OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Joseph Hanquet

Joseph Marie Jean Martin Adelin Hanquet (Luik, 19 april 1885 - 9 februari 1971) was een Belgisch senator.

## Levensloop

Hanquet werd geboren in een gezin met tien kinderen. Hij beëindigde zijn humaniora toen hij zestien was. Hij promoveerde tot doctor in de rechten (1906) en studeerde geschiedenis onder de leiding van Godefroid Kurth (1906-1910), beide aan de Universiteit van Luik.
Als jongeman was hij actief in katholieke werken: patronaatsmeester, ondervoorzitter van de Unie van Katholieke hogeschoolstudenten en voordrachtgever in katholieke kringen. Hij vestigde zich als advocaat in Luik en werd voorzitter van de Jonge Balie en later lid van de Raad van de Orde.
Hij werd verkozen tot provincieraadslid voor Luik (1925-1932).
In 1932 werd hij katholiek senator en vervulde dit mandaat tot in 1954,
* van 1932 tot 1946 als verkozene voor het arrondissement Luik,
* van 1946 tot 1954 als gecoöpteerd senator.
Hij was voorzitter van de Centrale Raad voor het Katholiek Lager Onderwijs (1955-1971).

## Publicaties

* Echos du Congrès de Malines. La nécessité de l'action catholique, in: Etudes religieuses, Luik, 1930.
* M. Vandervelde et la question scolaire, in: Revue Générale, 1937.

## Literatuur

* Marcel PHILIPPART, Une éviction déplorable, in: La Gazette de Liège, 3 mei 1954.
* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.

## Externe link

* Fiche Joseph Hanquet op Odis
# Prosorhynchus epinepheli

Prosorhynchus epinepheli is een soort in de taxonomische indeling van de platwormen (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig en kan zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtscellen produceren. De soort leeft in zeer vochtige omstandigheden.
De platworm behoort tot het geslacht Prosorhynchus en behoort tot de familie Bucephalidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Yamaguti.
# Neoxenicotela

Neoxenicotela is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1947 door Breuning.

## Soorten

Neoxenicotela is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Neoxenicotela mausoni Breuning, 1947
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# SOK (motorfiets)

SOK is een historisch merk van motorfietsen
De bedrijfsnaam was Fredrik von Malmborg, Norrköping.
Het is een Zweeds merk dat van 1923 tot 1928 één model met een eigen 346 cc eencilinder-kopklepmotor bouwde, maar ook modellen met een Blackburne-motorblok in zijn assortiment had.
* Erwin Tragatsch, Alle Motorräder 1894-1981: Eine Typengeschichte. 2500 Marken aus 30 Ländern, Stuttgart 1997, ISBN 3-87943-410-7
* Erwin Tragatsch, The Illustrated Encyclopedia of Motorcycles, Secaucus 1985. ISBN 0890098689
# Brewer's Gold

Brewer's Gold is een hopvariëteit, gebruikt voor het brouwen van bier.
Deze hopvariëteit is een “dubbeldoelhop”, bij het bierbrouwen gebruikt zowel voor zijn aromatische als zijn bittereigenschappen. Dit is samen met Bullion een van de eerste variëteiten ontwikkeld door professor Salmon in het Wye Agriculture College te Kent rond 1919 en werd op de markt gebracht in de jaren dertig. De soort wordt voornamelijk geteeld in het zuiden van Duitsland en ook in Poperinge.

## Kenmerken

* Alfazuur: 6 – 9%
* Bètazuur: 3,1%
* Eigenschappen: zwarte bes, fruitig en kruidig met een uitgebalanceerde bitterheid
# Upper Demerara-Berbice

Upper Demerara-Berbice (regio 10) is een van de tien regio's van Guyana. De hoofdstad is Linden.

## Demografie

Volgens de volkstelling van 2012 telt de regio Upper Demerara-Berbice zo'n 39.452 inwoners, een daling vergeleken met de volkstelling van 2002.
| Volkstellingsjaar | 1980 | 1991 | 2002 | 2012 |
| Inwoners | 38.554 | 39.559 | 41.112 | 39.452 |
De Afro-Guyanezen vormen net geen meerderheid (49%). Verder leeft er een vrij grote groep mensen van gemengde afkomst (39%). Andere minderheden zijn inheemsen (8%) en Indo-Guyanezen (3%).

## Plaatsen

* Kwakwani
* Linden, de hoofdplaats
* Rustenburg

## Gemeenten

Upper Demerara-Berbice was in 2022 onderverdeeld in de volgende gemeenten:
* Makouria River
* Linden
* Coomaka Lands
* Ituni
* Kwakwani
* Rest van Regio 10
* Mabura Hills
* Berbice River Settlements
* ↑ (en) Figure II: Regional Population pagina 45
* ↑ pagina 11
* ↑ (en) / Guyana / Upper Demerara-Berbice / sub-divisions
Barima-Waini · Pomeroon-Supenaam · Essequibo Islands-West Demerara · Demerara-Mahaica · Mahaica-Berbice · East Berbice-Corentyne · Cuyuni-Mazaruni · Potaro-Siparuni · Upper Takutu-Upper Essequibo · Upper Demerara-Berbice
# Troglocaris (Spelaeocaris) pretneri

Troglocaris (Spelaeocaris) pretneri is een garnalensoort uit de familie van de Atyidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Matjašic.
# Symfonie nr. 7 (Bax)

Arnold Bax voltooide zijn Symfonie nr. 7 in januari 1939.
Bax begon aan zijn laatste van zijn acht symfonieen (de Symfonie in F kreeg geen volgnummer, orkestratie of uitgave) in voorjaar/zomer 1938. Hij verbleef toen in het Schotse Morar, Inverness-shire. Hij was al bezig toen hij van de British Council een verzoek tot een groots werk kreeg, dat uitgevoerd kon worden tijdens de New York World Fair in 1939. Dit had wel tot gevolg dat hij het werk niet opdroeg aan Basil Cameron zoals vaag op het manuscript vermeld is, maar aan "To the people of America".
Het werk bestaat uit drie delen, waarbij zowel de delen een als drie nog een introductie hebben. Deel 3 is daarbij een thema met variaties. De delen:
* Allegro
* Lento – In a legendary mood (più mosso) – Tempo I
* Theme and variations (Allegro – andante – vivace – epilogue (sereno))
Sir Adrian Boult gaf de première op 9 juni 1939 in Carnegie Hall in New York staande voor het New York Philharmonic. Bax had in eerste instantie aangegeven bij de première aanwezig te willen zijn, maar zag daar op het laatste moment van af. Hij kreeg het werk pas later via de radio te horen en was ontevreden over met name deel 1, zo liet hij weten. Hij vond het wel zijn meest toegankelijke symfonie. Pas een jaar later was het in Engeland te horen, maar Bax bleef commentaar geven op zijn eigen werk. En ook Boult moest het soms ontgelden; de uitvoering van deel 2 tijdens de première was niet romantisch genoeg, bij de tweede uitvoering was dat verbeterd. Tijdens dat tweede concert gingen ook twee andere Britse werken in première, het Pianoconcert van Arthur Bliss en Five Variants of Dives and Lazarus van Ralph Vaughan Williams. In 1943 kreeg het werk haar Promspremière, ook dat was niet naar Bax’ zin; hij had liever of zijn Symfonie nr. 5 of nr. 6 gehoord, aldus een brief naar collegacomponist Arthur Bliss. De Symfonie nr. 7 zou uiteindelijk in de periode 1943 tot en met 1951 vijf keer uitgevoerd worden, daarna niet meer (gegevens 2017).
Graham Parlett, die later een overzicht maakte van Bax’ werklijst, zag in de laatste noten van deze symfonie, dat Bax nooit meer een symfonie zou schrijven. Bax kreeg aan het eind van leven steeds meer moeite muziek op papier te krijgen.
Orkestratie:
* 3 dwarsfluiten (III ook piccolo), 2 hobo’s, 1 althobo, 3 klarinetten, 1 basklarinet, 2 fagotten, 1 contrafagot
* 4 hoorns, 3 trompetten, 3 trombones, 1 tuba
* pauken, 3 man/vrouw percussie, 1 harp
* violen, altviolen, celli, contrabassen
In 2017 zijn er drie opnamen in omloop:
* Uitgave Lyrita: Raymond Leppard met het London Philharmonic Orchestra (historische opname)
* Uitgave Chandos: Bryden Thomson met het London Philharmonic Orchestra (opname uit 1988; toelichting door Lewis Foreman)
* Uitgave Naxos: David Lloyd-Jones met het Royal Scottish National Orchestra (opname uit 2002, toelichting door Graham Parlett)
* Uitgave Chandos, boekwerkje Naxos
* Graham Parlett: A catalogue of the works by Sir Arnold Bax; Oxford University Press ISBN 0198165862 (2e druk 2006)
# Kaisaniemipark

Het Kaisaniemipark (Fins: Kaisaniemen puisto/ Zweeds: Kajsaniemiparken) is een stadspark in de Finse hoofdstad Helsinki. Delen van het park zijn in het bezit van de Universiteit van Helsinki en een gedeelte daarvan wordt gebruikt als botanische tuin. Er vinden veel evenementen en concerten plaats in het park waaronder het jaarlijkse metal-festival Tuska.
# Prosorhynchus eleutherenemae

Prosorhynchus eleutherenemae is een soort in de taxonomische indeling van de platwormen (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig en kan zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtscellen produceren. De soort leeft in zeer vochtige omstandigheden.
De platworm behoort tot het geslacht Prosorhynchus en behoort tot de familie Bucephalidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Wang.
# Neoxeniades irena

Neoxeniades irena is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door William Harry Evans.
# SOHO

SOHO kan verwijzen naar:
* SOHO (kantoor), Small Office, Home Office. Een klein kantoor of thuiskantoor.
* SOHO (ruimtesonde), de Solar and Heliospheric Observatory.
Zie ook
* Soho, een gebied in de steden Londen, Birmingham en Hongkong.
* SoHo, een buurt in Manhattan, New York
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van SOHO en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Brewers treurspar

Brewers treurspar (Picea breweriana) is een spar uit het westen van de Verenigde Staten. In het Engels wordt ze zowel met Brewer spruce als met weeping spruce aangeduid. De soort is vernoemd naar William Henry Brewer, professor plantkunde aan Yale.
Het is een van de zeldzaamste Amerikaanse soorten, die op de Rode Lijst van de IUCN geplaatst werd. De soort is endemisch in de Klamath Mountains, zuidwest Oregon en noordwest Californië, waar deze groeit op hoogte van 1000 tot 2700 m. Picea breweriana groeit zowel op sedimentaire als op granietachtige, serpentijn of metavolcanische gesteenten, vooral op ondiepe gronden. Men treft hem vooral aan op kammen die fel besneeuwd worden in de winter, veel dooiwater krijgen in de lente en droog staan in de zomer. Deze ruwe omstandigheden verminderen de concurrentie met andere snel groeiende soorten zoals de douglasspar (Pseudotsuga menziesii). Door zijn treurende habitus is hij goed aangepast aan zware sneeuwval.
Op volwassen leeftijd bereikt de boom een hoogte van 20-40 m (bij uitzondering tot 54 m) en heeft een stam met een diameter tot 1,5 m. De bast is paarskleurig met harde, ronde schilfers. De kroon bestaat uit in etages geplaatste takken met tot 2 m lange hangende twijgen, die als een gordijn omlaag hangen.
Picea breweriana groeit traag, 20 tot maximum 30 cm/jaar. Jonge bomen hebben alleen omhooggerichte, slanke takken zonder hangende twijgen. De hangende twijgen verschijnen pas als de tien- tot twintigjarige boom een hoogte van 1,5-2 m heeft bereikt.
De jonge twijgen zijn oranjebruin en fijn donzig behaard. De bladeren, die rondom de twijgen zijn gerangschikt, zijn 1,5-3,5 cm lange, afgeplatte naalden. Zij hebben een glanzende donkergroene bovenzijde en zijn voorzien van twee smalle witte banden met huidmondjes aan de onderzijde.
Wegens zijn elegante, treurende habitus wordt Picea breweriana zeer geprezen en in tuinen en parken geplant, vooral in het noorden van de Britse Eilanden en in Scandinavië. De hoogte van gekweekte exemplaren bedraagt zelden meer dan 15 m.

## Fotogalerij

* Hangende twijgen
* Gebladerte
* Detail bladeren
* Bloei
* Jonge kegel
* Rijpe kegel
# Vallei van Mexico

De Vallei van Mexico (Spaans: Valle de México) is een dal in Centraal-Mexico.
De vallei heeft een hoogte van ongeveer 2200 meter en wordt begrensd door de Sierra Madre en de vulkanen van de Trans-Mexicaanse Vulkanengordel. De Vallei van Mexico vormt het zuidelijke deel van de Mexicaanse Hoogvlakte. Ten oosten van de vallei bevindt zich de Vallei van Puebla-Tlaxcala, ten zuiden de Balsas-depressie, ten westen de Vallei van Toluca en ten noorden de Vallei van Hidalgo.
Het behoort niet tot het afvloeiingsgebied van een zee of oceaan; in het midden van de vallei ligt het Texcocomeer, dat voor een groot deel is drooggevallen. Mexico-Stad ligt in de Vallei van Mexico en vanwege het feit dat de vallei omringd is door bergen blijft de smog, veroorzaakt door de vele uitlaatgassen, hangen boven Mexico-Stad.
De vallei was achtereenvolgens het vestigingsgebied van de Teotihuacánen, Tolteken en Azteken.
# Troglocaris (Xiphocaridinella) ablaskiri

Troglocaris (Xiphocaridinella) ablaskiri is een garnalensoort uit de familie van de Atyidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Birstein.
# Symfonie nr. 7 (Beethoven)

De Zevende Symfonie in A majeur opus 92 van Ludwig van Beethoven ontstond in de jaren 1811–1812.

## Première

Het werk werd voor het eerst uitgevoerd in Wenen op 8 december 1813 tijdens een benefietconcert voor de soldaten die gewond waren geraakt tijdens de Slag van Hanau. Beethoven dirigeerde het stuk zelf; Louis Spohr was een van de violisten. De compositie werd goed ontvangen, het allegretto moest zelfs herhaald worden.

## Instrumentatie

De symfonie is geschreven voor twee fluiten, twee hobo’s, twee klarinetten in A, twee fagotten, twee hoorns in A, E en D, twee trompetten in D, pauken en strijkers.

## Vorm

De zevende symfonie is geschreven in vier delen (en duurt ongeveer 35 minuten):
* Poco sostenuto – Vivace
* Allegretto
* Presto
* Allegro con brio
Na een langzame introductie (zoals in de Eerste), is het eerste deel in de vorm van een sonate geschreven en wordt gedomineerd door levende dansritmes.
Het tweede deel in a mineur is “langzaam”, hoewel de markering van het tempo Allegretto is; het is daarom alleen langzaam in verhouding tot de andere drie delen. Dit deel werd herhaald tijdens de première en bleef zeer populair.
Het derde deel is een scherzo en trio. Het trio (gebaseerd op een hymne van Oostenrijkse monniken) wordt twee keer gespeeld. Deze uitbreiding van de A-B-A structuur naar A-B-A-B-A was niet ongewoon voor Beethoven en komt in meer van zijn werken uit die periode voor, zoals in zijn Vierde Symfonie.
Het laatste deel is weer in de vorm van een sonate.

## Ontvangst

Richard Wagner, een bewonderaar, noemde de symfonie, refererend aan de levendige ritmes in het werk, de "apotheose van de dans".
Het werk werd niet door iedereen bewonderd: Carl Maria von Weber beschouwde de chromatische baslijn in het coda van het eerste deel een bewijs van het feit dat Beethoven "rijp was voor het gekkenhuis".

## Literatuur

* Renate Ulm (Hrsg.): Die 9 Sinfonien Beethovens Bärenreiter, Kassel 1994, ISBN 3-7618-1241-8

## Trivia

Het tweede deel werd gebruikt in meerdere films. Zo werd het gespeeld onder de laatste speech in The King's Speech, aan het eind van Knowing, als intro van The Fall, in X-men: Apocalyps, meerdere keren in Diplomatie en ook in het Playstation 4 spel uncharted 4.Ten slotte wordt het als outro gebruikt in "Irreversible"
# Progonocytheridae

De Progonocytheridae zijn een familie van uitgestorven kreeftachtigen uit de klasse van de Ostracoda (mosselkreeftjes).

## Taxonomie
### Onderfamilies

* Neurocytherinae Grundel, 1975 †
* Progonocytherinae Sylvester-Bradley, 1948 †

### Geslachten

* Acanthocythere Sylvester-Bradley, 1956 †
* Neocythere Mertens, 1956 †
* Paraphysocythere Dingle, 1969 †
* Trichordis Grekoff, 1963 †
# SOKO 5113

SOKO 5113 is een Duitse Krimi-televisieserie. SOKO 5113 speelt zich af in München en startte op 2 januari 1978. De televisieserie wordt sinds het begin uitgezonden op ZDF.
Inmiddels zijn er meer dan 368 afleveringen uitgezonden. De eerste drie seizoenen werden er afleveringen uitgezonden van 25 minuten. Vanaf seizoen vier zijn de afleveringen 45 tot 50 minuten.

## De huidige SOKO 5113

* Wilfried Klaus - Hoofdcommissaris Horst Schickl (sinds 1978)
* Hartmut Schreier - Commissaris Manfred Brand (sinds 1992)
* Michel Guillaume - Commissaris Theo Renner (sinds 1997)
* Bianca Hein - Commissaris Katharina Hahn (sinds 2006)
# Brejo da Madre de Deus

Brejo da Madre de Deus is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Pernambuco. De gemeente telt 42.250 inwoners (schatting 2009).
# Trygodes simplicissima

Trygodes simplicissima is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Dyar.
# Sungai Pelek

Sungai Pelek is een plaats in de Maleisische deelstaat Selangor. Sungai Pelek telt 4800 inwoners.
# Just Another Way to Say I Love You

Just Another Way to Say I Love You is een soulalbum van Barry White uit 1975. In 1975 maakte het discogenre aardig zijn opmars.
De teksten richten zich uiteraard op "de liefde". Hoogtepunt daarin is de nachtelijke ballade Love Serenade, part I met voor die tijd gewaagde zinnen als "I don't wanna feel no clothes," of "And take off that brassiere, my dear."
Het nummer What Am I Gonna Do With You haalde in de Nederlandse Top 40 een twintigste plaats.

## Tracklist

* Heavenly, That's What You Are to Me
* I'll Do For You Anything You Want Me To
* All Because of You
* Love Serenade, part I
* What Am I Gonna Do With You
* Let Me Live My Life Lovin' You Babe
* Love Serenade, part II
# Progonocythere

Progonocythere is een geslacht van uitgestorven kreeftachtigen uit de klasse van de Ostracoda (mosselkreeftjes).

## Soorten

* Progonocythere (Majungaella) accessa (Grekoff, 1963) Dingle in Dingle & Klinger, 1972 †
* Progonocythere (Majungaella) nematis (Grekoff, 1963) Dingle in Dingle & Klinger, 1972 †
* Progonocythere (Majungaella) reticulata Dingle in Dingle & Klinger, 1972 †
* Progonocythere accessa Grekoff, 1963 †
* Progonocythere acuminata Bate, 1965 †
* Progonocythere attalica (Mandelstam, 1955) Luebimova, 1956 †
* Progonocythere banniensis Neale & Singh, 1986 †
* Progonocythere bemelenensis (Veen, 1935) Howe & Laurencich, 1958 †
* Progonocythere callovica Wienholz, 1967 †
* Progonocythere caswellensis Brown, 1957 †
* Progonocythere catephracta (Mandelstam, 1955) Luebimova, 1956 †
* Progonocythere commoda Mandelstam & Luebimova, 1960 †
* Progonocythere cristata Bate, 1963 †
* Progonocythere falcula Grekoff, 1963 †
* Progonocythere freundi Rosenfeld & Raab, 1984 †
* Progonocythere granuliformis Reschetnikova, 1984 †
* Progonocythere honigsteini Rosenfeld & Gerry, 1987 †
* Progonocythere implicata Luebimova & Mohan, 1960 †
* Progonocythere kingscliffensis (Bate, 1967) Wakefield, 1994 †
* Progonocythere kutchensis Guha, 1976 †
* Progonocythere lacazensis Rohr, 1976 †
* Progonocythere laeviscula Luebimova & Mohan, 1960 †
* Progonocythere letruelensis (Rohr, 1976) Malz, 1985 †
* Progonocythere levigata Bate, 1967 †
* Progonocythere milleri Wakefield, 1994 †
* Progonocythere multipunctata Whatley, 1964 †
* Progonocythere neuquenensis Musacchio, 1979 †
* Progonocythere ogrodzieniecensis Blaszyk, 1959 †
* Progonocythere parastilla Whatley, 1964 †
* Progonocythere plettenbergensis Brenner & Mcmillan, 1977 †
* Progonocythere praepolonica Dreyer, 1967 †
* Progonocythere prolata Luebimova & Mohan, 1960 †
* Progonocythere pyramida Wasfi, El Sweify & Abdelmalik, 1982 †
* Progonocythere radvillia Loranger, 1955 †
* Progonocythere ramosa Wasfi, El Sweify & Abdelmalik, 1982 †
* Progonocythere retusa Grekoff, 1963 †
* Progonocythere rugosa Bate, 1967 †
* Progonocythere schuleridiformis Wasfi, El Sweify & Abdelmalik, 1982 †
* Progonocythere spitiensis Jain & Mannikeri, 1975 †
* Progonocythere stilla Sylvester-Bradley, 1948 †
* Progonocythere triquetra Bate, 1967 †
* Progonocythere ventrotumida Mandelstam & Luebimova, 1960 †
* Progonocythere yonsnabensis Bate, 1965 †
* Progonocythere zavjalovensis Kazmina, 1960 †
# Brejo do Cruz

Brejo do Cruz is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Paraíba. De gemeente telt 12.852 inwoners (schatting 2009).
# Saint-Omer Open

De Saint-Omer Open is een jaarlijks golftoernooi op de Aa Saint-Omer Golf Club in het Noord-Franse Sint-Omaars. De eerste editie vond plaats in 1997. Het toernooi maakte toen deel uit van de MasterCard Tour. Van 2000 tot en met 2013 maakte het toernooi deel uit van de Europese PGA Tour en de Challenge Tour. Vanaf 2014 maakt het toernooi alleen nog deel uit van de Challenge Tour.
In 2002 won Nicolas Vanhootegem. Hij had zich met +3 maar net voor het weekend gekwalificeerd maar speelde de laatste twee rondes -10. In 2002 werd net voor het toernooi de par van de baan verlaagd van 73 naar 71. Het baanrecord staat op naam van Sébastien Delagrange: hij maakte in 2001 een score van 63 (-10) tijdens de eerste ronde en won vervolgens het toernooi met een score van -20.
Vanaf 2022 wordt dit toernooi georganiseerd binnen de koepel van de Alps Tour. Tevens wordt er gelijktijdig ook een toernooi voor vrouwen georganiseerd dat deel uitmaakt van de LET Access Series.

## Erelijst mannen

| Jaar | Winnaar | Score | Score |
| Aa Saint Omer Open ||||
| 1997 | Cédric Hoffstetter | | |
| 1998 | Shaun Webster | | |
| 1999 | Alastair Forsyth | | |
| 4th Aa Saint Omer Open ||||
| 2000 | Pascal Edmond | 274 | -18 |
| 5th Aa Saint Omer Open ||||
| 2001 | Sébastien Delagrange | 272 | -20 |
| Aa Saint Omer Open ||||
| 2002 | Nicolas Vanhootegem | 277 | -7 |
| 2003 | Brett Rumford | 269 | -15 |
| 2004 | José-Filipe Lima | 279 | -5 |
| 2005 | Joakim Bäckström | 280 | -4 |
| 2006 | César Monasterio | 274 | -10 |
| Open de Saint-Omer ||||
| 2007 | Carl Suneson | 276 | -8 |
| Saint-Omer Open ||||
| 2008 | David Dixon | 279 | -5 |
| 2009 | Christian Nilsson | 271 | -13 |
| 2010 | Martin Wiegele | 277 | -7 |
| 2011 | Matthew Zions | 276 | -8 |
| 2012 | Darren Fichardt | 279 | -5 |
| Najeti Hotels et Golfs Open ||||
| 2013 | Simon Thornton | 279 | -5 |
| 2014 | Jordi García Pinto | 277 | -7 |
| Najeti Open ||||
| 2015 | Sebastien Gros | 270 | -14 |
| 2016 | José-Filipe Lima | 275 | -9 |
| Hauts de France Golf Open ||||
| 2017 | Julien Guerrier | 277 | -7 |
| 2018 | Stuart Manley | 278 | -6 |
| Hauts de France – Pas de Calais Golf Open ||||
| 2019 | Robin Roussel | 271 | -13 |
| 2020 | Afgelast omwille van COVID-19 |
| 2021 | Afgelast omwille van COVID-19 |
| 2022 | Davey Porsius | 209 | -4 |
| 2023 | Ronan Mullarney | 197 | -16 |

### Playoffs

* In 2005 won Joakim Bäckström de play-off van Paul Dwyer.
* In 2018 won Stuart Manley de play-off van Grant Forrest.

## Erelijst vrouwen

| Jaar | Winnaar | Score | Score |
| Hauts de France – Pas de Calais Golf Open ||||
| 2022 | Momoka Kobori | 211 | -8 |
| 2023 | Leján Lewthwaite | 208 | -11 |

### Playoffs

* In 2023 won Leján Lewthwaite de play-off van Katja Pogačar.
* ↑ Hauts-de-France Pas-de-Calais Golf Open : Saint-Omer reste en mixité
* (en) Website van de Aa Saint-Omer Golf Club
2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014