OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Westermannia tamsi

Westermannia tamsi is een vlinder uit de familie van de visstaartjes (Nolidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door van Eecke.
# Wil Fruytier

Wil Fruytier, geboren als Wilhelmina Elisabeth Maria van der Lande (14 januari 1915 - Amsterdam, 13 juni 2007) was een Nederlands textielkunstenaar die woonde en werkte te Amsterdam.
Ze was vooral productief tussen 1950 en 1980. Ze geldt als een van de pioniers van de textielkunst. Oorspronkelijk maakte ze geweven gobelins. Het sterkst zijn haar touwkleden gemaakt van ruwe kabels. Ze noemde zich "textielarchitect", omdat ze met haar grote kleden een ruimtelijke creatie beoogde.
In 1961 nam ze met lappendekens deel aan de Biënnale in Venetië.
Haar werk is vertegenwoordigd in de collecties van onder andere: TextielMuseum, de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed (Amersfoort/Rijswijk), Delta Lloyd Amsterdam, TU Eindhoven, Bouwfonds kunstcollectie.

## Privéleven

Wil Frutier werd geboren op 14 januari 1915 te Deventer als oudste kind in een rooms-katholiek gezin van 7 kinderen. Ze was de dochter van fabrikant-koopman Antonius (Anton) Lebuïnus Maria van der Lande (1890-1981) en Elisabeth Maria Antonia van den Bogaert (1892-1971). Anton van der Lande leidde onder andere het Helmondse textielbedrijf Hatéma in de jaren dertig. Op haar vijftiende ging Fruytier twee jaar naar het katholieke meisjespensionaat Notre Dame des Anges in Ubbergen. Ze trouwde op 9 november 1940 met de jurist Pieter Fruytier, zoon van Leonardus Albertus Fruytier, vroegere gouverneur van Curaçao. Uit het huwelijk, op 21-12-1966 ontbonden, werden 3 dochters geboren. Vanaf de begin jaren zeventig had Fruytier een latrelatie met architect Ben Kraaijvanger.

## Carrière

In haar jonge jaren tekende en schilderde Wil Fruytier veel. In 1957 begon Fruytier als autodidact met het maken van lappenkleden, waarbij ze in eerste instantie lappen in composities op een ondergrond lijmde. In hetzelfde jaar werd ze gevraagd een lappenkleed te exposeren in de Rotterdamse Kunstkring en dit werd de start van haar carrière. Een opdracht voor het ontwerpen van een gobelin in 1961 bracht haar in contact met het weven. Ze begon te experimenteren met het weven van verschillende materialen, zoals touw, katoen en polypropeen.
* http://w3.tue.nl/nl/diensten/daz/bestuurscommissies/kunstcommissie_tue/kunstbezit_tue/wandkleden_en_reliefs_muurschilderingen/wil_fruytier/
* ↑ Collectie online. TextielMuseum | TextielLab. Geraadpleegd op 10 oktober 2021.
* Biografisch Portaal: 00935679
* Gemeinsame Normdatei: 174368615
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 5733 4784
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 135795206
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 29674
* Virtual International Authority File: 194220299
* WorldCat (via VIAF): 194220299
# Wilke Durand

Wilke Durand (Den Haag, 15 december 1960) is een Nederlands actrice, voice-over en scenarioschrijfster.

## Loopbaan

Tussen 1980 en 1982 volgde Durand de Toneelacademie van Maastricht. In 1982 speelde zij de rol van Margot Frank in het toneelstuk Het Dagboek van Anne Frank, onder regie van Jeroen Krabbé. Landelijke bekendheid kreeg ze door haar rol als verpleegster Tessa van Loon in de populaire ziekenhuisserie Medisch Centrum West. Later speelde ze in de solovoorstelling Een avondje Germaine, waaraan ze zelf meeschreef. In 1992 speelde ze een rol in de korte speelfilm Screentest.
Tijdens het schrijven van dit toneelstuk ontdekte Durand haar passie voor schrijven. Uiteindelijk werd het script van haar solovoorstelling herschreven voor de film Lievelingskind. Niet veel later wilde de NCRV dat zij de jeugdserie Willie & Nellie ging schrijven. In samenwerking met actrice Nelleke Zitman schreef ze het script, en daarna besloot ze om samen met Zitman het duo Willie & Nellie zelf te gaan spelen. Uiteindelijk viel in 1999 na zesendertig afleveringen het doek.
Durand liet haar acteercarrière achter zich en besloot naar Los Angeles te gaan om haar schrijven te verbeteren. Onder leiding van Syd Field schreef ze haar eerste speelfilm. Op het Maurits Binger Film Instituut schreef ze het scenario voor Dance with Me, dat later Panna! zou gaan heten. Haar werk werd bekroond met een scenariosubsidie van het Nederlands Fonds voor de Film.

## Werk
### Actrice

* Planet Beauty televisie film - Mevr Hoogendoorn (2016)
* Heer & Meester - Willy Paardekooper (afl. De Debutante, 2014)
* Flikken Maastricht (2013, 2014)
* De co-assistent - Liesbeth Verstraeten (afl. Onverwachts bezoek, 2009)
* Baantjer - Sabine Brandsma (afl. De Cock en de moord om de moord, 1997)
* Willie & Nellie - Willie (1996-1999)
* Baantjer - Hermine Brandjes (afl. De Cock en de reclamemoord, 1995)
* Medisch Centrum West - Tessa van Loon (1990-1992)
* Parallax - Florence Cook (1989)
* Flodder - Barbara (afl. Onder hypnose, 1994)

### Toneel

* Het Dagboek van Anne Frank (regie: Jeroen Krabbé) - Margot Frank
* Amadeus (regie: Willem Nijholt)
* Een avondje Germaine (regie: Willeke van Ammelrooy)

### Schrijver

* Willie & Nellie (NCRV, 36 afleveringen)
* Sweet Betty
# Wilbur Shaw

Warren Wilbur Shaw (Shelbyville (Indiana), 31 oktober 1902 - Decatur (Indiana), 30 oktober 1954) was een Amerikaans autocoureur. Hij is drievoudig winnaar van de Indianapolis 500.

## Carrière

Shaw was na Louis Meyer de tweede autocoureur die de Indianapolis 500 drie keer won en de eerste rijder die twee overwinningen op rij behaalde. Hij won de race in 1937, 1939 en 1940 en werd ook drie keer tweede, in 1933, 1935 en 1938. Hij reed in totaal dertien keer de Indy 500, de laatste keer in 1941. Tussen 1942 en 1945 werd er niet geracet wegens de Tweede Wereldoorlog. Tijdens de oorlog was de Indianapolis Motor Speedway in verval geraakt en de eigenaar, Amerikaans autocoureur en gevechtspiloot Edward Rickenbacker wilde het circuit sluiten. Shaw ging dan op zoek naar mensen om het circuit te redden en vond zakenman Tony Hulman bereid om het circuit te redden. Shaw werd in 1945 aangesteld als president van de speedway en bleef dat tot aan zijn dood. De dag voor zijn 52ste verjaardag kwam hij om het leven tijdens een vliegtuigongeluk. In 1991 werd hij postuum opgenomen als lid van de International Motorsports Hall of Fame.

## Externe link

* (en) Shaw, motorsportshalloffame.com
# Western Forest Complex

Het Western Forest Complex is een gebied met 19 nationale parken en natuurreservaten, gelegen in Thailand en Myanmar. Het is de belangrijkste corridor voor het behoud van biodiversiteit in de regio en heeft een oppervlakte van 18.730 km². Daarmee is het een van de grootste beschermde gebieden in Zuidoost-Azië.
Het Western Forest Complex varieert van laaglanden tot de bergen van de Thaise hooglanden en de Dawna-Tenasserim heuvelrug.
Ecotoerisme wordt gestimuleerd met behulp van Tsjechische ontwikkelingshulpbijdragen.
# Wildalmrotkopf

De Wildalmrotkopf is een berg in de deelstaat Salzburg, Oostenrijk. De berg heeft een hoogte van 2517 meter.
De Wildalmrotkopf is onderdeel van het Steinernes Meer, dat weer deel uitmaakt van de Berchtesgadener Alpen.
# Willemsparkweg 15

Willemsparkweg 15, Amsterdam is een gebouw aan de Willemsparkweg in Amsterdam-Zuid.
Het gebouw is gekoppeld aan Willemsparkweg 13 en die werden rond 1886 gebouwd naar ontwerp van architect Hendrik Jan Wigman. Wigman was actief in de buurt, zo is zijn werk ook terug te vinden op Willemsparkweg 29-35 (Huis Galesloot), dat gemeentelijk monument is. Beide complexen verrezen aan de Parkweg in Nieuwer-Amstel, die in 1889 in bezit kwam van gemeente Amsterdam en een nieuwe straatnaam kreeg: Willemsparkweg. Zoals destijds gebruikelijk werd het opgeleverd in de eclectische bouwstijl met souterrain, twee woonetages en een zolderruimte. In de “puntgevels” is anno 1886 te lezen. Aandacht verdient ook de hijsbalk, hier in de vorm van een ijzeren sierwerk.
De panden werden vermoedelijk in de jaren twintig grondig verbouwd. De buurt had namelijk behoefte aan winkels; bovendien is de stijl van de verbouwde voorgevel van huisnummer 13 uitgevoerd in die van de Amsterdamse school, een bouwstijl die toen gangbaar was. Er kwamen twee uit de kluiten gewassen winkels in en de voorgevels werden onherkenbaar verbouwd. Op het adres zat in 1925 een boekhandel, die failliet ging. Nieuwe huurder was het atelier van vioolbouwer Max Möller. Het bedrijf zou er in drie generaties lang tot 2006 gevestigd blijven. Een gapertje verwijst nog naar het gebruik. In 2006 nam Andreas Post, ook vioolbouwer de bedrijfsruimte in gebruik, het gapertje kon blijven hangen.
* ↑ Beeldbank Amsterdam: Willemsparkweg 13-15, bouwtekening
* ↑ Monumenten Inventarisatie Project (geraadpleegd 24 maart 2021
* ↑ De Telegraaf, 15 augustus 1925, verhuisbericht
# Wilfried Vancraeynest

Wilfried Vancraeynest (Heule, 9 februari 1923 - Tielt, 31 mei 1979) was een Vlaams medicus en schrijver.

## Levensloop

Vancraeynest was een zoon van de verzekeringsmakelaar Georges Vancraeynest (1897-1965) en van Alice Kimpe. Hij promoveerde tot doctor in de geneeskunde aan de Katholieke Universiteit Leuven en werd internist in het ziekenhuis van Tielt. Hij trouwde met Marie-Anne (Inette) Guilbert en ze hadden een zoon en een dochter.
Naast zijn beroepsbezigheden, werd hij een gewaardeerd dichter. Vanaf 1970 verschenen gedichten van hem in het Nieuw Vlaams Tijdschrift en in Dietsche Warande en Belfort. Daarna verschenen vier dichtbundels, postuum aangevuld met een bundel nagelaten gedichten. Zijn poëzie werd door Joris Gerits beschreven als een kwalitatief hoogstaand dichterlijk oeuvre.
Hij was pas zesenvijftig toen hij overleed, na een ziekte die hij twee jaar eerder zelf had gediagnosticeerd.

## Publicaties

* Zo schadeloos aanwezig, poëzie, Orion, 1972.
* Dwalend als een lange zenuw, Orion, poëzie, 1973.
* Van water waarop drinkbaar staat, Orion, poëzie, 1974.
* De wind ten behoeve, poëzie, Orion, 1976.
* Mijn ogen een varende schaduw, WPG uitgevers, 1980.

## Literatuur

* Gwy MANDELINCK, De verdichte verwondering. Wilfried Vancraeynest, VWS-cahiers nr. 82, 1979.
* Joris GERITS, Dichters op de drempel van '80, in: Streven, 1982.
* Fernand BONNEURE, Wilfried Vancraeynest, in: Lexicon van West-Vlaamse schrijvers, Deel I, Torhout, 1984.
# Westerville

Westerville is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Ohio, en valt bestuurlijk gezien onder Delaware County en Franklin County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 35.318. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 34.971, een daling van 347 (-1,0%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 32,1 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 12 km rond Westerville.

## Geboren

* Kaleb Wesson (1999), basketballer

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Westerville op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Westerveld

Westerveld kan verwijzen naar:
* Westerveld (gemeente), gemeente in de provincie Drenthe
* Westerveld (begraafplaats), begraafplaats in de gemeente Velsen, Noord-Holland
* Park Westerveld, park in Arnhem
* Westerveld (natuurgebied), natuurgebied bij Hilversum
Nederlandse personen met de achternaam Westerveld:
* Evert Pieter Westerveld, marine-officier en politicus
* Johan Hendrik Westerveld, militair en verzetsstrijder
* Mies Westerveld, politicus
* Sander Westerveld, voetballer
* Lisa Westerveld, politica
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Westerveld en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Willem Wilminkprijs

De Willem Wilminkprijs is een prijs voor het beste kinderlied. De prijs wordt jaarlijks uitgereikt aan de maker(s) van een lied voor kinderen/jongeren in de basisschoolleeftijd. Met de prijs wordt aandacht gevraagd voor het Nederlandse kinderlied en met name de plaats die het kinderlied inneemt in het jeugdtheater.
De prijs is vernoemd naar de schrijver en dichter Willem Wilmink.
Initiatiefnemers voor de prijs zijn: Stichting Enschede Promotie en de Stichting Willem Wilminkfestival. Het idee voor de prijs is afkomstig van kinderboekenschrijvers Koos Meinderts en Sjoerd Kuyper. Vanaf het begin is de productie in handen van Wilminktheater en Muziekcentrum Enschede en wordt de prijs mede mogelijk gemaakt door Buma Cultuur.
De prijs bestaat uit een geldbedrag van € 5.000,- (waarvan € 4.000,- ten goede komt aan de tekstdichter en € 1.000,- aan de componist), een oorkonde en een beeld dat een luisterende schrijver voorstelt, ontworpen en vervaardigd door beeldend kunstenaar Helga Kock am Brink uit Enschede.

## Winnaars

| jaar | lied | tekstdichter | toondichter | aantekening |
| 2010 | Opa | Hans Kuyper | Mattie Poels | kinderjuryprijs |
| 2010 | Onberispelijk | Ted van Lieshout | Oene van Geel | |
| 2012 | Roodkapje | Marjet Huiberts | Benaïssa Linger | kinderjuryprijs |
| 2012 | Maite Maria | Koos Meinderts | Thijs Borsten | |
| 2014 | Op de markt | Floortje Schoevaart | Henny Vrienten | |
| 2016 | Snap je? Optellen van breuken | Jan Beuving | Akwasi | |
| 2018 | Kilo, pond en ons | Katinka Polderman | Kenny B | |
| 2019 | Kijk Eens Wat Ik Kan | Jeroen Schipper | Jeroen Schipper | |
| 2020 | Geen uitreiking | Geen uitreiking | Geen uitreiking | Geen uitreiking |
| 2021 | Stotteren | Typhoon | Typhoon | |
| 2022 | Give me some skin | Jurrian van Dongen | Keez Groenteman | gezongen door Maarten Heijmans, Rop Verheijen en Jesse Mensah |
| 2023 | Een soort van | Jurrian van Dongen | Peter van de Witte | gezongen door Marie-Mae van Zuilen |
| 2024 | Je weet dat je wat mist | Jurrian van Dongen | Jan Groenteman en Keez Groenteman | gezongen door Jesse Mensah |

### Willem Wilminkpublieksprijs

| jaar | lied | tekstdichter | toondichter | aantekening |
| 2021 | Ziekenhuis | Jurrian van Dongen | Rutger de Bekker | gezongen in Het Klokhuis door Maarten Heijmans |
| 2022 | De machinist | Robert Ramaker | Robert Ramaker | |
| 2023 | Groente of Fruit | Rob Janssen, Gijs Pouwels, Adriaan van de Polder | Gijs Pouwels |
| 2024 | Pittig | Gerson Main, Daan Faber, Dio en Marnix Dorrestein | Marnix Dorrestein, Daan Faber, Azim Inami |

### Buma Kindermuziekprijs

| jaar | tekstdichter | aantekening |
| 2022 | Dirk Scheele | oeuvreprijs |
| 2023 | Ernst, Bobbie en de rest | oeuvreprijs |
| 2024 | Herman van Veen | oeuvreprijs |
# Willow Brook Golf Course

Willow Brook Golf Course is een golfbaan in Albertville, Verenigde Staten. De golfbaan heeft 18 holes en heeft een par van 72 slagen. Willow Brook Golf Course is opgericht in 1998.
# Willow

Willow (Engels voor wilg) kan verwijzen naar:
* Willow (band), een Belgische rockband
* Willow (film), een fantasyfilm uit 1988
* Willow (lied)
* Willow (scooter), een Brits historisch scootermerk
* Willow Rosenberg, een personage in Buffy the Vampire Slayer (televisieserie)
Plaatsen in de Verenigde Staten:
* Willow (Alaska)
* Willow (Oklahoma)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Willow en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Wim Dielissen

Wim Dielissen (Heeswijk, 17 juni 1926 - Eindhoven 7 januari 2002) was een Nederlands wielrenner.
Dielissen won in 1950 het Nederlands kampioenschap voor amateurs. In 1951 werd hij prof wat hij tot 1955 zou blijven. In zijn eerste profjaar nam Dielissen deel aan de Ronde van Frankrijk, hij moest deze ronde na de zevende etappe verlaten nadat hij buiten tijd was binnen gekomen.

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| 1951 | | buiten tijd | |
# Wim Dik

Wim Dik (Rotterdam, 11 januari 1939 – Helvoirt, 19 juni 2022) was een Nederlands politicus en bestuurder. Bij het grote publiek was hij vooral bekend als de voorzitter van de Raad van Bestuur van de PTT, later KPN.

## Biografie

Na zijn middelbare school studeerde hij elektrotechniek aan de Technische Hogeschool in Delft. Hierna studeerde hij nog enkele jaren economie aan de Nederlandse Economische Hogeschool in Rotterdam (de huidige Erasmus Universiteit Rotterdam).
Na zijn militaire dienstplicht trad Dik in 1964 in dienst van Unilever. In 1978 werd hij directeur van het soep- en vleeswarenbedrijf van Unilever in Oss. Hiernaast was hij actief binnen D'66. Halverwege de jaren zeventig was hij vicevoorzitter van de partij, later werd hij voorzitter van het bestuur van de Stichting Wetenschappelijk Bureau D'66.
Dik bleef drie jaar directeur van Unox in Oss, totdat hij in 1981 door D'66 werd gevraagd om staatssecretaris van Economische Zaken te worden in het kabinet-Van Agt II en aansluitend het kabinet-Van Agt III. Deze functie, waarin hij was belast met de exportbevordering, vervulde hij ruim een jaar. Toen het kabinet viel, keerde Dik terug naar Unilever, waar hij 4P Drukkerij Reclame in Rotterdam ging leiden. In 1985 werd hij voorzitter van de Nederlandse Unilever Bedrijven. In 1988 vroeg het kabinet hem de verzelfstandiging van het Staatsbedrijf der PTT ter hand te nemen, als opvolger van Cor Wit.
Dik beoogde Koninklijke PTT Nederland, zoals het bedrijf zou heten bij de beursgang in 1994, om te vormen van een ambtelijke organisatie naar een commercieel bedrijf. Het postbedrijf (TPG Post) werd in 1998 afgesplitst en het overblijvende PTT Telecom ging verder als Koninklijke KPN. Dik restte de leiding van dit telecombedrijf. Koninklijke KPN kocht onder andere het Duitse telecombedrijf E-Plus. Het was de periode van de grote ICT-bloei en het aandeel KPN steeg eind februari 2000 op de effectenbeurs naar 133,50 euro.
In maart 2000 trad Dik af bij Koninklijke KPN. Hij werd opgevolgd door Paul Smits. De prijs van het aandeel KPN, die na het aftreden van Dik nog verder steeg (147,95 euro op 10 maart 2000), zakte naar 46,85 euro op 30 juni 2000 en kelderde verder naar 12,26 euro op 29 december 2000. Zijn succes bleek zeer kortstondig te zijn geweest.
Dik werd in 1999 hoogleraar Management van ICT-georiënteerde organisaties aan de Technische Universiteit Delft. Zijn hoogleraarschap eindigde in 2006.
Wim Dik overleed in juni 2022 op 83-jarige leeftijd.

## Necrologie

* Raoul du Pré, 'Wim Dik (1939-2022). De man die de oude PTT klaarstoomde voor de vrije markt', de Volkskrant, donderdag 23 juni 2022, p. 31
* ↑ Wim Dik overleden. Digitaal plein voor de gemeente Vught op Vught.nu. Geraadpleegd op 21 juni 2022.
* ↑ Ir. W. (Wim) Dik. Parlement.com. Geraadpleegd op 22 juni 2022.
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9053 9570
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 091407214
* Parlement.com: vg09lln8i4zo
* Virtual International Authority File: 284188119
* WorldCat (via VIAF): 284188119
# Wet tot teruggave cultuurgoederen uit bezet gebied

De Wet tot teruggave cultuurgoederen uit bezet gebied was een Nederlandse wet betreffende cultureel erfgoed uit tijdens een gewapend conflict bezet gebied die geldigheid had van 8 maart 2007 tot en met 30 juni 2016. Op 1 juli 2016 werd de wet vervangen door de Erfgoedwet, die ook enkele andere eerder geldige wetten en regelingen verving. Feitelijk was de wet met terugwerkende kracht geldig tot 1959 doordat het een relatie had met UNESCO-verdrag 1954.
De wet werd ingediend op 20 juni 2005. In het kort kwam de wet erop neer, dat het verboden was om cultuurgoederen Nederland binnen te brengen die afkomstig waren uit een bezet gebied, of om dit soort cultuurgoederen in bezit (onder zich) te hebben.
Indien er kosten aan de inbewaringneming van de genoemde cultuurgoederen verbonden waren, konden deze gedeeltelijk of geheel verhaald worden op de persoon die in overtreding was. Hieraan zouden zo nodig een dwangbevel en deurwaarder te pas kunnen komen.
Een voorbeeld waar deze wet van toepassing was betrof de teruggave door Nederland in 2013 van vier iconen aan Cyprus.

## Externe links en bronnen

* https://www.eerstekamer.nl/wetsvoorstel/30165_wet_tot_teruggave
* http://wetten.overheid.nl/BWBR0021656/2008-08-01
* ↑ https://web.archive.org/web/20140311231503/http://unesco.nl/sites/default/files/dossier/minocw_erfgoed_nl_download_v2_0.pdf?download=1
* ↑ Cultuurgoederen op drift. Over de wijzen van terugvordering van onrechtmatig ingevoerde cultuurgoederen in het Nederlandse rechtssysteem, Martha Visser, Masterscriptie privaatrecht UvA, 2 augustus 2014, http://dare.uva.nl/cgi/arno/show.cgi?fid=544904
# Windows Essentials

Windows Essentials (eerder Windows Live Essentials en Windows Live Installer) was een gratis softwarepakket van Microsoft dat bestaat uit een e-mail-, chat-, foto- en blogprogramma. De programma's zijn geïntegreerd met Microsofts internetdiensten van Windows Live. Windows Essentials is beschikbaar als download via de website van Windows Live voor Windows 7 en Windows 8. In Windows 7 is het voornamelijk bedoeld als vervanging voor Windows Movie Maker en Windows Photo Gallery, die niet langer meegeleverd worden. De gebruiker kan in het installatieprogramma selecteren welke programma's hij wil downloaden en installeren.
De meest recente versie van Windows Essentials is Windows Essentials 2012. Deze versie is enkel geschikt voor Windows 7 en Windows 8 en niet meer voor Windows XP of Windows Vista. Officieel wordt er ook geen ondersteuning geboden voor Windows 8.1 en Windows 10.

## Software

De laatste versie van Windows Essentials 2012 (16.4.3528.0331) kwam uit in april 2014. Volgende programma's zijn inbegrepen:
* Windows Live Mail
* Windows Live Messenger
* Windows Movie Maker
* Windows Photo Gallery
* Microsoft OneDrive
* Microsoft Office Outlook Connector
* Microsoft Office Live Add-in
* Microsoft Silverlight
Het programma wordt automatisch gedownload als je een van bovenstaande programma's kiest. De applicaties van Windows Live worden ondersteund door de 64 bitversies van Windows 7 en Windows 8.

## Externe link

* Officiële website
# Wilhelminalinde

De Wilhelminalinde is een gemeentelijk monument aan de Burgemeester Grothestraat in Soest in de provincie Utrecht.
De lindeboom staat op de hoek Burgemeester Grothestraat-Van Weedestraat-Korte Brinkweg. Om de boom staat een smeedijzeren hek met vierkante spijlen. De hoekpalen zijn aan de bovenzijde voorzien van decoraties. Een van de zijden bestaat uit een draaihek waarop een kroon met banderol is aangebracht. Hierop staat de tekst Wilhelmina-linde. Het is een herinnering aan de inhuldiging van koningin Wilhelmina in 1898. Sinds de vernieuwing van de Van Weedestraat in 2013 is een nieuw hek om de boom geplaatst.
In 2011 is er een stek van de boom genomen. Nadat de boom in 2013 gedeeltelijk was omgevallen, is deze vervangen door de opgekweekte stek. De nieuwe boom werd geveld door de storm van 25 juli 2015.
* Hek rond de Wilhelminalinde
* Na de storm van 25 juli 2015
# Wilhelminalaan 26

Wilhelminalaan 26 is een gemeentelijk monument in de gemeente Soest in de provincie Utrecht.
Het witgepleisterde huis werd ontworpen door bouwkundige Bourdrez uit Den Haag. Het pand is witgepleisterd en heeft een met riet gedekt mansardedak. De gevel is asymmetrisch met links een erker. Er is een aanbouw tegen de rechtergevel, waar ook de tweede toegangsdeur zich bevindt.