OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Landscheiding Rijnland-Delfland

De Landscheiding Rijnland–Delfland is een Nederlandse dijk die al eeuwenlang de grens vormt tussen de hoogheemraadschappen Delfland en Rijnland. Deze dijk (landscheiding) liep iets ten noorden van Den Haag, langs Leidschendam en Leidschenveen. De Landscheidingsweg volgt, zoals de naam doet vermoeden, een deel van het traject van de dijk.

## Geschiedenis

Reeds in de Romeinse tijd was het afwateringsprobleem bekend; omdat tijdens de aanleg van het Kanaal van Corbulo afwateringsproblemen ontstonden, werd daarom bij het huidige Leidschendam (Rietvink) een dam in de vorm van een overtoom aangelegd. Dit probleem was het gevolg van het doorsnijden van de natuurlijke waterscheiding tussen de stroomgebieden van de (Oude) Rijn en de Maas.
De Landscheiding of Hoevensytwinde (de oude benaming voor deze dijk) is ingesteld door Floris V en wordt voor het eerst vermeld in een charter van 1285. Deze dijk was noodzakelijk om te voorkomen dat water uit het gebied van Rijnland in Delfland wateroverlast zou geven. Het polderpeil in Rijnland was nl. gemiddeld ongeveer 1 meter hoger dan dat in Delfland. Heden ten dage is het peil in Delfland juist hoger dan het peil in Rijnland. Dus ook nu nog moeten in Sluis Leidschendam de schepen worden geschut om een niveauverschil in het boezempeil te overbruggen.
Deze landscheiding was nogal ingrijpend voor het landschap, omdat in de kuststrook een aantal zandruggen van oude duinen noord-zuid georiënteerd zijn, met daartussenin een aantal waterlopen die moesten worden afgedamd, inclusief de Vliet.
In de vijftiende eeuw werd door turfwinning de dijk regelmatig bedreigd. De twee hoogheemraadschappen moesten maatregelen nemen om de Landscheiding te beschermen. Om het traject aan te geven, plaatsten de hoogheemraadschappen een aantal grenspalen. Binnen een bepaalde afstand mocht niet worden gegraven.
Tot ver in de 20e eeuw was de landscheiding duidelijk zichtbaar in het landschap. In de loop der jaren zijn de polders echter opgehoogd, waardoor de oude dijk aan het oog is onttrokken. De gemeente Den Haag heeft een wandelpad aangelegd over de dijk. Aan dit pad zijn informatieborden geplaatst. In Leidschendam is een 17e-eeuwse grenspaal teruggeplaatst (hoek Bachlaan – Koningin Julianaweg).
Tussen het Noordzeestrand en de sluis bij Leidschendam stonden vier grenspalen, met daarop de namen van Delfland en Rijnland en in Romeinse cijfers de volgnummers. Tussen de vier grenspalen stonden 24 kleinere paaltjes met de beginletters van beide waterschappen en nummers. Er zijn nog vier hoofdpalen en tien tussenpalen over.
# Landschrijver

Een landschrijver was een rondreizend ambtenaar.

## Landschap Drenthe

In de Landschap Drenthe was de landschrijver voor 1614 de particulier en algemeen secretaris van de drost. Na 1614 was de landschrijver een rechtsgeleerde (Romeins recht) en was hij griffier van de etstoel en van de goorsprake. Bij de goorsprake (in de zes dingspelen van Drenthe) trad hij na verloop van tijd in plaats van de drost op als voorzitter. Ook was hij belast met het vooronderzoek. In de achttiende eeuw was hij de ambtelijke spil waar de rechtsorganisatie om draaide.
# Landscheiding

Een landscheidingsdijk of landscheiding is een waterkerende dijk of kade. Ze werden opgeworpen op de grens van gebieden omdat het waterpeil niet overal hetzelfde was. Een landscheiding is dus tevens een waterscheiding. Onder andere voor de grenzen tussen de hoogheemraadschappen Rijnland, Delfland en Schieland is de term "landscheiding" gebruikelijk. De grens tussen Rijnland en Delfland hangt nauw samen met de oorspronkelijke natuurlijke waterscheiding tussen Oude Rijn en Maas.
In veenontginningen werd de kade aan de verste zijde van het punt waar de ontginning begonnen was de landscheiding genoemd. Erachter lagen woeste gronden of een volgende ontginning. Van oude landscheidingen zijn vaak nog restanten in het landschap te vinden.
# Landsdelen van Noorwegen

De landsdelen van Noorwegen (Noors: Norges landsdeler) zijn een traditionele indeling van landsdelen in Noorwegen. Deze onderverdeling wordt gemaakt op basis van zowel aardrijkskundige verschillen als dialecten. De streken hebben weinig betrekking op de bestuurlijke indeling van Noorwegen; deze vindt plaats op provinciaal en gemeentelijk niveau.

## Nord-Norge

Noord-Noorwegen bestaat uit de volgende provincies:
* Nordland
* Troms
* Finnmark

## Trøndelag

Trøndelag bestaat uit de voormalige provincies Nord-Trøndelag en Sør-Trøndelag, op 1 januari 2018 samengevoegd tot één provincie.
* Trøndelag

## Vestlandet

Het Westland bestaat uit de volgende provincies:
* Møre og Romsdal
* Vestland
* Rogaland

## Sørlandet

Het Zuidland bestaat uit één provincie.
* Agder

## Østlandet

Het Oostland bestaat uit de volgende provincies:
* Akershus
* Buskerud
* Innlandet
* Oslo
* Telemark
* Vestfold
* Østfold
# Landstrassegambiet

| 8 | | | | | | | | |
| 7 | | | | | | | | |
| 6 | | | | | | | | |
| 5 | | | | | | | | |
| 4 | | | | | | | | |
| 3 | | | | | | | | |
| 2 | | | | | | | | |
| 1 | | | | | | | | |
| | a | b | c | d | e | f | g | h |
| | Het Landstrassegambiet na 2. c4 | Het Landstrassegambiet na 2. c4 | Het Landstrassegambiet na 2. c4 | Het Landstrassegambiet na 2. c4 | Het Landstrassegambiet na 2. c4 | Het Landstrassegambiet na 2. c4 | Het Landstrassegambiet na 2. c4 | Het Landstrassegambiet na 2. c4 |
Het Landstrassegambiet, ook Rétigambiet genaamd, is bij het schaken een variant in de schaakopening Réti. Het gambiet heeft de ECO-code A09 en de beginzetten zijn
    1. Pf3 d5
    2. c4
Het gambiet is vernoemd naar de Weense wijk Landstraße, waar het voor het eerst gespeeld werd.
# La Toussuire

La Toussuire is een skidorp in het Franse wintersportgebied Les Sybelles. Het bevindt zich op zo'n 1700 meter boven zeeniveau op het grondgebied van de gemeenten Fontcouverte-la-Toussuire (tot 1987 Foncouverte geheten) en Villarembert in het departement Savoie.

## Geschiedenis

Het skigebied kwam gestaag tot stand op de plaats van het gelijknamige gehuchtje in de eerste helft van de 20e eeuw. Een eerste skilift kwam er in 1937. Het dorp werd uitgebouwd vanaf de jaren 1950, met enkele moderne, maar niet al te uitgesproken gebouwen. In 1985 kwam er een verbinding met het naburige Le Corbier, waardoor het skigebied Grand Large ontstond. Sinds 2003 maakt La Toussuire deel uit van Les Sybelles.

## Geografie

La Toussuire is gebouwd op een ruime alpenweide aan de voet van de Tête de Bellard (2225 m) en de Grand Truc (2209 m). De Ruisseau de l'Edioulaz, een zijrivier van de Merderel, stroomt door het dorp.
Het dorp is gebouwd rondom en in een lus gevormd door de hoofdweg. Langs de hoofdstraat staan in het zuiden en zuidwesten enkele hoogbouwappartementen op een rij; dit is ook het commerciële centrum van het dorp. Verder bestaat La Toussuire voornamelijk uit vrijstaande chalets in enkele kleine wijken rondom het centrum, zoals L'Eriscal en La Simaniaz in het noorden en Les Plans, Côte du Bois, Côte Ratel en Comborsière in het zuiden. De D78 (via Fontcouverte) en de D78A (via Le Corbier en Villarembert) ontsluiten het dorp.
Het dorp ligt grotendeels in de gemeente Fontcouverte-la-Toussuire, maar reikt in het zuiden tot over de grens in Villarembert. Anderhalve kilometer ten zuiden van La Toussuire, in Villarembert, bevindt zich Le Corbier. Andere skidorpen in de omgeving zijn Les Bottières (3 km ten oostnoordoosten), Saint-Sorlin-d'Arves (4,5 km ten zuidwesten) en Saint-Colomban-des-Villards (5 km ten noordwesten). De hoofdplaats van Fontcouverte-la-Toussuire ligt 3,5 km ten oostzuidoosten.

## Sport en toerisme
### Wintersport

La Toussuire maakt deel uit van het wintersportgebied Les Sybelles, een van de middelgrote gebieden in de Franse Alpen. Vanuit het dorp vertrekken verschillende skiliften naar de omliggende bergtoppen en -flanken, waaronder de Grand Truc en de Tête de Bellard. Via de Grande Verdette en Pierre du Turc kunnen skiërs de oversteek kunnen maken naar L'Ouillon en vervolgens naar Saint-Sorlin, Saint-Colomban en Le Corbier. Er is ook een lagergelegen verbinding tussen de wijk Comborsière en Le Corbier. La Toussuire kan tot 14.234 vakantiegangers en bewoners (cijfers 2021) herbergen.

### Wielrennen

Het skidorp was de aankomstplaats van een bergetappe in de Ronde van Frankrijk in 2006, 2012 en 2015, in het Critérium du Dauphiné in 2006, 2008 en 2011, in de Ronde van de Toekomst in 2014 (en vertrekplaats in 2021) en in de Ronde van Savoie-Mont Blanc in 2008, 2009, 2010, 2013 en 2021.

## Galerij

* Dorpszicht vanaf het zuidwesten
* Zicht op het dal waarrond La Toussuire is gebouwd
* Rue des Fondeurs loopt parallel aan de hoofdstraat
* De wijken Les Plans en La Côte du Bois, met de front de neige in de voorgrond
* De wijk Champ l'Ériscal
* De kapel Notre-Dame du Ski
# La Tour (Missouri)

La Tour is een plaats (village) in de Amerikaanse staat Missouri, en valt bestuurlijk gezien onder Johnson County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 65. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 66, een stijging van 1 (1,5%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 0,3 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond La Tour.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over La-Tour op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# La Tourette

La Tourette is een gemeente in het Franse departement Loire (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 467 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Montbrison.

## Geografie

De oppervlakte van La Tourette bedraagt 5,6 km², de bevolkingsdichtheid is 83,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van La Tourette met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations légales 2021.
# Landrentestelsel

Het Landrentestelsel was in Nederlands-Indië een manier van belasting innen, waarbij de inlandse bevolking 2/5 deel van de door haar verbouwde landbouwproducten of een vergelijkbare geldsom afdroeg aan het koloniale bestuur.
De achterliggende gedachte van het landrentestelsel was dat de kolonisator als souverein eigenaar was van alle grond en dat zij deze verhuurde aan de bevolking: de landrente werd beschouwd als pacht ofwel 'huurschat' (Engels land rent = pacht).
Het landrentestelsel werd in 1813, tijdens de Engelse bezetting van Indië, ingevoerd door gouverneur-generaal Thomas Stamford Raffles. Het landrentestelsel verving het handelsmonopoliesysteem van gedwongen leveringen, diensten en contingenten dat door de VOC werd gebruikt. In het begin werden de dorpshoofden beschouwd als huurders van de grond en moesten zij de landrente innen bij de boeren en daarna afdragen aan het koloniale bestuur. Maar al na enkele maanden, toen bleek dat de dorpshoofden misbruik hiervan maakten, werd de landrente direct aan de bevolking opgelegd.
Raffles hoopte door de invoering van de landrente de sociaal-economische structuur van Indië te nivelleren: De invloed van de inlandse regenten wilde hij verminderen en de positie van de kleine boeren verbeteren.
Alleen in de Preanger op West-Java, waar de koloniale regering een lucratieve koffieteelt dreef, en in de bosdistricten werd het landrentestelsel niet ingevoerd.
Raffles wilde de hele koloniale economie liberaliseren: naast het landrentestelsel had hij het voornemen om een vergelijkbare belasting aan eigenaars van particuliere landerijen en inwoners van de steden op te leggen, om de in- en uitvoerrechten af te schaffen en om de doorvoerrechten te verminderen.
De invoering van het landrentestelsel gaf de nodige problemen: Naast de al genoemde misbruiken bij het innen van de belasting door de dorpshoofden, bleek het in de praktijk onmogelijk om de 'Herendiensten' af te schaffen. De optie dat men in plaats van 2/5 deel van de oogst een vergelijkbare som geld kon afdragen deed de vraag naar contant geld toenemen, contanten die maar in beperkte mate onder de inlandse bevolking aanwezig waren: De ruilhandel veranderde in een geldeconomie.
Het landrentestelsel bleef tot de jaren dertig van de 19e eeuw in gebruik, en werd daarna geleidelijk door het cultuurstelsel van gouverneur-generaal Johannes van den Bosch vervangen.
# Lasioglossum imbrex

Lasioglossum imbrex is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Jason Gibbs.
# Lasioglossum sordidum

Lasioglossum sordidum is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1853 door Smith.
# Lasioglossum speculatum

Lasioglossum speculatum is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Walker.
# Lasioglossum speculinum

Lasioglossum speculinum is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Cockerell.
# Lasioglossum sordidulum

Lasioglossum sordidulum is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Cockerell.
# Lasioglossum speculiferum

Lasioglossum speculiferum is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Cockerell.
# Laomedia barronensis

Laomedia barronensis is een tienpotigensoort uit de familie van de Laomediidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door Ngoc-Ho & Yaldwyn.
# Lasioglossum subterminale

Lasioglossum subterminale is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1941 door Cockerell.
# Laphria coquillettii

Laphria coquillettii is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1919 gepubliceerd door Waldo Lee McAtee.
* ↑ Martin and Wilcox, in Stone et al., 1965, Catalog of the Diptera of America north of Mexico, p. 389
* ↑ McAtee, W.L. (1919). Key to the Neacrtic species of the genus Laphria (Diptera, Asilidae). The Ohio Journal of Science 19: 157
# Lebia nigra

Lebia nigra is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Peringuey.
# Larandopsis choprai

Larandopsis choprai is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Lucien Chopard.
# Laranda uai

Laranda uai is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Mews.
# Labramachaerota korupa

Labramachaerota korupa is een halfvleugelig insect uit de familie Machaerotidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2013 door Bell & Cryan.
# Lebia thais

Lebia thais is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Bedel.
# Lasioglossum oenotherae

Lasioglossum oenotherae is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1920 door Stevens.
# Le Poët-Sigillat

Le Poët-Sigillat is een gemeente in het Franse departement Drôme (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 116 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Nyons.

## Geografie

De oppervlakte van Le Poët-Sigillat bedraagt 15,4 km², de bevolkingsdichtheid is dus 7,5 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Lecithocera deltospila

Lecithocera deltospila is een vlinder uit de familie van de Lecithoceridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Meyrick.
# Learjet 24

De Learjet 24 was de opvolger van Learjets succesvolle Learjet 23 en werd midden 1966 geïntroduceerd.

## Geschiedenis

Na het succes van de Learjet 23 werd het vliegtuig doorontwikkeld tot de Learjet 24. Onder de verbeteringen waren:
* Verbeterde bestuurbaarheid bij lage snelheid,
* Hoger maximaal startgewicht,
* Hogere cabinedruk om op grotere hoogte te vliegen,
* Een extra zijruit,
* Krachtiger motoren,
* Een nieuwe voorruit,
* Extra brandstof in de tanks aan de vleugeluiteinden,
* Een brandblussysteem voor de motoren,
* Groter vliegbereik.
Net als Learjet met de 23 had gedaan, begon het bedrijf een publiciteitscampagne voor de 24. Van 23 tot 26 mei 1966 vloog het toestel als eerste privéjet 37.000 kilometer rond de wereld in vijftig uren en twintig minuten. Tijdens die vlucht brak de 24 nog achttien andere luchtvaartrecords.
De opvolger, de Learjet 25, vloog voor het eerst in augustus 1966.

## Inzet

De vlieghoogte en het bereik van de Learjet 24 maakte het toestel zeer geschikt voor terreinverkenning. Onder andere de Argentijnse, Boliviaanse, Ecuadoriaanse, Joegoslavische, Mexicaanse en Peruviaanse luchtmacht schaften het vliegtuig aan.
# Learjet 60

De Learjet 60 is een middelgroot privéjet van Learjet dat in 1993 werd gelanceerd. Het vliegtuig is de verbeterde versie en opvolger van de Learjet 55.

## Geschiedenis

Bij wijze van proof of concept werd het prototype van de Learjet 55 verbouwd tot de 60 met behoud van de motoren. In juni 1991 maakte de uiteindelijke Learjet 60 de eerste vlucht. De motoren waren vervangen door nieuwe exemplaren van Pratt & Whitney en de romp was 1,09 meter verlengd. Ook kreeg het toestel de staartopstelling van de 35 aangemeten en werden de winglets herzien, wat een lagere weerstand opleverde.
De Learjet 60 werd in januari 1993 door de FAA gecertifieerd. Van de originele 60 werden tot 2007 314 exemplaren geproduceerd.
In 2005 kwam Bombardier met de verbeterde Learjet 60XR die vanaf 2007 geleverd werd. De XR-versie had onder meer een verbeterd interieur.

## Externe link

* (en) airliners.net - The Bombardier Learjet 55 & 60
# Ledella robusta

Ledella robusta is een tweekleppigensoort uit de familie van de Nuculanidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door F. R. Bernard.
# Ledella similis

Ledella similis is een tweekleppigensoort uit de familie van de Nuculanidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Allen & Hannah.
# Ledella spreta

Ledella spreta is een tweekleppigensoort uit de familie van de Nuculanidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Thiele & Jaeckel.
# Lage Vuchtpolder

De Lage Vuchtpolder is een natuurgebied in het buitengebied van Teteringen, ten noorden van Breda.
Het gebied wordt omzoomd door de dorpen Terheijden, Den Hout, Teteringen en de stad Breda. In de twintigste eeuw groeide de polder uit tot agrarisch gebied. De polder wordt stapsgewijs teruggegeven aan de natuur en maakt deel uit van de ecologische hoofdstructuur van Noord-Brabant.
De Lage Vuchtpolder was in de Tachtigjarige Oorlog onderdeel van de Bredase verdedigingslinies en de Spaanse omsingelingslinies. Breda was toen een stad met minder dan 6.500 inwoners, die werd belegerd door de Spaanse generaal Spinola. De huidige Spinolaschans aan de Hartelweg/Terheijdenseweg (noordwesten van de Lage Vuchtpolder) herinnert nog aan deze oorlogstijd. In 1701 werd ook de Linie van de Munnikenhof nabij dit gebied aangelegd.
De Lage Vuchtpolder is een natuurgebied dat de overgang vormt tussen de oostelijke zandgronden en bossen (Vrachelse heide en bossen) en de westelijke kleigronden die aan de Mark grenzen. De Lage Vuchtpolder is een bepalend onderdeel van de Brabantse ecologische hoofdstructuur die dieren een onbelemmerde doorgang van Oost naar West (en omgekeerd) toestaat.
De Lage Vuchtpolder grenst zuidelijk aan Breda-Noord. Het park Hoge Vucht vormt een natuurlijke overgang tussen de woonwijk en de Lage Vuchtpolder. Vanaf de kinderboerderij in dit park is er een doorsteek naar de Zwarte Dijk die de zuidelijke grens van de polder vormt. Aan de zuidoostelijke zijde grenst de Lage Vuchtpolder aan de wijk Waterdonken welke in 2008 is gerealiseerd.
# Ledocas parallelus

Ledocas parallelus is een keversoort uit de familie glimwormen (Lampyridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1885 door E. Olivier.
# Ledokombo

Ledokombo kan verwijzen naar:

## Plaats in Indonesië

* Ledokombo (Ledokombo), een plaats in het bestuurlijke gebied Jember in de provincie Oost-Java
* Ledokombo (Sumber), een plaats in het bestuurlijke gebied Probolinggo in de provincie Oost-Java
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Ledokombo en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Laodamia affinis

Laodamia affinis is een vlinder uit de familie snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Balinsky.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Laodamia faecella

Laodamia faecella is een vlinder uit de familie snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1839 door Zeller.
De soort komt voor in Europa.
# Leiophasma vaginatum

Leiophasma vaginatum is een insect uit de orde Phasmatodea en de familie Anisacanthidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Redtenbacher.
# Leiophasma lucubense

Leiophasma lucubense is een insect uit de orde Phasmatodea en de familie Anisacanthidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Brancsik.
# Lecane arcula

Lecane arcula is een raderdiertjessoort uit de familie Lecanidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Harring.
# Lecane aspasia

Lecane aspasia is een raderdiertjessoort uit de familie Lecanidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Myers.
# Lelaps striaticeps

Lelaps striaticeps is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Strand.
# Lelapsomorpha

Lelapsomorpha is een geslacht van vliesvleugeligen uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Girault.

## Soorten

Het geslacht Lelapsomorpha omvat de volgende soorten:
* Lelapsomorpha bioculata (Girault, 1923)
* Lelapsomorpha myersi Girault, 1913
* Noyes, J.S. (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012
# Leena Lander

Leena Lander (Turku, 25 oktober 1955) is een Finse schrijfster, woonachtig in Parainen, Finland.
Lander is een pseudoniem. Haar echte naam is Leena Orvokki Silander. Ze was getrouwd met de journalist Esa Silander en heeft drie zoons. In 2008 verloofde ze zich met de schrijver Hannu Raittila.
Leena Lander studeerde in 1978 af aan de letterenfaculteit van de Universiteit van Turku. Ze heeft romans, korte verhalen, toneelstukken en hoorspelen geschreven. Ze is driemaal voor de Finlandiaprijs genomineerd (1991, 1993 en 2004).

## Prijzen

* Kalevi Jäntti-prijs (1992)
* Kiitos kirjasta (Dank voor het boek-medaille) (1992)
* Uudet kirjat (Nieuwe boeken)-club erkenningsprijs (1992)
* Suuren Suomalaisen Kirjakerho (Grote Finse boekenclub) erkenningsprijs (1994)
* Prix Nordique (2000) (Voor de Franse vertaling van Iloisen kotiinpaluun asuinsijat)
* Pro Finlandia -medaille (2000).
* Sokeain kuunnelmapalkinto (Hoorspelprijs van de blinden) (2003, voor het hoorspel Susinarttu)