kunstgalerie waar werk van beeldend kunstenaars wordt geëxposeerd. De galerie is opgericht in 2017 door Davy Pieters en is gevestigd op Westerkade 29A, direct aan de Nieuwe Maas in het Rotterdamse Scheepvaartkwartier. De galerie heette voorheen Maaskoe Galerie. Stichting Westerkadekunst is een culturele Algemeen Nut Beogende Instelling (ANBI).

## Recente exposanten

* 2024: Sebastian Haquin, Clazien Immink, Rick Koren, Madeleine Tirtiaux
* 2023: Nikki Selser, Nona Mooij, Piet Rogie, Daan Koens, Marloe Roeper, Jolanda Linssen
* 2022: Sofja Wolsky, Sebastiaan Haquin, Inez Smit, Eelke Renschke Bekkenutte, Rick Koren
* 2021: Loréne Bourguignon, Eli de Haas, Mia van der Burg, Annelies de Graaf
# Galerie nationale du Jeu de Paume

De Galerie nationale du Jeu de Paume is een museum annex tentoonstellingsruimte, gelegen aan de Place de la Concorde in de Jardin des Tuileries in de Franse hoofdstad Parijs.

## Geschiedenis

Het museumgebouw dateert van 1861 en werd gesitueerd op de plek van een oranjerie (niet te verwarren met de oranjerie van het voormalige Palais des Tuileries, waarin thans het Musée de l'Orangerie is gevestigd) gedurende de regering van Napoleon III als sporthal voor het oude tennisspel jeu de paume.
In 1909 kreeg het gebouw zijn nieuwe bestemming als kunstmuseum, waarbij samenwerking met het Musée de l'Orangerie en het Musée du Louvre voorop stond. Gedurende de Tweede Wereldoorlog werden de kunstwerken van Joodse kunstenaars door de bezetters geconfisqueerd, opgeslagen en deels door de nazi's naar Duitsland getransporteerd. Van 1947 tot 1986 werd in de Galerie du Jeu de Paume de schilderkunst van de impressionisten getoond. In 1986 werd het nieuwe Musée d'Orsay geopend, waar de impressionistische werken naartoe verhuisden. Na de nodige aanpassingen werd het museum begin jaren negentig op initiatief van de toenmalige minister van cultuur Jack Lang heropend als Galerie Nationale du Jeu de Paume.

## Huidige situatie

Het museum Jeu de Paume is gewijd aan de moderne en hedendaagse kunst, alsmede sinds 2004 aan fotografie en videokunst.
In 2004 werden drie instellingen op het gebied van de moderne kunst en de fotografie samengevoegd, te weten de Galerie nationale du Jeu de Paume, het Centre national de la photographie en Patrimoine photographique. Het nieuwe Jeu de Paume wordt gesubsidieerd door het Ministère de la Culture.
In 2018 werd het museum bestormd en in brand gestoken tijdens de Gelehesjesrellen.

## Hôtel de Sully

Behalve het tentoonstellingsgebouw aan de Place de la Concorde, beschikt de organisatie ook over een expositieruimte in het Hôtel de Sully, gelegen aan de Rue Saint-Antoine 62 in het Parijse vierde arrondissement.

## Externe link

* (en) (fr) Website Galerie du Jeu de Paume
* ↑ (en) Paris violence: Jeu de Paume gallery on fire as 'mob storm Tuileries Garden', Elaine McCahill, 'The Mirror, 1 december 2018. Gearchiveerd op 25 september 2021.
* Bibliothèque nationale de France: cb12219296k (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058520750706706
* CiNii: DA09375501
* Gemeinsame Normdatei: 3012000-7
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2159 1549
* Library of Congress Control Number: n92062378
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007605224105171
* Système universitaire de documentation: 03086237X
* Trove: 1196441
* Virtual International Authority File: 162577497
* WorldCat (via VIAF): 162577497
# Gagrella spinacantha

Gagrella spinacantha is een hooiwagen uit de familie Sclerosomatidae.
# Gagrella signata

Gagrella signata is een hooiwagen uit de familie Sclerosomatidae.
# Gagrella sinensis

Gagrella sinensis is een hooiwagen uit de familie Sclerosomatidae.
# Galibrotus riedeli

Galibrotus riedeli is een hooiwagen uit de familie Biantidae.
# Galibrotus

Galibrotus is een geslacht van hooiwagens uit de familie Biantidae. De wetenschappelijke naam Galibrotus is voor het eerst geldig gepubliceerd door Silhavý in 1973.

## Soorten

Galibrotus omvat de volgende 3 soorten:
* Galibrotus carlotanus
* Galibrotus matiasis
* Galibrotus riedeli
* ↑ Hallan J. (2005) Biantidae in SYNOPSIS OF THE DESCRIBED OPILIONES OF THE WORLD. Gearchiveerd op 4 augustus 2017.
# Galibrotus matiasis

Galibrotus matiasis is een hooiwagen uit de familie Biantidae.
# Gartok

Gartok is een handelsmarkt in Tibet, aan de oever van de Indus, op de weg die van Shigatse en Leh (Sikkim, India) naar het oosten van het Indische district Shimla loopt.
De markt bevindt zich op een hoogte van 4460 meter en ligt aan de voet van de heilige berg Kailash. In het verdrag dat Tibet aan het einde van de Britse Veldtocht in Tibet (1903-1904) sloot, werd Gartok opengesteld voor handel met het Verenigd Koninkrijk, net als de steden Shigatse en Yatung.
Aan het eind van die betreffende veldtocht werd Gartok bezocht door een groep onder leiding van de Britse kapitein Ryder die er slechts enkele tientallen mensen aantrof in de winterkwartieren. In de zomer was de handel er anno 1985 echter volop aan de gang tussen Ladakh en Tibet, met iets minder dan tienduizend handelaren en aanverwanten.
# Garton on the Wolds

Garton on the Wolds, ook Garton, is een civil parish in het bestuurlijke gebied East Riding of Yorkshire, in het Engelse graafschap East Riding of Yorkshire met 348 inwoners.
# Gajah Sakti

Gajah Sakti kan verwijzen naar:
* Gajah Sakti (Mandau), een plaats in Indonesië
* Gajah Sakti (Bandar Pulau), een plaats in Indonesië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gajah Sakti en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Gar'ien

Gar'ien (Hebreeuws: גרעין‬, letterlijk: (cel)kern) is een Hebreeuwse term die wordt gebruikt voor groepen mensen die met elkaar naar Ottomaans Palestina, Brits Palestina en, vanaf 1948, Israël verhuisden.

## Achtergrond

Begin 20e eeuw verhuisden mensen, vooral vriendengroepen onder jongeren, in groepsverband naar Palestina/Israël. De term gar'ien verwees oorspronkelijk naar deze groepen die van over de hele wereld kwamen. In groepsverband immigreren bood de nodige ondersteuning om te overleven. Veel van deze groepen stichtten hun eigen kibboets. Deze groepen bestonden al voor de oprichting van Israël in 1948.
Gar'ien-groepen bestaan nog steeds, hoewel in een modern jasje. Het is zeldzaam dat moderne gar'ien-groepen in Israël een gemeenschap of nederzetting oprichten. Hedendaags helpen gar'ien elkaar met netwerken, belangrijke informatie en motivatie.
Het pre-militaire programma Garin Tzabar faciliteert en stimuleert de immigratie van jonge Joden naar Israël en ondersteunt hen tijdens hun militaire dienst door ze op kibboetsen in het hele land te plaatsen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Gar'in op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Gebroken neus

Gebroken neus is het achttiende deel uit de stripreeks Blueberry van Jean-Michel Charlier (scenario) en Jean Giraud (tekeningen). Het album verscheen voor het eerst in 1980 bij uitgeverij Dargaud-Lombard en Dargaud-Oberon. Het album is daarna nog vier keer herdrukt, voor het laatst in 1994. Ook verschenen er hardcover edities. Angel Face werd in 2018 samen met de delen Vogelvrij verklaard, Gebroken neus en De lange mars integraal uitgegeven door Dargaud. Het album Gebroken neus vormt met het vervolg De lange mars een tweeluik.

## Inhoud

Blueberry is lid van een Navajo-stam. Er zijn voortdurend conflicten met de blanken. Terwijl Blueberry levens wil redden door de stam naar de Mexicaanse grens te verplaatsen, is de jonge Navajo Vittorio dorstig naar wraak en wil de leiding nemen overnemen van Cochise, de oorlogsleider van de stam. Blueberry is gecharmeerd van Chini, de dochter van Cochise die ook begeerd wordt door Vittorio.

## Hoofdpersonen

* Blueberry, cavalerieluitenant
* Tolson, agent in Indiaanse zaken die gebruik maakt van zijn positie om ze te stelen of te doden
* Vittorio, vurige jonge Navajo die naar oorlog met blanke mannen verlangt
* Wild Bill Hickok, premiejager op zoek naar Blueberry
* Gideon O'Bannion, een gescalpeerde man die probeert de dood van zijn vrouw en kinderen te wreken
* ↑ (nl) ; stripinfo.be. Gearchiveerd op 2 februari 2019.
* ↑ (nl) ; stripinfo.be. Gearchiveerd op 2 februari 2019.
# Gebroken hart

Gebroken hart kan verwijzen naar:
* Het Gebroken hartje, een plant.
* Liefdesverdriet
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gebroken hart en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Gebrs. Van den Boom

Gebrs. Van den Boom (vanaf 1911 N.V. Gebrs. Van den Boom's Stoombootreederij) was een beurtvaartrederij die actief was tussen Rotterdam/Amsterdam en steden in het oosten van Nederland.

## Geschiedenis

De broers Johan Lodewijk en Gosuinus (Gos) van den Boom, zoons van een beurtschipper (Gradus van den Boom, 1809-1864), vestigden de firma Gebroeders van den Boom in Rotterdam in 1857. Met zes zeilschepen onderhielden zij beurtdiensten op Helmond en Meppel. Niet lang daarna kon een dienst op het traject Rotterdam - Zutphen - Deventer worden overgenomen en openden zij een lijn van Amsterdam naar Helmond.
Naast stukgoed, traditioneel het zwaartepunt van de beurtvaart, kon men later grotere vrachten aannemen en werden de broers actief als cargadoor. De firma schakelde over van zeil op stoomvaart.
Toen de firma in 1911 werd omgezet in een naamloze vennootschap, was zij reeds een belangrijke rederij in de Nederlandse binnenvaart. In 1913 werd J.L. van den Boom jr. belast met de leiding over het bedrijf. Tussen de beide wereldoorlogen kon de rederij nog sterk uitbreiden. Een dienst van Amsterdam via Leeuwarden naar Dokkum kon worden overgenomen en nieuwe verbindingen werden in de vaart gebracht. In 1939 beschikte zij over 36 stoomschepen, motorschepen en lichters.
In 1946 fuseerde Van den Boom met de rederij J. & A. van der Schuyt, die reeds eigenaar was van de Reederij Stanfries, in het bedrijf Van der Schuyt, Van den Boom en Stanfries NV.
* ↑ Wilschut, B.T. (2008); Stamboom Van den Boom, uitgeverij Kronieken, ISBN 978-90-8860-002-9, p.68
* ↑ Fuchs, J.M. (1955); De beurt is aan, gedenkboek 100 jaar rederij Van Swieten; Wormerveer., p. 112.
* ↑ Stoombootonderneming J. & A. van der Schuijt, privésite, geraadpleegd 25 mei 2015. Gearchiveerd op 25 mei 2015.
# Garenblekerij Boones Blijk

De Garenblekerij Boones Blijk is een landgoed ten noorden van de Belgische stad Turnhout, gelegen aan de Elzenstraat 2.

## Geschiedenis

In 1654 werd hier een garenblekerij opgericht door Peter Van de Venne en Jan Theeus. Dit bedrijf wisselde enige malen van eigenaar en in 1739 werd het overgenomen door Domenicus Vermanden. Onder deze eigenaar groeide het bedrijf. Er werd een bedrijfsgebouw opgetrokken, er werden waterlopen gegraven om vanuit de omliggende vennen het spoelwater naar de bleekvelden en het spoelreservoir te leiden. Hij werd eigenaar van het Eerste Ven, het Tweede Ven en het Peerdsven.
In 1804 kwam een einde aan het bedrijf. Het bedrijfsgebouw werd tot woning omgebouwd en op de voormalige bleekvelden werd een park aangelegd. In 1893 kwam het goed aan Emile Boone die in 1904 op het landgoed ook een kapel bouwde.

## Domein

Het betreft een min of meer driehoekig omgracht domein. Er is nog een driekante vijver aanwezig, het voormalige spoelreservoir. Verder is van de inrichting van de blekerij niet veel meer over.
Op het terrein bevindt zich het voormalig bedrijfsgebouw, het heeft een torentje met een klokje.
Het neogotisch kapelletje is een eenvoudig bakstenen gebouwtje in neogotische stijl, overkluisd met een houten tongewelf.
Ook is er een 18e-eeuwse langsschuur die tegenwoordig als paardenstal in gebruik is.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Gelora Joko Samudrostadion

Het Gelora Joko Samudrostadion is een multifunctioneel stadion in Kebomas, een plaats in Gresik in de provincie Oost-Java in Indonesië.
Het stadion wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden, de voetbalclub FC Gresik United maakt gebruik van dit stadion. Er werd ook gebruik van gemaakt op het Zuidoost-Aziatisch kampioenschap voetbal onder 16 van 2018 en het Zuidoost-Aziatisch kampioenschap voetbal onder 19 van 2018. In het stadion is plaats voor 40.000 toeschouwers. Het stadion werd geopend in 2017.
* ↑ (id) Stadion Itu Akhirnya Bernama Gelora Joko Samudro. Surya (19 juli 2021). Gearchiveerd op 21 februari 2022.
* ↑ (en) Stadiums n Indonesia. World Stadiums (19 juli 2021). Gearchiveerd op 2 februari 2012. Geraadpleegd op 19 juli 2021.
# Gastão Vidigal

Gastão Vidigal kan verwijzen naar:
* Gastão Vidigal (São Paulo), een gemeente in de Braziliaanse deelstaat São Paulo
* Gastão Vidigal (politicus), een Braziliaans politicus (1889-1950)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gastão Vidigal en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Geltwil

Geltwil is een gemeente en plaats in het Zwitserse kanton Aargau en maakt deel uit van het district Muri. Geltwil telt 194 inwoners.

## Externe link

* Statistische gegevens over deze gemeente bij Bundesamt für Statistik
Abtwil · Aristau · Auw · Beinwil · Besenbüren · Bettwil · Boswil · Buttwil · Bünzen · Dietwil · Geltwil · Kallern · Merenschwand · Mühlau · Muri · Oberrüti · Rottenschwil · Sins · Waltenschwil
* Gemeinsame Normdatei: 4523241-6
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 001787
* Virtual International Authority File: 248719853
* WorldCat (via VIAF): 248719853
# Garigny

Garigny is een gemeente in het Franse departement Cher (regio Centre-Val de Loire) en telt 248 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Bourges.

## Geografie

De oppervlakte van Garigny bedraagt 20,4 km², de bevolkingsdichtheid is 12,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Garigny met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Gaurax montanus

Gaurax montanus is een vliegensoort uit de familie van de halmvliegen (Chloropidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Coquillett.
# Geocentrophora olgae

Geocentrophora olgae is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Geocentrophora, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Prorhynchidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Timoshkin.
# Gemertseweg

De Gemertseweg is een weg/straat in Bakel in de gemeente Gemert-Bakel, Noord-Brabant. Aan deze weg, een onderdeel van de N604, zijn diverse monumenten en beeldbepalende panden terug te vinden.

## Monumenten

* Gemertseweg 2: (Parochiehuis, bouwperiode: circa 1940)
* Gemertseweg 7: (villa, bouwperiode: circa 1935)
* Gemertseweg 11: (woonhuis, bouwperiode: circa 1920)
* Gemertseweg 17:
* Gemertseweg 19: (woonhuis, bouwperiode: circa 1920)
* Gemertseweg 23: (woonhuis)
* Lijst van beeldbepalende panden, rijksmonumenten en gemeentelijke monumenten Gemert-Bakel
# Gemaalhuis Sarphatipark

Het Gemaalhuis Sarphatipark is een gebouw in het Sarphatipark in De Pijp te Amsterdam-Zuid.
De gebouwen in De Pijp zijn zelden groot qua omvang. Toch is de aanduiding kleinste monument voor wat betreft gebouwen van toepassing op dit gemaalgebouwtje in het park. Het park ligt geheel ingesloten door gebouwen, maar moet vers water hebben. Daartoe werd dit gebouwtje geplaatst die ten eerste de stroming binnen de vijvers in het park gaande houdt, vers water invoert vanuit de Singelgracht en vervuild en overtollig water afvoert naar diezelfde waterweg. De bouw van het gebouwtje was in handen van Publieke Werken van Amsterdam. Men vermoedt daarbij dat het ontwerp voor het gebouwtje wellicht in handen was van Jacobus van Niftrik, die het basisplan voor De Pijp had ingediend.
Het chaletachtige gebouwtje is van slechts een kant benaderbaar (ingang Eerste Jan van der Heijdenstraat), maar voor-, achter- en zijgevels hebben dezelfde versieringen in de vorm van uitstekende (overhellend) topgevels. Voorts is daarbij handsnijwerk toegepast. Voor wat betreft de dragende constructie is gekozen voor twee kleuren bakstenen.
Aan een van de gevels is een plaquette gehangen met daarop een tekst van Jacob Israël de Haan:
   "Langs ’t Sarphatipark reeën we dat druipendbruin in ’t waterwitlichte zonnetje lag."
* Gemaalhuis Sarphatipark
* Ruimtelijke plannen
# George Mikan

George Lawrence Mikan jr. (Joliet, 18 juni 1924 – Scottsdale, 1 juni 2005) was een Amerikaanse basketballer in de NBA. Hij speelde voor de Minneapolis Lakers en wordt gezien als een van de pioniers van het professionele basketbal. Vanwege zijn lengte van 2,08 meter was Mikan extreem dominant en kon hij tijdens zijn carrière veel domineren onder de basket.
Mikan had een succesvolle carrière als speler en won zeven NBL-, BAA- en NBA-kampioenschappen, een NBA All-Star Game MVP-prijs en drie topscorertitels. Hij was lid van de eerste vier NBA All-Star Games en de eerste zes All-BAA en All-NBA Teams. Mikan was zo dominant, dat hij verschillende regelwijzigingen in de NBA veroorzaakte, onder andere de introductie van de goaltending-regel en de creatie van de schotklok.
Na zijn spelerscarrière werd hij coach van de Lakers in het seizoen 1957-1958, maar leed bittere mislukkingen waardoor hij nog tijdens het seizoen werd ontslagen. Hij werd een van de oprichters van de American Basketball Association (ABA) en diende als commissaris van de competitie.
Voor zijn prestaties werd Mikan in 1959 ingewijd in de Basketball Hall of Fame en werd hij in 1996 gekozen tot een van de 50 beste NBA-spelers aller tijden.
In 2005 stierf hij aan diabetes.
10 Schaefer · 13 Jaros · 14 Gardner · 15 Carlson · 16 Jorgensen · 17 Pollard · 18 Ferrin · 19 Dwan · 20 Kachan · 22 Forman · 99 Mikan · Coach Kundla
10 Schaefer · 11 Hassett · 13 Jaros · 15 Carlson · 16 Harrison · 17 Pollard · 18 Ferrin · 19 Mikkelsen · 20 Grant · 22 Martin · 99 Mikan · Coach Kundla
11 Hitch · 12 Schultz · 15 Hutton · 16 Harrison · 17 Pollard · 18 Saul · 19 Mikkelsen · 22 Martin · 99 Mikan · Coach Kundla
11 Hitch · 12/13 Holstein · 15 Schnittker · 16 Harrison · 17 Pollard · 18 Saul · 19 Mikkelsen · 20 Skoog · 22 Martin · 99 Mikan · Coach Kundla
12 Holstein · 15 Schnittker · 17 Pollard · 18 Saul · 19 Mikkelsen · 20 Skoog · 22 Martin · 34 Lovellette · 99 Mikan · Coach Kundla