OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sint-Willibrorduskapel (Geijsteren)

De Sint-Willibrorduskapel te Geijsteren is een kapel in het bos op landgoed en natuurgebied Landgoed Geijsteren. Het landgoed is ongeveer 700 hectare groot en bevindt zich ten westen van het dorp Geijsteren in de Nederlandse provincie Limburg. Ongeveer 500 meter ten westen van de kapel stroomt de Oostrumse Beek.
De kapel is een rijksmonument.

## Geschiedenis

In 1948 is de put en de omgeving aan een ander onderzoek onderworpen. De put bleek gebouwd te zijn in een oude veenpoel met een diameter van 12 meter. Uit stuifmeelonderzoek bleek dat de poel dateerde uit de 4e en 5e eeuw n.Chr. Op een zeker moment heeft men de veenpoel aan drie zijden (westen, noorden en oosten) omgeven door een gracht van ongeveer drie meter breed en 90 centimeter diep. In de 14e eeuw lag deze nog open, maar later stoof eerst de gracht en daarna de poel dicht. Daarna heeft men een ellipsvormige aarden wal van een meter hoog en 75 centimeter breed aangelegd die aan de zuidzijde open was. De wal omvatte een gebied van 6 x 18 meter. Ook de ringwal raakte overstoven en werd er hier een kapel gebouwd. Met de datering van de poel, het voortleven van heidense gebruiken en de connectie met de periode van kerstening, acht men het zeer waarschijnlijk dat het hier gaat om een gekerstende heidense bron.
Rond de middeleeuwse kapel zijn er diverse pre-christelijke gebruiken in ere gebleven. Op donderdag (dag van Donar, god van de donder) trouwden hier de aanzienlijken. In 1713 werd een inwoner van Swolgen veroordeeld om op drie achtereenvolgende donderdagen met een wit laken (doodskleed en kleed van Vrouw Holle) over zijn hoofd naar de Willibrorduskapel te gaan.

## Bouwwerk

De kapel is in gotische stijl gebouwd maar de plaats was reeds lang voor de bouw van deze kapel een bedevaartsoord. De kapel dateert ongeveer uit de 16e eeuw. Naast de kapel bevinden zich een eeuwenoude waterput die van oudsher bekendstaat als de heilige bron en een grenspaal uit 1551. Deze paal markeert de grens tussen het Land van Cuijk en het Land van Kessel en is thans de grens tussen de provincies Noord-Brabant en Limburg en de gemeenten Venray en Meerlo-Wanssum.
De kapel heeft aan de westzijde een topgevel. Op het dak bevindt zich een open klokkenspitsje uit de 16e eeuw.
# Sint-Willibrorduskerk ('s-Heerenhoek)

De Sint-Willibrorduskerk was een rooms-katholieke kerk aan de Deken Holtkampstraat 9 in 's-Heerenhoek.
Op deze plaats stond sinds 1797 een schuurkerk. De huidige kerk werd tussen 1873 en 1874 gebouwd. De kosten bedroegen fl. 106.181,88,-. Architect Theo Asseler ontwierp een driebeukige kruiskerk in neogotische stijl, met aan de voorzijde een hoge toren met drie geledingen en spits. Op 3 april 1873 werd de eerste steen gelegd en op 20 augustus 1874 werd de kerk door de Haarlemse bisschop G.P. Wilmer ingewijd.
Een van de kerkklokken werd in 1620 gemaakt, de andere klok is modern. In de kerk staan nog de neogotische altaren en koorramen uit de bouwtijd. Het orgel werd in 1907 gebouwd door de firma B. Pels.
Zowel het kerkgebouw als het orgel zijn een rijksmonument. De kerk werd tot 2023 heden gebruikt door de Pater Damiaanparochie, waar de Sint-Willibrordusparochie in was opgegaan. Wegens teruglopend kerkbezoek is de kerk op 5 november 2023 gesloten.
* Interieur naar het altaar (1972)
* Interieur vanaf het altaar (1972)
* Beschrijving Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed
* Heilige Willibrordusparochie - Geschiedenis van de parochie
* Reliwiki - Sint-Willibrorduskerk
* PZC - Sluiting van katholieke kerk 's-Heerenhoek een feit
# Sint-Annakapel (Sevenum, Grubbenvorsterweg)

De Sint-Annakapel is een kapel bij Sevenum in de Nederlands Noord-Limburgse gemeente Horst aan de Maas. De kapel staat aan de Grubbenvorsterweg op de hoek van de Dijkerheide ten noordoosten van het dorp.
Aan de westkant van Sevenum staat nog een Sint-Annakapel.
De kapel is gewijd aan Sint-Anna.

## Geschiedenis

In 1911 bouwde men de kapel gewijd aan de heilige Anna ter bescherming tegen mond-en-klauwzeer.
In 2009 werd het Annabeeld langs de weg in stukken gevonden. Het beeld werd toen hersteld en een kopie van gemaakt die een plekje in de kapel kreeg.

## Gebouw

De in baksteen in kruisverband opgetrokken kapel heeft een driezijdige koorsluiting en wordt gedekt door een zadeldak van leien. Op de hoeken zijn er steunberen geplaatst en de twee rechte zijgevels hebben een vijfhoekig venster. De frontgevel is een schoudergevel met verbrede aanzet en schouderstukken op de uiteindes en halverwege. Op de top is een kruis geplaatst. Hoog in de frontgevel bevindt zich een vijfhoekige nis met witte achterwand waarin een tekst is aangebracht:
   B.V.O. H. ANNA
De frontgevel bevat verder een vijfhoekige toegang die wordt afgesloten met een groene deur.
Van binnen is de kapel wit gestuukt en is er een knielbank geplaatst. In de achterwand is wit gestuukt altaar verwerkt met een donker blad. Op het altaar staat een polychroom beeld van de heilige Anna met haar dochter Maria.
# Sint-Annakapel (Venray, Sint Servatiusweg)

De Sint-Annakapel is een kapel aan de zuidrand van de wijk Sint Antoniusveld in Venray in de Nederlands Noord-Limburgse gemeente Venray. De kapel staat aan de Sint Servatiusweg nabij de plaats waar deze weg uitkomt op de Henri Dunantstraat.
De kapel is gewijd aan Sint-Anna.
De kapel werd door bedevaartgangers onderweg naar Kevelaer (vanuit Helmond) gebruikt als rustpunt op hun reis.

## Geschiedenis

In de 17e eeuw zou er volgens sommige bronnen reeds een Sint-Annakapel zijn geweest.
Rond 1850 werd een nieuwe kapel gebouwd.
Op 8 november 1973 werd de kapel ingeschreven in het rijksmonumentenregister.
In 1986 werd de kapel vernieuwd.
In 2002 werd de kapel 30 meter verplaatst om ruimte te maken voor het verkeer.

## Bouwwerk

De bakstenen kapel is gebouwd op een rechthoekig plattegrond met een driezijdige sluiting en wordt gedekt door een schilddak met leien. Op de zes hoeken zijn er haakse steunberen/lisenen aangebracht die doorlopen tot de dakrand. In de twee zijgevels is elk een rond venster aangebracht. De topgevel is een schoudergevel met vlechtingen met op de top van de frontgevel een smeedijzeren kruis aangebracht. De ingang heeft een segmentboog omgeven door een gecementeerde lijst en wordt afgesloten door een hek van siersmeedwerk. Boven de ingang is een bordje opgehangen waarop een spreuk staat.
   O MENSCH VERGEET TOCH NIET TE EERE DIE MOEDER IS VAN DEN HEERE ALS REINE MAGET HEEFT GEBAARD DIE ZEGEN GAF VOOR VLOEK OP AARD OFFER VOOR DE ZIELEN
Van binnen is de kapel wit geschilderd. In de achterwand bevindt zich een rechthoekige nis die afgesloten wordt door een smeedijzeren hekwerk. In de nis bevindt zich een beeldje van Anna te Drieën.
# Sint-Annakapel (Slenaken)

De Sint-Annakapel is een kapel bij Slenaken in de Nederlandse gemeente Gulpen-Wittem in de provincie Limburg. De kapel staat aan de splitsing van de Schilbergerweg en de Kerkdel ten zuidwesten van het dorp. De kapel staat hier bovenop de westelijke dalrand van het Gulpdal op de oostelijke rand van het Plateau van Margraten. Naar het westen ligt verder op het plateau Schilberg.
Op ongeveer 400 meter naar het oosten staat de Sint-Remigiuskerk van Slenaken en op ongeveer 575 meter naar het westen staat de Sint-Jozefkapel.
De kapel is gewijd aan Sint-Anna.

## Geschiedenis

In 1715 werd de Sint-Annakapel gebouwd.
In 1850 werd het huidige gebouw opgetrokken.
In 1966 werd de kapel op genomen in het rijksmonumentenregister.
In 2006 werd de kapel gerenoveerd.

## Legende

Een legende verhaalt hoe ten tijde van een pestepidemie de inwoners van Slenaken in processie naar deze plek kwamen toen hier nog een wegkruis stond. Terwijl men bij het wegkruis aan het bidden was, zag men in het Gulpdal een wolk opstijgen. Toen men weer terugkwam in het dorp was volgens de legende de pestepidemie verdwenen. Als dank hiervoor werd er ter plaatse een kapel opgetrokken.

## Opbouw

De georiënteerde kapel is opgetrokken in baksteen en wordt gedekt door een zadeldak van leien. Het baksteen is van het type veldbrandsteen, bakstenen die in een veldoven gebakken zijn. Op de hoeken zijn steunberen aangebracht. De achterwand is bol gebogen. De rondbogige toegang tot de kapel is afgesloten met groene deuren met erboven een gevelsteen waarin een tekst gegraveerd is:
   (1850 + bid voor ons)
Van binnen is de kapel wit geschilderd.
Direct voor de kapel staat een grote paardenkastanje.
# Siphonaria henica

Siphonaria henica is een slakkensoort uit de familie van de Siphonariidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Verrill & Bush.
# Sint-Bavokerk (Ursem)

De Sint-Bavokerk is een rooms-katholieke kerk in de Nederlandse plaats Ursem.
De katholieken van Ursem hoorden eerst bij de parochie van De Goorn. Vanaf 1858 hadden zij een eigen schuurkerk in Ursem. Op 31 december 1861 werd de eigen parochie "Sint-Bavo" opgericht. Aan het begin van de 20e eeuw groeide het aantal kerkbezoekers dusdanig dat de oude kerk te klein werd.
De huidige kerk werd in 1920-1921 gebouwd. Architect Alexander Kropholler ontwierp een zaalkerk in traditionalistische stijl, met een toren aan de voorzijde. De kerk werd op 22 augustus 1921 geconsacreerd. De gebrandschilderde ramen werden gemaakt door Lou Asperslagh. Het hoofdaltaar werd gemaakt door de Edelsmidse Brom. Het hoofdorgel werd in 1877 gebouwd door Lodewijk Ypma. Muurschilderingen werden rond 1940 aangebracht door Stolhoff de Jong. In 2012-2013 werd het kerkgebouw gerestaureerd.
De kerk wordt nog steeds gebruikt door de parochie Sint-Bavo, die inmiddels wel deel uitmaakt van een samenwerkingsverband met parochies uit naburige gemeenten. Het gebouw is een provinciaal monument.
# Sint-Benedictus-Jozef-Labrekerk

De Sint-Benedictus-Jozef-Labrekerk is een rooms-katholiek kerkgebouw in de stad Calais.

## Geschiedenis

Deze kerk bevindt zich in de arbeiderswijk tussen het Canal de Marck en het Canal de Saint-Omer. Tot 1907 behoorden de gelovigen tot de Sint-Pietersparochie. Er bestond sedert 1877 een kapucijnenklooster, maar vanwege de secularisering mochten dezen geen onderwijs meer geven en moesten vertrekken. Het bisdom kocht toen het klooster en de kloosterkapel werd een parochiekerk.
Na de Eerste Wereldoorlog mochten ook de kapucijnen terugkomen en in 1921 kwamen ze weer in het klooster. De kapel bleef ten dienste van de parochie staan.
In 1969 verlieten de kapucijnen hun klooster voorgoed. Een aantal beelden en een deel van het kerkmeubilair namen ze mee.

## Gebouw

Het betreft een eenvoudige driebeukige kerk in neoromaanse stijl. Boven het koor bevindt zich een dakruiter.
# Sint-Bavokerk (Wanzele)

De Sint-Bavokerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Lede behorende plaats Wanzele, gelegen aan Wanzeledorp 5.

## Geschiedenis

Deze kerk werd gebouwd in 1775 in classicistische stijl, als eenbeukige kerk, naar ontwerp van Philip Gobert. In 1962 werd een zuidelijke beuk toegevoegd naar ontwerp van Roger van Driessche.

## Gebouw

Het betreft een tweebeukige, bakstenen, georiënteerde kerk met ingebouwde westtoren. De bovenste geleding is achthoekig. Het koor heeft een driezijdige sluiting. De basis van de westgevel is uitgevoerd in zandsteen. De toegangsdeur wordt bekroond door een driehoekig fronton.
Het kerkmeubilair is 18e eeuw. De kerk heeft een Van Peteghem-orgel van 1769.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Sint-Bavokerk (Zittaart)

De Sint-Bavokerk is de parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeente Meerhout behorende plaats Zittaart, gelegen aan de Lindestraat.

## Geschiedenis

Omstreeks 1600 werd een kapel gebouwd op de Zittartse Schans. In 1872 werd Zittaart een zelfstandige parochie. In 1874 werd een kerk gebouwd naar ontwerp van Pieter Jozef Taeymans. Deze kerk werd echter in 1940 door het Belgische leger opgeblazen.
In 1948 werd een nieuwe kerk gebouwd naar ontwerp van René Joseph Van Steenbergen sr.

## Gebouw

Het betreft een naar het noordoosten georiënteerde bakstenen driebeukige kruiskerk met halfingebouwde zuidwesttoren. De toren heeft drie geledingen en een ingesnoerde naaldspits. De transeptarmen en het koor zijn halfrond afgesloten.
Het interieur wordt overkluisd door houten spitstongewelven. De kunstvoorwerpen in de kerk zijn voornamelijk 19e-eeuws.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Slowaakse Socialistische Republiek

De Slowaakse Socialistische Republiek (Slowaaks: Slovenská socialistická republika, afkorting: SSR) was van 1969 tot 1990 de officiële naam van Slowakije, het oostelijke deel van Tsjecho-Slowakije.

## Geschiedenis

Na de Praagse Lente werd op 28 oktober 1968 besloten om de eenheidsstaat Tsjecho-Slowakije om te vormen in een federatie. Vanaf 1 januari 1969 zou de staat opgedeeld worden in de Tsjechische Socialistische Republiek (ČSR) en de Slowaakse Socialistische Republiek (SSR). Slowakije kreeg een eigen parlement: de Slowaakse Nationale Raad. In feite was de federalisering alleen symbolisch, want alle macht bleef bij de Communistische Partij.
Na de Fluwelen Revolutie van 1989 werd de naam van de Slowaakse Socialistische Republiek veranderd in "Slowaakse Republiek".
Op 1 januari 1993 werd Tsjecho-Slowakije opgesplitst en werd de Slowaakse Republiek een onafhankelijk land.
# Slowaakse Karst

De Slowaakse Karst is een bergketen in het zuiden van Slowakije. Het maakt deel uit van het Slowaaks Ertsgebergte, dat op zijn beurt weer deel uitmaakt van de Karpaten. De naam is afgeleid van de geografische term karst, hetgeen daar veel te vinden zijn. Daarnaast zijn er grote vlakten.
Sinds 1973 is de Slowaakse Karst een beschermd gebied en in 2002 is een gedeelte uitgeroepen tot het Nationaal Park Slowaakse Karst. Het gebied maakt deel uit van de door de UNESCO op de werelderfgoedlijst geplaatste gebied grotten van de Aggtelek Karst en Slowaakse Karst. Dit gebeurde in 1995. De hoogste top van de bergketen is Jelení vrch en ligt op 947 meter hoogte.
* Gemeinsame Normdatei: 4338760-3
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: ge200635
* Virtual International Authority File: 233856905
* WorldCat (via VIAF): 233856905
# Abrodiella pittoresca

Abrodiella pittoresca is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Liebke.
# Lijst van burgemeesters van Stad Delden

Dit is een lijst van burgemeesters van de voormalige Nederlandse gemeente Stad Delden van 1818 tot 2001, toen Stad Delden met de gemeenten Ambt Delden, Diepenheim, Goor en Markelo werd samengevoegd tot de gemeente Hof van Twente.
Van 1844 tot 1969 was de burgemeester van Stad Delden tevens burgemeester van Ambt Delden.

## Burgemeesters van de gemeente Stad Delden

| Ambtsperiode | Naam burgemeester | Partij of stroming | Bijzonderheden |
| 1818-1843 | Hendrik Jan Averink | | was voordien burgemeester van de ongedeelde gemeente Delden |
| 1844-1845 | mr. Diederik Jan Weerts | | eervol ontslag |
| 1845-1857 | mr. Rudolph Berend Visser | | was burgemeester van Hengelo, overleden 27 december 1857 |
| 1858-1863 | mr. Jacob Lijdias van Reede | | |
| 1863-1872 | Hermannus Verbeek | | overleden 9 maart 1872 |
| 1872-1885 | Johan Herman van Erckelens | | was burgemeester van Zwartsluis, werd burgemeester van Hasselt |
| 1885-1886 | Antonij Johan ten Cate | | overleden 18 december 1886 |
| 1887-1895 | mr. Pieter Dozij | | |
| 1895-1920 | jhr. Anton Hendrik Pieter Carel van Suchtelen van de Haare | | was burgemeester van Bergambacht; overleden 2 september 1920 |
| 1920-1927 | Joseph Anton Hubert Steinweg | | was burgemeester van Heumen, werd burgemeester van Roermond |
| 1927-1929 | Henricus Adrianus Gellius Maria Cremers | | |
| 1929-1965 | jhr.mr. Leo Octave Marie van Nispen tot Sevenaer | | |
| 1965-1969 | Leo (L.H.H.R.) van Wensen | | waarnemend burgemeester |
| 1969-1977 | mr. Jan (J.W.M.) Rademaker | KVP | werd burgemeester van Leusden, ovl. 2009 |
| 1977-1978 | mr. Willem Henric Enklaar | | waarnemend; tevens burgemeester van Holten |
| 1978-1985 | drs. Willem Jan Marie Holthuizen | VVD | werd burgemeester van Bussum |
| 1985-1986 | drs. Joop (J.) van der Zwaag | PvdA | waarnemend burgemeester, tevens burgemeester van Goor |
| 1986-2001 | mr. Jan Drost | VVD | werd waarnemend burgemeester van Bathmen |

## Straatnaamgeving

* In Delden heet het verlengde van de Stationsweg de Van Nispenweg, genoemd naar de voormalige burgemeester. Het huis waar hij aan die weg tot 1985 woonde, heet Bagatelle. De volgende bewoner werd ir. C. Brunt, rentmeester van Twickel van 1953-1985.
# Neutrodiaptomus formosus

Neutrodiaptomus formosus is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Diaptomidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Kikuchi K..
* ↑ (en) Neutrodiaptomus formosus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Walter, T. Chad (2012). Neutrodiaptomus formosus (Kikuchi K., 1928). In: Walter, T.C., Boxshall, G. (2012). World Copepoda database. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=359577
# Coelogorgia

Coelogorgia is een geslacht van koralen uit de familie van de Coelogorgiidae.

## Soort

* Coelogorgia palmosa Milne Edwards & Haime, 1857
# Acar olivercoseli

Acar olivercoseli is een tweekleppigensoort uit de familie van de Arcidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Huber.
# Acerastes faciator

Acerastes faciator is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Kasparyan & Ruiz in 2008.
# Acerastes sumariensis

Acerastes sumariensis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Brethes in 1928.
# Acht Hert Jaguarklauw

Acht Hert Jaguarklauw (Mixteeks: Iya Nacuaa Teyusi Ñaña, 1011-1063 of 1063-1115) was een Mixteekse vorst. Zijn levensverhaal is bekend van de Codex Zouche-Nuttall, de Colex Colombino en de Codex Becker I. Doordat Mixteekse codices geen echt schrift gebruiken maar de gebeurtenissen eerder door middel van een soort beeldverhaal neerschreven, zijn er verschillende interpretaties van zijn levensverhaal.
Als prins van het hof van Tiltantongo werd hij (tegen zijn zin) naar Tututepec gezonden. Hier verzamelde hij een leger, en veroverde een groot aantal omringende stadstaten. Ook ruimde hij een aantal familieleden uit de weg, met als doel koning van Tilantongo te worden. 8-Hert hulde zich in Tolteekse kleding en sloot vriendschap met het Tolteekse rijk. Waarschijnlijk bezocht hij ook de Tolteekse hoofdstad Tollan.
Hij werd heerser van Tilantongo nadat zijn halfbroer door onbekenden was vermoord. 8-Hert besloot zich te wreken en viel een rivaliserende stadstaat aan, die in de codices wordt afgebeeld als een Rode-en-Witte Bundel. De plaats van deze stad is onbekend. Rode-en-Witte Bundel en Tilantongo waren al decennialang rivalen, en 8-Hert hield deze staat dan ook verantwoordelijk voor de dood van zijn halfbroer. Volgens een andere interpretatie was het echter 8-Hert zelf die zijn halfbroer vermoordde, om zo koning te kunnen worden. 8-Herts leger slaagde erin Rode-en-Witte Bundel in te nemen, maar bij het gevecht kwam 6-Aap, vrouw van de koning en minnares van 8-Hert om het leven.
Hij veroverde andere Mixteekse steden en onderhield waarschijnlijk goede banden met de Tolteken. Hij liet zichzelf offeren in 1063. Volgens een andere interpretatie werd hij gedood door 4-Wind, zoon van 6-Aap die door 8-Hert uit grootmoedigheid in leven had gelaten, en die met behulp van het Zapoteekse leger erin slaagde een staatsgreep te plegen. 4-Wind verdreef later de Zapoteken en sloot een verbond met de Tolteken. Hij veroverde een rijk dat pas door de komst van de conquistadores verdween.
* Charles C. Mann, 1491, de ontdekking van precolumbiaans Amerika (Amsterdam 2005)
* David M. Jones en Brian L. Molyneaux, De mythologie van Amerika (Utrecht 2002)
# Acetaal

Acetalen zijn organische verbindingen met twee etherfuncties op hetzelfde koolstofatoom. Het zijn geminale dialkoxyverbindingen afgeleid van carbonylverbindingen. Ketalen zijn acetalen waarbij op het centrale koolstofatoom twee alkyl- of arylgroepen zijn gebonden.
Naast de acetalen waarin koolstof het centrale atoom is, worden ook verbindingen waarin een ander atoom deze plaats inneemt aangeduid met de term acetaal. Zo wordt bijvoorbeeld van silylacetalen gesproken voor verbindingen met twee etherfuncties op een siliciumatoom.

## Synthese

Acetalen worden gevormd door een zuur-gekatalyseerde reactie van twee alcoholmoleculen met een carbonylgroep. De eerste stap van de reactie (waarbij een hemiacetaal gevormd wordt en dus nog een hydroxylgroep aan het centrale koolstofatoom overblijft) kan zowel door een zuur als door een base gekatalyseerd worden. De tweede stap kan enkel door een zuur gekatalyseerd worden.
Voor de reactie kan zowel gebruikgemaakt worden van brønstedzuren (zoals zwavelzuur of p-tolueensulfonzuur) als van lewiszuren (zoals zwaveldioxide of boortrifluoride).
Omdat tijdens de reactie de entropie afneemt, het aantal deeltjes daalt van 3 naar 2, wordt vaak gebruikgemaakt van een diol in plaats van een eenwaardig alcohol. De twee hydroxylgroepen zitten samen in één molecule, het aantal deeltjes blijft gelijk, de entropie-afname is dan minder. Ook ortho-esters worden om dezelfde reden aangewend (onder zure omstandigheden) om aan dit probleem tegemoet te komen. Een ander probleem is de vorming van water, dat de voortgang van de evenwichtsreactie kan blokkeren. Door gebruik te maken van een Dean-Stark-apparaat kan het water als azeotroop met tolueen worden afgedestilleerd.

## Toepassing als beschermende groep

Acetalen worden in de praktijk toegepast als beschermende groep voor carbonylgroepen in aldehyden en ketonen, maar evenzo ter bescherming van de hydroxylgroep in alcoholen. Acetalen zijn ongevoelig voor oxidaties onder niet-zure omstandigheden, sterke basen, organometaalverbindingen en nucleofiele reductantia.
Door zure hydrolyse (in aanwezigheid van water) kunnen de oorspronkelijke functionele groepen weer vrijgemaakt worden. Ze worden eerst omgezet in een hemiacetaal en in een alcohol. Verdere hydrolyse van het hemiacetaal stelt de oorspronkelijke carbonylverbinding en een tweede molecule alcohol vrij.
Een klassieke toepassing van een acetaal als beschermende groep is de synthese van 4-(hydroxymethyl)cyclohexanon uit methylester van 4-oxocyclohexaancarbonzuur. Hiertoe dient de esterfunctie te worden gereduceerd met lithiumaluminiumhydride. Daar echter het keton reactiever is dan de ester, zal het keton worden gereduceerd (en nadien ook de ester). Daarom wordt 1,2-ethaandiol aangewend als beschermende groep voor het keton, zodat de gewenste reactie kan worden uitgevoerd. Na afloop van de reductie wordt het cyclisch acetaal ontschermd door reactie met een zuur en wordt het gewenste eindproduct verkregen.
# Acestrorhynchus lacustris

Acestrorhynchus lacustris is een straalvinnige vis uit de familie van de spilzalmen (Acestrorhynchidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd als Xiphorhamphus lacustris in 1875 gepubliceerd door Christian Frederik Lütken.
* ↑ (en) Acestrorhynchus lacustris op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Acestrorhynchus lacustris. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
* ↑ Lütken, C.F. (1875). Characinae novae Brasiliae centralis a clarissimo J. Reinhardt in provincia Minas-Geraes circa oppidulum Lagoa Santa in lacu ejusdem nominis, flumine Rio das Velhas et rivulis affluentibus collectae, secundum characteres essentiales breviter descriptae. Oversigt over det Kongelige Danske videnskabernes Selskabs Forhandlinger 1874(3): 136. Gearchiveerd op 19 maart 2018.
# Acestrorhynchus pantaneiro

Acestrorhynchus pantaneiro is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de spilzalmen (Acestrorhynchidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Menezes.
* ↑ (en) Acestrorhynchus pantaneiro op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Acestrorhynchus pantaneiro. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.