OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Parijs-Roubaix 2005

De 103de editie van Parijs-Roubaix werd gehouden op 10 april 2005. De renners moesten een afstand van 259 km, waarvan 55 km kasseistroken, overbruggen in zeer goede weersomstandigheden.

## Verloop

Tom Boonen versloeg in de sprint de Amerikaan George Hincapie en de Spanjaard Juan Antonio Flecha. Magnus Bäckstedt, winnaar in 2004, eindigde vierde. Mede doordat hij ook al de Ronde van Vlaanderen gewonnen had nam Boonen ook de leiding in het ProTour-klassement 2005, waarin hij uiteindelijk tweede eindigde.

## Uitslag

Parijs–Roubaix 2005 (259 kilometer) :
| Plaats | Naam | Ploeg | Tijd |
| | Tom Boonen | Quickstep | 6u27'31" |
| 2 | George Hincapie | Discovery Channel | z.t. |
| 3 | Juan Antonio Flecha | Fassa Bortolo | z.t |
| 4 | Magnus Bäckstedt | Liquigas-Bianchi | + 1' 09" |
| 5 | Lars Michaelsen | Team CSC | + 2' 43" |
| 6 | Léon van Bon | Davitamon-Lotto | + 3' 45" |
| 7 | Florent Brard | Agritubel | + 3' 46" |
| 8 | Fabian Cancellara | Fassa Bortolo | z.t |
| 9 | Thor Hushovd | Crédit Agricole | z.t |
| 10 | Arnaud Coyot | Cofidis | z.t |
# Parotis brevimarginata

Parotis brevimarginata is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Janse.
# Paroplapoderus biangulatus

Paroplapoderus biangulatus is een keversoort uit de familie bladrolkevers (Attelabidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1929 gepubliceerd door Eduard Voss.
# Paroplapoderus malaccana

Paroplapoderus malaccana is een keversoort uit de familie bladrolkevers (Attelabidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1926 gepubliceerd door Eduard Voss.
# Paroplapoderus malaisei

Paroplapoderus malaisei is een keversoort uit de familie bladrolkevers (Attelabidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1948 gepubliceerd door Marshall.
# Paroxyna

Paroxyna is een geslacht van insecten uit de familie van de Boorvliegen (Tephritidae), die tot de orde tweevleugeligen (Diptera) behoort.

## Soorten

* P. albiceps (Loew, 1873)
* P. californica Novak, 1974
* P. clathrata (Loew, 1862)
* P. coloradensis Quisenberry, 1949
* P. distincta Quisenberry, 1949
* P. dreisbachorum Novak, 1974
* P. dupla (Cresson, 1907)
* P. farinata Novak, 1974
* P. footeorum Novak, 1974
* P. genalis (Thomson, 1869)
* P. jamesi Novak, 1974
* P. murina (Doane, 1899)
* P. occidentalis Novak, 1974
* P. opacipennis (Foote, 1960)
* P. pallidipennis (Cresson, 1907)
* P. pygmaea Novak, 1974
* P. sabroskyi Novak, 1974
* P. snowi Hering, 1944
* P. steyskali Novak, 1974
* P. tenebrosa (Coquillett, 1899)
* P. variabilis (Doane, 1899)
# Paroxyna californica

Paroxyna californica is een vliegensoort uit de familie van de boorvliegen (Tephritidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Novak.
# Parábasis

Parabasis of parabase is in Griekse oude komedies het moment dat het koor zich direct richt tot het publiek.
Dit gebeurt om vanuit de schrijver commentaar te leveren op de toneelspelers. Het parabastisch moment vindt men ook terug in de literatuur, wanneer de auteur loskomt van het verhaal en zich direct tot de lezer wendt. Als zodanig kan het worden vergeleken met een parenthese.

## Structuur

Een parabasis bestaat meestal uit drie liederen (S), afgewisseld met drie toespraken (s) (of recitatieven) in de volgorde S-s-s-s-s. De eerste toespraak, of eigenlijke parabasis - meestal in anapest - eindigt vaak met een passage die heel snel (theoretisch in één adem) moet worden afgerateld.
# Paul Goussot

Paul Goussot (1984) is een Frans organist.

## Levensloop

Goussot studeerde aan het Conservatorium van Bordeaux bij Martine Chappuis en François Espinasse. Hij behaalde er een Eerste prijs voor klavecimbel en studeerde verder bij Huguette Dreyfus. Hij volgde ook stages bij Pierre Hantaï en Elisabeth Joyé. Tegelijk studeerde hij orgel bij Olivier Vernet en behaalde een Eerste prijs aan het Conservatorium van Tours. Hij studeerde ook bij Michel Chapuis en Marie-Louise Langlais. In 2001 begon hij studies aan de Conservatoire National Supérieur de Musique et de Danse in Parijs en behaalde er zes Eerste prijzen: orgel, klavecimbel, basso continuo, harmonie, contrapunt, fuga en improvisatie. Hij studeerde klavecimbel en basso continuo bij Olivier Baumont en Blandine Rannou, harmonie bij Jean-Claude Raynaud, contrapunt bij Jean-Baptiste Courtois en fuga bij Thierry Escaich. Hij studeerde verder ook orgel bij Michel Bouvard en Olivier Latry, alsook improvisatie bij Thierry Escaich, Philippe Lefebvre en Jean-François Zygel.
Hij behaalde heel wat prijzen:
* In 2006 behaalde hij de Derde prijs in het internationaal orgelconcours in het kader van het Festival Musica Antiqua in Brugge.
* Hij was laureaat van het internationaal orgelconcours in Saint-Maurice d'Agaune (Zwitserland).
* Hij behaalde de Eerste prijs voor improvisatie in de internationale wedstrijd « Orgues sans frontières » in Luxemburg.
* Hij was laureaat-beurshouder van de Stichting Meyer.
* Hij was laureaat-beurshouder van de Adami voor 2006-2007.
Hij werd docent klavecimbel aan het conservatorium van Chaville en begeleidt vaak de klassen barokzang van Guillemette Laurens en Paul Esswood in de Internationale academie van Saint-Bertrand de Comminges. Samen met de organist Louis Robillard doceert hij aan de orgel- en klavecimbelacademie van Granville (Manche).
Paul Goussot trad op met talrijke recitals aan het orgel en aan de klavecimbel. Voorbeelden: inhuldiging van een historisch klavecimbel Joseph Collesse, concert in Parijs tijdens het festival « Jeunes Talents », concerten in de Saint-Gervaiskerk, in de Chapelle Royale van Versailles, in Cinéma Le Balzac (Parijs), op de festivals van Auvers-sur-Oise, Chaillot Grandes Orgues, Chaise Dieu, Comminges, Dudelange (Luxembourg).
In 2007 werd hij, als wedstrijdwinnaar, aangesteld tot titularis van het historisch orgel in de abdijkerk Sainte-Croix van Bordeaux.

## Externe link

* Persoonlijke website Paul Goussot
* Goussot op het orgel van de abdijkerk in Bordeaux
* Bibliothèque nationale de France: cb155007506 (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 0522 5699
* Library of Congress Control Number: no2014129236
* Virtual International Authority File: 37220955
* WorldCat (via VIAF): 37220955
# Paul Gorguloff

Paul Timofejevitsj Gorguloff (Russisch: Павел Тимофеевич Горгулов) (Labinsk, 29 juni 1895 - Parijs, 14 september 1932) was een Russische emigrant, arts en de moordenaar van de Franse president Paul Doumer. Gorguloff was op 29 juni 1895 geboren in Labinskaja in Rusland. Zijn motief zou zijn dat hij vond dat Frankrijk onder Doumer te weinig deed om het Witte Leger te steunen ten tijde van de Russische Burgeroorlog. Hij werd ter dood veroordeeld en onthoofd door middel van de guillotine op 14 september 1932 in Parijs. Zijn laatste woorden waren: "Rusland, mijn vaderland!".
# Paul Graham

Paul Graham (1964) is een programmeur, durfkapitalist, essayist en auteur.

## Carrière

Hij is bekend van zijn werk met Lisp, als medeoprichter van Viaweb (wat later Yahoo! Store werd), en als medeoprichter van de Y Combinator, een durfkapitaalverstrekker voor startende ondernemingen. Hij is de auteur van On Lisp (1993), ANSI Common Lisp (1995), en Hackers & Painters (2004). In 2008 werd hij opgenomen in de jaarlijkse lijst van de 25 meest invloedrijke mensen op het web van BusinessWeek.
Graham heeft in 1988 een MBA gehaald in Cornell, en in 1990 een Ph.D. in de Toegepaste Wetenschappen (gespecialiseerd in computerwetenschappen) in Harvard. Hij studeerde schilderkunst aan de Rhode Island School of Design en de Accademia di Belle Arti in Florence.
In 1995 richtten Graham en Robert Morris samen Viaweb op, de eerste Application Service Provider (ASP). Met Viaweb's software, oorspronkelijk meestal geschreven in Common Lisp, konden gebruikers zelf hun webwinkels maken. In de zomer van 1998 werd Viaweb verkocht aan Yahoo voor 455.000 aandelen van Yahoo, ter waarde van 49,6 miljoen dollar. Het product veranderde zijn naam in Yahoo! Store.
In 2005, na een lezing op de Harvard Computer Society die later werd gepubliceerd als "Hoe start ik een bedrijfje op", richtte Graham – samen met Trevor Blackwell, Jessica Livingston en Robert Morris – Y Combinator op, een incubator om opstartende bedrijven te financieren, met name van jongere, meer technisch-georiënteerde oprichters.
In 2008 trouwde hij met Livingston.

## Essays

Sinds het begin van zijn publieke loopbaan heeft Graham essays geschreven voor zijn eigen website. Ze variëren van "Hoe de middelmaat verslaan", dat Lisp vergelijkt met andere programmeertalen en het woord Blub introduceerde, tot "Waarom Nerds niet populair zijn", dat het typische leven beschrijft van een nerd op de middelbare school. Een verzameling van zijn essays is gepubliceerd als Hackers & Painters ( ISBN 0-596-00662-4 ) bij O'Reilly.

### Hiërarchie van onenigheid

In 2008 schreef Graham een essay, genaamd How to Disagree, over de hiërarchie van onenigheid. Hij onderkende hierin zeven niveaus waarop een discussie gevoerd kan worden, waarbij het hoogste niveau een debat op het hoofdargument wordt gevoerd. Daalt men verder af, dan gaat men bijvoorbeeld iemands deskundigheid in twijfel trekken en helemaal op het onderste niveau wordt er alleen nog maar gescholden. Hij deelde deze niveaus in als in een piramide omdat de meest zuivere discussies minder vaak gevoerd worden en de minst zuivere het vaakst. Naarmate men zich aanleert om de hogere debatvormen toe te passen wordt men minder gemeen en dus gelukkiger.

### The Blub paradox

In The Blub paradox beschrijft Graham de moeilijkheid om verschillende programmeertalen met elkaar te vergelijken en daarbij verder te kijken dan turingvolledigheid. Hij doet dit aan de hand van een denkbeeldige taal genaamd Blub.
# Pasir Poetih (Oost-Java)

Pasir Putih (spelling tot 1947: Pasir Poetih; Nederlandse vertaling: wit zand) is een toponiem op het Indonesische eiland Java aan de noordkust van de provincie Oost-Java.

## Geschiedenis

In de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog vond tijdens Operatie Product een amfibische operatie van Nederlandse mariniers op Java plaats op 21 juli 1947. Hierbij werden twee landingen uitgevoerd, één in Pasir Poetih en één in de Menengbaai. De landing bij Pasir Poetih werd voorafgegaan door een inleidende beschieting uitgevoerd door het marineschip Hr. Ms. Piet Hein. Tevens bestookten vliegtuigen van de Marine Luchtvaartdienst Indonesische stellingen. Hierna naderde de eerste eerste LCVP’s de kust. Vijf minuten later volgde een tweede landingsgolf. Na een klein uur was er een bruggenhoofd gevormd en werd de Nederlandse vlag gehesen. Direct daarna kwam een grote hoeveelheid landingsvaartuigen om snel manschappen en materieel te ontschepen, waaronder de Expeditionaire Macht Mariniersbrigade. Na 4 dagen hadden de mariniers de gehele oosthoek van Java in handen. De actie werd onder zware internationale druk van de Verenigde Staten en de Verenigde Naties gestaakt op 5 augustus.
* ↑ Zie Indonesische spelling
* ↑ Veth, P.J. Aardrijkskundig en statistisch woordenboek van Nederlandsch-Indië: bewerkt naar de jongste en beste berigten. 1e ed. Vol. 2, blz. 708. Amsterdam: P.N. Van Kampen, 1863. Online: Google Books en Internet Archive.
* ↑ Website van amateurhistoricus Joop van der Does
# Patricia Espinosa

Lic. Patricia Espinosa Cantellano (Mexico-Stad, 21 oktober 1958) is een Mexicaans diplomate. Van 1 december 2006 tot 2012 was ze Minister van Buitenlandse Zaken van Mexico tijdens de regering-Calderón.
Espinosa studeerde internationale betrekkingen aan het Colegio de México en in Genève. In de jaren 80 was ze vertegenwoordiger van Mexico bij de Verenigde Naties. In 2001 werd ze benoemd tot ambassadrice in Duitsland en een jaar later in Oostenrijk. In 2006 keerde ze terug naar Mexico om onder president Calderon minister van Buitenlandse Zaken te worden, tot 30 november 2012.
Op 18 mei 2016 werd zij door toenmalig VN-secretaris-generaal Ban Ki-moon benoemd tot secretaris-generaal van de Klimaatconferentie (UNFCCC) van de Verenigde Naties, als opvolgster van Christiana Figueres. Zij was in functie van 16 juli 2016 tot 16 juli 2022.
Op 8 mei 2017 lanceerde zij het International Gender Champions Network, een netwerk van hoge verantwoordelijken die zich concreet verbinden tot gendergelijkheid in leidende functies en beleidsprogramma's van hun instellingen. Het netwerk telt reeds meer dan 120 leden, onder wie VN-secretaris-generaal António Guterres.
* ↑ Executive Secretary. UNFCCC. Geraadpleegd op 5 maart 2018.
* ↑ (en) Patricia Espinosa Champions Gender Action. UNFCCC (8 mei 2017). Gearchiveerd op 10 oktober 2017. Geraadpleegd op 5 maart 2018.
* ↑ International Gender Champions Bonn-Berlin
# Paul Hatry

Paul Hatry (Frankfurt am Main, 29 oktober 1929 - Brussel, 16 augustus 2010) was een Belgisch politicus en minister voor de PRL.

## Levensloop

Als licentiaat in de economische en financiële wetenschappen en handelsingenieur aan de Université Libre de Bruxelles werd hij hoogleraar aan de ULB, beheerder van vennootschappen, en afgevaardigd beheerder van de Belgische Petroleumfederatie.
Tevens was Hatry van 1958 tot 1961 kabinetsadviseur en daarna adjunct-kabinetschef bij minister van Economische Zaken Jacques Van der Schueren en van 1960 tot 1961 kabinetschef van minister-onderstaatssecretaris van Energie Roger De Looze. Van 1961 tot 1994 was hij daarnaast ook lid van de Centrale Raad voor het Bedrijfsleven en van 1970 tot 1986 ondervoorzitter van het Centrum Paul Hymans.
Hij begon een politieke loopbaan voor de PRL en zetelde voor deze partij van 1981 tot 1999 in de Belgische Senaat: van 1981 tot 1985 en van 1991 tot 1995 was hij provinciaal senator voor Brabant, van 1985 tot 1991 was hij rechtstreeks gekozen senator voor het arrondissement Brussel en van 1995 tot 1999 gecoöpteerd senator. Van 1983 tot 2000 was hij tevens gemeenteraadslid van Brussel.
Bovendien was hij van juni tot oktober 1980 in opvolging van Robert Henrion minister van Financiën in de Regering-Martens III en van 1983 tot 1985 in opvolging van Albert Demuyter minister van het Brusselse Gewest in de Regering-Martens V.
In 1991 werd Hatry aangesteld tot ereconsul van Colombia. Ook was hij van 1993 tot 1999 voorzitter van de raad van bestuur van de Belgische Philipsgroep en van 1999 tot 2001 voorzitter van de raad van bestuur van SEFB Record Bank.
# Paul-Émile Lecoq de Boisbaudran

Paul-Émile Lecoq de Boisbaudran (Cognac, 18 april 1838 – Parijs, 28 mei 1912) was een Frans anorganisch scheikundige. Hij placht zich François Lecoq de Boisbaudran te noemen. Hij staat vooral bekend om de ontdekking van het naar hemzelf vernoemde element gallium en is een der grondleggers der spectroscopie. Bovendien ontdekte hij de elementen samarium en dysprosium.
Hij stamde uit de familie Lecoq, heren van Boisbaudrant (gemeente Saint-Fraigne). Aanvankelijk vond hij zijn emplooi in de wijnhandel van zijn familie, maar al snel trok de scheikunde hem aan.
Op zijn 28e begon hij zich te richten op onderzoek naar chemische elementen. Hij studeerde natuurkunde en scheikunde aan de École polytechnique in Parijs met onder anderen Charles-Adolphe Wurtz. Sedert 1859 had hij een eigen klein laboratorium in Parijs, waar hij onderzoek verrichtte naar de toepassing van spectroscopie voor chemische analyse.
In 1874 publiceerde hij Spectres lumineux, spectres prismatiques, et en longueurs d'ondes destinés aux recherche de chimie minérale, een van de basiswerken van de spectroscopie.
Op 27 augustus 1875 ontdekte hij, met behulp van deze spectroscopische methoden, aanwijzingen voor het bestaan van een tot dan toe onbekend chemisch element. Hij noemde het gallium (gallus = haan in het Latijn; coq = haan in het Frans). Het was een eerbetoon aan de theorie van Dmitri Mendelejev, die de eigenschappen ervan had voorspeld onder de naam eka-aluminium. Op 7 maart 1876 werd Lecocq ridder in de orde van het Legioen van Eer; de onderscheiding werd hem uitgereikt door de minister.
In 1879 ontdekte hij samarium (Sm, atoomnummer 62). In datzelfde jaar werd hij bekroond met de Davymedaille door de Royal Society.
In 1886 ontdekte hij het element dysprosium (Dy, atoomnummer 68).
Vervolgens werd hij correspondent van de Académie des sciences en verdeelde hij zijn tijd tussen Parijs en Charente.
Spoedig na de ontdekking van argon in 1894 door Lord Rayleigh en William Ramsay poneerde hij de veronderstelling dat argon deel uitmaakt van een nieuwe groep van elementen, de edelgassen.

## Werken

* F. Lecoq de Boisbaudran (1874), Spectres lumineux, spectres prismatiques, et en longueurs d'ondes destinés aux recherche de chimie minérale, Paris: Imprimerie de Gauthier-Villars.
* P.-É. Lecoq de Boisbaudran & A. de Gramont (1923), Analyse spectrale appliquée aux recherches de chimie minérale, Paris: J. Hermann, 2 delen; biografie en bibliografie in deel I:11-54.

## Literatuur

* A. de Gramont, ‘Lecoq de Boisbaudran – son oeuvre et ses idées’, in La Revue scientifique, 51 (25 janvier 1913), pp97–109.
* Jean Dhombres (1995). ‘Paul-Émile Lecoq de Boisbaudran. L’homme d’une terre’. in J. Dhombres, Aventures scientifiques – savants en Poitou-Charentes du XVIe au XXe siècle, Poitiers: Les éditions de l’Actualité Poitou-Charentes. pp124-135.

## Noot in de tekst

* ↑ Zowel de Duitse, Engelse als Franse Wikipedia leggen de oorsprong van de naam in de antieke benaming van het huidige Frankrijk: Gallië.
# Paucicalcaria ozarkensis

Paucicalcaria ozarkensis is een schietmot uit de familie Hydroptilidae. De soort komt voor in het Nearctisch gebied.
# Paul Michot

Paul Charles Emile Michot (Gembloers, 19 januari 1902 - Chaudfontaine, 4 oktober 1999) was een Belgisch senator en hoogleraar.

## Levensloop

Michot promoveerde tot mijningenieur (1925) en geoloog (1927) aan de Universiteit van Luik. Hij studeerde ook in Zürich bij Paul Niggli. In 1929 werd hij hoogleraar geologie in Luik. Vanaf 1932 gaf hij de cursus sedimentaire petrografie, later die van de petrografie der magnetische gesteenten. In 1948, na het emeritaat van Paul Fourmarier, werd hij belast met de lessen algemene geologie.
Hij werd lid van de Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique. Hij was voorzitter van de academie voor het jaar 1972. Hij was actief lid van het Genootschap van Belgische geologen en van de Société royale des sciences in Luik. In 1980 ontving hij de Prix Gaudry van de Société géologique de France. Hij was ook lid van de Noorse, Nederlandse, Tsjecho-Slowaakse en Zwitserse academies voor wetenschappen.
Op 22 juni 1941 werd hij samen met Jean Terfve en andere communistische leiders gearresteerd. Hij behoorde tot een groep die de opdracht had de spoorwegen in België te ontregelen.
In 1946 werd hij verkozen tot communistisch senator voor het arrondissement Luik, een mandaat dat hij vervulde tot in 1949.
Zijn zoon Jean Michot (°1930) was eveneens geoloog en hoogleraar aan de ULB.

## Publicatie

* La Stratigraphie du Silurien de la bande de Sambre-et-Meuse, Brussel, 1934.
* Le Ruwenzori et la pénéplaine du Centre africain, 1934.
* Étude pétrographique et géologique du Ruwenzori septentrional, G. Van Campenhout, 1938.
* La géologie des zones profondes de l'écorce terrestre, Vaillant-Carmanne, 1956.
* Classification et terminologie des roches lapidifiées de la série psammito-pélitique, 1958.
* La géologie de la catazone: le problème des anorthosites, la palingenèse basique et la tectonique catazonale dans le Rogaland meridional (Norvège meriodionale), 1960.
* Le segment tectogénique calédonien belge, Brussel, 1980.
* Talrijke artikels in wetenschappelijke tijdschriften.

## Literatuur

* Université de Liège, Annuaire du corps enseignant, Luik, 1967.
* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement 1894-1972, Antwerpen, 1972.
* Robert HALLEUX, Geert VAN PAEMEL, Jan VANDERSMISSEN & Andrée DESPY-MEYER, Geschiedenis van de wetenschappen in België, 1815-2000, Brussel/Doornik, 2001.
* Bibliothèque nationale de France: cb140544929 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 117026425
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7841 1011
* Library of Congress Control Number: no96031664
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 146460928
* Système universitaire de documentation: 130780421
* Virtual International Authority File: 79174422
* WorldCat (via VIAF): 79174422
# Paul Michael Glaser

Paul Michael Glaser (Cambridge (Massachusetts), 25 maart 1943) is een Amerikaanse acteur en filmregisseur. Hij is het meest bekend voor zijn rol in de televisieserie Starsky and Hutch.

## Biografie
### Eerste jaren

Glaser speelde van eind 1969 tot midden 1970 de rol van dokter Peter Chernak in de Amerikaanse soapserie Love is a Many Splendored Thing. Zijn eerste filmrol kreeg hij in 1971 in de filmversie van Fiddler on the Roof als de student Perchik. Daarna kwamen gastrollen in The Streets of San Francisco, The Waltons, The Rockford Files en Kojak.

### Starsky and Hutch

De grote bekendheid kwam voor Glaser toen hij vanaf 1975 een van de titelrollen in de televisieserie Starsky and Hutch op zich nam. Glaser als de ietwat jolige rechercheur Dave Starsky en David Soul als de meer serieuze rechercheur Kenneth Hutchinson of 'Hutch'. De serie speelt zich af in het fictieve Bay City, Californië waar Starsky graag mag rondscheuren in zijn rode Ford Torino waar hij helemaal aan verknocht is. De serie kende vier seizoenen en liep tot mei 1979.
In 2004 speelden Glaser en Soul nog heel even hun rollen van Starsky en Hutch in de laatste scène van de filmversie Starsky & Hutch (film) met Ben Stiller als Dave Starsky en Owen Wilson als Hutch. In deze scène is Dave Starsky ontroostbaar, omdat zijn geliefde Ford Torino na een achtervolging op de bodem van de zee is terechtgekomen, maar dan verrast Huggy (Snoop Dogg) hem door een andere Torino te kopen en wel van het originele Starsky and Hutch-duo, Glaser en Soul.

### Regisseur

Naast acteren regisseerde Glaser ook diverse films en afleveringen van televisieseries. Zo regisseerde hij in 1987 de film The Running Man (1987) met Arnold Schwarzenegger in de hoofdrol, in 1992 de film The Cutting Edge met Moira Kelly en in 2007 de familiefilm Kazaam met basketbalspeler Shaquille O'Neal in de rol van de goede geest Kazaam.

## Privé

Glaser trouwde in 1980 met Elizabeth Meyer. In 1981 tijdens de bevalling van hun eerste kind, dochter Ariel, kreeg Elizabeth een met hiv besmette bloedtransfusie toegediend. Door de borstvoeding raakte ook Ariel besmet en zij overleed in 1988 op 7-jarige leeftijd. Elizabeth maakte zich sterk voor kinderen besmet met hiv en richtte de Elizabeth Glaser Pediatric AIDS Foundation op. Elizabeth overleed in 1994 aan de gevolgen van haar hiv-besmetting.
In 1996 trouwde Glaser producente Tracy Barone, in 2007 gingen ze uit elkaar. Ze kregen samen een dochter.

## Externe link

* Biografie van Paul Michael Glaser
* ↑ Elizabeth Glaser Pediatric AIDS Foundation
* Biblioteca Nacional de España: XX1305842
* Bibliothèque nationale de France: cb13894529w (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1027770789
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7823 5476
* Library of Congress Control Number: n81124525
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0074282
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987009541160005171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 074043021
* SNAC: w6v840g4
* Système universitaire de documentation: 192659294
* Virtual International Authority File: 34643234
* WorldCat (via VIAF): 34643234
# Paul Meunier

Paul Joseph Meunier (Salles, 27 juli 1901 - Gellingen, 28 december 1952) was een Belgisch volksvertegenwoordiger en burgemeester.

## Levensloop

Meunier was doctor in de geneeskunde en vestigde zich als huisarts in Gellingen.
In 1946 werd hij verkozen tot gemeenteraadslid van Gellingen en vanaf 1 januari 1947 was hij er burgemeester.
Bij de wetgevende verkiezingen van februari 1946 werd hij verkozen tot PSC-volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Doornik en vervulde dit mandaat tot in 1949.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.

## Externe link

* Fiche Paul Meunier op Odis
# Andricus testaceus

Andricus testaceus is een vliesvleugelig insect uit de familie van de echte galwespen (Cynipidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1790 door Gmelin.