OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Toyokawa

Toyokawa (Japans: 豊川市, Toyokawa-shi) is een stad in de Japanse prefectuur Aichi. De oppervlakte van deze stad is 150,71 km² en eind 2009 had de stad circa 161.000 inwoners.

## Geschiedenis

Toyokawa werd op 13 maart 1893 een gemeente.
Toyokawa werd op 1 juni 1943 een stad (shi) na samenvoeging van de gemeentes Toyokawa, Uchikubo (牛久保町, Uchikubo-chō) en Ko (国府町, Kō-chō) plus een dorp Yawata (八幡村, Yawata-mura).
Uitbreidingen van de stad
* op 12 april 1955 met het dorp Mikami (三上村, Mikami-mura),
* op 1 april 1959 met de gemeente Goyu (御油町, Goyu-chō),
* op 1 februari 2006 met de stad Ichinomiya (一宮町, Ichinomiya-chō),
* op 15 januari 2008 met de steden Otowa (音羽町, Otowa-chō) en Mito (御津町, Mito-chō).
* Op 1 februari 2010 met de gemeente Kozakai van het district Hoi. Het district Hoi verdween na deze fusie.

## Verkeer

Toyokawa ligt aan de Tokaido-hoofdlijn en de Iida-lijn van de Central Japan Railway Company en de Nagoya-hoofdlijn en de Toyokawa-lijn van de Nagoya Spoorwegmaatschappij (Meitetsu).
Toyokawa ligt aan de Tomei-autosnelweg en aan de nationale autowegen 1, 23, 151, 247 en 362, en aan de prefecturale wegen 5, 21, 31, 73, 332, 334, 372, 373, 374, 377, 380, 384, 400, 495 en 498.

## Bezienswaardigheden

* Toyokawa Inari (豊川稲荷)
* Akatsukayama-park, met onder andere een aquarium en een iristuin
* Bezoekerscentrum Tokaido, museum met aandacht voor de 35e halteplaats aan de Tokaido en het deel in Toyokawa met de Goyu-bomen
* Sekai Shindokyo, een tempel met pagode
* Hoshino jinja

## Partnersteden

Toyokawa heeft een stedenband met
* Cupertino, Verenigde Staten, sinds 1978
* Wuxi, Volksrepubliek China, sinds 2009

## Geboren in Toyokawa

* Yamamoto Kansuke (山本勘助, Yamamoto Kansuke), samurai en strateeg
* Torii Suneemon (鳥居強右衛門, Torii Suneemon), soldaat, door zijn dapper gedrag werd zijn familie gepromoveerd tot de samurai klasse
* Shion Sono (園 子温, Sono Shion), filmmaker en avant-garde dichter
* Yusuke Yamamoto (山本裕典, Yamamoto Yūsuke), acteur
* Yukinari Sugawara, voetballer

## Aangrenzende steden

* Gamagori
* Okazaki
* Shinshiro
* Toyohashi

## Externe link

* (ja) Officiële website van Toyokawa
* (en) Engelstalige website van Toyokawa
* ↑ Japan Geographic Data Center: Fusies in de prefectuur Aichi geraadpleegd op 22 juni 2009
* ↑ (en) CLAIR (Council of Local Authorities for International Relations), List of Local Authorities with Affiliation Agreements: Aichi Prefecture geraadpleegd op 7 januari 2010.
Steden: Aisai · Ama · Anjo · Chiryu · Chita · Gamagori · Handa · Hekinan · Ichinomiya · Inazawa · Inuyama · Iwakura · Kariya · Kasugai · Kitanagoya · Kiyosu · Komaki · Konan · Miyoshi · Nagakute · Nagoya (hoofdstad) · Nishio · Nisshin · Okazaki · Obu · Owariasahi · Seto · Shinshiro · Tahara · Takahama · Tokoname · Tokai · Toyoake · Toyohashi · Toyokawa · Toyota · Tsushima · Yatomi Districten: Aichi · Ama · Chita · Kitashitara · Nishikasugai · Niwa · Nukata
Gemeenten per district
# Boarmia diadela

Boarmia diadela is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door West.
# Blauw kattenkruid

Blauw kattenkruid (Nepeta racemosa; synoniem: Nepeta mussinii) is een sterk geurende vaste plant, die behoort tot de lipbloemenfamilie (Lamiaceae). De soort staat in de Nederlandse wachtkamer als nieuwe plant die nu ook in het wild in Nederland voorkomt. De plant wordt gebruikt in de siertuin en is van daaruit verwilderd. Blauw kattenkruid komt van nature voor in de Kaukasus en Noord-Iran.
De plant wordt 20-40 cm hoog en heeft liggende tot opstijgende stengels, die zowel kaal als viltig behaard kunnen zijn. De grijsgroene bladeren zijn rond tot eirond en hebben een zwak hartvormige voet.
Blauw kattenkruid bloeit van juni tot augustus met blauwe, 0,9-1,3 cm grote bloemen. De kroonbuis is langer dan de kelk. De bloemen zitten in schijnkransen.
De vrucht is een vierdelige splitvrucht.
De plant komt voor op stenige plaatsen.

## Cultivars

Enkele cultivars zijn:
* Nepeta racemosa 'Blue Wonder'
* Nepeta racemosa 'Snowflake'

## Namen in andere talen

* Duits: Trauben-Katzenminze

## Externe link

* Blauw kattenkruid (Nepeta racemosa) op SoortenBank.nl (gearchiveerd) (gebaseerd op de Heukels$^{23}$, dit is de voorlaatste uitgave)
# Blauw parelzaad

Blauw parelzaad (Lithospermum purpurocaeruleum) is een vaste plant die behoort tot de ruwbladigenfamilie (Boraginaceae). De plant komt van nature voor in Eurazië en in is Nederland een adventiefsoort. Blauw parelzaad wordt ook in de siertuin gebruikt.
De plant wordt 20-60 cm hoog en heeft kruipende stengels. De bladeren zijn lancetvormig met spitse top.
Blauw parelzaad bloeit in mei en juni met blauwe tot paarse, minimaal 10 mm grote bloemen.
De vrucht is een vierdelige splitvrucht met zeer harde nootjes.

## Namen in andere talen

De namen in andere talen kunnen vaak eenvoudig worden opgezocht met de interwiki-links.
* Duits: Blauroter Steinsame, Purpurblauer Steinsame
* Engels: Purple Gromwell
* Frans: Grémil pourpre bleu
... · L.arvense (Ruw parelzaad) · L.officinale (Glad parelzaad) · L.purpurocaeruleum (Blauw parelzaad) · ...
# Blauw in het jodendom

Blauw is een traditionele kleur in het jodendom.
De blauwe strepen in de Vlag van Israël zijn ontleend aan de blauwe strepen op de talliet, de traditionele gebedsdoek. Dit gaat terug op de vermelding van een bepaalde blauwe kleurstof (tekhelet) in de Hebreeuwse Bijbel. De talliet diende aan de hoeken koordjes (tzitzit) te bevatten met een blauwe streng. Het kleed van de hogepriester was blauw, evenals de kleden waarin de Ark van het Verbond, de Menora en andere attributen van de eredienst tijdens de omzwervingen werden verpakt.
Vanwege de associatie met de staat Israël is blauw een populaire kleur in hedendaags Joods design. In Israël wordt de aanduiding "blauw-wit" gebruikt voor lokale producten, ter onderscheiding van import uit het buitenland.
# Trechus epirotes

Trechus epirotes is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1957 door Colas.
# Lijst van cultureel erfgoed in Lorinčík

Dit is een lijst van cultureel erfgoed in Košice, in het stadsdeel Lorinčík (okres Košice II).
Deze lijst is gebaseerd op de opsomming die gepubliceerd werd op de website van het Bureau voor monumenten van de Slowaakse Republiek (PÚSR).
   * Lorinčík
   * Košice (stad in Slowakije)

## Cultureel erfgoed

| Afbeelding | Adres & coördinaten | Object | Locale benaming |
| | Hoek van de Lorinčík ulica en de Sabinovská ulica. Lorinčík. Locatie | Rooms-katholieke Sint-Laurentiuskerk. ID 803-4115/0. | Kostol sv. Vavrinca. |
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Zoznam kultúrnych pamiatok v Košiciach – mestskej časti Lorinčík op de Slowaakstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Anneke Huig

Anneke Huig (Amsterdam, 1940) is een Nederlandse grafisch ontwerper.

## Levensloop

Anneke Huig volgde van 1956 tot 1960 een grafische opleiding (Illustratie, typografie en reclame) aan het Instituut voor Kunstnijverheidsonderwijs (IvKNO) in Amsterdam (tegenwoordig de Gerrit Rietveld Academie).
In 1961 werd ze vaste medewerker op het atelier van grafisch ontwerper Wim Crouwel. Van 1963 tot 1966 werkte ze bij het ontwerpbureau Total Design, waarvan Crouwel één van de oprichters was. In deze periode werkte ze onder andere aan een monumentaal boek over Rembrandt en aan zeker veertig catalogi en verschillende affiches voor het Stedelijk Museum in Amsterdam.
Vanaf 1966 had ze haar eigen ontwerpstudio. Ze maakte muurschilderingen en ontwierp drukwerk voor diverse opdrachtgevers. Voor de N.V. Nederlandse Gasunie ontwikkelde ze een huisstijl en realiseerde ze in een periode van 18 jaar meer dan tweeduizend toepassingen.

## Externe link

https://www.dutchgraphicroots.nl/anneke-huig-2/?lang=nl
# Dagny Ros Asmundsdottir

Dagny Ros Asmundsdottir (Reykjavik, 1972) is een Belgisch-IJslandse kok, bekend van tv. Ze kwam in 2007 naar België om met een Erasmusbeurs economie te studeren, maar was al snel aangetrokken door koken en gerechten bedenken. Zij opende in 2008 Fisk Boutique, een vis- en delicatessenwinkel in Antwerpen, dan een traiteurzaak, maar verkocht die na de zwangerschap van haar laatste kind.
Dagny Ros is te zien op de culinaire zender Njam, waar ze onder meer het ontbijtprogramma Toasted presenteert met collega Dominique Persoone. Ze trad ook op in de VTM-programma's MasterChef, Junior MasterChef en De Perfecte Keuken. Ze verving Sofie Dumont tijdens haar zwangerschapsverlof in het kookprogramma De keuken van Sofie. Ze nam in 2016 deel aan het spelprogramma De Slimste Mens ter Wereld. Daarnaast schreef ze ook haar eigen kookboeken Easy Iceland. en Easy Nordic. Hierin bouwt Asmundsdottir verder op de simpele en gezonde Scandinavische keukentradities met ingrediënten en kruiden uit de hele wereld. Ze legt daarbij ook de nadruk op het gezelligheidsaspect van gezamenlijk koken, zoals in IJsland.

## Privé

Dagny Ros is getrouwd met een Vlaming met wie ze drie kinderen heeft.
* ↑ Voorstelling boek. Borgerhoff & Lamberigts. Gearchiveerd op 5 november 2016. Geraadpleegd op 5 november 2016.
# Inquisitor isabella

Inquisitor isabella is een slakkensoort uit de familie van de Pseudomelatomidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Kilburn.
# Ichthuskerk (Amersfoort)

De Ichthuskerk is een kerkgebouw aan de Grote Haag 154 te Amersfoort.
Het gebouw is in 1967 in gebruik genomen als Christelijk Gereformeerde kerk. Architecten waren G. Pothoven en H.A. Pothoven.
De kerk is een hoog, bakstenen gebouw met kleine vensters en een smalle, vierkante, vlakopgaande bakstenen toren voorzien van klokken en getooid met een spits die een vis toont. Deze toren is voorzien van speklagen.
Het interieur van deze zaalkerk is sober. Opvallend is het zwartstenen doopvont, en het orgel.
* ReliWiki
* Ichthusgemeente
# Eddie Moussa

Eddie Moussa (Stockholm, 20 maart 1984 - Södertälje, 1 juli 2010) was een Zweeds voetballer van Assyrische en Libanese afkomst. Hij speelde gedurende zijn volledige carrière voor Assyriska Föreningen.
Zijn vader komt uit Libanon en zijn moeder uit Syrië. In 2001 speelde hij bij de club Assyriska Föreningen. In 2004 promoveerde hij naar de Allsvenskan, de hoogste voetbal divisie in Zweden. Na een jaar bij de club Valsta Syrianska IK gespeelde te hebben keerde hij weer terug bij Assyriska Föreningen in de Superettan. In 2010 werd hij op 26-jarige leeftijd samen met zijn broer vermoord in een Zweedse gokclub.

## Externe link

* Eddie Moussa
* ↑ (en) Football player murdered in Södertälje shooting
# Ichthuskerk (Veldhoven)

De Ichthuskerk (ook: Ichtuskerk) is een voormalig kerkgebouw aan de Adriaansdreef 6 te Veldhoven.
Deze kerk werd in 1960 gebouwd als Gereformeerd kerkgebouw. Architect was R. Tybout.
Het is een modernistisch, doosvormig gebouw waarbij veel van beton gebruik werd gemaakt. Naast de kerk bevindt zich een betonnen klokkentoren.
Toen echter de Hervormden en Gereformeerden steeds meer gingen samenwerken, werd de -van oorsprong hervormde- Immanuelkerk de hoofdkerk en de Ichthuskerk een hulpkerk. Aangezien het kerkbezoek verminderde werd de Ichthuskerk uiteindelijk afgestoten. Dit gebeurde in 1990. De klok werd in dat jaar uitgenomen en verplaatst naar de Veldhovense begraafplaats De Hooghe Bocht.
Uiteindelijk kwam de Veldhovense afdeling van het Instituut voor Natuurbeschermingseducatie in het gebouw.
# Eddie Morrison

Eddie Morrison (Gourock, 22 februari 1948 - 30 mei 2011) was een Schots voetballer en voetbalmanager.
Morrison speelde 271 wedstrijden voor Kilmarnock FC tussen 1967 en 1976 en was later ook actief bij Greenock Morton, waarvoor hij eenenveertig wedstrijden speelde. De aanvaller besloot zich na zijn carrière als actieve voetballer aan te sluiten bij de technische staf van Greenock Morton. In 1985 keerde hij terug naar Kilmarnock, waar hij nog vier jaar actief zou zijn als hoofdtrainer. In die jaren wist hij niet te promoveren naar de Scottish Premier League en in zijn laatste jaar degradeerde de club zelfs naar de Second Division.
# Introducing Sparks

Introducing Sparks is het zevende album van de gebroeders Mael en het zesde onder de bandnaam Sparks, zij het dat hun eerste album, oorspronkelijk uitgebracht onder de naam Halfnelson (1971) het jaar daarop eveneens werd heruitgebracht onder de naam Sparks. In 1969 had men al onder eigen beheer een demo-album uitgebracht waarvan slechts twee nummers later zouden worden gebruikt voor hun officiële debuut. Hun carrière bevindt zich in een neerwaartse spiraal en Island Records besteedt te weinig aandacht aan hun albums vinden de heren. Vandaar deze eenmalige overstap naar CBS en de titel. Island Records wordt wel als rechthebbende vermeld.
Met dit album richten Ron en Russell Mael zich nadrukkelijk op de Amerikaanse markt, met Amerikaanse sessie-muzikanten en een uitgesproken West Coast sound, die hier en daar doet denken aan de Beach Boys en Jan & Dean, artiesten die actief waren tijdens de jeugd van de Maels in Los Angeles. Ook de wat bizarre naam voor een zevende album wijst naar een herstart ten opzichte van hun oorspronkelijke thuisland, waar ze altijd een cultband waren en de sterke behoefte bestond om daar door te breken na hun successen in Europa, de jaren daarvoor.
Het wordt een debacle. CBS promoot nog minder en het album geeft geen enkele vernieuwing ten opzichte van het vorige album. Het verkoopt ronduit slecht. Het wordt ook algemeen gezien een van de slechtste Sparks-albums gevonden. Juist vanwege CBS en de matigheid van het album wordt het album pas in 2007 op de cd geperst; niet bij een officiële platenmaatschappij, maar in eigen beheer. Alles dat zou kunnen verwijzen naar CBS ofwel Island is verdwenen. Er zijn twee versies; één met Ron Mael voorop en één met Russell Mael voorop (de ander staat dan op de achterkant); vreemd genoeg zijn de prijzen van beide albums via de grote internetwinkel Amazon.com verschillend.

## Musici

Voor dit album werd een keur aan gerenommeerde Amerikaanse sessie-muzikanten ingeschakeld, die letterlijk per uur werden betaald. Bekende namen daaronder zijn David Foster, Lee Ritenour en Thom Rotella. Ron Mael speelt, zoals op ieder album van Sparks keyboards en is de belangrijkste componist. Twee nummers halen de eindproductie niet en zijn tot op heden nog onuitgebracht; "Keep Me" en "Kidnapped". Ook op de cd-versie die in 2007 verschijnt worden die niet opgenomen.

## Composities

Allen door Ron en Russell Mael.
* A big surprise (single)
* Occupation
* Ladies
* I’m not
* Forever young
* Goofing off
* Girls on the brain
* Over the summer (single)
* Those mysteries
# Iophon gaussi

Iophon gaussi is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Iophon en behoort tot de familie Acarnidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Hentschel.
# Eddie Monsieur

Eddie Monsieur (Aalst, 15 maart 1945) was een Belgisch syndicalist en politicus voor de BSP en diens opvolgers de SP en sp.a.

## Levensloop

Hij doorliep zijn secundair onderwijs aan het Koninklijk Atheneum van Aalst, alwaar hij economie studeerde. Tevens was hij in deze periode actief bij de ABVV-Kadetten en vervolgens ook de JongSocialisten te Aalst. Later volgde hij een opleiding maatschappelijk assistent aan de Arbeidershogeschool.
In 1969 werd hij hulpsecretaris voor de Algemene Centrale (AC) regio Aalst. Voor deze vakcentrale werd hij in 1982 gewestelijk secretaris. In 1990 werd hij ondervoorzitter voor deze regio van het ABVV en in 1999 werd hij voorzitter van het ABVV Zuid-Oost-Vlaanderen.
Tevens was hij gemeenteraadslid te Aalst van 1971 tot 2006. Daarnaast was hij van 1977 tot 28 februari 1983 schepen van Jeugd, vrije tijd en sport in deze stad. Van 13 december 1982 tot 13 februari 1983 was hij tevens waarnemend burgemeester van deze stad.
Tussen 2004 en 2007 bekleedde hij 6 à 10 mandaten, waarvan 5 à 8 bezoldigd.
* PEIREN Luc & MOORKENS Peter; Fiche Eddie Monsieur; ODIS
* ↑ Fiche Eddie Monsieur; Cumuleo.be. Gearchiveerd op 16 juni 2021.
# Siekierczyn

Siekierczyn (Duits: Geibsdorf) is een dorp in het Poolse woiwodschap Neder-Silezië, in het district Lubański. De plaats maakt deel uit van de gemeente Siekierczyn en telt 1835 inwoners.
# Siehdichum

Siehdichum is een gemeente in de Duitse deelstaat Brandenburg, en maakt deel uit van de Landkreis Oder-Spree. Siehdichum telt 1.535 inwoners. De naam betekent letterlijk "kijk om je heen".
Bad Saarow · Beeskow · Berkenbrück · Briesen (Mark) · Brieskow-Finkenheerd · Diensdorf-Radlow · Eisenhüttenstadt · Erkner · Friedland · Fürstenwalde/Spree · Gosen-Neu Zittau · Groß Lindow · Grünheide · Grunow-Dammendorf · Jacobsdorf · Langewahl · Lawitz · Mixdorf · Müllrose · Neißemünde · Neuzelle · Ragow-Merz · Rauen · Reichenwalde · Rietz-Neuendorf · Schlaubetal · Schöneiche bei Berlin · Siehdichum · Spreenhagen · Steinhöfel · Storkow · Tauche · Vogelsang · Wendisch Rietz · Wiesenau · Woltersdorf · Ziltendorf
# Edelmannpaleis

Het Edelmannpaleis (Tsjechisch: Edelmannův palác en Duits: Edelmann-Palast) is een stadspaleis in de Moravische stad Olomouc in Tsjechië. Het gebouw is in renaissancestijl gebouwd en is vernoemd naar Václav Edelmann z Brosdorfu, die de opdracht tot de bouw van het paleis had gegeven. Het Edelmannpaleis is aan het plein Horní náměstí gelegen. Het paleis heeft in het verleden dienstgedaan als zetel van de opperbevelhebber van de vesting van Olomouc en later de burgemeester en de stadsraad. Sinds 1958 is het Edelmannpaleis als cultureel monument (kulturní památka) beschermd.

## Geschiedenis

Het gebouw is na 1572 gebouwd, toen de rijke burger en burgemeester Václav Edelmann z Brosdorfu de oudere twee oudere Gotische stadshuizen kocht. De twee stadshuizen liet hij slopen en op het vrijgekomen perceel zijn familieresidentie bouwen. De precieze datum van de voltooiing van de bouw is niet bekend, maar naar alle waarschijnlijk voor 1586, toen onder Václav Edelmann de jongere het familiewapen veranderd werd: Het oude familiewapen bevindt zich namelijk op het ingangsportaal van het gebouw.
In de 16e eeuw was Václav Edelmann de derde door omstandigheden genoodzaakt het paleis te verkopen aan Sigmund Willenberger. Tijdens de 17e eeuw verwisselde het gebouw meerdere keren van eigenaar, onder de eigenaren waren de graven van Žampach, graven van Proskov en de graven van Appersdorf. In 1719 werd het Edelmannpaleis gekocht door de stad en die hem verschillende keren liet verbouwen.
Vanaf 1816 was het paleis in gebruik als de woning van de opperbevelhebber van de Vesting van Olomouc. Tussen 1829 en 1831 woonde de veldmaarschalk Josef Radetzky von Radetz hier. Tussen 1850 en 1904 was het bestuur van de stad in het Edelmannpaleis gevestigd toen het Raadhuis van Olomouc voor justitiële doeleinden werd gebruikt. In de 19e eeuw werd het Edelmannpaleis Obecní dům (gemeentehuis) genoemd en had in die tijd ook een culturele functie. Er was hier een concertzaal voor het Collegium musicum, daarna een galerie, een boekenwinkel en de eerste vaste bioscoop van Olomouc.
Tussen 1869 en 1871 werd het paleis in een neorenaissancestijl verbouwd. In de jaren 30 van de 20e eeuw is de passage door het gebouw hernieuwd en in de jaren 80 het Maashaus gereconstrueerd.

## Externe link

* tourism.olomouc.eu – Edelmann's Palace (Edelmannpaleis) (Engels en Tsjechisch)
* ↑ Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Moravské divadlo Olomouc op de Tsjechischtalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ pamatkovykatalog.cz – Edelmannův palác (Edelmannpaleis) (Tsjechisch)
# Edelrauthütte

De Edelrauthütte (ook: Eisbruggjochhütte, Italiaans: Rifugio Passo Ponte di Ghiaccio) is een berghut in de Zillertaler Alpen in de Italiaanse provincie Zuid-Tirol, niet ver van de grens met de Oostenrijkse deelstaat Tirol. De hut ligt op de top van het Eisbruggjoch, een 2545 meter hoge bergpas die het Pfunderer Tal met het Lappacher Tal verbindt. Veel beklommen bergtoppen vanaf de Edelrauthütte zijn de Hochfeiler (3510 meter), de Hoher Weißzint (3371 meter), de Hohe Warte (3055 meter) en de Großer Möseler (3479 meter).

## Geschiedenis

Over de naam van de hut heeft altijd discussie bestaan. Aanvankelijk werd de hut vernoemd naar het gezelschap dat ten grondslag aan de berghut lag, de Alpinen Gesellschaft Edelraute van de Österreichischer Alpenklub uit Wenen. Nadat de Italiaanse regering na afloop van de Eerste Wereldoorlog in het kader van de uitvoering van het Verdrag van Saint-Germain beslag legde op de bezittingen van Duitse en Oostenrijkse alpenverenigingen in Zuid-Tirol, veranderde zij gezien de italianiseringspolitiek die zij doorvoerde de Duitse naam in Rifugio Passo Ponte di Ghiaccio. De Duitse vertaling hiervan, Eisbruggjochhütte, werd door de plaatselijke bevolking vervolgens in toenemende mate gebruikt. In de officiële statuten staat de berghut nog steeds beschreven als Edelrautehütte (dus met -e-); de hut moet echter niet worden verward met de Edelrautehütte in de Rottermanner Tauern in de Oostenrijkse deelstaat Stiermarken.
De plannen voor een hut aan het Eisbruggjoch, die het alpinisme rondom de Hochfeiler voor de toeristen moest vergemakkelijken, ontstonden reeds in 1895 bij de sectie Berlijn van de Deutscher und Österreichischer Alpenverein (DuÖAV). De Österreichischer Alpenklub uit Wenen wist in 1906 beslag te leggen op een bouwterrein nabij de bergpas. Het jaar daarop werd er een hut gebouwd, die op 17 augustus 1908 werd geopend. De hut werd in de beginjaren goed bezocht; in de slechte zomer van 1910 brachten nog altijd 95 bergbeklimmers een bezoek aan de hut, in die tijd een grote hoeveelheid.
Na de Eerste Wereldoorlog werd de hut toegekend aan de sectie Brixen van de Clup Alpino Italiano. Na de Tweede Wereldoorlog werd de Edelrauthütte sterk verwaarloosd en pas vanaf 1950 werd de hut in ere hersteld en opnieuw uitgebaat. Vanwege toenemende politieke spanningen rondom de autonomie van Zuid-Tirol werd de hut in 1964 door het Italiaanse leger bezet. Pas vanaf 1972 was de hut opnieuw toegankelijk voor toeristen. De Edelrauthütte groeide daarop dermate in populariteit, dat op topdagen halverwege de jaren 70 ruimtetekort ontstond. In 1976 volgde daarop een uitbreiding met onder andere een winterverblijf en niet veel later werd de hut aangesloten op het elektriciteitsnet. De Edelrauthütte bleef tot 1999 in het Demanio Pubblico dello Stato – Ramo Guerra, met andere woorden, "Staatsdomein, oorlogsafdeling". Daarna kwam de hut net als alle andere berghutten in de regio in handen van de provincie Zuid-Tirol.

## Literatuur

* Anton Weissteiner, Monika Leitner: 100 Jahre Edelrauthütte. Geschichte, Geschichten und Tourenvorschläge rund um ein uriges Südtiroler Schutzhaus. CAI-sectie Brixen, 2008.
# Iraota nila

Iraota nila is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1886 door Distant.
# Itaquascon biserovi

Itaquascon biserovi is een soort in de taxonomische indeling van de beerdiertjes (Tardigrada).
Het diertje behoort tot het geslacht Itaquascon en behoort tot de familie Hypsibiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Pilato, Binda & Moncada.
# Eekhoorn

Eekhoorn kan verwijzen naar:
* Familie van de Eekhoorns (Sciuridae)
** Eekhoorn (zoogdier) (rode eekhoorn, ofwel Sciurus vulgaris)
* Eekhoorn (vlinder)
* De Eekhoorn - een Nederlandse uitgeverij
* Wip de Eekhoorn - een personage uit de Fabeltjeskrant
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Eekhoorn en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.