OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Eilandbiogeografie

De eilandbiogeografie is de studie naar het verband tussen de biodiversiteit van een eiland en de combinatie van de oppervlakte van dat eiland en de afstand van dat eiland tot het vasteland.
De eilandtheorie werd in 1967 in het boek The Theory of Island Biogeography van Robert H. MacArthur en Edward O. Wilson voor het eerst gepubliceerd.

## Theorie

De biodiversiteit op een eiland wordt volgens de eilandtheorie bepaald door de volgende formule:
    $S=I+s-E$
Hierin is:
    S = Aantal soorten op het eiland
    I = Immigratie
    s = Soortvorming (evolutie)
    E = Uitsterven of extinctie
Het aantal soorten op een eiland wordt positief beïnvloed door immigratie van soorten van andere eilanden en door lokale soortsvorming. Deze evolutie factor wordt meestal weggelaten omdat soortsvorming over zeer lange tijdschalen speelt (N.B. punctuated equilibrium theorie).
Bij immigratie gaat men ervan uit dat de soorten die voorkomen op de eilanden afstammelingen zijn van immigranten van een nabij vasteland. Het aantal soorten op het vasteland is een bepalende factor voor de mate van immigratie. Naarmate meer tijd verstrijkt zullen er meer soorten zich op het eiland hebben gevestigd. De immigratiesnelheid zal hierdoor afnemen. Immers er zijn slechts een aantal soorten op het vasteland en naarmate er meer soorten zich op het eiland hebben gevestigd zal het minder vaak voorkomen dat zich een nieuwe soort vestigt.
Daarnaast neemt met een toename in het aantal soorten op het eiland het aantal vrije niches af waardoor de kans dat een nieuwe soort zich kan vestigen afneemt (wederzijdse uitsluiting of met een anglicisme: competitieve exclusie.
Uitsterven of extinctie van soorten vormt de negatieve factor. Dit kan zijn door concurrentie, maar ook door toevalsprocessen. Met deze toevalsprocessen wordt meestal gedoeld op zeldzame gebeurtenissen, zoals aardbevingen en vulkaanuitbarstingen.
Na verloop van tijd ontstaat een evenwicht tussen immigratie en extinctie en zal het aantal soorten op een eiland stabiel blijven, onder de voorwaarde dat de omstandigheden gelijk blijven (Zie figuur A).
Een groter eiland, zo redeneerden MacArthur en Wilson, wordt gekenmerkt een hogere immigratiesnelheid en een lagere extinctiesnelheid (Zie Figuur B). De immigratie is sneller, omdat de kans groter is dat het eiland door een nieuwe soort ontdekt wordt. Een nog belangrijker factor is dat er meer nicheruimte beschikbaar is op grotere eilanden. Per saldo zullen grotere eilanden een grotere biodiversiteit kennen dan kleine eilanden.
Eenzelfde relatie geldt voor de afstand tussen het eiland en het vasteland (Figuur C). Hoe verder het eiland is verwijderd van het vasteland hoe kleiner de kans wordt dat nieuwe soorten in staat zijn om te immigreren naar het eiland. De lagere immigratiesnelheid zorgt voor een lagere biodiversiteit.
# Molophilus (Molophilus) monostylus

Molophilus (Molophilus) monostylus is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Ernakh

Ernakh of Ernac was de derde zoon van Attila.
Na de dood van Attila in 453, verbrokkelde zijn rijk en de overblijfselen werden geregeerd door drie van zijn zonen. Men denkt dat Ernakh Dengizich, koning der Akatziroi, opvolgde en heerste van 469 tot 503 over de Hunnen, die rondzwierven in een aanzienlijk deel van het voormalige rijk en die de landen van het moderne Oekraïne bevolkten. Ernakh wist zich ook te doen gelden als heerser van de Boelgaarse Onogoeren, die de Akatzierse Hunnen tegenkwamen in 463 tijdens de voorafgaande heerschappij van zijn broer Dengizich.
Volgens het Namenboek van de Bulgaarse khans was een heerser genaamd Irnik 150 jaar lang leider van de Boelgaren en zijn heerschappij begon ongeveer in 453. Sommige historici denken dat Ernakh en Irnik dezelfde persoon zijn.
Volgens Procopius en de Utiguurse khan Sandilch had Ernakh twee zonen:
    "één genaamd Utigur en de andere genaamd Kutrigur. Nadat hun vader stierf, deelden ze de macht en gaven ze hun namen aan de onderworpen volkeren, zodat zelfs vandaag de dag sommigen van hen Utiguren heten en de anderen - Kutriguren."
In 486 en 488 leidde Ernakh de Boelgaren als bondgenoten van Byzantium (en later als bondgenoten van de Gepiden) tegen de Goten van Theodorik, maar werd verslagen. Hij werd opgevolgd door Grod, de zoon van Tatra, die zich na een bezoek aan Constantinopel bekeerde tot het christendom en vervolgens de heidense cultussen van zijn volk bestreed, waarop hij in 528 door nobelen uit zijn volk werd vermoord. Zijn zoon Mugel volgde hem daarna op, om na 2 jaar te worden opgevolgd door zijn broer Khinialon (Chinialus).
# Xeranthica tephroclysta

Xeranthica tephroclysta is een vlinder uit de familie van de echte motten (Tineidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1930 gepubliceerd door Edward Meyrick.

## Synoniemen

* Tinea trichophagoides Zerny, 1935
Deze naam werd in 1935 gepubliceerd door de Oostenrijks entomoloog Hans Zerny voor een vlinder, in 1933 verzameld in het Atlasgebergte in Marokko, en door hem geplaatst in het geslacht Tinea. Het holotype is een vrouwtje, het mannetje was lange tijd onbekend, en op basis hiervan was niets met zekerheid te zeggen over de systematische positie, noch of de mannetjes al eerder als een andere soort beschreven waren. In 2007 publiceerde Reinhard Gaedike een artikel over palaearctische microlepidoptera, waarin hij deze vlinder identificeert als het vrouwtje van de vijf jaar eerder door Edward Meyrick gepubliceerde Xeranthica tephroclysta.
* ↑ Petersen, G. (1958). Die Genitalien der paläarktische Tineiden (Lepidoptera: Tineidae). Beiträge zur Entomologie 8(3–4): 418–419
* ↑ Gaedike, R. (2007). New and poorly known Lepidoptera from the West Palaearctic (Tineidae, Acrolepiidae, Douglasiidae, Epermeniidae). Nota lepidopterologica 29(3–4): 168–169
# Chlaenius moluccensis

Chlaenius moluccensis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Kirschenhofer.
# Uwe Krüger

Uwe Krüger (Leipzig, 15 mei 1978) is een Duits journalist en communicatiewetenschapper gespecialiseerd in onderzoek naar de onafhankelijkheid van de pers.

## Leven

Krüger groeide op in Borsdorf (Saksen) en in Bergen auf Rügen. Hij studeerde van 1998 tot 2006 journalistiek en politieke wetenschappen in Leipzig. Zijn onderzoek richt zich op journalistieke ethiek, journalistiek en pr, journalistiek en sociale media, met de nadruk op methodologisch onderzoek en de geschreven pers.

## Publicaties
### Meinungsmacht (2013)

In Meinungsmacht, Krügers proefschrift, stelt Krüger na een methodische bestudering van de sociale netwerken van vooraanstaande Duitse journalisten en hun lidmaatschap van allerhande politieke en economische organisaties, dat men serieuze vraagtekens kan plaatsen bij hun onafhankelijkheid. De banden blijken zo nauw dat hij eraan twijfelt of ze hun kritische en controlerende functie nog kunnen uitoefenen. Hij stelt dat "journalisten met waarden en meningen als die van de elites meer kans hebben om toegang te krijgen tot de hoogste kringen. De integratie in die kringen versterkt vervolgens langzamerhand conformerend denken. Journalisten met gelijkwaardige meningen als de elites hebben betere kansen om carrière te maken, omdat ze in hun eigen bedrijf en in de industrie met exclusieve informatie en hooggeplaatste gesprekspartners punten kunnen scoren". Krüger maakt hierbij gebruik van het concept sociaal kapitaal van Pierre Bourdieu.

### Mainstream (2016)

In zijn publicatie Mainstream. Waarom we de media wantrouwen probeert Krüger de redenen voor het verlies van vertrouwen in de "mainstreammedia" naar aanleiding van de Oekraïense crisis te achterhalen. Volgens Krüger zal meer transparantie over de sociale netwerken van journalisten bijdragen tot wederzijds begrip.

## Werken
### Boeken

* Gekaufte Presse in Russland. Politische und wirtschaftliche Schleichwerbung am Beispiel der Medien in Rostov-na-Donu. LIT (Reihe Medien & Politik), Münster 2006.
* Meinungsmacht. Der Einfluss von Eliten auf Leitmedien und Alpha-Journalisten – eine kritische Netzwerkanalyse. Herbert von Halem Verlag (Reihe des Instituts für Praktische Journalismus- und Kommunikationsforschung), Köln 2013.
* Mainstream. Warum wir den Medien nicht mehr trauen. C.H. Beck, München 2016 (2e druk).
# Ossineke

Ossineke is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Michigan, en valt bestuurlijk gezien onder Alpena County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1059.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 9,5 km², geheel bestaande uit land. Ossineke ligt op ongeveer 199 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 32 km rond Ossineke.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Ossineke op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Lijst van rijksmonumenten in Serooskerke (Veere)

De plaats Serooskerke telt 8 inschrijvingen in het rijksmonumentenregister. Hieronder een overzicht.
| Object | Oorspronkelijke functie$^?$ | Bouwjaar | Architect | Locatie | Coördinaten$^?$ | Nr.$^?$ | Afbeelding |
| Nederlands Hervormde Kerk | Kerk en kerkonderdeel | 1400 15e eeuw 1400 15e eeuw | | Noordweg 3 Noordweg 3 | 51° 33' 0" NB, 3° 35' 46" OL | 37028 Dit rijksmonument op Wikidata | Nederlands Hervormde Kerk Meer afbeeldingen |
| Toren Nederlands Hervormde Kerk | Kerk en kerkonderdeel | 15e eeuw 15e eeuw | | Noordweg 3 Noordweg 3 | 51° 33' 0" NB, 3° 35' 45" OL | 37029 Dit rijksmonument op Wikidata | Toren Nederlands Hervormde Kerk Meer afbeeldingen |
| Huis 'Noordhout' | Woonhuis | 17e-18e eeuw 17e-18e eeuw | | Smidswegje 8 Smidswegje 8 | 51° 32' 59" NB, 3° 35' 48" OL | 37030 Dit rijksmonument op Wikidata | Huis 'Noordhout' Meer afbeeldingen |
| De Jonge Johannes | Industrie- en poldermolen | 1835 / 1985 1835 / 1985 | | Vrouwenpolderseweg 55A Vrouwenpolderseweg 55A | 51° 33' 17" NB, 3° 36' 4" OL | 37031 Dit rijksmonument op Wikidata | De Jonge Johannes Meer afbeeldingen |
| Buitenplaats 'Welgelegen' | Kasteel, buitenplaats | 1894 1894 | J.J. van Nieukerken J.J. van Nieukerken | Oostkapelseweg 4 Oostkapelseweg 4 | 51° 33' 6" NB, 3° 35' 23" OL | 507824 Dit rijksmonument op Wikidata | Buitenplaats 'Welgelegen' |
| Koetshuis bij buitenplaats 'Welgelegen' | Bijgebouwen kastelen enz. | 1895 1895 | J.J. van Nieukerken J.J. van Nieukerken | Oostkapelseweg 2a Oostkapelseweg 2a | 51° 33' 2" NB, 3° 35' 29" OL | 507825 Dit rijksmonument op Wikidata | Koetshuis bij buitenplaats 'Welgelegen' |
| Park in Engelse landschapsstijl bij buitenplaats 'Welgelegen' | Tuin, park en plantsoen | 1850-1900 1850-1900 | | Oostkapelseweg bij 4 Oostkapelseweg bij 4 | 51° 33' 6" NB, 3° 35' 23" OL | 507826 Dit rijksmonument op Wikidata | Park in Engelse landschapsstijl bij buitenplaats 'Welgelegen' Meer afbeeldingen |
| Pastorie van de Nederlands Hervormde kerk | Kerkelijke dienstwoning | 1879 1879 | | Torenstraat 8 Torenstraat 8 | 51° 32' 60" NB, 3° 35' 41" OL | 507837 Dit rijksmonument op Wikidata | Pastorie van de Nederlands Hervormde kerk |
# Eilandbrug

Eilandbrug of Eilandsbrug kan verwijzen naar:
* Eilandbrug (Limburg), een brug over de Oude Maas
* Eilandbrug (Overijssel), een brug over de IJssel
* Eilandsbrug, een voormalige brug in Amsterdam
# Eucosma directa

Eucosma directa is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Meyrick.
# Wormaldia therapion

Wormaldia therapion is een schietmot uit de familie Philopotamidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Chondranthus

Chondranthus is een geslacht van zeeanemonen uit de klasse van de Anthozoa (bloemdieren).

## Soort

* Chondranthus denudatus Migot & Portmann, 1926
# Veeartsenijstraat

De Veeartsenijstraat is een straat in de Nederlandse stad Utrecht in de wijk Wittevrouwen, die loopt vanaf de Biltstraat tot aan de Veeartsenijpad waar hij in overgaat. Zijstraat van de Veeartsenijstraat zijn de Takstraat, Gildstraat en de Hoefijzerstraat.
Ook is er een gedeeld pad aan de Bollenhofsestraat ter hoogte van nummer 176 dat leidt naar de splitsing van Veeartsenijstraat en Veeartsenijpad.
Aan de Veeartsenijstraat bevinden zich talrijke panden uit de periode dat hier nog de Faculteit der Diergeneeskunde van de Rijksuniversiteit was gevestigd zoals onder andere de Paardenkathedraal.

## Fotogalerij

* Veeartsenijstraat hoek Gilstraat met voormalig gebouw van de Faculteit der Diergeneeskunde van de Rijksuniversiteit
* Veeartsenijstraat hoek Biltstraat met rechts achterzijde gebouw Biltstraat 170A en het witte gebouw links is het Poortgebouw Biltse Grift Terrein
* Veeartsenijstraat hoek Biltstraat met steen in de muur van dierengeneeskunde 1821-1988
* Veeartsenijstraat met Paardenkathedraal
* Veeartsenijpad hoek Bollenhofsestraat ter hoogte van nummer 176
Externe link
* Veeartsenijstraat - Het Utrechts Archief
Bronnen, noten en/of referenties
* ↑ Faculteit der Diergeneeskunde van de Rijksuniversiteit aan de Poortstraat Het Utrechts Archief
Biltstraat · Blauwkapelseweg · Bollenhofsestraat · Hoefsmederijpad · Hoefsmederijstraat · Hoefijzerstraat · Kapelstraat · Kleinesingel · Poortstraat · Veeartsenijpad · Veeartsenijstraat · Wittevrouwensingel
# Lijst van rijksmonumenten in Maastricht/Keizer Karelplein

Een overzicht van de 9 rijksmonumenten in de stad Maastricht gelegen aan of bij het Keizer Karelplein.
| Object | Oorspronkelijke functie$^?$ | Bouwjaar | Architect | Locatie | Coördinaten$^?$ | Nr.$^?$ | Afbeelding |
| Eenvoudig huis met lijstgevel aan een binnenplein. | | 1800 19e eeuw 1800 19e eeuw | | Keizer Karelplein 3 Keizer Karelplein 3 | 50° 50' 58" NB, 5° 41' 12" OL | 27165 Dit rijksmonument op Wikidata | Eenvoudig huis met lijstgevel aan een binnenplein. Meer afbeeldingen |
| Eenvoudig huis met lijstgevel aan een binnenplein. | | 1800 19e eeuw 1800 19e eeuw | | Keizer Karelplein 4 Keizer Karelplein 4 | 50° 50' 58" NB, 5° 41' 13" OL | 27166 Dit rijksmonument op Wikidata | Eenvoudig huis met lijstgevel aan een binnenplein. Meer afbeeldingen |
| Laag gebouwtje, met mansardedak en in de lijstgevel segmentboogvensters in hardsteen. | | 1700 18e eeuw 1700 18e eeuw | | Keizer Karelplein 5 Keizer Karelplein 5 | 50° 50' 57" NB, 5° 41' 13" OL | 27167 Dit rijksmonument op Wikidata | Laag gebouwtje, met mansardedak en in de lijstgevel segmentboogvensters in hardsteen. Meer afbeeldingen |
| Sint-Servaasbasiliek | Kerk en kerkonderdeel | Vanaf 11e eeuw Vanaf 11e eeuw | | Keizer Karelplein 6 Keizer Karelplein 6 | 50° 50' 57" NB, 5° 41' 12" OL | 27168 Dit rijksmonument op Wikidata | Sint-Servaasbasiliek Meer afbeeldingen |
| Huis bestaande uit een hoofdgebouw en twee zijvleugels om een hof, door een ijzeren hek met stenen hoekposten van de straat gescheiden. Op het achterterrein resten van de 13e-eeuwse stadsmuur als erfscheiding. | | 1700 18e eeuw 1700 18e eeuw | | Keizer Karelplein 8 Keizer Karelplein 8 | 50° 50' 57" NB, 5° 41' 10" OL | 27169 Dit rijksmonument op Wikidata | Huis bestaande uit een hoofdgebouw en twee zijvleugels om een hof, door een ijzeren hek met stenen hoekposten van de straat gescheiden. Op het achterterrein resten van de 13e-eeuwse stadsmuur als erfscheiding. Meer afbeeldingen |
| Hoekhuis met lijstgevels. | | | | Keizer Karelplein 9 Keizer Karelplein 9 | 50° 50' 58" NB, 5° 41' 10" OL | 27170 Dit rijksmonument op Wikidata | Hoekhuis met lijstgevels. Meer afbeeldingen |
| Dubbel herenhuis in eclectische stijl. | Woonhuis | 1898 1898 | Joseph Hollman Joseph Hollman | Keizer Karelplein 16 Keizer Karelplein 16 | 50° 50' 60" NB, 5° 41' 12" OL | 506712 Dit rijksmonument op Wikidata | Dubbel herenhuis in eclectische stijl. Meer afbeeldingen |
| Voormalige Poort van Leuth. Drie vleugels om een binnenplaats. | | 1626 1626 | | Keizer Karelplein 19 Keizer Karelplein 19 | 50° 51' 0" NB, 5° 41' 12" OL | 27171 Dit rijksmonument op Wikidata | Voormalige Poort van Leuth. Drie vleugels om een binnenplaats. Meer afbeeldingen |
| Om de Julianaboom een ijzeren hek, art nouveau. | Straatmeubilair | 1909 1909 | | Julianaboom Keizer Karelplein Julianaboom Keizer Karelplein | 50° 50' 59" NB, 5° 41' 13" OL | 28028 Dit rijksmonument op Wikidata | Om de Julianaboom een ijzeren hek, art nouveau. |
# Eerste musiceervak

Het eerste musiceervak behelst de lessen op het instrument van een student die docent muziek (Bachelor of Music in Education) wil worden, ofwel schoolmuziek studeert. Het vak omvat lessen van een hoofdvakdocent die specialist is in het bespelen van het betrokken instrument, zodat de student dat op een goed niveau leert bespelen. De opleiding wordt gegeven op een conservatorium.
Het eerste musiceervak betreft meestal een instrument uit de klassieke muziek of jazz, maar kan in overleg ook een ander instrument naar keuze zijn. De mogelijkheden hiertoe verschillen per conservatorium.
Voor het studeren aan een conservatorium moet een toelatingsexamen worden afgelegd door het spelen van een kort examen op het gekozen instrument, almede een theoretische test worden afgelegd, waarbij wordt gekeken naar de muzikaliteit en ervaring van de aspirant-student. Na gemiddeld 3 tot 5 jaar wordt het vak afgesloten met een praktisch examen, meestal in de vorm van een recital.
Naast het eerste musiceervak leren sommige studenten, als bijvak, ook andere instrumenten te bespelen, zoals de piano, de gitaar of drums. Ook krijgt de student zangles, leert dirigeren en ensemblespel, en volgt de student diverse theoretische lessen in onder andere muziekgeschiedenis, solfège, harmonieleer, analyse en methodiek.
# Monique Wilson (politica)

Monique Wilson is een lid van de eilandsraad van Saba voor de Saba Labour Party, en vervult dit ambt sinds de eilandsraadsverkiezingen van 2015.

## Persoonlijk leven

Wilson werd geboren op Saba en volgde er basis- en secundair onderwijs. Vervolgens vertrok ze naar de Verenigde Staten, waar ze twee bachelors behaalde, in sociologie en crimineel recht, evenals een master in begeleiding voor de geestelijke gezondheidszorg. Buiten haar politiek werk is Wilson nog steeds actief als maatschappelijk werkster en gezinsvoogd.

## Politieke loopbaan

Monique Wilson was kandidaat voor de Saba Labour Party (SLP) in de eilandsraadsverkiezingen van 2015, waarin ze met 121 stemmen op ongeveer 1000 kiesgerechtigden verkozen werd. Dit was de eerste keer dat ze zich kandidaat stelde voor een verkozen ambt. Van de 18 kandidaten kwam Wilson uit op de derde plaats, de hoogste plaats voor haar partij. Na de verkiezingen ging ze als een van de twee vertegenwoordigers van de SLP zetelen in de eilandsraad, in de oppositie tegen de Windward Islands People's Movement (WIPM), die drie zetels behaald had. Ze was het enige vrouwelijke lid van de raad en nam de plaats in van de WIPM-kandidate Amelia Nicholson.
In 2016 maakte ze deel uit van de officiële afvaardiging die de regering van Saint Kitts en Nevis bezocht om de samenwerking tussen de twee eilandstaten te bevorderen. Het volgende jaar sprak ze over de manieren waarop de Sabaanse regering meer kon doen om schoolverlaters meer vaardigheden te geven zodat ze zouden kunnen bijdragen aan de plaatselijke economie. Ze benadrukte ook de noodzaak voor de Sabaanse jeugd om Nederlands te leren.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Monique Wilson (councilwoman) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) Saba Labour Party is the Needed Change, Saba's Only Hope!. Caribbean Elections (2015). Gearchiveerd op 3 september 2018. Geraadpleegd op 3 september 2018.
* ↑ Sabanen leren Nederlands om vooruit te komen op het eiland. Caribisch Netwerk (29 september 2015). Geraadpleegd op 5 november 2017.
* 1 2 (en) WIPM wins again in Saba. Bearing Point (19 maart 2015). Gearchiveerd op 7 november 2017. Geraadpleegd op 5 november 2017.
* ↑ Nieuwe gezichten bij kandidaatstelling Saba. Caribisch Netwerk (2 februari 2015). Geraadpleegd op 5 november 2017.
* ↑ (en) Council Members. Public Entity Saba. Gearchiveerd op 10 juni 2017. Geraadpleegd op 5 november 2017.
* ↑ Eilandsraad Saba richt zich op evaluatie staatkundige status. Caribisch Netwerk (26 maart 2015). Geraadpleegd op 5 november 2017.
* ↑ (en) St. Kitts and Nevis Hosts Saba Delegation. Ministry of Foreign Affairs (15 juli 2016). Gearchiveerd op 7 november 2017. Geraadpleegd op 5 november 2017.
* ↑ (en) SLP Member Monique Wilson Stresses for Empowerment of the Local Market. Saba-News.com (1 september 2017). Gearchiveerd op 7 november 2017. Geraadpleegd op 5 november 2017.
# Eucosma dodana

Eucosma dodana is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Kearfott.
# Wormaldia thyria

Wormaldia thyria is een schietmot uit de familie Philopotamidae. De soort komt voor in het Nearctisch gebied.
# Ciampa stenoptila

Ciampa stenoptila is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1947 door Turner.
# Orygocera occidentella

Orygocera occidentella is een vlinder uit de familie van de Depressariidae (Platlijfjes). Deze soort is voor het eerst wetenschappelijk beschreven als Rhozale occidentella door Pierre Viette in een publicatie uit 1968.
De soort komt voor in Madagaskar.
# Edward Troughton

Edward Troughton (oktober 1753 - 12 juni 1835) was een Britse instrumentmaker, die voornamelijk bekendstond om zijn telescopen en andere astronomische hulpmiddelen.

## Biografie

Troughton werd geboren in het plaatsje Corney in het graafschap Cumberland. Na bij zijn broer John in de leer te zijn geweest, werd Edward in 1779 diens zakenpartner. Troughton ontwikkelde zich vervolgens tot een van de beste instrumentmakers op het terrein van de astronomie en in iets mindere mate de landmeting. Naast het vervaardigen van deze instrumenten, trachtte hij ze ook te verbeteren of zelfs nieuwe uit te vinden.
In 1795 leverde Troughton een nieuwe refractortelescoop aan het Observatorium van Armagh in Noord-Ierland. In 1806 bouwde hij een meridiaankijker voor de Britse koopman en astronoom Stephen Groombridge, die er zijn sterrencatalogus mee samenstelde. In 1809 werd hem de Copley Medal van de Royal Society of London toegekend, voor verbeteringen in het aanbrengen van schaalverdelingen op instrumenten.
Na het overlijden van zijn broer nam Troughton in 1826 de instrumentmaker William Simms als zakenpartner aan. Onder de naam "Troughton & Simms" bouwden ze onder meer theodolieten voor George Everest, die toen de leiding had over de Great Trigonometrical Survey in India.
# Monomorium pulchrum

Monomorium pulchrum is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Santschi.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Eucosma dorsisuffusana

Eucosma dorsisuffusana is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Kearfott.
# Wormaldia uonumana

Wormaldia uonumana is een schietmot uit de familie Philopotamidae. De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Ciampa arietaria

Ciampa arietaria is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1858 door Guenée.