OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# La Hoguette

La Hoguette is een gemeente in het Franse departement Calvados (regio Normandië) en telt 593 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Caen. De plaats ligt net ten zuidoosten van Falaise.
* La Hoguette
* Kerk van La Hoguette
* Gemeentehuis
* Abdij van Saint-André-de-Gouffern

## Geografie

De oppervlakte van La Hoguette bedraagt 24,2 km², de bevolkingsdichtheid is 24,5 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van La Hoguette met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
* ↑ Populations légales 2021.
# Cyclocross Zonhoven 2014

De 19e editie van de Cyclocross Zonhoven in Zonhoven werd gehouden op 2 november 2014. De wedstrijd maakte deel uit van de Superprestige veldrijden 2014-2015. In 2013 won de Belg Sven Nys. Deze editie werd gewonnen door zijn landgenoot Kevin Pauwels.

## Mannen elite
### Uitslag

| Plaats | Naam | Ploeg | Tijd |
| | Kevin Pauwels | Sunweb-Napoleon Games | 58'04" |
| 2 | Sven Nys | Crelan-AA Drink | z.t. |
| 3 | Lars van der Haar | Giant-Shimano DT | + 13" |
| 4 | Tom Meeusen | Telenet-Fidea | + 33" |
| 5 | Mathieu van der Poel | BKCP-Powerplus | + 58" |
| 6 | Klaas Vantornout | Sunweb-Napoleon Games | + 1'12" |
| 7 | Bart Aernouts | Corendon-Kwadro | + 1'15" |
| 8 | Niels Wubben | Telenet-Fidea | + 1'22" |
| 9 | Corné van Kessel | Telenet-Fidea | + 1'38" |
| 10 | Philipp Walsleben | BKCP-Powerplus | + 1'44" |
| 11 | 0 | | |
| 12 | 0 | | |
| 13 | 0 | | |
| 14 | 0 | | |
| 15 | 0 | | |
UCI-punten Class 1 :
| Pos. | Punten |
| 1 | 80 |
| 2 | 60 |
| 3 | 40 |
| 4 | 30 |
| 5 | 25 |
| 6 | 20 |
| 7 | 17 |
| 8 | 15 |
| 9 | 12 |
| 10 | 10 |
| 11 | 8 |
| 12 | 5 |
| 13 | 4 |
| 14 | 2 |
| 15 | 1 |
* (en) 2014 » Superprestige Zonhoven (C1), ProCXStats.
1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967-2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2010 (februari) · 2010 (oktober) · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
Cyclocross Gieten · Cyclocross Zonhoven · Cyclocross Ruddervoorde · Cyclocross Asper-Gavere · GP Région Wallonne · Cyclocross Diegem · Vlaamse Aardbeiencross · Noordzeecross
# Lycorina apicalis

Lycorina apicalis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cresson in 1874.
# Mariakerk (Boer)

De Mariakerk is een kerkgebouw in Boer in de Nederlandse provincie Friesland.

## Geschiedenis

De gepleisterde eenbeukige kerk uit de 12e eeuw was oorspronkelijk gewijd aan Maria. In de 16e eeuw werd de kerk verhoogd en uitgebreid met een gotisch koor met steunberen en een toren. De luidklok uit 1561 is van klokkengieter Willem Wegewaert. Het ingangsportaal uit 1664, gesierd met twee leeuwen en een vaas, is afkomstig van de afgebroken stins Elgersmastate. Het interieur wordt gedekt door een tongewelf uit de 17e eeuw.
De Hervormde kerk is sinds 1975 buiten gebruik. Eigenaar van het rijksmonument is de Stichting Alde Fryske Tsjerken. In 2008 (aangegeven op de wijzerplaat) werd de kerk gerestaureerd.
* Interieur in 2010
* Preekstoel
# Jules Philip van Oostrom

Jules Philip van Oostrom (Utrecht, 5 november 1920 – Leiderdorp, 22 maart 1993) was een neerlandicus, lexicograaf en historisch taalkundige, werkzaam aan het Woordenboek der Nederlandsche Taal (WNT), de toenmalige MO-B opleidingen te Rotterdam (Nutsacademie) en Utrecht (COCMA) en het Instituut De Vooys (Universiteit Utrecht).
Van Oostrom studeerde Nederlandse taal en letterkunde aan de Universiteit Utrecht, en was jarenlang werkzaam als lexicograaf bij het project Woordenboek der Nederlandse taal. Van 1973 tot 1985 was hij als wetenschappelijk medewerker historische taalkunde aangesteld bij de universiteit van Utrecht. Hij was onder andere gespecialiseerd in de Nederlandsche Historien van P.C. Hooft.
In 1985 verscheen een liber amicorum ter gelegenheid van zijn afscheid, in de vorm van een speciaal themanummer van Vooys, tijdschrift voor Utrechtse neerlandici.
Jules van Oostrom was een bescheiden neerlandicus, die de vader is van twee andere neerlandici: de bekende hoogleraar Frits van Oostrom en Marieke van Oostrom, redacteur bij uitgeverij Prometheus. De velen die van hem hebben lesgehad, roemen zijn fijnzinnige colleges en dito humor, ingebed in grote vakkundigheid.

## Publicaties

* J.Ph. van Oostrom, ‘Niet om ver-ADJ-en,’ in: P.C.A. van Putte & H.J. Verkuyl (red), Nieuwe tegenstellingen op Nederlands taalgebied, bundel B. van den Berg (= Ruyg-bewerp VIII), Utrecht 1978 pp. 75-82
* J.Ph. van Oostrom, 'Hooft gaet een werk aen: de vormgeving van het exordium van de Nederlandsche Historiën' in E.K. Grootes e.a. (red.), Uyt liefde geschreven: studies over Hooft (1981), pp. 205-214
* J.Ph. van Oostrom, ‘Van Bertine: gecalligrafeerd door Jet Matla’. In: Vooys, 1 (1982-1983) extra, pp. 31-32.
* J.Ph. van Oostrom, ‘Wat hebban olla vogala nu eigenlijk?’. In: Vooys, 2 (1983-1984) 2, pp. 20-21.
* J.Ph. van Oostrom, ‘Een soms handig streepje’. In: Vooys, 2 (1983-1984) 4, p. 11.
* J.Ph. van Oostrom, ‘Boekaankondiging’. In: Vooys, 2 (1983-1984) 4, p. 30.
* J.Ph. van Oostrom, ‘De dikke Van Dale’. In: Vooys, 3 (1984-1985) 1, pp. 37-39.
* J.Ph. van Oostrom, ‘Boekbeoordeling van Middelnederlandse versbouw en syntaxis’. In: De Nieuwe Taalgids 80 (1987), pp. 446-450.
* J.Ph. van Oostrom, ‘Van Dale Handwoordenboek van Hedendaags Nederlands,’. In: De Nieuwe Taalgids 82 (1989), p. 253.
# Ballynahinch (Galway)

Ballynahinch (Iers: Baile na hInse) is een plaats in het Ierse graafschap Galway. In het dorp staat Ballynahinch Castle, uit de zeventiende eeuw, dat sinds 1946 in gebruik is als hotel.
# Anthocotyle merluccii

Anthocotyle merluccii is een soort in de taxonomische indeling van de platwormen (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig en kan zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtscellen produceren. De soort leeft in zeer vochtige omstandigheden.
De platworm behoort tot het geslacht Anthocotyle en behoort tot de familie Anthocotylidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Van Beneden & Hesse.
# Ravno (Bosnië en Herzegovina)

Ravno is een dorp en gemeente in de Federatie van Bosnië en Herzegovina in Bosnië en Herzegovina in het kanton Herzegovina-Neretva.
Ravno telt 1346 inwoners. De oppervlakte bedraagt 286 km², de bevolkingsdichtheid is 4,7 inwoners per km².
Op het grondgebied van de gemeente bevindt zich de grot Vjetrenica, in 2024 erkend als UNESCO werelderfgoed.
Het dorp is 'bekend' geworden doordat het eind 1991 is aangevallen en vernietigd door het JNA, het Joegoslavische leger dat destijds bezig was met hevige aanvallen op Dubrovnik in Kroatië.
Deze aanval betekende tevens de eerste oorlogshandeling in Bosnië en Herzegovina waar in het voorjaar van 1992 een hevige oorlog, maar ook etnische zuiveringen van Bosnische bevolking zou beginnen. In maart 1992 volgde de inname van Bijeljina en in april waren Foča, Zvornik, Višegrad en Krupa aan de beurt. Eind 1992 was meer dan 70% van Bosnië en Herzegovina in handen van Servische strijders.
Federatie van Bosnië en Herzegovina: Banovići · Bihać · Bosanska Krupa · Bosanski Petrovac · Bosansko Grahovo · Breza · Bugojno · Busovača · Bužim · Čapljina · Cazin · Čelić · Centar · Čitluk · Drvar · Doboj Istok · Doboj Jug · Dobretići · Domaljevac-Šamac · Donji Vakuf · Foča-Ustikolina · Fojnica · Glamoč · Goražde · Gornji Vakuf-Uskoplje · Gračanica · Gradačac · Grude · Hadžići · Ilidža · Ilijaš · Jablanica · Jajce · Kakanj · Kalesija · Kiseljak · Kladanj · Ključ · Konjic · Kreševo · Kupres · Livno · Ljubuški · Lukavac · Maglaj · Mostar · Neum · Novi Grad · Novo Sarajevo · Novi Travnik · Odžak · Olovo · Orašje · Pale-Prača · Posušje · Prozor-Rama · Ravno · Sanski Most · Sapna · Široki Brijeg · Srebrenik · Stari Grad · Stolac · Teočak · Tešanj · Tomislavgrad · Travnik · Trnovo · Tuzla · Usora · Vareš · Velika Kladuša · Visoko · Vitez · Vogošća · Zavidovići · Zenica · Žepče · Živinice De hoofdstad Sarajevo bestaat uit de gemeenten Centar, Novi Grad, Novo Sarajevo en Stari Grad.
Servische Republiek: Banja Luka · Berkovići · Bijeljina · Bileća · Bosanska Kostajnica · Brod · Bratunac · Čajniče · Čelinac · Derventa · Doboj · Donji Žabar · Foča · Gacko · Gradiška · Han Pijesak · Istočni Drvar · Istočna Ilidža · Istočni Mostar · Istočno Novo Sarajevo · Istočno Sarajevo · Istočni Stari Grad · Jezero · Kalinovik · Kneževo · Kozarska Dubica · Kotor Varoš · Krupa na Uni · Srpski Kupres · Laktaši · Ljubinje · Lopare · Milići · Modriča · Mrkonjić Grad · Nevesinje · Novi Grad · Osmaci · Oštra Luka · Pale · Pelagićevo · Petrovac · Petrovo · Prijedor · Prnjavor · Ribnik · Rogatica · Rudo · Šamac · Šekovići · Šipovo · Sokolac · Srbac · Srebrenica · Teslić · Trebinje · Trnovo · Ugljevik · Ustiprača · Višegrad · Vlasenica · Vukosavlje · Zvornik
# Robert Anderson (organist)

Robert Theodore Anderson (Chicago, Illinois, 5 oktober 1934 – Honolulu, 29 mei 2009) was een Amerikaans organist, componist en muziekpedagoog

## Levensloop

Robert T. Anderson, kreeg zijn eerste muzikale opleiding aan de American Conservatory of Music in Chicago (piano) en aan de Illinois Wesleyan University in Bloomington, Illinois (Bachelor voor orgel bij Lillian Mecherle McCord). Hij studeerde verder aan de Union Theological Seminary in New York (Master en Doctor in Gewijde Muziek, 1957 en 1961). Met een Fulbrightbeurs trok hij in 1957-1959 naar Frankfurt am Main om er zich te bekwamen bij Helmut Walcha. Hij studeerde ook nog orgel bij Heinrich Fleischer en Frederick Marriott, compositie bij Harold Friedell en Seth Bingham en klavecimbel bij Maria Jager.
Vanaf 1960 werd hij docent orgel en kerkmuziek aan de Southern Methodist University, Dallas, Texas en werd hij organist van de University Chapel en de Perkins School of Theology, afhangende van Southern Methodist University. Hij bleef dit tot in 1997. Hij wordt beschouwd als een van de belangrijkste orgelleraars van zijn tijd. Hij vormde meer dan honderd organisten, onder wie George C. Baker, Carole Terry, Donald Krehbiel, Mary Preston en Wolfgang Rubsam.
Hij trad vaak op als consultant voor orgelbouwers en was betrokken bij de bouw van orgels in enkele van de grote concertzalen in de Verenigde Staten: het C. B. Fisk orgel in het Meyerson Symphony Center (Opus 100, 1992) en in het SMU Caruth Auditorium (Opus 101, 1993), allebei in Dallas. Hij lag ook aan de basis van het internationaal orgelconcours in Dallas.
Anderson was een actieve concertant, zowel in de Verenigde Staten als in Europa. In 1982 maakte hij deel uit van de jury voor de internationale orgelwedstrijd in Brugge, in het kader van het Festival Oude Muziek.
In zijn laatste levensjaren werd hij getroffen door de ziekte van Parkinson en vanaf 2001 nam de ongehuwde Anderson zijn intrek bij zijn broer in Honolulu.

## Componist

Anderson heeft talrijke muziekstukken geschreven, meestal voor orgel, waaronder een Triptych (1958), en ook een Cantate, "Garden of Gethsemane", op een tekst van Boris Pasternak.

## Discografie

* Works of Grigny (Pange lingua),
* Tournemire (Paraphrase-Carillon),
* Zwillich (Praeludium),
* Buxtehude (Praeludium in A Major, BuxWV 151),
* Bach (Trio Sonata VI in G Major, BWV 530) a
* Reger (Chorale Fantasia on "Wachet auf, ruft uns die Stimme", op. 52, No. 2).
* Grigny, Tournemire, Zwillich, 1994

## Literatuur

* Laurie Shulman, "Opus 100: The Lay Family Concert Organ". In The Meyerson Symphony Center. Building a Dream. Denton, TX: University of North Texas, 2000, 304-322.
# Marion Thees

Marion Thees, geboren Trott (Eisenach, 5 juli 1984) is een Duits voormalig skeletonster. Ze vertegenwoordigde haar vaderland op de Olympische Winterspelen 2010 in Vancouver en op de Olympische Winterspelen 2014 in Sotsji.

## Carrière

Thees maakte haar wereldbekerdebuut op 27 januari 2005 in Sankt Moritz. Thees won haar eerste wereldbekerwedstrijd op 5 februari 2009 in Whistler. Datzelfde seizoen won Thees ook het eindklassement in de wereldbeker 2008/2009. Op de wereldkampioenschappen skeleton 2009 in Lake Placid werd Thees wereldkampioene op het individuele nummer, maar tevens in de landenwedstrijd.
Tijdens de Olympische Winterspelen van 2010 in Vancouver gleed Thees naar de 8e plaats. Eén jaar later, op de Wereldkampioenschappen skeleton 2011 behaalde ze opnieuw de wereldtitel. Enkele dagen later werd ze ook opnieuw wereldkampioene met het Duitse team in de landenwedstrijd. Thees won in het seizoen 2012/2013 opnieuw de wereldbeker skeleton.
Op de Olympische Winterspelen 2014 eindigde Thees op de 13e plaats. Op 29 september 2014 maakte Thees bekend dat ze een punt zet achter haar loopbaan.

## Resultaten
### Olympische Spelen

| Jaar | Plaats | Onderdeel |
| 2010 | Vancouver | 8e |
| 2014 | Sotsji | 13e |

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Onderdeel |
| 2008 | Altenberg | 7e Individueel |
| 2009 | Lake Placid | 1 Individueel 1 Landenwedstrijd |
| 2011 | Königssee | 1 Individueel 1 Landenwedstrijd |
| 2012 | Lake Placid | 6e Individueel 2 Landenwedstrijd |
| 2013 | Sankt Moritz | 8e Individueel 2 Landenwedstrijd |

### Wereldbeker

| Eindklasseringen SeizoenRang 2004/200532e 2007/20089e 2008/20091 2009/20104e 2010/20114e 2011/20122 2012/20131 2013/20146e | Wereldbekerzeges DatumPlaats 5 februari 2009 Whistler 12 februari 2009 Park City 25 november 2010 Whistler 16 december 2010 Lake Placid 24 november 2012 Whistler 5 januari 2013 Altenberg |
# Joseph Van Lieshout

Josephus (Joseph) Antonius Van Lieshout (Antwerpen, 23 oktober 1788 - Turnhout, 16 april 1856) was een Belgisch politicus.

## Levensloop

Van Lieshout was afkomstig uit Antwerpen.
Hij werd bij de gemeenteraadsverkiezingen van 10 november 1830 verkozen tot gemeenteraadslid te Turnhout en vervolgens aangesteld op 19 november 1830 als burgemeester in opvolging van Jean F.T. Dierckx. Hij werd in deze hoedanigheid op 4 november 1844 opgevolgd door de neef van zijn voorganger, Joseph Dierckx.
Van Lieshout stond bekend als Belgistisch (dit in tegenstelling tot zijn voorganger die tot de orangisten behoorde). Tijdens de Tiendaagse Veldtocht - toen Nederlandse troepen op 3 augustus 1831 onder leiding van generaal Saksen-Weimar Turnhout hadden ingenomen - werd hij door de Nederlanders als gijzelaar genomen. Hij zou daarbij worden gedood indien er een enkel schot gelost zou worden bij de inname van de stad. Van Lieshout was het enige lid van het gemeentebestuur die op post was gebleven. De overige schepenen en raadsleden waren de gevluchte Turnhoutenaars gevolgd.
* JANSEN J.E., Turnhout in het verleden en het heden (p.176-177), Boekdrukkerij Joseph Splichal, 1905
* ↑ Bidprentjes per letter: "L", Stadsarchief Turnhout
* ↑ Overlijdensakte Josephus Antonius Van Lieshout, Familysearch
* 1 2 3 VAN CLEMEN Sam, Orangisme in Turnhout (p.17-20), Taxandria Nieuws, 2014
* 1 2 Verslag over het bestuer en den toestand der zaken van de stad Turnhout, Kollegie van Burgemeester en Schepenen, 6 oktober 1856
* 1 2 JANSEN J.E., Gedenkschriften van Taxandria: Turnhout in 1830-1831, Geschied- en Oudheikundige Kring der Antwerpsche Kempen Taxandria, 1930
* 1 2 HEYLEN Steve, Fiche Joseph Dierckx, ODIS
# Ballynure

Ballynure (Iers: Baile an Iúir) is een plaats in het Noord-Ierse County Antrim. Ballynure telt 672 inwoners. Van de bevolking is 95% protestant en 3% katholiek.
# Antonievklooster

Het Antonievklooster (Russisch: Антониев монастырь) wedijverde met het Joerjevklooster om de titel van het meest belangrijke Russisch-orthodoxe klooster van de middeleeuwse republiek Novgorod. Het complex staat langs de rechter oever van de Volchov ten noorden van het stadscentrum van Veliki Novgorod en behoort als onderdeel van de Historische Monumenten van Novgorod en Omgeving tot het Werelderfgoed.

## Geschiedenis

Het klooster werd gesticht in 1117 door de heilige Antonius van Rome die volgens een legende op een rots van Rome naar Novgorod vloog. De rots die Antonius naar Novgorod zou hebben gebracht ligt nu in de vestibule aan de rechterkant van het hoofdportaal van de Geboortekerk van de Moeder Gods onder een fresco van bisschop Nikita van Novgorod. Antonius werd in 1131 gewijd tot hegoemen van het klooster en werd rechts van het altaar in dezelfde kerk begraven.
De Geboortekerk van de Moeder Gods is, net als de Kerk van de heilige Joris in het Joerjevklooster, een van de weinige kerken met drie koepels in Rusland. Ook is de kerk een van de weinige nog bestaande gebouwen in Rusland uit de 12e eeuw. De kerk werd gesticht door Antonius in 1117 en voltooid in 1119. Enkele middeleeuwse fresco's hebben de tand des tijds doorstaan, vooral in de apsis. De meeste fresco's in de kerk dateren echter uit de 16e en 17e eeuw.
In 1740 werd er een seminarie geopend. Een van de eerste leerlingen van het seminarie was de heilige Tichon van Zadonsk. In 1918 werd het seminarie gesloten en enkele jaren later werd ook het kloosterleven afgeschaft.
Het klooster is op dit moment in handen van een regionaal museum en is (nog) niet teruggegeven aan de Russisch-orthodoxe Kerk.

## Kerken

* Geboortekerk van de Moeder Gods (1117-1119)
* Kerk van de Presentatie van onze Heer (1533-1537)

## Afbeeldingen

* Geboortekerk
* Fresco Geboortekerk
* Interieur Geboortekerk
* Interieur Geboortekerk
* Interieur Geboortekerk
* Kerk van de Presentatie van onze Heer
* Voormalige kloosterbibliotheek
* Voormalig seminarie

## Externe link

* (ru) Het klooster op temples.ru
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Antoniev Monastery op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Rapajufferduif

De rapajufferduif (Ptilinopus huttoni) is een vogel uit de familie Columbidae (duiven). De vogel werd in 1874 door de Duitse vogelkundige Otto Finsch geldig beschreven en genoemd naar de ontdekker, de Britse natuuronderzoeker Frederick Wollaston Hutton. Het is een voor uitsterven gevoelige, endemische soort duif op Rapa Iti, een klein eiland dat tot de Australeilanden in Frans-Polynesië behoort.

## Kenmerken

De vogel is 31 cm lang, wat betrekkelijk groot is voor een jufferduif. De vogel is overwegend groen. De kop, nek, borst en rug zijn bleek blauwgrijs, met een groenige glans. De relatief lange staart heeft een geelwit uiteinde, de kruin, het "gezicht" en de onderstaartdekveren zijn roze gekleurd.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch op het Polynesische eilandje Rapa. Het leefgebied bestaat uit restanten ongerept, natuurlijk bos in valleien van het heuvelachtige eiland.

## Status

De rapajufferduif heeft een beperkt verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2015 door BirdLife International geschat op 180 volwassen individuen en de populatie-aantallen nemen af door habitatverlies. In 2018 werd het aantal geschat op 50 tot 250 volwassen vogels. Het leefgebied wordt aangetast door ontbossing waarbij natuurlijk bos wordt omgezet in gebied voor agrarisch gebruik en menselijke bewoning. Om deze redenen staat deze soort sinds 2018 als ernstig bedreigd (kritiek) op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 4 (en) Rapajufferduif op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Proceedings of the Zoological Society of London Pt1 p. 92 BHL
# Cylindrepomus flavus

Cylindrepomus flavus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1947 door Breuning.
# Maarten Koornneef

Maarten Koornneef (De Lier, 20 september 1950) is een Nederlandse botanicus die is gespecialiseerd in plantengenetica.
Tussen 1968 en 1974 studeerde hij aan de Landbouwhogeschool Wageningen. In 1974 studeerde hij cum laude af in de plantenveredeling. In 1982 promoveerde hij cum laude aan de Landbouwhogeschool op het proefschrift "The genetics of some planthormones and photoreceptors in Arabidopsis thaliana (L.) Heynh.".
Tussen 1974 en 1976 was Koornneef plantenveredelaar bij Vandenberg Seeds Ltd. in Naaldwijk, waar hij zich bezighield met de veredeling van groentengewassen. Tussen 1976 en 1987 was hij staflid en universitair docent bij de vakgroep Erfelijkheidsleer van de Landbouwhogeschool en de voortzetting daarvan als de Landbouwuniversiteit Wageningen. In 1983 was hij actief bij het Friedrich Miescher Institute in Bazel (Zwitserland). Tussen 1987 en 1992 was hij universitair hoofddocent bij de vakgroep Erfelijkheidsleer van de Landbouwuniversiteit. Vanaf 1992 is hij persoonlijk hoogleraar aan de Landbouwuniversiteit en de voortzetting daarvan als de Wageningen Universiteit.
Naast zijn aanstelling in Wageningen is Koornneef sinds 2004 vier dagen per week actief in Keulen bij het Max Planck Institute for Plant Breeding Research (Max-Planck-Institut für Züchtungsforschung), waar hij onderzoeksdirecteur is. Sinds 2006 is hij tevens erehoogleraar aan de Universität zu Köln.
Koornneef doet onder meer onderzoek naar de fysiologie en moleculaire genetica van Arabidopsis waarbij hij gebruikmaakt van de natuurlijke variatie. In zijn onderzoek richt hij zich met name op de genetica van adaptieve kenmerken als het in rust gaan van zaden en groei in relatie tot milieuvariabelen. Hij hoopt door zijn onderzoek genen te ontdekken die van belang zijn voor plantenveredeling, ecologie en evolutie.
Mede door het onderzoek van Koornneef werd de zandraket (Arabidopsis thaliana) de modelplant voor onderzoek door genetici, moleculair biologen en plantenveredelaars. In 1983 was hij de eerste auteur van een artikel in het wetenschappelijke tijdschrift Journal of Heredity over de genetische kaart van de zandraket. Dit artikel zou uitgroeien tot een veel geciteerd artikel en werd daarmee een klassieker.
Koornneef werd in 1997 verkozen als lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW). In 1998 werd hij verkozen als buitenlands lid van de Amerikaanse National Academy of Sciences. In 2003 werd hij verkozen als lid van de European Academy of Sciences. In 2004 werd hij vierde in een verkiezing van de grootste Wageninger aller tijden. Volgens ISIHighlyCited.com behoort Koornneef tot de meest geciteerde wetenschappers op het gebied van de plant- en dierkunde.

## Referentie

* ↑ M. Koornneef, J. van Eden, C. J. Hanhart, P. Stam, F. J. Braaksma and W. J. Feenstra. Linkage map of Arabidopsis thaliana. J. Heredity 74 (1983) 265-272.
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9487 4202
* NARCIS: PRS1236027
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 06913913X
* ORCID: 0000-0002-7759-4869
* Virtual International Authority File: 289466022
* WorldCat (via VIAF): 289466022