OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# ATP-toernooi van Memphis 2005

Het ATP-toernooi van Memphis 2005 (met de officiële naam Regions Morgan Keegan Championships 2005) werd van 14 tot en met 20 februari 2005 gespeeld in de Amerikaanse stad Memphis.
Kenneth Carlsen won het toernooi. Hij versloeg in de finale Maks Mirni.

## Geplaatste spelers

| Nr. | Speler | Prestatie + Uitgeschakeld door | Prestatie + Uitgeschakeld door |
| 1 | Andy Roddick | Halve finale | Walk-over |
| 2 | Tommy Haas | Halve finale | Maks Mirni |
| 3 | Vincent Spadea | 2e ronde | Antony Dupuis |
| 4 | Jiří Novák | 1e ronde | Jan-Michael Gambill |
| 5 | Xavier Malisse | Kwartfinale | Tommy Haas |
| 6 | Mardy Fish | 2e ronde | Robby Ginepri |
| 7 | Jürgen Melzer | 1e ronde | Wayne Arthurs |
| 8 | Maks Mirni | Finale | Kenneth Carlsen |

## Uitslagen

| Eerste ronde | Eerste ronde | Eerste ronde | Eerste ronde | Tweede ronde | Tweede ronde | Tweede ronde | Kwartfinale | Kwartfinale | Kwartfinale | Halve finale en Finale | Halve finale en Finale | Halve finale en Finale |
| Andy Roddick 1 | 6 | 6 | |
| Lee Hyung-taik | 3 | 4 | | Andy Roddick 1 | 6 | 6 |
| Arnaud Clément | 7 | 1 | 6 | Arnaud Clément | 3 | 3 |
| Davide Sanguinetti Q | 6 | 6 | 1 | | | | Andy Roddick 1 | 7 | 7 |
| Robby Ginepri | 6 | 6 | | | | | Robby Ginepri | 6 | 6 |
| Zach Dailey WC | 2 | 0 | | Robby Ginepri | 6 | 7 | | | |
| James Blake | 3 | 6 | 6 | Mardy Fish 6 | 1 | 5 | | | |
| Mardy Fish 6 | 6 | 2 | 7 | | | | | | | Andy Roddick 1 | * | |
| Jiří Novák 4 | 0 | 4 | | | | | | | | Kenneth Carlsen | | |
| Jan-Michael Gambill | 6 | 6 | | Jan-Michael Gambill | 7 | 7 | | | | | | |
| Irakli Labadze | 6 | 7 | | Irakli Labadze | 6 | 6 | | | | | | |
| Jonas Björkman | 4 | 6 | | | | | Jan-Michael Gambill | 6 | 5 | | | |
| Grégory Carraz | 4 | 6 | 6 | | | | Kenneth Carlsen | 7 | 7 | | | |
| Kenneth Carlsen | 6 | 3 | 7 | Kenneth Carlsen | 6 | 7 | | | | | | |
| Wayne Arthurs | 7 | 7 | | Wayne Arthurs | 4 | 6 | | | | | | |
| Jürgen Melzer 7 | 6 | 6 | | | | | | | | Kenneth Carlsen | 7 | 7 |
| Maks Mirni 8 | 7 | 6 | 7 | | | | | | | Maks Mirni 8 | 5 | 5 |
| Brian Baker WC | 6 | 7 | 6 | Maks Mirni 8 | 7 | 6 | | | | | | |
| Cyril Saulnier | 5 | 6 | 6 | Cyril Saulnier | 5 | 4 | | | | | | |
| Robert Kendrick Q | 7 | 3 | 4 | | | | Maks Mirni 8 | 7 | 7 | | | |
| Antony Dupuis | 7 | 7 | | | | | Antony Dupuis | 6 | 6 | | | |
| Jeff Morrison | 6 | 6 | | Antony Dupuis | 7 | 2 | | | | | | |
| Thomas Enqvist | 5 | 2 | | Vincent Spadea 3 | 5 | 0* | | | | | | |
| Vincent Spadea 3 | 7 | 6 | | | | | | | | Maks Mirni 8 | 7 | 6 |
| Xavier Malisse 5 | 6 | 6 | | | | | | | | Tommy Haas 2 | 5 | 3 |
| Philipp Kohlschreiber | 3 | 3 | | Xavier Malisse 5 | 6 | 6 | | | |
| Lu Yen-hsun | 2 | 4 | | Frank Dancevic Q | 2 | 2 | | | |
| Frank Dancevic Q | 6 | 6 | | | | | Xavier Malisse 5 | 4 | 3 |
| Scoville Jenkins WC | 4 | 7 | 6 | | | | Tommy Haas 2 | 6 | 6 |
| Kevin Kim | 6 | 6 | 7 | Kevin Kim | 6 | 3 | | | |
| Jeff Salzenstein Q | 4 | 4 | | Tommy Haas 2 | 7 | 6 |
| Tommy Haas 2 | 6 | 6 | | | | |
* opgave/walk-over
# Abscondita berembun

Abscondita berembun is een keversoort uit de familie glimwormen (Lampyridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2019 door Nada.
# Abscondita chinensis

Abscondita chinensis is een keversoort uit de familie van de glimwormen (Lampyridae). De wetenschappelijke naam werd gepubliceerd in 1767 door Linnaeus als Lampyris chinensis.
* ↑ Ballantyne, L., Fu, X.-H., Lambkin, C., Jeng, M.-L., Faust, L., Wijekoon, W.M.C.D., Li, D.-Q. & Zhu,T.-F. (2013) Studies on South-east Asian fireflies: Abscondita, a new genus with details of life history, flashing patterns and behaviour of Abs. chinensis (L.) and Abs. terminalis (Olivier) (Coleoptera: Lampyridae: Luciolinae). Zootaxa, 3721 (1), 1–48.
* ↑ Linnaeus, C. (1767). Systema naturæ per regna tria naturæ, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Tom. 1. Pars 11. Lampyris, 643–646.
* ↑ Fabricius, J.C. (1801) Systema eleutheratorum secundum ordines, genera, species adiectis synonymis, locis observationibus, descriptionibus. Systema eleutheratorum secundum ordines, genera, species adiectis. Vol. 2. Impensis Bibliopolii Academici novi, Kiliae, 687 pp. [Lampyris spp., 99–107]
* ↑ Kiesenwetter, H. (1874) Die Malacodermen Japans nach den Ergebnisse der Sammlungen des Herrn L. Lewis während der Jahre 1869–1871. Deutsche Entomologische Zeitschrift, 18, 241–288.
* ↑ Gorham, H.S. (1880) Materials for a revision of the Lampyridae. Transactions of the Entomological Society of London, 1880, 83–112.
* ↑ Ritsema, C. (1883) Change of name in the Lampyridae. Notes from the Leyden Museum, 5, 4
* ↑ Bourgeois, J. (1890) Contributions à la faune Indo-Chinoise. Rhipidoceridae, Dascillidae, Malacodermidae. Annales de la Société entomologique de France, 6 (10), 161−171.
* ↑ Ballantyne, L., Lambkin, C., Ho, J., Jusch, W., Nada, B., Nak-Eiam, S., Thancharoen, A., Wattanachaiyingcharoen, W., & Yiu, V. (2019) The Luciolinae of S. E. Asia and the Australopacific region: a revisionary checklist (Coleoptera: Lampyridae) including description of three new genera and 13 new species. Zootaxa, 4687(1), 1–17.
# Abscondita anceyi

Abscondita anceyi is een keversoort uit de familie glimwormen (Lampyridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1883 door Olivier als Luciola anceyi.
* ↑ Ballantyne, L., Fu, X.-H., Lambkin, C., Jeng, M.-L., Faust, L., Wijekoon, W.M.C.D., Li, D.-Q. & Zhu,T.-F. (2013) Studies on South-east Asian fireflies: Abscondita, a new genus with details of life history, flashing patterns and behaviour of Abs. chinensis (L.) and Abs. terminalis (Olivier) (Coleoptera: Lampyridae: Luciolinae). Zootaxa, 3721 (1), 1–48.
* ↑ Olivier, E. (1883) Lampyrides nouveaux ou peu connus. Revue D’Entomologie, 3, 73–80, 326–332.
# Acraga arcifera

Acraga arcifera is een vlinder uit de familie van de Dalceridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Dyar.
# Abacetus grandis

Abacetus grandis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1853 door Laferte-Senectere.
# Acroclita artifica

Acroclita artifica is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Meyrick.
# Abacetus zarudnyi

Abacetus zarudnyi is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Tschitscherine.
# Actinote culoti

Actinote culoti is een vlinder uit de familie van de Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Charles Oberthür.
# Actenodia pici

Actenodia pici is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Kaszab.
# Actenodia schultzei

Actenodia schultzei is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Pic.
# Acteocina truncatoides

Acteocina truncatoides is een slakkensoort uit de familie van de Tornatinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Nomura.
# Adela ommatella

Adela ommatella is een vlinder uit de familie van de langsprietmotten (Adelidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Caradja.
# Adela kuznetzovi

Adela kuznetzovi is een vlinder uit de familie van de langsprietmotten (Adelidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Kozlov.
# Adela orientella

Adela orientella is een vlinder uit de familie van de langsprietmotten (Adelidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1870 door Staudinger.
# Adela leucocerella

Adela leucocerella is een vlinder uit de familie van de langsprietmotten (Adelidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1763 door Scopoli.
# Adela natalensis

Adela natalensis is een vlinder uit de familie van de langsprietmotten (Adelidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Stainton in 1860.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Aderus paulonotatus

Aderus paulonotatus is een keversoort uit de familie schijnsnoerhalskevers (Aderidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1924 gepubliceerd door Maurice Pic.
# Aderlan Santos

Aderllan Leandro de Jesus Santos (Salgueiro, 9 april 1989) is een Braziliaans voetballer die bij voorkeur als centrale verdediger speelt. Hij tekende in augustus 2015 een contract tot medio 2020 bij Valencia CF, dat hem overnam van SC Braga.

## Clubcarrière

Santos stroomde in 2008 door vanuit de jeugd van Salgueiro. Dat verruilde hij na twee jaar voor CD Trofense, waarmee hij in de Segunda Liga ging spelen. SC Braga haalde hem weer twee seizoenen later naar de Primeira Liga. Santos speelde in zijn eerste seizoen negen competitiewedstrijden voor Braga, waarin hij één doelpunt scoorde. In zijn tweede seizoen veroverde hij een basisplaats. Santos speelde drie jaar voor Braga. Hiermee werd hij achtereenvolgens vierde, negende en weer vierde van Portugal. Hij won in het seizoen 2012/13 de Taça da Liga en was in 2014/15 verliezend finalist in de Taça de Portugal met de club.
Santos tekende in augustus 2015 een contract tot medio 2020 bij Valencia CF, de nummer vier van de Primera División in het voorgaande seizoen.

## Erelijst

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Braga |
| Taça da Liga | 1x | 2012/13 |
* ↑ https://www.transfermarkt.de/de/aderlan-santos/profil/spieler_159142.html. Gearchiveerd op 3 maart 2014.
* ↑ https://www.footballdatabase.eu/football.joueurs.aderlan.santos.144680.en.html. Gearchiveerd op 13 juli 2016.
* ↑ Comunicado Oficial | Aderllan Santos Valencia, 27 augustus 2015. Gearchiveerd op 8 november 2020.
2 Vinícius · 3 Lewis · 4 Longo · 5 Arboleda · 6 Welington · 7 Moura · 8 Galoppo · 9 Calleri · 10 Luciano · 11 Nestor · 13 Rafinha · 15 Araújo · 16 Gustavo · 17 Silva · 18 Rodriguinho · 20 Antônio · 21 Bobadilla · 22 Tressoldi · 23 Rafael · 25 Alisson · 26 Liziero · 27 Rato · 28 Franco · 29 Maia · 30 Moreira · 32 Ferraresi · 33 Erick · 35 Sabino · 36 Lanza · 37 Carmo · 39 Gomes · 44 Belém · 46 Negrucci · 47 Ferreira · 50 Moraes · 93 Jandrei · Coach: Zubeldía · Assistent-coach: Cruz
# Adcatomus ciudadus

Adcatomus ciudadus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de jachtkrabspinnen (Sparassidae).
Het dier behoort tot het geslacht Adcatomus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1880 door Ferdinand Karsch.
# Acupalpus insidiosus

Acupalpus insidiosus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Peringuey.
# Acupalpus haemorrhous

Acupalpus haemorrhous is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Louwerens.
# Acupalpus hilaris

Acupalpus hilaris is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door Tschitscherine.
# Absinthine

Absinthine is een in absintalsem (Artemisia absinthium) voorkomende organische verbinding en is een van de meest bittere stoffen, die de specifieke smaak aan absint geeft. De stof vertoont biologische activiteit en lijkt heilzaam te werken bij ontstekingen. Naast absinthine komt in absintalsem ook thujon voor.

## Structuur en biosynthese

De structuur van absinthine is een sesquiterpeenlacton, hetgeen betekent dat het behoort tot een grote categorie van natuurlijke producten, die chemisch afkomstig zijn van organische bouwblokken verkregen uit isopreen. De volledige structuur bestaat uit twee gelijke monomeren, die aan elkaar gekoppeld worden door een veronderstelde natuurlijke diels-alderreactie, die plaatsvindt bij de alkenen in de cyclopentadieenring.

## Totaalsynthese

In 2005 werd een totaalsynthese voor (+)-absinthine gepubliceerd. De synthese start van het commercieel verkrijgbare santonine (1), waarbij eerst een ringexpansie doorgevoerd wordt, zodat het guaianolide-monomeer (2) wordt gevormd. Dit wordt gevolgd door een diels-alderreactie tot het guaianolide-dimeer (3), dat vervolgens via een 5-tal stereochemische modificaties wordt omgezet in (+)-absinthine (4).
    Totaalsynthese van absinthine.
* ↑ Lachenmeier DW, Walch SG, Padosch SA, Kröner LU (2006). Absinthe--a review. Crit Rev Food Sci Nutr 46 (5): 365-77. DOI: 10.1080/10408690590957322. Gearchiveerd van origineel op 10 juli 2019.
* ↑ Bazhenova E.D., Ashrafova R.A., Aliev K.U., Tulyaganov, P.D. (1977). ?. Chem. Abstr. 87: 193909f.
* ↑ (en) W. Zhang, S. Luo, F. Fang, Q. Chen, H. Hu, X. Jia & H. Zhai (2005) - Total synthesis of absinthin, J. Am. Chem. Soc., 127 (1), pp. 18–19. Gearchiveerd op 21 augustus 2019.
# Aclonophlebia macarthuri

Aclonophlebia macarthuri is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae), onderfamilie donsvlinders (Lymantriinae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door Collenette.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Chalarus griseus

Chalarus griseus is een vliegensoort uit de familie van de oogkopvliegen (Pipunculidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door Coe.
# Taonura crassior

Taonura crassior is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Taonura en behoort tot de familie Thorectidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Topsent.
# Rhachisphora koshunensis

Rhachisphora koshunensis is een halfvleugelig insect uit de familie witte vliegen (Aleyrodidae), onderfamilie Aleyrodinae.
De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Takahashi in 1933.
# N275 (België)

De N275 is een gewestweg in België tussen Bosvoorde (R22) en Villers-la-Ville (N93). De weg heeft een lengte van ongeveer 38 kilometer.
De gehele weg bestaat uit twee rijstroken in beide rijrichtingen samen.
Langs de gehele route worden diverse treinstations gepasseerd, die aan de spoorlijnen 161 en 140 liggen.

## Plaatsen langs N275

* Watermaal-Bosvoorde
* Groenendaal
* Terhulpen
* Rixensart
* Court-Saint-Étienne
* Faux
* Tangissart
* Villers-la-Ville
** Tussen Tangissart en Villers-la-Ville wordt de site van de Abdij van Villers doorkruist

## N275a

* 50° 47′ 34″ NB, 4° 25′ 13″ OL
De N275a is een aftakking van de N275 in Bosvoorde. De route ligt over de Terhulpensesteenweg en heeft een lengte van ongeveer 1,1 kilometer.

## N275b

* 50° 47′ 43″ NB, 4° 24′ 54″ OL
De N275b is een korte verbindingsweg tussen de N275 en de R22. De 250 meter lange weg gaat over de Alfred Solvaylaan en is in beide richtingen te berijden. De N275 begint zelf direct naast het treinstation Bosvoorde vanaf de R22 en gaat over de Terhulpensesteenweg.
* ↑ Route N275 op Google Maps - De route gaat bij Bosvoorde over de Terhulpsesteenweg en niet over de R22, ondanks dat de lijn dat wel aangeeft.
* ↑ Route N275a op Google Maps
* ↑ Route N275b op Google Maps
# Harpegnathos macgregori

Harpegnathos macgregori is een mierensoort uit de onderfamilie van de Ponerinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Wheeler, W.M. & Chapman.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Chalcolecta bitaeniata

Chalcolecta bitaeniata is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Chalcolecta. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1884 door Eugène Simon.
# Kerncentrale Brennilis

De kerncentrale Brennilis (EL-4, Monts d'Arree) ligt in de gemeente Brennilis in het het departement Finistère van de regio Bretagne en is in 1985 definitief stilgelegd.
De centrale bestaat uit één inmiddels stilgelegde experimentele reactor, een zogeheten HWGCR-reactor: Heavy Water Gas Cooled Reactor, met zwaar water ((fr) : eau lourde n°4: EL-4) als moderator en met koolstofdioxidegas als koelmiddel.
Tot tweemaal toe werd een aanslag gepleegd op de centrale door Bretonse separatisten, in 1975 en 1979.
| reactorblok | reactortype | vermogen | begin bouw | inbedrijfname | stillegging |
| Brennilis | HWGCR | 70 MW | 1962 | 1967 | 1985 |
# Reprografie

De reprografie (Latijn: reproducere, opnieuw voortbrengen; Grieks: graphein, schrijven) is de internationaal aanvaarde verzamelnaam voor alle technieken die gebruikmaken van de inwerking van licht, ultraviolet- of infraroodstraling op een hiervoor gevoelig materiaal voor het maken van (foto)kopieën van geschreven, gedrukte, getekende of fotografisch vervaardigde originelen. In minder exacte zin worden ook druktechnieken als stencildruk, klein-offsetdruk en vermenigvuldiging door middel van carbonpapier of zelfkopiërend papier onder het begrip reprografie samengevat. Het onderscheid tussen reprografie in strikte zin en druktechnieken is vervaagd sinds kopieerapparaten op grote schaal worden gebruikt voor het vervaardigen van een grote oplage. Anderzijds vinden reprografische technieken toepassing voor het vervaardigen van drukvormen voor kantoordruk.

## Methoden

In de reprografie in strikte zin onderscheidt men naar de wijze waarop de beeldoverdracht plaatsvindt, diverse methoden:
* Contactmethode, gebaseerd op doorstraling en reflectie
* Optische methode, gebruikmakend van lenzen en spiegels
* Directe methode, waarbij rechtstreeks een kopie van het origineel ontstaat
* Indirecte methode, waarbij via een tussenkopie een afdruk van het origineel ontstaat
Zowel de contactmethode als de optische methode kan direct of indirect zijn. Voorts worden reproductiemethoden onderscheiden in natte, halfnatte en droge systemen, afhankelijk van de aard van de gebruikte ontwikkelstof. De belangrijkste moderne technieken zijn lichtdruk, elektrografie (wordt toegepast in de kopieermachine) en thermografie.
De snelle opkomst die de reprografie vooral sedert de jaren '50 van de 20e eeuw heeft doorgemaakt na de introductie van de vrijwel automatisch verlopende elektrografische en thermografische technieken heeft het probleem van het auteursrecht op de originelen actueel gemaakt.
# Reproductie-piano

De reproductie-piano is een automatische piano, die door een pianist in een speciale opnamestudio ingespeelde muziekstukken, inclusief de daarbij gebruikte aanslag-dynamiek nagenoeg authentiek kan weergeven. Dit pneumatisch gestuurde instrument gebruikt als geluidsdrager ponsbanden van papier, de zogenaamde "notenrol" of "pianorol". Het instrument genaamd Welte-Mignon van de Firma M. Welte & Söhne in Freiburg was de eerste reproductiepiano die in 1905 op de markt kwam. Een andere fabrikant van reproductie-piano’s was Ludwig Hupfeld AG uit Leipzig, die in 1906 met het instrument genaamd DEA op de markt kwam. Een model dat later door het verbeterde model Triphonola vervangen werd. Verder was er nog J. D. Philipps A.G. in Frankfurt am Main met het model Duca. In de Verenigde Staten ontwikkelde de Aeolian Company uit New York de Duo-Art-piano, die vanaf 1913 verkocht werd. De American Piano Company, ook uit New York, kwam in 1913 met een naar zijn ontwerper Charles F. Stoddart genoemd model Stoddart-Ampico. De gebruikte opnameprocedé’s zijn verschillend en maar ten dele gedocumenteerd. In het geval van Welte-Mignon zelfs helemaal niet, omdat het geheimgehouden wordt.
Vanaf 1986 produceerde de bekende piano-fabrikant Bösendorfer uit Wenen de computervleugel Bösendorfer SE290. Door een elektronische opname instelling was het spel van een pianist perfect op te nemen en te reproduceren en de opnamen konden daarna ook nog elektronisch bewerkt worden. De vleugel werd ook voor compositie gebruikt.

## Literatuur

* Gerhard Dangel und Hans-W. Schmitz: Welte-Mignon Klavierrollen: Gesamtkatalog der europäischen Aufnahmen 1904 - 1932 für das Welte-Mignon Reproduktionspiano/Welte-Mignon piano rolls: complete library of the European recordings 1904 - 1932 for the Welte-Mignon reproducing piano. Stuttgart 2006. ISBN 3-00-017110-X
* Automatische Musikinstrumente aus Freiburg in die Welt - 100 Jahre Welte-Mignon: Augustinermuseum, tentoonstelling van 17 september 2005 tot 8 januari 2006 / [samensteller.: Augustinermuseum]. Met bijdragen van het Durward R. Center, Gerhard Dangel, ... [Red.: Gerhard Dangel]. Freiburg : Augustinermuseum, 2005.
* Hermann Gottschewski: Die Interpretation als Kunstwerk: musikalische Zeitgestaltung und ihre Analyse am Beispiel von Welte-Mignon-Klavieraufnahmen aus dem Jahre 1905. Laaber: Laaber-Verlag 1996. ISBN 3-89007-309-3
* Gerhard Dangel: Geschichte der Firma M. Welte & Söhne Freiburg i. B. und New York. Freiburg: Augustinermuseum 1991.
* Peter Hagmann: Das Welte-Mignon-Klavier, die Welte-Philharmonie-Orgel und die Anfänge der Reproduktion von Musik. Bern [u.a.]: Lang, 1984.
* Quirin David Bowers: Encyclopedia of automatic musical instruments: Cylinder music boxes, disc music boxes, piano players and player pianos... Incl. a dictionary of automatic musical instrument terms. Vestal, N. Y.: The Vestal Press, 1988
* William Braid White: The player-piano up-to-date: a comprehensive treatise ... New York 1914.
# Regenbooggors

De regenbooggors (Passerina leclancherii) is een zangvogel uit de familie van de kardinaalachtigen (Cardinalidae).

## Kenmerken

Deze 14 cm grote vogel heeft een groenblauwe schedel, wangen en nek. Rond de ogen bevindt zich een heldergele band. De rug en flanken zijn witgevlekt, soms lichtgroen. De vogel heeft een lichtblauw gestreepte stuit. De staart en slagpennen zijn blauw gekleurd. De onderzijde is geel en de borst en bef zijn oranjerood. De ogen en snavel zijn bruin en de poten zijn licht roodbruin.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in het zuiden van Mexico en telt twee ondersoorten:
* Passerina leclancherii grandior: van Colima tot Chiapas (westelijk en zuidwestelijk Mexico).
* Passerina leclancherii leclancherii: de kust van centraal Guerrero (zuidwestelijk Mexico).

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Regenbooggors op de IUCN Red List of Threatened Species.
* Het ABC voor de vogelliefhebber, (1977) Hollandia B.V. Baarn, ISBN 9060459814.