OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Katabolisme

Katabolisme is het afbreken via een katabool reactiepad van grote moleculen in kleinere moleculen in de cel(len) van een organisme. Bij katabole afbraak komt naast warmte, chemische energie vrij, die het organisme gebruikt voor diverse lichaamsfuncties.

## Functie

Grote moleculen als polysachariden, lipiden, nucleïnezuren en proteïnen worden daarbij eerst via hydrolyse afgebroken in kleinere moleculen als monosachariden, vetzuren, nucleotiden en aminozuren. De grote moleculen worden polymeren genoemd en de kleinere moleculen monomeren. Sommige monomeren die als gevolg van het uiteenvallen van polymeren (depolymerisatie) ontstaan, worden door cellen als bouwstenen gebruikt om, via een anabool reactiepad, nieuwe polymeren te vormen (polymerisatie). Andere monomeren ondergaan verdere afbraak/katabolisme, waarbij metabolieten als melkzuur (bij anaerobe dissimilatie, de onvolledige afbraak van glucose in de cellen), azijnzuur, of afvalproducten als koolstofdioxide (bij de celademhaling), ammoniak of ureum worden gevormd. De vrijkomende energie wordt grotendeels omgezet in warmte, terwijl een klein deel wordt gebruikt voor de synthese (aanmaak) van adenosinetrifosfaat. Dit molecuul zorgt ervoor dat de bij katabolisme vrijgekomen chemische energie die niet verloren gaat als warmte, wordt gebruikt voor anabole reacties. Zo houdt katabolisme het proces van anabolisme in stand: direct, door de monomeren, gevormd bij depolymerisatie, die weer als bouwstenen voor nieuwe polymeren dienen; indirect, door de chemische energie die vrijkomt en bij de nieuwe polymerisatie wordt ingezet.

## Controle

Katabole reacties worden in de eerste plaats aangestuurd door hormonen en de moleculen die bij het proces betrokken zijn. Sinds het begin van de 20e eeuw zijn vooral cortisol, glucagon, adrenaline en enkele andere catecholaminen bekend als hormonen die een katabool proces in gang zetten. De laatste tijd worden er steeds meer hormonen ontdekt die althans tot op zekere hoogte hetzelfde effect hebben, zoals cytokine, orexine, hypocretine en melatonine.

## Voorbeelden

Voorbeelden van katabole processen zijn glycolyse, de citroenzuurcyclus, het afbreken van spiereiwitten waarbij aminozuren worden gevormd (die op hun beurt als substraat voor gluconeogenese of het verder afbreken van vet tot vetzuur dienen).
# Keeper of the Seven Keys Part 2

Keeper of the Seven Keys Part 2 is een album van de band Helloween dat uitkwam in 1988.
Dit album was nog succesvoller dan zijn voorganger, mede door de single "Dr. Stein", en het succesvolste album van deze Duitse heavymetalband.
Het album opent met het intro "Invitation" en eindigt met het lange nummer "Keeper of the Seven Keys". Op het titelnummer wordt veel nadruk gelegd op het drumwerk. Vanwege kritiek op onder andere het drumwerk op het lange nummer "Halloween" van het vorige album, had de band besloten om een nummer te schrijven waaruit zou blijken dat Ingo Schwichtenberg wel degelijk een goede drummer was. Het album kwam als normale elpee, picturedisc en in latere jaren ook op cd uit.

## Tracklist

* Invitation (intro)
* Eagle Fly Free
* You Always Walk Alone
* Rise And Fall
* Dr. Stein
* We Got The Right
* Save Us*
* March Of Time
* I Want Out
* Keeper Of The Seven Keys
*Cd bonustrack, op eerdere uitgaven was dit nummer de laatste track van het album.

## Singles

Van dit album verschenen twee singles.
* Dr. Stein
* I Want Out

## Bandleden

* Michael Kiske - zanger
* Kai Hansen - gitarist (de voormalige zanger)
* Markus Großkopf - basgitarist
* Michael Weikath - gitarist
* Ingo Schwichtenberg - drummer
# Kaylee

Kaylee is een van oorsprong Ierse en Engelse voornaam voor vrouwen. De betekenis van de naam is onzeker.
De naam is mogelijk afgeleid van de Ierse familienaam Kayley, uit het Gaelisch Caollaidhe van caol met als betekenis "slank". De naam kan ook een samentrekking zijn van de voornamen Kay (een afleiding van de naam Gaius) en de naam Lee (een verkorting van Leo). Er wordt ook weleens verondersteld dat de naam afkomstig zou zijn van het Goidelische woord céilidh, een feest in Ierland en Schotland.
De naam lijkt sterk op de voornamen Kelly, Kayla, Kayleigh en Kylie, maar al deze namen hebben mogelijk een andere etymologie.

## Bekende naamdragers

* Kaylee DeFer, Amerikaans actrice
# Kaylee DeFer

Kaylee DeFer (Tucson, 23 september 1986) is een Amerikaanse actrice.

## Biografie

Op haar achtste begon DeFer te acteren in musicals, waar ze onder meer de hoofdrol Kim in Bye Bye Birdie speelde. In 2003 verhuisde ze naar Los Angeles om een acteercarrière te beginnen. Ze speelde in verschillende afleveringen van televisieseries en had van 2005 tot en met 2007 een vaste rol in The War at Home. Verder had ze rollen in de films Underclassman uit 2005 en Flicka uit 2006. Van 2011 tot en met 2012 speelde DeFer in de televisieserie Gossip Girl.

## Filmografie

* International Standard Name Identifier: 0000 0000 4654 4864
* Library of Congress Control Number: no2008004152
* Virtual International Authority File: 44095452
* WorldCat (via VIAF): 44095452
# Kerem Yilmaz

Kerem Yilmaz (Rotterdam, 4 juni 1984) is een voormalig Turks-Nederlands profvoetballer die drie seizoenen bij Sparta Rotterdam (2004-2007) speelde.
Yilmaz kwam in totaal tot vier officiële competitieduels voor de club uit Rotterdam-West. Hij maakte zijn debuut in het Nederlandse profvoetbal op 4 september 2004, toen hij na 38 minuten inviel voor Marciano Bruma in de wedstrijd Sparta-FC Emmen (0-0). In de 58ste minuut van dat duel kreeg hij de rode kaart. In 2007 vertrok hij naar de amateurs van Capelle.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Duels | Goals | Competitie |
| 2004/05 | Sparta Rotterdam | 1 | 0 | Eerste divisie |
| 2005/06 | Sparta Rotterdam | 3 | 0 | Eredivisie |
| Totaal | Totaal | 4 | 0 | |
* ronaldzwiers
* worldfootball
# Kerk van de HH. Michaël en Antonius

De Kerk van de HH. Michaël en Antonius (Engels: Church of St. Michael and St. Anthony; Frans: Église Saint Michel Archange et Saint Antoine) is een rooms-katholiek kerkgebouw in Mile End, een stadsdeel van de Canadese stad Montreal. Oorspronkelijk werd de alleen aan de aartsengel Michaël gewijde kerk voor Ierse katholieken gebouwd, maar door de groei van de Poolse gemeenschap in de buurt werd er in 1964 in de kerk een Poolse missie opgericht. De naam van de kerk werd toen met Sint-Antonius uitgebreid.
Het kerkgebouw dat voor Ierse katholieken werd gesticht, met haar neo-byzantijnse architectuur, haar plaats in een multiculturele buurt en haar kerkbezoek van vooral Polen en Italianen vertegenwoordigt op exemplarische wijze de culturele verscheidenheid van het stadsdeel.

## Geschiedenis

Met de bouw van de Michaëlkerk, van wat later de grootste Engelstalige parochie van Montreal zou worden, werd in 1914 begonnen. Na een korte vertraging in verband met het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog vond de voltooiing plaats in 1915. De totale bouwkosten bedroegen $ 232.000 en de nieuwbouw kon 1400 gelovigen herbergen. Alhoewel Mile End oorspronkelijk een voornamelijk Ierse wijk was, groeide de Poolse gemeenschap zo snel dat de twee gemeenschappen fuseerden tot één en om hier uitdrukking aan te geven werd de heilige Antonius toegevoegd aan de naam van de parochie. Tegenwoordig is de kerk het centrum voor de Poolse katholieken in Montreal.

## Architectuur

De kerk werd gebouwd in neo-byzantijnse stijl en heeft een grote koepel met een minaret-achtige toren. Het gebouw werd ontworpen door de architect Aristide Beaugrand-Champagne (1876–1950), die zich daarbij liet inspireren door de orthodoxe Hagia Sophia in Istanboel, het vroegere Constantinopel. De kerk heeft ook romaanse en gotische elementen, zoals boogfriezen en maaswerk.
De koepel is voorzien van gewapend beton, een van de eerste toepassingen in Quebec. In de koepel bevindt zich een fresco van de aartsengel Michaël en de val van de opstandige engelen, een werk van de Italiaanse kunstschilder Guido Nincheri, die ook in andere kerken van Montreal zijn sporen naliet.

## Externe link

* (en) De kerk op de website van het bisdom Montreal
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Church of St. Michael and St. Anthony op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Kerk van de Goddelijke Zaligmaker

Kerk van de Goddelijke Zaligmaker kan verwijzen naar:
* Kerk van de Goddelijke Zaligmaker (Schaarbeek)
* Kerk van de Goddelijke Zaligmaker (Hakendover)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Kerk van de Goddelijke Zaligmaker en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kemala Raja

Kemala Raja kan verwijzen naar:

## Plaats in Indonesië

* Kemala Raja (Tanjung Raja), een plaats in het bestuurlijke gebied Noord-Lampung in de provincie Lampung
* Kemala Raja (Batu Raja Timur), een plaats in het bestuurlijke gebied Ogan Komering Ulu in de provincie Zuid-Sumatra
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Kemala Raja en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kingdonella pictipes

Kingdonella pictipes is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Uvarov.
# Kees Coolen

Kees Coolen (Tilburg, 12 maart 1936) is een Nederlands acteur.

## Loopbaan

Hij deed in 1960 eindexamen aan de Toneelacademie Maastricht en was vervolgens van 1960 tot 1988 verbonden aan de Haagse Comedie, waar hij belangrijke rollen speelde en regisseerde. Vanaf 1988 is Coolen werkzaam als freelance acteur. Hij speelde in vrije producties en bij de gezelschappen Het Zuidelijk Toneel, De Trust, het RO-theater, het Noord Nederlands Toneel, Theater van het Oosten en het Nationale Toneel, waar hij voor het laatst te zien was in Thérèse Raquin (2008). In 1992 werd hem de Arlecchino toegekend voor zijn rol in Goed/Fout van Haye van der Heyden.

## Toneel (selectie)

* Wachten op Godot (Estragon)
* De drie zusters (Andrej)
* Julius Caesar (Brutus)
* Naar het u lijkt (Toetssteen)
* Bedrog (Robert)
* De revisor (Burgemeester)
* Goed/Fout (Donald) (Arlecchino)
* Friedrichswald (Gottmann/Dauphin) (nominatie Arlecchino)
* Medea (Kreon)
* Pinocchio (Gepetto)
* Don Carlos (Philips II)
* De nacht van de pauw (Leopold)
* Het verjaardagsfeest (Goldberg)
* Herfst in Riga (Rodion)
* Spotgeesten (Charles Condomine)
* Mahler (Freud)
* De graaf van Monte Cristo (pater Faria, Morrel, Noirtier)
* Thérèse Raquin (Monsieur Michaud)

## Televisie (selectie)

* Medisch Centrum West - bestuurslid (1989)
* Peter Strohm (Duitse televisieserie) - Dijkstra (1989)
* Bureau Kruislaan - hoofdinspecteur Thomas Keizer (1994)
* Coverstory - Burgemeester Jaarsvelt (1995)
* Pleidooi - rechter Hartogh
* Baantjer - Dokter Baren (De Cock en de moord op de Rode Roos) (1996)
* Unit 13 - procureur-generaal Jo Aarts (1997)
* In de clinch - Vader Witteveen (1999)
* Baantjer - Anton de Wech (De Cock en de moord uit woede) (1999)
* All Stars - Barrie Mens (2001)
* Gemeentebelangen - Bastiaan van Weezel (2002, 2003)
* Baantjer - Bertus Penning (De Cock en de moord op de missionaris) (2005)
* We gaan nog niet naar huis - opa (2008, 2010)
* Flikken Maastricht - pastoor Servaas Gilling (2008, 2009 en 2011)
* De ontmaskering van de vastgoedfraude - André van Woerkom (2012)
* Dokter Tinus - Chris Elsenbosch, de vader van Tinus (2013)

## Filmografie (selectie)

* De Stilte rond Christine M. (1982)
* De mannetjesmaker (1983)
* De aanslag (1986)
* De Avonden (1989)
* De Avonturen van Ichabod en meneer Pad (stem, 1995)
* Saint Amour (televisiefilm, 2001)
* Ernst, Bobbie en het geheim van de Monta Rossa (2010)

## Externe link

* (en) Kees Coolen in de Internet Movie Database
# Kiezelsprinkhaan

De kiezelsprinkhaan (Sphingonotus caerulans) is een rechtvleugelig insect uit de familie van de veldsprinkhanen (Acrididae) en de onderfamilie Oedipodinae. De soort werd vroeger ingedeeld bij de onderfamilie Acridinae.

## Determinatie

De kleur is lichtbruin tot grijs met donkere tot zwarte onregelmatige vlekken en een duidelijk bandering in dezelfde kleur op de vleugels en de poten. Het halsschild heeft drie dwarsgroeven. De vleugels zijn lang en reiken tot voorbij de achterlijfspunt. De vliezige achtervleugels zijn blauw van kleur, echter niet zo fel als die van de blauwvleugelsprinkhaan. Deze laatste soort heeft daarnaast een donkere vleugelrand. Mannetjes bereiken een lengte van 17–19 mm, de vrouwtjes zijn 20–33 mm lang.

## Ecologie

De kiezelsprinkhaan is een thermofiele soort. Het habitat bestaat vooral uit open, zandig en/of stenig terrein met relatief veel onbegroeide en snel opwarmende plekken. Vaak betreft het ruderale terreinen, zoals bijvoorbeeld spoorwegbermen, waar ze in de Benelux vooral wordt aangetroffen. Door hun camouflage valt de kiezelsprinkhaan op de stenige ondergrond niet op.

## Levenswijze

De kiezelsprinkhaan is als volwassen insect te zien van juni tot september en is vooral actief tussen negen uur in de ochtend en zeven uur in de avond. De sprinkhaan maakt geen geluid.

## Verspreiding

De kiezelsprinkhaan komt voor in zuidelijk Europa en komt van nature niet in Nederland voor. Eind juli 2010 werd een populatie van enkele tientallen exemplaren aangetroffen op een rangeerterrein in Rotterdam. In augustus werd de kiezelsprinkhaan ook op de Maasvlakte, in Arnhem en bij het station van Molenhoek ontdekt. In België werd de sprinkhaan vooreerst waargenomen in 1998 in het uiterste zuidoosten in Belgisch-Lotharingen. Nadien werden op andere plaatsen in Wallonië nog populaties gevonden. In augustus 2012 werden echter voor het eerst enkele exemplaren ontdekt in de haven van Antwerpen, wat doet vermoeden dat er een populatie aanwezig is. Op 9 september 2012 werd ook in de haven van Gent vijf exemplaren gevonden. In noordelijk Duitsland is de soort verdwenen.
Referenties
* 1 2 3 Kleukers, R, & Krekels, R. (2004). Veldgids sprinkhanen en krekels. Uitgeverij KNNV. ISBN 90 5011 193 9.
* ↑ RTV Rijnmond - Bijzondere sprinkhaan strijkt neer in Rotterdam - Website
* ↑ Waarneming.nl
* ↑ Kiezelsprinkhaan in Vlaanderen
Bronnen
* Roy Kleukers & René Krekels - Veldgids sprinkhanen en krekels - 2004 - Uitgeverij KNNV - ISBN 9050111939
* Mark van Veen - Kenmerkengids Sprinkhanen en krekels Website
# Kinabalua

Kinabalua is een geslacht van kevers uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1997 gepubliceerd door Mohamedsaid.

## Soorten

* Kinabalua antennata Mohamedsaid, 1997
* ↑ Chrysomelidae in Synopsis of the described Coleoptera of the World, 13 december 2008. Gearchiveerd op 27 september 2013.
# Klankbord (preekstoel)

Een klankbord, kanselhemel is een soort houten luifel (baldakijn) boven een preekstoel die ervoor moet zorgen dat de stem van de predikant weerkaatst en zijn stemgeluid zo een groter oppervlak bereikt. Klankborden zijn niet zelden als centrale objecten in een kerk aan de bovenzijde versierd. Vanwege het vaak grote gewicht zijn ijzeren ophangstangen geen overbodige luxe. Deze worden meestal zo goed mogelijk buiten het zicht gehouden.
Met de ontwikkeling van de elektroakoestiek, de inbouw van microfoons en luidsprekers in kerken, verloren de klankborden hun functie. Moderne preekstoelen hebben geen klankborden meer. Niet alleen omdat ze geen functie meer hebben, maar ook omdat de vroege weerkaatsing van het klankbord de elektroakoestische microfoonoverdraging van de spreker kan storen.
# Klankblad

Een klankblad, of klankbord, ook wel klankbodem of zangbodem genoemd, zorgt voor versterking van de trillingen in een instrument. Bij veel snaarinstrumenten (vb. klavecimbel, viool, gitaar, harp, piano) worden de trillingen van de snaar doorgegeven via een kam aan het klankbord, dat doorgaans is gemaakt van hout.
In een relatief gesloten systeem als een viool vormen bovenblad en onderblad klankborden, die onderdeel vormen van de klankkast.
In een piano of vleugel is het klankbord samengesteld uit een groot resonerend oppervlak, waardoor de lucht over een groot oppervlak in trilling kan komen.
De functie van een klankblad of -bord is dus om de trillingen van de snaar op te vangen, en vervolgens de luchtkolom boven het blad in trilling te brengen. De snaar zelf kan de lucht nauwelijks in trilling brengen, maar doordat de energie aan het klankblad wordt afgegeven wordt de trillingsenergie dus over een groot materiaaloppervlak uitgespreid, waardoor de lucht in trilling kan komen.
Materiaal, vorm en kromming en spanning van het klankblad hebben invloed op het timbre (de klankkleur).
Meer in het algemeen kan elk relatief hard oppervlak in mindere of meerdere mate als klankbord fungeren, bijvoorbeeld wanneer men een stemvork tegen een tafelblad plaatst, wordt het tafelblad het klankbord.
# Kleine duivenkervel

De kleine duivenkervel (Fumaria parviflora) is een eenjarige plant uit de papaverfamilie (Papaveraceae). De soort komt van nature voor in West-, Midden- en Zuid-Europa, Noordwest-Afrika, Zuidwest-Azië en op de Azoren, de Canarische eilanden en Madeira en is verder verspreid naar Australië en Noord-Amerika. Het aantal chromosomen is 2n = 32.
De grijsgroene plant wordt 15-40 cm hoog en is vanaf de grond sterk vertakt. De kantige stengels zijn vaak liggend. Het blad is twee- tot drievoudig geveerd met lijnvormige blaadjes. De onderste blaadjes zijn vaak vrij lang.
De kleine duivenkervel bloeit vanaf juni tot in september met witte of iets roze, 3-8 mm grote bloemen, waarvan de bloembladen vaak een donkerpaarse top hebben. De bloeiwijze is een korte en vrij losse tros. De ovale, getande kelkblaadjes zijn iets breder dan het steeltje.
De vrucht is een bolvormig nootje met een fijn korrelig oppervlak en een spitse top.
* Illustratie van Jacob Sturm
* Plant
* Stengel
* Blad
* Bloeiwijze
* Vrucht
De kleine duivenkervel komt voor op matig droge tot vochthoudende, matig voedselrijke, kalkhoudende grond op akkers, muren, wallen, puinhopen en in verstoorde grond.
# Kleine langtongvleermuis

De kleine langtongvleermuis (Glossophaga soricina) is een vleermuis uit het geslacht Glossophaga die voorkomt in Midden- en Zuid-Amerika, behalve het uiterste zuiden. Dit dier leeft ook op nabijgelegen eilanden als de Trés Marías-eilanden in Mexico, Isla Margarita in Venezuela, Grenada, Trinidad en Jamaica. Er zijn Laat-Pleistocene fossielen gevonden in Yucatán (Mexico).
G. soricina is een middelgrote soort van zijn geslacht. Hij kan van de andere soorten van zijn geslacht worden onderscheiden door verschillende tand- en schedelkenmerken. De rugvacht is donkerbruin, de buik bruinachtig. Het dier heeft vierendertig tanden (2.1.2.3/2.1.3.3). De verschillende ondersoorten verschillen in grootte. De ondersoorten antillarum, mutica en valens, die aan de randen van het verspreidingsgebied voorkomen zijn het grootste, soricina het kleinste. De totale lengte varieert van 50 tot 90 mm, de staartlengte van 4 tot 13 mm, de oorlengte van 8 tot 17 mm, de voorarmlengte van 31.7 tot 38.4 mm en het gewicht van 6 tot 17 g. De lichaamstemperatuur in rust bedraagt 35.5°C. Als het dier actief is kan de lichaamstemperatuur variëren van 37.2 tot 39.5°C. Het karyotype bedraagt 2n=32, FN=60. Dit karyotype is identiek aan dat van enkele andere soorten van Glossophaga.
De jongen worden behaard geboren. Meestal wordt er één jong tegelijk geboren, maar tweelingen komen ook voor. De jongen worden door de moeder meegenomen. Dit dier eet insecten, fruit, bloemen, stuifmeel en nectar. Daarbij helpt het dier vaak bij bestuiving, zoals bij Passiflora ovalis. Sommige populaties eten alleen tijdens bepaalde seizoenen bloemen. Op en in de kleine langtongvleermuis zijn lintwormen, rondwormen, eencelligen en luizen gevonden.
Deze soort heeft de volgende ondersoorten (Simmons, 2005):
* Glossophaga soricina antillarum (Jamaica)
* Glossophaga soricina handleyi (Mexico tot Colombia)
* Glossophaga soricina mutica (Trés Marías-eilanden in Mexico)
* Glossophaga soricina soricina (Colombia tot Noord-Argentinië en Paraguay)
* Glossophaga soricina valens (West-Ecuador tot West-Peru)

## Literatuur

* Alvarez, J., Willig, M.R., Jones, J.K., Jr. & Webster, W.D. 1991. Glossophaga soricina. Mammalian Species 379:1-7.
* Hoffmann, F.G. & Baker, R.J. 2001. Systematics of bats of the genus Glossophaga (Chiroptera: Pteropodidae) and phylogeography in G. soricina based on the cytochrome-b gene. Journal of Mammalogy 82(4):1092-1110.
* Simmons, N.B. 2005. Order Chiroptera. Pp. 312-529 in Wilson, D.E. & Reeder, D.M. (eds.). Mammal Species of the World: a taxonomic and geographic reference. 3rd ed.
* ↑ (en) Kleine langtongvleermuis op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Kleinse fles

In de wiskunde is de Kleinse fles een niet-oriënteerbaar oppervlak, informeel gesproken een oppervlak (een twee-dimensionale variëteit) zonder aanwijsbare "binnen" en "buitenkant", dit omdat ze geleidelijk in elkaar overgaan.
Andere gerelateerde niet-georiënteerde objecten zijn onder andere de möbiusband en het reële projectieve vlak. Terwijl een möbiusband een tweedimensionaal begrensd oppervlak heeft, kent een kleinfles geen begrenzing. Ter vergelijking: een sfeer heeft een oriënteerbaar onbegrensd oppervlak.
De Klein-fles werd genoemd naar de wiskundige Felix Klein.

## Wiskundige beschrijving

    $x=\left(r+\cos {\frac {u}{2}}\sin v-\sin {\frac {u}{2}}\sin 2v\right)\cos u$
    $y=\left(r+\cos {\frac {u}{2}}\sin v-\sin {\frac {u}{2}}\sin 2v\right)\sin u$
    $z=\sin {\frac {u}{2}}\sin v+\cos {\frac {u}{2}}\sin 2v$

## Maakbaarheid

Een glasblazer kan de fles van glas maken: Neem een glazen buis die aan een kant verwijd is. Maak een gat in de zijkant, in de buurt van het wijde uiteinde. Buig het smalle uiteinde om, steek het door het gat, en maak het vast aan het andere uiteinde.
Een schoonheidsfoutje is dat er altijd een gat in de wand moet zitten.
Een 3D printer kan de fles wel printen.
# Rathaus

Rathaus kan verwijzen naar:
* Hamburger Rathaus
* Rathaus (metro, Hamburg), een station van de Hamburgse metro
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Rathaus en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Glyphembia teapae

Glyphembia teapae is een insectensoort uit de familie Anisembiidae, die tot de orde webspinners (Embioptera) behoort. De soort komt voor in Mexico.
Glyphembia teapae is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Ross in 2003.
# Gouvernementen van Jordanië

De gouvernementen van Jordanië (محافظة, muḥāfaẓä) vormen de bestuurlijke hoofdindeling van Jordanië.
* Ajlun
* Amman
* Akaba
* Balka
* Irbid
* Jerash
* Kerak
* Ma'an
* Madaba
* Mafrak
* Tafilah
* Zarka
De Gouvernementen zijn onderverdeeld in banieren (لواء, liwāʾ) en nog verder in districten (قضاء, qaḍāʾ)
# Weekschilden

Weekschilden kan verwijzen naar:
* bloemweekschilden
* moerasweekschilden
* winterweekschilden
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Weekschilden en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Desmopachria draco

Desmopachria draco is een keversoort uit de familie waterroofkevers (Dytiscidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door K.B.Miller.