OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Tante Leny presenteert!

Tante Leny presenteert! is een alternatief striptijdschrift dat in de jaren zeventig verscheen.
Het tijdschrift verscheen onregelmatig tussen 1970 en 1978. In totaal zijn 25 nummers verschenen. De eerste 20 nummers werden in eigen beheer uitgegeven door Evert Geradts. De titel van het tijdschrift verwees naar Leny Zwalve, zijn toenmalige partner. Hij droeg zelf ook strips bij aan het tijdschrift. De laatste vijf nummers werden uitgegeven door Uitgeverij Drukwerk. Na nummer 25 werd het tijdschrift voortgezet onder de titel Talent Magazine.
Tante Leny presenteert! bevatte veel bijdragen van Nederlandse undergroundtekenaars zoals Joost Swarte, Mark Smeets, Aart Clerkx, Ever Meulen en in de latere nummers Peter Pontiac.
In 2000 verscheen de jubileumuitgave "Tante Leny presenteert! 26" ter gelegenheid van de tentoonstelling "Tante Leny exposeert weer!" van 8 december 2000 tot 7 januari 2001 te Rotterdam.

## Index

* Stripindex Tante Leny, De Gekleurde Omelet, Modern Papier en Talent (Stichting Zet.El, 1988)
# Skoven

Skoven (tot 2010: Skoven Kirkedistrikt) is een parochie van de Deense Volkskerk in de Deense gemeente Frederikssund. De parochie maakt deel uit van het bisdom Helsingør en telt 1312 kerkleden op een bevolking van 1312 (2004).
Skoven was tot 2010 als kirkedistrikt deel van de parochie Draaby. Tot 1970 was de parochie deel van Horns Herred. In dat jaar werd de parochie opgenomen in de nieuwe gemeente Jægerspris. Deze ging in 2007 op in de vergrote gemeente Frederikssund.
Alsønderup · Annisse · Asminderød · Avedøre · Bagsværd · Ballerup · Birkerød · Bistrup · Blistrup · Blovstrød · Brøndby Strand · Brøndbyøster · Brøndbyvester · Buddinge · Christians · Draaby · Dyssegård · Egebæksvang · Engholm · Esbønderup · Farum · Ferslev · Fløng · Frederiksborg Slotssogn · Frederikssund · Frederiksværk · Gadevang Kirkedistrikt · Gammel Holte · Ganløse · Gentofte · Gerlev · Gilleleje · Gladsaxe · Glostrup · Gørløse · Græse · Græsted · Grøndalslund · Grønholt · Grønnevang · Gurre Kirkedistrikt · Haralds · Hareskov Kirkedistrikt · Hedehusene · Hellebæk · Hellerup · Helleruplund · Helsinge · Hendriksholm · Herlev · Herstedøster · Herstedvester · Hillerød · Høje Tåstrup · Hornbæk · Hørsholm · Humlebæk · Hvidovre · Ishøj · Islebjerg · Islev · Jægersborg · Jørlunde · Karlebo · Kokkedal · Kongens Lyngby · Kregme · Krogstrup · Kyndby · Ledøje · Lille Lyngby · Lillerød · Lindehøj · Lundtofte · Lynge · Maglegårds · Måløv · Mårum · Melby · Mørdrup · Mørkhøj · Nærum · Nødebo · Nørre Herlev · Ny Holte · Nygårds · Ølsted · Ølstykke · Oppe Sundby · Opstandelseskirkens · Ordrup · Pederstrup · Præstebro · Præstevang · Ramløse · Reerslev · Risbjerg · Rødovre · Rønnevang · Rungsted · Sankt Mariæ · Sankt Olai · Selsø · Sengeløse · Sigerslevvester · Skævinge · Skibby · Skoven Kirkedistrikt · Skovlunde · Skovshoved · Skuldelev · Slagslunde · Slangerup · Smørum · Snostrup · Søborg · Søborggård · Søborgmagle · Søllerød · Sorgenfri · Stengård · Stenløse · Sthens · Strandmarks · Strø · Taarbæk · Tåstrup Nykirke · Tibirke · Tikøb · Tjæreby · Torslunde · Torup · Uggeløse · Ullerød · Uvelse · Værløse · Valby · Vallensbæk · Vangede · Vedbæk · Vejby · Veksø · Vellerup · Vestervang · Villingerød · Vinderød · Virum
# Enrico di Tommaso

Enrico di Tommaso (Tivoli, 24 april 1928 - 28 november 1999) was een Italiaans-Nederlandse kunstschilder en fotograaf. Hij kwam rond 1958 naar Nederland en volgde aldaar lessen aan de toenmalige Kunstnijverheidsschool, nu de Rietveld Academie. Ondertussen werkte hij als monteur bij een Fiat-dealer in Amsterdam. Zijn sponsor en vriend was notaris Jan Joost Geluk.
Vanaf 1952 tot 1997 had Di Tommaso exposities in Frankrijk, Duitsland, Zwitserland, Nederland en Italië. Na zijn dood werd er in 2001 een overzichtstentoonstelling georganiseerd in Tivoli. In 2010 werd een boek over hem uitgebracht, Enrico di Tommaso, een Tivoliaan in Amsterdam/Un Tiburtino ad Amsterdam. Er werd ook een grote overzichtstentoonstelling gehouden op twee locaties in Amsterdam, in de Amstelkerk en in de vitrines van het Vijzelstraatmuseum. In het Istituto Italiano di Cultura per i Paesi Bassi aan de Keizersgracht in Amsterdam werd zijn leven en werk besproken.
Di Tommaso werkte in Amsterdam, in zijn woning in de Veeteeltstraat (Watergraafsmeer), en in een atelier in Cannero Riviera, aan het Lago Maggiore in Noord-Italië.

## Werk

Di Tommaso werkte in verschillende technieken, waaronder gouache, olieverf en fotografie. Hij maakte ook veel collages, waarbij hij uitgeknipte illustraties uit kranten en tijdschriften combineerde met overschilderingen in aquarel of olieverf. Zijn werken zijn meestal figuratief, hoewel hij in zijn kleurrijke, impressionistische aquarellen ook weleens tot zuiver abstracte composities komt. In zijn fotowerken gebruikte hij grote afdrukken in kleur die hij vervolgens met verf (deels) overschilderde, beplakte met knipsels of met viltstift bewerkte. Hij liet zich daarbij inspireren door de beschilderde fotowerken die de Amsterdamse kunstenaar Ger van Elk in de jaren '70 en '80 had vervaardigd. Di Tommaso maakte ook een hele reeks kleine "kijkdozen", houten sigarendoosjes, waarvan hij de binnenzijde (en soms ook de buitenzijde) beschilderde en decoreerde met foto's en diverse kleine objecten.

## Literatuur

* H. Redeker, "Kunstbeeld", 1984
* Istituto Italiano di Cultura per i Paesi Bassi, "Enrico di Tommaso", 1985
* Frans Duister, "Apollinaire, kunstcahier", 1 - 2009"
* Anna Benetti, "Enrico di Tommaso, Il ritorno di un grande Tiburtino", 2001
* Frans Duister, Gonny van Oudenallen en Evert Rodrigo: Enrico di Tommaso, een Tivoliaan in Amsterdam/un Tiburtino ad Amsterdam, 2010
* Peter Voskuil, "Giornale Dei Fiori, Enrico di Tommaso", 2010
* Evert Rodrigo, Een Tivoliaan in Amsterdam, in: Fransje Kuyvenhoven (red.) Gekregen! Aanwinsten van de Staat 1990-2010, AUP, 2011

## Externe link

* (it) Officiële website
* ↑ Nederlandstalige website over di Tommaso. Gearchiveerd op 25 april 2012. Geraadpleegd op 6 augustus 2010.
* ↑ Italiaans cultureel instituut in Amsterdam
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 6875 6835
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 329260235
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 304884
* Union List of Artist Names: 500385113
* Virtual International Authority File: 288227552
* WorldCat (via VIAF): 288227552
# Bombus avanus

Bombus avanus is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Skorikov.
# Exogone (Exogone) rostrata

Exogone (Exogone) rostrata is een borstelworm uit de familie Syllidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Exogone (Exogone) rostrata werd in 1933 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Naville.
# Wapen van Sinaloa

Het wapen van Sinaloa is het officiële symbool van de Mexicaanse staat Sinaloa. Het werd aangenomen op 29 november 1958.
Het wapen bestaat uit een ovaalvormig schild met daarop tussen vier cactussen een adelaar die een slang uit zijn klauw eet. Dit verwijst naar het Mexicaanse nationale wapen, dat ook op de Mexicaanse vlag wordt afgebeeld.
Het schild zelf heeft een roodbruine rand met daarin de naam van de staat en het jaartal 1831, dat verwijst naar het jaar waarin Sinaloa zijn grondwet aannam. De vorm en de kleur van het schild verwijzen naar de pitaya; de gele punten staan voor de doorns van deze plant. De pitaya wordt beschouwd als symbool van Sinaloa.
Het schild is ingedeeld in vier kwartieren. Elk kwartier toont het wapen van een van de vier grootste plaatsen van Sinaloa. Het kwartier linksboven symboliseert Culiacán, de staatshoofdstad, en toont een berg en een slang met zeven sterren.
Het kwartier rechtsboven is overgenomen van het wapen van El Fuerte. Het toont een toren en een muur ter ere van de stichter van de stad, de markies van Montesclaros. De toren en de muur verwijzen ook naar de naam van de stad, die 'het fort' betekent, en naar de verdediging van de stad tegen de indianen. Boven de muur staan een halve maan en een gele baan; zij zijn afkomstig uit het wapen van de markies. De gebroken pijlen onder het fort symboliseren de bravoure van de indianen.
Het kwartier linksonder toont de elementen uit het wapen van Rosario, die samenhangen met een legende over de stichting van de stad. Het vierde kwartier toont het hert en het anker uit het wapen van Mazatlán.
Het wapen staat centraal in de niet-officiële vlag van Sinaloa.
# Tamaki Uchiyama

Tamaki Uchiyama (内山 環, Uchiyama Tamaki, Hyogo, 13 december 1972) is een Japans voormalig voetbalster.

## Carrière

Uchiyama speelde voor onder meer Tasaki Kobe Ladies en Prima Ham FC Kunoichi (later Iga FC Kunoichi).
Zij nam met het Japans vrouwenvoetbalelftal deel aan de wereldkampioenschappen in 1991, maar zij kwam tijdens dit toernooi niet in actie. Zij nam met het Japans elftal deel aan de wereldkampioenschappen in 1995. Daar stond zij in alle vier de wedstrijden van Japan. Japan werd uitgeschakeld in de eerste knock-outronde door de Verenigde Staten. Zij nam met het Japans elftal deel aan de Olympische Zomerspelen in 1996 en wereldkampioenschappen in 1999. Daar stond zij in alle de wedstrijden van Japan opgesteld. Japan werd uitgeschakeld in de groepsfase.

## Statistieken

Japans vrouwenvoetbalelftal :
| Jaar | Wed. | Dlp. |
| 1991 | 6 | 3 |
| 1992 | 0 | 0 |
| 1993 | 0 | 0 |
| 1994 | 5 | 1 |
| 1995 | 9 | 9 |
| 1996 | 8 | 3 |
| 1997 | 6 | 4 |
| 1998 | 10 | 2 |
| 1999 | 14 | 4 |
| Totaal | 58 | 26 |

## Externe link

* Profiel en statistieken van Tamaki Uchiyama op Soccerway
* ↑ www.worldfootball.net
* ↑ sports-reference
* 1 2 3 FIFA
* ↑ Japan Football Association (ja)
# Skovby (parochie, Nordfyn)

Skovby is een parochie van de Deense Volkskerk in de Deense gemeente Nordfyns. De parochie maakt deel uit van het bisdom Funen en telt 840 kerkleden op een bevolking van 888 (2004).
De parochie was tot 1970 deel van Skovby Herred. In dat jaar werd de parochie opgenomen in de nieuwe gemeente Bogense. Deze ging in 2007 op in de fusiegemeente Nordfyn.
Ærøskøbing · Agedrup · Allerup · Allesø · Allested · Ansgar · Årslev · Årup · Asperup · Assens · Åstrup · Åsum · Aunslev · Avernakø · Bagenkop Kirkedistrikt · Bågø · Balslev · Barløse · Bederslev · Bellinge · Birkende · Bjerreby · Bogense · Bolbro · Bøstrup · Bovense · Brændekilde · Brahetrolleborg · Bregninge · Bregninge · Brenderup · Broholm · Brudager · Brylle · Dalby · Dalum · Davinde · Diernæs · Drejø · Dreslette · Drigstrup · Dyrup · Egense · Ejby · Ejlby · Ellested · Ellinge · Espe · Faaborg · Fangel · Fjelsted · Flemløse · Flødstrup · Fodslette · Føns · Fraugde · Fredens · Fredens · Frørup · Fuglsbølle · Gamborg · Gamtofte · Gelsted · Gestelev · Gislev · Glamsbjerg Kirkedistrikt · Grindløse · Gudbjerg · Gudme · Guldbjerg · Hans Tausens · Hårby · Harndrup · Hårslev · Håstrup · Heden · Hellerup · Helnæs · Herrested · Herringe · Hesselager · Hillerslev · Hjadstrup · Hjallese · Hjulby Kirkedistrikt · Højby · Holevad · Horne · Hou · Humble · Hundstrup · Husby · Indslev · Jordløse · Kærum · Kauslunde · Kerte · Kerteminde · Kirkeby · Klinte · Kølstrup · Køng · Korsløkke · Korup · Krarup · Krogsbølle · Kullerup · Kværndrup · Landet · Langå · Lindelse · Longelse · Lumby · Lunde · Lunde · Lundeborg Kirkedistrikt · Lyø · Magleby · Marslev · Marstal · Melby · Mesinge · Middelfart · Munkebjerg · Munkebo · Næsby · Næsbyhoved-Broby · Nørre Aaby · Nørre Broby · Nørre Højrup · Nørre Lyndelse · Nørre Næraa · Nørre Sandager · Nørre Søby · Norup · Nyborg · Øksendrup · Ollerup · Ørbæk · Ore · Ørslev · Ørsted · Orte · Øster Hæsinge · Øster Skerninge · Østrup · Otterup · Oure · Paarup · Padesø Kirkedistrikt · Ravnebjerg Kirkedistrikt · Refsvindinge · Revninge · Ringe · Rise · Roerslev · Røjleskov Kirkedistrikt · Rolfsted · Rønninge · Rørup · Rudkøbing · Rynkeby · Ryslinge · Særslev · Sandager · Sanderum · Sandholts Lyndelse · Sankt Hans · Sankt Jørgens · Sankt Knuds · Sankt Nikolaj · Seden · Simmerbølle · Skamby · Skårup · Skeby · Skellerup · Skovby · Skrøbelev · Skydebjerg · Snøde · Søby · Søby · Søllested · Søllinge · Sønder Broby · Sønder Højrup · Sønder Nærå · Sønderby · Søndersø · Sørup · Stenløse · Stenstrup · Stige Kirkedistrikt · Stoense · Strib-Røjleskov · Strynø · Stubberup · Svanninge · Svindinge · Taarup Kirkedistrikt · Tanderup · Thomas Kingos · Thurø · Tommerup · Tornbjerg · Tranderup · Tranekær · Tryggelev · Tullebølle · Turup · Tved · Ubberud · Udby · Uggerslev · Ulbølle · Ullerslev · Vantinge · Vedtofte · Veflinge · Vejlby · Vejle · Vejstrup · Verninge · Vester Åby · Vester Hæsinge · Vester Skerninge · Viby · Vigerslev · Vindinge · Vissenbjerg · Vollsmose · Vor Frue · Vor Frue
# Manzonia bravensis

Manzonia bravensis is een slakkensoort uit de familie van de Rissoidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Rolán.
# Ernst Breit

Ernst Breit (Lohe-Rickelshof, 20 augustus 1924 – 22 februari 2013) was een Duits vakbondsvoorzitter van de Deutsche Gewerkschaftsbund (DGB) en het Europees Verbond van Vakverenigingen (EVV).

## Levensloop

Na het secundair onderwijs werd hij in 1941 postkantoorinspecteur voor de Duitse posterijen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog moet hij in oorlogslegerdienst en een aansluitende gevangenschap keert hij in 1946 terug naar het Duitse postbedrijf. Hij engageerde zich bij de wederopbouw van DGB en was militant lid van de DGB-vakcentrale Deutsche Postgewerkschaft (DPG) waarbij hij de belangen vertegenwoordigde van het personeel als lid van de syndicale delegatie.
Zo was hij tussen 1948 tot 1956 actief in de werkraad Holstein en van 1959 tot 1971 voorzitter van de hoofdpersoneelraad van het Federale Ministerie van Post en Telecommunicaties. In 1971 werd hij verkozen tot opvolger van Heinz Oskar Vetter aan het hoofd van de DGB, hij bleef dit tot aan zijn pensioen in 1991. Daarnaast was hij voorzitter van het EVV van 1985 tot 1991. In 1990 ontving hij het Grote Kruis van Verdienste met Ster en Grootlint in de Orde van Verdienste van de Bondsrepubliek Duitsland.
Zijn dochter Ursula is gehuwd met SPD-politicus Thilo Sarrazin.
Breit overleed in februari 2013.
Gerelateerde onderwerpen: Vakbond · Vakcentrale · Syndicalisme · Sociale zekerheid · Arbeid · Werkloosheid
# Boris Petrushansky

Boris Petrushansky (Russisch: Борис Всеволодовыцй Петрушанский, Boris Vsevolodovitsj Petroesjanski, Moskou, 1949) is een Russische pianist, die tot Italiaans staatsburger naturaliseerde. Petrushansky begon midden jaren 70 aan een omvangrijke internationale pianistische carrière. Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie vestigde hij zich permanent in Italië.

## Levensloop

Petrushansky was de laatste leerling van de beroemde pianopedagoog Heinrich Neuhaus in Moskou. Hij trok internationaal aandacht door zijn eerste prijs in de 10e Allesandro Casagrande Competitie in 1975 in Terni. Hierna volgden verschillende concerten op grote podia en festivals, zoals op het Festival dei due Mondi in Spoleto en op het Internationale Pianistenfestival Arturo Benedetti Michelangeli. Tijdens zijn carrière speelde hij met grote orkesten zoals het Sint-Petersburg Philharmonisch Orkest, de Staatscapelle van Berlijn en het Philharmonisch Orkest van Moskou. Hij heeft samengewerkt met dirigenten als Valery Gergiev en Roberto Abbado en gaf concerten met gerenommeerde solisten als de violisten Leonid Kogan en Igor Oistrach, cellist Mischa Maisky en de sopraan Cecilia Gasdia. Na de ontbinding van de Sovjet-Unie in 1990 werd hij docent aan de internationale pianoacademie "Incontri col Maestro" in Imola.

## Opnamen

Tijdens zijn carrière heeft hij talrijke opnamen gemaakt op de platenlabels Melodia (Rusland), Art & elektronics (Rusland/VS), Symposium (Engeland), Fone, Dynamic, Stradivarius en Agora (Italië).

## Prijzen

| Jaar | Land | Wedstrijd | Plaats | Prijs | Ex aequo met... | 1e prijs winnaar |
| 1969 | Verenigd Koninkrijk | 3e Leeds competition | Leeds | 4e prijs | | Roemenië 1969 Radu Lupu |
| 1975 | Italië | 10e Alessandro Casagrande Competitie | Terni | 1e prijs | | |
* Accademia Ducale, Genova
* Gemeinsame Normdatei: 132437813
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8157 7479
* Library of Congress Control Number: n86871756
* MusicBrainz: bb711162-e27d-487f-b053-87c51ed9b301
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007337938605171
* Virtual International Authority File: 261617165
* WorldCat (via VIAF): 261617165
# Exogone (Exogone) insignis

Exogone (Exogone) insignis is een borstelworm uit de familie Syllidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Exogone (Exogone) insignis werd in 1879 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Langerhans.
# Cramerton

Cramerton is een plaats (town) in de Amerikaanse staat North Carolina, en valt bestuurlijk gezien onder Gaston County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 2976. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 3046, een stijging van 70 (2.4%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 10,0 km², waarvan 9,3 km² land en 0,7 km² water.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 8 km rond Cramerton.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Cramerton op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Wapen van Sint-Agatha-Berchem

Het wapen van Sint-Agatha-Berchem werd in 1968 door de Brusselse gemeente Sint-Agatha-Berchem aangenomen. Het wapen is nooit officieel door de koning toegekend.

## Blazoenering

De blazoenering van het wapen luidt als volgt:
   Ecartelé: au 1 de sinople à la chapelle de Sainte-Agathe telle qu'édifiée place de l'Eglise à Berchem, au 3 d'argent à la bande de sinople chargée de trois besants du champ, au 2 d'argent et au 4 de sinople au lion brochant de l'un dans l'autre. Gevierendeeld: 1 sinopel met de Sint-Agatha kapel zoals gebouwd ter plaatse van de kerk van Berchem van zilveren, 3 van zilver een band van sinopel met daarop drie bezanten van het veld, 2 van zilver en 4 van sinopel beladen met een leeuw brocherend van het een op het ander.
Het wapen is in feite in vier kwartieren gedeeld: het eerste en vierde zijn dan groen, terwijl het tweede en derde kwartier van zilver zijn. In dit wapen is het over het tweede en vierde kwartier (in de heraldiek heet dat brocherend) een leeuw geplaatst. Hij is in het tweede kwartier groen en in het vierde kwartier van zilver. In het eerste kwartier is een kapel voor Sint Agatha afgebeeld en in het derde kwartier een groene band van heraldisch rechtsboven naar linksonder met daarop drie zilveren bezanten.

## Symboliek

Het wapen is niet gebaseerd op een ouder wapen, maar op symbolen uit, of van, de gemeente. Het eerste kwartier is een kapel voor de parochieheilige, en tevens naamgever van de gemeente. De kapel bestaat echt en staat op het Kerkplein. Het derde kwartier is het wapen van de voormalige burgemeester Sébastien Charles uit de familie Huysman d’Honssem. Op de andere helft van het wapen staat een leeuw. De leeuw kan als enige wapenstuk als historisch beschouwd worden, het komt ook voor op een zegel van de schepenen van Anderlecht en Berchem en is afgeleid van de leeuw van de hertogen van Brabant. Het wapen is geheel in de Berchemse kleuren groen en wit uitgevoerd. Deze kleuren komen ook terug in de vlag van Sint-Agatha-Berchem, die is eveneens gevierendeeld in groen en wit.
# Tapuruyunus

Tapuruyunus is een geslacht van wantsen uit de familie van de Miridae (Blindwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door José Cândido de Melo Carvalho in 1946.

## Soorten

Het genus is monotypisch en bevat alleen de volgende soort:
* Tapuruyunus acangatus Carvalho, 1946
* ↑ Tapuruyunus Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 26 november 2023.
* ↑ Tapuruyunus Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Geraadpleegd op 26 november 2023.
* ↑ Tapuruyunus Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 26 november 2023.
# Skröven

Skröven is een dorp binnen de Zweedse gemeente Gällivare. Het dorp ligt aan de Europese weg 10 en aan de rivier de Skrövån
Äijävaara · Alapää · Alavaara · Allavaara · Arro · Avvakko · Björkberget · Bönträsk · Dokkas · Fjällnäs · Flakaberg · Gällivare · Granhult · Grenselet · Grodberget · Hakkas · Härkmyran · Hornberg · Joentaus · Jutsavare · Kaalasluspa · Kääntöjärvi · Kaartijärvi · Kaartirova · Kaitum · Kattån · Keskijärvi · Killingi · Kilvo · Kilvokielinen · Koskivaara (Nattavaara) · Koskivaara (Skröven) · Koskullskulle · Kuolpa · Leipojärvi · Liikavaara · Lillsaivis · Linaälv · Malmberget · Mäntyvaara · Mårdudden · Markitta · Mettä Dokkas · Moskojärvi · Mukkavaara · Muorjevaara · Nattavaara · Nattavaara By · Neitiskaite · Neitisuanto · Nilivaara · Njarka · Norsivaara · Pahtopalo · Pålkem · Palo · Palohuornas · Pauki · Polcirkeln · Puoltikasvaara · Purnu · Purnuvaara · Raatukkavaara · Rantavaara · Ripats · Ruutti · Saanio · Sadjem · Saivorova · Sakajärvi · Sammakko-Lillberget · Sangervaara · Särkivaara · Sarvisvaara · Satter · Sjisjka · Skaulo · Skröven · Solberget · Soutujärvi · Storberget · Storsaivis · Stråberget · Suorvanen · Tidnokenttä · Tjautjas · Torasjärvi · Torrivaara · Ullatti · Urtimjaur · Vähävaara · Valtio · Vassaraträsket · Vettasjärvi · Vuottas · Yrttivaara
# Manzonia epima

Manzonia epima is een slakkensoort uit de familie van de Rissoidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Dall & Simpson.
# Ergasticus

Ergasticus is een geslacht van krabben uit de familie Inachidae. De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1882 door Alphonse Milne-Edwards.
Het geslacht is monotypisch met als enige soort Ergasticus clouei A. Milne-Edwards, 1882.
Edward John Miers beschreef in 1886 een nieuwe soort die hij tot dit geslacht rekende als Ergasticus naresi maar deze is later naar het geslacht Pleistacantha verplaatst als Pleistacantha naresii.
De naam Ergasticus komt van het Grieks voor "werker" (travailleur in het Frans) en verwijst naar het Franse onderzoeksschip Travailleur. E. clouei werd namelijk ontdekt tijdens een expeditie met dit schip in 1881.

## Soort

* Ergasticus clouei A. Milne-Edwards, 1882
* ↑ Alphonse Milne-Edwards. "Rapport sur les Travaux de la Commission chargée par M. le Ministre de l'Instruction Publique d'étudier la Faune Sous-Marine dans les grandes profondeurs de la Méditerranée et de l'Océan Atlantique (1882), blz. 13