OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hoofdwacht (Maastricht)

De Hoofdwacht is een voormalig militair gebouw aan het Vrijthof in de Nederlandse stad Maastricht. Vroeger was dit het hoofdkwartier van de garnizoenscommandant. Verder waren hier de krijgsraadkamer, de officierswacht en de soldatenwacht gevestigd.

## Geschiedenis

De Hoofdwacht werd gebouwd in 1736 naar plannen van Hendrik Jacob Giehr, ter vervanging van een oudere wacht uit 1642. In 1739 was dit gebouw klaar, maar al snel later werd duidelijk dat het een zeer slechte fundering had, waardoor de gevels scheurden. Daardoor werd in 1773 een verbouwing gedaan tot het huidige gebouw. Het is een neoclassicistisch gebouw gemaakt van Naamse steen, een steen zeer herkenbaar voor de regio (uit Namen). Wat bijzonder is voor een neoclassicistisch gebouw is de inpandige galerij.
De Hoofdwacht was het gebouw waar de belangrijkste mensen van de stadswacht en het leger huisden. Zij hadden de verantwoordelijkheid om de sleutels van de stadspoorten en andere vestigingen te bewaken. De stadswacht werd van hieruit uitgezonden naar de stadspoorten en het heeft dan ook een centrale ligging in de stad. Ook was er in de Hoofdwacht een militaire delegatie aanwezig, met munitie en kanonnen, die moest zorgen voor een snelle respons bij naderend onheil. Voor de Hoofdwacht werd dagelijks wacht gehouden door de stadswacht. Op het Vrijthof, direct bij de Hoofdwacht gelegen, werden militaire exercities en inspecties gehouden. Ook werden hier de lijfstraffen bij militairen uitgevoerd, die waren opgelegd door de stadscommandant. Voor deze lijfstraffen stond standaard een strafpaard naast de Hoofdwacht.
Maastricht was strategisch gelegen langs noord-zuidroute door de Maasvallei die vaak door legers gebruikt werd. Dit maakte Maastricht een vesting- en garnizoensstad. Dit leidde er ook toe dat de stad verschillende belegeringen meemaakte, waarbij zowel Franse, Spaanse als Noordelijk Nederlandse legers de stad aandeden. De Hoofdwacht was in die tijden het commandocentrum van de legers die in Maastricht huisden.

## Huidige tijd

Vanaf 1967 hield de Regimentscommandant van het Regiment Limburgse Jagers huis in de Hoofdwacht. Echter, op 9 maart 2006 verliet dit regiment, en daarmee de laatste militairen, Maastricht. Voor de Hoofdwacht was geen nieuwe bestemming voorhanden vanuit Defensie. Daarom heeft Defensie het gebouw verkocht aan de Gemeente Maastricht voor € 1.040.000. Burgemeester Gerd Leers kreeg uit handen van staatssecretaris Cees van der Knaap een oude sleutel overgedragen om zo symbolisch afstand te doen van het militaire verleden van Maastricht. De voorwaarde van verkoop vanuit Defensie was dat het gebouw een publieke functie kreeg. De gemeente Maastricht gebruikt de ruimte nu vooral als een tentoonstellingsruimte, en sinds 2016 is de Hoofdwacht ook te gebruiken als trouwlocatie.
* De galerij
* Detail galerij. Hier werden de geweren in gezet
* Detail fronton met Nederlandse wapen
# Eumadasumma lucens

Eumadasumma lucens is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Lucien Chopard.
# Physoptila pinguivora

Physoptila pinguivora is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Meyrick.
# Succentor

Succentor is een Latijnse muziekterm met als betekenis "degene die als tweede zingt".
In de liturgie is de succentor degene die psalmen en responsoria zingt na de precentor. De succentor kan allerlei andere taken worden toevertrouwd, zoals de verantwoordelijkheid over de muzikale opleiding van de koorknapen (koralen); hij is dan een zangmeester.
In Engeland kan de succentor in een kathedraal de plaatsvervanger van de precentor zijn. Als een kathedraal een succentor heeft, dan is die niet zelden in plaats van de precentor verantwoordelijk voor de muziek. Een succentor komt meestal voor in kathedralen waar de precentor lid is van de Dean and Chapter. In andere kathedralen is de precentor een Minor Canon en geen onderdeel van de Chapter.
# Bisdom Salgueiro

Het bisdom Salgueiro (Latijn: Dioecesis Salicensis) is een rooms-katholiek bisdom met als zetel Salgueiro, in Brazilië. Het bisdom is suffragaan aan het aartsbisdom Olinda e Recife.

## Geschiedenis

Het bisdom werd opgericht op 16 juni 2010, uit delen van de bisdommen Floresta en Petrolina.

## Parochies

Het bisdom had in 2020 een oppervlakte van 17.932 km$^2$ en telde 474.379 inwoners waarvan 86,8% rooms-katholiek was.

## Bisschoppen

* Magnus Henrique Lopes (16 juni 2010 - 12 januari 2022)
* José Vicente Pinto de Alencar da Silva (29 maart 2023 - heden)
* Diocese of Salgueiro. catholic hierarchy (2023). Geraadpleegd op 12 november 2023.
Olinda e Recife (aartsbisdom) · Afogados da Ingazeira · Caruaru · Floresta · Garanhuns · Nazaré · Palmares · Pesqueira · Petrolina · Salgueiro
# Jan van Zijl (glazenier)

Jan Hendricksz. van Zijl (16e eeuw) was een glazenier werkzaam in de Noord-Nederlandse stad Utrecht.

## Biografische aantekeningen

De Utrechtse glazenier Van Zijl is waarschijnlijk de ontwerper van een in 1556 vervaardigd gebrandschilderd glas voor de Goudse Sint-Janskerk. Het glas werd geschonken door de landelijke commandeur van de Johannieter Orde, de orde van Sint-Jan, Wouter van Bylaer uit Utrecht. Op 24 mei 1556 kreeg Jan van Zijl Hendrickz. 24 carolus guldens als voorschot van de Goudse kerkmeesters voor het maken van dit glas. Het betreft de voorstelling van "Johannes bestraft Herodes". Dit glas maakt deel uit van de zogenaamde Goudse glazen. Van Zijl was waarschijnlijk zowel de ontwerper als de plaatser van het glas. Mogelijk heeft Van Zijl ook al eerder in de periode 1521-1551 glazen voor de Sint-Janskerk gemaakt, die bij de brand van 1552 verloren zijn gegaan. In het Museum Catharijneconvent bevindt zich een ruitje met een afbeelding van een rijke oude man, die eten uitdeelt aan een lamme bedelaar en aan een vrouw. Op het ruitje staat hetzelfde devies "Moderato durant" als op het glas in de Sint-Janskerk. Ook dit werk zou gemaakt kunnen zijn door Van Zijl. Van Zijl was in zijn tijd een beroemd glasschilder, hij was de stichter van een "belangrijke dynastie van glasschilders". Van Zijl wordt voor het laatst vermeld in 1567.
* Ruyven-Zeman, Zsuzsanna van, De cartons van de Sint-Janskerk in Gouda, Delft, 2011
* Bosch, R. A., De 72 glazen van de Sint Janskerk in Gouda, Delft, 2008
* Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* Dirkse, Paul Wolter van Byler (1504-1560) kunstlievend balijer van het Utrechtse Catharijneconvent in Jaarboek Oud-Utrecht 1996
* Boom A. van der en J.D. Hintzen, De Goudsche glazen 1555-1603, 's-Gravenhage 1938
* Walvis, Ignatius Beschryving der stad Gouda, Leiden, 1713, twee delen (herdruk 1972)
Noten
* ↑ Van der Boom en Hintzen hielden het in 1938 nog op een onbekende glazenier, mogelijk uit Antwerpen. Walvis vermeldde overigens al in 1713 dat een onbekende meester uit Antwerpen de opdracht geweigerd zou hebben omdat er in Gouda al zoveel bekwame meesters waren (Walvis 1713 II:66/67). Inmiddels wordt dit glas toegeschreven aan de Utrechtse glazenier Jan van Zijl (Dirkse 1996: 59, Van Ruyven-Zeman 2011:110 en Bosch 2008:88)
* ↑ Van Ruyven-Zeman 2011:110
* ↑ Dirkse 1996:58
* ↑ Dirkse 1996:61
* ↑ Van Ruyven-Zeman haalt Lodovico Guicciiardini aan, die hem als een van de belangrijkste glasschilders van zijn tijd karakteriseert. Zijn ontwerp voor het Goudse raam staat enigszins haaks op die reputatie aldus Van Ruyven-Zeman (Van Ruyven-Zeman 2011:19)
# Toxorhina (Ceratocheilus) chiapasensis

Toxorhina (Ceratocheilus) chiapasensis is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Planopus octaviusbarrosi

Planopus octaviusbarrosi is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Cerda.
# Hyale latimana

Hyale latimana is een vlokreeftensoort uit de familie van de Hyalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Hiwatari.
# Estadio Metropolitano Roberto Meléndez

Het Estadio Metropolitano Roberto Meléndez is een multifunctioneel stadion in de Colombiaanse stad Barranquilla. Het is de thuishaven van voetbalclub Atletico Junior, en ook de nationale ploeg van Colombia speelt hier geregeld interlandwedstrijden.
De maximumcapaciteit van de voetbaltempel bedraagt 49.612 toeschouwers. Het stadion was gastheer van onder meer de strijd om de Copa América 2001 en het WK voetbal –20 in 2011. Het complex is sinds 1991 vernoemd naar de Colombiaanse voetbalheld Roberto Meléndez.
# Pianissimo possibile

Pianissimo possibile (ook wel pianississimo genoemd) is een Italiaanse muziekterm voor dynamieknotatie die aangeeft dat een passage zo zacht mogelijk gespeeld moet worden. Pianissimo possibile wordt aangegeven met ppp in vette cursieve schreefletters. Het symbool staat, net als de andere graden van klanksterkte, onder de desbetreffende partij, maar in vocale partijen met gezongen tekst juist boven de notenbalk, en in partijen met twee balken zoals voor piano, harp, orgel, tussen de balken, tenzij beide balken verschillende dynamiek benodigen.

## Trivia

In partituren van laatromantische muziek is een viervoudig piano, pppp, niet ongebruikelijk.
In de finale van Tsjaikovsky´s Symphonie pathétique noteert de componist direct voor de coda een vijfvoudig piano, ppppp, voor de trombones en de bastuba.
Uitzonderlijk is in het eerste deel van dezelfde symfonie wel het zesvoudige piano, pppppp, waarmee de fagot de zeer zachte melodie van de klarinet overneemt. Dat gebeurt vlak voordat dan plotseling het Allegro vivo van de doorwerking losbreekt.
# Athous judicariensis

Athous judicariensis is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Schwarz.
# Bevrijdingsmonument Middelburg

Het bevrijdingsmonument in de Nederlandse stad Middelburg is een monument ter nagedachtenis aan de bevrijding van de Duitse bezetting.

## Achtergrond

De stad Middelburg werd op 6 november 1944 door de geallieerde troepen bevrijd. In 1949 kreeg de Noordwijkse beeldhouwer Oswald Wenckebach van de gemeente de opdracht een monument te ontwerpen ter herinnering aan de bevrijding, dat zou worden geplaatst aan de Groenmarkt bij het abdijcomplex. Hij ontwierp een mansfiguur, staande in de vlammen, die zijn hoofd en handen naar de hemel heft als symbool van het Godsvertrouwen. De naaktheid van de man leidde tot ophef onder de bevolking en tot vragen in de gemeenteraad. In een raadsvergadering werd besloten dat Wenckebach de man van een vijgenblad zou voorzien. Voor het opschrift op de sokkel werd een prijsvraag uitgeschreven, waarop 87 reacties binnenkwamen. De gemeenteraad koos voor een fragment uit het Wilhelmus.
Het monument zou op 5 mei 1950 onthuld worden, maar was niet tijdig af. Het werd daarom op 6 november 1950, de dag van de Middelburgse bevrijding, onthuld door mevrouw S.C. de Casembroot-barones Van der Feltz, echtgenote van commissaris der koningin jhr. mr. A.F.C. de Casembroot.

## Beschrijving

Het monument toont een bronzen, naakte man, die met zijn voeten tussen vlammen staat en zijn handen ten hemel heft. Het opschrift op de sokkel vermeldt de oorlogsjaren 1940-1944 en een regel uit het Wilhelmus:
   STANTVASTICH IS GHEBLEVEN MIJN HERT IN TEGHENSPOET
# Japanse sprinkhaanzanger

De Japanse sprinkhaanzanger (Helopsaltes ochotensis synoniem: Locustella ochotensis) is een vogel uit de familie van de Locustellidae, uit het geslacht Helopsaltes.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in oostelijk Azië.

## Externe link

* (en) https://web.archive.org/web/20190702020922/http://www.worldbirdnames.org//master_ioc_list_v8.2.xlsx
* ↑ (en) Japanse sprinkhaanzanger op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Toxorhina (Ceratocheilus) caledonica

Toxorhina (Ceratocheilus) caledonica is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.
# Cathetopteron amoena

Cathetopteron amoena is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Hamilton.
# Hyale chelonitis

Hyale chelonitis is een vlokreeftensoort uit de familie van de Hyalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door Oliveira.
# Eunidia trifuscopunctata

Eunidia trifuscopunctata is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1948 door Breuning.
# Phyllophilopsis evanida

Phyllophilopsis evanida is een vliegensoort uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Reinhard.
# Stichosoom

Een stichosoom (in Grieks stichos (στίχος) = rij; soma (σῶµα) = lichaam) is een meercellig orgaan, dat in sommige stadia van rondwormen zeer opvallend aanwezig is en bestaat uit een in de lengterichting liggende reeks van klierachtige eencellige cellen (stichocyten) gerangschikt in een rij langs de farynx en die de achterste farynxklieren vormen. Het mondt uit in de holte van de farynx en functioneert blijkbaar als een uitscheidingsklier en opslagorgaan. De stichocyten bevatten mitochondria, ruw endoplasmatisch reticulum, veel Golgi-apparaten en meestal 1 van 2 soorten uitgescheiden granulaten, α-granulaten en β-granulaten, die duiden op de uitscheidingsfunctie van de stychocyt. Stichosomen komen vooral voor bij de Trichocephalida en Mermithida.
* Lichaamsbouw van Capillaria plectropomi. B: een stichocyt in het middelste deel van het stichosoom.
* Het stichosoom bestaat uit duidelijk zichtbare cellen. Hier bij Trichosomoides crassicauda
* Een stichocyt bij het achterste uiteinde van de farynx in een vrouwelijke Capillaria aerophila. N: kern van de meest naar achteren gelegen stichocyt. De driehoek geeft de vulva aan, E de eitejs, I geeft het spijsverteringskanaal aan, S een uitscheidingscel. maatstreep = 50 µm
* Volwassen rondworm met stichosoom van Capillaria philippinensis
* Stichosoom met stichocyten van Capillaria philippinensis
* Stichocyte (zwarte pijl) en bacillaire banden (blauwe pijlen) van Capillaria hepatica
* ↑ Chitwood, B. G. & Chitwood, M. B. (1950). Introduction to Nematology (Vol. 1). Baltimore: Monumental Printing Co.DOI:10.5962/bhl.title.7355
* ↑ Peter J. Gosling. Dictionary of Parasitology. 2005
* ↑ Heinz Mehlhorn. Encyclopedia of Parasitology. 3rd Edition 2008
* ↑ Larry Roberts, John Janovy. Foundations of Parasitology. 8th edition 2008
* ↑ Michael Hutchins, Donna Olendorf. Grzimek's Animal Life Encyclopedia: Lower metazoans and lesser deuterosomes. 2004
* ↑ Despommier DD, Müller M. The stichosome and its secretion granules in the mature muscle larva of Trichinella spiralis. Journal of Parasitology, 1976 Oct;62(5):775-85. PMID 978367
* ↑ HG Sheffield. Electron microscopy of the bacillary band and stichosome of Trichuris muris and T. vulpis. Journal of Parasitology, 1963
# Bevrijdingsmonument Rosmalen

Het bevrijdingsmonument dat in Rosmalen aan de Schoolstraat staat, is een oorlogsmonument dat herinnert aan de bevrijding van Rosmalen op 23 oktober 1944. De zuil, een platte plaat van 2,5 meter hoog met een inscriptie erop, is door beeldhouwer Frans van der Burgt (1915-1985) gemaakt. Met dit monument wordt de bevrijding van Rosmalen door de geallieerden (Welsh Division en Canadese Lake Superior Regime) herdacht, evenals de medeburgers die gestorven zijn tijdens de bezetting.

## Ontstaansgeschiedenis

Frans van der Burgt maakte de zuil terwijl hij in Rosmalen woonde van 1960 tot 1969. De zuil werd op onthuld op de 25e herdenking van de bevrijding, 5 mei 1970, door burgemeester J.C. Molenaar en zijn vrouw.

## Locatie en vormgeving

Het bevrijdingsmonument is geplaatst op de Schoolstraat 16 in Rosmalen, in het zicht van de Sint-Lambertuskerk. Op de zuil staat de tekst: Op 5 mei 1970 in het 25 jaar van zijn herkregen vrijheid wijdde Rosmalen dit monument in diepe dankbaarheid aan zijn eigen gevallenen en aan zijn verre vrienden en hun gesneuvelden de 53 Welsh Division die op 23 oktober 1944 Rosmalen van de wrede Duitse bezetting bevrijdde en het Canadese Lake Superior Regiment dat nog vier maanden het dorp verdedigde. Boven deze tekst is een abstracte weergave van een opstijgende duif gehouwen, als symbool voor de vrede. Ook is het een verwijzing naar het bijbelse verhaal van Noah, waar de duif vond dat er weer bewoonbare aarde was. Hiermee is de duif ook een teken van goede tijdingen, hier een verwijzing naar de vrede na de oorlog. De zuil zelf staat symbool voor het opstijgen van de aarde, hier ook een verwijzing naar de vrede, het bevrijd zijn.

## Gebruik

Elk jaar op 4 mei is dit bevrijdingsmonument onderdeel van de dodenherdenking in Rosmalen. Tussen een dienst in de Sint-Lambertuskerk en een stille tocht wordt er een krans neergelegd.
* 1 2 3 Oorlogsmonumenten. oorlogsmonumenten.4en5mei.nl. Gearchiveerd op 10 mei 2019. Geraadpleegd op 10 mei 2019.
* ↑ (en) Oorlogsmonument Rosmalen - Rosmalen - TracesOfWar.nl. www.tracesofwar.nl. Geraadpleegd op 10 mei 2019.
* ↑ Frans van der Burgt | 1915 - 1985 ~ Home. www.fransvanderburgt.nl. Geraadpleegd op 10 mei 2019.
* ↑ Cookies op bd.nl | bd.nl. www.bd.nl. Geraadpleegd op 10 mei 2019.
# Jasieniec

Jasieniec kan verwijzen naar verschillende Poolse plaatsen en gemeenten:
* Jasieniec (Ermland-Mazurië)
* Jasieniec (gemeente)
* Jasieniec (powiat Grójecki)
* Jasieniec Iłżecki Górny
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jasieniec en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Trialeurodes corollis

Trialeurodes corollis is een halfvleugelig insect uit de familie witte vliegen (Aleyrodidae), onderfamilie Aleyrodinae.
De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Penny in 1922.
# Catherynne M. Valente

Catherynne M. Valente (Seattle, 5 mei 1979) is een Amerikaanse schrijfster van fantasy en sciencefiction. Ze won hiervoor onder meer vijf Locus Awards, een Nebula Award, een Otherwise Award en een Mythopoeic Award.

## Biografisch

Valente werd geboren in Seattle en groeide op in Californië. Ze studeerde aan de University of Edinburgh en behaalde een bachelor in de klassieken met een specialisatie in Oudgriekse taalkunde. Ze debuteerde in 2004 als schrijfster met haar eerste boek The Labyrinth, dat zwaar leunt op de interne monologen van een meisje dat haar weg door een doolhof zoekt en minder op een verhaallijn. Dat laatste geldt voor meerdere titels uit Valentes beginjaren, zoals ook Yume No Hon: The Book of Dreams.
Valente bracht in 2006 en 2007 de The Orphan's Tales-serie uit, die officieel bestaat uit twee boeken, die allebei ook weer uit twee delen bestaan. Dit is een raamvertelling over een meisje in een paleistuin die verhalen vertelt aan een jongen, terwijl allerlei personages daaruit meer context krijgen in volgende verhalen. Valente won hiervoor zowel een Otherwise Award als een Mythopoeic Award. Ze won in 2012 Locus Awards in zowel de categorie beste young adult-boek (voor The Girl Who Circumnavigated Fairyland in a Ship of Her Own Making), de categorie beste novelle (voor Silently and Very Fast) als in de categorie beste novelette (voor White Lines on a Green Field). Het eerstgenoemde boek bleek het begin van een serie over de twaalfjarige September die in de fantasywereld van Fairyland belandt. De verhalen hierin zijn in eerste aanleg gericht op tieners, maar doorspekt met verwijzingen en kwinkslagen bedoeld om volwassenen aan te spreken.
Valente won in 2013 zowel haar vierde als haar vijfde Locus Award. De jury van Locus kende haar die toe voor het vierde deel van de Fairyland-serie (The Girl Who Soared Over Fairyland and Cut the Moon in Two) en voor de novelle Six-Gun Snow White, een westernversie van het Sneeuwwitje-verhaal.
# Hulpmijnenveger 5

Hulpmijnenveger 5 kan verwijzen naar:
* Hr. Ms. Antje, een Nederlandse hulpmijnenveger, een voormalige trawler uit Rotterdam.
* Hr. Ms. Ceram (1938), een Nederlandse hulpmijnenveger, een voormalige gewestelijk vaartuig van de Gouvernementsmarine.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Hulpmijnenveger 5 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Eupithecia physocleora

Eupithecia physocleora is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Prout.
# Phytodietus

Phytodietus is een geslacht van insecten uit de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie Ichneumonidae.

## Soorten

* P. alpinator Aubert, 1969
* P. antennator Kasparyan, 1993
* P. arcuatorius (Thunberg, 1824)
* P. astutus Gravenhorst, 1829
* P. basalis Kasparyan, 1993
* P. bayeri (Gregor, 1935)
* P. elongator Aubert, 1963
* P. ericeti Roman, 1938
* P. femoralis Holmgren, 1860
* P. gelitorius (Thunberg, 1824)
* P. geniculatus Thomson, 1877
* P. griseanae Kerrich, 1962
* P. hungaricus Gyorfi, 1944
* P. incognitus Tolkanitz, 1973
* P. januszi Kostro-Ambroziak, 2007
* P. montanus Tolkanitz, 1979
* P. obscurus (Ratzeburg, 1852)
* P. ornatus Desvignes, 1856
* P. polyzonias (Forster, 1771)
* P. rhodopaeus Kolavov, 2003
* P. variegatus (Boyer de Fonscolombe, 1854)
# Stichotomus

Stichotomus is een geslacht van kevers uit de familie
kniptorren (Elateridae). Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1863 door Candèze.

## Soorten

Het geslacht omvat de volgende soort:
* Stichotomus corrigiolatus (Germar, 1848)
* ↑ Elateridae in Synopsis of the described Coleoptera of the World 13 december 2008
# Jasieniec (Ermland-Mazurië)

Jasieniec (Duits: Groß Eschenort) is een dorp in het Poolse district Giżycko, woiwodschap Ermland-Mazurië. De plaats maakt deel uit van de gemeente Kruklanki.

## Sport en recreatie

Door deze plaats loopt de Europese wandelroute E11. De E11 loopt van Den Haag naar het oosten, naar de grens Polen/Litouwen. Ter plaatse komt de route van het noordwesten van Przytuły en vervolgt in oostelijke richting naar Żabinka.
# Toledo (Oregon)

Toledo is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Oregon, en valt bestuurlijk gezien onder Lincoln County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 3472. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 3405, een daling van 67 (-1,9%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 6,0 km², waarvan 5,6 km² land en 0,4 km² water.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 32 km rond Toledo.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Toledo op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)