OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Zilverperchloraat

Zilverperchloraat is een anorganische verbinding van zilver met als brutoformule AgClO$_4$. Deze witte, vaste stof vormt een monohydraat en is licht hygroscopisch. Als bron van zilver-ionen (Ag$^+$) is de stof goed bruikbaar, hoewel de aanwezigheid van het perchloraationen een zeker risico met zich meebrengt wegens de sterk oxiderende werking ervan. Als alternatief wordt vrijwel steeds zilvernitraat of zilver(I)fluoride aangewend.

## Oplosbaarheid

Zilverperchloraat is bekend om zijn oplosbaarheid in aromatische oplosmiddelen, zoals benzeen (52,8 g/L) en tolueen (1010 g/L). In deze oplosmiddelen bindt het zilverion aan de aromaat, zoals uit kristallografisch onderzoek blijkt.

## Verwante verbindingen

Vergelijkbaar met zilvernitraat, is zilverperchloraat een effectief reagens om halide-ionen te vervangen door (in dit geval dan) perchloraat dat een zwak coördinerend anion is. Het belang van zilverperchloraat in de synthese van nieuwe verbindingen is de laatste tijd minder in verband met het explosieve karakter van de zouten. De rol in de synthese is overgenomen door bijvoorbeeld zilvertetrafluorboraat, zilvertrifluormethaansulfonaat en zilverhexafluorfosfaat.
* 1 2 3 4 Productinformatie Sigma Aldrich
* ↑ http://www.sciencelab.com/xMSDS-Silver_perchlorate_monohydrate-9924939
* ↑ F. Brezina, J. Mollin, R. Pastorek, Z. Sindelar. Chemicke tabulky anorganickych sloucenin (Chemical tables of inorganic compounds). SNTL, 1986.
* ↑ E. A. Hall Griffith, E. L. Amma “Metal Ion-Aromatic Complexes. XVIII. Preparation and Molecular Structure of Naphthalenetetrakis(silver perchlorate) Tetrahydrate” J. Am. Chem. Soc.; 1974, Volume 96, p. 743-749.DOI:10.1021/ja00810a018
* ↑ R. K. McMullan T. F. Koetzle C. J. Fritchie, Jnr "Low-Temperature Neutron Diffraction Study of the Silver Perchlorate–Benzene π Complex" Acta Crystallographica Section B, Volume 53, Issue 4, Page 645-653, Aug 1997, doi: 10.1107/S0108768197000712
# Cyclocausta trilineata

Cyclocausta trilineata is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Warren.
# Bartholomeus de Scrivere

Bartholomeus de Scrivere (? - 1672) was een Zuid-Nederlands dominicaan en schrijver.

## Levensloop

De Scrivere trad in het klooster bij de predikheren in Brugge. Hij was er prior van 1656 tot 1659.

## Werk

* Sermones adventuales, quadragesimales, de dominicus et festis per annum, 12 delen, handschrift.

## Literatuur

* Jordanus Piet DE PUE, Geschiedenis van het oud dominikanenklooster te Brugge, Leuven, 1981.
* Hendrik DEMAREST, Jacobus de Joncheere, in: Lexicon van West-Vlaamse schrijvers, Deel 5, Torhout, 1988.
# Félix-Corneille Lahure

Felix Corneille Alexis Lahure (Brussel, 29 maart 1800 - Elsene, 1 februari 1882) was een Belgisch luitenant-generaal.

## Geschiedenis

Louis-Joseph Lahure, oom van Corneille, werd in 1811 verheven tot chevalier de l'Empire en in 1814 tot baron de l'Empire.

## Levensloop

Lahure was een zoon van de Franse kapitein Germain Lahure en van Joséphine Lannée. Hij begon als wachtmeester bij de kurassiers in Brussel aan een militaire carrière. Hij vertrok vrijwillig naar Nederlands-Indië en werd er ingedeeld bij het 7de Oost-Indische Huzaren. Generaal Josephus Jacobus van Geen bevorderde hem tot 2de luitenant en hij kreeg de Militaire Willemsorde 4de klas medaille voor zijn dapperheid tijdens de 5 jaar durende Java-oorlog.
Na zijn terugkeer uit Indië 1830 voegde hij zich bij het Belgisch leger en klom op tot de graad van luitenant-generaal. Hij was vleugeladjudant van koning Leopold II en inspecteur-generaal van de Rijkswacht.
Hij trouwde in 1833 met Jeannette Duvivier (1806-1877), dochter van minister en volksvertegenwoordiger Auguste Duvivier et Narcisse Gantois. In 1871 werd hij opgenomen in de Belgische erfelijke adel, met de titel baron overdraagbaar op alle afstammelingen. Op 8 november 1883 verschenen zijn memoires ‘Les Indes Orientales Néerlandaise. Souvenirs par Le général Baron A.F. Lahure.’
Het echtpaar had slechts een zoon, Auguste Lahure (1835-1891), die kolonel werd en tevens auteur was van studies over militaire en koloniale kwesties. Hij was ontdekkingsreiziger in Marokko en werd in Belgisch-Congo secretaris-generaal van het Rode Kruis. Met zijn dood doofde de geadelde familie Lahure uit.

## Literatuur

* Généalogie Lahure, in: Annuaire de la noblesse de Belgique, Brussel, 1872.
* baron Guillaume, Louis Joseph La Hure, 1767-1853, homme de guerre, in: Biographie nationale de Belgique, T. XI, Brussel, 1890-91.
* A. ENGELS, Baron Auguste Lahure, 1835-1891, colonel d'état-major, in: Biographie coloniale belge, T. V, Brussel, 1958.
* A. DUCHESNE, Baron Corneille Lahure, 1800-1882, général, in: Biographie nationale de Belgique, T. XXXIV, Brussel, 1969.
* A. DUCHESNE, Baron Auguste Lahure, 1835-1891, colonel d'état-major et écrivain, in: Biographie nationale de Belgique, T. XXXIV, Brussel, 1969.
* L. LECOMTE, Victor Lahure, 1806-1872, directeur général de la Marine, in: Biographie nationale de Belgique, T. XXXV, Brussel, 1970.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1992, Brussel, 1992.
* ↑ (fr) Lot 290 - École belge du XIXème «Portrait du General Felix Corneille Alexis Baron Lahure ". Geraadpleegd op 13 november 2016.
# Pachyneuron formosum

Pachyneuron formosum is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1833 door Francis Walker.
# Oreolyce vardhana

Oreolyce vardhana is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst gepubliceerd in 1874 door Frederic Moore.
De soort komt voor in India (de Himalaya) en China.
# Nikephoros II Phokas

Nikephoros II Phokas (Grieks: Νικηφόρος Β΄ Φωκᾶς; Latijn: Nicephorus) (Cappadocië, ca. 912 – Constantinopel 10/11 december 969) was Byzantijns keizer van 963 tot 969. Hij stamde uit een militaire familie: zowel zijn grootvader, zijn vader als zijn broer waren succesvolle generaals geweest en opperbevelhebbers van het leger. Tijdens de regering van Romanos II wist hij na anderhalve eeuw het eiland Kreta te heroveren en ook in Syrië behaalde hij eclatante overwinningen.
Na de plotselinge dood van Romanos werd Nikephoros door het leger in Klein-Azië tot keizer uitgeroepen. Zijn huwelijk met de keizerin-weduwe Theophano wettigde zijn staatsgreep en behoedde de opvolgingsrechten van Romanos' minderjarige zonen Basilius en Constantijn.
Nikephoros was een briljant strateeg en een vroom en ernstig man, die de sociale politiek van zijn voorgangers temperde en de enorme grondbezitsvorming van kerk en kloosters afremde. Met hem werd echter vooral de bloei van de Byzantijnse militaire machtsontplooiing ingeluid. Als keizer heroverde hij op de Arabieren Kreta (961) Cyprus (965), Cilicië (965) en Noord-Syrië met inbegrip van Antiochië (966/969). Hij halveerde het Bulgaarse Rijk door, met de hulp van Svjatoslav I, de Russische grootvorst van Kiev, het oostelijke gedeelte ervan in te lijven (967/968) en aan de Bulgaren de keizerstitel en het patriarchaat te onttrekken. Met het pas ontstane Duitse keizerschap (962) kwam hij in conflict wegens de Byzantijnse bezittingen in Zuid-Italië.
Vervreemd van keizerin Theophano werd hij echter vermoord door haar minnaar, de jonge Armeense veldheer Johannes Tzimiskes.

## Familie

Nikephoros was zoon van Bardas Phokas (ca. 890 - 969) die in 918 tegen de Bulgaren vocht en in 944 door Constantijn VII Porphyrogennetos tot opperbevelhebber van de oostelijke legers werd benoemd. De naam van zijn moeder is niet bekend maar ze was zuster van de heilige Michael Maleinos, die een grote invloed op Nikephoros had. Ze kwam uit een rijke familie in Cappadocië, haar ouders waren Eudokimus Maleinos en Anastaso Adralestina. Nikephoros grootvader heette ook Nikephoros Phokas (ca. 835 - ca. 890). Hij was een veldheer die de Saracenen uit Sicilië wist te verdrijven. Kort voor zijn dood werd hij tot hertog van Thracië benoemd.
Nikephoros II Phokas werd gesteund door zijn broer Leon (ca. 910 - na 970). Leon was kouropalates van zijn broer en werd later benoemd tot opperbevelhebber van de legers in het westen. Na de moord op Nikephoros kwam Leons zoon Bardas in opstand tegen Johannes Tzimiskes. De opstand mislukte en omdat Leon de opstand had ondersteund werden zijn ogen uitgestoken. Leons dochter Sophia trouwde met Konstantinos Skleros en werd moeder van Theophanu, keizerin van het Heilige Roomse Rijk.

## Nalatenschap

Bij de Griekse marine doet een schip dienst dat vernoemd is naar Nikephoros, de HS Nikiforos Fokas.
# Zilverpint

Zilverpint is een eenmalig bier, gebrouwen in 2005 in opdracht van PINT door de Hertog Jan Brouwerij in Arcen, ter gelegenheid van de 25ste verjaardag van de biervereniging. Het is een donkere tripel van 8% alcohol, en een stamwortgehalte van 18,1 graden Plato. EBU (bittergehalte) is 25, EBC (kleur) 28.
Het bier is van hoge gisting en verkrijgbaar op fles en van het vat. De flessenversie (alleen 75 cl.) heeft nagisting op fles.
# Dacryomaia japonica

Dacryomaia japonica is een krabbensoort uit de familie van de Cryptochiridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Takeda & Tamura.
# Bartholomeus Sloet tot Oldhuis

Bartholomeus Willem Anne Elisa (Bart) baron Sloet tot Oldhuis (Huize de Beele, Voorst, 12 oktober 1807 - Zwolle, 16 juni 1884) was een Nederlands econoom, jurist en liberaal politicus en Thorbeckiaans Tweede Kamerlid.

## Levensloop

Sloet tot Oldhuis volgde middelbaar onderwijs aan het Instituut Van Kinsbergen, een kostschool in Elburg. In deze tijd vormde zich zijn uitgestrekte belangstelling en maakte hij kennis met onder andere de latere dichter Joost Hendrik Burlage. Van 1824 tot 1830 studeerde hij rechten aan de Universiteit Utrecht. Hij promoveerde hier met het proefschrift "Dissertatio philosophico-juridica inauguralis sistens animadversiones nonnulae de natura civitatis", een filosofisch-juridisch betoog over het wezen van de staat.
In 1830 ging hij met zijn broer Ludolf Anne Jan Wilt Sloet van de Beele in dienst in het leger en nam onder andere deel aan de Tiendaagse Veldtocht. In 1832 kreeg hij eervol ontslag en werd burgemeester van Hengelo (Overijssel). In 1838 werd hij lid en later voorzitter van de arrondissementsrechtbank te Zwolle.
Sinds 1841 gaf hij het Tijdschrift voor Staathuishoudkunde en Statistiek uit, waarin de meeste artikelen van zijn hand waren en hij onder meer pleitte voor vrijhandel en vermindering van belastingen. Zijn pogingen om via het recht van initiatief de tienden afkoopbaar te stellen, mislukten.
Hij was een van de oprichters van de Overijsselsche Maatschappij van Provinciale welvaart, waarvan hij lang voorzitter was, en riep de Staat- en Landhuishoudkundige congressen in het leven.
Hij maakte als buitengewoon lid deel uit van de Dubbele Kamer in 1840 en 1848 en steunde hervormingsvoorstellen. Ook was hij geruime tijd voor de liberalen (Thorbeckianen) lid van de gemeenteraad te Zwolle, van de Provinciale Staten van Overijssel en de Tweede Kamer der Staten-Generaal, maar was later alleen voorzitter van de rechtbank.

## Publicaties

* 1828. Studentenkoor uit de Cantate voor het Studenten-concert, in muzijk gebracht door B. Wanstadt, Utrecht
* 1830. Antigonus, treurspel, Utrecht
* 1835. Poëzy, Zutphen
* 1836. Lierzang op het tweede Utrechtsche Eeuwfeest, Utrecht
* 1843. Levensschets van P.O.C. Vorsselman de Heer, met bijlagen van J.F.L. Schröder, J.J. Mulder en S. van Delden, Deventer
* 1873. Uit mijn dichterlijk leven, Dev. 1869 en Herfstdraden, Deventer

## Tweede Kamer

* Periode
* 21-09-1848 t/m 06-10-1848
# Félix-Honoré de Pestre de la Ferté

Félix Honoré Joseph Julien de Pestre (Brussel, 3 april 1788 - 16 oktober 1848) was een Zuid-Nederlands edelman.

## Geschiedenis

In 1744 verleende keizerin Maria Theresia erfelijke adel aan Jean-Baptiste de Pestre.
In 1768 werd de zoon van voorgaande, Julien de Pestre, verheven tot graaf van Seneffe en van Turnhout, titel overdraagbaar bij eerstgeboorte.

## Levensloop

Honoré was een zoon van Jean-Baptiste de Pestre († 1802), laatste graaf van Seneffe en baron van La Ferté, en van Marie-Thérèse Petit Goberwée.
In 1817, onder het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, verkreeg hij erkenning in de erfelijke adel met de titel graaf, overdraagbaar bij eerstgeboorte, en met benoeming in de Ridderschap van de provincie Henegouwen.
In de Franse tijd was hij kapitein in de Nationale Wacht en maire van Seneffe. Onder het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden was hij burgemeester van Seneffe en lid van de Provinciale Staten van Henegouwen.
Hij bleef vrijgezel, zodat met zijn dood de familie uitstierf.

## Kasteel van Seneffe

Het neoclassicistisch kasteel van Seneffe, ontworpen door architect Laurent-Benoît Dewez, werd gebouwd in 1763-68 voor Julien de Pestre († 1774). Na zijn dood richtte zijn weduwe, Isabelle Cogels, het kasteel en de tuinen verder in.
Het kasteel werd overgenomen door hun oudste zoon Joseph de Pestre († 1823). Hij deed slechte zaken en moest vluchten. Het kasteel werd als gevolg van de Franse Revolutie nationaal goed en werd in 1798 openbaar verkocht.
Het was Jean-Baptiste de Pestre († 1802), broer van Joseph, die het kocht. Na zijn dood gaf zijn weduwe het kasteel in gebruik aan Joseph en na die zijn dood werd het overgenomen door Honoré de Pestre, graaf de la Ferté. Hij verkwistte zijn geld en in 1837 moest hij het domein verkopen.

## Literatuur

* Généalogie de Pestre, in: Annuaire de la noblesse de Belgique, 1881.
* Xavier DUQUENNE, Inventaire du fonds Depestre de Seneffe, 1976 en 1983.
* Xavier DUQUENNE, Le château de Seneffe, Brussel, 1978.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1996, Brussel, 1996.
* Veronica BÜCKEN, Le château de Seneffe, Musea Nostra, 2003.
# Pachyneuron flavipes

Pachyneuron flavipes is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1841 door Förster.
# Ossenstaart

Ossenstaart is de culinaire naam voor de staart van een rund. De staart weegt doorgaans 1 tot 1,8 kilogram en bestaat uit de ronde staartwervels met daaromheen een kleine hoeveelheid spierweefsel (vlees). Voordat het wordt verkocht, wordt het eerst in stukken gesneden (tussen de wervels door). De ossenstaart is zogenaamd werkvlees (de staart beweegt erg veel) dat gestoofd dient te worden vanwege de grote hoeveelheid bindweefsel.
Voor de toepassing in ossenstaartsoep worden de staartdelen eerst kort gebraden, waarna er vocht, groente en een bouquet garni wordt toegevoegd en men de bouillon langdurig laat trekken. De bouillon kan worden geklaard en als heldere ossenstaartsoep (oxtail clair) worden geserveerd of gebonden met een roux als ossenstaartsoep.
# Die onverbeterlijke Bas

Die onverbeterlijke Bas is een Belgische stripreeks die begonnen is in 1969 met Jean Mariette (Mittéï of Hao) als schrijver en tekenaar.

## Albums

Alle albums zijn getekend door Jean Mariette (Mittéï of Hao) en uitgegeven door Uitgeverij Helmond en Le Lombard.
| Nummer | Titel | Schrijver(s) |
| 1 | Een cabriolet voor Bas | Jean Mariette (Mittéï of Hao) |
| 2 | De zwarte schim van Harderhorst | Jean Mariette (Mittéï of Hao) |
| 3 | Eén... twee... in de maat! | Christian Godard, Jean Mariette (Mittéï of Hao) |
| 4 | Smokkelwaar in een contrabas | Jean Marriette (Mittéï of Hao) |
* Die onverbeterlijke Bas op stripinfo.be
# Nikephorische dynastie

De Nikephorische dynastie was een kort durende dynastie van Byzantijnse keizers tussen 802-813. De stichter was Nikephoros I, die samen met zijn zoon Staurakios regeerde. Beide zullen het leven laten, de een tijdens en de ander kort na de Slag bij Pliska (811) tegen de Bulgaren.
De schoonzoon van Nikephoros, Michaël I Rangabe volgde hen op. Ook hij moest de duimen leggen tegen de Bulgaren tijdens de Slag bij Versinikia (813). Oneervol trad hij af en gaf de scepter door aan zijn generaal en wapenbroeder Leo V.
Leo V (813-820) wordt niet beschouwd als horend bij de Nikephorische dynastie. De Nikephorische dynastie werd opgevolgd door de Amorische dynastie (820-867)
Constantijnen · Valentinianen · Theodosianen · Thraciërs · Justinianen · Heracliden · Syriërs · Nikephoriërs . Amoriërs · Macedoniërs · Lekapenen · Macedoniërs · Komnenen · Doukai · Komnenen · Angeloi · Laskariden · Paleologen · Kantakouzenen · Paleologen
# Íscar

Íscar is een gemeente in de Spaanse provincie Valladolid in de regio Castilië en León met een oppervlakte van 60,53 km². Íscar telt 6.516 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen

## Geboren

* Juan Carlos Domínguez (1971), wielrenner
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
# GP Denain 1993

De 35e editie van de wielerwedstrijd GP Denain werd gehouden op 8 april 1993. De start en finish vonden plaats in Denain in het Franse Noorderdepartement. De winnaar was de Duitser Marcel Wüst, gevolgd door Johan Capiot en Michel Zanoli.

## Uitslag

GP Denain 1993 :
| Plaats | Naam | Ploeg | tijd |
| | Marcel Wüst | Novemail-Histor | 4u23'19" |
| 2 | Johan Capiot | TVM-Bison Kit | z.t. |
| 3 | Michel Zanoli | Elro Snacks | z.t. |
| 4 | Jocelyn Jolidon | Saxon-Breitex | z.t. |
| 5 | Jo Planckaert | Novemail-Histor | z.t. |
| 6 | Michel Cornelisse | La William | z.t. |
| 7 | Theo Akkermans | Elro Snacks | z.t. |
| 8 | François Simon | Castorama | z.t. |
| 9 | Thierry Marie | Festina-Lotus | z.t. |
| 10 | Jaan Kirsipuu | Chazal | z.t. |
* (nl) https://www.sportuitslagen.org/wielrennen-gp-denain-uitslagen-1993-epr26694.html
1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Padarino

Padarino (Bulgaars: Пъдарино) is een dorp in het noordoosten van Bulgarije. Het dorp is gelegen in de gemeente Omoertag in de oblast Targovisjte. Het dorp ligt hemelsbreed 27 km ten zuidwesten van Targovisjte en 256 kilometer ten noordoosten van Sofia.

## Bevolking

Op 31 december 2020 telde het dorp Padarino 443 inwoners. Het aantal inwoners vertoont al jaren een dalende trend: in 1975 woonden er nog 1.016 personen in het dorp.
* Bevolkingsontwikkeling tussen 1934 en 2020
* Bron: Nationaal Statistisch Instituut van Bulgarije
In het dorp wonen nagenoeg uitsluitend etnische Turken. In de optionele volkstelling van 2011 identificeerden 538 van de 543 ondervraagden zichzelf als etnische Turken - oftewel 99,1% van alle ondervraagden. 3 ondervraagden noemden zichzelf etnische Bulgaren; terwijl 2 respondenten geen etnische achtergrond hebben gespecificeerd.
Etnische samenstelling van de respondenten (2011) :
| Bulgaren | Bulgaren | 0,6% | 0,6% |
| Turken | Turken | 99,1% | 99,1% |
| Roma | Roma | 0,0% | 0,0% |
| Anders/Onbekend | Anders/Onbekend | 0,3% | 0,3% |
* ↑ (en) The population development of the populated places in Omurtag.
* ↑ (bg) Справка за населението на с. Пъдарино, общ. Омуртаг, обл. Търговище. www.nsi.bg. Nationaal Statistisch Instituut.
* ↑ (en) Etnische samenstelling van Bulgaarse nederzettingen in februari 2011
Belomortsi · Balgaranovo · Dolna Choebavka · Dolno Kozarevo · Dolno Novkovo · Goljamo Tsarkvisjte · Gorna Choebavka · Gorno Kozarevo · Gorno Novkovo · Gorsko Selo · Ilijno · Kamboerovo · Kestenovo · Kozma Prezviter · Krasnoseltsi · Mogilets · Obitel · Oegledno · Omoertag · Panajot Chitovo · Panitsjino · Petrino · Plastina · Ptitsjevo · Padarino · Parvan · Rositsa · Ratlina · Stanets · Taptsjilesjtovo · Tsarevtsi · Tserovisjte · Tsjernokaptsi · Velitsjka · Velikdentsje · Verentsi · Veselets · Visok · Vrani Kon · Zelena Morava · Zmejno · Zvezditsa
# Ornithognathus similis

Ornithognathus similis is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1924 gepubliceerd door Laboissiere.
# Dineutus picipes

Dineutus picipes is een keversoort uit de familie van schrijvertjes (Gyrinidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1876 gepubliceerd door Charles Owen Waterhouse.
* ↑ Waterhouse, C.O. (1876). New species of Coleoptera from the Island of Rodriguez, collected by the Naturalists accompanying the Transit-of-Venus Expedition. The Annals and Magazine of Natural History ser. 4, 18(104): 107. Gearchiveerd op 24 juni 2021.
* ↑ Gyrinidae in Synopsis of the described Coleoptera of the World 6 juni 2010
# Niketas Choniates

Niketas Choniates (Middelgrieks: Νικήτας Χωνιάτης) (Chonai, circa 1155 - Nicea - circa 1216) was een Grieks historicus, bekend vanwege zijn geschiedenis van het Byzantijnse Rijk tussen 1108 en 1207.
Niketas werd geboren in een rijke familie in de Frygische stad Chonai en werd samen met zijn oudere broer Michael naar Constantinopel gestuurd om een goede opleiding te krijgen. Beide broers maakten vervolgens carrière in dienst van de Byzantijnse keizers. Niketas werd benoemd tot gouverneur van het thema Philippopolis.
Na de verovering van Constantinopel in 1204 door de Latijnse kruisridders van de Vierde Kruistocht vluchtte Niketas net als veel andere Byzantijnen naar Nicea, waar hij in 21 delen de recente geschiedenis van het Byzantijnse Rijk optekende (de Chronike diegesis). Voor de verovering van Constantinopel in 1204 vormt zijn werk een belangrijk ooggetuigenverslag.
Niketas Choniates figureert prominent in Umberto Eco's roman Baudolino. De held van het verhaal vertrouwt zijn onwaarschijnlijke levensverhaal toe aan de geschiedschrijver.
# D'Chimbo

D'Chimbo (Gabon, ? - Cayenne, 1862) was een crimineel die gedurende enkele jaren de omgeving van Cayenne terroriseerde. Hij had de reputatie over magische krachten te beschikken en onkwetsbaar te zijn. Hij werd uiteindelijk gevangen genomen, gevonnist en geëxecuteerd.

## Levensloop

D'Chimbo werd geboren in Gabon en kwam als arbeider naar Frans-Guyana. Na de afschaffing van de slavernij was er nood aan werkkrachten en hiervoor werden mannen aangevoerd uit zwart Afrika en India. D'Chimbo werd te werk gesteld langs de rivier Approuague, maar kwam al snel in conflict met zijn bazen. Hij dook onder en maakte de omgeving van Cayenne onveilig met gewapende overvallen, verkrachtingen en moorden. Hij werd enkele keren aangehouden maar wist telkens te ontsnappen. Omdat hij ook heelhuids uit enkele vuurgevechten kwam, kreeg D'Chimbo een mythische status en gold als onkwetsbaar. Daar maakte hij gebruik van om zijn handlangers en zijn slachtoffers angst aan te jagen.
D'Chimbo werd in 1861 door een van zijn Gabonese handlangers verwond aan de arm en vastgebonden. Naar verluidt lukte dit enkel door gebruik te maken van magie. Hij werd overgeleverd aan de Franse autoriteiten. Hij werd door het Hof van Assisen van Cayenne veroordeeld tot de doodstraf. Hij werd in 1862 onthoofd met de guillotine. Zijn laatste woorden aan de priester die hem bijstond met woorden over het hemels paradijs, zouden luiden: Oui ouah! d'abô piss ça tellement bon pou ki ça to pas ka prend mo place? (Ja, ten eerste, omdat het daar zo goed is, waarom neem jij dan mijn plaats niet in?).

## Reputatie

Een foto van het hoofd van D'Chimbo werd tentoongesteld in het museum van Cayenne en zijn hoofd op sterk water werd bewaard in het hôpital Jean Martial. Nadat deze situatie was onthuld in een Amerikaanse krant, werd er vanuit Parijs bevolen het hoofd van de misdadiger te begraven. In de orale traditie van Frans-Guyana werd D'Chimbo een mythe. Hij werd onderwerp van gedichten en van een theaterstuk en werd soms gezien als een vrijheidsstrijder.

## Literatuur

* Serge Mam Lam Fouck, D'Chimbo: Du criminel au héros : une incursion dans l'imaginaire guyanais, 1858-1996, ISBN 978-291139018-0
* Bernard Ruff, La Guyane aujourd'hui, ISBN 2-86950-287-7, p. 42