OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Isotomidae

Isotomidae is een familie van springstaarten en telt 1311 beschreven soorten.

## Taxonomie

* Onderfamilie Anurophorinae - Börner C, 1901:42
* Onderfamilie Proisotominae - Stach, 1947
* Onderfamilie Isotominae - Schäffer, 1896
* Onderfamilie Pachyotominae - Potapov MB, 2001:18

## In Nederland waargenomen soorten

* Genus: Anurophorus
** Anurophorus laricis
* Genus: Archisotoma
** Archisotoma besselsi
** Archisotoma pulchella
* Genus: Ballistrura
** Ballistrura schoetti
* Genus: Cryptopygus
** Cryptopygus thermophilus
* Genus: Desoria
** Desoria olivacea
** Desoria tigrina
** Desoria trispinata
** Desoria violacea
* Genus: Entomobrya
** Entomobrya schoetti
* Genus: Folsomia
** Folsomia candida - (White Springtail)
** Folsomia quadrioculata
** Folsomia spinosa
* Genus: Folsomides
** Folsomides angularis
** Folsomides parvulus
* Genus: Isotoma
** Isotoma anglicana
** Isotoma riparia
** Isotoma viridis
* Genus: Isotomiella
** Isotomiella minor
* Genus: Isotomodes
** Isotomodes productus
* Genus: Isotomurus
** Isotomurus antennalis
** Isotomurus fucicolus
** Isotomurus graminis
** Isotomurus maculatus
** Isotomurus palustris - (Marsh Springtail)
** Isotomurus plumosus
** Isotomurus pseudopalustris
** Isotomurus unifasciatus
* Genus: Pachyotoma
** Pachyotoma crassicauda
* Genus: Parisotoma
** Parisotoma notabilis
* Genus: Proisotoma
** Proisotoma minuta
* Genus: Pseudisotoma
** Pseudisotoma sensibilis
* Genus: Vertagopus
** Vertagopus arboreus
** Vertagopus cinereus
# Jaak De Voght

Jaak De Voght (Berchem, 22 oktober 1911 – Antwerpen, 9 juni 1979) was een Vlaamse conferencier en toneel- en filmacteur, die met succes optrad in het Antwerpse amusementsleven tot in de jaren zeventig van de 20e eeuw. Hij is ook van belang omdat veel artiesten hun eerste stappen konden zetten voor het publiek in zijn café-cabaret Den Uilenspiegel aan het Koningin Astridplein in Antwerpen. Zo stond hij mee aan het begin van de loopbaan van onder meer De Strangers, Gaston Berghmans en Staf Permentier.

## Biografie

De Voght trad al zeer jong op op het toneel en werkte als beroepsspeler in verschillende schouwburgen waaronder de Ancienne Belgique (Oud België) in Antwerpen en de Folies Bergère in Brussel. Zijn grootste verdienste ligt echter in het revuetheater. Met Louis Staal vormde hij een tijdlang het duo Madam Priet en Madam Praat. Ook trad hij in de jaren 50 op in het radiocabaret Kop en staart van Joris Collet.
De Voght trad ook op in enkele films van Jan Vanderheyden, Edith Kiel en anderen.
Van Jaak de Voght zijn veel liedjes op plaat verschenen, zoals zijn bekendste nummer, De Kaspische Zee, waarmee hij in de zomer van 1956 twee weken de Vlaamse hitparade aanvoerde.

## Media
### Discografie

| Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| De Kaspische zee | 1956 | 1/05/1956 | 1 | 20 | |
| 't Chaufferke | 1956 | | | | |
| De cactus | 1957 | 1/04/1957 | 20 | 4 | |
| Oh dien Adam | 1957 | | | | |
| De vogelemart | 1958 | | | | |
| De papegaai | 1960 | | | | |
| Op zwier met Jaak | onbekend | | | | |
| Wij zijn Sinjoren | onbekend | | | | samen met Louis Staal |

## Externe link

* (en) Jaak De Voght in de Internet Movie Database
Bronnen
* Jaak De Voght. UtraTop.be.
Referenties
* ↑ Jaak De Voght. UtraTop.be. Gearchiveerd op 25 november 2022.
# Israël op het Eurovisiesongfestival 2010

Israel deed mee aan het Eurovisiesongfestival 2010, gehouden in Oslo.

## Kdam Eurovision 2010

In november 2009 maakte IBA haar plannen voor het komende Eurovisiesongfestival bekend. Er zou een artiest worden benaderd om het land te vertegenwoordigen de keus viel op zanger Harel Skaat. Het lied zou worden gekozen via Kdam 2010. Het winnende lied heette Milim.

### Stemming

| Lied | Jury's | Jury's | Jury's | Jury's | Jury's | Jury's | Televote | Totaal | Plaats |
| Lied | Jury 1 | Jury 2 | Jury 3 | Jury 4 | Jury 5 | Total | Televote | Totaal | Plaats |
| "Le'an" | 10 | 8 | 0 | 24 | 60 | 88 | 100 | 188 | 2 |
| "Ela'yich" | 8 | 0 | 8 | 16 | 40 | 72 | 80 | 152 | 3 |
| "Le'hitkarev" | 0 | 10 | 10 | 0 | 0 | 20 | 0 | 20 | 4 |
| "Milim" | 12 | 12 | 12 | 24 | 60 | 120 | 120 | 240 | 1 |
1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996-1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
Albanië · Armenië · Azerbeidzjan · België · Bosnië en Herzegovina · Bulgarije · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Estland · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Ierland · IJsland · Israël · Kroatië · Letland · Litouwen · Macedonië · Malta · Moldavië · Nederland · Noorwegen · Oekraïne · Polen · Portugal · Roemenië · Rusland · Servië · Slovenië · Slowakije · Spanje · Turkije · Verenigd Koninkrijk · Wit-Rusland · Zweden · Zwitserland
# James Chance

James Chance (geboren als James Siegfried, Milwaukee (Wisconsin), 20 april 1953 – New York, 18 juni 2024) was een Amerikaanse zanger en saxofonist en geldt als een van de voornaamste no wave-artiesten die in de late jaren zeventig in New York hun carrière begonnen.
Aanvankelijk richtte Chance de noiserockband James Chance & The Contortions op. Brian Eno selecteerde deze band als een van de vier acts die verschenen op het legendarische compilatiealbum No New York, waarop ook werk van Lydia Lunch, DNA en M.A.R.S. verscheen. Nadat de No Wave stroming in zijn korte bestaan was verdwenen richtte Change zich met zijn band meer en meer op de free jazz en free improvisement. De band leidde een roerig bestaan waarbij er vele bezettingswisselingen plaatsvonden, deels door het moeilijke karakter van de kleurrijke voorman.
Met Lydia Lunch richtte hij in 1976 Teenage Jesus and the Jerks op.
Na ongeveer 2000 werden de Contortions weer heropgericht en toerde Chance met enige regelmaat op in Europa en in de Verenigde Staten.
Chance overleed op 18 juni 2024 op 71-jarige leeftijd.
# Jacoba Repelaer van Driel

Jacoba Goverta Hendrika Repelaer van Driel (Nijmegen, 12 september 1884 – Driebergen, 18 mei 1967) was een Nederlands alt.
Jonkvrouwe Jacoba was dochter van ingenieur bij de spoorwegen Ocker Jan Adriaan Repelaer van Driel uit het geslacht Repelaer en Susanne Ewoudina Constantia van Tets. Ze werd voor haar werk onderscheiden met de zilveren medaille voor Kunst en Wetenschappen der Huisorde van Oranje.
Het gezin vertrok al snel naar Den Haag, waar ze pianoles kreeg van Fenna van Calcar. Op haar zeventiende verkreeg ze haar eerste zanglessen; ze kreeg ze aan een kostschool in Lausanne. Eenmaal terug in Den Haag studeerde ze voor vijf jaar verder bij Marie Bol aan het Haags Conservatorium. Haar eerste optreden zou hebben plaatsgevonden in maart 1904 in Diligentia; het was een liefdadigheidsconcert. Dit zou een aantal jaren naast kerkconcerten haar niche zijn. Een verdere studie bij Clara Klatte aan de Universiteit voor de Kunsten Berlijn in Berlijn verhoogde haar zangstatus, zodat ze in het voorjaar 1909 deel kon nemen aan een uitvoering in Schiedam van Elias van Felix Mendelssohn Bartholdy onder leiding van Georg Rijken.
Vanaf dan ging ze door het leven als zangeres binnen de genres oratorium en liederen. Ze was in het gehele land te horen als ook in het Concertgebouw. Ze zou deelnemen aan veertien concerten van het Concertgebouworkest onder dirigent Willem Mengelberg, Johan Schoonderbeek, Anton Tierie, Cornelis Dopper en Siegfried Ochs; ze stond daarbij tussen solisten als Aaltje Noordewier-Reddingius en Johannes Messchaert. Ze vulde dit soort concerten aan met recitals in Nederland en Duitsland, onder andere met sopraan Hilly Tibo en pianiste Helena Johanna van Lunteren-Hansen (kleine zaal Concertgebouw) en pianist Anton Verheij (Paleis voor Volksvlijt). Tijdens de recitals vergat ze niet repertoire van Nederlandse en vrouwelijke componisten te zingen. Bernard Zweers droeg zo zijn De merel (1923) aan haar op; Rosy Wertheim deed hetzelfde met haar Zwei Lieder. Ze zong gedurende de jaren twintig en dertig veelvuldig in het buitenland.
Een aantal jaren was ze tevens zanglerares in Den Haag en ook aan het Amsterdams Muzieklyceum. Op 27 maart 1925 hield ze een toespraak tijdens de jaarvergadering van de Nederlandsche Unie voor Vrouwenbelangen.
* Onze Musici 1923; Nijgh & Van Ditmar, noemt geen geboortedatum
* Geïllustreerd muzieklexicon, onder redactie van Mr. G. Keller en Philip Kruseman, medewerking van Sem Dresden, Wouter Hutschenruijter, Willem Landré, Alexander Voormolen en Henri Zagwijn; uitgegeven in 1932/1949 bij J. Philips Kruseman, Den Haag; pagina 619
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 8, pagina 289
* Familieberichten. Algemeen Handelsblad (22 mei 1967). Geraadpleegd op 17 november 2021 – via delpher.nl.
* 50ste sterfdag alt Jacoba Repelaer van Driel. Opera Nederland (18 mei 2017). Gearchiveerd op 17 november 2021. Geraadpleegd op 17 november 2021 – via Opera Nederland.
# Jacoba Surie

Jacoba Surie, ook Coba Surie, (Amsterdam, 5 september 1879 - aldaar, 5 februari 1970) was een Nederlands kunstschilderes. Ze behoorde tot de schildersgroep de Amsterdamse Joffers. Zij was ook aquarellist, graficus, tekenaar en lithograaf.

## Leven en werk

Surie werd in 1879 in Amsterdam geboren als dochter van de makelaar Hendrik Carel Surie en Sara Johanna Lingeman. Zij werd opgeleid aan de Teekenschool voor den Werkenden Stand te Amsterdam en aan de Rijksakademie van beeldende kunsten eveneens te Amsterdam. Ze kreeg onder meer les van Coba Ritsema en Joseph Mendes da Costa. Surie was lid van verschillende kunstgezelschappen, zoals Arti et Amicitiae en de Vereeniging Sint Lucas in Amsterdam, Pulchri Studio in Den Haag en Pictura Veluvensis in Renkum. Surie wordt gerekend tot de Amsterdamse Joffers, samen met Lizzy Ansingh, Jo Bauer-Stumpff, Ans van den Berg, Nelly Bodenheim, Marie van Regteren Altena, Coba Ritsema en Betsy Westendorp-Osieck. Surie was als beeldend kunstenaar werkzaam in Amsterdam. Met Ans van den Berg, ook een van de Amsterdamse Joffers, deelde zij een huis en een atelier aan de Keizersgracht. Met haar maakten ze diverse reizen zowel in Nederland als daarbuiten.
Het werk van Surie werd meermalen bekroond. In 1913 won zij de Willink van Collenprijs en in 1929 de gouden medaille van koningin Wilhelmina. Werk van Surie bevindt zich in de collecties van het Stedelijk Museum Amsterdam, het Gemeentemuseum Den Haag en het Gemeentemuseum Helmond.
Surie overleed in februari 1970 op 90-jarige leeftijd in haar woonplaats Amsterdam. Zij werd begraven op de begraafplaats Zorgvlied.
Zij was een volle nicht van kunstenares Jo Strumphler.
# Jacoba Petronella Winckelman

Jacoba Petronella Winckelman (Vlissingen, 1696 - Middelburg, 1761) was een piëtistisch dichteres. Ze was jongste kind uit het vrome gezin van Jacob Winckelman en Maria Elisabeth Sterthenius en bleef zelf ongehuwd. Haar nicht Maria Elisabeth Winckelman gaf haar poëzie uit onder de titel Stichtelyke gedichten en leidde dit werk in met een biografie van haar tante.

## Gedichten

Winckelmans poëzie werd op een uitzondering na postuum uitgegeven. Ze liet zich inspireren op Bijbelteksten of het idee van straf-op-de-zonde. Andere gedichten waren het resultaat van zelfreflectie. Winckelmans gedichten vormden een handleiding voor anderen, wat haar aanzette tot het schrijven van de Samenspraak tusschen eenen min ervarenen en eenen meer geöeffenden christen (1760), een tekst over de juiste beleving van een dank-, vast- en biddag.
* W.R.D. van Oostrum, 'Winckelman, Jacoba Petronella', in: Digitaal Vrouwenlexicon van Nederland
* Biografisch Portaal: 71900109
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: winc001
* Gemeinsame Normdatei: 173572618
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 4031 9735
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071018379
* Virtual International Authority File: 202404511
* WorldCat (via VIAF): 202404511
# Jakov Sverdlov

Jakov Michailovitsj Sverdlov, (Russisch: Я́ков Миха́йлович Свердло́в) (Nizjni Novgorod, 3 juni 1885 - Orjol, 16 maart 1919) was een aanvoerder van de bolsjewieken en voorzitter van het Russische Centrale Uitvoerende Comité van 1917 tot 1919.

## Biografie

Sverdlov werd geboren als Jankel Solomon, zoon van een Joodse arbeider. Hij sloot zich in 1902 aan bij de Russische Sociaal Democratische Arbeiderspartij, waar hij zich bij de bolsjewistische tak voegde en zich achter Lenin schaarde en betrokken was bij de Russische Revolutie van 1905. In juni 1906 werd hij gearresteerd en samen met Jozef Stalin gevangen gehouden tot 1917. Na de Februarirevolutie van 1917 keerde hij terug naar Petrograd, waar hij tot voorzitter van het Centrale Comité (later Opperste Sovjet) werd gekozen. De Sovjet-Unie bestond toen nog niet, waardoor hij niet kan worden gezien als president daarvan, zoals soms wordt gesteld. Hij speelde een belangrijke rol in de Oktoberrevolutie en werkte nauw samen met Lenin.
Hij overleed op 16 maart 1919 aan de Spaanse griep, die in die tijd in heel Europa miljoenen slachtoffers eiste.
Onderzoek in 1990 door de Moskouse historicus Edvard Radzinski wees uit dat Sverdlov betrokken was bij de executie in 1918 van tsaar Nicolaas II en zijn familie. Later onderzoek sprak dat weer tegen. Hij gaf commissaris Vasili Jakovlev opdracht de keizerlijke familie van Tobolsk naar Jekaterinenburg te brengen.
In 1924 werd Jekaterinenburg omgedoopt tot Sverdlovsk, ter ere van Sverdlov. In 1991 werd die naamsverandering weer ongedaan gemaakt.

## Noot

* ↑ Zie Artikel Nu.nl op basis van ANP-bericht. Gearchiveerd op 1 december 2017.
# James Reston

James Reston kan verwijzen naar:
* James Barrett Reston, sr. (1909-1995), Amerikaans journalist
* James Reston jr. (1941), Amerikaans auteur en journalist
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van James Reston en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jacques Berlioz

Jacques Berlioz (Parijs in Frankrijk, 9 december 1891 – Parijs, 21 december 1975) was een Franse dierkundige en conservator aan het nationale museum van natuurlijke historie. Hij was een achterneef van de componist Hector Berlioz (1803–1869).

## Biografie

Berlioz werd in Parijs geboren en had van jongs af aan belangstelling voor de natuur. Hij kwam uit een familie van kunstenaars en wetenschappers, zijn oudoom was de bekende componist Hector Berlioz. Jacques studeerde geneeskunde en farmacie en haalde in 1917 de graad van doctor. Toen werkte hij al als assistent conservator bij de afdeling entomologie van het Franse Muséum national d'Histoire naturelle. In 1920 ging hij als assistent conservator over naar de afdeling zoogdieren en vogels. In 1949 werd hij daar hoofd van de afdeling en kreeg de titel van hoogleraar. Hij werkte daar tot zijn pensioen in 1962.
Berlioz ondernam tussen 1925 en 1932 wetenschappelijke verzamelreizen naar Madagaskar en Vietnam samen met de vogelkundige Jean Théodore Delacour. Hij beschreef 7 nieuwe vogelsoorten waaronder de witkeelpiewie (Contopus albogularis) en 9 ondersoorten (vooral kolibries, zijn specialiteit). De socotragierzwaluw (Apus berliozi) is als eerbetoon naar hem vernoemd. Naast het beschrijven van soorten publiceerde hij over taxonomie, verspreiding en migratie van dieren. Verder was hij redacteur van L'Oiseau et la Revue Française d'Ornithologie en erelid van diverse buitenlandse ornithologische verenigingen. Daarnaast was hij een verdienstelijk fotograaf en musicus.
* ↑ Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.1)
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jacques Berlioz op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibsys: 1049380
* Bibliothèque nationale de France: cb12041055s (data)
* Gemeinsame Normdatei: 143840908
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1751 150X
* Library of Congress Control Number: no2011034706
* Base Léonore: 19800035/1312/51821
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 132974991
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A013632461
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: SBLV010176
* Système universitaire de documentation: 028609700
* Virtual International Authority File: 24619274
* WorldCat (via VIAF): 24619274
# Jacques Berquin

Jacques Berquin (Amsterdam 7 december 1722 - Amsterdam, 17 augustus 1812) was een Nederlandse bouwkundige en wiskundige.

## Biografie

Hij was de zoon van Jan van Berken en Martha Tintelin, en werd gedoopt in de Amsterdamse Walenkerk, wat mogelijk op een Franse herkomst duidt en de latere Verfransing van zijn achternaam verklaart. In 1754 werd hij als timmerman ingeschreven in het poortersboek van Amsterdam; het jaar daarop trouwde hij daar met Susanna Montet, in 1758 hertrouwde hij daar met Susanna Rogé.
In 1777 solliciteerde hij vergeefs naar de post van stadsbouwmeester in Zwolle.
In Amsterdam gaf Berquin naast zijn timmermanspraktijk onderwijs in bouwkundig rekenen. Hij werd vooral bekend door zijn met prenten van sluizen, bruggen en zelfontworpen statige woonhuisgevels in classicistische trant geïllustreerde tweedelige bouwkundige traktaat Architectura of wiskundige verhandeling om de voornaamste eigenschappen der burgerlyke bouwkunst betrekkelyk te maaken tot de vyf bouworders (1789-1790), dat hij opdroeg aan burgemeester Joachim Rendorp.
* T.H.von der Dunk, '"Hij kan zeer wel spreeken en weet goed sijn agting onder sijn volk te behouden". Cornelis Redelykheid en de selectie van een stadsarchitect voor Zwolle in 1777', Overijsselse Historische Bijdragen, 113 (1998), p.117-118.
* C.van den Heuvel, 'Willem Goeree (1635-1711) en de ontwikkeling van een algemene architectuurtheorie in de Nederlanden', Bulletin van de K.N.O.B., 96 (1997), p.172.
* R.Meischke e.a., Huizen in Nederland. Amsterdam. Architectuurhistorische verkenningen aan de hand van het bezit van de Vereniging Hendrick de Keyser (Zwolle 1995), p.97.
* Gemeinsame Normdatei: 1050695534
* Virtual International Authority File: 289656121
* WorldCat (via VIAF): 289656121
# Jaguplije

Jaguplije is een plaats in de gemeente Brestovac in de Kroatische provincie Požega-Slavonië. De plaats telt 175 inwoners (2001).
# Jah6

Jah6 is een band uit Amsterdam die Nederlandse smartlappen bewerkt tot reggae-, ska- of dubliedjes en in die genres ten gehore brengt. De naam van de band is een toespeling op verschillende zaken waarmee de leden van de groep geassocieerd willen worden: Jah is de naam van het Opperwezen gezien vanuit de religie waar de reggaemuziek vandaan komt. "Jah Rastafari". "Jah6" klinkt als de achternaam van André Hazes (de held van alle bandleden) en tevens als de naam Jezus.

## Ontstaan
### 2009-2010

De groep ontstond bij toeval in 2009 toen zanger Pieter Both (Gotcha!, Beef) en percussionist Rudi de Graaff (o.a. Gotcha!, OlaBola) in een strandtent een feest organiseerden waar vooral liedjes van Bob Marley ten gehore werden gebracht. Tijdens dat feest zong Herman Havertong een spontane reggae-versie van het André Hazes-liedje "Zij gelooft in mij"; tot groot genoegen van Both, de Graaff en Havertong werd de manier van uitvoeren door het aanwezige publiek gewaardeerd.
Nadat de groep ook nummers had bewerkt van onder anderen Willy Alberti, Tante Leen en Corry Konings, speelden ze tijdens het muziekfestival Zwarte Cross; ook hier bleek het publiek de muziek uitermate te waarderen.

### 2011-nu

In april werd bekend dat Jah6 een contract had getekend met platenmaatschappij Top Notch. Dankzij een wedstrijd die Radio 538-dj Edwin Evers en zanger Guus Meeuwis jaarlijks uitschrijven voor nieuwe bands mocht Jah6 in de zomer het voorprogramma verzorgen van Meeuwis' concertreeks "Groots met een zachte G". In oktober kwam hun eerste titelloze cd uit met gastbijdragen van o.a. Corry Konings en Zuco 103-zangeres Lilian Viera. Eerder dat jaar was ook al een ep van de band verschenen, en de single "Zij gelooft in mij".
Begin 2013 vertrok Herman Havertong waarna de band twee nummers opnam met Ben Saunders.

## Discografie
### Albums

| Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Jah6 | 16-06-2011 | 25-06-2011 | 37 | 5 | |

### Singles

| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Zij gelooft in mij | 2011 | 14-05-2011 | tip20 | - | Nr. 12 in de Single Top 100 |
| Nergens goed voor | 2012 | 24-03-2012 | tip20 | - | met Lange Frans & DJ Maso / Nr. 73 in de Single Top 100 |
* Website van de band (gearchiveerd)
* Biografie op nltracks.nl
* Speciale Spitskrant editie over de Zwarte Cross. Interview met Both op zwartecross.nl
* Cd-recensie op Nu.nl
* Aankondiging eerste cd (gearchiveerd)
* ↑ Musicfrom.nl
# Jan Ankerman (politicus)

Jan Ankerman (Nijehaske, 15 december 1869 - Rijswijk, 20 januari 1928) was een Nederlands predikant en politicus namens de Friese Bond en de Christelijk-Historische Unie.
Ankerman was de zoon van een schipper en eigenaar van een stoelenmatterij (waar hij ook regelmatig moest bijspringen na de lagere school), en ging naar het gymnasium te Doetinchem. Later ging hij naar een gymnasium-kostschool voor jongens uit onbemiddelde gezinnen om de kans te krijgen theologie te gaan studeren. Dat ging hij vervolgens ook doen, aan de Rijksuniversiteit Utrecht (1895 - 1901), alwaar hij ook op stellingen promoveerde in de rechtswetenschap (1901 - 1909).
In 1902 kreeg Ankerman zijn aanstelling in Wommels en Hidaard - burgemeester Hopperus Buma (ook kerkvoogd) tekende hier samen met het niet-orthodoxe deel van de gemeente bezwaar tegen aan. Dit werd zowel door de synodale commissie als door de synode in hoger beroep afgewezen.
Ankerman had zich al in 1905 verkiesbaar gesteld voor de Tweede Kamer der Staten-Generaal in het district Franeker, maar werd daar verslagen door de SDAP'er Piet Tak. In 1909 stelde hij zich wederom verkiesbaar, en kwam 35 stemmen te kort om de tweede ronde te halen in het district Schoterland. Maar in de naverkiezingen wist hij in het district Harlingen de liberaal Antoine Plate. In 1913 versloeg hij in het district Groningen de SDAP'er. In 1917 was er geen tegenkandidaat. In 1918 maakte Ankerman geen deel meer uit van de Kamer.
In de Kamer sprak Ankerman voornamelijk over justitie, arbeid, visserij, buitenlandse zaken en belastingen. In 1915 stemde hij als enige van zijn fractie voor een motie-Albarda over de staatsexploitatie van de olievelden in Djambi.
In 1909 verhuisde Ankerman van Wommels naar Den Haag, en woonde daarna ook in Scheveningen en Rijswijk.
Ankerman richtte zich al tijdens zijn Kamerlidmaatschap meer op de toepassing van zijn juridische opleiding dan dat hij zich als predikant ontwikkelde. Hij werd in 1911 kantonrechter-plaatsvervanger (tot 1928), en werd in 1913 rechtskundig adviseur. Ook was hij vanaf 1909 advocaat en procureur in Den Haag. Daar was hij ook van 1911 tot 1919 lid van de gemeenteraad. Ankerman keerde van september 1921 tot juli 1922 nog een kort jaartje terug in de politiek.
Ankerman vervulde ook diverse partijpolitieke functies. Tijdens zijn studie in Utrecht richtte hij al een lokale afdeling op van de Friese Bond en hij was omstreeks 1905 al voorzitter van een lokale (Christelijk-Historische) kiesvereniging, en was hij enige tijd (tot 1920) lid van het hoofdbestuur van de CHU. Hij was lid van enkele commissies binnen de partij.
Ankerman was enige tijd bestuurslid van de Vereeniging ter bevordering van de Nederlandsche Visserij (rond 1915) en voorzitter van de Raad van Commissarissen van de Algemene Bank- en Handelsmaatschappij (? - 1926). Hij moest door een leverziekte in de laatste jaren van zijn leven, waar hij uiteindelijk ook aan overleden is, zijn advocatenpraktijk opgeven.