OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Xylotrechus moriutii

Xylotrechus moriutii is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Niisato.
# Calyptotheca sudanensis

Calyptotheca sudanensis is een mosdiertjessoort uit de familie van de Lanceoporidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Dumont.
# Eskimo-Aleoetische talen

De Eskimo-Aleoetische talen zijn een talenfamilie afkomstig uit Groenland, het noorden van Canada, Alaska en delen van Siberië. De talengroep wordt als een geheel Inuit genoemd in Groenland, Canada en West-Alaska, Joepik of Yupik in Noord-Alaska en Yuit in Siberië. De term Eskimo wordt door de sprekers van de taal niet gewaardeerd vanwege de negatieve connotaties die aan dit woord verbonden zijn.
Door de geografische scheiding van de verschillende bevolkingsgroepen van de Inuit zijn de dialecten van de Eskimo-Aleoetische talen zo ver uit elkaar gegroeid dat diegenen die het verst van elkaar verwijderd zijn onderling niet meer in hun eigen taal kunnen communiceren, maar in plaats daarvan zouden moeten terugvallen op de taal waarvan de dialecten afgeleid zijn. De Aleoetische talen hebben de minste sprekers; deze talen worden slechts nog gesproken op de Aleoeten, de Pribilof-eilanden en de Komandorski-eilanden in de Beringzee.

## Eskimotalen (Joepik en Inuit)

* Joepiktalen
** Centraal-Alaska Yup'ik (10.000 sprekers)
** Alutiiq (400 sprekers)
** Joepik (Centraal-Siberië, 300 sprekers)
** Naoekan (75 sprekers)
** Sirenik (uitgestorven sinds 1997)
* Inuittalen (75.000 sprekers)
** Iñupiaq (Noord-Alaska, 3500 sprekers)
** Inuvialuktun (West-Canada)
** Inuktitut (Oost-Canada, 24.000 sprekers)
** Kalaallisut (Groenland, 47.000 sprekers)
# Kanton Le Chesne

'Le Chesne is een voormalig kanton van het Franse departement Ardennes. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Vouziers tot het op 22 maart 2015 werd opgeheven en de gemeenten werden toegevoegd aan het aangrenzende kanton Vouziers.

## Gemeenten

Het kanton Le Chesne omvatte de volgende gemeenten:
* Les Alleux
* Les Grandes-Armoises
* Les Petites-Armoises
* Authe
* Autruche
* Belleville-et-Châtillon-sur-Bar
* Boult-aux-Bois
* Brieulles-sur-Bar
* Le Chesne (hoofdplaats)
* Germont
* Louvergny
* Montgon
* Noirval
* Sauville
* Sy
* Tannay
* Verrières
# Kanton Le Collet-de-Dèze

Le Collet-de-Dèze is een kanton van het Franse departement Lozère. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement Florac. In 2021 telde het 5.109 inwoners. Het kanton werd gevormd ingevolge het decreet van 25 februari 2014, met uitwerking op 22 maart 2015, met Le Collet-de-Dèze als hoofdplaats.

## Gemeenten

Het kanton omvatte 25 gemeenten bij zijn oprichting.
Op 1 januari 2016 werden de gemeenten Saint-Julien-d'Arpaon en Saint-Laurent-de-Trèves samengevoegd tot de fusiegemeente (commune nouvelle) Cans et Cévennes en de gemeenten Saint-Frézal-de-Ventalon en Saint-Andéol-de-Clerguemort samengevoegd tot Ventalon en Cévennes
Sindsdien omvat het kanton de volgende 23 gemeenten :
* Barre-des-Cévennes
* Bassurels
* Cassagnas
* Cans et Cévennes
* Le Collet-de-Dèze
* Fraissinet-de-Fourques
* Gabriac
* Moissac-Vallée-Française
* Molezon
* Le Pompidou
* Rousses
* Saint-André-de-Lancize
* Saint-Étienne-Vallée-Française
* Saint-Germain-de-Calberte
* Saint-Hilaire-de-Lavit
* Saint-Julien-des-Points
* Saint-Martin-de-Boubaux
* Saint-Martin-de-Lansuscle
* Saint-Michel-de-Dèze
* Saint-Privat-de-Vallongue
* Sainte-Croix-Vallée-Française
* Vebron
* Ventalon en Cévennes
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Canton du Collet-de-Dèze op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (fr) /Décret 2014-245 du 25 février 2014 portant délimitation des cantons dans le département de la Lozère (raadpleging 30/12/2023)
# Kanton Le Châtelet-en-Brie

Kanton Le Châtelet-en-Brie is een voormalig kanton van het Franse departement Seine-et-Marne. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Arrondissement Melun. Het werd opgeheven bij decreet van 18 februari 2014 met uitwerking in maart 2015.

## Gemeenten

Het kanton Le Châtelet-en-Brie omvatte de volgende gemeenten:
* Blandy
* Chartrettes
* Le Châtelet-en-Brie (hoofdplaats)
* Châtillon-la-Borde
* Échouboulains
* Les Écrennes
* Féricy
* Fontaine-le-Port
* Machault
* Moisenay
* Pamfou
* Sivry-Courtry
* Valence-en-Brie
# Karl Brunner-von Wattenwyl

Karl Friedrich Brunner-von Wattenwyl (Bern, 13 juni 1823 - Kirchdorf-Neukematen (Opper-Oostenrijk) of Wenen, 24 augustus 1914) was een Zwitsers fysicus en entomoloog die zich specialiseerde in rechtvleugeligen (Orthoptera).
Hij studeerde naast natuurwetenschappen ook fysica en geologie aan de universiteiten van Genève, Bern en Berlijn. In 1846 promoveerde hij tot doctor. Van 1850 tot 1855 was hij hoogleraar fysica aan de universiteit van Bern. Hij voerde in die periode ook de telegrafie in Zwitserland in. In 1857 werd hij directeur van de telegrafiedienst in Wenen en vestigde zich in Oostenrijk. Later voerde hij ook de telegrafie in Griekenland en Turkije in. Hij werd in 1880 tot ridder verheven.
Hij beschreef vele nieuwe taxa, vooral sprinkhanensoorten en wandelende takken. Hij legde in Wenen een belangrijke insectenverzameling aan, die zich bevindt in het Naturhistorisches Museum Wien. Hij publiceerde een aantal werken in het Frans onder de naam Charles Brunner de Wattenwyl.
Het geslacht Wattenwylia Piza, 1938 uit de familie Diapheromeridae is naar hem vernoemd.
# Karl Brunner

Karl Brunner kan verwijzen naar:
* Karl Brunner (architect), een Oostenrijkse architect
* Karl Brunner (econoom) (1916-1989), een Zwitserse econoom
* Karl Brunner (rodelaar) (1951-), een Italiaanse rodelaar
* Karl Brunner (paralympiër), een Oostenrijkse paralympiër (atletiek)
* Karl Brunner (scheikundige), een Duits scheikundige
* Karl Brunner (zanger), Oostenrijkse schlagerzanger, bekend als Charly Brunner
* Karl Brunner-von Wattenwyl (1823-1914), Zwitserse fysicus
# Kanton Stenay

Stenay is een kanton van het Franse departement Meuse. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement Verdun.

## Geschiedenis

Door het decreet van 17 februari 2014 werd op 22 maart 2015 het aangrenzende kanton Dun-sur-Meuse opgeheven. Op de gemeente Vilosnes-Haraumont, die werd toegevoegd aan het kanton Clermont-en-Argonne, na werden de gemeenten opgenomen in het kanton Stenay. Hiermee groeide het aantal gemeenten in het kanton van 19 naar 35.

## Gemeenten

Het kanton Stenay omvat tegenwoordig de volgende gemeenten:
* Aincreville
* Autréville-Saint-Lambert
* Baâlon
* Beauclair
* Beaufort-en-Argonne
* Brieulles-sur-Meuse
* Brouennes
* Cesse
* Cléry-le-Grand
* Cléry-le-Petit
* Doulcon
* Dun-sur-Meuse
* Fontaines-Saint-Clair
* Halles-sous-les-Côtes
* Inor
* Lamouilly
* Laneuville-sur-Meuse
* Liny-devant-Dun
* Lion-devant-Dun
* Luzy-Saint-Martin
* Martincourt-sur-Meuse
* Milly-sur-Bradon
* Mont-devant-Sassey
* Montigny-devant-Sassey
* Moulins-Saint-Hubert
* Mouzay
* Murvaux
* Nepvant
* Olizy-sur-Chiers
* Pouilly-sur-Meuse
* Sassey-sur-Meuse
* Saulmory-et-Villefranche
* Stenay
* Villers-devant-Dun
* Wiseppe
* 1 2 (fr) Décret n°2014-166 du 17 février 2014 portant délimitation des cantons dans le département de la Meuse. Gearchiveerd op 19 augustus 2022.
# Kanton Stiring-Wendel

Stiring-Wendel is een kanton van het Franse departement Moselle. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement Forbach-Boulay-Moselle. Het heeft een oppervlakte van 97,14 km² en telt 37.327 inwoners in 2017, dat is een dichtheid van 384 inwoners/km².

## Geschiedenis

Tot 22 maart 2015 maakten de gemeenten Petite-Rosselle, Schœneck en een deel van Forbach deel uit van het kanton. Deze werden bij het kanton Forbach gevoegd terwijl de gemeenten Behren-lès-Forbach, Bousbach, Diebling, Farschviller, Folkling, Metzing, Nousseviller-Saint-Nabor, Tenteling en Théding van het op die dag opgeheven kanton Behren-lès-Forbach aan het kanton Stiring-Wendel werden toegevoegd waardoor het aantal gemeenten toenam van 8 tot 14.

## Gemeenten

Het kanton Stiring-Wendel omvat de volgende gemeenten:
* Alsting
* Behren-lès-Forbach
* Bousbach
* Diebling
* Etzling
* Farschviller
* Folkling
* Kerbach
* Metzing
* Nousseviller-Saint-Nabor
* Spicheren
* Stiring-Wendel
* Tenteling
* Théding
# Karl Fugger

Karl Fugger (Augsburg, 1543 - Bonn, 1580), was vrijheer van Kirchberg en Weißenhorn. Tijdens de Tachtigjarige Oorlog was hij in de rang van kolonel in dienst van het leger van Vlaanderen.

## Biografie

Fugger, lid van de koopmansfamilie Fugger, was een zoon van Johan Jakob Fugger en Ursula van Harrach. Hij was getrouwd met Anna Starkh. Hij deed dienst aan het hof van Filips II van Spanje. Fugger trad daarna net als zijn jongere broer Ferdinand in dienst van het leger van Vlaanderen als kolonel onder Fréderic Perrenot. In 1576 was hij samen met de kolonels Nicolas Pollweiler en Georg Fronsberg in dienst te Antwerpen, waar op dat moment de Spaanse Furie losbarstte en de Waalse vendels zich aansloten bij de muiters. Na de Pacificatie van Gent op 8 november 1576 kregen alle muiters amnestie. Tijdens de inname van de Citadel van Antwerpen bevond Fugger zich op Citadel van Antwerpen maar hij werd op 2 augustus 1577 de stad uitgejaagd door Filips de Zoete en zijn watergeuzen. Fugger werd daarna door Champagney gevangengenomen tijdens de inname van Bergen op Zoom. Hij werd te Brussel in het Broodhuis gevangengezet en later overgebracht naar het fort Rammekens in Zeeland. In april 1579 werd hij uitgewisseld tegen Arend van Dorp, die gevangenen genomen was door Alexander Farnese.
* ↑ Mark Häberlein, The Fuggers of Augsburg: Pursuing Wealth and Honor in Renaissance Germany P.15 Uitgave: University of Virginia Press, 2012
* ↑ Willem J. F. Nuyens, Geschiedenis der nederlandsche beroerten in de XVIe eeuw: Geschiedenis van de vorming van de republiek der zeven vereenigde provincien:1584-1588, Volume 4, deel 1 P.295 Uitgave: Landenhuysen, 1869
* ↑ P.J. Blok, P.C. Molhuysen, Nieuw Nederlandsch biografisch woordenboek. Deel 5 (1921) P.140 Uitgave: Sijthoff, Leiden 1921 dbnl.org
# Karonga

Karonga is een stad in Malawi en is de hoofdplaats van het gelijknamige district Karonga. Karonga telt naar schatting 44.000 inwoners. De plaats ligt aan het Malawimeer.
Sinds 2010 is Karonga de zetel van een rooms-katholiek bisdom.

## Geboren

* Chiukepo Msowoya (1988), Malawisch voetballer
# Kantons van Corse-du-Sud

Het Franse departement Corse-du-Sud (2A) omvat, sinds de hervorming van de kantons die bij wet doorgevoerd werd in 2013 en voor het eerst toegepast bij de departementsverkiezingen van maart 2015, nog 11 in plaats van 22 kantons. In een aantal gevallen werden afgeschafte kantons in hun geheel toegevoegd aan reeds bestaande kantons, in andere gevallen werden de gemeenten van afgeschafte kantons verdeeld over verschillende bestaande kantons of werden geheel nieuwe kantons gevormd.
Het beoogde doel van de hervorming was kantons te vormen die naar inwoneraantal vergelijkbaar groot zijn (maximaal 20% afwijking van het gemiddelde voor het departement) zodat de vertegenwoordiging van elk kanton in de departementsraad (twee als koppel verkozen raadsleden per kanton) voortaan ook ongeveer een gelijk aantal inwoners zou vertegenwoordigen.
Het gemiddelde inwoneraantal voor een kanton in het departement bedraagt na de hervorming ongeveer 13.600 (pop. municipale 2013). De grootste afwijkingen hiervan zijn er voor Kanton Ajaccio-3 (+22%) en Kanton Sevi-Sorru-Cinarca (-24%).

## Kantons van het departement Corse-du-Sud na de hervorming van 2013

Bij de hervorming van de kantons werd geen rekening gehouden met de bestaande arrondissementsgrenzen, als gevolg hiervan liggen kantons niet langer steeds binnen eenzelfde arrondissement.
| Kanton | Kanton | Inwoners 2013* | Aantal gemeenten |
| 1 | Kanton Ajaccio-1 | 14.890 | 1 |
| 2 | Kanton Ajaccio-2 | 14.257 | 1 |
| 3 | Kanton Ajaccio-3 | 16.613 | 1 |
| 4 | Kanton Ajaccio-4 | 13.923 | 1 |
| 5 | Kanton Ajaccio-5 | 14.940 | 4 |
| 6 | Kanton Bavella | 13.988 | 6 |
| 7 | Kanton Grand Sud | 12.819 | 8 |
| 8 | Kanton Gravona-Prunelli | 14.741 | 15 |
| 9 | Kanton Sartenais-Valinco | 11.363 | 25 |
| 10 | Kanton Sevi-Sorru-Cinarca | 7.596 | 33 |
| 11 | Kanton Taravo-Ornano | 14.104 | 34 |
Bron: INSEE - *Inwoners 2013 = Population municipale

## Kantons van het departement Corse-du-Sud voor de hervorming van 2013

| Arrondissement | Arrondissement | Kanton | Kanton |
| 1 | Ajaccio | 1 | Ajaccio-1 |
| 1 | Ajaccio | 2 | Bastelica |
| 1 | Ajaccio | 6 | Celavo-Mezzana |
| 4 | Sartène | 7 | Bonifacio |
| 4 | Sartène | 22 | Levie |
| 4 | Sartène | 30 | Olmeto |
| 4 | Sartène | 34 | Petreto-Bicchisano |
| 1 | Ajaccio | 35 | Les Deux-Sevi |
| 4 | Sartène | 40 | Porto-Vecchio |
| 1 | Ajaccio | 48 | Santa-Maria-Siché |
| 1 | Ajaccio | 51 | Cruzini-Cinarca |
| 4 | Sartène | 53 | Sartène |
| 4 | Sartène | 55 | Tallano-Scopamène |
| 1 | Ajaccio | 61 | Les Deux-Sorru |
| 1 | Ajaccio | 62 | Zicavo |
| 1 | Ajaccio | 63 | Ajaccio-2 |
| 1 | Ajaccio | 64 | Ajaccio-3 |
| 1 | Ajaccio | 65 | Ajaccio-4 |
| 1 | Ajaccio | 66 | Ajaccio-5 |
| 4 | Sartène | 70 | Figari |
| 1 | Ajaccio | 72 | Ajaccio-6 |
| 1 | Ajaccio | 73 | Ajaccio-7 |
# Kathedraal van de Ontslapenis van de Moeder Gods (Rjazan)

De Kathedraal van de Ontslapenis van de Moeder Gods (Russisch: Успенский собор; Oespenskij sobor) is een Russisch-orthodoxe kathedraal in het kremlin van de Russische stad Rjazan.

## Geschiedenis

De bouw van de kathedraal, die als zomerkerk werd gebouwd, begon in 1684 maar het bouwwerk stortte op 18 april 1692 als gevolg van onjuiste berekeningen of een slappe ondergrond volledig in. Op dezelfde plaats werd vrijwel onmiddellijk een volgende kathedraal gebouwd in de jaren 1693-1702 door de architect Jakov Boechvostov, een architect die zijn naam reeds had gevestigd door de bouw van kerken in Moskou en Rjazan. Toen de kathedraal voltooid werd was het een van de grootste Russische kerken in die tijd.
Rond 1800 was de kathedraal zodanig in verval geraakt, dat werd overwogen tot afbraak en de bouw van een nieuwe kathedraal. In de winters joeg de sneeuw door gaten en scheuren naar binnen en in het voorjaar broedden kraaien en mussen in de iconostase. Enkele kooplieden uit Rjazan verzochten een architect uit Moskou om een plan op te stellen voor de restauratie. In 1804 werd de kathedraal met behulp van donaties van particulieren vervolgens hersteld.

## Sovjet-periode

Na de Oktoberrevolutie werd de kathedraal voor de eredienst gesloten. De beschilderingen op de muren en pilaren werden overgekalkt. In 1922 werd alle kerkelijke goederen en iconen in beslag genomen. In de kathedraal werd daarna een planetarium ondergebracht, later een museum.

## Heropening

In 1992 werd er voor het eerst weer een dienst gevierd in de kathedraal. De kathedraal werd echter gedeeld met het museum. Op de 900e verjaardag van Rjazan in 1995 werd de restauratie van de oude iconostase voltooid. Volledige overname van de kathedraal door het bisdom vond plaats in 2008.

## Architectuur

Van alle kerken in het kremlin trekt de Ontslapeniskathedraal de meeste aandacht naar zich toe. Het grote gebouw met de vijf koepels verheft zich hoog naast de oudere Kathedraal van de Geboorte van Christus. De muren zijn doorsneden met drie horizontale en verticale rijen vensters die worden omgeven door, typerend voor de Narysjkin Barok, decoraties van fijngesneden witte steen alsof het kantwerk betreft. Het pronkstuk van de kerk is de enorme en zeer rijk bewerkte 17e-eeuwse iconostase van zeven niveaus en een hoogte van maar liefst 27 meter.
De vrijstaande klokkentoren van de kathedraal werd gebouwd in de jaren 1789-1840. Drie verschillende architecten werkten over een lange periode aan de toren, die in de stijl van het classicisme werd opgetrokken. De toren is 86 meter hoog (de hoogte van de vergulde spits is 25 meter) en heeft vier verdiepingen.
# Kathedraal van de Ontslapenis van de Moeder Gods (Vilnius)

De Kathedraal van de Ontslapenis van de Moeder Gods in Vilnius is de belangrijkste orthodoxe kerk van Litouwen.

## Geschiedenis

De kathedraal werd gebouwd tijdens het bewind van de grootvorst Algirdas voor zijn orthodoxe echtgenote Maria van Vitebsk in 1346. Het betreft een van de oudste kerken in de stad en werd nog voor de kerstening van Litouwen gebouwd, toen het groothertogdom nog de laatste heidense staat in Europa was.
De kerk werd een belangrijk spiritueel centrum voor de groeiende christelijke bevolking van het hertogdom. In 1495 werd het huwelijk tussen groothertog Alexander van Litouwen en Helena van Moskou, dochter van Ivan III, gesloten in de kathedraal in de aanwezigheid van de heilige Macarius van Moskou. In 1513 werd Helena er begraven.
Na de bekering van Litouwen tot het Rooms-katholicisme werd de kathedraal beschermd door de prinsen Konstanty Ostrogski en Konstanty Wasyl Ostrogski, die de koepel van de kerk lieten herstellen na de ineenstorting in 1506. Na hun dood werd de kathedraal in 1609 overgenomen door de Grieks-katholieke kerk en herbouwd in een stijl die typisch was voor de streek.
Na een grote brand in 1748 werd de kathedraal niet meer gebruikt voor de eredienst. Het gebouw kreeg diverse bestemmingen, totdat er in 1758 een herbouw plaatsvond in de barokke stijl. Tijdens de Kościuszko-opstand werd de kerk verwoest door het Russische leger. In 1808 verkocht een prelaat het verwaarloosde gebouw aan de Universiteit van Vilnius, die het gebouw in 1822 grondig liet moderniseren in neoclassicistische stijl. Vervolgens kreeg het gebouw gedurende een halve eeuw universitaire bestemmingen als anatomisch theater en bibliotheek.
Het huidige aanzien van de kerk is te danken aan de architect Nikolaj Tsjagin, die het gebouw in de jaren 1865-1869 in de stijl van de middeleeuwse Georgische kerkenarchitectuur reconstrueerde nadat de kerk op initiatief van graaf Michail Nikolajevitsj Moeravyov was toegewezen aan de Russisch-orthodoxe Kerk.
De latere patriarch van Moskou en heel Rusland, Tichon van Moskou, bestuurde als aartsbisschop van Litouwen tussen 1913 en 1915. Bij de bezetting van het land door Duitse troepen in de Eerste Wereldoorlog in Litouwen trok een groot deel van de geestelijkheid zich samen met het Russische leger terug uit het land. In de Tweede Wereldoorlog werd de kerk beschadigd maar hersteld in 1948, al duurden de renovatiewerken nog tot 1957.
Tegenwoordig behoort de kathedraal nog steeds tot de Russisch-orthodoxe Kerk. Het gebouw werd opnieuw gerenoveerd in 1998. De diensten worden voornamelijk bijgewoond door Russische en Wit-Russische inwoners van Vilnius.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Cathedral of the Theotokos, Vilnius op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Kathedraal van de Ontslapenis van de Moeder Gods (Toela)

De Kathedraal van de Ontslapenis van de Moeder Gods (Russisch: Успенский кафедральный собор) is een Russisch-orthodoxe kathedraal in de Russische stad Toela. Andere namen van de kerk zijn Oespenskikathedraal en, vanwege de koepels, de Zwarte Kerk. De kathedraal bevindt zich in de directe nabijheid van het Toelaër kremlin en moet niet worden verward met de gelijknamige kathedraal binnen de muren van het kremlin.

## Geschiedenis

De kathedraal werd gebouwd in de jaren 1898-1902. Op de plek van de huidige kathedraal werd in de 18e eeuw een klooster met een stenen kerk opgericht, Van 1791-1792 werd deze kerk vervangen door een nieuwe kerk, die ten slotte voor de bouw van een grotere Hemelvaartkathedraal in 1898 afgebroken werd. Op 24 oktober 1902 kon de van rode baksteen opgetrokken en met zwarte koepels bekroonde kerk worden ingewijd. In 1909 werd het interieur en gedeeltelijk ook het exterieur beschilderd. Deze beschilderingen leken enigszins op de beschilderingen van de Vladimirkathedraal in Kiev.

## Sovjet-periode

De bolsjewieken gelastten in 1918 de sluiting van de kerk, tegelijkertijd werd ook het klooster opgeheven. Men verzocht in 1930 de kathedraal te verwoesten, maar de pogingen mislukten. Ten slotte werd het gebouw geschikt gemaakt voor de huisvesting van het Stadsarchief. In de late jaren 1980 werd de kathedraal gerenoveerd.

## Heropening

In 2005 ontruimde het Stadsarchief de kerk. Op 8 september 2006 werd de kathedraal weer opengesteld voor de eredienst.
# Kathedraal van de Ontslapenis van de Moeder Gods (Vitebsk)

De Kathedraal van de Ontslapenis van de Moeder Gods (Wit-Russisch: Свята-Успенскі кафедральны сабор) is een orthodox kerkgebouw in de Wit-Russische stad Vitebsk. De kathedraal is prachtig gelegen op een heuvel op de plek waar de Vitsba uitmondt in de Westelijke Dvina. De kathedraal werd in 1936 opgeblazen en werd recent volledig herbouwd.

## Geschiedenis

De plek waar de kathedraal staat is al zeer lang een religieuze plaats. Al voor de kerstening van het gebied stond er een heidense tempel. Het oudste document waarin vermelding wordt gemaakt van een christelijk bouwwerk op de plaats dateert van 1406. Vanaf 1743 werd op de heuvel een barok kloostercomplex gebouwd naar een ontwerp van een architect van Italiaanse afkomst. Na toetreding van Vitebsk tot het Russische Keizerrijk werden de kloostergebouwen in gebruik genomen door overheidsinstellingen en kreeg de kathedraal een ander aanzien door toevoeging van kenmerken van het classicisme en de bouw van een koepel op de centraalbouw. Tijdens de veldtocht van Napoleon naar Rusland werd de kerk in 1812 door de troepen van Napoleon geplunderd en gebruikt als ziekenhuis. In 1831 werd in de kathedraal een begrafenisdienst gehouden van grootvorst Constantijn Pavlovitsj nadat hij was overleden aan cholera. Vanaf 1856 werd in de voormalige kloostergebouwen een seminarie ondergebracht.

## Sovjet-periode

Na de Oktoberrevolutie werden kathedraal en seminarie gesloten. In de herfst van 1936 (sommige bronnen spreken van 1934) werd de kathedraal vernietigd. Aan de vernietiging van de kathedraal en twee andere historische kerkgebouwen van Vitebsk nam de hooggeplaatste militair en latere mensenrechtenactivist en oprichter van mensenrechtenorganisaties in Oekraïne en Moskou Pjotr Grigorenko deel, een daad waarover hij later zijn diepe spijt betuigde. Op de plaats van de kathedraal werd een bedrijf gevestigd. Het bedrijfsgebouw werd in de jaren 80 verlaten en in 1998 gesloopt.

## Herbouw

In de vroege jaren 90 werden plannen ontwikkeld voor de herbouw van de kathedraal. Op 26 september 1998 leidde patriarch Aleksi de bouw ceremonieel in. Tijdens de grondwerkzaamheden werden in 2001 resten gevonden van honderden mensen. Waarschijnlijk betroffen het slachtoffers van de NKVD of de Gestapo. Een kruis bij de kerk markeert de plaats waar de stoffelijke resten in 2005 werden herbegraven. Op 28 september 2009 bracht Kirill, patriarch van Moskou en heel Rusland een bezoek aan de kathedraal in aanbouw. De kathedraal kon ten slotte op 30 september 2011 worden gewijd door de patriarchale exarch van Wit-Rusland, metropoliet Filaret.
* het interieur van de kathedraal in 1911
* herbouw van de kathedraal (foto 2008)
* foto van de herbouw

## Externe link

* (ru) Encyclopedie Vitebsk
* ↑ http://evitebsk.com/wiki/%D0%A3%D1%81%D0%BF%D0%B5%D0%BD%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D1%81%D0%BE%D0%B1%D0%BE%D1%80. Gearchiveerd op 18 augustus 2022.
# Karolinska Universitetssjukhuset

Karolinska Universitetssjukhuset is een van de grootste ziekenhuizen in Zweden, gelegen in twee gemeenten: Solna en Huddinge in de provincie Stockholms län.
Dit ziekenhuis ontstond na een fusie in 2004 tussen het voormalige Huddinge Universiteitsziekenhuis (Huddinge Universitetssjukhus) in Huddinge, ten zuiden van Stockholm en het Karolinskaziekenhuis (Karolinska Sjukhuset) in Solna, ten noorden van Stockholm. Het ziekenhuis is nauw verbonden met het Karolinska-instituut.

## Externe link

* (en) Officiële website
* ↑ (sv) Karolinska Instituut