OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gar

Gar kan verwijzen naar:
* Gar (arrondissement), een arrondissement in de prefectuur Ngari in de Tibetaanse Autonome Regio
* Gar (plaats), de hoofdplaats van het arrondissement Gar in Tibet
* Gar Tsangpo, een zijrivier van de Sengge Tsangpo (Indus) in Tibet
* Gar (muziekstijl), een Tibetaanse muziekstijl
* Gar (dialect), een dialect van het Guruntum-Mbaaru, gesproken in Nigeria
* Gar (tejp), een clantak in Tsjetsjenië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gar en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Gelis laoticus

Gelis laoticus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Schwarz in 2009.
# Gebroken verhouding

Gebroken verhouding is een drama geschreven door Agatha Christie onder het pseudoniem Mary Westcott.
Het boek kwam voor het eerst uit in november 1952 en werd uitgegeven door Heinemann onder de titel A Daughter's a Daughter. In 1963 verscheen het boek op de Amerikaanse markt via Dell Publishing. Luitingh-Sijthoff bracht in 1973 een Nederlandstalige versie uit, met de naam Gebroken Verhouding.

## Verhaal

Sarah, dochter van Ann Prentice, wil niet dat haar moeder een nieuwe liefde vindt. Ze tracht dan ook elke keer haar moeder een "echtgenoot-in-spé" ontmoet, deze relatie te doen stopzetten. Omwille van deze reden verzuurt de relatie tussen moeder en dochter en kiezen zij uiteindelijk hun eigen weg. De moeder-dochter-relatie blijkt echter sterker te zijn dan dat ze zelf vermoeden.

## Achtergrond

Het boek is gebaseerd op een toneelstuk dat Christie reeds in de jaren 1930 schreef. In 1950 klopte Christie bij Peter Saunders aan om het stuk te laten opvoeren. Hij was van mening dat het stuk verouderd was en toe was aan modernisering. Uiteindelijk duurde het tot 1956 eer het herwerkte stuk voor de eerste keer werd opgevoerd. Dit was in het Theatre Royal in Bath. Na acht succesvolle voorstellingen, die mede het gevolg waren van het feit dat de werkelijke naam van Christie als auteur lekte, werd het stuk afgevoerd. Saunders was van mening dat het stuk niet voldoende toeschouwers zou trekken in West End.
Na Christie's dood kwamen de rechten in handen van haar dochter Rosalind Hicks. Zij was van mening dat het stuk op haar was gericht. In 2009 werd het stuk nogmaals gemoderniseerd en opgevoerd op West End dankzij producer Bill Kenwright. Hoofdrollen werden gespeeld door Jenny Seagrove en Honeysuckle Weeks
* ↑ Book and Magazine Collector Issue 174, September 1998 (p. 14)
* ↑ Morgan, Janet. Agatha Christie, A Biography. (pp. 286–287) Collins, 1984 ISBN 0-00-216330-6
* 1 2 Johnson, Andrew, "Solved: The mystery of forgotten Christie play", The Independent, 6 december 2009. Gearchiveerd op 13 juli 2023. Geraadpleegd op 6 december 2009.
# Gaspard-Joseph Borluut d'Hoogstraete

Gaspard Joseph Ghislain Jean-Baptiste Borluut (Gent, 29 augustus 1763 - 16 oktober 1837) was een Zuid-Nederlands politicus.

## Levensloop

De Borluuts deden hun stamboom opklimmen tot in de middeleeuwen. Elisabeth Borluut was, samen met haar man, de welvarende koopman Joos Vijd, opdrachtgeefster aan Jan van Eyck voor het retabel van het Lam Gods. De eerste adelserkenning voor een familielid dateerde van 1640.
Gaspard-Joseph was een zoon van Alphonse Borluut, heer van Hoogstraten en Eenhode, hoogpointer van de kasselrij Kortrijk, raadsheer in de Raad van Vlaanderen, en van Marie-Françoise van Pottelsberghe. Hij was de broer van senator Emmanuel Borluut.
Hij werd in de erfelijke adel erkend in 1816 en benoemd in de Ridderschap van de provincie Oost-Vlaanderen.
Hij trouwde met Marie-Rosalie de Lens (1770-1849), dochter van graaf Robert de Lens. Ze hadden zes kinderen: twee meisjes stierven vroeg, drie andere bleven ongehuwd en alleen de zoon, Balthazar zorgde voor afstammelingen.
Graaf (1847) Balthazar Borluut d'Hooghstraete (1802-1878) trouwde met Ernestine van der Plancke (1820-1891), dochter van de Brugse schepen Pierre van der Plancke. Hun zoon, Melchior Borluut (1849-1890), die voor opvolgers-naamdragers had kunnen zorgen, overleed ongehuwd. De twee dochters trouwden met Belgische edellieden: Marie-Rosalie met Alfred de Kerchove d'Exaerde en Louise met ridder Auguste de Formanoir de la Caserie.
Balthazar bleef in 1830 trouw aan Oranje en werd er in 1847 voor beloond met een grafelijke titel. Hij werd referendaris van de Nederlandse koning, maar op latere leeftijd kwam hij weer in Gent wonen, waar hij overleed. Met hem stierf de familie Borluut-Hooghstraete uit.

## Literatuur

* Philippe KERVYN DE VOLKAERSBEKE, Les Borluut du XVIe siècle, in: Annales de l'Académie d'archéologie de Belgique, Antwerpen, 1848.
* N. DOBBELAERE, Het Lam Gods retabel in de Sint-Baafskathedraal te Gent en de familieleden van de schenkers, in: De Dobbel Beker, 1977.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1985, Brussel, 1985.
# Gallische haan

De Gallische haan is een van de zinnebeelden van Frankrijk. Het dier, het gaat steeds om een haan met verentooi in meerdere kleuren, wordt op munten en postzegels afgebeeld en is het symbool van waakzaamheid en trots. Sinds de Franse Revolutie is ook "Marianne", de met een Frygische muts getooide maagdelijke verpersoonlijking van de Franse Republiek, een nationaal symbool, maar zij heeft de haan nooit geheel verdrongen.
Het symbool is mogelijk ontleend aan een Orde van de Haan en de Hond uit de vroege middeleeuwen.
# Garenne

Een garenne (leporarium) is een gebied dat wordt gedomineerd door konijnen.

## Geschiedenis

Oorspronkelijk was het een min of meer omsloten gebied waar halfwilde konijnen leefden met de bedoeling om vlees en bont te verkrijgen. Het bestond reeds in de romeinse tijd (leporaria) en werd overgenomen door de Franken. De Frankische adel bezat het jachtrecht en liet zelfs bepaalde gebieden omgrachten of ommuren om daar halfwilde hazen en konijnen voor de jacht te houden.
Opvolgende Franse koningen beperkten in de 14e, de 15e en de 16e eeuw de rechten om garennes te stichten of uit te breiden, en dit stimuleerde de domesticatie van het konijn tot tam konijn, dat in konijnenhokken werd gehouden.
Het adellijk recht om garennes te hebben werd afgeschaft in 1789.

## Heden

Tegenwoordig wordt met de garenne een landschapstype bedoeld dat wordt bepaald door de aanwezigheid van (veel) konijnen, zoals dat te vinden is in de duinen en sommige heidegebieden.
Het woord komt veel voor in de namen van Franse plaatsen, en het is ook een bepaald hondenras (chien de garenne), een hond die speciaal geschikt is voor de jacht op konijnen.
# Gambellara

Gambellara is een gemeente in de Italiaanse provincie Vicenza (regio Veneto) en telt 3293 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 12,9 km², de bevolkingsdichtheid is 255 inwoners per km².
De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: Sarmazza, Torri di Confine.

## Demografie

Gambellara telt ongeveer 1229 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 1,8% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 3144 |
| 2001 | 3200 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 70 m boven zeeniveau.
Gambellara grenst aan de volgende gemeenten: Lonigo, Montebello Vicentino, Montecchia di Crosara (VR), Monteforte d'Alpone (VR), Roncà (VR), San Bonifacio (VR).

## Externe link

* https://web.archive.org/web/20060212183636/http://www.gambellara.org/
* Italiaans bureau voor statistiek
Agugliaro · Albettone · Alonte · Altavilla Vicentina · Altissimo · Arcugnano · Arsiero · Arzignano · Asiago · Asigliano Veneto · Barbarano Vicentino · Bassano del Grappa · Bolzano Vicentino · Breganze · Brendola · Bressanvido · Brogliano · Caldogno · Caltrano · Calvene · Camisano Vicentino · Campiglia dei Berici · Campolongo sul Brenta · Carrè · Cartigliano · Cassola · Castegnero · Castelgomberto · Chiampo · Chiuppano · Cismon del Grappa · Cogollo del Cengio · Conco · Cornedo Vicentino · Costabissara · Creazzo · Crespadoro · Dueville · Enego · Fara Vicentino · Foza · Gallio · Gambellara · Gambugliano · Grancona · Grisignano di Zocco · Grumolo delle Abbadesse · Isola Vicentina · Laghi · Lastebasse · Longare · Lonigo · Lugo di Vicenza · Lusiana · Malo · Marano Vicentino · Marostica · Mason Vicentino · Molvena · Monte di Malo · Montebello Vicentino · Montecchio Maggiore · Montecchio Precalcino · Montegalda · Montegaldella · Monteviale · Monticello Conte Otto · Montorso Vicentino · Mossano · Mussolente · Nanto · Nogarole Vicentino · Nove · Noventa Vicentina · Orgiano · Pedemonte · Pianezze · Piovene Rocchette · Poiana Maggiore · Posina · Pove del Grappa · Pozzoleone · Quinto Vicentino · Recoaro Terme · Roana · Romano d'Ezzelino · Rossano Veneto · Rosà · Rotzo · Salcedo · San Germano dei Berici · San Nazario · San Pietro Mussolino · San Vito di Leguzzano · Sandrigo · Santorso · Sarcedo · Sarego · Schiavon · Schio · Solagna · Sossano · Sovizzo · Tezze sul Brenta · Thiene · Tonezza del Cimone · Torrebelvicino · Torri di Quartesolo · Trissino · Valdagno · Valdastico · Valli del Pasubio · Valstagna · Velo d'Astico · Vicenza · Villaga · Villaverla · Zanè · Zermeghedo · Zovencedo · Zugliano
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Gastunk

Gastunk (ガスタンク) is een voormalig Japanse hardcore punk-band uit Tokio, geformeerd in 1983. Hun muziek had veel heavy-metalinvloeden. Voorheen 1983 speelden Baki en Baby in de hardcore punk-band The Execute. Ze hebben vaak het podium gedeeld met bands als Lip Cream, Outo, The Clay en Confuse. In 1989 zijn ze uit elkaar gegaan.
Hedendaags doen ze incidenteel een beperkt aantal reünieshows, vaak alleen in Japan. Gastunk had ook eenmalig succes in de Verenigde Staten toen het album Mother werd uitgegeven in 1988. Het album werd goed ontvangen en dit zorgde voor de eerste paar concerten buiten Japan.

## Bandleden
### Laatst bekende line-up

* Baki (zang)
* Tatsu (gitaar)
* Baby (basgitaar)
* Shigeru "Pazz" Kobayasho (drums) (zie ook: Doom)

### Ex-leden

* Matsumura (drums)
* Kill (drums)
* Yutaka (zang)

## Discografie
### Studioalbums

* 1985 - Deadsong
* 1987 - Under The Sun
* 1988 - Mother

### Livealbums

* 1999 - Rest In Peace

### Singles/ep's

* 1985 - Gastunk (ep)
* 1985 - Mr. Gazime (single)
* 1986 - Geronimo (single)
* 1986 - The Vanishing Signs (ep)
* 1986 - To Fans (ep)
* 1988 - Midnight Rain (ep)
* 1988 - Counter-Clock Wise (single)
* 1988 - Sunshine of Your Love (single)

### VHS

* 1988 - Smash The Wall

### Compilaties

* 1989 - The End
* 1994 - Heartful Melody (1983-1988)
* 2002 - Early Singles

## Externe link

* Gastunk Officiële website
# Geltingia

Geltingia is een monotypisch geslacht van schimmels behorend tot de familie Helicogoniaceae. Het bevat alleen Geltingia associata.
# Geltorf

Geltorf (Deens: Geltorp) is een gemeente in de Duitse deelstaat Sleeswijk-Holstein, en maakt deel uit van de Kreis Schleswig-Flensburg. Geltorf telt 363 inwoners.
Ahneby · Alt Bennebek · Arnis · Ausacker · Bergenhusen · Böel · Böklund · Bollingstedt · Boren · Borgwedel · Börm · Böxlund · Brebel · Brodersby · Busdorf · Dannewerk · Dollerup · Dollrottfeld · Dörpstedt · Eggebek · Ellingstedt · Erfde · Esgrus · Fahrdorf · Freienwill · Gelting · Geltorf · Glücksburg · Goltoft · Grödersby · Groß Rheide · Großenwiehe · Großsolt · Grundhof · Handewitt · Harrislee · Hasselberg · Havetoft · Hollingstedt · Holt · Hörup · Hürup · Husby · Hüsby · Idstedt · Jagel · Janneby · Jardelund · Jerrishoe · Jörl · Jübek · Kappeln · Klappholz · Klein Bennebek · Klein Rheide · Kronsgaard · Kropp · Langballig · Langstedt · Lindewitt · Loit · Lottorf · Lürschau · Maasbüll · Maasholm · Medelby · Meggerdorf · Meyn · Mittelangeln · Mohrkirch · Munkbrarup · Neuberend · Nieby · Niesgrau · Norderbrarup · Norderstapel · Nordhackstedt · Nottfeld · Nübel · Oersberg · Oeversee · Osterby · Pommerby · Rabel · Rabenholz · Rabenkirchen-Faulück · Ringsberg · Rügge · Saustrup · Schaalby · Schafflund · Scheggerott · Sleeswijk · Schnarup-Thumby · Schuby · Selk · Sieverstedt · Silberstedt · Sollerup · Sörup · Stangheck · Steinberg · Steinbergkirche · Steinfeld · Sterup · Stolk · Stoltebüll · Struxdorf · Süderbrarup · Süderfahrenstedt · Süderhackstedt · Süderstapel · Taarstedt · Tarp · Tastrup · Tetenhusen · Tielen · Tolk · Treia · Twedt · Uelsby · Ulsnis · Wagersrott · Wallsbüll · Wanderup · Wees · Weesby · Westerholz · Wohlde
# Garigliano

Garigliano is een rivier in Midden-Italië in de regio's Lazio en Campania.
De Garigliano ontstaat bij de samenvloeiing van de rivieren Gari en Liri in Sant'Apollinare. De naam is een samenvoeging van deze twee riviernamen.
Aan de rivier stond tot 2016 de voormalige kerncentrale Garigliano.

## Afbeeldingen

* Stroomgebied van de Garigliano
* Real Ponte Ferdinando
* Veerpont met koetsen in 1778
# Gariga argentilinea

Gariga argentilinea is een vlinder uit de familie van de visstaartjes (Nolidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Walker.
# Gedurende de avond

Gedurende de avond (Genom kvällen) is een compositie van de Fin Mikko Heiniö.
In dit werk combineert Heiniö een liedcompositie met een pianoconcert - de subtitel van het werk is dan ook Pianoconcert nummer 4. De pianopartij is in dit werk namelijk net zo belangrijk als de zangstem van het gemengde koor. De teksten werden geleverd door de Zweed Bo Carpelan uit zijn bundel Den svala Dagen uit 1961. Het werk bestaat uit vier delen, maar de muziek wordt continu gespeeld. De opdracht kwam van het stadsbestuur van Espoo. De eerste uitvoering vond daar plaats, door het Tapiola Sinfonietta, ook wel Espoo Stadsorkest genaamd, op 21 mei 1989, met het Tapiola Koor.
De delen zijn achtereenvolgens Appassionato, Precipitose, Placido en Teneramente, waarbij de delen 1 en 2 gekoppeld zijn, net als de laatste twee delen. Het basismateriaal, dat in het appassionato wordt tentoongesteld bestaat uit een dreigend ritme, akkoorden in het koor en een tritonus, in dit geval F-Bes-E-Gis-Cis-Fis. Daarnaast komen chromatische toonschalen voor en maakt de componist gebruik van de hele-toonstoonladder. Dit alles geeft het werk een uiterst modern karakter, veel moderner dan bijvoorbeeld Heiniö's Hermes van later datum. Daartegenover staat dat de thematiek uit het eerste deel terugkomt in het laatste, een traditionele manier voor het componeren van een concerto.

## Orkestratie

* gemengd koor
* piano
* violen, altviolen, celli en contrabassen

## Discografie

* Uitgave Finlandia Records: uitvoerende eerste uitvoering onder leiding van Juhani Lämminmäki met pianist Liisa Pohjola

## Bron

* de compact disc van Finlandia Records
* FIMIC, Finse muziekorganisatie
# Geocentrophora tropica

Geocentrophora tropica is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Geocentrophora, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Prorhynchidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1941 door Hyman.
# Geocentrophora wasiliewi

Geocentrophora wasiliewi is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Geocentrophora, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Prorhynchidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Timoshkin.
# Geluidstrilling

Geluidstrillingen zijn de trillingen van de atomen of moleculen van het medium waar het geluid zich in voortplant.
Deze trillingen treden op in dezelfde richting als die waarin het geluid zich voortplant. Geluid plant zich dus voort als een longitudinale golf, dit in tegenstelling tot licht of watergolven, die zich manifesteren als een transversale golf.
De geluidstrillingen die in de lucht optreden veroorzaken een trilling in het trommelvlies, die via het middenoor in het slakkenhuis terechtkomt, waarna het gehoord wordt als geluid.
De gekwantiseerde longitudinale trillingen die in vaste stoffen optreden bij zeer hoge frequenties worden fononen genoemd.
# Geluidssterkte

Het ene geluid klinkt stiller dan het andere. Geluiden verschillen onderling in geluidssterkte. Geluidssterkte is een populaire term, die wetenschappelijk niet goed is gedefinieerd. Men kan met geluidssterkte bijvoorbeeld bedoelen:
* geluidsdruk, de druk die door geluid in de lucht optreedt, gemeten in pascal
* geluidsniveau, een logaritmische grootheid die deze druk omzet naar een verhouding ten opzichte van een referentiedruk, gemeten in decibel (dB)
* geluidsintensiteit, een vectorgrootheid die de grootte en richting aangeeft van een door de lucht of water lopende geluidsgolf. Meestal ook uitgedrukt in decibel
* luidheid, een term die aangeeft hoe luid het geluid wordt ervaren door een persoon met gemiddeld gehoor, internationaal door de ISO gedefinieerd als de loudness
* geluidsbelasting, het geluidsniveau in de buitenlucht, in Europa sinds 2006 gemeten als L$_{den}$, uitgedrukt in decibel
Die geluidssterkte is afhankelijk van het vermogen dat door het geluid aan ons oor wordt overgedragen. Omdat geluid bestaat uit kleine, snelle drukschommelingen om de atmosferische druk, is het ontwikkelde vermogen afhankelijk van de druk.

## Subjectieve geluidssterkte

De door het menselijk oor ervaren luidheid loopt niet gelijk met zo'n exacte maat als het geluidsniveau. Zo blijkt een (subjectieve) verdubbeling van de luidheid overeen te komen met een stijging van het geluidsniveau met 10 dB, dus met een factor 10 voor de intensiteit. Bij geluidsniveaus boven ca. 80 dB gedraagt het gehoor zich heel anders en bestaat gevaar voor gehoorschade als het gehoor dagelijks gedurende lange tijd aan dit niveau wordt blootgesteld. Bovendien is het menselijk gehoor niet voor alle frequenties even gevoelig. Er zijn curves opgesteld die voor de verschillende frequenties de geluidsniveaus van gelijke geluidsterktewaarneming met elkaar verbinden; men noemt dergelijke curves isofonen. Deze maat wordt wetenschappelijk weergegeven als de luidheid.
Houdt men bij de bepaling van het geluidsniveau, door (elektronische) filtering van het geluidssignaal, rekening met enkele van deze effecten, dan drukt men het geluidsniveau uit in dB(A). Het zo verkregen geluidsniveau komt dan meer overeen met onze momentane subjectieve geluidswaarneming.
Het gemiddelde geluidsniveau over lange tijd wordt vaak weergegeven als een equivalente waarde, de LAeq. Maar ook de geluidshinder heeft geen evenredige relatie met dit equivalente niveau. Bij hogere niveaus wordt de hinder sterker dan je op grond van een lineair verband met het equivalent niveau zou verwachten.
bioakoestiek · geluid · decibel · dB(A) · geluidsdruk · geluidsintensiteit · geluidssnelheid · geluidsgolf · ultrageluid · laagfrequent geluid · infrageluid · puntbron · lijnbron · gehoordrempel · gehoorschade · geluidshinder · elektroakoestiek
# Gemeenteziekenhuis (Dordrecht)

Het Gemeenteziekenhuis is een voormalig algemeen ziekenhuis in Dordrecht. In deze stad was het 'Gast- of ziekenhuis' sinds 1877 gevestigd aan het Beverwijcksplein. Wegens grote tekortkomingen aan het gebouw en een toenemende vraag naar ziekenzorg werd in 1920 aan de Bankastraat een nieuw ziekenhuis gebouwd.

## Bankastraat

Het ziekenhuis telde aanvankelijk 110 bedden en het stadsbestuur was verantwoordelijk voor de noodzakelijke fondsen. Na de Tweede Wereldoorlog werd het ziekenhuis 'Stedelijk Ziekenhuis' genoemd en uitgebreid tot 440 bedden met - voor die tijd - moderne medische faciliteiten. Een groeiend financieel aandeel van de gemeente Dordrecht in de exploitatie resulteerde in 1957 in de naamswijziging tot 'Gemeenteziekenhuis'. In 1970 groeide de capaciteit tot 570 bedden en werd de naam veranderd in 'Merwedeziekenhuis'.

## Fusies

Na een fusie in 1986 met het gemeenteziekenhuis van Sliedrecht kon men een nieuw Merwedeziekenhuis bouwen. De organisatie fuseerde vervolgens in 1999 in het kader van verdere schaalvergroting in de gezondheidszorg met het 'Drechtsteden Ziekenhuis' tot 'Albert Schweitzer Ziekenhuis'.
Aan de Bankastraat zijn, na de sloop van het ziekenhuiscomplex en de naastgelegen Hogere Technische School, op het vrijgekomen terrein woonhuizen gebouwd.
# Gemertse Watermolen

De Gemertse watermolen was een watermolen op de Rips te Gemert.
Deze watermolen is in 1210 gesticht door de toenmalige vrijheren van Gemert en was tot 1590 in gebruik. De oudste vermelding dateert van 1326.
Tussen het molenpad en het molenwiel lag een hoeve, de Domhof geheten. Hiernaar verwijst de wat mysterieuze tekst uit 1517, namelijk:
Den wegh die men veert ende gheet ter watermolen met een eynde, ende den molenwiel met den anderen eynde.
In de jaren 60 van de 19e eeuw werd de loop van de Rips verlegd, maar de straatnaam Molenweg en de wijknaam Molenbroek herinneren nog aan de molen. De oude loop kan nog gevolgd worden via een voetpad door een langgerekt parkgebiedje.
In 1998 werd gestart met opgravingen in dit gebied, omdat er een nieuwbouwproject was gepland. Men vond toen indirecte aanwijzingen voor het bestaan van de molen, zoals kolkgaten en fragmenten van maalstenen. In 1999 werden ook funderingspalen gevonden. Dendrologisch onderzoek bracht het jaartal 1210 aan het licht.
In het nieuwbouwwijkje met de naam Watermolen dat vervolgens werd gebouwd zijn nog tal van herinneringen aan de watermolen aangebracht met behulp van de bestrating, zodat de loop van de Rips, de plaats van de watermolen en de loop van de weg naar de molen goed te volgen zijn.
# Gemaharjo

Gemaharjo kan verwijzen naar:
* Gemaharjo (Tegalombo)
* Gemaharjo (Watulimo)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gemaharjo en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Gemaal van de Plaspoel- en Schaapweipolder

Het Gemaal van de Plaspoel- en Schaapweipolder is een voormalig stoomgemaal in de Nederlandse provincie Zuid-Holland, gebouwd in de periode 1873-1874 naar een ontwerp van P.A. Korevaar. Het gemaal diende voor (aanvullende) bemaling van de Plaspoel- en Schaapweipolder en loosde op de Delftse Vliet. In 1925 werd het gemaal gemoderniseerd waarbij het scheprad werd vervangen door een centrifugaalpomp van het merk Jaffa, met een capaciteit van 67 m³ per minuut. Sinds 1930 is de bemaling van de Plaspoelpolder en de Schaapweipolder samengevoegd. Het te bemalen oppervlak bedroeg toen circa 755 hectare. In 1989 werd een elektromotor geïnstalleerd.
Voordat het gemaal gebouwd was, werd de Plaspoelpolder bemalen door de Plaspoelse molen, een poldermolen met een scheprad die uitsloeg op de Spieringswetering bij Sion. In 1899 werd de molen afgebroken maar bleef als woonhuis in gebruik. Rond 1960 werden de restanten afgebroken.
De Schaapweipolder werd bemalen door de Schaapweimolen die eveneens het water uitsloeg vanaf de Schaapweimolensloot op de Spieringswetering.

## Trivia

Het gemaal van de Veen- en Binckhorstpolder in Voorburg is vrijwel identiek aan dit gemaal.