OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Muiterij op de "Oceaan"

Muiterij op de "Oceaan" (Frans: Les révoltés de l'Océane) is het vierde verhaal uit de Belgische stripreeks Roodbaard van Jean-Michel Charlier en Victor Hubinon. Het werd in 1965 als stripalbum uitgebracht.
Het verhaal is een vervolg op de gebeurtenissen uit album #3 (Het brandmerk van de koning). Dit is het eerste album waarin Roodbaard zelf niet voorkomt, maar enkel door zijn zoon Erik vernoemd wordt en tevens het eerste en enige album uit de reeks waarin Driepoot geen rol heeft.

## Het verhaal

Erik is door het Franse hof veroordeeld tot 20 jaar dwangarbeid op de galeien des konings. Hij wordt naar Toulon gevoerd, waar hij roeier wordt op de galei Oceaan. De galei heeft de opdracht om de Corsicaanse piraat Omar-el-Hadj op te brengen. Het schip vaart eerst naar Marseille, waar nog een lading dwangarbeiders moet wordt opgehaald. Tot Eriks verrassing blijkt zich onder deze gevangen ook zijn vriend Baba te bevinden, die in Martinique werd opgepakt wegens opruiing, hoewel hij eigenlijk spioneerde voor piratenkapitein Roodbaard.
De kapitein van de Oceaan gaat op weg naar het door de Turken bezette Griekenland, waar Omar-el-Hadj zich zou bevinden. Met de hulp van Griekse partizanen proberen ze de piraat te vangen, maar wanneer een groep partizanen door de Turken wordt opgepakt lekt de operatie uit. In de Golf van Korinthe wordt de Oceaan door de Turkse vloot in de val gelokt. Bij het eerste salvo van de Turken op het Franse schip komen de meeste officieren om. De gevangenen, waaronder Erik en Baba, kunnen zich bevrijden en maken zich meester van het schip. De Turken, die zien dat de Franse soldaten het schip verlaten, besluiten de Oceaan niet opnieuw onder vuur te nemen zodat ze het schip en de lading onbeschadigd in handen krijgen. Maar Erik weet de slaven te bewegen weer op de roeibanken te gaan zitten om een bestaan als slaaf onder Turkse meesters te vermijden. Met een gedurfde manoeuvre kunnen de Fransen een van de aanvallende feloeken laten zinken en ontsnappen. Op de vlucht voor de Turkse vloot verschuilen de Fransen zich in de baai van Mesolongi, waarop de Turken hen passeren zonder dit in de gaten te hebben. Daarna varen de vluchtelingen niet zoals de Turken zullen verwachten naar het noorden, maar naar het zuiden, naar de door de Turken beheerste wateren.
In het door de Turken bezette Kreta veroveren ze de feloek van admiraal Khar-el-Eidin. Erik ontdekt aan boord van dit schip geheime plannen voor een gezamenlijke Engels-Turkse zee-aanval op Frankrijk. Ze varen terug naar Frankrijk om hun landgenoten voor dit dreigende gevaar te waarschuwen, waarop Erik en de andere dwangarbeiders gratie krijgen.
# Mutusca

Mutusca is een geslacht van wantsen uit de familie van de Alydidae (Kromsprietwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Stål in 1866.

## Soorten

Het genus bevat de volgende soorten:
* Mutusca attenuata (Distant, 1920)
* Mutusca brevicornis (Dallas, 1852)
* Mutusca prolixa (Stål, 1860)
* ↑ Mutusca Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 19 april 2020.
* ↑ Mutusca Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Geraadpleegd op 19 april 2020.
# Museum Elburg

Museum Elburg is een cultuurhistorisch museum in de Nederlandse vestingstad Elburg. Het museum is opgericht in 1910 en besteedt onder meer aandacht aan de geschiedenis van de vesting en het klooster. Het museum is gevestigd in het voormalige Agnietenklooster. Vanaf 1948 werd dit gebouw gerestaureerd door architect Rooyaards waarna vanaf 1954 er het stadhuis werd gevestigd met het museum in de dubbelkapel. De voormalige eetzaal van het klooster is nog in gebruik als trouwzaal. Het museum beheert ook de Vischpoort, de kazematten en het muurhuisje van de stadsmuur.

## Externe link

* website van het museum
* ↑ https://onzeveluwe.nl/poi/museum-elburg
* ↑ https://web.archive.org/web/20210414071908/https://www.elburg.nl/Inwoners/Geboorte_trouwen_en_overlijden/Trouwen_geregistreerd_partnerschap/Trouwlocaties/Agnietenklooster
# Muziek in 1993

Dit artikel gaat over muziek uit het jaar 1993.

## Wedstrijden

* Eurovisiesongfestival
* Eurovision Young Dancers

## Festivals

* Pinkpop
Muziek in: 1940 · 1941 · 1942 · 1943 · 1944 · 1945 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 - 2023
# Mychocerus hintoni

Mychocerus hintoni is een keversoort uit de familie dwerghoutkevers (Cerylonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1991 gepubliceerd door Stanislaw Adam Ślipiński.
# Myrmeleon (Myrmeleon) pictifrons

Myrmeleon (Myrmeleon) pictifrons is een insect uit de familie van de mierenleeuwen (Myrmeleontidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Myrmeleon (Myrmeleon) pictifrons is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Gerstäcker in 1885.
# Myromeus

Myromeus is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Pascoe.

## Soorten

Myromeus omvat de volgende soorten:
* Myromeus fulvonotatus Fisher, 1925
* Myromeus gilmouri Breuning, 1962
* Myromeus immaculicollis Heller, 1924
* Myromeus luzonicus Fisher, 1925
* Myromeus subpictus Pascoe, 1864
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Myromeus fulvonotatus

Myromeus fulvonotatus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Fisher.
# Murano

Murano is een verzameling van door bruggen aan elkaar verbonden eilandjes in de Lagune van Venetië in Italië. Net als Venetië wordt Murano echter meestal beschreven als ware het een enkel eiland. Murano ligt ongeveer 1,5 kilometer ten noorden van Venetië. Het is beroemd om zijn glaswerk. Er wonen ongeveer 6000 mensen.

## Geschiedenis

Murano werd al bewoond door de Oude Romeinen. Vanaf de zesde eeuw werd het bewoond door mensen uit Altino en Oderzo. Oorspronkelijk was Murano een welvarende vissershaven, waar ook zout werd geproduceerd. Het was ook een handelscentrum, omdat het via zijn haven controle had over Sant'Erasmo.
Vanaf de elfde eeuw nam de welvaart in Murano af, omdat de bewoners verhuisden naar Dorsoduro. De stad had oorspronkelijk een eigen hoge raad, zoals Venetië, maar vanaf de dertiende eeuw werd Murano bestuurd door een podestà uit Venetië. Niettemin had Murano eigen munten.
In de vijftiende eeuw werd Murano populair als vakantieoord voor de Venetianen, en werden er paleizen gebouwd, maar later nam dit in omvang af. Het landelijk deel van het eiland was bekend om zijn boomgaarden en moestuinen tot de negentiende eeuw, toen er steeds meer woningen werden gebouwd.
Momenteel is het toerisme een belangrijke bron van inkomsten. Murano is met de vaporetto bereikbaar van Venetië.
Aan de noordkant van het eiland werd een sacca aangelegd: de Sacca della Misericordia. Het is een kunstmatige landtong die een haven omgeeft.

## Murano en glas

In 1291 werden alle glasblazers uit Venetië gedwongen om te verhuizen naar Murano, vanwege het brandrisico. Ook werd wel gezegd dat het de bedoeling was de geheimen van het glasblazen op die manier beter te beveiligen. Op straffe des doods was het glasblazers verboden om hun kunst door te vertellen; deze mensen leefden als gevangenen op het eiland. Murano werd beroemd om het glaswerk en ook om de spiegels. Ook werd op Murano het Aventurijnglas uitgevonden. Later werd het eiland beroemd om zijn kandelaars. In de achttiende eeuw nam de industrie af, doordat de glaskunst in Bohemen opkwam. Maar ook aan het begin van de eenentwintigste eeuw is glas nog de belangrijkste industrie op Murano.

## Musea

* Museo Vetrario is een glasmuseum. Het museum is in het Palazzo Giustinian gevestigd.
# Márcio Amoroso

Márcio Amoroso (Brasilia, 5 juli 1974) is een Braziliaans voormalig voetballer.
De spits speelde het grootste deel van zijn voetbalcarrière in Italië. In het seizoen 1998/99 werd Amoroso namens Udinese met 22 doelpunten topscorer van de Italiaanse hoogste divisie, de Serie A. Amoroso speelde verder onder meer voor Flamengo, Parma en drie jaar voor het Duitse Borussia Dortmund, waarmee hij de Bundesliga won en in 2002 de UEFA Cup-finale van Feyenoord verloor. In 1994 werd Amoroso verkozen tot Braziliaans voetballer van het jaar.
Na Borussia Dortmund maakte hij omzwervingen langs Aris Saloniki, Corinthians en AC Milan, om ten slotte bij zijn jeugdclub Guarani zijn carrière in 2011 af te sluiten. Door vormverlies en blessures speelde hij echter bij geen van deze ploegen een noemenswaardig aantal wedstrijden.
Zijn oom José Amoroso Filho was ook een succesvol voetballer.

## Erelijst
### Verdy Kawasaki

* J.League Division 1: 1993

### Flamengo

* Campeonato Carioca: 1996
* Copa de Oro: 1996

### Parma

* Supercoppa Italiana: 1999

### Borussia Dortmund

* Bundesliga: 2001/02

### São Paulo

* CONMEBOL Libertadores: 2005
* FIFA Club World Championship: 2005

### Boca Raton

* American Premier Soccer League: 2016

### Brazilië

* CONMEBOL Copa América: 1999

### Individueel

* Bola de Ouro: 1994
* Bola de Prata: 1994
* Campeonato Brasileiro Série A – Topscorer: 1994
* Serie A – Topscorer: 1998/99
* Bundesliga – Topscorer: 2001/02
* Toyota Award: 2005
* FIFA Club World Championship – Topscorer: 2005
# Máramaros

Máramaros of Marmatië was tot 1918 een comitaat in het koninkrijk Hongarije. Het omvatte het gebied aan de bovenloop van de Tisza met haar zijrivieren (waaronder de Vişeu). De hoofdstad was Máramarossziget (Marmatië-eiland), het tegenwoordige Sighetu Marmației.

## Geografie

Máramaros grensde aan de Oostenrijkse kroonlanden Galicië (nu in Polen en Oekraïne) en Boekovina (nu in Roemenië en Oekraïne) en de Hongaarse comitaten Bereg, Ugocsa, Szatmár, Szolnok-Doboka en Beszterce-Naszód. Het gebied strekte zich uit aan weerszijden van de Tisza en in de Karpaten.

## Bevolking

In 1910 had het comitaat 342.410 inwoners. De bevolkingsverdeling volgens moedertaal was:
* Roetheens = 159.489 (46,5%)
* Roemeens = 84.510 (24,7%)
* Duits = 59.552 (17,4%)
* Hongaars = 52.964 (15,5%)

## Geschiedenis

Er is voor het eerst sprake van het comitaat Máramaros in 1119. Het oorspronkelijke Máramaros had vijf koninklijke steden, alle aan de Tisza. Van west naar oost waren dat Huszt, Visk, Técső, Hosszúmező en Máramarossziget, tegenwoordig respectievelijk Choest, Viskove en Tjatsjiv in Oekraïne), en Câmpulung la Tisa en Sighetu Marmației in Roemenië. Deze steden werden veelal in de 14e eeuw gesticht. In de eerste helft van de veertiende eeuw komt een sterke instroom van Walachen(Roemenen) naar het gebied op gang. Deze vluchten naar het gebied voor de Turken uit regio van het huidige Servië. Na de ondergang van het oude Hongarije (1526) behoorde Máramaros tot het zogenaamde Partium, dat noch door het Keizerrijk Oostenrijk, noch door het Turkse Rijk, maar vanuit het aangrenzende Zevenburgen werd bestuurd, zonder daar effectief toe te behoren.
Na de Eerste Wereldoorlog verloor Hongarije Máramaros, dat merendeels werd bevolkt door Roemenen en Roethenen, bij de uitvoering van het Verdrag van Trianon. Het grootste deel, in het noorden, kwam aan Tsjecho-Slowakije, terwijl het zuiden naar Roemenië ging. Het nieuwe Roemeense district Maramureș omvatte ook gebieden die niet tot het oude Máramaros behoorden, waaronder de hoofdstad Baia Mare. Die stad en omliggende regio behoorden van oudsher tot het comitaat Szatmár. Sinds 1918 wordt dit gebied tot Zevenburgen of Transsylvanië gerekend. De Tisza vormde het grootste deel van de nieuwe grens. Tsjecho-Slowakije maakte van Choest, de hoofdstad van de nieuw gevormde provincie Maramaros. Dit deel werd na de Tweede Wereldoorlog door de Sovjet-Unie geannexeerd en ligt nu in Oekraïne, waar de naam Maramaros niet meer gebruikelijk is.
Nog steeds wonen er Roemenen in het Oekraïense deel, en omgekeerd, maar hun aantallen zijn niet groot.

## Onderverdeling

In het begin van de 20e eeuw werd het comitaat Máramaros opgedeeld in:
Districten (járás) :
| District | Hoofdstad |
| Dolha | Dolha (Dovhe) |
| Huszt | Huszt (Choest), |
| Izavölgy | Dragomérfalva (Dragomirești) |
| Ökörmező | Ökörmező (Mizhhir'ya) |
| Sugatag | Aknasugatag (Ocna Şugatag) |
| Sziget | Máramarossziget (Sighetu Marmației) |
| Taracviz | Taracköz (Teresva) |
| Técső | Técső (Tjatsjiv) |
| Tiszavölgy | Rahó (Rakhiv) |
| Visó | Felsővisó (Vişeu de Sus) |
| Stadsdistrict (rendezett tanácsú város) ||
| Máramarossziget (Sighetu Marmației) ||
# NATO School

De NATO School is het belangrijkste opleidingsinstituut binnen de NAVO waar opleidingen op het operationeel niveau worden gegeven. Deze opleidingen zijn voor militairen en burgers van NAVO-landen en NAVO-partnerlanden.
De school, de enige in haar soort ter wereld, ligt in Oberammergau (Beieren), niet ver van Garmisch-Partenkirchen. Jaarlijks komen er zo'n 10.000 studenten uit 60 verschillende landen een cursus bezoeken. De staf van de school bestaat uit militairen en burgers van 24 verschillende landen, waaronder ook Nederlandse militairen.

## Externe link

* Mediabestanden
* NATO School
# Muły

Muły kan verwijzen naar verschillende Poolse plaatsen en gemeenten:
* Muły (powiat Augustowski), een plaats in het Poolse district Augustowski, woiwodschap Podlachië
* Muły (powiat Sejneński), een plaats in het Poolse district Sejneński, woiwodschap Podlachië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Muły en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# N418

N418 kan verwijzen naar:
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van N418 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# N422

N422 kan verwijzen naar:
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van N422 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# NGC 1745

NGC 1745 is een open sterrenhoop in het sterrenbeeld Goudvis. Het hemelobject werd op 11 november 1836 ontdekt door de Britse astronoom John Herschel.

## Synoniemen

* ESO 56-SC22
# NGC 1741B

NGC 1741B is een spiraalvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Eridanus. Het hemelobject ligt ongeveer 181 miljoen lichtjaar van de Aarde verwijderd. Het sterrenstelsel bevindt zich dicht bij NGC 1741A.

## Synoniemen

* Arp 259
* HCG 31B
* MCG -1-13-45
* PGC 16570
* VV 524
# NGC 1748

NGC 1748 is een emissienevel in het sterrenbeeld Goudvis. Het hemelobject werd op 11 november 1836 ontdekt door de Britse astronoom John Herschel.

## Synoniemen

* IC 2114
* ESO 56-EN24
# Mydaea orthonevra

Mydaea orthonevra is een vliegensoort uit de familie van de echte vliegen (Muscidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1835 door Macquart.
# Mydaea pogonoides

Mydaea pogonoides is een vliegensoort uit de familie van de echte vliegen (Muscidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1949 door Snyder.
# NEN 5152

De NEN 5152, "Technische tekeningen - Elektrotechnische symbolen", is de Nederlandse norm (NEN) voor elektrotechnische symbolen uit 1973. In 1977 werd er nog onder dit nummer een aanvulling uitgegeven.
Een tekening van een netwerk van met elkaar verbonden symbolen heet een schema.
# NGC 3314

NGC 3314 kan verwijzen naar:
* NGC 3314A, een balkspiraalstelsel in het sterrenbeeld Waterslang
* NGC 3314B, een elliptisch sterrenstelsel in het sterrenbeeld Waterslang
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van NGC 3314 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# NGC 3316-1

NGC 3316-1 is een lensvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Waterslang. Het hemelobject werd op 26 maart 1835 ontdekt door de Britse astronoom John Herschel. Het ligt in de buurt van NGC 3316-2.

## Synoniemen

* ESO 501-54
* MCG -4-25-46
* AM 1035-271
* PGC 31571
# Myurella monicae

Myurella monicae is een slakkensoort uit de familie van de Terebridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Terryn.
# Nabu-shuma-ukin II

Nabu-shuma-ukin II was één maand koning van Babylon, na een opstand tegen Nabu-nadin-zeri in 732 v.Chr. Hij werd op zijn beurt vervangen door Nabu-mukin-zeri. Hij wordt niet vermeld in Ptolemaeus' canon.
Hij wordt zowel op de koningslijst A als de Babylonische Kroniek i genoemd, maar zij spreken elkaar tegen. Lijst A beweert dat hij de zoon van zijn voorganger zou zijn, de Kroniek verhaalt dat hij een provinciaal bestuurder was die de opstand leidde waarin zijn voorganger gedood werd. Dit laatste is waarschijnlijker. Zelf werd hij gedood in de machtsovername door de Chaldese hoofdman die zijn opvolger werd.
# Nader Faghihzadeh

Nader Faghihzadeh ((fa) نادر فقیه‌زاده) (Teheran, 1976) is een Duits-Iraans auto-ontwerper die sedert 2001 voor BMW actief is. De aan de Hochschule Pforzheim opgeleide Faghihzadeh is verantwoordelijk voor het ontwerp van de laatste 6-serie alsook het interieur van de voorlaatste generatie 7-serie. De meest recente 7-serie is geheel van zijn hand.
* ↑ Artikel op BMW-blog
* ↑ Artikel in de New York Times
# Nala en Damayanti

Nala, ook wel Nala en Damayanti genoemd, is een bekend verhaal in de raamvertelling van het Mahabharata-epos. Het is een liefdesverhaal waarin de vrouw (Damayanti) een actieve rol speelt.
Nala verspeelt zijn rijk en samen worden ze verbannen naar het bos, net als in het Mahabharata-epos zelf. Nala verlaat zijn vrouw, doordat hij bezeten is door de demon Kaali, niet te verwarren met de god Kálii. Pas na allerlei avonturen vinden Nala en Damayanti elkaar weer.

## Externe link

Nala en Damayanti herverteld in het Nederlands op www.katinkahesselink.net
# Natalja Sjykolenko

Natalja Ivanovna Sjykolenko (Russisch: Наталля Ивановна Шыкаленка) (Andizan, 1 augustus 1964) is een voormalige speerwerpster uit de Sovjet-Unie en later Wit-Rusland. Ze behaalde een zilveren medaille op de Olympische spelen van 1992, waar zij uitkwam voor het Gezamenlijk team en goud op de wereldkampioenschappen van 1995.
Haar zus Tatjana Sjykolenko is ook een succesvol speerwerpster.

## Titels

* Wereldkampioene speerwerpen - 1995
* Sovjet-kampioene speerwerpen - 1986, 1990, 1991, 1992
# Natalja Smirnizkaja

Natalja Smirnizkaja, geboren als Natalja Djatlova, (8 september 1927 - 2004) is een Russische atlete, die gespecialiseerd was in het speerwerpen. Op deze discipline werd ze Europees kampioen en verbeterde tweemaal het wereldrecord.
In 1947 werd ze onder haar geboortenaam Natalja Djatlova tweede op de Sovjet kampioenschappen. Op het EK 1950 in Brussel won ze een gouden medaille bij het speerwerpen. Met 47,55 m versloeg ze de Oostenrijkse Herma Bauma (zilver; 43,87) en Russische Galina Zybina (brons; 42,75).

## Titels

* Europees kampioene speerwerpen - 1950

## Wereldrecords

| Afstand (m) | Datum | Plaats |
| Oude speer (voor 1999) |||
| 49,59 | 25.07.1949 | Moskou |
| 53,41 | 05.08.1949 | Moskou |

## Palmares
### Speerwerpen

* 1949: 1 World Student Games - 51,10 m
* 1950: 1 EK - 47,55 m
* 1951: 3 World Student Games - 41,89 m
# Lesbian Vampire Killers

Lesbian Vampire Killers is een Britse horror-comedyfilm uit 2009. Het verhaal is zeer losjes geïnspireerd op de Ierse gothic novel Carmilla van Sheridan Le Fanu.

## Plot

De film speelt zich af in het dorp Cragwich (afgeleid van het dorp Cranwich) in Norfolk. In het verleden heeft vampierkoningin Carmilla een vloek uitgesproken waardoor alle vrouwen op hun achttiende verjaardag worden wedergeboren als lesbische vampiers.
Twee jongens, Fletch en Jimmy, besluiten in de omgeving een wandelvakantie te houden. Hier treffen zij vier mooie studentes, waarmee ze een huisje delen. De studentes vallen een voor een ten prooi aan Carmilla's vloek, maar de twee jongens trekken samen met een vicaris ten strijde tegen Carmilla.

## Cast

* James Corden als Fletch
* Mathew Horne als Jimmy
* Paul McGann als de vicaris
* Emer Kenny als Rebecca (de dochter van de vicaris)
* Lucy Gaskell als Judi
* Louise Dylan als Anke
* Ashley Mulheron als Trudi
* Tiffany Mulheron als Heidi
* Vera Filatova als Eva
* Silvia Colloca als Carmilla
* MyAnna Buring als Lotte
* Emma Clifford als Ms. Rossi
* Margarita Hall als Daughter of darkness

## Trivia

* De film werd opgenomen rond Cranwich, wat in de film veranderd werd in Cragwich.
# Auguste Choisy

Auguste Choisy (7 februari 1841 – 18 september 1909) was een architectuurhistoricus en auteur van Histoire de l'Architecture.
Choisy werd geboren in Vitry-le-François. Hij was hoogleraar in architectuur op de École Nationale des Ponts et Chaussées van 1877 tot 1901. In 1904 won hij de Royal Gold Medal van het RIBA. Erg belangrijk voor de studie Voor de kennis van Griekse architectuur was zijn bijdrage, "Le pictoresque et l'art grec" (hoofdstuk in Histoire de l'Architecture). Choisy stierf op 68-jarige leeftijd, in Parijs.

## Boeken door Auguste Choisy

* L'art de bâtir chez les romains 1873
* L'art de bâtir chez les byzantins 1883
* Histoire de l'Architecture (The history of architecture) 1899 (twee boeken)
* L'Art de bâtir chez les Égyptiens 1904
# Bienvenu de Miollis

François Melchior Charles Bienvenu de Miollis (Aix-en-Provence, 19 juni 1753 - aldaar, 27 juni 1843) was een Franse bisschop.
De Miollis werd in 1777 priester gewijd te Carpentras. Tot de Franse Revolutie was hij actief in Aix-en-Provence, eerst als vicaris, vervolgens aan de universiteit. In 1792 vertrok hij in ballingschap naar Rome omdat hij de eed van haat weigerde af te leggen. Pas in 1801 kon hij terugkeren naar Frankrijk. In 1804 werd hij aangesteld als pastoor in Brignoles en het jaar erop werd hij aangesteld als bisschop van Digne. In 1806 werd hij gewijd als bisschop en hij bleef bisschop van Digne tot zijn emeritaat in 1838. Daarna trok hij zich terug in zijn geboortestad.
Na het Concordaat van 1801 was het bisdom Digne heropgericht en verenigde in zich verschillende kleine bisdommen die waren afgeschaft na de Franse Revolutie. Bisschop de Miollis zette zich vooral in voor de armenzorg.
Bienvenu de Miollis stond model voor de goede bisschop Charles-François-Bienvenu Myriel uit de roman Les misérables van Victor Hugo, verschenen in 1862. Hugo heeft bisschop de Miollis nooit ontmoet maar kende wel zijn twee broers, Honoré Gabriel de Miollis en generaal Sextius de Miollis. Al rond 1835 begon Hugo zich te interesseren in het werk van bisschop de Miollis.
* ↑ (en) Bishop François-Melchior-Charles-Bienvenu de Miollis. catholic-hierarchy.org. Geraadpleegd op 15 mei 2023.
* ↑ (fr) Monseigneur de Miollis 1753-1843. eglise.catholique04.fr (22 mei 2019). Gearchiveerd op 15 mei 2023. Geraadpleegd op 15 mei 2023.
* ↑ (fr) Victor Hugo et Les Misérables. dignelesbains.fr. Gearchiveerd op 15 mei 2023. Geraadpleegd op 15 mei 2023.