OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ptinus interruptus

Ptinus interruptus is een keversoort uit de familie klopkevers (Ptinidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1857 gepubliceerd door John Lawrence LeConte.
# Sybra pseudosignata

Sybra pseudosignata is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Breuning.
# Indotipula audcentiana

Indotipula audcentiana is een tweevleugelige uit de familie langpootmuggen (Tipulidae). De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Plaxiphora (Mercatora) mercatoris

Plaxiphora (Mercatora) mercatoris is een keverslakkensoort uit de familie van de Mopaliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Leloup.
# Pholenota spatulifera

Pholenota spatulifera is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Miraciidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Vervoort.
# Ibsan

Ibsan (Hebreeuws: אִבְצָן) was volgens Rechters 12:8-10 in de Hebreeuwse Bijbel de tiende rechter over de Israëlieten. Hij volgde Jefta op en was zeven jaar rechter. Toen hij stierf werd hij begraven te Bethlehem. Sommige Bijbelwetenschappers menen dat dit in Bethlehem in Galilea was en niet in het veel bekendere Bethlehem-Efrata, de geboorteplaats van koning David. De Talmoed echter identificeert Ibsan met Boaz uit het Bijbelboek Ruth, een inwoner van Bethlehem-Efrata.
Hij werd opgevolgd door Elon.
# Lateolabrax

Lateolabrax is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van Aziatische zaagbaarzen (Lateolabracidae).

## Soorten

* Lateolabrax japonicus (Cuvier in Cuvier and Valenciennes, 1828) – Japanse zeebaars
* Lateolabrax latus (Katayama, 1957)
* ↑ (en) Lateolabrax. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Sint-Martinuskerk (Westrem)

De Sint-Martinuskerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Wetteren behorende plaats Westrem, gelegen aan de Westremstraat 1.

## Geschiedenis

De vroegste schriftelijke melding van een kerk in Westrem is van 1145, toen bevestigd werd dat het patronaatsrecht van de kerk aan de Gentse Sint-Pietersabdij toebehoorde. Er was toen een romaans zaalkerkje waarvan het kerkschip, opgetrokken in Lediaanse steen, nog bewaard is gebleven. Op de plaats van het koor werd omstreeks 1300 een toren opgetrokken waar in de 15e eeuw aan de zuidzijde een kapel tegenaan werd gebouwd, alles eveneens in Lediaanse steen.
In de 16e eeuw werd de toren verhoogd en ook het laatgotisch koor werd toen gebouwd. In 1595 brandde het schip en de zuidelijke transeptarm af. Wederopbouwactiviteiten volgden van 1602-1614. De noordelijke transeptarm is 17e-eeuws en gebouwd in baksteen en zandsteen. In 1752 werd het schip van een stucplafond voorzien. Uit de tweede helft van de 18e eeuw is onder meer het portaal in Lodewijk XVI-stijl, gebouwd in blauwe hardsteen. Restauratie van de kerk vond onder meer plaats in 1902 en 1971.

## Gebouw

Het betreft een georiënteerde kruiskerk met een vieringtoren op vierkante plattegrond. De kerk heeft een vijfzijdig afgesloten koor en twee ongelijke transeptarmen.

## Interieur

Het interieur wordt overkluisd door een vlakke gepleisterde zoldering.
De kerk bezit een 19e-eeuws schilderij van de Kruisafneming, mogelijk van de hand van Bruno Boucquillon en een kopie van een schilderij van Peter Paul Rubens. De Marteling van de Heilige Laurentius is een schilderij door Anselmus van Hulle uit 1632. Uit de 17e eeuw zijn de schilderijen Onze-Lieve-Vrouw en Jezuskind schenken een rozenkrans aan de heiligen Dominicus Guzman en Hyacinthus Odrowac en Marteling van Heilige Hippolytus soldaat of cipier.
De beelden in de kerk zijn 19e-eeuws. Het hoofdaltaar is 18e-eeuws, het zuidelijk Sint-Laurentiusaltaar is 17e-eeuws. Het noordelijk zijaltaar is gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw en het Heilig Kruis.
De lambrisering in het koor is van omstreeks 1750. De communiebank is uit de eerste helft van de 18e eeuw, evenals de biechtstoel. Het Van Peteghemorgel is van 1790.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Ptilodactyla acuta

Ptilodactyla acuta is een keversoort uit de familie Ptilodactylidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Johnson & Freytag.
# Sybra pulla

Sybra pulla is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Breuning.
# Instituto Nacional de Biodiversidad

Het Instituto Nacional de Biodiversidad (INBio) van Costa Rica is een internationaal bekend onderzoeksinstituut dat zich bezighoudt met het beschrijven en beschermen van de biodiversiteit van Costa Rica. De zeer grote entomologische collectie met meer dan 3 miljoen specimina en tienduizenden soorten is vermaard.
# Plaxiphora (Plaxiphora) boydeni

Plaxiphora (Plaxiphora) boydeni is een keverslakkensoort uit de familie van de Mopaliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Murdoch.
# Caradrina katherina

Caradrina katherina is een vlinder uit de familie uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1947 door Wiltshire.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# InFocus

InFocus was een Nederlands televisieprogramma, verzorgd door de Nederlandse Moslim Omroep (NMO). Wekelijks werd er in de vorm van reportages over de achtergronden bij de actualiteit rond de islam en moslims in Nederland ingegaan op de huidige positie van de moslims en de islam in Nederland. De eerste aflevering werd uitgezonden op zondag 11 januari 2004. Het onderwerp in die uitzending was "De Islamitische Zuil in Nederland? Een must of een gevangenis?" In 2010 ging de Nederlandse Moslim Omroep failliet en kwam er een einde aan het programma.
# Leioproctus clarki

Leioproctus clarki is een vliesvleugelig insect uit de familie Colletidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Cockerell.
# Sint-Martinuskerk (Wessum)

De rooms-katholieke parochiekerk Sint-Martinus is een monumentaal kerkgebouw aan het Kirchplatz te Wessum, een Ortsteil van Ahaus in de Kreis Borken (Noordrijn-Westfalen). De gemeente fuseerde op 25 mei 2015 met de Sint-Andreasgemeente van Wüllen en vormt tegenwoordig de gemeente Sint-Andreas en Martinus.

## Geschiedenis

De kerk was een oorspronkelijk aan Maria en Martinus gewijd kerkgebouw en werd als eigenkerk op het hof van de graven van Cappenberg gebouwd. In 1188 wordt de parochie voor het eerst genoemd.
De huidige parochiekerk werd van zandsteen gebouwd en betreft een eenvoudige, gotische hallenkerk. De zadeldaktoren bezit karakteristieke trapgevels en wordt bekroond met een dakruiter. De beide trapgevels en de in zandsteen gemetselde wijzerplaat uit 1520 duiden op een latere vernieuwing van de toren na een zware brand. In 1899 werd de kerk met een oostelijk travee en tot een drieschepige hallenkerk vergroot. Daarbij werd de laatgotische stijl van het gebouw gerespecteerd en bleven het zuidelijke portaal met het daarboven liggende fraai vormgegeven maaswerkraam bewaard.
In maart 1945 werd de kerk tijdens een luchtaanval zo zwaar beschadigd, dat de erediensten voor een bepaalde tijd moesten worden verplaatst naar het parochiehuis.
Een sacristie werd in 1971 toegevoegd.

## Inrichting

* Het neogotische hoogaltaar werd in 1915 gebouwd.
* De laatgotishe sacramentsnis werd in 1971 gerestaureerd.
* Het achthoekige doopvont uit de bouwtijd van de kerk is versierd met maaswerk.
* De in het kerkschip hangende dubbelmadonna is van hout en uit het einde van de 15e eeuw. Eén helft werd gereconstrueerd.
* In de toren hangen drie middeleeuwse klokken. Op de klok uit 1360 werd het hoofd van Christus ingekerfd. De klokken uit 1496 en 1499 werden door Geert van Wou gegoten.
* De passiezuil dateert uit de vroege 16e eeuw en staat tegenwoordig in de kerk om de zuil tegen weersinvloeden te beschermen. De parochie liet in 1991 een grotere replica van vier meter hoog maken die op het kerkplein staat opgesteld.
# Psyllaephagus compactus

Psyllaephagus compactus is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Alexandre Arsène Girault.
# Sushruta

Sushruta (ook Susruta) (5e eeuw n.Chr.) was een Indiase arts en leermeester aan de medische school van Benares. Hij is bekend vanwege zijn werk, de Sushruta Sanhita, dat de basis vormt van de Ayurveda.
Hierin borduurde Sushruta verder op het gebruik van kruiden, aangevuld met nieuwe kennis over therapieën. Hij deed hierin magische en mythologische vermeldingen en in de ogen van de moderne geneeskunde dwaze voorschriften. Maar zijn geschriften wijzen op een rationele geest en een grote ervaring op het gebied van heelkunde. Sushruta's medische geschriften omvatten 184 hoofdstukken, waarin 1120 kwalen worden omschreven, waaronder lichamelijke en psychische aandoeningen. Tevens omschrijft zijn werk 125 geneeskundige instrumenten, 300 procedures, en verdeeld het de menselijke geneeskunst in 8 categorieën: kāyācikitsā (interne geneeskunde), śalyacikitsā (chirurgie), śālākyacikitsā (oog-, oor-, neus-, en keelaandoeningen), kaumārabhṛtya (pediatrie), bhūtavidyā (geestelijke geneeskunde), agada tantra (toxicologie), rasāyana (ouderdom), en vājīkaraṇa (vruchtbaarheid, vooral voor mannen).
In de tijd van Sushruta gold een verbod op dissectie uitgevaardigd door de priesters. Sushruta omzeilde dit verbod door een lijk in een kooi onder te dompelen in een rivier. Na zeven dagen was het lijk voldoende ontbonden om dit zonder dissectie om de inwendige organen te verwijderen en te bestuderen.
Sushruta beschreef verschillende heelkundige ingrepen, zoals een keizersnede om het leven van moeder en kind te redden en een rhinoplastie waarbij gebruik werd gemaakt van een huidflap van het voorhoofd om een verdwenen neus te reconstrueren. Verder beschreef hij hoe zwarte mieren kunnen worden gebruikt als hechtmiddel van een doorgesneden darm. De arts liet de mieren zich vastbijten langs het snijvlak van de darm en brak dan met zijn nagel het lichaam van de mier af. De monddelen van de mier deden zo dienst als hechthaak.
* ↑ Deze tijdsaanduiding is betwist. Sommigen situeren zijn werk voor onze tijdrekening.
* ↑ De geneeskunde in kronieken, II, De oosterse periode, HMG, 1988
# Ibrahima Niasse

Baye Ibrahima Niasse (Dakar, 18 april 1988) is Senegalese voetballer die bij voorkeur als middenvelder speelt.
1 Zniti · 2 Douik · 4 Gael Ngah · 5 Moutouali · 6 Ngoma · 7 Islah · 8 Al-Warfali · 10 Benhalib · 11 Jabroun · 12 El Haddaoui · 13 Benoun · 15 Haddad · 17 Ahadad · 18 Hafidi · 19 Malango · 20 Jbira · 21 Rahimi · 22 Bouamira · 25 Boutayeb · 30 Nanah · 55 Achchakir · 96 Arjoune · 98 El Wardi · Coach: vacant · Assistent-coach: Safri
# Celama indefinita

Celama indefinita is een vlinder uit de familie van de visstaartjes (Nolidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1948 door Walter Roepke.
Deze vlindersoort werd in 1934 verzameld op de vulkaan Tanggamus in zuidelijk Sumatra door Maurits Lieftinck en Lambertus Johannes Toxopeus.
* ↑ Beccaloni, G.W., Scoble, M.J., Robinson, G.S. & Pitkin, B. (Editors). (2003). The Global Lepidoptera Names Index (LepIndex). (Geraadpleegd maart 2013).
* ↑ W. Roepke. "Lepidoptera Heterocera from the summit of Mt. Tanggamus, 2100 m, in Southern Sumatra." Tijdschrift voor entomologie vol. 89 (1946), blz. 210
# Caradrina leucopis

Caradrina leucopis is een vlinder uit de familie uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door Hampson.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Leioproctus coloratipes

Leioproctus coloratipes is een vliesvleugelig insect uit de familie Colletidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Cockerell.
# Sint-Martinuskerk (Westerende)

De Sint-Martinuskerk (St.-Martins-Kirche) is een luthers kerkgebouw in Westerende-Kirchloog in de gemeente Ihlow, circa zes kilometer ten zuidwesten van de Oost-Friese Kreisstadt Aurich in de Duitse deelstaat Nedersaksen. Sinds de jaren 1990 draagt de kerk de naam van Martinus van Tours, terwijl voordien de kerk geen naam had.

## Bouw

De bakstenen kerk werd vermoedelijk rond de tweede helft van de 13e eeuw gebouwd. Het betreft een zaalkerk met een apsis en vlak houten plafond. De hoofdingang bevindt zich in de westelijke muur. Het oude noordelijke portaal is dichtgemetseld, terwijl het zuidelijke portaal sinds enige jaren weer is heropend. In de zuidelijke muur bevonden zich oorspronkelijk twee naast elkaar liggende hagioscopen, maar deze zijn tegenwoordig buiten ook dichtgemetseld.

## Interieur

Het oudste voorwerp in de kerk is het romaanse doopvont. Op grond van de eenvoudige vorm met vier gezichten op de kanten stamt het vermoedelijk uit de 12e of 13e eeuw.
De barokke houten kansel van 1737 stamt uit het atelier van de school van Andreas Schnörwange. Een beeld van Mozes draagt de kuip, die tussen de gedraaide zuiltjes versierd is met de beelden van de vier evangelisten en de apostel Paulus.
Het orgel werd in 1793 door Johann Friedrich Wenthin gebouwd en in 1885 door Johann Diepenbrock van de oostelijke naar de westelijke kant van de kerk verplaatst en bij die gelegenheid verbouwd en veranderd. In 1959 werd de dispositie door Alfred Führer uit Wilhelmshaven opnieuw gewijzigd en enigszins conform de klank van Wenthin teruggebracht. Het instrument bezit 15 registers op één manuaal en pedaal. Zeven registers van het orgel van Wenthin bleven bewaard, waaronder de frontprincipaal, twee registers zijn van Diepenbrock en zes van Führer.

#### Altaar

Het altaar van Jacob Cröpelin werd in de renaissancestijl uitgevoerd. Het werd door de predikant Hermann de Werve in diens jaar van overlijden in 1652 geschonken.
* Het centrale schilderij stelt de zalving van de voeten van Jezus door de zondares in het huis van de farizeeër Simon (Lucas 7: 36-50) voor.
* Het daarboven gelegen deel stelt het Avondmaal voor. Het wordt omlijst door twee gemarmerde zuilen de woorden uit Johannes 6: en Romeinen 4: 25.
* Het derde en kleinste schilderij is een voorstelling van de Kruisiging, dat ook hier wordt geflankeerd door zuiltjes.
* De top van het altaar bestaat uit een groep van drie beeldjes. In een driehoek geflankeerd door de beeldjes van de dood en de duivel is het eeuwige vuur te zien. Daarboven, op het hoogste deel van het altaar, staat op een kogel met een slang een beeldje van Christus, Die zowel de dood als duivel heeft overwonnen.

## Klokkentoren

Zoals bij veel Oost-Friese kerken hangen de klokken in een vrijstaande toren. Hier bevinden zich drie klokken, a-, g- fis-gestemd. De fis-klok overleefde de klokkenroof van de Tweede Wereldoorlog. De a- en g-klokken werden in deze tijd daarentegen omgesmolten en tot granaathulzen verwerkt. Ze werden in 1965 door nieuwe klokken vervangen, die op 10 oktober 1965 werden ingewijd.
# Psyllaephagus dealbatae

Psyllaephagus dealbatae is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Risbec.
# Suseån

Suseån is een rivier in Zweden die uitmondt in het Kattegat, ongeveer 10 km ten zuidoosten van de plaats Falkenberg.
Met een lengte van 15 kilometer is de rivier relatief kort. Langs de rivier liggen verschillende natuurreservaten, waaronder het 80 hectare grote gelijknamige natuurreservaat, dat bestaat sinds 1991. Daarnaast ligt hogerop nog het reservaat Suseån-Hult van 12,7 hectare en bij de uitmonding het reservaat Vesslunda van 35,5 hectare.
# Ichneumon tuberculipes

Ichneumon tuberculipes is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Wesmael in 1848.
# Platymetopus crenulatus

Platymetopus crenulatus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door Chaudoir.
# Cardan (gemeente)

Cardan is een gemeente in het Franse departement Gironde (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 373 inwoners (1999). De oppervlakte bedraagt 4,25 km², de bevolkingsdichtheid is 87 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations légales 2021.
# ISTC

ISTC kan verwijzen naar:
* Internationale Standaard Tekst Code
* Incunabula Short Title Catalogue
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van ISTC en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Leistus farkaci

Leistus farkaci is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Sciaky.
# Sidney (Nebraska)

Sidney is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Nebraska, en valt bestuurlijk gezien onder Cheyenne County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 6282. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 6372, een stijging van 90 (1,4%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 16,0 km², geheel bestaande uit land. Sidney ligt op ongeveer 1246 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 32 km rond Sidney.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Sidney op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Psylliodes caneparii

Psylliodes caneparii is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2007 gepubliceerd door Leonardi.
# Syntormon punctatum

Syntormon punctatum is een vliegensoort uit de familie van de slankpootvliegen (Dolichopodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1843 door Zetterstedt.
# Ichneumon tristis

Ichneumon tristis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cuvier in 1833.
# Platypalpus lapponicus

Platypalpus lapponicus is een vliegensoort uit de familie van de Hybotidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1943 door Frey.
# Caplin Cove (Southwest Arm)

Caplin Cove is een plaats in de Canadese provincie Newfoundland en Labrador. De plaats bevindt zich aan de oostkust van het eiland Newfoundland en maakt deel uit van het local service district Caplin Cove-Southport.

## Geografie

Caplin Cove ligt aan de zuidelijke oever van de Southwest Arm, een 24 km lange zeearm aan de Newfoundlandse oostkust. Het dorp is gelegen aan provinciale route 204 en ligt ten oosten van Hodge's Cove en ten westen van Little Heart's Ease.

## Geschiedenis

In 2004 kende het gemeentevrije dorp Caplin Cove voor het eerst een beperkt lokaal bestuur doordat het deel ging uitmaken van het nieuw opgerichte local service district (LSD) Caplin Cove-Southport.

## Demografie

Tussen 1991 en 1996 steeg de bevolkingsomvang van Caplin Cove van 105 naar 116. Doordat Caplin Cove deel is gaan uitmaken van de designated place Caplin Cove-Southport worden er niet langer aparte censusdata voor de plaats bijgehouden.
* ↑ (en) Canadian Geographical Names Database, 'Caplin Cove', 2021. Geraadpleegd op 5 september 2023.
* ↑ (en) Canadian Legal Information Institute, 'Newfoundland and Labrador Regulation 88/04 (Local Service District of Caplin Cove-Southport, NLR 88/04)', 2004.
* ↑ (en) Statistics Canada, 'Population of Communities by Census Consolidated Subdivision (CCS). Newfoundland and Labrador, 1991 and 1996 Census', 1998.
# Incommunicado

Incommunicado is een nummer van de Britse progressieve rockband Marillion uit 1987. Het is de eerste single van hun vierde studioalbum Clutching at Straws.
"Incommunicado" is een snel, anthemisch rocknummer met een herhaald refrein en dominante keyboards van Mark Kelly. Zanger Fish vergeleek het nummer met het werk van The Who. Het nummer werd vooral een hit op de Britse eilanden, met een 6e positie in thuisland het Verenigd Koninkrijk. In de Nederlandse Top 40 werd een bescheiden 31e positie gehaald.
* ↑ Nederlandse Top 40. Gearchiveerd op 4 juni 2023.
* ↑ Verenigd Koninkrijk
* ↑ Duitsland. Gearchiveerd op 4 juni 2023.
* ↑ Zwitserland. Gearchiveerd op 19 november 2022.
* ↑ Ierland
# Leioproctus rectangulatus

Leioproctus rectangulatus is een vliesvleugelig insect uit de familie Colletidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Cockerell.