OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Oryzias nebulosus

Oryzias nebulosus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de schoffeltandkarpers (Adrianichthyidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Parenti & Soeroto.
* ↑ (en) Oryzias nebulosus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Oryzias nebulosus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Osmia sanctaerosae

Osmia sanctaerosae is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Cockerell.
# Osmia sandhouseae

Osmia sandhouseae is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Mitchell.
# Oskar Böhme

Oskar Böhme (24 februari 1870 - ?1938) was een Duitse componist en trompettist.

## Levensloop

Oskar Böhme was de zoon van Wilhelm Böhme, die ook trompettist was. Hij is geboren in een stadje in de buurt van Dresden, dat nu een deel is van Freital. Van de periode van na zijn afstuderen aan de Hochschule für Musik und Theater voor trompet en compositie in 1885, tot 1894, is niet bekend wat zijn muzikale activiteiten waren, hoewel het erg waarschijnlijk is dat hij speelde in enkele kleinere orkesten in Duitsland.
Van 1894 tot 1896 speelde hij in de Hongaarse Opera. In 1897 verhuisde hij naar Sint-Petersburg, Rusland. Böhme speelde daar gedurende 24 jaar kornet in het Mariinskitheater. Verder gaf hij gedurende 9 jaar (van 1921 tot 1930) les in een muziekschool op het Vasilievsky-eiland in Sint-Petersburg. Daarna ging hij opnieuw aan de slag in een opera met het Tovstonogov Bolsjoj dramatheater. Dit deed hij tot 1934.
In 1934 begon de Grote Zuivering onder Jozef Stalin, waarbij in 1936 een comité ontstond dat de kunsten in Sovjet-Rusland controleerde. Dit comité verbande Böhme naar Orenburg, vanwege zijn Duitse achtergrond. Bepaalde bronnen beweren dat hij daar overleed in 1938, terwijl andere stellen dat hij in 1941 aan het werk gezien was in het Turkmeense hoofdkanaal.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Oskar Böhme op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibsys: 2125485
* Bibliothèque nationale de France: cb13891632b (data)
* CiNii: DA12047260
* Gemeinsame Normdatei: 13251608X
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1024 7080
* Library of Congress Control Number: n80125193
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000181079
* MusicBrainz: c3ad4f04-ce20-4385-bda2-f108f3a7ea9e
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: mzk2011660331
* Nationale bibliotheek van Australië: 35262846
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A017554356
* LIBRIS: 248173
* Système universitaire de documentation: 156956292
* Virtual International Authority File: 34642614
* WorldCat (via VIAF): 34642614
# Oreoleuciscus

Oreoleuciscus is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van karpers (Cyprinidae).

## Soorten

* Oreoleuciscus angusticephalus Bogutskaya, 2001
* Oreoleuciscus dsapchynensis Warpachowski, 1889
* Oreoleuciscus humilis Warpachowski, 1889
* Oreoleuciscus potanini (Kessler, 1879)
# Blastothrix turanica

Blastothrix turanica is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Sugonjaev.
# Ornithognathus

Ornithognathus is een geslacht van kevers uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1858 gepubliceerd door Carl Gustaf Thomson.

## Soorten

* Ornithognathus aeneipennis Laboissiere, 1924
* Ornithognathus caeruleipennis Laboissiere, 1924
* Ornithognathus fossicollis Laboissiere, 1924
* Ornithognathus generosus Thomson, 1858
* Ornithognathus rugosus Laboissiere, 1920
* Ornithognathus similis Laboissiere, 1924
* ↑ Chrysomelidae in Synopsis of the described Coleoptera of the World, 13 december 2008. Gearchiveerd op 27 september 2013.
# Ornithognathus rugosus

Ornithognathus rugosus is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1920 gepubliceerd door Laboissiere.
# Osjessluis

De Osjessluis was een stenen vaste brug in Amsterdam-Centrum.
De brug is al te zien op de kaart van Cornelis Anthonisz. uit circa 1538. De brug is gelegen in de Kalverstraat en overspant het Spui. Op een vervolgkaart van dezelfde man is een brug met bebouwing erop te zien. Hetzelfde geldt voor de kaart van Pieter Bast uit circa 1599. Balthasar Florisz. van Berckenrode kwam in 1625 met een stenen welfbrug met bebouwing op het westelijke landhoofd, een "Osse Sluys" over "’t Speuy". Toen stadsarchitect Daniël Stalpaert zijn plattegrond afgaf rond 1662 is de brug weer smaller en ontbreekt de bebouwing; het is een “kale brug” geworden. Frederik de Wit volgde hem daarin met zijn kaart van 1688 (nummer 170). De voorloper van het gebouw van Arti et Amicitiae stond toen ook nog direct aan het water. De brug verdween in 1882 toen het Spui gedempt werd en hij overbodig werd. Niet veel later reden op het Spui en dus dwars over de restanten van de brug de eerste elektrische trams.
In 1958 kwam de brug ineens weer aan de oppervlakte. Tijdens vernieuwingen van het rioolsysteem rond het Spui stuitte de bouwvakkers op de nog steeds stevige muren van de brug. Ze werden na onderzoek vernield voor de aanleg van het riool. De restanten van de brug bevinden zich nog steeds onder het wegdek.
De brug dankte haar naam aan de ossenmarkt die ter plaatse van de Kalverstraat tot aan de Munt gehouden werd.
* De brug in circa 1620 door Jacobus Stellingwerff
* Zicht naar het Spui vanaf het Rokin; de tweede “hoge” smalle brug is de Osjessluis door Willem Hekking
* De brug op een aquarel van Charles Rochussen uit 1855
* De brug door Pieter Oosterhuis
# Orohermes crepusculus

Orohermes crepusculus is een insect uit de familie Corydalidae, die tot de orde grootvleugeligen (Megaloptera) behoort. De soort komt voor in het westen van de Verenigde Staten.
# Otto Diels

Otto Paul Hermann Diels (Hamburg, 23 januari 1876 – Kiel, 7 maart 1954) was een Duits scheikundige. Hij is vooral bekend van de diels-alderreactie, die hij samen met zijn student Kurt Alder in 1928 ontwikkelde en waarvoor ze in 1950 de Nobelprijs voor de Scheikunde ontvingen.

## Biografie

Diels was de tweede van de drie zonen van Hermann Diels (1848-1922), een professor in de filologie aan de Universiteit van Berlijn, en Bertha Dübell Diels (1847-1919). Zijn oudste broer, Ludwig (1874-1945), werd hoogleraar botanie, terwijl zijn jongere broer, Paul (1882-1963), hoogleraar Slavische filologie werd. Na zijn opleiding op een klassiek gymnasium ging Diels scheikunde studeren aan de Friedrich Wilhelm Universiteit van Berlijn, waar hij promoveerde in de groep van Emil Fischer. Na zijn promotie in 1899 accepteerde hij een positie als Fischers assistent aan de universiteits Instituut van Chemie.
Diels doceerde tot 1916 aan de Universiteit van Berlijn en was van 1916 tot zijn emeritaat in 1945 verbonden aan de Christian-Albrechts-Universität van Kiel als hoogleraar en directeur van het Chemisch Instituut.
In 1909 huwde hij – na een zesjarige kennismaking – Paula Geyer, de dochter van een ambtenaar. Samen kregen ze vijf kinderen: Volker, Hans Otto, Klaus Joachim, Renate en Marianne. Twee van zijn zonen, Hans en Klaus, kwamen om aan het Russisch Front in de Tweede Wereldoorlog. Meer onheil overkwam Diels toen tijdens een bombardement op Kiel zowel zijn onderzoeksinstituut als zijn woonhuis werden vernietigd. Dit bracht een abrupt einde aan zijn werkzaamheden, en hij was niet meer in staat dit na de oorlog te herstellen.
In 1950 kreeg hij met Kurt Alder, zijn student, de Nobelprijs voor de Scheikunde "voor hun ontdekking en ontwikkeling van de alkadieen synthese," bekend als de diels-alderreactie – de vorming van een cyclische verbinding door de reactie van een aldehyde, een carbonzuur of een ester met een geconjugeerde alkadieen. Deze verbluffende reactie wordt als een van de krachtigste reacties in de organische chemie gezien en is een zeer belangrijke synthesemethode voor het maken van zesring-verbindingen.
# PC-7 Team

Het PC-7 Team is het officiële demonstratieteam van de Zwitserse luchtmacht. Zoals uit de naam af te leiden valt vliegt het team met het Pilatus PC-7 trainingstoestel.

## Geschiedenis

De formatie werd in 1987 opgericht, maar keerde het volgende seizoen niet terug. Het werd pas een terugkerend team naar aanleiding van het 75-jarig bestaan van de Zwitserse luchtmacht in 1989. Het team geeft vooral shows in Zwitserland zelf, maar sinds 1992 is het af en toe ook daarbuiten te bewonderen.

## Bron

* (de) /(en) /(fr) Schweizer Luftwaffe. "Die Geschichte des PC-7 Team"
# PBT- en zPzB-stoffen

PBT- en zPzB-stoffen is de benaming in de Europese regelgeving over de registratie, evaluatie en autorisatie van chemische stoffen (REACH) voor chemische stoffen (organische stoffen en organometaalverbindingen) die persistent en bioaccumuleerbaar zijn, dat wil zeggen dat ze in het milieu slechts langzaam worden afgebroken en dat ze zich kunnen ophopen in planten en dieren.
* PBT-stoffen zijn persistente, bioaccumulerende én toxische stoffen;
* zPzB-stoffen zijn zeer persistente en sterk bioaccumulerende stoffen [ongeacht hun toxiciteit].
Merk op dat bij deze laatste categorie de toxiciteit geen criterium meer is: schadelijke stoffen die én een lange halveringstijd én een hoge bioconcentratiefactor hebben, verdienen altijd bijzondere aandacht vanwege de onzekerheid die er bestaat over de effecten op lange termijn van de aanwezigheid van zulke stoffen in het milieu.
PBT- en zPzB-stoffen worden in REACH als "zeer zorgwekkend" omschreven (andere categorieën van zorgwekkende stoffen zijn kankerverwekkende, mutagene of reprotoxische (vergiftig voor de voortplanting) stoffen, of stoffen van "gelijkwaardige zorg" zoals sensibiliserende, neurotoxische en hormoonverstorende stoffen. Of een stof een PBT- of zPzB-stof is, wordt door de bevoegde autoriteiten vastgesteld op basis van de gegevens die de producent en/of gebruiker van de stof moet verstrekken. Zorgwekkende stoffen kunnen aan een vergunning onderworpen worden, dat wil zeggen dat het gebruik ervan niet is toegelaten tenzij in de gevallen en onder de voorwaarden opgenomen in de vergunning. In dat geval komen zij op een lijst (bijlage XIII van de REACH-richtlijn).
Een stof wordt ingedeeld als PBT indien ze voldoet aan alle drie de volgende criteria:
* Persistentie: de halveringstijd is langer dan 60 dagen in zeewater, of langer dan 40 dagen in zoet- of estuarienwater, of langer dan 180 dagen in marien sediment, of langer dan 120 dagen in zoetwater- of estuarien sediment of in de bodem;
* Bioaccumulatie: de bioconcentratiefactor (BCF), gemeten bij waterorganismen, is groter dan 2000;
* Toxiciteit:
** de langetermijn-NOEC (no-observed-effect concentration, concentratie waarbij geen effect meer is waargenomen) voor waterorganismen is lager dan 0,01 mg/l, of
** de stof is ingedeeld als kankerverwekkend, mutageen of vergiftig voor de voortplanting, of
** er zijn andere aanwijzingen voor chronische toxiciteit, zoals aangegeven door de indelingen T (= giftig), R48 (= "Gevaar voor ernstige schade aan de gezondheid bij langdurige blootstelling") of Xn (= schadelijk), R48 volgens Richtlijn 67/548/EEG. Met de GHS-indelingen werd dit: toxisch voor specifieke doelorganen na herhaalde blootstelling (STOT RE-categorie 1 of 2)
Een stof wordt ingedeeld als zPzB indien ze voldoet aan de beide volgende criteria:
* Persistentie:
** de halveringstijd is langer dan 60 dagen in water, of langer dan 180 dagen in sediment of in de bodem;
* Bioaccumulatie:
** de bioconcentratiefactor is groter dan 5000.
Mogelijke PBT- of zPzB-stoffen zijn vooral bepaalde pesticiden en gechloreerde koolwaterstoffen.
# P50 (Letland)

De P50 is een regionale weg in Letland. De weg loopt van Kārsava naar de grens met Rusland bij Aizgārša en is 15,2 kilometer lang. In Rusland loopt de weg verder naar Opotsjka. In Kārsava sluit de weg aan op de A13 naar Rēzekne en Pskov.
P1 · P2 · P3 · P4 · P5 · P6 · P7 · P8 · P9 · P10 · P11 · P12 · P13 · P14 · P15 · P16 · P17 · P18 · P19 · P20 · P21 · P22 · P23 · P24 · P25 · P26 · P27 · P28 · P29 · P30 · P31 · P32 · P33 · P34 · P35 · P36 · P37 · P38 · P39 · P40 · P41 · P42 · P43 · P44 · P45 · P46 · P47 · P48 · P49 · P50 · P51 · P52 · P54 · P55 · P56 · P57 · P58 · P59 · P60 · P61 · P62 · P63 · P64 · P65 · P66 · P67 · P68 · P69 · P70 · P71 · P72 · P73 · P74 · P75 · P76 · P77 · P78 · P79 · P80 · P81 · P82 · P83 · P84 · P85 · P86 · P87 · P88 · P89 · P90 · P91 · P92 · P93 · P94 · P95 · P96 · P97 · P98 · P99 · P100 · P101 · P102 · P103 · P104 · P105 · P106 · P107 · P108 · P109 · P110 · P111 · P112 · P113 · P114 · P115 · P116 · P117 · P118 · P119 · P120 · P121 · P122 · P123 · P124 · P125 · P126 · P127 · P128 · P129 · P130 · P131 · P132 · P133 · P134 · P135 · P136
# P51

P51 kan verwijzen naar:
* P51 (Letland), een regionale weg in Letland
* Papyrus 51, een handschrift op papyrus van het Nieuwe Testament
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van P51 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Pachycolus madagascarensis

Pachycolus madagascarensis is een keversoort uit de familie bladsprietkevers (Scarabaeidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1851 door Blanchard.
# Pachylus paessleri

Pachylus paessleri is een hooiwagen uit de familie Gonyleptidae.
# Pachylusius incus

Pachylusius incus is een hooiwagen uit de familie Gonyleptidae.
# Pachylus crassus

Pachylus crassus is een hooiwagen uit de familie Gonyleptidae.
# Blow in the Wind

Blow in the Wind is het derde studioalbum van de Amerikaanse punk- en coverband Me First and the Gimme Gimmes. Het album werd uitgegeven via het label Fat Wreck Chords op 20 maart 2001 op cd en vinyl. Het album bevat covers van hits uit de jaren 60. De versie van het nummer "Sloop John B" die op dit album te horen is, is ook te horen in de film The Wolf of Wall Street.

## Nummers

* "Blowin' in the Wind" (Bob Dylan) - 1:44
* "Sloop John B" (The Beach Boys) - 2:09
* "Wild World" (Cat Stevens) - 2:30
* "Who Put the Bomp (In the Bomp, Bomp, Bomp)" (Barry Mann en The Halos) - 2:00
* "Elenore" (The Turtles) - 2:33
* "My Boyfriend's Back" (The Angels) - 2:10
* "All My Loving" (The Beatles) - 1:54
* "Stand By Your Man" (Tammy Wynette) - 2:01
* "San Francisco (Be Sure to Wear Flowers in Your Hair)" (Scott McKenzie) - 1:47
* "I Only Want to Be with You" (Dusty Springfield) - 2:12
* "Runaway" (Del Shannon) - 1:57
* "Will You Still Love Me Tomorrow?" (The Shirelles) - 2:05
* "Different Drum" (Linda Ronstadt) - 2:31

## Band

* Spike Slawson - zang
* Chris Shiflett - gitaar
* Joey Cape - slaggitaar
* Fat Mike - basgitaar
* Dave Raun - drums
* (en) Informatie over het album op de site van Fat Wreck Chords
* ↑ (en) AllMusic review
* ↑ (en) Punknews.org review. Gearchiveerd op 28 juni 2022.
# Blower

Blower is een aan het Engels ontleende benaming voor de mechanische luchtcompressor, de voorloper van de turbolader. In Engelstalige landen spreekt men dan echter van een supercharger.
Een blower werkt bij lage, een turbolader pas bij hogere toerentallen. Daarom worden blowers gebruikt bij dragrace en motorsprint op nitromethaan-, methanol- of benzinemotoren waar direct bij de start een hoog vermogen gevraagd wordt.
Een blower wordt in de chemische industrie gebruikt om grote hoeveelheden lucht te leveren voor een continu verbrandingsproces. Ook worden blowers gebruikt om diverse soorten grote opblaasbare producten zoals springkussens mee op te blazen.
# PSB

PSB kan verwijzen naar:
* Belgische Socialistische Partij-Parti Socialiste Belge (BSP-PSB), voormalige politieke partij in België
* Partido Socialista Brasileiro, politieke partij in Brazilië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van PSB en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# PS2

PS2 kan verwijzen naar:
* PlayStation 2
* PS/2-interface (PS/2-aansluiting, PS/2-poort), een seriële interface voor onder meer muis en toetsenbord
* Psalm 2
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van PS2 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# PSA-Renault X motor

De PSA-Renault X-motor is een familie van verbrandingsmotoren gebruikt in auto's van de merken Citroën, Peugeot, Talbot en Renault. De X-familie werd voornamelijk gebruikt in de kleinste modellen en instapversies van compacte middenklassers. De motor werd in de volksmond 'Douvrin'- of koffermotor genoemd, vanwege de plaats van de fabriek en de bouwwijze van het blok (versnellingsbak onder het carter). De productie vond plaats bij de fabrikant Française de Mécanique, een joint venture van PSA en Renault.
De X-motor werd geïntroduceerd in 1972 in de toen nieuwe Peugeot 104. Het was een volledig aluminium 4-cilinder in lijn benzinemotor met enkele bovenliggende nokkenas en 2 kleppen per cilinder, aangedreven door een distributieketting. Het blok werd dwarsgeplaatst in voorwielaangedreven auto's. Bijzonder was de platte bouwwijze, omdat het cilinderblok 72° achterover gekanteld stond. Hierdoor werd het mogelijk om de versnellingsbak niet naast, maar onder de motor te plaatsen, gebruikmakend van de motorolie als smering. Vanwege de tandwieloverbrenging van krukas naar versnellingsbak maken de motoren het kenmerkende 'huilende' geluid, iets dat ook voorkomt bij de BMC A-serie motoren (bekend uit de Mini) met een soortgelijke bouwwijze.
De X werd door PSA gebruikt tot 1990 (Renault stopte al in 1982) en werd vervangen door de modernere TU motor, met distributieriem en conventionele plaatsing van de versnellingsbak. Deze motor was een doorontwikkeling van de X en werd in 1986 geïntroduceerd in de Citroën AX.
De cilinderinhoud lag tussen de 954 en 1360 cm³ en de vermogens varieerden van 33 tot 68 kW (45 tot 92 pk).
| Motortypes (Française de Mécanique) | 108 | 109 - 121 | 129 - 145 | | 150 |
| Aanwijzing PSA | XV | XW | XZ | XL | XY |
| Aanwijzing Renault | | | X5G(*) - X6G(*) | | X5J - X6J(*) |
| Verplaatsing | 954 cm³ | 1124 cm³ | 1218 cm³ | 1288 cm³ | 1360 cm³ |
| Boring (mm) | 70 | 72 | 75 | 76 | 75 |
| Slag (mm) | 62 | 69 | 69 | 71 | 77 |
(*) Deze namen zijn nooit gebruikt, het is een extrapolatie van deze motoren op het nieuwe Renault-motoraanduidingssysteem.
In het begin gebruikten Renault en Peugeot dezelfde motortypes (Française de Mécanique benamingen), in de jaren tachtig gebruikten ze elk hun eigen benamingen.
De "X-motor" type X5J (1360 cm³) van de Renault 14 GTL (uit 1982) is de enige die profiteert van de nieuwe Renault-benamingen. De aanduiding van de motoren is georganiseerd in 3 tekens3: een letter, een cijfer, een letter (voorbeeld: C1J, X5J, F2N ...).
* De eerste letter geeft het motorblok aan: X ("X-motor") of C ("Cleon-Fonte motor") ...;
* Het nummer komt overeen met het type motor: 5 voor halfronde cilinderkopbenzine, carburateur met één carrosserie; 6 voor halfronde kopbenzine, carburateur met dubbele carrosserie; ...
* De laatste letter komt overeen met de kubieke capaciteit:
      * G van 1.150 tot 1.249 cm³
      * J van 1350 tot 1449 cm³
# Oyampiacris

Oyampiacris is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Descamps.

## Soorten

Het geslacht Oyampiacris is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Oyampiacris nemorensis (Descamps, 1977)
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Lucanus gennestieri

Lucanus gennestieri is een keversoort uit de familie vliegende herten (Lucanidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1971 door Lacroix.
# Macleays ijsvogel

Macleays ijsvogel (Todiramphus macleayii) is een ijsvogelsoort die voorkomt in de Indische Archipel ten oosten van de Wallacelijn en Noord- en Oost-Australië. Deze vogel is genoemd naar de Schotse entomoloog Alexander Macleay (1767-1848).

## Herkenning

Macleays ijsvogel is een middelgrote ijsvogel van 18 tot 23 centimeter lengte. Het is een contrastrijk gekleurde vogel, die van boven glanzend diepblauw is en naar de stuit toe iets lichter blauw wordt. Kenmerkend is een witte vlek tussen de donkerblauwe kruin en het oog. De oogstreep is zwart, verder heeft de ijsvogel een brede witte kraag en is ook helderwit op de borst en buik. In vlucht wordt een witte vlek op de vleugel zichtbaar.

## Verspreiding en leefgebied

Binnen het verspreidingsgebied worden drie ondersoorten onderscheiden:
* T. m. elisabeth: oostelijk Nieuw-Guinea.
* T. m. macleayii: Noord-Australië.
* T. m. incinctus: noordoostelijk en oostelijk Australië.
Vogels die in het zuiden van het verspreidingsgebied leven, trekken in de zuidelijke winter naar het noorden (Nieuw-Guinea).
De standvogels in Nieuw-Guinea en Noord-Australië leven in savannegebieden. Ze foerageren op grote insecten en hagedissen en kikkers. Ze nestelen in termietenheuvels. Overwinteraars kunnen in tal van andere typen leefgebieden worden waargenomen zelfs in tuinen en in de buurt van sportvelden.

## Status

De kans op de status kwetsbaar (voor uitsterven) uiterst gering omdat de vogel voorkomt in een groot gebied. De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd, maar de aantallen lopen terug. Echter, het tempo ligt onder de 30% in tien jaar (minder dan 3,5% per jaar). Om deze redenen staat Macleays ijsvogel als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Macleays ijsvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 (en) Beehler, B.M., T.K. Pratt & D.A.Zimmerman 1986. Birds of New Guinea. Princeton University Press. ISBN 0-691-02394-8.
* 1 2 (en) Pizzey, G & R. Doyle, 1980. A field guide to the birds of Australia. Collins, Sydney.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.1). DOI:10.14344/IOC.ML.13.1
# La noche oscura

La noche oscura is een Spaans-Franse dramafilm uit 1989 onder regie van Carlos Saura.

## Verhaal

In de koude winter van 1577 wordt Johannes door de karmelieten halfnaakt naar Toledo gebracht op de rug van muilezel. Ze willen hem voor een kerkelijke rechtbank slepen, omdat ze hem van ketterij verdenken.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Diego, Juan Juan Diego | Johannes van het Kruis |
| Guillén, Fernando Fernando Guillén | Vailer |
| de Blas, Manuel Manuel de Blas | Prior |
| Casares, Francisco Francisco Casares | Broeder José |
| Reixach, Fermí Fermí Reixach | Broeder Gerónimo Tostado |
| Delpy, Julie Julie Delpy | Maagd Maria |
| Vitón, Abel Abel Vitón | Broeder Jacinto |
| Flores, María Elena María Elena Flores | Moeder-overste |
| Thous, Adolfo Adolfo Thous | Broeder María |

## Externe link

* (en) La noche oscura in de Internet Movie Database
Los golfos (1960) · Llanto por un bandido (1964) · La caza (1966) · Peppermint Frappé (1967) · Stress-es tres-tres (1968) · La madriguera (1969) · El jardín de las delicias (1970) · Ana y los lobos (1973) · La prima Angélica (1973) · Cría cuervos (1975) · Elisa, vida mía (1977) · Los ojos vendados (1978) · Mamá cumple cien años (1979) · Deprisa, deprisa (1980) · Bodas de sangre (1981) · Dulces horas (1982) · Antonieta (1982) · Carmen (1983) · Los zancos (1984) · El amor brujo (1986) · El Dorado (1988) · La noche oscura (1989) · ¡Ay, Carmela! (1990) · El Sur (1992) · Marathon (1992) · Sevillanas (1992) · ¡Dispara! (1993) · Flamenco (1995) · Taxi (1996) · Pajarico (1997) Tango (1998) · Goya en Burdeos (1999) · Buñuel y la mesa del rey Salomón (2001) · Salomé (2002) · El séptimo día (2004) · Iberia (2005) · Fados (2007) · Io, Don Giovanni (2009) · Flamenco, Flamenco (2010)