OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# We are not amused

We are not amused was de vijfde single van de symfonische rockgroep Kayak.
De single diende als een soort tussenpaus. Het album Kayak bevatte naast Wintertime geen muziek die uitgebracht kon worden als single. De muziek was daarvoor te complex. Het volgende album Royal Bed Bouncer liet door een personeelswisseling lang op zich wachten; Cees van Leeuwen werd vervangen. Bovendien zat EMI te wachten op een succesrijke single, dus kwam dit nummer tussendoor. Succes had de single echter niet; ze reikte tot de tipparade maar daar bleef het bij. Kayak zet zich in dit rocknummer af tegen de automatisering en de controle daarvan op de mensheid. De B-kant werd gevormd door Serenades, ook geschreven door Koopman en Scherpenzeel.
Het was niet meegenomen op de elpee Kayak, maar verscheen als bonustrack op de compact disc-versie van dat album in 1995.
# Werbkowice

Werbkowice is een dorp in het Poolse woiwodschap Lublin, in het district Hrubieszowski. De plaats maakt deel uit van de gemeente Werbkowice en telt 3100 inwoners.

## Verkeer en vervoer

* Station Werbkowice LHS
# Werblinia

Werblinia is een Noord-Pools dorp in het administratief district Puck, powiat Pucki, Pommeren. Het ligt op 9 km van de stad Puck en op 48 km van Gdańsk. Het dorp telt 544 inwoners.
# Wednesday Campanella

Wednesday Campanella (水曜日のカンパネラ Suiyōbi no Kanpanera, "Wednesday Campanella") is een Japanse muziekgroep opgericht in 2012 die elektronische muziek uitbrengt. De leden van de groep zijn KOM_I, Hidefumi Kenmochi en Dir.F.

## Leden

* Utaha (詩羽) - zangeres
* Hidefumi Kenmochi (ケンモチヒデフミ) - muziekproducer
* Dir.F. (ディレクター・エフ) - regisseur

### Oud-lid

* KOM_I (コムアイ, komuai) - zangeres

## Naam

In het Japans wordt de groep Suiyōbi no Campanella genoemd, waarbij Suiyōbi staat voor de dag waarop ze elkaar meestal ontmoeten, namelijk woensdag. In het Engels wordt de groep Wednesday Campanella genoemd.

## Discografie
### Albums

| Titel | Jaar | Label |
| Zipangu | 2015 | Tsubasa Records |
| SUPERMAN | 2017 | Warner Records |

### Ep's

| Titel | Jaar | Label |
| Crawl to Sakaagari | 2013 | Tsubasa Records |
| Rashōmon | 2013 | Tsubasa Records |
| Cinema Jack | 2014 | Tsubasa Records |
| Watashi o Onigashima ni Tsuretette | 2014 | Tsubasa Records |
| Triathlon | 2015 | Tsubasa Records |
| UMA | 2016 | Warner Records |
| Galapagos | 2018 | Warner Records |

### compilatie-ep's

| Titel | Jaar | Label |
| Tsutaya Rental-ban 1 | 2015 | Tsubasa Records |
| Tsutaya Rental-ban 2 | 2015 | Tsubasa Records |
| Jugen je t'aime | 2015 | Specific Recordings / Alegori Music / Tsubasa Records |

### singles

| Titel | Jaar | Album |
| Mothra | 2013 | Cinema Jack |
| Raoh | 2013 | Cinema Jack |
| Mitsuko | 2013 | Cinema Jack |
| Nikita | 2014 | Cinema Jack |
| Chupacabra | 2016 | UMA |
| Superkid | 2016 | Superman |
| Ikkyū-san | 2017 | Superman |
| Melos | 2017 | Galapagos |
| Eisei | 2017 | geen album |
| Picasso | 2017 | Galapagos |
| Gala | 2017 | geen album |

## Externe link

* Officiële website
# Wednesday 13

Joseph Poole (Landis (North Carolina), 12 augustus 1976), beter bekend als Wednesday 13 is een rockmuzikant uit Charlotte, North Carolina. Hij is vooral bekend als zanger van Murderdolls. Tevens speelde hij in enkele andere bands, waaronder Frankenstein Drag Queens From Planet 13, Wednesday 13, Maniac Spider Trash, en een outlaw countryproject genaamd Bourbon Crow.
Poole heeft een dochter. Poole is een grote fan van horrorfilmparodieën en makabere series zoals The Munsters en The Addams Family, die veel invloed hebben op zijn songteksten.

## Discografie
### Maniac Spider Trash

* "Dumpster Mummies" (1994)
* "Murder Happy Fairytales" (1995)

### Frankenstein Drag Queens From Planet 13

* "The Late, Late, Late Show" (1996)
* "Night of the Living Drag Queens" (1998)
* "Songs From The Recently Deceased" (2000)
* "Viva Las Violence" (2001)
* "6 Years, 6 Feet Under the Influence" (2004)
* "Little Box of Horrors" (2006)

### Murderdolls

* "Right To Remain Violent" - ep - (2002)
* "Beyond the Valley of the Murderdolls" - (2002)
* "Women and children last" - (2010)

### Wednesday 13 (band)

* "Transylvania 90210: Songs of Death, Dying, and the Dead" (2005)
* "Fang Bang" (2006)
* "Skeletons" (2008)
* "F*ck It, We'll Do It Live" (2008, livealbum)
* "Calling All Corpses" (2011)

### Bourbon Crow

* "Highway to Hangovers" (2006)
* "Long way to the bottom" (2009)
# Wednesday Morning, 3 A.M.

Wednesday Morning, 3 A.M. is het debuutalbum van het folk-duo Simon & Garfunkel. Het werd op 19 oktober 1964 uitgebracht door Columbia Records. Het album werd geproduceerd door Tom Wilson, die later onder meer het nummer "Like a Rolling Stone" van Bob Dylan produceerde.
Aanvankelijk kende het album weinig succes, maar toen het in januari 1966 opnieuw werd uitgegeven kon het op meer publiciteit rekenen. Deze her-uitgave bereikte de 30ste positie in de Billboard 200 Albums Charts. Op het album staat een vroege akoestische versie van "The Sound of Silence".

## Tracklist

Alle muziek en teksten zijn geschreven door Paul Simon, tenzij anders aangegeven.

## Bezetting

* Paul Simon - akoestische gitaar, zang
* Art Garfunkel - zang
* Barry Kornfeld - akoestische gitaar
* Bill Lee - bas
# Wedoquella denticulata

Wedoquella denticulata is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Wedoquella. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door María Elena Galiano.
# Wesley Strick

Wesley Strick (New York, 11 februari 1954) is een Amerikaans scenarioschrijver.
Hij schreef het scenario voor de succesvolle horrorfilm Arachnophobia, de remake door Martin Scorsese van Cape Fear en de filmversie van het videospel Doom. Voor het scenario van Final Analysis werd hij genomineerd voor de Golden Raspberry Awards 1992.
Wesley Strick paste het scenario van Bart De Pauw van de Vlaamse film Loft aan voor de Amerikaanse remake door Erik Van Looy, eveneens getiteld Loft.

## Filmscenario's

* True Believer (1989)
* Arachnophobia (1990)
* Cape Fear (1991)
* Final Analysis (1992)
* Wolf (1994)
* The Tie That Binds (1995)
* The Saint (1997)
* Return to Paradise (1998)
* The Glass House (2001)
* Hitched (2001) — deze film regisseerde hij ook zelf
* Doom (2005)
* Love Is the Drug ook gekend als Addicted To Her Love (2006)
* A Nightmare on Elm Street (2010)
* Loft (2012)
# Wessel Knoops

Wessel Knoops (Arnhem, 22 augustus 1800 - 23 december 1879) was een apotheker met speciale interesse in natuurwetenschappen. Hij was de oprichter en tot aan zijn dood inspirator van het Arnhemse natuurkundig genootschap 'tot nut en vergenoegen', dat kort na zijn dood tot Natuurkundig Genootschap Wessel Knoops werd hernoemd.

## Biografie

Wessel Knoops stamt uit een aanzienlijk geslacht van fabrikanten en ondernemers in de bouwnijverheid, waarvan de oudst bekende generatie woonde in het stadje Sonsbeck in het hertogdom Kleef. Wessels grootvader was rentmeester op het landgoed Rosendael. Een van zijn vier kinderen, Hendrik Gijsbert Knoops (1753-1813), vestigde zich in Arnhem als apotheker. Hij werd ook lid van het gemeentebestuur en commissaris van huwelijkszaken. Hij trouwde in 1784 met Johanna Frederica van Kesteren. Zij kregen tien kinderen, waarvan er vijf op jeugdige leeftijd overleden. Wessel was het negende kind.
Wessel bezocht de Latijnse school te Arnhem (het latere Stedelijk Gymnasium), en volgde daarna de opleiding tot apotheker. Voor een stage verhuisde hij enige tijd naar Zutphen. Op 23 oktober 1822 ontving hij de bevoegdheid om het vak van apotheker uit te oefenen. Hij verhuisde terug naar Arnhem, waar hij de apotheek aan de Weverstraat overnam van zijn vader, die 9 jaar daarvoor was overleden, en sindsdien door zijn moeder en een waarnemer was voortgezet.
Wessel trouwde in 1823 met Arendje Martha van Ooy, en zij kregen een zoon (die zeer jong stierf) en vier dochters. Hij was tevens de voogd van zijn neefje ('oomzegger'), de latere architect en rijksbouwmeester Lucas Hermanus Eberson, die op 13-jarige leeftijd wees was geworden.
In 1824 richtte hij, samen met drie anderen, het Natuurkundig genootschap 'tot nut en vergenoegen' op, waarvan hij tot zijn dood de inspirator en weldoener zou blijven, en dat na zijn dood naar hem zou worden vernoemd.
In 1849, ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van het natuurkundig genootschap, werd hij door koning Willem II benoemd tot ridder in de Orde van de Eikenkroon. Dat was vermoedelijk de laatste officiële handeling van de koning, want diezelfde dag stierf hij.
In 1850 stierf de vrouw van Wessel Knoops.
Vanaf 1852 tot aan zijn dood was hij lid van de vrijmetselaarsloge De Geldersche Broederschap.
Van 1863 tot 1877 was Wessel lid van de Arnhemse gemeenteraad, en in 1879 was hij even conservator van het gemeentemuseum.
In 1865 hertrouwde hij, met Johanna Geertruij van Rennes. In datzelfde jaar deed hij zijn apotheek over aan een schoonzoon. Zijn tweede vrouw overleed in 1871.
Op de vroege ochtend van 23 december 1879 overleed hij, te Arnhem. Onbekend is waar hij begraven werd.
* Pharmaceutisch weekblad; voor Nederland, jrg 66 nr. 11, 16 maart 1929 (bijlage)
* Boekje: Het Natuurkundig Genootschap WESSEL KNOOPS 1824-1999, onder de zinspreuk "Tot Nut en Vergenoegen"; 175 jaar Arnhemse historie, door Dr. A.M. van de Ven, juli 1998
* ↑ Gelders archief (zie sheet 567)
* Virtual International Authority File: 291065441
* WorldCat (via VIAF): 291065441
# What shall I do

What shall I do is een lied van de Britse componist Henry Purcell. De tekst van het lied wordt toegeschreven aan Thomas Betterton, maar vermoedelijk is die tekst gebaseerd op een eerder gedicht van John Fletcher. Het lied bezingt de onbereikbare - en in essentie hoofse - liefde. Het lied is - evenals Purcells I attempt from love's sickness to fly, uit zijn opera The Indian Queen, een geliefd nummer bij audities en examenuitvoeringen.

## Tekst

    What shall I do to show how much I love her?
    How many millions of sighs can suffice?
    That which wins other's hearts, never can move her,
    Those common methods of love she'll despise.
    I will love more than man e'er lov'd before me;
    Gaze on her all the day, and melt all the night;
    'Till for her own sake, at last she'll implore me,
    To love her less, to preserve our delight.
    Since gods themselves could not ever be loving,
    Men must have breathing recruits for new joys;
    I wish my love could be ever improving,
    Though eager love more than sorrow destroys.
    In fair Aurelia's arms leave me expiring,
    To be embalm'd by the sweets of her breath;
    To the last moment I'll still be desiring;
    Never had hero so glorious a death.

## Externe link

* What shall I do
# Wie een kuil graaft voor een ander

Wie een kuil graaft voor een ander is een hoorspel van Rodney Wingfield. Cleft Stick werd op 19 december 1973 door de BBC uitgezonden en in 1974 onder de titel In der Falle door de Süddeutscher Rundfunk. Aya Zikken vertaalde het en de TROS zond het uit op woensdag 24 november 1976, van 23:00 uur tot 23:55 uur. De regisseur was Tom van Beek.

## Rolbezetting

* Marijke Merckens (Joan Marlowe)
* Hans Veerman (John Marlowe)
* Ab Abspoel (brigadier Jennings)
* Onno Molenkamp (inspecteur Bishop)
* Carol van Herwijnen (David Anakin)
* Jacques Fortuné (politieagent)

## Inhoud

Eerst schiet Joan ‘s nachts in het bos een man neer, volgens haar eigen zeggen uit zelfverdediging.
Haar omzichtige echtgenoot zoekt naar het moordwapen en botst in deze eenzame omgeving op de politie.
Joan liegt dat ze in het bos geweest is en krijgt hulp van bevriend advocaat. Inspecteur Bishop is echter slechts in één ding geïnteresseerd: In de eigen ironische commentaren over zijn onvolmaaktheid…

## Externe link

Dit hoorspel is te vinden bij het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid:
# Why Man Creates

Why Man Creates is een Amerikaanse korte geanimeerde documentaire uit 1968 geregisseerd door Saul Bass. De film gaat over de creativiteit van de mens. De film won de Oscar voor beste korte documentaire en werd in 2004 opgenomen in de National Film Registry.
De film bestaat uit acht onderdelen:
* The Edifice
* Fooling Around
* The Process
* Judgement
* A Parable
* Digression
* The Search
* The Mark
# Wereldkampioenschappen zwemmen 2013 – 4×200 meter vrije slag vrouwen

De 4×200 meter vrije slag voor vrouwen op de wereldkampioenschappen zwemmen 2013 in Barcelona vond plaats op 1 augustus 2013, series en finale. Na afloop van de series kwalificeerden de acht snelste ploegen zich voor de finale.

## Records

Voorafgaand aan het toernooi waren dit het wereldrecord en het kampioenschapsrecord
| Wereldrecord | China Yang Yu Zhu Qianwei Liu Jing Pang Jiaying | 7.42,08 | Rome | 30 juli 2009 |
| Kampioenschapsrecord | China Yang Yu Zhu Qianwei Liu Jing Pang Jiaying | 7.42,08 | Rome | 30 juli 2009 |

## Uitslagen
### Series

| Rang | Serie | Baan | Namen | Land | Tijd | Bijz. |
| 1 | 1 | 3 | Ye Shiwen Shao Yiwen Guo Junjun Zhang Wenqing | China | 7:52.50 | Q |
| 2 | 1 | 4 | Brittany Elmslie Emma McKeon Ami Matsuo Alicia Coutts | Australië | 7:52.69 | Q |
| 3 | 2 | 4 | Chelsea Chenault Karlee Bispo Madeline Dirado Jordan Mattern | Verenigde Staten | 7:53.03 | Q |
| 4 | 2 | 2 | Melanie Costa Patricia Castro Beatriz Gómez Mireia Belmonte | Spanje | 7:54.90 | Q |
| 5 | 2 | 5 | Charlotte Bonnet Mylène Lazare Isabelle Mabboux Coralie Balmy | Frankrijk | 7:56.38 | Q |
| 6 | 1 | 5 | Samantha Cheverton Barbara Jardin Brittany MacLean Savannah King | Canada | 7:56.64 | Q |
| 7 | 2 | 6 | Chihiro Igarashi Haruka Ueda Yasuko Miyamoto Aya Takano | Japan | 7:56.98 | Q |
| 8 | 2 | 3 | Alice Mizzau Martina de Memme Diletta Carli Federica Pellegrini | Italië | 7.57.41 | Q |
| 9 | 1 | 6 | Viktoria Andrejeva Veronika Popova Maria Baklakova Ksenia Joeskova | Rusland | 7:59.12 | |
| 10 | 2 | 7 | Jéssica Cavalheiro Manuella Lyrio Larissa Oliveira Carolina Queiroz | Brazilië | 8:09.47 | |
| 11 | 1 | 7 | Liliana Ibáñez Fernanda González Rita Medrano Susana Escobar | Mexico | 8:11.56 | |
| 12 | 1 | 2 | Quah Ting Wen Lynette Lim Lim Xiang Qi Mylene Ong Chui Bin | Singapore | 8:15.91 | |
| 13 | 2 | 1 | Park Jin-Young Hwang Seo-Jin An Se-Hyeon Han Na-Kyeong | Zuid-Korea | 8:32.98 | |

### Finale

| Rang | Baan | Namen | Land | Tijd |
| 1 | 3 | Katie Ledecky Shannon Vreeland Karlee Bispo Missy Franklin | Verenigde Staten | 7.45,14 |
| 2 | 5 | Bronte Barratt Kylie Palmer Brittany Elmslie Alicia Coutts | Australië | 7.47,08 |
| 3 | 2 | Camille Muffat Charlotte Bonnet Mylène Lazare Coralie Balmy | Frankrijk | 7.48,43 |
| 4 | 4 | Ye Shiwen Shao Yiwen Guo Junjun Qiu Yuhan | China | 7.49,79 |
| 5 | 6 | Melanie Costa Patricia Castro Mireia Belmonte Beatriz Gómez | Spanje | 7.53,20 |
| 6 | 7 | Samantha Cheverton Barbara Jardin Brittany MacLean Savannah King | Canada | 7.55,48 |
| 7 | 8 | Alice Mizzau Martina de Memme Diletta Carli Federica Pellegrini | Italië | 7.57,91 |
| 8 | 1 | Chihiro Igarashi Haruka Ueda Yasuko Miyamoto Aya Takano | Japan | 7.58,15 |

## Bronvermelding

* (en) Uitslag series
* (en) Uitslag finale
# Wereldkampioenschappen baanwielrennen 1953

De wereldkampioenschappen baanwielrennen 1953 werden gehouden van 21 tot en met 26 augustus 1953 in het Zwitserse Zürich. Er stonden vijf onderdelen op het programma, drie voor beroepsrenners en twee voor amateurs.

## Uitslagen
### Beroepsrenners

| Onderdeel | 1 Goud | 1 Goud | 2 Zilver | 2 Zilver | 3 Brons | 3 Brons |
| Sprint | Arie van Vliet | Nederland | Enzo Sacchi | Italië | Reginald Harris | Verenigd Koninkrijk |
| Achtervolging | Sydney Patterson | Australië | Kay-Werner Nielsen | Denemarken | Antonio Bevilacqua | Italië |
| Stayeren | Adolph Verschueren | België | Roger Queugnet | Frankrijk | Henri Lemoine | Frankrijk |

### Amateurs

| Onderdeel | 1 Goud | 1 Goud | 2 Zilver | 2 Zilver | 3 Brons | 3 Brons |
| Sprint | Marino Morettini | Italië | Cesare Pinarello | Italië | Werner Potzernheim | Bondsrepubliek Duitsland |
| Achtervolging | Guido Messina | Italië | Loris Campana | Italië | Daan de Groot | Nederland |

### Medaillespiegel

| Plaats | Land | 1 Goud | 2 Zilver | 3 Brons | Totaal |
| 1 | Italië | 2 | 3 | 1 | 6 |
| 2 | Nederland | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 3 | Australië | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 3 | België | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 5 | Frankrijk | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 6 | Denemarken | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 7 | Bondsrepubliek Duitsland | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 7 | Verenigd Koninkrijk | 0 | 0 | 1 | 1 |
| Totaal | Totaal | 5 | 5 | 5 | 15 |
# Wilma (inslagkrater)

Wilma is een inslagkrater op de planeet Venus. Wilma werd in 1997 genoemd naar Wilma, een Engelse meisjesnaam.
De krater heeft een diameter van 12,5 kilometer en bevindt zich tussen Manzan-Gurme Tesserae en inslagkrater Esterica in het quadrangle Bereghinya Planitia (V-8).
# Wilma Bouw

Wilma Bouw was een aannemersbedrijf en projectontwikkelaar die gevestigd was te Weert en dat bestond van 1939 tot 1998.

## Geschiedenis

Het bedrijf werd in 1939 opgericht door H.J. Willemsen en H.P.C. Maas, vandaar de naam Wilma. Zij begonnen een aannemersbedrijf. Ze bouwden in Weert het Pensionaat Sint Louis, maar daarna werden ze voor militaire dienst opgeroepen vanwege de oorlogsdreiging. Na de demobilisatie hervatte het bedrijfje zijn werkzaamheden, maar in 1942 stopten ze ermee, om einde 1944, na de bevrijding van Noord-Brabant en Limburg, weer te starten. Men ving aan met herstelwerkzaamheden aan door de oorlog beschadigde boerderijen en dergelijke, en ook werden enkele woningen gebouwd.
In 1952 kwam de eerste grote opdracht binnen, voor het bouwrijp maken van de grond en de bouw van 860 woningen in het kader van het Plan Nazareth te Maastricht. In 1959 werd de toren van de Sint-Martinuskerk te Weert gerestaureerd.
Hierna groeide het bedrijf snel. In 1960 werd een eigen bouwsysteem ontwikkeld. Dit betrof een giet-bouwsysteem met een specifieke bekistingsmethode. Hiermee kon zowel laag- als hoogbouw worden gerealiseerd.
Van de verdere projecten kan nog worden genoemd: een 400-tal woningen in de Maastrichtse wijk Malberg en de bouw van diverse winkelcentra, waaronder de Muntpassage te Weert (1970) en De Roselaar te Roosendaal (1985). De bouw van complete woonwijken inclusief infrastructuur en voorzieningen werd de kernactiviteit van Wilma. Er werden ongeveer 12.000 galerijflats volgens het Wilma-bouwsysteem gebouwd. De bekende huisstijl, een donkerblauwe scherpe driehoek, kwam men op vele bouwplaatsen tegen.
In 1997 volgde een aankondiging dat het familiebedrijf Wilma met het beursgenoteerde BAM tot BAM Wilma zou fuseren, doch deze fusie, die een bedrijf met 6500 medewerkers zou opleveren, ging niet door. In 1998 ging Wilma samen met NBM-Amstelland, dat zich vooral gespecialiseerd had op de vervaardiging van bouwmaterialen. Men hoopte aldus tot een goede synergie te komen. Het nieuwe bedrijf had 9636 werknemers in dienst.
NBM-Amstelland werd echter al spoedig gesplitst en aldus werd Wilma in 2000 alsnog onderdeel van de Koninklijke BAM Groep. Het grote hoofdkantoor in Weert werd in 2005 gesloopt. Het nieuwe kantoor van BAM Woningbouw Wilma Weert werd in 2005 in gebruik genomen en op 1 januari 2009 werd de naam veranderd in BAM Woningbouw Weert en was de naam van Wilma in Nederland voorgoed verdwenen. Wilma Duitsland in Ratingen draait nog op volle toeren met als directeur Frank Maas, de zoon van Luud Maas.

## Externe bronnen

* Documentatiemateriaal door Hennie van den Heurik
* Wilma bouwsysteem
* Volkskrant 24 mei 1997
# Wereldkampioenschappen boogschieten 2001

De wereldkampioenschappen boogschieten 2001 waren door de Fédération Internationale de Tir à l'Arc (FITA) georganiseerde kampioenschappen voor boogschutters. De 41e editie van de wereldkampioenschappen vond plaats in de Chinese hoofdstad Peking van 15 tot en met 22 september 2001.

## Medailles
### Recurve

| Onderdeel | 1 Goud | 1 Goud | 2 Zilver | 2 Zilver | 3 Brons | 3 Brons |
| Mannen (individueel) | KOR | Yeon Jung-ki | FRA | Lionel Torres | KOR | Park Kyung-mo |
| Mannen (team) | KOR | Lee Chang-hwa Park Kyung-mo Yeon Jung-ki | ITA | Matteo Bisiani Ilario Di Buò Michele Frangilli | CHN | Chen Hong Yuan Sun Jian Yang Bo |
| Vrouwen (individueel) | KOR | Park Sung-hyun | KOR | Kim Kyung-wook | UKR | Kateryna Palecha |
| Vrouwen (team) | CHN | He Ying Yang Jianping Zhang Juanjuan | ITA | Roberta Allodi Irene Franchini Natalia Valeeva | KOR | Choi Nam-ok Kim Kyung-wook Park Sung-hyun |

### Compound

| Onderdeel | 1 Goud | 1 Goud | 2 Zilver | 2 Zilver | 3 Brons | 3 Brons |
| Mannen (individueel) | SLO | Dejan Sitar | SWE | Morgan Lundin | NOR | Morten Bøe |
| Mannen (team) | NOR | Morten Bøe Sigmund Johansen Terje Röstad | GER | Stefan Griem Robert Hesse Rainer Voss | GBR | Jonathan Mynott Michael Peart Chris White |
| Vrouwen (individueel) | SWE | Ulrika Sjöwall | GER | Bettina Thiele | FIN | Sirkka Sokka-Matikainen |
| Vrouwen (team) | FRA | Valérie Fabre Maggy Masson Catherine Pellen | ITA | Assunta Atorino Stefania Montagnoni Francesca Peracino | NED | Irma Luyting Marjon Pigney Olga Zandvliet |

### Medaillespiegel

| Plaats | Land | 1 Goud | 2 Zilver | 3 Brons | Totaal |
| 1 | Zuid-Korea | 3 | 1 | 2 | 6 |
| 2 | Frankrijk | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 2 | Zweden | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 4 | China | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 4 | Noorwegen | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 6 | Slovenië | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 7 | Italië | 0 | 3 | 0 | 3 |
| 8 | Duitsland | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 9 | Finland | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 9 | Nederland | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 9 | Oekraïne | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 9 | Verenigd Koninkrijk | 0 | 0 | 1 | 1 |
| Totaal | Totaal | 8 | 8 | 8 | 24 |

## Externe link

* (en) Officiële website
1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1952 · 1953 · 1955 · 1957 · 1958 · 1959 · 1961 · 1963 · 1965 · 1967 · 1969 · 1971 · 1973 · 1975 · 1977 · 1979 · 1981 · 1983 · 1985 · 1987 · 1989 · 1991 · 1993 · 1995 · 1997 · 1999 · 2001 · 2003 · 2005 · 2007 · 2009 · 2011 · 2013 · 2015 · 2017 · 2019 · 2021 · 2023 ·