OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Deutsche Phono-Akademie

De Deutsche Phono-Akademie e. V., gevestigd in Berlijn, is een belangenorganisatie van de geluidsdragerindustrie. Het ziet zichzelf als een cultureel instituut van de Duitse muziekindustrie.

## Geschiedenis

De academie werd opgericht op 27 september 1973 door 18 platenmaatschappijen van de Federale Vereniging van de Phonografische Industrie in West-Berlijn.
Ter gelegenheid van de 100ste verjaardag van de plaat in 1987 richtte de Deutsche Phono-Akademie de Emil Berliner Foundation op om jonge musici te promoten.

### Bestuur

Het College van Bestuur bestaat uit (per april 2014):
* Dieter Gorny (voorzitter)
* Philip Ginthoor, CEO Sony Music GSA
* Frank Briegmann, president Central Europe Universal Music Group
* Bernd Dopp, voorzitter en CEO van Warner Music Central Europe
* Konrad von Löhneysen, bedrijfsleider Embassy of Music GmbH, woordvoerder van de buitengewone leden
De huidige bestuursleden zijn medewerkers van de commerciële muziekindustrie. Een esthetische onafhankelijkheid wordt niet gegeven. De besliscriteria worden niet gepubliceerd. De samenstelling van de jury voor de Echo Klassik-prijs werd meestal niet bekend gemaakt, maar de jury (per april 2018) van de Echo Klassik – Deutscher Musikpreis 2018 wordt gepresenteerd op de website van de Deutsche Musikpreis. Er zit geen musicoloog, geen muziekcriticus en geen bekende actieve muzikant in de jury.

### Activiteiten

De vereniging was initiatiefnemer en organisator van de popmuziekprijs Echo, die van 1992 tot 2018 jaarlijks in verschillende categorieën werd uitgereikt. De Deutsche Phono-Akademie kende de prijs voor jong talent zelf toe aan bijzonder veelbelovende jonge artiesten, ongeacht de verkoopcijfers. Echo Jazz en Echo Klassik Awards werden ook uitgereikt op aparte evenementen. Van 1974 tot 1992 was er de prijs van de Deutsche Phono-Akademie, uitgereikt in verschillende categorieën, met een jaarlijks festival van de prijswinnaars.
Met de SchoolTour heeft de academie samen met het Bundeszentrale für politische Bildung een modelproject muziekeducatie gecreëerd waarin jongeren - vooral op middelbare en brede scholen - vertrouwd worden gemaakt met muziekproducties en hun sociaal-politieke achtergrond. Ze schrijven teksten en componeren hun eigen liedjes (tot en met de productie van een cd) en bespreken culturele, economische en sociale achtergronden. Ze worden daarbij begeleid door prominente muzikanten en vertegenwoordigers van de muziekindustrie. Vanaf 2007 waren dit Dieter Gorny, Gerd Gebhardt, Mousse T., Roachford, Die Prinzen, Kurtis Blow en T.M. Stevens. Partners van dit project zijn ook GEMA en GVL.
* ↑ (de) Dieter Gorny. Academic dictionaries and encyclopedias. Gearchiveerd op 24 juni 2023. Geraadpleegd op 12-05-2022.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Deutsche Phono-Akademie op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Deutsche Post

Deutsche Post is de naam waaronder de posterijen in het naoorlogse Duitsland hebben gewerkt. Vanwege de Duitse deling werd ook de Duitse post gedeeld opgezet.

## DDR

Vanaf 1946 hadden postzegels in de Sovjet-bezettingszone in Duitsland het opschrift "Deutsche Post". Deze postzegels waren in heel Duitsland geldig. Nadat de westelijke geallieerden in hun bezettingszones in 1948 de D-mark invoerden werd ook de post gesplitst. De DDR had een eigen postbedrijf dat onder de naam Deutsche Post werkte en in 1959 werd omgezet in een staatsbedrijf.

## Bondsrepubliek

In 1947 werd in de drie westelijke bezettingszones de Deutsche Post opgericht als opvolger van de Reichspost. Na de oprichting van de Bondsrepubliek Duitsland in 1949 kon het postbedrijf als staatsbedrijf worden opgezet. In 1950 volgde een naamswijziging in Deutsche Bundespost.
Na de invoering van de Oost-Duitse mark op 23 juni 1948 werd ook het postbedrijf in Berlijn gesplitst. West-Berlijn was formeel geen volwaardig onderdeel van de Bondsrepubliek en kreeg een eigen Deutsche Post Berlin, die vanaf 1950 verder werkte als Deutsche Bundespost Berlin.
Na de privatisering van de Duitse post ontstond op 1 januari 1995 een nieuw postbedrijf in Duitsland: de Deutsche Post AG.
# Dexerra turpis

Dexerra turpis is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1869 door Walker.
# Dexerra vigescens

Dexerra vigescens is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Rentz.
# Dicranomyia (Dicranomyia) laistes

Dicranomyia (Dicranomyia) laistes is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Diano Castello

Diano Castello is een gemeente in de Italiaanse provincie Imperia (regio Ligurië) en telt 2061 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 6,0 km², de bevolkingsdichtheid is 376 inwoners per km².

## Demografie

Diano Castello telt ongeveer 931 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 25,2% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 1506 |
| 2001 | 1885 |

## Geografie

Diano Castello grenst aan de volgende gemeenten: Diano Arentino, Diano Marina, Diano San Pietro, Imperia, San Bartolomeo al Mare.
* Italiaans bureau voor statistiek
Airole · Apricale · Aquila di Arroscia · Armo · Aurigo · Badalucco · Bajardo · Bordighera · Borghetto d'Arroscia · Borgomaro · Camporosso · Caravonica · Castellaro · Castel Vittorio · Ceriana · Cervo · Cesio · Chiusanico · Chiusavecchia · Cipressa · Civezza · Costarainera · Diano Arentino · Diano Castello · Diano Marina · Diano San Pietro · Dolceacqua · Dolcedo · Imperia · Isolabona · Lucinasco · Mendatica · Molini di Triora · Montalto Carpasio · Montegrosso Pian Latte · Olivetta San Michele · Ospedaletti · Perinaldo · Pietrabruna · Pieve di Teco · Pigna · Pompeiana · Pontedassio · Pornassio · Prelà · Ranzo · Rezzo · Riva Ligure · Rocchetta Nervina · San Bartolomeo al Mare · San Biagio della Cima · San Lorenzo al Mare · San Remo · Santo Stefano al Mare · Seborga · Soldano · Cosio di Arroscia · Taggia · Terzorio · Triora · Vallebona · Vallecrosia · Vasia · Ventimiglia · Vessalico · Villa Faraldi
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Diacamma scalpratum

Diacamma scalpratum is een mierensoort uit de onderfamilie van de Ponerinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1858 door Smith, F..
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Diacyclops uruguayensis

Diacyclops uruguayensis is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Cyclopidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Kiefer.
# Dicaelotus orbitalis

Dicaelotus orbitalis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Carl Gustaf Thomson in 1891.
# Dicaelotus pentagonus

Dicaelotus pentagonus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Carl Gustaf Thomson in 1891.
# Dianthidium chamela

Dianthidium chamela is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Griswold & Michener.
# Dialogische filosofie

Dialogische filosofie is een filosofie binnen de joods-christelijke traditie die het dialogische in het centrum van reflectie plaatst en dit onderscheidt van de dialectiek van Immanuel Kant en Georg Hegel. In de ethiek stelt ze zich de vraag op welke manier de zinvolle dialoog gestalte kan geven aan de toekomst van de mens.

## Ontwikkeling

Als een klassieke antieke voorloper geldt de Socrates uit Plato's dialogen. In de eerste helft van de 20e eeuw werd Martin Buber de grondlegger van de dialogische filosofie. Deze filosofie verzaakte aan het zuiver theoretische en plaatste zich tussen het abstracte denken en de handeling van het moment. Daardoor bracht de dialogische filosofie nieuwe psychotherapeutische, sociaal-ethische en politieke impulsen die een impact hadden op mystieke stromingen van de socialistische beweging, het ethisch zionisme, het antifascistische zomerkamp van de "Löwenberger Arbeitsgemeinschaften" en de Kreisauer Kreis rond Helmuth James Graf von Moltke.
Hermann Levin Goldschmidt plaatst in zijn boek Philosophie als Dialogik (1948) het dialogische tegenover de dialectiek die tegenstellingen als creatieve spanning ziet die opgeheven wordt in een nieuwe, hogere synthese. Bij dialogische filosofie is daarvan geen sprake, en worden twee tegenstrijdige standpunten dan ook verdragen, en creatief een even groot belang toegekend. Goldschmidt heeft deze aanpak in andere geschriften, vooral in ‘’Freiheit für den Widerspruch ‘’(1976), verder ontwikkeld.
Na de Tweede Wereldoorlog beïnvloedde de dialogische filosofie onder andere de discourstheorie en de existentiële filosofie, en kreeg onlangs ook belangstelling vanuit mediastudies. Ook in de werken van Hans-Georg Gadamer, Karl-Otto Apel en Jürgen Habermas, Kuno Lorenz, Emmanuel Levinas en Jozef Tischner zijn sporen terug te vinden van deze tak van de filosofie.
Buiten de wetenschap is de invloed van de filosofie van de dialoog zeer gevarieerd, en is bijvoorbeeld zowel terug te vinden in de crossculturele sfeer van arbeid en pedagogiek, als bij ouder-en kindbegeleiding.

## Auteurs

De belangrijkste vertegenwoordigers en schrijvers van de dialogische filosofie zijn:
* Martin Buber (1878-1965) met "Ich und Du" (1923) en "Zur Geschichte des dialogischen Prinzips"
* Ferdinand Ebner (1882-1931)
* Hans Ehrenberg (1883-1958)
* Romano Guardini (1885-1968)
* Franz Rosenzweig (1886-1929)
* Eugen Rosenstock-Huessy (1888-1973)
* Michail Michailowitsch Bachtin (1895-1975)
* Hermann Levin Goldschmidt (1914-1998)
* Vladimir S. Bibler (1918-2000) met "Kulturdialog"
# Diapetimorpha delfini

Diapetimorpha delfini is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Kasparyan & Ruiz-Cancino in 2005.
# Diapetimorpha ferrumequinum

Diapetimorpha ferrumequinum is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Brulle in 1846.
# Dikdiks

Dikdiks, zo genoemd vanwege het geluid dat ze maken als ze gealarmeerd zijn, zijn kleine antilopes van het geslacht Madoqua dat bestaat uit zeven soorten. Ze leven op de savannes van Zuid- en Oost-Afrika.

## Lichamelijke kenmerken

De dieren staan 30 tot 40 cm hoog op hun poten en wegen 3 tot 5 kg, hebben een spitse snuit en een zachte vacht die van boven grijs of bruin is en van onder wit. Het haar op de kruin vormt een opstaand plukje dat soms gedeeltelijk de korte geringde horens van het mannetje verbergt. Bij de geboorte wegen de jongen zo'n 1,5 lb (0,7 kg), ze bereiken volwassenheid in zes tot acht maanden.
Vrouwtjes van de soort zijn iets groter dan de mannetjes. De mannetjes hebben hoorns, welke licht (zo'n 3 tot 7,5 cm), naar achteren zijn gebogen. Het hoofd van is groot in verhouding tot het lichaam. Het bovenste deel van het lichaam is grijs-bruin, terwijl de lagere delen van het lichaam, inclusief de benen, buik, borst en flanken, lichtbruin zijn. Veel dikdiks hebben een vage ring rond hun ogen die doorloopt tot een streep. Dikdiks hebben achter onder de staart een hartvormige, lichte vlek die bedoeld is om bij alarm de groep te kunnen alarmeren.

## Leefomgeving

Dikdiks prefereren een leefomgeving waar voldoende eetbare grassen en struiken zijn, ze geven de voorkeur aan plaatsen zonder dichte begroeiing zodat ze voldoende zicht op de omgeving hebben. Op open vlaktes foerageren ze tussen andere graseters zoals giraffes en antilopen. Ze verplaatsen zich als het gras te hoog wordt. Dikdiks leven gewoonlijk in monogame paren met een territorium van zo'n 50 km², ze bestaan deels uit laag struikgewas in droge, stenige rivierbeddingen waar voldoende schuilplaatsen zijn. Om de grens van hun territorium te bewaken belopen de dieren vaste paden.

## Voeding

Dikdiks zijn herbivoor, ze eten bladeren, scheuten en vruchten. Ze krijgen daarmee ook voldoende vocht binnen zodat water drinken niet nodig is. Door de bouw van hun hoofd zijn ze in staat om blad weg te eten tussen de stekels van acacia's en om tijdens het eten eventuele roofdieren in de gaten te houden.

## Natuurlijke vijanden

Varanen, adelaars, pythons, kleinere katten zoals de caracal bejagen de dikdiks. Verder vormen leeuwen, cheeta's, hyena's, wilde honden, jakhalzen en mensen een bedreiging.

## Soorten

Er zijn zeven soorten dikdiks:
* Madoqua cavendishi Thomas, 1898
* Madoqua damarensis (Günther, 1880)
* Madoqua guentheri Günther, 1894 – Guenthers dikdik
* Madoqua kirkii (Günther, 1880) – Kirks dikdik
* Madoqua piacentinii Drake-Brockman, 1911 – Zilverdikdik
* Madoqua saltiana (Desmarest, 1816) – Saltdikdik
* Madoqua thomasi (Neumann, 1905)

## Externe link

* Dikdik: Wildlife summary from the African Wildlife Foundation
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.12.1) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.4139722. Geraadpleegd op 02-07-2024.
* (en) The African Wildlife Foundation
* (en) The Living Africa
# Dikbuikspin

Dikbuikspin kan verwijzen naar:
* Bleke dikbuikspin
* Variabele dikbuikspin
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Dikbuikspin en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Dikbekwever

De dikbekwever (Amblyospiza albifrons) is een zangvogel uit de familie Ploceidae (wevers en verwanten).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort telt 10 oondersoorten:
* A. a. capitalba: van Senegal tot zuidwestelijk Nigeria.
* A. a. saturata: van zuidelijk Nigeria tot noordwestelijk Congo-Kinshasa.
* A. a. melanota: van noordoostelijk Congo-Kinshasa tot Ethiopië, Oeganda en noordwestelijk Kenia.
* A. a. montana: van oostelijk Congo-Kinshasa tot centraal en zuidwestelijk Kenia, centraal Zambia, Malawi en noordwestelijk Zimbabwe.
* A. a. unicolor: zuidelijk Somalië, oostelijk Kenia en oostelijk Tanzania.
* A. a. tandae: noordwestelijk Angola en uiterst westelijk Congo-Kinshasa.
* A. a. kasaica: zuidoostelijk Congo-Kinshasa.
* A. a. maxima: zuidoostelijk Angola, noordoostelijk Namibië, westelijk Zambia, noordelijk Botswana, uiterst noordwestelijk Zimbabwe.
* A. a. woltersi: oostelijk Zimbabwe, zuidelijk Mozambique, noordoostelijk en oostelijk Zuid-Afrika.
* A. a. albifrons: zuidoostelijk Zuid-Afrika.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Dikbekwever op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Diastylis neozealanica

Diastylis neozealanica is een zeekommasoort uit de familie van de Diastylidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Thomson.
# Diego de Haedo

Diego de Haedo (Karrantza, ca. 1555 – Zamora, 19 maart 1613) was een Spaans benedictijn uit Biskaje.

## Leven

Van zijn familie en studies is niets bekend, behalve dat hij een gelijknamige oom had, die aartsbisschop van Palermo werd. Zelf trad Haedo op 25 juli 1571 in bij de observante benedictijnen van San Benito el Real in Valladolid. Hij werd in 1593 secretaris van zijn oom op Sicilië en keerde in 1599 terug naar Spanje. Daar werd hij abt van de abdij Nuestra Señora de la Misericordia de Frómista in Palencia (1604-1607) en vervolgens van de San Benito de Zamora (1613). Vlak na deze overplaatsing stierf hij.
Een jaar voor zijn dood had Haedo te Valladolid een geschiedkundig werk over Algiers gepubliceerd, genaamd Topografía e historia general de Argel. Daarin presenteerde hij zich als mede-auteur van zijn oom, die de tekst zou hebben samengesteld op basis van verschillende getuigenissen door gevangenen van de Barbarijse zeerovers. In werkelijkheid ging het wellicht om een manuscript dat Antonio de Sosa had geschreven en na zijn vrijlating in 1581 had bezorgd aan Haedo senior.

## Publicaties

* Topografía e historia general de Argel (1612)

## Literatuur

* Ernesto Zaragoza Pascual, Diego de Haedo in: Diccionario biográfico electrónico, 2018-

## Voetnoten

* ↑ María Antonia Garcés, Cervantes in Algiers. A Captive's Tale, 2002, p. 70
* Biblioteca Nacional de España: XX963208
* Bibliothèque nationale de France: cb12462472t (data)
* Gemeinsame Normdatei: 100154220
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 5698 999X
* Library of Congress Control Number: no2002030153
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007293000705171
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A005711100
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: SBNV100215
* Système universitaire de documentation: 033800375
* Virtual International Authority File: 76414081
* WorldCat (via VIAF): 76414081
# Dicranomyia (Nealexandriaria) fulvicolor

Dicranomyia (Nealexandriaria) fulvicolor is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.
# Urbain Le Verrier

Urbain Le Verrier (Saint-Lô, 11 maart 1811 - Parijs, 23 september 1877) was een Franse sterrenkundige. Hij droeg bij aan de ontdekking van de planeet Neptunus uit berekeningen aan de afwijkingen in de baan van de planeet Uranus, daartoe aangemoedigd door François Arago. In dezelfde tijd maakte de Britse wetenschapper John Couch Adams dezelfde berekening maar het was de Duitser Johann Gottfried Galle die aan de hand van Le Verriers voorspelling de planeet uiteindelijk waarnam op 23 september 1846. Le Verrier was directeur van de sterrenwacht van Parijs. In 1846 kreeg Le Verrier de Copley Medal. Hij is een van de 72 Fransen wier namen in reliëf op de Eiffeltoren zijn aangebracht.
* ↑ Award winners : Copley Medal. Royal Society. Geraadpleegd op 30 december 2018.
* ↑ https://www.toureiffel.paris/fr/le-monument/tour-eiffel-et-sciences.
* Bibliothèque nationale de France: cb13009244x (data)
* Gemeinsame Normdatei: 104165057
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 3211 8282
* Library of Congress Control Number: n86815998
* Base Léonore: LH//1626/79
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007272771705171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000003325899
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 091439426
* SNAC: w6p271kd
* Système universitaire de documentation: 074773860
* Virtual International Authority File: 73986042
* WorldCat (via VIAF): 73986042
# Nixon Darlanio Reis Cardoso

Nixon Darlanio Reis Cardoso (20 juni 1992), bekend onder de voetbalnaam Nixon is een Braziliaans voetballer, momenteel speelt bij AA Portuguesa uit Rio de Janeiro.

## Carrière

Nixon maakte namens Flamengo zijn debuut als voetballer. Tussen 2012 en 2014 speelde hij 38 wedstrijden voor die club. De aanvaller werd daarna verhuurd aan achtereenvolgens América Mineiro, Red Bull Brasil en ABC.
In januari 2018 maakt Nixon op huurbasis de overstap van Flamengo naar Kalmar FF. Het Zweedse avontuur is voor de aanvaller zijn eerste ervaring op Europese bodem. Door een blessure mist hij de start van het seizoen. Eenmaal fit kan de Braziliaan ook niet overtuigen. Hij komt slechts tot 7 wedstrijden voor Kalmar. Na een jaar zonder club te hebben gezeten, duikt Nixon begin 2020 op bij Portuguesa.

### Statistieken

| Club | Seizoen | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internatinonaal | Internatinonaal | Statenkampioenschap | Statenkampioenschap | Totaal | Totaal |
| Club | Seizoen | Divisie | Weds | Dpt | Weds | Dpt | Weds | Dpt | Weds | Dpt | Weds | Dpt |
| Flamengo | 2012 | Série A | 7 | 1 | – | – | – | – | – | – | 7 | 1 |
| Flamengo | 2013 | Série A | 15 | 1 | 5 | 1 | – | – | 10 | 2 | 30 | 4 |
| Flamengo | 2014 | Série A | 16 | 6 | 4 | 0 | 1 | 0 | 8 | 3 | 29 | 9 |
| Flamengo | 2015 | Série A | – | – | 0 | 0 | – | – | 5 | 0 | 5 | 0 |
| Flamengo | Totaal | Totaal | 38 | 8 | 9 | 1 | 1 | 0 | 23 | 5 | 71 | 14 |
| América Mineiro (huur) | 2016 | Série A | 11 | 0 | 1 | 0 | – | – | – | – | 12 | 0 |
| América Mineiro (huur) | Totaal | Totaal | 11 | 0 | 1 | 0 | – | – | – | – | 12 | 0 |
| Red Bull Brasil (huur) |
| Red Bull Brasil (huur) | 2017 | Série D | 1 | 0 | – | – | – | – | 9 | 1 | 10 | 1 |
| Red Bull Brasil (huur) | Totaal | Totaal | 01 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 9 | 1 | 10 | 1 |
| Kalmar FF (huur) |
| Kalmar FF (huur) | 2018 | Allsvenskan | 7 | 0 | – | – | – | – | 0 | 0 | 7 | 0 |
| Kalmar FF (huur) | Totaal | Totaal | 07 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 7 | 0 |
| Portuguesa (RJ) |
| Portuguesa (RJ) | 2020 | Série D | 0 | 0 | – | – | – | – | 0 | 0 | 0 | 0 |
| Portuguesa (RJ) | Totaal | Totaal | 00 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 57 | 8 | 10 | 1 | 1 | 0 | 32 | 6 | 93 | 15 |

## Erelijst
### Flamengo

* Copa do Brasil: 2013
* Campeonato Carioca: 2014
# Magelhaensnip

De magelhaensnip (Gallinago magellanica) is een vogel uit de familie van strandlopers en snippen (Scolopacidae). Deze vogelsoort werd in 1828 als aparte soort Scolopax magellanicus beschreven, maar honderd jaar later beschouwd als ondersoort van de Zuid-Amerikaanse snip (G. paraguaiae). Op grond van in 2019 gepubliceerd onderzoek naar de geluiden tijdens de balts heeft dit taxon weer de soortstatus.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in oostelijk en Midden-Chili en -Argentinië tot in Vuurland en de Falklandeilanden.

## Status

De magelhaensnip staat als niet bedreigd op de lijst van het IUCN.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Magelhaensnip op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) King, P.P., 1828. "Extracts from a letter addressed to N.A. Vigors Esq., on the Animals of the Straits of Magellan". The Zoological Journal 4 no.13: p. 93. Gearchiveerd op 28 juni 2021.
* ↑ (en) Miller, E.H. et al, 2019. Snipe taxonomy based on vocal and non-vocal sound displays: the South American Snipe is two species. Ibis 162(3): 968-990. DOI:10.1111/ibi.12795
* ↑ (en) F. Gill, M. Wright D. & Donsker (2021)
# The Trees so High

The Trees so High is een van de weinige composities van Patrick Hadley. Zij is in 1931 gecomponeerd voor bariton, koor en orkest.
Het werk is geschreven als een symfonie en de componist heeft het ook voor een korte tijd zijn Symfonie in a mineur genoemd. Later hield hij het op een symfonische ballade en schaart zich daarmee bij Das klagende Lied van Gustav Mahler. Hadley baseerde zich in dit werk op de cyclus van de jaargetijden (lente-zomer-herfst-winter), maar vertaalde dat ook naar het persoonlijke; een levenscyclus geboorte/jeugd-trouwen-kinderen krijgen-sterven.
De compositie heeft dan ook vier delen:
* Adagio;
* Andante tranquillo;
* Vivace;
* Adagio - The Trees so high.
Het vertelt het verhaal van een jongeling die te snel moet opgroeien en voordat hij volwassen is als in het huwelijk treedt (geen uitzondering in die tijd). De eerste drie delen zijn instrumentaal; de solist en koor zingen met begeleiding dan wel a capella in deel 4. De muziek is gebaseerd op een thema van een Engels volksliedje; het thema komt steeds terug. De compositie is licht van instrumentatie en romantisch, maar krijgt een wending als in deel 4 het klokgelui bij de trouwerij klinkt; echt somber of melodramatisch wordt het nergens. In het gedicht van deel 4 een korte omschrijving van het gebeurde:
    At the age of sixteen
    He was a married man.
    At the age of seventeen
    He was the father of a son
    At the age of eightteen, my love.
    His grave is was a-growing green.
De compositie duurt ongeveer 35 minuten. De première (10 juni 1932) werd verzorgd door het koor en orkest van Cambridge University, alhoewel het werk daarvoor waarschijnlijk te moeilijk was. De eerste uitvoering door een beroepsorkest stond onder leiding van Adrian Boult (1934).