OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Dorpskerk van Wiepke

De Dorpskerk van Wiepke (Duits: Dorfkirche Wiepke) is een protestants kerkgebouw in Wiepke, een plaats in Saksen-Anhalt. De kerk is een veldsteenkerk.

## Afbeeldingen

Het laatromaanse gebouw werd in de 12e eeuw van veldstenen opgetrokken. Het betreft een zaalkerk op verhoogde grond. Het relatief korte kerkschip heeft een vlakke zoldering. Het iets ingesnoerde koor is rechthoekig en heeft geen apsis. Aan de westelijke kant van het gebouw staat de toren, die vanaf de verdieping met de klokken wordt ingesnoerd en door een zadeldak met dakruiter wordt overdekt.

## Geschiedenis

De kerk werd bij een brand omstreeks 1600 aanzienlijk verwoest. Deze gebeurtenis noodzaakte tot nieuwbouw van het bovenste deel van de toren. Iets later werd de dakruiter op het zadeldak gezet. Ook de kruisgraatgewelven van het koor waren door de brand vernietigd. In 1602 werd het door een rijk, met geometrische vormen beschilderd, houten cassettenplafond vervangen.
Omstreeks het jaar 1750 werd de kerk conform de mode van de barok heringericht. De smalle romaanse rondbogenvensters in het koor en kerkschip werden vergroot. De ingang werd naar de noordkant van de toren verplaatst. Oorspronkelijk waren ook het kerkschip en de toren door twee arcades in rondbogenvorm, die op een gemeenschappelijke middenzuil rustten, verbonden. Op de noordzijde bevindt zich nog een in oorspronkelijke staat gebleven priesterpoort. Ook is op deze zijde van het kerkschip een dichtgemetseld rondboogportaal te herkennen.
In 1842 werd een barok orgel aangekocht, welke vermoedelijk voordien in de kerk van Isenschnibbe stond. Omstreeks 1900 kregen de beide vensters in de oostelijke muur nieuwe gebrandschilderde ramen. Het ene raam stelt Mozes met de stenen tafelen voor, het andere de opgestane Heer.
Na 1990 vond een omvangrijke restauratie van het kerkgebouw plaats.

## Interieur

Van het middeleeuwse interieur zijn de orgelgalerij en het vroeggotische doopvont bewaard gebleven. In de toren bevindt zich een bronzen klok uit de 16e eeuw. De neoclassicistische altaaropzet dateert uit het jaar 1840. Nadat de altaaropzet in de jaren 1950 werd afgebroken, werd het na een restauratie in 2001 weer teruggeplaatst.

## Bijzonderheden

De dorpskerk van Wiepke is een halte op de Straße der Romanik.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Dorfkirche Wiepke op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Søllested (parochie, Assens)

Søllested is een parochie van de Deense Volkskerk in de Deense gemeente Assens. De parochie maakt deel uit van het bisdom Funen en telt 321 kerkleden op een bevolking van 348 (2004).
De parochie was tot 1970 deel van Båg Herred. In dat jaar werd de parochie opgenomen in de nieuwe gemeente Glamsbjerg. Deze ging in 2007 op in de vergrote gemeente Assens.
Ærøskøbing · Agedrup · Allerup · Allesø · Allested · Ansgar · Årslev · Årup · Asperup · Assens · Åstrup · Åsum · Aunslev · Avernakø · Bagenkop Kirkedistrikt · Bågø · Balslev · Barløse · Bederslev · Bellinge · Birkende · Bjerreby · Bogense · Bolbro · Bøstrup · Bovense · Brændekilde · Brahetrolleborg · Bregninge · Bregninge · Brenderup · Broholm · Brudager · Brylle · Dalby · Dalum · Davinde · Diernæs · Drejø · Dreslette · Drigstrup · Dyrup · Egense · Ejby · Ejlby · Ellested · Ellinge · Espe · Faaborg · Fangel · Fjelsted · Flemløse · Flødstrup · Fodslette · Føns · Fraugde · Fredens · Fredens · Frørup · Fuglsbølle · Gamborg · Gamtofte · Gelsted · Gestelev · Gislev · Glamsbjerg Kirkedistrikt · Grindløse · Gudbjerg · Gudme · Guldbjerg · Hans Tausens · Hårby · Harndrup · Hårslev · Håstrup · Heden · Hellerup · Helnæs · Herrested · Herringe · Hesselager · Hillerslev · Hjadstrup · Hjallese · Hjulby Kirkedistrikt · Højby · Holevad · Horne · Hou · Humble · Hundstrup · Husby · Indslev · Jordløse · Kærum · Kauslunde · Kerte · Kerteminde · Kirkeby · Klinte · Kølstrup · Køng · Korsløkke · Korup · Krarup · Krogsbølle · Kullerup · Kværndrup · Landet · Langå · Lindelse · Longelse · Lumby · Lunde · Lunde · Lundeborg Kirkedistrikt · Lyø · Magleby · Marslev · Marstal · Melby · Mesinge · Middelfart · Munkebjerg · Munkebo · Næsby · Næsbyhoved-Broby · Nørre Aaby · Nørre Broby · Nørre Højrup · Nørre Lyndelse · Nørre Næraa · Nørre Sandager · Nørre Søby · Norup · Nyborg · Øksendrup · Ollerup · Ørbæk · Ore · Ørslev · Ørsted · Orte · Øster Hæsinge · Øster Skerninge · Østrup · Otterup · Oure · Paarup · Padesø Kirkedistrikt · Ravnebjerg Kirkedistrikt · Refsvindinge · Revninge · Ringe · Rise · Roerslev · Røjleskov Kirkedistrikt · Rolfsted · Rønninge · Rørup · Rudkøbing · Rynkeby · Ryslinge · Særslev · Sandager · Sanderum · Sandholts Lyndelse · Sankt Hans · Sankt Jørgens · Sankt Knuds · Sankt Nikolaj · Seden · Simmerbølle · Skamby · Skårup · Skeby · Skellerup · Skovby · Skrøbelev · Skydebjerg · Snøde · Søby · Søby · Søllested · Søllinge · Sønder Broby · Sønder Højrup · Sønder Nærå · Sønderby · Søndersø · Sørup · Stenløse · Stenstrup · Stige Kirkedistrikt · Stoense · Strib-Røjleskov · Strynø · Stubberup · Svanninge · Svindinge · Taarup Kirkedistrikt · Tanderup · Thomas Kingos · Thurø · Tommerup · Tornbjerg · Tranderup · Tranekær · Tryggelev · Tullebølle · Turup · Tved · Ubberud · Udby · Uggerslev · Ulbølle · Ullerslev · Vantinge · Vedtofte · Veflinge · Vejlby · Vejle · Vejstrup · Verninge · Vester Åby · Vester Hæsinge · Vester Skerninge · Viby · Vigerslev · Vindinge · Vissenbjerg · Vollsmose · Vor Frue · Vor Frue
# Cabirops lobiformis

Cabirops lobiformis is een pissebed uit de familie Cabiropidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Lemos de Castro.
# Godshuis Onze-Lieve-Vrouw Boodschap

Onze-Lieve-Vrouw Boodschap, ook genaamd De Zevende Blijdschappen van Maria, is een zeventiende-eeuws godshuis in het Zakske in Brugge.

## Geschiedenis

In 1691 stichtte Pieter De Clerck († Brugge, 16 mei 1711) het godshuis Onze-Lieve-Vrouw Boodschap.
Pieter Declerck, zoon van Nicolaas Declerck, was kerkmeester en dismeester van de Sint-Jakobskerk en gouverneur van de Bogardenschool. Hij trouwde met:
* Josyne Luyckx (†10 juni 1659).
* Anna Van de Zande (†18 september 1693).
** Johanne Declerck, trouwde met de arts Lutger Terwe.
*** Johanna Terwe, trouwde met pensionaris van Brugge Pieter Van Thienen en hertrouwde met Jacob van Ockerhout. Samen met haar twee zoons werd ze in 1733 opgenomen in de adel.
* Constance Vandewalle (†21 april 1712).
Bij zijn overlijden liet Declerck een behoorlijke erfenis na, bestaande uit nogal wat huizen in Brugge, vooral gelegen in de Ezelstraat en omliggende, een paar hofsteden en landbouwgrond.
Enkele weken voor zijn overlijden stichtte hij het godshuis Onze-Lieve-Vrouw van Bijstand in Rozendal en enkele dagen later het godshuis Onze-Lieve-Vrouw Boodschap of de Zeven Blijdschappen van Maria in het Zakske (nu nummers 26-32). Dit tweede godshuis was goed voor zeven woningen (drie op het gelijkvloers, vier op de verdieping) voor arme bejaarde vrouwen, waarbij ook een kapel werd gebouwd. Het was toegankelijk langs een Tudorpoortje dat uitgaf op een binnenkoer. Hij had het godshuis in 1691 aangekocht van de erven Bonnevalle-Oliviers.
Enkele dagen voor zijn dood legateerde Declerck ook nog, bij testament opgemaakt voor notaris Dryepondt, een derde van zijn erfenis aan de dis van Sint-Jakobsparochie. Hij werd in de Sint-Jakobskerk begraven.
In 1796 werd het godshuis eigendom van de Commissie van Burgerlijke Godshuizen.
Het godshuis is niet beschermd als monument.

## Literatuur

* Luc DEVLIEGHER, De huizen te Brugge, Tielt, 1968 & 1975.
* Jan ROTSAERT, Godshuis O.L.V. Van Bijstand, Rozendal 18-26 en Godshuis der Zeven Blijdschappen, Zaksken 26-32. Eén stichter: Pieter Declerck, in Brugs Ommeland, 1970.
* P. QUACKELBEEN, De godshuizen te Brugge. Kunsthistorische studie van een aantal aspecten van de thans nog bestaande godshuizen te Brugge, licentiaatsverhandeling (onuitgegeven), RUG, 1974.
* Hilde DE BRUYNE, De godshuizen in Brugge, Roeselare, 1994.
* Livia SNAUWAERT, Gids voor architectuur in Brugge, Tielt, 2002.
* S. GILTÉ, A. VANWALLEGHEM & P. VAN VLAENDEREN, Inventaris van het cultuurbezit in België, Architectuur, Stad Brugge, Middeleeuwse stadsuitbreiding, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen 18NB Noord, Brussel-Turnhout, 2004.

## Externe link

* Het godshuis op de Inventaris van het bouwkundig erfgoed
# Forsteriana venezuelensis

Forsteriana venezuelensis is een krabbensoort uit de familie van de Trichodactylidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Rathbun.
# Turnham Green

Turnham Green is een gebied in het Londense bestuurlijke gebied Hounslow, in de regio Groot-Londen.
In Turnham Green speelde zich een strijd af, ten tijde van de Engelse Burgeroorlog in 1642.
# Ethylaluminiumsesquichloride

Ethylaluminiumsesquichloride is een vloeibare organische verbinding van aluminium en bestaat uit gelijke hoeveelheden ethylaluminiumdichloride (C$_2$H$_5$AlCl$_2$) en di-ethylaluminiumchloride ((C$_2$H$_5$)$_2$AlCl).

## Synthese

Ethylaluminiumsesquichloride wordt bereid door de reactie van aluminiumpoeder met chloorethaan:
    ${\ce {3C2H5Cl +2Al -> (C2H5)3Al2Cl3}}$

## Toepassingen

Ethylaluminiumsesquichloride wordt gebruikt in Ziegler-Natta-katalysatorsystemen voor de polymerisatie van alkenen tot polyolefinen. Het wordt bijvoorbeeld samen met vanadiumoxytrichloride bij de productie van EPDM-rubbers ingezet. Verder wordt het aangewend als katalysator bij alkyleringen en acyleringen.
De stof wordt ook gebruikt bij de synthese van tri-ethylaluminium, door reactie met een alkalimetaal, zoals natrium. Tri-ethylaluminium wordt ook gebruikt in Ziegler-Natta-katalysatoren.

## Toxicologie en veiligheid

Ethylaluminiumsesquichloride is een sterke reductor en reageert heftig met oxidatoren, waardoor kans op brand en explosie ontstaat. Het is een pyrofore stof, die spontaan kan ontbranden als ze aan de lucht wordt blootgesteld. Ethylaluminiumsesquichloride ook in water via een exotherme reactie. Bij brand of explosie komen giftige dampen vrij van zoutzuur en aluminiumoxide.
Omwille van deze gevaren moet de productie, vervoer en verwerking van ethylaluminiumsesquichloride in gesloten systemen gebeuren, in een inerte atmosfeer. Het wordt ook geleverd als een verdunde oplossing van 15% ethylaluminiumsesquichloride in hexaan. Dergelijke oplossing is niet pyrofoor.

## Externe link

* (en) Ethylaluminiumsesquichloride op chemicalland21
* ↑ U.S. Patent 3562228, Copolymerization of olefins van 9 februari 1971 aan Uniroyal Inc. Gearchiveerd op 3 juli 2023.
* ↑ U.S. Patent 2957898, Production of triethylaluminum van 25 oktober 1960 aan National Distillers and Chemical Corporation. Gearchiveerd op 3 juli 2023.
# Mohammed Amyn

Mohammed Amyn, ook wel geschreven als Amine, (25 maart 1976) is een Marokkaans langeafstandsloper.
Op de Olympische Spelen van 2004 in Athene nam hij deel aan de 10.000 m. Hierbij werd hij 18e in 28.55,96.

## Persoonlijke records

Outdoor
| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 1500 m | 3.34,81 | 2 juli 1999 | Lausanne |
| 1 mijl | 3.52,66 | 7 juli 1999 | Rome |
| 3000 m | 7.35,35 | 9 juli 2001 | Nice |
| 5.000 m | 13.01,98 | 16 juli 2002 | Stockholm |
| 10.000 m | 27.22,67 | 29 mei 2005 | Hengelo |
| 10 km | 28.23 | 4 augustus 2007 | Cape Elizabeth |
| halve marathon | 1:01.31 | 17 september 2006 | Philadelphia |
Indoor
| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 2000 m | 4.59,91 | 5 februari 1999 | Boedapest |
| 3000 m | 7.46,13 | 20 februari 2002 | Pireás |
| 2 mijl | 8.19,57 | 17 februari 2002 | Birmingham |

## Prestaties
### Kampioenschappen

| Jaar | Wedstrijd | Plaats | Resultaat | Extra |
| 1997 | Jeux de la Francophonie | Antananarivo | 1e | 5000 m |
| 1999 | WK veldlopen | Belfast | 10e | Korte afstand |
| | WK veldlopen | Belfast | 2e | Teamwedstrijd |
| 2001 | WK veldlopen | Oostende | 16e | Korte afstand |
| | WK veldlopen | Oostende | 2e | Teamwedstrijd |
| | WK | Edmonton | 12e | 5000 m |
| | Middellandse Zeespelen | Radès | 2e | 5000 m |
| 2002 | Afrikaanse kampioenschappen | Radès | 3e | 5000 m |
| | WK veldlopen | Dublin | 37e | Korte afstand |
| 2004 | WK indoor | Boedapest | 8e | 3000 m |
| | Olympische Spelen | Athene | 18e | 10.000 m |
| | Wereldatletiekfinale | Monte Carlo | 11e | 3000 m |
| 2005 | WK veldlopen | Saint-Étienne | 35e | Lange afstand |
| 2005 | Middellandse Zeespelen | Almería | 1e | 10.000 m |
| 2006 | WK veldlopen | Fukuoka | 15e | Lange afstand |
| 2007 | WK veldlopen | Mombassa | DNF | |
| 2009 | Middellandse Zeespelen | Pescara | 2e | 10.000 m |

### Golden League-podiumplekken

| Jaar | Wedstrijd | Plaats | Resultaat | Extra | Tijd |
| 2002 | Meeting Gaz de France | Saint-Denis | 3e | 5000 m | 13.03,80 |
* (en) World Athletics-profiel voor Mohammed Amyn
* (en) Profiel van Mohammed Amyn op sports-reference.com (gearchiveerd)
# Drie Steden

Drie Steden kan verwijzen naar:
* Drie Steden (Malta), naam voor de drie steden op het eiland Malta;
* Drie Steden (muntslag), een gemeenschappelijke muntslag (1538-1588) van Deventer, Kampen en Zwolle;
* De Drie Steden, een Nederlands regionaal-historisch tijdschrift
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Drie Steden en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Tabaksbedrijf Van Der Cruyssen

Tabaksbedrijf Van Der Cruyssen of Tabaksbedrijf VDC was een verwerker en producent van roltabak en snuiftabak gevestigd in de Belgische stad Deinze.

## Tabak

Van Der Cruyssen werd opgericht door de Nevelaar Pieter-Liévin Van Der Cruyssen (Nevele, 2 oktober 1838) die zich in 1872 vestigde in Deinze als herbergier en als verkoper van tabak. Van Der Cruyssen woonde achtereenvolgens op verschillende locaties op de Markt.
In 1911 kocht zoon René Van Der Cruyssen ten slotte de herberg "De Pluym" van Gustave Bollez, die rechts van het stadhuis stond. Hij liet de herberg afbreken en bouwde een nieuwe woning die hoger was dan het ernaast gelegen stadhuis. De tabakshandel kende succes zodat de bedrijfsgebouwen uitbreidden tot aan de achterliggende Kaaistraat en van aldaar bereikbaar waren. René (1876-1940) kwam tijdens de Tweede Wereldoorlog om het leven bij gevechten aan de Vaartbrug, alsook diens zoon Carlos (1909-1940). Later nam Carlos' zoon Pierre de zaak over.
De roltabak werd verkocht in verschillende varianten en smaken: Roisin, Best, Richmond, Select, Semois, Appelterre, Tabak 20, Tabac Américain, Pepermunt-Snuif en Prises de Carottes. Kort na de Tweede Wereldoorlog telde VDC enkele tientallen personen in hun personeelsbestand.
In 2009 werd - na 137 jaar bedrijvigheid en inzet van 5 generaties Van Der Cruyssen - beslist de activiteiten te stoppen. Meteen verdwijnt ook de laatste industriële bedrijvigheid uit het volle centrum van Deinze.
Van Der Cruyssen werd overgenomen door een bedrijf uit Geraardsbergen en noemt zich voortaan VDC & Bo Tobacco.
* ↑ 25 mei 1940 in Deinze - De Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed
* ↑ Tabaksbedrijf Van Der Cruyssen stopt ermee na 137 jaar - Het Nieuwsblad - 14 augustus 2009
* ↑ Opslagplaats van de Tabaks- en Snuiffabriek Van der Cruyssen - De Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed
* ↑ Website VDC & Bo Tobacco
# Cabirops marsupialis

Cabirops marsupialis is een pissebed uit de familie Cabiropidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door Caroli.
# Godshuis Paruitte

Paruitte is de naam van een aantal godshuizen en dishuizen in Brugge.

## Geschiedenis

Emilie Paruitte (Ieper, 1806 - Brugge, 14 juni 1896) was de dochter van gendarmeriebrigadier Louis Paruitte en van Amelie Bachy. Ze rentenierde als vrijgezel in de Ezelstraat. In haar testament duidde ze het Bureel van Weldadigheid en de Commissie van Burgerlijke Godshuizen als haar erfgenamen aan, elk voor de helft. Na kosten en enkele bijzondere legaten kreeg elke instelling circa 15.000 frank, waar ze vrije beschikking over kregen.
Juffrouw Paruitte werd begraven na een dienst in de Sint-Jakobskerk, waarbij ze begeleid werd door achttien maagden met brandende kaarsen, terwijl aan de armen van de parochie driehonderd broden van 1 kg werden uitgedeeld. Ze ligt begraven op het stedelijk kerkhof onder een monument in gotische stijl, met een kalvarieberg in gebakken aarde en geschilderd in kleuren.
De Burgerlijke godshuizen beslisten om negen nieuwe godshuizen te bouwen in de tuin van de godshuizen Elisabeth Zorghe. Drie daarvan werden gebouwd met het legaat Paruitte en kregen ook haar naam. Daarbij werden de drie huisjes in de Rijkepijndersstraat onttrokken aan de stichting Elisabeth Zorghe en gevoegd bij de drie huisjes van de stichting Paruitte.
Aan de stichting Paruitte was hetzelfde lot beschoren als aan dat van Elisabeth Zorghe: in 1923 werden de huisjes verkocht aan brouwerij De Arend en gesloopt, terwijl nieuwe godshuizen, onder dezelfde naam, werden gebouwd in de Stijn Streuvelsstraat.
Het Bureel van Weldadigheid besliste van zijn kant in 1902 om met zijn deel van de erfenis Paruitte, vier 'dishuizen' te bouwen in de Willemijnendreef.

## Literatuur

* Jozef PENNINCK, De godshuizen Paruitte, Brugge, 1970.
* Hilde DE BRUYNE, De Godshuizen in Brugge, Roeselare, 1994.
# Friesland (Wisconsin)

Friesland is een dorp met ongeveer 300 inwoners en is gelegen in de Columbia County in de staat Wisconsin, Verenigde Staten van Amerika.
Hoewel de nederzetting werd gesticht door voornamelijk Welshmen, verwijst de huidige naam naar de Nederlandse provincie Friesland, die het kreeg na een immigratiegolf van Friezen rondom het eind van de negentiende eeuw. Het Fries werd toen ook de dominante spreektaal, wat tot in de jaren zestig zo bleef. Uit onderzoek in 1999 bleek dat op dat moment alle Friessprekers zestig jaar of ouder waren. Jongeren hebben hoogstens nog een beperkte en meest passieve kennis van het Fries.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 298. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 299, een stijging van 1 (0,3%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 2,7 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Friesland.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Friesland op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Turanogryllus cephalomaculatus

Turanogryllus cephalomaculatus is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Pajni & Madhu.
# Espoonlahti

Espoonlahti (Zweeds: Esboviken) is een station van de metro van Helsinki dat op 3 december 2022 werd geopend
Kivenlahti · Espoonlahti · Soukka · Kaitaa · Finnoo · Matinkylä · Niittykumpu · Urheilupuisto · Tapiola · Aalto-yliopisto · Keilaniemi · Koivusaari · Lauttasaari · Ruoholahti · Kamppi · Rautatientori · Helsingin yliopisto · Hakaniemi · Sörnäinen · Kalasatama · Kulosaari · Herttoniemi · Siilitie · Itäkeskus
Noordelijke tak: Myllypuro · Kontula · Mellunmäki
Oostelijke tak: Puotila · Rastila · Vuosaari
# Drie Schimmen

Drie Schimmen is een zwart-wit fantasystripverhaal uit 2008 uitgegeven door uitgeverij Silvester. Scenarist en tekenaar is Cyril Pedrosa.

## Verhaal

Joachim heeft een vredig bestaan samen met zijn ouders op een boerderij, tot er op een dag drie schaduwen verschijnen, drie reizigers te paard. Onbewust voelen de ouders Louis en Lise aan dat de schimmen het op Joachim hebben gemunt, en Louis besluit met Joachim de lange, gevaarlijke reis naar de overkant van de Grote Rivier te maken.

## Waardering

Op het Festival van Angoulême, het Cannes van de strip, werd het album in 2008 uitgekozen tot een van de vijf ‘essentiels’ (te vergelijken met een Zilveren Palm).
# Série noire

Série noire is een Franse film van Alain Corneau die werd uitgebracht in 1979.
Het scenario is gebaseerd op de roman A Hell of a Woman (1954) van Jim Thompson. Série noire is de derde in een rij van vier misdaadfilms die Corneau in de periode 1976-1981 draaide.

## Verhaal

Franck Poupard is een onbeduidende handelsreiziger die deur-aan-deurverkoop doet, en ook een neurotische, onevenwichtige man die af en toe diefstallen pleegt. Hij leeft in de troosteloze buitenwijken van Parijs samen met een vrouw die niet van hem houdt. Hij ziet zijn leven geleidelijk verdorren. Hij droomt echter van een avontuurlijker bestaan.
Op een dag maakt hij kennis met Mona, een zestienjarige prostituee. Mona's madam is haar eigen tante. Franck grijpt de ontmoeting met Mona aan als dé kans om zijn leven om te gooien want ook Mona wil haar ellendig en eentonig bestaan ontvluchten.
Mona en Franck worden verliefd op elkaar. Wanneer zij hem vertelt dat haar tante veel geld verborgen houdt en dat ze aan een pistool kan geraken plant Franck een roofmoord.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Patrick Dewaere | Franck Poupart |
| Marie Trintignant | Mona, de jonge prostituee |
| Myriam Boyer | Jeanne, de vrouw van Franck |
| Bernard Blier | Staplin, de werkgever van Franck |
| Jeanne Herviale | de tante van Mona |
| Andreas Katsulas | Tikidès, de werkloze migrant |
| Alain Chabat | de dansende Hells Angel |

## Externe link

* (en) Série noire in de Internet Movie Database
# Pelecium fulgidum

Pelecium fulgidum is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Straneo.
# Godshuis Somers

Het Godshuis Somers is een voormalig godshuis in de Wolstraat in de stad Antwerpen. Louis J.J. Somers liet in 1894 bij testament twee huizen na in de Wolstraat. Daarin werd een godshuis opgericht: het Gesticht L.J.J. Somers met eenentwintig plaatsen voor echtparen en twee voor vrouwen, werd in 1895 opgericht door het Bestuur der Burgerlijke Godshuizen. Het Godshuis Isenbaert-De Boey, bestemd voor zes vrouwen en negen echtparen, werd opgericht door de Commissie van Openbare Onderstand in 1928, na aankoop van het aanpalende hotel Ommeganck, later Mathot. De huizen zelf dateren uit de 17de eeuw. Het Godshuis Somers is als monument beschermd.
# Fragile (Yes)

Fragile is het vierde album van de Britse progressieve-rockband Yes. Dit is het eerste album waarop toetsenist Rick Wakeman meespeelt, die Tony Kaye verving na The Yes Album. Het album is bekend om het openingsnummer Roundabout, dat nog steeds als een rock-evergreen beschouwd wordt, en om Heart of the sunrise, bij de liefhebbers van symfonische rock een ware klassieker.
Vijf van de negen nummers zijn nummers van de individuele groepsleden. Cans and Brahms is een stuk van Johannes Brahms dat is gearrangeerd door Rick Wakeman; We Have Heaven is een Jon Anderson-solo waarbij hij alle zangmelodieën voor zijn rekening neemt (met een techniek die hij later ook gebruikt in zijn soloalbum Olias of Sunhillow). Five per Cent for Nothing, The Fish en Mood for a Day zijn solo's van respectievelijk Bill Bruford, Chris Squire en Steve Howe.
Dit is het eerste Yes-album waarvoor tekenaar Roger Dean de hoes heeft ontworpen. Deze zou later nog de hoes van vele albums met zijn markante tekenstijl versieren.

## Tracklist

* "Roundabout" - 8:33
* "Cans and Brahms" (Johannes Brahms, arr. Rick Wakeman) - 1:38
* "We Have Heaven" - 1:40
* "South Side of the Sky" - 7:58
* "Five per Cent for Nothing" - 0:35
* "Long Distance Runaround" - 3:30
* "The Fish (Schindleria Praematurus)" - 2:39
* "Mood for a Day" - 3:00
* "Heart of the Sunrise" - 11:27
In 2003 verscheen het album op cd in een zogenaamde expanded version. Hierop staan naast bovengenoemde tracks de volgende twee bonusnummers:
* "America" - 10:30
* "Roundabout (Early Rough Mix)" - 8:34

## Bezetting

* Jon Anderson: zang, percussie
* Chris Squire: basgitaar, zang
* Steve Howe: gitaar, zang
* Rick Wakeman: piano, orgel, Moog e.a. synthesizer
* Bill Bruford: drums, percussie