OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Heilige Geestweek

De Heilige Geestweek of het Octaaf van Pinksteren zijn de acht dagen (in Frans huit en in het Engels whit) waarmee de viering van het hoogfeest van Pinksteren wordt verlengd. Het octaaf staat vermeld in de Constitutiones Apostolorum (V, xx, 17). Reeds in 1048 stelde abt Berno van Reichenau deze periode in vraag, omdat een tal van activiteiten niet konden plaats vinden. Tijdens het Concilie van Konstanz (1414-1418) werden de eerste driedagen weerhouden als feestdag en in 1771 werd de derde pinksterdag afgeschaft. In 1911 besliste Paus Pius X, dat wereldwijd, pinkstermaandag geen verplichte feestdag meer is, dus facultatief.

## Tweede Pinksterdag of Pinkstermaandag

In de volgende landen is Pinkstermaandag een officiële feestdag : Duitsland, Oostenrijk, Spanje, Zwitserland, België, Frankrijk, Nederland en Luxemburg.

## Derde Pinksterdag

Pinksterdinsdag wordt enkel nog streekgebonden gevierd. Het meest gekende feest is de Processie van Echternach

## Quatertemperdagen

Quatertemperdagen zijn de woensdag, vrijdag en zaterdag na Pinksteren. Op Pinksterzaterdag vinden veelal priesterwijdingen plaats.

## Meer info

* Marita Kruijswijk, Marian Nesse, Nederlandse jaarfeesten en hun liederen door de eeuwen heen 2004 ISBN 90-6550-933-X Marita Kruijswijk, Marian Nesse. Nederlandse jaarfeesten en hun liederen door de eeuwen heen.
* Jef de Jager, Rituelen & Tradities: Pinksteren pinksteren rituelen en tradities. Gearchiveerd op 3 juli 2022.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Pentecoste op de Italiaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Kaapverdische kleine pijlstormvogel

De Kaapverdische kleine pijlstormvogel (Puffinus boydi) is een vogel uit de familie van de stormvogels en pijlstormvogels (Procellariidae). Deze vogel is genoemd naar de Britse ornitholoog Boyd Alexander.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in Kaapverdië.

## Status

De Kaapverdische pijlstormvogel komt niet als aparte soort voor op de lijst van het IUCN, maar is daar een ondersoort van de Audubons pijlstormvogel (P. lherminieri boydi). De grootte van de populatie is in 2015 geschat op 5000 broedparen.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Kaapverdische kleine pijlstormvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.2). Gearchiveerd op 11 augustus 2023.
# Hemminga Veencompagnie

De Hemminga Veencompagnie was een compagnie die zich in de zeventiende en achttiende eeuw richtte op vervening in Smallingerland, Friesland.
De compagnie werd in 1668 opgericht door Ayso van Hemminga, met Aulus van Haersma, grietman van Smallingerland, Lambert Erryts, bijzitter van Smallingerland, en Focke Fockens Eringa, secretaris van Smallingerland, als mede-compagnons. Hiermee was de onderneming verzekerd van voldoende politieke en financiële ruggensteun.
Initieel werd land aangekocht voor 8.108 carolusguldens en 18 stuivers. Hierbij hoorde ook een vaart met dwarssloten, bruggen en sluizen, een watermolen en bedijking. Twee windmolens waren voor de helft in eigendom van de compagnie en voor de andere helft van de eigenaren van aangrenzende landen.
Bij de bruggen hief men tolgeld van de doorvarende turfschippers. Voor iedere lading turf moesten twee stuivers worden betaald. Hierbij dient te worden opgemerkt dat de compagnie de veenlanden niet zelf ontgon, maar deze verpachtte aan veenbazen die de eigenlijke vervening aanstuurden. De opbrengsten van de compagnie bestonden dus met name uit pacht- en tolgelden.
Via huwelijken met de dochters van Ayso van Hemminga kwamen de families Lycklama à Nijeholt en Van Boelens in de compagnie, terwijl Eringa en Lambert Erryts de compagnie verlieten. Met name Ayzo van Boelens heeft als kleinzoon van Ayso van Hemminga in latere jaren een leidende rol gespeeld.
Rond 1730 waren de venen van de compagnie grotendeels ontgonnen. Ayzo van Boelens heeft toen met Livius van Haersma, achterkleinzoon van bovengenoemde Aulus van Haersma, de Compagnie van de Blauwbrugstervaart opgericht.
De Hemminga Veencompagnie is duidelijk zichtbaar in de Schotanusatlas van 1718 als 'Hemminga Turfgraverij', ten westen van Boornbergum.

## Literatuur

* W. Visscher, Verveningen en verveners in Friesland, 2015, Leeuwarden: Wijdemeer, pp. 231-235
# Henneguya ocellata

Henneguya ocellata is een microscopische parasiet uit de familie Myxobolidae. Henneguya ocellata werd in 1963 beschreven door Iverson & Yokel.
# Hemityphis tenuimanus

Hemityphis tenuimanus is een vlokreeftensoort uit de familie van de Platyscelidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Claus.
# Heilige ibis

De heilige ibis (Threskiornis aethiopicus) is een ibissoort. In het oude Egypte werd dit dier vereerd als symbool van de god Thoth. Aan dit gebruik dankt deze soort zijn naam. Andere triviale namen zijn: nijlreiger, nijlvogel.

## Herkenning

De vogel is 65 tot 89 cm lang, weegt gemiddeld 1530 g en heeft een spanwijdte van 112 tot 124 cm. Het is een overwegend witte vogel met uitzondering van een zwarte nek, zwarte poten, een kale, zwarte kop en zwarte vleugeluiteinden. Beide seksen zien er hetzelfde uit, maar de jonge dieren zijn niet helder wit ("vuilwit").

## Voortplanting

De heilige ibis nestelt in kolonies in bomen. Het dier legt twee of drie eieren.

## Verspreiding en leefgebied

De heilige ibis komt voor in Sub-Saharisch Afrika, Zuid-Irak en (vroeger) in Egypte. De heilige ibis komt voor in wetlands. Hij eet vis, kikkers, insecten en diverse waterdieren.
Als exoot komt de heilige ibis ook voor in West-Europa. Een grootschalige introductie heeft plaatsgevonden in Frankrijk. Sinds 2006 wordt deze populatie ingedamd. In Nederland zijn tussen 2005 en 2008 zeven tot twaalf in het wild broedende heilige ibissen aangetroffen, afkomstig uit Vogelpark Avifauna in Alphen aan den Rijn. Vanaf 2009 zijn deze teruggevangen en zijn er geen broedparen meer.

## Europese Wetgeving

Sinds 2016 staat deze soort op de lijst van invasieve exoten die zorgwekkend zijn voor de Europese Unie. Sindsdien geldt een verbod op bezit, handel, kweek, transport en import van de heilige ibis. Dieren die in dat jaar als gezelschapsdier werden gehouden, mogen worden gehouden tot hun natuurlijke dood. Gezien de soort in de Benelux nog niet gevestigd is, moeten deze lidstaten de in de natuur aanwezige exemplaren opsporen en verwijderen.

## Status

De heilige ibis heeft een groot verspreidingsgebied en daardoor alleen al is de kans op de status 'kwetsbaar' (voor uitsterven) gering. De grootte van de wereldpopulatie wordt geschat op 200.000 tot 450.000 volwassen vogels en er wordt verondersteld dat dit aantal stabiel is. Om deze redenen staat deze ibis als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
# Hellmut Ehrath

Hellmut Ehrath (Oberndorf am Neckar, 16 augustus 1938 – Herrenberg, 13 september 2008) was een Duitse beeldhouwer, tekenaar en graficus.

## Leven en werk

Ehrath volgde van 1955 tot 1958 een opleiding grafisch tekenen en studeerde van 1958 tot 1962 grafiek en schilderkunst aan de Staatliche Akademie der Bildenden Künste Stuttgart bij de hoogleraren Rolf Daudert en Manfred Henninger. Aansluitend bezocht hij meerdere landen in het Nabije oosten en Soedan. Van 1962 tot 1978 was hij als tekenaar en illustrator werkzaam bij de productie van medische animatiefilms en reclamespots en na 1978 werkte hij als illustrator voor medische uitgeverijen.
Van 1977 tot 1978 volgde Ehrath een opleiding als lasser, waarna hij in een eigen atelier objecten creëerde van metaalschrot en telefoonboeken. Daarnaast schiep hij aquarellen, schilderijen en tekeningen. Ehrath kreeg in meerdere steden opdracht voor werken in de openbare ruimte, aanvankelijk werkte hij in een abstracte stijl, maar na 1990 werden zijn beeldhouwwerken, objecten, tekeningen en grafiek figuratiever. Thema's ontleende hij aan de reizen die hij naar Nepal, India en Afrika maakte.
In 2010 vond een overzichtstentoonstelling plaats van de in 2008 overleden kunstenaar in het "Kulturzentrum Zehntscheuer Rottenburg".

## Werken (selectie)

* 1983 : Satz des Pythagoras, Sindelfingen
* 1985 : Archimedes, Sindelfingen
* 1987 : Imbus "Rotatus", Sindelfingen (kinetisch object)
* 1989 : Obelisk en Stele, Herrenberg-Gültstein
* 1990 : Walkmen, Figuren am Marktplatz, Vaihingen an der Enz
* 1990 : Mineral-Kristall, Böblingen
* 1994 : Dreifuß, Herrenberg
* 1994 : Seilschaften, Tamm
* 1995 : Anatomische Tafel, Rottenburg am Neckar
* 1997 : Wünschelrutengänger, Ammerbuch-Poltringen
* 1998 : Blauer Stuhl, station van Herrenberg
* 2000 : Pendelschlag, Herrenberg – (samen met de beeldhouwer Peter Lenk)
* 2002 : Kalligraphie Venusberg, Herrenberg
* 2004 : Alle Richtungen, Gärtringen

## Fotogalerij

* Satz der Pythagoras, 1983
* Rotatus 1987
* Obelisk (detail), 1989
* Dreifuß, 1994
* Wünschelrutengänger, 1997
* Mineral-Kristall, 1990
* Blauer Stuhl (1998), Herrenberg
* Pendelschlag (Detail), 2000
* Kalligraphie Venusberg, 2002
* Alle Richtungen, 2004

## Literatuur

* Günther Wirth: Kunst im Deutschen Südwesten von 1945 bis zur Gegenwart, Hatje Stuttgart, 1982, ISBN 3 775701753
* Doris Ehrath (Hrsg.): Zeichnungen, Objekte, Kunst am Bau – Eine Retrospektive, Herrenberg, 2010

## Externe link

* Schwarzwälder Bote: biografie en werk
* ↑ Deutsche Nationalbibliothek: Hellmut Ehrath - Lijst boekillustraties
* ↑ "Retrospektive auf die Arbeit von Hellmut Ehrath
* Gemeinsame Normdatei: 1012563685
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2068 2967
* Virtual International Authority File: 171695028
* WorldCat (via VIAF): 171695028
# Henri Devos

Henri Devos (Kumtich, 16 augustus 1854 - Hoboken, 16 januari 1932) was een Belgisch ondernemer.
Op 16 december 1880 huwde hij met Maria Catharina Lemmens. In 1886 richtten zij samen het bedrijf Devos Lemmens op. Ze begonnen met de ambachtelijke productie van pickles, augurken en uitjes op azijn. In 1920 werd het assortiment uitgebreid met mayonaises en sauzen.
Henri Devos ligt begraven op de Antwerpse begraafplaats Schoonselhof in Hoboken/Wilrijk.
# Henri Dievenbach

Hendrikus Anthonius (Henri) Dievenbach (Haarlem, 25 juli 1872 – Laren, 16 januari 1946) was een Nederlands schilder en tekenaar. Hij signeerde zijn werk met H.A. Dievenbach.

## Leven en werk

Dievenbach was een zoon van Hendricus Anthonius Dievenbach en Christina de Wilde. Zijn vader was hoofdopzichter van het Paviljoen Welgelegen in Haarlem, waar een deel van de schilderijencollectie van het rijk werd bewaard, en vervolgens van het toen nieuwe Rijksmuseum Amsterdam.
Dievenbach bezocht de tekenschool in Haarlem en de kunstnijverheidsschool in Amsterdam. Hij vervolgde zijn opleiding aan de Rijksakademie van beeldende kunsten (1892-1896) in Amsterdam als leerling van onder anderen August Allebé en Nicolaas van der Waay. Hij trouwde in 1897 met Maria Elisabeth Christina ter Weeme (1866-1943), zus van de schilder Theo ter Weeme. Het gezin verhuisde in 1899 naar Hilversum en in 1910 naar Laren.
De kunstenaar tekende en schilderde figuratief in een traditionele stijl, veelal stillevens en boereninterieurs. Hij was lid van Arti et Amicitiae en Sint Lucas, waarmee hij geregeld exposeerde. Hij was vanaf de oprichting in 1921 ook lid van de Vereeniging Beeldende Kunstenaars Laren-Blaricum. Samen met zijn vrouw beheerde hij vanaf 1924 het kunstenaarsdepot van de vereniging. Dievenbach gaf les aan Johann Wilhelm Henke, Jan Verhoeven en Johanna Helena Viertelhausen.
Dievenbach overleed in zijn woonplaats Laren, op 73-jarige leeftijd.

## Werken (selectie)

* Stilleven met Oost-Indische kers
* Rozen

## Literatuur

* Rob Enthoven (2006) Hendrikus Anthonius Dievenbach (1872-1946) : Een Larense kunstschilder uit de schaduw. Laren: uitgeverij VanWijland BV. ISBN 9077285008
* Karel Loeff (2005) "Hendrikus Anthonius (Henri) Dievenbach (1872-1946)", in Kwartaalbericht Historische Kring Laren, 2005, nr. 4.
* ↑ Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* ↑ Barendse, Linda (2006) "Boekbespreking", in Tussen Vecht en Eem : Tijdschrift voor regionale geschiedenis, 24e jrg. nr. 3, september 2006, p. 234-236. Gearchiveerd op 2 mei 2019.
* ↑ S.J. Mak van Waay (1944) Lexicon van Nederlandsche schilders en beeldhouwers 1870-1940. N.V. Wereldbibliotheek Amsterdam. p. 31.
* ↑ Pieter A. Scheen (1969) Lexicon Nederlandse Beeldende Kunstenaars 1750-1950. 's-Gravenhage: Kunsthandel Pieter A. Scheen N.V. Volume 1, p. 262.
* Biografisch Portaal: 75379312
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0485 1484
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 250386526
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 22784
* Union List of Artist Names: 500135100
* Virtual International Authority File: 157011822
* WorldCat (via VIAF): 157011822
# Henri Disière

Henri Disière (Dinant, 20 november 1865 - Ukkel, 31 maart 1954) was een Belgisch senator.

## Levensloop

Disière was een zoon van Leopold Disière en Emilie Jobart. Hij bleef vrijgezel. Hij promoveerde tot doctor in de rechten aan de ULB en was medestichter in 1888 van Le Journal des étudiants de l'Université de Bruxelles. Hij werd advocaat en journalist.
Hij was gemeenteraadslid (1911-1921) en schepen (1912-1921) van Dinant.
In 1921 werd hij verkozen tot socialistisch volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Namen-Dinant en vervulde dit mandaat tot in 1946.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
# Henri Guérin (schermer)

Marcel Cyr Desprets (Parijs, 20 mei 1905 - Neuilly-sur-Seine, 11 oktober 1967) was een Frans schermer.
Desprets won tijdens de Olympische Zomerspelen 1948 de gouden medaille met het degenteam, individueel eindigde hij als vierde. Desprets werd in 1947 wereldkampioen met het Franse degenteam.

## Resultaten
### Olympische Zomerspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1948 | Londen | degen team 4e degen |

### Wereldkampioenschappen schermen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1947 | Lissabon | 1 degen team |
| 1950 | Monte Carlo | 2 degen team |
* (en) Profiel van Henri Guérin op olympedia.org
1908: Alibert, Berger, Collignon, Gravier, Lippmann, Olivier, Stern · 1912: H. Anspach, P. Anspach, Hennet, Ochs, Salmon, Willems · 1920: Allocchio, Bozza, Canova, Costantino, Marrazzi, A. Nadi, N. Nadi, Olivier, Thaon di Revel, Urbani · 1924: Buchard, Ducret, Gaudin, Labatut, Liottel, Lippmann, Tainturier · 1928: Agostoni, Basletta, M. Bertinetti, Cornaggia-Medici, Minoli, Riccardi · 1932: Buchard, Cattiau, Jourdant, Piot, Schmetz, Tainturier · 1936: Brusati, Cornaggia-Medici, E. Mangiarotti, Pezzana, Ragno, Riccardi · 1948: Artigas, Desprets, Guérin, Huet, Lepage, Pécheux · 1952: Battaglia, F. Bertinetti, Delfino, D. Mangiarotti, E. Mangiarotti, Pavesi · 1956: Anglesio, F. Bertinetti, Delfino, E. Mangiarotti, Pavesi, Pellegrino · 1960: Delfino, E. Mangiarotti, Marini, Pavesi, Pellegrino, Saccaro · 1964: Bárány, Gábor, Kausz, Kulcsár, Nemere · 1968: Fenyvesi, Kulcsár, Nagy, Nemere, P. Schmitt · 1972: Erdős, Fenyvesi, Kulcsár, Osztrics, P. Schmitt · 1976: Edling, Von Essen, Flodström, Högström, Jacobson · 1980: Boisse, Gardas, Picot, Riboud, Salesse · 1984: Borrmann, Fischer, Heer, Nickel, Pusch · 1988: Delpla, Henry, Lenglet, Riboud, Srecki · 1992: Borrmann, Felisiak, Proske, Resnitstsjenko, A. Schmitt · 1996: Cuomo, Mazzoni, Randazzo · 2000: Mazzoni, Milanoli, Randazzo, Rota · 2004: Boisse, F. Jeannet, J. Jeannet, Obry · 2008: F. Jeannet, J. Jeannet, Robeiri · 2016: Borel, Grumier, Jérent, Lucenay · 2020: Kano, Minobe, Yamada, Uyama · 2024: Koch, Andrásfi, Siklósi, Nagy
# Hendricks (West Virginia)

Hendricks is een plaats (town) in de Amerikaanse staat West Virginia, en valt bestuurlijk gezien onder Tucker County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 319. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 310, een daling van 9 (-2,8%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 0,9 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Hendricks.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Hendricks op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Hendricus Antonius Bijvoet

Hendricus Antonius Bijvoet (Geertruidenberg, 1 november 1790 – 's-Hertogenbosch, 1 maart 1866) was een Nederlands politicus en notaris te 's-Hertogenbosch.
Bijvoet was de zoon van Godefridus Bijvoet, brouwer en adjunct-maire van 's-Hertogenbosch en zijn vrouw Dymphna van Son, een gezin met negen kinderen. In 1816 trouwde hij met Anna Gertrudis Heeren, dochter van de adjunct-maire en wethouder in 's-Hertogenbosch. In 1823 werd de Bossche notaris van liberale huize gekozen in de Provinciale Staten van Noord-Brabant. Hij zou hier tot zijn overlijden lid van blijven, met een korte onderbreking in 1848 en 1850. In 1843 was hij kandidaat voor de Brabantse Gedeputeerde Staten, maar omdat dit niet gecombineerd mocht worden met zijn notariaat, zag hij hiervan af.
In 1848 werd hij als Buitengewoon lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal gekozen in de Dubbele Kamer die bijeen was geroepen voor de behandeling van de grondwetsherziening. Hij sprak daarbij bij de algemene beschouwingen over die grondwetsherziening, en stemde uiteindelijk voor alle voorstellen. Tijdens dit lidmaatschap van enkele weken moest hij zijn lidmaatschap van de Provinciale Staten kort opgeven.
Naast zijn politieke loopbaan en notariaat was de katholiek Bijvoet ook actief als directeur van het Instituut van Doofstommen in 's-Hertogenbosch, administrerend regent van het rooms-katholieke weeshuis aldaar, lid van de restauratiecommissie van de kathedraal en was hij gecommitteerde of voorzitter van diverse polderbesturen.
Bijvoet is benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Ook was hij lid van het Illustre Lieve Vrouwe Broederschap en bijzonder lid van de Broederschap van Sint Lucas.
# Heinrich Heine-Universiteit

De Heinrich Heine-Universiteit (Duits: Heinrich-Heine-Universität Düsseldorf) is een Duitse universiteit in de Rijnlandse stad Düsseldorf. De universiteit is voortgekomen uit een medische school en werd in 1965 een volwaardige universiteit. De universiteit kent faculteiten in de rechten, geneeskunde, filosofie, wiskunde, communicatiewetenschappen, natuurwetenschappen en economie.
De universiteit is vernoemd naar de Duitse dichter en politiek denker Heinrich Heine, die in 1797 in Düsseldorf werd geboren.
Het aantal studenten bedroeg in 2012 iets minder dan 20.000 en in het schooljaar 2020/2021 36.008.

## Bezienswaardigheden

* Botanischer Garten Düsseldorf, de Hortus botanicus van de Heinrich-Heine-Universiteit

## Externe link

* (de) Officiële website
* 1 2 https://www.hhu.de/fileadmin/redaktion/ZUV/Dezernat_5/Statistiken/Allgemeine_Statistik/Wintersemester/WS2021Personen_FS.pdf. Gearchiveerd op 28 september 2022.
* ↑ https://www.hhu.de/fileadmin/redaktion/Oeffentliche_Medien/Presse/Pressemeldungen/Dokumente/180704_Web_geschuetzt_Rechenschaftsbericht_HHU_2017_03.07.2018.pdf. Gearchiveerd op 23 november 2022.
# Henkäys ikuisuudesta

Henkäys Ikuisuudesta (Adem van de Eeuwigheid) is een kerstalbum van klassiek sopraan Tarja Turunen (ex-Nightwish).
Het album werd uitgebracht op 8 november 2006. De eerste single van het album, You Would Have Loved This, was uitgebracht in Finland op 25 oktober in dat jaar. Het album behaalde de goud- en platinastatus in Finland met meer dan 30.000 verkochte exemplaren. Het bereikte de tweede positie in Finland. Nadat het album was uitgebracht, volgde er een tournee als afsluiting van het kerstproject dat Turunen in 2004 was gestart. Turunen is niet van plan nog meer kerstalbums uit te brengen.

## Lijst van Nummers

* "Kuin Henkäys Ikuisuutta"
* "You Would Have Loved This"
* "Happy New Year"
* "En Etsi Valtaa, Loistoa"
* "Happy Christmas (War Is Over)"
* "Varpunen Jouluaamuna"
* "Ave Maria"
* "The Eyes Of A Child"
* "Mökit Nukkuu Lumiset"
* "Jo Joutuu Ilta"
* "Marian Poika" (Maria's Kind)
* "Magnificat: Quia Respexit"
* "Walking in the Air (Cover)"
* "Jouluyö, Juhlayö" (Stille Nacht)

## Trivia

* Alle liedjes zijn bewerkingen van bestaande nummers, behalve "Kuin Henkäys Ikuisuutta", dat geschreven werd door Turunen zelf en Esa Nieminen.
* De ABBA-cover "Happy New Year" bevat zowel Engelse als Spaanse tekst.
* "En Etsi Valtaa, Loistoa" was uitgebracht op Turunens single Yhden Enkelin Unelma in 2004, maar de stemmen zijn heropgenomen voor dit album. De muziek is gecomponeerd door Jean Sibelius en de teksten zijn geschreven door Zacharias Topelius.
* Turunen heeft ook "Walking in the Air" uitgebracht toen ze nog lid was van Nightwish. Het lied staat op het album Oceanborn van de band uit 1998.
* "Marian Poika" is de Finse versie van "Mary's Boy Child", en "Jouluyö, Juhlayö" is de Finse versie van "Stille Nacht".
# Hemicrepidius longipennis

Hemicrepidius longipennis is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Candèze.
# Hemicrepidius morio

Hemicrepidius morio is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1853 door LeConte.
# Hemicrepidius nigritulus

Hemicrepidius nigritulus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1890 door Reitter.
# Hephthopelta

Hephthopelta is een geslacht van kreeftachtigen uit de klasse van de Malacostraca (hogere kreeftachtigen).

## Soorten

* Hephthopelta apta Rathbun, 1914
* Hephthopelta aurita Rathbun, 1932
* Hephthopelta bruuni Serène, 1964
* Hephthopelta cavimanus (Rathbun, 1914)
* Hephthopelta cribrorum Rathbun, 1932
* Hephthopelta knudseni Serène, 1964
* Hephthopelta littoralis Tesch, 1918
* Hephthopelta lugubris Alcock, 1899
* Hephthopelta mortenseni Serène, 1964
* Hephthopelta potens Davie & Richer de Forges, 2013
* Hephthopelta pubescens Chen, 1998
# Adisura goateri

Adisura goateri is een vlinder uit de familie uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Hacker & Saldaitis.
De soort komt voor in tropisch Afrika.