OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Leonid Serebrjakov

Leonid Petrovitsj Serebrjakov (Russisch: Леонид Петрович Серебряков) (Samara, 11 juni 1890 – Moskou, 1 februari 1937) was een Russische bolsjewistisch politicus en slachtoffer van Jozef Stalins grote zuiveringspolitiek.

## Leven

Serebrjakov was van oorsprong metaalarbeider. In 1905 sloot hij zich aan bij de bolsjewieken, waarvoor hij actief ageerde. Na de Russische Revolutie (1917) stroomde hij door in de politiek. Van 1919 tot 1920 was hij lid van het Secretariaat van de Communistische Partij van de Sovjet-Unie. Na de dood van Lenin sloot hij zich aan bij de Linkse Oppositie van Leon Trotski. Uiteindelijk kwam hem dat duur te staan: in 1936 werd hij gearresteerd vanwege vermeend lidmaatschap van een terroristische Trotskistische organisatie. Tijdens het tweede Moskouse showproces in januari 1937 werd hij na een door foltering afgedwongen bekentenis ter dood veroordeeld en korte tijd later geëxecuteerd.
Serebrjakov werd in 1988 gerehabiliteerd. Hij was gehuwd met de schrijfster Galina Serebrjakova en vader van historica Zorja.

## Literatuur

* Simon Sebag Montefiore, STALIN het hof van de rode tsaar, Utrecht (2004), ISBN 90-71206-05-X
* Library of Congress Control Number: nb2016010236
* Virtual International Authority File: 54146462670227771876
* WorldCat (via VIAF): 54146462670227771876
# Leistarcha

Leistarcha is een geslacht van vlinders van de familie sikkelmotten (Oecophoridae), uit de onderfamilie Oecophorinae.

## Soorten

* L. scitissimella (Walker, 1864)
* L. tenuistria Turner, 1935
* L. thaumastica (Turner, 1946)
# Veritas (boek)

Veritas (Latijn: waarheid) is de titel van een historische roman geschreven door het Italiaanse auteursduo Rita Monaldi en Francesco Sorti.
Het boek is sinds eind oktober 2006 in de winkels verkrijgbaar.

## Inhoud

Parijs, 1714. In de Notre Dame des Victoires klinkt de requiemmis. Het rijtuig met het stoffelijk overschot van abt Atto Melani, held van Imprimatur en Secretum, komt bij de kerk aan. Tussen het toegestroomde publiek bevindt zich de man die achtentwintig jaar lang bevriend is geweest met Atto Melani en diens verrichtingen in de vorige romans heeft opgetekend.
Zijn gedachten gaan terug naar hun laatste avontuur, drie jaar daarvoor in Wenen, en het geheim dat hij sindsdien met zich meedraagt. Terwijl Europa is verwikkeld in een allesverwoestende oorlog, meldt zich in Wenen tot ieders verbazing een delegatie van de Turkse sultan. Er heerst vrede tussen het Oostenrijkse keizerrijk en de Ottomanen, vanwaar dan dit bezoek? En wat is de geheime vredesmissie die abt Atto Melani in opdracht van de Franse Zonnekoning uitvoert? Een raadselachtige zinsnede van de Ottomanen onthult de contouren van een complot dat Europa verder zal ontwrichten. Atto Melani moet zich bedienen van spionage en chantage om de strijd aan te kunnen gaan met de duistere krachten die het begin van het tijdperk van De wreedheid willen forceren. Hiertoe roept hij de hulp in van zijn trouwe vriend, maar wederom ziet de verteller zich voor de vraag gesteld: maakt Atto Melani zelf ook deel uit van het complot?
# Vicente Dutra

Vicente Dutra is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Rio Grande do Sul. De gemeente telt 5.587 inwoners (schatting 2009).
# Vicente Fabella

Vicente Fabella (Pagsanjan, 7 mei 1891 – 14 februari 1959) was een Filipijns accountant en universiteitsbestuurder.

## Biografie

Vicente Fabella werd geboren op 7 mei 1891 in Pagsanjan in de Filipijnse provincie Laguna. Hij was het derde kind van zes kinderen van burgemeester van Pagsanjan Juan Fabella en Damiana Fernandez. Fabella voltooide in 1912 een bachelor of arts-diploma aan de University of the Philippines. Nadien vervolgde hij zijn studie in de Verenigde Staten. Hij rondde een bachelor of philosophy af aan de Universiteit van Chicago en in 1915 rondde hij tevens een opleiding Handel aan Northwestern-universiteit. Ook slaagde hij dat jaar voor het toelatingsexamen voor Certified Public Accountant (CPA) in de staat Wisconsin. Na terugkeer in de Filipijnen, in het jaar erna, begon hij een eigen accountancykantoor Vicente Fabella and Company.
In 1919 was Fabella een van de initiators van de oprichting van het Far Eastern College of Accounts Commerce and Finance. In 1922 werd deze school hernoemd naar Jose Rizal College. Een jaar later werden ook voor het eerst CPA-examens afgenomen in de Filipijnen. Fabella was een van de eersten die een licentie kregen. Hij was met zijn kantoor ook betrokken bij opstellen van de CPA Law, de wetgeving waarin dit alles werd geregeld. Fabella was decaan van de Far Eastern College of Accounts Commerce and Finance en latere Jose Rizal College van de oprichting tot 1946. Van 1946 tot zijn dood was Fabella president van de onderwijsinstelling, die in 2000 de status van universiteit toegekend kreeg.
Fabella was in 1932 een van de oprichters van de Philippine Association of Colleges and Universities (PACU) en was ook betrokken bij de oprichting van diverse andere Filipijnse organisaties zoals de oprichting van de NCAA en het ROTC in 1937.
Fabella overleed in 1959 op 67-jarige leeftijd. Hij was getrouwd met Carmen de Jesus, die na zijn dood het presidentschap van Jose Rizal College van hem overnam. Samen kregen ze drie kinderen
# Vicente Feola

Vicente Ítalo Feola (São Paulo, 20 november 1909 – aldaar, 6 november 1975) was een Italiaans-Braziliaans voetbaltrainer.
Hij trainde in zeven periodes São Paulo FC waarmee hij in 1948 en 1949 het Campeonato Paulista won. Ook trainde hij het Argentijnse Boca Juniors en het Braziliaans voetbalelftal, waarmee hij voor het eerst in de geschiedenis van het land het wereldkampioenschap voetbal in 1958 won.
1 Castilho · 2 Bellini · 3 Nílton Santos · 4 Djalma Santos · 5 Dino Sani · 6 Didi · 7 Zagallo · 8 Oreco · 9 Zózimo · 10 Pelé · 11 Garrincha · 12 Gilmar · 13 Moacir · 14 De Sordi · 15 Orlando · 16 Mauro Ramos · 17 Joel · 18 Altafini · 19 Zito · 20 Vava · 21 Dida · 22 Pepe · Coach: Feola
# Victorin de Wargny d'Oudenhove

Victorin André Marie Joseph de Wargny d'Oudenhove (Mechelen, 4 februari 1782 - 10 juni 1849) was een Zuid-Nederlands edelman en burgemeester.

## Geschiedenis

In 1773 verleende keizerin Maria Theresia de persoonlijke titel ridder aan François de Wargny en aan zijn neven François en Isembart. Alleen de neef François had afstammelingen. Hij was heer van Vraimont en Neder-Bogaerde en trouwde met Catherine Lapostole.

## Victorin de Wargny

Victorin de Wargny, zoon van het hierboven genoemde echtpaar de Wargny-Lapostole, werd in 1816, onder het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, erkend in de erfelijke adel, met de titel ridder overdraagbaar op alle mannelijke afstammelingen en werd benoemd in de Ridderschap van de provincie Antwerpen. Na de Belgische Omwenteling werd hij lid van de provincieraad van Brabant en burgemeester van Boortmeerbeek.
Hij trouwde in 1809 met Marie-Caroline van den Branden de Reeth (1789-1865), dochter van ridder Jean van den Branden de Reeth, die onder het Franse keizerrijk sous-préfet in Mechelen was. Het echtpaar had drie zoons en een dochter.
* Reine de Wargny (1810-1889) trouwde met haar oom, baron Felix van den Branden de Reeth (1809-1867), volksvertegenwoordiger en schepen van Mechelen.
* Gaspar de Wargny (1815-1896) werd burgemeester van Boortmeerbeek. Hij trouwde met Adèle de Neve (1808-1870), dochter van senator en baron Henri Philippe de Neve de Roden. Hij hertrouwde in 1892 met Thérèse Speliers (1835-1913).
** Léon de Wargny (1841-1909), trouwde met Eudoxie Quirini (1842-1909).
*** Antonin de Wargny (1867-1924), advocaat in Brussel, trouwde met Thérèse Le Coy de la Marche (1878-1965).
**** Guy de Wargny (1918-1998), internationaal ambtenaar (VN), was voorzitter van het Benelux-comité in Nice toen hij in 1951 een voorstel deed voor een Benelux-vlag. Hij werd Frans staatsburger en werd schrijver. Samen met de Belg Henri Dubois, pseudoniem Henri Certigny (1919-1995), schreef hij talrijke populaire romans. Hij was vooral ook astroloog en schreef hierover verschillende werken, zoals L'Astrologie noire en L'astrologie rose. Hij was tweemaal getrouwd, en had twee kinderen uit het eerste en een kind uit het tweede huwelijk. Uit een buitenechtelijke relatie had hij ook nog drie kinderen, die hij in 1975 liet legitimeren. Met afstammelingen tot heden.
* Alphonse de Wargny (1829-1899), trouwde met Virginie du Trieu de Terdonck (1826-1908). Met afstammelingen, maar uitgedoofd in 1955.

## Literatuur

* Généalogie de Wargny, in: Annuaire de la noblesse de Belgique, 1873.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 2001, Brussel, 2001.
# Verdienstelijke Autonome Universiteit van Puebla

Verdienstelijke Autonome Universiteit van Puebla (Spaans: Benemérita Universidad Autónoma de Puebla) is een openbare universiteit in de Mexicaanse stad Puebla.
De universiteit werd in 1943 geopend door gouverneur Maximino Ávila Camacho, hoewel haar voorganger al sinds 1578 bestond. In de jaren 70 was de universiteit herhaaldelijk het toneel van studentenprotesten. Nadat de student Joel Arriaga Navarro door onbekenden werd vermoord vonden er protesten plaats waarbij nog eens zes studenten werden doodgeschoten door veiligheidstroepen.
Bekende alumni (afgestudeerden) zijn John Holloway, Jesús Martínez en Gustavo Díaz Ordaz. Lobos BUAP is de voetbalclub van de universiteit.
# Verdigre

Verdigre is een plaats (village) in de Amerikaanse staat Nebraska, en valt bestuurlijk gezien onder Knox County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 519. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 482, een daling van 37 (-7,1%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 1,4 km², geheel bestaande uit land. Verdigre ligt op ongeveer 413 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond Verdigre.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Verdigre op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Verdrag van Brugge (1167)

Het Verdrag van Brugge werd gesloten op 7 maart 1167 tussen Filips van de Elzas, graaf van Vlaanderen, en graaf Floris III van Holland.
De heerschappij over Zeeland leidde tot verschillende schermutselingen tussen Floris en Filips. Floris begon tol te heffen bij Geervliet wat de Vlaamse handel op het Rijnland belemmerde. Daarnaast liet hij Vlaamse schepen kapen en maakte met de heer van Beveren aanspraak op het Waasland. Filips van de Elzas greep in 1158 in en Floris moest zich onderwerpen aan Filips. In 1166 stelde Floris III de tol bij Geervliet weer in, waarop Filips wederom ingreep en Floris gevangennam. Deze moest hierdoor in 1167 het Verdrag van Brugge accepteren, waardoor de Vlaamse kooplui in Holland rechten kregen over Zeeland. Dit verdrag bepaalde de situatie in Zeeland voor meer dan een eeuw.
Een van de bepalingen uit het verdrag hield in dat bij geschillen de Hollanders de Vlamingen naar zijn woonplaats moesten volgen en daar de zaak aanbrengen bij de plaatselijke rechters.
Het verdrag werd in 1256 opnieuw bekrachtigd na uitspraak van de Dit de Péronne, een arbitrage onder koning Lodewijk IX van Frankrijk.
# Verdrag van Brétigny

Het Verdrag van Bretigny was een verdrag dat op 2 juni 1360 werd ondertekend door Eduard III van Engeland en Jan II van Frankrijk. Het verdrag werd op 24 oktober later dat jaar bekrachtigd als het Verdrag van Calais. Het verdrag werd opgemaakt in het plaatsje Brétigny, in de buurt van Chartres. Het verdrag markeert de eindfase van de eerste fase van de Honderdjarige Oorlog.

## Aanloop

Jan II van Frankrijk woonde na de Slag bij Poitiers als krijgsgevangene in koninkrijk Engeland. De daaruit voortvloeiende problemen in koninkrijk Frankrijk, waaronder het uitbreken van de Jacquerie, en een machtsgreep van Étienne Marcel in Parijs, verzwakte de onderhandelingspositie van de Fransen.
Het oorspronkelijke vredesverdrag, het Verdrag van Londen, voorzag in grote Franse gebiedsafstanden en een losprijs van 4 miljoen pond voor de gevangen Franse koning. De Staten-Generaal verwierpen dit. In 1359 ondernam Eduard III van Engeland daarom een campagne om de rest van Frankrijk in te nemen, door de kroningsstad Reims in te nemen. Tot dusverre hadden de Engelsen in de oorlog voornamelijk overwinningen gekend en Eduard III streefde nu naar openlijke inbezitneming van Frankrijk. Hij hoopte wellicht zichzelf in Reims tot koning te kunnen laten kronen wanneer de stad eenmaal ingenomen was.
De belegering mislukte, en de veldtocht werd tot een trektocht dwars door Frankrijk waarin de Engelsen een aantal andere steden tevergeefs belegerden. De Fransen hadden geen geregeld leger meer over en lieten zich bovendien niet meer tot een veldslag verleiden. In plaats daarvan pasten ze de tactiek van de verschroeide aarde toe. Op 14 april 1360 (Zwarte Maandag) werd het reeds verzwakte Engelse leger na een mislukte belegering van Chartres door een extreem zware hagel- en onweersbui getroffen, die grote aantallen slachtoffers maakte. Koning Eduard III zag hier een teken van God in. Dit bracht de balans weer enigszins terug zodat over een voor de Fransen gunstiger vrede kon worden gepraat.

## Verdrag

Het verdrag maakte in eerste instantie een einde aan het gevangenschap van de Franse koning, ondanks dat er minder werd betaald dan de gevraagde 3 miljoen kronen.
De Engelsen verkregen door het verdrag de gebieden: Guyenne, Gascogne, Calais, Ponthieu, Guînes. De gebieden Rouergue, Périgord, Limousin en Bigorre werden als schatting onder de Engelse kroon geplaatst. Daarentegen liet Eduard III zijn aanspraak op Normandië en Touraine vallen. Ook liet Eduard zijn aanspraak op de Franse kroon vallen.

## Nasleep

Het Verdrag van Bretigny was niet van lange duur. De Fransen en Engelsen bestreden elkaar in Spanje vanwege de opvolgingsstrijd voor de Kroon van Castilië. Toen het strijden werd hervat in Frankrijk, veroverden de Fransen onder leiding van Bertrand du Guesclin een groot deel van de verloren gegane gebieden. Ten tijde van de dood van Eduard III, had Engeland alleen nog maar een paar Franse kustplaatsen in handen.
# Verdrag van Caen

Het Verdrag van Caen is een op 23 december 1465 te Caen getekend vredesverdrag tussen Lodewijk XI van Frankrijk en Frans II van Bretagne.

## Context

Teneinde de onafhankelijkheid van het hertogdom Bretagne te bewaren, sloot Frans II zich aan bij de Ligue du Bien public, een verbond dat werd geleid door de jongere broer van de koning, Karel van Valois. Door het Verdrag van Conflans (1465) had Karel het hertogdom Normandië als apanage gekregen; het bestuur van enkele steden in Neder-Normandië werd toevertrouwd aan de hertog van Bretagne. Toen Karel van Valois het hertogdom Normandië te Rouen officieel in bezit nam, ontstond er onmin tussen hem en Frans II van Bretagne. De Bretons zagen zich verplicht te vluchten en maakten zich meester van Caen, een aan de koning trouw gebleven stad. Koning Lodewijk XI, profiterend van deze geschillen tussen de vroegere bondgenoten, kwam hen tegemoet met zijn leger en tekende een vredesverdrag met Frans II.

## Gevolgen

Door dit nieuwe verdrag werd de heer van Lescut aangesteld over Caen en een aantal andere steden.
# Via en Bro

Via en Bro (Zweeds: Via och Bro) is een småort in de gemeente Hudiksvall in het landschap Hälsingland en de provincie Gävleborgs län in Zweden. Het småort heeft 108 inwoners (2005) en een oppervlakte van 36 hectare. Eigenlijk bestaat het småort uit twee plaatsen: Via en Bro.
# Vienna Calling

Vienna Calling is een nummer van de Oostenrijkse zanger Falco uit 1985. Het is de tweede single van zijn derde studioalbum Falco 3.
Het nummer gaat over Falco's geboortestad Wenen en de ontwikkeling van de Oostenrijkse hoofdstad. Het nummer werd in diverse landen een hit, maar overtrof nergens het succes van de voorganger Rock Me Amadeus. In zowel Oostenrijk als Duitsland bereikte het nummer de 4e positie. In Nederland werden geen hitlijsten behaald, maar in de Vlaamse Radio 2 Top 30 bereikte het nummer de 13e positie.
# Vienna (Missouri)

Vienna is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Missouri, en valt bestuurlijk gezien onder Maries County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 628. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 642, een stijging van 14 (2,2%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 2,7 km², geheel bestaande uit land. Vienna ligt op ongeveer 201 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 28 km rond Vienna.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Vienna op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Viljoetsjinsk

Viljoetsjinsk (Russisch: Вилючинск) is een gesloten stad (ZATO) in de Russische kraj Kamtsjatka op de zuidkust van de Krasjeninnikovbaai van de Avatsjabaai van het schiereiland Kamtsjatka. De stad ligt op 70 kilometer per weg en 25 kilometer hemelsbreed ten zuidwesten van Petropavlovsk-Kamtsjatski en hemelsbreed 26 kilometer ten zuiden van Jelizovo. Het inwoneraantal van de stad is gedaald sinds het uiteenvallen van de Sovjet-Unie. In 1996 had de stad nog ongeveer 37.400 inwoners om in 2002 te zijn gedaald tot ongeveer 24.200. De stad kreeg in 1994 haar huidige naam Viljoetsjinsk, naar de nabijgelegen vulkaan Viljoetsjinskaja Sopka (of "Viljoetsjik").
Rond de Krasjeninnikovbaai bevinden zich voorzieningen voor de Russische Pacifische Vloot, die hier onder andere haar nucleaire onderzeeboten heeft gestationeerd. De plaats had in de Sovjettijd de codenaam Petropavlovsk-Kamtsjatski-50 en werd door de NAVO vanwege de gestationeerde nucleaire onderzeeërs het "wespennest" genoemd.

## Geschiedenis

De datum van vestiging van de onderzeeërbasis wordt vaak geplaatst bij 2 juli 1938, toen de militaire raad van de Pacifische Vloot besloot om de Krasjeninnikovbaai uit te kiezen voor de basis van een bataljon dieselonderzeeërs. In 1959 werd een fabriek voor de reparatie voor atoomonderzeeërs gebouwd. De eerste atoomonderzeeërs arriveerden op 17 september 1963. De stad werd gesticht op 16 oktober 1968 per oekaze van het Presidium van de Opperste Sovjet van de Russische SFSR door de samenvoeging van de werknederzettingen Rybatsji (basis van kernonderzeeërs), Primorski (kustondersteuningseenheden van de Pacifische Vloot) en Seldevaja (scheepsreparatiefabriek van de marine).
Eind jaren 80 lagen hier de meeste onderzeeërs (15) van de Sovjet-Unie gestationeerd, maar in 1999 waren hiervan nog maar 4 actief, om later weer te stijgen. Een probleem voor de basis vormde in de jaren 90 het toegenomen aantal uit de vaart genomen atoomonderzeeërs die hier worden geplaatst in afwachting van het ontdoen van de kernbrandstof.
In de periode dat hier onderzeeërs liggen gestationeerd, zonken er hiervan 3: de L-16 (1942), K-129 (1968 - zie ook Project Jennifer) en K-429 (1983; later opnieuw in gebruik). Voor de bemanningsleden hiervan werd in 1996 een monument opgericht.
In de jaren 1990 werden twee orthodoxe kerken gebouwd; de eerste van de stad. In de jaren 1990 ontstonden echter ook plannen om de basis wegens geldgebrek in 2003 te sluiten, maar deze plannen zijn niet doorgezet.
# Villa fissa

Villa fissa is een vliegensoort uit de familie van de wolzwevers (Bombyliidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Bigot.
# Villa du Temps retrouvé

Villa du Temps retrouvé is een museum gewijd aan de belle époque in de Normandische badplaats Cabourg, gelegen aan de Avenue du Président Raymond Poincaré.

## Villa Bon Abri

Het museum is gevestigd in Villa Bon Abri, een vakantievilla ontworpen door de Franse architect Clément Parent voor zijn familie. De villa werd gebouwd in de jaren 1860 in neorenaissancestijl. Het hoofdgebouw heeft een opvallend ruitmotief in baksteen terwijl een uitbouw in natuursteen uit Caen is opgetrokken. De wintertuin in de villa heeft een opvallend glazen plafond in art-nouveaustijl.
De villa werd in de jaren 1970 opgekocht door de gemeente Cabourg die er verschillende diensten in onderbracht.

## Museum

Het museum is gewijd aan de belle époque, de periode tussen 1900 en het begin van de Eerste Wereldoorlog, met verwijzingen naar Marcel Proust. Proust verbleef tussen 1907 en 1914 elke zomer in Cabourg en hij was een kennis van de familie Parent, al is het niet geweten of de schrijver ooit de Villa Bon Abri bezocht. Voor de aankleding van het museum werd beroep gedaan op het dépôt du Mobilier national, een nationale stock van museale meubelen. Verder werden 350 kunstwerken in bruikleen gegeven door verschillende musea en privépersonen. Hieronder is een portret van Marcel Proust uit 1892 door Jacques-Émile Blanche. Daarnaast is er werk van Claude Monet, David Hockney en René-Xavier Prinet.

## Externe link

* Website museum
* (fr) Villa du Temps retrouvé, parfum d'époque, Détours en France, april 2022, pp. 68-71
# Vespinitocris tavakiliani

Vespinitocris tavakiliani is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Sudre & Téocchi.
# Vespinitocris

Vespinitocris is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1950 door Breuning.

## Soorten

Vespinitocris omvat de volgende soorten:
* Vespinitocris ichneumon (Hintz, 1919)
* Vespinitocris camerunica Breuning, 1956
* Vespinitocris dux (Jordan, 1894)
* Vespinitocris morio (Jordan, 1903)
* Vespinitocris sessensis Breuning, 1950
* Vespinitocris tavakiliani Sudre & Téocchi, 2005
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Vils

Vils kan verwijzen naar:
* Vils (Donau), een rechter zijrivier van de Donau in Neder-Beieren
* Vils (Lech), een linker zijrivier van de Lech in Zuid-Beieren (Duitsland) en Tirol (Oostenrijk)
* Vils (Naab), een rechter zijrivier van de Naab in Oost-Beieren
* Vils (stad), een stad in de Oostenrijkse deelstaat Tirol
* Vils (Denemarken), plaats in Denemarken
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Vils en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Vils (Denemarken)

Vils is een plaats in de Deense regio Noord-Jutland, gemeente Morsø. De plaats telt 466 inwoners (2008).
# Vešenik

Vešenik is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Slovenske Konjice in de NUTS-3-regio Savinjska. De plaats telde 425 inwoners op 1 januari 2020.
# Veľký Ďur

Veľký Ďur (Hongaars: Nagygyőröd) is een Slowaakse gemeente in de regio Nitra, en maakt deel uit van het district Levice. Veľký Ďur telt 1.289 inwoners.
# Veľký Šariš

Veľký Šariš (Hongaars:Nagysáros) is een Slowaakse gemeente in de regio Prešov, en maakt deel uit van het district Prešov. Veľký Šariš telt 4018 inwoners.