OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hercostomus brunneifacies

Hercostomus brunneifacies is een vliegensoort uit de familie van de slankpootvliegen (Dolichopodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1960 door Robinson.
# Kühtaistraße

De Kühtaistraße (L237) is een 17,10 kilometer lange Landesstraße (lokale weg) in het district Imst in de Oostenrijkse deelstaat Tirol. De weg begint in het centrum van Oetz en loopt bergop in noordelijke richting. De weg volgt de loop van de Stuibenbach (of Nederbach) en bereikt via Ochsengarten langs het Speicher Längental en de Dortmunder Hütte (1949 m.ü.A.) het wintersportoord Kühtai. Daar gaat de weg over in de Sellraintalstraße (L13), waar gelijk de Kühtaisattel gelegen is. Het beheer van de straat valt onder de Straßenmeisterei Umhausen.
* ↑ Statistisches Handbuch des Landes Tirol 2006
* ↑ TIROL ATLAS - Geographie Innsbruck
* ↑ Land Tirol - Straßenmeisterei Umhausen
# Leptotroga

Leptotroga is een geslacht van vlinders van de familie spinneruilen (Erebidae), uit de onderfamilie Calpinae.

## Soorten

* L. armstrongi Tams, 1935
* L. costalis Moore, 1883
* L. gemina Fabricius, 1794
# Amphiporus cervicalis

Amphiporus cervicalis is een soort in de taxonomische indeling van de snoerwormen (Nemertea). De huid van de worm is geheel met trilharen bedekt. De snoerworm jaagt op prooien van zijn eigen omvang en vangt deze met behulp van zijn slurf.
De worm behoort tot het geslacht Amphiporus en behoort tot de familie Amphiporidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Stimpson.
# Podmotsa

Podmotsa (ook Podmodsa, Podmogolitsõ, Potmolitsa, Potvitsa, Parve of Kalda genoemd, Russisch: Подмоца) is een plaats in Estland. Ze ligt in de gemeente Setomaa, provincie Võrumaa, en telt 11 inwoners (2021). De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla).
Tot in 2017 behoorde het dorp tot de gemeente Värska in de provincie Põlvamaa. In dat jaar werd Värska bij de gemeente Setomaa gevoegd en verhuisde ze meteen ook naar de provincie Võrumaa.

## Ligging

Podmotsa ligt aan het Meer van Pskov en aan de grens met Rusland. Dankzij het grillige verloop van de grens is de plaats aan drie kanten omgeven door Russisch gebied. In het westen ligt Doebki, een Russische exclave, die over land alleen via Estland te bereiken is. In het noorden ligt het Meer van Pskov met het eiland Kolpina, dat ongeveer 600 meter van het dorp verwijderd ligt. In het oosten ligt de grensrivier Kuuliska (Russisch: Кулейская, Koelejskaja). Aan de overkant ligt het Russische dorp Koelje (Кулье). In het zuiden ligt het Estische dorp Velna.
Op het plaatselijke kerkhof staat een tsässon, een oosters-orthodoxe kapel. Het houten bouwwerk dateert uit 1893 en is sindsdien diverse malen gerenoveerd.

## Geschiedenis

Podmotsa werd voor het eerst genoemd in 1563 onder de naam Молгино Подмогилье (Molgino Podmogilje). Het was een dorp en tevens исадъ (isad), visgrond. Tot 1764 was het klooster in Petsjory de eigenaar van het dorp. In de 19e eeuw lag het dorp in een nulk, een regio waar de taal Seto werd gesproken, de nulk Tsätski. Tsätski lag in de gemeente Lobotka met Lobotka als hoofdplaats. Kerkelijk viel het dorp onder de Kerk van de Heilige Elia in Koelje. Het gebied rond het dorp kwam pas in 1919, tijdens de Estische Onafhankelijkheidsoorlog, onder Estland; daarvoor viel het onder het Russische Gouvernement Pskov. Vanaf 1922 viel Podmotsa onder de Estische gemeente Järvesuu, die sinds 1950 Värska heet. De naam Podmotsa in Latijns schrift werd voor het eerst gebruikt in 1885. In de jaren daarna waren ook de varianten Potmolitsa, Potvitsa en Podmogolitsõ in gebruik. Het zuidelijk deel van het dorp heet Haibakülä.

## Foto's

* De rivier Kuuliska. Aan de overkant: Koelje
* De orthodoxe kapel
* Stenen kruisen op het kerkhof
* ↑ (et) ,(en) Estisch bureau voor de statistiek, interactieve kaart.
* ↑ (et) De tsässon in het monumentenregister.
* ↑ (et) Podmotsa in het Dictionary of Estonian Place names.
# Sequentiële versnellingsbak

Een sequentiële versnellingsbak is een versnellingsbak van een auto of motorfiets waarbij het schakelpatroon in een rechte lijn ligt.
Omdat motorfietsen met de voet geschakeld worden is een sequentiële versnellingsbak daar een absolute noodzaak. In het algemeen wordt met de linkervoet geschakeld: vanuit de vrijstand de eerste versnelling omlaag, alle andere versnellingen omhoog. Bij wegracemotoren is dit precies andersom, omdat het opschakelen snel moet gebeuren en om veilig opschakelen in bochten met grote hellingshoeken mogelijk te maken.
Tot aan het einde van de jaren twintig werd uitsluitend met de hand geschakeld. Voetschakeling werd voor het eerst toegepast op de 350 cc Velocette waarmee Alec Bennett in 1928 de Junior wedstrijd van de Tourist Trophy van Man won.
Bij auto's wordt meestal een H-versnellingsbak toegepast.
# Catarctia divisa

Catarctia divisa is een vlinder uit de familie tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1855 door Walker.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Kugelrohr

Een Kugelrohr (Duits voor balbuis) is een apparaat voor korteafstandvacuümdestillaties en wordt gewoonlijk gebruikt om relatief kleine hoeveelheden met een hoog kookpunt (gewoonlijk hoger dan 300°C) te destilleren onder zeer verlaagde druk.

## Ontwerp

Korte afstand betekent in dit geval dat de dampen van het destillaat slechts een korte afstand hoeven af te leggen, wat verlies helpt voorkomen en bovendien het opvangen van het destillaat versnelt. Destilleren onder vacuüm voorkomt dat het materiaal verkoolt en zorgt er bovendien voor dat de destillatie op lagere temperatuur kan plaatsvinden.
Het apparaat bestaat uit een elektrische verhitting met een digitale thermostaat en twee of meer bollen verbonden via geslepen glas. Het materiaal dat gedestilleerd moet worden wordt in de laatste bol geplaatst. De andere bollen kunnen gebruikt worden om de destillaten in fracties af te vangen. Een motor wordt gebruikt om de bollen te draaien wat kookvertraging voorkomt voor een efficiëntere destillatie.
* ↑ Laurence M. Harwood, Christopher J. Moody. Experimental organic chemistry: Principles and Practice, Geïllustreerde editie, pp. 150.
* ↑ Kugelrohr-destillatieapparaat op de website van Sigma-Aldrich
* ↑ Kugelrohr-destillatieapparaat op de website van Büchi
# Lendas

Lendas (Grieks: Λέντας) – ook geschreven als 'Lentas' – is een dorp op het Griekse eiland Kreta. Het maakt deel uit van de fusiegemeente Gortyna. Lendas is een badplaats aan de Libische Zee, aan de zuidkust van Kreta. Het ligt ongeveer 75 kilometer van Iraklion, ten zuiden van de Messara-vlakte en de plaatsen Mires en Agii Deka.
De naam is mogelijk afkomstig van het Griekse woord Λέοντας (leeuw) en zou refereren aan de vorm van een kaap in de buurt van het dorp, officieus Kaap Liontas genoemd.
Op de plek van Lendas lag in het verleden Levín, dat naast Matala als haven diende voor de stad Gortys. Sedert de vijfde eeuw voor Christus had Levín bekendheid als plaats van de geneeskrachtige bronnen van een Asklepieion. Rijke Romeinen zouden hier in een sanatorium zijn behandeld. In het dorp is een kleine Byzantijnse kerk, die gebouwd is in de 14e eeuw.
Sinds de jaren tachtig van de 20e eeuw heeft zich op kleinschalig niveau toerisme ontwikkeld in het dorp. Oorspronkelijk werd Lendas voornamelijk bezocht door rugzaktoeristen die op het strand kampeerden. In het dorp worden verschillende kamers en appartementen verhuurd. Iets verderop, bij het nieuwe jachthaventje van Loutra, staat een klein hotel.
# Sokratis Kokkalis

Sokratis Kokkalis (Grieks: Σωκράτης Κόκκαλης) (Athene, 27 mei 1939) is een Grieks zakenman. Hij is de directeur van Intracom, een groot Grieks telecommunicatiebedrijf. Hij is sinds 1991 eigenaar van het basketbalteam van Olympiakos Piraeus en sinds 1993 ook eigenaar van het voetbalteam van Olympiakos. Hij is ook voorzitter van de Kokkalis Stichting.
Kokkalis' fortuin wordt geschat op 1,2 miljard dollar. In de Forbes lijst van rijkste mensen stond hij in 2001 op de 421ste plaats.
Kokkalis spreekt vloeiend Grieks, Duits, Engels en Russisch. Hij kan ook Roemeens, Italiaans, Bulgaars en heeft noties van het Servisch en Frans.
Hij is met Helena Pharmakis getrouwd.
# Polypocephalus saoudi

Polypocephalus saoudi is een lintworm (Platyhelminthes; Cestoda). De worm is tweeslachtig. De soort leeft als parasiet in andere dieren.
Het geslacht Polypocephalus, waarin de lintworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Polypocephalidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Hassan.
# Florilegus affinis

Florilegus affinis is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Urban.
# Sequeros

Sequeros is een gemeente in de Spaanse provincie Salamanca in de regio Castilië en León met een oppervlakte van 6,27 km². Sequeros telt 237 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
# Cas van Houtert

Cas van Houtert (Strijp, 17 april 1940 - Bergeijk, 5 juli 2022) was een Nederlandse hoofdredacteur, journalist en schrijver.

## Journalist

Hoewel hij van plan was geschiedenis te gaan studeren, koos Van Houtert voor de journalistiek. In 1958 begon hij zijn loopbaan bij dagblad Oost-Brabant, de krant die later zou opgaan in het Eindhovens Dagblad. In de jaren zestig en zeventig was hij parlementair verslaggever voor het Eindhovens Dagblad waarvoor hij zich ook in Den Haag vestigde. In de jaren daarna reisde hij voor de krant naar India, Iran en Tibet.
In 1975 bedacht hij de Zilveren Tulp als prijs van de Eindhovense Persclub erkenning voor personen, instellingen, bedrijven of instanties die de regio Eindhoven positief voor het voetlicht brachten. Zijn zoon werd later hoofdredacteur bij het Brabants Dagblad.

## Schrijver

Kort voor zijn afscheid bij de krant verscheen in 2003 Uit doorgaans betrouwbare bron, waarin hij het ontstaan en de ontwikkeling van het Eindhovens Dagblad beschrijft. In 2008 verschenen zijn romans De tanden van de tijd en Over liefde en dood. Hierin tracht de geleerde Loran door een lange tocht van vergeving en verzoening in het reine te komen met zichzelf.
Na het afscheid van de krant schreef hij over de middeleeuwen. In Middeleeuwers tussen hoop en vrees schrijft hij over acht kenmerkende gebeurtenissenging waarin Middeleeuwers omgaan met hun angst voor hel en verdoemenis, rampen, ziektes en oorlogen en hoe zij daarbij hoopten op vrede en verlossing. Het volgende boek beschreef hij leven en vooral de daden Duitse keizer en koning van Sicilië, Frederik II (1194-1250). Zijn derde en vierde boek hebben de liefde in de middeleeuwen als thema. Vlak voor zijn dood verscheen boek Onder God en boven de mensen.
# Het wassende water (roman)

Het wassende water is een roman van Herman de Man, gepubliceerd in 1925. Het verhaal speelt zich af rond 1900 in Lopikerwaard en gaat over de boerenzoon Gieljan Beijen, die opklimt tot dijkgraaf, en in die functie vergaande beslissingen moet nemen. Enerzijds gaat het boek over de strijd tegen het water; anderzijds het verzet tegen de streng calvinistische en zeer traditionele maatschappij.
In 1970 werd er een gelijknamige hoorspelserie en in 1986 een gelijknamige televisieserie van gemaakt.
# La Fourche

La Fourche is een station van de metro in Parijs langs metrolijn 13 in het 17de en 18de arrondissement.
Het station is genoemd naar het boven het station gelegen kruispunt waar de splitsing Avenue de Clichy en Avenue de Saint-Ouen de vorm van een vork heeft.
Noordwestelijke tak: Les Courtilles · Les Agnettes · Gabriel Péri · Mairie de Clichy · Porte de Clichy · Brochant Noordoostelijke tak: Saint-Denis - Université · Basilique de Saint-Denis · Saint-Denis - Porte de Paris · Carrefour Pleyel · Mairie de Saint-Ouen · Garibaldi · Porte de Saint-Ouen · Guy Môquet Gemeenschappelijk: La Fourche · Place de Clichy · Liège · Saint-Lazare · Miromesnil · Champs-Élysées - Clemenceau · Invalides · Varenne · Saint-François-Xavier · Duroc · Montparnasse - Bienvenüe · Gaîté · Pernety · Plaisance · Porte de Vanves · Malakoff - Plateau de Vanves · Malakoff - Rue Étienne Dolet · Châtillon - Montrouge
# Leslie Johnson

Leslie George Johnson (Walthamstow, 22 maart 1912 – Foxcote, Gloucestershire, Engeland, 8 juni 1959) was een Britse Formule 1-coureur.
Johnson nam in 1950 in een ERA deel aan één Grand Prix, die in eigen land, waarvoor hij zich als twaalfde had gekwalificeerd, maar waarin hij reeds na acht ronden uitviel met compressorproblemen.
# Sokpop

Een sokpop is de benaming voor een soort handpop, waarbij de poppenspeler zijn hand in een pop met een gezicht er op gestoken heeft, met zijn vingers beweegt hij dan de mond. De pop heeft de vorm van een sok, en is in de meeste gevallen ook zelfgemaakt uit een (oude) sok.
Een sokpop ziet eruit als een vriendelijk, niet-bedreigend wezen en wordt daarom soms door therapeuten ingezet die met jonge kinderen omgaan.
# Polypocephalus vitellaris

Polypocephalus vitellaris is een lintworm (Platyhelminthes; Cestoda). De worm is tweeslachtig. De soort leeft als parasiet in andere dieren.
Het geslacht Polypocephalus, waarin de lintworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Polypocephalidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Subhapradha.
# Florilegus fulvipes

Florilegus fulvipes is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1854 door Smith.
# Setabis fassli

Setabis fassli is een vlindersoort uit de familie van de prachtvlinders (Riodinidae), onderfamilie Riodininae.
Setabis fassli werd in 1920 beschreven door Seitz.
# Castelvenere

Castelvenere is een gemeente in de Italiaanse provincie Benevento (regio Campanië) en telt 2586 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 15,2 km², de bevolkingsdichtheid is 174 inwoners per km².

## Demografie

Castelvenere telt ongeveer 925 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 5,0% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 2507 |
| 2001 | 2632 |

## Geografie

Castelvenere grenst aan de volgende gemeenten: Guardia Sanframondi, San Lorenzello, San Salvatore Telesino, Solopaca, Telese Terme.

## Externe link

* https://web.archive.org/web/20100402095615/http://www.comunedicastelvenere.it/
* Italiaans bureau voor statistiek
Airola · Amorosi · Apice · Apollosa · Arpaia · Arpaise · Baselice · Benevento · Bonea · Bucciano · Buonalbergo · Calvi · Campolattaro · Campoli del Monte Taburno · Casalduni · Castelfranco in Miscano · Castelpagano · Castelpoto · Castelvenere · Castelvetere in Val Fortore · Cautano · Ceppaloni · Cerreto Sannita · Circello · Colle Sannita · Cusano Mutri · Dugenta · Durazzano · Faicchio · Foglianise · Foiano di Val Fortore · Forchia · Fragneto Monforte · Fragneto l'Abate · Frasso Telesino · Ginestra degli Schiavoni · Guardia Sanframondi · Limatola · Melizzano · Moiano · Molinara · Montefalcone di Val Fortore · Montesarchio · Morcone · Paduli · Pago Veiano · Pannarano · Paolisi · Paupisi · Pesco Sannita · Pietraroja · Pietrelcina · Ponte · Pontelandolfo · Puglianello · Reino · San Bartolomeo in Galdo · San Giorgio La Molara · San Giorgio del Sannio · San Leucio del Sannio · San Lorenzello · San Lorenzo Maggiore · San Lupo · San Marco dei Cavoti · San Martino Sannita · San Nazzaro · San Nicola Manfredi · San Salvatore Telesino · Sant'Agata de' Goti · Sant'Angelo a Cupolo · Sant'Arcangelo Trimonte · Santa Croce del Sannio · Sassinoro · Solopaca · Telese Terme · Tocco Caudio · Torrecuso · Vitulano
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Het wassende water (hoorspel)

Het wassende water is een Nederlandse hoorspelserie naar de gelijknamige streekroman (1925) van Herman de Man. In een bewerking van Anton Quintana zond de NCRV deze uit vanaf donderdag 8 oktober 1970. De regisseur was Frans Somers.

## Delen

* Deel 1: De zonen van vrouw Beijen (duur: 25 minuten)
* Deel 2: Het offer (duur: 24 minuten)
* Deel 3: Een zondag op Water-Snoodt (duur: 21 minuten)
* Deel 4: Boerenkermis (duur: 25 minuten)
* Deel 5: Het aanzoek (duur: 24 minuten)
* Deel 6: Een huwelijk (duur: 27 minuten)
* Deel 7: Het erfdeel (duur: 26 minuten)
* Deel 8: De broers (duur: 24 minuten)
* Deel 9: De veiling (duur: 29 minuten)
* Deel 10: Onbestemde dagen (duur: 28 minuten)
* Deel 11: Bezoekers op IJsseloord (duur: 26 minuten)
* Deel 12: Terugkeer naar Water-Snoodt (duur: 31 minuten)
* Deel 13: Baas op Water-Snoodt (duur: 26 minuten)
* Deel 14: De nieuwe heemraad (duur: 29 minuten)
* Deel 15: De nieuwe taak (duur: 29 minuten)
* Deel 16: Beter laat… (duur: 29 minuten)
* Deel 17: Naar het dijkhuis (duur: 29 minuten)
* Deel 18: Hoogheemraad (duur: 27 minuten)
* Deel 19: Watersnood (duur: 27 minuten)
* Deel 20: Achter de dijken (duur: 30 minuten)

## Rolbezetting

* Eva Janssen (moeder Beijen)
* Paul van der Lek & Hans Veerman (haar zonen Gieljan en Willem)
* Paula Majoor (haar dochter Wieleke)
* Simone Rooskens (Nelia Boonstoppel)
* Frans Somers (Arie, de dokter, een koopman, boer Gaaikhorst, meneer Montijn & kapitein Portheine)
* Nora Boerman & Gerrie Mantel (twee vrouwen)
* Jos van Turenhout (Teunissen, Klaas Merkestein, Ellink Reeser & dijkgraaf)
* Jan Wegter (Goof & Jan Spelt)
* Frans Vasen (Rinus)
* Tonnie Foletta (Hage Scheer)
* Joke Hagelen (Aaigie Scheer)
* Dogi Rugani (de baker & Gerre Gimel)
* Huib Orizand (de notaris)
* Piet Ekel (Nol de Neut)
* Jan Borkus (Benschop)
* Fé Sciarone (vrouw de Goei)
* Maria Lindes (haar dochter Geertrui)
* Kommer Kleijn (de dijkgraaf & burgemeester)
* Willy Ruys (een motor-ordonnans)
* Jan Verkoren (een ingenieur)
* Floor Koen (een veerman)
* Bob Verstraete (hoogheemraad)
* Frans Kokshoorn (dijkgraaf)
* Johan te Slaa (de dominee)

## Inhoud

De jonge boer Gieljan Beijen vecht voortdurend om zichzelf te worden en als hij eenmaal is losgekomen van de bijna tirannieke druk van zijn moeder, klimt hij al spoedig op tot heemraad. Bij een watersnood wordt er in hem een held geboren. Ten slotte eindigen zijn levensdagen in berusting.
# La Chapelle-de-Bragny

La Chapelle-de-Bragny is een gemeente in het Franse departement Saône-et-Loire (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 235 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Chalon-sur-Saône.

## Geografie

De oppervlakte van La Chapelle-de-Bragny bedraagt 15,6 km², de bevolkingsdichtheid is 15,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van La Chapelle-de-Bragny met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Leslie Hunter

George Leslie Hunter (Rothesay, Isle of Bute, 7 augustus 1877 - Glasgow, 6 december 1931) was een Schots kunstschilder. Hij wordt gerekend tot het postimpressionisme en behoorde tot de groep van Schotse coloristen.

## Leven en werk

Hunter emigreerde op dertienjarige leeftijd naar Californië, waar hij ging werken als illustrator. In 1904 reisde hij naar Parijs, waar hij sterk onder de indruk kwam van de nieuwe Franse kunststromingen, waarvan de invloeden in Amerika aan hem waren voorbijgegaan. In 1905 keerde hij terug naar San Francisco, bereidde een solo-expositie voor met nieuw werk, maar bij de aardbeving van 1906 ging zijn gehele collectie verloren. Vervolgens keerde hij naar Schotland terug en vestigde zich te Glasgow.
Terug in Schotland bleef Hunter werken als illustrator en schilderde veel stillevens in 'Hollandse stijl', vaak tegen een donkere achtergrond. In 1914 werkte hij een poos in de schilderskolonie te Étaples. In 1915 had hij een succesvolle tentoonstelling in Glasgow samen met Alexander Reid. Later exposeerde hij ook meermaals in de Royal Glasgow Institute of the Fine Arts.
Rond 1920 begin Hunter zich vooral toe te leggen op de landschapschilderkunst, vooral beïnvloed door Paul Cezanne, Henri Matisse en Claude Monet. Hij raakte geassocieerd met de Schotse schilders John Duncan Fergusson, Francis Cadell en Samuel Peploe, met wie hij samen de groep der 'Schotse coloristen' zou vormen. Ze werden sterk beïnvloed door het postimpressionisme en het fauvisme en vielen op door hun energieke kleurgebruik.
In 1922 maakte Hunter een reis door Europa en bezocht Parijs, Venetië en Florence. Van 1922 tot 1927 zou hij vervolgens vaak schilderen in het Schotse graafschap Fife, waar hij vooral werd gefascineerd door de prachtige uitzichten op Loch Lomond. Tussen 1927 en 1929 werkte hij veel aan de Côte d'Azur, waarna hij een succesvolle expositie had in de Ferargil Galleries te New York. Kort na zijn terugkeer werd hij echter ziek. Hij herstelde nog even, maar in 1931 overleed hij na een niet-gelukte maagoperatie, 54 jaar oud.

## Portretten

* Still Life with Fruit and Flowers in a Green Vase
* Sails, Venice
* Street Scene in Venice
* Provencal Landscape
* Boats, Lower Largo
* House boats, Loch Lomond
* Moonlight, Loch Lomond
* Reflections, Loch Lomond
* Cottage near Largo
* Étaples

## Literatuur

* Billcliffe, Roger: The Scottish colourists: Cadell, Fergusson, Hunter and Peploe. Murray, J.. Londen, 1996. ISBN 0-7195-5437-3.

## Weblinks

* (en) Hunter op Artcyclopedia
* (en) Hunter op de Scottish Gallery
* (en) Hunter op de site van Tate Gallery
* (en) Site over de Schotse colouristen
* Art Gallery of South Australia: 2791
* Gemeinsame Normdatei: 122649893
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1752 5389
* Library of Congress Control Number: n84208850
* National Gallery of Victoria: 1039
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 314794425
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 40661
* SNAC: w63b7ghc
* Système universitaire de documentation: 080084885
* Union List of Artist Names: 500014067
* Virtual International Authority File: 26017726
* WorldCat (via VIAF): 26017726
# Podomyrma turneri

Podomyrma turneri is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Forel.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Flávia Coelho

Flávia Coelho (Rio de Janeiro, 26 juli 1980) is een Braziliaanse zangeres. Sinds 2006 woont zij in Frankrijk.
Nadat ze het festival Génération Réservoir won, kon ze in 2011 haar eerste album Bossa Muffin uitbrengen. Met Import Export zingt zij in 2013 het officiële lied van Marseille als culturele hoofdstad van Europa.
De familie van Flávia Coelho komt oorspronkelijk uit de noordoostelijke regio van Brazilië en zelf werd zij geboren in een sloppenwijk van Rio de Janeiro. Samen met enkele variétéartiesten staat ze op het podium sinds de leeftijd van 14 jaar. In 2002 toerde ze in Europa met een carnavalgezelschap. Ze keerde terug naar Parijs in 2006 en maakte kennis met de Kameroense muzikant Bika Bika Pierre. Samen beginnen ze te componeren en dankzij producer Victor Vagh kunnen ze een album opnemen, maar die slaat bij de platenmaatschappijen niet aan.
In 2011 wint Flávia Coelho de vijfde editie van het Franse muziekfestival Génération Réservoir, welk festival eerder ook al revelaties opleverde. Door die overwinning biedt het onafhankelijk label Discograph haar een platencontract aan. Zo kan Coelho haar eerste soloalbum uitbrengen onder de titel Bossa Muffin, genoemd naar de muziekstijl die zij brengt. In 2012 wordt het album Bossa Muffin heruitgegeven met vijf nieuwe nummers.
Flávia Coelho treedt samen met haar liveband op in diverse festivals in Frankrijk, België, Duitsland en het Verenigd Koninkrijk.
* Bibliothèque nationale de France: cb16721522j (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1129693821
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 1842 5453
* Library of Congress Control Number: no2013089212
* MusicBrainz: f8b9ba51-dee0-44a7-85ae-49562482b722
* Virtual International Authority File: 305420938
* WorldCat (via VIAF): 305420938
# Setabis buckleyi

Setabis buckleyi is een vlindersoort uit de familie van de prachtvlinders (Riodinidae), onderfamilie Riodininae.
Setabis buckleyi werd in 1898 beschreven door Grose-Smith.