OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Freddy Schweitzer

Freddy Schweitzer (Saarland, 20 mei 1907 - Edgware, 16 november 1950) was een Duitse jazzmuzikant. Hij speelde alt- en tenorsaxofoon en klarinet.
Schweitzer was aanvankelijk actief als pianist. Hij werkte bij Louis de Vries, Stanley Barnett, Tommy Marshall, Marek Weber en Efim Schachmeister. In 1932 ging hij spelen bij de band van Jack Hylton, waar hij vanwege de rassenvervolgingen in Hitler-Duitsland tot het einde van het orkest in 1940 bleef. Bij dit orkest haalde hij ook komische toeren uit, zo balanceerde hij weleens tijdens een klarinetsolo een viool, en later zelfs een contrabas, op zijn voorhoofd. Na zijn tijd bij Hylton was hij lid van het orkest van Freddy Bretherton. Hij werkte met Paul King in het variété en leidde een eigen band. Schweitzer is te horen op plaatopnames met Norbert Cohn, Hylton en Coleman Hawkins.

## Bron

* John Chilton, Who Is Who in British Jazz London 2005; ISBN 978-0826472342
# François Proth

François Proth (22 maart 1852 – 21 januari 1879) was een Franse amateurwiskundige die van beroep boer was in Vaux-devant-Damloup bij Verdun. Proth formuleerde vier stellingen over priemgetallen. De bekendste hiervan, de Stelling van Proth, kan worden gebruikt om te toetsen of een prothgetal een priemgetal is. De getallen die deze toets doorstaan, worden prothpriemgetallen genoemd en vormen een belangrijk hulpmiddel bij de computationele zoektocht naar grote priemgetallen. Proth formuleerde ook het vermoeden van Gilbreath over opeenvolgende verschillen van priemgetallen, 80 jaar voorafgaand aan Gilbreath, maar zijn bewijs bleek onjuist te zijn. Het is niet bekend waaraan Proth gestorven is.

## Publicaties

* Énoncés de divers théorèmes sur les nombres, Comptes Rendus des Séances de l'Académie des Sciences, Paris, Band 83, 1876, 1288–1286.
* Sur quelques identités, Nouvelle Correspondance Mathématique de M. E. Catalan, Brüssel, Band 4, 1878, 377–378.
* Sur la série des nombres premiers, Nouv. Corresp. Math., Band 4, 1878, 236–240 (Vermoeden van Gilbreath)
* Théorème relatif à la théorie des nombres, Comptes Rendus des Séances de l'Académie des Sciences, Paris, Band 87, 1878, S. 374 (Pépin-Test, alleen een korte aankondiging), Wikisource
* Théorèmes sur les nombres premiers, Comptes Rendus des Séances de l'Académie des Sciences, Paris, Band 87, 1878, S. 926 (Stelling van Proth, aankondiging), wikisource
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel François Proth op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ David Wells, Prime Numbers: The Most Mysterious Figures in Math, Wiley, p. 189, ISBN 9781118045718.
* ↑ Richard A. Mollin, An Introduction to Cryptography, CRC Press, 18 septembre 2006, p. 192, ISBN 9781420011241.
* ↑ Chaumont, Alain; Leicht, Johannes; Müller, Tom; Reinhart, Andreas (2009), The continuing search for large elite primes, International Journal of Number Theory, 5 (2): 209–218, doi:10.1142/S1793042109002031, MR 2502805.
* ↑ Caldwell, Chris, The Prime Glossary: Gilbreath's conjecture, The Prime Pages.
# François Dégerine

François Dégerine (31 maart 1870 - 26 maart 1948) was een Zwitsers rugby- en voetbalspeler, voetbalcoach, journalist en redacteur.

## Biografie

Dégerine was eerst kapitein van het rugbyteam van Servette maar ging bij de oprichting van de voetbalploeg van Servette voetbal spelen die mede onder zijn impuls was opgericht in 1900.
In 1897 gaf de Zwitserse voetbalbond, die slechts twee jaar oud was, aan dat de financiële situatie van de clubs niet stabiel genoeg was om een kampioenschap te organiseren. Met de hulp van hoofdredacteur Aimé Schwob van een nieuw tweewekelijks tijdschrift genaamd La Suisse Sportive, nam Dégerine vervolgens in 1897 de organisatie van het eerste Zwitserse voetbalkampioenschap op zich. De krant nodigde geïnteresseerde clubs uit, vond een sponsor en zette een beker aan de lijn. Hoewel dit eerste kampioenschap onofficieel was, omdat nog niet alle teams lid waren van de SBA, erkende de SBA wel de overwinning van de Grasshopper Club Zürich als de eerste kampioen.
In 1902 stonden Aimé Schwob en Dégerine ook aan de wieg van de oprichting van de Geneefse Kantonnale Voetbalbond. In 1904 werd Dégerine redacteur van een nieuw sporttijdschrift, Sport Suisse. Van 1908 tot 1909 nam hij samen met Emil Hasler de leiding over het nationale team voor 4 wedstrijden. Ondanks 3 nederlagen won Zwitserland op 5 april 1908 onder leiding van Dégerine zijn eerste overwinning in de geschiedenis tegen Duitsland.
* https://www.servettefc.ch/index.php/club/histoire
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel François Dégerine op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Forever Amber

Forever Amber is een Amerikaanse dramafilm uit 1947 onder regie van Otto Preminger en John M. Stahl. Het scenario is gebaseerd op de gelijknamige roman uit 1944 van Amerikaanse auteur Kathleen Winsor. De film werd destijds in Nederland uitgebracht onder de titel Amber.

## Verhaal

In het Engeland van de 17e eeuw wordt het arme weeskind Amber verliefd op Bruce Carlton. Ze volgt hem naar Londen en komt zo terecht in de hogere kringen. Wanneer Bruce haar verlaat, maakt ze kennis met kapitein Rex Morgan. Hij bezorgt haar een rol in de koninklijke schouwburg. Dan komt het tot een confrontatie tussen Carlton en Morgan.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Darnell, Linda Linda Darnell | Amber St. Clair |
| Wilde, Cornel Cornel Wilde | Bruce Carlton |
| Greene, Richard Richard Greene | Harry Almsbury |
| Sanders, George George Sanders | Koning Karel II |
| Langan, Glenn Glenn Langan | Kapitein Rex Morgan |
| Haydn, Richard Richard Haydn | Graaf van Radcliffe |
| Tandy, Jessica Jessica Tandy | Nan Britton |
| Revere, Anne Anne Revere | Mother Red Cap |
| Russell, John John Russell | Black Jack Mallard |
| Ball, Jane Jane Ball | Corinne Carlton |
| Coote, Robert Robert Coote | Thomas Dudley |
| Carroll, Leo G. Leo G. Carroll | Matt Goodgroome |
| Draper, Natalie Natalie Draper | Gravin van Castlemaine |
| Wycherly, Margaret Margaret Wycherly | Mevrouw Spong |
| Kruger, Alma Alma Kruger | Lady Redmond |

## Externe link

* (en) Forever Amber in de Internet Movie Database
* ↑ Cinema Context Nederlandse titel
Die große Liebe (1931) · Under Your Spell (1936) · Danger – Love at Work (1937) · Kidnapped (1938) · Margin for Error (1943) · In the Meantime, Darling (1944) · Laura (1944) · A Royal Scandal (1945) · Fallen Angel (1945) · Centennial Summer (1946) · Forever Amber (1946) · Daisy Kenyon (1947) · The Fan (1949) · Whirlpool (1950) · Where the Sidewalk Ends (1950) · The 13th Letter (1951) · Angel Face (1952) · The Moon Is Blue (1953) · River of No Return (1954) · Carmen Jones (1954) · The Man with the Golden Arm (1955) · The Court-Martial of Billy Mitchell (1955) · Saint Joan (1957) · Bonjour tristesse (1958) · Porgy and Bess (1959) · Anatomy of a Murder (1959) · Exodus (1960) · Advise & Consent (1962) · The Cardinal (1963) · In Harm's Way (1964) · Bunny Lake Is Missing (1965) · Hurry Sundown (1967) · Skidoo (1968) · Tell Me That You Love Me, Junie Moon (1970) · Such Good Friends (1971) · Rosebud (1975) · The Human Factor (1979)
# Frente Nacional del Pueblo

Het Frente Nacional del Pueblo (Nederlands: Nationaal Volksfront, FRENAP) was een coalitie van linkse en centrumlinkse partijen in Chili die bestond tussen 1951 en 1956. In 1952 ondersteunde het FRENAP de kandidatuur voor het presidentschap van Salvador Allende.
De voornaamste component van het FRENAP was de Partido Socialista (Socialistische Partij). Het volksfront werd ook ondersteund door de illegale Partido Comunista (Communistische Partij), hoewel een deel van de communisten in 1952 de kandidatuur van Carlos Ibáñez del Campo steunde. Toen Ibáñez tot president werd gekozen maakte hij het verbod op de communistische partij ongedaan.
In 1956 werd het FRENAP vervangen door het Frente de Acción Popular (Front van de Volksactie).
# Frédéric Gillot

Frédéric Gillot (Blegny, 16 september 1962) is een Belgisch marxistisch politicus voor PTB.

## Levensloop

Beroepshalve werd Gillot staalarbeider en later ook syndicalist voor het FGTB bij ArcelorMittal.
Tot 2005 was hij voorzitter van een PS-afdeling, maar na de goedkeuring van het generatiepact in 2005 verliet hij de partij. Bij de Waalse verkiezingen van 2014 stelde hij zich kandidaat voor de PTB. Hij werd verkozen en zetelde van 2014 tot 2019 voor de kieskring Luik in het Waals Parlement en het Parlement van de Franse Gemeenschap voor de kieskring Luik. Als lijsttrekker behaalde hij 12.884 voorkeurstemmen.
Bij de federale verkiezingen van mei 2019 stond Gillot op de derde plaats van de Limburgse PVDA-lijst voor de Kamer van volksvertegenwoordigers. Hij raakte niet verkozen.

## Gebruik Waalse taal in het Waals parlement

Nadat Gillot in 2017 in het Waals Parlement een tussenkomst deed in de Waalse taal, weigerden de administratieve diensten de notulen in deze taal op te stellen.
* Fiche Frederic Gillot; Cumuleo.be
* ↑ (fr) Fiche Frederic Gillot; Parlement de Wallonie. Gearchiveerd op 12 juli 2023.
* ↑ (fr) Fiche Frederic Gillot; Parlement de la Fédération Wallonie-Bruxelles
* ↑ Profiel Frédéric Gillot; Facebook
* ↑ Staalarbeider Fréderic Gillot trekt PVDA-lijst in Luik; deredactie.be; 17 januari 2014
* ↑ Uitslag PVDA kieskring Luik; ibz
* ↑ (fr) Le député wallon PTB Frédéric Gillot candidat dans le Limbourg, RTC Télé Liège, 8 maart 2019. Gearchiveerd op 3 juni 2019.
* ↑ (fr) Elections 2019: le PTB présente un candidat flamand à Liège et un Wallon dans le Limbourg; Sudinfo.be; 8 maart 2019. Gearchiveerd op 18 oktober 2019.
# Frédéric Frenay

Frédéric Frenay (Birkesdorf, 15 november 1971) is een Duitse auteur die in Luxemburg woont. Hij is bekend van Tango Libre (2012), Diamant 13 (2009) en Ne te retourne pas (2009). Hij is de zoon van een Belgische vader en een Duitse moeder.

## Filmografie

* 2013: Les âmes de papier: Charles
* 2013: Love Eternal: Barman
* 2013: Arrêtez-Moi: Vredeshandhaver
* 2012: Tango Libre: Patrick
* 2012: D'Symmetrie vum Päiperlek: Grégori / Georges
* 2010: Dernier étage gauche gauche: GAV 1
* 2010: Illégal: Politieagent 1
* 2010: Trouble No more: Mike
* 2009: Réfractaire: Schupo
* 2009: Ne te retourne pas: Slager
* 2009: Diamant 13: Vriend
* 2008: Bride Flight: Elder
* 2008: Les dents de la nuit: Luitenant Mr. Francis 2
* 2007: Freigesprochen: COP
* 2006: Deepfrozen: Brandweerman Elvis
* 2006: IvoEva: Politieagent
* 2005: Masz na imie Justine: Bodybuilder
* 2004: La revanche: Xavier Lautner
* 2003: Le Club des chômeurs: Franse gangster
* 2002: De Tweeling: Vati
* 2002: Le troisième oeil: André
* Gemeinsame Normdatei: 1062023226
* Virtual International Authority File: 40145003737261341034
* WorldCat (via VIAF): 40145003737261341034
# Fortune Feimster

Emily Fortune Feimster (Charlotte (North Carolina), 1 juli 1980) is een Amerikaanse schrijfster, comédienne en actrice. Nadat ze haar televisiedebuut maakte op NBC's Last Comic Standing in 2010, speelde Feimster de rol van Colette op The Mindy Project.
Feimster onthulde in 2005, op vijfentwintigjarige leeftijd, dat ze lesbisch is. Ze verloofde zich begin 2018.
# François de Baillencourt

François de Baillencourt (Nijvel, 15 juni 1610 - Brugge, 3 november 1681) was de elfde bisschop van Brugge.

## Levensloop

De Baillencourt studeerde in Leuven waar hij in 1629 promoveerde tot magister artium. Hij werd professor aan de Leuvense rechtsfaculteit en was 13 jaar lang president van het Winckeliuscollege. In 1635 werd hij in Namen tot priester gewijd.
In 1646 zou hij ook nog promoveren tot doctor in beide rechten en hetzelfde jaar werd hij rector van de universiteit. In de volgende jaren, en voor het laatst in 1656 werd hij nog driemaal opnieuw tot rector gekozen.
Hij werd vervolgens kanunnik van Sint-Theobaldus in Thuin, van Sint-Pieters in Leuven en van Sint-Hermes in Ronse. Vanaf 1656 zetelde hij ook als rekwestmeester in de Grote Raad van Mechelen. Daar werd hij opgemerkt door aartsbisschop Andreas Creusen die hem benoemde tot vicaris-generaal van het aartsbisdom.

## Bisschop van Brugge

In augustus 1669 werd Baillencourt voorgedragen als bisschop van Brugge en op 18 maart 1671 werd dit bekrachtigd. Op 28 juli werd de eenenzestigjarige tot bisschop geconsacreerd en vertrok hij naar Brugge om er bezit te nemen van zijn zetel. Hij nam als bisschopsleuze 'Fulciat' (Moge Hij schitteren).
Tijdens de eerste jaren van zijn episcopaat leverde Baillencourt grote inspanningen om alle parochies te bezoeken. Hij deed ook visitaties in de meeste kloosters en abdijen. Zoals ook vaak gebeurde met zijn voorgangers, werd zijn gezag aangevochten door het kapittel van kanunniken van de kathedraal en door de deken ervan. Om zijn presidentschap over dit kapittel te doen gelden moest hij een procedure inspannen, waarbij de Grote Raad van Mechelen hem in het gelijk stelde.
Vanaf 1677 namen de krachten van de bisschop af en schreef hij bij herhaling een testament, waarbij hij een groot deel van zijn bezittingen aan de armen schonk. Op 1 november 1681 ontving hij de laatste sacramenten en benoemde hij vicarissen om hem tijdens zijn ziekte te vervangen. Twee dagen later overleed hij.

## Literatuur

* Baron de SAINT-GENOIS, François de Baillencourt, in: Biographie nationale de Belgique, Tome I, 1866, col. 638-639.
* Katrien BERGE, François de Baillencourt, in: M. CLOET (red), Het bisdom Brugge, Brugge, 1985.
* Gemeinsame Normdatei: 1033964468
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 0329 1114
* Virtual International Authority File: 299984709
* WorldCat (via VIAF): 299984709
# François d'Elhoungne (1815-1892)

François Ferdinand Hommebon d'Elhoungne (Klundert (Nederland), 24 december 1815 - Gent, 27 maart 1892) was een Belgisch liberaal politicus en minister van Staat.

## Levensloop

D'Elhoungne was een zoon van de boekhandelaar Jean-François d'Elhoungne en van Arlette Van Heukelom. Hij trouwde met Ysaline Gérard. De Constituant Antoine-François d'Elhoungne was zijn oom.
Hij kwam in 1828 samen met zijn ouders in Gent wonen en behaalde er in 1835 een doctoraat in de rechten. Hij schreef zich onmiddellijk in aan de balie van Gent. Hij bleef advocaat tot aan zijn dood en was bij herhaling stafhouder van de Gentse balie.
In 1843 werd hij, met de steun van wat nog overbleef aan orangisten, op 28-jarige leeftijd als liberaal volksvertegenwoordiger verkozen voor het arrondissement Gent. Hij behoorde tot de groep van 'radicalen' rond Hippolyte Metdepenningen. In 1847 werd hij lid van de pas opgerichte Liberale Partij en werd meteen vicevoorzitter van de Gentse Liberale Associatie waarvan hij later ook voorzitter werd. Tegen die tijd had hij zich van de radicalen afgekeerd en behoorde hij tot de 'mainstream' van gematigde liberalen.
D'Elhoungne zetelde in de Kamer van volksvertegenwoordigers tot in 1852. Hij werd opnieuw verkozen van 1866 tot 1870 en nogmaals van 1878 tot 1886. Daarna weigerde hij zich nog verkiesbaar te stellen omdat niet iedereen binnen de Gentse Liberale Associatie achter zijn kandidatuur stond.
In het parlement was d'Elhoungne actief in verscheidene domeinen zoals financies, verkiezingen, militaire zaken, maar vooral onderwijs. In volle schoolstrijd eiste hij in 1879 de hervorming van de schoolwet van 1842 die een uitgesproken katholiek karakter had.
In januari 1879 werd François d'Elhoungne door de liberale regering Walthère Frère-Orban benoemd tot minister van Staat.
Hij was lid van de vrijmetselaarsloge Les Vrais Amis in Gent.

## Literatuur

* A. VERBESSEM, Le barreau de Gand, Gent, 1912.
* Jan DHONDT, Woelingen te Gent in 1848, in: Handelingen van de Maatschappij voor Geschiedenis en Oudheidkunde te Gent, 1948.
* A. V. La franc-maçonnerie gantoise, Gent, 1953.
* U. VERMEULEN, Elhoungne, in: Nationaal Biografisch Woordenboek, deel II, Brussel, 1966.
* Els WITTE, Politieke machtsstrijd in en om de voornaamste Belgische steden, 1830-1848, Brussel, 1973.
* Jean-Luc DE PAEPE & Christiane RAINDORF-GERARD, Le Parlement belge, 1831-1894. Données biographiques, Brussel, 1996.
* Pol DEFOSSE (red), Dictionnaire historique de la laïcité en Belgique, Fondation Rationaliste - Editions Luc Pire, Brussel, 2005.
* Bart D'HONDT, Van Andriesschool tot Zondernaamstraat. Gids door 150 jaar liberaal leven te Gent, Gent, Liberaal Archief / Snoeck, 2014, pp. 34-35.

## Externe link

* Biografie van François d'Elhoungne (p..35) op de website van Liberas
# Gareth Evans

Gareth Evans kan verwijzen naar:
* Gareth Evans (filosoof) (1946-1980), filosoof op de Oxford-universiteit
* Gareth Evans (politicus) (1944), Australisch minister en internationaal bestuurder
* Gareth Evans (voetballer, 1967) (1967), Engels voetballer
* Gareth Evans (voetballer, 1981) (1981), Engels voetballer
* Gareth Evans (voetballer, 1987) (1987), Welsh voetballer
* Gareth Evans (voetballer, 1988) (1988), Engels voetballer
* Gareth Evans (golfspeler), Engels golfspeler
* Gareth Evans (rugbyspeler) (1952), Welsh rugbyspeler
* Gareth Evans (gewichtheffer) (1986), Brits gewichtheffer
* Gareth Evans (regisseur) (1980), Welsh filmregisseur
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gareth Evans en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Frederik Christiaan Hendrik Roijaards

Frederik Christiaan Hendrik Roijaards (Utrecht, 12 april 1860 – Heemstede, 12 oktober 1917) was een Nederlandse burgemeester.

## Leven en werk

Roijaards werd in 1860 te Utrecht geboren als zoon van de advocaat - het latere liberale Tweede Kamerlid, Willem Jan Roijaards en Jacoba Margaretha barones Taets van Amerongen. In 1889 werd hij benoemd tot burgemeester en secretaris van de toenmalige gemeente Ammerstol. Per 1 april 1892 werd hij benoemd tot burgemeester van Loosdrecht. Op zijn verzoek kreeg hij per 1 maart 1906 eervol ontslag als burgemeester van Loosdrecht. Hij vestigde zich daarna in Heemstede. Van 1906 tot 1912 woonde hij in het monumentale landhuis Oud-Berkenroede. In 1912 verruilde hij deze woning voor het nabijgelegen Klein Berkenrode. Roijaards was waarsman en vanaf 1911 hoogheemraad van het Hoogheemraadschap Zeeburg en Diemerdijk.
Roijaards trouwde op 5 maart 1890 in Engeland met Isabella Kate Roberts. Hij overleed in oktober 1917 op 57-jarige leeftijd in Heemstede. Hij werd op 17 oktober 1917 begraven op de Algemene Begraafplaats te Utrecht.
* ↑ Librariana: Oud Berkenroede. Gearchiveerd op 9 februari 2022.
* ↑ Dit huwelijk werd op 3 oktober 1890 geregistreerd in de registers van de burgerlijke stand van de toenmalige gemeente Ammerstol
# Frederik Christiaan van Reede

Frederik Christiaan van Reede (Utrecht, 20 oktober 1668 - Sluis, 15 augustus 1719) was een Nederlands militair en politicus ten tijde van Willem III van Oranje.
Hij was een zoon van Godard van Reede en Ursula Philippota van Raesfelt, dochter van Reinier Van Raesfelt en Margaretha van Leefdael en erfgename van Kasteel Middachten.
Hij was in 1698 een van de ondertekenaars van het Verdrag van Den Haag dat bedoeld was om een oorlog tussen de zeemachten (Engeland en de Republiek) en Frankrijk over de opvolging in Spanje te voorkomen.
In 1703 volgde hij zijn vader op als tweede graaf van Athlone.
In november 1696 werd hij kolonel bij de cavalerie. Zijn benoeming tot majoor-generaal over alle compagnieën te paard volgde op 14 april 1704. Op 23 mei 1706 onderscheidde hij zich tijdens de slag bij Ramillies. Op 1 januari 1709 werd hij benoemd tot luitenant-generaal. In 1710 werd hij tussen Deinze en Kortrijk overvallen door een strijdmacht van 4000 uit Ieper afkomstige Fransen. Daarbij werd hij gevangengenomen. Op 19 mei 1713 volgde zijn benoeming tot gouverneur-commandant van de stad Bergen in Henegouwen. Op 26 februari werd hij in 1718 (tegen een jaarwedde van 3000 gulden) tot gouverneur van Sluis in Staats-Vlaanderen aangesteld. Reeds een jaar later overleed hij daar op vijftigjarige leeftijd.
Hij trad in 1715 in het huwelijk met Henriette van Nassau-Zuylestein, een dochter van William Nassau de Zuylestein (1649-1708). Uit dit huwelijk werden drie kinderen geboren.
Zijn zoon Godard Adriaan van Reede (1716–1736) volgde hem op als 3e graaf van Athlone en heer van Lievendaal.
In de Andrieskerk in Amerongen bevindt zich een rouwbord te zijner nagedachtenis.

## Externe bron

* Frederik Christiaan van Reede op NNBW
# Freocrossotus reticulatus

Freocrossotus reticulatus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Breuning.
# Freocoroides copei

Freocoroides copei is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Teocchi.
# Fylkesvei 51

Fylkesvei 51 (Provinciale weg 51), ook wel Valdresflyveien genoemd, is een Noorse weg die Randen in Vågå (provincie Innlandet) met Gol (provincie Buskerud) verbindt. Het hoogste punt is op het bergplateau Valdresflya, op 1.389 meter.
's Winters is de weg tussen Randsverk en Beitostølen gesloten. De weg, met uitzondering van het stuk dat met E16 wordt gedeeld, is 168,2 km lang, hiervan bevindt 146,6 km zich in Oppland en 21,6 km in Buskerud.
Vanaf Randen loopt de weg langs het Gjendemeer. Waar de wandeling Besseggen is, doorkruist de weg het kleine bergplateau Valdresflya, en gaat verder langs de berg Bitihorn en de wintersportplaats Beitostølen. Na de afslag naar de Jotunheimvegen worden de meren Vinstri en Bygdin gepasseerd om ten slotte via Fagernes in Gol aan te komen.

## Gemeenten en kruisingen
   ## Provincie Inlandet
      ## Vågå

      * Rv15 Randen
      * Rv257 Randsverk
      * Slagboom Bessheim, wintersluiting
      * Zijarm Maurvangen naar Gjendesheim (2,3 km)

      ## Øystre Slidre

      * Hoogste punt op de weg: Valdresflya (1.389 meter)

      ## Vang

      * Bygdin → Particuliere tolweg Jotunheimvegen naar Skåbu

      ## Øystre Slidre

      * Slagbom Beito, wintersluiting
      * Beitostølen
      * Fv288 (provinciale weg) van Mørken naar Skredbergo (12,6 km)
      * Fv289 van Skammestein naar Fv293 Ødegård in Vestre Slidre (15,1 km) → E16
      * Fv287 van Sælid naar Heggenes (7,7 km)
      * Fv287 Heggenes
      * Fv269 van Løken brug naar Holldalsfoss
      * Fv284 van Moane naar Rogne (4,4 km)
      * Fv284 Rogne
      * Fv269 Velta
      * Fv285 van Hovi naar Fv270 Melbybråten
      * Fv270 van Melbybråten naar Fv204 Døvre in Nord-Aurdal

      ## Nord-Aurdal

      * Fv269 Holldalsfoss
      * E16 Fagernes, gemeenschappelijk tracé tot Leira
      * Fv274 Jernbanevegen van Elvely naar Fagernes oost (0,7 km)
      * Fv204 Skrautvålsvegen van Østensvik naar Rv255 Forset in Gausdal
      * Fv264 Garlivegen van Østensvik naar E16 Leira
      * Fv274 Jernbanevegen, Fagernes oost
      * E16 Leira
      * Fv261 van Hådem naar E16 Hålimo in Vang
      * Fv220 van Hådem naar Fv222 Bagn in Sør-Aurdal
      * Fv262 van Mønin naar Fv220 Vesterbø (5,0 km)
      * Brug van Ormhamar over Tisleia

   ## Provincie Viken
      ## Gol

      * Fv221 van Rustbrenna naar Fv224 Hatten (8,1 km)
      * Rv52 Hesla
# From the end of the earth

From the end of the earth is een compositie van Alan Hovhaness. Het is een toonzetting van de verzen 1 tot en met 4 uit psalm 61. Hovhaness had het werk in 1951 al geschreven, maar voltooide het pas in 1960, toen het ook werd uitgegeven door Edition Peters. Het wijkt dus enigszins af van het vorig en volgend werk in de opluslijst die wel uit 1960 dateren. Alhoewel het werk zelden tot nooit is opgenomen, vinden regelmatig herdrukken plaats van dit werk. De laatste dateert van 2001 (gegevens 2015).
From the end of the earth is geschreven voor sopranen, alten, tenoren en baritonnen begeleid/ondersteund door kerkorgel of piano.
* Uitgave door het koor Gloriæ Dei Cantores ondre leiding van Elizabeth C. Patterson, een eerste commerciële opname van dit werk uit 2011.
* Pagina Edition Peters