# Erowarte

Erowarte, inheemse naam Ero Wate, is een dorp in het district Marowijne in Suriname. Het ligt vijf kilometer ten noorden van Albina.
In het dorp wonen 138 inheemse Surinamers van het volk Karaïben (Kaliña) die worden vertegenwoordigd door kapitein Jona Gunther (stand 2022). Gunther is aangesloten bij de Vereniging Inheemse Dorpshoofden Suriname.

## Geschiedenis

De inheemse naam van het dorp is Ero Wate (dit is de juiste plek). Een van de eerste bewoners, was de Karaïbische Erowanaï. Hij woonde hier samen met bewoners van Arowakse afkomst. Het dorp werd meerdere keren verlaten. De eerste keer gebeurde dit na een houtkapongeluk, waarbij iemand het leven liet. Voor zowel Karaïben als Arowakken zijn slechte voorvallen een reden om naar een andere plek te verhuizen. Enkele Karaïben keerden later terug. Toen Erowanaï overleed verhuisden zij naar Oelapa, dat deel uitmaakt van Tapoekoe, omdat ze zich eenzaam voelden. Later betrokken nakomelingen van Erowanaï uit Galibi en Maripande (bij Papatamkondre in Albina) het dorp, onder wie Alfons Moetoeloewai. Na een ruzie werd het dorp opnieuw verlaten.
In de jaren 1950 ging Richinel Amo Voorthuizen terug naar Erowarte. In het dorp werd een landbouwproject opgezet dat geldt als het eerste grote landbouwgebied van deze regio. Het trok ook Javaanse Surinamers aan uit Moengo. Ook vestigden zich Zevendedagsadventisten in het dorp die een kerk, een school en een weg bouwden. Tijdens de Binnenlandse Oorlog (1986-1992) verlieten veel families het dorp en keerden weinigen meer terug; ook is er geen piai teruggekomen. De landbouwschool werd gesloten omdat alle machines en gereedschappen tijdens de oorlog werden gestolen. Ook zijn in deze tijd de meubelmaker en bakkerij verdwenen. Veel van de bewoners aan het begin van de 20e eeuw zijn van buitenaf gekomen.

## Voorzieningen

In het dorp bevindt zich een kerk van de Zevendedagsadventisten. Verder is er een voetbalteam en een basisschool. Sinds de oorlog is er geen polikliniek meer. Verder is er 24 uur per dag stroom. en leidingwater. Er is een vrouwenvereniging die projecten ontwikkelt voor het dorp.
Het dorp ligt op enkele kilometers afstand van de Albina Airstrip en heeft via de weg naar Albina aansluiting op de Oost-Westverbinding.

## Economie

De dorpelingen leven voornamelijk van de visserij, jacht en kostgrondjes. Sommige inwoners werken voor het ministerie van Regionale Ontwikkeling en er zijn in kleine mate inkomsten uit het toerisme, onder meer van dagjesmensen naar Love Beach en van het kampeerterrein.

## Overeenkomst met Aukaners

Kapitein Jona Gunther tekende in september 2019 een verklaring met Aukaanse vertegenwoordigers waarin onderlinge grenzen werden vastgelegd en gemeenschappelijk gebruik van de bossen werd overeengekomen.

### Externe link

* Drone-video van Erowarte, 2022

### Voetnoten

* 1 2 Vereniging Inheemse Dorpshoofden Suriname, [https://vids.sr/about/dorpsbesturen/ Dorpen en Dorpsbesturen]. Gearchiveerd op 11 mei 2023.
* ↑ ANWB, 'Suriname', ISBN 9789018034832, herziene druk, 2015
* ↑ Suriname Herald, Kapitein Erowarte boos over optreden politie Albina, Vishmohanie Thomas, 16 april 2020. Gearchiveerd op 25 oktober 2020.
* ↑ VIDS, dorpen en besturen. Gearchiveerd op 11 mei 2023.
* 1 2 3 4 5 6 Commissie Landrechten Inheemsen Beneden-Marowijne, Traditioneel gebruik en beheer van het Beneden-Marowijne gebied door de Kaliña en Lokono, 2006. Gearchiveerd op 19 februari 2023.
* ↑ De Ware Tijd, In het grensstadje Albina, 20 oktober 2015. Gearchiveerd op 15 juli 2020.
* ↑ Adra, Suriname – Schoolplein voor kinderen in Erowarte, geraadpleegd op 13 juli 2020
* ↑ Starnieuws, DOE staat stil bij levensgroot belang water, 21 maart 2013. Gearchiveerd op 6 mei 2022.
* ↑ Starnieuws, Inheemsen en Ndyuka's tekenen verklaring in Marshall Kreek, 17 september 2019. Gearchiveerd op 31 januari 2020.