OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Blanke champignonparasol

De blanke champignonparasol (Leucoagaricus leucothites) is een schimmel behorend tot de familie Agaricaceae. Deze soort werd oorspronkelijk in 1835 door de Italiaanse dokter en mycoloog Carlo Vittadini beschreven als Agaricus leucothites, maar later werd hij in het geslacht Leucoagaricus geplaatst. Paddenstoelen van deze soort leven van de afbraak van dood plantaardig materiaal. Ze leven slechts enkele dagen.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken
#### Hoed

De hoed heeft een diameter van 5 tot 8 cm. Hij begint bolvormig, maar spreid zich later uit. Het hoedoppervlak is aanvankelijk glad en zuiver wit, barst dan af en toe en krijgt in het midden een vlezige, oker- of bruinachtige tint. Ook ontstaan er dan schubjes of kleine vlokjes. De hoedrand is in het begin ingerold, maar is later teruggeslagen.

#### Lamellen

De lamellen zijn in het begin wit, maar verkleuren later naar lichtroze. De lamellen staan dicht bijeen en zijn bochtig aangehecht tot vrij.

#### Steel

De steel kan 8 cm lang worden, maar is doorgaans korter. De dikte is 1 tot 2 cm. De paddenstoel heeft onderaan een knolvormige verdikking, maar geen beurs.

#### Ring

Rondom de steel is een witte, dunne en verschuifbare manchet (ring) aanwezig. Bij oude exemplaren kan deze ring in het geheel zijn verdwenen.

#### Geur en smaak

Hij heeft een zwakke champignonachtige geur. De zwam is eetbaar en heeft een milde smaak. Echter hij wordt door sommige mensen niet goed verdragen. Hij kan maag en darmklachten veroorzaken. Ook kan hij worden verwisseld met de dodelijke kleverige knolamaniet (Amanita virosa) en de groene knolamaniet (Amanita phalloides).

#### Sporenprint

De sporenprint is wit tot roze.

### Microscopische kenmerken

De elliptische sporen zijn 8 tot 9 µm lang en 5 tot 6 µm breed. Ze zijn hyaliene, dikwandig en hebben een kiempore. De kromme cilindrische tot smallobbige cheilocystidia zijn 40–60 µm lang en 10–15 (–20) µm breed. De eindcellen van de hoedhuid zijn cilindrisch, smal gelobd of spoelvormig en meten 40-130 × 10-15 µm.

## Verspreiding

De blanke champignonparasol komt bijna over de hele wereld voor. Er zijn waarnemingen bekend uit Australië, Nieuw-Zeeland, Azië (Turkije, Israël, Armenië, West-Siberië, Sri Lanka, India, Japan), Amerika (Argentinië, Chili, VS, Canada), Afrika (Marokko, Algerije) en Europa. In veel landen is hij geïntroduceerd. In Nederland is het een vrij algemene tot algemene soort. Hij staat niet op de rode lijst. Hij leeft bij voorkeur in het cultuurlandschap en wordt regelmatig gezien in parken, tuinen, kerkhoven, wegbermen en groenstroken. Ook kan hij worden aangetroffen in weilanden en boomgaarden (zoals bijvoorbeeld op afval- en composthopen).

## Foto's

* Hoed met schubjes
* Steel met manchet
* Doorgesneden exemplaar
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* Blanke champignonparasol (Leucoagaricus leucothites) op Zwammen in Zuidhorn
* Info op SoortenBank.nl
* (en) Index Fungorum
# Biologisch paspoort

Het biologisch paspoort is een document met een overzicht van de samenstelling van het bloed van de houder zonder dat deze middelen gebruikt heeft. Het biologisch paspoort is ingesteld in de wielersport na enkele gevallen van doping waarvan beweerd werd dat de afwijkende bloedwaarden aangeboren waren. Sommige renners hebben van nature al een afwijking in de aanmaak van bepaalde stoffen. Door deze afwijkingen vast te laten leggen in een paspoort kan er geen onenigheid ontstaan over de discussie of er doping is gebruikt. Ook tegen autologe bloeddoping is het paspoort nuttig.
Deze methode tegen het gebruik van doping is verplicht gesteld sinds 1 januari 2008. In de Ronde van Frankrijk 2008 is direct meerdere malen gebruikgemaakt van de biologische paspoorten van verscheidene renners.
# Biologisch Agrarische Reactor Nederland

De Biologisch Agrarische Reactor Nederland (BARN) was een onderzoeks-kernreactor die van 1963 tot 1980 in werking was. De reactor stond op het terrein van het Instituut voor Toepassing van Atoomenergie in de Landbouw (ITAL) in Wageningen aan de Keijenbergseweg. De kernreactor had een vermogen van 100 kW en werd gebruikt voor onderzoek aan mutaties van planten door middel van blootstelling aan neutronen.

## Bouw

In december 1957 werd besloten tot de bouw van een kernreactor bij het op te richten ITAL. Er werd besloten dat het Reactor Centrum Nederland voor de levering van de kerncentrale zou zorgen. De splijtstof bestond uit hoogverrijkt uranium (90% $^{235}$U), en de reactor was luchtgekoeld. Met de bouw van de reactor werd in 1960 begonnen. Het Instituut voor Toepassing van Atoomenergie in de Landbouw werd pas op 8 oktober 1964 officieel geopend, maar op 9 april 1963 werd de reactor al voor de eerste keer kritisch. Met de gamma, Röntgen en elektronenbronnen werden de effecten van deze straling op planten en insecten onderzocht.

## Ontmanteling

De reactor werd in 1980 gesloten omdat het onderzoek ook zonder kernenergie kon worden gedaan. De reactor werd tot in de jaren negentig in verschillende fases ontmanteld. Op 3 maart 1980 werd 3940,52 gram hoogverrijkt uranium (89,5% U-235) afgevoerd naar de Savannah River Site in de Verenigde Staten. Aangezien deze Amerikaanse opwerkingsfabriek een onderdeel is in de kernwapenproductie, was er veel verzet tegen dit transport. Aan de blokkade door actievoerders bij de poort van de BARN werd door de politie hardhandig een einde gemaakt.
Eerst was er nog sprake van een wachttijd van 40 jaar, maar door de overdracht van het terrein aan Staatsbosbeheer in 1992 werd in 1996 aan de afbraak begonnen. In 2001 betrokken krakers het terrein. Het Laka wordt ingeschakeld om metingen te verrichten. Er zouden verhoogde radioactieve waarden geconstateerd zijn en zelfs een vergeten radioactieve bron. In 2002 verlieten de laatste krakers op last van de rechter het terrein en vervolgens konden de laatste gebouwen worden gesloopt. Het terrein werd hierna onderdeel van een natuurgebied. Op 14 oktober 2009 is door een IAEA-inspectie vastgesteld dat de reactor is ontmanteld.
* ↑ Kernenergie in Nederland. Gearchiveerd op 7 maart 2023.
* ↑ www.laka.org. Gearchiveerd op 6 oktober 2021.
* ↑ De reactor op www.kernenergieinnederland.nl
* ↑ Onderzoek van Laka op verzoek van enkele krakers
* ↑ Op IAEA-inspectie in Wageningen
# Blauwe neon

De blauwe neon (Paracheirodon simulans) is een tropische vis die ook als aquariumvis gehouden wordt. Hij behoort tot de onderfamilie Tetragonopterinae uit de familie Characidae (karperzalmen). Hij komt oorspronkelijk uit Zuid-Amerika.
# Bleekmiddel

Bleekmiddelen zijn middelen om materiaal te bleken: zij breken namelijk de kleurstoffen af. Ze worden gebruikt om textiel of papier tijdens productie te bleken, of om haar te bleken. In wasmiddelen zit ook vaak een kleine hoeveelheid bleekmiddel.
Voorbeelden van bleekmiddelen:
* Bleekloog (met natriumhypochloriet als actieve component)
* Natriumperoxide
* Waterstofperoxide
* Ammoniumpersulfaat
* Natriumpersulfaat
# Bleekkopnon

De bleekkopnon (Lonchura pallida) is een zangvogel uit de familie van de prachtvinken (Estrildidae).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor op het Indonesische eiland Celebes en de Kleine Soenda-eilanden.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Bleekkopnon op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Bleekkopgraszanger

De bleekkopgraszanger (Cisticola cinnamomeus) is een vogel uit de familie Cisticolidae, een recent afgesplitste familie binnen de zangers van de Oude Wereld.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in zuidelijk en het zuidelijke deel van Centraal-Afrika en telt 3 ondersoorten:
* Cisticola cinnamomeus midcongo: zuidoostelijk Gabon, Congo-Brazzaville en westelijk Congo-Kinshasa.
* Cisticola cinnamomeus cinnamomeus: van centraal Angola tot zuidelijk Tanzania, zuidelijk tot noordelijk Botswana.
* Cisticola cinnamomeus egregius: zuidelijk Mozambique en oostelijk Zuid-Afrika.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Bleekkopgraszanger op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Bobkabata kabatabobbus

Bobkabata kabatabobbus is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Chondracanthidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Hogans & Benz.
# Blepisanis collaris

Blepisanis collaris is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1871 door Pascoe.
# Birwadi

Birwadi is een census town in het district Raigad van de Indiase staat Maharashtra.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 7271 mensen in Birwadi, waarvan 54% mannelijk en 46% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 75%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Blotzheim

Blotzheim is een gemeente in het Franse departement Haut-Rhin in de regio Grand Est en telt 4593 inwoners (2018). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Mulhouse.

## Geografie

De oppervlakte van Blotzheim bedraagt 14,6 km², de bevolkingsdichtheid is 250,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Blotzheim met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Geboren in Blotzheim

* Paul Gégauff (1922-1983), scenarioschrijver en acteur
# Body integrity identity disorder

Body integrity identity disorder (BIID) is het zeldzame fenomeen waarbij het mentale lichaamsbeeld van een persoon niet overeenkomt met het daadwerkelijke lichaam. Deze mensen voelen zich pas 'compleet' als een bepaald lichaamsdeel ontbreekt of is aangetast. Zo zouden sommigen graag een been geamputeerd hebben – ook wel apotemnofilie genoemd – terwijl anderen een geparalyseerde variant prefereren.
# Body farm

Een body farm is een onderzoeksinstelling waar het menselijke ontbindingsproces wordt onderzocht. De bekendste is de Anthropological Research Facility (Antropologische Onderzoeksfaciliteit), behorend tot de Universiteit van Tennessee, in Knoxville (Tennessee, Verenigde Staten).
Het instituut werd in 1981 opgericht door de antropologen William Bass en Bill Rodriguez. Jaarlijks worden er meer dan 100 lichamen gedoneerd, die geplaatst worden in een gebied van ongeveer een hectare groot. Verschillende omstandigheden worden hierbij nagebootst, zoals gedeeltelijke of volledige begraving. Resterende skeletten worden opgenomen in de collectie van de instelling, tevens voor onderzoeksdoeleinden. De collectie bedraagt 800 skeletten.
De onderzoeken naar het verloop van ontbindingsprocessen in verschillende omstandigheden zijn van groot belang voor de forensische wetenschap.
# Body of Evidence

Body of Evidence is een Amerikaanse erotische thriller uit 1993 van Uli Edel. De hoofdrollen zijn voor Willem Dafoe en Madonna.
De film komt gedeeltelijk overeen met de plot van Basic Instinct, een thriller uit 1992 van Paul Verhoeven. Waar die werd genomineerd voor verschillende prestigieuze filmprijzen, moest Body of Evidence het doen met een Razzie Award voor slechtste actrice (Madonna) en nominaties voor slechtste film, slechtste regisseur, slechtste script, slechtste acteur (Dafoe) en slechtste bijrolspeelster (Anne Archer).

## Verhaal

In de film staat de relatie tussen de beschuldigde moordenaar Rebecca Carlson en haar advocaat Frank Dulaney centraal. Carslon wordt ervan beschuldigd SM-gerelateerde seks gehad te hebben met haar rijke ex-vriend. Ze gebruikt seksuele spelletjes om Dulaney te verleiden.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Hoofdrollen ||
| Dafoe, Willem Willem Dafoe | Frank Dulaney |
| Madonna | Rebecca Carlson |
| Bijrollen ||
| Mantegna, Joe Joe Mantegna | Robert Garrett |
| Archer, Anne Anne Archer | Joanne Braslow |
| Langella, Frank Frank Langella | Jeffrey Roston |
| Moore, Julianne Julianne Moore | Sharon Dulaney |
| Rolston, Mark Mark Rolston | Detective Reese |
# Boekanier des Konings

Boekanier des Konings (The Kings Buccaneer) is het vijfde en laatste deel van de fantasy-serie De Saga van de Oorlog van de Grote Scheuring, geschreven door Raymond E. Feist. Deze serie gaat over de oorlog die ontstaat doordat een door magie gewrochte opening in de drie dimensies van de ruimte ervoor zorgt dat de werelden Midkemia en Kelewan met elkaar verbonden worden. De oorspronkelijke titel van het boek is The Kings Buccaneer, en het werd uitgegeven in 1992.

## Samenvatting van het boek

Eenmaal weggezonden naar een verre buitenpost, kasteel Schreiborg, om zich daar te harden en proefondervindelijk lering op te doen, raken de jonge prins Valentijn en zijn net zo jeugdige jonker Han in groot gevaar als piraten hun tijdelijke woonstede overvallen.
Groot is hun ontsteltenis als blijkt dat Margreet en Adelinde, respectievelijk de dochter van hertog Martin van Schreiborg en Bertram van Kars, door de overvallers zijn ontvoerd. Met behulp van admiraal Emus Trask, die op het punt staat zijn carrière te beëindigen, zetten de dappere jongens de achtervolging in.
De achtervolging brengt ze uiteindelijk naar Novindus waar ze het hele land moeten doorkruisen om bij Margreet en Adelinde te komen. Onderweg trotseren ze honger, hinderlagen en tovenarij. Onderwijl wordt het Margreet en Adelinde steeds duidelijker wat de ontvoerders van plan zijn. Een aantal van de ontvoerders begint steeds meer op hen en de bemanning te lijken.
# Bolboceratex transvaalicus

Bolboceratex transvaalicus is een keversoort uit de familie cognackevers (Bolboceratidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1974 gepubliceerd door Rudolf Petrovitz.
# Boloria alaskensis

Boloria alaskensis is een vlinder uit de onderfamilie Heliconiinae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door William Jacob Holland.
De vlinder heeft een spanwijdte van 35 tot 48 millimeter. De waardplanten van de vlinder zijn soorten uit het geslacht Polygona. De soort overwintert tweemaal als rups.
De soort komt voor in het noorden van Europa en Noord-Amerika.

## Synoniem

* Brenthis alaskensis Holland, 1900

## Ondersoorten

* Boloria alaskensis alaskensis
* Boloria alaskensis bato Churkin, 1999
* Boloria alaskensis sedykhi Crosson du Cormier, 1977
* Boloria alaskensis shelkovnikovi Korb & Yakovlev, 1997
** holotype: "male, 7.VII.1995 leg. R. Yakovlev"
** instituut: ZISP, Sint-Petersburg Rusland
** typelocatie: "Russia, Altai, Oukok, Karaboulek, 2200-2500 m"
* Taxonomische informatie over Boloria alaskensis bij Fauna Europaea.
* (en) Butterflies and Moths of North America
* ↑ Churkin, S.V., 1999: New taxa of butterflies from Transbaikalia, Russia (Lepidoptera: Satyridae, Nymphalidae). Atalanta 29(1-4): 107-124.
* ↑ Korb, S.K. & Yakovlev, R.V., 1997: Description d'un taxon nouveau de Russie: Boloria alaskensis shelkovnikovi ssp. n. (Lepidoptera: Nymphalidae). Alexanor 20(1): 45-46.
# Bolopus

Bolopus is een geslacht van insecten uit de familie van de breedvoetvliegen (Platypezidae), die tot de orde tweevleugeligen (Diptera) behoort.

## Soort

* B. furcatus (Fallen, 1826)
# Bolbochromus setosifrons

Bolbochromus setosifrons is een keversoort uit de familie cognackevers (Bolboceratidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2019 gepubliceerd door Chun-Lin Li en Chuan-Chan Wang. De soort komt voor op het eiland Leyte in de Filipijnen.
# Bolbodera

Bolbodera is een geslacht van wantsen uit de familie van de Reduviidae (Roofwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Valdés in 1910.

## Soorten

Het genus bevat de volgende soort:
* Bolbodera scabrosa Valdés, 1910
* ↑ Bolbodera Genus Informatie ITIS. ITIS.gov. Geraadpleegd op 8 december 2023.
* ↑ Bolbodera Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 8 december 2023.
* ↑ Bolbodera Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 8 december 2023.
# Borborophilus

Borborophilus is een geslacht van wantsen uit de familie van de Nepidae (Waterschorpioenen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Carl Stål in 1865.

## Soorten

Het genus is monotypisch en bevat alleen de volgende soort:
* Borborophilus afzelii (Stål, 1861)
* ↑ Borborophilus Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 9 november 2023.
* ↑ Borborophilus Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Geraadpleegd op 9 november 2023.
* ↑ Borborophilus Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 9 november 2023.
# Borborothis opaca

Borborothis opaca is een rechtvleugelig insect uit de familie Anostostomatidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1888 door Brunner von Wattenwyl.
# Borboropsis

Borboropsis is een geslacht van insecten uit de familie van de afvalvliegen (Heleomyzidae), die tot de orde tweevleugeligen (Diptera) behoort.

## Soorten

* B. fulviceps (Strobl, 1898)
* B. puberula (Zetterstedt, 1838)
* B. steyskali Mathis, 1973
# Bolivar (metrostation Parijs)

Bolivar is een station van de metro in Parijs langs metrolijn 7bis, in het 19de arrondissement.
Louis Blanc · Jaurès · Bolivar · Buttes Chaumont · Botzaris · Danube · Place des Fêtes · Pré Saint-Gervais
# Bolivar (Ohio)

Bolivar is een plaats (village) in de Amerikaanse staat Ohio, en valt bestuurlijk gezien onder Tuscarawas County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 894. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op eveneens 894.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 1,3 km², geheel bestaande uit land. Bolivar ligt op ongeveer 283 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 12 km rond Bolivar.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Bolivar op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Bonatea undilinea

Bonatea undilinea is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door Dognin.
# Bonaventura Berlinghieri

Bonaventura Berlinghieri is een Italiaans kunstschilder die actief was in Lucca van 1228 tot ca. 1274.

## Biografie

Hij werd voor het eerst vernoemd in een document uit 1228, waarin de inwoners van Lucca per contrada (wijk) de pas gesloten vrede met Pisa bekrachtigden. In de lijst van de contrada Lischia was Bonaventura Berlinghieri opgenomen samen met zijn vader Berlinghiero Berlinghieri en zijn broer Barone. De jongste van de drie broers Marco Berlinghieri werd niet vernoemd. Over het algemeen wordt aangenomen dat Bonaventura de middelste van de drie broers was.
Daarnaast zijn er nog vijf andere documenten in de archieven gevonden, die melding maken van Bonaventura. Een eerste document van 26 november 1244 is een opdracht voor het versieren van de kamer van de aartsdeken van Lucca met vogels en andere motieven, waarvoor hij een som van zes pond ontving.
Uit 1250 zijn er twee documenten (18 en 19 maart) waaruit blijkt dat Bonaventura zijn broer Marco vertegenwoordigde in een overeenkomst met Alamanno, rector van het hospitaal van San Martino, en een voorschot van acht pond ontving voor de verluchting van een bibliam ecclesiasticam. In het document van 19 maart leende Bonaventura hetzelfde bedrag aan zijn broer met als opschortende voorwaarde voor de terugbetaling, dat de verluchting van de Bijbel binnen twee en halve maand moest afgewerkt zijn.
Het vierde document van 26 september 1266 is een getuigenis in een dispuut over een huis dat aan zijn schoonzoon Lupardo had toebehoord. Hierin vermeldde hij onder meer dat Lupardo bij hem een opleiding tot schilder kreeg. Men kan afleiden dat dit tussen 1245 en 1248 was. Verder zegde hij van zichzelf dat hij meer dan 50 jaar oud was en dat zijn fortuin meer dan honderd pond bedroeg.
Het laatste document waarin hij vernoemd werd als getuige is gedateerd op 18 september 1274, waaruit men kan afleiden dat hij na die datum moet gestorven zijn.

## Werken

Bonaventura heeft een werk gesigneerd en gedateerd, een retabel met de H. Franciscus en scènes uit zijn leven in de kerk van San Francesco in Pescia. Op basis hiervan werden een aantal werken aan hem toegeschreven. Volgens Edward B. Garrison (in 1951) was de Franciscus ven Pescia het enige werk van de kunstenaar dat bewaard is gebleven. Een van de andere werken die aan zijn 'school' worden toegeschreven is een dubbel paneel met een Madonna met kind en heiligen en een kruisiging, gedateerd op ca.1260-1270 en nu bewaard in Florence in de Galleria degli Uffizi. Ook het geschilderde kruisbeeld van Treglio, met een Christus triumphans wordt aan hem toegechreven
* ↑ Edward B. Garrison, Toward a New History of Early Lucchese Painting, The Art Bulletin, Vol. 33, No. 1 (Mar., 1951), pp. 10-31, pp. 10-12.
* ↑ Art in Tuscany.
* 1 2 Edward B. Garrison, 1951, p.16.
* 1 2 3 Edward B. Garrison, 1951, p.17.
* Gemeinsame Normdatei: 141546980
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 4722 8281
* Library of Congress Control Number: nr91030834
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 7396
* Union List of Artist Names: 500022890
* Virtual International Authority File: 63865035
* WorldCat (via VIAF): 63865035
# Bordatius capensis

Bordatius capensis is een keversoort uit de familie bladsprietkevers (Scarabaeidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Pittino & Mariani.
# Bonita mexicana

Bonita mexicana is een krabbensoort uit de familie van de Pinnotheridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door E. Campos.
# Bonita Springs

Bonita Springs is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Florida, en valt bestuurlijk gezien onder Lee County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 32.797. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 40.877, een stijging van 8080 (24,6%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 106,2 km², waarvan 91,4 km² land en 14,8 km² water. Bonita Springs ligt op ongeveer 1 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Bonita Springs.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Bonita-Springs op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset