OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Heilig Hartkerk (The Bottom)

De Heilig-Hartkerk (Engels: Sacred Heart Church of Church of the Sacred Heart of Jesus) is een kerk in The Bottom, de hoofdplaats van het Caribisch-Nederlandse eiland Saba. Ze is toegewijd aan het Heilig Hart van Jezus.

## Geschiedenis

De geschiedenis van de parochie begon in 1877, wanneer de eerste Heilig Hartkerk gebouwd werd. Het huidige kerkgebouw is het derde en dateert van 1934. Het werd ingewijd door priester Norbertus M.J.P. de Groen (1879-1944) in 1935.

## Galerij

* Apsis van de kerk.
* Heilig-Hartkerk (1947)
* ↑ Church of the Sacred Heart of Jesus, 3, Bonaire, Sint Eustatius and Saba. GCatholic.org. Gearchiveerd op 1 september 2018. Geraadpleegd op 1 september 2018.
* ↑ The Church of Rome on Saba. The Saba Islander. Gearchiveerd op 1 september 2018. Geraadpleegd op 1 september 2018.
# Exocentrus tricolor

Exocentrus tricolor is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Holzschuh.
# Kogeltjes

Kogeltjes kan verwijzen naar:
* molmkogeltjes
* oeverkogeltjes
* oprolkogeltjes
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Kogeltjes en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Selenophorus ruficollis

Selenophorus ruficollis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door Putzeys.
# Landdagverkiezingen in Karinthië 2009

De negentiende landdagverkiezingen in de deelstaat Karinthië van 2009 vonden op 1 maart van dat jaar plaats. Die Freiheitlichen in Kärnten/Bündnis Zukunft Österreich, een lijstverbinding van uiterst rechtse partijen, won de verkiezingen met 45% van de stemmen. Tot voor kort maakten Die Freiheitlichen deel uit van de federale Freiheitliche Partei Österreichs (FPÖ), maar hadden zich losgemaakt van deze partij en zich aangesloten bij de BZÖ. De FPÖ besloot daarop met een eigen lijst in Kartinthië te komen. De FPÖ behaalde echter geen zetels in de landdag. Groot verlies was er voor de Sozialdemokratische Partei Österreichs (SPÖ), die er bijna 10% op achter uit ging.
| Partij | Partij | Percentage | Zetels | Verschil |
| | Die Freiheitlichen in Kärnten/Bündnis Zukunft Österreich (FKP/BZÖ) | 44,89% | 17 | NIEUW$^1$ |
| | Sozialdemokratische Partei Österreichs (SPÖ) | 28,74% | 11 | 3 |
| | Österreichische Volkspartei (ÖVP) | 16,83% | 6 | 2 |
| | Die Grünen - Die Grüne Alternative (GRÜNE) | 5,15% | 2 | |
| | Freiheitliche Partei Österreichs (FPÖ) | 3,76% | 0 | NIEUW |
| | Overige partijen | 0,63% | 0 | — |
| | | | 36 | |
| $^1$ Deed in 2004 mee aan de verkiezingen als Die Freiheitlichen in Kärnten (FKP) en kreeg toen 42% van de stemmen. |||||
# Pilumnus savignyi

Pilumnus savignyi is een krabbensoort uit de familie van de Pilumnidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1861 door Heller.
# Heilig Hartkerk (Ukkel)

De Heilig Hartkerk (Frans: Église Sacré-Cœur) is een kerkgebouw in de Belgische gemeente Ukkel in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. De kerk staat aan de Vanderkinderestraat in de wijk De Kat in het noorden van de gemeente Ukkel.
De kerk is gewijd aan de Heilig Hartverering.

## Geschiedenis

In 1952 werd de kerk gebouwd.

## Gebouw

De kerk staat ingeklemd tussen de gebouwen aan de Vanderkinderestraat. Het niet-georiënteerde kerkgebouw bestaat uit een schip met drie traveeën, een breder viering en een smaller koor met driezijdige koorsluiting. In de westelijke oksel van het koor met de viering staat een klokkentoren. Het schip wordt gedekt door een zadeldak die insteekt in het tentdak van de viering. Ook het lagere zadeldak van het koor steekt in het tentdak van de viering. Aan de noordzijde bevindt zich het ingangsportaal met daarboven negen smalle hoge ramen.
* Heilig-Hartkerk Ukkel
# F 810

F 810 is een naamsein in gebruik of gebruikt bij de Nederlandse marine. De volgende schepen hebben gevaren met dit naamsein:
* Hr. Ms. De Zeeuw, een Nederlands fregat van de Van Amstelklasse.
* Hr. Ms. Banckert (1980), een Nederlands fregat van de Kortenaerklasse.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van F 810 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Lasserre (Ariège)

Lasserre is een gemeente in het Franse departement Ariège (regio Occitanie) en telt 169 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saint-Girons.

## Geschiedenis

Lasserre was onderdeel van het kanton Sainte-Croix-Volvestre tot dit op 22 maart 2015 werd opgeheven en de gemeente werd opgenomen in het op diezelfde dag gevormde kanton Portes du Couserans.

## Geografie

De oppervlakte van Lasserre bedraagt 8,5 km², de bevolkingsdichtheid is 19,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Lasserre (Ariège) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Platycrepidius albipes

Platycrepidius albipes is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1859 door Candèze.
# Camille Guyaux

Camille Charles Joseph Guyaux (Namen, 8 december 1873 - Vorst, 12 maart 1959) was een Belgisch senator.

## Levensloop

Guyaux was hoofdtreinwachter.
In december 1921 werd hij socialistisch gecoöpteerd senator en vervulde dit mandaat tot in 1925.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
# Heilig Hartkerk (Vilnius)

De Kerk van het Heilig Hart van Jezus (Litouws: Švč. Jėzaus Širdies bažnyčia) is een voormalige kloosterkerk van de Visitandinnen in Vilnius, Litouwen. De kloosterzusters lieten hun klooster en kerk in de stijl van de late barok van 1717 tot 1756 bouwen.

## Geschiedenis

De orde vestigde zich in 1694 in de stad, toen Vilnius nog Wilno heette en een Poolse stad was. De gebouwen werd onder de protectie van koning August II in de eerste helft van de 18e eeuw gebouwd. In 1772 werd het klooster bevolkt door een twintigtal zusters. De kerk is de eerste kerk van Polen en Litouwen die gewijd werd aan het Heilig Hart van Jezus.
Zoals veel andere kloosters en kerken in Vilnius werd het klooster na de mislukte opstanden tegen Rusland in 1863 door de tsaristische autoriteiten gesloten. Het klooster en de kerk werden twee jaar later aan de Russisch-Orthodoxe Kerk overgedragen, die het complex veranderde in het door orthodoxe nonnen bewoonde Maria Magdalenaklooster. De kerk werd heringericht om het geschikt te maken aan de liturgische eisen van de orthodoxie.
De Orde van Maria Visitatie keerde in 1919 na het herstel van de Poolse onafhankelijkheid terug in Vilnius en de zusters restaureerden zowel de kerk als het klooster.
De communistische autoriteiten van het Litouwen van na de oorlog verjoegen de zusters in 1948 opnieuw uit hun gebouwen en herbestemden het tot gevangenis. Het interieur van de kerk werd volledig vernield en na de sluiting van de gevangenis werd het voormalige kerkgebouw slachtoffer van diefstal en vandalisme.
De gebouwen, nog altijd in slechte staat, werden in 2007 teruggegeven aan het aartsbisdom Vilnius.
# FC Britannia Posen

FC Britannia Posen was een Duitse voetbalclub uit Posen, dat tegenwoordig het Poolse Poznań is.

## Geschiedenis

De club werd opgericht op 1 april 1905. De club speelde in de regionale competitie van de stad Posen, die in 1909 een deel werd van de Zuidoost-Duitse voetbalbond. De eerste seizoenen was het steeds Deutscher SV Posen dat kampioen werd en in 1913 slaagde Britannia er eindelijk in om kampioen te worden en zich zo voor de eindronde te plaatsen. Daar verloor de club al in de eerste ronde van SC Preußen Breslau met 0-1 en was uitgeschakeld.
Door het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog werden de activiteiten enkele jaren stilgelegd. Over het verdere bestaan van de club is niet meer veel bekend. Naar alle waarschijnlijkheid moest de club de naam wijzigen zoals Britannia Berlin, Britannia Cottbus en Britannia Halle dat deden omdat Groot-Brittannië de tegenstander was in de oorlog. Na de oorlog werd Posen bij het Verdrag van Versailles afgestaan aan het nieuwe Polen en werd de club, als ze nog bestond, definitief opgeheven.

## Erelijst

Kampioen Posen
    1913
# Komsacultuur

De Komsacultuur (ca. 9000/6000 - ca. 2000 v.Chr.) was een mesolithische cultuur van jager-verzamelaars in het uiterste noorden van Scandinavië. De cultuur is genoemd naar de berg Komsa dicht bij Alta in de provincie Finnmark, waar in 1925 de eerste vondsten zijn gedaan.
Men nam vanwege overeenkomsten met culturen uit dezelfde tijd in Finland en Rusland aan dat de Komsamensen vanuit het zuidoosten, uit Finland of Karelië, zijn gekomen toen de ijskap zich terugtrok. Ze leefden van wat de zee bood. De jacht op zeehonden is karakteristiek voor deze cultuur: het einde van de cultuur valt samen met het verdwijnen van de zeehond in dat gebied. De relatie van de Komsacultuur met de rotskunst van Alta is onduidelijk: het is mogelijk dat de makers van de tekeningen afstammelingen waren van de Komsacultuur. Of de Saami nazaten zijn van de dragers van deze cultuur is nog geheel speculatief.
In 2002 werd in het noorden van Finland een vindplaats ontdekt van de preboreale fase van de Komsacultuur. Opmerkelijk was dat de daar gevonden stenen artefacten, ruwe stenen die nog bewerkt moesten worden, vanaf de kust moeten zijn aangevoerd, omdat het gebruikte gesteente ter plaatse niet voorkomt. Ook zijn er overeenkomsten met de Ahrensburgcultuur, reden waarom sommige archeologen nu aannemen dat de Komsamensen uit het zuidwesten kwamen.
De stenen werktuigen van de Komsamensen waren ruwer afgewerkt dan die van de zuidelijker Fosna-Hensbackacultuur, wat wel wordt toegeschreven aan het vrijwel geheel ontbreken van vuursteen in Finnmark.
# Scythris traugotti

Scythris traugotti is een vlinder uit de familie dikkopmotten (Scythrididae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Bengtsson.
De soort komt voor in Europa.
# Lasseube

Lasseube is een gemeente in het Franse departement Pyrénées-Atlantiques (regio Nouvelle-Aquitaine) en telde in 2020 1746 inwoners. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Oloron-Sainte-Marie. Lasseube telde op 1 januari 2021 1.741 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Lasseube bedroeg op 1 januari 2021 48,6 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 35,8 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Externe link

* (fr) Statistische informatie op de website van INSEE
* 1 2 Populations légales 2021.
* ↑ Dossier complet − Commune de Lasseube (64324) | Insee. www.insee.fr. Gearchiveerd op 3 december 2022. Geraadpleegd op 8 september 2023.
# Amblystomus bayeri

Amblystomus bayeri is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Burgeon.
# Plateau van Duisburg

Het Plateau van Duisburg is een landschapselement in Vlaams-Brabant dat zich bevindt tussen de dalen van de Voer en de IJse.
De laagste punten liggen op 40-50 meter hoogte en deze worden gevormd door korte droogdalen die het plateau doorsnijden. Hier en daar zijn bronnetjes te vinden. Het grootste deel van het platform is hoger dan 70 meter met enkele plaatsen waar de hoogte de 95 meter overschrijdt. Met 102,5 meter is Schonenboom het hoogste punt. Het meer westelijke deel van het gebied werd lange tijd bezet door het Zoniënwoud en tot in de 19e eeuw vonden er nog ontginningen plaats.
De bodem bestaat uit leem en dit werd op sommige plaatsen ontgonnen voor de baksteenproductie.
In 2024 werd het kunstwerk Ooghoogte geïnstalleerd, dat een vrij uitzicht biedt op het plateau.

## Flora en fauna

In het gebied komen holle wegen voor. In het verleden vond men groot spiegelklokje en spiesleeuwenbek. Men vindt tegenwoordig nog wilde marjolein, borstelkrans en grote tijm op de geschikte plaatsen. Ook rechte ganzerik en eekhoorngras werden aangetroffen. De holle wegen vormen een groeiplaats voor onder meer gevlekte aronskelk en muskuskruid.
Van belang is het leefgebied van de hamster. Verder zijn er tal van vogelsoorten aan te treffen. Daarnaast kunnen er zeldzame slakkensoorten worden gevonden.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
* ↑ VRT
# Calophasia picta

Calophasia picta is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Köhler.
# Exposition internationale de la technique de l'eau de 1939

De Exposition internationale de la technique de l'eau de 1939 was de derde gespecialiseerde tentoonstelling die door het Bureau International des Expositions werd erkend. In 1936 stelde Georges Truffaut voor om een tentoonstelling te organiseren rond de opening van het Albertkanaal. De tentoonstelling in Luik kreeg als thema Waterbouw en werd 20 mei 1939 geopend door Leopold III van België. Het kanaal zelf werd officieel geopend op 30 juli 1939.
De tentoonstelling vond plaats op een terrein van 70 hectare land en 30 hectare water op beide Maasoevers tussen de Atlasbrug en de ingang van het Albertkanaal. Op het terrein waren naast de verschillende tentoonstellingsgebouwen ook restaurants, pretparken en een "maasdorp" met verschillende replica's van gebouwen langs de Maas te vinden. Een deel van het terrein was verkregen door de indamming van een onbevaarbaar deel van de Maas. Vanuit een kabelbaan hadden de bezoekers een goed overzicht over het terrein.
De tentoonstelling zou duren tot november 1939, echter op 31 augustus kwamen, als gevolg van onweer, explosieven onder de Val Benoitbrug en de Ougréebrug tot ontploffing, met 20 doden en 24 gewonden tot gevolg. De explosieven waren door het Belgisch leger aangebracht om in geval van oorlog de bruggen te kunnen vernielen. Toen vervolgens de Tweede Wereldoorlog echt uitbrak werd besloten om de tentoonstelling te sluiten en de poorten sloten op 2 september 1939.

## Paviljoens
### Duitsland

Het Duitse paviljoen verschilde niet wezenlijk van dat op de Wereldtentoonstelling van 1937 in Parijs: de vormgeving, stijl en gebruikte materialen waren dezelfde als twee jaar eerder. Het paviljoen, op de linkeroever van de Maas werd ontworpen door architect Emil Fahrenkamp.
Nazi-Duitsland wilde geen Reichsmarken buiten Duitsland uitgeven zodat de bouwmaterialen en uitrusting van het Duitse paviljoen werden geïmporteerd en vanaf de Duits-Belgische grens nog 35 km moesten afleggen naar het terrein in Luik. Iedere ochtend werden Duitse ingenieurs en bouwvakkers met bussen en vrachtwagens naar de bouwplaats gebracht. Voor maaltijden werd geen gebruik gemaakt van Belgische restaurants en evenmin werd in België overnacht zodat de hele colonne bussen en vrachtwagens 's avonds weer terugkeerde naar Duitsland.

### Frankrijk

De Franse bijdrage bestond uit drie tentoonstellingsgebouwen op de rechter oever van de Maas. Het door architect Allix ontworpen drietal besloeg 8000 m².

### Nederland

De Nederlandse bijdrage bestond uit een paviljoen langs een spoorlijntje aan de kade.

## Externe link

* (en) Website van BIE
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Exposition internationale de la technique de l'eau de 1939 op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Isabelle Ledoux, "L'Exposition de l'Eau - Liège 1939", in Art&fact n° 29. L'architecture au XXe siècle à Liège, Liège, 2010, blz. 40-49.
* ↑ L'Illustration, 24 juni 1939, p. 301.
# Kolanowice

Kolanowice (Duits: Kollanowitz) is een dorp in de Poolse woiwodschap Opole. De plaats maakt deel uit van de gemeente Łubniany en telt 500 inwoners.
# Secretariaat voor de Diplomatieke Staf

Het Secretariaat voor de Diplomatieke Staf is een van de drie onderafdelingen van het staatssecretariaat van de Heilige Stoel, ook wel de Derde Afdeling genoemd.
Het secretariaat werd ingesteld op 21 november 2017, als afsplitsing van het Secretariaat voor Algemene Zaken. Onder de bevoegdheid van het secretariaat vallen alle zaken die te maken hebben met het personeel van de diplomatieke dienst van de Heilige Stoel, zoals bijvoorbeeld werving en selectie, formatie, arbeidsvoorwaarden en promotie.
Het secretariaat wordt geleid door een aartsbisschop-secretaris.

## Secretaris voor de Diplomatieke Staf

| Periode | Naam |
| 2017 - 2022 | Jan Pawłowski |
| 2022 - heden | Luciano Russo |
# Lassing

Lassing kan verwijzen naar:
* Lassing (Stiermarken) - gemeente in Stiermarken, Oostenrijk
* Lassing (Neder-Oostenrijk) - gemeente in Neder-Oostenrijk, Oostenrijk
# Sophie Freud

Miriam Sophie Freud (Wenen, 6 augustus 1924 - Lincoln, 3 juni 2022) was een Oostenrijks-Amerikaanse psychosocioloog, docent, feminist en schrijver. Als kleindochter van Sigmund Freud was ze een criticus van de psychoanalyse. Haar harde kritiek op de psychoanalytische doctrines van haar grootvader liet haar botsen met de rest van de familie.

## Biografie

Sophie Freud was de dochter van advocaat (Jean) Martin Freud (1889–1967, Sigmund Freuds oudste zoon) en logopediste Ernestine Drucker (1896–1980). Ze werd vernoemd naar haar tante die in 1920 was overleden aan de Spaanse griep. Nadat haar andere tante Anna in de Tweede Wereldoorlog opgepakt werd door de Gestapo, splitste de familie zich op en vluchtte het land uit: Martin ging met zoon Walter (1921–2004) naar Londen. Sigmund en zijn vrouw volgden even later. Ernestine en Sophie gingen naar Parijs. Vanuit Parijs raakten ze niet meer weg via de reguliere transportmiddelen omdat deze onder controle van de Duitse bezetters stonden. Ze fietsten daarom met een tandem naar Nice en van daaruit naar Casablanca in Marokko. Aldaar bleken hun visa vervallen te zijn en verbleven ze enige tijd in Casablanca om daarna richting Portugal te gaan en in 1942 met de boot in New York aan te komen.
Sophie Freud kon zonder adres niet inschrijven in een school in New York en verkaste naar Boston. Ze volgde psychologie aan het Radcliffe College te Cambridge (Massachusetts) en behaalde in 1946 haar bachelor. Vervolgens behaalde ze in 1948 een master-graad 'sociaal werk' aan de Simmons University te Boston. Ze ging aan de slag binnen de jeugdzorg. Later ging ze opnieuw studeren en behaalde in 1970 een doctoraat aan de Heller School van Brandeis-universiteit. Vervolgens doceerde Freud tot 2002 aan de Simmons University.
Naast meerdere wetenschappelijke publicaties schreef ze ook twee boeken: Living in the Shadow of the Freud Family (2007) en My Three Mothers and Other Passions (1988).
Freud trouwde in 1945 met Paul Loewenstein (1921–1992) en kreeg met hem drie kinderen. In 1985 scheidden ze.
* ↑ (nl) verkenjegeest.com - Sophie Freud: de kleindochter die haar grootvader uitdaagde
* ↑ (nl) Knack - 15 juni 2022, pagina 94
* ↑ (en) lincolnsquirrel.com - Sophie Freud 1924-2022
* ↑ (en) New York Times - Sophie Freud, Critic of Her Grandfather’s Gospel, Dies at 97
* ↑ (en) Washington post - Sophie Freud, professor who challenged her grandfather’s doctrine, dies at 97
# Platyplectrurus

Platyplectrurus is een geslacht van slangen uit de familie schildstaartslangen (Uropeltidae).

## Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van de groep werd voor het eerst voorgesteld door Albert Günther in 1868.

### Soorten

Het geslacht omvat de volgende soorten, met de auteur en het verspreidingsgebied.
| Naam | Auteur | Verspreidingsgebied |
| Platyplectrurus madurensis | Beddome, 1877 | India, Sri Lanka |
| Platyplectrurus trilineatus | Beddome, 1867 | India |

## Verspreiding en habitat

Er zijn twee soorten, die voorkomen in delen van Azië, meer bepaald in de landen India en Sri Lanka. De habitat bestaat uit tropische en subtropische bergbossen, daarnaast wordt het dier gevonden in plantages en tuinen.

## Beschermingsstatus

Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is aan beide soorten een beschermingsstatus toegewezen. Een soort wordt beschouwd als 'onzeker' (Data Deficient of DD) en een soort als 'bedreigd' (Endangered of EN).

## Bronvermelding

Referenties
* 1 2 Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Platyplectrurus.
* ↑ International Union for Conservation of Nature and Natural Resources - Red List, Platyplectrurus - IUCN Red List.
Bronnen
* (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Platyplectrurus - Website Geconsulteerd 2 januari 2020
Melanophidium · Platyplectrurus · Plectrurus · Pseudoplectrurus · Rhinophis · Teretrurus · Uropeltis
# Calophasia oxygramma

Calophasia oxygramma is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Boursin.
# Heilig Hartkerk (Stegna)

De Kerk van het Heilig Hart van Jezus (Pools: Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa) is een rooms-katholieke parochiekerk in Stegna (Duits: Steegen) in het woiwodschap Pommeren. De kerk is tevens de hoofdkerk van een eigen decanaat. Tot de verdrijving van de Duitse bevolking was de kerk een protestants gebedshuis.

## Bouwbeschrijving

De kerk werd in 1682-1683 als vakwerkconstructie gebouwd. De ruimtes tussen de balken werden met bakstenen gevuld. De voorgezette toren draagt een naaldspits met daarop een weerhaan met het jaartal 1683.

## Interieur

Het interieur van de zaalkerk heeft een vlak houten gewelf waaraan een opmerkelijk groot linnen schilderij van Reinhold Schneider uit 1688 is bevestigd. Het heeft een afmeting van 35 meter bij 18 meter en is het grootste schilderij op doek van Polen. Centraal wordt de opstanding van Christus uitgebeeld, verder zijn er voorstellingen van: de gelijkenis van de tien maagden, Christus' ontmoeting met de Samaritaanse vrouw, de Kruisiging, de opstanding van Lazarus en het Laatste Oordeel, dat gedeeltelijk achter het altaar verdwijnt. In de omranding worden de twaalf apostelen in medaillons uitgebeeld afgewisseld met guirlandes van bloemen en vruchten en cartouches met daarin hoofdjes. Van dezelfde schilder bevinden zich aan de muur bij de preekstoel nog vier schilderijen van de Doop van Christus, Jacob's droom, de gelijkenis van de Zaaier en de Intocht in Jeruzalem.
In het midden van het barokke altaar bevindt zich een schilderij van het Heilig Hart van Christus, aan weerszijden de beelden van Johannes de Doper en Mozes die de stenen tafelen in zijn hand houdt. Het monumentale doopvont dateert uit 1666. Het werd oorspronkelijk gemaakt voor de Sint-Johanneskerk in Dantzig, maar werd in 1682 geschonken aan de kerk in Stegna. De preekstoel met reliëfs van de vier evangelisten en vier grote profeten dateert van 1687. De teksten op de preekstoel getuigen van de Duitse oorsprong van de kerk.
Van het overige barokke interieur is de in 1681 gebouwde orgelkas vermeldenswaardig. Het instrument werd in 1914 ingebouwd.
Het votiefschip dateert uit de 19e eeuw en werd geschonken door de bemanning van wie het leven op miraculeuze wijze werd gered.

## Externe link

* (pl) Website van de Heilig Hartkerk, Stegna

## Afbeeldingen

* Orgelgalerij
* Preekstoel
* Votiefschip
* Doop van Christus
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Herz-Jesu-Kirche (Stegna) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.