OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Volkseigener Betrieb

Een Volkseigener Betrieb (ook VEB) was een aanduiding die in de voormalige DDR werd gebruikt voor een bedrijf dat feitelijk in staatshanden was. Volgens de filosofie van het communisme behoorde een bedrijf aan de arbeiders zelf toe. Dat arbeiders daarbij niet rechtstreeks aandeelhouders waren maar dat de staat als overkoepeling van volkseigendom fungeerde vloeide weer voort uit het feit dat aandelen (kapitaalbezit) niet pasten binnen een socialistisch of communistisch model. Vanaf 1948 vormden de VEB's de basiseenheden in de planeconomie.
De Volkseigene Betriebe werden geleid door een Werkleiter, die terzijde werd gestaan door de eerste secretaris van de bedrijfspartijorganisatie van de communistische partij (SED-Betriebsparteiorganisation - BPO) en de voorzitter van de bedrijfsvakbond.
Bijna alle VEB's werden bij de realisatie van de economische unie tussen de Bondsrepubliek en de DDR, op 1 juli 1990, geprivatiseerd door de Treuhandanstalt.
# Therese Zenz

Therese Zenz (Merzig, 15 oktober 1932 - Aldaar, 22 oktober 2019) was een Duits kanovaarster.
Zenz won tijdens de Olympische Zomerspelen 1956 een zilveren medaille in de K1 500m. Vier jaar later won ze opnieuw een zilveren medaille in de K1 500m en een zilveren in de K2 500m samen met Ingrid Hartmann. In 1952 kwam ze uit voor Saarland, nadien voor West-Duitsland.
Zenz werd een keer wereldkampioen en twee keer derde. Daarnaast werd ze op de Europese kampioenschappen twee keer tweede en een keer derde.

## Belangrijkste resultaten
### Olympische Zomerspelen

| Editie | Plaats | Resultaten |
| 1952 | Helsinki | 9e K1 500m |
| 1956 | Melbourne | K1 500m |
| 1960 | Rome | K1 500m K2 500m |

### Wereldkampioenschappen vlakwater

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1954 | Mâcon | 1 K1 500m |
| 1958 | Praag | 3 K1 500m 3 K2 500m |

### Europese kampioenschappen kanosprint

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1957 | Gent | 2 K1 500m 2 K2 500m |
| 1959 | Duisburg | 3 K2 500m |
* (en) Profiel van Therese Zenz op olympedia.org
* Gemeinsame Normdatei: 1202531490
* Virtual International Authority File: 5920157884835460620001
* WorldCat (via VIAF): 5920157884835460620001
# Sint Willibrordus

Sint Willibrordus kan verwijzen naar:
* de heilige Willibrord
* St. Willebrord, een kerkdorp van Rucphen
* Sint Willibrordus (Curaçao), een dorp op Curaçao
* Sint Willibrordus (molen), een molen in Bakel
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint Willibrordus en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Lijst van beschermd erfgoed in de gemeente Rumelange

In deze lijst van beschermd erfgoed in de gemeente Rumelange zijn alle geclassificeerde nationale monumenten van de Luxemburgse gemeente Rumelange opgenomen.

## Monumenten per plaats
### Rumelange

| Object | Locatie | Datum beschermd$^?$ |
| Oud gebouw van de mijn Le Gallais-Metz | | 9 februari 1990 (MN) |
| Oude kalkovens van de voormalige mijn Berens met hun site | Kirchbierg | 2 december 1988 (MN) |
| Lindeboom en diens locatie | Ale Kiirfech, rue d'Esch 2 | 15 februari 2006 (IS) |

## Bron

* Liste des immeubles et objets classés monuments nationaux ou inscrits à l'inventaire supplémentaire
# Neostethus villadolidi

Neostethus villadolidi is een straalvinnige vissensoort uit de familie van dwergaarvissen (Phallostethidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door Herre.
* ↑ (en) Neostethus villadolidi op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Neostethus villadolidi. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Kalaoa

Kalaoa is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Hawaï, en valt bestuurlijk gezien onder Hawaï County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 6794.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 113,6 km², waarvan 102,3 km² land en 11,3 km² water.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 28 km rond Kalaoa.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Kalaoa op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
# Eriopyga moneti

Eriopyga moneti is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Schaus.
# NGC 3328

NGC 3328 is een hemelobject van twee sterren in het sterrenbeeld Leeuw. Het hemelobject werd op 27 maart 1880 ontdekt door de Duits-Amerikaanse astronoom Christian Heinrich Friedrich Peters.
# Václav Noid Bárta

Václav Noid Bárta (Praag, 27 oktober 1980) is een Tsjechisch zanger.

## Biografie

De Tsjechische openbare omroep selecteerde Václav Noid Bárta intern om Tsjechië te vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival 2015, dat gehouden zal worden in de Oostenrijkse hoofdstad Wenen. Daar bracht hij in een duet met Marta Jandová het volledig in het Engels vertolkte Hope never dies ten gehore. Het duo geraakte er niet mee in de finale.
2007: Kabát · 2008: Tereza Kerndlová · 2009: Gipsy.cz · 2015: Marta Jandová & Václav Noid Bárta · 2016: Gabriela Gunčíková · 2017: Martina Bárta · 2018: Mikolas Josef · 2019: Lake Malawi · 2021: Benny Cristo · 2022: We Are Domi · 2023: Vesna · 2024: Aiko
* Gemeinsame Normdatei: 1043468404
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5702 133X
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jx20041015035
* Virtual International Authority File: 84306599
* WorldCat (via VIAF): 84306599
# Berghoningzuiger

De berghoningzuiger (Cinnyris ludovicensis; synoniem: Nectarinia ludovicensis) is een zangvogel uit de familie Nectariniidae (honingzuigers) die voorkomt in Angola.

## Herkenning

De vogel is 12 tot 13 cm lang. Het mannetje is glanzend groen van boven en verder ook op de kin en de borst. De staartveren zijn van boven glanzend metaalblauw. Het groen op de borst wordt van onder begrensd door een smalle paarsblauwe band en daaronder een bredere rode borstband. De snavel en de poten zijn zwart en de ogen zijn donkerbruin. Het vrouwtje is veel minder kleurrijk, maar grijsbruin, van boven donkerder dan van onder, verder ook een zwarte snavel en poten en een lichte wenkbrauwstreep.

## Verspreiding en leefgebied

De vogel komt voor in montaan bos in de hooglanden van Angola. Een ondersoort uit Zambia, die in 1948 werd beschreven, is samen met een ondersoort die in 2016 werd ontdekt afgesplitst als een aparte soort: Whytes honingzuiger (C. whytei).

## Status

De grootte van de wereldpopulatie is niet gekwantificeerd. Men veronderstelt dat de soort stabiel is. Om deze reden staat de berghoningzuiger als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN. BirdLife International erkent (nog) niet de opsplitsing, mogelijk krijgt de afgesplitste soort uit Zambia een andere status.
* 1 2 (en) Berghoningzuiger op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Cheke, R. & Mann, C., 2017. Montane Double-collared Sunbird (Cinnyris ludovicensis). In: del Hoyo et al.(eds.). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. (retrieved from http://www.hbw.com/node/60029 on 11 October 2017).
* ↑ Gill, F. & D. Donsker (Eds). (2017). IOC World Bird List (v 7.3).
* ↑ (en) Bowie, R C K et al., 2016. A new member of the greater double-collared sunbird complex (Passeriformes: Nectariniidae) from the Eastern Arc Mountains of Africa. Zootaxa.4175.1.3
# Lijst van beschermd erfgoed in de gemeente Schifflange

In deze lijst van beschermd erfgoed in de gemeente Schifflange zijn alle geclassificeerde nationale monumenten van de Luxemburgse gemeente Schifflange opgenomen.

## Monumenten per plaats
### Schifflange

| Object | Locatie | Datum beschermd$^?$ |
| Oude pastorie | rue E. Heynen 6 | 11 juli 2008 (MN) |
| Gebouwen | avenue de Libération 58-60 | 8 september 2009 (IS) |
| Gebouw | avenue de Libération 64 | 8 september 2009 (IS) |
| Gebouw | avenue de Libération 66 | 29 september 2009 (IS) |
| Gebouw | avenue de Libération 68 | 14 oktober 2009 (IS) |
| Gebouw | avenue de Libération 67 | 8 september 2009 (IS) |
| Gebouw | avenue de Libération 70 | 8 september 2009 (IS) |
| Watertoren | Cadastersect. A, Nr.4153/11641, voormalig Metze Schmelz | 9 augustus 2012 (IS) |

## Bron

* Liste des immeubles et objets classés monuments nationaux ou inscrits à l'inventaire supplémentaire
# Nepticula taeniola

Nepticula taeniola is een vlinder uit de familie van de dwergmineermotten (Nepticulidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Braun.
# Kadoelenbrug

De Kadoelenbrug (brug 1787) is een brug in Amsterdam-Noord. De naam Kadoelenbrug verwijst naar het gebied Kadoelen ten noorden van de brug. De brug werd tussen 29 augustus 2011 en mei 2013 gebouwd voor krap 2,5 miljoen euro. De officiële opening en ingebruikname vond al op 4 juli 2012 plaats.

## Ligging

De brug overspant Zijkanaal I en verbindt zo de Bongerdkade met de Landsmeerderdijk, onderdeel van de Waterlandse Zeedijk. Het zijkanaal I heeft ter plaatse een afwijkend profiel. De zuidwestkade rijst relatief stijl uit het water; de noordoostoever kent een langzame overgang van water naar de relatief hoge dijk. Dit heeft tot gevolg dat de brug vanuit het noordoosten voor een behoorlijk deel boven de walkant hangt. De brug maakt deel uit van voet- en fietsroutes tussen de wijk De Bongerd en het centrum van Amsterdam-Noord, waartoe ook de in 2014 opgeleverde Druivenbrug en de in 2018 opgeleverde Bongerdbrug dienen.

## Uiterlijk

De basculebrug heeft van dijk tot kade een lengte van 110 meter. Het beweegbare deel (het val) is "slechts" achttien meter lang. Doordat delen van de brug gefabriceerd zijn van vezelversterkt kunststof (VVK) (andere delen zijn van beton) is de brug relatief licht, zodat het mogelijk was de brug op te leveren in een bijna horizontaal uiterlijk, hetgeen overeenkwam met de wensen van het toenmalige Stadsdeel Noord. Dit lijnenspel wordt bij matig licht nog versterkt vanwege verlichting in de reling van de brug. Die relingen worden gedragen door balusters die als het ware meebuigen richting het vlakke achterland. Het val (het beweegbare deel) is gemaakt van glasvezelversterkt epoxyhars en sandwichvorm. De gebruikte materialen zouden de brug onderhoudsarm moeten maken. Dit ook lichte materiaal maakte een lichte ballastkist mogelijk. En dat maakte het mogelijk de brug als staartbrug uit te voeren; de ballastkisten, normaal opgeborgen in een kelder, hangen nu aan de zijkant van de brug. Het samenspel tussen de contragewichten en randliggers benadrukken in een pijlvorm het horizontale.
De brug kwam in 2010 van de tekentafels van architectenbureau ipv Delft en Witteveen+Bos in een ontwerpwedstrijd. De naam van de brug was al tijdens de bouw bekend, zodat de naam in het ontwerp geïntegreerd kon worden. De brug werd al snel slachtoffer van graffiti.
* Bruggenstichting
* Bruggen van Amsterdam
* Amsterdam.nl
* ipv Delft
* Architectenweb
<<< · 1701 · 1702 · 1703 · 1704 · 1705 · 1706 · 1707 · 1708 · 1709 · 1710 · 1711 · 1714 · 1715 · 1716 · 1717 · 1718 · 1719 · 1720 · 1721 · 1722 · 1723 · 1725 · 1726 · 1727 · 1728 · 1729 · 1730 · 1731 · 1732 · 1733 · 1734 · 1735 · 1736 · 1737 · 1738 · 1739 · 1741 · 1742 · 1743 · 1745 · 1746 · 1747 · 1748 · 1749 · 1750 · 1751 · 1752 · 1753 · 1754 · 1755 · 1756 · 1757 · 1764 · 1765 · 1766 · 1767 · 1768 · 1769 · 1770 · 1771 · 1772 · 1773 · 1774 · 1775 · 1776 · 1777 · 1778 · 1779 · 1780 · 1781 · 1782 · 1783 · 1784 · 1785 · 1786 · 1787 · 1788 · 1791 · 1792 · 1793 · 1794 · 1795 · 1796 · 1797 · 1798 · 1799 · >>>
Brugnummers brug 1712, 1713, 1724, 1740, 1744, 1758, 1759, 1760, 1761, 1762, 1763, 1789, 1790 zijn niet (meer) vergeven.
# Eriopyga monochroa

Eriopyga monochroa is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Hampson.
# NGC 3325

NGC 3325 is een elliptisch sterrenstelsel in het sterrenbeeld Sextant. Het hemelobject werd op 19 maart 1880 ontdekt door de Franse astronoom Édouard Jean-Marie Stephan.

## Synoniemen

* UGC 5795
* MCG 0-27-36
* ZWG 9.93
* NPM1G +00.0308
* PGC 31689
# Volvo P1900

De Volvo P1900 is een sportwagen van het Zweedse merk Volvo.

## Geschiedenis

Het was de eerste sportauto van Volvo en werd gebouwd van 1956 tot en met 1957. Tijdens de fabricage en de verkoopperiode werd de auto Volvo Sport genoemd. Later kreeg hij de aanduiding P1900, de reden hiervan is onbekend.
Het initiatief tot het bouwen van een sportauto ontstond in 1953 toen Volvo's toenmalig directeur Assar Gabrielsson de nieuwe sportwagen van Chevrolet, de Corvette, zag. Gabrielsson was zo geïmponeerd dat hij wilde dat Volvo zijn eigen sportauto zou bouwen. Hij verzocht de firma Glasspar in Californië, Verenigde Staten, de productie van de glasvezel carrosserie op zich te nemen. Het chassis zou door Volvo's eigen technici worden ontwikkeld.

## Introductie

Op 2 juni 1954 werden vier prototypes van de P1900 gepresenteerd. Volvo had een buizenchassis ontwikkeld en voorzien van de aandrijflijn en wielophanging van de Volvo PV444. De motor was in eerste instantie een B4B, die na aanpassingen de naam B14A kreeg en 70 pk SAE leverde bij 5.500 toeren$^{min.}$ uit 1414 cc. Deze gaf de 969 kg wegende auto een topsnelheid van 150 km/u. Later werd de B16B motor gemonteerd met 85 pk SAE uit 1583 cc.

## Problemen

De relatief korte ontwikkelingstijd van de auto wreekte zich echter. De auto bleek nogal wat kinderziekten te vertonen. Het chassis tordeerde, en de kunststofcarrosserie lekte en was qua afwerking beneden de Volvo-kwaliteitsstandaard. Volgens de legende leende de nieuwe directeur van Volvo, Gunnar Engellau, de auto een weekend en besloot de maandag hierop de productie onmiddellijk te beëindigen. "Ik was bang dat hij uit elkaar zou vallen" was zijn legendarisch citaat.
Bovendien was de interesse in de P1900 weliswaar groot, maar de auto bleek slecht te verkopen. Met een prijs van bijna 20.000 SEK was hij dan ook dubbel zo duur als een Volvo PV444.

## Het einde

Van de geplande 300 stuks werden daardoor maar 67 auto's, inclusief de vier prototypes, gebouwd (44 stuks in 1956 en 23 stuks in 1957). Naderhand bleken het 68 auto's te zijn omdat twee auto's, per abuis, hetzelfde chassisnummer hadden gekregen. Van deze auto bestaan er wereldwijd nog ongeveer 50 stuks. Door hun geringe aantal zijn ze zeer gezocht en meestal zijn ze perfect gerestaureerd.
# Berghond

Berghonden zijn grote, zware honden, gefokt om kuddes vee te beschermen tegen dieven en roofwild. De FCI heeft de meeste berghonden ingedeeld in groep 2, bij de doggen. Er zijn ook een aantal berghonden ondergebracht bij de herdershonden, in groep 1.

## Gebruik

De berghonden worden soms tot de herdershonden gerekend, maar hun hoofdtaak is niet het hoeden. Ze bewegen zich dan ook niet om, maar in de kudde, ze zijn er deel van. Ze kunnen langere tijd met de kudde alleen blijven en hebben, in tegenstelling tot de hoedende honden, geen bijzonder nauwe band met hun eigenaar.
De in Nederland gebruikte naam heeft te maken met het feit dat dit type honden vooral emplooi vindt in onvruchtbare, dunbevolkte streken met extensieve veeteelt. Vaak zijn dat inderdaad berggebieden, maar het kunnen bijvoorbeeld ook steppes zijn. Berghonden zijn bij uitstek de honden van de nomadische veetelers.
Vroeger, in ieder geval zolang de wolf nog vrij voorkwam, werden berghonden ook in Europa veel gebruikt. Later heeft dit type hond hier steeds meer de taak van erfhond gekregen. Sinds enkele jaren wordt de inzet van berghonden weer gestimuleerd in en rond natuurreservaten met een wolvenpopulatie.

## Uiterlijk en gedrag

Berghonden zijn grote honden met een schouderhoogte van zo’n 65 tot 85 centimeter. Ze hebben een ruige pels. Ze zijn geschikt voor permanent buitenleven, zolang de omstandigheden niet te nat zijn. Berghonden zijn vaak wit van kleur. Al sinds de Oudheid wordt beweerd dat dit van belang is om ze ’s nachts van wolven te kunnen onderscheiden, maar ook wel omdat witte dieren makkelijker in de schaapskudde zouden opgaan. Feit is echter dat lang niet alle berghonden wit zijn.
Berghonden hebben een sterke territoriale drang, vreemden worden niet snel geaccepteerd. In tegenstelling tot de hoedende herdershonden zijn ze, in ieder geval overdag, zeer rustig. ’s Nachts zijn ze vaak actiever. Het zijn grote en onafhankelijke, niet makkelijk opvoedbare, honden. Veel berghonden, met name de meest oorspronkelijke rassen, zijn daarom als huishond niet bijzonder geschikt.

## Rasoverzicht

Tot de berghonden behoren onder meer de volgende erkende rassen:
* Zuid-Europa en Noord-Afrika
** Pyrenese berghond
** Berghond van de Maremmen en Abruzzen
** Bergamasco
** Cão da Serra da Estrêla
** Aidi
* Midden- en Oost-Europa
** Šarplaninac
** Komondor
** Kuvasz
** Sloveense cuvac
** Tatrahond
** Zuid-Russische owcharka
** Kaukasische owcharka
* Azië
** Anatolische herdershond
** Centraal-Aziatische owcharka
** Tibetaanse mastiff
# Nepticula thuringiaca

Nepticula thuringiaca is een vlinder uit de familie van de dwergmineermotten (Nepticulidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Petry.
# Justine Triet

Justine Triet (Fécamp, 17 juli 1978) is een Franse filmregisseuse en scenarioschrijfster.

## Carrière

Justine Triet begon haar carrière met het regisseren van korte films en documentaires. Met de korte film Vilaine fille mauvais garçon (2012) viel ze in de prijzen op onder meer het internationaal filmfestival van Berlijn en de European Film Awards.
In 2013 maakte ze met de tragikomedie La bataille de Solférino, die op het filmfestival van Cannes in première ging, haar officieel filmdebuut. De film werd gedeeltelijk opgenomen op de dag van François Hollandes overwinning in de Franse presidentsverkiezingen.
Drie jaar later werkte ze met de Belgisch-Franse actrice Virginie Efira samen aan Victoria (2016). De romantische tragikomedie werd genomineerd voor twee Césars. Nadien werkten Triet en Efira ook samen aan Sibyl. Het is haar eerste film die geselecteerd werd voor de competitie van de Gouden Palm. In 2023 won ze de Gouden Palm als derde vrouw ooit met Anatomie d'une chute.

## Filmografie

| Jaar | Titel |
| 2013 | La bataille de Solférino |
| 2016 | Victoria |
| 2019 | Sibyl |
| 2023 | Anatomie d'une chute |

## Prijzen en nominaties

De belangrijkste:
| Jaar | Prijs | Categorie | Genomineerde(n) | Uitslag |
| 2023 | Filmfestival van Cannes | Gouden Palm | Anatomie d'une chute | Gewonnen |
| 2023 | Filmfestival van Cannes | Palme Dog | Anatomie d'une chute | Gewonnen |

## Externe link

* (en) Justine Triet in de Internet Movie Database
* ↑ (fr) Une bataille de Solférino rondement menée Dirprod.fr, 20 september 2013
* ↑ (en) 2019 Cannes Film Festival Lineup Indiewire.com, 18 april 2019. Gearchiveerd op 25 april 2023.
* ↑ (en) Cannes: ‘Anatomy of a Fall’ Border Collie Messi Wins Palm Dog in Most Competitive Canine Contest Yet, The Hollywood Reporter, 26 mei 2023. Gearchiveerd op 31 augustus 2023.
* Biblioteca Nacional de España: XX5725612
* Bibliothèque nationale de France: cb15627747k (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981061042969706706
* Gemeinsame Normdatei: 1151481343
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8750 0966
* Library of Congress Control Number: no2015024664
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 33018184X
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A022497697
* Système universitaire de documentation: 120035022
* Virtual International Authority File: 280462064
* WorldCat (via VIAF): 280462064
# Ernst Heinrich Göring

Ernst Heinrich Göring (Emmerik, 31 oktober 1838 – München, 7 december 1913) was een Duitse jurist, gouverneur en diplomaat die lange tijd in de Duitse overzeese koloniën werkzaam was. Hij behaalde een graad in de rechten en vocht mee in het Pruisische leger tijdens de oorlogen van 1866 en 1870-'71. Hij werd als Kaiserlicher Kommissar aangesteld in de nieuw gestichte kolonie Duits-Zuidwest-Afrika (het huidige Namibië) en arriveerde met zijn gezin in augustus 1885 te Angra Pequeña (het huidige Lüderitz). In Otjimbingwe richtte hij zijn kantoor in in de missieschool. Hij had twee man personeel.
Zijn taken omvatten onder meer:
* erop toezien dat vredesakkoorden tussen de inheemse volken onderling en met de nieuwe kolonisator werden nagekomen;
* het verwerven van exploitatierechten voor de mijnbouw;
* wapen- en drankhandel te organiseren.
Hij moest echter Namibië gehaast verlaten toen de aanvoerder van de Ovaherero Chief Maharero, het verdrag met de Duitsers opzegde. Göring nam de wijk naar Walvisbaai alvorens Namibië in augustus 1890 te verlaten voor Haïti, waar hij werd aangesteld als consul. Hij ging met pensioen in 1895.
Hij had uit zijn tweede huwelijk met Fransziska Tiefenbrunn vijf kinderen:
* Karl-Ernst Göring (Rosenheim, 3 augustus 1885 – Hannover, 4 oktober 1932), jurist
* Olga Therese Sophie Göring (Walvisbaai, 16 januari 1889 – 1970)
* Paula Elisabeth Rosa Göring (Rosenheim, 8 mei 1890 – 1960)
* Hermann Göring (1893 – 1946), rijksmaarschalk van nazi-Duitsland
* Albert Göring (1895 – 1966), zakenman en tegenstander van het nationaalsocialisme, die Joden hielp tijdens de Tweede Wereldoorlog
# Nadezjda Karpova

Nadezjda Aleksejevna Karpova (Russisch: Наде́жда Алексе́евна Ка́рпова, uitspr.: /nɐˈdʲeʐdə ˈkarpəvə/; Jaroslavl, 9 maart 1995) is een Russisch voetballer. Zij speelt als aanvaller bij Valencia CF en in het Russische nationale elftal.
Karpova werd geboren in Jaroslavl. In 2014 tekende zij haar eerste professionele contract bij Zorki Krasnogorsk, waarmee ze toetrad tot de Vyssji divizion, de hoogste afdeling voor vrouwenvoetbal in Rusland. Het jaar daarop maakte ze de overstap naar Tsjertanovo Moskou. In een wedstrijd tegen Koebanotsjka Krasnodar op 7 mei 2016 maakte Karpova 4 van de 5 doelpunten voor haar club (eindscore 5–2). Uiteindelijk werd Karpova, tezamen met teamgenoot Margarita Tsjernomyrdina, topscorer van de Vyssji divizion van dat seizoen. In september 2017 vertrok ze naar Spanje om zich aan te sluiten bij Valencia CF.
In 2012 speelde Karpova voor het eerst voor het Russisch vrouwenelftal onder 19. Zij debuteerde bij de nationale vrouwenploeg op 2 juli 2016, in een kwalificatiewedstrijd voor het Europees kampioenschap voetbal 2017. Tijdens dit treffen met Turkije, dat in 2–0 eindigde, maakte zij meteen haar eerste doelpunt voor het nationale team. Na 4 kwalificatiewedstrijden en 2 doelpunten voor Rusland werd Karpova door bondscoach Jelena Fomina geselecteerd voor het aankomende EK.
1: Sjtsjerbak · 2: Solodkaja · 3: Kozjnikova · 4: Sjejkina · 5: Sjkoda · 6: Karpova · 7: Pozdejeva · 8: Makarenko · 9: Tsjolovjaga · 10: Smirnova · 11: Sotsjneva · 12: Beljajeva · 13: Belomyttseva · 14: Gasanova · 15: Danilova · 16: Fjodorova · 17: Pantjoechina · 18: Zijastinova · 19: Jek. Morozova · 20: Tsjernomyrdina · 21: Gritsjenko · 22: Kiskonen · 23: Jel. Morozova · Coach: Fomina