OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Manggarai (taal)

Manggarai is een Austronesische taal die door ongeveer 500.000 (1989) mensen wordt gesproken op het meest westelijke gedeelte van het eiland Flores, onderdeel van de Kleine Soenda-eilanden (Indonesië). Er bestaat een woordenboek van het Manggarai.

## Classificatie

* Austronesische talen (1268)
** Malayo-Polynesische talen (1248)
*** Centraal-Oostelijke talen (708)
**** Centraal-Malayo-Polynesische talen (168)
***** Bima-Soembatalen (27)
****** Manggarai
Anakalangu · Bimanees · Dhao · Ende-Liotalen (4) · Kamberaas · Kepo' · Kodisch · Komodo · Lambojaas · Laura · Mamboru · Manggarai · Ngadha · Oost-Ngadha · Paluees · Rajong · Rembong · Riung · Rongga · Savunees · So'a · Wadjewaas · Wae Rana · Wanukaka
# Slow travel

Slow travel is een vorm van reizen waarbij het doel is om een langere tijd op dezelfde plek te verblijven om op die manier een diepe band met de omgeving en / of de cultuur te ontwikkelen. Slow travel richt zich op integreren in de omgeving boven alle toeristische bezienswaardigheden binnen enkele dagen of weken te hebben gezien. Daar waar voor de digitale nomade het reizen op zichzelf het grootste goed is, is het voor de slow traveller van belang om zich te kunnen onderdompelen in een bestemming.
# Oud-Diemen

Oud-Diemen is de oudste bewoningskern in de Noord-Hollandse gemeente Diemen. Thans is het omsloten door de nieuwbouwwijk Vogelweide, onderdeel van Diemen-Noord.
De oudste sporen van bewoning dateren uit 1033. De eerste bewoners van Diemen bewoonden een circa drie meter hoge terp. Hier bevond zich een houten kerkje en een kerkhof. Uit een oorkonde uit 1310 is gebleken dat de (eerste) Mariakerk van (Oud-)Diemen, gebouwd kort na 1100, een dochter was van de kerk te Muiden.
Op de begraafplaats in Oud-Diemen zijn bij opgravingen de fundamenten van een in de 15e eeuw gebouwde stenen kerk gevonden. Deze Mariakerk moest in 1807 wegens instortingsgevaar worden gesloopt en werd vervangen door een nieuwe kerk te Diemerbrug.
Door de aanleg van de Weespertrekvaart en de Muidertrekvaart in 1638-1640 is rond de Diemerbrug een nieuwe dorpskern ontstaan. Oud-Diemen raakte daarna in verval.
De schilder Rembrandt heeft in de 17e eeuw diverse etsen en tekeningen van het landelijke Oud-Diemen gemaakt.
Tegenover de oude boerderij Vredehof werden in 1993 enkele oude woningen aan de Ouddiemerlaan als kopie herbouwd, waaronder de herberg 't Rechthuys, waar tussen circa 1550 en 1800 door de schout en schepenen recht werd gesproken.
# Esaguasu

Esaguasu is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Galileo & Martins.

## Soorten

Esaguasu omvat de volgende soorten:
* Esaguasu brenensis Galileo & Esteban-Durán, 2010
* Esaguasu ocularis Galileo & Martins, 2007
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Cryptotis tamensis

Cryptotis tamensis is een zoogdier uit de familie van de spitsmuizen (Soricidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Woodman in 2002.

## Voorkomen

De soort komt voor in Colombia en Venezuela.
* ↑ (en) Cryptotis tamensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Federico de Castro y Bravo

Federico de Castro y Bravo (Sevilla, 21 oktober 1903 – Madrid, 19 april 1983) was een Spaans rechtsgeleerde. Sinds 1929 was hij hoogleraar. Hij sloot zijn carrière in de jaren zeventig af als rechter van het Internationaal Gerechtshof.

## Levensloop

De Castro promoveerde in 1926 in geschiedenis aan de Complutense Universiteit van Madrid en een jaar later in rechtsgeleerdheid. In 1929 was hij plaatsvervangend hoogleraar aan de Universiteit van Sevilla, vanaf 1930 gewoon hoogleraar in burgerlijk recht aan de Universiteit van La Laguna, vanaf 1931 aan de Universiteit van Salamanca en vanaf 1933 opnieuw aan de Universiteit van Sevilla. In 1934 werd hij hoogleraar aan de Complutense Universiteit, waar hij naast burgerlijk recht ook internationaal privaatrecht doceerde. In 1961 doceerde hij daarnaast aan de Haagsche Academie voor Internationaal Recht.
De Castro was lid van de Real Academia de Jurisprudencia y Legislación (Koninklijke Academie voor Jurisprudentie en Wetgeving). In 1948 richtte hij het gerenommeerde juridische tijdschrift Anuario de Derecho Civil op. Tussen 1952 en 1955 publiceerde hij Derecho civil de España, een werk van drie delen dat een beduidend leerboek is in Spanje op het gebied van burgerlijk recht. Verder is hij mede-uitgever van Revista española de Derecho internacional, vertaald: Spaans tijdschrift voor internationaal recht.
Naast zijn academische loopbaan was hij juridisch adviseur voor het Ministerie van Buitenlandse Zaken op het gebied van internationaal recht. Ook was hij lid van de Spaanse delegatie tijdens de zevende zitting van de Haagse Conferentie voor Internationaal Privaatrecht in 1951. Van 1968 tot 1969 leidde hij de Spaanse delegatie tijdens de onderhandelen voor het Weens Verdragenverdrag. In de periode van 1970 tot 1979 diende De Castro als rechter aan het Internationaal Gerechtshof in Den Haag; ervoor was hij al eens aangetreden als ad-hocrechter voor het hof.

## Werk (selectie)

* 1957: Compendio de Derecho civil, Madrid, herdrukken in 1964 en 1970
* 1959: Código civil de España, Madrid
* 1984: La persona jurídica, Madrid
* 1952-1955: Derecho civil en España, twee delen, Madrid, herdrukken in 1984 en 2008
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Federico de Castro y Bravo op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Biblioteca Nacional de España: XX1720398
* Bibliothèque nationale de France: cb12291971w (data)
* CiNii: DA14549689
* Gemeinsame Normdatei: 1041662416
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8093 8090
* Library of Congress Control Number: n50056892
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 07268772X
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: PUVV209555
* Système universitaire de documentation: 031765181
* Virtual International Authority File: 14835345
* WorldCat (via VIAF): 14835345
# Warande

Warande is de benaming die in de Lage Landen gebruikt werd voor een besloten jachtterrein of lusthof, doorgaans eigendom van een voorname familie. De naam komt al in de middeleeuwen voor, doch ook daarna werden nog vele warandes aangelegd. Ze waren er in verschillende soorten, zoals bijvoorbeeld de konijnenwarande die ingericht was voor de jacht op konijnen.
Een vrije warande was een niet-afgesloten terrein waarop de rechthebbenden van het recht op vrije warande konden jagen met uitsluiting van anderen. Dit recht kon in handen zijn van andere personen dan de eigenaars van het terrein. Het was een onderdeel van het feodaal jachtrecht.
Veel warandes werden omgevormd tot villaparken of stadsparken.

## Voorbeelden
### Nederland

* Een voorbeeld van een tot villapark omgevormde warande ligt in het Noord-Brabantse Deurne bij de buurtschap Walsberg.
* De 'Waranden ghenaempt de Coe Camp' in Den Haag, waar in de middeleeuwen runderen liepen, is in de 16e eeuw een hertenkamp geworden en heet nog steeds Koekamp.
* In Helmond werd de Warande een stadspark.
* In Oosterhout werd het zwembad, nu recreatieoord de Warande, eerst een natuurbad, toen buitenbaden, nu een zwemsportcomplex.
* Tilburg kent (jacht)park 'De Warande', aangelegd in 1712 en na de aanleg van de Nieuwe Warande aan de andere kant van de stad omgedoopt in Oude Warande, een van de weinige volledig bewaard gebleven sterrenbossen in Nederland.

### België

* Boortmeerbeek kent een park dat ontstond rond 1730. De landsheer Rutten breidde het uit en baat er een gezelschapshuis uit, dat nog steeds dienstdoet.
* In het centrum van Brussel is er het Warandepark, met aan de ene kant het Koninklijk Paleis en aan de andere kant het Paleis der Natie waar het Parlement en de Senaat gevestigd zijn.
* Ook Diest noemt zijn stadspark de Warande. Een nabijgelegen school voor buitengewoon onderwijs werd ernaar genoemd: De Warandeschool.
* In Torhout werd het een natuurlijk speelbos.
* In Turnhout werd cultuurhuis De Warande op het voormalige jachtterrein van het Kasteel van de hertogen van Brabant gebouwd, wat de naam verklaart.
* In Lille (België) is er de Warandeplas
In de afgeleide betekenis van lusthof wordt "De Warande" ook als naamgeving gebruikt voor uiteenlopende zaken zoals restaurants, cafés, openluchtdomeinen, buitenzwembaden en wijken en buurten, maar ook voor publicaties zoals het tijdschrift Dietsche Warande en Belfort en het emblematisch fabelboek Vorstelijcke warande der dieren, van Joost van den Vondel, verschenen in 1617.
# Tanyzancla sciosticha

Tanyzancla sciosticha is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1941 door Turner.
# Manoba albina

Manoba albina is een vlinder uit de familie van de visstaartjes (Nolidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Rothschild.
# Slowaaks

Het Slowaaks (gebruikelijk in Nederland) of Slovaaks (gebruikelijk in België) (slovenčina of slovenský jazyk) is een lid van de West-Slavische taalgroep. Het wordt gesproken door ongeveer zes miljoen mensen, voornamelijk in Slowakije, waar het de officiële taal is. Het wordt geschreven in het Latijnse alfabet en is nauw verwant aan het Tsjechisch en het Pools.

## Verspreiding

Het Slowaaks was volgens de laatste officiële volkstelling van 2021 de moedertaal van 4.456.102 van de 5.449.270 inwoners van Slowakije, oftewel 81,77% van de totale bevolking. In alle Regio's van Slowakije vormen de sprekers van het Slowaaks een meerderheid, maar het aandeel varieert van minimaal 68,28% in Nitra tot maximaal 94,57% in Žilina. In de hoofdstad Bratislava werd het Slowaaks door 403.043 (van de 475.503) personen gesproken, oftewel 84,76% van de bevolking. In het zuiden van het huidige Slowakije ligt een deel van het Hongaars taalgebied; in veel gemeenten vormen de sprekers van het Slowaaks een minderheid. Daarnaast ligt in het noorden van het huidige Slowakije een Roetheens taalgebied, ook hier vormen sprekers van het Slowaaks in sommige gemeenten een minderheid.
Het Slowaaks wordt ook gesproken in delen van Slavonië (een regio in Kroatië), Hongarije, Oekraïne en Servië (Vojvodina). Er zijn ook veel immigranten in o.a. de Verenigde Staten en Canada. De Slowaakse minderheden in het Karpatenbekken ontstonden in de 17e eeuw toen veel Slowaken als kolonisten werden uitgenodigd zich te vestigen in het zuiden van het toenmalige Hongarije.

## Geschiedenis

Het Slowaaks ontstond in de tiende eeuw na de val van het Groot-Moravische Rijk. Het was eeuwenlang een verzameling ongeschreven dialecten; schrijftalen waren Latijn, Hongaars, Duits en later ook Tsjechisch. Na enige pogingen hiertoe in de zestiende eeuw introduceerde Anton Bernolák in 1787 een Slowaakse schrijftaal, gebaseerd op westelijke dialecten. De huidige schrijftaal werd in de jaren 1840 gelanceerd door Ľudovít Štúr en is gebaseerd op het centrale dialect.

## Naamvallen

In het Slowaaks zijn er 6 naamvallen:
* nominatief
* genitief
* datief
* accusatief
* locatief
* instrumentalis
# Brachypronomaea nosybiana

Brachypronomaea nosybiana is een keversoort uit de familie van de kortschildkevers (Staphylinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Jarrige.
# Esaias van de Velde

Esaias van de Velde (gedoopt Amsterdam, 17 mei 1587 – begraven Den Haag, 18 november 1630) was een Nederlands schilder, graveur en tekenaar behorend tot de Hollandse School.
Hij was zoon en leerling van Hans van de Velde (Antwerpen, 1552 – Amsterdam, 1609). Ook zou hij leerling geweest zijn van Gillis van Coninxloo (III) en David Vinckboons. Na het overlijden van zijn vader verhuisde hij naar Haarlem, waar hij in 1612 ingeschreven werd bij het Sint-Lucasgilde. Ook was hij in Haarlem in 1617 en 1618 lid van een rederijkerskamer. Op 10 oktober 1618 werd hij ingeschreven bij het Haagse schildersgilde. In Den Haag werkte hij samen met Bartholomeus van Bassen en Pieter Anthonisz. van Groenewegen, zo voorzag hij architectuurstukken van Van Bassen van figuren.
Van de Velde was leraar van Jan van Goyen, Pieter van Laer, Jan Martszen de Jonge en Pieter de Neyn. Ook liet hij minstens twee zoons na, Esaias II van de Velde (1615-voor 1681) en Anthony II van de Velde (1617-1672).
Van Van de Velde zijn onder meer bekend: genrestukken, landschappen en portretten.
* Biblioteca Nacional de España: XX1507186
* Bibliothèque nationale de France: cb11975153c (data)
* Biografisch Portaal: 02335248
* Gemeinsame Normdatei: 120640945
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6636 5687
* KulturNav: f62a512d-f9de-452b-af47-705dfb668605
* Library of Congress Control Number: n84218225
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007449667105171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070116539
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 79769
* Union List of Artist Names: 500016084
* Virtual International Authority File: 37752819
* WorldCat (via VIAF): 37752819
# Cutry (Aisne)

Cutry is een gemeente in het Franse departement Aisne (regio Hauts-de-France) en telt 114 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Soissons.

## Geografie

De oppervlakte van Cutry bedraagt 4,9 km², de bevolkingsdichtheid is dus 23,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Cutry (Aisne) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Wellington Nogueira Lopes

Wellington Nogueira Lopes (Volta Redonda, 1 juni 1979) is een voormalig Braziliaans voetballer.

## Carrière

Wellington Nogueira Lopes speelde tussen 2000 en 2008 voor Palmeiras, Flamengo, Santos, Juventude, Cruzeiro, Vegalta Sendai en Yokohama F. Marinos.
# Federico Zandomeneghi

Federico Zandomeneghi (Venetië, 2 juni 1841 – Parijs, 31 december 1917) was een Italiaans kunstschilder. Hij wordt gerekend tot het impressionisme.

## Leven en werk

Zandomeneghi stamde uit een beroemde kunstenaarsfamilie: zijn vader Pietro en grootvader Luigi waren vooraanstaande beeldhouwers. Van 1856 tot 1859 studeerde hij aan de Venetiaanse kunstacademie. Tussen 1860 en 1862 nam hij deel aan de nationale beweging van Giuseppe Garibaldi en volgde hem naar Sicilië en Florence. In Florence sloot hij zich vervolgens aan bij de kunstenaarsbeweging van de Macchiaioli, kwam in contact met Telemaco Signorini, Giovanni Fattori en Giuseppe Abbati, en legde zich toe op het pleinairisme. Hij schilderde in een innovatieve stijl, levendig en spontaan, met veel aandacht voor het vangen van het licht, waarmee hij uiteindelijk tot de eerste exponenten van het impressionisme zou worden gerekend. Hij was bevriend met Diego Martelli.
Van 1866 tot 1874 woonde hij voornamelijk in Venetië, maar verbleef ook regelmatig in Rome en opnieuw Florence. Hij verdiende zijn geld onder andere ook met modetekenen. In 1874 verhuisde hij vervolgens naar Parijs, waar hij de rest van zijn leven zou blijven wonen. Hij kwam er in contact met de impressionisten, in wier stijl hij zich erg herkende. Hij raakte bevriend met Henri Toulouse-Lautrec en werd sterk beïnvloed door Edgar Degas en Pierre-Auguste Renoir, met name in zijn straat- en café-scènes. Tussen 1879 en 1886 exposeerde hij op de vierde, vijfde, zesde en achtste impressionistententoonstelling. Vanaf de jaren 1880 ging hij steeds vaker in pastel werken. Hij schilderde veel huiselijke taferelen en was ook succesvol als portrettist. Verder bleef hij ook in Parijs werken voor modebladen.
Nadat werk van Zandomeneghi in de jaren 1890 door kunsthandelaar Paul Durand-Ruel in de Verenigde Staten werd geïntroduceerd was hij ook daar succesvol. In zijn geboorteland Italië bleef hij echter tot lang na zijn dood relatief onbekend. Hij overleed in 1917, op 76-jarige leeftijd te Parijs.

## Portretten

* Traagheid
* Vrouw in corset
* Mathilde
* Aan het raam
* De cellist
* Ontwaken
* In bed
* Fietsen
* Wandeling
* Interessante brief

## Literatuur

* Peter H. Feist e.a.: Het Impressionisme (samenstelling Ingo F. Walther), Taschen, München, 2010. ISBN 9783836522908
* Broude, Norma (1987). The Macchiaioli: Italian Painters of the Nineteenth Century. New Haven and London: Yale University Press. ISBN 0-300-03547-0
# Targon

Targon is een gemeente in het Franse departement Gironde (regio Nouvelle-Aquitaine). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Langon. Targon telde op 1 januari 2021 2.044 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Targon bedroeg op 1 januari 2021 25,88 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 79 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Manoba albiplagiata

Manoba albiplagiata is een vlinder uit de familie van de visstaartjes (Nolidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Rothschild.
# Sophie Dahl

Sophie Dahl, geboren als Sophie Holloway (Londen, 15 september 1977), is een Britse auteur en voormalig fotomodel. Vanaf maart 2010 presenteerde Dahl een kookprogramma op BBC Two, The Delicious Miss Dahl.
Sophie Dahl is de kleindochter van zowel de auteur Roald Dahl, actrice Patricia Neal, als de acteur Stanley Holloway.
Ze is getrouwd met de Britse muzikant Jamie Cullum. Samen hebben ze twee dochters.
# Brachypsectra fulva

Brachypsectra fulva is een keversoort uit de familie Brachypsectridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1874 door LeConte.
# Cydia lavenuae

Cydia lavenuae is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Gibeaux.
# Estadio Nuevo Arcángel

Het Estadio Nuevo Arcángel is een multi-functioneel sportstadion in Córdoba, dat plaats biedt aan 21.822 toeschouwers. De vaste bespeler van het stadion is Córdoba CF.
Het stadion werd geopend in 1993. Het werd gebouwd op zo'n 500 meter van het oude Estadio Arcángel, dat werd platgegooid nadat Córdoba CF er van 1954 tot 1993 jaar had gespeeld. De naam Arcángel werd behouden in de stadionnaam, alleen werd er bij de heropening Nuevo aan toegevoegd.
In 2004 onderging het stadion een metamorfose. Voor 2004 had het stadion een capaciteit van 15.425 zitjes, sinds de renovatie kunnen er 21.822 toeschouwers de wedstrijden volgen. Drie van de vier zijkanten van het stadion werden reeds verbouwd. Zodra de vierde kant af is zal het stadion over een capaciteit beschikken van 25.100 zitjes.
# Weekley

Weekley is een civil parish in het bestuurlijke gebied Kettering, in het Engelse graafschap Northamptonshire met 297 inwoners.
# Fat City

Fat City is een Amerikaanse dramafilm uit 1972 onder regie van John Huston. Het scenario is gebaseerd op de gelijknamige roman uit 1969 van de Amerikaanse auteur Leonard Gardner.

## Verhaal

Billy Tully is een ex-bokser uit Stockton in Californië. Na de dood van zijn vrouw is hij aan de drank geraakt. Hij bereidt zijn terugkeer in de boksring voor. Tijdens een training leert hij Ernie Munger kennen. Tully ziet dat Munger talent bezit en hij besluit hem op te leiden.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Keach, Stacy Stacy Keach | Tully |
| Bridges, Jeff Jeff Bridges | Ernie |
| Tyrrell, Susan Susan Tyrrell | Oma |
| Clark, Candy Candy Clark | Faye |
| Colasanto, Nicholas Nicholas Colasanto | Ruben |
| Aragon, Art Art Aragon | Babe |
| Cokes, Curtis Curtis Cokes | Earl |
| Rodriguez, Sixto Sixto Rodriguez | Lucero |
| Walker, Billy Billy Walker | Wes |
| Mahan, Wayne Wayne Mahan | Buford |
| Navarro, Ruben Ruben Navarro | Fuentes |

## Externe link

* (en) Fat City in de Internet Movie Database
The Maltese Falcon (1941) · In This Our Life (1942) · Across the Pacific (1942) · The Treasure of the Sierra Madre (1948) · Key Largo (1948) · We Were Strangers (1949) · The Asphalt Jungle (1950) · The Red Badge of Courage (1951) · The African Queen (1951) · Moulin Rouge (1952) · Beat the Devil (1953) · Moby Dick (1956) · Heaven Knows, Mr. Allison (1957) · The Barbarian and the Geisha (1958) · The Roots of Heaven (1958) · The Unforgiven (1960) · The Misfits (1960) · Freud (1962) · The List of Adrian Messenger (1963) · The Night of the Iguana (1964) · The Bible: In the Beginning (1966) · Reflections in a Golden Eye (1967) · Casino Royale (1967) · Sinful Davey (1969) · A Walk with Love and Death (1969) · The Kremlin Letter (1970) · Fat City (1972) · The Life and Times of Judge Roy Bean (1972) · The Mackintosh Man (1973) · The Man Who Would Be King (1975) · Wise Blood (1979) · Phobia (1980) · Escape to Victory (1981) · Annie (1982) · Under the Volcano (1984) · Prizzi's Honor (1985) · The Dead (1987)
# Targovisjte (dorp)

Targovisjte (Bulgaars: Търговище) is een dorp in het noordwesten van Bulgarije, gelegen in de gemeente Tsjoeprene in oblast Vidin. Het dorp ligt hemelsbreed ongeveer 54 km ten zuidwesten van de regionale hoofdstad Vidin en 105 km ten noordwesten van de nationale hoofdstad Sofia.

## Bevolking

Het dorp Targovisjte had bij de laatste officiële volkstelling van 7 september 2021 een inwoneraantal van 128 personen. Dit waren 14 mensen (-9,9%) minder dan 142 inwoners bij de census van 1 februari 2011. De gemiddelde jaarlijkse groei in die periode komt daarmee uit op -0,97%, hetgeen hoger is dan het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (-1,14%). Het aantal inwoners vertoont al vele jaren een dalende trend: in 1934 had het dorp nog een recordaantal van 997 inwoners.
* 1934 997 Koninkrijk Bulgarije
* 1946 964 Volksrepubliek Bulgarije
* 1956 836 Volksrepubliek Bulgarije
* 1965 644 Volksrepubliek Bulgarije
* 1975 515 Volksrepubliek Bulgarije
* 1985 369 Volksrepubliek Bulgarije
* 1992 315 Republiek Bulgarije
* 2001 220 Republiek Bulgarije
* 2011 142 Republiek Bulgarije
* 2021 128 Republiek Bulgarije
* Koninkrijk Bulgarije
* Volksrepubliek Bulgarije
* Republiek Bulgarije
In het dorp wonen grotendeels etnische Bulgaren. In de optionele volkstelling van 2011 identificeerden 122 van de 140 ondervraagden zichzelf als etnische Bulgaren (87,1%). Van de overige ondervraagden noemden 17 zichzelf Roma - oftewel 12,1%, terwijl van één persoon de desbetreffende gegevens ontbraken.
Etnische samenstelling van de respondenten (2011) :
| Bulgaren | Bulgaren | 87,1% | 87,1% |
| Turken | Turken | 0,0% | 0,0% |
| Roma | Roma | 12,1% | 12,1% |
| Anders/Onbekend | Anders/Onbekend | 0,8% | 0,8% |
* ↑ (bg) Справка за населението на с. Търговище, общ. Чупрене, обл. Видин. www.nsi.bg. Nationaal Statistisch Instituut.
* ↑ (en) The population development of the populated places in Vidin., www.citypopulation.de
* ↑ (en) Etnische samenstelling van Bulgaarse nederzettingen in februari 2011