# Grand Prix-wegrace van Duitsland 1961

De Grand Prix-wegrace van Duitsland 1961 was de tweede Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1961. De races werden verreden op 14 mei 1961 op de Hockenheimring nabij Hockenheim. Alle klassen kwamen aan de start, maar voor de 350cc-klasse en de 500cc-klasse was dit de opening van het seizoen.

## Algemeen

Behalve de vijf WK-klassen kende de Duitse Grand Prix ook een wedstrijd om de Coupe d' Europe voor 50cc-machines. Deze race werd gewonnen door de Joegoslaaf Miro Zelnik op een Tomos. Er waren 120.000 toeschouwers. De vernieuwing in de racerij werd duidelijk met overwinningen van de Oostblokmerken Jawa en MZ en van Honda. Voor het eerst won een Japanse coureur een WK-race. Mike Hailwood had inmiddels een 125- en een 250cc-Honda gehuurd, maar was er nog niet succesvol mee. De Grand Prix moest het doen zonder de zijspan-coryfeeën Helmut Fath en Florian Camathias. Zij hadden in verschillende wedstrijden ongelukken gehad, waarbij de bakkenisten Alfred Wohlgemuth en Hilmar Cecco het leven verloren en beide rijders ernstig gewond raakten.

## 500cc-klasse

Nadat hij zowel in de 250- als in de 350cc-race was uitgevallen won Gary Hocking met zijn MV Agusta 500 4C de 500cc-race overtuigend. Hij zette het hele veld op minstens een ronde, wat een voorsprong van bijna acht kilometer betekende. Frank Perris reed zijn Norton 30M naar de tweede plaats en Hans-Günther Jäger (BMW) werd derde.

### Top tien tussenstand 500cc-klasse

Conform wedstrijduitslag

## 350cc-klasse

Nadat Gary Hocking met de MV Agusta 350 4C uit was gevallen, was de weg vrij voor de Jawa's. František Šťastný won de race voor zijn team- en landgenoot Gustav Havel, die daarmee sterk debuteerde in het wereldkampioenschap. Drie rijders reden de nieuwe Bianchi-tweecilinders: Bob McIntyre, Ernesto Brambilla en Gilberto Milani, maar ze vielen allemaal uit.

### Top tien tussenstand 350cc-klasse

Conform wedstrijduitslag

## 250cc-klasse

In de 250cc-race viel Gary Hocking met zijn MV Agusta 250 Bicilindrica uit. De Honda-rijders Kunimitsu Takahashi en Jim Redman profiteerden daar wellicht van. Zij finishten binnen een halve seconde van elkaar en acht seconden voor Tarquinio Provini op zijn Moto Morini 250 Bialbero. De MZ RE 250's van Ernst Degner, Alan Shepherd en Hans Fischer bleven daar ruim achter.

### Top tien tussenstand 250cc-klasse

| Pos | Coureur | Merk | Ptn |
| 1 | Jim Redman | Honda | 9 |
| 2 | Gary Hocking | MV Agusta | 8 |
| 2 | Kunimitsu Takahashi | Honda | 8 |
| 4 | Tom Phillis | Honda | 6 |
| 5 | Silvio Grassetti | Benelli | 4 |
| 5 | Tarquinio Provini | Morini | 4 |
| 7 | Ernst Degner | MZ | 3 |
| 7 | Hans Fischer | MZ | 3 |
| 9 | Alan Shepherd | MZ | 2 |
| 10 | Dan Shorey | NSU | 1 |

## 125cc-klasse

Honda had de GP van Spanje nog gewonnen, maar kon nu geen vuist maken tegen de MZ RE 125's. Ernst Degner won voor zijn teamgenoten Alan Shepherd, Walter Brehme en Hans Fischer. Pas op de vijfde plaats eindigde Luigi Taveri met een Honda RC 144. Dit was de enige keer dat Honda de [RC 144 met een lange slag inzette. Honda beschouwde deze machine na de tegenvallende uitslag als "unfortunate bike" en hij verdween in het museum.

### Top tien tussenstand 125cc-klasse

| Pos | Coureur | Merk | Ptn |
| 1 | Ernst Degner | MZ | 14 |
| 2 | Tom Phillis | Honda | 8 |
| 3 | Alan Shepherd | MZ | 6 |
| 4 | Walter Brehme | MZ | 4 |
| 4 | Jim Redman | Honda | 4 |
| 6 | Hans Fischer | MZ | 3 |
| 6 | Mike Hailwood | EMC | 3 |
| 8 | John Grace | Bultaco | 2 |
| 8 | Luigi Taveri | Honda | 2 |
| 10 | Ricardo Quintanilla | Bultaco | 1 |
| 10 | Kunimitsu Takahashi | Honda | 1 |

## Zijspanklasse

De zijspanrace begon zonder Florian Camathias en Helmut Fath, die het hele jaar door verwondingen niet meer konden starten. Max Deubel/Emil Hörner wonnen de race ruim voor Fritz Scheidegger/Horst Burkhardt en Otto Kölle/Dieter Hess.

### Top tien tussenstand zijspanklasse

| Pos | Coureur | Bakkenist | Merk | Ptn |
| 1 | Fritz Scheidegger | Horst Burkhardt | BMW | 12 |
| 2 | Max Deubel | Emil Hörner | BMW | 8 |
| 2 | Helmut Fath | Alfred Wohlgemuth (†) | BMW | 8 |
| 4 | Arsenius Butscher | Manfred Ludwigkeit | BMW | 5 |
| 5 | Otto Kölle | Dieter Hess | BMW | 4 |
| 5 | Edgar Strub | Kurt Huber | BMW | 4 |
| 7 | August Rohsiepe | Lothar Böttcher | BMW | 3 |
| 8 | Heinz Luthringshauser | Heiner Vester | BMW | 2 |
| 9 | Loni Neußner | Fritz Reitmaier | BMW | 1 |
| 9 | Jo Rogliardo | Marcel Godillot | BMW | 1 |
* Luigi & Gianna Rivola: De geschiedenis van de motorsport, oorsprong en ontwikkeling, 1993 Uitgeverij Uniepers b.v., Abcoude ISBN 90 6825 131 7
* Archief Peter Sterken
Voetnoten
* ↑ Mike Hailwood kreeg pas aan het einde van het seizoen de beschikking over de MV Agusta 350 4C.
* 1 2 3 4 Niet gefinisht, niet deelgenomen of niet geregistreerd.
* 1 2 Yamaha begon pas tijdens de GP van Frankrijk aan het seizoen.
* ↑ Helmut Fath en Alfred Wohlgemuth hadden tijdens de Eifelrennen op de Nürburgring een ongeval meegemaakt, dat Alfred Wohlgemuth het leven kostte. Fath zelf was zwaargewond en moest om aan geld te komen zijn complete race-uitrusting inclusief zijspancombinatie verkopen.
* ↑ Bij een internationale wedstrijd voor aanvang van het WK-seizoen in Modena kregen Florian Camathias en Hilmar Cecco een zwaar ongeluk. Aanvankelijk leken de gevolgen te overzien, maar de volgende dag bleek dat Hilmar Cecco in de nacht was overleden. Florian Camathias raakte ernstig gewond en kwam pas in 1962 weer aan de start in het wereldkampioenschap.
1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025