OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kelvin Adou

Kelvin Amian Adou (Toulouse, 8 februari 1998) is een Frans-Ivoriaans voetballer die doorgaans als rechtsback speelt. Hij stroomde in 2016 door vanuit de jeugd van Toulouse.

## Clubcarrière

Adou werd geboren in Toulouse en sloot zich aan in de jeugdopleiding van Toulouse. Op 14 augustus 2016 debuteerde hij in de Ligue 1 tegen Olympique Marseille. Hij speelde meteen de volledige wedstrijd. Zijn tweede competitiewedstrijd volgde op 1 oktober 2016. Uit tegen SM Caen viel hij na 82 minuten in voor François Moubandje.

## Interlandcarrière

Adou kwam uit voor diverse Franse nationale jeugdelftallen.
# Kelvedon

Kelvedon is een civil parish in het bestuurlijke gebied Braintree, in het Engelse graafschap Essex. De plaats telt 3587 inwoners.
# Kembangsari

Kembangsari kan verwijzen naar:

## Plaats in Indonesië

* Kembangsari (Musuk), een plaats in het bestuurlijke gebied Boyolali in de provincie Midden-Java
* Kembangsari (Kandangan), een plaats in het bestuurlijke gebied Temanggung in de provincie Midden-Java
* Kembangsari (Semarang Tengah), een plaats in het bestuurlijke gebied Semarang in de provincie Midden-Java
* Kembangsari (Jatibanteng), een plaats in het bestuurlijke gebied Situbondo in de provincie Oost-Java
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Kembangsari en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kattenburgervaart

De Kattenburgervaart is een 540 m kort kanaal (gracht) in Amsterdam, in de buurt Oostelijke Eilanden. Het kanaal scheidt het in de 17e eeuw aangelegde eiland Wittenburg van het eiland Kattenburg. De Kattenburgervaart loopt van de Nieuwe Vaart naar de Dijksgracht.
Over de vaart gaan vier bruggen:
* de Paerlduiker (brugnummer 91) bij de Nieuwe Vaart, tussen de straten Wittenburgergracht en Kattenburgergracht die deel uitmaken van de zogenaamde Eilandenboulevard.
* de Kippebrug (nr 270), een vaste brug voor fietsers uit 1923 in de Wittenburgerkade.
* de Witte Katbrug (nr 1914), een boogbrug voor voetgangers en fietsers in de Jacob Burggraafstraat.
* de Zebrabrug (brugnummer 389), in de Derde Wittenburgerdwarsstraat.
In de 20e eeuw werd een deel van de vaart door aanplemping een deel van Kattenburg. In het verlengde van de Kattenburgervaart waren er twee bruggen over de voormalige Binnenhaven. De verdwenen bruggen nr. 268 en 269, waarbij de laatste ook gekend was als Wormbrug.
# Kattendoorn

De Kattendoorn (Ononis spinosa subsp. spinosa) is een kleine struik, die behoort tot de vlinderbloemenfamilie (Fabaceae).
De ondersoort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als algemeen voorkomend maar sterk afgenomen. Het verspreidingsgebied is Midden- en Oost-Europa, Noord-Afrika en Azië. De geslachtsnaam Ononis is afgeleid van het Oudgriekse ὄνος, onos, dat ezel betekent, omdat ezels van de struik eten ondanks de stekels. Andere Nederlandse namen zijn duivelsbedstro, ezelskruid, ossenbreker en schapendoorn.
De struik wordt 20-60 cm hoog en heeft een dikke penwortel. De takken hebben stevige doorns, die per twee bij elkaar zitten. De jonge takken zijn met twee rijen klierharen bezet, die per stengellid verspringen. De bladeren zijn drietallig handvormig samengesteld en hebben weinig klierharen.
Kattendoorn bloeit van juni tot september en heeft rood met witte, geheel witte of roze bloemen. De bloemen zijn 1-2 cm lang en zitten aan rechtopstaande of opgerichte stengels.
De 6-10 mm lange, eivormige vrucht is een peul, bezet met klierharen, waardoor deze kleverig is. De peul is net zo lang of langer dan de kelk.
Kattendoorn komt voor in de uiterwaarden, op dijken en rivierdalhellingen en aan de rand van hoge kwelders.

## Plantengemeenschap

Kattendoorn is een indicatorsoort voor het mesofiel hooiland (hu) subtype 'Glanshavergrasland', een karteringseenheid in de Biologische Waarderingskaart (BWK) van Vlaanderen en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
# Kelly Key

Kelly de Almeida Afonso, beter bekend als Kelly Key, (Rio de Janeiro, 3 maart 1983) is een Braziliaanse zangeres.

## Discografie
### Studioalbums

* 2001: Kelly Key
* 2003: Do Meu Jeito
* 2005: Kelly Key
* 2006: Por Que Não?
* 2008: Kelly Key

### Spaanse albums

* 2002: Kelly Key en Español

### Livealbums

* 2004: Kelly Key - Ao Vivo

### Compilaties

* 2002: Remix Hits
* 2007: 100% Kelly Key
# Kemence

Kemence is een plaats (község) en gemeente in het Hongaarse comitaat Pest. Kemence telt 1088 inwoners (2001).
# Karina de Wit

Karina de Wit (Heemskerk, 20 december 1976) is een Nederlandse badmintonspeelster die uitkomt voor BC Duinwijck in de Nederlandse eredivisie. Ze is de voormalig nr.10 van de wereldranglijst en maakte in 2006 deel uit van de Nederlandse ploeg die zilver won op de mondiale Uber Cup. De Wit werd zowel in 2005 (met Brenda Beenhakker) als 2008 (met Ginny Severien) Nederlands kampioen dubbelspel.

## Nationaal

De Wit begon met badminton bij BC Heemskerk in haar geboorteplaats. In 2009 stond ze samen met Chris Bruil in de finale van het Nederlands kampioenschap gemengd dubbel, maar verloor daarin van het duo Jorrit de Ruiter/Ilse Vaessen. Voordat ze het NK vrouwendubbel won in 2005, stond ze samen met Brenda Beenhakker in 2003 ook al in de finale. De kans op haar eerste nationale titel werd de Heemskerkse toen ontnomen door Mia Audina/Lotte Jonathans.
Zowel in 2005, 2006 als 2007 eindigde De Wit als eerste in de eindstand van het Satellite Circuit van het enkelspel. Begin 21e eeuw deed de Heemskerkse sportief een stapje terug om zich te kunnen richten op haar maatschappelijke carrière.
# Kellettinidae

De Kellettinidae zijn een familie van uitgestorven kreeftachtigen uit de klasse van de Ostracoda (mosselkreeftjes).

## Geslacht

* Kindlella Sohn, 1954 †
# Kenny Bräck

Kenny Bräck (Arvika, 21 maart 1966) is een voormalig Zweeds autocoureur.
Bräck leerde al op jonge leeftijd rijden op bevroren meren in Zweden. Een buurman introduceerde hem op dertienjarige leeftijd in de karting. Hij reed al erg vroeg in erg diverse series: de Britse en Zweedse Formule Ford en Formule 3, de Europese Formule Opel Lotus, in de Renault Clio Cup en in de Verenigde Staten in de Barber Saab Pro Series.
In 1994 reed hij in de Formule 3000. In 1995 werd hij derde in het kampioenschap. Hierdoor kon hij gaan testen bij Arrows maar verliet het team om zich beter te kunnen concentreren op de Formule 3000. Hij won de laatste race van het kampioenschap maar werd gediskwalificeerd waardoor hij tweede werd in het kampioenschap van 1996.
Hij ging hierna in de IndyCar rijden en won het kampioenschap in 1998. Daarnaast won hij ook de Indianapolis 500 voor het team van legende A.J. Foyt. Hierna ging hij in de CART rijden voor Team Rahal-Letterman. Hij won dat jaar de titel van Rookie Of The Year door tweede te eindigen in het kampioenschap. Hij won dat seizoen vier races en mocht zesmaal vanop de pole-position starten.
In 2001 reed hij in de International Race of Champions-klasse, een stock car klasse waar je enkel op uitnodiging in kunt rijden. Hij werd derde in het kampioenschap en scoorde het hoogste aantal punten voor een niet-stock car rijder.
Bräck kwam terug in de Indy Racing League met Rahal Letterman Racing. Zijn beste resultaat was een tweede plaats op het Twin Ring Montegi-circuit in Japan. Tijdens de laatste race van het jaar op de Texas Motor Speedway had Bräck een ernstige crash waarbij hij een gebroken borstbeen en dijbeen, een gebarsten wervel en verbrijzelde enkels opliep. Hij had 18 maanden nodig om van zijn blessures te herstellen.
Hij racete daarna nog wel in de Indianapolis 500 in 2005 waarin hij de snelste kwalificatietijd neerzette. Hij moest door mechanische problemen opgeven.
Sinds 2006 leeft Bräck in België. Hij is onder andere manager van Marcus Ericsson. Hij speelt ook in zijn rockband Bräck. Daarnaast is Bräck lid van de raad van beheer van het Zweedse bedrijf Mekomen, dat gespecialiseerd is in reserveonderdelen voor auto's.
# Kerkhof van Ramegnies-Chin

Het Kerkhof van Ramegnies-Chin is een gemeentelijke begraafplaats in het Belgische dorp Ramegnies-Chin, een deelgemeente van Doornik. Ze ligt in het dorpscentrum rond de Église St. Urbain.

## Britse oorlogsgraven

Op de begraafplaats ligt tegen de noordelijke flank van de kerk een perk met 21 Britse gesneuvelden uit de Tweede Wereldoorlog. Zes van hen konden niet meer geïdentificeerd worden. De meeste doden vielen tussen 21 en 23 mei 1940 tijdens de gevechten tegen het oprukkende Duitse leger.
De graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en staan er geregistreerd als Ramegnies-Chin Churchyard.
* ↑ Ramegnies-Chin Churchyard op de website van de CWGC
# Karl-Preis-Platz (metrostation)

Karl-Preis-Platz is een metrostation in de wijk Ramersdorf van de Duitse stad München. Het station werd geopend op 18 oktober 1980 en wordt bediend door de lijnen U2, U7 en U8 van de metro van München.
# Karl-Otto Apel

Karl-Otto Apel (Düsseldorf, 15 maart 1922 - Niedernhausen, 15 mei 2017) was een Duits filosoof. Hij staat vooral bekend om zijn werk in de taalfilosofie en de ethiek. Apel was een van de meest invloedrijke Duitse filosofen.

## Loopbaan

Apel promoveerde in 1951 aan de Rheinische Friedrich-Wilhelms-Universiteit in Bonn op een dissertatie over Heidegger. Hij was hoogleraar filosofie aan achtereenvolgens de Christian-Albrechts-Universität in Kiel (1962-1969), de Universität des Saarlandes in Saarbrücken (1969-1972) en de Johann-Wolfgang-Goethe-Universität in Frankfurt am Main (1972-1990). Hij werd 95 jaar oud.

## Werk

In Apels werk komen de analytische en continentale filosofische tradities samen, in het bijzonder het pragmatisme van Charles S. Peirce en de hermeneutiek van Martin Heidegger. Als taalfilosoof is hij een vertegenwoordiger van een filosofische taalpragmatiek die zich ontwikkelde uit de taaldadentheorie. Zijn "transzendentale Sprachpragmatik" (transcendentale taalpragmatiek) kan men verstaan als een kritische vernieuwing van de transcendentaalfilosofie van Immanuel Kant. Voortvloeiend uit deze standpunten rond zijn taalfilosofie keert hij zich ook onder andere tegen het latere werk van John Searle. Tevens heeft hij ook onderzoek verricht op vlak van de geschiedenis van de taalfilosofie.
Als hoofdwerk van Apel geldt het in 1973 gepubliceerde werk, Transformation der Philosophie, een collectie van essays die voortvloeiden uit een pragmatische en hermeneutische herinterpretatie van het denken van Ludwig Wittgenstein. Hierin tracht hij een filosofie te creëren die in staat is om te ontsnappen aan de onzinnigheid die voortkomt uit het gebrek aan fundamenten. In dit hoofdwerk keert hij zich ook af van het kritisch rationalisme van Karl Popper: zo beweert Apel dat Popper zich onder andere schuldig maakt aan een pragmatische contractie.
De eigenlijke inzet van de filosofie van Apel is de poging om een verweer te bieden tegen relativistische standpunten, met name op vlak van ethiek. Samen met Jürgen Habermas, een collega en vriend uit zijn studententijd, poogt Apel het probleem rond de morele fundering van de kantiaanse moraaltheorie door zich te beroepen op kommunikationstheoretischen (zie het hoofdwerk van Jürgen Habermas: "Theorie des Kommunikativen Handeln") middelen, opnieuw te funderen. Apel pleit zelfs om nog verder te gaan dan Habermas, en is van mening dat Habermas zijn theorie over het communicatieve handelen tekortschiet om een volledige fundering voor ethiek te bieden De daaruit voortvloeiende discoursethiek (Diskursethik) lokte in de Duitse filosofie grote controverse uit.
Ook de conflicten met Odo Marquard, Hermann Lübbe, Hans Albert, Richard Rorty, Jacques Derrida en Jean-François Lyotard zorgde voor een zekere opschudding in de academische kringen.
# Kerkhof van Boffles

Het Kerkhof van Boffles is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente Boffles in het departement Pas-de-Calais. Het kerkhof ligt in het dorpscentrum rond de Église Saint-Martin.

## Militaire graven

Op het kerkhof bevinden zich vijf Gemenebest oorlogsgraven uit de Tweede Wereldoorlog, 4 Britten en een Australiër. De graven zijn geïdentificeerd en worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission, die de begraafplaats heeft ingeschreven als Boffles Churchyard.
* The War Graves Photographic Project (coördinaten)
* ↑ (en) Informatie over de begraafplaats op de website van de CWGC
# Kenyaconger heemstrai

Kenyaconger heemstrai is een straalvinnige vissensoort uit de familie van zeepalingen (Congridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Smith & Karmovskaya.
* ↑ (en) Kenyaconger heemstrai op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Kenyaconger heemstrai. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Karlskron

Karlskron is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Neuburg-Schrobenhausen. Karlskron telt 4.963 inwoners.
Aresing · Berg im Gau · Bergheim · Brunnen · Burgheim · Ehekirchen · Gachenbach · Karlshuld · Karlskron · Königsmoos · Langenmosen · Neuburg a.d.Donau · Oberhausen · Rennertshofen · Rohrenfels · Schrobenhausen · Waidhofen · Weichering
# Karlskrona (stad)

Karlskrona is de hoofdstad van de gemeente Karlskrona in het landschap Blekinge en de provincie Blekinge län in Zweden. De plaats is ook hoofdstad van de provincie Blekinge län. De plaats heeft 32.606 inwoners (2005) en een oppervlakte van 2136 hectare. De plaats staat bekend als Zwedens enige barokstad. De vlootbasis van Karlskrona staat sinds 1998 op de werelderfgoedlijst van UNESCO.
De stad wordt in hoofdstuk VIII van Nils Holgersson beschreven.

## Geschiedenis

De stad werd in 1680 gesticht om als basis voor de Zweedse marine te fungeren. Zweden was de dominante militaire macht in de Oostzee geworden. Na de Deens-Zweedse Oorlog had Zweden in het Verdrag van Brömsebro de zuidelijke provincies Jämtland, Härjedalen, Idre en Särna en de Baltische eilanden Gotland en Ösel toegewezen gekregen. Met de gebiedsuitbreiding naar het zuiden wilde de marine profiteren van het zachtere klimaat. De Zweedse vloot in Stockholm lag in de winter langdurig vast in het ijs en in Karlskrona was dit minder het geval. De naam van de stad betekent Karl's kroon ter ere van koning Karel XI van Zweden. De stad groeide snel en in 1750 telde het al zo’n 10.000 inwoners. Het was toen een van de grootste steden van het land.
De Vlootbasis Karlskrona werd tegelijk met de stad aangelegd. De vloot had grote verliezen geleden waardoor de bouw van nieuwe schepen noodzakelijk was. In 1711 was de basis met scheepswerven de grootste industriële werkgever in Zweden met 1.100 werknemers. Het oudste dok, het Polhemdok, werd uit de rots gehakt en is nog steeds in gebruik. Het kreeg zijn naam van Christoffel Polhem, een beroemde Zweedse wetenschapper. Voor de bescherming van de haven werd langs een belangrijke vaarweg Kasteel Drottningskär gebouwd.
Op 27 oktober 1981 liep de Whiskey-klasse Sovjet-onderzeeër S-363, U137 door de Zweden genoemd, aan de grond in de archipel op een paar kilometer afstand van Karlskrona. Na tien dagen kwam de onderzeeboot weer los. Het incident leidde tot politieke spanningen met de Sovjet-Unie.

## Verkeer en vervoer

Bij de plaats lopen de E22, Riksväg 27, Riksväg 28 en Länsväg 122.
De stad heeft een station op de spoorlijnen Kristianstad - Karlskrona en Göteborg - Kalmar / Karlskrona.

## Geboren

* Harry Rosenswärd (1882-1955), zeiler
* Catharina Palmér (1963), componiste, organiste, pianiste en violiste
* Karl Petter Løken (1966), voetballer
* Tommy Werner (1966), zwemmer
* Cecilia Sandell (1968), voetbalster
* Julia Carlsson (1975), voetbalster
* Henrik Rydström (1976), voetballer
* Mikael Antonsson (1981), voetballer
* Amanda Kurtović (1991), handbalster
* Zoe Aggeliki (1994), model en actrice

## Partnersteden

* Hillerød
* Horten
* Loviisa
* Ólafsfjörður
* Klaipėda (sinds 1989)
* Gdynia (sinds 1990)
* Baltiejsk (sinds 1995)
* Rostock (sinds 2000)

## Externe link

* (sv) website van de stad
# Klarinetconcert nr. 1 (Hoddinott)

Alun Hoddinott componeerde zijn Concerto voor klarinet en strijkorkest in 1950. Hij moest vier jaar wachten voordat de première werd gegeven op het Cheltenham Music Festival van 1954. Hoddinott was tijdens het componeren net afgestudeerd aan het University College of Wales en was nog hevig onder invloed van zijn opleiding.
Het concert is op zich zelf niet erg belangrijk binnen het klarinetconcert-repertoire, daarvoor ontbeert het muzikaal karakter. Het is ingedeeld als een standaard concerto en mist de finesse van bijvoorbeeld het klarinetconcert van Carl Nielsen, dat al veel eerder was geschreven. Het stuk is vrij speels en ook het serieuze lyrische deel is licht van klank. Het concert was echter wel van belang voor de startend componist. Toen in 1954 Gervase de Peyer de première gaf met het Hallé Orchestra onder leiding van John Barbirolli ontving hij een opdracht om een ander werk, zijn eerste symfonie, te componeren. Het klarinetconcert wordt daarom gezien als de eigenlijke start van de carrière van de componist.

## Delen

* Capriccio – allegro giocoso
* Arioso – Lento con malinconia
* Burlesca – Allegro piacecolle

## Bron en discografie

* Uitgave Lyrita: Gervase de Peyer, London Symphony Orchestra o.l.v. David Atherton
# Klarinetkwintet (Aho)

Kalevi Aho voltooide zijn Klarinetkwintet in 1998.
Aho werkt binnen zijn composities schema’s af. Zo is er een reeks voor zijn soloconcerto's, maar ook binnen kamermuziek hanteert hij een schema. Voor elk houten blaasinstrument wil hij een kwintet schrijven. In 1998 volgde in die reeks dit klarinetkwintet. Het werk werd geschreven op verzoek van het Kamermuziekfestival van Kuhmo. Daar beleefde het dan ook daar haar première en wel op 23 juli 1999. Solist tijdens die première was Osmo Vänskä, begeleid door het Yggdrasil Quartet. Vänskäs loopbaan begon als klarinettist van het Filharmonisch Orkest van Helsinki en hij heeft als dirigent een groot aantal orkestwerken van Aho opgenomen.
Het kwintet begint met de eerste cadens en er volgen vijf delen:
* maatslag 72- presto e leggierissimo – attaca
* maatslag 116: Andante
* maatslag 80: Cadens – attaca
* Furioso, prestissimo –attaca
* Epilogue, andante
# Keenocardium buelowi

Keenocardium buelowi is een tweekleppigensoort uit de familie van de Cardiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Rolle.
# Khamul gothmogi

Khamul gothmogi is een vliesvleugelig insect uit de familie Eurytomidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Gates.
# Scarites lomaensis

Scarites lomaensis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1972 door Basilewsky.
# Odessa (Florida)

Odessa is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Florida, en valt bestuurlijk gezien onder Pasco County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 3173.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 14,6 km², waarvan 13,7 km² land en 0,9 km² water. Odessa ligt op ongeveer 17 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Odessa.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Odessa op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Universele Synode van Ingelheim

De Universele Synode van Ingelheim startte op 7 juni 948 in de toenmalige Remigiuskerk in Ingelheim. Deze synode was door paus Agapitus II bijeengeroepen om in de eerste plaats het schisma op te lossen, dat naar aanleiding van de strijd om de van aartsbisschoppelijke zetel van Reims was ontstaan. De synode werd voorgezeten door de bibliothecaris van de rooms-katholieke Kerk, kardinaal Marinus van Bomarzo. Tevoren hadden respectievelijk in november 947 in Verdun en in begin 948 in Mouzon twee andere synodes zich over dit schisma gebogen, maar men was er niet in geslaagd een oplossing te vinden.
Sinds 932 maakte zowel Hugo van Vermandois als Artald van Reims aanspraak op de titel van aartsbisschop van Reims. Hugo werd bijgestaan door zijn oom Hugo de Grote, de hertog van Francia uit de machtige familie van de Robertijnen. Artald van Reims was de favoriet van Karolingische koning Lodewijk IV van Frankrijk en Otto de Grote. De koningen Lodewijk IV van Frankrijk en Otto de Grote waren persoonlijk aanwezig, Hugo van Vermandois was afwezig en was zelfs niet vertegenwoordigd. De synode besloot om Artald van Reims te erkennen als de rechtmatige aartsbisschop van Reims. Bovendien werd de strijd van Hugo de Grote tegen zijn leenheer Lodewijk IV door de synode scherp veroordeeld.
Naast deze hoofdvragen heeft de synode ook besluiten genomen omtrent de oprichting van missioneringsbisdommen in Scandinavië, waarbij de aanwezigheid van de bisschoppen Liopdag van Ribe, Oredo van Sleeswijk en Reginbrand van Århus kan worden verklaard. Deze laatsten werden zelfs tijdens de synode tot de bisschop gewijd. Bovendien heeft de synode het uitgestrekte eigenkerk-recht van de Ottonen ingeperkt.
Met de aanwezigheid van de koningen van de Oost- en West-Frankische Rijk, 32 aartsbisschoppen en bisschoppen en andere kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders, is deze synode een van de belangrijkste bijeenkomsten die plaatsvonden in Ingelheim en benadrukt deze synode het belang van Ingelheim als een van de belangrijkste politieke centra van het rijk.

## Deelnemers

Behalve Lodewijk IV van Frankrijk, Otto de Grote en Marinus van Bomarzo geven de Regesta Imperii als deelnemer aan de Synode de volgende aartsbisschoppen en bisschoppen:
* Frederik van Mainz
* Ruotbert van Trier
* Wigfried van Keulen
* Artald van Reims
* Adaldag van Hamburg
* Herold van Salzburg
* Richgowo van Worms
* Ulrich van Augsburg
* Bernhard van Halberstadt
* Diethard van Hildesheim
* Koenraad van Konstanz
* Starchand van Eichstätt
* Diederik I (Dudo) van Paderborn
* Reginbald van Speyer,
* Poppo I van Würzburg,
* Adalbero I van Metz
* Gozlin van Toul,
* Berengar van Verdun,
* Balderik van Utrecht
* Dodo van Osnabrück
* Eberis van Minden,
* Hildebold van Münster
* Varaberd van Tongeren,
* Fulbert van Kamerijk,
* Raoul van Laon,
* Michael van Regensburg
* Adalbert van Passau
* Liopdag van Ribe,
* Oredo van Sleeswijk,
* Reginbrand van Århus,
* Wichard van Bazel (twijfelachtig)
# Aubrac

De Aubrac is een gebied en regionaal natuurpark in het Centraal Massief in Frankrijk met vulkanische granietplateaus tussen het dal van de Truyère in het westen, noorden en noordoosten en het dal van de Lot in het zuiden. Het bestaat voor een groot deel uit arme grond met weidse vergezichten.
Aubrac ligt in de departementen Lozère, Cantal en Aveyron. De Aubrac ligt ten zuidoosten van het Cantalgebergte en vertoont gelijkenissen met de Cézallier, een gelijkaardige streek ten noordoosten van de Cantal-vulkaan. Ten oosten van de Aubrac ligt de Margeride; ten zuiden liggen de Grands Causses (Causse de Sévérac).

## Hoogste punten

Het hoogste punt van de Aubrac is de Signal de Mailhebiau (1469 m) aan de zuidelijke rand van het plateau in de gemeente Trélans. Ten zuiden van dit punt daalt het reliëf sterk naar de lager gelegen vallei van de Lot bij Saint-Laurent-d'Olt.

## Natuur

In het westen van Aubrac zijn beukenbossen, heidegronden en enkele meren. In de winter ligt er vaak sneeuw. Het is een heuvelachtig gebied. Typerend in het landschap zijn de burons, traditionele herdershutten. Er komen wolven voor.

## Plaatsen

Enkele plaatsen zijn:
* Aumont-Aubrac
* Laguiole
* Malbouzon
* Marchastel
* Nasbinals
* Saint-Urcize
De Aubrac is dunbevolkt en weinig toeristisch.