OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Schelle-Zuid en Oldeneel

Schelle-Zuid en Oldeneel is een buurt in de Overijsselse plaats Zwolle. De buurt vormt een deel van de wijk die genoemd is naar de buurtschap Schelle.
Wijken: Aa-landen · Assendorp · Berkum · Binnenstad · Diezerpoort · Hanzeland · Holtenbroek · Ittersum · Kamperpoort-Veerallee · Marsweteringlanden · Poort van Zwolle · Schelle · Soestweteringlanden · Stadshagen · Vechtlanden · Westenholte · Wipstrik Buurten: Aalanden-Midden · -Noord · -Oost · -Zuid · Bagijneweide · Berkum · Binnenstad-Noord · -Zuid · Bollebieste · Breecamp · Breezicht · Brinkhoek · De Tippe · Dieze-Centrum · Frankhuis · Gerenbroek · Gerenlanden · Geren · Haerst · Hanzeland · Harculo en Hoog-Zuthem · Herfte · Het Noorden · Hogenkamp · Holtenbroek I · II · III · IV · Indische Buurt · Ittersumerbroek · Ittersumerlanden · Kamperpoort · Katerveer-Engelse Werk · Langenholte · Mastenbroek · Meppelerstraatweg-Zuid · Milligen · Nieuw-Assendorp · Noordereiland · Oldenelerbroek · Oldenelerlanden-Oost · -West · Oud-Assendorp · Oud-Westenholte · Oud Ittersum · Oud Schelle · Pierik · Schelle-Zuid en Oldeneel · Schellerbroek · Schellerhoek · Schellerlanden · Schildersbuurt · Schoonhorst · Spoolde · Stadsbroek · Stationsbuurt · Tolhuislanden · Veerallee · Veldhoek · Vreugderijk · Werkeren · Westenholte-Stins · Wezenlanden · Wijthmen · Windesheim · Wipstrik-Noord · -Zuid · Zwolle-Zuid Bedrijventerreinen: Floresstraat · Hanzeland · Hessenpoort · Marslanden (-Noord · -Zuid) · Oosterenk · Voorst (Voorst-A · Voorst-B · Voorst-C) · Voorsterpoort · De Vrolijkheid
# Bijl (achternaam)

Bijl is een van oorsprong Nederlandse achternaam, die waarschijnlijk is afgeleid van het gebruiksvoorwerp bijl.
In 2007 waren er in Nederland 5.883 naamdragers, waarvan de grootste concentratie in Korendijk. Daar had namelijk 0,62% van de inwoners deze achternaam. In België komt de naam beduidend minder voor, namelijk 173 keer.

## Nederlandse personen met deze naam

* Arie Bijl (1908-1945) - natuurkundige en verzetsman
* Cees Bijl (1955) - politicus
* Don Bijl (1952) - politicus
* Dorine Bijl (1939) - zangeres
* Hester Bijl (1970) - rector magnificus en wiskundige
* Jan Bijl (1906-1985) - voetballer en voetbalcoach
* Janneke Bijl (1985) - voetbalster
* Jules Bijl (1958) - politicus
* Klaas Bijl (1948) - voetballer
* Martine Bijl (1948-2019) - actrice, zangeres en schrijfster
* Rinus Bijl (1913-1961) - voetballer en voetbalcoach
* Romano Bijl (1986) - voetballer

## Belgische personen met deze naam

* Guillaume Bijl (1946) - kunstenaar
* ↑ Nederlandse Familienamenbank, Meertens Instituut
* ↑ Familienaam.be
# Favartia (Murexiella) macgintyi

Favartia (Murexiella) macgintyi is een slakkensoort uit de familie van de Muricidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door M. Smith.
# Himerarctia basalis

Himerarctia basalis is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1856 door Walker.
# Gauche Républicaine

De Gauche Républicaine (GR, Nederlands: Linkse Republikeinen) vormden een republikeinse kamerclub ten tijde van de Derde Franse Republiek. De kamerclub stond in haar beginjaren onder leiding van Jules Ferry. Omdat de GR een kamerclub en geen politieke partij was, bestond er ook geen partijprogramma en ging het om het charisma van haar politici.
Ideologisch zou men haar leden in de Franse kamer gematigd links en antiklerikaal ("Laïcistisch") kunnen noemen. Het was een typische bourgeois-partij. Later, na de Eerste Wereldoorlog schoven de afgevaardigden flink op naar rechts.
# Protricomoides squamosus

Protricomoides squamosus is een rondwormensoort uit de familie van de Desmoscolecidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Timm.
# Schell City

Schell City is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Missouri, en valt bestuurlijk gezien onder Vernon County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 286. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 289, een stijging van 3 (1,0%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 1,6 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond Schell City.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Schell-City op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Bithia jacentkovskyi

Bithia jacentkovskyi is een vliegensoort uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Villeneuve.
# Fenouillet (Haute-Garonne)

Fenouillet is een gemeente in het Franse departement Haute-Garonne (regio Occitanie). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Toulouse. In de gemeente ligt spoorwegstation Fenouillet - Saint-Alban. Fenouillet telde op 1 januari 2021 5.595 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Fenouillet bedroeg op 1 januari 2021 9,51 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 588,3 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Hippolytustriptiek

De Hippolytustriptiek is een altaarstuk uit circa 1475 dat is geschilderd door Dirk Bouts, Hugo van der Goes en een onbekende Vlaamse meester.

## Voorstelling

Het middenpaneel en het rechterpaneel verbeelden de marteling van de heilige Hippolytus, de patroonheilige van Berthoz. Op de buitenzijden van de zijpanelen zijn in grisaille de patroonheiligen van de stichters afgebeeld: Elisabeth en opnieuw Hippolytus. Berthoz was in dienst van de hertogen van Bourgondië. Het echtpaar was rond 1467-1468 getrouwd.

## Herkomst en toeschrijving

De Hippolytustriptiek is een van de werken die Dirk Bouts bij zijn dood in 1475 onvoltooid achterliet. Sinds 1902 worden de portretten van de opdrachtgevers, Hippolyte Berthoz en Elisabeth Huyghens, op het linkerpaneel aan Hugo van der Goes toegeschreven. De voltooiing van de landschappen en de overige figuren zijn het werk van een andere, onbekende meester. De bijdrage van Van der Goes wordt in verband gebracht met zijn bezoek aan Leuven in 1480, toen hij werd uitgenodigd om de onvoltooide Gerechtigheidspanelen van Dirk Bouts te taxeren. Ook qua stijl sluiten de beide portretten aan bij andere werken die hij rond deze tijd maakte, in het bijzonder de Drievuldigheidspanelen.
# Paragammaropsis prenes

Paragammaropsis prenes is een vlokreeftensoort uit de familie van de Paragammaropsidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Ren.
# Gedempte Kattendiep

Het Gedempte Kattendiep is een straat in de stad Groningen.
De straat, door Stadjers gewoonlijk kortweg Kattendiep genoemd, was ooit een kanaal tussen het Schuitendiep en het Zuiderdiep en is in 1260 gegraven. In 1880 is het diep gedempt.
De naam verwijst naar de 'katten': aarden ophogingen achter een borstwering voor het opstellen van geschut.
Aan de straat lag het in 2017 afgebrande Holland Casino, verder vindt men er enkele restaurants en cafés. Het behoort daarmee tot de uitgaanscentra van de stad. De hoge muur van de achterzijde van het Pepergasthuis is prominent aanwezig, met daarin een poortje, dat meestal op slot is.
Voor de muur van het hofje staat het kunstwerk De Grote Verscheuring van Pierluca degli Innocenti (1926-1968). Het beeld, een geschenk van de studentenvereniging Vindicat atque Polit, stond van 1965 tot 1994 op de Grote Markt. Het staat symbool voor de spanning tussen schepping en ondergang, zoals in de tijd waarin het werk tot stand kwam de Vietnamoorlog en de oorlog in Algerije.
* Holland Casino aan het Gedempte Kattendiep (op 27 augustus 2017 verwoest door brand)
* Irish Pub aan het Gedempte Kattendiep
* Het eetstraatje Via Veccia naar de Steentilstraat met kerstverlichting bij avond
* Het Kattendiep gezien over het Schuitendiep. Op deze plek wordt in 2021 de Kattenbrug aangelegd als nieuwe verbinding naar het oosten/
# Protrichia vinacea

Protrichia vinacea is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Hampson.
# Petalanthes diploxantha

Petalanthes diploxantha is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Meyrick.
# Dirk van Foreest (1729-1782)

Dirk van Foreest, heer van Schoorl en Camp, (Hoorn, 25 september 1729 – Alkmaar, 27 maart 1782) was een Nederlandse jurist.
Van Foreest was onder meer schepen van Hoorn, schepen, vroedschap en burgemeester van Alkmaar en lid van de Gecommitteerde Raden van Holland in het Noorderkwartier. Tevens was hij heemraad, hoofdingeland en dijkgraaf van de Wieringerwaard, alsmede hoofdingeland van de Beemster, de Schermer en de Zijpe en Hazepolder.
Hij werd geboren als zoon van Cornelis van Foreest en Maria Eva van Akerlaken. Hij erfde van zijn vader de heerlijkheid van Schoorl en Camp, alsmede de buitenplaats Nijenburg te Heiloo. In 1751 promoveerde hij in de rechten aan de universiteit van Leiden. Op 22 juli 1755 trouwde hij te Alkmaar met Maria Wilhelmina Stoesak (1733-1782), dochter van Zacheus Stoesak en Louisa Jacoba Helvetius. Zij kregen zeven kinderen: drie dochters en vier zoons. De zoons Cornelis en Zacheus zouden in hun vaders voetsporen treden als Alkmaarse regenten.
* Ibelings, B.J., M. Kooijmans, J. Roelevink, R.G.H. Sluijter (2002): Repertorium van ambtsdragers en ambtenaren 1428-1861, Instituut voor Nederlandse Geschiedenis, Den Haag
* Prins, M., en H. Looijesteijn: Heren van Holland; Resultaten van historisch onderzoek naar heerlijkheden in Holland 1700-1800, Maarten Prins Internetpublicaties
* Cox, J.C.M. (2005): De Heeren van Alkmaer; Regeerders en regenten, vroedschap en raad 1264-2005, Gemeente Alkmaar, Alkmaar ISBN 90-73131-06-5
# Blauwe annalen

De Blauwe annalen is een Tibetaans historisch geschrift uit 1476 van Gö Lotsawa dat zich vanuit een kenmerkend oecumenische (Tibetaans: rimé) invalshoek richt op het uiteenvallen van het Tibetaans boeddhisme in Tibet, in verschillende sektarische tradities.
De tibetoloog Joeri Rjorich vertaalde de Blauwe annalen met hulp van Gendün Chöpel in het Engels in 1949. Het is sindsdien een van de meest geraadpleegde bronnen over de geschiedenis van het Tibetaans boeddhisme tot de 15e eeuw. Begin 21e eeuw kwam een online-vertaling van de Blauwe annalen beschikbaar bij de Tibetan and Himalayan Library.
Een vergelijkbaar maar veel omvattender werk over een latere periode is de De Kristallen Spiegel van Filosofische Systemen (grub mtha' shel gyi me long) die Thuken Lobzang Chokyi Nyima (1737-1802) voltooide in 1802. Hoewel Thuken meer neigde in richting van de gelugtraditie, wordt zijn werk gezien als een brede historische aanvulling op de boeddhistische geschiedschrijving in Tibet. Een ander, eerder geschrift uit 1346 is de Rode annalen. Gendün Chöpel schreef verder in de eerste helft van de 20e eeuw de Witte annalen op basis van de manuscripten van Dunhuang.

## Hoofdstukken

De Blauwe annalen kennen vijftien hoofdstukken met de volgende onderwerpen:
* Vroege Indiase geschiedenis, Indiase en Tibetaanse keizergeslachten en de vroege verspreiding van de boeddhistische leer in Tibet, 9 deelhoofdstukken
* De latere verspreiding (Wylie: spyi dar) van de boeddhistische leer in Tibet, 9 deelhoofdstukken
* De vroege vertalingen van de geheime mantra, 6 deelhoofdstukken
* De nieuwe geheime mantratradities, 3 hoofdstukken
* Atisha en de kadampa-tradities sinds hem, 11 deelhoofdstukken
* De lotsawa Ngok Loden Sherap en filosofische tradities die hij inspireerde, 5 deelhoofdstukken
* Exegetische tradities van verschillende tantrische systemen, 6 deelhoofdstukken
* De Dagpo kagyü-tradities sinds Marpa, 23 deelhoofdstukken
* De contemplatieve tradities van Godragpa Sönam Gyaltsen en Niguma, 2 deelhoofdstukken
* De Het Rad des Tijds-tantra, geen deelhoofdstukken
* De tradities van het Grote Zegel, 6 deelhoofdstukken
* De vredestichtende geslachten, 8 deelhoofdstukken
* De snijdende (gcod) tradities en de traditie van Kharakpa Dulwa, 3 deelhoofdstukken
* De Grote Compassie-cyclus en kleinere tradities, 12 deelhoofdstukken
* Verschillende monastieke tradities, kwesties betreffende de Blauwe annalen en de druk van de Blauwe annalen, 5 deelhoofdstukken
* ↑ THLIB, The Blue Annals - Chapter Summaries
# Fenotypisch schakelen

Fenotypisch schakelen is het schakelen tussen meerdere cellulaire morfologieën. David R. Soll beschreef twee dergelijke systemen: het eerste hoog-frequent schakelsysteem tussen verschillende morfologische stadia en een tweede hoog-frequent schakelsysteem tussen opaque en witte cellen. Dit laatste systeem is een epigenetisch schakelsysteem.
Wanneer men bij Candida albicans spreekt over fenotypische schakelen verwijst men meestal naar het epigenetisch schakelsysteem tussen witte en opaque celtypes. Dit systeem gebruikt C. albicans voor seksuele voortplanting. Naast de twee hierboven genoemde schakelsystemen zijn vele andere schakelsystemen bekend in C. albicans.
Een tweede voorbeeld doet zich voor in Melanoma, waar kwaadaardig getransformeerde pigmentcellen heen en weer schakelen tussen fenotypes van proliferatie en invasie in reactie op veranderende micro-omgevingen, waardoor metastatische progressie wordt aangedreven.
* ↑ Zordan, R. E. (2006). Epigenetic properties of white-opaque switching in Candida albicans are based on a self-sustaining transcriptional feedback loop. Proceedings of the National Academy of Sciences 103 (34): 12807. PMID 16899543. PMC 1535343. DOI: 10.1073/pnas.0605138103.
* ↑ Slutsky, B (1985). High-frequency switching of colony morphology in Candida albicans. Science 230 (4726): 666–9. PMID 3901258. DOI: 10.1126/science.3901258.
* ↑ (1988). Opaque-white phenotype transition: a programmed morphological transition in Candida albicans. J. Bacteriol. 170 (2): 895–899. PMID 2828333. PMC 210739. DOI: 10.1128/jb.170.2.895-899.1988.
* ↑ (2014). The role of phenotypic switching in the basic biology and pathogenesis of Candida albicans. J Oral Microbiol. 6 (2): 895–9. PMID 24455104. PMC 3895265. DOI: 10.3402/jom.v6.22993.
* ↑ (2008). In vivo switching of human melanoma cells between proliferative and invasive states. Cancer Res. 68 (3): 650–6. PMID 18245463. DOI: 10.1158/0008-5472.CAN-07-2491.
* ↑ (2010). Cancer stem cells versus phenotype-switching in melanoma. Pigment Cell Melanoma Res. 23 (6): 746–59. PMID 20726948. DOI: 10.1111/j.1755-148X.2010.00757.x.
* ↑ (2013). Directed phenotype switching as an effective antimelanoma strategy. Cancer Cell 24 (1): 105–19. PMID 23792190. DOI: 10.1016/j.ccr.2013.05.009.
# Hippoporina rutelliformis

Hippoporina rutelliformis is een mosdiertjessoort uit de familie van de Bitectiporidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Winston & Woollacott.
# Brenthia pleiadopa

Brenthia pleiadopa is een vlinder uit de familie glittermotten (Choreutidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Meyrick.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Georg Hettich

Georg Hettich (Furtwangen im Schwarzwald, 12 oktober 1978) is een Duitse beoefenaar van de noordse combinatie en Olympisch kampioen.
Hettich won bij de Olympische Winterspelen 2002 in Salt Lake City, bij de wereldkampioenschappen noordse combinatie 2003 in Val di Fiemme en bij de wereldkampioenschappen 2005 in Oberstdorf de zilveren medaille met de Duitse ploeg in de estafette.
Individueel spraken zijn prestaties niet tot nauwelijks aan, totdat hij tijdens de Olympische Winterspelen 2006 na twee sprongen de meeste punten had vergaard. Na de eerste sprong moest hij de Noor Petter Tande nog voor laten gaan. Samen met Tande en Jaakko Tallus ging Hettich lange tijd aan de leiding bij het langlaufen, maar uit de achterhoede sloten veel mensen aan. Uiteindelijk bleek dat Hettich zijn krachten had gespaard en liep hij in de slotkilometer van de rest weg om zijn eerste individuele medaille te winnen.
| 1 | 2 | 3 |
| 1 | 2 | 1 |

## Externe link

* (en) Profiel van Georg Hettich op de website van de FIS
1924: Thorleif Haug · 1928: Johan Grøttumsbråten · 1932: Johan Grøttumsbråten · 1936: Oddbjørn Hagen · 1948: Heikki Hasu · 1952: Simon Slåttvik · 1956: Sverre Stenersen · 1960: Georg Thoma · 1964: Tormod Knutsen · 1968: Franz Keller · 1972: Ulrich Wehling · 1976: Ulrich Wehling · 1980: Ulrich Wehling · 1984: Tom Sandberg · 1988: Hippolyt Kempf · 1992: Fabrice Guy · 1994: Fred Børre Lundberg · 1998: Bjarte Engen Vik · 2002: Samppa Lajunen · 2006: Georg Hettich · 2010: Jason Lamy-Chappuis · 2014: Eric Frenzel · 2018: Eric Frenzel · 2022: Vinzenz Geiger
* Gemeinsame Normdatei: 1012711269
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2066 577X
* Virtual International Authority File: 171669812
* WorldCat (via VIAF): 171669812
# Productiefunctie

In de economische wetenschap is een productiefunctie een functie die de maximale output van een bedrijf, een bedrijfstak of een gehele economie specificeert voor alle combinaties van productiefactoren (inputs).
De productiefunctie incorporeert een technologische relatie, die is gebaseerd op de waargenomen huidige stand van de technologie; het is niet de weerslag van economische keuzes, maar eerder een extern gegeven entiteit, die de economische besluitvorming beïnvloedt.
Bijna alle economische theorieën veronderstellen een productiefunctie, hetzij op bedrijfs- (micro-)niveau, hetzij op geaggregeerd (macro-) niveau. In die zin is de productiefunctie een van de belangrijkste concepten binnen de mainstream (neoklassieke) theorieën. Geaggregeerde productiefuncties spelen vooral in de neoklassieke theorie van economische groei een belangrijke rol, maar zijn zeer controversieel: sommige heterodoxe economen wijzen het concept van een geaggregeerde productiefunctie in zijn geheel af, omdat het sinds de Cambridge-Cambridgecontroverse (jaren 60/70) bekend is dat het gebruik van dergelijke functies leidt tot tegenstrijdigheden.
# Petalanthes sphaerophora

Petalanthes sphaerophora is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1883 door Meyrick.
# Scaraphites laticollis

Scaraphites laticollis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1866 door Macleay.
# Blauwe bisschop

De blauwe bisschop (Passerina caerulea) is een zangvogel uit de familie van de kardinaalachtigen (Cardinalidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1758 als Loxia caerulea gepubliceerd door Carl Linnaeus. Linnaeus nam de naam over van Mark Catesby, die in 1730 de vogel onder de naam "Coccothraustes caerulea" afbeeldde in plaat 39 van zijn Natural history of Carolina.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van de zuidelijke Verenigde Staten tot Costa Rica.

## Ondersoorten

* Passerina caerulea caerulea – zuidoostelijk en zuidelijk centrale Verenigde Staten
* Passerina caerulea interfusa – de westelijke centrale Verenigde Staten en noordelijk Mexico
* Passerina caerulea salicaria – de zuidwestelijke Verenigde Staten en noordwestelijk Mexico
* Passerina caerulea eurhyncha – centraal en zuidelijk Mexico
* Passerina caerulea chiapensis – van zuidelijk Mexico tot Guatemala
* Passerina caerulea deltarhyncha – westelijk Mexico
* Passerina caerulea lazula – van zuidelijk Guatemala tot noordwestelijk Costa Rica
* adulte man
* mannetje eerste zomer
* adulte man
* adulte vrouw

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Blauwe bisschop op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Linnaeus, C. (1758). Systema naturae ed. 10: 175. Gearchiveerd op 26 april 2023.
* ↑ Catesby, M. (1730). The natural history of Carolina 1: pl. 39; de naam in de tekst is "Coccothraustes caerulea", onder de plaat staat "caeruleus". Gearchiveerd op 2 juni 2022.
# Financiële instelling

Een financiële instelling is een bedrijf of organisatie die als kernactiviteit het handelen, registreren of verhandelen van financiële contracten heeft. De sector financiële instellingen bestaat uit drie subsectoren: monetaire financiële instellingen, verzekeringsinstellingen en pensioenfondsen en overige financiële instellingen. Het kan gaan om:
* Banken, instellingen waar o.a. geld geleend kan worden tegen rente;
* Verzekeraars, instellingen die verzekeringen aanbieden en uitkeren volgens een polisdekking;
* Pensioenfondsen. Een pensioenfonds is een organisatie die zich ten doel stelt om na pensionering uitkeringen (pensioen) te doen aan deelnemers aan het fonds.
Niet als financiële instelling gelden:
* juridisch zelfstandige beleggingsmaatschappijen in het bezit van één of enkele eigenaren, die zelf niet tot de financiële instellingen behoren. Deze zijn ingedeeld bij de sector waartoe de eigenaar behoort;
* niet onder toezicht staande fondsen gericht op de pensioenverzekering van één enkel persoon (pensioen-bv’s). Deze zijn ingedeeld bij de sector huishoudens;
* financiële hulpbedrijven en dergelijke die geen rechtspersoonlijkheid bezitten.
De Nederlandse Wet op het financieel toezicht (Wft) regelt het toezicht op financiële instellingen in Nederland. De wet is op 1 januari 2007 in werking getreden.
# Heterocarpus signatus

Heterocarpus signatus is een garnalensoort uit de familie van de Pandalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Rathbun.
# Branchiomma sanjuanensis

Branchiomma sanjuanensis is een borstelworm uit de familie Sabellidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Branchiomma sanjuanensis werd in 1941 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Treadwell.
# Georg Huth

Georg Huth (Krotoschin in Pruisisch Posen, 25 februari 1867 - 1 juni 1906) was een Duits oriëntalist en ontdekkingsreiziger.
Huth begon zijn studie in 1885 aan de Humboldt-Universiteit Berlijn en hij behaalde zijn doctoraat aan de Universiteit Leipzig in 1889. Vanaf 1891 onderwees hij aan de Universiteit van Berlijn in Centraal-Aziatische talen en boeddhisme. In 1897 ondernam hij een reis naar Siberië om daar Toengoezische talen te leren, waarvoor hij een studiebeurs ontving van de Russische Academie van Wetenschappen in Sint-Petersburg. In 1902 ging hij mee met de Turpan-expeditie van het Königliches Museum für Völkerkunde uit Berlijn naar oostelijk Turkestan, waar hij Turkse dialecten en folklore bestudeerde.

## Werken

* "Die Zeit des Kālidāsa" (Berlijn, 1889);
* "De Chandoratnākara van Ratnākaraçānti" (Sanskriet-teksten met Tibetaanse vertaling) (Berlijn, 1890);
* Geschichte des Buddhismus in der Mongolei: aus dem Tibetischen des 'Jigs-med-nam-mkha' (Eerste deel Tibetaanse tekst, tweede deel Duitse vertaling, Straatsburg, 1892-96);
* "Die Inschriften von Tsaghan Baišing," Tibetaans-Mongoolse tekst met linguïstische en historische notities) (Leipzig, 1894)
* "Die Tungusische Volkslitteratur und Ihre Ethnologische Ausbeute," in het bulletin van de St. Petersburgse Academie van Wetenschappen (1901)