OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ger van Zanen

Gerrit Cornelis Nicolaas (Ger) van Zanen (Amsterdam, 22 december 1929 – Amsterdam, 17 maart 2015) was een Nederlands bioloog.

## Biografie

Hij was zoon van bankwerker en elektricien Gerrit van Zanen en Alida Hendrika de Best. Ze woonden aan de Bertelmanstraat in Amsterdam-Zuid. Hijzelf was getrouwd met onderwijzeres Jannetje (Jannie) Delver (Edam, 1936-Amsterdam, 2001)
Na een opleiding aan de middelbare school ging Van Zanen studeren aan de Universiteit van Amsterdam. Hij studeerde genetica en plantkunde, dat laatste bij Jacob Heimans, zoon van onderwijzer en natuurbeschermer Eli Heimans. In 1956 slaagt hij voor zijn doctoraal examen biologie. Hij werd biologieleraar onder andere in Bussum. Hij werd in 1960 lid van de (Amsterdamse afdeling van de) Koninklijke Nederlandse Natuurhistorische Vereniging (KNNV) met name voor de veldbiologie. Zijn liefhebberij waren met name de planten en paddenstoelen. Bij die vereniging leerde hij zij vrouw kennen. In later jaren was hij voorzitter van de afdeling Amsterdam; hij woonde daarbij overigens in Amsterdam-Noord (De Breekstraat). Hij was voorts secretaris van de werkgroep "Mycologisch Onderzoek IJsselmeerpolders".
Hij leidde tal van onderzoeken en inventarisaties van de natuur in en rond Amsterdam, niet alleen beroepsmatig, maar ook als hobby. Daarbij schroomde hij niet om met “leken” parken en plantsoenen in te trekken.
Zijn nalatenschap bestond een kaartenbak met uitgebreide documentatie omtrent paddenstoelen alsmede een Herbarium Fungi, een verzameling gedroogde paddenstoelen voortkomend uit zijn onderzoek. Tevens ontving die vereniging talloze foto’s en tekeningen, die hij samen met zijn vrouw maakte. Het werd overgedragen aan het Herbarium Frisicum. Kapitaal werd geschonken aan de KNNV en de Nederlandse Mycologische Vereniging (NMV).

## Eerbetoon

In 1991 werd hij benoemd tot erelid van de afdeling Amsterdam van de KNNV; in 2000 tot erelid van de KNNV zelf. In 2004 kreeg hij uit handen van wethouder Duko Stadig de "Amsterdamse Natuur en Milieuprijs" overhandigd; dit onder initiatief van de KNNV. Het KNNV heeft sinds 2017 "Ger van Zanen vouchers", ter ondersteuning van plaatselijke activiteiten. De NMV kent "Ger van Zanen dagen" (introductietochten nieuwe leden) en gaf hem eerder de Cool & van der Lekprijs. In het arboretum van De Nieuwe Ooster staat sinds 2020 namens de KNNV in perk 58 een herinneringsboom Carpinus betulus Lucas, een haagbeuk. Van Zanen werd overigens daar niet begraven; hij werd gecremeerd op De Nieuwe Noorder.
Vanaf februari 2022 kent Amsterdam een Ger van Zanenbrug.
* Ger van Zanen op Herbarium Frisicum (geraadpleegd 16 maart 2023)
* Ger van Zanen op KNNV (geraadpleegd 16 maart 2023)
* Ger van Zanen op NMV (geraadpleegd 16 maart 2023)
* Arboretum De Nieuw Ooster (geraadpleegd 16 maart 2023)
* ↑ Archiefkaart Gemeente Amsterdam. Gearchiveerd op 15 juli 2023.
* ↑ Redactie, Hoger Onderwijs. Algemeen Dagblad (1 juli 1956). Geraadpleegd op 16 maart 2023 – via delpher.nl.
# Linyra

Linyra is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Fairmaire.

## Soorten

Linyra is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Linyra lymphatica Fairmaire, 1898
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Anoplophora asuanga

Anoplophora asuanga is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Schultze.
# Pygobunus

Pygobunus is een geslacht van hooiwagens uit de familie Sclerosomatidae. De wetenschappelijke naam Pygobunus is voor het eerst geldig gepubliceerd door Roewer in 1957.

## Soorten

Pygobunus omvat de volgende 2 soorten:
* Pygobunus formosanus
* Pygobunus okadai
* ↑ Hallan J. (2005) Sclerosomatidae in SYNOPSIS OF THE DESCRIBED OPILIONES OF THE WORLD
# Spiochaetopterus nonatoi

Spiochaetopterus nonatoi is een borstelworm uit de familie Chaetopteridae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Spiochaetopterus nonatoi werd in 2001 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Bhaud & Petti.
# Chocolade en bittere strijd

Chocolade en bittere strijd is het 12de stripalbum uit de reeks Steven Sterk. Het scenario voor dit verhaal komt van Pascal Garray en Thierry Culliford. Garray tekende het verhaal ook.

## Verhaal

Steven Sterk leert een ballonvaarder kennen en mag even in diens ballon zitten. Plots duikt er een man in een laboratoriumjas op. Hij werpt een kistje in de ballon en springt er zelf ook in. Hij laat de ballon opstijgen. Steven, de ballonvaarder en de man in de stofjas gaan de lucht in. Die laatste heet Willy Erlenmeyer en wordt achtervolgd door twee mannen. Zij zetten de achtervolging per auto verder en schieten op de ballon. Steven maakt hun auto stuk door er een zandzak op te werpen.
Daarna doet Willy zijn verhaal: hij werkt in de chocoladefabriek van zijn oom. Daar hebben ze net een machine gekocht die chocoladefiguurtjes kan opvullen met kleine geschenkjes. Er kwam een bestelling voor chocolade koeien zonder geschenkjes binnen, maar Willy ontdekte dat er tijdens de productie toch iets aan de chocolade wordt toegevoegd. Hij opende een van de koetjes en vond er zakjes drugs in. Hij werd echter bespied door Stollwerck, een andere werknemer in het bedrijf. Willy moest vluchten met het bewijsmateriaal. Aangezien zijn oom de baas is, wil hij hem graag inlichten en uithoren voor hij naar de politie stapt. Stollwerck en een handlanger zitten hem achterna.
De bandieten houden een bestelwagen tegen. Die wordt bestuurd door de zoon van de ballonvaarder. Hij zit zijn vader achterna om hem en de ballon op te pikken als die geland is. De bandieten binden hem vast en zetten de achtervolging verder, zij het om totaal andere redenen dan de zoon. Al hun pogingen om de ballon neer te halen, mislukken echter.
De nacht valt: vliegen wordt te gevaarlijk. De ballon landt op een veldje. Steven en Willy gaan te voet verder, op weg naar Willy's oom. In een schuur vinden ze een motorfiets. Ze lenen het voertuig en gaan op zoek naar Willy's oom. Steven krijgt er ook een verkoudheid te pakken en verliest dus al zijn kracht. Intussen zijn de bandieten op de ballonvaarder gestoten.
Willy en Steven vinden oom Dick. Hij blijkt niets te weten over de drugs en gaat de volgende dag met zijn neef en Steven op onderzoek in zijn fabriek. Daar worden ze echter tegengehouden door de bandieten. Ook hun leider duikt op: een zakenpartner van Dick. Hij heeft een frituuroliefabriek die in feite een dekmantel is voor de raffinage van drugs. Stollwerck kon de drugs de fabriek binnensmokkelen en in de chocoladefiguren verwerken. Willy, Steven en Dick worden opgesloten bij de ballonvaarder en zijn zoon. Stevens verkoudheid blijkt echter over te zijn en hij ontsnapt. Hij kan de twee achtervolgers en de chauffeur van de drugsbaron uitschakelen. Ook de andere gevangenen ontsnappen en doen de lichten in de fabriek aan. Dick had de politie ingelicht en de lichten vormen een signaal voor hen om te komen helpen. De politie komt onmiddellijk binnen en kan de hele bende aanhouden.
Drie weken later komt Steven de ballon weer tegen. Die wordt nu gebruikt als reclame voor de chocoladefabriek.
# Lengefeld (Sangerhausen)

Lengefeld is een plaats in de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt, en maakt sinds 1 oktober 2005 deel uit van de stad Sangerhausen in de Landkreis Mansfeld-Südharz. Lengefeld telt 757 inwoners.
# Hypatima cryptopluta

Hypatima cryptopluta is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Diakonoff.
# Gemixystus laminatus

Gemixystus laminatus is een slakkensoort uit de familie van de Muricidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1884 door Petterd.
# Angiola fasciata

Angiola fasciata is een slakkensoort uit de familie van de Planaxidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1868 door Pease.
# Pygocalcager

Pygocalcager is een geslacht van vliegen (Brachycera) uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Townsend.
# Sphaeroniscus gerstaeckeri

Sphaeroniscus gerstaeckeri is een pissebed uit de familie Scleropactidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Albert Vandel.
# Chondracris rosea

Chondracris rosea is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1773 door De Geer.
# Leslie Koen

Leslie Koen (17 oktober 1989) is een Nederlands langebaanschaatsster die gespecialiseerd is in op de sprint en de supersprint. In 2010 nam ze voor het eerst deel aan het NK afstanden in Heerenveen. Ze eindigde daar op de 500m op de 18e plaats. Koen schaatst voor het Gewest Friesland.

## Supersprint

Koen deed in 2009 mee aan het NK supersprint bij de junioren A, en werd daar tweede achter Floor van den Brandt. Het jaar daarop deed ze voor het eerst mee bij de senioren en was meteen zeer succesvol. Ze werd Nederlands kampioen supersprint.
Ook op de kortebaan is Leslie Koen actief. Zo werd ze in 2010 Nederlands kampioene en won ze in het najaar van 2010 de eerste kortebaanwedstrijd op natuurijs.

## Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 39,87 | 10 november 2012 | Heerenveen |
| 1000 meter | 1.22,23 | 10 maart 2008 | Heerenveen |
| 1500 meter | 2.09,82 | 9 maart 2008 | Heerenveen |
| 3000 meter | 4.41,89 | 10 maart 2007 | Heerenveen |
# Hypatima cirrhospila

Hypatima cirrhospila is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1920 door Meyrick.
# Gelis sanguinipectus

Gelis sanguinipectus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Schmiedeknecht in 1932.
# Angiocader

Angiocader is een geslacht van wantsen uit de familie van de Tingidae (Netwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Carl John Drake in 1950.

## Soorten

Het genus is monotypisch en bevat alleen de volgende soort:
* Angiocader obesus (Distant, 1902)
* ↑ Angiocader Genus Informatie ITIS. ITIS.gov. Geraadpleegd op 21 november 2023.
* ↑ Angiocader Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 21 november 2023.
* ↑ Angiocader Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Geraadpleegd op 21 november 2023.
* ↑ Angiocader Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 21 november 2023.
# Puqui

Puqui is een plaats in het departement Oruro, Bolivia. Het is naar aantal inwoners de derde grootste plaats van de gemeente Salinas de Garcí Mendoza, gelegen in de Ladislao Cabrera provincie.
In de gemeente Salinas de Garcí Mendoza spreekt 85,3 procent van de bevolking het Aymara.

## Bevolking

| Jaar | Populatie |
| 1992 | - |
| 2001 | 271 |
| 2012 | 274 |
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Puqui op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Spitssnavelgrondvink

De spitssnavelgrondvink (Geospiza difficilis) is een van de zogenaamde darwinvinken, zangvogels uit de grote Amerikaanse familie Thraupidae (tangaren). De darwinvinken komen als endemische soorten alleen voor op de Galapagoseilanden.

## Kenmerken

De vogel is 11 tot 12 cm lang. De spitssnavelgrondvink is net als de andere grondvinken donker gekleurd, vrouwtjes en jonge mannetjes met meer grijsbruin en vlekken. De soort heeft een relatief kleine snavel.

## Verspreiding en leefgebied

De spitssnavelgrondvink komt alleen voor op de eilanden Fernandina, Santiago, Pinta en kleinere eilanden in het midden en westen van de eilandengroep. Op deze eilanden broedt deze grondvink in de meer vochtige hogere delen van het eiland en daalt daarna af naar de lagere, droger delen. De soort telt twee ondersoorten:
* G. d. difficilis: Pinta.
* G. d. debilirostris: de westelijke en centrale Galapagoseilanden.

## Status

De spitssnavelgrondvink heeft een klein verspreidingsgebied maar de kans op uitsterven is zeer gering. De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd. De vogel is vrij algemeen en men veronderstelt dat de soort in aantal stabiel is. Om deze redenen staat de soort als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN..
* 1 2 (en) Spitssnavelgrondvink op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Jaramillo, A., 2018. Espanola Cactus-finch (Geospiza difficilis). In: del Hoyo, et al (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. (retrieved from https://www.hbw.com/node/62172 on 1 May 2018).
* ↑ (en) Gill, F., Wright, M. & Donsker, D. (2018). IOC World Bird Names (version 8.1)
# Chronica Gallica van 511

De Chronica Gallica van 511, ook wel de Gallische Kroniek van 511 genoemd, is een kroniek in de vorm van annalen uit de late oudheid. Deze kroniek is overgeleverd in een enkel Latijns manuscript uit de dertiende eeuw, en bevindt zich nu in Madrid. Het manuscript doet denken aan een andere laat antieke Gallische kroniek, namelijk de Chronica Gallica uit 452, waarvan het mogelijk een voortzetting is.
Men vermoedt dat de Gallische kroniek van 511 evenals de kroniek van 452 geschreven werd in het zuiden van Gallië, mogelijk in Arles of Marseille. De schrijver ervan beschikte over diverse bronnen die men kan herleiden tot de geschriften van Sulpicius Severus, Hydatius, Orosius en de keizerlijke consulaire archieven. Omstreeks 733 werd de Gallische kroniek van 511 toegevoegd aan een compilatie van teksten in Spanje. Tegenwoordig beschouwt men het geschrift als een uiterst complex document, dat een samenvatting bevat – waarschijnlijk een samenvatting die verder is gecomprimeerd – van de kroniek van Severus die de geschiedenis van de wereld beschrijft. Door sommigen wordt het ook wel als een vroeg werk gezien dat Hydatius als bron gebruikte en diens geschiedenis nauwgezet herzag, en dat tevens een voortzetting is van de Chronicon van Eusebius, vertaald door Hiëronymus.
De kroniek bestrijkt een periode van 379 tot 511, waaraan zijn naam is ontleend. De gebeurtenissen zijn kort en bondig beschreven, en zijn slechts bij benadering te dateren door zeldzame verwijzingen naar een regeringsjaar van een keizer en door de (veronderstelde) chronologische volgorde van de gebeurtenissen. Van sommige gebeurtenissen is deze kroniek de enige bron die bestaat, onder meer rond de dood van Anthemiolus in 471.
Literatuur
* Burgess, R. "The Gallic Chronicle of 511: A New Critical Edition met een korte introductie." Maatschappij en cultuur in laatantiek Gallië: een herziening van de bronnen . ed. RW Mathisen en D. Shantzer. Alderschot, 2001. blz. 85 – 100.
* Jan-Markus Kötter, Carlo Scardino (Hrsg.): Gallische Chroniken (= Kleine und fragmentarische Historiker der Spätantike G 7–8). Schöningh, Paderborn 2016,ISBN 978-3-506-78489-6 .
Referenties
* ↑ Johnson, Scott Fitzgerald (2012). The Oxford Handbook of Late Antiquity. Oxford University Press, New York, p. 416. ISBN 9780195336931.
* ↑ Mathisen, Ralph (2017). Society and Culture in Late Antique Gaul: Revisiting the Sources. Taylor & Francis, Oxon, p. 85. ISBN 9780754606246.
* ↑ Gillett, Andrew (2003). Envoys and Political Communication in the Late Antique West, 411–533. Cambridge University Press, Cambridge, p. 41. ISBN 9781139440035.
* ↑ (en) Murray, Alexander Callander (1 augustus 1999). From Roman to Merovingian Gaul: A Reader. University of Toronto Press. ISBN 9781442604131.
# Leucauge celebesiana

Leucauge celebesiana is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de strekspinnen.
Het dier behoort tot het geslacht Leucauge. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1842 door Walckenaer.
# Hypatima balanaspis

Hypatima balanaspis is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Meyrick.
# Georges Riquier

Georges Riquier kan verwijzen naar:
Georges Ricquier (1902-1963) is een Belgisch architect
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Georges Riquier en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Spilosoma kendevani

Spilosoma kendevani is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Schwingenschuss.
# Lissonota quadrinotata

Lissonota quadrinotata is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Gravenhorst in 1829.
# Pura (Zwitserland)

Pura is een gemeente en plaats in het Zwitserse kanton Ticino, en maakt deel uit van het district Lugano. Pura telt 1226 inwoners.

## Geboren

* Adolfo Feragutti Visconti (1850-1924), Zwitsers-Italiaans kunstschilder

## Externe link

* Statistische gegevens over deze gemeente bij Bundesamt für Statistik
Agno · Alto Malcantone · Aranno · Arogno · Astano · Bedano · Bedigliora · Bioggio · Bissone · Bogno · Brusino Arsizio · Cademario · Cadempino · Cadro · Canobbio · Capriasca · Carabietta · Carona · Caslano · Certara · Cimadera · Collina d'Oro · Comano · Cureglia · Curio · Grancia · Gravesano · Lamone · Lugano · Magliaso · Manno · Maroggia · Massagno · Melano · Melide · Mezzovico-Vira · Miglieglia · Monteceneri · Morcote · Muzzano · Neggio · Novaggio · Origlio · Paradiso · Ponte Capriasca · Porza · Pura · Rovio · Savosa · Sonvico · Sorengo · Torricella-Taverne · Tresa · Valcolla · Vernate · Vezia · Vico Morcote
* Gemeinsame Normdatei: 4697154-3
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 002201
* Virtual International Authority File: 248290910
* WorldCat (via VIAF): 248290910
# Spijkerband

Een spijkerband is een winterband die is voorzien van metalen spikes (punten). Er bestaan niet alleen spijkerbanden voor motorvoertuigen maar ook voor fietsen. Dankzij de spikes is er sprake van meer grip op wegen met sneeuw en ijzel. Spijkerbanden zijn bij een temperatuur tussen – 8°C en 0°C efficiënter dan winterbanden zonder spikes.
In vele Europese landen, waaronder Nederland, is het verboden om met een auto met spijkerbanden op de openbare weg te rijden, omdat ze het wegdek beschadigen. Voor fietsen met spijkerbanden geldt geen verbod. Algemene ontheffing voor gebruik van spijkerbanden (besluit 17 november 1972/Nr, RVW 73609) is er voor politie, brandweer en medische hulpdiensten. De ontheffing is jaarlijks van kracht in de periode van 15 november tot 15 maart en voor zover dit strikt nodig is.
Spijkerbanden worden veel gebruikt in de landbouw- en mechanisatiewereld. De spijkerbanden bieden veel grip tijdens het werken op het land. Ze worden ook gebruikt voor onder dweilmachines op de ijsbaan. Tevens worden ze gebruikt bij ijsraces. Met spijkerbanden hebben deelnemers aan dergelijke races meer grip op het ijs, zodat ze niet kunnen vallen als ze heel hard gaan.
# Chronicles

Chronicles kan verwijzen naar:
* Chronicles: Volume One, de autobiografie van Bob Dylan
* Chronicles (David Arkenstone), een muziekalbum uit 1993 van David Arkenstone
* Chronicles (Free), een muziekalbum uit 2006 van Free
* Chronicles (Jon & Vangelis), een muziekalbum uit 1994 van Jon & Vangelis
* Chronicles (Rush), een muziekalbum uit 1990 van Rush
* Chronicles (Steve Winwood), een muziekalbum uit 1987 van Steve Winwood
* Chronicles (Velvet Underground), een muziekalbum uit 1991 van Velvet Underground
* Chronicles (Paul Young), een postuum uitgebracht muziekalbum uit 2011 van Paul Young
* Chronicles, een tijdschrift van het Rockford Institute
* de Engelse titel van Crónicas, een Mexicaans-Ecuadoraanse film uit 2004
* Chronicles (Magic: The Gathering), een uitbreidingsset voor het spel Magic: The Gathering
# Leucochrysa (Leucochrysa) ehrhardti

Leucochrysa (Leucochrysa) ehrhardti is een insect uit de familie gaasvliegen (Chrysopidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort. De soort komt voor in Brazilië.
# Hugo van Toscane

Hugo van Toscane (circa 953 - Pistoia, 21 december 1001) was van 970 tot aan zijn dood markgraaf van Toscane.

## Levensloop

Hugo was een zoon van hertog Humbert van Spoleto, tevens markgraaf van Toscane en een buitenechtelijke zoon van koning Hugo van Italië, uit diens huwelijk met Willa, dochter van markgraaf Bonifatius van Camerino. In 970 volgde hij zijn vader op als markgraaf van Toscane en hertog van Spoleto.
Hij was een trouwe aanhanger van keizer Otto III van het Heilige Roomse Rijk. Die schonk hem een stuk grond in Ingelheim, waar hij een villa kon bouwen voor hofdagen van de keizer. In opdracht van Otto leidde Hugo een veldtocht tegen Capua en ook steunde hij de poging van de paus om zich te bevrijden van de Romeinse adel.
Hugo zou tijdens zijn leven vijf of zes kloosters hebben opgericht, het is evenwel niet duidelijk welke kloosters dit waren. Ook ontstonden er in zijn regeerperiode een aantal nieuwe kloostergemeenschappen. Voor zijn zielenheil deed hij tevens een grote schenking aan de Abdij van San Michele di Marturi.
De ongehuwd en kinderloos gebleven Hugo stierf in 1001. Na zijn dood ging het markgraafschap Toscane naar Bonifatius van Canossa.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Hugo von Tuszien op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Georges Reinheimer

Georges Reinheimer (Brussel, omstreeks 1850 - ?,?) was een Belgisch kunstschilder en graficus van het realisme.
Georges Reinheimer was kunstschilder, aquarellist, etser en tekenaar. Hij maakte landschappen, stillevens en portretten. Voor zijn landschappen werkte hij veel in de buurt van Blankenberge en Oostende.
Omstreeks 1872 was zijn atelier gevestigd in de Oostenrijkstraat in Schaarbeek.
Hij was van in het begin in 1875 lid van de Brusselse kunstenaarsvereniging La Chrysalide, en werd in 1881 lid van de kunstenaarsvereniging L’Essor.

## Tentoonstellingen

* 1874, Debuur in het Salon in Gent
* 1876, Eerste tentoonstelling van La Chrysalide
* 1877, Tweede tentoonstelling van La Chrysalide
* 1878, Derde tentoonstelling van La Chrysalide
* 1881, Tentoonstelling van L’Essor.

## Musea

* Gent, Museum voor Schone Kunsten, Dorpsgezicht met kinderen in de sneeuw

## Externe link

* Afbeelding in de Vlaamse Kunstcollectie
* (nl) P. Piron, De Belgische beeldende kunstenaars uit de 19de en 20ste eeuw, Brussel, 1999.
# Spilosoma karschi

Spilosoma karschi is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae), onderfamilie beervlinders (Arctiinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Bartel.
Deze nachtvlinder komt voor in tropisch Afrika.
# Lissochlora nigripes

Lissochlora nigripes is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Dognin.
# Quentalia cameloi

Quentalia cameloi is een vlinder uit de familie van de echte spinners (Bombycidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door William Schaus.
# Spilosoma fumida

Spilosoma fumida is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Wileman.