OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kevin Amuneke

Kevin Onyekachi Amuneke (Eze Obodo, Nigeria, 10 mei 1986) is een Nigeriaans profvoetballer die sinds 2009 uitkomt voor de Roemeense eersteklasser FC Timişoara.
Hij genoot zijn opleiding bij de Portugese topclubs SL Benfica en FC Porto, maar kon daar nooit een plaats in het eerste elftal afdwingen. Daarom verhuisde hij naar het Zweedse Landskrona BoIS. Na één seizoen keerde hij echter weer terug naar Portugal, ditmaal om een contract te tekenen bij Vitoria Setubal. In 2007 ging hij voor het Bulgaarse CSKA Sofia spelen. Een jaar later speelde hij terug in de Zweedse competitie, ditmaal voor IFK Norrköping.
De spits is reeds twee keer uitgekomen voor het Nigeriaanse nationale elftal, in de kwalificatie voor het WK 2006 tegen Rwanda en Angola in juni 2005.
Voorafgaand aan het seizoen 2006/2007 werd Amuneke afgetest door eredivisionist FC Utrecht. Hij werd echter te licht bevonden.

## Trivia

* Amuneke is de jongere broer van de voetballers Emmanuel Amuneke en Kingsley Amuneke. Met laatstgenoemde speelde hij samen bij Landskrona BoIS.
# Keenen Ivory Wayans

Keenen Ivory Wayans (New York, 8 juni 1958) is een Amerikaans acteur, komiek, filmregisseur en schrijver. Hij studeerde enkele jaren, maar stopte met studeren om carrière als komiek te maken.
Hij komt uit een gezin van tien kinderen, van wie er nog vier bekend zijn geworden: Shawn, Marlon, Damon en Kim. Wayans was de bedenker, schrijver en producent van het sketchprogramma In Living Color.
Hij werkt ook vaak met zijn broers Shawn en Marlon, die in hitfilms als Scary Movie, White Chicks en Little Man speelden.

## Externe link

* (en) Keenen Ivory Wayans in de Internet Movie Database
* Biblioteca Nacional de España: XX1297957
* Bibliothèque nationale de France: cb14145045w (data)
* Gemeinsame Normdatei: 130885142
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1469 6019
* Library of Congress Control Number: no90025096
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007358139005171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001766456
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 21571542X
* SNAC: w6543jk4
* Système universitaire de documentation: 094159386
* Virtual International Authority File: 27275182
* WorldCat (via VIAF): 27275182
# Kees Rade

Kees Rade (Amsterdam, 8 augustus 1954) is een Nederlands diplomaat. Hij was ambassadeur in Managua en Brasilia, en is dat sinds 2018 in Bangkok.

## Biografie

Rade studdeerde in 1978 af in rechten aan de Universiteit van Amsterdam. Van 1979 tot 1993 werkte hij bij de permanente vertegenwoordiger van de Verenigde Naties in New York. Aansluitend was hij tot 1997 hoofd van het Bureau Suriname op het ministerie in Den Haag.
Vanaf 1997 was hij plaatsvervangend ambassadeur in Nairobi (Kenia). Daarna was hij vanaf 2001 in zaakgelastigde in Managua (Nicaragua) en aansluitend tot 2005 ambassadeur in dezelfde stad. Met een onderbreking werkte van 2005 tot 2017 werkte hij op het ministerie voor twee verschillende directies; van 2009 tot 2014 was hij ambassadeur in de Braziliaanse hoofdstad Brasilia.
De laatste maanden van 2017 was hij tijdelijk zaakgelastigde in Paramaribo (Suriname). Hier nam hij de zaken waar voor Anne van Leeuwen die onverwacht niet welkom was voor de regering-Bouterse. in 2018 nam Jaap Frederiks zijn zaken over.
In 2018 trad hij aan als ambassadeur in Bangkok (Thailand).
* 1 2 3 4 Rijksoverheid, Kees Rade
* ↑ Waterkant, Kees Rade tijdelijk zaakgelastigde in Suriname, 4 oktober 2017. Gearchiveerd op 28 november 2021.
* ↑ Waterkant, Santokhi: ‘Problemen Suriname niet door etnische spanningen, maar door regering’, 21 juni 2018. Gearchiveerd op 30 november 2022.
# Kees Rijnboutt

Kees Rijnboutt (Rotterdam, 1939) is een Nederlandse architect en stedenbouwkundige.

## Leven en werk

Rijnboutt studeerde van 1956 tot 1964 aan de Technische Hogeschool in Delft. In 1975 trad hij toe tot de architecten-groep VDL. Van 1986 tot 1990 was Kees Rijnboutt hoogleraar bij de Technische Universiteit van Delft, bij de faculteit Bouwkunde en van 1989 tot 1995 was hij Rijksbouwmeester. In de periode 1995 tot 1998 was hij Stadsstedenbouwer in Den Haag.
Rijnboutt was tot en met 2016 partner in het Bureau Rijnboutt bv in Amsterdam.

## Prijzen

In 1989 ontving hij de Nationale prijs voor kwaliteit in wonen en werken, Visie ‘89’ voor het Wolters Noordhoff project te Groningen. In 2001 ontving hij de BNA-kubus, voor zijn werk als architectonisch en stedenbouwkundig regisseur. En in 2003 ontving hij de Nederlandse Raad van Winkelcentra jaarprijs. Dit is een opdrachtgeverprijs voor het Statenplein en omgeving te Dordrecht.
# Kleine renkoekoek

De kleine renkoekoek (Geococcyx velox) is een Noord-Amerikaanse koekoeksoort. Het is een van twee soorten renkoekoeken (Geococcyx).

## Kenmerken

De kleine renkoekoek lijkt qua uitzicht en gedrag op de grote renkoekoek (Geococcyx californianus) maar is kleiner en heeft een beduidend kortere snavel.

## Leefwijze

De kleine renkoekoek voedt zich met zaden, fruit, kleine reptielen en kikkers. Hij zoekt aan de randen van wegen naar grote insecten en overreden dieren.

## Verspreiding en leefgebied

Het verspreidingsgebied loopt van het zuidwesten van Mexico tot aan het westen van de Westelijke Sierra Madre; daarnaast ook in het noorden van Centraal-Amerika, en een disjunct verspreidingsgebied in het noorden van het schiereiland Yucatán.

## Status

De grootte van de populatie is in 2019 geschat op 0,5-5 miljoen volwassen vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* ↑ (en) Kleine renkoekoek op de IUCN Red List of Threatened Species.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Lesser Roadrunner op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Kleine richelkaak

De kleine richelkaak (Gnaphosa opaca) is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de bodemjachtspinnen (Gnaphosidae). De spin jaagt 's nachts en verschuilt zich overdag onder rotsen en bladeren. Het lijf van de spin is ovaalvormig, smal en puntig aan de achterzijde.
Het dier behoort tot het geslacht Gnaphosa'. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Herman.
# Kleine reuzenzakdrager

De kleine reuzenzakdrager (Canephora hirsuta) is een nachtvlinder uit de familie zakjesdragers (Psychidae). Het volwassen vrouwtje is vleugelloos, ook de pootjes zijn tot stompjes gedegenereerd. De spanwijdte van het mannetje bedraagt 20 tot 25 millimeter. De habitat bestaat uit open droog landschap. De soort komt verspreid over het vasteland van Europa voor.

## Waardplanten

De kleine reuzenzakdrager is polyfaag op struiken en loofbomen en kruidachtige planten.

## Voorkomen in Nederland en België

De kleine reuzenzakdrager is in Nederland en België een zeer zeldzame vlinder. De soort kent één generatie die vliegt van mei tot juli.
# Kleine Goote

Kleine Goote is een woonwijk in het Zuid-Hollandse Brielle. De wijk is gebouwd in verschillende fases. De laatste fase is voltooid in de jaren 80 van de 20e eeuw. De wijk is vernoemd naar het watertje Kleine Goote dat later Spui genoemd werd en de oostelijke begrenzing van de wijk vormt.
Ten noorden van Kleine Goote bevindt zich de wijk Ommeloop. Aan de westzijde liggen het industriegebied Het Woudt en de wijk Zuurland. Het winkelcentrum van Zuurland bedient ook de inwoners van de Kleine Goote. Ook gaan de meeste basisschoolleerlingen naar de school in Zuurland.
De wijk heeft ca. 1770 inwoners. De oppervlakte van de wijk bedraagt 21 hectare.
# Kerkhofsgroeve

De Kerkhofsgroeve, Groeve Kerkhoffs of Groeve Kerkhoff's is een voormalige Limburgse mergelgroeve in de Nederlandse gemeente Valkenburg aan de Geul in Zuid-Limburg. De ondergrondse groeve ligt aan de zuidwestkant van Valkenburg aan de Daalhemerweg aan de westelijke rand van de Heunsberg op de noordelijke rand van het Plateau van Margraten in de overgang naar het Geuldal. Boven de groeve-ingang ligt het Vogelbos.
Naar het zuidwesten liggen de Vogelbosgroeve en de Ackermansgroeve met de Steenkolenmijn Valkenburg en MergelRijk, naar het noordoosten liggen de Fluweelengrot en de Kasteelgroeve en naar het oosten ligt de Wilhelminagroeve en de Hoorensberggroeve.

## Geschiedenis

In de 18e tot 20e eeuw werd de groeve door blokbrekers ontgonnen voor de winning van mergel.

## Groeve

De groeve heeft een oppervlakte van ongeveer 56 vierkante meter en een ganglengte van ongeveer negen meter. Mogelijk is een deel van de ondergrondse groeve door dagbouw verdwenen.
* ↑ Topografische hoogtekaart. Gearchiveerd op 4 oktober 2022.
* 1 2 De ondergrondse kalksteengroeven in Zuid-Limburg
* ↑ Inventarisatie ingangen onderaardse kalksteengroeven NL, 2002-2004, Joep Orbons, Studiegroep Onderaardse Kalksteengroeven
* 1 2 Verleden met toekomst; Archeologische beleidskaart en groevenbeleidskaart voor Valkenburg aan de Geul, 2009
# Koesjva

Koesjva (Russisch: Кушва) is een Russische stad ten oosten van de Oeral in de Centrale Oeral aan de rivier de Koesjva (stroomgebied van Ob) op 96 kilometer ten noorden van Jekaterinenburg.

## Geschiedenis

De plaats werd gesticht in 1735 aan de westelijke voet van de Blagodatberg toen daarin ijzer werd aangetroffen, waarna er een ijzersmelterij werd gebouwd. De naam 'Koesjva' is afgeleid van een combinatie van de Komi-Permjaakse woorden 'Koesj' ("kale open plek") en 'va' ("Rivier").
In 1801 werd Koesjva het centrum van de mijnbouwregio Goroblagodatsk ("berg Blagodat"). In 1826 kreeg de plaats de stadstatus en werd hernoemd van Koesjvinski zavod ("Koesjvafabriek") naar Koesjva. In 1899 wordt de plaats bezocht door Dmitri Mendelejev die naar eigen zeggen in Koesjva bijna alle elementen aantrof van zijn periodiek systeem.
De exploitatie van de berg liep twee en een halve eeuw door tot september 2003 toen de ertslaag was uitgeput. Het mijnbouwbedrijf, dat onderdeel was van NTMK werd daarop opgeheven. In de jaren 90 werd de stad getroffen door de economische malaise die in heel Rusland was ontstaan na de val van de Sovjet-Unie. De lonen daalden sterk, de criminaliteit steeg en veel inwoners vertrokken naar steden als Jekaterinenburg en Nizjni Tagil op zoek naar een betere toekomst. Vooral de beëindiging van de mijnbouw trof de stad zwaar.
Op 23 januari 2007 raakten door een gasexplosie in een gebouw met 3 verdiepingen 3 appartementen volledig verwoest, waarbij 6 mensen gewond raakten.
Onder het bestuur van de stad valt ook de stad Verchnjaja Toera, dat sinds 1996 een aparte stad vormt.

## Economie

De lokale economie bestaat uit activiteiten rond de mijnbouw en machinebouw en houtbouw. Er staan fabrieken voor de productie van cilinders spoorwegmaterieel, houtverwerkingsmachines en Argexkorrels en een elektromechanische fabriek.

## Trivia

* Bij de plaats ligt het oudste treinspoor van de Oeral, dat bekendstaat om de scherpe bochten en grote hoogtewisselingen.
* Op de planeet Mars is een inslagkrater naar de plaats vernoemd.

## Demografie

Bevolkingsontwikkeling :
| 1897 | 1926 | 1939 | 1959 | 1970 | 1979 | 1989 | 2002 |
| 8.900 | 14.200 | 25.000(±) | 46.100 | 43.800 | 43.200 | 43.300 | 35.600 |
# Kongpo Gyada

Kongpo Gyada Dzong :
* Kongpo Gyada Dzong
* Arrondissement in de Volksrepubliek China
* Situering
* Autonome regio
* Tibet
* Coördinaten
* 30° 24′ NB, 93° 27′ OL
* Algemeen
* Oppervlakte
* 11.650 km²
* Inwoners (1999)
* 23.818
* Website
* Officiële website
* Portaal
* China
* Kongpo Gyada
* Tibetaans
* ཀོང་པོ་རྒྱ་མདའ་རྫོང་
* Wylie
* kong po rgya mda´ rdzong
* Vereenvoudigd Chinees
* 工布江达县
* Hanyu pinyin
* Gōngbùjiāngdá Xiàn
* Portaal
* Tibet
Kongpo Gyada Dzong, Chinees: Gongbo'gyamda Xian is een arrondissement in de prefectuur Nyingtri in de Tibetaanse Autonome Regio, China. Het ligt op ongeveer 275 km ten oosten van Lhasa. De naam betekent vertaald grote deltavallei.

## Geografie en klimaat

* Milha-pas naar Kongpo Gyada
* De rivier Nyang
Het heeft een oppervlakte van 12.886 km² en in 1999 telde het 23.818 inwoners. De gemiddelde hoogte is 3500 meter. De gemiddelde jaarlijkse temperatuur is 6,2 °C en jaarlijks valt er gemiddeld 646,2 mm neerslag.
Kongpo Gyada ligt in het oosten van de Tibetaanse Autonome Regio, ten zuiden van de berg Nyainqentanglha. Het ligt ten noorden van de rivier Yarlung Tsangpo en in het stroomgebied van de rivier Nyang. In het gebied bevinden zich veel meren.
In het arrondissement ligt het meer Gonggo, met een oppervlakte van 26 km² en het meer Basum Tso, een groenkleurig meer op een hoogte van rond 3700 meter. Door Kongpo Gyada loopt de nationale weg G318.

## Fauna

In het gebied komen in het wild luipaarden, edelherten, Aziatische zwarte beren, bruine beren, otters, apen en zwartnek-kraanvogels voor. Verder is er een grote variëteit aan planten.

## Infrastructuur

De weg Sichuan-Tibet of China National Highway 318 loopt door het gebied. De wegen in het gebied hebben in de jaren 2000 een totale lengte van 380 km.
# Kolpina

Kolpina (ook wel Kolpino, Russisch: Колпинa, Estisch en Seto: Kulkna) is een eiland in Rusland. Het is het grootste eiland in het Meer van Pskov, Bestuurlijk valt het onder het district Petsjory van de oblast Pskov. Daarbinnen ligt het in de gemeente Kroepp. Op het eiland liggen drie plaatsen: Kolpino (Колпино), Medli (Медли) en Sjartovo (Шартово). In 2010 hadden de drie plaatsen samen 97 inwoners.

## Geografie

Het eiland ligt op ca. 500 meter afstand van de Russische exclave Doebki in het zuiden en de Estlandse oever van het Meer van Pskov in het westen. Er is geen reguliere veerverbinding met het eiland.
Het eiland is vlak, gemiddeld 1 tot 2 meter boven het oppervlak van het meer. De bewoners leven vooral van de visvangst.

## Geschiedenis

In het dorp Kolpino staat de Russisch-orthodoxe Kerk van de Gedaanteverandering van de Verlosser (Церковь Спаса Преображения, Tserkov Spasa Preobrazjenija). Ze is gebouwd in 1557. Waarschijnlijk had de kerk zelfs een voorganger, want in 1463 werd Kolpina genoemd als ‘eiland en kerk van Kalpin’. Het eiland had de status van pogost binnen het oejezd Pskov, dat een onderdeel was van het gouvernement Pskov. In 1919 werd het gebied waar Kolpina onder viel tijdens de Estische Onafhankelijkheidsoorlog veroverd door Estische troepen. In 1920 sloten Estland en de Sovjet-Unie het Verdrag van Tartu. Het veroverde gebied werd als provincie Petserimaa bij Estland ingelijfd. Het eiland viel tussen 1920 en 1945 onder de Estische gemeente Kulje. In 1928 werd de naam veranderd van Kolpino naar Kulkna.
Op 16 januari 1945 werd Estland, dat inmiddels door de Sovjet-Unie was bezet, gedwongen het grootste deel van de provincie Petserimaa aan de Russische Socialistische Federatieve Sovjetrepubliek af te staan. Sindsdien is het eiland Russisch.
* ↑ (ru) ‘Kerk, school en meer: Hoe leven ze op Kolpina?’ (gearchiveerd).
* ↑ (ru) Elementaire gegevens van de kerk. Gearchiveerd op 13 september 2021.
* ↑ (ru) Inspectierapport over de kerk van Kolpina, 2019. Gearchiveerd op 13 september 2021.
* 1 2 (et) Kulkna in het Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 18 augustus 2023.
# Kort Begrip

Het Kort begrip der Christelijke Religie, in de wandeling aangeduid als het Kort Begrip, is een vereenvoudigde en verkorte versie van de Heidelbergse Catechismus, geschreven en uitgegeven door Hermannus Faukelius, een Middelburgse dominee, die gevraagd is om aan de Statenvertaling mee te werken maar voortijdig overleed, in 1625. Hij schreef dit catechisatieboekje in 1608, op verzoek van zijn kerkenraad. Het is door de Dordtsche Synode van 1618-1619 aanbevolen als leerboek, maar maakt geen onderdeel uit van de liturgie.
Evenals de Heidelbergse Catechismus bestaat het Kort Begrip uit een reeks vragen, die elk gevolgd worden door een stellig antwoord. Het is een klein boekje: in een heruitgave door G.H. Kersten uit 1930 telt de hoofdtekst slechts 24 bladzijden met 74 vragen. Anno 2019 is het nog altijd nieuw te koop en wordt het in bevindelijke kringen gebruikt ter voorbereiding op de openbare belijdenis van het geloof en het mogelijk aanzitten bij het Heilig Avondmaal des Heeren.
Kersten schreef in 1940 ook het boek Korte lessen over Kort Begrip : voor catechisanten, dat ondanks zijn titel ettelijke malen meer tekst bevat dan het Kort Begrip. Zijn motivatie was, dat het Kort Begrip wel de geloofswaarheden gaf maar onvoldoende begrip kweekte, wat voor leerlingen aanleiding was om de antwoorden domweg uit het hoofd te leren om de catechisatie maar te kunnen volbrengen.
Naast het Kort Begrip van Hermannus Faukelius is er ook een Kort Begrip van Marnix van Sint-Aldegonde. Het gebruik van dit Kort Begrip werd door diverse synodale bepalingen, met name in het noorden van Nederland, bepleit.

## Externe link

* Online bijbel: Kort Begrip / Overzicht
* ↑ Hermanus Faukelius, Boeken / Nederlandstalig / Kort begrip der christelijke religie. www.svvhed.org. Stichting Vrienden van Heidelberg en Dordrecht. Gearchiveerd op 19 augustus 2019. Geraadpleegd op 19 augustus 2019.
* ↑ Kok, J., Ons Kort Begrip. - Digibron.nl. De Heraut. www.digibron.nl (19 januari 1902). Gearchiveerd op 19 augustus 2019. Geraadpleegd op 19 augustus 2019.
* ↑ Kort begrip der christelijke religie. "De Banier" ([ca. 1930]).
* ↑ Online-Bijbel.nl. www.online-bijbel.nl. Gearchiveerd op 5 augustus 2020. Geraadpleegd op 19 augustus 2019.
* ↑ Verboom, W. (Willem), 1941- (1986). De catechese van de Reformatie en de Nadere Reformatie. Buijten & Schipperheijn, Amsterdam, pp. 96. ISBN 90-6064-521-9. Gearchiveerd op 26 juni 2020.
# Kookgroep

Met een kookgroep – ook wel fornuisgroep – wordt bedoeld het samenstel van een vermogenstoestel (bijvoorbeeld een elektrisch fornuis), stekkeraansluiting en speciale aardlekschakelaar of installatieautomaat in een elektrische installatie.
Woonhuizen kennen doorgaans een groepenkast met groepen die tot maximaal 16 ampère beveiligd kunnen zijn. Het vermogen van een bepaald toestel kan daarom niet meer bedragen dan ongeveer 3500 watt. Toestellen met een hoger vermogen – zoals grotere fornuizen – kunnen in sommige gevallen elektrisch opgedeeld worden in twee delen. Hiermee is het mogelijk om één toestel van maximaal 7000 watt toch in een regulier woonhuis aan te sluiten.
In het toestel moet een elektrische deling wel mogelijk zijn gemaakt. De aansluiting van het geheel wordt dikwijls gerealiseerd met het Perilex-systeem. Het in twee elektrische groepen verdeelde toestel wordt dan met één vijf-aderig aansluitsnoer op één Perilex-stekker aangesloten. Meestal is de ene groep contact L1 en N, en de andere groep L2 en L3. Uiteraard wordt ook de aardleiding PE aangesloten. De Perilex-wandcontactdoos wordt in overeenstemming met het toestel/fornuis voorzien van twee fasen, twee nullen en een aarde. In de groepenkast worden de twee groepen beveiligd met een speciale daarvoor ontwikkelde twee aan elkaar gekoppelde installatieautomaten of aardlekschakelaars. De zogenoemde “kookgroepautomaat”. De twee groepen moeten nog steeds individueel uit kunnen schakelen bij overbelasting. Er dient echter een klepje aanwezig te zijn waardoor het mogelijk is beide groepen in één handeling met de hand uit te schakelen.
Een aansluiting van een kookgroep is derhalve géén krachtstroom-aansluiting zoals op een contactdoos met 400 volt en drie fasen.
# Kostuum

Een kostuum is een vorm van kleding die bij een bepaalde groep, klasse, gelegenheid of periode uit de geschiedenis hoort. Voorbeelden zijn gewaden van geestelijken en koningen, academische toga's en theatrale kleding. Kostuums worden ook gebruikt voor allerlei feesten en verkleedpartijtjes, zoals ter gelegenheid van een gemaskerd bal, carnaval en Halloween.
Onder 'kostuum' wordt ook wel een net pak verstaan.
# Kostrzyn

Kostrzyn kan verwijzen naar verschillende Poolse plaatsen en gemeenten:
* Kostrzyn nad Odrą (Duits: Küstrin), stad in de woiwodschap Lubusz
* Kostrzyn (gemeente), in de woiwodschap Groot-Polen
** Kostrzyn (district Poznań), stad in deze gemeente
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Kostrzyn en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kosciuscola cognatus

Kosciuscola cognatus is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1957 door Rehn.
# Kosciuscola cuneatus

Kosciuscola cuneatus is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1957 door Rehn.
# Kleine Hond

Kleine Hond (Canis Minor, afkorting CMi) is een sterrenbeeld net ten noorden van de hemelequator, liggende tussen rechte klimming 7$^u$04$^m$ en 8$^u$09$^m$ en tussen declinatie 0° en +13°.

## Sterren

(in volgorde van afnemende helderheid)
* Procyon (α, alpha Canis Minoris)
* Gomeisa (β, beta Canis Minoris)

## Telescopisch waarneembare objecten
### New General Catalogue (NGC)

NGC 2350, NGC 2394, NGC 2399, NGC 2400, NGC 2402-1, NGC 2402-2, NGC 2412, NGC 2416, NGC 2433, NGC 2459, NGC 2470, NGC 2485, NGC 2491, NGC 2496, NGC 2499, NGC 2504, NGC 2508, NGC 2510, NGC 2511, NGC 2538.

### Index Catalogue (IC)

IC 473, IC 494, IC 498, IC 2189, IC 2216, IC 2231.

## Aangrenzende sterrenbeelden

(met de wijzers van de klok mee)
* Tweelingen (Gemini)
* Eenhoorn (Monoceros)
* Waterslang (Hydra)
* Kreeft (Cancer)
# Kleine Houtpoort

De Kleine Houtpoort was een Haarlemse stadspoort. De poort stond aan het begin van de Kleine Houtstraat en in het verlengde van de Kleine Houtweg. De poort werd in 1571 gebouwd en in 1873 gesloopt. Volgens de overlevering werd, gedurende de Tachtigjarige Oorlog, deze poort door de Spanjaarden gemeden vanwege zijn indrukwekkende uiterlijk.

## Fotogalerij

* Kleine Houtpoort rond 1860, vanaf de Kleine Houtweg.
* Kleine Houtpoort rond 1860, vanaf de Kleine Houtweg.
* Haerlem.nu, Kleine Houtpoort.
* Jaarboeken van het koninkrijk der Nederlanden, deel 6
Amsterdamse Poort · Schalkwijkerpoort · Eendjespoort · Kleine Houtpoort · Grote Houtpoort · Raampoort · Raakstorens · Zijlpoort · Kruispoort · Janspoort · Nieuwpoort / Kennemerpoort · Catrijnenpoort · Deymanspoort · Vrouwehek
# Korpora

Korpora - Erfgoed Publieke Veiligheid, is de opvolger van het Nationaal Veiligheidsinstituut (NVI). De stichting verwerft, beheert en ontsluit materiaal dat betrekking heeft op publieke veiligheid in Nederland, waaronder hulpverlening en crisisbeheersing. Door de Belastingdienst is Korpora aangemerkt als ANBI.
Korpora beheert de historische collecties van de Nederlandse politie, de Nederlandse brandweer, Bescherming Bevolking (BB) en het Rode Kruis. Met de collecties wordt getracht de geschiedenis van hulpdiensten in Nederland zo volledig mogelijk in beeld te brengen en relevant historisch materiaal te conserveren. Daarnaast worden documentatie en objecten uitgeleend aan musea en beschikbaar gesteld voor onderzoek of educatieve doeleinden. Korpora is een initiatief van het ministerie van Justitie en Veiligheid, de Nationale Politie, de veiligheidsregio’s (NIPV) en het Nederlandse Rode Kruis.

## Locaties

Het centraal depot van Korpora is gevestigd in Apeldoorn. Hier bevindt zich een deel van de fysieke collecties, het (beeld)archief en een studiezaal. Nevenlocaties zijn het voertuigendepot in Bussloo en de BB-commandoposten in Rijswijk en Grou. De realia van de brandweer zijn voor een groot deel uitgeleend aan Brandweermuseum Hellevoetsluis. Korpora werkt aan stapsgewijze digitale ontsluiting van de collecties.

## Geschiedenis

Het Nationaal Veiligheidsinstituut, de voorloper van Korpora, exploiteerde voorheen Veiligheidsmuseum PIT in Almere (sluiting november 2021), het Nederlands Politiemuseum (sluiting najaar 2007) en het Nationaal Brandweermuseum (in 2021 is de exploitatie overgenomen door de Stichting Brandweermuseum Hellevoetsluis; de collectie bleef eigendom van Korpora). Het Nationaal Brandweer Documentatiecentrum (NBDC) is in 2022 geïntegreerd binnen de brandweercollectie van Korpora.

## Externe link

* Website van de stichting
* https://nationaalveiligheidsinstituut.com
* https://www.archieven.nl
* https://brandweer.org/activiteiten