OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Twee nagelaten gedichten

Twee nagelaten gedichten is een uitgave van twee ongepubliceerde gedichten uit 2012 van de Nederlandse schrijver Hans Warren.

## Geschiedenis

Gedurende 25 jaar verzamelde Niek Oele werk van en rond dichter en dagboekschrijver Hans Warren (1921-2001). De collectie bevatte zo goed als al het werk van Warren, maar ook handschriften, mede omdat Oele zelf met Warren correspondeerde. De collectie omvatte onder andere veel werken in luxe drukken, en bibliofiele uitgaven zoals uitgegeven door handdrukkers als Ger Kleis van Sub Signo Libelli en Ben Hosman van de Regulierenpers, of luxe edities van handelsuitgaven.
Toen in 2011 Oele vrijwel alles compleet had, volgens hem, besloot hij dit Warren-deel van zijn boekencollectie af te stoten. Het werd aangeboden via het antiquariaat van Fokas Holthuis in juni 2011 onder de titel Hans Warren. De collectie van Niek Oele. De catalogus met 210 nummers en verschillende illustraties werd van een inleiding voorzien door Menno Voskuil.

### Uitgave

Holthuis besloot van de antiquariaatscatalogus (catalogus 53) een luxe editie te doen verschijnen. Die verscheen, op gevergeerd papier gedrukt, in een in wijnrood linnen gebonden editie van 35 exemplaren, met op het voorplat de naam van de dichter in goud gestempeld. Het bindwerk werd verzorgd door Boekbinderij Van Dijk.
De catalogus zelf is niet genummerd. Maar de catalogus is voorzien van een in een los hoesje gestoken leporello die wél genummerd is. De leporello, een tweemaal gevouwen blad, bevat twee ongepubliceerde gedichten: Twee nagelaten gedichten van Hans Warren. De twee gedichten werden met de hand gezet uit de letters Gill en Romulus en gedrukt door de Groningse drukker en blogger Nick ter Wal.
Het ene gedicht begint met de regels:
    Bij iedere liefde
    hoort wel een deuntje
    dat diep en rijk wordt.
Het tweede gedicht is getiteld: "Zij ligt te bedde 'lijk ik lig te bedde".
Van de 35 genummerde exemplaren was nummer 1 bestemd voor de voormalige eigenaar van de collectie, Niek Oele. De nummers 26-35 waren bestemd voor Mario Molegraaf, voormalige partner van Warren en biograaf van de dichter. Van de overige waren er 20 bestemd voor de verkoop. De luxe editie van de catalogus uit juni 2011 met de bijlage van Warren verscheen pas in maart 2012.
* ↑ Veel van de details over de uitgave zijn te vinden op een los bijgevoegd erratumblad bij de uitgave.
# Massartellopsis irarrazavali

Massartellopsis irarrazavali is een haft uit de familie Leptophlebiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Demoulin. De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Orgilus nigromaculatus

Orgilus nigromaculatus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cameron in 1906.
# Obereopsis sericeoides

Obereopsis sericeoides is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Holzschuh.
# Leptocerus samnata

Leptocerus samnata is een schietmot uit de familie Leptoceridae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Gadila arctus

Gadila arctus is een Scaphopodasoort uit de familie van de Gadilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1920 door Henderson.
# 11:11 (Maslanka)

11:11 - a dance at the edge of the world is een compositie van David Maslanka, die hij van 1998 tot 2001 componeerde.

## Compositie

In 1998 viel Maslanka op het tijdstip 11:11 op digitale klokken. Het werd bijna een obsessie voor hem. Eerst was het nog leuk dit spelletje; later liep het uit op beelden van crises en rampen. Weer later relativeerde hij deze obsessie, doordat dit specifieke tijdstip natuurlijk zowel goede als slechte dingen heeft gekend. Op een gegeven moment besloot hij er een compositie aan de wijden. Deze bleek, ook tot verbazing van de componist, minder onheilspellende te zijn dan vooraf ingeschat. Tegelijkertijd verdiepte de componist zich in de koralen van Johann Sebastian Bach. Drie van zijn koralen zijn (al dan niet gearrangeerd) verwerkt in deze compositie. De drie koralen zijn:
* Wie bist due, meine Seele
* Aus tiefer Not schrei ich zu dir;
* Du, O schönes Weltgebaude.
Het tweede is het motto van de gehele compositie.
Maslanka componeert meestal voor harmonieorkest en behaalde daar ook zijn roem uit. Dit werk is geschreven voor symfonieorkest en duurt ongeveer 17 minuten en is lang niet zo percussief als zijn andere werken.
# Anthenoides marleyi

Anthenoides marleyi is een zeester uit de familie Goniasteridae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1925 gepubliceerd door Theodor Mortensen.
# Twee naakten in het bos

Twee naakten in het bos (Spaans: Dos desnudos en el bosque; Engels: Two Nudes in a Forest) is een olieverfschilderij van de Mexicaanse surrealistische kunstschilderes Frida Kahlo. Ze voltooide het in 1939. Het schilderij werd gegeven aan een goede metgezel van Kahlo, waarvan sommigen vermoeden dat het om actrice Dolores del Río gaat. De twee vrouwen op het schilderij komen ook voor in Kahlo's schilderij Lo que el agua me dio ('Wat het water me gaf') uit 1938, en ook haar slingeraap, die het paar vanuit het bos bekijkt, verschijnt in een eerder werk van Kahlo, namelijk Fulang-Chang y yo ('Fulang-Chang en ik') uit 1937.
In mei 2016 werd het schilderij op de Christie's veiling in New York voor 8 miljoen dollar verkocht.

## Interpretaties

De twee naakte vrouwen op het schilderij, een met een donkere en een met een lichte huid, worden gezien als representaties van Kahlo's etnische identiteit die verband houdt met haar inheemse wortels, maar ook met haar Europese afkomst, iets dat ook wordt onderzocht in Las dos Fridas ('De twee Frida's'). Het schilderij vestigt ook de aandacht op Kahlo's biseksualiteit, iets dat ze openlijk uitdrukte in haar schilderijen, zoals in Autorretrato con pelo corto ('Zelfportret met kort haar').
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Two Nudes in a Forest op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Massartella alegrettae

Massartella alegrettae is een haft uit de familie Leptophlebiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1943 door Ulmer. De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Orgilus nepalensis

Orgilus nepalensis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Taeger in 1989.
# Novi Vrh

Novi Vrh (Duits: Neuberg) is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Apače in de NUTS-3-regio Pomurska. De plaats telde 23 inwoners op 1 januari 2020.
# Leptohyphes apache

Leptohyphes apache is een haft uit de familie Leptohyphidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Allen. De soort komt voor in het Nearctisch gebied en het Neotropisch gebied.
# Gastrancistrus herbicola

Gastrancistrus herbicola is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Dzhanokmen.
# Anoplophilus tsurugisanus

Anoplophilus tsurugisanus is een rechtvleugelig insect uit de familie grottensprinkhanen (Rhaphidophoridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Ishikawa.
# Twee schetsen voor een pianosonate (Stravinsky)

Twee schetsen voor een pianosonate (W118) is een compositie van Igor Stravinsky. De Twee schetsen, met een speelduur van respectievelijk 24 en 51 seconden, zijn Stravinsky's laatste composities. De schetsen waren bedoeld als een opzet voor een nog te componeren orkeststuk. Aanvankelijk waren ze lang niet uitgegeven, maar ter gelegenheid van de 50e sterfdag van Stravinsky heeft muziekuitgeverij Boosey and Hawkes het korte werk in 2021 uitgegeven.
De Twee schetsen zijn gecomponeerd in Stravinsky's late seriële idioom.
Het originele manuscript van de Twee schetsen is in het bezit van de Paul Sacher Stiftung in Bazel. De compositie werd in de Columbia-universiteit op 3 februari 1973 voor het eerst uitgevoerd door Madeleine Malraux.
Charles Wuorinen heeft op basis van schetsen van Stravinsky een werk gecomponeerd met de titel A Reliquary for Igor Stravinsky.

## Oeuvre

Zie het oeuvre van Igor Stravinsky voor een volledig overzicht van het werk van Stravinsky.

## Externe link

Uitvoering van de Twee schetsen door Jenny Lin:
* schets nr. 1
* schets nr. 2

## Geselecteerde discografie

* Twee schetsen voor een pianosonate, Alexey Zuev, piano (op CD4 in 'The Complete Piano Solos & Transcriptions'), Fuga Libera/Outhere, FUG 777
* Twee schetsen voor een pianosonate, Jenny Lin, piano, Steinway and Sons, 30028
* A Reliquary for Igor Stravinsky (met Abraham and Isaac, Variations en de Requiem Canticles), London Sinfonietta o.l.v. Oliver Knussen, DGG, 447 068-2

## Literatuur

* Campbell, Edward en Peter O'Hagan (ed) (2021), The Cambridge Stravinsky Encyclopedia, Cambridge, Cambridge University Press
* Kirchmeyer, Helmut (2001), Kommentiertes Verzeichnis der Werke und Werkausgaben Igor Strawinskys bis 1971 (Abhandlungen der Sächsischen Akademine der Wissenschaften zu Leipzig - Philologisch-historische Klasse - Band 79), Verlag der Sächsischen Akademie der Wissenschaften
* ↑ Uitvoering Zuev, zie discografie
* ↑ Stravinsky Anniversary: Two Sketches for a Sonata published
* ↑ Kirchmeyer, blz. 563
# Massasauga

De massasauga (Sistrurus catenatus) is een dwergratelslang uit de familie adders (Viperidae) en de onderfamilie groefkopadders (Crotalinae).

## Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van de massasauga werd voor het eerst voorgesteld door Constantine Samuel Rafinesque-Schmaltz in 1818. De soort behoorde lange tijd tot het geslacht Crotalinus, waardoor de verouderde wetenschappelijke naam in de literatuur wordt gebruikt. Vroeger werden er drie ondersoorten onderscheiden maar de voormalige ondersoort Sistrurus catenatus edwardsi wordt in het geheel niet meer erkend en een andere ondersoort wordt tegenwoordig als een aparte soort beschouwd: Sistrurus tergeminus.
De soortaanduiding catenatus betekent vrij vertaald 'kettingdragend' en slaat op de rugtekening van donkere vlekken op een lichtere achtergrond.

## Uiterlijke kenmerken

Van alle dwergratelslangen is dit de grootste soort, de slang bereikt een lichaamslengte van ongeveer 47 tot 75 centimeter, uitschieters kunnen iets meer dan een meter lang worden. De kop is duidelijk te onderscheiden van het lichaam door de aanwezigheid van een insnoering.
De lichaamskleur is bruin tot grijs met donkere, zwartomzoomde vlekken over het gehele lichaam. Sommige exemplaren zijn melanisch en hebben een geheel zwarte lichaamskleur.

## Levenswijze

De vrouwtjes zetten geen eieren af maar zijn eierlevendbarend, de jongen komen levend ter wereld. De juvenielen zijn bij hun geboorte ongeveer 19 tot 25 centimeter lang. Ze eten vooral kikkers, hoewel het geen echte waterslang is zoals andere kikkeretende slangen. Daarnaast worden ook zoogdieren zoals muizen, vogels en andere slangen buitgemaakt.

## Verspreiding en habitat

De massasauga komt voor in delen van Noord-Amerika en leeft in de landen Canada, Mexico en de Verenigde Staten. In Canada komt de slang voor in de staat Ontario, in Mexico is de slang te vinden in de staat Nuevo León en in de VS is de soort gevonden in de staten New York, Pennsylvania, Ohio, Indiana, Illinois, Iowa, Wisconsin, Missouri en Colorado. De habitat bestaat uit savannen, graslanden, scrublands, draslanden en woestijnen, zowel gematigde als hete woestijnen. De massasauga is de noordelijkst voorkomende ratelslang.

## Beschermingsstatus

Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is de beschermingsstatus 'veilig' toegewezen (Least Concern of LC).
# Orhonvallei

De Or(c)honvallei ligt in het hart van Mongolië op ongeveer 370 km van de hoofdstad Ulaanbaatar. De ligging nabij de rivier Orhon (Orchon) verklaart de naam. De Orhonvallei is in 2004 uitgeroepen tot Werelderfgoed door UNESCO. De vallei heeft een grote betekenis voor de Centraal-Aziatische volkeren en hun historie. Zo hadden de Turkse Oeigoeren hun Oeigoers Rijk rondom de Orhonvallei gevestigd; hun hoofdstad Ordu-balık lag ook daar. De resten van deze stad zijn later door archeologen teruggevonden. Ook het Mongoolse Rijk van Ghengis Khan had zijn centrum in de Orhonvallei. Net als het Oeigoers Rijk had dit wereldrijk tevens zijn hoofdstad in de Orhonvallei, ook deze resten zijn inmiddels opgegraven. Hiernaast zijn er ook archeologische resten gevonden van het Grote Rijk der Hunnen (220 v.C. - 216 n.C.), Rijk der Göktürken (552 - 745) en vele andere Centraal-Aziatische beschavingen.

## Klimaat en ligging

De Orhonvallei ligt in het centrum van Mongolië, op ongeveer 1.500 meter boven de zeespiegel. De Gobiwoestijn en Siberische bossen zijn twee tegengestelde naburige gebieden. Ook geldt de Orhonvallei als de watergrens van het Aziatische steppegebied, mede door deze rijkdom aan water is de Orhonvallei uiterst vruchtbaar. Dit is ook duidelijk te merken aan al het gewas en groen dat daar groeit. Het is verder een van de weinige gebieden waar men binnen 100 km droog steppegebied, dichtbegroeide bossen, onvruchtbaar woestijngebied en een uiterst groene vallei kan bezichtigen.
In de winter is het in de Orhonvallei -35 graden terwijl het in de zomer +35 graden is. Ook het verschil tussen dag en nacht is zeer hoog, dit kan oplopen tot 15 graden overdag en -10 graden 's nachts. Jaarlijks is er relatief weinig neerslag, met een gemiddelde 200-250 mm per jaar. Ruim 75% hiervan valt in juli of augustus uit de hemel. Het gebied wordt overigens druk bezocht door toeristen en wordt gezien als een van de mooiste gebieden in Mongolië.

## Culturele geschiedenis

De 1220 km lange Orhonrivier en de vallei is in 2004 door UNESCO uitgeroepen tot Werelderfgoed en opgenomen in de officiële Werelderfgoedlijst.
De belangrijkste sites (Special Protected Areas) zijn:
* Karakorum: De hoofdstad van Ghengis Khan (1206-1227) en zijn imperium.
* Erdene Zuu: De in 1586 gebouwde boeddhistentempel, de eerste in Mongolië.
* Khöshöö Tsaidam: Gedenktekencomplexen ter ere van khan Bilge (683-734) en zijn broer Kultegyn (684-731).
* Khar Balgas: Ruïnes van de eerste hoofdstad van het Turks-Oeigoerse khanaat Ordu-balık.
* Tövkhen: De op 2600 meter hoogte gebouwde eeuwenoude tempel.
# Němčice (okres Svitavy)

Němčice is een Tsjechische gemeente in de regio Pardubice, en maakt deel uit van het district Svitavy.
Němčice telt 895 inwoners (2006).
Banín · Bělá nad Svitavou · Bělá u Jevíčka · Benátky · Bezděčí u Trnávky · Biskupice · Bohuňov · Bohuňovice · Borová · Borušov · Brněnec · Březina · Březinky · Březiny · Březová nad Svitavou · Budislav · Bystré · Cerekvice nad Loučnou · Čistá · Desná · Dětřichov · Dětřichov u Moravské Třebové · Dlouhá Loučka · Dolní Újezd · Gruna · Hartinkov · Hartmanice · Horky · Horní Újezd · Hradec nad Svitavou · Chmelík · Chornice · Chotěnov · Chotovice · Chrastavec · Janov · Janůvky · Jaroměřice · Jarošov · Javorník · Jedlová · Jevíčko · Kamenec u Poličky · Kamenná Horka · Karle · Koclířov · Korouhev · Koruna · Křenov · Kukle · Kunčina · Květná · Lavičné · Linhartice · Litomyšl · Lubná · Makov · Malíkov · Městečko Trnávka · Mikuleč · Mladějov na Moravě · Morašice · Moravská Třebová · Nedvězí · Němčice · Nová Sídla · Nová Ves u Jarošova · Oldřiš · Opatov · Opatovec · Osík · Pohledy · Polička · Pomezí · Poříčí u Litomyšle · Příluka · Pustá Kamenice · Pustá Rybná · Radiměř · Radkov · Rohozná · Rozhraní · Rozstání · Rudná · Rychnov na Moravě · Řídký · Sádek · Sebranice · Sedliště · Sklené · Slatina · Sloupnice · Staré Město · Stašov · Strakov · Suchá Lhota · Svitavy · Svojanov · Široký Důl · Študlov · Telecí · Trpín · Trstěnice · Tržek · Třebařov · Újezdec · Útěchov · Vendolí · Vidlatá Seč · Víska u Jevíčka · Vítějeves · Vlčkov · Vranová Lhota · Vrážné · Vysoká · Želivsko
# Gastrancistrus laticeps

Gastrancistrus laticeps is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Graham.
# .sv

.sv is het achtervoegsel van domeinen van websites uit El Salvador.
# Anoplophilus wakuiae

Anoplophilus wakuiae is een rechtvleugelig insect uit de familie grottensprinkhanen (Rhaphidophoridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Ishikawa.
# Bombardement op Koriša

Op 15 mei 1999 bombardeerden NAVO-vliegtuigen het dorp Koriša in Kosovo tijdens Operatie Allied Force. Ten minste 87 burgers kwamen om het leven en 60 raakten gewond als een gevolg hiervan. NAVO-functionarissen zeiden voor en na het bombardement dat gericht was op legitieme militaire doelen.
Het incident vond plaats nabij Koriša, een dorp in de buurt van de zuidelijke stad Prizren.

## Nasleep

Op Servische televisie was later de schade te zien die aangericht was. Beelden van verwoesting, onherkenbare verbrandde lichamen en uitgebrande tractoren waren te zien op de locatie van de aanval. De Joegoslavische regering drong aan dat de NAVO toe zou geven burgerdoelen te hebben aangevallen, terwijl Kosovo-Albanezen beweerden dat het de schuld was van Joegoslavische autoriteiten die burgers gebruikt zou hebben als menselijk schild zodat deze door NAVO-bommen gedood zouden worden.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Koriša bombing op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) Final Report to the Prosecutor by the Committee Established to Review the NATO Bombing Campaign Against the Federal Republic of Yugoslavia | International Criminal Tribunal for the former Yugoslavia. www.icty.org. Geraadpleegd op 9 juni 2023.
* ↑ (en) The Kosovo conflict and international law: an analytical documentation 1974-1999. Cambridge Univ. Press, Cambridge (2011). ISBN 978-0-521-80071-6.
* ↑ (en) Pearlstein, Steven, "NATO Won't Release Korisa Evidence", Washington Post Foreign Service, 21 mei 1999. Geraadpleegd op 9 juni 2023.
* ↑ (en) Once again, NATO admits accidental bombing of civilians. Chicago Tribune (16 mei 1999). Geraadpleegd op 9 juni 2023.
# Mathieu d'Escouchy

Mathieu d'Escouchy (1420 Le Quesnoy — 1482 Péronne) was een kroniekschrijver uit Picardië die werkte in de laatste periode van de honderdjarige oorlog.

## Biografie

Mathieu d'Escouchy werd geboren in 1420 in Le Quesnoy. Als kroniekschrijver zette hij het werk voort van Enguerrand de Monstrelet, die de periode van 1400-1444 beschreef. Mathieu behandelde de periode van 1444 tot 1467. Hij stond vrij positief tegenover Bourgondië, alhoewel hij zelf getuigd van zijn onpartijdigheid: "Ay poursievi ma matire sans partialité ny faveur aucune a l'une des parties plus qu'a l'autre" Vrij vertaald luidt dit: "Ik heb mijn stof behandeld zonder partijdig te zijn, zonder noch de ene noch de andere partij te bevoordelen". Hij was eerst in dienst bij Filips de Goede, Hertog van Bourgondië en daarna bij Lodewijk XI, koning van Frankrijk. Hij reproduceerde belangrijke historische documenten en gaf er dan zijn analyse van. Zoals alle kroniekschrijvers van die tijd ging zijn belangstelling vooral uit naar wapenfeiten, toernooien en de grote mannen die ze bevochten. Niettemin brengt hij ons ook een relaas van het Banket van de Fazant, het grote feest ingericht door Filips de Goede om zijn intentie om op kruisvaart te gaan af te kondigen. In dienst van Lodewijk XI naam hij deel aan de slag bij Montlhéry (zie ook Ligue du Bien Public), bij welke gelegenheid hij wordt geadeld.
Later werd hij benoemd tot schepen en provoost van Péronne. Daar werd hij nog beschuldigd van misdaden en aanslagen, meer precies van moord en van vervalsing. Na gemarteld te zijn werd hij veroordeeld, maar later werd hij in ere hersteld.

## Externe referenties

* Publicatie van de Kroniek van Mathieu d'Escouchy
* Bibsys: 13050513
* Bibliothèque nationale de France: cb11837825j (data)
* Gemeinsame Normdatei: 100953581
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0178 292X
* Library of Congress Control Number: no2010087506
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007385552905171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 073369756
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A000058041
* Système universitaire de documentation: 074137042
* Virtual International Authority File: 89139040
* WorldCat (via VIAF): 89139040
# Orhon (rivier)

De Orhon of Orchon (Mongools: Орхон, Turks: Orhun) is een 1.124 kilometer lange rivier in Mongolië die een belangrijke culturele en historische rol speelt bij de Turkse en Mongoolse volkeren in Centraal-Azië.
Langs de Orhon zijn bovendien de resten van twee historische hoofdsteden te vinden; Ordu-balık, de hoofdstad van het Turks-Oeigoerse Khanaat en Karakurum, de hoofdstad van Ghengis Khan.

## Oorsprong

De Orhonrivier vindt zijn oorsprong bij het Changaigebergte en loopt via een kronkelweg naar het noorden. Vlak voor de Russische grens loopt de Orhon over in de Selenga-rivier en mondt uit in het Baikalmeer.

## Vertakkingen

* Sarin (Сарингол)
* Tamir (Хойд Тамир гол)
Is deels ook te kenmerken als de oorsprong van de Orhon, het stroomt vanuit het westen en vult de linkervertakkingen veelvuldig aan met water.
* Tola (Туул гол)
Is de belangrijkste rechtervertakking van de Orhon.
* Eröö (Эрөө гол)

## Natuurlijke loop

De Orhon is in de wintermaanden bedekt met een dikke laag ijs. Tussen mei en september kan een zeevaardig schip door ongeveer 175 kilometer van de rivier varen, dit komt echter niet vaak voor.

### Vissoorten

De Orhonrivier herbergt vele zoetwatervissen, zoals de snoek (Esox lucius, Esox reichertii), karper (Cyprinus carpio carpio, Cyprinus carpio haematopterus, Cyprinus rubrofuscus) en baars (Perca fluviatilis, Perca schrenkii).

## Culturele geschiedenis

De Orhonrivier en het omringende Orhonvallei is in 2004 door UNESCO uitgeroepen tot Werelderfgoed en opgenomen in de officiële Werelderfgoedlijst.
De belangrijkste historische plekken van de Orhonrivier zijn;
* De Orchoninscripties (Turks: Orhun Yazıtları), de oudste Turkse geschriften daterend uit de zesde, zevende en achtste eeuw.
* De eerste hoofdstad van het Turks-Oeigoerse Khanaat: Ordu-balık.
* De hoofdstad van Ghengis Khan (1206-1227) en zijn imperium: Karakurum.
* De waarschijnlijke vestigingsplaats van Ögeday, een belangrijke Mongools-Turkse heerser en de zoon van Ghengis Khan.
* De in 1586 gebouwde boeddhistische tempel Erdene Zuu, de eerste in Mongolië.
* De op 2600 meter hoogte gebouwde eeuwenoude Tuvhuntempel.
* De vindplaats van graven, overblijfselen en archeologische voorwerpen van vele Turkse, Mongoolse en andere Centraal-Aziatische volkeren. Deze archeologische vondsten zijn gedateerd op enkele eeuwen voor Christus, waarschijnlijk toebehorend aan de Hunnen.

## Voetnoten

* ↑ CIA Factbook - Mongolia (en)
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: ge547309
* Virtual International Authority File: 315163018
* WorldCat (via VIAF): 315163018
# Němčičky (okres Břeclav)

Němčičky (Duits: Klein Niemtschitz) is een Tsjechische gemeente in de regio Zuid-Moravië, en maakt deel uit van het district Břeclav.
Němčičky telt 614 inwoners (2006).
Bavory · Boleradice · Borkovany · Bořetice · Brod nad Dyjí · Brumovice · Břeclav · Březí · Bulhary · Diváky · Dobré Pole · Dolní Dunajovice · Dolní Věstonice · Drnholec · Hlohovec · Horní Bojanovice · Horní Věstonice · Hrušky · Hustopeče · Jevišovka · Kašnice · Klentnice · Klobouky u Brna · Kobylí · Kostice · Krumvíř · Křepice · Kurdějov · Ladná · Lanžhot · Lednice · Mikulov · Milovice · Moravská Nová Ves · Moravský Žižkov · Morkůvky · Němčičky · Nikolčice · Novosedly · Nový Přerov · Pavlov · Perná · Podivín · Popice · Pouzdřany · Přítluky · Rakvice · Sedlec · Starovice · Starovičky · Strachotín · Šakvice · Šitbořice · Tvrdonice · Týnec · Uherčice · Valtice · Velké Bílovice · Velké Hostěrádky · Velké Němčice · Velké Pavlovice · Vrbice · Zaječí