OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Miniatuurketen

Bij informele gelegenheden werden in de 19e eeuw op burgerkleding ook miniatuurketens gedragen. Dergelijke ketens waren sterk verkleinde uitvoeringen van de ordeketens zoals die door een Grootkruis of Ridder werden gedragen. Dergelijke ketens werden op het vest of vanuit een knoopsgat op het revers gedragen. Bij de Oostenrijks-Hongaarse orden zoals de Orde van het Gulden Vlies, de Leopoldsorde en de Orde van de Heilige Stefanus was er niet in een officieel vastgestelde model van dit miniatuurketen voorzien, bij de Frans Jozef-Orde was het wel het geval. Daar droegen de grootkruisen, commandeurs en ridders drie afhankelijk van hun rang meer of minder kostbaar uitgevoerde miniatuurketens.
Aan een miniatuurketen werden een of meerdere miniaturen van kruisen, sterren en medailles gedragen.
Men ziet deze kleine ketenen vooral in Oostenrijk en Pruisen. Ze werden meestal als particuliere opdracht door juweliers vervaardigd want ze behoren niet tot de officiële onderscheidingstekens.

## Literatuur

* Maximilian Gritzner, "Handbuch der Ritter- und Verdienstorden", Leipzig 1893
* Johann Stolzer und Christian Steeb (redactie) : Österreichs Orden vom Mittelalter bis zur Gegenwart, Akademische Druck- u. Verlagsanstalt Graz 1996, ISBN 3-201-01649-7 Artikel van Karl Gattinger
* Jörg Nimmergut, Katalog Orden und Ehrenzeichen 1800 - 1945, München 1977 e.v.
# Agdistis violaceus

Agdistis violaceus is een vlinder uit de familie vedermotten (Pterophoridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Kovtunovich & Ustjuzhanin.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Tweede Jacob van Campenstraat

De Tweede Jacob van Campenstraat is een straat in Amsterdam-Zuid, De Pijp. De straat loopt van west naar oost. Ze begint aan de Eerste van der Helststraat en lost op in de Gerard Doustraat, hoek Eerste Sweelinckstraat. Die kruising staat bekend als een van de taartpunten van die buurt. Naamgever van de straat is architect Jacob van Campen.
De straat kwam voort uit de Jacob van Campenstraat die hier eind 19e eeuw werd aangelegd. Een van de eerste gebouwen die hier zichtbaar waren, was de metaalfabriek met de voorgevel aan de Stadhouderskade 80. Die fabriek had een achtergevel aan de Jacob van Campenstraat. Bij de brand in 1931 ging het gehele gebouw verloren. Op die plaats verscheen een gebouw van VANA-supermarkten. Weer later kwam daar een kantoorgebouw voor in de plaats. Tegenover die fabriek kwam een woonblok van architect Daniël Jean Sanches te staan. Het blok bestond uit een zestigtal woningen, uniek voor die buurt destijds; de meeste gebouwen werden een voor een neergezet, dit is een blok (zie foto). Aan de overzijde verrees ook een bijzonder gebouw; het heeft ingangen zowel aan de voor- als achtergevel, het betreffen zogenaamde halve woningen.
De toevoeging "Tweede" ontstond door de uitbreiding van de Heineken Brouwerij (Amsterdam). Deze was van oorsprong alleen gevestigd aan de Stadhouderskade, maar werd in de loop steeds uitgebreid. Het stukje Jacob van Campenstraat werd daarbij steeds meer een “binnenweg” van de brouwerij (1930) Er heeft vervolgens een ruil plaatsgevonden. Heineken stond het gebouw en terrein van café “De Bisschop” (toen al rijp voor sloop) aan de Dam af en mocht het belendende weggedeelte toevoegen aan zijn terrein. De Jacob van Campenstraat, van oorsprong beginnend aan de Boerenwetering werd zodoende in tweeën geknipt. De Eerste Jacob van Campenstraat en Tweede waren een feit. Een principe dat in De Pijp vaker werd toegepast bij de aanleg van het Sarphatipark.
Bijzonderheden in de straat:
* Tweede Jacob van Campenstraat 2-86, gemeentemonument
* Tweede Jacob van Campenstraat 87-89, gemeentemonument
* beeld Nachtwacht op de hoek met de Eerste van der Helststraat
* Tweede Jacob van Campenstraat 148-150, een taartpunt
* ↑ diverse kranten uit die tijd via Delpher.nl
* ↑ De buurt zag dit met lede ogen aan, men wilde hier liever een parallelweg van de Stadhouderskade die toen al te druk bevonden werd.
# Eboraphyllus

Eboraphyllus is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1945 door Mckeown.

## Soorten

Eboraphyllus is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Eboraphyllus middletoni McKeown, 1945
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# James Perch

James Robert Perch (Mansfield, 28 september 1985) is een Engels voetballer die bij voorkeur als verdediger speelt. Hij verruilde in 2013 Newcastle United voor Wigan Athletic.

## Clubcarrière
### Nottingham Forest

Perch is een jeugdproduct van Nottingham Forest. Hij debuteerde voor The Reds in 2004 als centrale verdediger. Nadien speelde hij ook nog als linksachter, rechtsachter en defensieve middenvelder. In het seizoen 2006-2007 scoorde hij vijf doelpunten en werd hij derde in de verkiezing van Speler van het Jaar. De winnaar werd Grant Holt.

### Newcastle

Op 5 juli 2010 tekende Perch een vierjarig contract bij Newcastle United. Hij kreeg het rugnummer 14. Hij debuteerde op 16 augustus 2010 tegen Manchester United. Op 18 september 2010 haalde hij een nieuw Premier League record. Hij was de eerste speler in de geschiedenis van de Premier League die in zijn vijf eerste wedstrijden telkens een gele kaart kreeg. Het vorige record stond op naam van Edgar Davids, die in zijn eerste vier wedstrijden voor Tottenham Hotspur vier gele kaarten ontving. Tijdens het seizoen 2011-2012 kreeg hij meer speelkansen nadat Steven Taylor uitviel met een zware blessure. Perch wisselde vaak tussen de positie van linksachter en die van defensieve middenvelder. Op 1 april 2012 kreeg Perch het aan de stok met Liverpool-doelman Pepe Reina. Hij gaf de doelman een kopstoot wat hem een rode kaart opleverde. Op 26 december 2012 scoorde hij op Boxing Day tegen Manchester United na vier minuten zijn eerste doelpunt voor Newcastle United.

### Wigan Athletic

Op 3 juli 2013 tekende Perch een vierjarig contract bij Wigan Athletic.
1 Dieng · 2 Kakay · 3 Wallace · 4 Dickie · 5 De Wijs · 6 Barbet · 7 Johansen · 8 Amos · 9 Dykes · 10 Chair · 11 Austin · 12 Ball · 13 Archer · 14 Thomas · 15 Field · 16 McCallum · 17 Dozzell · 19 Gray · 20 Dunne · 21 Willock · 22 Odubajo · 32 Walsh · 33 Barnes · 34 Duke-McKenna · 37 Adomah · Coach: Warburton
# Laqueus rubellus

Laqueus rubellus is een soort in de taxonomische indeling van de armpotigen. De armpotige is een vastzittend dier met een tweekleppige schelp. Het voedingsapparaat van het dier is een lofofoor, een ring met daarop holle tentakels. Op die lofofoor zitten cilia, kleine zweephaartjes, waarmee een waterstroom naar de mond opgewekt wordt.
De armpotige behoort tot het geslacht Laqueus en behoort tot de familie Laqueidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1846 door Sowerby.
* ↑ Sowerby, G. B. (1846). Descriptions of thirteen new species of brachiopods. Proceedings of the Zoological Society of London 14:91–95.
* ↑ World Register of Marine Species, Laqueus rubellus. Marinespecies.org. Geraadpleegd op 4 oktober 2011.
# Temnocephala rochensis

Temnocephala rochensis is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft parasitair op of in mariene dieren.
Het geslacht Temnocephala, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Temnocephalidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Ponce de Leon.
# NGC 3048-2

NGC 3048-2 is een spiraalvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Leeuw. Het hemelobject werd op 27 april 1864 ontdekt door de Duitse astronoom Albert Marth.

## Synoniemen

* ZWG 92.71
* PGC 1509261
# Minibidion

Minibidion is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Martins.

## Soorten

Minibidion omvat de volgende soorten:
* Minibidion aquilonium Martins, 1968
* Minibidion argentum Martins & Napp, 1986
* Minibidion basilare (Martins, 1962)
* Minibidion bicolor Martins, Galileo & Limeira-de-Oliveira, 2009
* Minibidion bondari (Melzer, 1923)
* Minibidion captiosus Martins, Galileo & Limeira-de-Oliveira, 2011
* Minibidion confine Martins, 1968
* Minibidion craspedum Martins, 1971
* Minibidion minimum Martins & Napp, 1986
* Minibidion minusculum (Martins, 1962)
* Minibidion perfectum Martins & Galileo, 2011
* Minibidion punctipenne Martins, 1968
* Minibidion rurigena (Gounelle, 1909)
* Minibidion tricolor Martins & Galileo, 2007
* Minibidion unifasciatum Martins & Galileo, 2007
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Agonum bicolor

Agonum bicolor is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1828 door Dejean.
# Tweede Jacob van Campenstraat 87-89

Het complex Tweede Jacob van Campenstraat 87-89 is een gebouw met veertig woningen aan de Tweede Jacob van Campenstraat in De Pijp te Amsterdam-Zuid. De officiële nummering is Tweede Jacob van Campenstraat 87-95.
De woningen zijn door Vereeniging Salerno gebouwd naar ontwerp uit januari 1872 van Jan Leliman in de Eclectische bouwstijl. Deze werd veelvuldig in De Pijp toegepast. Het bijzondere aan het complex is dat het zowel twee ingangen (nrs. 87-89) heeft aan de straatzijde van de Tweede Jacob van Campenstraat, als ook twee ingangen (nrs. 93-95), waar men normaal de achtergevel aantreft. Door deze rug-aan-rug bouw konden op een relatief klein oppervlak acht eenkamer- en tweeëndertig tweekamerwoningen worden gebouwd. In 1988 worden de woningen voor het eerst gerenoveerd, waarbij bijv. elke woning een badkamer krijgt in plaats van een toilet in de keuken of in het trappenhuis. In 2015 behoren de achteringangen niet meer tot het publieke domein, ze zijn afgesloten door middel van een hek met daaraan de brievenbussen.
Veel arbeiders vonden hier in 1873 relatief goedkoop onderdak. Er waren echter ook mensen die er niet blij mee waren. Aan de Stadhouderskade 85 was een aantal jaren hiervoor het zogenaamde Henriëttehofje (ook wel J. de Voshofje) gebouwd. De bewoners daarvan zagen hun uitzicht naar de landerijen ineens beperkt worden door dit woonblok.
Het complex was een van de laatste grote opdrachten voor de architect.
# EBV

EBV kan verwijzen naar:
* Epstein-barrvirus
* Regeling EBV Regeling elektronisch berichtenverkeer Belastingdienst Nederlandse regeling van 14 oktober 2015
* AB-EBV Ausführungsbestimmung der Eisenbahnverordnung een Zwitserse norm voor rollend materieel
* Eschweiler Bergwerks-Verein
* Energie Besparende Voorziening(en), term gebruikt in vastgoed-financieringsmarkt
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van EBV en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jacques Lefevre (politicus)

Jacques Lefevre (Elsene, 30 augustus 1943) is een voormalig Belgisch politicus van cdH en zijn voorganger PSC.

## Levensloop

Nadat Lefevre afstudeerde als licentiaat in de sociologie, geaggregeerde voor het secundair onderwijs en gediplomeerde in Etudes européennes' aan de UCL, werd hij er lector en onderzoeker aan de Groupe de Sociologie wallonne. In 1979 richtte hij de Université d'Aines van de UCL op.
Tijdens zijn studies leerde Lefevre Gérard Deprez kennen, die later voorzitter van de PSC zou worden. Van 1983 tot 1988 was Lefevre secretaris-generaal van de partij onder voorzitter Deprez.
Intussen was hij vanaf 1977 gemeenteraadslid van Dour, wat hij bleef tot in 1995. Van 2001 tot 2006 was hij er nogmaals gemeenteraadslid en van 1989 tot 1994 was hij er schepen.
Van 1991 tot 2003 was hij actief in de federale politiek. Van 1991 tot 1995 was hij rechtstreeks gekozen senator voor het arrondissement Bergen-Zinnik in de Belgische Senaat en van 1995 tot 2003 was hij lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers. In de Kamer was hij van 1995 tot 1999 fractievoorzitter van de PSC.
Van 1992 tot 1995 zetelde hij tevens in de Waalse Gewestraad, waar hij fractievoorzitter voor zijn partij was. In 2006 verliet hij de politiek.

## Onderscheiding

* Ridder in de Leopoldsorde

## Externe link

* Fiche Lefevre op connaître la wallonie.be.
* Bibliothèque nationale de France: cb12075444t (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 0548 2329
* Virtual International Authority File: 46784653
* WorldCat (via VIAF): 46784653
# Lasiochilus

Lasiochilus is een geslacht van wantsen uit de familie bloemwantsen (Anthocoridae). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Odo Reuter in 1871.

## Soorten

Het genus bevat de volgende soorten:
* Lasiochilus decolor (White, 1879)
* Lasiochilus denigratus (White, 1879)
* Lasiochilus galateae Reuter, 1884
* Lasiochilus luceonotatus Yamada & Hirowatari, 2005
* Lasiochilus microps Champion, 1900
* Lasiochilus montivagus Kirkaldy, 1908
* Lasiochilus nubigenus Kirkaldy, 1908
* Lasiochilus punctipennis Champion, 1900
* Lasiochilus silvicola Kirkaldy, 1908
* Lasiochilus sulcatus Champion, 1900
* Lasiochilus sulcicollis Reuter, 1884
* Lasiochilus varicolor Uhler, 1894
Subgenus Dilasia Reuter, 1871
* Lasiochilus corticalis Reuter, 1884
* Lasiochilus femoralis (Gross, 1954)
* Lasiochilus fruhstorferi (Poppius, 1909)
* Lasiochilus fusculus (Reuter, 1871)
* Lasiochilus indica Muraleedharan, 1978
* Lasiochilus japonicus Hiura, 1967
Subgenus Lasiochilus Reuter, 1871
* Lasiochilus comitalis Drake & Harris, 1926
* Lasiochilus divisus Champion, 1900
* Lasiochilus gerhardi Blatchley, 1926
* Lasiochilus hirtellus Drake & Harris, 1926
* Lasiochilus mirificus Drake & Harris, 1926
* Lasiochilus pallidulus Reuter, 1871
* ↑ Lasiochilus Genus Informatie ITIS. ITIS.gov. Geraadpleegd op 22 september 2019.
* ↑ Lasiochilus Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 22 september 2019.
* ↑ Lasiochilus Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Gearchiveerd op 8 september 2023. Geraadpleegd op 22 september 2019.
# Bartłomiej Sienkiewicz

Bartłomiej Henryk Sienkiewicz (Kielce, 29 juli 1961) is een Pools politicus. Hij was van februari 2013 tot september 2014 minister van Binnenlandse Zaken in het tweede kabinet-Tusk.
Sienkiewicz was in de jaren tachtig betrokken bij de oppositie-beweging Niezależna Oficyna Studentów in Krakau en hield zich bezig met het vermenigvuldigen en verspreiden van clandestiene publicaties. Hij studeerde aan de Jagiellonische Universiteit af in filosofie en geschiedenis. In het begin van de 21e eeuw ging hij in de privé-sector werken. Hij richtte Sienkiewicz & partners op, een onderzoeksbureau op het gebied van investeringsrisico's en concurrentieanalyse.
Op 25 februari 2013 werd Sienkiewicz door president Bronislaw Komorowski tot minister van Binnenlandse Zaken benoemd in het kabinet van Donald Tusk. Hij volgde Jacek Cichocki op. In juli 2013 kwam Sienkiewicz in het nieuws doordat hij een 21-jarige studente aannam. De studente, de jongste werknemer van het ministerie, moest ambtenaren leren omgaan met sociale media.
In de zomer van 2014 was Sienkiewicz een van de centrale figuren binnen een grootschalig afluisterschandaal. Hij raakte gecompromitteerd nadat het weekblad Wprost een opgenomen gesprek publiceerde, waarin hij met Marek Belka de mogelijkheid besprak om minister van Financiën Rostowski te laten vervangen. Hij bleef in functie tot de benoeming van premier Donald Tusk tot voorzitter van de Europese Raad, maar trad niet toe tot de nieuwe regering van Ewa Kopacz.
Sinds februari 2015 is hij directeur van het Burgerinstituut (Instytut Obywatelski), de denktank van het Burgerplatform.

## Privéleven

Sienkiewicz is getrouwd en heeft vier kinderen. Hij is een achter-kleinkind van de Poolse journalist en schrijver Henryk Sienkiewicz (1846-1916).

## Verwijzingen

* ↑ BARTŁOMIEJ HENRYK SIENKIEWICZ (’61) - Internetowy Monitor Sądowy i Gospodarczy. www.imsig.pl. Geraadpleegd op 22 maart 2019.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Bartłomiej Sienkiewicz op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Gemeinsame Normdatei: 1175467545
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 2237 1372
* Library of Congress Control Number: n00092852
* Système universitaire de documentation: 183973895
* Virtual International Authority File: 13546189
* WorldCat (via VIAF): 13546189
# NGC 3052

NGC 3052 is een balkspiraalstelsel in het sterrenbeeld Waterslang. Het hemelobject werd op 7 februari 1785 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel.

## Synoniemen

* ESO 566-26
* MCG -3-25-30
* IRAS 09521-1824
* PGC 28570
# Minous

Minous is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van steenvissen (Synanceiidae). Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1829 door Cuvier & Valenciennes.

## Soorten

* Minous andriashevi Mandrytsa, 1990
* Minous coccineus Alcock, 1890
* Minous dempsterae Eschmeyer, Hallacher & Rama-Rao, 1979
* Minous groeneveldi Matsunuma & Motomura, 2018
* Minous inermis Alcock, 1889
* Minous longimanus Regan, 1908
* Minous monodactylus (Bloch & Schneider, 1801)
* Minous pictus Günther, 1880
* Minous pusillus Temminck & Schlegel, 1843
* Minous quincarinatus (Fowler, 1943)
* Minous trachycephalus (Bleeker, 1854)
* Minous usachevi Mandrytsa, 1993
* Minous versicolor Ogilby, 1910
* ↑ (en) Minous. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
* ↑ (en) MIZUKI MATSUNUMA, HIROYUKI MOTOMURA (2 augustus 2018). Three new species of the Indo-Pacific stingfish genus Minous (Synanceiidae: Minoinae) with redescriptions of M. trachycephalus (Bleeker 1855) and M. pictus Günther 1880. Zootaxa 4455 (2). ISSN: 1175-5334.
# Agonum atricomes

Agonum atricomes is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1873 door Bates.
# Tyfoonseizoen van de Grote Oceaan 2012

Het tyfoonseizoen van de Grote Oceaan 2012 duurde het hele jaar door en beslaat het gebied van de westelijke Grote Oceaan, westelijk van de datumgrens en noordelijk van de evenaar. Weliswaar loopt het seizoen het hele jaar door, toch vormen de meeste tropische cyclonen zich in de maanden mei tot november.

## Cyclonen

* Tropische depressie
* Tropische depressie
* Tropische depressie, 01W
* Tropische storm Pakhar, TS 1201, 02W
* Tropische depressie
* Tropische depressie
* Tyfoon Sanvu, 1202, 03W
* Tyfoon Mawar (Ambo), 1203, 04W
* Tyfoon Guchol (Butchoy), 1204, 05W
* Zware tropische storm Talim (Carina), STS 1205, 06W
* Tropische storm Doksuri (Dindo), TS 1206, 07W
* Tropische depressie
* Zware tropische storm Khanun (Enteng), STS 1207, 08W
* Tyfoon Vicente (Ferdie), 1208, 09W
* Tyfoon Saola (Gener), 1209, 10W
* Tyfoon Damrey, 1210, 11W
* Tyfoon Haikui, 1211, 12W
* Zware tropische storm Kirogi, STS 1212, 13W
* Tropische Depression
* Tyfoon Kai-tak (Helen), 1213, 14W
* Tyfoon Tembin (Igme), 1214, 15W
* Tyfoon Bolaven (Julian), 1215, 16W
* Tropische Depression
* Tyfoon Sanba (Karen), 1216, 17W
* Tropische depressie
* Tyfoon Jelawat (Lawin), 1217, 18W
* Zware tropische storm Ewiniar, STS 1218, 19W
* Zware tropische storm Maliksi, STS 1219, 20W
* Zware tropische storm Gaemi (Marce), STS 1220, 21W
* Tyfoon Prapiroon (Nina), 1221, 22W
* Zware tropische storm Maria, STS 1222, 23W
* Tyfoon Son-Tinh (Ofel), 1223, 24W
* Tropische depressie, 25W
* Tyfoon Bopha (Pablo), 1224, 26W
* Tropische storm Wukong (Quinta), TS 1225, 27W
20e eeuw: 1900 · 1901 · 1902 · 1903 · 1904 · 1905 · 1906 · 1907 · 1908 · 1909 · 1910 · 1911 · 1912 · 1913 · 1914 · 1915 · 1916 · 1917 · 1918 · 1919 · 1920 · 1921 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1940 · 1941 · 1942 · 1943 · 1944 · 1945 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 21e eeuw: 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015
# EBZV

De zaalvoetbalvereniging EBZV’85 uit Borne (Eerste Bornse Zaalvoetbal Vereniging) is op 28 februari 1985 opgericht om recreatief te zaalvoetballen door wat oudere voetballers die zich niet meer zo thuis voelden op het veld.

## Geschiedenis

Met name de lange winterstops en zelfs wedstrijden die in juni niet door konden gaan vanwege het slechte weer, waren aanleiding om de mogelijkheden voor een zaalvoetbalclub te bekijken.
Het lukte de vereniging na de oprichting niet om eigen uren in de sporthal in Borne te bemachtigen, waardoor ook alle thuiswedstrijden elders in de regio gespeeld moesten worden. Momenteel beschikt de vereniging over 3 uren op de vrijdagavond in sporthal 't Wooldrik in Borne. Dit dankzij de bouw van de tweede sporthal eind jaren tachtig. Deze urenuitbreiding leidde tot een explosieve groei van het ledental, waardoor de vereniging een seizoen lang, met dertien teams uitkomend in de competitie, de grootste zaalvoetbalvereniging in de regio Twente was.
Wat begon als een afscheiding van de veldvoetbalvereniging BZSV de Blauwwitters is uitgegroeid tot een van de boegbeelden van het Twentse Zaalvoetbal.

## Externe link

* Website van EBZV'85
# J.W.H. Berden

Jacob Willem Hubert Berden (in de literatuur meestal J.W.H. Berden genoemd) (Venlo, 16 februari 1861 – Amsterdam, 28 maart 1940) was een Nederlands architect.

## Leven en werk

Berden was een zoon van de Venlose winkelier Wilhelmus Berden en Christina Hovens. Hij trouwde met Agnes Maria Josephine Ignatia Bakker (1860-1917).
Berden bezocht de hbs in en werkte vervolgens bij architect Kayser in Venlo. Hij vestigde zich in Den Haag, waar hij in 1881 bouwkundig opzichter werd bij het bureau van de Rijksgebouwen voor onderwijs, kunsten en wetenschappen onder leiding van rijksbouwmeester Jacobus van Lokhorst. Collega's van hem waren Johan Frederik Lodewijk Frowein, Johannes van Nieukerken en Jan Vrijman. Berden was verantwoordelijk voor de restauratie van onder andere het Muiderslot, kasteel Heeze, kasteel Moersbergen, kasteel Rechteren en het Groot Kasteel te Deurne.
Naast zijn werk voor de rijksgebouwen was Berden docent aan de Haagse Academie. Samen met Frowein en Van Nieukerken richtte hij in 1884 de 'Nederlandsche Vereeniging tot Bevordering van Kunstnijverheid Arti et Industriae' op. Hij was daarnaast lid van de Haagse Kunstkring. Hij volgde in 1896 Joseph Cuypers op als docent aan de Rijksschool voor Kunstnijverheid en de Rijksnormaalschool voor Teekenonderwijzers, beide gevestigd in het Rijksmuseum. In 1899 volgde hij Jacobus Roeland de Kruijff op als directeur van de Rijksschool, het jaar erop werd hij benoemd tot ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Berden bleef aan tot de fusie van beide scholen in 1923.
Hij overleed op 79-jarige leeftijd en werd begraven op Buitenveldert.
# Lasiochila nasuellii

Lasiochila nasuellii is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1890 gepubliceerd door Raffaello Gestro.