OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Anatoliadelphys

Anatoliadelphys is een geslacht van uitgestorven buideldierachtigen behorend tot de Anatoliadelphyidae. Het was een carnivoor en Anatoliadelphys leefde tijdens het Midden-Eoceen in wat nu Turkije is.

## Fossiele vondst

Het enige bekende fossiel van Anatoliadelphys werd in 2002 gevonden in de Uzançarşıdere-formatie in Anatolië, die dateert van 43 tot 44 miljoen jaar geleden in het tijdvak Lutetien. Het fossiel omvat een fragmentarische gedeeltelijke schedel, onderkaken, het merendeel van de wervelkolom, gedeeltelijke schouder- en bekkengordel, alle lange pijpbeenderen en deel van de voetbeenderen.

## Kenmerken

Anatoliadelphys was een katachtig dier met het formaat van een huiskat of gevlekte buidelmarter. Het gewicht wordt geschat op drie tot vier kilogram, op basis van de kaaklengte in vergelijking met gegevens van hedendaagse roofbuideldieren. Hiermee is Anatoliadelphys beduidend groter dan Mimoperadectes uit het Vroeg-Eoceen van Noord-Amerika, met een gewicht van circa 250 gram voorheen de grootst bekende buideldierachtige van de noordelijke continenten tijdens het Tertiair. Samen met Didelphodon vorax en de Virginiaanse opossum is Anatoliadelphys de grootste bekende buideldierachtige van het noordelijk halfrond.
In tegenstelling tot de andere buideldierachtigen van de noordelijke continenten tijdens het Kenozoïcum was Anatoliadelphys een carnivoor in plaats van een insectivoor of een frugivoor. Anatoliadelphys jaagde op kleine dieren. Anatoliadelphys had zeer sterke kaken en nekspieren met hierdoor een grote bijtkracht. Met de grote, brede kiezen, vergelijkbaar met die van de buidelduivel, was Anatoliadelphys in staat botten en schaal- en schelpdieren te kraken. De poten waren aangepast om te klimmen, maar Anatoliadelphys leefde vermoedelijk vooral op de grond. De leefwijze van Anatoliadelphys kwam vermoedelijk overeen met die van de hedendaagse gevlekte buidelmarter.

## Leefgebied

Turkije was tijdens het Midden-Eoceen een eiland en onderdeel van een archipel van grote, bergachtige eilanden in zuidelijk Europa en zuidwestelijk Azië omgeven door ondiepe zeeën. Anatolië was in deze periode bedekt met subtropische bossen. Placentaire carnivoren zoals roofdieren, creodonten en mesonychiden zijn niet bekend uit de Uzançarşıdere-formatie en Anatoliadelphys kon zich zo in het geïsoleerde Anatolië ontwikkelen tot het voornaamste roofdier. Anatoliadelphys deelde zijn leefgebied met de kleine verwant Orhaniyeia, buideldierachtigen uit de Herpetotheriidae, 'condylarthen' uit de Pleuraspidotheriidae, embrithopoden, omomyide primaten en vleermuizen.
Literatuur
* (en) Systematic paleontological investigation of the metatherian fauna from the Paleogene Uzunçarşidere Formation, Central Turkey. AM Maga. Dissertation, University of Texas (2008).
* (en) Skeleton of an unusual, cat-sized marsupial relative (Metatheria: Marsupialiformes) from the middle Eocene (Lutetian: 44-43 million years ago) of Turkey. AM Maga & RMD Beck. PloS One (2017).
Noten
* ↑ Anatoliadelphys maasae. prehistoric-fauna.com. Geraadpleegd op 11-04-2023.
# Ancyloscelis ecuadorius

Ancyloscelis ecuadorius is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Friese.
# Ancylorhynchus zonalis

Ancylorhynchus zonalis is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Bromley.
# Anacroneuria quimbaya

Anacroneuria quimbaya is een steenvlieg uit de familie borstelsteenvliegen (Perlidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Zúñiga & Stark.
# Anancylus papuanus

Anancylus papuanus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Breuning.
# Anancylus lotus

Anancylus lotus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1865 door Pascoe.
# Anancylus vivesi

Anancylus vivesi is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Breuning.
# Dokolo (district)

Dokolo is een district in het noorden van Oeganda. Dokolo telt 131.047 inwoners.
# Oecetis dilata

Oecetis dilata is een schietmot uit de familie Leptoceridae. De soort komt voor in het Oriëntaals en het Palearctisch gebied.
# Salles (Deux-Sèvres)

Salles is een gemeente in het Franse departement Deux-Sèvres (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 337 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Niort.

## Geografie

De oppervlakte van Salles bedraagt 7,7 km², de bevolkingsdichtheid is 43,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Salles (Deux-Sèvres) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations légales 2021.
# Salmoneus sibogae

Salmoneus sibogae is een garnalensoort uit de familie van de Alpheidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door De Man.
# Sal Franzella

Salvador Franzella Jr. (New Orleans, 25 april 1915 - 8 november 1968) was een Amerikaans jazz-saxofonist en klarinettist.
Franzella werkte rond 1937 bij Louis Prima, met wie hij op tournee ging. Hij speelde eind jaren dertig mee bij opnames van Paul Whiteman en was in New York en Los Angeles actief als studiomuzikant. Hij is te horen op platen van onder meer Phil Napoleon, Jack Teagarden, Teddy Grace en Frank Sinatra (met het orkest van Nelson Riddle). In de periode 1937-1956 werkte hij mee aan zo'n vijftig opnamesessies. Ook nam hij in 1946 voor het label Swan Records een plaat als leider op.

## Discografie

* Hugh Waddill "at the Console" (radio-opnames), Lang-Worth
* Sal Franzella Quintet and the Accordionaires, Varsity
* Bibliothèque nationale de France: cb17108920b (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 2302 6458
* Library of Congress Control Number: n00068931
* MusicBrainz: 70ec2cfe-1208-4a5b-970b-b96cedf2172f
* Virtual International Authority File: 40606943
* WorldCat (via VIAF): 40606943
# Saint-Pierre-la-Roche

Saint-Pierre-la-Roche is een gemeente in het Franse departement Ardèche (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 52 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Privas.
* Omgeving van Saint-Pierre-la-Roche
* Kerk van Saint-Pierre-la-Roche

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Pierre-la-Roche bedraagt 10,8 km², de bevolkingsdichtheid is dus 4,8 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Saint-Pierre-es-Champs

Saint-Pierre-es-Champs is een gemeente in het Franse departement Oise (regio Hauts-de-France) en telt 661 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Beauvais.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Pierre-es-Champs bedraagt 10,8 km², de bevolkingsdichtheid is 61,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Pierre-es-Champs met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations légales 2021.
# Saint-Pierre-la-Cour

Saint-Pierre-la-Cour is een gemeente in het Franse departement Mayenne (regio Pays de la Loire). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Laval. Saint-Pierre-la-Cour telde op 1 januari 2021 2.306 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Pierre-la-Cour bedroeg op 1 januari 2021 15,69 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 147 inwoners per km².

## Verkeer en vervoer

In de gemeente ligt spoorwegstation Saint-Pierre-la-Cour.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Geboren in Saint-Pierre-la-Cour

* Jean-Paul Kauffmann (1944), schrijver en journalist
* 1 2 Populations légales 2021.
# Ubá

Ubá kan verwijzen naar:
* Ubá (gemeente), gemeente in de Braziliaanse deelstaat Minas Gerais
* Ubá (microregio), microregio in de Braziliaanse deelstaat Minas Gerais
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Ubá en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Cyphocharax nigripinnis

Cyphocharax nigripinnis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de brede zalmen (Curimatidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Vari.
* ↑ (en) Cyphocharax nigripinnis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Cyphocharax nigripinnis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Brug 812

Brug 812 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam-Zuid.
Deze brug werd rond 1963 aangelegd in een voetpad tussen de De Cuserstraat en de Kalfjeslaan. Het pad doorsnijdt 't Kleine Loopveld en ligt over een vijver ten zuiden van De Cuserstraat 3. De brug werd ontworpen door Dirk Sterenberg van de Dienst der Publieke Werken, die meer bruggen ontwierp tussen de Kalfjeslaan en Buitenveldert. De brug lijkt dan ook op brug 813 en brug 818 die een gelijke verbinding tot stand brengen, als ook op de bruggen in het Gijsbrecht van Aemstelpark. Net als die bruggen heeft brug 812 groene brugleuningen.
* Bruggen van Amsterdam; Brug 812
* Monumentenregister voor rijksmonumenten; Monumentenkaart Amsterdam
* 'Stadsatlas Amsterdam. Stadskaarten en straatnamen verklaard', Bakker, Martha (red.) (1998). Derde druk in 2006. Amsterdam Publishers [etc.]. ISBN 90-74891-31-4
* Frank V. Smit, Bruggen in Amsterdam, 2008, Uitgeverij Matrijs
* Archief Publieke Werken (dossier 41943) voor Brug 812
<<< · 801 · 802 · 803 · 804 · 805 · 808 · 811 · 812 · 813 · 814 · 815 · 816 · 817 · 818 · 819 · 820 · 821 · 822 · 823 · 824 · 825 · 826 · 827 · 828 · 829 · 830 · 831 · 832 · 833 · 834 · 835 · 836 · 837 · 838 · 839 · 840 · 841 · 842 · 844 · 845 · 846 · 848 · 849 · 850 · 854 · 856 · 857 · 858 · 859 · 860 · 863 · 864 · 865 · 866 · 867 · 868 · 869 · 870 · 871 · 872 · 873 · 875 · 876 · 877 · 889 · 890 · 891 · 892 · 893 · 895 · 896 · 897 · 898 · 899 · >>>
Brugnummers 800, 806, 807, 809, 810, 843 (gesloopt, Uilenstede, Amstelveen), 847 (Uilenstede, Amstelveen) , 851 (gesloopt, Dirk Sterenberg), 852 (gesloopt, Dirk Sterenberg), 853 (gesloopt, Dirk Sterenberg), 855, 861, 862, 874, 878, 879, 880, 881, 882, 883, 884, 885, 886, 887, 888, 894 zijn niet (meer) vergeven.
# Andrés Cubas

Adrián Andrés Cubas (Aristóbulo del Valle, 22 mei 1996) is een Paraguayaans-Argentijns voetballer die bij voorkeur als defensieve middenvelder speelt. Hij verruilde Talleres de Córdoba in juli 2020 voor Nîmes Olympique.

## Clubcarrière

Cubas is een jeugdproduct van Boca Juniors. Hij debuteerde op 5 mei 2014 in de Argentijnse Primera División, uit tegen CA All Boys als invaller voor Juan Sánchez Miño. Hij kreeg op 18 mei 2014 zijn eerste basisplaats, uit tegen Gimnasia La Plata. Hij mocht op 20 oktober 2014 opnieuw in de basiself starten, in een uitwedstrijd tegen Godoy Cruz. Hij werd na 71 minuten naar de kant gehaald voor Juan Manuel Martínez.

## Interlandcarrière

Hoewel Cubas in Argentinië geboren werd en voor dat land enkele jeugdinterlands speelde, kon hij door zijn Paraguayaanse vader ook voor dat land uitkomen. Cubas debuteerde op 19 november 2019 voor het Paraguayaans voetbalelftal in een vriendschappelijk duel tegen Saoedi-Arabië (0–0).
# Andrés Bonifacio

Andrés Bonifacio y de Castro (Tondo (Manilla), 30 november 1863 - Maragondon, 10 mei 1897) was een Filipijnse revolutionair en een van de belangrijkste leiders van de Filipijnse revolutie eind 19e eeuw tegen de Spaanse koloniale overheersing. Hij wordt wel gezien als de "Vader van de Filipijnse revolutie" en wordt beschouwd als een van de meest invloedrijke nationale helden uit de Geschiedenis van de Filipijnen. Bonifacio was de oprichter van de Katipunan. Deze organisatie had als doelstelling om onafhankelijkheid van Spanje te bewerkstelligen.
Op 22 maart 1897 kozen de leiders van de Filipijnse revolutionaire beweging tijdens een conventie in Tejeros zijn grote rivaal Emilio Aguinaldo tot president van de Filipijnse Republiek. Daarop richtte Bonifacio enkele dagen later, in Naik, zelf ook een regering op, met hemzelf als president. Hierop werd Bonifacio aangeklaagd en schuldig bevonden voor hoogverraad. Aquinaldo aarzelde om het doodsvonnis ten uitvoer te brengen, maar werd uiteindelijk overgehaald. Bonifacio werd uiteindelijk samen met zijn broer op 10 mei 1897 geëxecuteerd in de bergen van Maragondon.
* Biblioteca Nacional de España: XX1457837
* Gemeinsame Normdatei: 118961411
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8080 6362
* Library of Congress Control Number: n85372025
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007278176405171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070333645
* Système universitaire de documentation: 224195743
* Virtual International Authority File: 811657
* WorldCat (via VIAF): 811657
# Anastatus goethei

Anastatus goethei is een vliesvleugelig insect uit de familie Eupelmidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Girault.
# Anastatus hayati

Anastatus hayati is een vliesvleugelig insect uit de familie Eupelmidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Narendran.
# Anillotarsus

Anillotarsus is een geslacht van kevers uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Mateu.

## Soorten

Het geslacht Anillotarsus is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Anillotarsus tetramerus Mateu, 1980
* ↑ Anichtchenko A. et al., (editors): Carabidae of the World (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)
# Anisometropie

Anisometropie is een groot verschil in brilsterkte of refractieafwijking tussen beiden ogen, wat kan worden veroorzaakt door een verschil in optisch brekend vermogen van het oog of in verschillende aslengte van de ogen. Bij een verschil van 1,5 tot 2,0 dioptrie sferische of cilindrische sterkteverschil kunnen al klachten ontstaan.
Er bestaan verschillende soorten anisometropie, ingedeeld op basis van sterkteafwijking. Anisomyopie is een verschil tussen beiden ogen door bijziendheid, anisohyperopie is een verschil tussen beide ogen door verziendheid en anisoastigmatisme het verschil door astigmatisme (cilinderafwijking).

## Gevolgen en behandeling

Er bestaat bij kinderen een kans om amblyopie te ontwikkelen als gevolg van anisometropie, wat amblyopigene anisometropie wordt genoemd. Anisometropie leidt namelijk tot een vermindering in het dieptezien (stereozien), wat een risicofactor is voor het ontwikkelen van amblyopie.
Anisometropie kan worden behandeld met behulp van contactlenzen, refractieve chirurgie of een staaroperatie.

## Aniseikonie

Typerend voor anisometropie is dubbelzien (diplopie), met als gevolg hoofdpijn en vermoeide ogen, wat vaak samengevat wordt onder de term "asthenope klachten". De klachten ontstaan doordat er tegelijkertijd twee beelden worden waargenomen, doordat deze verschillend van grootte lijken. Dit wordt aniseikonie genoemd, het waarnemen van twee beelden van verschillende grootte.
* ↑ Brilsterkte-verschil tussen beide ogen, Anisometropie -Oogartsen.nl. www.oogartsen.nl. Gearchiveerd op 8 augustus 2020. Geraadpleegd op 19 april 2020.
# Aniceto Lacson

Aniceto Lacson (Molo, 17 april 1857 – Talisay, 3 februari 1931), was een Filipijns suikerbaron, grootgrondbezitter en revolutionair leider.

## Biografie

Lacson werd op 17 april 1857 geboren in Molo, Iloilo City. Zijn ouders Lucio Lacson en Clara Ledesma, een welgesteld echtpaar, die later emigreerden naar Negros Occidental waar ze een suikerplantage kochten. Na zijn lagere en middelbareschoolopleiding in Molo studeerde Aniceto commercie aan de Aneteno de Manila University. Na zijn studie keerde hij terug naar de Visayas en begon op Negros zijn eigen onderneming. Al vrij snel werd hij een prominent grootgrondbezitter en suikerbaron. Hij kocht zelf stukken grond en erfde later tevens de suikerplantage van zijn ouders.
Toen in 1896 de Filipijnse Revolutie uitbrak bleef het op Negros relatief rustig. Op de tweede dag van de tweede fase van de revolutie echter, nam Lacson samen met Juan Araneta het initiatief tot een opstand tegen de Spanjaarden. Dit initiatief staat tegenwoordig wel bekend als de "Cry van Matabang", omdat het initiatief ontstond in Hacienda Matabang als reactie op een oproep van de Roque Lopez, de president van de revolutionaire regering op de naburige provincie Iloilo. De Cry van Matabang zorgde voor een algehele opstand op Negros. Op 5 november 1898 werd de Filipijnse vlag gehesen op het centrale plein van Silay en diverse naburige plaatsen. Rebellen onder leiding van Araneta, Lacson, Gil Lopez en Gamboa Benedicto versloegen de enkele honderden Spaanse soldaten op het eiland en veroverden in korte tijd de plaatsen Silay, Talisay, Bago en Bacolod. Op 6 november 1898 gaven de Spanjaarden zich over en werd er een voorlopige regering opgericht door 45 prominente inwoners van Negros. Op 26 november werd een grondwet aangenomen, waarna een revolutionaire regering werd gevormd. Lacson werd daarbij gekozen tot president van de Republiek Negros. Kort na het vormen van de regering werd op 19 december de leden voor het wetgevende assemblee gekozen, met Jose de Luzuriaga als voorzitter.
Ondertussen waren de Filipijnen bij de Vrede van Parijs in Amerikaanse handen overgegaan en was de Filipijns-Amerikaanse Oorlog begonnen. Toen de Amerikanen na de val van Iloilo City in februari 1899 op Negros arriveerden besloot de revolutionaire regering zich niet te verzetten. De leiders van Negros waren van mening dat de overmacht van de Amerikanen te groot was en waren daarnaast bang voor de negatieve gevolgen van een eventuele oorlog voor hun bezittingen en suikerplantages. De Amerikaanse gouverneur generaal bood Lacson de positie van gouverneur van Negros aan, maar hij weigerde om zich te kunnen concentreren op zijn ondernemingen en suikerplantage.
Lacson was getrouwd met Rosario Araneta en kreeg met haar elf kinderen, van wie er drie op jonge leeftijd overleden. Een van hun kinderen was senator Isaac Lacson. Later trouwde hij met Magdalena Torres met wie hij nog eens tien kinderen kreeg. Lacson overleed in Talisay op 73-jarige leeftijd en werd begraven in zijn geboorteplaats Molo.

## Bron

* (en) Biografie van Aniceto Lacscon, National Historical Institute
# Anisoperas dolens

Anisoperas dolens is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Druce.
# Anisodera rusticana

Anisodera rusticana is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1897 gepubliceerd door Julius Weise.
# Andrena braunsiana

Andrena braunsiana is een vliesvleugelig insect uit de familie Andrenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1887 door Heinrich Friese.
# Andrena bonasia

Andrena bonasia is een vliesvleugelig insect uit de familie Andrenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Warncke.
# André le Nôtre

André Le Nôtre (Parijs, 12 maart 1613 – aldaar, 15 september 1700) was een Frans tuin- en landschapsarchitect. Hij was van 1645 tot 1700 verantwoordelijk voor de tuinen van koning Lodewijk XIV meer bepaald de tuinen van het kasteel van Versailles.

## Leven

Le Nôtre werd geboren als zoon van Jean Le Nôtre, de tuinarchitect van Lodewijk XIII.
In 1656 kreeg hij van Nicolas Fouquet de opdracht om in de tuin van het Kasteel van Vaux-le-Vicomte de natuur te ontwerpen naar de barokke Italiaanse stijl. Le Nôtre slaagde erin om een harmonieus geheel te maken van waterpartijen, parterres, grotten en fonteinen. De tuin was minstens even geslaagd als het kasteel. Toen Lodewijk hoorde van dit natuurtalent haalde hij Le Nôtre samen met de andere architecten onmiddellijk naar Versailles, waar hij een persoonlijke vriend van Lodewijk werd. Fouquet werd gearresteerd, daags na de opening om overigens nooit meer uit gevangenschap terug te keren. Le Nôtre had in de 17e eeuw een internationale faam, en kreeg vele grote opdrachten.

## Tuinontwerp

De tuinen van Le Nôtre worden gekenmerkt door een dominantie van symmetrie en regelmatigheid, die paste in de filosofie van het absolutisme. Deze stijl staat bekend als de Franse tuin. Alles, zelfs de natuur, was onderworpen aan de almacht van de Vorst.
In 1664 kreeg hij de opdracht van Colbert om de Tuilerieën te verfraaien. Andere bekende tuinen van Le Nôtre zijn die van de kastelen van Chantilly, Saint-Germain-en-Laye, Saint-Cloud en Meudon. Ook St. James's Park in Londen werd door hem ontworpen.
* Biblioteca Nacional de España: XX4578963
* Bibliothèque nationale de France: cb11994697j (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058614555206706
* Gemeinsame Normdatei: 118640410
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2131 8665
* KulturNav: 6e3fd412-0889-4fe8-988f-d7efe8656c0f
* Library of Congress Control Number: n80113060
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jcu2016915840
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007276779105171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000003190372
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069172676
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 229798
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: VEAV034934
* SNAC: w6qz2k4k
* Système universitaire de documentation: 028029038
* Union List of Artist Names: 500027785
* Virtual International Authority File: 49234418
* WorldCat (via VIAF): 49234418
# Anna Timmerman

Anna Timmerman is een Nederlands vredesactiviste.

## Loopbaan

Timmerman studeerde geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam en richtte zich daarbij op de recente geschiedenis van het Midden-Oosten en Noord-Afrika. In 2001 ging zij voor de Nederlandse tak van internationale mensenrechteneducatie organisatie Humanity in Action werken als programmacoördinator. Van 2006 tot 2010 was ze hier directeur.
In 2009 richtte Timmerman de Nederlandse tak van Human Rights Watch op, waar ze tot augustus 2017 'Netherlands Director of Development and Outreach' was. Onder haar leiderschap opende Human Rights Watch een kantoor in Nederland lanceerde het een succesvol jaarlijks benefietgala. In samenwerking met De Balie initieerde Timmerman daarnaast het jaarlijkse Human Rights Weekend in Amsterdam. Van 2017 tot en met 2019 werkte Timmerman als consultant voor fondsen en goede doelen zoals Refugee Company en Lawyers for Lawyers.
Voor haar boek Machteloos? interviewde Timmerman in 2007 ooggetuigen van de Jodenvervolging over hun herinneringen aan de deportatie van stadgenoten, buren, vrienden, kennissen en geliefden.
Van 2017 tot 2020 was Timmerman bestuursvoorzitter van Theater na de Dam, dat jaarlijks op 4 mei, aansluitend op de Nationale Herdenking, evenementen in theaters, musea of concertzalen organiseert op verschillende locaties in Nederland en het buitenland.
Op 1 januari 2020 werd Timmerman aangesteld tot algemeen directeur van Vredesorganisatie PAX (van 2006-2014 "IKV Pax Christi" genaamd). Zij volgde in die functie Jan Gruiters op. Op 1 september 2022 stopte ze met deze functie.
* ↑ Anna Timmerman is 2020 begonnen als algemeen directeur PAX. Vakblad fondsenwerving (28 januari 2020). Gearchiveerd op 17 april 2021.
* ↑ Algemeen directeur Anna Timmerman gaat PAX verlaten - Vredesorganisatie PAX. paxvoorvrede.nl. Geraadpleegd op 5 februari 2023.