OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Henk Volberda

Henk Wijtze Volberda (Sneek, 1964) is een Nederlands bedrijfskundige en hoogleraar Strategie en Innovatie aan de Universiteit van Amsterdam.
Volberda studeerde van 1983 tot 1987 bedrijfskunde aan de Rijksuniversiteit Groningen, en promoveerde hier in 1991 bij Ton de Leeuw op het proefschrift "Organizational flexibility: change and preservation : a flexibility audit & redesign method". In zijn tijd als promovendus was hij ook enige tijd verbonden aan de Wharton Business School, aan de businessschool van de City University London, en aan de businessschool van de Duke University.
Tussen 1987 en 1991 was Volberda enige tijd trainee bij Twynstra Gudde en bij GITP, een adviesbureau gespecialiseerd in humanresourcemanagement. Na zijn promotie in 1991 werd hij wetenschappelijk medewerker bij RSM van de Erasmus Universiteit Rotterdam. Na vier jaar volgde hier in 1995 een aanstelling als hoogleraar Strategisch Management en Ondernemingbeleid tot 2019. Daarna is hij aangesteld als hoogleraar aan de Universiteit van Amsterdam.
Volberda is tevens betrokken bij tijdschriften als M&O, het Long Range Planning, het Journal of International Business Studies, Organization Science, het Maandblad voor Accountancy en Bedrijfseconomie en het tijdschrift Management Executive.

## Publicaties

* 1991. Organizational flexibility: change and preservation : a flexibility audit & redesign method. Proefschrift Groningen.
* 1992. On the concept of organizational flexibility. Met Ton de Leeuw. Groningen : Rijksuniversiteit Groningen
* 1998. Blijvend Strategisch Vernieuwen: Concurreren in de 21e eeuw. Inaugurele rede Erasmus Universiteit Rotterdam. Deventer : Kluwer
* 1999. Building the Flexible Firm: How to Remain Competitive. Oxford: Oxford University Press.
* 2004. De Flexibele Onderneming, Strategieën voor Succesvol Concurreren. Deventer : Kluwer.
* 2007. Inspelen op globalisering : offshoring, innovatie en versterking van de concurrentiekracht van Nederland. Met René Wezel. Den Haag : Stichting Maatschappij en Onderneming.
* 2011. Strategic Management: Competitiveness & Globalization: Concepts & Cases. Cengage Learning EMEA.
* 2018. Reinventing business models : how firms cope with disruption. Oxford: Oxford University Press.
# Helmgrasputkopje

De helmgrasputkopje (Baryphyma maritimum) is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier komt uit het geslacht Baryphyma. Baryphyma maritimum werd in 1970 beschreven door Crocker & Parker.
# Helmgrasuil

De helmgrasuil (Mythimna litoralis) is een nachtvlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is als Leucania litoralis voor het eerst geldig gepubliceerd door Curtis in 1827.

## Beschrijving

De voorvleugellengte bedraagt tussen de 15 en 18 millimeter. De grondkleur van de voorvleugels is lichtbruin. Opvallend zijn de witte aders, met name de ader in de lengterichting midden over de vleugel. De achtervleugels zijn glanzend wit.
De rups is lichtoker van kleur en wordt 42 tot 46 millimeter lang. De rups heeft een witte ruglijn en een lichtbruine kop.

## Levenscyclus

De rups van de helmgrasuil is te vinden van augustus tot mei, en overwintert. Als waardplant wordt helmgras, soms ook andere grassen, gebruikt. De rups leeft in de stengels en later wortels van de waardplant. De soort overwintert als ei. De vlinder kent één generatie die vliegt van eind mei tot en met augustus. Soms is er in september en oktober een partiële tweede generatie.

## Voorkomen

De soort komt verspreid voor langs de kusten van Marokko via Denemarken tot de Baltische staten en ook van het zuidelijk deel van de Britse Eilanden. De helmgrasuil is in Nederland en België een zeldzame soort langs de kust in de duinen en op de waddeneilanden.
# Hendrik van Caelen

Hendrik van Caelen (Beringen, 1582 - 1653), ook bekend als Henricus Calenus, was filosoof en theoloog die een rol speelde in de geschiedenis van het jansenisme.

## Levensloop

Na zijn studie aan de Universiteit van Leuven werd hij pastoor te Asse en vervolgens van de Sint-Catharinakerk te Brussel. Hier werd hij spoedig bevorderd tot aartspriester van het Brusselse dekenaat. Vervolgens werd hij kanunnik aan de Sint-Romboutskathedraal te Mechelen. Hier werd hij aartsbisschoppelijk censor, in welke functie hij in 1638 kerkelijke goedkeuring verleende aan het door Cornelius Jansenius, bisschop van Ieper, geschreven werk: Augustinus, sive doctrina Sti. Augustini de humanae naturae sanitate, aegritudine, medicina etc. Dit werk, dat de grondslagen van het jansenisme bevatte, was in kringen van kerkelijke autoriteiten zeer omstreden. Toen Jansenius stierf in 1640 nam Van Caelen het, samen met de Leuvense theoloog Libert Fromond, op zich om de Augustinus in druk te doen verschijnen.
Fromond en Van Caelen waren raadslieden van de aartsbisschop van Mechelen, Jacobus Boonen. Ondertussen bracht de Augustinus tal van conflicten met zich mee, en Jansenius werd beschuldigd van ketterij. Van Caelen, die ervan verdacht werd de jansenistische denkbeelden te zijn toegedaan, moest in 1643 een formulier ondertekenen waarin hij deze denkbeelden afzwoer, aangezien deze ondertussen bij pauselijk decreet waren verworpen. In 1646 betoogde hij bij de pauselijke nuntius dat hij in Jansenius' boek niettemin de leer van Augustinus aantrof, maar dat hij slechts uit eerbied voor de Heilige Stoel het boek niet meer als zodanig zou interpreteren. Men eiste echter dat hij het formulier, zonder enig voorbehoud, nogmaals ondertekende, wat hij weigerde.
In 1644 werd Van Caelen voorgedragen voor de vacante bisschopszetel van Roermond maar wegens zijn jansenistische sympathieën is hij nooit gewijd. Niettemin bleef hij, tot zijn dood in 1653, nog enkele hoge kerkelijke functies vervullen, waaronder die van vicaris-generaal.

## Externe link

* Biografisch portaal
* ↑ Het elan van de katholieke hervorming; door Eddy Put; in Het aartsbisdom Mechelen-Brussel, deel 1, 2009
* Biografisch Portaal: 60600343
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: cael002
* Gemeinsame Normdatei: 129387134
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 072484411
* Virtual International Authority File: 8463953
* WorldCat (via VIAF): 8463953
# Henri Colans

Henri hachille Colans (Brussel, 5 juli 1915 - Warquignies, 24 juni 1996) was een Belgisch gewichtheffer.

## Levensloop

Colans nam tweemaal deel aan de Olympische Zomerspelen, met name in 1948 te Londen en in 1952 te Helsinki. In 1948 werd hij er negentiende en in 1952 twintigste in de gewichtsklasse van de vlieggewichten (≤52kg).
* (en) Fiche Henri Colans, Olympics
* (en) Profile Henri Colans, Weightlifting Database
* Fiche Henri Colans, sportuitslagen.org
* ↑ (en) Biographical information Henri Colans, Olympedia
* ↑ (en) Fiche Hneri Colans, Sport-reference (Internet Archive)
# Henri Colfs

Henri Louis François Jules Colfs (Antwerpen, 1 december 1864 - Grimbergen, 3 juni 1936) was een Belgisch volksvertegenwoordiger.

## Levensloop

Van beroep corrector in een drukkerij, sloot hij zich aan bij de christendemocratische vleugel die zich binnen de katholieke partij aan het organiseren was.
Hij werd, na de herziening van de kieswet en het invoeren van het algemeen meervoudig stemrecht, in 1894 verkozen tot katholiek volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Brussel en vervulde dit mandaat tot in 1919.
Hij werd bekend vanwege zijn onstuimigheid en strijdlust.
In februari 1895 maakte hij deel uit van de Commissie van de XXI die het wetsontwerp moest onderzoeken nopens de overdracht van Congo aan België. Hij was een uitgesproken tegenstander hiervan. In de Kamer stelde hij op 27 augustus 1895 aan de regering zestien kritische vragen over de gevolgde politiek in Afrika en over de Kongo-Vrijstaat.
In mei 1896 vatte de Kamer de discussie aan over het verslag van het wetsontwerp Joris Helleputte, dat goedkeuring wilde geven aan de intrede van de Belgische Staat in het aandeelhouderschap van de spoorweg voor Neder-Congo.
Colfs viel als eerste deze betoelaging van een activiteit in Congo aan. Zijn verklaring luidde: "Al heeft de vorst van Kongo-Vrijstaat het recht - zeg maar de plicht - om het Congolese beschavingswerk in Afrika verder te zetten, dan hebben integendeel noch de ministers noch de volksvertegenwoordiging de plicht of het recht om lasten en verantwoordelijkheid op zich te nemen en solidair te zijn met wat een bij uitstek persoonlijke onderneming is." Hij werd hierin bijgetreden door Leon Defuisseaux, Georges Lorand en Emile Vandervelde, allen hevig gekant tegen het Congolese 'avontuur'.
Hun argumenten werden tegengesproken door de ministers Paul de Smet de Naeyer en Helleputte, alsook door volksvertegenwoordiger Charles Woeste. De wet werd daarop in Kamer en Senaat goedgekeurd.
Colfs nam ook deel aan de debatten over de persoonlijke dienstplicht in het leger, waar hij een tegenstander van was.
In de jaren dertig werd hij door een groepje woestelingen aangevallen en kreupel geslagen. Hij bracht zijn laatste levensjaren door in een kliniek in Grimbergen.

## Literatuur

* M. COOSEMANS, Henri Colfs, in: Biographie coloniale belge, Brussel, 1952.
* A. VAN ISEGHEM, Les étapes de l'annexion du Congo, Brussel, 1932.
* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
# Hemicytherura scaholmensis

Hemicytherura scaholmensis is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Cytheruridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Mckenzie.
# Helicon (gebouw)

Helicon is de naam van een gebouw in Den Haag. Het is genoemd naar de Griekse berg Helikon in Boeotië.
Het gebouw maakt deel uit van het Rijkskantoor 'de Resident', Parnassusplein 5. Het huisvest samen met het gebouw Castalia het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport.

## Architectuur

Het gebouw is ontworpen door Sjoerd Soeters en Jos van Eldonk. Het gebouw is een overkluizing van de sneltramlijn die onder het gebouw doorgaat. Bij de uitvoering van het gebouw werden naast de reeds genoemde architecten nog vier andere architecten geselecteerd, onder wie Michael Graves en César Pelli. Het uiteindelijk resultaat is een gebouw met drie plaatvormige kantoorgebouwen op een onderbouw met kantoren, winkels en parkeergarage. In totaal bevat het gebouw drie torens, uitgevoerd in Spaans metselwerk. Door de diepe neggen en het reliëf in de gevel wordt de schaduwwerking geaccentueerd en krijgt de gevel zo een klassieke rijkdom. Boven de tweebaans-trampoort is de gevel bedekt met aluminium. Er is in het midden een vorm van de Chrysler Building in New York te herkennen. De top van het aluminiumgedeelte vormt een project van de Chrysler Building. De drie gebouwen hebben in het verlengde van elkaar elk vijf 'naalden' op het dak. Door de omliggende gebouwen is het gebouw maar beperkt zichtbaar in de skyline van Den Haag.
De hoofdentree van het ministerie bevindt zich in het naastgelegen gebouw Castalia. Alle bezoekers gaan via een grote hal met roltrappen naar de vierde verdieping. Dit is de centrale laag in het complex waar beide gebouwen met twee bruggen zijn verbonden en waar het vergadercentrum, het restaurant en alle ondersteuning zich bevinden. In 2000 is door Soeters Van Eldonk Ponec architecten, als voorlopig einde aan de werkzaamheden, de 20e verdieping van het gebouw Castalia grondig verbouwd tot representatief vergadercentrum.

## Stedenbouwkunde

Het gebied rond De Resident (voorheen Lavi-Kavel) werd in 1989 op voorstel van Rob Krier herontwikkeld. De jonge stedenbouwkundige brak met de traditie van moderne Nederlandse stedenbouw en gaf ondubbelzinnig hoefijzervorming.
* ↑ http://www.tesgroep.nl/gallery/_big/58_Ministerie_VWS_DenHaag_4.jpg
# Hemithea tranquilla

Hemithea tranquilla is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Prout.
# Hemithea quadripunctata

Hemithea quadripunctata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Warren.
# Helius (Helius) inconspicuus

Helius (Helius) inconspicuus is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Helius (Helius) graphipterus

Helius (Helius) graphipterus is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Helius (Helius) hatschbachi

Helius (Helius) hatschbachi is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Herman Billung

Herman Billung (ook wel Herman van Saksen) (tussen 900/912 - Quedlinburg, 27 maart 973) was een van de belangrijkste vazallen van Otto I de Grote. Hij was een zoon van Egbert Billung.
In 936 werd hij wegens zijn verdiensten in de onderwerping van de Redariërs door Otto aangesteld tot markgraaf van de Redariërs, Abodriten, Wagriërs en Denen. In die functie onderwierp hij de Slaven aan de Oder. In 940 was hij graaf van de Wetigau. In 953 benoemde Otto hem tot zijn plaatsvervanger in Saksen, waardoor hij de rol van hertog kreeg, maar niet de titel had. In die hoedanigheid onderdrukte hij een opstand van zijn neven Wichman II en Egbert Eénoog, die zich verbonden hadden met Otto's opstandige zoon Liudolf van Zwaben en de Slaven. Otto gaf hem in 955 de graafschappen Tilithigau en Marstengau, en in 956 werd hij tot markgraaf benoemd.
Op 19 oktober 955 versloeg hij de Abodriten waar zijn neven onderdak hadden gevonden in de slag bij de Recknitz: de legers waren gescheiden door de rivier en konden elkaar niet aanvallen totdat het leger van Herman verderop een oversteekplaats vond en zo de Abodriten kon verrassen. In 961 en 965 werd hij opnieuw tot plaatsvervanger (procurator) van Otto in Saksen benoemd, tijdens Italiaanse reizen van Otto. Nu kwam hij in conflict met de graven van Werl en Stade, en versloeg in 962 de Polen. In 968 werd Herman door de aartsbisschop van Maagdenburg ontvangen met de eerbewijzen die alleen de koning toekwamen, waarna de bisschop door Otto werd bestraft.
Billung had eigen bezittingen rond Lüneburg. Hij was stichter en voogd van het Sint Michaelsklooster te Lüneburg, hier werd hij ook begraven. De begrafenis had nogal wat voeten in de aarde omdat Herman bij zijn dood blijkbaar nog geëxcommuniceerd was en de bisschop van Verden hem daarom niet in de kerk wilde begraven.
Herman was gehuwd met Oda en met Hildesuith en de vader van:
* Bernhard I van Saksen (-1011)
* Liudger (- 26 februari 1011), gehuwd met de H. Emma van Lesum, graaf in Saksen en begraven in het Sint Michaelsklooster te Lüneburg.
* Mathilde (942-1008), in 961 gehuwd met graaf Boudewijn III van Vlaanderen (940-962) en in 963 met graaf Godfried van Verdun (930-1002).
* Suanehilde (- 26 november 1014), gehuwd met markgraaf Thietmar I van Meißen (-979) en met markgraaf Ekhard I van Meißen (-1002), begraven in een klooster in Jena, in de 13e eeuw herbegraven in de St Joriskerk van Naumburg (Saale)
* Imma, abdis in Herford
# Herman Teeuwen (doelman)

Herman Teeuwen (Oss, 11 augustus 1958) is een voormalig voetbaldoelman van RKC Waalwijk.

## Biografie

Teeuwen kwam pas op latere leeftijd in het betaald voetbal terecht. Hij begon bij O.S.S.’20 en vanaf 1979 speelde hij in de hoofdklasse bij TOP Oss. In 1988 sloot hij zich aan bij RKC Waalwijk, waar hij in 1988, op 28-jarige leeftijd, zijn debuut maakte. Teeuwen bleef zes jaar lang een vaste waarde in het Waalwijkse doel, maar in 1994 moest hij, door een slepende rugblessure stoppen.
Na zijn actieve carrière keerde hij terug naar TOP Oss om daar commercieel directeur en later algemeen directeur te worden. Daar bleef hij acht jaar om vervolgens in Oss en in Rosmalen twee sportwinkels te openen.

## Carrièreoverzicht

| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Goals |
| 1988/89 | RKC Waalwijk | Eredivisie | 15 | 0 |
| 1989/90 | RKC Waalwijk | Eredivisie | 34 | 0 |
| 1990/91 | RKC Waalwijk | Eredivisie | 34 | 0 |
| 1991/92 | RKC Waalwijk | Eredivisie | 32 | 0 |
| 1992/93 | RKC Waalwijk | Eredivisie | 32 | 0 |
| 1993/94 | RKC Waalwijk | Eredivisie | 22 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 169' | 0 |

## Trivia

* Herman Teeuwen moet niet verward worden met naamgenoot en oom Herman Teeuwen, die in de jaren 1950 furore maakte bij VVV-Venlo en naar wie de Herman Teeuwen Memorial is genoemd.
# Herman Teirlinck

Herman Teirlinck kan verwijzen naar:
* Herman Teirlinck (schrijver), een Vlaamse schrijver
* Studio Herman Teirlinck, een Belgische toneelschool
* Herman Teirlinck Instituut
* Herman Teirlinckgebouw, een Vlaams Administratief Centrum in Brussel
* Huis van Herman Teirlinck, museum van Teirlinck en cultuurcentrum in Beersel
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Herman Teirlinck en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Hemilomecopterus alienus

Hemilomecopterus alienus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Martins & Galileo.
# Heterocerus parnaguaensis

Heterocerus parnaguaensis is een keversoort uit de familie oevergraafkevers (Heteroceridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Skalický.
# Herzlberg

Herzlberg (Har Herzl = Hebreeuws: הר הרצל, ook Har HaZikaron = Hebreeuws: הר הזיכרון, letterlijk Herdenkingsberg) is de nationale begraafplaats van Israël, aan de westkant van Jeruzalem. De berg is vernoemd naar Theodor Herzl, de grondlegger van het moderne politieke zionisme. Herzls graf ligt op de top van de heuvel. Het Holocaustherdenkingsmonument Jad Wasjem ligt ten westen van de Herzlberg. Israëls oorlogsslachtoffers zijn er ook begraven. De Herzlberg bevindt zich op 834 meter boven de zeespiegel.

## Fotogalerij

* Herzl-Museum
* Graf van Herzl
* Menora
* Graf van Lea (links) en Yitzhak Rabin (rechts)
* Monument voor de slachtoffers van terreurdaden in Israël
* Graf uit de Tweede tempelperiode
* Tuin van vermiste soldaten
* Graven van drenkelingen van de Salvador tijdens de Aliyah Bet

## Externe link

* Herzl Museum
# Hermann Rorschach

Hermann Rorschach (Zürich, 8 november 1884 – Herisau, 2 april 1922) was een Zwitsers psychiater.
Hij is de uitvinder van de rorschachtest, ook bekend onder de naam 'de inktvlektest', die lang werd gebruikt voor psychodiagnostische technieken. Veel van zijn werk verrichtte hij in zijn tijd aan de universiteitskliniek Burghölzli bij Zürich, in dezelfde tijd dat Carl Jung en Franz Riklin er psychoanalytische associatietesten ontwierpen.
Hij wist dat de theoretische basis van zijn tests – op zijn best – wankel was en riep steeds om meer onderzoek. Tegelijkertijd twijfelde hij aan de wetenschappelijke neiging tot standaardisering en abstrahering. Als men daar te ver mee ging, deed men volgens hem unieke individuen geen recht. Zo verwoordde hij toen al de tweespalt die de wetenschap rond deze tests tot op heden bezighoudt.

## Privéleven

Zijn bijnaam op de middelbare school luidde Klex ('inktvlek'). Dit was, omdat hij aan klecksografie deed.
Rorschach stierf op 2 april 1922, 37 jaar oud, aan buikvliesontsteking, waarschijnlijk ten gevolge van een blindedarmontsteking.
* ↑ Rorschach relativeerde eigen test, NRC 31 januari 2008. Gearchiveerd op 5 maart 2016.
* ↑ (en) A blot on the scientific landscape. swissinfo.ch (11 januari 2008). Gearchiveerd op 12 november 2013. Geraadpleegd op 30 januari 2024.
# Hermann Scheer

Hermann Scheer (Wehrheim, 29 april 1944 - Berlijn, 14 oktober 2010) was een Duits politicus namens de SPD. Hij ontving in 1999 de Right Livelihood Award voor zijn inspanningen voor zonne-energie.
Scheer geloofde dat duurzame energie de enige realistische oplossing was voor de groeiende vraag naar energie en de milieuschade die fossiele brandstoffen veroorzaken. Scheer concludeerde dat het technisch en ecologisch haalbaar was om voldoende zonne-energie op te wekken om de fossiele en nucleaire energie volledig te vervangen. De grootste bezwaren tegen zonne-energie waren politieke bezwaren en geen technische of economische.
In 1999 was hij een van de initiatiefnemers van terugleververgoeding, die een belangrijke aanjager was van de groei van duurzame energie in Duitsland. Daarnaast was hij ook voorzitter van het World Council for Renewable Energy tot aan zijn dood.
* Bibsys: 90909199
* Biblioteca Nacional de España: XX1114494
* Bibliothèque nationale de France: cb128886002 (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058512252306706
* Gemeinsame Normdatei: 12156049X
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1476 8748
* Library of Congress Control Number: n82111990
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00866113
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0007677
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007364381205171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 079192890
* Système universitaire de documentation: 055672329
* Virtual International Authority File: 86806636
* WorldCat (via VIAF): 86806636
# Henri Guillaume

Baron Henri Louis Gustave Guillaume (Amiens (Frankrijk), 5 maart 1812 - Elsene, 7 november 1877) was een Belgisch militair, minister van Oorlog en historicus.

## Persoon

Guillaume was de kleinzoon van een Frans geniekapitein en de zoon van een directeur van belastingen.
Op het einde van zijn carrière, in 1873, werd hij opgenomen in de erfelijke adel met de titel van baron voor hem en al zijn nakomelingen. Hij nam als wapenspreuk Labore nobilis.
Hij was getrouwd met Cécile Engler (1832-1911) en onder zijn talrijke nakomelingen zijn er heel wat die België hebben gediend, onder meer als diplomaat.

## Militair

In 1830 was hij achttien en nam aan de Belgische opstand deel in Charleroi, waar hij secretaris werd van de opstandige officier Léonard Greindl (1798-1875). Hij doorliep een carrière in het Belgisch leger:
* 1831: luitenant
* 1837: kapitein
* 1843: docent Militaire school
* 1849: majoor
* 1853: luitenant-kolonel en hoofd van het personeel op het ministerie van Oorlog
* 1863: reserve generaal-majoor
* 1868: vleugeladjudant van de koning
* 1871: luitenant-generaal.
Van 2 juli 1870 tot 25 maart 1873 was hij minister van Oorlog in de ministeries Jules d'Anethan en Barthélémy de Theux - Jules Malou. Hij eindigde zijn militaire carrière als
* 1872: gouverneur van de Militaire Academie
* 1873: inspecteur van de infanteriescholen (1873).
Guillaume schreef onder meer:
* Essai sur l'organisation d'une armée de volontaires (1850)
* La vérité sur le canon rayé (1861)

## Historicus

Naast militair was Guillaume ook historicus. Hij werd in 1863 lid van de Koninklijke Academie van België en was ook voorzitter (1869-1877) van de Commissie voor de 'Biographie nationale de Belgique', jaarlijkse publicatie waarin hijzelf tal van biografische notities publiceerde, vooral gewijd aan militaire personaliteiten. Hij schreef ook onder meer:
* Histoire de l'organisation militaire sous les ducs de Bourgogne, een door de Koninklijke Academie in 1847 bekroonde studie
* Histoire des bandes d'ordonnance des Pays-Bas
* Histoire de l'infanterie wallonne dans la Maison d'Espagne
Hij werd voorzitter, lid of corresponderend lid van een vijftigtal academies of geleerde genootschappen.

## Literatuur

* A. DUCHESNE, Henri-Louis-Gustave baron Guillaume, in: Biographie nationale de Belgique, T. XXXVIII, Brussel, 1973, col. 289-299
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1990, Brussel, 1990
* Humbert MARNIX DE SAINTE ALDEGONDE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 2007, Brussel, 2007
* Bibliothèque nationale de France: cb13009178z (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 1719 8130
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 123772923
* Système universitaire de documentation: 057569738
* Virtual International Authority File: 65084954
* WorldCat (via VIAF): 65084954