OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# William de Wiveleslie Abney

Sir William de Wiveleslie Abney (Derby, 24 juli 1843 - Folkestone, 3 december 1920) was een Engels astronoom, scheikundige en fotograaf.
Abney was een pionier op het gebied van verschillende technische aspecten van fotografie. Hij gaf de eerste praktische aanwijzingen voor het vervaardigen van lichtgevoelige emulsies, introduceerde de alkalische hydrochinon ontwikkelaar en deed onderzoeken op het gebied van de polarisatie en de fotografische spectraalanalyse.
In 1882 ontving hij de Rumford Medal.
* Bibsys: 2052997
* Biblioteca Nacional de España: XX1507748
* Bibliothèque nationale de France: cb162959137 (data)
* CiNii: DA09261149
* Stuttgart Database of Scientific Illustrators 1450–1950: 6133
* Gemeinsame Normdatei: 116003693
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0913 066X
* Library of Congress Control Number: nr88000049
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jo2002100529
* Nationale bibliotheek van Australië: 35508876
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007287688105171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 153656735
* PIC: 307749
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A002904320
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 388667
* SNAC: w6rn3j0z
* Système universitaire de documentation: 082395586
* Trove: 528463
* Union List of Artist Names: 500036913
* Virtual International Authority File: 69670707
* WorldCat (via VIAF): 69670707
# World Series of Golf

De World Series of Golf was een golftoernooi voor mannelijke golfprofessionals van 1962 tot 1998. Daarna werd het toernooi in gewijzigde vorm voortgezet als het WGC - Bridgestone Invitational, een van de toernooien van de World Golf Championships.
In 1962 werd door vier spelers een invitatie-toernooi georganiseerd, dat in 1976 was uitgegroeid tot een van de evenementen van de Amerikaanse PGA Tour met een zeer goed gevulde prijzenpot. De eerste edities werden gespeeld op de Firestone Country Club.
Het toernooi was een tijd lang zo belangrijk dat de winnaar voor tien jaar lid was van de PGA Tour, eenzelfde beloning als toen was weggelegd voor de winnaar van een Major. Deelnemers waren de winnaars van de grote toernooien van de afgelopen twaalf maanden.
| Jaar | Winnaar |
| World Series of Golf ||
| 1962 | Jack Nicklaus |
| 1963 | Jack Nicklaus |
| 1964 | Tony Lema |
| 1965 | Gary Player |
| 1966 | Gene Littler |
| 1967 | Jack Nicklaus |
| 1968 | Gary Player |
| 1969 | Orville Moody |
| 1970 | Jack Nicklaus |
| 1971 | Charles Coody |
| 1972 | Gary Player |
| 1973 | Tom Weiskopf |
| 1974 | Lee Trevino |
| 1975 | Tom Watson |
| 1976 | Jack Nicklaus |
| 1977 | Lanny Wadkins |
| 1978 | Gil Morgan |
| 1979 | Lon Hinkle |
| 1980 | Tom Watson |
| 1981 | Bill Rogers |
| 1982 | Craig Stadler |
| 1983 | Nick Price |
| NEC World Series of Golf ||
| 1984 | Denis Watson |
| 1985 | Roger Maltbie |
| 1986 | Dan Pohl |
| 1987 | Curtis Strange |
| 1988 | Mike Reid |
| 1989 | David Frost |
| 1990 | José María Olazabal |
| 1991 | Tom Purtzer |
| 1992 | Craig Stadler |
| 1993 | Fulton Allem |
| 1994 | José María Olazabal |
| 1995 | Greg Norman |
| 1996 | Phil Mickelson |
| 1997 | Greg Norman |
| 1998 | David Duval |
# Wit licht (natuurkunde)

Wit licht is licht waarin geen kleur is te zien. Het ziet eruit als wit, maar bestaat in feite uit een combinatie van alle zichtbare kleuren.
Het licht wat wij kunnen zien, bestaat uit een spectrum van kleuren.
In dit spectrum benoemen we enkele van de kleuren:
* Onzichtbaar voor het menselijk oog:
** Infrarood,
** Ultraviolet (Typen A, B en C).
* Zichtbare kleuren:
** Rood (Primair-1),
** Oranje,
** Geel,
** Groen (Primair-2),
** Blauw (Primair-3),
** Indigo,
** Violet
Infrarood licht is onzichtbaar voor onze ogen. Infrarood licht wordt toegepast in afstandsbedieningen. Hiervoor wordt nabij-infrarood gebruikt (Nir). Een hoge dosis infrarood licht is voelbaar als warmte, bijvoorbeeld de warmte van gloeispiralen.
Ultraviolet licht komt voor in de typen A, B en C. Ultraviolet licht is onzichtbaar en zelfs schadelijk voor onze ogen en huid.
* Type A uv-licht wordt gebruikt voor echtheids-controle van papieren.
* Type B uv-licht wordt in gecontroleerde dosis gebruikt om bruin te worden.
* Type C uv-licht wordt in hoge dosis gebruikt om apparatuur te steriliseren.
Als je alle zichtbare kleuren licht met dezelfde sterkte op een wit vlak laat schijnen, of het rechtstreeks aanschouwt, zal je het als wit beschouwen.
Het is ook mogelijk om met de drie als 'primair' aangeduide kleuren wit licht te verkrijgen. Dit wordt op dezelfde manier gedaan, namelijk door de drie kleuren op gelijke lichtsterkte te laten schijnen.
Iedere variatie in sterkte in een of meer van de kleuren maakt een andere kleur. Dit is precies wat een kleurenbeeldscherm (lcd, plasmascherm of CRT) doet.

## Gekleurde vlakken

Een wit vlak is een vlak dat alle opvallende lichtkleuren nagenoeg zonder verlies terugkaatst. Een wit vlak is echter niet hetzelfde als een spiegel, omdat een lichtbundel die uit een bepaalde richting komt in verschillende richtingen wordt gereflecteerd.
Een zwart vlak is een vlak dat alle opvallende lichtkleuren nagenoeg volledig absorbeert. (In zich opneemt, dus niets terugkaatst.)
Een groen vlak is dus een vlak dat in wit licht alle lichtkleuren behalve groen absorbeert. (Groen wordt dus teruggekaatst.)
Kleuren van oppervlakten worden gedefinieerd als "Hoe het menselijk oog het vlak ziet als het wordt beschenen door zuiver wit licht". Als je een bepaald vlak door een andere kleur beschijnt, kan het vlak dus een heel andere kleur verkrijgen. In het monochromatisch geel licht van lagedruk-natriumlampen is een zuiver blauw vlak dus zwart!
# Wit parelhout

Wit parelhout (Aspidosperma excelsum syn. A. marcgravianum) is een grote boomsoort die voornamelijk groeit in het Amazoneregenwoud. De boom kan zeker 30 meter hoog worden en heeft grote plankwortels. De boom wordt vaak in de volksgeneeskunst toegepast en is een belangrijke bron van tropisch hardhout. De dunne bast is geelbruin en bevat enig melksap. De bladeren hebben een 1 cm lange steel. Ze staan afzonderlijk en hebben een elliptische vorm met een lengte van 10 cm. De top is spits en de basis stomp. De bloeiwijze is vrij kort en bevat bolletjes met groenachtige bloempjes die slechts enkele millimeters groot zijn. Ze verspreiden een zoetige geur. De vruchten zijn rond en plat met een diameter van 5 tot 7 cm. Ze zijn bezet met wratachtige uitstulpingen en kunnen zich met twee kleppen openen. In iedere vrucht zit een stapeltje zeer platte zaden die voorzien zijn van een brede vleugel.
Het verspreidingsgebied ligt in tropisch Zuid- en Centraal-Amerika: Ecuador, Peru, Brazilië, de Guiana's, Colombia tot in Costa Rica

## De bast

Van de bast wordt thee getrokken of tinctuur vervaardigd. Het wordt vooral tegen malaria gebruikt, maar er worden ook bloeddrukverlagende eigenschappen aan toegeschreven.
Relyveld isoleerde de alkaloïden apsidexcelcine en aspidexcine C$_{42}$H$_{56}$N$_4$O$_4$ uit de plant. Benoin et al. vonden yohimbine, O-acetylyohimbine en een nieuw alkaloïde excelsinine.

## Het hout

Houtbewerking is niet zonder problemen. Het verse hout is giftig en kan irritaties veroorzaken. Het zaagsel kan de huid aantasten en spierzwakte, krampen, zweten en duizeligheid veroorzaken. Het grondig gedroogde hout is niet langer schadelijk, hoewel organische oplosmiddelen de schadelijke stoffen weer vrij kunnen maken.
Het hout is duurzaam, compact, sterk en elastisch. Het wordt in de bouw gebruikt en voor molenrollers. De grote plankwortels worden vaak als peddels voor kano's gebruikt. Ze zijn licht sterk en erg duurzaam.
* ↑ Plant list
* ↑ Structural and spatial characterization of swamp forests in northeastern Suriname based on field assessment; Eva DeCock; proefschrift U. Gent; 2016
* ↑ (Verwijzend naar het synoniem A. marcgravianum: Index of vernacular plant names of Suriname; Charlotte I.E.A. van ’t Klooster, Jan C. Lindeman, Marion J. Jansen-Jacobs
* ↑ Plant list
* 1 2 3 4 The Ferns
* ↑ Nuttige planten en sierplanten in Suriname; F.W. Ostendorf; 1962
* ↑ Rain tree
* ↑ Dictionary of Alkaloids with CD-ROM;John Buckingham, Keith H. Baggaley, Andrew D. Roberts, Laszlo F. Szabo; CRC Press, 2010; ISBN 1420077708, ISBN 9781420077704
* ↑ Alkaloids of Aspidosperma excelsum Benth; Canadian Journal of Chemistry 45(7):725-730; P.R. Benoin, R.H. Burnell, Jose D. Medina
# Wit naaldkwastje

Het wit naaldkwastje of voorjaarsnaaldkwastje (Ocnerostoma friesei) is een vlinder uit de familie van de stippelmotten (Yponomeutidae). De spanwijdte van de vlinder bedraagt 8 tot 10 millimeter. De soort lijkt sprekend op het grijs naaldkwastje en wordt daarmee vaak verward. In het algemeen is microscopisch onderzoek aan de genitaliën nodig om te komen tot een zekere determinatie. Er is sprake van seksueel dimorfisme, de vrouwtjes hebben witte en de mannetjes vaalgrijze vleugels. Het vlindertje komt verspreid over Europa en Japan voor. De soort overwintert als rups.

## Waardplanten

De waardplant van het wit naaldkwastje is de grove den, de rups mineert de punt van de naalden.

## Voorkomen in Nederland en België

Het wit naaldkwastje is in Nederland een niet algemene soort, die verspreid over het hele gebied kan worden gezien. In België is de soort recentelijk waargenomen in Brabant. De soort heeft jaarlijks twee generaties, die vliegen in april en mei en van eind augustus tot in oktober.

## Externe link

* Kaarten met waarnemingen:
   * België
   * Nederland
   * wereldwijd
* Ocnerostoma friesei op bladmineerders.nl
* Muus, T.S.T. Wit naaldkwastje ("Voorjaarsnaaldkwastje") op Microlepidoptera.nl
* (en) Ocnerostoma friesei op UK Moths
* Kuchlein, J.H. (1993) De kleine vlinders, Wageningen: Pudoc.
# Xenaleyrodes timonii

Xenaleyrodes timonii is een halfvleugelig insect uit de familie witte vliegen (Aleyrodidae), onderfamilie Aleyrodinae.
De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Martin in 1985.
# Xanterriaria mediocris

Xanterriaria mediocris is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Sjöstedt.
# Xanthaat

Een xanthaat of, minder courant, xanthogenaat is een organische functionele groep die is afgeleid van een xanthaanzuur. Ze dragen de algemene formule ROC(=S)SR'. De xanthaten kunnen worden ingedeeld in 2 groepen:
* De zoutachtige xanthaten
* De esterachtige xanthaten
De benaming is afgeleid van het Griekse ξανθός (ksantos), wat geel of goud betekent. Dit verwijst naar de typische kleur die deze esters en zouten hebben.

## Synthese

Zoutachtige xanthaten kunnen bereid worden uit de reactie van een alcohol met natrium- of kaliumhydroxide en koolstofdisulfide. Hierbij wordt eerst een alkoxide gevormd, dat daarna met koolstofdisulfide reageert tot het overeenkomstig xanthaat:
    $\mathrm {R{-}O^{-}K^{+}\ +\ CS_{2}\longrightarrow \ R{-}O{-}CSS^{-}K^{+}}$
De esterachtige xanthaten kunnen vervolgens bereid worden uit alkylering van de zoutachtige xanthaten:
    $\mathrm {R{-}O{-}CSS^{-}K^{+}\ +\ CH_{3}I\ \longrightarrow \ R{-}O{-}CS{-}S{-}CH_{3}\ +\ KI}$

## Reacties

Door pyrolyse van gealkyleerde xanthaten ontstaan eindstandige alkenen. Dit vormt het laatste onderdeel van de Chugaev-reactie, die in feite het gealkyleerde xanthaat als stabiel intermediair beschouwt.
    $\mathrm {R{-}CH_{2}{-}CH_{2}{-}O{-}CS{-}SR'\ \longrightarrow \ R{-}CH{=}CH_{2}\ +\ COS\ +\ HS{-}R'}$

## Belangrijke xanthaten

De belangrijkste xanthaten zijn onder meer:
* Natriumethylxanthaat
* Natriumisopropylxanthaat
* Natriumisobutylxanthaat
* Kaliumamylxanthaat
# Winteruil

Winteruil kan verwijzen naar:
* donkere winteruil
* gevlekte winteruil
* harige winteruil
* roodkopwinteruil
* zwartvlekwinteruil
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Winteruil en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Xiphophorus alvarezi

Xiphophorus alvarezi is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de levendbarende tandkarpers (Poeciliidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1960 door Rosen.
* ↑ (en) Xiphophorus alvarezi op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Xiphophorus alvarezi. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Xiphophorus gordoni

Xiphophorus gordoni is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de levendbarende tandkarpers (Poeciliidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Miller & Minckley.
* ↑ (en) Xiphophorus gordoni op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Xiphophorus gordoni. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Xylocis tortilicornis

Xylocis tortilicornis is een keversoort uit de familie boorkevers (Bostrichidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Lesne.
De soort komt voor op Sri Lanka.
* ↑ (en) Hallan, Joel, Synopsis of the described Coleoptera of the World. Biology Catalog. Texas A&M (6 juni 2010). Gearchiveerd op 20 oktober 2013.
* ↑ P. Lesne. "Revision des Coléoptères de la famille des Bostrychides, 4e mémoire." Annales de la Société entomologique de France, vol. 69 (1900), blz. 520.
# Xixuthrus nycticorax

Xixuthrus nycticorax is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Thomson.
# Woodford (South Carolina)

Woodford is een plaats (town) in de Amerikaanse staat South Carolina, en valt bestuurlijk gezien onder Orangeburg County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 196. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 189, een daling van 7 (-3,6%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 2,0 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond Woodford.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Woodford op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Xoria orthogramma

Xoria orthogramma is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Bethune-Baker.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Xylophanes nabuchodonosor

Xylophanes nabuchodonosor is een vlinder uit de familie van de pijlstaarten (Sphingidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1904 gepubliceerd door Charles Oberthür.
# Xystretrum solidum

Xystretrum solidum is een soort in de taxonomische indeling van de platwormen (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig en kan zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtscellen produceren. De soort leeft in zeer vochtige omstandigheden.
De platworm behoort tot het geslacht Xystretrum en behoort tot de familie Gorgoderidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Linton.
# Otterswang (Pfullendorf)

Otterswang is een plaats in de Duitse gemeente Pfullendorf, deelstaat Baden-Württemberg, en telt 252 inwoners.
# Ornithoptera euphorion

Ornithoptera euphorion is een vlinder uit de familie pages (Papilionidae). Dit taxon wordt wel beschouwd als een ondersoort van Ornithoptera priamus.

## Kenmerken

De spanwijdte bedraagt bij de vrouwtjes, die groter zijn dan de mannetjes, tot 20 centimeter. De onderzijde van mannelijke vlinders is geel met zwart terwijl die bij de vrouwtjes zwart met witte accenten is. De bovenzijde van de voorvleugels is zwart met een groene rand en de achtervleugels zijn groen met zwarte en enkele gele vlekken.
De vlinder komt voor in Queensland, Australië waar de rupsen zich met name voeden met waardplanten uit de families Arisstolochiaceae.
# Otto II van Meranië

Otto II van Meranië ook bekend als Otto III van Bourgondië (circa 1218 - Weismain, 19 juni 1248) was van 1231 tot 1248 onder de naam Otto III graaf van Bourgondië en van 1234 tot 1248 onder de naam Otto II hertog van Meranië. Hij behoorde tot het huis Andechs.

## Levensloop

Hij was de enige zoon van hertog Otto I van Meranië - onder de naam Otto II eveneens graaf van Bourgondië - en gravin Beatrix II van Bourgondië. Na de dood van zijn moeder in 1231 werd hij graaf van Bourgondië en na de dood van zijn vader werd hij in 1234 graaf van Andechs en hertog van Meranië. Hetzelfde jaar huwde Otto met Elisabeth, dochter van graaf Albert IV van Tirol. Het huwelijk bleef echter kinderloos.
Omdat hij nog minderjarig was, kwam Otto II tot in 1236 onder het regentschap van zijn oom, bisschop Ekbert van Bamberg. Toen hij volwassen werd, liet Otto het bestuur van het vrijgraafschap Bourgondië over aan koning Theobald I van Navarra. Dit deed hij omdat hij zich voltijds wou bezighouden met het conflict met het huis Wittelsbach over zijn Beierse bezittingen. Door dit conflict verloor hij de voogdij over de abdij van Tegernsee en de abdij van Andechs. Hij slaagde er wel in om de stad Innsbruck in handen te houden en gaf de stad in 1239 stadsrechten, waarna hij Innsbruck onder het bestuur van zijn schoonvader Albert IV van Tirol zette. Ook schonk Otto in 1242 Franche-Comté in leen aan hertog Hugo IV van Bourgondië.
In zijn laatste jaren concentreerde Otto II zich vooral op zijn familielanderijen in Franken. In het conflict tussen paus Innocentius IV en keizer Frederik II van het Heilige Roomse Rijk koos hij samen met de bisschop van Bamberg de zijde van de paus. Hierdoor werd Otto in de rijksban gegooid en verloor hij zijn bezittingen. Zoals zijn voorgangers in Andechs gaf hij ook geldsteun aan de cisterciënzersabdij Langheim in Lichtenfels, waar hij na zijn dood in 1248 begraven werd. In 1231 gaf hij de stad Lichtenfels stadsrechten.
Omdat hij geen erfgenamen had, volgden zijn zus Adelheid en haar echtgenote, graaf Hugo III van Chalon, hem op als graven van Bourgondië, terwijl zijn titel hertog van Meranië uitstierf.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Otto III, Count of Burgundy op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Otto II van Lüneburg

Otto II van Brunswijk-Lüneburg bijgenaamd de Strenge (circa 1266 - 10 april 1330) was van 1277 tot aan zijn dood hertog van Brunswijk-Lüneburg. Hij behoorde tot het huis Welfen.

## Levensloop

Otto was de zoon van hertog Johan I van Brunswijk-Lüneburg en diens echtgenote, hertogin Liutgard van Holstein.
In 1277 overleed zijn vader, waarna Otto II het hertogdom Brunswijk-Lüneburg erfde. Omdat hij toen nog minderjarig was, werd hij onder het regentschap geplaatst van zijn oom, hertog Albrecht I van Brunswijk-Wolfenbüttel. Nadat zijn oom in 1279 stierf, werd bisschop Koenraad I van Verden de nieuwe regent.
In 1282 werd Otto volwassen verklaard en begon hij zelfstandig te regeren. Zijn regering werd gekenmerkt met grens- en eigenaarsconflicten met zijn buurlanden en vele vetes met de landadel. Ook verstrengde Otto II de rechten van de ridders en beveiligde hij de openbare orde in zijn hertogdom. Bovendien gaf hij de steden Harburg, Dahlenburg en Celle stadsrechten en kocht hij in 1302 het graafschap Wölpe voor 6.500 zilvermarken.
Bij de Rooms-Duitse koningsverkiezing van 1313 ondersteunde Otto met succes de kandidatuur van zijn schoonbroer, hertog Lodewijk IV van Beieren, en in 1315 kreeg hij als dank hiervoor enkele keizerlijke domeinen in leen toegewezen. Op 28 november 1315 voerde Otto II een opvolgingswet in waarbij hij bepaalde dat zijn zonen Otto III en Willem zijn hertogdom gezamenlijk zouden erven.
In 1330 stierf Otto II. Hij werd bijgezet in het Sint-Michaëlklooster van Lüneburg, dat hij zelf had opgericht.

## Huwelijk en nakomelingen

In 1288 huwde Otto II met Mathilde van Beieren (overleden in 1319), dochter van hertog Lodewijk II van Beieren. Ze kregen volgende kinderen:
* Johan (overleden in 1324), apostolisch administrator van het aartsbisdom Bremen
* Otto III (1296-1352), hertog van Brunswijk-Lüneburg
* Lodewijk (overleden in 1346), bisschop van Minden
* Willem (1300-1369), hertog van Brunswijk-Lüneburg
* Mathilde (overleden in 1316), huwde rond 1308 met vorst Nicolaas II van Werle
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Otto II, Duke of Brunswick-Lüneburg op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Ourentã

Ourentã is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Cantanhede en telt 1 310 inwoners (2001).
# Oxyelophila callista

Oxyelophila callista is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Acentropinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1922 door William Trowbridge Merrifield Forbes.
De soort komt voor in de Verenigde Staten (Texas).
# Oxyelophila ticonalis

Oxyelophila ticonalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Acentropinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1914 door Harrison Gray Dyar Jr..
De soort komt voor in Panama.
# Oxyelophila harpalis

Oxyelophila harpalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Acentropinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1901 door Pieter Snellen.
De soort komt voor in Panama.
# Oxyelophila lanceolalis

Oxyelophila lanceolalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Acentropinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1897 door George Francis Hampson.
De soort komt voor in Brazilië.
# Ovalen van Cassini

Een ovaal van Cassini is een meetkundige figuur die bestaat uit de punten waarvan de afstanden tot twee vaste brandpunten $F$ en $F'$ een constant product hebben. Dit is anders dan bij de ellips waar de afstanden een constante som hebben. De ovalen zijn genoemd naar de Italiaanse astronoom Giovanni Domenico Cassini (8 juni 1625 – 14 september 1712).

## Vergelijking

Als de twee brandpunten gegeven zijn door $F=(-a,0)$ en $F'=(a,0)$, kan de vergelijking van een ovaal van Cassini als volgt geschreven worden:
    $(y^{2}+(x-a)^{2})(y^{2}+(x+a)^{2})=c^{4}$

## Vormen

De ovalen van Cassini nemen verschillende vormen aan. Als $0<c<a$ bestaat de ovaal uit twee aparte ovalen rond de brandpunten. Als $c=a$ is de ovaal gelijk aan een lemniscaat van Bernoulli. Als $a<c<{\sqrt {2}}a$ heeft de ovaal een "deuk". Als $c>{\sqrt {2}}a$ is deze "deuk" er niet meer, en lijkt de ovaal op een ellips, en als $c$ steeds groter wordt, gaat hij steeds meer op een cirkel lijken.
# Ovalia

Ovalia is een geslacht van hooiwagens uit de familie Zalmoxioidae. De wetenschappelijke naam Ovalia is voor het eerst geldig gepubliceerd door González-Sponga in 1999.

## Soorten

Ovalia is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Ovalia spinosa
* ↑ Hallan J. (2005) Zalmoxioidae in SYNOPSIS OF THE DESCRIBED OPILIONES OF THE WORLD
# Oxypora lacera

Oxypora lacera is een rifkoralensoort uit de familie van de Lobophylliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Verrill.