OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Cromer

Cromer is een civil parish in het bestuurlijke gebied North Norfolk, in het Engelse graafschap Norfolk. De plaats ligt aan de Noordzee en telt 7683 inwoners.

## Geschiedenis

Cromer werd pas in 1297 voor het eerst genoemd. De naam betekent "kraaienmeer". Aan het begin van de 19e eeuw werd Cromer een belangrijke badplaats, hetgeen ook wordt aangestipt in Jane Austens roman Emma uit 1815.
Iets ten zuiden van de plaats, aan de weg naar Felbrigg, ligt Cromer Hall, een buitenplaats uit 1829 waar Arthur Conan Doyle inspiratie zou hebben opgedaan voor zijn beroemde verhaal De hond van de Baskervilles.
In 1883 begon de Londense journalist Clement Scott over Cromer te schrijven, wat samen met de komst van een spoorlijn het toerisme nog versterkte.

## Economie

Toerisme is nog steeds een belangrijke inkomstenbron voor Cromer, dat onder meer een museum heeft, maar ook faciliteiten als een golfbaan.
Er wordt ook gevist, tegenwoordig vooral op krab en kreeft.
# Sãofranciscomoortiran

De sãofranciscomoortiran (Knipolegus franciscanus) is een zangvogel uit de familie Tyrannidae (tirannen).

## Kenmerken

De sãofranciscomoortiran is een kleine zangvogel met een lengte van 16 centimeter. Deze soort vertoont seksuele dimorfie. Het mannetje is geheel glanzend zwart met grijze snavel en deels witte ondervleugels. Het vrouwtje verschilt sterk van het mannetje, ze is van boven grijs en van onder crèmekleurige. Beide geslachten hebben een rode iris.

## Verspreiding en leefgebied

Deze vogel is endemisch in Brazilië en komt voor in Minas Gerais, Goiás en Bahia. Zijn natuurlijke habitat bestaat uit droogbos en scrubland. De habitats bevinden zich op een hoogte tot 1200 meter boven zeeniveau in het bioom Cerrado.

## Voeding

De sãofranciscomoortiran voedt zich met insecten. Hij zoekt zijn voedsel in de rivier São Francisco.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd, maar door habitatverlies nemen de aantallen – hetzij minder snel – af. Om deze redenen staat de sãofranciscomoortiran als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Sãofranciscomoortiran op de IUCN Red List of Threatened Species.
* (pt) WikiAves (2014). Maria-preta-do-nordeste (Knipolegus franciscanus)
* (en) 2010. White-winged Black-Tyrant (Knipolegus aterrimus), Neotropical Birds Online (T. S. Schulenberg, Editor). Ithaca: Cornell Lab of Ornithology; retrieved from Neotropical Birds Online: http://neotropical.birds.cornell.edu/portal/species/overview?p_p_spp=461836
# Sint-Stephanuskerk (Burg-Reuland)

De Sint-Stephanuskerk is een kerkgebouw in Reuland in de Belgische gemeente Burg-Reuland in de provincie Luik.
Het pseudobasilicale gebouw bestaat uit een vierkante voorstaande westtoren, een driebeukig schip met vier traveeën, een dwarsschip en een koor met veelhoekige sluiting. Verder is er ook een sacristie. Het gebouw is opgetrokken in zandbreuksteen. De torenspits bestaat uit drie delen met ieder acht zijden, het onderste deel heeft een klokvorm, het middelste deel is recht en verticaal, en het bovenste deel heeft een uivorm. In de as van de kerk bevindt zich in de westgevel van de toren het ingangsportaal. De toren heeft halverwege in de westgevel een rondboogvenster en rondboogvormige openingen hoger in de toren. Boven het koor bevindt zich een vierzijdige dakruiter met erop een klokvorm.
De kerk is gewijd aan Sint-Stephanus.

## Geschiedenis

Reeds vanaf de 13e eeuw stond hier een eenvoudige kapel die viel onder de kerk van Weweler.
In 1621 liet Balthasar von Pallandt op deze plaats een nieuwe kapel bouwen, waarbij minstens omvangrijke bouwwerkzaamheden werden uitgevoerd.
In 1771 werd het huidige kerkgebouw opgetrokken in opdracht van Balthasar von Pallandt naar het ontwerp van architect Ferdinand Starck uit Recht. De toren heeft een ankerijzer uit 1772.
In 1912 werd de kerk uitgebreid met de toevoeging van de noordelijke zijbeuk, het dwarsschip, het koor met polygonale apsis en de sacristie.
* Sint-Stephanuskerk, Burg-Reuland
* Denkmal Burg-Reuland: St. Stephanus Kirche
# Evert Frans van der Grinten

Evert Frans van der Grinten (Venlo, 5 mei 1920 - Den Haag, 9 oktober 2009) was een Nederlands kunsthistoricus en hoogleraar aan de Katholieke Universiteit Nijmegen.

## Leven en werk

Van der Grinten was tussen 1962 en 1977 werkzaam aan de Katholieke Universiteit. Hij hield zich bezig met bouwkunst en negentiende-eeuwse architectuur. Zijn bekendste uitgave is een driedelig boek over de Nijmeegse Benedenstad, gepubliceerd in 1980. Zijn fotocollectie van Nijmeegse architectuur wordt beheerd door het Centrum voor Kunsthistorische Documentatie in Nijmegen. Van der Grinten was ook lid van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde.

## Uit de fotocollectie van Van der Grinten

* Oude Heselaan, Nijmegen
* Oranjesingel, Nijmegen
* Landgoed Gelders Hof, Nijmegen

## Publicaties (selectie)

* E.F. van der Grinten: Nijmegen benedenstad. Beschrijving en afbeeldingen van een grotendeels verdwenen stadsgedeelte aan de Waal. 3 delen. Nijmegen, Janssen Uitgevers, 1980. Geen ISBN
* E.F. van der Grinten: Bouwkunst-geschiedenis of bouw-kunstgeschiedenis; grenzen en mogelijkheden in de geschiedschrijving der bouwkunst. Oratie Katholieke Universiteit te Nijmegen, 1963
* E.F. van der Grinten: De geschiedenis van de industriele vormgeving als taak voor de kunstgeschiedenis. Openbare les R.K. Universiteit Nijmegen, 1957
# Machado (rivier)

De rivier de Machado (Portugees: Rio Machado) is een waterloop in het zuiden van de staat Minas Gerais, in Brazilië. Zij ontspringt in het gebergte Serra do Cervo, in de gemeente Congonhal en stroomt door de gemeenten Espírito Santo do Dourado, Ipuiuna, Campestre, Poço Fundo en Machado om tot slot uit te monden in het stuwmeer van de Furnasdam. De Machado is 120 kilometer lang en zij behoort tot het rivierbekken van de Rio Grande. Er is een waterkrachtcentrale op de Machado, met een capaciteit van 9,16 MW in de gemeente Poço Fundo.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Rio Machado op de Portugeestalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Kaart
# Ergasilus manicatus

Ergasilus manicatus is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Ergasilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Wilson C.B..
# Cromford Mill

Cromford Mill was de eerste water-aangedreven katoenspinnerij opgericht door Richard Arkwright in 1771 in de Midden-Engelse plaats Cromford in het graafschap Derbyshire, die de basis heeft gelegd van zijn fortuin, en al snel werd gekopieerd door fabrieken in Lancashire, Duitsland en de Verenigde Staten. Het vormt de kern van de Derwent Valley Mills, dat sinds 2001 Werelderfgoed is.

## Geschiedenis

Na de uitvinding van de schietspoel voor het weven van katoen door John Kay in 1733 was de vraag naar gesponnen katoen in Engeland enorm toegenomen. Machines voor het kaarden en spinnen waren weliswaar ontwikkeld, maar waren niet efficiënt en de geproduceerde katoen was van onvoldoende kwaliteit om als schering van een stof te dienen. In 1769 patenteerde Arkwright een waterframe spinmachine aangedreven door een watermolen, nadat hij eerder een door paarden aangedreven spinmachine in Nottingham had opgezet.
Hij koos voor de locatie in Cromford om reden dat daar het gehele jaar aanvoer was van warm water via een ondergronds kanaal vanuit de nabijgelegen loodmijnen in Wirksworth, samen met Bonsall Brook. Hier bouwde hij een vijf verdiepingen tellende fabriek, met de steun van de Jedediah Strutt, Samuel Need en John Smalley. Vanaf 1772 was de fabriek dag en nacht in gebruik met twee ploegen, die 12 uur dienst deden.
Hij begon met 200 werknemers, die niet allemaal lokaal gehuisvest konden worden. Hierom bouwde hij voor hen woningen in de buurt, en was hiermee een van de eerste fabrikanten die dit deed. Het merendeel van de medewerkers waren vrouwen en kinderen, van wie de jongste slechts zeven jaar oud. Later werd de minimumleeftijd verhoogd naar 10 en de kinderen kregen zes uur onderwijs per week, zodat ze registers konden bijhouden, wat hun veelal analfabete ouders nog niet konden.

## Afbeeldingen
### Situatie rond 1995

* De oorspronkelijke molen uit 1771 te zien langs de Mill Road vanuit het dorp.
* De eerste fabriek gezien vanaf de werf
* Beeld van de renovatie van het terrein in 1995
* Gedeelte van de molen, dat opengesteld was voor het publiek

### Het waterwerk

* Sluis in de molentuin om de watertoevoer te controleren
* Locatie van het aandrijfwiel van de molen
* Vijver van Cromford aangelegd in 1785 als reservoir
* Sluis in het dorp voor de wateraanvoer te regelen

### Situatie in 2009

* Drie van de oorspronkelijk vijf verdieping tellende fabriek
* Tegenwoordig aanzicht van de oude fabriek
* Close-up van de duiker onder de molen
* Close-up van de molen met het einde van het aquaduct
# Sãotomébronsnekduif

De sãotomébronsnekduif (Columba malherbii) is een vogel uit de familie van duiven (Columbidae). De vogel is genoemd naar de Franse natuuronderzoeker Alfred Malherbe (1804-1866).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor op de eilanden in de Golf van Guinee, te weten Sao Tomé, Principe (beide behorende tot Sao Tomé en Principe) en Annobón (behorende tot Equatoriaal-Guinea).

## Status

Schattingen over de populatie ontbreken, maar het lijkt met name op Principe een algemeen voorkomende soort te zijn die alleen in stedelijke gebieden zeldzamer is. Er wordt wel op flinke schaal op de Sao-Tomébronsnekduif gejaagd, zowel om zijn vlees als om de vogel in een kooi te houden. Ook kinderen jagen op deze duif.
# Malakichthys

Malakichthys is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van acropomaden (Acropomatidae).

## Soorten

* Malakichthys barbatus Yamanoue & Yoseda, 2001
* Malakichthys elegans Matsubara & Yamaguti, 1943
* Malakichthys griseus Döderlein, 1883
* Malakichthys levis Yamanoue & Matsuura, 2001
* Malakichthys mochizuki Yamanoue & Matsuura, 2001
* Malakichthys similis Yamanoue & Matsuura, 2004
* Malakichthys wakiyae Jordan & Hubbs, 1925
* ↑ (en) Malakichthys. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Escape from Sobibor

Escape from Sobibor is een oorlogsfilm uit 1987, geregisseerd door Jack Gold. De film is gebaseerd op het boek Escape from Sobibor van Richard Rashke, waarin het waargebeurde verhaal van een opstand in vernietigingskamp Sobibór in Polen wordt beschreven. Op 14 oktober 1943 vond uit dit kamp een uitbraak plaats, waarna op bevel van Heinrich Himmler het kamp werd gesloten en met de grond gelijk gemaakt. De achtergebleven joden moesten tot uitputtens toe werken, waarna ze werden vermoord.

## Verhaal

De film speelt zich af in het vernietigingskamp Sobibór in Polen. Een aantal gevangenen is vastbesloten te zullen ontsnappen. Als een groep anderen een vergeefse poging onderneemt merken ze dat achterblijvers bij wijze van represaille zwaar worden gestraft. Daarom besluiten ze dat het hele kamp moet kunnen ontsnappen. Ze zijn ervan overtuigd dat er een weg is, en dat ze voor de opgave staan die te vinden.
Als een groep Russische joodse krijgsgevangenen in het kamp aankomt wordt hun leider in het plan betrokken. Hij stippelt samen met burgergevangenen een plan uit. Het idee is dat de twaalf SS'ers in het kamp gedood moeten worden, dat de overgebleven 125 Oekraïense soldaten dan in verwarring zullen raken, en tijdens het appel alle gevangenen kunnen ontsnappen. Veel gevangenen weten uit het kamp te komen, maar op hun vlucht richting het bos worden de meesten neergeschoten of opgeblazen door mijnen.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Alan Arkin | Leon Feldhendler |
| Joanna Pacuła | Luka (Gertrude Poppert-Schonborn) |
| Rutger Hauer | Luitenant Alexander Petsjerski |
| Hartmut Becker | SS-Hauptscharführer Gustav Wagner |
| Jack Shepherd | Itzhak Lichtman |
| Emil Wolk | Samuel Lerer |
| Simon Gregor | Stanislaw 'Shlomo' Szmajzner |
| Linal Haft | Kapo Porchek |
| Jason Norman | Thomas 'Toivi' Blatt |
| Robert Gwilym | Chaim Engel |
| Eli Nathenson | Moses Szmajzner |
| Kurt Raab | SS-Oberscharführer Karl Frenzel |
| Eric Caspar | SS-Hauptsturmführer Franz Reichleitner |
| Hugo Bower | SS-Oberscharführer Rudolf Beckmann |
| Klaus Grünberg | SS-Oberscharführer Erich Bauer |
| Wolfgang Bathke | SS-Unterscharführer Hurst |
| Henning Gissel | SS-Scharführer Fallaster |
| Henry Stolow | SS-Untersturmführer Johann Niemann |
| Ullrich Haupt | SS-Scharführer Josef Wolf |
| Patti Love | Eda Fiszer Lichtman |
| Judith Sharp | Bajle Sobol |
| Ellis van Maarseveen | Selma Wijnberg |

## Achtergrond

Het draaiboek is onder meer van Thomas Blatt (Toivi) en Stanislaw Szmajzner (Shlomo). Zij waren als tieners bij de opstand betrokken en wisten uit het kamp te vluchten.
De film werd in april 1987 als televisiefilm vertoond in de Verenigde Staten. In Duitsland kwam de film in 1989 als Engelstalige video in de handel.

## Voetnoten

* ↑ Richard L. Rashke Escape from Sobibor, uitg. Houghton Mifflin, Boston (1982); Ned.vert. Ontsnapping uit Sobibor, uitg. In den Toren, Baarn (1984)

## Externe link

* Complete film op Internet Archive
# Boog van Galerius

De boog van Galerius is een triomfboog in Thessaloniki opgedragen aan de Romeinse keizer Galerius.
Oorspronkelijk waren het drie bogen, maar alleen het middelste gedeelte is nog behouden. De boog sloot aan op een paleis waarvan de resten nog te vinden zijn op de Platia Navarinou. Het nog resterende gedeelte van de triomfboog met de twee pijlers is bekleed met stenen reliëfs van een zeer matige kwaliteit. Er staat een oorlogsscène met olifanten, verder het offer van Galerius met aan de linkerkant zijn schoonvader Diocletianus en een scène waarbij Galerius zijn soldaten toespreekt.
Galerius is afkomstig van een boerenfamilie uit Illyricum. Zijn precieze geboortedatum is niet bekend, maar wordt geschat op ca. 250, aangezien hij heeft gediend onder Aurelianus. Als jongen was Galerius een schaapherder, net als zijn vader. Onder Aurelianus en Probus was hij soldaat, maar verder is er niets van hem bekend vóór zijn benoeming tot Caesar op 1 maart 293 door Diocletianus. Galerius verliet ook zijn vrouw, en hertrouwde met Valeria, de dochter van Diocletianus.
# Volbers Hünensteine

Volbers Hünensteine (Sprockhoff-Nr. 842 – ook wel Hüven-Nord genoemd) is een goed onderhouden megalithisch bouwwerk van het type Emsländische Kammer. Het is gebouwd in het neolithicum (tussen 3500 en 2800 v.Chr.) en wordt toegeschreven aan de Trechterbekercultuur/
Het ligt op ca. 500 meter ten noorden van Hüven in het Landkreis Emsland in Nedersaksen. Op ca. 1 kilometer afstand ligt Großsteingrab Hüven-Süd, beide hunebedden zijn onderdeel van de Straße der Megalithkultur.
Het oost-west georiënteerde bouwwerk ligt in een ovalen krans. De kamer is 15 meter lang, de breedte is 1,5 meter in het midden en aan de uiteinden versmald dit tot 1 meter. De poortstenen van het ganggraf zijn niet behouden gebleven. Er zijn 25 draagstenen waar nog 8 van de oorspronkelijke 11 of 12 deksenen liggen. De dekheuvel was 22 meter lang en 10 meter breed en is aan de noordelijke kant licht verschoven, maar bijna geheel bewaard gebleven.

## Literatuur

* Anette Bußmann: Steinzeitzeugen. Reisen zur Urgeschichte Nordwestdeutschlands. Isensee Verlag, Oldenburg 2009, ISBN 978-3-89995-619-1, S. 69–70.
* Mamoun Fansa: Großsteingräber zwischen Weser und Ems. Isensee Verlag, Oldenburg 1992, ISBN 3-89442-118-5, S. 52–53.
* Ernst Sprockhoff: Atlas der Megalithgräber Deutschland. Teil 3: Niedersachsen – Westfalen. Rudolf Habelt Verlag, Bonn 1975, ISBN 3-7749-1326-9, S. 97.
# Crobylophora

Crobylophora is een geslacht van vlinders van de familie sneeuwmotten (Lyonetiidae).

## Soorten

* C. byssinodes Meyrick, 1914
* C. chrysidiella Meyrick, 1880
* C. daricella Meyrick, 1880
* C. metallifera (Walsingham, 1891)
* C. methoria Ghesquière, 1940
* C. onychotis Meyrick, 1915
* C. psammosticta Turner, 1923
* C. sancta Meyrick, 1915
* C. siglias Meyrick, 1911
* C. speciosa Ghesquière, 1940
* C. staterias Meyrick, 1905
* C. xanthochyta Meyrick, 1918
# Tachys similis

Tachys similis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1888 door Blackburn.
# Slag om de Wittewolvenberg

De Slag om de Wittewolvenberg in 207 was een van de vele gevechten in de teleurgang van de Oostelijke Han-dynastie. Het betekende het einde van het rijk van Yuan Shao (zie kaart).

## Achtergrond

Kort na de Slag bij Guandu stierf Yuan Shao (202) en brak er een troonstrijd uit tussen zijn zoons. Krijgsheer Cao Cao profiteerde van de situatie om zijn gebied uit te breiden. Yuan Shang en zijn broer Yuan Xi vroegen om hulp aan de Wuhuan (noorden). Een confrontatie was in de maak.

## Slag

Augustus, begin september is de periode van de moesson, de vooruitgang van beide legers verliep moeizaam. Strateeg Guo Jia stelde aan Cao Cao voor om de logistiek achter te laten om zo sneller door de moerassige wegen en bergpassen te vorderen. In de vallei van de rivier de Daling werd het leger van de Wuhuan onder leiding van Tadun verrast. De Wuhuan waren niet voorbereid op de strijd. Cao Cao beklom een heuvel om vijandelijke formaties te observeren. Hij zag dat de Wuhuan in verwarring waren en zei onmiddellijk tegen zijn soldaten dat ze van deze zwakte moesten profiteren. Met generaal Zhang Liao die het offensief leidde, joeg de lichte strijdmacht de Wuhuancavalerie op de vlucht en veroverde de brigade van Tadun. Het duurde niet lang of Tadun en veel van zijn mannen waren gedood, de strijd was voorbij. Meer dan 200.000 Chinese soldaten en het leger van de Wuhuan gaven zich over aan Cao Cao.

## Vervolg

Krijgsheer Tadun sneuvelde in de strijd. De twee broers Yuan Shang en Yuan Xi vluchtten naar Gongsun Du (zie kaart). De heerser van Gongsun Du, Gongsun Kang wilde geen problemen met Cao Cao en stuurde de twee hoofden van de broers naar hem op. Zo kwam er einde aan het rijk van Yuan Shao, ook de strijdkracht van de Wuhuan was gebroken. Van Keizer Xian kreeg Cao Cao de titel keizerlijke kanselier.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Battle of White Wolf Mountain op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Malakai Kainihewe

Malakai Kainihewe (28 juli 1978) is een voormalige Fijisch voetballer die bij voorkeur als verdediger speelt.
Op 11 april 2001 in de uitwedstrijd tegen Samoa maakte Kainihewe zijn debuut voor Fiji voetbalelftal. Hij begon in de basis maar op 85e minuut werd hij gewisseld en Leone Vurukania was invaller. De wedstrijd ging gewonnen met 1-6. Kainihewe heeft 36 wedstrijden gespeeld en 4 doelpunten gescoord voor zijn nationale ploeg.
Kainihewe beëindigde zijn voetbalcarrière in 2014.
* ↑ (en) Speler profiel (www.national-football-teams.com). Gearchiveerd op 3 maart 2023.
* ↑ (en) Speler profiel (www.transfermarkt.com).
* ↑ (en) Speler profiel (www.soccerway.com). Gearchiveerd op 3 december 2023.
* ↑ (en) Speler profiel (www.besoccer.com). Gearchiveerd op 3 december 2023.
* ↑ (en) Speler profiel (www.playmakerstats.com).
* ↑ (en) Speler profiel (www.goalzz.com). Gearchiveerd op 3 december 2023.
* ↑ (en) Samoa - Fiji, 11 april 2001 - Wereldkampioenschap Kwalificatie 2001 - Wedstrijd verslag. www.transfermarkt.en.
# Eppan

Eppan kan verwijzen naar:
* Eppan an der Weinstraße, een gemeente in Bozen-Zuid-Tirol (Trentino-Zuid-Tirol, Italië)
* Sankt Michael (ook wel met een totum pro parte: Eppan), de belangrijkste Fraktion in die gemeente
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Eppan en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Bollmannia litura

Bollmannia litura is een straalvinnige vissensoort uit de familie van grondels (Gobiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Ginsburg.
* ↑ (en) Bollmannia litura op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Bollmannia litura. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Vraagteken

Het vraagteken is een leesteken dat men aan het einde van een vraagzin plaatst, om duidelijk te maken dat het een vraag is. Dit wordt alleen gedaan bij directe vragen, bij indirecte vragen is geen vraagteken nodig. Bijvoorbeeld:
    Hoe laat is het?
    Jan vroeg hoe laat het was.
Als men dringend iets wil weten, worden er ook meer vraagtekens achter elkaar geplaatst, al is dit in het Nederlands ongebruikelijk. Soms worden ze gecombineerd met uitroeptekens (!), bijvoorbeeld:
    Ben je helemaal gek geworden?!
In 1962 is er voor deze combinatie een apart leesteken ontworpen, de interrobang.
In het Spaans wordt er zowel voor als achter de vraagzin een vraagteken geplaatst, waarbij het eerste op zijn kop wordt neergezet:
    ¿Qué tal?
Analoog daaraan kent men in het Spaans ¡ en ! om een zin die benadrukt wordt te beginnen en te eindigen.
In strips (en soms tekenfilms) verschijnt er een ? in de denkwolk van iemand die zich iets afvraagt.
In de notatie van een spelverloop, bijvoorbeeld bij schaken en dammen, wordt een vraagteken gebruikt om een zwakke zet aan te duiden. De vraag die gesteld wordt zou kunnen zijn: "Waarom doet hij dat?"
# Crobilocerus

Crobilocerus is een vliegengeslacht uit de familie van de roofvliegen (Asilidae).

## Soorten

* C. auriger Musso, 1973
* C. engeli Geller-Grimm & Hradský, 1999
* C. megilliformis (Loew, 1847)
* C. spinosus Theodor, 1980
# Talamanca

Talamanca kan verwijzen naar:
* Talamanca (gemeente), een gemeente in de provincie Barcelona in Spanje
* Talamanca (kanton), een kanton in de provincie Limón, Costa Rica
* Cordillera de Talamanca, een gebergte in het grensgebied van Costa Rica en Panama
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Talamanca en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Macoupin County

Macoupin County is een county in de Amerikaanse staat Illinois.
De county heeft een landoppervlakte van 2.237 km² en telt 49.019 inwoners (volkstelling 2000). De hoofdplaats is Carlinville.
# Eppe-Sauvage

Eppe-Sauvage is een gemeente in het Franse Noorderdepartement (regio Hauts-de-France) en telt 237 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Avesnes-sur-Helpe.

## Geografie

De oppervlakte van Eppe-Sauvage bedraagt 16,3 km², de bevolkingsdichtheid is 14,5 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Eppe-Sauvage met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Pagodulina epirotes

Pagodulina epirotes is een slakkensoort uit de familie van de Orculidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Klemm.
# Cubanopyllus inconspicuus

Cubanopyllus inconspicuus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de bodemjachtspinnen (Gnaphosidae). De spin jaagt 's nachts en verschuilt zich overdag onder rotsen en bladeren. Het lijf van de spin is ovaalvormig, smal en puntig aan de achterzijde.
Het dier behoort tot het geslacht Cubanopyllus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Bryant.