OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Zoute Zoen

Zoute Zoen is een manuscriptenprijs voor jeugdboeken in Vlaanderen en Nederland. Deze prijs is de opvolger van de Prijs Knokke-Heist Beste Jeugdboek, die sedert 1970 tweejaarlijks werd uitgereikt. De organisatie is in handen van het Cultuurcentrum Knokke-Heist en uitgeverij Davidsfonds/Infodok. Vanaf 2010 werd de huidige naam aangenomen.
De gemengd Vlaams-Nederlandse jury komt uit de wereld van de kinder- en jeugdliteratuur. Het winnende manuscript wordt als jeugdboek uitgegeven en de auteur ontvangt een geldprijs (oorspronkelijk 495 euro, oplopend tot 12.500 vanaf 2000, en verlaagd tot 5000 vanaf 2016).

## Laureaten

* 2016 - Geert Klaasen - De Zilveren Raaf
* 2012 - Ellis Flipse - Alex en de Dux van het zuiden
* 2010 - Marleen Nelen – Over Zee
* 2008 - Do Van Ranst – Moeders zijn gevaarlijk met messen
* 2006 - Frank Adam – De passie van de puber
* 2004 - Do Van Ranst – Mijn vader zegt dat wij levens redden
* 2002 - Gerda van Erkel – Een dubbel vuurteken
* 2000 - Ina Vandewijer – Witte pijn
* 1998 - Karel Verleyen – Prins van de Leegte
* 1996 - Patrick Bernauw en Guy Didelez – In het teken van de ram
* 1993 - Gerda van Erkel – Zes maal één is zeven
* 1990 - Walter Gansemans – Jonas, schilder of geus?
* 1988 - Wim Daems – Het koopkind
* 1986 - Teresa Van Marcke – De eenhoorn
* 1984 - Denise De Veylder – Rumoer in het land van de mieren
* 1981 - Odette Jacob-Debeuf – De sterrentocht
* 1978 - Henri van Daele – Joran, tovenaar met één ster
* 1977 - Henri van Daele – De radijsjeskoning
* 1973 - Mireille Cottenjé – Het grote onrecht
* 1970 - René Struelens – Vlucht langs de Anapoer

## Externe link

* Officiële website
* Geschiedenis prijs Zoute Zoen
# Zintuigstelsel

Een zintuigstelsel is een onderdeel van het zenuwstelsel dat verantwoordelijk is voor het verwerken van informatie uit de zintuigen. Een zintuigstelsel bestaat uit een receptor (een orgaan of zenuwcellen), de bijbehorende zenuwen en het deel van de hersenen dat dit zintuig aanstuurt. De bekendste zintuigstelsels zijn die van zien, horen, proeven, ruiken, voelen en balans.
Het receptieve veld is het specifieke deel van de wereld waar een receptororgaan en receptorcellen op reageren. Bijvoorbeeld: het deel van de wereld dat een oog kan zien behoort tot het receptieve veld van dat orgaan.

## Stimulus

Zintuigstelsels coderen voor vier aspecten van een stimulus: type, intensiteit, locatie en duur. Bepaalde receptoren zijn gevoelig voor bepaalde type stimuli. Indien ze een of meerdere van deze stimuli ontvangen, sturen ze een impuls in een bepaald patroon naar de hersenen. Dit patroon zegt onder andere iets over de intensiteit van de stimulus (bijvoorbeeld hoe hard een geluid is). De locatie van de receptor die de stimulus ontvangt geeft de hersenen informatie over de locatie van de stimulus.
Een stimulus bestaat bij een zintuigstelsel doorgaans uit een fysiek verschijnsel dat waargenomen kan worden, zoals temperatuur, smaak, geluid en druk.

## Menselijk zintuigstelsel

Het menselijk zintuigstelsel is onder te verdelen in diverse substelsels:
* Gezichtsvermogen
* Gehoor
* Tastzin
* Smaaksysteem
* Reukzin
* Evenwichtszin
Jeff Hawkins stelde een systeem op waarbij de cellen van het menselijk zintuigstelsel worden gelabeld als V1, V2 A1, A2, enz. Elke classificatie staat voor een bepaald aantal cellen in de hersenen die voor een stuk van het zintuigstelsel verantwoordelijk zijn.
# Zadelkruk

Een zadelkruk, ook wel bekend als een zadelstoel of zadelzit, is een ergonomisch ontworpen stoel die met name wordt gebruikt in diverse professionele omgevingen, zoals kantoren, ziekenhuizen, (tand)artsenpraktijken, laboratoria en schoonheidssalons. De zadelkruk heeft een zitting die lijkt op een paardenzadel, vandaar de naam. Deze zitting zorgt voor een actieve zithouding waarbij de gebruiker automatisch een rechte houding aanneemt en de rug in een neutrale positie blijft. Men zit op een dergelijke stoel ongeveer 20-30 centimeter hoger dan op een traditionele stoel, zodat de heupen en knieën ook een andere hoek hebben. Dat heeft tot gevolg dat als achter een bureau wordt gewerkt, dit ook hoger afgesteld moet zijn.

## Ontwerp en functies

Een typische zadelkruk bestaat uit een zadelvormige zitting, meestal bekleed met kunstleer of stof. Er zijn zadelkrukken met een zadel dat uit een deel bestaat; andere zadelkrukken hebben een gedeeld zadel. De gedachte daarachter is dat er minder druk op de stuit en de genitaliën komt.
Het onderstel van de kruk komt meestal overeen met die van een bureaustoel, met zwenkwielen voor verplaatsing en een gasveer voor de hoogteverstelling. Sommige zadelkrukken hebben een rugleuning en bij sommige zadelkrukken kan de zitting gekanteld worden of is deze zelfs in zekere mate vrij scharnierend.
# Zadeljakhals

De zadeljakhals (Lupulella mesomelas) is een van de drie soorten jakhalzen. Het is een opportunist, die algemeen en wijdverbreid op de Afrikaanse savannen leeft.

## Kenmerken

Dit dier lijkt qua lichaamsbouw op een hond. Het heeft een slank lichaam met lange poten en een vosachtig gezicht. De oren zijn groot en gepunt. Zijn vacht is meestal bleek roodbruin, soms grijs. De buikzijde is wittig. Hij is van de andere jakhalzen te onderscheiden door een wit- en grijsgevlekt zwart "zadel" over de rug. Jonge dieren hebben een minder duidelijk zadel dan oudere dieren, en zijn voor het grootste deel grijzig bruin van kleur. De pluimstaart is rossig met een zwarte punt. Hij bereikt een kop-romplengte van 70 tot 100 cm en een lichaamsgewicht van 6,5 tot 13,5 kg. Zijn staart is 30 tot 35 cm lang.

## Verspreiding en leefgebied

De zadeljakhals leeft op open savannen en in droge, met acacia's begroeide struikgebieden. Hij komt voor in twee gescheiden subpopulaties, één in de Hoorn van Afrika en Oost-Afrika en één in Zuid-Afrika. Deze populaties zijn zo'n duizend kilometer van elkaar gescheiden. Dit is een mogelijke aanwijzing dat vroeger de twee gebieden met elkaar verbonden waren met het favoriete habitat van de jakhals: droge, met acacia's begroeide struiksavannen. Ook andere dieren die voornamelijk in zulke habitats leven, als Kirks dikdik, grootoorvos en aardwolf, hebben een vergelijkbaar verspreidingsgebied.
In het grootste deel van Zuid-Afrika, waar het de enige soort jakhals is, is de zadeljakhals overigens minder verbonden aan acacia-savannes, en leeft hij van kustwoestijnen tot de Zuid-Afrikaanse velden.

## Leefwijze

Daar waar geen mensen zijn, leeft de zadeljakhals zowel overdag als 's nachts, anders jaagt hij enkel in de schemering en 's nachts. Op het heetst van de dag zoekt hij de schaduw op. Hij vangt voornamelijk kleine dieren als vogeltjes, kleine en middelgrote zoogdieren en hagedissen maar hij eet ook insecten, vruchten, bessen en aas. Wanneer leeuwen een grote prooi gepakt hebben, blijft er dikwijls ook wat voor de zadeljakhals en andere aaseters over. Soms jaagt de zadeljakhals ook in groepjes op kleine antilopen.

### Sociaal gedrag en voortplanting

De zadeljakhals leeft in paarverband of in kleine familiegroepjes, bestaande uit een dominant paartje en hun jongen uit meerdere worpen. Het jakhalsvrouwtje brengt na een draagtijd van ongeveer 60 dagen maximaal 6 jongen ter wereld. Hongerige welpen bedelen om voedsel bij de ouders, die daarop het voedsel uitbraken. Alle groepsleden kunnen predatoren als hyena's aanvallen als deze te dicht in de buurt van het nest komen.
De zadeljakhals gebruikt een reeks aan geluiden. In Zuid-Afrika, waar de zadeljakhals de enige jakhals is, communiceren dieren met elkaar door gehuil. In Oost-Afrika huilt de zadeljakhals niet, maar wordt dit gedrag gedaan door de goudjakhals. Andere geluiden zijn een luid gekef als alarm, en een reeks van keffen, bestaande uit een luide kef gevolgd door kortere, schellere keffen.
* ↑ (en) Zadeljakhals op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Zadelgebied

Een zadelgebied (Engels: col of saddle point) is een overgangsgebied in de vorm van een zadel dat zich bevindt op de kruising van twee hogedrukgebieden en twee lagedrukgebieden. Een zadelgebied heeft een instromingsas en een uitstromingsas. Het snijpunt van deze twee assen is het zadelpunt waar het windstil is. Op Nederlandse weerkaarten wordt dit gebied wel aangeduid met een Z.

## Luchtstroming

Langs de instromingsas stroomt van twee tegengestelde richtingen lucht binnen van verschillende herkomst. Deze twee luchtsoorten convergeren bij de uitstromingsas, zodat hier frontogenese plaatsvindt. Een bestaand front in dit gebied zal verscherpen. Frontogenese treedt vooral op bij een cyclonaal zadel met sterk convergente stroming.

## Soorten

Er zijn drie soorten zadelgebieden te onderscheiden: het symmetrische zadelgebied, het cyclonale zadelgebied en het anticyclonale zadelgebied.

### Symmetrisch zadelgebied

In het symmetrische zadelgebied zijn de cyclonale en de anticyclonale invloed in balans. Dit type komt het minst voor, aangezien meestal een van deze twee invloeden overheerst.

### Anticyclonaal zadelgebied

Bij de anticyclonale zadel is de kromming van de anticyclonale isobaren groter dan die van de cyclonaal gekromde. Dit zadel heeft eigenschappen die vergelijkbaar zijn met een rug van hoge luchtdruk. De invloed van de aanliggende hogedrukgebieden domineert bij dit type, waardoor de invloed van een eventueel front hier gering is. Het weer is erg rustig en wordt vooral bepaald door de luchtmassa-eigenschappen. In warme massa komt er vooral in de winter en tijdens zomernachten veel mist en stratus voor, terwijl het overdag in de zomer meestal zonnig is. In koude massa komen overdag vooral stapelwolken voor.

### Cyclonaal zadelgebied

Bij de cyclonale zadel is de kromming van de cyclonale isobaren groter dan die van de anticyclonaal gekromde. Daardoor overheersen de aanliggende lagedrukgebieden en zijn de eigenschappen vergelijkbaar met een vore van lage luchtdruk. De resulterende convergente luchtbeweging veroorzaakt bij vochtige lucht frontale bewolking en neerslag. Bij onstabiele lucht komt er in de zomer vaak zwaar onweer voor.

## Literatuur

* Ham, C.J. van der; Korevaar, C.G.; Moens, W.D.; Stijnman, P.C. (1998): Meteorologie en Oceanografie voor de zeevaart, De Boer Maritiem.
# Zuidelijke Qi-dynastie

De Zuidelijke Qi-dynastie (Traditioneel Chinees: 南齊; Vereenvoudigd Chinees: 南齐; Pinyin: Nán Qí; verouderde Nederlandse spelling: Tj'i) (479 – 502), was de tweede van de vier Zuidelijke Dynastieën tijdens de Chinese periode van Zuidelijke en Noordelijke Dynastieën (420 – 589). De staat bevond zich in Zuidoost-China en Noord-Vietnam, volgde de Liu Song-dynastie op en werd in 502 vervangen door de Liang-dynastie.
Zuidelijke Dynastieën: Liu Song · Zuidelijke Qi · Liang (Westelijke Liang) · Chen Noordelijke Dynastieën: Noordelijke Wei · Oostelijke Wei · Westelijke Wei · Noordelijke Qi · Noordelijke Zhou (Zes Dynastieën)
# Zelimchan Jandarbiejev

Zelimchan Abdoemoeslimovitsj Jandarbiejev (Russisch: Зелимхан Абдумуслимович Яндарбиев) (Vydrika, Sovjet-Unie, 12 september 1952 – Doha, Qatar, 13 februari 2004) was de tweede president van de Tsjetsjeense Republiek Itsjkerië (1996-1997). Hij volgde Dzjochar Doedajev op als interrim-president, die werd geliquideerd door het Russische Leger. Bij de Tsjetsjeense verkiezingen van 1997 werd hij verslagen door Aslan Maschadov, die hem opvolgde als president. Jandarbiejev is in Qatar bij een Russische terroristische aanslag gedood. Hij is omgekomen aan de verwonding die hij had opgelopen bij de ontploffing van een autobom toen hij op weg was van de moskee naar zijn huis.
Dzjochar Doedajev · Zelimchan Jandarbiejev · Aslan Maschadov · Abdoel-Chalim Sadoelajev · Dokka Oemarov
# Abromus abeillei

Abromus abeillei is een keversoort uit de familie knotshoutkevers (Bothrideridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1885 gepubliceerd door Marie Joseph Paul Belon.
# Lijst van Nederlandse films per decennium

Dit is een overzicht voor lijsten van Nederlandse films, ingedeeld per decennium.
* Lijst van Nederlandse films (1896-1909)
* Lijst van Nederlandse films (1910-1919)
* Lijst van Nederlandse films (1920-1929)
* Lijst van Nederlandse films (1930-1939)
* Lijst van Nederlandse films (1940-1949)
* Lijst van Nederlandse films (1950-1959)
* Lijst van Nederlandse films (1960-1969)
* Lijst van Nederlandse films (1970-1979)
* Lijst van Nederlandse films (1980-1989)
* Lijst van Nederlandse films (1990-1999)
* Lijst van Nederlandse films (2000-2009)
* Lijst van Nederlandse films (2010-2019)
* Lijst van Nederlandse films (2020-2029)
# Osmia purpurata

Osmia purpurata is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door Ducke.
# Neohaustator fortilirata

Neohaustator fortilirata is een slakkensoort uit de familie van de Turritellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door G. B. Sowerby III.
# Claus (toneel)

Een claus is het gedeelte van een toneelstuk dat zonder onderbreking door één spreker gezegd wordt.
De term claus komt van het Latijnse clausus, dat afgesloten betekent: wanneer het clauswoord geklonken heeft kan de volgende spreker het woord nemen. Een claus kan lang of kort zijn. Vondels Gysbreght (1637) begint met een claus van 162 verzen, de monoloog van de titelheld. Vers 503 van dit toneelstuk bevat twee clausen, waarvan de eerste niet meer dan drie woorden omvat:
Poortier. WIe klopt ’er? Diedrick. Doe vry op, en vrees niet. ’t is uw vriend.
Vaak wisselen clausen van één regel (of één vers) elkaar af; dit noemt men stichomythie. Een voorbeeld is de discussie tussen Ursula en Attila in Vondels Maeghden (1639) (vs. 300-305):
Ur. Noit bleef een vry gemoed in yemants stricken hangen. At. Die vryheid moght u licht ten beste niet vergaen. Ur. Indien ick qualijck spreeck, men wijs mijn feilen aen. At. Men kan hier d’eerste reis met feilen ’t lijf verbeuren. Ur. Wie zich onschuldigh kent zal om geen sterven treuren. At. Ghy stoft te jong. zie toe, en sterf niet al te dra.
# Scenocharops exareoletus

Scenocharops exareoletus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door He in 1980.
# Scenocharops

Scenocharops is een geslacht van insecten uit de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie Ichneumonidae.

## Soorten

* S. exareoletus He, 1980
* S. flavipetiolus (Sonan, 1929)
* S. koreanus Uchida & Momoi, 1960
* S. montanus Gupta & Maheshwary, 1971
* S. namkumensis Gupta & Maheshwary, 1971
* S. parasae He, 1980
* S. punctatus Gupta & Maheshwary, 1971
* S. sinui Sudheer & Narendran, 2005
* S. townesi Gupta & Maheshwary, 1971
# San Jacinto County

San Jacinto County is een van de 254 county's in de Amerikaanse staat Texas.
De county heeft een landoppervlakte van 1.478 km² en telt 22.246 inwoners (volkstelling 2000). De hoofdplaats is Coldspring.

## Bevolkingsontwikkeling

Anderson · Andrews · Angelina · Aransas · Archer · Armstrong · Atascosa · Austin · Bailey · Bandera · Bastrop · Baylor · Bee · Bell · Bexar · Blanco · Borden · Bosque · Bowie · Brazoria · Brazos · Brewster · Briscoe · Brooks · Brown · Burleson · Burnet · Caldwell · Calhoun · Callahan · Cameron · Camp · Carson · Cass · Castro · Chambers · Cherokee · Childress · Clay · Cochran · Coke · Coleman · Collin · Collingsworth · Colorado · Comal · Comanche · Concho · Cooke · Coryell · Cottle · Crane · Crockett · Crosby · Culberson · Dallam · Dallas · Dawson · Deaf Smith · Delta · Denton · DeWitt · Dickens · Dimmit · Donley · Duval · Eastland · Ector · Edwards · El Paso · Ellis · Erath · Falls · Fannin · Fayette · Fisher · Floyd · Foard · Fort Bend · Franklin · Freestone · Frio · Gaines · Galveston · Garza · Gillespie · Glasscock · Goliad · Gonzales · Gray · Grayson · Gregg · Grimes · Guadalupe · Hale · Hall · Hamilton · Hansford · Hardeman · Hardin · Harris · Harrison · Hartley · Haskell · Hays · Hemphill · Henderson · Hidalgo · Hill · Hockley · Hood · Hopkins · Houston · Howard · Hudspeth · Hunt · Hutchinson · Irion · Jack · Jackson · Jasper · Jeff Davis · Jefferson · Jim Hogg · Jim Wells · Johnson · Jones · Karnes · Kaufman · Kendall · Kenedy · Kent · Kerr · Kimble · King · Kinney · Kleberg · Knox · La Salle · Lamar · Lamb · Lampasas · Lavaca · Lee · Leon · Liberty · Limestone · Lipscomb · Live Oak · Llano · Loving · Lubbock · Lynn · Madison · Marion · Martin · Mason · Matagorda · Maverick · McCulloch · McLennan · McMullen · Medina · Menard · Midland · Milam · Mills · Mitchell · Montague · Montgomery · Moore · Morris · Motley · Nacogdoches · Navarro · Newton · Nolan · Nueces · Ochiltree · Oldham · Orange · Palo Pinto · Panola · Parker · Parmer · Pecos · Polk · Potter · Presidio · Rains · Randall · Reagan · Real · Red River · Reeves · Refugio · Roberts · Robertson · Rockwall · Runnels · Rusk · Sabine · San Augustine · San Jacinto · San Patricio · San Saba · Schleicher · Scurry · Shackelford · Shelby · Sherman · Smith · Somervell · Starr · Stephens · Sterling · Stonewall · Sutton · Swisher · Tarrant · Taylor · Terrell · Terry · Throckmorton · Titus · Tom Green · Travis · Trinity · Tyler · Upshur · Upton · Uvalde · Val Verde · Van Zandt · Victoria · Walker · Waller · Ward · Washington · Webb · Wharton · Wheeler · Wichita · Wilbarger · Willacy · Williamson · Wilson · Winkler · Wise · Wood · Yoakum · Young · Zapata · Zavala
# San Jacinto Mountains

De San Jacinto Mountains vormen een gebergte in het zuiden van de Amerikaanse staat Californië. Deze grofweg zuid-noordgeoriënteerde bergketen ten oosten van Los Angeles maakt deel uit van de Peninsular Ranges.
Het gebergte is genoemd naar Hyacinth van Caesarea (San Jacinto in het Spaans) en werd door de inheemse Mojave Avii Hanupach genoemd.

## Geografie

Het gebergte strekt zich uit van de San Bernardino Mountains naar de Santa Rosa Mountains in het zuidoosten. Het is van die eerste gescheiden door Banning en San Gorgonio Pass. De San Jacinto Mountains zijn de meest noordelijke bergen in de Peninsular Ranges. De hoogste bergtop is San Jacinto Peak, die 3302,3 meter boven het zeeniveau reikt. Het gebergte vormt een deel van de Great Basin Divide, de waterscheiding rondom het Grote Bekken; het bekken van de Salton Sea ligt namelijk ten oosten van de San Jacinto Mountains. In dat bekken ligt de Coachella Valley met daarin steden als Palm Springs en Rancho Mirage. Op de westelijke flank ligt het dorp Idyllwild. Ten westen van het gebergte ligt de San Jacinto Valley, waar Hemet ligt.
Verschillende federale agentschappen beheren het land in de San Jacinto Mountains. De Forest Service beheert een groot deel, met name in het westen, via het San Bernardino National Forest. In het oosten beheren de Forest Service en het Bureau of Land Management samen het Santa Rosa and San Jacinto Mountains National Monument. De verweerde top van San Jacinto Peak valt dan weer onder het beheer van de staat, via het Mount San Jacinto State Park. Het domein van het staatspark is evenwel sinds 2000 ook opgenomen in het nationale monument. Hetzelfde geldt voor het Ague Caliente Indian Reservation op de oostflank.
# Saucisse de Morteau

De saucisse de Morteau is een rookworst uit Morteau in de Franse regio Franche-Comté.

## Geschiedenis

Oorspronkelijk werd de saucisse de Morteau geproduceerd op de plateaus en bergen van de Jura van de Haut-Doubs op een hoogte van meer dan 600 meter. Het stadje Morteau ligt precies in het centrum van het traditionele gebied van de tuyé, de typische tot 14 m hoge schoorsteen die heel wat oudere boerderijen nog bezitten. Een tuyé heeft de vorm van een houten piramide, doorsnijdt heel het huis en rust op een stenen basis van 4 op 4 m. Met behulp van touwen kan men de luikjes bovenaan zo regelen dat de schoorsteen perfect trekt en de varkensworst 48 uur lang optimaal gerookt wordt.
Morteauworst wordt nu geproduceerd van varkens uit de Haut-Doubs en Bas-Doubs in de Franche-Comté. In dit berggebied worden de varkens traditioneel vetgemest. De worst is groter, krachtiger en een beetje meer gerookt dan de saucisse de Montbéliard. Om op traditionele wijze het regionaal label saucisse de Morteau (een beschermde oorsprongsbenaming) te krijgen, is het noodzakelijk dat dit product minstens 48 uur gerookt wordt op uitsluitend houtzaagsel van naaldhout en jeneverbes in een tuyé. De saucisse de Morteau werd vroeger gekenmerkt door een houten zegel en een kuif die verwijst naar de fabrikant.
Tegenwoordig heeft de saucisse de Morteau Label Rouge nog steeds zijn karakteristieke houten zegel en een kuif met de vermelding van de fabrikant(de enige persoon die gemachtigd is om de worsten te maken). De AFVSSM (vereniging van saucisse de Morteau-producenten) heeft het label rouge gekoppeld aan het IGP-label (beschermde oorsprongsbenaming) om de rookworst verder te promoten met een officieel teken van kwaliteit.
Verder garandeert de regionale vleeswarenvereniging A2M (Association de défense et de promotion des charcuteries et salaisons IGP de Franche-Comté) de kwaliteit en het productieproces door middel van haar beleid maar geeft ook verdediging en promotie van vleeswaren uit de Franche-Comté.
In 2018 werd er meer dan 500 ton geproduceerd.

## Ingrediënten

De samenstelling van de saucisse de Morteau Label Rouge is als volgt:
* Ten minste 50% van de luxere spieren (schouder, lendestuk, ham)
* 20% van de normale spieren (borst, etc)
* 30% van alle resterende onderdelen (mager of vet), behalve de keel.
Het fokken, slachten en snijden van de varkens van de saucisse de Morteau (ook genoemd "la belle de Morteau") en de Jésu de Morteau Label Rouge moet worden uitgevoerd op hetzelfde gebied van de levering van de varkens. Deze moet overeenkomen met de regio Franche-Comté (Doubs, Jura, Haute-Saône en Territoire de Belfort) de Bresse Saône et Loire en Ain. De minimumleeftijd voor het slachten van varkens is vastgesteld op 182 dagen.
* ↑ (fr) Les origines de la Morteau. saucissedemorteau.com. Geraadpleegd op 6 juli 2022.
# Sapromyza sororia

Sapromyza sororia is een vliegensoort uit de familie van de Lauxaniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Williston.
# Schavertje

Het schavertje (Stenobothrus stigmaticus) is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae), onderfamilie Gomphocerinae.

## Kenmerken

De kleur is groen en maar zelden bruin, het halsschild heeft opstaande, gebogen randen die gebogen zijn op het midden. De vleugels reiken tot voor de achterlijfspunt. Een chorthippuslobje ontbreekt. Mannetjes bereiken een lengte van 11 tot 13 millimeter, de vrouwtjes zijn 14 tot 18 mm lang.
Het bruin schavertje lijkt op het schavertje maar is meestal bruin, hoewel zelden groene kleuren voorkomen. De kielen aan weerszijden van het halsschild zijn bij het bruin schavertje echter duidelijk sterker naar binnen gebogen.

## Verspreiding

Het schavertje komt in grote delen van Europa voor, vooral in het zuiden en ook in Nederland en België. In Nederland echter niet langs de kust en in het noorden. In Vlaanderen is de soort ernstig bedreigd, met slechts enkele populaties in West-Vlaanderen. De habitat bestaat uit lage vegetatie van grassen en heide in heidegraslanden en andere grazige terreinen.

## Levenswijze

Het volwassen schavertje is te zien van juli tot september en is vooral actief tussen negen uur in de ochtend tot zeven uur in de avond. Het geluid bestaat uit een ongeveer twee seconden durend gekras dat zich om de drie a vier seconden herhaalt.
# Schavei

De Schavei is een straatnaam en een heuvel in de Belgische provincie Vlaams-Brabant gelegen in het centrum van Overijse.
Tot de jaren 1920 stond er in de straat, ter hoogte van het huidige nummer 63, een windmolen van 1849.

## Wielrennen

De helling is onder andere opgenomen in de Brabantse Pijl, de Druivenkoers Overijse en de recreatieve wielerroute Brabantse Pijlroute.
Bronnen
* Inventaris Onroerend Erfgoed
Referenties
* ↑ Windmolen van Overijse - Leiembergmolen - Verdwenen molens - Belgisch Molenbestand. Molenecho's. Geraadpleegd op 13 november 2023.
* ↑ Schavei - Cycling in Flanders. Geraadpleegd op 13 november 2023.