OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jean-Baptiste Kiéthéga

Jean-Baptiste Kiéthéga (Yako, 10 mei 1947) is een archeoloog en geschiedkundige uit Burkina Faso. Hij is hoogleraar aan de universiteit van Ouagadougou, de hoofdstad van het land. Hij behoort tot de eerste generatie wetenschappers van West-Afrika die op hun vakgebied onderzoek en publicaties verrichtten op een wetenschappelijk niveau.

## Levensloop

Na zijn schooltijd in Toma (Sourou) en later het lyceum in Koudougou slaagde hij in 1967 in de laatste stad in een bachelorgraad. Hij vervolgde zijn studie in Dakar, Senegal, en vervolgens ging hij voor vervolgstudie in archeologie en geschiedenis naar de universiteit van Sorbonne in Parijs.
Hij bekleedde tussendoor verschillende nevenfuncties. Hij was onder meer:
* Secretaris-generaal van de directie voor wetenschappelijk onderzoek en technologie (1981-83)
* Afdelingshoofd van de afdeling geschiedenis en archeologie (1983-85)
* Voorzitter van de commissie van het doctoraalprogramma van de afdeling voor geschiedenis en archeologie (1998)
Hij werkte succesvol aan de vooruitgang van de geschiedkundige en archeologische wetenschap in West-Afrika. Toen hij in 1998 in de loop van zijn carrière al werd onderscheiden met een Prins Claus Prijs, werd hij gepresenteerd als iemand uit "de eerste generatie van West-Afrikaanse archeologen". Rond die tijd had hij inmiddels 40 academici in deze vakken opgeleid. Ook zorgde hij ervoor dat de onderzoeksgegevens vanuit de universiteit beschikbaar werden gesteld aan andere onderzoeksinstituten en musea, wat hem veel waardering buiten eigen land opleverde.
In 2005 werd hij benoemd tot professor aan de universiteit van Ouagadougou. In 2007 begon hij met een onderzoek naar de verdwenen wapenvoorraden van het Franse koloniale leger tijdens de neergeslagen opstanden van 1913 en 1916 in de regio Bwaba.

## Bibliografie (selectie)

* 1980: L'exploitation traditionnelle de l'or sur la rive gauche de la Volta noire : (region de poura - Haute-Volta), with Jean Devisse
* 1983: L'or de la Volta noire: archéologie et histoire de l'exploitation traditionnelle, région de Poura, Haute-Volta, ISBN 978-2865370887, later herdrukt
* 1989: La Recherche archéologique au Burkina Faso
* 1993: Découverte du Burkina Faso (Annales des conférences organisées par le Centre culturel français Georges Méliès de Ouagadougou, 1991-1992), ISBN 978-2907888226
* 1993: État des recherches sur la production traditionnelle du fer au Burkina Faso
* 2008: La métallurgie lourde du fer au Burkina Faso: une technologie a l'époque pré-coloniale, ISBN 978-2845866904

## Externe link

* Prins Claus Fonds, profiel
* Bibliothèque nationale de France: cb12012699p (data)
* Gemeinsame Normdatei: 142234494
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8370 9365
* Library of Congress Control Number: n84076262
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071128611
* Système universitaire de documentation: 028253221
* Virtual International Authority File: 34467296
* WorldCat (via VIAF): 34467296
* ↑ Système universitaire de documentation; geraadpleegd op: 8 augustus 2022; SUDOC-identificatiecode voor editie: 040996727.
# Jeff Maleko

Jeff Maleko is een Tuvaluaans voetballer die uitkomt voor Nauti FC.
In 2011 deed Jeff mee met het Tuvaluaans zaalvoetbalteam bij Oceanian Futsal Championship 2011, hij speelde vier wedstrijden.
1 Tailolo · 2 Sogivalu · 3 Taukatea · 4 Lepaio · 5 Maleko · 6 Petaia · 7 Ionatana · 8 Uaelesi · 9 Petaia · 10 Panapa · 11 Tiute · 12 Timuani · Coach: Vave
# Jiangsu Road

Jiangsu Road (江苏路) is een station van de metro van Shanghai, gelegen in het district Changning. Het station is onderdeel van lijn 2 en lijn 11 (sinds 31 december 2009).

## Bronvermelding

* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel 江蘇路駅 op de Japanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
East Xujing · Station Shanghai Hongqiao · Hongqiao Airport Terminal 2 · Songhong Road · Beixinjing · Weining Road · Loushanguan Road · Zhongshan Park · Jiangsu Road · Jing'an Temple · West Nanjing Road · People's Square · East Nanjing Road · Lujiazui · Dongchang Road · Century Avenue · Shanghai Science & Technology Museum · Century Park · Longyang Road · Zhangjiang Hi-Tech Park · Jinke Road · Guanglan Road · Tangzhen · Middle Chuangxin Road · East Huaxia Road · Chuansha · Lingkong Road · Yuandong Avenue · Haitiansan Road · Pudong International Airport Lijnen van de metro van Shanghai: 1 · 2 · 3 · 4 · 5 · 6 · 7 · 8 · 9 · 10 · 11 · 12 · 13 · 14 · 15 · 16 · 17 · 18 · Pujiang Line
Disney Resort · Kangxin Highway · Xiuyan Road · Luoshan Road · Yuqiao · Yanyu Road · Pusan Road · East Sanlin · Sanlin · Oriental Sports Center · Longyao Road · Yunjin Road · Longhua · Shanghai Swimming Center · Xujiahui · Jiaotong University · Jiangsu Road · Longde Road · Caoyang Road · Fengqiao Road · Zhenru · Station Shanghai-West · Liziyuan · Qilianshan Road · Wuwei Road · Taopu Xincun · Nanxiang · Chenxiang Road · Malu · Jiading Xincheng · Baiyin Road · West Jiading · North Jiading aftakking: Jiading Xincheng · Shanghai Circuit · East Changji Road · Shanghai Automobile City · Anting · Zhaofeng Road · Guangming Road · Huaqiao Lijnen van de metro van Shanghai: 1 · 2 · 3 · 4 · 5 · 6 · 7 · 8 · 9 · 10 · 11 · 12 · 13 · 14 · 15 · 16 · 17 · 18 · Pujiang Line
# Jiangxi Sovjet

De Jiangxi Sovjet, formeel Chinese Sovjetrepubliek (Vereenvoudigd Chinees: 中华苏维埃共和国; Traditioneel Chinees: 中華蘇維埃共和國) geheten, bestond tussen 1931 en 1934 in Jiangxi. Deze communistische opstandelingenregering werd geregeerd door Mao Zedong en Zhu De. Ruijin werd de hoofdstad. In deze "kleine staat binnen een staat" leerde Mao guerrillaoorlogvoering en het organiseren van de boeren, hetgeen hij later gebruikte om het vasteland van Kwomintang-China voor de Communistische Partij van China te veroveren. De Jiangxi Sovjet werd onder militaire druk van de toenmalige Republikeins-Chinese regering ontbonden en de communisten vluchtten via de Lange Mars naar veiligere delen van het land.
* Library of Congress Control Number: n79091721
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007550344405171
* WorldCat Identities (via LCCN): n79-091721
# Jeroen Vanbelleghem

Jeroen Vanbelleghem is een Vlaams wielercommentator die bekendheid heeft verworven als commentator bij Eurosport. Hij werd geboren op 20 juni 1989 in Oostende en groeide op in Pervijze. Hij studeerde communicatie aan de Universiteit Sapienza Rome en journalistiek aan de Universiteit Gent.
Vanbelleghem ontwikkelde al op jonge leeftijd een passie voor wielrennen, vooral tijdens het "Tom Boonen-tijdperk". Daarnaast had hij ook interesse in journalistiek en speelde hij toneel.
In 2011 kreeg Vanbelleghem de kans om bij Eurosport te werken, nadat hij eerder bij Sporza als stagiair had gewerkt. In de eerste maanden las hij het nieuws voor, maar al snel mocht hij wielerwedstrijden gaan becommentariëren. Zijn eerste wielercommentaar was tijdens de Vierdaagse van Duinkerke in mei 2012. Hij heeft ook ervaring met het commentaar geven bij het skiën en veldrijden.
Vanbelleghem is zowel een liefhebber van Italiaanse koersen als van de Italiaanse taal en cultuur. Sinds 2017 heeft Eurosport de uitzendrechten voor alle Italiaanse wedstrijden, waardoor de bekendheid van Vanbelleghem is vergroot. Dit komt doordat Eurosport wedstrijden uitzond die niet meer te zien waren op de nationale zenders. Het feit dat Eurosport zich vooral op de Nederlandse markt richt, resulteert erin dat Vanbelleghem wordt bijgestaan door een Nederlandse co-commentator, meestal een bekende voormalige wielrenner. Sinds 2018 commentarieert hij de Ronde van Italië samen met Karsten Kroon. en in 2022 werd het duo door lezers van Wielerflits uitgeroepen tot het populairste commentaarduo op de Nederlandstalige televisie.
Vanbelleghem is getrouwd en vader van een zoon en is zelf ook recreatief fietser en hardloper.
* ↑ Wieler Revue––De Giro kent toch een Nederlandse winnaar en hij heet Karsten Kroon. Gearchiveerd op 24 maart 2023.
* 1 2 Tom Vandenbussche, Jeroen Vanbelleghem uit Pervijze is al zeven jaar wielercommentator bij Eurosport. KW.be (10 mei 2019). Gearchiveerd op 28 mei 2023.
* ↑ Eindejaarslijstjes: de beste commentator van 2017. Wielerflits (25 december 2017). Gearchiveerd op 9 december 2022.
* ↑ Deze man wordt straks de stem van de Italiaanse koersen: “Ik weet nu al dat er kritiek zal komen”. Nieuwsblad (3 maart 2017). Gearchiveerd op 8 maart 2019.
* ↑ Han Lips, "De Giro bracht twee kibbelende commentatoren bij elkaar", Het Parool, 26 oktober 2020.
* ↑ Tim Beck, Groot interview met Eurosport-commentatoren Kroon: "Jeroen is de Chris Froome, ik ben meer de Van der Poel". Wielerrevue.nl (5 mei 2023). Gearchiveerd op 29 mei 2023.
* ↑ Wian Slendebroek, Wielrennen. Eurosport.nl (31 december 2022). Gearchiveerd op 31 december 2022.
* ↑ Daan Hakkenberg, De ‘BabbelBelg’ van Eurosport volgt Giro op de voet, maar was nog nooit ter plekke: ‘Ik zit al 11 jaar in een bezemhok’. AD.nl (22 mei 2023). Gearchiveerd op 16 augustus 2023.
# Jeroen Van Den Broeck

Jeroen Van Den Broeck (Borgerhout, 16 februari 1989 – 23 november 2017) was een Belgisch voetballer die als verdediger onder meer voor AGOVV Apeldoorn speelde.

## Carrière

Jeroen Van Den Broeck speelde in de jeugd van KFC Verbroedering Geel. Nadat hij op vakantie in Spanje werd gescout vertrok hij naar Rangers FC, waar hij twee jaar in de jeugdopleiding speelde. In 2008 tekende hij na een proefperiode een amateurcontract bij AGOVV Apeldoorn. Hij debuteerde in de Eerste divisie op 15 september 2008, in de met 2-1 verloren uitwedstrijd tegen BV Veendam. Hij speelde in totaal vier competitiewedstrijden en één bekerwedstrijd voor AGOVV in het seizoen 2008/09. In het seizoen erna kwam hij niet meer in actie in Apeldoorn, en in 2010 vertrok hij transfervrij naar KFC De Kempen Tielen-Lichtaart. Hierna speelde hij nog voor Hoogstraten VV, KFC Sint-Lenaarts, KVC Houtvenne, SC City Pirates Antwerpen en KVVOG Vorselaar.
Van Den Broeck maakte in november 2017 op 28-jarige leeftijd een einde aan zijn leven.

### Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2008/09 | AGOVV Apeldoorn | Nederland | Eerste divisie | 4 | 0 | 1 | 0 | 5 | 0 |
| 2009/10 | AGOVV Apeldoorn | Nederland | Eerste divisie | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 2010/11 | KFC De Kempen | België | Vierde klasse C | 12 | 0 | 0 | 0 | 12 | 0 |
| 2011/12 | Hoogstraten VV | België | Derde klasse B | 1 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |
| Carrièretotaal | Carrièretotaal | Carrièretotaal | Carrièretotaal | 5 | 0 | 1 | 0 | 6 | 0 |
| Bijgewerkt op 31 mei 2020 ||||||||||
# Johannes Ramont

Johannes Ramont was een miniaturist werkzaam in Gent in de eerste helft van de 15e eeuw.

## Biografische elementen

Hij was vanaf 1413 in dienst van Michelle van Valois, de eerste echtgenote van Filips de Goede. Zijn baan voor het hertogelijke hof liet hem toe in Gent te werken zonder zich aan te sluiten bij het schildersgilde. In november 1418 werd hij alsnog lid van het Gentse Sint-Lucasgilde.
Hij blijft voor het hof werken en in 1436 verlucht hij een handschrift voor Isabella van Portugal de derde vrouw van Filips de Goede. In 1434 sluit hij aan bij het schildersgilde van Doornik waarschijnlijk om nieuw afzetgebied te kunnen bewerken, maar hij blijft wonen en werken in Gent. Uit archiefdocumenten blijkt dat hij twee kleine huizen in Gent bezat, een aan de Houtlei en een ander in de huidige Turrepoortsteeg, in de buurt van de Turrepoort, het Hof Posteerne en het Hof ten Walle, de hertogelijke residenties. Omwille van zijn chronische schulden moest hij die eigendommen verkopen. Ondanks zijn relaties in de hertogelijke kringen stierf hij in relatieve armoede voor 1445.

## Meesters van Guillebert de Mets

Volgens een studie uit 2016 van het Koninklijk Instituut voor het Kunstpatrimonium zou deze meester kunnen vereenzelvigd worden met ‘hand A’ uit de groep van de Meesters van Guillebert de Mets, die een belangrijk aantal miniaturen schilderde in de Decamerone gekopieerd voor Filips de Goede door Guillebert de Mets naar een Franse vertaling van Laurent de Premierfait, nu bewaard in de BnF met signatuur Arsenal Ms. 5070. Dominique Vanwijnsberghe voert hiervoor aan dat beiden werkten in Gent in de periode van 1420 tot 1445 en beiden productieve verluchters waren die anderen hebben opgeleid. Ze werkten allebei voor het Bourgondische hof en voor de hertog zelf. De zoon van Jean Ramont vestigde zich als miniaturist in Doornik en de opvolger van deze ‘Hand A’, de Meester van de Privileges van Gent en Vlaanderen, was ook zeer actief in die stad. Volgens een lijst van boeken geschreven door Guillebert de Mets, zou een Decamerone die hij geschreven had verlucht zijn door Johannes Ramont. Deze Decamerone zou het exemplaar zijn dat hij maakte voor Filips de Goede wat de identificatie sluitend zou maken.

## Werken

Als de veronderstelling, dat de Decamerone die in Parijs bewaard wordt, het exemplaar zou zijn waarover Guillebert de Mets attesteert dat het verlucht werd door Johannes Ramont correct is, zou dit een gedocumenteerd werk van Ramont zijn. Voor het overige zijn een aantal werken toegeschreven aan de Meesters van Guillebert de Mets waarschijnlijk van zijn hand.

## Externe link

* Project BR/121/PI/GuilleMets – Les Maîtres de Guillebert de Mets : une approche interdisciplinaire, Koninklijk instituut voor het kunstpatrimonium.
* 1 2 Dominique Vanwijnsberghe, Project BR/121/PI/GuilleMets – Les Maîtres de Guillebert de Mets: une approche interdisciplinaire, p. 12. Gearchiveerd op 3 oktober 2022.
* ↑ Dominique Vanwijnsberghe, Les Maîtres de Guillebert de Mets, p. 16.
# Johannes Reijers

Johannes Reijers (Werkendam, 21 maart 1887 – Lopik, 5 juni 1977) was een Nederlands politicus van de CHU.
Hij werd geboren als zoon van Johannes Reijers (1849-1887) en Klazina 't Hart (1852-1888). Zijn vader overleed enkele maanden na zijn geboorte en zijn moeder overleed een jaar daarna waarna hij opgroeide in een tuindersgezin. Na de lagere school was hij werkzaam in de tuinbouw. Hij begon met succes een zaadhandel in Zwijndrecht waarvan hij de directeur/eigenaar werd. In 1927 kwam hij daar in de gemeenteraad en hij werd er ook wethouder. Daarnaast was Reijers vanaf 1932 lid van de Provinciale Staten van Zuid-Holland. Hij werd in 1935 benoemd tot burgemeester van de Utrechtse gemeenten Kamerik en Zegveld. In 1944 was hij anderhalve maand in Utrecht geïnterneerd en de laatste maanden van de bezettingsperiode was D.J. Munnik burgemeester van Kamerik en Zegveld. Reijers keerde na de bevrijding keerde terug als burgemeester en daarnaast was hij vanaf 1946 Eerste Kamerlid. Hij ging in 1952 met pensioen maar zou tot 1963 aanblijven als lid van de Eerste Kamer. Reijers verhuisde in dat laatste jaar naar Lopik waar hij in 1977 op 90-jarige leeftijd overleed.
In Kamerik is naar hem de 'Burgemeester Reijerslaan' vernoemd.
# Jennifer Fox

Jennifer Fox kan verwijzen naar:
* Jennifer Fox (regisseuse), een Amerikaanse filmregisseuse
* Jennifer Fox (filmproducente), een Amerikaanse filmproducente
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jennifer Fox en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jennifer Freeman

Jennifer Nicole Freeman (20 oktober 1985) is een Amerikaanse actrice, vaak gecrediteerd als Jennifer N. Freeman. Freeman is best gekend als Claire Kyle in de sitcom My Wife and Kids.

## Loopbaan

Freeman is het beste bekend als Claire Kyle in de ABC sitcom My Wife and Kids. Ze maakte op tv verschillende gastoptredens (onder andere 7th Heaven, One on One, en The OC). Freeman speelde onder meer in My Wife and Kids, 7th Heaven, All That, Lizzie McGuire, Disney's Even Stevens en de Disney film Surfers. Ze speelde ook al in verschillende films zoals You Got Served en Mercy Street.

## Persoonlijk leven

Ze is geboren in Long Beach, Californië, ze heeft een Afro-Amerikaanse moeder en een Joodse vader. Ze heeft ook tweeling zussen Megan en Melissa. Freeman en basketbalspeler Earl Watson trouwden begin 2009. Samen kregen ze op 1 oktober 2009 een dochter, Isabella Amora Watson. In augustus 2010 gingen ze uiteen, ze probeerden in 2011 weer samen te zijn maar dit was enkel tijdelijk. Sinds maart 2015 zijn ze bezig met de echtscheiding.

## Filmografie
### Film

| Jaar | Titel | Rol | Notes |
| 2000 | The '70s | Ceta Kid #2 | TV movie |
| 2000 | The Visit | jong Felicia | |
| 2004 | You Got Served | Liyah | |
| 2004 | Johnson Family Vacation | Jill | |
| 2006 | Mercy Street | Emily | |
| 2008 | Jada | Jasmine | |
| 2008 | The Caretaker | Sonya | |
| 2010 | Falling Away | Emily | |
| 2013 | Real Husbands of Hollywood | Herself | |

### Televisie

| Jaar | Titel | Rol | Notes |
| 2000 | 7th Heaven | Joan | "Help!" (Seizoen 5, episode 2) |
| 2000 | Even Stevens | Chloe | "After Hours" (Seizoen 1, episode 13) |
| 2001 | Lizzie McGuire | Alix | "Pool Party" (Seizoen 1, episode 4) |
| 2001-2005 | My Wife and Kids | Claire Kyle | Season 2-5, 110 episodes |
| 2005 | The O.C. | Student | "The Shape of Things to Come" (Seizoen 3, episode 2) |
| 2006 | One on One | Alicia | "Recipe for Disaster" (Seizoen 5, episode 17) |
| 2007 | The 1/2 Hour News Hour | | Episode #1.15 |
| 2013 | Real Husbands of Hollywood | | Episode #9 |
# Jennifer Fox (regisseuse)

Jennifer Fox is een Amerikaans filmregisseur en -producent, scenarioschrijver en cameraman. Ze is directeur van Zohe Film Productions in New York.
In het begin van haar carrière werkte Fox mee aan de productie van diverse korte filmpjes voor Sesame Street, de Amerikaanse versie van Sesamstraat. Later regisseerde en produceerde ze verschillende documentaires, die goed werden ontvangen. Ze werd tientallen malen onderscheiden; zo kreeg ze voor haar eerste documentaire Beirut: The Last Home Movie de Grand Jury Prize. Haar film Flying: Confessions of a Free Woman ging in première tijdens het International Documentary Filmfestival Amsterdam in 2006. In 2010 kwam ze met de documentaire My Reincarnation, waarvoor ze twintig jaar lang beeldmateriaal had verzameld.

## Filmografie

| Jaar | Film | Betrokkenheid als | Betrokkenheid als | Betrokkenheid als | Betrokkenheid als |
| Jaar | Film | Regisseur | Scenarioschrijver | Producent | Cinematograaf |
| 1987 | Beirut: The Last Home Movie | | | | |
| 1999 | An American Love Story | | | | |
| 1999 | On the Ropes | | | | |
| 2006 | Looking for Busi | | | | |
| 2006 | Flying: Confessions of a Free Woman | | | | |
| 2010 | My Reincarnation | | | | |
| 2018 | The Tale | | | | |
* Bibliothèque nationale de France: cb16650678n (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1025752236
* Library of Congress Control Number: no94037984
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007453884605171
* Système universitaire de documentation: 259869112
* Virtual International Authority File: 266113506
* WorldCat (via VIAF): 266113506
# Jean-Baptiste Jadot

Jean-Baptiste Joseph Jadot (Marche-en-Famenne, 26 januari 1780 - Harsin, 9 januari 1847) was een Belgisch volksvertegenwoordiger.

## Levensloop

Jadot was een zoon van notaris Hubert Jadot en van Ida Defaye. Hij bleef vrijgezel.
Hij werd inspecteur-generaal van Registratie en Domeinen (1831-1833) en secretaris-generaal van het Ministerie van Financies (1832-1833).
In 1833 werd hij verkozen tot liberaal volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Marche-en-Famenne en vervulde dit mandaat tot in 1845.
Hij was vrijmetselaar in de loge L'Etoile des Ardennes in Durbuy.

## Literatuur

* Jean-Luc DE PAEPE & Christiane RAINDORF-GERARD, Le Parlement belge, 1831-1894, Brussel, 1996.
# Jean-Baptiste Goynaut

Jean-Baptiste Bernabe Goynaut (Condé-sur-l'Escaut, 1725 - 20 mei 1780) was een Frans orgelbouwer.
Hij was de zoon van de Parijse orgelbouwer Claude Goynaut en een leerling van Jean-Baptiste Forceville. Hij nam het atelier over van de Forcevilles bij de dood van Johannes Thomas Forceville in 1750. Twee jaar later huwde hij Elisabeth-Françoise Ilias, de weduwe van Forceville, en van toen af rees zijn ster. Hij vestigde zich te Brussel in de Karthuizerstraat. In 1762 verwierven hij en zijn vrouw een groot herenhuis met annexen gelegen 'op de Visschers Zenne'. Kort nadien stierf zijn vrouw. Goynaut hertrouwde in 1766.
Hij overleed op 20 mei 1780. Zijn kinderen namen de zaak niet over, maar zijn weduwe nam de zaak waar tot ca. 1800.
Na Pieter Van Peteghem was Goynaut de belangrijkste orgelbouwer uit de school van Forceville en de vertegenwoordiger van het rococo-orgel in Brussel. Andere grote Zuid-Nederlandse orgelmakers uit de rococoperiode waren zijn Brusselse collega's en tijdgenoten Egidius Le Blas en Joannes Smets. Reeds zeer vroeg bouwde Goynaut classicistische orgelkasten, onder meer te Onze-Lieve-Vrouw-Lombeek (1753).

## Bekende orgels

* 1751, Grimbergen, Sint-Servaasbasiliek. Hij werkte het orgel af dat Johannes Thomas Forceville door zijn vroegtijdig overlijden niet had kunnen volooien. Hij maakte van de gelegenheid gebruik om het instrument van een grotere dispositie te voorzien, die de Nederlandse organograaf Knock in zijn dispositieboek opnam.
* 1753, Brussel, Kapel van 'Salazar' (Broederschap van het Zeer Kostbaar Bloed)
* 1753, Onze-Lieve-Vrouw-Lombeek (Roosdaal), tweemanualig orgel. Het orgel heeft een sobere opbouw waarin classicistische constructie-elementen verwerkt zijn. Typisch voor de 18e eeuw is het aanbrengen van een uurwerk in de bekroning.
* 1754, Hoegaarden, St-Gorgonius, nieuw orgel met 2 manualen
* Vilvoorde, O.-L.-Vrouw van de Goede Hoopkerk
* 1763, Brussel, Onze-Lieve-Vrouw-ter-Zavelkerk
* 1769, Vilvoorde, O-L-Vrouwkerk
* 1769, Tienen, Begijnhofkerk, nieuw orgel
* 1769, Brussel, Begijnhof
* 1770, Wieze (thans te Ressegem in de Sint-Mauritiuskerk), eenmanualig instrument. De ornamentiek is nog rococo, behalve de bekronende Louis XVI vuurpotten
* 1771, Olmen
* 1773, Abdij van Heylissem, Norbertijnenabdij, nieuw orgel met 2 manualen

## Literatuur

* Ghislain POTVLIEGHE, Goynaut, in: Winkler Prins Encyclopedie van Vlaanderen, Deel 3, Elsevier Sequoia, Brussel, 1973, p.183
* Flor PEETERS, Maarten Albert Vente, Ghislain POTVLIEGHE, e.a., De orgelkunst in de Nederlanden van de 16de tot de 18de eeuw, Gaade/Amerongen, 1984, p.299-301.
# Jean-Baptiste Groverman

Jean-Baptiste Groverman (1794 - Gent, 1868) was een Belgisch advocaat en politicus.

## Levensloop

Groverman was actief aan de Gentse balie. Van 1825 tot 1826 was hij griffier bij de Provinciale Staten van de Nederlandse provincie Oost-Vlaanderen. In de Belgische Omwenteling van 1830 profileerde hij zich als overtuigd orangist.
In 1832 werd hij stadsadvocaat van Gent, van 1848 tot 1850 zetelde hij ook voor de liberalen in de gemeenteraad. Het gros van zijn carrière speelde zich echter af aan de Provincieraad, waarin hij zetelde van 1836 tot bij zijn overlijden. Van 1848 tot 1864 was hij er voorzitter, van 1850 tot 1866 ook gedeputeerde. Binnen de raad was hij in vele domeinen actief en had hij een verzoenende functie, getuige daarvan zijn herverkiezing als gedeputeerde binnen een katholieke meerderheid in 1864.

## Literatuur

* Bart D'HONDT, Van Andriesschool tot Zondernaamstraat. Gids door 150 jaar liberaal leven te Gent, Gent, Liberaal Archief / Snoeck, 2014, p. 59

## Externe link

* Biografie van Jean-Baptiste Groverman (p.60) op de website van Liberas