OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kerrmetriek

Kerr-metriek (of Kerr-oplossing) is een exacte, asymptotisch vlakke, roterende oplossing van de einstein-vergelijkingen. Zij beschrijft hoe een roterend zwart gat eruit zou zien volgens de algemene relativiteitstheorie. Omdat een zwart gat gevormd wordt bij de ineenstorting van materie (zoals een ster op het einde van de kernfusie-fase) naar een zeer compacte ruimte, voorspelt het behoud van impulsmoment dat het eindproduct een grote rotatiesnelheid moet hebben. Men verwacht bijgevolg dat de meeste zwarte gaten in ons heelal sterk roteren, en dus van het Kerr-type zijn. Vanuit theoretisch standpunt zijn deze objecten (net als alle andere types van zwarte gaten) zeer interessant, en zijn het onderwerp van intense studie binnen het domein van de theoretische fysica. De oplossing is genoemd naar de wiskundige Roy Kerr, die deze oplossing in 1963 ontdekte.

## Metriek

Gebruik makend van zogeheten Boyer-Lindquistcoördinaten en -eenheden waarvoor de gravitatieconstante $G$ en de lichtsnelheid $c$ waarde één hebben, wordt de metriek van een roterend zwart gat gegeven door:
    $\mathrm {d} s^{2}=-\left(1-{\frac {2Mr}{\rho ^{2}}}\right)\mathrm {d} t^{2}-{\frac {4aMr\sin ^{2}\theta }{\rho ^{2}}}\mathrm {d} t\mathrm {d} \phi +{\frac {\rho ^{2}}{\Delta }}\mathrm {d} r^{2}$ $+\rho ^{2}\mathrm {d} \theta ^{2}+\left(r^{2}+a^{2}+{\frac {2a^{2}Mr\sin ^{2}\theta }{\rho ^{2}}}\right)\sin ^{2}\theta \mathrm {d} \phi ^{2}$,
Met:
    $\Delta \equiv r^{2}-2Mr+a^{2}$,
    $\rho ^{2}\equiv r^{2}+a^{2}\cos ^{2}\theta$,
    $a\equiv J/M$.
Verder is $t\in \mathbb {R}$ de tijd, $r\in \mathbb {R} ^{+}$ de radiële richting, en zijn $\theta \in \left[0,\pi \right]$ en $\phi \in \left[0,2\pi \right]$ bolcoördinaten op de sfeer.
De parameters $M$ en $J$ komen overeen met de massa en het impulsmoment van het zwart gat.

## Eigenschappen

Net als alle zwarte gaten, hebben roterende zwarte gaten een waarnemingshorizon. Een voorwerp dat te dicht bij het zwart gat komt, en daarbij de waarnemingshorizon overschrijdt, verdwijnt onherroepelijk. Voor de Kerr-oplossing is de horizon gelegen op de sfeer $r=r_{h}$, met
    $r_{h}=M^{2}+{\sqrt {M^{2}-J^{2}}}$,
wederom in eenheden met $G=C=1$. Voor $J=0$, herleidt de bovenstaande uitdrukking tot de schwarzschildstraal
Daarnaast heeft het roterende zwarte gat ook een speciale regio, de ergosfeer. Deze wordt begrensd door het oppervlak
    $r_{h}=M^{2}+{\sqrt {M^{2}-(J\cos \theta )^{2}}}$
Binnen deze regio moeten een deeltje/object noodzakelijk de rotatie van het zwart gat volgen. Dit proces draagt dus rotatie-energie van het zwart gat over naar kinetische energie van het deeltje. Dit noemt men het Penrose-proces en laat toe rotatie-energie aan het zwart gat te onttrekken. Indien dit ooit technisch haalbaar zou zijn, zou men grote hoeveelheden energie kunnen extraheren uit roterende zwarte gaten.
# Helius (Helius) cacoxenus

Helius (Helius) cacoxenus is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Afrotropisch gebied.
# Sastroides livida

Sastroides livida is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1935 gepubliceerd door Laboissiere.
# Lafeber

Lafeber kan verwijzen naar:
Lafeber is een Nederlandse verbastering van de Franse achternaam Lefèvre of Lefebvre, verwijzend naar het oud-Franse woord voor smid: fèvre.

## Nederlandse personen

* Anton Pieter Maarten Lafeber (1893-1972), beschrijver dialect
* Christien Lafeber (1922-2008), psychiater
* Immigje Lafeber-Kiers (1892-1982), verzetsstrijdster
* Leendert Lafeber (1894-1967), verzetsstrijder
* Loek Lafeber (1929), beeldend kunstenaar
* Maarten Lafeber (1974), golfspeler
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Lafeber en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Béla Tallián

Baron Baron Béla Tallián de Vizek (Szabás, 1851 – Kiszombor, 23 november 1921) was een Hongaars politicus, die van 1903 tot 1905 minister van Landbouw was.
Hij werd ondergespan van het comitaat Torontál in 1880 en van Somogy in 1886. In 1892 werd hij oppergespan van Békés en Csongrád. Van 1899 tot 1903 was hij een vicevoorzitter van het Huis van Afgevaardigden. Tijdens de Eerste Wereldoorlog diende hij kortstondig als burgerlijk gouverneur van Belgrado, toen de stad door de Oostenrijkers werd bezet. Na de oorlog vluchtte hij naar Szeged. Hij werd gearresteerd door het communistische regime ten tijde van de Hongaarse Radenrepubliek. Na de val van het communistische regime keerde hij terug naar Szeged.
# Evert van Tright

Evert Herman van Tright (Rotterdam, 16 mei 1930 – Delfzijl, 14 maart 2006) was een Nederlands hoboïst en dirigent.
Hij was zoon van Mathilde Alice Hinken (1903-1981) en Jan Gerrit van Tright (1864-1953), die directeur was bij het Bureau van Autersrechten. Hijzelf huwde Gonny van Rijn, paukenist bij het Brabants Orkest.
Hij kreeg zijn opleiding van Jaap Stotijn aan het Haags Conservatorium. Al in 1949 werd hij, nog net niet afgestudeerd solo-hoboïst bij het Brabants Orkest. Hij ging omstreeks 1961 als solo-optredend hoboïst verder. Hij speelde daarin het klassieke repertoire, met tevens vergeten werken, maar ook modern repertoire. Zo kwamen componisten als Enrique Raxach, Charles Ives, Wolfgang Fortner en ook Karlheinz Stockhausen aan bod. Hij concerteerde in Europa, Noord-Amerika en Zuid-Amerika. Vanwege zijn liefde voor modern repertoire was hij een graag geziene solist op festivals in Darmstadt, Warschau, etc. Hij beperkte zich niet alleen tot de hoboconcerten, maar ook het kamermuziekrepertoire. In beide categorieën (modern en kamermuziek) was het werk Muziek voor geëlectrificeerde hobo uit 1975 van Guus Janssen, dat aan Van Tright is opgedragen. Zo speelde hij samen met pianist Benno Pierweijer in 1979 de door hem teruggevonden en geredigeerde Sonate voor piano en hobo van Charles Koechlin en legde dat werk ook vast. Beiden ondernamen in 1981 gezamenlijk een Amerikaanse tournee en zijn op een aantal albums te horen. In aanvulling op die reizen was hij dirigent van Het Brabants Kamerorkest (waar hij in 1948 als een van de eerste musici bij betrokken was), viel soms in voor Hein Jordans van het Brabants Orkest, en Het Brabants Kamerkoor, waarmee hij dezelfde breedheid in werken liet zien. Zo waren er uitvoeringen van de Hohe Messe van Johann Sebastian Bach en Friede auf Erden van Arnold Schönberg. Van Tright was voorts ook nog (hoofd)docent aan het genoemd conservatorium in de vakken hobo, barokhobo, kamermuziek en elektroakoestische muziek. Een van zijn leerlingen bij het Twents Conservatorium was Raymond Crutzen, jarenlang solo-hoboïst van het Limburgs Symfonie Orkest.
Hij was betrokken bij vele opnamen binnen de hobowereld. In 1989 werd hij samen met onder andere Marga Minco en Bettine Vriesekoop benoemd tot ridder in de Orde van Oranje-Nassau.
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 10, pagina 23aangevuld met Evert van Tright (geraadpleegd 29 augustus 2023)
* Evert van Tright op Muziekweb, Muziekbibliotheek van Nederland
# Pianoconcert (L. Anderson)

Leroy Anderson componeerde zijn enige Pianoconcert in C majeur in de zomer van 1953. Hij gaf zelf de première van het werk met Eugene List achter de piano, plaats van handeling Cleveland.
Het pianoconcert vormt qua titel een buitenbeentje in het oeuvre van deze componist. Anderson componeerde vaak lichte muziek en de titels van zijn werken gaven vaak al een duiding van wat zou komen. De serieuze titel Pianoconcert dekt de lading niet helemaal. Het is wel geschreven in de klassieke traditie (Anderson kreeg een klassieke opleiding van onder meer Walter Piston):
* Allegro moderato
* Andante
* Allegro vivo.
De muziek is echter te vergelijken met bijvoorbeeld zijn populaire Bugler’s Holiday, binnen de lichte muziek een van de meest technische werken. Anderson speelde het in 1954 nog een keer, maar bleef ontevreden over dit concert. Het verdween in de kast. Zelfs op zijn oeuvrelijst die in 1970 verscheen kwam het werk niet voor. In 1989 komt door toestemming van zijn weduwe het pianoconcert ineens bovendrijven en wordt in zijn laatste versie (zoals de componist het achterliet) vanaf die tijd vaker gespeeld dan in de tijd van componeren. Het wordt in de 21e eeuw beschouwd als een van de meest verfijnde door Amerikaanse componisten geschreven pianoconcerten.

## Bron en discografie

* Uitgave Naxos: BBC Concert Orchestra o.l.v. Leonard Slatkin met Jeffrey Biegel.
# Kio

Kio is een single van het Volendamse Maddog. Maddog is nooit toegekomen aan een album. Kio is een van de vier singles die de Nederlandse Top 40 wisten te halen. Kio is een lied over een boerenjongen uit Mexico, die wordt geboren op het platteland, maar ging strijden voor zijn land.
B-kant Peace and love is geschreven door Oscar Harris.
Klaas Leyen was succesvol muziekproducent voor/met Imca Marina, Reinhard Mey, Mieke Telkamp, The Buffoons, Next One, Maddog en The Cats.

## Hitnotering

Kio haalde de Daverende 30 niet.

### Nederlandse Top 40

Hitnotering: week 11 t/m 15 in 1974 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | |
| Positie: | 34 | 28 | 24 | 27 | 35 | uit |
* Top40, Dutchcharts, VRT Top 30 (geen notering)
* audiofragment
# Hemiarcha polioleuca

Hemiarcha polioleuca is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1919 door Turner.
# Sastroides nigriceps

Sastroides nigriceps is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2004 gepubliceerd door Kimoto.
# Lafayette Square

Lafayette Square is een openbaar park in de Amerikaanse stad Washington D.C. en ligt ten noorden van het Witte Huis. Het park is onderdeel van het President's Park en is vernoemd naar Gilbert du Motier de La Fayette.

## Geschiedenis

Lafayette Square maakte aanvankelijk onderdeel uit van de tuin van het Witte Huis. In 1804 werd het huidige Lafayette Square afgescheiden van de rest van het land van het Witte Huis door president Thomas Jefferson toen hij de Pennsylvania Avenue liet doortrekken. Twintig jaar later werd het park vernoemd naar Gilbert du Motier de La Fayette.
Tijdens de Oorlog van 1812 werd het park onder meer gebruikt als een begraafplaats, dierentuin en kampeerterrein voor de soldaten. Tijdens de negentiende eeuw woonde onder andere minister William Seward en senator John Calhoun. In 1851 was Andrew Jackson Downing verantwoordelijk voor het aanleggen van het park. De huidige vormgeving van Lafayette Square dateert uit de Jaren 30. Op de vier hoeken van het park staan vier standbeelden van helden uit de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog: de Markies van Lafayette, Jean-Baptiste Donatien de Vimeur, Tadeusz Kościuszko en Friedrich Wilhelm von Steuben.

## Gebouwen

Aan het plein staat de St. John's Episcopal Church, Blair House, het museum Decatur House en de Renwick Gallery.
# Soera De Ingehulde

Soera De Ingehulde is een soera van de Koran.
De soera is vernoemd naar de eerste aya, die gelijkluidend is. De soera geeft aanwijzingen over de nacht en de salat en de bijbehorende recitatie. De ongelovige en ongehoorzame farao wordt eveneens genoemd.

## Bijzonderheden

Ayat 10, 11 en 20 zouden zijn geopenbaard in Medina. Volgens sommige commentatoren zouden de ayat 10 en 11 zijn geopenbaard in Mekka. Hierover is men het niet geheel eens. De benaming van de soera is een verwijzing naar de mantel waar Mohammed zich in hulde uit vrees voor een openbaring. Van aya 9 wordt gezegd dat het aanleiding was voor Omar ibn al-Chattab om zich te bekeren tot de islam. Overigens wordt dit ook van 2 ayat van Soera Ta Ha beweerd.

## Externe link

* Soera De Ingehulde
De Opening · De Koe · Het Geslacht van Imraan · De Vrouwen · De Tafel · Het Vee · De Kantelen · De Buit · Het Berouw (De Vrijheid) · Jonas · Hud · Jozef · De Donder · Abraham · Al-Hidjr · De Bijen · De Nachtreis · De Spelonk · Maria · Ta Ha · De Profeten · De Bedevaart · De Gelovigen · Het Licht · De Onderscheiding · De Dichters · De Mieren · De Vertelling · De Spin · De Byzantijnen · Luqman · De Aanbidding · De Partijscharen · Sheba · Schepper · Ya Sin · De in de Rangen Behorenden · Saad · De Groepen · Vergever · Duidelijk Uiteengezet · De Consultatie · Pracht en Praal · De Rook · De Geknielden · De Zandduinen · Mohammed · Het Succes · De Binnenvertrekken · Qaaf · De Winden die Verspreiden · De Berg · De Ster · De Maan · De Erbarmer · De Onoverkomelijke Gebeurtenis · Het IJzer · De Twist · De Opdrijving · De op de Proef Gestelden · De Strijdplaats · De Vrijdag (Bijeenkomst) · De Huichelaars · Het Bedrog · De Verstoting · De Verbodenverklaring · Het Koningschap · De Pen · De Wezenlijke · De Manieren van Ascentie · Noach · De Demonen · De Ingehulde · De Ommantelde · De Resurrectie · De Mens · De Uitgezondenen · Het Nieuws · De Uitrukkenden · Hij Fronste · Het Opvouwen · De Splijting · De Knoeiers · De Uiteenscheuring · De Sterrenstelsels · De Nachtelijke Bezoeker · De Allerhoogste · Het Overweldigende Moment · De Dageraad · De Stad · De Zon · De Nacht · De Glorieuze Ochtend · De Expansie · De Vijgenboom · De Bloedklomp · De Waardevolle Nacht · Het Uitsluitende Bewijs · De Beving · De Rennenden · De Dag van Oproering · De Wedijver om Vermeerdering · De Namiddag · De Lasteraar · De Olifant · De Quraisjieten · De Noden van Buren · De Overvloedigheid · De Ongelovigen · De Hulp · De Touwvezels · De Toewijding · De Doorbraak · De Mensheid
# Callionymus valenciennei

Callionymus valenciennei is een straalvinnige vissensoort uit de familie van pitvissen (Callionymidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1845 door Temminck & Schlegel.
# Euproctis sjostedti

Euproctis sjostedti is een donsvlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Aurivillius.
# Pieter-Jan Koninckx

Pieter-Jan Koninckx (Wilrijk, 24 juni 1994) is een Belgisch klassiek geschoold zanger en pianist.
Op zesjarige leeftijd startte Pieter-Jan zijn muziekopleiding aan de Academie voor Muziek en Woord te Mol.
Na een gedegen opleiding aldaar vervoegde hij zich bij het kinderkoor van de Vlaamse Opera.
Van 2005 tot 2007 was hij lid van de Oostenrijkse Wiener Sängerknaben. Als eerste solist nam hij deel aan concerttours doorheen Japan, Amerika, Korea, Mexico, Italië, Spanje, Hongarije, Armenië, Georgië ... Naast regelmatige solopartijen in orkestmissen in de Hofburgkapelle zong hij ook de rol 'Erster Knabe' in Mozarts 'Die Zaüberflöte' in de Wiener Volksoper, Wiener Staatsoper, en tijdens de Salzburger Festspiele o.l.v. Riccardo Muti.
Na zijn terugkeer uit Oostenrijk zong hij nog tijdens vele concerten in Nederland en België.
Hij sloot zijn periode als jongenssopraan af met de vierde Symfonie van Mahler (Festival van Vlaanderen, Mechelen) de Opera Tosca (herder) in Zomeropera Alden Biesen, en tijdens de serie Robeco-concerten in de grote zaal van het Concertgebouw van Amsterdam.
Onder invloed van de bijzondere persoonlijkheid en goede vriend, concertzanger en bas-bariton dr. HC. Pieter Vis, waarmee hij tientallen keren optrad, stortte hij zich tijdens de stemmutatie volledig op het pianospel.
Igo Lange (Muziekacademie Lanaken) en Tonie Ehlen (Jongtalentklas conservatorium Maastricht) bereidden hem voor op een pianostudie bij Eliane Rodrigues.
Thans studeert Pieter-Jan bij Eliane Rodrigues en Anne Camps.
Daarenboven verdiept Pieter-Jan zich - als aanvulling op zijn pianistieke activiteiten - in de zangkunst bij Piet Vansichen, in het bespelen van het klavecimbel bij Luc Vanvaerenbergh en in de pianotechniek.
* ↑ Het Nieuwsblad, 5 januari 2007, Pieter-Jan Koninckx (12) enige Belg bij wereldvermaarde Wiener Sängerknaben
* ↑ Tosca - Puccini - Zomeropera 2008 (zomeropera.be)
# Kinzig

Kinzig kan verwijzen naar:
Rivieren in Duitsland
* Kinzig (Zwarte Woud), een rivier die door het Zwarte Woud loopt en uitmondt in de Rijn
* Kinzig (Hessen), een rivier in Main-Kinzig-Kreis
* Kinzig (Mümling), een zijrivier van de Mümling
Bergpas
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Kinzig en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Hemiargus ceraunus

Hemiargus ceraunus is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1793 door Johann Christian Fabricius.

## Synoniemen

* Hemiargus hanno watsoni Comstock & Huntington, 1943

## Ondersoorten

* Hemiargus ceraunus ceraunus
* Hemiargus ceraunus antibubastus Hübner, 1818
** = Argus pseudoptiletes Boisduval & Le Conte, 1835
* Hemiargus ceraunus astenidas (Lucas, 1857)
** = Lampides zachaeina Butler & Druce, 1872
** = Hemiargus hanno Dyar, 1903
* Hemiargus ceraunus gyas (Edwards, 1871)
** = Lycaena astragala Wright, 1905
** = Lycaena florencia Clémence, 1914
* ↑ Beccaloni, G.W., Scoble, M.J., Robinson, G.S. & Pitkin, B. (Editors). (2003). The Global Lepidoptera Names Index (LepIndex). (Geraadpleegd maart 2013).
# Sarada

Sarada is een geslacht van hagedissen uit de familie agamen (Agamidae).

## Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van de groep werd voor het eerst voorgesteld door Veerappan Deepak, Varad B. Giri en Kota Praveen Karanth in 2016. Er zijn drie soorten, waarvan er twee pas in 2016 zijn beschreven. De soort Sarada deccanensis behoorde lange tijd tot het geslacht Sitana.

## Uiterlijke kenmerken

De mannetjes hebben een grote keelwam die ver kan worden uitgestoken. Deze keelwam heeft vaak een opvallende kleur zoals blauw.

## Soorten

Het geslacht omvat de volgende soorten, met de auteur en het verspreidingsgebied.
| Naam | Auteur | Verspreidingsgebied |
| Sarada darwini | Deepak, Giri, Asif, Dutta, Vyas, Zambre, Bhosale & Karanth, 2016 | India |
| Sarada deccanensis | Jerdon, 1870 | India |
| Sarada superba | Deepak, Giri, Zambre & Bhosale, 2016 | India |

### Bronnen

* (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database - Sarada - Website Geconsulteerd 22 juni 2019
Acanthocercus · Acanthosaura · Agama · Amphibolurus · Aphaniotis · Bronchocela · Bufoniceps · Calotes · Ceratophora · Chelosania · Chlamydosaurus · Complicitus · Cophotis · Coryphophylax · Cristidorsa · Cryptagama · Ctenophorus · Dendragama · Diploderma · Diporiphora · Draco · Gonocephalus · Gowidon · Harpesaurus · Hydrosaurus · Hypsicalotes · Hypsilurus · Intellagama · Japalura · Laudakia · Leiolepis · Lophocalotes · Lophognathus · Lophosaurus · Lyriocephalus · Malayodracon · Mantheyus · Microauris · Moloch · Monilesaurus · Oriocalotes · Otocryptis · Paralaudakia · Phoxophrys · Phrynocephalus · Physignathus · Pogona · Psammophilus · Pseudocalotes · Pseudocophotis · Pseudotrapelus · Ptyctolaemus · Rankinia · Saara · Salea · Sarada · Sitana · Stellagama · Thaumatorhynchus · Trapelus · Tropicagama · Tympanocryptis · Uromastyx · Xenagama
# Lagarotis subalpina

Lagarotis subalpina is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Heinrich in 1952.
# Alurnus undatus

Alurnus undatus is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1844 gepubliceerd door Brême.
# Buskersbos

Het Buskersbos is een loofbos langs de Slingebeek ten zuidoosten van de Nederlandse plaats Winterswijk (provincie Gelderland) en natuurgebied. Het is tevens (naast negentien andere gebieden) onderdeel van het in 2005 door de Nederlandse overheid uitgeroepen Nationaal Landschap Winterswijk, een gebied van totaal bijna 22.000 hectare groot.

## Achtergrond

Het Buskersbos vol oude loofbomen. Langs de beek staan mispel, gewone vogelkers en es. Eiken groeien op de hogere, zandige bodem. In het voorjaar ziet de bodem wit van de bosanemonen. Bij het gebied horen enkele percelen grasland waar pinksterbloemen groeien. In de poelen leven de kamsalamander en kleine watersalamander. Het bos ligt niet ver van de Borkense Baan.

## Wiel van Buskers

In 2013 werd bij toeval een geoglief waargenomen in het bos. Het bestaat uit een wiel, ovaal met één symmetrieas voorzien van zes "spaken", dat alleen zichtbaar is op de hoogte kaart. Ter plaatse blijken de lijnen ondiepe greppels te zijn. In eerste instantie werd na het raadplegen van historische kaarten gedacht dat het patroon tussen 1930 en 1950 zou zijn aangelegd, echter stichting Natuurmonumenten (eigenaar sinds de jaren '20) kon geen antwoord leveren. Een archeoloog en landschapshistoricus wijzen de mogelijkheid van een sterrenbos af vanwege het ontbreken van symmetrie en het ontbreken van dat patroon op historische kaarten. Een mogelijkheid zou kunnen zijn dat het een zogenaamd "zonnewiel" is. Een symbool uit het tijdperk van de Bataafse Republiek. De precieze oorsprong en betekenis van het geoglief heeft men nog niet kunnen achterhalen.

## Bron

* natuurmonumenten.nl
* ↑ Wie herkent het “Wiel van Buskers” in Buskersbos bij Winterswijk?, erfgoedstem.nl 31 augustus 2017. Gearchiveerd op 5 juli 2022.
* ↑ Het Wiel van Buskers, g-geschiedenis.eu 6 september 2017. Gearchiveerd op 30 december 2020.
Bekendelle · Beurzerbeek · Blekkinkveen · Bönnink · Borkense baan · Buskersbos · Corlese Veen · Döttinkrade · Grote Goor · Hilgelo · Kloosterbos · Korenburgerveen · Landgoed Kotten · Landgoed Mentink · Landgoed Walfort · Loohuisbos · Meddosche Veen · Slingeplas · Steengroeve · Steenkamp · Stortelersbeek · Vragenderveen · Willinks Weust · Wooldse Veen · Zwanenbroek
# Pieter-Jan L’Ortye

Pieter-Jan Maximiliaan L’Ortye (Brussel, 27 december 1753 - aldaar, 4 januari 1838) was in 1814-1815 secretaris van het (voorlopige) generaal-gouvernement van België en vanaf 1814 de eerste secretaris-archivaris van het Rijksarchief in Brussel. Op 10 juli 1786 trouwde hij met Etiennette-Louise-Alexandrine le Louchier en op 5 februari 1793 met Marie-Françoise Pins. Beide huwelijken bleven kinderloos.
Bij Koninklijk Besluit van 9 november 1814 werd Pieter-Jan L'Ortye aangesteld als secretaris-archivaris van het overheidsarchief bewaard in de gebouwen van de voormalige Rekenkamer in Brussel. Hij vervulde deze functie onbezoldigd, want was daarnaast werd hij op 10 oktober 1815 secretaris van de directeur-generaal voor de Zaken van de Rooms-Katholieke Eredienst. Hierdoor schreef Pierre van Gobbelschroy, minister van Binnenlandse Zaken, over hem dat hij als archivarius weinig of geene werkzaamheden verrichtte. De minister baseerde zich voor deze uitspraak echter op het oordeel van een jonge medewerker van L'Ortye, de ambitieuze Louis-Prosper Gachard. Het archiefwerk werd bovendien erg bemoeilijkt door de gebrekkige huisvesting van het archief, in het Brusselse gerechtsgebouw. Als oplossing voor dit probleem werd de Hallepoort aangepast om een deel van de archieven onder te kunnen brengen.
Aan deze plannen maakte de Belgische Revolutie echter een eind. Toen L'Ortye weigerde het nieuwe bewind te erkennen, werd hij op 30 april 1831 ontslagen. Hij had meer dan 61 jaar in overheidsdienst gewerkt. Opvolger in het Rijksarchief werd zijn enthousiaste adjunct-archivaris Gachard, die daarop de instelling meer dan vijftig jaar zou leiden.
* I. SCHOUPS, "P.J. Ortye, rijksarchivaris te Brussel, 1814-1831: een vergeten figuur", Album Carlos Wyffels, Brussel, 1987, 403-412.
* J. STEUR, "Archivisten in dienst van het Vereenigd Koninkrijk. II. De L’Ortye", Nederlandsch Archievenblad, 42 (1934-1935), 114-117.
* C. BRUNEEL en J.-P. HOYOIS, Les grands commis du gouvernement des Pays-Bas autrichiens. Dictionnaire biographique du personnel des institutions centrales (Algemeen Rijksarchief en Rijksarchief in de Provinciën. Studia 84), Brussel, 2001, 391-392.
* ↑ Brief van Van Gobbelschroy aan Willem I, 16 juni 1826, gepubliceerd in STEUR, "Archivisten in dienst van het Vereenigd Koninkrijk", 141.
* ↑ "Pensions", Recueil des lois et arrêtés royaux de la Belgique, quatrième série, X, Brussel, 1834, 326.