OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Enríquez de Valderrábano

Enríquez de Valderrábano (c.1500 – c.1557) was een vihuelista en een Spaans componist uit de 16e eeuw.
Zijn geboorteplaats is niet met zekerheid bekend. Er zijn aanwijzingen dat hij die in Peñaranda de Duero lag, of anders in Valderrábano de Valdavia, in de provincie Palencia. Van de eerste gemeente weten we wel zeker dat hij er ooit gewoond heeft, terwijl zijn achternaam een aanwijzing lijkt te geven aangaande de plaats waar hij of zijn familie vandaan kwamen.

## Silva de Sirenas

In 1547 publiceert hij de Libro de música de vihuela intitulado Silva de Sirenas, een boek met composities voor vihuela, ook afgekort bekend als Silva de Sirenas. Aan dit werk heeft hij twaalf jaar gewerkt.
Het werk is verdeeld over zeven boeken met in totaal 169 stukken. Verschillende genres zijn vertegenwoordigd in de bundel: fuga’s, contrapuntische werken, fantasia’s, “diferencias“ (variaties), sonetten, baja’s, pavanes, vaca’s, discantes, canciones (liederen), proverbios (spreekwoorden), romances en villancico’s. Enkele composities zijn bedoeld voor vihuela solo en andere voor vihuela en zangstem. Aangezien dat gebruikelijk was onder de vihuelista’s van zijn generatie, zijn ook vele van zijn werken transcripties of bewerkingen voor vihuela solo of voor vihuela en solo stem van polyfone werken van andere componisten zoals Josquin Des Prez, Nicolas Gombert, Francesco de Layolle, Philippe Verdelot, Lupus, Sepúlveda, Loyset Compère, Jacquet van Mantua, Cristóbal de Morales, Loyset Piéton, Adriaan Willaert, Vincenzo Ruffo, Miguel Ortiz, Juán Vázquez, Mateu Fletxa el vell, Francesco da Milano, Jean Mouton, Jakob Arcadelt, Claudin de Sermisy, Pierre Moulu en Noel Bauldeweyn, hetgeen ervoor pleit dat hij een beschaafd man moet zijn geweest, onderlegd in de Europese vocale muziek van zijn tijd. Bovendien beweegt hij zich in kringen die hem toegang verlenen tot deze muziek die toen weinig verspreid was, al had hij natuurlijk via zijn contacten toegang tot een rijke bibliotheek van muziekhandschriften.

## Literatuurverwijzing en bibliografie

* Historia de la música española. Vol 2. Desde el Ars Nova hasta 1600. Samuel Rubio. Alianza Editorial. Madrid. 1983
* Het artikel van John Griffiths in het inlegboekje van de cd Valderrábano. Silva de Sirenas. Armoniosi Concerti. J. C. Rivera. Carlos Mena
# Epicallima gerasimovi

Epicallima gerasimovi is een vlinder uit de familie sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Lvovsky.
De soort komt voor in Europa.
# Eosamon

Eosamon is een geslacht van kreeftachtigen uit de klasse van de Malacostraca (hogere kreeftachtigen).

## Soorten

* Eosamon boonyaratae (Naiyanetr, 1987)
* Eosamon brousmichei (Rathbun, 1904)
* Eosamon hafniense (Bott, 1966)
* Eosamon lushuiense (Dai & G.-X. Chen, 1985)
* Eosamon nominathuis Yeo, 2010
* Eosamon paludosum (Rathbun, 1904)
* Eosamon phuphanense (Naiyanetr, 1992)
* Eosamon smithianum (Kemp, 1923)
* Eosamon tengchongense (Dai & G.-X. Chen, 1985)
* Eosamon tumidum (Wood-Mason, 1871)
* Eosamon yotdomense (Naiyanetr, 1984)
# Eosamon boonyaratae

Eosamon boonyaratae is een krabbensoort uit de familie van de Potamidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Naiyanetr.
* ↑ (en) Eosamon boonyaratae op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Davie, P. (2012). Eosamon boonyaratae (Naiyanetr, 1987). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=443029
# Ephesiella cantonei

Ephesiella cantonei is een borstelworm uit de familie Sphaerodoridae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Ephesiella cantonei werd in 1994 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Mollica.
# Empire Mark I

Empire Mark I is het eerste studioalbum van Empire, de opvolger van Flash. Leider Peter Banks en zijn vriendin Sydney Foxx hadden een aantal musici gerekruteerd, voornamelijk uit de band ZOX and The Radar Boys. Met die mensen hadden de twee al opgetreden, vandaar dat Phil Collins (drummer bij ZOX) nog een partijtje meespeelde op dit album. Het album werd opgenomen in het najaar van 1974 in de CBS Studio in Londen. Banks en Foxx probeerden behalve een Britse release ook een Amerikaanse release te krijgen hetgeen mislukte. Het stel vertrok daarop definitief naar de Verenigde Staten.
In de muziek zijn nog invloeden te horen van eerdere bands van Banks, Yes en Flash. In Shooting Star zijn tokkelgeluiden op de gitaar te horen, die meer doen denken aan Banks opvolger bij Yes, Steve Howe. ook in dit nummer een optreden van Gopal. Het album lag meer dan twintig jaar op de plank voordat het verscheen.

## Musici

* Peter Banks – zang, gitaar
* Sydney Foxx – zang
* John Giblin – basgitaar
* Jakob Magnusson – toetsinstrumenten
* Preston Heyman – slagwerk
Met
* Phil Collins – slagwerk, achtergrondzang
* Sam Gopal – tabla

## Muziek

* het album
# Epic Janom Greenway

Epic Janom Greenway is een wielerploeg die een Slowaakse licentie heeft. De ploeg bestaat sinds 2014. Epic Janom Greenway komt uit in de Continentale circuits van de UCI. Ivana Stefanikova is de manager van de ploeg. Alle renners zijn jonge Slowaken.

## Samenstellingen
### 2014

| Naam | Geboortedatum | Nationaliteit | Ploeg 2013 |
| Jan Chalupcik | 25 januari 1993 | Slowakije | Neo |
| Martin Duben | 14 maart 1995 | Slowakije | Neo |
| Milan Holomek | 11 september 1995 | Slowakije | Neo |
| Marian Hruška | 16 februari 1994 | Slowakije | Neo |
| Juraj Kovacik | 10 december 1994 | Slowakije | Neo |
| Matej Krajicek | 27 december 1994 | Slowakije | Neo |
| Juraj Lajcha | 6 februari 1994 | Slowakije | Neo |
| Robert Malik | 29 november 1993 | Slowakije | Neo |

## Externe link

* Officiële website
# Epic (computerspel)

Epic: The 3D Spectacular is een videospel dat werd ontwikkeld door Digital Image Design en uitgegeven door Ocean Software. Het spel kwam in 1992 uit voor de Commodore Amiga en de Atari ST. Later dat jaar werd het spel gepoort naar PC DOS en NEC PC-9801. Het spel speelt zich af in de ruimte en het spel heeft acht levels. De speler moet missies volbrengen binnen de gestelde tijd. De ontwikkeling van het spel duurde drie jaar. De ontwikkeling is meerdere malen vertraagd. Bij de ontwikkeling van het spel is gebruikgemaakt van kennis waarmee het spel F29 Retaliator is ontwikkeld. De muziek van het spel is afkomstig van de "Mars Suite" en de "Jupiter Suite" van The Planets door de Britse componist Gustav Holst.
In augustus 1992 kwam een uitbreidingspakket uit voor de Amiga getiteld Epic Extra Missions. Dit pakket was bijgesloten bij de coverdisk van issue 47 van het computertijdschrift The One. Dit uitbreidingspakket is nooit los te koop aangeboden. In 1994 kwam het vervolg uit van dit spel getiteld Inferno.

## Ontvangst

Het spel werd wisselend ontvangen:
| Beoordeeld door | Jaar | Score |
| CU Amiga | 1991 | 91% |
| Amiga Action | 1992 | 90% |
| The One for Amiga Games | 1991 | 88% |
| ACE | 1992 | 84% |
| Amiga Magazine | 1992 | 80% |
| Amiga Joker | 1992 | 74% |
| Amiga Power | 1992 | 34% |
| Amiga Format | 1992 | 34% |
* (en) Info op games-db.com
* (en) Info op www.atarilegend.com
* ↑ Info over Epic Extra Missions op Hall of Light. Gearchiveerd op 29 mei 2023.
# Epidromia gargilius

Epidromia gargilius is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Schaus.
# Epipsestis longipennis

Epipsestis longipennis is een vlinder uit de familie van de eenstaartjes (Drepanidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Yoshimoto.
# Encyrtocephalus albipilum

Encyrtocephalus albipilum is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Girault.
# Encyrtocephalus io

Encyrtocephalus io is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Girault.
# Encyrtocephalus atrativentris

Encyrtocephalus atrativentris is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Girault.
# Epicauta magnomaculata

Epicauta magnomaculata is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1932 door Martin.
# Epiphragma (Epiphragma) lipophleps

Epiphragma (Epiphragma) lipophleps is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Epiphragma (Epiphragma) jurator

Epiphragma (Epiphragma) jurator is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Ephyriades arcas

Ephyriades arcas is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1773 door Drury.
# Ephynes

Ephynes is een geslacht van wantsen uit de familie van de Pantserwantsen. Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Carl Stål in 1868.

## Soorten

Het genus is monotypisch en bevat alleen de volgende soort:
* Ephynes brevicollis Stål
* ↑ Ephynes Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 18 november 2023.
* ↑ Ephynes Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Geraadpleegd op 18 november 2023.
* ↑ Ephynes Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 18 november 2023.
# Epirochroa acutecostata

Epirochroa acutecostata is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door Fairmaire.
# Ereca kalimabengana

Ereca kalimabengana is een hooiwagen uit de familie Assamiidae.
# Ereca loekenae

Ereca loekenae is een hooiwagen uit de familie Assamiidae.
# Epopterus decempunctatus

Epopterus decempunctatus is een keversoort uit de familie zwamkevers (Endomychidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1858 gepubliceerd door Gerstaecker.
# Epopterus crypticus

Epopterus crypticus is een keversoort uit de familie zwamkevers (Endomychidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1997 gepubliceerd door Strohecker.
# Erateina sinuata

Erateina sinuata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1860 door Saunders.
# Ernst Jentsch

Ernst Anton Jentsch (1867-1919) was een Duitse psychiater. Hij schreef boeken over psychologie en pathologie en is het meest bekend geworden door zijn essay Zur Psychologie des Unheimlichen (1906). Hij heeft echter ook artikelen geschreven over stemming en de psychologie van muziek. Hij wordt ook herinnerd vanwege zijn invloed op de psychoanalist Sigmund Freud welke de werken van Jentsch in zijn artikel Das Unheimliche aanhaalt. Jentsch zijn werk was ook in belangrijke mate van invloed op de theorie van de griezelvallei (Uncanny Valley).
Jentsch stierf in 1919.

## Werken

* Musik und Nerven (2 delen), 1904-1911
* Zur Psychologie des Unheimlichen, 1906
* Die Laune, 1912
* Das pathologische bei Otto Ludwig, 1913

## Vertalingen

* Havelock Ellis, Studies of psychology of sex, vertaald als Die krankhaften Geschlechtsempfindungen auf dissoziativer Grundlage, 1907
* Cesare Lombroso, On the Psychology of the Uncanny, vertaald als Studien über Genie und Entartung, 1910
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ernst Jentsch op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 1 oktober 2011. Geraadpleegd op 11 december 2014.
* ↑ https://web.archive.org/web/20120621045307/http://edocs.ub.uni-frankfurt.de/volltexte/2008/10095/
# Erotica (Erwin de Vries)

Erotica is een kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West.
De kunstenaar Erwin de Vries kreeg van de gemeente Amsterdam rond 1971 de opdracht een sculptuur te maken voor plaatsing in een plantsoen tussen de Jan Tooropstraat en de achterzijde van laagbouwflats aan de Jan Voermanstraat. De Vries kwam met een aluminium beeld van vijf meter lengte en twee meter hoogte, dat in verband met de benodigde stevigheid intern voorzien moest worden van een stalen versterking. Erotica is een eerbetoon van De Vries aan de erotiek, een intensieve levensdrang die in zijn ogen het belangrijkste is in het leven. Het beeld zou oorspronkelijk 30.000 gulden kosten, maar vanwege de versterking en het glanzend maken van het aluminium liep die prijs verder op. De Vries liet in juni 1972 vanuit Paranam Suriname 500 kilo Lingotaluminium overkomen
Het beeld werd gemaakt aan de hand van een handzamer model dat op een eettafel past. In het onderstuk is "Erwin 1972" uitgespaard. Het beeld werd uiteindelijk op 27 november 1973 onthuld door minister van Volkshuisvesting Hans Gruijters.
* Buitenbeeld in beeld
* Beelden in Amsterdam van na 1900
* Kunstwacht Amsterdam; beheerder kunst in de openbare ruimte
* Het Parool, 2 december 1971, een nieuw beeld van Erwin de Vries
* Vrije Stem, 30 novembre 1973 Onthulling
# Epulaega derkoma

Epulaega derkoma is een pissebed uit de familie Aegidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Bruce.
# Esthesopus bifasciatus

Esthesopus bifasciatus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Champion.
# Estigmena chinensis

Estigmena chinensis is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1840 gepubliceerd door Frederick William Hope.
# Estigmena cribricollis

Estigmena cribricollis is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1881 gepubliceerd door Charles Owen Waterhouse.
* ↑ Waterhouse, C.O. (1881). On some Indian Coleoptera, chiefly from Travancore. The Annals and Magazine of Natural History ser. 5, 7: 461. Gearchiveerd op 11 juni 2021.
* ↑ Chrysomelidae in Synopsis of the described Coleoptera of the World, 13 december 2008. Gearchiveerd op 27 september 2013.
# Eubelum pseudoasperius

Eubelum pseudoasperius is een pissebed uit de familie Eubelidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Ferrara & Schmalfuss.
# Ernest de Royer

Paul-Henri-Ernest de Royer Dupré (Versailles, 29 oktober 1808 – Parijs, 13 december 1877) was een Frans advocaat, hoog ambtenaar, magistraat en politicus ten tijde van het Tweede Franse Keizerrijk.

## Biografie

Ernest de Royer studeerde aanvankelijk in Marseille, om nadien rechtenstudies aan te vatten in Grenoble en Parijs, waar hij in 1829 advocaat werd. In 1832 trad hij vervolgens toe tot het openbaar ministerie. Hij werd substituut-procureur bij de rechtbank van Die. Nadien volgde verschillende overplaatsingen: in 1833 naar Sainte-Menehould, in 1834 naar Châlons-sur-Marne, in 1835 naar Reims en uiteindelijk in 1841 naar Parijs. In Parijs vorderde hij onder meer in de zaak van de treinramp bij Meudon. In 1846 werd hij benoemd tot substituut bij het Koninklijk Hof, om er in 1848 advocaat-generaal te worden. Op 17 maart 1850 werd hij vervolgens procureur-generaal bij het hof van beroep van Parijs.
Ten tijde van de Tweede Franse Republiek was Royer voor een eerste maal minister van Justitie van 24 januari tot 10 april 1851. Na de staatsgreep van 2 december 1851 was hij kortstondig staatsraad in de Raad van State. In 1853, ondertussen tijdens het Tweede Franse Keizerrijk, maakte hij een comeback in de magistratuur door procureur-generaal bij het Hof van Cassatie te worden.
Na het overlijden van Jacques-Pierre Abbatucci op 11 november 1857 volgde Royer hem op als minister van Justitie op 16 november 1857. Zijn tweede ambtstermijn als minister van Justitie zou duren tot 5 mei 1859. Die dag werd Royer door keizer Napoleon III benoemd tot senator. Bovendien werd hij vicevoorzitter van de Senaat. Hij zou in de Senaat blijven zetelen tot de afkondiging van de Derde Franse Republiek op 4 september 1870.
In 1863 werd hij zowel eerste voorzitter van het Rekenhof als voorzitter van de departementsraad van Marne.
Op 17 maart 1869 werd hij onderscheiden met het grootkruis in het Legioen van Eer.
# Esjtia

Esjtia (Georgisch: ეშტია; Armeens: Հեշտիա, Hesjtia) is een dorp in het zuiden van Georgië met bijna 1.700 inwoners (2014). Het dorp ligt in de gemeente Ninotsminda van de regio Samtsche-Dzjavacheti op ongeveer 10 kilometer ten noorden van het gemeentelijk centrum Ninotsminda en hemelsbreed ongeveer 110 km zuidwestelijk van hoofdstad Tbilisi. Esjtia wordt vrijwel geheel door Armeniërs bewoond, en is daarmee een van de grootste Armeens bewoonde dorpen in Samtsche-Dzjavacheti.

## Geografie

Esjtia is gesitueerd in het Dzjavacheti Hoogland op een hoogte van 1830-1900 meter boven zeeniveau, aan de voet van de 2270 meter hoge Esjtiaberg. Aan de andere kant van het dorp de Patara Aboeli (2800 m) boven het dorp uitstijgt. Beide bergen vormen het zuidelijk uiteinde van het vulkanische Aboel-Samsarigebergte.

## Geschiedenis

Esjtia werd in 1830 opgericht door immigranten uit West-Armenië, uit het dorp Kiullu (Քյուլլի, district Khnus, Խնուսի), dat tegenwoordig in de Turkse provincie Erzurum ligt. Het werd met de jaren een grootste dorpen van het district Bogdanovka (Ninotsminda) en in 1987 woonden er 3.630 mensen. Als gevolg van het uiteenvallen van de Sovjet-Unie en de daaropvolgende crisisjaren in Georgië emigreerde een groot deel van het dorp naar steden in Armenië, zoals Jerevan en Gjoemri en naar het Russische Gelendzjik en andere plaatsen.
De katholieke Mariakerk, gebouwd in 1856, werd met het einde van het communisme het centrum werd van de Armeens-Katholieke Kerk in het district Ninotsminda. Het dorp is het centrum van de gelijknamige administratief-bestuurlijke dorpsgemeenschap (თემი, temi), dat nog 3 nabijgelegen kleine dorpen omvat.

## Demografie

Volgens de volkstelling van 2014 had Esjtia 1.691 inwoners. Het dorp werd in 2014 vrijwel exclusief door Armeniërs bewoond (99%). De overige inwoners waren vrijwel allemaal Georgiërs.
| Jaar | 1911 | 1923 | 1987 | 2002 | 2014 |
| Aantal | 2.461 | 2.609 | 3.630 | 3.082 | 1.691 |
| Verantwoording data: 1911, 1923, 1987, volkstellingen 2002 en 2014 ||||||

## Bezienswaardigheden

* Huismuseum van de Armeens-Georgische dichter Victor Hovsepjan (1947-1996), die zijn hele leven in Esjtia woonde. Hij was tevens van 1973 tot zijn dood onderwijzer in het dorp.
# Esjtan

Esjtan (Eštan, Engels: Eshtan) of Estan (Hettitisch: Ištanu; Hurritisch: Šimegi) was in de Hettitische mythologie de zonnegod, de gemaal van Wurushemu. Esjtan werd opgevolgd door de latere Simige. Van oorsprong gaat het om een Hattische godheid.
Esjtan diende volgens een Hettitisch gebed van de priester Kantuzzili als "orakelpriester". De adelaar werd als boodschapper van Esjtan beschouwd en door hem uitgestuurd om Telepinu te zoeken. Esjtan moest buigen voor de godenvijand Ušḫuni (Zilver), wanneer deze hem uit de hemel hield. Ook ontdekt hij tot zijn grote schrik de steenreus Ullikummi en brengt Tarḫun van diens bestaan op de hoogte. In de Hurritisch-Hettitische "Vertelling van Slecht en Rechtvaardig" trad de Zonnegod op als rechter (zoals zijn Mesopotamische tegenhanger Sjamasj. Esjtan werd ook door de Zeegod ontvoerd en moest daarop door Telipinu worden gered.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ištanu op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* V. Haas, Die Hethitische Literatur: Texte, Stilistik, Motive, Berlijn, 2006, pp. 106-107, 115-116, 150-151, 164, 195ff., 349.
* M. Krebernik, Götter und Mythen des alten Orients, München, 2012, p. 68.
* ↑ I. Singer - ed. H.A. Hoffne, Hittite Prayers, Leiden - Boston - Keulen, 2002, pp. 31-33.
* ↑ V. Haas, Die Hethitische Literatur: Texte, Stilistik, Motive, Berlijn, 2006, pp. 150-151.
* ↑ V. Haas, Die Hethitische Literatur: Texte, Stilistik, Motive, Berlijn, 2006, p. 164.
* ↑ V. Haas, Die Hethitische Literatur: Texte, Stilistik, Motive, Berlijn, 2006, pp. 115-116.
# Engwegengrub

De Engwegengrub is een droogdal bij Schin op Geul in de Nederlandse gemeente Valkenburg aan de Geul in Zuid-Limburg. Het dal ligt zuidwesten van Engwegen en ten noordoosten van buurtschap Keutenberg.
De Engwegengrub ligt in de noordoostelijke rand van het Plateau van Margraten in de overgang naar het Geuldal. De grub ligt tussen twee hoge heuvels, ten noordwesten van de grub de Sousberg en ten zuidoosten de heuvel Keutenberg.
Aan de monding van de grub in het Geuldal ligt in de helling de Groeve Keutenberg met eronder het restant van de Kalkoven Engwegen.
Ongeveer een halve kilometer naar het zuidoosten ligt het droogdal Gronzedelle en aan de andere zijde van de Sousberg ligt het droogdal Kleingracht.
* ↑ Legger Waterschap Limburg. Gearchiveerd op 19 mei 2023.
* 1 2 Topografische hoogtekaart. Gearchiveerd op 4 oktober 2022.
# Engwegen

Engwegen (Limburgs: Ingwege) is de naam van een straat en een buurtschap ten zuiden van Schin op Geul in de gemeente Valkenburg aan de Geul in de Nederlandse provincie Limburg. De buurtschap ligt in het dal van de Geul aan de voet van de in wielerkringen bekende helling Keutenberg aan de zuidkant van de buurtschap. Ook ligt Engwegen aan de voet van de Sousberg dat aan de westkant van de nederzetting ligt. Tussen de Sousberg en de Keutenberg ligt de Engwegengrub. Engwegen telt 10 boerderijen en huizen.
Bij Engwegen ligt de voormalige Groeve Keutenberg, een geologisch monument. Naast de groeve bevond zich de Kalkoven Engwegen waar kalksteen uit de groeve werd gebrand.
Vanuit Engwegen loopt er over de westoever van de Geul een wandelpad langs de Gronselenput naar Stokhem. Bij de Gronselenput ligt de Groeve onder de Keutenberg.
Dorpen: Berg · Broekhem · Houthem · Oud-Valkenburg · Schin op Geul · Sibbe · Valkenburg · Vilt Gehuchten: Emmaberg · Engwegen · Geulhem · Heek · Heerstraat · IJzeren · Keutenberg · Neerhem · Plenkert · Schoonbron · Sint Gerlach · Strabeek · Strucht · Terblijt · Vroenhof · Walem Limburg: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# Estrid Svendsdatter

Estrid Svendsdatter (990/997 – 1057/1073) was een Deense prinses. Ze was de dochter van Sven Gaffelbaard en zelf was ze de moeder van Sven II van Denemarken. De dynastie die Denemarken tussen 1057 en 1412 in Denemarken regeerde, is naar haar vernoemd.

## Biografie

Estrid Svendsdatter is enkele malen gehuwd geweest. Zo zou ze in eerste instantie gehuwd zijn geweest met een Russische prins, maar na diens dood werd ze door haar broer Knoet de Grote uitgehuwelijkt aan een Normandische hertog. Volgens Adam van Bremen was dat met Richard II, terwijl Rodulfus Glaber Robert de Duivel noemt als haar echtgenote. Waarom het huwelijk niet lang stand heeft gehouden, is onbekend, maar vast staat dat ze rond 1020 opnieuw werd uitgehuwelijkt. Ditmaal aan Ulf Thorgilsson, de jarl van Orkneyeilanden. Ulf werd echter in 1026 in opdracht van Knoet vermoord. Estrid steunde haar kinderen in de strijd om het Deense koningschap. Uiteindelijk werd haar zoon Sven in 1047 koning. Estrid zelf kreeg daarop de honoraire titel van koningin.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Estrid Svendsdatter op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Eucithara harpellina

Eucithara harpellina is een slakkensoort uit de familie van de Mangeliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Hervier.