OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Prostitutie in Eindhoven

Dit artikel gaat over prostitutie in de Nederlandse stad Eindhoven.

## Tippelprostitutie

Wegens overlast van straatprostitutie in een woonwijk stelt de gemeente in 2003 een tippelzone met voorzieningen in, nabij een industrieterrein. Eind 2008 formuleert het college van B en W van Eindhoven als nieuwe doelstelling het beëindigen van straatprostitutie.

### Overlast leidt tot tippelzone

In 2003 had de wijk Woensel-West overlast van straatprostitutie. Er werd door de gemeente een tippelzone geopend aan de Achtseweg Zuid, nabij station Beukenlaan, tussen spoor en industrieterrein, met voorzieningen zoals een ‘huiskamer’ met douchegelegenheid en koffie en condooms en schone naalden voor de prostituees, en controles door een arts. Zevenentwintig aan harddrugs verslaafde prostituees kregen een pasje waarmee ze op de zone mogen werken, en zodoende werkten hier veel heroïneprostituees.

### Nieuw beleid: beëindiging straatprostitutie

In een evaluatie blijkt dat de tippelzone aan vrijwel alle destijds gestelde doelen beantwoordt. Er werkten eind 2008 37 geregistreerde vrouwen op de tippelzone. Eind 2008 is het college van B en W echter van opvatting, dat de tippelzone bijdraagt aan het in stand houden van afhankelijkheidsrelaties, die de basis zouden vormen voor straatprostitutie. Ook stelt het gemeentebestuur in plaats van de doelstelling van destijds voor instellen van de tippelzone (verminderen van overlast) nu een andere doelstelling voorop: “de dames [tippelprostituees] een menswaardig bestaan bieden”. Daarmee bedoelt het gemeentebestuur: ‘alle verslaafde prostituees moeten onafhankelijk worden van drugsdealers en pooiers’. In samenhang met deze opvatting en deze nieuwe doelstelling heeft het college van B en W de ambitie om in 2010 de tippelzone te sluiten. De tippelzone is in 2011 gesloten.

## Raamprostitutie

De Edisonstraat in de wijk Woensel West had enkele ramen voor raamprostitutie. Het is niet echt een prostitutiegebied, de omvang is te gering. Begin februari 2005 werd het Baekelandplein opgericht, een prostitutieplein in Woensel, zo’n twee kilometer uit het centrum van Eindhoven. In 2006 was het nog rustig op het Baekelandplein. Volgens de exploitanten blijven de klanten weg omdat ze in de open setting te zichtbaar zijn.
* 1 2 3 4 NRC Handelsblad 24 februari 2009
* ↑ Trouw 15 nov. 2003 volgens website nozw.nl. Gevonden 25-3-’09.
* 1 2 3 brief college B&W Nijmegen, rond feb. 2009 Gevonden 23-3-’09
Amsterdam (De Wallen) · Achterdam (Alkmaar) · Bokkingshang (Deventer) · Eindhoven · Groningen · Den Haag · Haarlem · Leeuwarden · Nijmegen · Utrecht · tot 2006: Spijkerkwartier (Arnhem)
# Pseudoabsidia corinthiaca

Pseudoabsidia corinthiaca is een keversoort uit de familie soldaatjes (Cantharidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1973 gepubliceerd door Wittmer.
# Pseudoacanthocephalus

Pseudoacanthocephalus is een geslacht van haakwormen uit de familie Echinorhynchidae. De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Petrochenko.

## Soorten

* Pseudoacanthocephalus betsileo Golvan, Houin & Bygoo in Golvan, 1969
* Pseudoacanthocephalus bufonicola (Kostylew, 1941)
** = Acanthocephalus bufonocola Kostylew, 1941
* Pseudoacanthocephalus bufonis (Shipley, 1903)
** = Echinorhynchus bufonis Shipley, 1903
* Pseudoacanthocephalus coniformis Amin, Heckmann & Ha, 2014
* Pseudoacanthocephalus paratiensis Bhattacharya, 2000
* Pseudoacanthocephalus rauschi Gupta & Fatma, 1986
* Pseudoacanthocephalus reesei Bush, Duszynski & Nickol, 2009
* Pseudoacanthocephalus shillongensis Bhattacharya, 1999

### Nomen nudum

* Pseudoacanthocephalus crawfordi Baylis, 1933
# Protocuspidaria speciosa

Protocuspidaria speciosa is een tweekleppigensoort uit de familie van de Protocuspidariidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Krylova.
# Protocuspidariidae

De Protocuspidariidae is een familie van tweekleppigen uit de orde Anomalodesmata.

## Geslachten

* Multitentacula Krylova, 1995
* Protocuspidaria Allen & Morgan, 1981
# Psammogorgia arbuscula

Psammogorgia arbuscula is een zachte koraalsoort uit de familie Plexauridae. De koraalsoort komt uit het geslacht Psammogorgia. Psammogorgia arbuscula werd in 1866 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Verrill.
# Pseudaptinus granulosus

Pseudaptinus granulosus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1872 door Chaudoir.
# Pseudaptinus fulvus

Pseudaptinus fulvus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1867 door Castelnau.
# Protolaeospira (Dextralia) stalagmia

Protolaeospira (Dextralia) stalagmia is een borstelworm uit de familie Serpulidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Protolaeospira (Dextralia) stalagmia werd in 1973 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Knight-Jones.
# Protojaniroides perbrincki

Protojaniroides perbrincki is een pissebed uit de familie Protojaniridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Thomas Theodore Barnard.
# Protolaeospira augeneri

Protolaeospira augeneri is een borstelworm uit de familie Serpulidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Protolaeospira augeneri werd in 1977 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Vine.
# Psettina senta

Psettina senta is een straalvinnige vissensoort uit de familie van botachtigen (Bothidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Amaoka & Larson.
* ↑ (en) Psettina senta op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Psettina senta. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Pseudorhombus argus

Pseudorhombus argus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van schijnbotten (Paralichthyidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Weber.
* ↑ (en) Pseudorhombus argus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Pseudorhombus argus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Pseudoholostrophus discolor

Pseudoholostrophus discolor is een keversoort uit de familie winterkevers (Tetratomidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1888 gepubliceerd door George Henry Horn.
# Pseudohoratia ochridana

Pseudohoratia ochridana is een slakkensoort uit de familie van de Hydrobiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Polinski.
# Pseudohomalenotus bicornutus

Pseudohomalenotus bicornutus is een hooiwagen uit de familie Sclerosomatidae.
# Pseudorinelepis genibarbis

Pseudorinelepis genibarbis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de harnasmeervallen (Loricariidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1840 door Valenciennes.
* ↑ (en) Pseudorinelepis genibarbis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Pseudorinelepis genibarbis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Turbonilla beidaensis

Turbonilla beidaensis is een slakkensoort uit de familie van de Pyramidellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Peñas & Rolán.
# Plutarchia giraulti

Plutarchia giraulti is een vliesvleugelig insect uit de familie Eurytomidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Subba Rao.
# Valipe

Valipe (Duits: Wallipäh) is een plaats in de Estlandse gemeente Hiiumaa, provincie Hiiumaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla).
Tot in oktober 2017 behoorde Valipe tot de gemeente Pühalepa. In die maand werd de fusiegemeente Hiiumaa gevormd, waarin Pühalepa opging.

## Bevolking

De ontwikkeling van het aantal inwoners blijkt uit het volgende staatje:
| Jaar | 2000 | 2011 | 2017 | 2019 | 2020 | 2021 |
| Aantal inwoners | 15 | 3 | 9 | 10 | 10 | 10 |

## Geografie

De plaats ligt aan de zuidkust van het eiland Hiiumaa, aan de Baai van Soonlepa (Estisch: Soonlepa laht). De rvier Suuremõisa is de grensrivier met het buurdorp Salinõmme en komt nog steeds op de grens tussen de twee plaatsen in de Baai van Soonlepa uit. Een deel van het dorp ligt in het natuurpark Sarve maastikukaitseala (8,1 km²).
De Tugimaantee 80, de secundaire weg van Heltermaa via Kärdla naar Luidja, komt door Valipe.

## Geschiedenis

In 1254 begon de Lijflandse Orde bij het huidige Valipe te bouwen aan een burcht, het Wallepe Steinhaus. Het bouwwerk bleef onvoltooid. In 1529 werd voor het eerst een landgoed (der hoff tho) Wallipe genoemd. In 1576, toen Hiiumaa deel uitmaakte van het Zweedse Hertogdom Estland, bouwden de Zweden bij Valipe de schans Jürgensburg of Gürgensburg. In de 16e en 17e eeuw had het landgoed ook een haven. Van de burcht, de schans en de haven is weinig overgebleven.
Van een dorp op het landgoed is pas sprake in 1633. Het heette toen Walipeh. In 1798 was het landgoed onder de naam Wallipa een Hoflage geworden, een landgoed dat ondergeschikt was aan een ander landgoed, in dit geval Großenhof (Suuremõisa).
* 1 2 3 Hans Feldmann, Heinz von zur Mühlen en Gertrud Westermann, Baltisches historisches Ortslexikon. Teil 1. Estland (einschließlich Nordlivland), Böhlau Verlag, Köln/Wien, 1985, blz. 646.
* 1 2 (et) Valipe küla. Eestigiid. Gearchiveerd op 26 juli 2022.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2011. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2011). Geraadpleegd op 23 februari 2024. Tik boven het middelste vak ‘Valipe village’ in.
* 1 2 3 (meertalig) Interactieve kaart. Estisch bureau voor de Statistiek. Geraadpleegd op 26 juli 2022.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2021. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2021). Geraadpleegd op 23 februari 2024. Tik boven het voorlaatste vak ‘Valipe village’ in.
* ↑ (et) Sarve maastikukaitseala (KLO1000158). Eelis Infoleht. Gearchiveerd op 16 februari 2024. Geraadpleegd op 23 februari 2024.
* 1 2 (et) Marja Kallasmaa, Valipe. Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 26 juli 2022. Geraadpleegd op 23 februari 2024.
# Neoathyreus tridentatus

Neoathyreus tridentatus is een keversoort uit de familie cognackevers (Bolboceratidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1819 gepubliceerd door William Sharp Macleay.
# Saint-André-en-Vivarais

Saint-André-en-Vivarais is een gemeente in het Franse departement Ardèche (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 235 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Tournon-sur-Rhône.
* Saint-André-en-Vivarais
* Gemeentehuis

## Geografie

De oppervlakte van Saint-André-en-Vivarais bedraagt 21,3 km², de bevolkingsdichtheid is 11,0 inwoners per km².
Naast het dorp van Saint-André, heeft de gemeente een enclave, die ingesloten ligt tussen de gemeenten Saint-Bonnet-le-Froid, Saint-Pierre-sur-Doux en Rochepaule. Enkele huizen van het dorpje la Chapelle-sous-Rochepaule en van Les Chalayes horen bij Saint-André-en-Vivarais.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Petalosarsia jonesi

Petalosarsia jonesi is een zeekommasoort uit de familie van de Pseudocumatidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2012 door Akiyama & Gerken.
# Philodoria pipturiella

Philodoria pipturiella is een vlinder uit de familie van de mineermotten (Gracillariidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Swezey.
# Van der Plancke

Van der Plancke was een notabele en adellijke familie uit Brugge en omliggende.

## Genealogie

* Pierre-Jacques van der Plancke († 1798), x Marie de Meulenaere
** Pierre Jean François van der Plancke (1786-1830), x Caroline van den Bogaerde de Merelbeke (1788-1857)
*** Octave François van der Plancke (1813-1881), x Augusta van der Plancke, xx Albine van Maldeghem (1850-1906)
**** Pierre Octave van der Plancke (zie hierna)
** François van der Plancke (° 1790), gemeenteraadslid van Brugge (1817), lid van de Provinciale Staten (1818), lid van de vrijmetselaarsloge 'La Réunion des Amis du Nord', x Walburge Bauwens (° 1791)
*** Frédéric van der Plancke (1819-1882), x Antoinette Emma de Marneffe (1827-1888)
**** Louis van der Plancke (zie hierna)

## Pierre Octave van der Plancke

* Pierre van der Plancke (1880-1957), burgemeester van Oostkamp, werd in 1898 opgenomen in de Belgische erfelijke adel. Hij trouwde in 1906 in Varsenare met Cécile van Caloen de Basseghem (1885-1956). Ze hadden negen kinderen.
** Jean van der Plancke (1910-1996) trouwde in 1936 in Gent met Marthe Vandevelde (1911-1996). Het echtpaar bewoonde het kasteel Erkegem (voordien genoemd 'de Herten') in Oostkamp. Het kreeg vier kinderen, met afstammelingen tot heden.
** Elisabeth van der Plancke (1916-1981), religieuze onder de naam Mère Marie-Emmanuel.
** Philippe van der Plancke (1918-2007), bestuurder van vennootschappen binnen de Groep Lambert, voorzitter van de Vereniging voor de bescherming van het cultureel onroerend erfgoed, trouwde in 1951 in Oostkamp met barones Sabine van der Bruggen (1931- ) met wie hij twee dochters kreeg. In 1991 verkreeg hij de persoonlijke titel ridder.

## Louis van der Plancke

* Louis Frédéric Auguste Marie van der Plancke (Brugge, 7 november 1846 - Melle, 5 januari 1901) werd schepen van Brugge. In 1898 werd hij samen met zijn neef Pierre Octave opgenomen in de Belgische erfelijke adel. Hij trouwde in Gent in 1883 met Augusta de Hemptinne (1862-1925), dochter van volksvertegenwoordiger Jules de Hemptinne.
** Suzanne van der Plancke (1886-1961), kanunnikes in het Engels Klooster.
** Albert van der Plancke (1887-1916) trouwde in 1911 in Merelbeke met Elisabeth Ysebrant de Lendock (1890-1981). Het echtpaar kreeg twee dochters. Albert sneuvelde tijdens de Eerste Wereldoorlog. Deze familietak is uitgedoofd.

## Literatuur

* Robert COPPIETERS 'T WALLANT, Notice généalogiques sur des familles brugeoises, Brugge, 1943.
* Georges CLAEYS, Kroniek van Oostkamp, Oostkamp, 1985.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1996, Brussel, 1996.
# Van der Pekplein

Het Van der Pekplein is een plein in Amsterdam-Noord, wijk Volewijck.

## Geschiedenis en ligging

Het plein kreeg haar naam op 8 juli 1919 en werd daarbij net als de Van der Pekstraat vernoemd naar architect Jan Ernst van der Pek, die op 23 maart 1919 was overleden. Indien als omschrijving voor plein wordt aangehouden open ruimte omringd door bebouwing is er slechts sprake van een half plein. Het plein heeft alleen aan de noordzijde bebouwing. Daarbij wordt het plein ook nog eens door midden gesneden door de genoemde straat, de belangrijkste doorgaande route in de Van der Pekbuurt, ook vernoemd naar de architect.
Zowel plein als de gehele buurt eromheen vallen sinds onder Rijksbeschermd gezicht Amsterdam-Noord. De Laanweg (versie 1986) schampt het plein.

## Gebouwen

De straat deelt ook de nummering aan het plein door midden, huisnummers 1 tot en met 7 in het westen en huisnummers 9 tot en met 15 in het oosten. De bebouwing maakt een symmetrische indruk. De aanbesteding vond plaats op 12 november 1917 nadat het ontwerp was goedgekeurd door Arie Keppler van de Gemeentelijke Woningdienst Amsterdam. Beide blokken werden rond 1919 opgeleverd. De bebouwing maakte deel uit van het complex Buiksloterham met een totaal van 71 woningen en 3 /woonwinkelpanden, gebouwd aan plein; het zuidelijke deel van de straat, even zijde van de Anemoonstraat en Ranonkelkade 1 tot en 5.
Een verdwenen gebouw is een noodschool die vanaf 1959 aan de zuidoost zijde van het plein stond, een dependance van het Ir. Lelylyceum aan de Keizersgracht ook wel Leeghwater lyceum (in 1968 opgegaan in Scholengemeenschap Noord, gebouw afgebroken in de jaren tachtig).

## Kunst

Op het westelijke deel van het plein ligt onder de terrassen de putdeksel Postduif uit de serie Friendly-Fire ter nagedachtenis van de bombardementen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Voorts is er het kunstwerk Het geluid van Noord over de veranderende buurt.
* Van der Pekplein volgens BAG via data.amsterdam.nl
* Waarderingskaart architectonische en stedenbouwkundige kwaliteit Amsterdam
* BAG-viewer
* Monumentenregister voor rijksmonumenten; Monumentenkaart Amsterdam
* 'Stadsatlas Amsterdam. Stadskaarten en straatnamen verklaard', Bakker, Martha (red.) (1998). Derde druk in 2006. Amsterdam Publishers [etc.]. ISBN 90-74891-31-4
# Püttlingen

Püttlingen is een gemeente in de Duitse deelstaat Saarland, en maakt deel uit van het Regionalverband Saarbrücken. Püttlingen telt 18.318 inwoners.

## Delen van de gemeente Püttlingen

* Köllerbach (met Engelfangen, Etzenhofen, Herchenbach, Kölln, Rittenhofen, Sellerbach)
* Püttlingen (met Berg, Bengesen, Ritterstraße)

## Historie

Püttlingen was in de veertiende eeuw in het bezit van de heren van Forbach. In 1464 kreeg Filips van Sirck het als leen van het prinsbisdom Metz. De leenhoogheid ging in 1648 van het prinsbisdom Metz over aan het hertogdom Lotharingen. De hertogen beleenden in 1681 de heren van Kriechingen met de plaats. In 1766 ging de leenheerschappij van Lotharingen over aan de vorsten van Nassau-Saarbrücken, die in 1778 ook het eigendom van de plaats kochten. Het gemeentewapen vertoont twee velden van de graven van Kriechingen en een van graven van Nassau.
De plaats moet niet verward worden met Püttlingen in Lotharingen.

## Afbeeldingen

* Gezicht op Püttlingen
* Hexenturm
* Voormalig station
* 1 2 (de) Saarland.de – Amtliche Einwohnerzahlen Stand 31. Dezember 2020 (PDF; 98 kB)
Friedrichsthal · Großrosseln · Heusweiler · Kleinblittersdorf · Püttlingen · Quierschied · Riegelsberg · Saarbrücken · Sulzbach · Völklingen
# Vellahn

Vellahn is een gemeente in de Duitse deelstaat Mecklenburg-Voor-Pommeren, en maakt deel uit van het Landkreis Ludwigslust-Parchim. Vellahn telt 2.756 inwoners.
# Vakıflı

Vakıflı (Armeens: Վաքիֆ — Vakif) is een dorp in de Turkse provincie Hatay, aan de grens met Syrië. Het is het enige christelijke Armeense dorp buiten Armenië.

## Demografie

Het dorp heeft 150 inwoners, maar de meeste wonen 's winters in Istanboel of in West-Europa. In de zomer stijgt het inwonersaantal naar meer dan 500 en soms tot 1000 inwoners. Het dorp had een eigen schooltje, maar dit is tegenwoordig niet meer in gebruik omdat er niet zoveel kinderen wonen. De meeste leven in de stad. Zo gaan de overgebleven kinderen naar scholen in omringende dorpen. De gemiddelde leeftijd in het dorp is 60 jaar.

## Relatie met andere volkeren

Vakıflı ligt vandaag de dag tussen andere dorpen waar Arabische alevieten en christenen, Turkmenen en Turken wonen. Ondanks deze verschillende gemeenschappen, leven de inwoners van Vakıflı zonder problemen samen met de andere dorpen en werken zij zelfs op gemeenschappelijke akkers.
# Quintus Silius

Quintus Silius was een van de quaestors die voor het eerst uit het plebs verkozen is in 409 v.Chr. (Liv., IV 54.).

## Antieke bron

* Liv., IV 54.

## Referentie

* W. Smith, art. Silius (1), in W. Smith (ed.), A Dictionary of Greek and Roman Antiquities, III, Londen, 1870, p. 822.
# Radroute Nahe-Hunsrück-Mosel

De Radroute Nahe-Hunsrück-Mosel (Nahe-Hunsrück-Moezelfietsroute) is een langeafstandsfietsroute in Duitsland. De route is een verbinding tussen de Nahe en Moezel dwars door de Hunsrück. De route verbindt de Naheradweg en de Moselradweg met elkaar. De route is 90 km lang en is in twee richtingen bewegwijzerd. Soms worden Bingen am Rhein en Trier aangehouden als start en finish (lengte dan 207 km), maar dan wordt gebruik gemaakt van de bewegwijzering van Nahe- en Moselradweg op de delen langs deze rivieren. Het deel tussen de rivieren kent een eigen bewegwijzering.

## Aansluitingen met andere routes

* In Fischbach kan worden aangesloten op de Naheradweg.
* In Neumagen-Dhron kan worden aangesloten op de Moselradweg.

## Externe link

* Radroute Nahe-Hunsrück-Mosel
# Radruż

Radruż is een plaats in het Poolse district Lubaczowski, woiwodschap Subkarpaten. De plaats maakt deel uit van de gemeente Horyniec-Zdrój en telt 260 inwoners.
# Van Stralen

van Stralen is een achternaam, en kan verwijzen naar:
* Christine van Stralen (23 februari 1963), Nederlandse actrice
* Haike van Stralen, ( 22 april 1983), voormalige Nederlandse zwemster
* Antoon van Stralen, (24 september 1568), was burgemeester van Antwerpen
* Hendrik van Stralen, (20 oktober 1751 - 6 november 1822), was een orangistisch staatsman
* Marijje van Stralen, is een Nederlandse sopraan
* Nico van Stralen, (20 april 1940), beeldend kunstenaar
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Van Stralen en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Veneriete

De Veneriete is een afwateringskanaal ten westen van Genemuiden in de Nederlandse provincie Overijssel.

## Beschrijving

De Veneriete loopt van het Venerietegemaal aan de Kamperzeedijk naar het Zwarte Meer. Even voor de uitmonding voegen de Veneriete en het riviertje de Goot zich samen. Tot 1856 werd het overtollige water van de polder Mastenbroek door middel van een windmolen afgevoerd via de Veneriete naar het Zwarte Meer. In 1856 werd het stoomgemaal Mastenbroek aan de Veneriete gebouwd. Dit gemaal werd in 1961 vervangen door het elektrische vijzelgemaal Veneriete. Het oude stoomgemaal Mastenbroek is naast het nieuwe gemaal blijven staan. Ongeveer een kilometer ten noorden van de beide gemalen bevindt zich de Grote of Prinsensluis in de Veneriete. Deze sluis werd in de 19e eeuw gebouwd, direct na de overstromingen van 1825. De sluis is genoemd naar de leden van het geslacht Prins, die dienstdeden als sluiswachter. Aanvankelijk werd er bij de sluis een overlaatkade bij de Veneriete gebouwd, waardoor bij hoogwater de polder vol kon stromen. Na de bouw van het stoomgemaal in 1865 werd de overlaat verhoogd tot een volwaardige dijk. Een kilometer ten noordwesten van de sluis staat een klein gemaal met een piramidevormig dak, dat zorgt voor de afwatering van de achterliggende polder de Pieper.
* Gemaaltje aan de Veneriete in de polder de Pieper
* Samenvloeiing van de Goot en de Veneriete (links de polder de Pieper)
* Uitmonding van de Goot en de Veneriete in het Zwarte Meer
* Informatie bij de Grote- of Prinsensluis
* De Nederlandse Gemalen Stichting: Veneriete