OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Rode piramide van Snofroe

De rode piramide van Snofroe van Dasjoer is de eerste echte piramide en de derde piramide van de Egyptische koning Snofroe die eerder een trappenpiramide en een knikpiramide had laten bouwen. Tegenwoordig wordt de piramide De rode piramide genoemd naar de kleur van de piramide zelf die ooit met kalksteen was bedekt.

## Historie van de piramide

Er is aan de voet van de piramide een inscriptie gevonden die laat zien dat de piramide werd gebouwd in de tijd van de 15e telling van het vee sinds zijn aantreden als farao. Men heeft berekend dat dat neerkomt op tussen het 15e en 30e regeringsjaar van Snofroe. Later is er in het gebouw nog een aantekening gevonden die 2 of 4 jaar later gedateerd kan worden. Het geeft ons een idee van de snelheid van het bouwen van de piramide. Het bouwen werd vermoedelijk gestart toen er problemen ontstonden in de knikpiramide.

## Technische specificaties van de piramide

De piramide is gemaakt van Toera-kalksteen en zijn hoogte was oorspronkelijk 104 meter. De zijden zijn 43 en 22 graden.
De ingang bevond zich in het noorden op 28 meter hoogte en kwam uit in drie kamers. De derde ervan was de grafkamer en hoogstwaarschijnlijk werd Snofroe in deze piramide begraven. De grafkamer kreeg een hoogte van 14,7 m. Het piramidion van de piramide is eveneens bewaard. Er zouden bij de opgravingen in 1904 sporen zijn gevonden van de dodentempel die 60 op 100 meter zou zijn. Er is echter grote twijfel hieromtrent.
De interne structuur van de piramide is een voortzetting van die van eerdere piramiden. De kamers zijn nogal eenvoudig vormgegeven en vertonen niet de complexiteit van andere piramiden. Door zijn eenvoud en door de schuine schachten en tegengewichten kan hier ook een gelijkenis gezien worden met de piramide van Cheops en latere 4e dynastie-achtige piramiden.

## Galerij

* De knikpiramide en de rode piramide gezien op afstand (1879), A Ride In Egypt From Sioot To Luxor , W. J. Loftie
* Politieman op een kameel voor de piramide
* De ingang van de piramide
* De piramide gezien vanaf een hoekpunt
* Piramidion
* Gang in de piramide
* Het plafond van een van de kamers in de piramide
* Schematische weergave van de kamers in de piramide
* Schematische weergave van de piramide
* Schematische weergave van de tempel van de piramide
# Rode pylonen

Rode pylonen is een kunstwerk in Amsterdam-Oost.
Het kunstwerk bestaande uit drie pylonen is ontworpen door Hendrik Jan van Herwijnen. Zij verrezen op het Iepenplein toen dat in de jaren 1980-1989 opnieuw werd ingericht. Aan de noordkant van het plein, waar het plein de Tweede Oosterparkstraat doorsnijdt staan twee pylonen vlak naast elkaar. De ene pyloon is daarbij recht, de tweede is geknakt. Aan de zuidkant van het plein, waar het plein de Derde Oosterparkstraat doorsnijdt staat een enkele rechte pyloon. De pylonen geven samen met de bebouwing de grenzen van de bebouwing aan. Het idee was voorts dat de kolommen met elkaar zouden communiceren. De drie pylonen staan tevens in het verlengde van beide stukken Iepenweg (ten noord en ten zuiden van het plein). Door hun grote en opvallende kleur kunnen ze ook dienen tot herkenningspunten in de wijk. De oorspronkelijke rode kleur paste destijds bij het overige rode straatmeubilair als bankjes en klimrekken.
In de eerste jaren van de 21e eeuw werd het plein weer opnieuw ingericht en kregen de pylonen gezelschap van het kunstobject Speelobjecten Iepenplein van Handle with Care. Toen vond men de rode pilaren wel wat schreeuwerig qua kleur. De kleur werd in overleg met de kunstenaar aangepast naar een donkerder tint, roestbruin.
Van Herwijnen zou nog enige bekendheid krijgen met leunsteunen.
* Kunstwacht, Amsterdam; de titel aldaar "Dubbele rode kolom, een geknikt en enkele rode kolom" is verwarrend; het zijn er immers drie
* Buitenbeeld in beeld
* Beeldbank Amsterdam met een foto uit 1985
# Rites of summer

Rites of summer is het twaalfde album van Spyro Gyra. Saxofonist en muziekproducent Beckenstein leidde de band in zijn eigen Bear Track Studio in Suffern. Er was (weer) een nieuwe bassist, Oscar Cartaya uit Miami verving Vally uit Los Angeles. Het is het eerste album van de band zonder vaste extra percussionist, Manolo Badrena stapte op. Na dit album verliet Fernandez ook (tijdelijk) de band.

## Musici

* Jay Beckenstein: saxofoons, een synthesizer aangedreven door een blaasinstrument
* Tom Schuman: toetsinstrumenten
* Richie Morales: slagwerk
* Oscar Cartaya: basgitaar
* Julio Fernandez: gitaar
* Dave Samuels: vibrafoon, marimba, percussie

## Muziek

* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Rites of Summer op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* het album
# Ribblehead Viaduct

Het Ribblehead Viaduct is een Engels spoorwegviaduct in de vallei van de rivier de Ribble bij Ribblehead, in Noord-Yorkshire, Noord-Engeland.
Het is het langste en beroemdste viaduct van de Settle & Carlisle Line, een spoorlijn die door dat spectaculaire Britse landschap loopt. Ribblehead station ligt minder dan een halve mijl (600 m) ten zuiden van het viaduct.
Het viaduct werd ontworpen door de ingenieur John Sydney Crossley. De eerste steen werd gelegd op 12 oktober 1870 en de laatste in 1874. Het is 32 meter hoog en 402 meter lang. Het is opgebouwd uit vierentwintig bogen. Het is gelegen aan de voet van de berg van Whernside. Het viaduct heeft een flauwe bocht die kan worden gezien door de passagiers in de trein. De treinreis van Settle naar Carlisle is lang genoeg om een vakantieganger in Yorkshire Dales prachtige landschappen te laten zien.
De Settle & Carlisle-lijn is een van de drie belangrijkste noord-zuid lijnen; samen met de West Coast Main Line via Penrith en de East Coast Main Line via Newcastle. British Rail deed een poging om de lijn te sluiten. Een latere gedeeltelijke oplossing was om een spoor te gebruiken op het viaduct. De eventuele sluitingsplannen veroorzaakten enorm protest en werden uiteindelijk ingetrokken. Het viaduct werd samen met de rest van de lijn gehandhaafd, en er zijn niet langer plannen om het te sluiten.
# Ribbesford

Ribbesford is een civil parish in het bestuurlijke gebied Wyre Forest, in het Engelse graafschap Worcestershire met 386 inwoners.
Abberley · Abberton · Abbots Morton · Aldington · Alfrick · Alvechurch · Ashton under Hill · Astley and Dunley · Aston Somerville · Badsey · Barnt Green · Bayton · Beckford · Belbroughton · Bentley Pauncefoot · Beoley · Berrow · Besford · Bewdley · Bickmarsh · Birlingham · Birtsmorton · Bishampton · Bockleton · Bournheath · Bransford · Bredicot · Bredon · Bredon's Norton · Bretforton · Bricklehampton · Broadheath · Broadwas · Broadway · Broome · Broughton Hackett · Bushley · Castlemorton · Catshill and North Marlbrook · Chaddesley Corbett · Charlton · Childswickham · Church Lench · Churchill and Blakedown · Churchill · Cleeve Prior · Clent · Clifton upon Teme · Cofton Hackett · Conderton · Cookhill · Cotheridge · Croome D'Abitot · Cropthorne · Crowle · Defford · Doddenham · Dodderhill · Dodford with Grafton · Dormston · Doverdale · Drakes Broughton and Wadborough · Droitwich Spa · Earl's Croome · Eastham · Eckington · Eldersfield · Elmbridge · Elmley Castle · Elmley Lovett · Evesham · Feckenham · Finstall · Fladbury · Flyford Flavell · Frankley · Grafton Flyford · Great Comberton · Great Witley · Grimley · Guarlford · Hadzor · Hagley · Hallow · Hampton Lovett · Hanbury · Hanley Castle · Hanley · Hartlebury · Harvington · Hill and Moor · Hill Croome · Hillhampton · Himbleton · Hindlip · Hinton on the Green · Holdfast · Holt · Honeybourne · Huddington · Hunnington · Inkberrow · Kemerton · Kempsey · Kenswick · Kidderminster Foreign · Kington · Knighton on Teme · Knightwick · Kyre · Leigh · Lickey and Blackwell · Lickey End · Lindridge · Little Comberton · Little Malvern · Little Witley · Longdon · Lower Sapey · Lulsley · Madresfield · Malvern Wells · Malvern · Mamble · Martin Hussingtree · Martley · Naunton Beauchamp · Netherton · Newland · North and Middle Littleton · North Claines · North Piddle · Norton and Lenchwick · Norton Juxta Kempsey · Oddingley · Offenham · Ombersley · Overbury · Pebworth · Pendock · Pensax · Peopleton · Pershore · Pinvin · Pirton · Powick · Queenhill · Ribbesford · Ripple · Rochford · Rock · Romsley · Rous Lench · Rushock · Rushwick · Salwarpe · Sedgeberrow · Severn Stoke · Shelsley Beauchamp · Shelsley Kings · Shelsley Walsh · Shrawley · South Littleton · Spetchley · St. Peter the Great County · Stanford with Orleton · Stock and Bradley · Stockton on Teme · Stoke Bliss · Stoke · Stone · Stoulton · Stourport-on-Severn · Strensham · Suckley · Tenbury Wells · Throckmorton · Tibberton · Tutnall and Cobley · Upper Arley · Upton Snodsbury · Upton Warren · Upton-upon-Severn · Warndon · Welland · West Malvern · Westwood · White Ladies Aston · Whittington · Wichenford · Wick · Wickhamford · Wolverley and Cookley · Wyre Piddle · Wythall
# Robbie Lewis

Robert "Robbie" Lewis is een personage in de Inspector Morse-misdaadromans van Colin Dexter. Hij wordt in de op deze boeken gebaseerde televisieserie gespeeld door Kevin Whately. Na de dood van John Thaw kreeg hij zijn eigen serie, Lewis.

## Inspector Morse

Lewis is rechercheur bij de Thames Valley Police en de assistent van Morse (John Thaw). De chef van Lewis en Morse heet Strange (James Grout). Hij is een trouwe, eerlijke en oprechte politieman, en een groot contrast met Morse. Morse heeft gestudeerd en Lewis niet, wat Morse vaak gebruikt om Lewis te beledigen. Na 33 afleveringen sterft Morse aan een hartaanval en is de serie afgelopen. Lewis heeft een vrouw, Valerie, en twee kinderen.

## Lewis

Vijf jaar na de dood van Morse komt Lewis terug bij de politie in Oxford. Hij heeft een nieuwe chef, Innocent, en een eigen junior: DS James Hathaway (Laurence Fox), een Cambridge-student die eerst voor priester leerde maar later politieman werd. Zijn vrouw is omgekomen bij een auto-ongeluk. In "The Quality of Mercy" ontdekt Hathaway wie haar overreden heeft. In de aflevering "Your Sudden Death Question" heeft Lewis een afspraak met patholoog-anatoom Laura Hobson (Clare Holman). Hathaway vindt dit erg interessant.
* ↑ http://www.pbs.org/wgbh/mystery/lewis/
# Rijkswachtkazerne (Dendermonde)

De Rijkswachtkazerne is een bouwwerk in de Oost-Vlaamse stad Dendermonde, gelegen aan de Leopoldlaan 55.

## Geschiedenis

De eerste Gendarmerie Nationale werd in 1796 opgericht onder het Franse bewind. Men betrok een voormalig militair magazijn. In 1811 werd het voormalig Landhuis of Prinsenhof tot Caserne de la Gendarmerie nationale verbouwd naar ontwerp van Jan Baptist Segers. In de jaren '70 van de 19e eeuw wilde de stad het Landhuis weer terug en besloten werd om een nieuwe Rijkswachtkazerne te bouwen. Dit geschiedde in 1876-1879 naar ontwerp van Pieter Van Kerkhove. Deze was gesitueerd naast de gevangenis aan de Leopoldlaan. Het in traditionalistische stijl ontworpen gebouw bevat een rijk gedetailleerde voorgevel in baksteen en met zandstenen banden. Op de bovenverdieping werden korfboogvormige vensters aangebracht. Er zijn ook trapgevels te vinden. In 1936 werd de kazerne, die gespaard werd bij de brand van 1914, nog uitgebreid. Van 1979-1988 werd het gebouw gerenoveerd. Sinds 2015 zetelt het Justitiehuis in het gebouw.
Ook in 1936 werd, tegenover de kazerne aan Leopoldlaan 18-60, een tuinwijk opgericht met woningen voor de rijkswachters. Deze bevindt zich op de terreinen van het voormalige Bastion IV van de verdedigingswerken van Dendermonde.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
* Idem, tuinwijk
* Opening Justitiehuis
# Rob Allart

Rob Allart (1943) is een Nederlandse voormalig voorganger binnen de pinksterbeweging.
Allart groeide op in een hervormd gezin. Zijn vader nam hem als vijftienjarige mee naar de Osborncampagne, maar die maakte weinig indruk op hem. Tijdens zijn opleiding bekeerde Allart zicht toch tot het christelijk geloof, en werd actief in een evangelische gemeente in Santpoort-Noord, later gevestigd in Haarlem. Hij trouwde met Alie Bronsveld (1943), de dochter van voorganger-oprichter J.J. Bronsveld, en volgde deze in 1985 op als voorganger.
Hij was een van de grondleggers van de Beréa Beweging. Volgens eigen zeggen zou hij een visioen hebben gehad. Allart droomde van een grote beweging. In 1995 begon hij met een gemeente in Amsterdam. Na een spectaculaire start in Amsterdam, heftige bekeringen, sensationele zegeningen en duiveluitdrijvingen, groeide Allarts gemeente snel, en sloten bestaande evangelische gemeenten zich aan. De duiveluitdrijvingen van Ken Thornberg die door de gemeente Amsterdam werden gepropageerd waren echter omstreden, werden erg bekritiseerd en waren voor veel leden reden om de Berea-beweging te verlaten.
Allart raakte echter in opspraak nadat hij samen met zijn zoon Robert-Jan investeerders zocht voor een instelling in Zuid-Afrika die overbruggingskredieten verstrekt. Vanaf 2003 vond hij die beleggers onder de leden van de ruim dertig Nederlandse Berea-gemeenten. Zij kregen gouden bergen voorgespiegeld: het rendement zou kunnen oplopen tot 50 procent, risicovrij. In december 2004 sommeerde De Nederlandsche Bank de Allarts het project stil te leggen en alle 'geleende gelden' binnen acht weken terug te betalen. Allart beschikte niet over de juiste vergunningen. Ook zou hij een deel van het geld hebben gebruikt voor privé-uitgaven. Hiervoor kwam hij eind april 2007 voor de rechter.
Als gevolg hiervan ontstond grote beroering binnen de Beréa Beweging. De fouten van Allart hadden grote gevolgen, omdat hij een vrij 'dominante' positie innam binnen de beweging. Op 20 februari 2006 hief zij zichzelf op.
Allart en zijn zoon Robert-Jan werden eind november 2010 beiden veroordeeld tot een werkstraf (respectievelijk 192 en 156 uur) en zes maanden voorwaardelijke celstraf. Daarnaast moeten ze de gedupeerden 235.000 euro schadevergoeding betalen. In hoger beroep kregen beide mannen zelfs 12 maanden voorwaardelijk en een werkstraf van 240 uur.
* ↑ Toen de kracht Gods op mij viel, Paul van der Laan en Cees van der Laan, Kok - Kampen, 2007, blz. 128
* ↑ Christelijk beleggen, geld kwijt Hans Jager, Blikopdebeurs.com, 4 mei 2007
* ↑ Werkstraf voor oud-Berea-leider Rob Allart, Nederlands Dagblad, 30 november 2010
* ↑ Zwaardere straf voor Rob Allart, Nederlands Dagblad, 21 mei 2013
# Rio Rico

Rio Rico kan verwijzen naar:
* Rio Rico Northeast, een plaats in de Amerikaanse staat Arizona
* Rio Rico Northwest, een plaats in de Amerikaanse staat Arizona
* Rio Rico Southeast, een plaats in de Amerikaanse staat Arizona
* Rio Rico Southwest, een plaats in de Amerikaanse staat Arizona
* Río Rico (Tamaulipas), een plaats in de Mexicaanse staat Tamaulipas
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Rio Rico en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Robert Bratschi

Robert Bratschi (Lengnau, 6 februari 1891 - Bern, 24 mei 1981) was een Zwitsers syndicalist en politicus voor de SP.

## Levensloop

Bratschi doorliep zijn onderwijs aan het Technicum te Biel. Vervolgens ging hij aan de slag als stations- en administratief beambte bij de Schweizerische Bundesbahnen (SBB).
In 1920 werd hij aangesteld als algemeen secretaris van het Schweizerischer Eisenbahnerverband (SEV) en in 1934 als voorzitter van de Schweizerischer Gewerkschaftsbund (SGB). Vervolgens werd hij in 1934 tevens aangesteld als voorzitter van de SEV. Hij oefende beide functies uit tot 1953. Tevens was hij voorzitter van de International Transport Workers' Federation (ITF) van 1950 tot 1954. Hij volgde in deze hoedanigheid de Belg Omer Becu op, zelf werd hij opgevolgd door de Brit Arthur Deakin.
Daarnaast was hij politiek actief voor de Sociaaldemocratische Partij van Zwitserland (SP/PS). Hij was tussen 1922 en 1967 lid van de Nationale Raad. Eind 1957 werd hij voor één jaar verkozen tot voorzitter van de Nationale Raad. Hij zetelde tussen 1922 en 1932 voor deze partij als lid van de Stadtrat te Bern en vervolgens van 1932 tot 1952 in de Grote Raad van Bern.
* (de) Robert Bratschi in het Historisch Woordenboek van Zwitserland.
* (de) Biographie Robert Bratschi; Munzinger Archiv
* (en) The new executive committee (p.9); ITF Journal; september 1946
* ↑ (en) Presidents and general secretaries of ITF; ITF Congress 2006
* ↑ (de) Fiche Robert Bratschi; Parlament.ch
* Base de données des élites suisses: 50216
* Gemeinsame Normdatei: 1043072861
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 006209
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 089047117
* Zwitserse Bondsvergadering: 1632
* Virtual International Authority File: 53152380119901761950
* WorldCat (via VIAF): 53152380119901761950
# Robert Braithwaite Martineau

Robert Braithwaite Martineau (Londen, 19 januari 1826 – aldaar, 13 februari 1869) was een Engels kunstschilder, die wordt geassocieerd met de beweging van de Prerafaëlieten.
Martineau was een zoon van een succesvol jurist en hij leek in zijn vaders voetsporen te gaan volgen. Hij koos echter uiteindelijk voor de schilderkunst. Hij ging eerst gedurende twee jaar in de leer bij de tekenschool Cary's Academy en schreef zich in 1848 in de bij de Royal Academy of Arts, waar hij al spoedig een zilveren medaille kreeg toegekend. In 1851 werd hij een leerling van William Holman Hunt, een van de voormannen van de Prerafaëlieten, met wie hij nauw bevriend raakte en met wie hij enige tijd in hetzelfde atelier samenwerkte. Hij stond model voor een van de figuren op het schilderij 'Work' van Ford Madox Brown en was later penningmeester van de slechts enkele jaren bestaand hebbende Hogarth Club (1858-61), die diende als opvolger van de ontmantelde club van de Pre-Raphaelite Brotherhood.
Het eerste door hem bij de Academy geëxposeerde werk was Kit's Writing Lessons (1852) naar Charles Dickens' boek 'The Old Curiosity Shop' (Tate Gallery, Londen). Hij vervaardigde ook andere op de literatuur gebaseerde schilderijen, onder meer naar werk van William Shakespeare. Ook middeleeuwse thema's werden door hem opgepakt, zoals een trend was bij vele leden en stijlvolgers van de Prerafaëlieten. Eigentijdse thema's schuwde hij echter niet.
Als zijn belangrijkste werk wordt het olieverfschilderij The Last Day in the Old Home beschouwd. Het dateert uit 1862 en bevindt zich eveneens in de Tate Gallery. Het schilderij toont een scène waarin een gezin uit de gegoede middenklasse geconfronteerd wordt met een fikse tegenvaller. De heer des huizes heeft zijn fortuin bij het gokken verloren en de inboedel van het huis moeten worden geveild. De man heeft er, gezien zijn opgewekte gemoedstoestand, zijn humeur niet bij verloren. De vrouwen zijn minder vrolijk over hun lot. Het schilderij kende veel succes en werd op vele plekken in Engeland tentoongesteld.
Ook het werk The Poor Actress's Christmas Dinner was zeer succesvol. Het bevindt zich thans in het Ashmolean Museum in Oxford.
Martineau trouwde in 1865 met Maria Wheeler. Zij kregen drie kinderen. Hij overleed op 43-jarige leeftijd onverwacht aan een hartaanval.
# Robert Cregan

Robert Cregan (4 november 1988) is een Iers autocoureur. Zijn vader Richard Cregan is de chef van het Yas Marina Circuit in Abu Dhabi en de voormalige teammanager van het Formule 1-team Toyota.

## Carrière

Cregan begon zijn autosportcarrière in 2002 in het karting. Hij bleef hier tot 2005 actief. In 2006 maakte hij de overstap naar het formuleracing in de Formule Ford. In 2008 nam hij ook deel in de Gran Tourismo-sport in twee races van de Porsche Supercup voor het team Tolimit. In het seizoen 2010-2011 reed hij in het VAE-GT-kampioenschap waarin hij tweede werd in de GTC-klasse. In 2011 reed hij in de Fujitsu V8 Supercar Series, de tweede klasse van de Australische V8 Supercars. Hij werd hiermee de eerste Ier in dit kampioenschap. Met een achtste plaats als beste resultaat werd hij twaalfde.
In 2012 stapt Cregan over naar de GP3 Series. Nadat hij in februari al deelnam aan GP3-tests, sloot hij zich aan bij Ocean Racing Technology voor een zitje in dat seizoen. Hij is de eerste Ierse GP3-coureur. Met twee elfde plaatsen als beste resultaat behaalde hij geen punten en eindigde hij als 22e in het kampioenschap.
Op 30 oktober 2013 werd bekend dat Cregan na een jaar terugkeert in de GP3 bij Trident in de seizoensfinale op het Yas Marina Circuit, wat eigendom is van zijn vader Richard. Hij vervangt David Fumanelli bij het team.
# Robert Crawshaw

Robert Arnold Crawshaw (Bury, 6 maart 1869 - Burnley, 14 september 1952) was een Brits waterpolospeler.
Tijdens de Olympische Zomerspelen 1900 won Crawshaw met de Britse ploeg de gouden medaille won.
Thomas Coe · Robert Crawshaw · William Henry · John Jarvis · Peter Kemp · Victor Lindberg · Frederick Stapleton
# Roland Garros 1981

De 80e editie van het Franse grandslamtoernooi, Roland Garros 1981, werd gehouden van maandag 25 mei tot en met zondag 7 juni 1981. Voor de vrouwen was het de 74e editie. Het toernooi werd gespeeld in het Roland-Garrosstadion in het 16e arrondissement van Parijs.

## Belangrijkste uitslagen

Mannenenkelspel Finale: Björn Borg (Zweden) won van Ivan Lendl (Tsjecho-Slowakije) met 6–1, 4–6, 6–2, 3–6, 6–1
Vrouwenenkelspel Finale: Hana Mandlíková (Tsjecho-Slowakije) won van Sylvia Hanika (West-Duitsland) met 6–2, 6–4
Mannendubbelspel Finale: Heinz Günthardt (Zwitserland) en Balázs Taróczy (Hongarije) wonnen van Terry Moor (VS) en Eliot Teltscher (VS) met 6–2, 7–6, 6–3
Vrouwendubbelspel Finale: Rosalyn Fairbank (Zuid-Afrika) en Tanya Harford (Zuid-Afrika) wonnen van Candy Reynolds (VS) en Paula Smith (VS) met 6–1, 6–3
Gemengd dubbelspel Finale: Andrea Jaeger (VS) en Jimmy Arias (VS) wonnen van Betty Stöve (Nederland) en Fred McNair (VS) met 7–6, 6–4
Meisjesenkelspel Finale: Bonnie Gadusek (VS) won van Helena Suková (Tsjecho-Slowakije) met 6-7, 6-1, 6-4
Meisjesdubbelspel Winnaressen: Sophie Amiach (Frankrijk) en Corinne Vanier (Frankrijk)
Jongensenkelspel Finale: Mats Wilander (Zweden) won van Jimmy Brown (VS) met 7-5, 6-1
Jongensdubbelspel Winnaars: Barry Moir (Zuid-Afrika) en Michael Robertson (Zuid-Afrika)
1891 · 1892 · 1893 · 1894 · 1895 · 1896 · 1897 · 1898 · 1899 · 1900 · 1901 · 1902 · 1903 · 1904 · 1905 · 1906 · 1907 · 1908 · 1909 · 1910 · 1911 · 1912 · 1913 · 1914 · 1915–1919 · 1920 · 1921 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1940–1945 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967
↓ open tijdperk ↓
1968 (m-v-md-vd-gd) · 1969 (m-v-md-vd-gd) · 1970 (m-v-md-vd-gd) · 1971 (m-v-md-vd-gd) · 1972 (m-v-md-vd-gd) · 1973 (m-v-md-vd-gd) · 1974 (m-v-md-vd-gd) · 1975 (m-v-md-vd-gd) · 1976 (m-v-md-vd-gd) · 1977 (m-v-md-vd-gd) · 1978 (m-v-md-vd-gd) · 1979 (m-v-md-vd-gd) · 1980 (m-v-md-vd-gd) · 1981 (m-v-md-vd-gd) · 1982 (m-v-md-vd-gd) · 1983 (m-v-md-vd-gd) · 1984 (m-v-md-vd-gd) · 1985 (m-v-md-vd-gd) · 1986 (m-v-md-vd-gd) · 1987 (m-v-md-vd-gd) · 1988 (m-v-md-vd-gd) · 1989 (m-v-md-vd-gd) · 1990 (m-v-md-vd-gd) · 1991 (m-v-md-vd-gd) · 1992 (m-v-md-vd-gd) · 1993 (m-v-md-vd-gd) · 1994 (m-v-md-vd-gd) · 1995 (m-v-md-vd-gd) · 1996 (m-v-md-vd-gd) · 1997 (m-v-md-vd-gd) · 1998 (m-v-md-vd-gd) · 1999 (m-v-md-vd-gd) · 2000 (m-v-md-vd-gd) · 2001 (m-v-md-vd-gd) · 2002 (m-v-md-vd-gd) · 2003 (m-v-md-vd-gd) · 2004 (m-v-md-vd-gd) · 2005 (m-v-md-vd-gd) · 2006 (m-v-md-vd-gd) · 2007 (m-v-md-vd-gd) · 2008 (m-v-md-vd-gd) · 2009 (m-v-md-vd-gd) · 2010 (m-v-md-vd-gd) · 2011 (m-v-md-vd-gd) · 2012 (m-v-md-vd-gd) · 2013 (m-v-md-vd-gd) · 2014 (m-v-md-vd-gd) · 2015 (m-v-md-vd-gd) · 2016 (m-v-md-vd-gd) · 2017 (m-v-md-vd-gd) · 2018 (m-v-md-vd-gd) · 2019 (m-v-md-vd-gd) · 2020 (m-v-md-vd) · 2021 (m-v-md-vd-gd) · 2022 (m-v-md-vd-gd) · 2023 (m-v-md-vd-gd) · 2024 (m-v-md-vd-gd)
Lijst van Roland Garroswinnaars