OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gemitus Britannorum

Gemitus Britannorum (verzuchting van de Britten) is de naam waarop een verzoekschrift van de inwoners van Britannia uit het midden van de vijfde eeuw bekendstaat. Het is vooral van belang omdat het een van de weinige dateerbare gegevens over Brittannië in deze periode is.
Gildas meldt, dat de Britten een verzoekschrift richtten aan ene Agitius, een belangrijke Romein. Hierin werd verzocht om hulp tegen de barbaren (Picten, Schotten, Ieren, Saksen en/of Angelsaksen) (Gildas, 20; cf. Geoffrey van Monmouth, VI 3.):
   "Agitio ter consuli gemitus Britannorum;" [...] "repellunt barbari ad mare, repellit mare ad barbaros; inter haec duo genera funerum aut iugulamur aut mergimur;" "Aan Agitius, drie maal consul, (is) het gezucht van de Britten" (...) "de barbaren jagen ons naar de zee, de zee jaagt ons naar de barbaren; tussen deze twee doodsveroorzakers zullen we of de keel worden afgesneden of verdrinken."
'Agitius' is ongetwijfeld Aetius, de West-Romeinse legerleider. Omdat Aetius in 446 voor de derde, en in 454 voor de vierde keer consul werd, kunnen we deze brief dateren aan deze respectievelijke terminus post quem (tijd waarna iets [was]) en terminus ante quem (tijd waarvoor iets [was]).
# Gelis schizocosae

Gelis schizocosae is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Barron & Bisdee in 1977.
# Georges Rigal

Georges Lucien Rigal (Parijs, 6 januari 1890 - Saint-Maur-des-Fossés, 25 maart 1974) was een Frans waterpolospeler.
Tijdens de Olympische Zomerspelen 1912 nam Rigal deel aan het waterpolo en het zwemmen. Bij het waterpolo eindigde hij met zijn ploeggenoten als vijfde, op de 100 meter vrije slag kwam Lucien niet verder dan de series.
Rigal won tijdens de 1924 in eigen land de gouden medaille.
Albert Delborgies · Noël Delberghe · Robert Desmettre · Paul Dujardin (G) · Albert Mayaud · Henri Padou · Georges Rigal
# Georges Quéritet

Georges Quéritet (Seloignes, 6 april 1882 , Antwerpen, 5 januari 1963) was een Belgisch voormalig voetballer. Hij speelde als aanvaller bij RFC de Liège en Racing Club Brussel. Georges speelde 23 wedstrijden in Eerste Klasse en scoorde 17 doelpunten.

## Interlandcarrière

Quéritet werd geselecteerd voor de allereerste interland ooit van het Belgisch voetbalelftal. Deze vond plaats op 1 mei 1904 in Brussel en werd gespeeld tegen Frankrijk. Ondanks zijn twee doelpunten in de wedstrijd die op 3–3 eindigde was het ook meteen zijn laatste selectie voor dit elftal. In de 7e minuut scoorde hij het eerste doelpunt ooit voor België.
Interlands van Georges Quéritet voor  België :
| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Soort Wedstrijd | Doelpunten |
| Als speler bij Racing Club Brussel ||||||
| 1. | 1 mei 1904 | België – Frankrijk | 3 – 3 | Vriendschappelijk | 2 |
* ↑ Belgiumsoccerhistory (Peter Mariën). Gearchiveerd op 5 augustus 2011. Geraadpleegd op 18 maart 2017.
# Germania FV

Germania FV was een Mexicaanse voetbalclub uit Mexico-Stad.

## Geschiedenis

De club werd op 15 juni 1915 opgericht door Duitse inwijkelingen. De club speelde tussen 1915 en 1933 in de Primera Fuerza, destijds de hoogste speelklasse. Na een derde plaats in 1917 trok de club zich vrijwillig één seizoen terug uit de competitie. In 1920 kwam het tot een tweespalt in de competitie, waardoor er twee competities gespeeld werden in 1920/21. Germania werd kampioen van de Liga Mexicana, maar deze titel wordt niet officieel als landstitel erkend door de voetbalbond. Vanaf 1922/23 werd er wel opnieuw een officieel seizoen gespeeld. Op de voorlaatste speeldag had Germania één punt voorsprong op eerste achtervolger Asturias. Het lot bepaalde dat beide clubs elkaar troffen op de laatste speeldag. Na onenigheden met de scheidsrechter verlieten de spelers van Germania het veld bij een 2-1 achterstand, waardoor Asturias de titel toegewezen kreeg.
Hierna waren de hoogdagen van de club voorbij. De volgende jaren eindigde de club steevast in de lagere middenmoot en zelfs vier keer op de laatste plaats. In 1933 bereikte de club de finale van de Copa Mexico en verloor deze van Necaxa. Het zou tevens de laatste wedstrijd voor het team zijn, dat hierna ontbonden werd.
# Gigantogryllacris compromittens

Gigantogryllacris compromittens is een rechtvleugelig insect uit de familie Gryllacrididae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Brunner von Wattenwyl.
# Gigantodiaptomus angularis

Gigantodiaptomus angularis is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Diaptomidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Rylov.
# George Willem van Brandenburg-Bayreuth

George Willem van Brandenburg-Bayreuth (Bayreuth, 16 november 1678 – aldaar, 18 december 1726) was van 1712 tot aan zijn dood markgraaf van Brandenburg-Bayreuth. Hij behoorde tot het huis Hohenzollern.

## Levensloop

George Willem was de zoon van markgraaf Christiaan Ernst van Brandenburg-Bayreuth en diens tweede echtgenote Sophia Louise van Württemberg, dochter van hertog Everhard III. In 1712 volgde hij zijn vader op als markgraaf van Brandenburg-Bayreuth.
Als erfprins maakte hij een grand tour doorheen de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden en Koninkrijk Engeland, waarbij hij een grote liefde voor de marine ontwikkelde. Eveneens was hij een begeesterd jager. Na zijn terugkeer van zijn grand tour liet hij de grote karpervijver Brandenburger Weiher uitbreiden tot een meer, waar hij een schans liet bouwen en zeeslagen liet opvoeren. In zijn periode als erfprins stichtte hij eveneens de voorstad St. Georgen am See, dat hij liet aanleggen in de barokstijl en waar hij het Ordeslot van Sint-George liet bouwen. In 1705 stichtte hij de Orde van de Rode Adelaar. Bovendien renoveerde hij verschillende jachtsloten.
Hij doorliep eveneens een militaire loopbaan. In 1701 werd hij hoofd van het kurassiersregiment van de Frankische Kreits. Aan de keizerlijke zijde nam hij succesvol deel aan talrijke veldslagen. Toen hij tijdens de Spaanse Successieoorlog in 1702 deelnam aan de Slag bij Landau, raakte hij zwaargewond door een musketkogel, waarvan hij nooit volledig zou herstellen. Na de Spaanse Successieoorlog trad hij nauwelijks meer op als militair. Hij werd in 1713 wel nog benoemd als keizerlijk veldmaarschalk.
Op 16 oktober 1699 huwde hij in Leipzig met Sophia (1684-1752), dochter van hertog Johan Adolf I van Saksen-Weißenfels. Ze kregen vijf kinderen, van wie er vier hun kindertijd niet overleefden: Christiane Sophie Wilhelmina (1701-1749), Eberhardine Elisabeth (1706-1709), Christiaan Willem (1706-1706) en de tweeling Christiaan Frederik Willem (1709-1709) en Frans Adolf Willem (1709-1709). Uit een buitenechtelijke relatie met Christiane Emilie von Gleichen kreeg hij een zoon, George Willem van Plassenburg.
Nadat Sophia overspel gepleegd had, liet George Willem haar in de Plassenburg opsluiten. Zijn dochter Christiane beviel in 1724 ongehuwd van een tweeling, die kort na de geboorte overleed. Omdat de tweeling niet standsmatig en dus onwettig was, verbande George Willem zijn dochter van het hof. In 1724 liet hij vijftien zigeunervrouwen ophangen die een uitwijzingsbevel hadden genegeerd.
In december 1726 stierf George Willem op 48-jarige leeftijd. Omdat hij geen mannelijke nakomelingen had, werd hij opgevolgd door zijn achterneef George Frederik Karel van Brandenburg-Kulmbach.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Georg Wilhelm (Brandenburg-Bayreuth) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# George Willem Belgicus van Nassau-Weilburg

George Willem Belgicus van Nassau-Weilburg (Den Haag, 18 december 1760 - Paleis Honselaarsdijk, 27 mei 1762), was de oudste zoon van vorst Karel Christiaan van Nassau-Weilburg en prinses Carolina van Oranje-Nassau, dochter van prins Willem IV van Oranje-Nassau en prinses Anna van Hannover.
George Willem Belgicus was vanaf zijn geboorte erfprins van het vorstendom Nassau-Weilburg. Hij werd op 13 januari 1761 gedoopt in de Grote Kerk te Den Haag. Omdat hij mogelijk erfgenaam van het erfstadhouderschap in de Republiek was, werd hij gereformeerd gedoopt. De Staten-Generaal aanvaarden het peterschap, gaven hun petekind de naam Belgicus en schonken hem als pillegift een lijfpensioen van 4 duysent gulden 's jaars in een gouden doos ter waarde van 4000 silveren ducaten. Hij overleed toen hij nog geen anderhalf jaar oud was. Zijn stoffelijk overschot werd op 1 juli 1762 bijgezet in de Grafkelder van Oranje-Nassau in de Nieuwe Kerk te Delft.
# Gevlekt borsthaartje

Het gevlekt borsthaartje (Pherbellia schoenherri) is een vliegensoort uit de familie van de slakkendoders (Sciomyzidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1826 door Fallen. De vrouwtjes leggen eieren op de schelpen van Succineidae, waaronder Succinea putris. De uitkomende larven eten het dier en verpoppen zich in de schaal. P. schoenherri is een veel voorkomende en wijdverbreide soort met een zeer lange vliegduur. Hij vliegt voornamelijk van april tot oktober, maar in de meeste Europese landen komt hij het hele jaar door voor en in een zeer grote verscheidenheid aan zowel droge als vochtige habitats.
# Gewone zeester

De gewone zeester (Asterias rubens) is een algemene zeesterrensoort langs de kusten van de noordelijke Atlantische Oceaan en de Noordzee. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1758 gepubliceerd door Carl Linnaeus in de tiende editie van Systema naturae.

## Beschrijving

De diameter verschilt van 10 tot 30 centimeter, maar uitschieters tot meer dan 50 cm zijn ook bekend. De kleur kan eveneens verschillen; meestal rood tot oranje, soms paars. De bovenzijde bestaat uit een harde huid met vele kleine stekelachtige bultjes. Aan de onderzijde zijn vijf dubbele rijen kleine en zeer flexibele buisvoetjes aanwezig. De gewone zeester heeft vijf armen.

## Algemeen

De gewone zeester komt voor in de Europese zeeën van het noorden van Noorwegen tot en met het Iberisch Schiereiland, en verder langs de Noord-Amerikaanse kust van de Atlantische Oceaan. Ze is zeldzaam in de Middellandse Zee en de Zwarte Zee. De soort wordt aangetroffen in het getijdengebied op stenen en rotsen. Mosselkwekers hebben een hekel aan de soort omdat mosselen het favoriete maaltje zijn; mosselbanken zijn dan ook een ideaal milieu voor deze soort. De zeester wordt onder andere door het hongerlijdertje (Pariambus typicus) gebruikt als 'taxi' om zich te verplaatsen.

## Voedsel

Het voedsel bestaat uit diverse zeedieren, waaronder weekdieren, krabben en aas, maar vooral schelpdieren als mosselen worden gegeten. Deze worden door de zeester opengetrokken, en ondanks de vaak sterke sluitspieren van de schelp is de zeester aanhoudend en wint het van de meeste schelpdieren. Als de schelp eenmaal open is, stuwt de zeester zijn maag naar binnen waarna de prooi levend wordt verteerd en vervolgens opgezogen. Een dergelijk 'gevecht', wat in wezen een traag proces is, kan vele uren in beslag nemen. Jongere exemplaren pakken kleinere prooien als zeepokken. De monddelen van de zeester zitten aan de onderzijde van het dier, wat handig is omdat zeesterren over de bodem kruipen. De anus zit juist aan de bovenzijde, en net als de mond in het midden van de centrale schijf.

## Anatomie

Het spijsverteringsstelsel van de zeester begint bij de mond, en het voedsel gaat naar de hartmaag die verbonden is met de maag van de pylorus. De pylorische maag is verbonden met zowel de anus als met het pylorusstof en de pylorische blindedarm. De pylorische blindedarm en de hartmaag produceren spijsverteringsenzymen en het verteerde materiaal wordt door de pyloruscel door de rest van het lichaam opgenomen.

## Voortplanting

De voortplanting vindt plaats in het voorjaar en het begin van de zomer. Zeesterren kennen geen paring; zowel mannetjes als vrouwtjes laten grote hoeveelheden eicellen en zaadcellen wegzweven met de stroming. Bevruchting vindt plaats als eitjes en zaadcellen elkaar tegenkomen.
* ↑ Linnaeus, C. (1758). Systema naturae ed. 10: 661. Gearchiveerd op 19 april 2023.
# Gerard Anton van Hamel

Gerard Anton van Hamel (Haarlem, 17 januari 1842 – Amsterdam, 1 maart 1917) was een Nederlands advocaat, rechtsgeleerde, hoogleraar en politicus voor de Liberale Unie.

## Levensloop

Gerard van Hamel werd geboren als een zoon van Joost Adriaan van Hamel en Gosina Cecilia Gerarda Ramear. Na het behalen van het gymnasium diploma te Groningen studeerde hij rechten aan de Universiteit Leiden, waar hij in 1865 bij Van Boneval Faure promoveerde op het proefschrift De nietigheid van den verkoop van eens anders goed. In 1910 ontving hij daarnaast nog een eredoctoraat van de Vrije Universiteit Brussel. Na een korte periode als leraar aan de Leidse HBS begon hij zijn juridische carrière als advocaat te Leiden. Daarna was hij substituut-officier van Justitie te Heerenveen en te Rotterdam. Van 1 juni 1878 tot 1 september 1880 was van Hamel rechtskundig adviseur van het Ministerie van Oorlog. Daarna was hij hoogleraar strafrecht, strafvordering en wijsbegeerte van het recht, aan de Universiteit van Amsterdam. In 1890-1891 was hij rector magnificus van de Universiteit van Amsterdam en van 26 januari 1892 tot 1 maart 1917 was hij lid Provinciale Staten van Noord-Holland.
Van 21 september 1909 tot 1 maart 1917 was van Hamel lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Van 6 juli 1910 tot 1 maart 1917 was hij lid Gedeputeerde Staten van Noord-Holland.
Van Hamel was de initiatiefnemer en drijvende kracht achter de oprichting van de Nederlandse Juristen-Vereniging in 1870; hij was in 1892-1893 voorzitter van de NJV.

## Persoonlijk

Op 1 februari 1877 te Rotterdam trouwde van Hamel met Maria s'Jacob en samen hadden ze twee zoons, Joost Adriaan van Hamel en Anton Gerard van Hamel. Van Hamel was de tweelingbroer van Anton Gerard van Hamel, en een neef van Joost van Vollenhoven, Eduard Herman s'Jacob en van Frederik s'Jacob. Via zijn echtgenote was hij daarnaast aangetrouwde zwager van Bernard Loder en S.J.R. de Monchy.

## Ridderorde

* Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw
* De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname was tot 1 februari 2016 toegestaan met bronvermelding.
# Gerard Appelmans

Gerard (of G(h)eraerdt) Appelmans (ca. 1250 - ca. 1325) was een Brabants kluizenaar en mysticus.
Appelmans was vermoedelijk theoloog. Uit zijn geschrift blijkt zijn goede bekendheid met de scholastiek, vooral het thomisme. Hij is bekend geworden als auteur van het mystieke werk Glose op den Pater Noster (soms ook Glose op het Vaderons genoemd). Hierin geeft hij een uitleg over het Onze Vader, dat hij niet alleen christologisch maar ook sterk trinitarisch doordenkt. Hij bespreekt de Godheid, de uitstralingen van de Godheid, de mystieke ervaring en de deugdbeoefening.
In Appelmans' mystiek spreekt God de Vader door zijn Woord, tot de ziel. Via Christus neemt hij bezit van de menselijke rede en geest, terwijl de Heilige Geest de menselijke wil in bezit neemt. De door God de Vader in bezit genomen ziel kan zo door Appelmans als het vooruitlopen op de toegang tot de hemel worden beschouwd. In de hemel komt de mens immers tot zijn werkelijke bestemming, het aanschouwen van God. Het leven van de mysticus kan zo direct deelnemen aan het werken van de Drie-eenheid. De mysticus heeft hier als taak Christus radicaal na te volgen als voorbeeld voor de mensen, waardoor de mysticus een soort medeverlosser wordt.
Door zijn werk ontwikkelde Appelmans een Nederlandstalige theologische woordenschat, die van blijvende betekenis is geworden. Gerard Appelmans volgt in zekere zin Hadewijch na, maar is sterker theologisch geïnteresseerd. Hij geldt als voorloper van Jan van Ruusbroec.

## Externe link

* Biografieën, werken en teksten bij de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren (dbnl)
* Biografisch Portaal: 13922355
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: appe004
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9537 4285
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 230362001
* Virtual International Authority File: 290110736
* WorldCat (via VIAF): 290110736
# Gemeentelijke herindelingsverkiezingen in Nederland 1983

Gemeentelijke herindelingsverkiezingen in Nederland 1983 geeft informatie over tussentijdse verkiezingen voor een gemeenteraad in Nederland die gehouden werden in 1983.
De verkiezingen werden gehouden in 41 gemeenten die betrokken waren bij een herindelingsoperatie of een grenswijziging die op 1 januari 1984 is doorgevoerd.

## Verkiezingen op 21 september 1983

* de gemeente Almere, vanwege de eerste instelling van deze gemeente;
* de gemeente Zeewolde, vanwege de eerste instelling van deze gemeente.

## Verkiezingen op 12 oktober 1983

* de gemeenten Heinenoord, Maasdam, Mijnsheerenland, Puttershoek en Westmaas: samenvoeging tot een nieuwe gemeente Binnenmaas;
* de gemeenten Klaaswaal en Numansdorp: samenvoeging tot een nieuwe gemeente Cromstrijen;
* de gemeenten Goudswaard, Nieuw-Beijerland, Piershil en Zuid-Beijerland: samenvoeging tot een nieuwe gemeente Korendijk.

## Verkiezingen op 19 oktober 1983

* de gemeenten Utingeradeel, Idaarderadeel en Rauwerderhem: samenvoeging tot een nieuwe gemeente Boornsterhem;
* de gemeenten Dokkum, Oostdongeradeel en Westdongeradeel: samenvoeging tot een nieuwe gemeente Dongeradeel;
* de gemeenten Barradeel, Franeker en Franekeradeel: samenvoeging tot een nieuwe gemeente Franekeradeel;
* de gemeenten Gaasterland en Sloten: samenvoeging tot een nieuwe gemeente Gaasterland;
* de gemeenten Baarderadeel en Hennaarderadeel: samenvoeging tot een nieuwe gemeente Littenseradeel;
* de gemeenten Hemelumer Oldeferd, Hindeloopen, Stavoren en Workum: samenvoeging tot een nieuwe gemeente Nijefurd;
* de gemeenten Doniawerstal en Haskerland: samenvoeging tot een nieuwe gemeente Scharsterland;
* de gemeenten IJlst en Wymbritseradeel: samenvoeging tot een nieuwe gemeente Wymbritseradeel;
* de gemeente het Bildt: bij de gemeentelijke herindeling van Friesland werden tevens zodanige grenswijzigingen doorgevoerd met deze gemeente dat tussentijdse verkiezingen noodzakelijk geworden waren.

## Verkiezingen op 2 november 1983

* de gemeenten Druten en Horssen: samenvoeging tot een nieuwe gemeente Druten;
* de gemeenten Appeltern, Dreumel en Wamel: samenvoeging tot een nieuwe gemeente Wamel;
* de gemeenten Batenburg, Bergharen en Wijchen: samenvoeging tot een nieuwe gemeente Wijchen.
Door deze herindelingen en instellingen daalde het aantal gemeenten in Nederland per 1 januari 1984 van 773 naar 749.
# Girardinus denticulatus

Girardinus denticulatus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de levendbarende tandkarpers (Poeciliidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Garman.
* ↑ (en) Girardinus denticulatus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Girardinus denticulatus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Gerechtshof Arnhem

Het Gerechtshof Arnhem was tot 2013 het hof voor de provincies Flevoland, Overijssel en Gelderland. De laatste jaren tevens voor de provincie Utrecht. Formeel omvatte het rechtsgebied van het hof de arrondissementen Zwolle-Lelystad, Almelo, Zutphen en Arnhem. Het Hof functioneerde tevens als nevenvestiging van het Gerechtshof Leeuwarden. Deze situatie werd in 2013 gevolgd door een fusie van beide hoven tot het nieuwe Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden waarvan het rechtsgebied vrijwel de helft van Nederland omvat.
# Gerra pulchra

Gerra pulchra is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1919 door Draudt.
# Gerra (Verzasca)

Gerra is een plaats en voormalige gemeente in het Zwitserse kanton Ticino, en maakt deel uit van het district Locarno. Gerra (Verzasca) telt 1203 inwoners.

## Geschiedenis

Gerra was tot 1 januari 2009 een zelfstandige gemeente, voor deze samengevoegd werd met de gemeente Cugnasco om de gemeente Cugnasco-Gerra te vormen.

## Externe link

* Statistische gegevens over deze gemeente bij Bundesamt für Statistik
* Gemeinsame Normdatei: 4218513-0
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 002102
* Library of Congress Control Number: n2005056069
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007491819705171
* Virtual International Authority File: 150306483
* WorldCat (via VIAF): 150306483
# Gerra (geslacht)

Gerra is een geslacht van vlinders uit de familie uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1865 door Francis Walker.
De typesoort is Gerra radicalis Walker, 1865

## Soorten

* G. aelia Druce, 1889
* G. brephos Draudt, 1919
* G. lunata Köhler, 1936
* G. pulchra Draudt, 1919
* G. radiata Becker, 2010
* G. radicalis Walker, 1854
* G. sevorsa (Grote, 1882)
* G. sophocles Dyar, 1912
* Becker, V.O., 2010: Misplaced Neotropical Agaristinae (Lepidoptera, Noctuidae), with descriptions of new taxa. Zoologia 27(4): 569-576.
# Germinal (film uit 1993)

Germinal is een Frans-Belgisch-Italiaanse film van Claude Berri uit 1993, gebaseerd op de gelijknamige roman van Émile Zola uit 1885. De titel van deze roman in de Nederlandse vertaling luidde 'De Mijn'.
Acteurs zijn onder meer Miou-Miou, Gérard Depardieu, Renaud en Jean Carmet. De film was op het moment van productie de duurste Franse film ooit. De film was in 1994 genomineerd voor 12 Césars, en won deze voor de Beste cinematografie en de Beste kostumering.
Het verhaal speelt zich af in een mijn in Noord-Frankrijk in de tweede helft van de negentiende eeuw en benadrukt de sociale misstanden. De titel verwijst naar de zevende maand van de Franse republikeinse kalender, de kiemmaand. Mislukte stakingen zijn als kiemen die groeien in de richting van emancipatie.

## Synopsis

De film begint midden in de nacht. De werkloze Étienne Lantier, in een vorig leven machinist, zoekt een job in de "Voreux", een mijn. Hij vervangt er de overleden mijnwerkster Fleurance en werkt onder leiding van Toussaint Maheu. De familie Maheu heeft tien monden van verschillende generaties te voeden. De mijn zelf is eigendom van anonieme aandeelhouders "die leven in Parijs".

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Miou-Miou | Maheude |
| Renaud | Étienne Lantier |
| Jean Carmet | Vincent Maheu dit Bonnemort |
| Judith Henry | Catherine Maheu |
| Jean-Roger Milo | Chaval |
| Gérard Depardieu | Toussaint Maheu |
| Laurent Terzieff | Souvarine |
| Bernard Fresson | Victor Deneulin |
| Jean-Pierre Bisson | Rasseneur |
| Jacques Dacqmine | Philippe Hennebeau |
| Anny Duperey | Madame Hennebeau |
| Gérard Croce | Maigrat |
| James Ard | the Priest |
| Frédéric van den Driessche | Paul Négrel |
| Annick Alane | Madame Grégoire |
| Pierre Lafont | Léon Grégoire |
| Cécile Bois | Cécile Grégoire |
| Yolande Moreau | La Levaque |
# Glenea humerointerrupta

Glenea humerointerrupta is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Breuning.
# Glenea illuminata

Glenea illuminata is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Thomson.
# Glenoleon minutillus

Glenoleon minutillus is een insect uit de familie van de mierenleeuwen (Myrmeleontidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Glenoleon minutillus is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door New in 1985.
# Gevlekte langsprietmot

De gevlekte langsprietmot (Nematopogon adansoniella) is een nachtvlinder uit de familie Adelidae, de langsprietmotten. De spanwijdte bedraagt tussen de 17 en 19 millimeter.

## Waardplanten

De gevlekte langsprietmot heeft beuk, eik, sleedoorn en blauwe bosbes als waardplanten.

## Voorkomen in Nederland en België

De gevlekte langsprietmot is in Nederland en in België een schaarse soort, die verspreid over het hele gebied lokaal kan worden gezien. De soort kent één generatie, die vliegt van april tot juni.