OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Partito Nazionale Fascista

De Partito Nazionale Fascista (PNF) (Nederlands: Nationaal-Fascistische Partij), was een door Benito Mussolini opgerichte fascistische politieke partij, die Italië regeerde tussen 1922 en 1943. Het is tot op heden de enige partij waarvan heroprichting volgens de Italiaanse Grondwet verboden is.

## Geschiedenis

In 1919 richtte Mussolini in Milaan de Fasci di Combattimento op. Deze beweging was samengesteld uit knokploegen van veteranen die beweerden de orde te willen herstellen en Italië te geven waar het recht op had. De Fasci di Combattimento werd uiteindelijk een politieke partij onder de naam Partito Nazionale Fascista met Mussolini als Duce (hoogste leider). In 1922 werd Mussolini met steun van koning Victor Emanuel III premier. Mussolini kon nu heel Italië omvormen tot een fascistische staat, door achtereenvolgens de andere politieke groeperingen (socialisten, liberalen, katholieken) buitenspel te zetten. Op 3 januari 1925 riep Mussolini de PNF uit tot enige politieke partij in Italië.
Op 27 juli 1943 werd de partij door de nieuwe premier Pietro Badoglio verboden.

## Voorzitters

* Michele Bianchi (november 1921 - januari 1923)
* Triumviraat: Michele Bianchi, Nicola Sansanelli, Giuseppe Bastianini (januari 1923 - oktober 1923)
* Francesco Giunta (15 oktober 1923 - 22 april 1924)
* Tetrarchie: Roberto Forges Davanzati, Cesare Rossi, Giovanni Marinelli, Alessandro Melchiorri (23 april 1924 - 15 februari 1925)
* Roberto Farinacci (15 februari 1925 - 30 maart 1926)
* Augusto Turati (30 maart 1926 - 7 oktober 1930)
* Giovanni Giuriati (oktober 1930 - december 1931)
* Achille Starace (december 1931 - oktober 1939)
* Ettore Muti (oktober 1939- oktober 1940)
* Adelchi Serena (oktober 1940 - december 1941)
* Aldo Vidussoni (december 1941 - april 1943)
* Carlo Scorza (april 1943 - 27 juli 1943)

## Literatuur

* Jo Horn en Els Sira, Het Italiaanse fascisme. Opkomst, overwinning, konsolidering en ondergang, 1980. ISBN 9789023217183
# Paul Wesselingh

Paul Wesselingh is een Engelse golfprofessional. Hij is head-pro op de Kedleston Park Golf Club en speelt sinds 2012 op de Europese Senior Tour.

## Clubpro

Naast het lesgeven speelde Wesselingh veel regionale toernooien. Hij was ook captain van de Midland PGA (2009) en de Derbyshire PGA (2007, 2008).

### PGA Cup

Wesselingh maakte zes keer deel uit van het Brits-Ierse team dat de PGA Cup tegen de Amerikaanse pro's speelde. Daarbij won hij individueel 12 partijen, hij verloor er 11 en hij speelde 6 keer gelijk. In 2005 werden de Amerikanen na 21 jaar verslagen op The K Club. Hij had dat jaar 4 van de mogelijke 4 punten behaald met zijn partner Simon Edwards.
Wesselingh heeft zes keer een hole-in-one geslagen.

### Gewonnen
#### Engeland

* 1999: Midland Order of Merit
* 2002: European Club Professionals Championship in Sardinië
* 2005: PGA National Pro-Am Championship
* 2006: Glenmuir Club Professionals Championship
* 2008: Midland Invitational
* 2011: Plumb Center & Parts Center Pro Am op de Moor Hall Golf Club
* 2012: The Senior PGA Professional Championship (-4)

#### Senior Tour

* 2012: ISPS PGA Seniors Championship (-6)
* 2013: ISPS HANDA PGA Seniors Championship, Bad Ragaz PGA Seniors Open, Fubon Senior Open, MCB Tour Championship
* 2014: WINSTONgolf Senior Open

### Teams

* PGA Cup: 1998, 2000, 2003, 2005 (winnaars), 2007, 2009
* European Team Championships: 4x captain
* Lombard Trophy: 2005 (gewonnen met Chris Nye)

## Tourspeler

Om zich op een Senior-carrière voor te bereiden speelde hij in 2011 een paar toernooien waarvan hij er drie won. Als senior speler maakte hij in Engeland een mooie start door het Senior PGA Kampioenschap op de Northamptonshire County Golf Club te winnen.
Hij eindigde begin 2012 op de 2de plaats van de Tourschool en is in 2012 rookie op de Europese Senior Tour.Bij het Mallorca Senior Open werd hij 2de. Ook kwalificeerde hij zich voor het US Senior PGA Kampioenschap en werd daar 21ste. In juni won hij het PGA Seniors Championship op de baanvan De Vere Slaley Hall.

## Onderscheiden

In 2004 werd Wesselingh verkozen tot PGA Professional van het Jaar. In 2009 kreeg Wesselingh de Pan-European Gold Award voor zijn algehele prestaties.
# Paternalisme

Paternalisme is het beperken van de vrijheid of autonomie van een persoon of groep in naar wat wordt aangenomen hun eigen bestwil. Dit kan een overheid zijn tegenover het volk, of van een overheersend volk tegenover een kolonie. Dit kan een achtergrond hebben van een expliciet of impliciet gevoel van superioriteit van het gezag ten opzichte de persoon of groep. Het is de neiging om alles van bovenaf -als een autoritaire vader- te regelen en te beslissen.
Het verwijst naar een houding vergelijkbaar met het hiërarchische familiepatroon waarbij de vader (pater in het Latijn) aan het hoofd van de familie staat en de vader beslissingen neemt voor de andere familieleden, ook als die beslissing niet direct in overeenstemming is met wat zij wensen.
# Paternalisme (personeelsbeleid)

Paternalisme (Van Dale: bevoogding/vaderlijk optreden) is een stroming binnen het personeelsbeleid. Met paternalisme wordt bedoeld dat de werkgever een bevoogdende houding inneemt ten opzichte van zijn werknemers; de werkgever bepaalt wat zijn werknemers nodig hebben en wat goed voor hen is. De zorg van de werkgever voor de werknemer wordt beschouwd als gunst, niet als een recht. De bevoogdende houding geldt niet alleen voor de zakelijke relatie tussen werkgever en werknemer, ook ten aanzien van het privéleven van de werknemer neemt de werkgever deze houding aan.

## België en Nederland

In Nederland en België bestond het paternalistische personeelsbeleid met name in de periode van de eerste industrialisatie en het vroeg-kapitalisme (circa 1830-1900). Een voorbeeld is de ondernemer Petrus I Regout (1801-1878), die vanaf 1834 in Maastricht een conglomeraat van glas- en aardewerkfabrieken stichtte (later Koninklijke Sphinx geheten). Regout vond dat hij de arbeiders, die twaalf uur per dag in zijn fabrieken werkten, een weldaad bezorgde door hen te vrijwaren van het pauperisme. Van de andere kant voelde hij zich verantwoordelijk voor hun welzijn door onder andere te zorgen voor huisvesting (bijvoorbeeld de Cité Ouvrière), een toelage uit de ziekenkas bij ziekte, en gepaste ontspanning door de oprichting van een harmonieorkest. Bij zijn gouden huwelijksfeest in 1875 waren de circa 2500 personeelsleden allemaal uitgenodigd op zijn kasteel Vaeshartelt. Van een gericht personeelsbeleid was in die tijd nog geen sprake. In het begin van de 20e eeuw vond een omslag plaats, door verzet van werknemers tegen deze inmenging door de werkgever, en door de opkomst van sociale wetgeving.
# Paul Wäldchen

Paul Wäldchen (Großosterhausen bij Eisleben, Saksen-Anhalt, 20 juli 1892 – Lahr, Baden-Württemberg, 13 augustus 1954) was een Duits componist en dirigent.

## Leven

Wäldchen leefde als dirigent van verschillende harmonieorkesten in de Schwarzwald en werd in 1936 dirigent van de Stadtkapelle Lahr. In deze functie bleef hij tot zijn overlijden. Als componist heeft hij werken voor harmonieorkest geschreven.

## Composities
### Werken voor harmonieorkest

* 1971 El Matador, Spaanse concertmars
* Die Ravennaschlucht, symfonisch gedicht
* Die Walpurgisnacht, ouverture
# Paul Wyvekens

Paul-Albert Wyvekens (Nijvel, 1788 - 6 maart 1845), was lid van het Belgisch Nationaal Congres.

## Levensloop

Wyvekens verdedigde op 15 juli 1812 zijn thesis voor het bekomen van het licentiaat in de rechten in de École de Droit van de Université impériale in Brussel. Hij werd daarop advocaat in zijn geboortestad.
In 1830 werd hij door de kiezers van het arrondissement Nijvel naar het Nationaal Congres gestuurd. Hij kwam tweemaal tussen in de besprekingen. Hij was niet aanwezig toen het decreet over de Onafhankelijkheid van België werd goedgekeurd, maar stemde voor de eeuwigdurende uitsluiting van de Nassaus. Toen de eerste stemming over een staatshoofd moest plaatshebben gaf hij een korte stemmotivatie betreffende de stem die hij voor de hertog van Leuchtenberg zou uitbrengen. Maar toen er op 3 februari moest worden gestemd, was hij niet aanwezig.
Op 7 februari 1831 nam hij ontslag uit het Congres, nadat hij arrondissementscommissaris voor Nijvel was benoemd. Hij werd ook provincieraadslid voor Brabant.

## Literatuur

* Carl BEYAERT, Biographies des membres du Congrès national, Brussel, 1930, p. 101
# Pausmobiel

De pausmobiel is een informele term voor het speciaal ontworpen voertuig dat door de paus wordt gebruikt tijdens openbare gelegenheden. Het is de opvolger van de sedia gestatoria. Er zijn anno 2024 twee officiële pausmobielen: eentje met een grote, glazen achterkant en eentje op basis van een terreinwagen. Daarnaast worden soms onofficiële pausmobielen gebruikt als de paus te gast is in een overzees land.

## Kenmerken

Anno 2024 zijn de pausmobielen een witte gewijzigde Mercedes-Benz G-Klasse en Mercedes-Benz M-Klasse met achterin een ruimte, rondom voorzien van glas, waar de paus zich bevindt. De Mercedes-Benz G is een open terreinwagen, die voornamelijk gebruikt wordt op het Sint-Pietersplein, en de Mercedes-Benz M reist met de paus de gehele wereld over. Aangezien de paus een mogelijk doelwit is voor een aanslag, is de pausmobiel voorzien van kogelbestendig glas. Deze verandering in het gebruik van de pausmobiel kwam na de aanslag op paus Johannes Paulus II, die in een Fiat Campagnola werd vervoerd, door Mehmet Ali Ağca in 1981.
Alle voertuigen waar de paus gebruik van maakt zijn voorzien van het Vaticaanse kenteken SCV 1. Ook is het pauselijke embleem aangebracht, evenals een Vaticaanse vlag. Wagens die veel gebruikt worden zijn een Lancia Thesis, Mercedes-Benz S-Klasse en op het buitenverblijf van de Paus, Castel Gandolfo, een elektrische Renault Kangoo.

## Geschiedenis

De eerste pausmobiel voor Johannes Paulus II werd gemaakt in Ierland voor het bezoek van Paus Johannes Paulus II in 1979, het eerste bezoek van een paus aan dat land. Het voertuig was een omgebouwde Leyland-vrachtwagen, groter dan de exemplaren die tegenwoordig in het Vaticaan worden gebruikt. Later werden wagens als een Land Rover Defender en een Range Rover omgebouwd tot pausmobiel. De pausmobiel van paus Paulus VI was een Mercedes-Benz type 600 die speciaal voor hem werd ontworpen.

## Museumvoertuigen

Het type 600 van paus Paulis VI bevindt zich thans in het Mercedes-Benzmuseum in Stuttgart. Ook in de collectie van het Vaticaanmuseum zijn historische pausmobielen, vervaardigd door respectievelijk Mercedes-Benz en Fiat, opgenomen.

### Lijst met museumvoertuigen

| Fabrikant | Model (gebaseerd op) | Museum | Locatie |
| Leyland | T45 | British Commercial Vehicle Museum | Leyland |
| Land Rover | Range Rover | National Museum of Funeral History | Houston |
| GMC | Sierra | Canada Science and Technology Museum | Ottawa |
| Mercedes-Benz | 600 | Mercedes-Benzmuseum | Stuttgart |
| Mercedes-Benz | G-Klasse | Vaticaanmuseum | Vaticaanstad |
| Fiat | Campagnola | Vaticaanmuseum | Vaticaanstad |
# Pauselijke Bijbelcommissie

De Pauselijke Bijbelcommissie is een commissie van kardinalen die in Rome bijeenkomt om zich met exegese van de Heilige Schrift bezig te houden. De instelling is voortgekomen aan de - geheel aan de Bijbel gewijde - encycliek Providentissimus Deus van paus Leo XIII. De eerste commissie, die in 1902 bijeenkwam, bestond uit drie kardinalen en twaalf adviseurs.
De werkwijze van de commissie is als volgt. De kardinalen die deel uitmaken van de commissie stellen vragen op over bepaalde Bijbelplaatsen. Deze vragen worden door de adviseurs beantwoord. De antwoorden worden vervolgens in de Commissie besproken. Ook wordt er vaak over bepaalde interpretaties gestemd. Uiteindelijk wordt een voorstel voor de authentieke interpretatie van een bepaalde Bijbelpassage gezonden aan de paus. Deze stelt vervolgens de interpretatie vast, of stuurt - indien hij het niet eens is met de interpretatie - het werk terug aan de Commissie. De Commissie was oorspronkelijk ook bedoeld als een tegenwicht tegen de moderne Bijbelexegese die met name in Duitsland tot ontwikkeling was gekomen. Onder Leo's opvolger - paus Pius X - kreeg de Bijbelcommissie een belangrijke rol in het bestrijden van modern geachte uitingen van Bijbelexegese.
Sinds de apostolische constitutie Praedicate Evangelium van paus Franciscus valt de Pauselijke Bijbelcommissie onder de dicasterie voor de Geloofsleer. De prefect van deze dicasterie is tevens - ex officio - voorzitter van de Bijbelcommissie.
In 2014 benoemde paus Franciscus de eerste vrouwen als lid van de commissie.De Belgische professor Bénédicte Lemmelijn werd in februari 2021 aangesteld als lid. In maart 2021 werd Nuria Calduch-Benages de eerste vrouwelijke secretaris van de Bijbelcommissie.
Voorzitter van de commissie :
| 1902 - 1913 | Mariano Rampolla del Tindaro |
| 1914 - 1932 | Willem Marinus van Rossum C.Ss.R. |
| 1932 - 1937 | Gaetano Bisleti |
| 1938 - 1971 | Eugène Tisserant |
| 1971 - 1981 | Franjo Šeper |
| 1981 - 2005 | Joseph Ratzinger |
| 2005 - 2012 | William Joseph Levada |
| 2012 - 2017 | Gerhard Ludwig Müller |
| 2017 - 2023 | Luis Ladaria Ferrer |
| 2023 - heden | Víctor Manuel Fernández |
* ↑ radio1.be, Vrouw uit Zoutleeuw krijgt topfunctie bij de paus. radio1.be (29 januari 2021). Geraadpleegd op 29 januari 2021.
* ↑ (en) Catholic News Service, Pope adds more women scholars to biblical commission. thecatholicspirit.com (26 januari 2021). Geraadpleegd op 29 januari 2021.
* ↑ VRT NWS, Prof uit Zoutleeuw krijgt topfunctie bij de paus: "Aanstelling kwam uit de hemel gevallen". vrtnws.be (29 januari 2021). Geraadpleegd op 6 februari 2021.
* ↑ Munsterman, Hendro, Paus benoemt vrouw als secretaris van de Pauselijke Bijbelcommissie. Nederlands Dagblad (10 maart 2021). Geraadpleegd op 11 maart 2021.
* ↑ Vrouwelijke secretaris voor Bijbelcommissie. Kerknet (10 maart 2021). Geraadpleegd op 11 maart 2021.
# Pauselijke Academie van de Onbevlekte Ontvangenis

De Pauselijke Academie van de Onbevlekte Ontvangenis (Italiaans: Pontificia Accademia dell’Immacolata) was een in Rome gevestigde Academie die zich toelegde op het bestuderen en uitdragen van de Onbevlekte Ontvangenis van Maria.
De Academie ontstond in 1835 toen een jonge Italiaanse priester, Vincenzo Emili, een aantal studenten van de Pauselijke Gregoriaanse Universiteit en van het Pauselijk Romeins Seminarie bijeenbracht in een soort genootschap ter ere van de Onbevlekte Ontvangenis. Wat aldus begon als een soort studentenvereniging groeide in de eerste tien jaar van haar bestaan al uit tot een veel breder genootschap dat zich richtte op wetenschappelijke bestudering van het verschijnsel en op van het bevorderen van de Kunsten voor zover zij aan de Onbevlekte Ontvangenis waren toegewijd.
In 1847 verleende paus Pius IX canonieke goedkeuring aan de Academie. Toen paus Pius IX in 1854 de Onbevlekte Ontvangenis van Maria - met de bul Ineffabilis Deus als dogma fidei bevestigde, nam de Academie een nog hogere vlucht.
Al snel stond de Academie niet alleen maar open voor priesterstudenten en geestelijken, maar ook voor leken. Zelfs de niet-katholieke Amerikaanse dichter Henry Wadsworth Longfellow was lid van deze Academie. Ook koning Frans II der Beide Siciliën mocht zich rekenen tot de leden. Een vooraanstaand lid was de heilige franciscaan Maximiliaan Kolbe.
De Academie was traditiegetrouw actief rond het hoogfeest van de Onbevlekte Ontvangenis op 8 december. In het octaaf van dit hoogfeest organiseerde de Academie lezingen, muzikale bijeenkomsten en bijeenkomsten waar gedichten werden voorgedragen ter ere van Maria. Na het Angelus van 8 december werden de leden van de Academie traditioneel apart begroet door de paus. Het Angelus werd op die dag altijd gebeden bij de zuil van de Onbevlekte Ontvangenis. Deze traditie ontstond in 1938 op initiatief van de Academie, met goedkeuring van paus Pius XI. Het beeld werd voor die gelegenheid door leden van de Academie versierd met bloemen en guirlandes.
De laatste president van de Academie was - tot zijn overlijden op 3 september 2011 - de Poolse kardinaal Andrzej Maria Deskur.
De Pauselijke Academie van de Onbevlekte Ontvangenis werd op 4 december 2012 opgeheven. De taken en bevoegdheden werden ondergebracht bij de Pauselijke Academie van Maria.

## Externe link

* Website Pontificia Accademia dell’Immacolata
Bronnen
* The Pontifical Academy of the Immaculata
Noten
* ↑ zie bijvoorbeeld: Hochfest der Unbefleckten Empfängnis der Seligen Jungfrau Maria, Benedikt XVI. Angelus
* ↑ Zie hier voor een aantal historische foto's van de gebeurtenissen op het Piazza di Spagna
# Paussus alienus

Paussus alienus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1950 door Reichensperger.
# Paussus andreae

Paussus andreae is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Ritsema.
# Paussus alluaudi

Paussus alluaudi is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Reichensperger.
# Paul Hanvidge

Paul Hanvidge (15 juni 1961) is een Schotse darter die woont in Barrhead nabij Glasgow.
Hij speelt in de top van de BDO competities en kwalificeerde zich zowel in 2004, als in 2006 en 2007 voor het BDO World Darts Championship dat ieder jaar in januari in de Lakeside Country Club te Frimley Green georganiseerd wordt.
Na een verliespartij op dat podium tegen Jarkko Komula in 2004 behaalde de Schot er in 2006 de kwartfinales. In 2007 bereikte hij opnieuw de laatste acht op Lakeside na winstpartijen tegen Martin Phillips (3-2) en Albertino Essers (4-1). In de kwartfinales verloor Hanvidge vervolgens na een 4-1-achterstand met 5-4 van de 50-jarige qualifier Phill Nixon, die zelf de finale wist te halen.
In 2005 wist Hanvidge beslag te leggen op de titel van het German Open.

## Resultaten op Wereldkampioenschappen
### BDO

* 2004: Laatste 32 (verloren van Jarkko Komula met 2-3)
* 2006: Kwartfinale (verloren van Shaun Greatbatch met 3-5)
* 2007: Kwartfinale (verloren van Phil Nixon met 4-5)
* 2008: Laatste 32 (verloren van Brian Woods met 0-3)
* 2010: Laatste 32 (verloren van Scott Waites met 0-3)

### WDF

* 2003: Laatste 16 (verloren van Raymond van Barneveld met 1-4)
* 2005: Laatste 64 (verloren van Andy Fordham met 2-4)
* 2007: Kwartfinale (verloren van Geert De Vos met 2-4)
# Paul Nicholson

Paul Nicholson (Newcastle upon Tyne, 10 mei 1979) is een in Engeland geboren Australische darter, zijn bijnaam is 'The Asset'. Op 30 april 2012 stond hij 16e op de PDC wereldranglijst.

## Belangrijkste resultaten

In 2009 was Nicholson kwartfinalist op de PDC World Darts Championship 2009. In 2010 won hij de Players Championship Finale. Op het European Darts Championship in 2011 bereikte hij de kwartfinale. Op het PDC World Darts Championship 2012 verloor Nicholson in de derde ronde van de Belg Kim Huybrechts.
Op het PDC World Darts Championship 2013 schakelde hij in de eerste ronde Co Stompé uit.
In januari 2019 raakte Nicholson na magere resultaten zijn PDC Tourcard kwijt. Hierop besloot hij een jaar rust te nemen, en in januari 2020 te proberen zijn tourcard terug te verdienen op de Q-School. Echter, dit mislukte waardoor Nicholson nog een jaar moet wachten tot hij terug kan komen bij de PDC.

## Resultaten op Wereldkampioenschappen
### PDC

* 2009: Kwartfinale (verloren van James Wade met 3-5)
* 2010: Laatste 64 (verloren van Terry Jenkins met 2-3)
* 2011: Laatste 32 (verloren van Peter Wright met 2-4)
* 2012: Laatste 16 (verloren van Kim Huybrechts met 1-4)
* 2013: Laatste 32 (verloren van Robert Thornton met 3-4)
* 2014: Laatste 32 (verloren van Kevin Painter met 0-4)
* 2015: Laatste 64 (verloren van Benito van de Pas met 2-3)
* 2019: Laatste 96 (verloren van Kevin Burness met 0-3)

## Resultaten op de World Matchplay

* 2010: Laatste 32 (verloren van Steve Beaton met 3-10)
* 2011: Laatste 16 (verloren van Raymond van Barneveld met 9-13)
* 2012: Laatste 32 (verloren van Andy Smith met 6-10)
* 2013: Laatste 32 (verloren van Dave Chisnall met 8-10)
* 2014: Laatste 16 (verloren van Wes Newton met 13-15)

## Externe link

* Website van Nicholson
# Pattern

Pattern kan verwijzen naar:
* Pattern (Jülich) - plaats in Duitsland
* Pattern (Aldenhoven) - voormalige plaats in Duitsland
* Pattern 1914 Enfield - Brits geweer
* Pattern of My Life - lied van Annie Lennox
* Test Pattern (Sonia Dada) - album van Sonia Dada
* A Pattern Language - boek van Christopher Alexander, Sara Ishikawa en Murray Silverstein
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Pattern en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Pedagogische Staatsuniversiteit van Biejsk

De Pedagogische Staatsuniversiteit van Biejsk (Russisch: Бийский педагогический государственный университет; Biejski pedagogitsjeski gosoedarstvenny oeniversitet), afgekort BPGOe (БПГУ), is een universiteit in de Russische naoekograd Biejsk in de kraj Altaj.
De universiteit werd gesticht in 1939 als een lerareninstituut op basis van een bestaande kweekschool en werd in 1953 een pedagogisch instituut. In 2000 kreeg het de status van universiteit. Een jaar later werd de universiteit vernoemd naar de Altajse filmmaker Vasili Sjoeksjin en kreeg daarom de toevoeging imeni V. M. Sjoeksjina (имени В. М. Шукшина).

## Faculteiten

* Faculteit voor Schone Kunsten en Ontwerp
* Faculteit der Vreemde Talen
* Faculteit Geschiedenis en Rechten
* Faculteit der Natuurlijke Geografie
* Faculteit der Filologie
* Faculteit voor Natuurkunde en Wiskunde
* Faculteit voor Psychologie
* Faculteit voor Technologie en Bedrijfskunde
* Muziek-Pedagogische Faculteit
* Pedagogische Faculteit