OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sigvard Eklund

Sigvard Arne Eklund (Kiruna, 19 juni 1911 - Wenen, 30 januari 2000) was de tweede directeur-generaal van het Internationaal Atoomenergie Agentschap (IAEA) van 1961 tot 1981.

## Professor

Eklund studeerde in Uppsala en behaalde er zijn diploma in de wetenschappen in 1936 gevolgd door een doctoraat in 1946, telkens aan de Universiteit van Uppsala. Vanaf 1937 ging hij aan de slag in het Nobel Institute of Physcis (Det Norske Nobelinstitutt), waar hij bleef tot in 1945. Vanaf 1946 tot 1950 was Eklund actief in het Swedish Defence Research Agency (Totalförsvarets forskningsinstitut) in de Zweedse hoofdstad Stockholm. Daarnaast was hij tot 1956 professor nucleaire wetenschappen bij het Royal Institute of Technology (Kungliga Tekniska högskolan) eveneens in Stockholm.
Eklund had van 1950 tot 1961 verschillende directiefuncties bij het AB Atomenergi. Een bedrijf dat in 1947 was opgericht en dat moest leiden tot de bouw van kerncentrales in Zweden.

## Directeur-generaal

Eklund werd in 1957 secretaris-generaal van de tweede internationale conferentie voor het vreedzaam gebruik van atoomenergie, georganiseerd door de Verenigde Naties. In 1961 ging zijn benoeming in tot de tweede directeur-generaal van het Internationaal Atoomenergie Agentschap. Hij bleef in functie tot 1981.
In 1953 werd hij lid van het Royal Swedish Academy of Engineering Sciences.

## Sigvard Eklund Prize

Sinds 2004 wordt The Sigvard Eklund Prize uitgereikt. Deze gaat ieder jaar naar de beste thesissen aan de Zweedse universiteiten, met als onderwerp de nucleaire technologie.
# Allocosa sublata

Allocosa sublata is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wolfspinnen (Lycosidae).
Het dier behoort tot het geslacht Allocosa. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door M. E. Montgomery.
# Allocosa sjostedti

Allocosa sjostedti is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wolfspinnen (Lycosidae).
Het dier behoort tot het geslacht Allocosa. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Roger de Lessert.
# Sint-Antonius Abtkerk (Heist)

De Sint-Antonius Abtkerk is de parochiekerk van de tot de West-Vlaamse gemeente Knokke-Heist behorende plaats Heist, gelegen aan Sint-Jozefsstraat 1.

## Geschiedenis

Oorspronkelijk lag de kern van Heist in het zuiden van de huidige kern, bekend onder de naam Koudekerke, tegenwoordig de wijk Oostwinkel, ten zuiden van de huidige spoorlijn. Koudekerke werd in het laatste kwart van de 12e eeuw een zelfstandige parochie, die afgesplitst werd van die van Lissewege. Hier stond een 13e-eeuwse vroeggotische kerk.
Van 1871-1875 werd een nieuwe kerk gebouwd, nu meer naar het noorden gelegen, waar toen het zwaartepunt van de bebouwing naar toe geschoven was. Het was een neogotische basilicale kerk, ontworpen door Pierre Buyck. In 1886 werd een toren aangebouwd, met vier hoektorentjes en een achtkante spits. In 1990 stortte de spits in door een storm, en in de daaropvolgende twee jaar werd de kerk gerestaureerd.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Sint-Antonius Abtkerk (Houtem)

De Sint-Antonius Abtkerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Vilvoorde behorende plaats Houtem, gelegen aan de Karel Trekelsstraat 48.

## Geschiedenis

De gelovigen van Houtem werden bediend vanuit de Abdij Ter Kameren welke ook voor de bouw van een kapel zorg droeg. In 1775 werd deze kapel vernieuwd en ontstond het huidige kerkje dat nog het wapenschild van de toenmalige abdis, Serafina Snoy bezit.

## Gebouw

Het betreft een georiënteerde zaalkerk in classicistische stijl, gebouwd in zandsteen met een plint van ijzerzandsteen. De kerk heeft een ingebouwde westtoren, voorzien van een ingesnoerde naaldspits. Het koor is driezijdig afgesloten. De westgevel toont een driehoekig fronton.

## Interieur

Het interieur wordt overkluisd door een tongewelf. De kerk bezit een 18e-eeuws schilderij van de Emmaüsgangers. Ook is er een houten Sint-Antoniusbeeld van 1775. Er is een biechtstoel van 1717 en een eind 18e-eeuwse biechtstoel in Lodewijk XVI-stijl.
Het orgel werd in 1742 gebouwd door Gilliam Davidts. De orgelkast is van 1711.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Sint-Antoniuskerk (Herentals)

De Sint-Antoniuskerk is een parochiekerk in de Antwerpse stad Herentals, gelegen aan de Kapucijnenstraat 7.
Deze aan Sint-Antonius van Padua gewijde kerk werd gebouwd in 1896-1897 naar ontwerp van J. van den Plas.
Het is een sober gebouw dat eertijds diende als kapel voor het aanpalende Kapucijnenklooster en in 1965 ook een parochiekerk werd. De kerk heeft een voorgebouwd portaal en daarboven, in een nis, een Antoniusbeeld.
De eenbeukige bakstenen kerk is gebouwd in neogotische stijl en het heeft ook neogotisch meubilair. Het interieur wordt overkluisd door een kruisribgewelf.
Het bijbehorende klooster werd door brand getroffen en in 1934-1935 herbouwd naar ontwerp van Joseph Goeyvaerts, Van de kloostervleugels bleef er één bewaard, de andere werden in 1994 gesloopt. Er werd op die plaats een tuin aangelegd ten behoeve van het aanpalende, in 1991-1993 gebouwde, verzorgingstehuis.
# Sint-Antoniuskerk (Düsseldorf-Friedrichstadt)

De rooms-katholieke Sint-Antoniuskerk (Duits: Kirche Sankt Antonius) in Düsseldorf is een kerkgebouw aan de Helmholtzstraße in het stadsdeel Friedrichstadt en werd in de jaren 1905-1909 naar het ontwerp van de architecten Wilhelm en Paul Sültenfuß in laatromaanse stijl gebouwd.

## Geschiedenis

Tegen het einde van de 19e was de bevolking van Düsseldorf fors toegenomen. De parochie van de in 1895 gebouwde neogotische Sint-Petruskerk telde al 21.000 gelovigen en de noodzaak van de bouw van nog een kerk was duidelijk. In 1904 werd de opdracht voor een ontwerp aan de architecten Wilhelm Sültenfuß en zijn zoon Paul gegeven.
In 1905 gingen de voorbereidingen van start en op 21 oktober 1906 werd de eerste steen voor het nieuwe godshuis gelegd. Op 13 juni 1909 volgde de inzegening, de kerk werd aan de heilige Antonius gewijd. In 1912 kreeg de kerk vijf klokken. Twee jaar later werd Sint-Antonius een zelfstandige parochie.
De vier grootste klokken van de Antoniuskerk werden in 1942 in beslag genomen om te worden omgesmolten voor wapens. Voor de klokken betekende dat waarschijnlijk de redding, want nadat op 12 juni 1943 een luchtmijn en een brandbom aan de kerk aanzienlijke schade veroorzaakten, zorgde een bombardement op 12 juni 1943 voor nagenoeg gehele vernietiging van de kerk. Kort na het oorlogseinde werd een zijschip hersteld en in 1947 werd begonnen met de wederopbouw van het hele kerkgebouw. De vier in beslag genomen klokken bleken niet te zijn omgesmolten en keerden in 1949 terug. Op 22 december was de wederopbouw voltooid. Men zag echter af van de herbouw van de torenspits.
Van 1964 tot 1967 werd het interieur naar aanleiding van de bersluiten van het Tweede Vaticaans Concilie door Walter Nitsch heringericht. De Sint-Antoniuskerk kwam in 1983 op de monumentenlijst te staan. Een renovatie volgde in 1997.

## Architectuur

De kerk werd in laatromaanse stijl gebouwd en heeft, kenmerkend voor deze stijl, de vorm van een drieschepige basiliek met een dwarsschip. De toren had een spits als afsluiting, maar deze werd bij de wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog niet herbouwd.

## Orgel

Het orgel werd in 1957 door de orgelbouwers Gebr. Krell uit Duderstadt gebouwd en in 2002 door Gebr. Stockmann GmbH & Co. Orgelbau KG gerestaureerd. Het kegellade-instrument heeft 52 registers op drie manualen en pedaal. De speel- en registertracturen zijn elektrisch.
# Sinovenatorinae

De Sinovenatorinae zijn een groep theropode dinosauriërs, behorend tot de Troodontidae.
In 2017 stelden Shen Caizhi, Lü Junchang, Liu Sizhao, Martin Kundrát, Stephen L. Brussate en Gao Hailong in het kader van de benoeming van Daliansaurus vast dat in een kladistische analyse verschillende troödontiden één afstammingsgroep of klade bleken te vormen. Ze benoemden die als de Sinovenatorinae naar de eerste benoemde dinosauriër daaronder, Sinovenator.
De Sinovenatorinae werden gedefinieerd als de groep bestaande uit Sinovenator changii en alle soorten nauwer verwant aan Sinovenator dan aan Troodon formosus, Saurornithoides mongoliensis, Anchiornis huxleyi, Archaeopteryx lithographica, Gallus gallus, Unenlagia comahuensis of Dromaeosaurus albertensis. Daarmee had men alle mogelijke bekende andere takken uitgesloten.
De Sinovenatorinae bestonden volgens de gegevens in 2017 behalve uit Sinovenator zelf uit Daliansaurus, Sinusonasus magnodens en Mei long. De groep bestaat uit kleine vormen uit het Aptien van China en vertegenwoordigt volgens de benoemende auteurs een lokale radiatie. Die is zelfs zo lokaal dat ze alle bij het dorp Lujiatun gevonden zijn in dezelfde lagen. De troödontide Liaoningvenator komt daar ook vandaan maar werd tijdens zijn vrijwel gelijktijdige beschrijving door dezelfde hoofdauteur Shen in een afwijkende plaats in de stamboom geplaatst, vermoedelijk omdat ter bepaling daarvan een andere datamatrix werd gebruikt. Dit heeft de vraag opgeroepen of het bij de vijf taxa niet gaat om individuele variatie binnen één soort, Sinovenator changii.
De gevonden stamboom uit de studie van 2017 wordt getoond door het volgende kladogram.
| Paraves | Avialae Archaeopteryx afgeleide Avialae  Deinonychosauria   Dromaeosauridae  Mahakala afgeleide Dromeosauridae Troodontidae Eosinopteryx Anchiornis Aurornis, Xiaotingia Byronosaurus Xixiasaurus Jinfengopteryx  Sinovenatorinae  Mei Sinovenator Daliansaurus Sinusonasus Sinornithoides Troodon Saurornithoides, Zanabazar |

## Literatuur

* SHEN Caizhi, LÜ Junchang, LIU Sizhao, Martin KUNDRÁT, Stephen L. BRUSATTE & GAO Hailong, 2017, "A New Troodontid Dinosaur from the Lower Cretaceous Yixian Formation of Liaoning Province, China", Acta Geologica Sinica 91(3): 763-780
# Alexis Wagner

Alexis Joseph François (Alexis) Wagner (Luxemburg-Stad, 20 juli 1929 – aldaar, 20 juli 1987) was een Luxemburgs kunstschilder en tekenaar.

## Leven en werk

Alexis Wagner was een zoon van ingenieur Camille Wagner en Charlotte Rollinger. Op de École d'artisans de l'État in Luxemburg kreeg hij les van Lucien Wercollier. Hij studeerde als leerling van Fernand Léger aan de Académie Julian in Parijs en als leerling van Paul Delvaux aan de École nationale supérieure d'Architecture et des Arts décoratifs in de Abdij Ter Kameren bij Brussel. Hij maakte studiereizen naar Florence, Rome en Venetië.
Wagner schilderde en tekende figuratieve landschappen, naakten en vrouwenportretten. Hij werd daarin beïnvloed door het werk van Matisse, dat hij in 1947 voor het eerst zag. Wagner debuteerde in 1948 als negentienjarige op de door de Cercle Artistique de Luxembourg (CAL) georganiseerde Salon de Printemps in Esch-sur-Alzette en toonde zijn werk later dat jaar op de Salon d’Art Moderne et Contemporain in Luik. Als lid van de CAL nam hij tot 1956 deel aan de jaarlijkse salons van de kunstenaarsverenigig. Soloexposities had hij onder meer bij Galerie Horn (1958 en 1960) en Galerie Saint-Michel (1979) in Luxemburg-Stad.
Alexis Wagner overleed op zijn 58e verjaardag. Twee jaar later werden twee retrospectieven gehouden, in Galerie Bradtké in Luxemburg en in het kasteel van Bourglinster.
* 1 2 Jos Welter, red. (1993) Rétrospective : Cent ans d'art luxembourgeois 1893-1993. Luxemburg: Cercle Artistique de Luxembourg / Crauthem: Lux-Print. ISBN 2-919970-24-0
* ↑ Pol R. Schneider, "Luxemburger Künstler (VII.) : Alexis Wagner", d'Letzeburger Land, 16 december 1955.
* ↑ Lambert Herr (2001) Signatures, portraits et auto-portraits : artistes plasticiens au Luxembourg. Luxemburg: Éditions Saint-Paul. ISBN 2-87963-382-6. p. 357.
* ↑ Jean-Paul Raus, "ASPECTS de la plus jeune peinture au Luxembourg", d'Letzeburger Land, 19 september 1958.
* ↑ Elly Neumann-Baumert, "Im Garten Eden : Ölbilder und Zeichnungen von Alexis Wagner", Luxemburger Wort, 30 maart 1979.
* ↑ Lambert Herr (1992) Anthologie des arts au Luxembourg. Luxemburg: Editions Emile Borschette. ISBN 2-87982-034-0. p. 402-403.
# Sint-Hubertuskapel (Essenbeek)

De Sint-Hubertuskapel bevindt zich in Essenbeek, een deelgemeente van Halle. De kapel bevindt zich op de hoek van de Keerstraat en Heidekensstraat.
Aan de overzijde van deze hoek stond reeds in het midden van de 19e eeuw een kapel die op het einde van deze eeuw verplaatst werd naar zijn huidige plek. In 1968 werd de kapel herbouwd.
De pijlerkapel opgetrokken uit baksteen in halfsteensverband en is bedekt met een zadeldak dat is bekroond met een smeedijzeren topkruis. De iets bredere dorpel is gemetst in zwarte baksteen in polymetrisch verband (i.e. met stenen van verschillende formaten). De rondbogige nis heeft een houten glazen raam en een arduinen dorpel. Vandaag (anno 2023) prijkt een beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Halle, een Onze-Lieve-Vrouw met kind en een engel in de nis. Voorheen stond er een beeld van Sint-Hubertus met hert en kruis.
# Alcis subtincta

Alcis subtincta is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Warren.
# Alcis taiwanensis

Alcis taiwanensis is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Inoue.
# Alfred Herrhausen

Alfred Herrhausen (Essen, 30 januari 1930 – Bad Homburg vor der Höhe, 30 november 1989) was een Duitse bankier. Vanaf mei 1988 was hij president van de Deutsche Bank in Hamburg.
Herrhausen studeerde economie aan de Universiteit van Keulen. In 1988 werd hij president van de Deutsche Bank in Hamburg.
Op 30 november 1989 kwam Herrhausen om het leven bij een bomaanslag die door de Rote Armee Fraktion werd opgeëist. De dader of daders zijn nooit opgespoord.
* Gemeinsame Normdatei: 118927523
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5529 0675
* Library of Congress Control Number: n88020151
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jo2016906602
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007391424005171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069823472
* Système universitaire de documentation: 077013778
* Virtual International Authority File: 67264682
* WorldCat (via VIAF): 67264682
# Sint-Rochuskapel (Oosterzele)

De Sint-Rochuskapel is een kapel in de Oost-Vlaamse plaats Oosterzele, gelegen aan de Geraardsbergse Steenweg.

## Geschiedenis

De devotie tot Sint-Rochus, beschermheilige tegen de pest, gaat terug tot de 16e eeuw. Vermoedelijk was er toen al een kapel op deze plaats, die Kapellenberg werd genoemd.
In 1628 werd een nieuwe kapel gebouwd die ook in 1814 nog werd herbouwd. Herstel vond plaats in 1928 en 1957.

## Gebouw

Het betreft een bakstenen kapel die betreden wordt via een korfboogpoort. Boven de ingang bevindt zich een nis met daarin een gepolychromeerd 19e eeuws Sint-Rochusbeeld.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Sint-Ignatiusschool

De Sint-Ignatiusschool is een privéschool voor algemeen secundair onderwijs met internaat in Maleizen, deelgemeente van Overijse in de Belgische provincie Vlaams-Brabant. De school, opgericht op initiatief van de congregatie Servi Jesu et Mariae, wil een alternatief zijn voor het reguliere katholiek onderwijs omdat daar ook niet-gelovige leerkrachten mogen lesgeven. De school profileert zich als behoudend religieus.

## Geschiedenis

Op 1 september 2015 werd de school opgericht door vzw Sint-Ignatius uit Antwerpen in het Oude Klooster Maleizen. Na een bezoek van de Vlaamse onderwijsinspectie op 1 oktober werd de school op 19 november erkend om diploma's uit te reiken, maar ze krijgt geen subsidies omwille van het lage leerlingenaantal: vijf voor 2015-2016 en volgens eigen opgave zeven in 2017-2018. De privéschool vroeg geen erkenning als katholieke school, maar onderwijsminister Hilde Crevits liet de school eind januari 2016 extra doorlichten omwille van het verwerpen van dialoog met andere levensbeschouwingen. Ondanks tegenkanting van Jean-Jacques De Gucht in het Vlaams Parlement bleef de erkenning van kracht op grond van de vrijheid van onderwijs.

## Signatuur

In het kader van de geestelijke begeleiding sluiten paters aan bij les, schoolmis en avondgebed. Voor de godsdienstlessen baseert de school zich op de Mechelse Catechismus, die dateert van voor het Tweede Vaticaans Concilie. Hoewel de vereniging zegt voort te bouwen op de richtlijnen van het Ratio Studiorum, distantieerde Paul Yperman, voorzitter van Cebeco, de koepel van Vlaamse ignatiaanse scholen, zich namens de Vlaamse jezuïetencolleges van de school omdat deze de sociale dimensie achterwege laat. Jezuïeten behoren volgens hem te leven in de samenleving om zo voeling te hebben met wat mensen bezighoudt.
In maart 2018 berichtte nieuwssite Apache.be dat de school mogelijk banden had met geradicaliseerde geestelijken (via onder meer het priesterbroederschap Sint Pius X) en extreemrechts Vlaams-nationalisme.
# Aliette Opheim

Aliette Opheim (21 juli 1985) is een Zweedse actrice.

## Biografie

Opheim groeide op in Täby. Ze ging naar de dansschool van Lasse Kühler en volgde kunstvakken op het Fryshuset-gymnasium in Stockholm, waar ze werd ontdekt en de vrouwelijke hoofdrol aangeboden kreeg in de dansfilm Sandor slash Ida. Enkele jaren daarna studeerde de Zweedse af aan The Academy of Music and Drama in Göteborg.
In 2014 werd Opheim genomineerd voor een Kristallen in de categorie 'Beste actrice' met haar rol in de SVT-serie Tjockare än vatten. Een jaar later won de actrice de aan het Stockholm Film Festival gerelateerde Rising Star Award. In 2020 volgde opnieuw een nominatie voor een Kristallen. Ditmaal met haar rol in Netflix-serie Kalifat. In 2022 wist ze de prijs uiteindelijk ook daadwerkelijk te winnen met haar optreden in televisieserie Knutby.

## Filmografie (selectie)

| Jaar | Titel | Rol | Type productie | Opmerkingen |
| 2005 | Sandor slash Ida | Ida | Film | |
| 2012 | Arne Dahl | Lottie | Televisieserie | 2 afleveringen |
| 2012 | Der Kommissar und das Meer | Marie | Filmreeks | 1 film |
| 2013 | Snabba cash - Livet deluxe | Lollo | Film | |
| 2014 - 2020 | Tjockare än vatten (Thicker Than Water) | Jonna Waldemar | Televisieserie | 26 afleveringen |
| 2015 | Johan Falk | Madeleine Wiik | Filmreeks | 4 films |
| 2015 - 2018 | Patriot | Agathe Albans | Televisieserie | 18 afleveringen |
| 2016 | Svartsjön (Black Lake) | Jessan | Televisieserie | 4 afleveringen |
| 2017 | Hassel | Daniela Bergman | Televisieserie | 10 afleveringen |
| 2020 | Kalifat | Fatima | Televisieserie | 8 afleveringen |
| 2021 | Katla | Gunhild | Televisieserie | 8 afleveringen |
| 2021 | Zebrarummet (A Class Apart) | Sara | Televisieserie | 8 afleveringen |
| 2021 | Knutby | Eva | Televisieserie | 6 afleveringen |
| 2022 | Mörkt Hjärta (The Dark Heart) | Tanja Thorell | Televisieserie | 5 afleveringen |
| 2023 | Exit | Eva | Televisieserie | 3 afleveringen |
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Aliette Opheim op de Zweedstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* 1 2 (sv) Eva Cloarec, Skådisdrömmarna slog in. mitti.se (10 februari 2014). Geraadpleegd op 21 oktober 2022.
* ↑ (sv) Elin Liljero Eriksson, Opheim: ”Har haft en enorm ilska – mot allt”. SvD (onderdeel van Svenska Dagbladet) (15 januari 2020). Geraadpleegd op 21 oktober 2022.
* ↑ (sv) Filmdebutant vill inte bli kändis . Dagens Nyheter (17 januari 2005). Geraadpleegd op 21 oktober 2022.
* ↑ (sv) Skådespelarstudenter. Högskolan för scen och musik. Geraadpleegd op 21 oktober 2022.
* ↑ (sv) Här är de nominerade till Kristallen - det svenska tv-priset 2014. mynewsdesk.com (18 augustus 2014). Geraadpleegd op 21 oktober 2022.
* ↑ (sv) Sommarpratar - Aliette Opheim. Sveriges Radio (22 juli 2022). Geraadpleegd op 21 oktober 2022.
* ↑ (sv) Årets nomineringar till Kristallengalan är här. Sveriges Radio (13 augustus 2020). Geraadpleegd op 21 oktober 2022.
* ↑ (sv) Kristallen 2022 – här är alla vinnare. Metro Mode (2 september 2022). Geraadpleegd op 21 oktober 2022.
# Alluaudomyia splendida

Alluaudomyia splendida is een muggensoort uit de familie van de knutten (Ceratopogonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1852 door Winnertz.
# Algemene verkiezingen in Cambodja (1946)

De algemene verkiezingen in het Franse Protectoraat Cambodja van 1946 vonden op 1 september van dat jaar plaats en behelsden de verkiezing van een grondwetgevende vergadering. De verkiezingen werden gewonnen door de progressieve Parti démocrate (PD) van prins Sisowath Youtevong (1913-1947). De PD werd in alle kiesdistricten de grootste partij en verwierf 50 van de 67 zetels in de Grondwetgevende Vergadering (73,5%). De gematigde en monarchistische Parti libéral (PL) van prins Norodom Norindeth (1906-1975) werd de tweede partij met 14 zetels (21,5%). De conservatieve Démocrates progressistes, voorstanders van de status quo en geleid door prins Norodom Montana wist geen zetels te veroveren. Wel werden er nog 3 onafhankelijke kandidaten in de Grondwetgevende Vergadering gekozen. De opkomst lag rond de 60%

## Uitslag

| Partij | Partij | Zetels | % |
| | Parti démocrate | 50 | 73,50 |
| | Parti libéral | 14 | 21,50 |
| | Partijloos | 3 | 6,00 |
| Totaal | Totaal | 67 | 100,00 |
| Opkomst | Opkomst | 60,00 | 60,00 |
| Bron: Nohlen et al. ||||
* 1 2 3 4 5 Dieter Nohlen, Florian Grotz en Christof Hartmann: Elections in Asia: A Data Handbook, Volume II, Oxford University Press 2001, p. 69
* ↑ Dieter Nohlen, Florian Grotz en Christof Hartmann: Elections in Asia: A Data Handbook, Volume II, Oxford University Press 2001, p. 64
# Lottorf

Lottorf (Deens: Lottorp) is een gemeente in de Duitse deelstaat Sleeswijk-Holstein, en maakt deel uit van de Kreis Schleswig-Flensburg. Lottorf telt 246 inwoners.
Ahneby · Alt Bennebek · Arnis · Ausacker · Bergenhusen · Böel · Böklund · Bollingstedt · Boren · Borgwedel · Börm · Böxlund · Brebel · Brodersby · Busdorf · Dannewerk · Dollerup · Dollrottfeld · Dörpstedt · Eggebek · Ellingstedt · Erfde · Esgrus · Fahrdorf · Freienwill · Gelting · Geltorf · Glücksburg · Goltoft · Grödersby · Groß Rheide · Großenwiehe · Großsolt · Grundhof · Handewitt · Harrislee · Hasselberg · Havetoft · Hollingstedt · Holt · Hörup · Hürup · Husby · Hüsby · Idstedt · Jagel · Janneby · Jardelund · Jerrishoe · Jörl · Jübek · Kappeln · Klappholz · Klein Bennebek · Klein Rheide · Kronsgaard · Kropp · Langballig · Langstedt · Lindewitt · Loit · Lottorf · Lürschau · Maasbüll · Maasholm · Medelby · Meggerdorf · Meyn · Mittelangeln · Mohrkirch · Munkbrarup · Neuberend · Nieby · Niesgrau · Norderbrarup · Norderstapel · Nordhackstedt · Nottfeld · Nübel · Oersberg · Oeversee · Osterby · Pommerby · Rabel · Rabenholz · Rabenkirchen-Faulück · Ringsberg · Rügge · Saustrup · Schaalby · Schafflund · Scheggerott · Sleeswijk · Schnarup-Thumby · Schuby · Selk · Sieverstedt · Silberstedt · Sollerup · Sörup · Stangheck · Steinberg · Steinbergkirche · Steinfeld · Sterup · Stolk · Stoltebüll · Struxdorf · Süderbrarup · Süderfahrenstedt · Süderhackstedt · Süderstapel · Taarstedt · Tarp · Tastrup · Tetenhusen · Tielen · Tolk · Treia · Twedt · Uelsby · Ulsnis · Wagersrott · Wallsbüll · Wanderup · Wees · Weesby · Westerholz · Wohlde
# Loriges

Loriges is een gemeente in het Franse departement Allier (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 301 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Moulins.

## Geografie

De oppervlakte van Loriges bedraagt 9,5 km², de bevolkingsdichtheid is 31,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Loriges met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Lipotriches williamsi

Lipotriches williamsi is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Cockerell.
# Lipotriches yunnanensis

Lipotriches yunnanensis is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door He & Wu.