OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Orontius van Lecce

De heilige Orontius van Lecce (San Pietro in Lama, 22 – Lecce, 68) is volgens de mondelinge traditie de eerste bisschop van Lecce in de regio Apulië. Er bestaan geen documenten van een procedure tot heiligverklaring noch over zijn geboorte- en sterfdatum. Het bisdom Lecce bestaat overigens maar vanaf de 11e eeuw. De rooms-katholieke Kerk beschouwt hem als heilige en martelaar.
In Lecce wordt zijn feestdag op 26 augustus sinds oudsher gevierd met een processie.

## Levensverhaal

Orontius groeide op in Rudiae in de Romeinse provincie Italia, in regio II Apulia et Calabria. Rudiae is te situeren in de gemeente San Pietro in Lama in Apulië. Orontius volgde zijn vader op als belastingsambtenaar van de keizer. Op een dag strandde de christen Justus in Lecce, in een kustplaatsje dat later genoemd werd San Cataldo. Justus was een leerling van de apostel Paulus. Orontius en zijn neef Fortunatus hielpen Justus verder. Meer nog, ze bekeerden zich tot het christendom en predikten in Salento, in de streek van Lecce. Lecce heette Lupiae in het Latijn. Romeinse soldaten geselden oom en neef tijdens een campagne van christenvervolgingen door keizer Nero. Na de geseling reisde Orontius af naar Corinthe. Daar benoemde de apostel Paulus hem tot eerste bisschop van Lecce; zijn neef Fortunatus moest hem opvolgen. Terug in Lecce achtervolgden de soldaten Orontius tot buiten de stad. In een veld onthoofdden ze Orontius.

## Verering

In de provincies Lecce en Bari zijn verschillende kerken aan Orontius van Lecce gewijd. Orontius is een van de patroonheiligen van de stad Lecce en het bisdom Lecce.
De eerste verering gaat terug tot de 5e eeuw. Christenen die uit Noord-Afrika gevlucht waren voor de Vandalen, vermeldden Orontius voor het eerst. In het Longobardische Rijk in Zuid-Italië kreeg de legende verder vorm. Geschreven bronnen volgden in de 11e tot 14e eeuw en vermeldden het feit dat hij de eerste bisschop van Lecce was. Op het veld van zijn onthoofding stond tijdelijk een kapel, wat later het heiligdom van Orontius buiten-de-muren werd.
Vanaf de jaren 1500 herleefde de legende van Orontius van Lecce. Historici leidden dit af aan het feit dat geestelijken de naam Rontius droegen, afgeleid van Orontius.
De bloeiende verering startte na de pestepidemie van het jaar 1656 die het koninkrijk Napels teisterde. De inwoners van Lecce schreven de genezing toe aan de tussenkomst van de heilige Orontius. Dit leidde ertoe dat Orontius een prominente plaats kreeg voor verering in de kathedraal van Lecce die in opbouw was. Naast een processie en feestelijkheden gedurende 3 dagen - 24 tot 26 augustus - kreeg Orontius een standbeeld bovenop een zuil. Deze zuil werd gemaakt van brokstukken van een marmeren zuil in Brindisi uit de Romeinse tijd.
Zijn neef Fortunatus wordt vereerd als tweede bisschop van Lecce.
* ↑ De naam in het Italiaans is Oronzo di Lecce.
* ↑ (it) Borrelli, Antonio, Sant'Oronzo (Oronzio). Santi e Beati (2002).
# Oreoneta banffkluane

Oreoneta banffkluane is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Oreoneta. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Michael Ilmari Saaristo & Yuri M. Marusik.
# Oreoneta

Oreoneta is een geslacht van spinnen uit de familie hangmatspinnen (Linyphiidae).

## Soorten

De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
* Oreoneta alpina (Eskov, 1987)
* Oreoneta arctica (Holm, 1960)
* Oreoneta banffkluane Saaristo & Marusik, 2004
* Oreoneta beringiana Saaristo & Marusik, 2004
* Oreoneta brunnea (Emerton, 1882)
* Oreoneta eskimopoint Saaristo & Marusik, 2004
* Oreoneta eskovi Saaristo & Marusik, 2004
* Oreoneta fennica Saaristo & Marusik, 2004
* Oreoneta fortyukon Saaristo & Marusik, 2004
* Oreoneta frigida (Thorell, 1872)
* Oreoneta garrina (Chamberlin, 1949)
* Oreoneta herschel Saaristo & Marusik, 2004
* Oreoneta intercepta (O. P.-Cambridge, 1873)
* Oreoneta kurile Saaristo & Marusik, 2004
* Oreoneta leviceps (L. Koch, 1879)
* Oreoneta logunovi Saaristo & Marusik, 2004
* Oreoneta magaputo Saaristo & Marusik, 2004
* Oreoneta mineevi Saaristo & Marusik, 2004
* Oreoneta mongolica (Wunderlich, 1995)
* Oreoneta montigena (L. Koch, 1872)
* Oreoneta punctata (Tullgren, 1955)
* Oreoneta repeater Saaristo & Marusik, 2004
* Oreoneta sepe Saaristo & Marusik, 2004
* Oreoneta sinuosa (Tullgren, 1955)
* Oreoneta tatrica (Kulczyński, 1915)
* Oreoneta tienshangensis Saaristo & Marusik, 2004
* Oreoneta tuva Saaristo & Marusik, 2004
* Oreoneta uralensis Saaristo & Marusik, 2004
* Oreoneta vogelae Saaristo & Marusik, 2004
* Oreoneta wyomingia Saaristo & Marusik, 2004
* ↑ Platnick, N.I. (2012) The world spider catalog, version 12.5. American Museum of Natural History. DOI: 10.5531/db.iz.0001.
# Orthogonius constrictus

Orthogonius constrictus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2012 door Tian, Deuve & Felix.
# Orthogonius clarkii

Orthogonius clarkii is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1858 door Murray.
# Oscar Gustavson

Oscar Gustavson (Horten, 3 januari 1877- 16 augustus 1959) was een Noors violist, dirigent en componist.

## Achtergrond

Hij groeide op in het gezin van bouwmeester Andres Gustavsen van Zweedse afkomst (1842-1919) en Louise Tollefsen (1841-1893). Hijzelf huwde Margit Schwarz (1883-1973); uit dat huwelijk kwam zangeres Eva Gustavson Lagreid (1917-2009), die successen kende in de Verenigde Staten.

## Muziek

Gustavson kreeg zijn opleiding van Gudbrand Bøhn, Anton Witek en Hugo Hermann in Genève. Muziektheorie kreeg hij onderwezen door Gustav Lange, Catharinus Elling en Iver Holter. Gustavson werd violist bij het orkest van het Nationaltheatret onder leiding van Johan Halvorsen, maar verhuisde naar Zwitserland. Hij speelde en onderwees daar viool in Geneve en Lausanne. In 1918 was hij terug in Noorwegen om dirigent te worden van het symfonieorkest van Drammen, het omroeporkest en de voorloper van het Oslo Filharmoniske Orkester.

### Composities

Er zijn maar weinig werken van hem bekend. Ten minste twee Romances voor viool en twee orkestwerken verschenen van zijn hand.

### Enkele concerten

* 13 november 1909: Symfonieconcert in Oslo onder leiding van Alfred Andersen-Wingar, waarbij ook Johan Backer Lunde speelde en Borghild Langaard zong;
* 25 september 1917: Concertzaal Brødrene Hals, concert met Piero Coppola met onder meer werken van Emil Sjögren, Ernest Chausson, Christian Sinding, Johan Halvorsen en de wereldpremière van Rêverie, duo for violin og klaver van Gustavson zelf
* ↑ Grafoverzicht
* Runeberg
* Oslo bilder voor foto
# Otroeda permagnifica

Otroeda permagnifica is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae), onderfamilie donsvlinders (Lymantriinae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Holland.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Suikerberk

De suikerberk (Betula lenta) is een plant uit de berkenfamilie (Betulaceae). De soort is afkomstig uit het oosten van de Verenigde Staten en Canada.
De soort wordt 15–20 m hoog. De stam is donker roodbruin. De bladeren zijn ovaal tot eirond en 7–10 cm lang.
Van de boom wordt oliën en berkensap gewonnen.
... · B. albosinensis (Chinese berk) · B. ermanii (Goudberk) · B. fruticosa · B. humilis · B. lenta (Suikerberk) · B. maximowicziana (Grootbladige berk) · B. medwediewii (Transkaukasische berk) · B. nana (Dwergberk) · B. nigra (Rode berk) ·
B. papyrifera (Papierberk) · B. paraermanii · B. pendula (Ruwe berk) · B. platyphylla (Aziatische berk) · B. populifolia (Grijze berk) · B. pubescens (Zachte berk) · B. utilis (Witte Himalayaberk) · ...
# Suikerbond

De Suikerbond was een vakbond voor Europese arbeiders in de suikerindustrie in Nederlands-Indië. De organisatie werd opgericht op 14 maart 1907 in Soerabaja als de "Bond van Geëmployeerden in de Suikerindustrie in Nederlandsch-Indië". In 1921 richtte de organisatie een eigen krant op "De Indische Courant" die geleid werd door de voorzitter van de bond, W. Burger. Deze verscheen in twee edities op het eiland Java. Aanvankelijk was de krant sociaaldemocratisch ingesteld, maar onder druk van vakbondsleden werd een meer conservatieve hoofdredacteur geïnstalleerd. Tegen 1922 telde de organisatie meer dan 3800 leden en had ze een stakingsfonds van een half miljoen gulden.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Suikerbond op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Suikerbakkerij Joris

Suikerbakkerij Joris is een Belgische snoepgoedfabrikant in Sint-Agatha-Berchem. De gezinsonderneming werd in 1938 opgericht en kent een lange traditie in de productie van harde en zachte gommen, doorgaans verpakt in de kenmerkende cellofaanzakjes met bloemenpatroon.

## Geschiedenis

In 1938 begon Jan Van den Driessche met de steun van zijn vader Joris een eigen zaak. In zijn keuken produceerde hij tot vijftig kilo bonbons per dag. Onder meer pralines, zachte karamellen, noga en gommen werden manueel vervaardigd.Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak, werd de productie echter danig verstoord. Enkel suiker en gelatine waren als grondstof beschikbaar. Het familiebedrijf legde zich noodgedwongen toe op de productie van gommen, die toen slechts een klein deel van het assortiment uitmaakten. Nu produceert Joris uitsluitend gommen, waaronder klassiekers als muisjes, beertjes, neusjes en zuurtjes. Arabische gom is de voornaamste grondstof voor de ambachtelijke gomproductie. Vandaag wordt Joris geleid door de derde en vierde generatie.

## Externe link

* Suikerbakkerij Joris
* ↑ Suikerbakkerij - Confisserie - Joris. www.joris-sweets.be. Geraadpleegd op 1 januari 2017.
* ↑ Pâtisserie & Desserts | Confiserie. www.saisonnier.net. Gearchiveerd op 2 januari 2017. Geraadpleegd op 1 januari 2017.
* ↑ Prins Laurent troont kroost mee naar Suikerbakkerij Joris... | HLN Brussel. hln.be. Geraadpleegd op 1 januari 2017.
# Suiker

Suiker kan verwijzen naar:
* Tafelsuiker of kristalsuiker
* Palmsuiker of Javaanse suiker (Gula Jawa)
* Rietsuiker, (tafel)suiker gemaakt van suikerriet
* Bietsuiker, (tafel)suiker gemaakt van suikerbiet
* Basterdsuiker, fijngemalen (tafel)suiker met invertsuiker
* Invertsuiker, mengsel van druivensuiker en vruchtensuiker
* In de fysiologie kleine koolhydraat-moleculen: mono- en disachariden, bijvoorbeeld:
** Glucosestroop
** Glucose-fructosestroop
** Fructose of vruchtensuiker
** Glucose of druivensuiker
** Sacharose (= kristalsuiker)
** Lactose of melksuiker
** Maltose
* Diabetes mellitus, ook wel suikerziekte of kortweg suiker genoemd
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Suiker en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Streptocaulus chonae

Streptocaulus chonae is een hydroïdpoliep uit de familie Aglaopheniidae. De poliep komt uit het geslacht Streptocaulus. Streptocaulus chonae werd in 2001 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Ansin Agis, Ramil & Vervoort.
# Strotometra

Strotometra is een geslacht van haarsterren uit de familie Charitometridae.

## Soorten

* Strotometra hepburniana (A.H. Clark, 1907)
* Strotometra ornatissimus A.H. Clark, 1912
* Strotometra parvipinna (Carpenter, 1888)
* Strotometra priamus A.H. Clark, 1912
# Strotometra ornatissimus

Strotometra ornatissimus is een haarster uit de familie Charitometridae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1912 gepubliceerd door Austin Hobart Clark.
# Sulawesikerkuil

De Sulawesikerkuil (Tyto rosenbergii) leeft in de regenwouden van Sulawesi en behoort tot de familie van de kerkuilen, maar is opvallend groter dan de gewone kerkuil. Deze vogel is genoemd naar de Duits-Nederlandse natuuronderzoeker Hermann von Rosenberg.

## Verspreiding en ondersoorten

De soort komt alleen voor in Indonesië op Sulawesi en enkele omliggende eilanden. Er worden twee ondersoorten onderscheiden:
* T. r. pelengensis: Peleng
* T. r. rosenbergii: Sulawesi en de Sangihe-eilanden

## Originele Beschrijving

Schlegel, Herman. 1866. Nederlandsch Tijdschrift Dierkunde (Nederl. Tijdschr. Dierk.; Amsterdam) 3: p 181-182.
# Sulcarius confluens

Sulcarius confluens is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Townes in 1983.
# Sulcarius fulviscapus

Sulcarius fulviscapus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Townes in 1983.
# Stygnoplus forcipatus

Stygnoplus forcipatus is een hooiwagen uit de familie Stygnidae.
# Stylochoplana opisthopharynx

Stylochoplana opisthopharynx is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in het zoute water.
Het geslacht Stylochoplana, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Stylochoplanidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Palombi.
# Stylochoplana graffi

Stylochoplana graffi is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in het zoute water.
Het geslacht Stylochoplana, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Stylochoplanidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Laidlaw.
# Stylochoplana minuta

Stylochoplana minuta is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in het zoute water.
Het geslacht Stylochoplana, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Stylochoplanidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Hyman.
# Lüe

Lüe is een gemeente in het Franse departement Landes (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 464 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Mont-de-Marsan.

## Geografie

De oppervlakte van Lüe bedraagt 103,8 km², de bevolkingsdichtheid is 4,5 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Lüe met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Kerrith Brown

Kerrith Seymour Brown (Wolverhampton, 11 juli 1962) is een voormalig judoka uit Groot-Brittannië, die het Verenigd Koninkrijk tweemaal op rij vertegenwoordigde bij de Olympische Spelen: in 1984 (Los Angeles) en 1988 (Seoul).
Bij zijn olympische debuut won hij de bronzen medaille in de klasse tot 71 kilogram, net als de Braziliaan Luis Onmura. Vier jaar later in Seoul werd Brown betrapt op gebruik van het verboden middel furosemide. Op 12 oktober 2012 trad Brown aan als voorzitter van de Britse judofederatie.

## Erelijst
### Olympische Spelen

* 3 – 1984 Los Angeles, Verenigde Staten (– 71 kg)

### Wereldkampioenschappen

* 3 – 1987 Essen, West-Duitsland (– 71 kg)

### Europese kampioenschappen

* 3 – 1985 Hamar, Noorwegen (– 71 kg)
* 2 – 1986 Belgrado, Joegoslavië (– 71 kg)
* (en) Profiel van Kerrith Brown op sports-reference.com (gearchiveerd)
* Profiel op www.judoinside.com
# Frank-Thomas Mende

Frank-Thomas Mende (Annaberg-Buchholz, 21 oktober 1949) is een Duits acteur en regisseur.
Na de studies Duits, Engels, Theaterwetenschappen en Filosofie in Marburg, Wenen, Londen en Boston was hij in vele toneelstukken te zien in Stuttgart, Mainz en Wiesbaden. Van 1992 tot 2010 wass Mende te zien als Clemens Richter in de soapserie Gute Zeiten, schlechte Zeiten van RTL Duitsland. Samen met actrice Lisa Riecken was hij vanaf aflevering één te zien in de serie. Frank-Thomas woont in Berlijn.

## Filmografie

* 1986: Gestatten, Bestatter
* 1986: Segeln macht frei
* 1992–2010: Gute Zeiten, schlechte Zeiten
* 2004: Lord of the Undead
* Gemeinsame Normdatei: 111568269
* Virtual International Authority File: 44931398
* WorldCat (via VIAF): 44931398
# Toxandrië

Toxandrië, Texandrië of Taxandrië is de oude naam van de Kempen.
In de 1e eeuw maakte Plinius de Oudere melding van het Germaanse volk Texuandri, dat "achter de Schelde" (d.i. ten oosten van de Oosterschelde) woonde. De naam zou bestaan uit de Germaanse woorden tehswa en andra en zo "op de rechteroever" betekenen. Anderzijds kon dit volk zijn naam ontlenen aan de taxus en verwijzen naar de vroegere Eburonen wier naam naar dezelfde struik verwees.
Voor 358 vielen Salische Franken het gebied apud Toxandriam locum gewapenderhand binnen, en keizer Julianus maakte hen tot foederati van Rome. Later richtten de Franken er een gouw op, die in 710 pago Texandrie genoemd werd.Tegen 1100 waren in het gebied het markgraafschap Antwerpen en de meierij van 's-Hertogenbosch ontstaan, al gauw onderdelen van het hertogdom Brabant. Rond 1100 vond ook de vorming van het aartsdekenaat Texandria plaats binnen het bisdom Luik. Rond 1400 verandert de naam van dit diakonaat in Campinia (Aartsdiakonaat Kempenland), de naam Taxandria verdwijnt.
* ↑ Plinius Maior (± 70). Naturalis historia (boek 4, alinea 31).
* ↑ Maurits Gysseling (1960). Toponymisch woordenboek van België, Nederland, Luxemburg, Noord-Frankrijk en West-Duitsland (vóór 1226). Brussel: Belgisch Interuniversitair Centrum voor Neerlandistiek (p 958).
* ↑ Lauran Toorians (2000). Keltisch en Germaans in de Nederlanden – Taal in Nederland en België gedurende de Late IJzertijd en de Romeinse periode. In: Mémoires de la Société Belge d'Etudes Celtiques, 13. Brussel: Belgische Genootschap voor Keltische Studies.
* ↑ zie Eburonen#Na Caesar
* ↑ Marcellinus Ammianus, Res Gestae (±390). Gearchiveerd op 27 maart 2022. Geraadpleegd op 28 februari 2016. “boek 17, alinea 8”
* ↑ oorkondenboek van Noord-Brabant (690-1312) nr 4 d.d. 29 juli 710
* ↑ Rural riches & royal rags uitgegeven door de Universiteit van Leiden. 29 juni 2018
# Clubiona kasurensis

Clubiona kasurensis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de struikzakspinnen (Clubionidae).
Het dier behoort tot het geslacht Clubiona. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Mukhtar & Mushtaq.
# Styringomyia susilae

Styringomyia susilae is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Abryna javanica

Abryna javanica is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Kriesche.
# Ouverture sportive

Ouverture sportive is een compositie voor fanfareorkest van de Nederlandse componist Henk van Lijnschooten.

## Geschiedenis/Onderwerp

Henk van Lijnschooten schreef zijn Ouverture sportive niet ter gelegenheid van één of andere grootse sportmanifestatie. De titel werd gekozen in functie van de opvatting (ouverture) en het karakter (sportive) van het werk. Het bespelen van een blaasinstrument, zo stelt de componist, kun je met sport vergelijken. Het is helemaal gebaseerd op het juiste gebruik van bepaalde spieren en vingervlugheid is daarbij natuurlijk van belang. Maar wat bij blaasinstrumenten veel belangrijker is, is de ademhalingstechniek. Een tweede aanleiding tot de titel van dit werk is het gegeven dat elke groep uit het orkest technische hoogstandjes te verwerken krijgt, een soort topprestatie moet leveren.
Een ouverture is een openingsnummer, dat bij een muziekuitvoering het publiek in de gepaste stemming moet brengen en waarin de mogelijkheden van het orkest tenvolle worden tentoongespreid. De voortdurend wisselende instrumentatie, waardoor de orkestgroepen om beurt op de voorgrond treden en de verschillende combinaties van deze groepen laten ons terdege kennis maken met de klankkleur van het orkest. Daarnaast krijgt de luisteraar ook een demonstratie van de diverse mogelijkheden op gebied van dynamiek (luidheid) en articulatie.

## Muziek

Het thema dat ten grondslag ligt aan deze sportieve prestaties heeft een kloek, mannelijk motief, en is gebaseerd op kwarten en kwinten. Na de verwerking van dit gegeven, waarbij een tweetal thema's worden ontwikkeld, wordt in het tweede gedeelte van deze ouverture een thema met zeven variaties voorgesteld. Dit hoofdgegeven is een koraalachtige melodie. Hierin stellen bijvoorbeeld de bugels, begeleid door de tuba's; de saxofoons in een tweetal variaties, het één lyrisch, het ander zeer virtuoos; het slagwerk met trompetten en trombones en de kornet hun solistische opgave voor. De zevende variatie is opzwepend van karakter. Vlug en virtuoos tot aan het slot. Opvallend is een melodisch motief dat is afgeleid van psalm 150. Het tweede vers van deze psalm luidt: Looft God met bazuinklank, hetgeen binnen de fanfare toepasselijk wordt uitgebeeld.

## Discografie

Dit werk werd op cd opgenomen door de Koninklijke Fanfare Kempenbloei uit Achel onder leiding van Luc Beckers op het label Eurosound ES 47016 - Kon. Fanfare Kempenbloei Achel in Concert (1991).

## Orkestratie

| Houtinstrumenten | Koperinstrumenten | Slagwerk (Percussie) |
| sopraansaxofoons I+II | flügelhorn/kornet in es | pauken |
| altsaxofoons I+II | flügelhorn in bes solo+I+II+III | xylofoon, glockenspiel |
| tenorsaxofoons I+II | kornet in bes I+II | grote trom, kleine trom |
| baritonsaxofoon | trompetten I+II+III | crashbekkens, hangende bekkens |
| | hoorns I+II+III+IV | tamboerijn |
| | trombones I+II+III | |
| | bariton (vioolsleutel) | |
| | eufonium | |
| | tuba I in Es | |
| | tuba II in Bes | |
* Partituur van Ouverture sportive - Molenaar's Muziekcentrale NV, Wormerveer - 02.1955.08
* Caspar Becx, Loek Paques: Componisten en hun Blaasmuziek, Utrecht: Samo Nederland, ISBN 90-70628-16-3
# Ouverture de concours (Poot)

Ouverture de concours is een compositie voor harmonieorkest of fanfare van de Belgische componist en lid van de componisten groep De Synthetisten Marcel Poot uit 1959. Het werk is opgedragen aan de Société Cantonale des Musiques Vaudoises.
# Ornacieux-Balbins

Ornacieux-Balbins is een gemeente met de status van commune nouvelle in het Franse departement Isère in de regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telde op 1 januari 2021 868 inwoners.
De gemeente is op 1 januari 2019 ontstaan door de fusie van de toenmalige gemeenten Balbins en Ornacieux en maakt deel uit van het arrondissement Vienne.

## Geografie

De oppervlakte van Ornacieux-Balbins bedroeg op 1 januari 2021 12,15 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 71,4 inwoners per km².
* 1 2 Populations légales 2021.
# Ornacieux

Ornacieux is een plaats en voormalige gemeente in het Franse departement Isère in de regio Auvergne-Rhône-Alpes en telt 228 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Vienne.

## Geschiedenis

Ornacieux maakte deel uit van het kanton La Côte-Saint-André tot dit op 22 maart 2015 werd opgeheven en de gemeente werd opgenomen in het kanton Morestel. Op 1 januari 2019 fuseerde Ornacieux met Balbins tot de commune nouvelle Ornacieux-Balbins, waarvan Ornacieux de hoofdplaats werd. Bij deze gelegenheid werd Balbins opgenomen in het kanton Bièvre.

## Geografie

De oppervlakte van Ornacieux bedraagt 4,9 km², de bevolkingsdichtheid is 46,5 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Ornacieux met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).