OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hendrik van Saksen-Römhild

Hendrik van Saksen-Römhild (Gotha, 19 november 1650 - Römhild, 13 mei 1710) was van 1680 tot aan zijn dood de enige hertog van Saksen-Römhild. Hij behoorde tot de Ernestijnse linie van het huis Wettin.

## Levensloop

Hendrik was de vierde erfzoon van hertog Ernst I van Saksen-Gotha en diens echtgenote Elisabeth Sophia, dochter van hertog Johan Filips van Saksen-Altenburg.
Na het overlijden van zijn vader in 1675 regeerde Hendrik samen met zijn zes broers over het hertogdom Saksen-Gotha-Altenburg. In 1680 verdeelden ze hun domeinen, waarbij hij het hertogdom Saksen-Römhild kreeg toegewezen. Als residentie koos hij het Slot Glücksburg in Römhild, dat hij liet ombouwen.
Hendrik, die een levendige bouwheer was, liet ook een slotkerk, ambt- en tolhuis, vier ridderhuizen voor de hofadel, een paardrijschool, een renbaan en een orangerie aanleggen. Ook bouwde hij de lustsloten van Maria-Elisabethenlust en Mertzelbach. De in mechaniek, architectuur en wiskunde geïnteresseerde Hendrik onderhield ook een vorstelijke bibliotheek in het Slot Glücksburg, die na zijn dood geërfd werd door hertog Frederik II van Saksen-Gotha-Altenburg.
Van 1691 tot 1693 was Hendrik samen met zijn broer Bernhard I van Saksen-Meiningen regent voor de minderjarige Frederik II van Saksen-Gotha-Altenburg. Bovendien was hij al op jonge leeftijd in de militaire dienst van het Heilige Roomse Rijk gegaan en werd hij in 1697 benoemd tot generaal-veldtochtmeester in het Keizerlijk Leger. In 1698 werd hij toegelaten in de Orde van de Olifant.
Het luxueuze hofleven en de representatieve hofhouding van de hertog verleenden Saksen-Römhild een economische en culturele bloei. Het oversteeg echter de financiële macht van Hendrik en bij zijn dood in 1710 liet hij aanzienlijke schulden na. Van 1706 tot aan zijn dood was hij het oudste mannelijke lid van de Ernestijnse linie van het huis Wettin.
Op 1 maart 1676 huwde hij met Maria Elisabeth (1656-1715), dochter van landgraaf Lodewijk VI van Hessen-Darmstadt, maar het huwelijk bleef kinderloos. In mei 1710 stierf Hendrik onverwacht op 59-jarige leeftijd, waarna hij werd bijgezet in de Stiftkerk van Römhild. Er ontstond een successieoorlog tussen de overige leden van zijn familie om de opvolging in Saksen-Römhild, dat uiteindelijk opgedeeld werd tussen de hertogdommen Saksen-Gotha-Altenburg, Saksen-Meiningen, Saksen-Saalfeld en Saksen-Hildburghausen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Heinrich (Sachsen-Römhild) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Henrietta Ebert

Henrietta Ebert (Kirchmöser, 15 januari 1954) is een Duits roeister.
Ebert werd in 1975 wereldkampioen in de vier-met-stuurvrouw.
Tijdens de Olympische Zomerspelen 1976 won Elbert met haar ploeggenoten de gouden medaille in de acht.

## Resultaten
### Olympische Zomerspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1976 | Montreal | in de acht |

### Wereldkampioenschappen roeien

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1975 | Nottingham | 1 in de vier-met |
| 1978 | Cambridge | 2 in de acht |
* (en) Profiel van Henrietta Ebert op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) profiel van Henrietta Ebert op WorldRowing.com
1976: Goretzki & Knetsch & Richter & Ahrenholz & Kallies & Ebert & Lehmann & Müller & Wilke · 1980: Boesler & Neisser & Köpke & Schütz & Kühn & Richter & Sandig & Metze & Wilke · 1984: O'Steen & Metcalf & Bower & Graves & Flanagan & Norelius & Thorsness & Keeler & Beard · 1988: Strauch & Zeidler & Haacker & Wild & Kluge & Schröer & Balthasar & Stange & Neunast · 1992: Barnes & Taylor & Delehanty & Crawford & McBean & Worthington & Monroe & Heddle & Thompson · 1996: Tănase & Cochelea & Gafencu & Spîrcu & Olteanu & Lipă & Popescu & Ignat & Georgescu · 2000: Damian & Susanu & Olteanu & Cochelea & Dumitrache & Lipă & Gafencu & Ignat & Georgescu · 2004: Florea & Susanu & Bărăscu & Papuc & Gafencu & Lipă & Damian & Ignat & Georgescu · 2008: Cafaro & Cummins & Davies & Francia & Goodale & Lind & Logan & Shoop & Whipple · 2012: Cafaro & Francia & Lofgren & Ritzel, Musnicki & Logan & Lind, Davies & Whipple · 2016: Elmore & Gobbo & Logan & Musnicki, Polk & Regan & Schmetterling & Simmonds & Snyder · 2020: Roman & Gruchalla-Wesierski & Roper & Proske & Grainger & Mailey & Payne & Wasteneys & Kit · 2024: Rusu & Anghel & Bodnar & Lehaci & Adam & Bereș & Vrînceanu & Radiș & Petreanu
# Helhesten

Helhesten (Het Hellepaard) was een Deens kunsttijdschrift in de jaren 1940.
Het blad werd gestart door Asger Jorn en werd gevuld met artikelen van de hand van de kunstenaars, die zich verenigd hebben in de kunstenaarsgroep Høst. Naast Jorn deden kunstenaars als Ejler Bille, Henry Heerup, Carl-Henning Pedersen en Else Alfelt aan het blad mee.
De artikelen in het blad handelden over de inspiratiebronnen voor het werk van de kunstenaars, zoals volkskunst en primitieve kunst. Verder stonden er artikelen in het blad over de kunstenaars zelf en over door hen bewonderde kunstenaars.
Helhesten zelf heeft als voorbeeld gediend voor het tijdschrift Cobra dat door de Cobra-beweging werd uitgegeven.
Er zijn twaalf nummers van het blad verschenen. Het heeft bestaan van 1941 tot en met 1944.
# Hendrik van der Wijck

Jhr. Hendrik van der Wijck (Brummen, 10 juni 1844 - Ginneken, 3 maart 1902) was een Nederlandse burgemeester.
Van der Wijck was een zoon van Fredrik Theodorus van der Wijck en Woltera Wilhelmina Helena Gerardina barones Sloet. In 1870 werd hij benoemd tot burgemeester van Westerbork. Vervolgens werd hij in 1875 burgemeester van Roden en in 1877 van Rolde. Van deze plaats bleef hij bijna 25 jaar lang burgemeester tot 1901. In 1884 kreeg hij vergunning van koning Willem III verleend om tot 1 mei 1885 in Assen te wonen.
Van der Wijck trouwde op 3 oktober 1871 te Assen met Anna Geertruida van Holthe tot Echten, dochter van Pieter Adam van Holthe tot Echten en Petronella Maria Nicolette de Court. Hij hertrouwde na haar overlijden op 15 augustus 1879 te Voorst met Theodora Elisabeth Barones van der Feltz, dochter van Jacobus van der Feltz en Anna Christina Mollerus. Zij zijn gescheiden in 1901. Hij overleed in Ginneken in 1902
* ↑ Van der Wijck combineerde in de genoemde plaatsen de functies van burgemeester en gemeentesecretaris
* ↑ Leeuwarder Courant d.d. 5 mei 1884
# Hendrik van der Vegte

Hendrik van der Vegte (Zwolle, 15 augustus 1868 – 's-Gravenhage, 29 augustus 1933) was een Nederlands politicus. Hij ligt begraven op de Algemene Begraafplaats Kranenburg in Zwolle.

## Loopbaan

Van der Vegte was een Overijsselaar en nazaat van dominee Hendrik de Cock, voorman van de afgescheidenen uit de negentiende eeuw. Hij was advocaat, wethouder en bankdirecteur in Zwolle en later lange tijd gedeputeerde. Hij deed in 1912 in het district Ommen een vergeefse poging om tot Tweede Kamerlid te worden gekozen. Hij was minister van Waterstaat in het kabinet-De Geer I. Van der Vegte had aanvankelijk door zijn losse optreden het gehoor van de Kamer, maar verloor die sympathie later deels weer. Hij was uitermate langzaam in het spreken en bediende zich soms van verfijnde humor. Hij bracht wettelijke regelingen voor de luchtvaart en de radio-omroep tot stand.
* De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname was tot 1 februari 2016 toegestaan met bronvermelding.
* Biografisch Portaal: 45179947
* Parlement.com: vg09lljk47yd
# Hendrik van der Gronde

Hendrik van der Gronde (Zwolle, 30 maart 1918 – Nieuwegein, 11 augustus 1990) was een Nederlands politicus van de CHU en later het CDA.
Hij was administratief hoofdambtenaar van de provinciale griffie van Utrecht voor hij in november 1969 benoemd werd tot burgemeester van Kockengen. In december 1974 werd Van der Gronde burgemeester van de gemeenten Everdingen en Hagestein. In april 1983 ging hij met pensioen maar bleef daar als waarnemend burgemeester aan totdat die gemeenten op 1 januari 1986 opgingen in de gemeente Vianen. In 1990 overleed hij op 72-jarige leeftijd.
# Heortia iospora

Heortia iospora is een vlinder uit de familie grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Meyrick.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Helluobrochus bechynei

Helluobrochus bechynei is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Reichardt.
# Helluobrochus brevicollis

Helluobrochus brevicollis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1831 door Dejean.
# Henk Bakker (burgemeester)

Hendrikus Pieter (Henk) Bakker (Utrecht, 23 april 1952) is een Nederlands politicus van het CDA.

## Biografie

Bakker ging na het gymnasium rechten en bestuurswetenschappen studeren aan de Rijksuniversiteit Utrecht. Na zijn militaire dienst ging hij in 1976 werken bij de gemeente Groningen waar hij een lange carrière doormaakte. Hij was daar onder andere vakdirecteur van de afdeling Onderwijs en directeur van de Milieudienst en de Dienst Informatisering en Automatisering. In 2004 trad Bakker tijdelijk op als interim gemeentesecretaris en in 2006 volgde hij Diane Keizer-Mastenbroek op als gemeentesecretaris.
In februari 2010 werd Bakker burgemeester van de gemeente Bedum waar hij zijn partijgenoot Wilte Everts opvolgde die 18 jaar daar burgemeester was geweest. Begin 2016 werd Bakker daar waarnemend burgemeester wat hij tot 1 januari 2017 zou blijven. Kort daarvoor werd bekend dat Erica van Lente per 1 februari 2017 waarnemend burgemeester van Bedum wordt. Van 1 september 2017 tot 1 april 2018 was hij interim secretaris-directeur van de Omgevingsdienst Groningen (ODG). Met ingang van 9 februari 2023 werd Bakker benoemd tot gemeentesecretaris van Midden-Groningen.
* ↑ Voormalig burgemeester van Bedum tijdelijk baas bij onrustige Omgevingsdienst RTV Noord, 11 juli 2017. Gearchiveerd op 20 juni 2018.
* ↑ Nieuwe directeur voor Omgevingsdienst Groningen RTV Noord, 30 januari 2018. Gearchiveerd op 20 juni 2018.
* ↑ Henk Bakker tijdelijke gemeentesecretaris, 8 februari 2023. Gearchiveerd op 10 februari 2023.
# Hemihyalea labecula

Hemihyalea labecula is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1881 door Grote.
# Henri Dekking (auteur)

Henri Marinus Dekking (Rotterdam, 13 december 1871 – aldaar, 8 oktober 1939) was een Nederlands journalist en schrijver.
Van 1 december 1892 tot mei 1937 was Dekking verbonden aan de redactie van het Rotterdamsch Nieuwsblad. Hij was daarnaast actief als toneelschrijver. Tot zijn dood was hij tevens redacteur van het maandblad De Maastunnel. Als romanschrijver debuteerde Dekking in 1904 met het boek Getroffenen.
In het Rotterdamsch Nieuwsblad verschenen decennialang verslagen van de gemeenteraadszittingen in Rotterdam, steevast met als ondertekening 't 46e. Dekking was hier in 1896 mee begonnen en de gewoonte werd door zijn opvolgers voortgezet. De signatuur was een verwijzing naar de 45 leden die de raad telde.
# Henri Decaisne

Henri Decaisne, ook wel De Caisne (Brussel, 27 januari 1799 - Parijs, 17 oktober 1852) was een Belgisch kunstschilder. Hij wordt beschouwd als een voorloper van de Belgische romantiek

## Leven en werk

Decaisne was de zoon van een in Abbekerke geboren vader en een uit Antwerpen afkomstige moeder, die zich in Brussel hadden gevestigd. Hij was de broer van botanicus Joseph Decaisne en de vooraanstaande medicus Pierre Decaisne.
In 1814 trad Decaisne in de leer bij historieschilder Pierre Joseph Célestin François. Vier jaar later trok hij naar Parijs, waar hij op voorspraak van Jacques-Louis David ging werken in het atelier van Anne-Louis Girodet-Trioson. Vervolgens werkte hij ook in de studio van Antoine-Jean Gros.
Decaisne wordt beschouwd als een voorloper van de romantiek in België. Zijn werken hebben zowel neoklassieke als romantische elementen, met name qua thematiek. Hij schilderde historische taferelen, religieuze werken en vooral ook portretten. Hoewel hij regelmatig naar Brussel afreisde zou hij zijn leven lang blijven werken in Parijs, waar hij nauwe contacten had met de Franse romantici, waaronder Eugène Delacroix en Paul Delaroche. Die contacten dankte hij vooral aan zijn vriendschap met de dichter Alphonse de Lamartine, bij wie hij ook enige tijd inwoonde en wiens portret hij schilderde. Lamartine ontdekte hem in 1836 op de Parijse salon, waar Decaisne zijn schilderij De Engelbewaarder exposeerde.
Decaisne werd onderscheiden met de Leopoldsorde en opgenomen in het Franse Legioen van Eer. Hij overleed in 1852, 53 jaar oud. Zijn werk is onder andere te zien in de Brusselse Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België, het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen en het Musée Carnavalet in Parijs.

## Galerij

* Beschermengel, 1836
* Beschermengel, 1840
* Maria Malibran als Desdemona, 1831
* Odalisk, rond 1840
* Alphonse de Lamartine en zijn hazewindhonden, rond 1840
* Na de mislukte verloren slag, 1826

## Literatuur en bron

* De romantiek in België. Tussen werkelijkheid, herinnering en verlangen. Catalogus Koninklijke Musea voor Schone Kunsten Brussel, met essays van diverse auteurs, Lannoo, 2005, blz. 188-189. ISBN 90-209-6136-5
* Bryan's Dictionary of Painters and Engravers
# Hemipeplus thomasi

Hemipeplus thomasi is een keversoort uit de familie Mycteridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Pollock.
# Heterochondria cynoglottidis

Heterochondria cynoglottidis is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Chondracanthidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Thompson I.C. & T. Scott.
# Heterochemmis

Heterochemmis is een geslacht van spinnen uit de familie bodemzakspinnen (Liocranidae).

## Soorten

De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
* Heterochemmis mirabilis (O. P.-Cambridge, 1896)
* Heterochemmis mutatus Gertsch & Davis, 1940
* ↑ Platnick, N.I. (2012) The world spider catalog, version 12.5. American Museum of Natural History. DOI: 10.5531/db.iz.0001.
# Henry Pridham-Wippell

Henry Daniel Pridham-Wippell (12 augustus 1885 – 2 april 1952) was een Brits admiraal van de Royal Navy die zowel in de Eerste Wereldoorlog als de Tweede Wereldoorlog diende.

## Biografie

Pridham-Wippell werd geboren in Bromley. Hij ging studeren aan de The Limes, Greenwich en de Royal Navy College in Dartmouth. In 1900 werd hij toegevoegd aan de Royal Navy. Hij diende tijdens de Eerste Wereldoorlog bij de Grand Fleet. Gedurende de Slag om Gallipoli stond hij aan het hoofd van de torpedojagers. Hij diende in 1916 in de Adriatische Zee en voor de kust van het Midden-Oosten.
In 1928 werd hij benoemd tot commandant van HMS Enterprise en in 1932 werd hij bevelhebber van de 6e Destroyer Flotilla van de Home Fleet. Hij werd in 1933 directeur van de Operationele Divisies bij de Admiralty en 1936 bevelhebber van de Destroyer Flotillas van de Home Fleet. In 1938 werd Pridham-Wippell benoemd tot directeur van Personeelsdiensten bij de Admiralty.
In 1940 werd Pridham-Wippell benoemd tot bevelhebber van de 1e Battle Squadron in de Middellandse Zee en plaatsvervangend bevelhebber van de Middellandse Zeevloot. Hij werd geridderd voor zijn aandeel tijdens de Slag bij Kaap Matapan in maart 1941. Hij was een van de overlevenden toen op 25 november 1941 het slagschip HMS Barham door de Duitse U-boot U 331 tot zinken werd gebracht. In 1941 werd Pridham-Wippell bevorderd tot vice-admiraal.
Tussen 1942 en 1945 stond Pridham-Wippell als vlagofficier (Flag Officer) aan het hoofd van Dover. Na de oorlog was hij tussen 1945 en 1947 bevelhebber over de marinebasis Plymouth (Commander-in-Chief, Plymouth). In 1948 ging hij met pensioen en stierf op 2 april 1953 in Deal, Kent.

## Militaire loopbaan

* Cadet: 15 mei 1900
* Sub-Lieutenant: 30 december 1904
* Lieutenant: 1 april 1907
* Midshipman: 1901 - 30 oktober 1907
* Lieutenant-Commander: 1 april 1919- 1 april 1915
* Captain: 31 december 1926
* Commander: 31 december 1926- 30 juni 1919
* Rear Admiral: 11 januari 1938
* Vice Admiral: 3 januari 1941
* Admiral: 30 juni 1944

## Decoraties

* Ridder Commandeur in de Orde van het Bad op 30 juni 1941
* Commandeur in de Orde van het Bad op 8 september 1939
* Commandeur in de Koninklijke Orde van Victoria
* Lid in de Koninklijke Orde van Victoria op 3 juni 1939
* Oorlogskruis (Griekenland) op 11 november 1941
* Orde van de Nijl, 4e klasse op 17 mei 1918
* Dagorder op 20 februari 1919
* 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 https://web.archive.org/web/20160307152701/http://www.admirals.org.uk/admirals/individual.php?RecNo=104
* 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 https://web.archive.org/web/20210606131334/https://unithistories.com/units_index/index.php?file=..%2Fofficers%2Fpersonsx.html
* ↑ http://www.thepeerage.com/p51414.htm
# Henri Methorst

Hendricus Wilhelmus (Henri) Methorst (Den Haag, 12 april 1909 – Laren, 10 augustus 2007) was een Nederlands uitgever, tolk en voorvechter van homo-emancipatie.

## Levensloop

Methorst werd geboren in een gegoede Haagse familie. Zijn vader, Henri Methorst sr., was oprichter en directeur van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS). Hij studeerde rechten, maar brak deze studie voortijdig af. Vervolgens reisde hij door Azië. Na terugkeer in Nederland raakte hij rond 1930 in de ban van de leer van Krishnamurti. De wijsheden van de Indiase spiritueel leraar zouden in de rest van zijn leven een leidraad voor hem blijven. Hij vertaalde boeken van Krishnamurti en tijdens diens bezoeken aan Nederland fungeerde Methorst als tolk.

### Uitgeverij De Driehoek

In 1933 richtte hij samen met het echtpaar Marius Bouwman en Ans Kuiper uitgeverij De Driehoek op. Belangrijkste doel van De Driehoek was het uitbrengen van omstreden schrijvers als Henry Miller en D.H. Lawrence, die door maatschappij-kritische en seksueel getinte teksten elders niet werden uitgegeven. Ook werd vanaf 1934 een tijdschrift uitgegeven, Perspectieven van Wordende Cultuur, waarin onderwerpen als theosofie, vegetarisme, geheelonthouding, homoseksualiteit en moderne kunst werden behandeld en dat zich richtte op progressieve jongeren. Methorst kreeg achtereenvolgens een verhouding met Bouwman en Kuiper. Uit de laatste relatie werd in 1939 een zoon geboren. Later zou Methorst met de tien jaar oudere Kuiper trouwen. In de Tweede Wereldoorlog werd het pand van de uitgeverij gebruikt om Joodse onderduikers op te vangen. Voor deze activiteiten zou hij later een onderscheiding van Yad Vashem krijgen.

### Homoseksualiteit

Na de oorlog behoorde Henri Methorst tot de oprichters van het COC. Zijn doel was met name het voorlichting geven aan familieleden van homoseksuelen en anderen. Homo's moesten niet langer als zieken worden beschouwd, zo was zijn streven. Daarbij gaf hij de strijd voor de rechten van homoseksuelen diepgang, door deze te verbinden met vrouwenemancipatie en mensenrechten in het algemeen. Methorst was een van de leidende figuren van het COC, zeker in de jaren vijftig. Hij hield zich onder meer bezig met de organisatie van internationale congressen, waarbij zijn ervaring als tolk goed van pas kwam. Tot op hoge leeftijd was Methorst als adviseur en erelid betrokken bij de activiteiten van de homobeweging.
Tevens was hij vanaf 1953 werkzaam als tolk bij de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, de voorloper van de Europese Unie. Hij was oprichter van Congrestolkensecretariaat in Amsterdam, die in 2000 een naar Methorst genoemde prijs instelde waarmee elke twee jaar een instelling, organisatie of persoon wordt onderscheiden die zich bijzonder verdienstelijk heeft gemaakt op meertalig of multicultureel gebied.
'Henri Methorst bleek een Hunner', interview in Hans Renders en Paul Arnoldussen, Jong in de jaren dertig, de Prom, Baarn 1999, uitgebreide herdruk 2003, p. 125-132.
# Heteromysis filitelsona

Heteromysis filitelsona is een aasgarnalensoort uit de familie van de Mysidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Modlin.
# Heteromysis cyanogoleus

Heteromysis cyanogoleus is een aasgarnalensoort uit de familie van de Mysidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Bamber.
# Henrya henryi

Henrya henryi is een slakkensoort uit de familie van de Murchisonellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1947 door Bartsch.
# Henryana

Henryana is een geslacht van vliesvleugeligen uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Yoshimoto.

## Soorten

Het geslacht Henryana is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Henryana magnifica Yoshimoto, 1983
* Noyes, J.S. (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012
# Henryfulvius

Henryfulvius is een geslacht van wantsen uit de familie van de Miridae (Blindwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Wolski in 2015.

## Soorten

Het genus is monotypisch en bevat alleen de volgende soort:
* Henryfulvius gracilis Wolski, 2015
* ↑ Henryfulvius Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 14 november 2023.
* ↑ Henryfulvius Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 14 november 2023.
# Henricus Glareanus

Henricus Glareanus, eigenlijke naam Heinrich Loriti of Loris, (Mollis, 1488 – Freiburg im Breisgau, 1563), was een Zwitsers humanist en polymath uit de vroege renaissance. Zijn naam Glareanus verwijst naar het Zwitserse kanton Glarus, waar hij werd geboren. Hij was zowel musicus, muziektheoreticus, dichter, leraar, filoloog, historicus, geograaf als wiskundige.

## Biografie

Glareanus was de zoon van een boer en raadslid in Glarus. Na zijn basisopleiding in Bern en bij Michael Rubellus in Rottweil ging hij studeren in Wenen en bij Matthias Kremer in Keulen, waar hij in 1512 magister werd. Datzelfde jaar ontving hij de dichterskroon van het Heilige Roomse Rijk, voor zijn lofdicht aan keizer Maximiliaan I. Omdat hij Johannes Reuchlin steunde in diens strijd tegen de Keulse Dominicanen verhuisde hij in 1514 naar Bazel, waar hij als burseleider in contact kwam met de boekdrukkers Johannes Froben en Henricus Petrus en de geleerden Desiderius Erasmus en Oswald Myconius. De humanistische ideeën van Erasmus en Glareanus vielen niet goed bij de reformanten en na de reformatie van Bazel in 1529 vertrokken ze beiden naar Freiburg im Breisgau. Zijn Dôdekachordon uit 1547 geldt als een belangrijk en invloedrijk muziektheoretisch werk uit de renaissance.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Glarean op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Muzikaalerfgoed.be: Topstuk voorgesteld: de Dôdekachordon van Glareanus
* Bibsys: 90813531
* Biblioteca Nacional de España: XX1782493
* Bibliothèque nationale de France: cb12462502x (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058528376606706
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: glar005
* Gemeinsame Normdatei: 11905339X
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 012800
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2139 5425
* Library of Congress Control Number: n84006965
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: mzk2003198646
* Nationale bibliotheek van Australië: 35618846
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007276349805171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002412357
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070047316
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: SBLV284248
* LIBRIS: 209884
* SNAC: w6jq25cs
* Système universitaire de documentation: 033800731
* Trove: 1016722
* Virtual International Authority File: 73950690
* WorldCat (via VIAF): 73950690