OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Patafysische kalender

Volgens de patafysische kalender is het vandaag: Mardi 17 Absolu 152 EP, vulgair: 24 september 2024
De patafysische kalender is een kalender die is geïnspireerd door Alfred Jarry, de bedenker van de 'patafysica en de schrijver van Ubu Roi.
De eerste versie van de kalender is gepubliceerd in L'Almanach du Père Ubu in 1899. De tweede versie verscheen in 1901 in de L'Almanach illustré du Père Ubu. De kalender is pas in 1948, ver na de dood van Jarry, in gebruik genomen door het Collège de 'Pataphysique.
De kalender telt 13 maanden van elk 29 dagen. De 29e wordt echter niet gebruikt, behalve 29 Gidouille (als de uitzondering op de regel) en 29 Gueule in een schrikkeljaar. De maanden beginnen steeds op een zondag, zodat elke maand een vrijdag de dertiende heeft. De namen van de dagen zijn gelijk aan die van de gewone kalender (meestal worden de Franse namen gebruikt), behalve de 29e (de imaginaire dag) die de naam Hunyadi draagt. 29 Gueule wordt Hunyadi gras (vette hunyadi) genoemd.
Om het voor de lezer niet te moeilijk te maken, wordt achter de datum vaak vermeld wat de vulgaire (in de betekenis: volks, gewoon) datum is.

## Maanden

Het jaar heeft de volgende maanden:
| 1 | Absolu | van 8 september tot en met 5 oktober |
| 2 | Haha | van 6 oktober tot en met 2 november |
| 3 | As | van 3 november tot en met 30 november |
| 4 | Sable | van 1 december tot en met 28 december |
| 5 | Décervelage | van 29 december tot en met 25 januari |
| 6 | Gueules | van 26 januari tot en met 22 of 23 februari |
| 7 | Pédale | van 23 of 24 februari tot en met 22 maart |
| 8 | Clinamen | van 23 maart tot en met 19 april |
| 9 | Palotin | van 20 april tot en met 17 mei |
| 10 | Merdre | van 18 mei tot en met 14 juni |
| 11 | Gidouille | van 15 juni tot en met 13 juli |
| 12 | Tatane | van 14 juli tot en met 10 augustus |
| 13 | Phalle | van 11 augustus tot en met 7 september |
De namen zijn geïnspireerd door de bijzondere terminologie, neologismes en epenthesisen in het werk van Jarry. Zo schreef hij merdre (in het Nederlands – als eerste woord van het toneelstuk Ubu Roi – vertaald door proep) in plaats van merde en oneille in plaats van oreille (oor).
De (weinig gebruikte) Nederlandse namen zijn: Absoluut, Haha, Aas, Zand, Onthersening, Bakkes, Pedaal, Clinamen, Palfrenier, Merdre, Balg, Pantoffel en Fallus.

## Jaartelling

De bij de kalender behorende jaartelling begint op 1 Absolu 1 EP (= Ère 'Pataphysique), de geboortedag van Alfred Jarry (8 september 1873).

## Heiligen

De kalender heeft zijn eigen heiligen, zoals de heilige Guillotine, medicus (13 Décervelage = 10 januari), de heilige Hiëronimus Bosch (17 Clinamen = 8 april) en de Bevalling van de Heilige Johanna, Pausin (1 Merdre = 18 mei).

## Externe link

* (fr) de patafysische kalender, met alle heiligen
# Parijs-Roubaix 2004

De 102de editie van Parijs-Roubaix werd gehouden op 11 april 2004. De wedstrijd werd gewonnen door Magnus Bäckstedt, voor Tristan Hoffman en Roger Hammond.

## Verloop

In de finale reden er 21 renners met voorsprong op het peloton, waaronder alle favorieten. Met nog zestig kilometer te gaan viel Jaan Kirsipuu aan. Hij pakte dertig seconden en werd toen ingehaald door Johan Museeuw. Deze twee werden weer teruggehaald door de groep der favorieten en vervolgens probeerden Frank Høj en Léon van Bon weg te komen. Binnen enkele kilometers werden zij echter ook weer gegrepen.
Op de beroemde kasseienstrook Carrefour de l'Arbre probeerde Museeuw een aantal keer te demarreren. Uiteindelijk bleef hij over samen met Magnus Bäckstedt, Roger Hammond, Tristan Hoffman, Fabian Cancellara en George Hincapie. Met nog zes kilometer tot de finish kreeg Museeuw een lekke band, waardoor hij kansloos was voor de overwinning. Hincapie was al eerder gelost en dus kwamen vier koplopers aan in de Vélodrome André Pétrieux. Backstedt won de sprint, voor Hoffman, Hammond en Cancellara.
Johan Museeuw, die zijn laatste Parijs-Roubaix reed, en Peter Van Petegem kwamen hand in hand over de finish terwijl ze applaus kregen van alle mensen in het Vélodrome.

## Uitslag

Parijs-Roubaix 2004 :
| Plaats | Naam | Ploeg | Tijd |
| | Magnus Bäckstedt | Alessio-Bianchi | 6u40'26" |
| 2 | Tristan Hoffman | Team CSC | z.t. |
| 3 | Roger Hammond | MrBookmaker-Palmans | z.t. |
| 4 | Fabian Cancellara | Fassa Bortolo | z.t. |
| 5 | Johan Museeuw | Quickstep-Davitamon | + 17" |
| 6 | Peter Van Petegem | Lotto-Domo | z.t. |
| 7 | Léon van Bon | Lotto-Domo | + 29" |
| 8 | George Hincapie | US Postal Service | z.t. |
| 9 | Tom Boonen | Quick-Step-Davitamon | z.t. |
| 10 | Frank Høj | Team CSC | z.t. |
1896 · 1897 · 1898 · 1899 · 1900 · 1901 · 1902 · 1903 · 1904 · 1905 · 1906 · 1907 · 1908 · 1909 · 1910 · 1911 · 1912 · 1913 · 1914 · 1915 · 1916 · 1917 · 1918 · 1919 · 1920 · 1921 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1940 · 1941 · 1942 · 1943 · 1944 · 1945 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Paroplapoderus lefroyi

Paroplapoderus lefroyi is een keversoort uit de familie bladrolkevers (Attelabidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1913 gepubliceerd door Marshall.
# Paroxylakis setosa

Paroxylakis setosa is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1998 door Ingrisch.
# Parçay-Meslay

Parçay-Meslay is een gemeente in het Franse departement Indre-et-Loire (regio Centre-Val de Loire). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Tours. Parçay-Meslay telde op 1 januari 2021 2.555 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Parçay-Meslay bedroeg op 1 januari 2021 14,07 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 181,6 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Parçay-les-Pins

Parçay-les-Pins is een plaats en voormalige gemeente in het Franse departement Maine-et-Loire in de regio Pays de la Loire. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saumur.

## Geschiedenis

De gemeente was onderdeel van het kanton Noyant totdat dit op 22 maart 2015 werd opgeheven en opging in het kanton Beaufort-en-Vallée. Op 15 december 2016 werd de gemeente opgeheven en gingen op een na de gemeenten van het voormalige kanton op in de commune nouvelle Noyant-Villages.

## Geografie

De oppervlakte van Parçay-les-Pins bedraagt 28,0 km², de bevolkingsdichtheid is 36,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Parçay-les-Pins met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Parpeçay

Parpeçay is een plaats en voormalige gemeente in het Franse departement Indre in de regio Centre-Val de Loire en telt 246 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Issoudun.

## Geschiedenis

Parpeçay is op 1 januari 2016 gefuseerd met de gemeenten Sainte-Cécile en Varennes-sur-Fouzon tot de gemeente Val-Fouzon.

## Geografie

De oppervlakte van Parpeçay bedraagt 14,2 km², de bevolkingsdichtheid is 17,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Parpeçay met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Nannotheres

Nannotheres is een geslacht van kreeftachtigen uit de klasse van de Malacostraca (hogere kreeftachtigen).

## Soort

* Nannotheres moorei Manning & Felder, 1996
# Hector Blanckaert

Hector Blanckaert (Veurne, 22 maart 1877 - 20 januari 1958) was burgemeester van de Belgische stad Veurne.

## Levensloop

Hector Hoseph Blanckaert was een zoon van Pieter Blanckaert (1841-1916) en Melanie Vanysacker (1836-1922). Van beroep was hij schrijnwerker. Hij bleef vrijgezel.
Voor 1940 was hij schepen van Veurne en werd aan de kant gezet tijdens de bezetting. In september 1944 was hij beschikbaar om als dienstdoende burgemeester te worden aangesteld. Hij bleef dit tot einde 1946. Hij stelde zich geen kandidaat meer bij de eerste naoorlogse gemeenteverkiezingen (hij was toen bijna 70) en werd op 1 januari 1947 opgevolgd door Auguste Floor.

## Literatuur

* Joeri STEKELORUM, 't Zit in de familie. De voorouders van 350 burgemeesters van 28 voormalige gemeenten in het arrondissement Veurne, 1830-2010, Koksijde, 2010
# Acronicta omorii

Acronicta omorii is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Matsumura.
# Brug 1734

Brug 1734 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam-Noord.
Bij de nadering van de voltooiing van de Ringweg-Noord vanuit de wijk Oostzanerwerf richting Knooppunt Coenplein werd er geopteerd voor de bouw van twee viaductenstelsels. Een stelsel werd gelegd over het eeuwenoude Oostzaan, dat nog tot 1966 aan Oostzaan behoorde en dé weg was tussen Oostzaan en Amsterdam. Dit landelijke weggetje kon echter geen grote verkeersstroom aan. Daartoe werd rond 1987 vanaf het westen van de Molenwijk de Stellingweg doorgetrokken onder de naam Verlengde Stellingweg. Die weg zou voor plaatselijk verkeer onder het genoemde knooppunt en de aansluitingen op de Rijksweg doorgaan; het stelsel kreeg de naam Verlengde Stellingwegbrug. Door de komst van deze weg werd de tot dan toe doorgaande Oostzanerdijk afgekapt en bestaat nog steeds uit een oostelijk deel dat doodloopt op de ringweg en westelijk gedeelte tot de grens met Zaandam.
Ongeveer gelijktijdig moest er voor voetgangers en fietsers een onderdoorgang gemaakt worden. In de buurt heerste het regime van gescheiden verkeersstromen (snelverkeer boven; langzaam verkeer onder), dat nog stamde uit de jaren zestig. Daartoe werd in de Verlengde Stellingweg een viaduct geplaatst met het nummer 1734. Die brug, waarvan de ontwerper onbekend is, kreeg het uiterlijk mee van andere bruggen in Molenwijk die waren ontworpen door Sier van Rhijn van de Dienst der Publieke Werken. Of Van Rhijn meegeholpen heeft met het ontwerp is niet bekend, maar de brug heeft een brugdek, leuningen en borstweringen/vleugelmuren, die sterk lijken op bijvoorbeeld de Marskramerbrug (brug 898) uit 1968/1969.
* Verlengde Stellingweg volgens BAG via data.amsterdam.nl met brug 1734
* 'Stadsatlas Amsterdam. Stadskaarten en straatnamen verklaard', Bakker, Martha (red.) (1998). Derde druk in 2006. Amsterdam Publishers [etc.]. ISBN 90-74891-31-4
* Peter Korrel: Bruggen van Amsterdam, Brug 1734
* Topotijdreis voor chronologie
<<< · 1701 · 1702 · 1703 · 1704 · 1705 · 1706 · 1707 · 1708 · 1709 · 1710 · 1711 · 1714 · 1715 · 1716 · 1717 · 1718 · 1719 · 1720 · 1721 · 1722 · 1723 · 1725 · 1726 · 1727 · 1728 · 1729 · 1730 · 1731 · 1732 · 1733 · 1734 · 1735 · 1736 · 1737 · 1738 · 1739 · 1741 · 1742 · 1743 · 1745 · 1746 · 1747 · 1748 · 1749 · 1750 · 1751 · 1752 · 1753 · 1754 · 1755 · 1756 · 1757 · 1764 · 1765 · 1766 · 1767 · 1768 · 1769 · 1770 · 1771 · 1772 · 1773 · 1774 · 1775 · 1776 · 1777 · 1778 · 1779 · 1780 · 1781 · 1782 · 1783 · 1784 · 1785 · 1786 · 1787 · 1788 · 1791 · 1792 · 1793 · 1794 · 1795 · 1796 · 1797 · 1798 · 1799 · >>>
Brugnummers brug 1712, 1713, 1724, 1740, 1744, 1758, 1759, 1760, 1761, 1762, 1763, 1789, 1790 zijn niet (meer) vergeven.
# De bewaker

De bewaker is het 105de stripverhaal uit de reeks van De Rode Ridder. Het is geschreven en getekend door Karel Biddeloo. De eerste albumuitgave was in 1983.

## Het verhaal

Twee krijgsheren, Gerholt en Odwin, keren na een lange oorlog terug naar huis. Onderweg worden ze overvallen door Roniard en zijn bende. Tijdens het gevecht stort Odwin in ene ravijn en worden de rovers verjaagt met de plotse hulp van de Rode Ridder. Odwin zal zijn verwondingen niet overleven en zal sterven. Daarom vertelt hij zijn geheim: ergens in de bergen ligt een fantastische goudader.
Johan en Gerholt willen op zoek gaan naar deze goudader. In het zwaard van Odwin zit een kaart verborgen. Een schatkaart waar de weg naar de gouden grot wordt uitgestippeld. In Randheim, een stadje in de bergen, maken de ridders kennis met Yorgen, de berggids. Later vergezelt ook Ignaat hen, een vriend van Yorgen. Maar Ignaat hen voor groot gevaar. De legende van Kirzil-Ermal, de wrekende kwaadaardige geest die de Heilige bergtop beschermt en bewaakt. Onderweg stoten de avonturiers op een kamp dat zopas werd overvallen door een onzichtbare vijand. Pijlen zoeven uit het niets, en treffen Gerholt. De gezellen vinden in het overvallen kamp een jonge vrouw die de overval overleefde, maar hierdoor het vermogen tot spraak verloren is.
Het gezelschap neemt de vrouw onder hun hoede en trekt verder de bergen in. Wanneer ze halt houden werpt Gerholt de schatkaart in het kampvuur, om zo zijn gezellen in vertrouwen te nemen. Diezelfde nacht spreekt het meisje. Ze heet Marulic en ze vertelt hoe een onzichtbare kracht dood en vernieling zaaide in haar kamp. Kirzil-Ermak. Maar er azen nog avonturiers op de goudader; Roniard en zijn bende. In de bergen worden ze echter vreselijk gedood door de onzichtbare kracht.
Johan en zijn metgezellen zetten de expeditie verder en na een gevaarlijke klim, waarbij ze Yorg verliezen, bereiken ze uiteindelijk de grot. Een grot met wanden van puur goud. Wanneer Roniard de grot bereikt, wordt hij verpletterd door een enorm zwaar rotsblok. Terwijl Johan en Ignaat zoveel als mogelijk goud uit de wanden proberen te hakken, krijgt Gerholt het idee om het goud voor zich te houden en met Marulic te vluchten. Maar bij deze woorden wordt hij ook het slachtoffer van Kirzil-Ermak.
Johan wil afrekenen met deze onzichtbare dood, voordat het ook voor hem te laat is. Ignaat valt de Rode Ridder aan en wil al het goud voor zich houden? Nog voor hij iets kan ondernemen wordt hij gestopt door Marulic. Wanneer Johan geen interesse toont om goud mee te nemen, onthult Marulic haar ware identiteit. Zij is Kirzil-Ermak, de bewaker van de Heilige bergtop. Ze laat de Rode Ridder gaan, maar ze zal nog eeuwenlang waken over het goud.

## Achtergronden bij het verhaal

* Dit is het laatste album dat in zwart-wit verscheen. De volgende albums zijn in kleur.
* Dit album is geïnspireerd door de western "The Curse Of Demon Mountain". Hierin gaan enkele Zuidelijke of Geconfedereerden na de Amerikaanse Burgeroorlog op zoek naar een mysterieuze Diamantmijn.

## Albumuitgaven

* ↑ De Rode Ridder-tijdslijn op stripspeciaalzaak.be
# Tellina lamellosa

Tellina lamellosa is een tweekleppigensoort uit de familie van de Tellinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1869 door Issel.
# Griesbach-au-Val

Griesbach-au-Val is een gemeente in het Franse departement Haut-Rhin (regio Grand Est) en telt 736 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Colmar-Ribeauvillé.

## Geografie

De oppervlakte van Griesbach-au-Val bedraagt 4,7 km², de bevolkingsdichtheid is 156,6 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Griesbach-au-Val met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Grote Prijs Beeckman-De Caluwé 2003

De 61e editie van de Belgische wielerwedstrijd Grote Prijs Beeckman-De Caluwé werd verreden op 24 juli 2003. De start en finish vonden plaats in Ninove. De winnaar was Andy De Smet, gevolgd door Wim Vansevenant en Kristof Trouvé.

## Uitslag

Grote Prijs Beeckman-De Caluwé 2003 :
| Plaats | Naam | Ploeg | Tijd |
| | Andy De Smet | Palmans-Collstrop-MrBookmaker.be | 03u 51' 00" |
| 2 | Wim Vansevenant | Lotto-Domo | +03" |
| 3 | Kristof Trouvé | Palmans-Collstrop-MrBookmaker.be | +11" |
| 4 | Geert Omloop | Palmans-Collstrop-MrBookmaker.be | z.t. |
| 5 | Aart Vierhouten | Lotto-Domo | z.t. |
| 6 | Michail Timochin | Landbouwkrediet | z.t. |
| 7 | Christophe Detilloux | Lotto-Domo | z.t. |
| 8 | Marc Streel | Landbouwkrediet | +1'02" |
| 9 | Erik Lievens | Landbouwkrediet | +1' 06" |
| 10 | Wilfried Cretskens | Quick Step-Davitamon | z.t. |
1943 · 1944 · 1945 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022
# Grégory Lacombe

Grégory Lacombe (Albi, 11 januari 1982) is een Franse voetballer (middenvelder) die sinds 2007 voor de Franse eersteklasser Montpellier HSC uitkomt. Voordien speelde hij onder meer voor AS Monaco en AC Ajaccio.
# Grégory Houzé

Grégory Houzé (29 januari 1974) is een voormalig Franse voetballer. Zijn positie was verdediger. Eerder kwam hij al uit voor FC Doornik en KV Kortrijk en eindigde zijn carrière bij KBS Poperinge

## Carrière

* 2001-2002: FC Doornik
* 2002-2006: KV Kortrijk
* 2006-2010: KMSK Deinze
* 2010-2012: KBS Poperinge

## Laatste jaar

Hij kampte in zijn laatste speeljaar met heel wat blessures en heeft in overleg met het bestuur zijn contrat bij KBS Poperinge ontbonden.
# Grote bekarde

De grote bekarde (Pachyramphus aglaiae) is een zangvogel uit de familie Tityridae. De soort is genoemd naar Aglaé Brelay.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in Midden-Amerika en telt acht ondersoorten:
* P. a. albiventris: ZO-Arizona (ZW-Verenigde Staten) en W-Mexico.
* P. a. gravis: Z-Texas (ZC-Verenigde Staten) en NO-Mexico.
* P. a. yucatanensis: Yucatán (ZO-Mexico).
* P. a. insularis: Maria-eilanden (nabij W-Mexico).
* P. a. aglaiae: Z-Mexico.
* P. a. sumichrasti: van ZO-Mexico tot W-Guatemala.
* P. a. hypophaeus: van C-Belize en Guatemala tot W-Panama.
* P. a. latirostris: van El Salvador tot NW-Costa Rica.

## Status

De grootte van de populatie is in 2019 geschat op 2 miljoen volwassen vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Grote bekarde op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ F. de la Fresnaye, "Quelques oiseaux nouveaux de la collection de M. Charles Brelay, à Bordeaux." Revue Zoologique (1839), blz. 97-100.
* ↑ (en) James Jobling. BOW/Key to Scientific Names
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.1).
# Grote beo

De grote beo (Gracula religiosa) is een zangvogel uit de familie van de spreeuwen (Sturnidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1758 gepubliceerd door Carl Linnaeus.

## Kenmerken

De grote beo is een plomp uitziende vogel met een glanzend zwart verenkleed en een lengte van 27 tot 31 cm. Hij is groter dan de treurmaina. Kenmerkend zijn de helder oranje of geel gekleurde stukjes naakte huid en lellen aan de kop. Ook de snavel is geel of oranje. Verschillende (onder)soorten onderscheiden zich van elkaar door het patroon en de kleur van deze stukjes naakte huid en lellen, en de kleur van de snavel. Een opvallend kenmerk zijn de grote witte vlekken op de handpennen van de vleugels, die vooral goed zichtbaar worden als de vogel vliegt.

## Verspreiding, ondersoorten en leefgebied

Van de grote beo worden zeven ondersoorten onderscheiden:
* G. r. religiosa (schiereiland Malakka, Sumatra, Java, Borneo en nabij gelegen eilanden.
* G. r. andamanensis (Andamanen)
* G. r. batuensis (Batu- en Mentawai-eilanden, ten westen van Sumatra)
* G. r. miotera (Simeulue ten westen van N-Sumatra)
* G. r. peninsularis (Oost- en Midden-India)
* G. r. intermedia (Noord-India, Zuid-China, Indochina en Thailand)
* G. r. palawanensis (Palawan, Filipijnen)
Naast ondersoorten zijn er verwilderde populaties van ontsnapte kooivogels ontstaan op Puerto Rico en andere landen met een (sub)tropisch klimaat.
De grote beo is een typische bosvogel die in groepjes van rond de zes individuen rondtrekt in de boomkronen van het regenwoud of aan de randen daarvan. Het zijn alleseters die foerageren op nectar, vruchten, bessen en insecten. Het is in geschikt biotoop een algemeen voorkomende vogel.

## Status

De grote beo heeft een enorm groot verspreidingsgebied en daardoor alleen al is de kans op uitsterven gering. De grootte van de wereldpopulatie is niet gekwantificeerd. Door ontbossingen neemt het aantal af. Het tempo van afname ligt onder de 30% in tien jaar (minder dan 3,5% per jaar). Om deze redenen staat de grote beo als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.

## Kooivogel

Vanwege zijn spraakvermogen wordt de beo als huisdier gehouden. In de Italiaanse filmklassieker Una giornata particolare speelt een ontsnapte beo een belangrijke rol voor het vervolg van de film. In het Vlaamse televisieprogramma Morgen Maandag had Mark Uytterhoeven een rubriek waarin hij een gast interviewde in een grote vogelkooi waar vlak naast hem beo Walter in een nestkastje zat en af en toe iets zei dat soms grappig was in de context van het interview.
* 1 2 (en) Grote beo op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Linnaeus, C. (1758). Systema naturae ed. 10: 108
* ↑ Del Hoyo et al (red.). All birds of the world. Lynx Barcelona. ISBN 9788416728374
* ↑ (en) F. Gill, M. Wright D. & Donsker (2023). IOC World Bird Names (version 13.1)
# Grote behangersbij

De grote behangersbij (Megachile lagopoda) is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is gepubliceerd in 1761 door Linnaeus.
# Gurinhém

Gurinhém is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Paraíba. De gemeente telt 13.209 inwoners (schatting 2009).
De gemeente grenst aan Mulungu, Mogeiro, Juarez Távora, São José dos Ramos, Caldas Brandão en Mari.
# Gubin (gemeente)

De gemeente Gubin is een landgemeente in het Poolse woiwodschap Lubusz, in powiat Krośnieński (Lubusz).
De zetel van de gemeente is in Gubin.
Op 30 juni 2004 telde de gemeente 7272 inwoners.

## Oppervlakte gegevens

In 2002 bedroeg de totale oppervlakte van gemeente Gubin 379,73 km², waarvan:
* agrarisch gebied: 32%
* bossen: 57%
De gemeente beslaat 27,32% van de totale oppervlakte van de powiat.

## Demografie

Stand op 30 juni 2004:
| Omschrijving | Totaal | Totaal | Vrouwen | Vrouwen | Mannen | Mannen |
| eenheid | aantal | % | aantal | % | aantal | % |
| inwoners | 7272 | 100 | 3625 | 49,8 | 3647 | 50,2 |
| bevolkingsdichtheid (inw./km²) | 19,2 | 19,2 | 9,5 | 9,5 | 9,6 | 9,6 |
In 2002 bedroeg het gemiddelde inkomen per inwoner 1248,83 zł.

## Administratieve plaatsen (sołectwo)

Bieżyce, Brzozów, Budoradz, Chęciny, Chlebowo, Chociejów, Czarnowice, Dobre, Dobrzyń, Drzeńsk Mały, Drzeńsk Wielki, Dzikowo, Gębice, Grabice, Grochów, Gubinek, Jaromirowice, Jazów, Kaniów, Komorów, Koperno, Kosarzyn, Kozów, Kujawa, Luboszyce, Łazy, Łomy, Markosice, Mielno, Nowa Wioska, Pleśno, Polanówice, Pole, Późna, Przyborowice, Sadzarzewice, Sękowice, Sieńsk, Stargard Gubiński, Starosiedle, Strzegów, Wałowice, Węgliny, Wielotów, Witaszkowo, Zawada, Żenichów, Żytowań.

## Aangrenzende gemeenten

Bobrowice, Brody, Cybinka, Krosno Odrzańskie, Lubsko, Maszewo. De gemeente grenst aan Duitsland.
# Gubernatoriana pilosipes

Gubernatoriana pilosipes is een krabbensoort uit de familie van de Gecarcinucidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Alcock.
* ↑ (en) Gubernatoriana pilosipes op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Davie, P. (2012). Gubernatoriana pilosipes (Alcock, 1909). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=440544