OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Myrmecozela gajndzhiella

Myrmecozela gajndzhiella is een vlinder uit de familie van de echte motten (Tineidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Zagulajev.
# Myrmecozela hispanella

Myrmecozela hispanella is een vlinder uit de familie van de echte motten (Tineidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1971 door Zagulajev.
# Myotis csorbai

Myotis csorbai is een zoogdier uit de familie van de gladneuzen (Vespertilionidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Topál in 1997.
# Myotis dominicensis

Myotis dominicensis is een zoogdier uit de familie van de gladneuzen (Vespertilionidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Miller in 1902.
# Murfreesboro (North Carolina)

Murfreesboro is een plaats (town) in de Amerikaanse staat North Carolina, en valt bestuurlijk gezien onder Hertford County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 2045. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 2295, een stijging van 250 (12.2%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 5,7 km², waarvan 5,6 km² land en 0,1 km² water. Murfreesboro ligt op ongeveer 28 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Murfreesboro.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Murfreesboro op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Mysidetes halope

Mysidetes halope is een aasgarnalensoort uit de familie van de Mysidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door O'Brien.
# N196

N196 kan verwijzen naar:
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van N196 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Mystilus

Mystilus is een geslacht van wantsen uit de familie van de Miridae (Blindwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door William Lucas Distant in 1904.

## Soorten

Het genus bevat de volgende soorten:
* Mystilus alboviridescens (Distant, 1904)
* Mystilus antrami Distant, 1909
* Mystilus carinatus Lansbury, 1963
* Mystilus carvalhoi Kim & Jung, 2020
* Mystilus frederici Kim & Jung, 2020
* Mystilus manipurensis Yeshwanth & Chérot, 2019
* Mystilus manni Distant, 1909
* Mystilus priamus Distant, 1904
* ↑ Mystilus Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 15 november 2023.
* ↑ Mystilus Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Geraadpleegd op 15 november 2023.
* ↑ Mystilus Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 15 november 2023.
# N456 (België)

De N456 is een Belgische gewestweg in de provincie Oost-Vlaanderen die meestal als tweebaansweg loopt van Gent langs Evergem, Sleidinge, Lembeke, Kaprijke en Watervliet naar IJzendijke in Nederland. De route heeft een lengte van ongeveer 29 kilometer.
Het doorgaande karakter van de weg is verminderd, hoofdzakelijk door de vele versmallingen onder andere in de dorpskernen.

## Plaatsen langs de N456

* Gent
* Wondelgem
* Evergem
* Sleidinge
* Lembeke
* Kaprijke
* Bentille
* Watervliet

## N456e

* 51° 05′ 39″ NB, 3° 42′ 59″ OL
De N456e is een 1,9 kilometer lange verbinding in de plaats Wondelgem. De weg verbindt de N458 met de R4. De route verloopt via de Kapiteinstraat, Vierweegsestraat en Evergemsesteenweg.

## N456f

* 51° 05′ 18″ NB, 3° 43′ 30″ OL
De N456f is een 140 meter lange verbinding in de plaats Wondelgem. De weg verbindt de N456 met de N456e. De route verloopt via de Pantserschipstraat.
* ↑ Route N456 op Google Maps
* ↑ Route N456e op Google Maps
* ↑ Route N456f op Google Maps
# George Schriemer

George Schriemer (Maarn, 31 juli 1963) is een Nederlandse illustrator.
Zo was hij verantwoordelijk voor enkele boekomslagen van Stephen King (uitgegeven door Luitingh-Sijthoff) en tekende hij voor uitgeverij Kluitman veel omslagen voor kinderboeken waaronder voor de Kippenvel reeks. Ook illustreerde hij boeken uit de Gouden paarden boekenserie, waaronder Aurea de wilde pony, De zoektocht van Pico, Maisa de dappere arabier, De ontsnapping van Rafal en de liefde van Luna en een drietal boeken uit De Kameleon reeks. Ook omvat zijn werk advertenties voor verschillende bedrijven.
Na zijn opleiding aan de Academie Minerva te Groningen begon hij samen met zijn broer op freelance basis te werken voor verschillende uitgevers. Uiteindelijk besloot zijn broer zich te richten op het schilderen en concentreerde Schriemer zich op het illustreren.
# Winifred McNair

Winifred Margaret McNair née Slocock (Donnington, 9 augustus 1877 – 28 maart 1954) was een tennisspeelster uit het Verenigd Koninkrijk. Op 24 april 1908 trouwde ze met R.J. McNair. In 1913 won ze het eerste damesdubbelspeltoernooi van Wimbledon samen met Dora Boothby. Dat jaar verloor ze in het enkelspel van Wimbledon de finale van Dorothea Douglass. Zij nam deel aan de Olympische Zomerspelen in Antwerpen in 1920 waar ze een gouden medaille haalde met Kitty McKane in het damesdubbelspel.
# Winiges

Winiges was hertog van Spoleto van 789 tot 822.

## Levensloop

Winiges vergezelde Hildeprand bij het stuiten van de opmars van de Byzantijnen in Zuid-Italië in 788. Na de dood van Hildeprand werd hij door Karel de Grote aangesteld als nieuwe hertog, maar hij behield zijn functie van missus dominicus in het Hertogdom Rome. Toen in 799 een aanslag werd gepleegd op Paus Leo III, bood hij hem onderdak in het Hertogdom Spoleto.
In 802 kreeg hij van koning Pepijn van Italië de opdracht er achter te komen of hertog Grimoald III van Benevento stond voor de Byzantijnen of voor de Franken. Winiges werd voor een jaar gevangengezet door Grimoald.
In 815, kort voor de dood van paus Leo III, kwamen de inwoners van Rome opnieuw in opstand. Koning Bernhard van Italië stuurde Winiges om de orde te herstellen. In 822 nam Winiges, "gebukt onder ouderdom", ontslag uit zijn functie en trok zich terug in een klooster waar hij kort daarna stierf. Zijn opvolger was Suppone I.
# Wimbledon 2023 (rolstoelvrouwendubbel)

Op Wimbledon 2023 speelden de rolstoelvrouwen de wedstrijden in het dubbelspel op donderdag 13 en zondag 16 juli 2023 in de Londense wijk Wimbledon.
Prijzengeld :
| Resultaat | Prijzengeld (per team) |
| winnaressen | £ 26.000 |
| finale | £ 13.000 |
| eerste ronde | £ 8.000 |

## Toernooisamenvatting

Van de titelhoudsters Yui Kamiji en Dana Mathewson had de laatste zich niet voor deze editie van het toer­nooi inge­schre­ven. Kamiji speelde samen met de Zuid-Afrikaanse Kgothatso Montjane, met wie zij het eerste reekshoofd vormde.
Het Nederlandse koppel Diede de Groot en Jiske Griffioen was als tweede geplaatst. Zij wonnen de titel waarbij zij in de finale te sterk waren voor Kamiji en Montjane. Voor Griffioen was het de vijftiende grandslamtitel in het dubbelspel, voor De Groot de zeventiende.
De derde Nederlandse, Aniek van Koot, speelde samen met Lucy Shuker (VK) – in de eerste ronde werden zij uitgeschakeld door De Groot en Griffioen.

## Geplaatste teams

| Nr. | Team | Resultaat | Uitgeschakeld door |
| 1. | Yui Kamiji Kgothatso Montjane | finale | Diede de Groot Jiske Griffioen |
| 2. | Diede de Groot Jiske Griffioen | winnaressen | winnaressen |

## Toernooischema

Legenda :
| Q | Qualifier |
| WC | Deelname via wildcard |
| LL | Lucky Loser |
| r | Opgave / trok zich terug |
| w/o | Walk-over |
| Alt | Alternate |
| SE | Special Exempt |
| PR | Protected Ranking |
| d | Diskwalificatie |
* Ranglijstpositie dubbelspel tussen haakjes.
| eerste ronde | eerste ronde | eerste ronde | eerste ronde | eerste ronde | finale | finale | finale | finale |
| 1 | Yui Kamiji Kgothatso Montjane (2+4=6) | 4 | 6 | 6 |
| | Momoko Ohtani Zhu Zhenzhen (8+5=13) | 6 | 2 | 3 |
| | Momoko Ohtani Zhu Zhenzhen (8+5=13) | 6 | 2 | 3 | 1 | Yui Kamiji Kgothatso Montjane | 1 | 4 |
| | | | | | 2 | Diede de Groot Jiske Griffioen | 6 | 6 |
| | Lucy Shuker Aniek van Koot (9+3=12) | 3 | 2 | | 2 | Diede de Groot Jiske Griffioen | 6 | 6 |
| 2 | Diede de Groot Jiske Griffioen (1+6=7) | 6 | 6 | |
# Wolter Kymmell (1749-1827)

Wolter Kymmel (Annen, 28 september 1749 - Havelte, 26 februari 1827) was een Nederlandse schulte en burgemeester.

## Leven en werk

Kymmel was een zoon van de kapitein in het regiment Oranje-Drenthe Hieronymus Wolter Kymmell en freule Lucia Helena de Coninck. Hij werd in 1795 gekozen tot schulte van Havelte en Vledder als opvolger van de Oranjegezinde schulte Van Riemsdijk. Vervolgens werd hij in 1811 benoemd tot maire (burgemeester) van Havelte. Hij woonde in Havelte in het waarschijnlijk door zijn vader gekochte Van Benthemhuis (ook Schultehuis genoemd).
Kymmel trouwde op 21 maart 1778 Annetje Eisen te Havelte. Uit dit huwelijk werden zes kinderen geboren. Twee van hun zonen Hieronymus Wolter en Willem Frederik werden later evenals hun vader burgemeester van Havelte. Zij woonden niet in het Schultehuis, dat werd geërfd door hun broer Albert, die landbouwer was in Havelte.
# Wolter Tymen Kymmell

Wolter Tymen Kymmell (Dalen, 29 januari 1775 - Smilde, 12 juni 1846) was een Nederlandse militair.

## Leven en werk

Kymmell was een zoon van de schulte en maire van Dalen Georg Rudolph Wolther Kymmell en Euphemia Gesina Nijsingh. Kymmel trad in dienst als luitenant bij het leger van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. In 1795 verliet hij het leger en trad in dienst bij prins Willem V en week met hem uit naar Engeland. Hij diende de prins van Oranje tot de Vrede van Amiens. Na terugkeer in Nederland werd hij gepensioneerd.
Kymmell trouwde op 26 september 1812 te Westerbork met zijn nicht Lucia Aleida Nijsingh, dochter van de schulte van Westerbork Jan Tijmen Nijsingh en Wilhelmina Alingh. Kymmell en zijn vrouw waren kleinkinderen van de schulte van Westerbork Hendrik Nijsingh. Hun zoon Jan Tymen Kymmell volgde in 1840 zijn oom Hendrik Nijsingh op als burgemeester van Westerbork. De dissertatie van hun zoon in 1841 was opgedragen aan zijn vader Wolter Tymen Kymmell en zijn oom de gedeputeerde van Drenthe Lucas Nijsingh.
* ↑ Hij bevond zich hierbij in het gezelschap van zijn broers Hendrik van der Hoya Kymmell, luitenant-kolonel van de landstorm, en Jan Abraham Rudolph Kymmell, luitenant-ingenieur (bron: Nieuwe Drentse Volksalmanak 1888 blz. 20
* ↑ Nederland's Patriciaat jrg. 18, 1928, blz. 148
# Windesheim (Duitsland)

Windesheim is een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, en maakt deel uit van de Landkreis Bad Kreuznach. Windesheim telt 1.752 inwoners. In Windesheim is het OrgelARTmuseum gevestigd dat zich naast het tonen van een collectie orgels richt op de geschiedenis van de orgelbouw.

## Bestuur

De plaats is een Ortsgemeinde en maakt deel uit van de Verbandsgemeinde Langenlonsheim.
* 1 2 (de) Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz – Bevölkerungsstand 2020, Kreise, Gemeinden, Verbandsgemeinden
# Xylotrechus quercus

Xylotrechus quercus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Schaeffer.
# Xylotrechus reconditus

Xylotrechus reconditus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Holzschuh.
# Witbuikfregatvogel

De witbuikfregatvogel (Fregata andrewsi) is een zeevogel uit de familie van de fregatvogels (Fregatidae). Het is een ernstig bedreigde vogelsoort die alleen op Christmaseiland broedt. Deze vogel is genoemd naar de Britse paleontoloog Charles William Andrews (1866-1924) die enige tijd op Christmaseiland onderzoek heeft gedaan..

## Kenmerken

De witbuikfregatvogel is gemiddeld 89 tot 100 cm lang. Mannetjes zijn zwart van boven en hebben een helderrode keelzak. Wanneer de zon weerkaatst op de veren lijken ze groene glans te hebben op de rug. Op de buikzijde is het mannetje wit, en daarmee is het de enige fregatvogel waarbij volwassen mannetjes wit van onderen zijn. Vrouwtjes zijn zwart en ook de kop en de keel zijn zwart. Verder zijn de poten zwart en de snavel van volwassen vogels is ook donker.

## Verspreiding en leefgebied

De vogel is endemisch op Christmaseiland, een eiland in de Indische Oceaan, 350 kilometer ten zuiden van Java. De vogel nestelt daar in kleine gebieden op minder dan 200 meter hoogte in grote bomen die behoren tot de soorten Terminalia catappa en Celtis timorensis.
De vogel onderneemt grote zwerftochten in het zeegebied van de Indische Archipel en is meer een predator van aan het zee-oppervlak voorkomende vissen zoals vliegende vissen, dan dat hij kleptoparasitisme bedrijft. Rond Borneo is het – ondanks de status van kwetsbare vogelsoort – de op een na meest algemene vogel die rond het eiland wordt gezien. Het kan zijn dat de aantallen door determinatieproblemen nog onderschat worden.

## Status

Ooit bestond er een grote kolonie van deze vogels. In 1946 ging 25% van het areaal verloren door fosfaatwinning en er anno 2011 waren er plannen om meer bos te kappen voor de fosfaatwinning. Volgens schattingen uit 2012 bestond de kolonie uit 2400 tot 5000 volwassen vogels.
De broedbomen worden bedreigd door ecologische veranderingen op het eiland die veroorzaakt worden door de introductie van de invasieve hazewindmier (Anoplolepis gracilipes), waardoor op den duur het bos waarin de vogels nestelen verloren kan gaan. Op de korte termijn vormen de langelijnvisserij, overbevissing, verstoring door jacht en het rooien van bos de grootste bedreigingen. Om deze redenen staat de witbuikfregatvogel sinds 1996 als kwetsbaar op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Witbuikfregatvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Heinzel, H & G. Tuck 1980. Elseviers zeevogelgids. Elsevier, Amsterdam ISBN 90 10 02913 1.
* ↑ (en) Phillipps, Q & K. Phillipps, 2011. Phillips' field guide to the birds of Borneo. John Beaufoy, Oxford. ISBN 978 1 906780 56 2.
Foto
* Foto van witbuikfregatvogel
# Winterrust

Winterrust is een periode waarin een organisme zijn metabolisme op een lager pitje zet om de winterse omstandigheden door te komen. Bij dieren is er vaak sprake van winterslaap, waarbij het metabolisme sterk vertraagt.

## Planten

Winterrust is voor planten, vooral bomen en struiken, de periode (wanneer de dagen korter zijn en de nachten langer en kouder) waarin de groei nagenoeg stilstaat. Als het aantal uren licht kunstmatig wordt verlengd door bijvoorbeeld straatlantaarns, zal de flora in de directe omgeving daarvan langer blad vasthouden. Veel meerjarige kruidachtige planten vormen dan knollen met rustende knoppen of verdikte wortels met vegetatiepunten.
De winterrust wordt opgeheven, wanneer de temperatuur stijgt en een aantal weken tussen 0 en 5° C komt en de dagen weer langer worden. Dit kan ook kunstmatig geforceerd gebeuren door toediening van bepaalde chemicaliën of het aantal uren licht en donker aan te passen, zoals in de kassen vaak gebeurt. Daardoor kan men op ieder gewenst moment bepaalde planten in bloei krijgen. Het in rust brengen kan ook worden geforceerd door toediening van het fytohormoon abscisinezuur en kan worden beëindigd door toediening van gibberelline.

## Dieren

Bij dieren wordt een soortgelijke periode in het algemeen winterslaap genoemd, hoewel sommige dieren, bijvoorbeeld beren en eekhoorns, er eigenlijk een vorm van winterrust op na houden, torpor genaamd.
# Winterreise (Serebrier)

José Serebrier componeerde Winterreise, niet te verwarren met Winterreise van Franz Schubert, in 1999.
Het is tot stand gekomen na een opdracht een avondvullend vioolconcert te completeren. Het moest een cyclus worden van de vier jaargetijden (net als de De vier jaargetijden van Antonio Vivaldi), maar het concert werd uit vier verschillende vioolconcerten door vier verschillende componisten samengesteld. Het idee was hiervoor de volgende concerten te kiezen:
* Concierto de estio (Zomerconcert) van Joaquin Rodrigo
* Concerto de Printemps (Lentenconcert van Darius Milhaud
* Automne (Herfst) van Cécile Chaminade
* Winterconcerto, nieuw te componeren door Serebrier.
Serebrier kreeg het werk niet op tijd af. Toen eenmaal de druk van de ketel was, ging het hem een stuk makkelijker af. Het vioolconcert is enkele malen uitgevoerd. Het grootste gedeelte van Serebriers aandeel kwam tot stand in Key Biscane in Florida, niet een plaats die met winter geassocieerd wordt.
Tijdens het componeren viel hem op dat één deel van zijn vioolconcert puur symfonisch was. Na bewerking kwam uit dat deel Winter's Journey voort, dat later omgedoopt werd tot Winterreise, omdat dat beter aanvoelde.
In de 19 minuten durende compositie wordt Winterreise van Schubert niet geciteerd. Wel zijn citaten te vinden uit "Winter" uit Die Jahreszeiten van Haydn, "Winter" uit De Seizoenen van Alexander Glazoenov en de Eerste symfonie "Winterdromen" van Pjotr Iljitsj Tsjaikovski. Ook het Dies Irae-motief zoals Haydn dat gebruikt in het begin van zijn Symfonie nr. 103, is er in verwerkt.

## Bron

* Uitgave Naxos
# Winfield Scott Ripley

Winfield Scott Ripley (Paris (Maine), 3 februari 1839 – Wakefield (Massachusetts), 29 januari 1924) was een Amerikaans componist, dirigent en kornettist. Hij was de zoon van het echtpaar Colonel Orison en Hannah (Maxim) Ripley,

## Levensloop

Ripley kreeg zijn basisopleiding aan de district school in de herfst en winter en werkte op een farm tijde de lente en de zomer. Al vroeg leerde hij met zijn zusjes zingen in de school en het schoolkoor werd begeleid door strijkers, waar ook zijn vader cello speelde. Al spoedig speelde Winfield Scott ook viool en cello bij kleine dansorkesten en in de kerk. Op 18-jarige leeftijd speelde hij in het plaatselijke harmonieorkest mee.
Aan het begin van de Amerikaanse Burgeroorlog werd hij lid van de 7th New Hampshire Volunteer Regiment Band. Als in 1862 de opgelost werden, vertrok hij naar Boston en werd lid van de United States Navy en hij werd lid in de staff van het schip Ohio in Charlestown (Massachusetts). Na de oorlog verbleef hij in Charlestown. Hij werd lid in verschillende harmonieorkesten en orkesten en was bezig als muziekleraar en componist. In 1868 vertrok hij naar Wakefield (Massachusetts), waar hij een eigen harmonieorkest oprichtte en natuurlijk ook dirigent van dit orkest werd. Verder was hij aldaar dirigent van het zogenoemde Mozart Orchestra, een amateur-orkest.
Als componist schreef hij vooral werken voor harmonieorkesten. Hij schreef vijf reeksen (boeken) met muziek voor harmonieorkesten.
In Bethel (New York) werd in het "Bethel Historical Society's Regional History Center" sinds 2008 een "Winfield Scott Ripley Band Festival" gehouden. Er werken verschillende harmonieorkesten mee.
Hij huwde met Mary J. Perham, de weduwe van Nehemiah Davis en dochter van Joshua Perham (1814-1888) en Mary "Polly" Whitman uit Woodstock. Vanuit het eerste huwelijk van mevrouw Mary J. Ripley is de zoon Richard Davis. Met de instructies van zijn schoonvader werd hij later ook een bekend componist in de wereld van harmonieorkesten.

## Composities
### Werken voor harmonieorkest

* 1899 Chant de España
* Dip the Flag Reverently, patriottisch lied voor zang en harmonieorkest - tekst: Alice E. Maxim
* The Fireman's Polka
* We Honor the Brave, memorial march
# Wit vetkruid

Het wit vetkruid (Sedum album) is een overblijvende plant uit de vetplantenfamilie (Crassulaceae). Het wit vetkruid kent vele ondersoorten die in vorm, afmeting en kleur van de bladeren verschillen.
De bladeren kunnen van vrijwel vlak tot rolrond uiteenlopen. De bladeren variëren van lichtgroen tot rood en staan verspreid. De bladeren blijven ook in de winter aan deze winterharde plant.
De bloem kent vijf meestal witte kroonbladen, die vaak een rode middennerf hebben. De bloemen verschijnen gelijktijdig in groepjes op recht omhoog lopende stengels. de bloeiperiode is enkele weken in juni of juli. De bloeiwijze is kaal, maar soms van enkele klierharen voorzien.
De kroonbladen zijn bij de in Nederland aanwezige exemplaren doorgaans 3-4 mm lang. De bladeren van deze exemplaren zijn tot 1,2 cm lang.

## Verspreiding

De soort komt in vrijwel geheel Europa voor. Naar het zuiden strekt het verspreidingsgebied zich uit in Noord-Afrika, naar het oosten tot in West-Azië.
In Nederland geldt de soort als vrij zeldzaam in stedelijke gebieden en in het gebied van de grote rivieren.
Wit vetkruid groeit op steenachtige plaatsen, op muurtjes, dijken, in duinen, in bermen van autowegen en op voedselarme, open en droge plaatsen.

## Tuin

De plant wordt als sierplant voor in de tuin verkocht. Ze is goed te gebruiken in kleine rotstuinen of als dakbedekking op groene daken. Doordat ze als vetplant ruimschoots over de mogelijkheid beschikt om met droge perioden om te gaan, is een regenloze periode meestal geen probleem.
Vermeerderen gaat gemakkelijk en snel door deling. Voordat een afgesneden stuk verdroogt, zal het vaak eerst wortelschieten.

## Namen in andere talen

De namen in andere talen kunnen vaak eenvoudig worden opgezocht met de interwiki-links.
* Duits: Weiße Fetthenne
* Engels: White Stonecrop
* Frans: Orpin blanc
# Muschampia musta

Muschampia musta is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst gepubliceerd in 1949 door William Harry Evans.
# Wit van Dendermonde

Het Wit van Dendermonde is een Belgisch raskonijn dat ontstond rond 1920 uit de witte variant van (Blauw) Van Beveren. Dit zou de variant zijn met blauwachtige ogen. Volgens Het Belgisch raskonijn ligt het Wit van Dendermonde aan de basis van het Wit van de Vendée, hoewel deze vereniging in zijn blad zelf betwijfelt of ook deze variant niet afkomstig is van de Vlaamse reus, zoals bij de roodogige het geval blijkt te zijn.
Het ras was zeer in trek bij fokkers omdat het groot werd en snel opgroeide. Het opfokken tot steeds grotere varianten zou uiteindelijk het einde worden van het oorspronkelijke Wit van Dendermonde: door het kruisen met Witte Vlaamse reuzen verviel het ras in een albino-reus. De variant met de rode ogen leverde trouwens heel wat problemen op met inteelt.
# Muschampia prometheus

Muschampia prometheus is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst gepubliceerd in 1890 door Grigorii Efimovitsch Grumm-Grshimailo.
De soort komt voor in Centraal-Azië.
# Węgorzyno (gemeente)

De gemeente Węgorzyno is een stad- en landgemeente in powiat Łobez. Aangrenzende gemeenten:
* Dobra, Łobez en Radowo Małe (powiat Łobez)
* Drawsko Pomorskie (powiat Drawski)
* Chociwel en Ińsko (powiat Stargardzki)
Zetel van de gemeente is in de stad Węgorzyno.
De gemeente beslaat 24,0% van de totale oppervlakte van de powiat.

## Demografie

Stand op 30 juni 2004:
| Omschrijving | Totaal | Totaal | Vrouwen | Vrouwen | Mannen | Mannen |
| eenheid | aantal | % | aantal | % | aantal | % |
| inwoners | 7344 | 100 | 3655 | 49,8 | 3689 | 50,2 |
| bevolkingsdichtheid (inw./km²) | 28,7 | 28,7 | 14,3 | 14,3 | 14,4 | 14,4 |
De gemeente heeft 19,0% van het aantal inwoners van de powiat. In 2002 bedroeg het gemiddelde inkomen per inwoner 1411,59 zł.

## Plaatsen

* Węgorzyno (Duits Wangerin, stad sinds 1460)
Administratieve plaatsen (sołectwo) van de gemeente Węgorzyno:
* Brzeźniak, Chwarstno, Cieszyno, Kraśnik Łobeski, Lesięcin, Mielno, Mieszewo, Przytoń, Runowo, Sarnikierz, Sielsko, Stare Węgorzynko, Trzebawie, Wiewiecko, Winniki en Zwierzynek.