OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jan Eilander

Jan Eilander (1959) is een Nederlands scenarist, programmamaker, regisseur en producent. Daarnaast is hij schrijver en publicist. Hij schreef columns voor onder meer HP/De Tijd en de Volkskrant maar ook verschillende boeken, zowel voor volwassenen als voor kinderen. Verder is Eilander sinds het midden van de jaren negentig zanger van de band Trio Bier (Oud West).

## Journalistiek

Jan Eilander ging na het atheneum naar de School voor Journalistiek in Utrecht. In 1982 begon hij bij het VPRO-programma BG-TV als programmamaker. Tussen 1979 en 1991 was hij redacteur en columnist bij HP/De Tijd. Ook werkte hij op freelancebasis voor kranten en tijdschriften, als Nieuwe Revu, Het Parool, Vrij Nederland en de VARAgids. Ook bij de Volkskrant was hij vanaf 2001 enige tijd columnist.

## Televisie

Eilander was als scenarist, presentator, regisseur en/of producent betrokken bij de productie van documentaires, dramaseries en andere televisieprogramma's. Eilander was als scenarioschrijver betrokken bij onder andere Hartverscheurend (1992, bekroond met de speciale juryprijs op het Filmfestival van Locarno en de Prijs van de Nederland Filmkritiek op het Nederlands Film Festival). Verder schreef Eilander scenario's voor televisiefilms en -series voor kinderen en jongeren, zoals Lieve Aisja (VARA, 1996, genomineerd voor de Kinderkast op het Cinekidfestival) en Ik ben Willem (VPRO, 2002, bekroond met de Grote Kinderkast 2003 en The Golden Chest, Bulgarije 2004).
Daarnaast maakte Eilander documentaires. Tot de bekendste daarvan horen Rock-'n-Roll Junkie (VPRO, 1996, genomineerd voor het Gouden Kalf voor beste lange documentaire) en André Hazes: Zij gelooft in mij (1999).
Jan Eilander werkt samen met filmmaakster Mijke de Jong, met wie hij getrouwd is.

## Boeken

Onder de boeken die Eilander schreef bevinden zich een tweetal jeugdromans, Rafael en Raffie. Die jeugdboeken draaien beide rond de voetbaldromen van de jonge Rafael, geïnspireerd op Eilanders eigen zoon. Eilander schreef Rafael aanvankelijk als filmscenario. Nadat duidelijk werd dat de financiering voor de film niet rond zou komen, besloot hij de tekst om te schrijven tot een jeugdroman. Later heeft hij beide boeken ook zelf ingesproken als audioboek. In 2011 schreef hij het boek Cruijffie. Dit boek gaat over de jongensjaren van de legendarische Johan Cruijff. Het is deels gebaseerd op de jeugd van Johan maar ook geromantiseerd.
# Jan Eichhorn

Jan Eichhorn (Sonneberg, 8 mei 1981) is een Duitse rodelaar. Hij won de bronzen medaille op de wereldkampioenschappen rodelen in 2007. Hij was zesde op de Olympische Spelen in 2006.
# Jakob Leutscher

Jakob Koos Leutscher (22 mei 1927 – 30 juli 1997) was een Nederlands ondernemer. Als onroerend-goed-speculant raakte hij geregeld in opspraak. Hij was tegenspeler van de VARA en haar voormalige ombudsman Marcel van Dam in de zogeheten Exota-affaire.
In december 1996 veroordeelde het gerechtshof in Amsterdam de omroep en Van Dam tot betaling van ruim 7 miljoen gulden aan het Nederlands Trustkantoor voor Belegging en Financiering in Amsterdam. Dat kantoor, waarvan Leutscher directeur was, bezat rechten op de claim van het failliete frisdrankbedrijf Van Tuijn, op de VARA en op Van Dam. Van Tuijn's limonadefabrieken was leverancier van priklimonade Exota.
Twee jaar later oordeelde de Hoge Raad dat de schadevergoeding alsnog aan de familie Van Tuijn moest worden uitbetaald en niet aan de -inmiddels overleden- Leutscher.
Leutscher is begraven in zijn toenmalige woonplaats, de Spaanse plaats Alicante.
# Ivan Noble

Ivan Noble (Leeds, juni 1967 – Londen, 1 februari 2005) was een Brits journalist voor de BBC. Hij stierf op 37-jarige leeftijd aan een hersentumor.
Het bijzondere was dat Ivan Noble vanaf het moment dat bij hem deze ziekte werd geconstateerd (augustus 2002), hierover regelmatig op de website van de BBC berichtte. Zo was er een periode waarin het hem goed ging, de tumor niet meer groeide en zelfs kleiner werd.
Kort voor zijn overlijden liet hij weten dat hij zijn laatste bijdrage over zijn ziekte had geschreven en een paar dagen later overleed hij.
Veel mensen hebben zijn bijdragen over zijn ziekte gevolgd en waardeerden de openhartige wijze waarop hij het verloop van zijn ziekte uit de doeken deed.

## Externe link

* Overlijdensbericht Ivan Noble
# Ivan Moscovich

Ivan Moscovich (Ada (Servië), 14 juni 1926 – 21 april 2023) was een Joegoslavisch-Nederlandse bedenker van raadsels en puzzels. Hij heeft daarnaast tientallen boeken geschreven over onder meer wiskunde.

## Biografie

Moscovich was van Joodse afkomst en groeide op in Novi Sad. Zijn vader was een Hongaars schilder, die in 1922 in Joegoslavië ging wonen. Hij zette daar een fotostudio op, genaamd Photo Ivan. Hij werd ten tijde van de Tweede Wereldoorlog vermoord door Hongaarse fascisten. Moscovich zelf werd in 1943 door de Duitsers gedeporteerd naar Auschwitz, waar hij twee jaar lang met zijn moeder verbleef. Tijdens zijn verblijf in een van de werkkampen legde hij spoorwegen aan. Nadat het Britse leger hem en zijn moeder hadden bevrijd, bracht hij een jaar in Zweden door om te herstellen. Hierna werkte hij opnieuw in de spoorwegenbouw voor het Joegoslavische ministerie van Transport. Een half jaar lang had hij in deze functie de leiding over een groep Duitse krijgsgevangenen.
Om de traumatische herinneringen te verdringen, ontwierp Moscovich in 1949 zijn eerste puzzels. Hij liet zich inspireren door het werk van Leonhard Euler, een Zwitserse natuur- en wiskundige uit de achttiende eeuw. Begin jaren vijftig verhuisde Moscovich naar Israël, waar hij als onderzoeker voor het ministerie van Defensie werkte. In 1955 richtte hij in Tel Aviv een wetenschapsmuseum op. Hij heeft onder meer voor speelgoedfabrikant Mattel gewerkt. Van 1986 tot 2002 woonde Moscovich in Londen, waarna hij verhuisde naar Nijmegen. Het door hem samengestelde Grote breinbreker boek werd wereldwijd meer dan een miljoen keer verkocht.
* 1 2 3 4 5 6 Sman, José van der (december 2011). "'Ik gebruik mijn brein om de paniek en angst te weerstaan'". Elsevier, jaarg. 67, nr. 50/51, p. 80-83. Uitg.: Reed Business, ISSN 0922-3444.
* 1 2 3 4 Goldkind, Igor (september 1996). "Master of Puzzles". Wired, 2.09. Gearchiveerd op 9 juli 2023.
* 1 2 Hirshberg, Charles (mei 2002). "Master of Mysteries". Popular Science, p. 84.
* ↑ Popular Science (1 februari 2003), vol. 262, p. 89. Uitg.: Popular Science Pub. Co. "Puzzle creator Ivan Moscovich, author of 1,00 Playthinks, was inspired by mathematician Leonhard Euler (1707-1783)..."
* ↑ (en) IN MEMORIAM: IVAN MOSCOVICH (1926-2023). Gearchiveerd op 30 mei 2023.
* Bibsys: 3012003
* Bibliothèque nationale de France: cb159861494 (data)
* CiNii: DA0889554X
* Gemeinsame Normdatei: 1162923792
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8371 9379
* Library of Congress Control Number: n84148861
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007518748305171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071888101
* Système universitaire de documentation: 132506076
* Virtual International Authority File: 35057962
* WorldCat (via VIAF): 35057962
# James Peter Hill

James Peter Hill (Edinburgh, 21 februari 1873 - 24 mei 1954) was een Brits embryoloog.
Hill ging in 1892 naar Australië, waar hij zich aansloot bij een groep genaamd 'The Fraternity of Duckmaloi'. Deze deed onderzoek naar het vogelbekdier en kregen erkenning met de vaststelling van een 'jachtgebied' van het dier. Hill werd ook bekend door zijn studies aan buideldieren.

## Academisch leven

Hill keerde in 1906 terug naar Groot-Brittannië en het University College London. Hij werd in 1913 verkozen tot Fellow of the Royal Society en in 1921 werd hij hoofd embryologie en histologie. In 1930 onderscheidde de Linnean Society of London hem met de Linnean Medal. Hij kreeg in 1940 de Darwin Medal, vooral voor werk op het gebied van buidel- en cloacadieren. Hij ging in 1938 met pensioen, waarna hij voor zover bekend tot aan zijn overlijden thuis doorwerkte.
* Australian Dictionary of Biography: hill-james-peter-6669
* Bibliothèque nationale de France: cb13489554d (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1024186202
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6310 1002
* Nationale bibliotheek van Australië: 35739398
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 072750723
* SNAC: w6k93m0s
* Système universitaire de documentation: 19699053X
* Trove: 562439
* Virtual International Authority File: 46913440
* WorldCat (via VIAF): 46913440
* ↑ https://docs.google.com/spreadsheets/d/1dsunM9ukGLgaW3HdG9cvJ_QKd7pWjGI0qi_fCb1ROD4/pubhtml?gid=216486814&single=true.
# Jacques Leroy (SS)

Jacques Leroy (Binche, 10 september 1924 - Siegsdorf Beieren, 5 augustus 1996) was een Belgisch vrijwilliger in de Waffen-SS. Hij werd gedecoreerd met het Ridderkruis van het IJzeren Kruis.

## Levensloop

Hij werd in april 1945 tot SS-Untersturmführer der Waffen-SS (tweede luitenant) bevorderd. Op 8 augustus 1944 verwierf hij het IJzeren Kruis 2e Klasse. Op 11 november van dat jaar volgde het IJzeren Kruis 1e Klasse.
Het Ridderkruis werd hem vlak voor de Duitse capitulatie, op 20 april 1945 toegekend. Hij was toen "SS-Untersturmführer and Führer 1.Kompanie / SS-Panzer-Grenadier-Regiment 69/28.SS-Freiwilligen-Panzer-Grenadier-Division "Wallonien" aan het Oostfront. Dat lag inmiddels diep in Duitsland zelf.
Over de voordracht van toekenning van een ridderkruis is in het geval van Jacques Leroy niets in het Duitse Nationale Archief in Koblenz te vinden. Fellgiebel veronderstelt in zijn boek over de ridderkruisdragers dat het hoofd van het Heerespersonalamt van de Wehrmacht (de personeelschef), generaal Wilhelm Burgdorf de onderscheiding zou hebben verleend. Dat is volgens de schrijver Ernst-Günther Krätschmer onwaarschijnlijk omdat de 28e SS Vrijwillige Grenadier Divisie Wallonien in maart en april 1945 in Pommeren en niet in de omgeving van Berlijn vocht.
Duitsland verkeerde op 20 april 1945, op de verjaardag van Hitler, in chaos en de verbindingen waren ernstig verstoord. Op de 21e april was Berlijn totaal omsingeld door Russische troepen.
De Vereniging van Ridderkruisdragers (AKCR) heeft Jacques Leroy als lid toegelaten. Zij waren tevredengesteld met de getuigenis van SS-Hauptsturmführer Roger Wastiau, de voormalige adjudant van de divisiecommandant en de divisiecommandant zelf die in 1957 respectievelijk 1973 verklaarden dat Jacques Leroy met het ridderkruis was gedecoreerd. De deskundige auteur Walther-Peer Fellgiebel vond de getuigenissen zeer twijfelachtig. Hij gebruikte het woord "Quatsch". Ernst-Günther Krätschmer accepteerde deze lezing wel.
Het ridderkruis van Jacques Leroy werd op 8 december 1973 in een attest bevestigd door mede-ridderkruisdrager en aanvoerder van de Waalse Waffen-SS'ers Léon Degrelle.
In de verwarring van de ondergang van het Derde Rijk en door de vernietiging van archieven en documenten kan over het ridderkruis van Jacques Leroy niets met absolute zekerheid worden gezegd.
Jacques Leroy droeg ook de Nahkampfspange in brons en later in zilver. Op foto's uit de oorlog draagt hij nog meer onderscheidingen.
Hij werd in Siegsdorf bij Rosenheim in Duitsland begraven.

## Militaire loopbaan

* SS-Sturmmann der Waffen-SS: november 1943
* SS-Oberscharführer der Waffen-SS:
* SS-Untersturmführer der Waffen-SS: april 1945

## Decoraties

* Ridderkruis van het IJzeren Kruis op 20 april 1945 als SS-Untersturmführer en Führer 1.Kompanie / SS-Panzer-Grenadier-Regiment 69 / 28. SS-Freiwilligen-Panzer-Grenadier-Division “Wallonien”, Oostfront
* IJzeren Kruis 1939, 1e Klasse (11 november 1944) en 2e Klasse (8 augustus 1944)
* Nahkampfspange in zilver
* Storminsigne van de Infanterie
* Gewondeninsigne 1939 in zilver
# Jacques Lemans Arena

Het Jacques Lemans Arena is een multifunctioneel stadion in Sankt Veit an der Glan, een stad in Oostenrijk. De naam komt van de sponsor, Jacques Lemans GmbH, een horloge- en juwelenbedrijf.
Het stadion werd geopend in 2005 en verving daarmee het Sportplatz am Rennbahngelände, dat daarvoor werd gebruikt door FC Sankt Veit voor competitiewedstrijden. In het stadion is plaats voor 2.420 toeschouwers.
Het stadion wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden, de voetbalclub FC Sankt Veit maakt gebruik van dit stadion. Er worden ook interlandwedstrijden gespeeld. Zo werden er een aantal wedstrijden gespeeld tijdens het kwalificatietoernooi voor het Europees kampioenschap voetbal mannen onder 19 van 2006.

## Interlands

In dit overzicht zijn de wedstrijden opgenomen van de mannenelftallen. Jeugdwedstrijden zijn niet opgenomen.
Voetbalinterlands :
| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Competitie | Toeschouwers |
| 1 | 5 juni 2010 | Roemenië – Honduras | 3–0 | Vriendschappelijk | 150 |
| 2 | 9 oktober 2020 | Nigeria – Algerije | 0–1 | Vriendschappelijk | |
| 3 | 13 oktober 2020 | Nigeria – Tunesië | 1–1 | Vriendschappelijk | |
* 1 2 3 4 5 Jacques Lemans Arena - Sankt Veit an der Glan, Europlan (20 maart 2022). Gearchiveerd op 31 maart 2023.
* 1 2 3 4 5 Jacques Lemans Arena, Soccerway (20 maart 2022). Gearchiveerd op 21 maart 2022.
* ↑ (en) Football venue Jacques Leman Arena, Sankt Veit an der Glan. European Football (20 maart 2022). Gearchiveerd op 9 augustus 2022.
* ↑ (en) Nigeria vs. Algeria 0-1. Soccerway (20 maart 2022). Gearchiveerd op 4 februari 2023.
* ↑ (en) Nigeria vs. Tunesia 1-1. Soccerway (20 maart 2022). Gearchiveerd op 10 april 2023.
# Jacques Lemans Golfclub St.Veit-Längsee

De Jacques Lemans Golfclub St.Veit-Längsee is een golfclub in de deelstaat Karinthië (Duits: Kärnten) in Zuid-Oostenrijk. De golfclub ligt ongeveer 30km ten noorden van Klagenfurt, de dichtstbijzijnde stad is Sankt Veit an der Glan.
De club heeft een 18 holesbaan die op een hoogt van 630 meter in de heuvels ligt en een mooi uitzicht heeft op de Längsee. De baan zelf heeft ook een meertje. Hole 8, een par 3, heeft daarin een eilandgreen. Op de golfschool wordt les gegeven door PGA professionals Peter Scott en Raife Hutt.
Op deze baan wordt de 5de editie van het Kärnten Golf Open van de Europese Challenge Tour gespeeld.
Zie ook de Lijst van golfbanen in Oostenrijk.
# J.W. Merkelbach

Johannes Wilhelm Merkelbach (roepnaam: Wim) (Amsterdam, 31 oktober 1871 – 8 december 1922) was een Nederlands fotograaf en filmer. Samen met M.H. Laddé was hij de oprichter van het Eerst Nederlandsch Atelier tot het vervaardigen van Films voor de Bioscoop en Cinematograaf M.H. Laddé & J.W. Merkelbach, de eerste Nederlandse filmstudio. In 1896 was hij co-regisseur van Gestoorde hengelaar, de eerste Nederlandse fictiefilm. en later was hij co-regisseur van de film Solser en Hesse uit 1900.

## Persoonlijk

Merkelbach was een broer van portretfotograaf Jacob Merkelbach en een neef van architect Ben Merkelbach.
# Jan Bertus Heukelom

Jan Bertus Heukelom (Amsterdam, 16 februari 1875 — Voorburg, 9 juli 1965) was een Nederlands grafisch vormgever.
Heukelom ontving zijn opleiding bij de Rijksschool voor Kunstnijverheid en tussen 1893-1895 bij de Rijksacademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam.
Heukelom was een bekende kunstschilder, aquarellist, lithograaf, tekenaar, houtsnijder en ontwerper van een grote reeks van boekbanden. Hij was ook pastellist, graficus, ontwerper en illustrator en hij ontwierp boekdecoraties, textieldessin en behang. Aan Het Instituut voor Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam was hij grafiekdocent en hij was leraar aan de Kunstnijverheidsschool Quellinus Amsterdam. Als illustrator en boekbandontwerper werkte Heukelom voor verschillende uitgevers, waaronder Querido, Brusse, De Arbeiderspers en Ploegsma. Ruim 250 boekbanden van zijn hand zijn bekend. In Elsevier's geïllustreerd maandschrift jaargang 1905 staat een artikel Een wandeling door Den Briel met zes pentekeningen van Heukelom.
Als docent aan de Kunstnijverheidsschool Quellinus in Amsterdam was hij leraar van Piet Hein van Asperen, Estella den Boer, Fré Cohen, Chris van Geel, Albert Klijn en Joop Löbler.

## Boekbanden

Bekende boekbanden van zijn hand:
1909: Toortsen - door René de Clercq.
1909: De avonturen van een stadhuisklerk - door Johan Been
1916: Zingende stemmen - door Adama van Scheltema.
1922: De wereld van den dans - door J. Werumeus Buning. Querido, Amsterdam (gebonden door Elias P. Bommel)
1927: Bloei - verzen van Marie W. Vos

## Literatuur

* Saskia de Bodt, Jeroen Kapelle et al., Prentenboeken. Ideologie en illustratie 1890-1950, Amsterdam/Gent (Ludion) 2003, p. 239
* J.J. Heij, Vernieuwing en bezinning. Nederlandse beeldende kunst en kunstnijverheid ca.1885-1935 uit de collectie van het Drents Museum [Drents Museum, Assen], Zwolle 2004, p. 127-12
* Scheen 1969-1970
* Scheen 1981 , p. 211 (als: Heukelom, Jan Bertus;*)
* Brinkman 1923-1940 – Het Nederlandsche Boek 1924-1940 –
* A.L. Sötemann (1990). Querido van 1915 tot 1990
* W.L. & J. Brusse Uitgevers Mij. 1903-1965
* Fons v.d. Linde: In linnen gebonden 1840-1940.
* Bij de Bibliotheek van de Rijksuniversiteit Groningen aanwezige boekbanden en omslagen van J.B. Heukelom.
* Ernst Braches: Nieuwe kunst en het boek, periode 1890 – 1903.
* Biografisch Portaal: 75791425
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: heuk012
* Gemeinsame Normdatei: 105519486X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6703 6850
* Library of Congress Control Number: no2008173762
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070053901
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 38110
* Système universitaire de documentation: 115077634
* Union List of Artist Names: 500080371
* Virtual International Authority File: 9674941
* WorldCat (via VIAF): 9674941
# Jan Beutener

Jan Beutener (Maarssen, 15 april 1932) is een Nederlands schilder en beeldend kunstenaar. Zijn schilderwerk wordt gerekend tot het neorealisme.

## Jeugd en opleiding

Beutener volgde vanaf 1950 de Rijksnormaalschool voor Tekenleraren aan het Instituut voor Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam.

## Decorontwerper

Tussen 1964 en 1984 werkte Beutener als decor- en kostuumontwerper voor musicals en theater. Dat deed hij onder meer voor Het Nationale Ballet, Lurelei, voor musicals van Annie M.G. Schmidt (onder andere Heerlijk duurt het langst, En nu naar bed en Foxtrot), en voor toneel (De kersentuin, Mahagonny).

## Schilder en beeldend kunstenaar

Beutener heeft zijn bekendheid vooral te danken aan zijn schilderwerk. Dat is werk in een neorealistische stijl. Bekend zijn zijn schilderijen van alledaagse zaken zoals een windscherm, aardappels of een kaal achterhoofd. Werk van Beutener is onder meer te vinden in Museum Dordrecht, Stedelijk Museum Amsterdam en Museum MORE. Voor de Emmakerk in Amsterdam (herdoopt in Kerkelijk Centrum De Brom) maakte Beutener een bijzondere glazen wand. Die wand is van gehard, groen getint glas uit Frankrijk, tien meter hoog en 7,5 meter breed. Door de vlakindeling 3 bij 7 zijn daarin de heilige getallen verwerkt. Beutener omschreef het als een kunstwerk, dat onder invloed van het bewegende daglicht zelf als golfjes water ook in beweging lijkt te zijn.

## Eerbewijzen

In 2013 ontving Beutener de Jeanne Oosting Prijs.

## Trivia

In 2008 maakte Beutener een schilderij (Met afstand) waarop hij een (schilders)mondkapje schilderde.

## Publicaties

Feico Hoekstra: Jan Beutener. After all. Gorssel, MORE books, 2019. ISBN 978-90-9032570-5

## Externe link

* Website Jan Beutener
* ↑ Website Walgembach
* ↑ de Volkskrant, 4 juni 2020. Gearchiveerd op 27 juli 2021.
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: beut003
* Gemeinsame Normdatei: 121993892
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7866 8335
* Library of Congress Control Number: nr2001019263
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 074456482
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 7925
* Union List of Artist Names: 500075393
* Virtual International Authority File: 104149106247368492023
* WorldCat (via VIAF): 104149106247368492023
# Janseana sceptica

Janseana sceptica is een vlinder uit de familie echte motten (Tineidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Edward Meyrick.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Jaborandi

Jaborandi kan verwijzen naar:
* Jaborandi (Bahia), gemeente in de Braziliaanse deelstaat Bahia
* Jaborandi (São Paulo), gemeente in de Braziliaanse deelstaat São Paulo
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jaborandi en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jaborandi (Bahia)

Jaborandi is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Bahia. De gemeente telt 8.895 inwoners (schatting 2009).

## Aangrenzende gemeenten

De gemeente grenst aan Cocos, Coribe, Correntina, Santa Maria da Vitória en de deelstaat Goiás.
* Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística, Inwonertallen 2009
# Jan van Zanten

Jan van Zanten kan verwijzen naar:
* Nederlandse naam van Giovanni Vasanzio (ca. 1550-1621), Nederlands-Italiaanse architect (ook Jan van Santen)
* radiopseudoniem van Jan Zwart (1963), tevens bekend als Jan Paparazzi, Nederlands sidekick
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jan van Zanten en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jantho

Jantho is een plaats in de huidige provincie Atjeh in het noorden van Sumatra, Indonesië. Het is de hoofdplaats van het Aceh Besar regentschap.
# Janthinisca lilacea

Janthinisca lilacea is een vlinder uit de familie tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Sergius Kiriakoff.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Janthinisca griveaudi

Janthinisca griveaudi is een vlinder uit de familie tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Sergius Kiriakoff.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Jacques Verduyn

Jacques Verduyn (Brugge, 2 december 1946) is een Belgisch hyperrealistisch beeldend kunstenaar.

## Levensloop

Hij was vrije leerling tekenen en schilderen aan de Academie voor Schone Kunsten van Brugge en Aalst, voor hij in 1966 Plastische Kunsten aan de Rijksnormaalschool in Gent studeerde bij o.m. Octave Landuyt. In 1978 en 1979 behaalde hij de diploma's leraar Tekenen Hoger Secundair Onderwijs en leraar Tekenen Hoger Onderwijs via de middenjury.
Werk van hem werd geselecteerd voor de tweede Triënnale Brugge voor hedendaagse kunst in 1972. In 1974 werd Verduyn laureaat van de Provinciale Prijs voor Beeldhouwkunst West-Vlaanderen met Veerle en Pat (polyester, levensgroot). In datzelfde jaar kocht de provincie West-Vlaanderen zijn Transistormeisje, dat opgenomen werd in de collectie van het PMMK, nu Mu.ZEE. Andere beelden van hem zijn opgenomen in de collecties van het Groeningemuseum in Brugge en de Belfius-collectie in Brussel.

## Externe link

* Persoonlijke website
* ↑ Belfius-collectie Zittend Figuur (1975). Gearchiveerd op 26 juni 2022.