OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Mercedes-Benz L 206D / L 207 / L 306D / L 307

De Mercedes-Benz L 206D / L 207 / L 306D / L 307 verscheen in 1970 op de markt en behoorde tot de groep lichte bedrijfswagens van Daimler-Benz. Het model was in 1967 reeds eerder op de markt verschenen onder de naam Hanomag-Henschel F20/35/30/35. De basis was de Tempo Matador E met een in 1967 door Hanomag-Henschel gemoderniseerd front. Bij de overname in 1970 van Hanomag-Henschel door Mercedes-Benz werden de wagens van dit bedrijf voorzien van een Mercedes-Benz- dieselmotor en verder vrijwel ongewijzigd als Mercedes-Benz op de markt gebracht. De benzineversies van deze modellen behielden tot het einde van de productie in 1977 hun BMC-motor.
De wagen werd gekenmerkt door een in de lengterichting geplaatste motor, voorwielaandrijving, een buizenchassis, een houten bodemplaat. Er waren twee uitvoeringen voor wat betreft de lengte en twee voor wat betreft de hoogte van het dak. Varianten waren de benzine-uitvoering L 207, en voor zwaardere lasten de L 306D / L 307. Deze laatste twee typen hadden een zwaarder veerpakket, grotere wiel- en bandenmaat en een andere eindoverbrenging.
De gebruikte dieselmotor was aanvankelijk de Mercedes-Benz OM 615.940 met een vermogen van 55 pk, maar dat steeg in 1972 naar 60 pk. De benzineversies gebruikten tot 1973 de BMC-B motor van 1622cc, daarna werd tot productie einde de 1798 cc-versie van deze motor gebruikt.
De wagen was voorzien van hydraulisch bediende trommelremmen en had geen stuurbekrachtiging.
De productie liep van 1970 tot 1977.
# Menno Bauer

Menno Bauer (Haarlem, 13 februari 1949) is een Nederlandse kunstschilder. Zijn werk bevat lyrisch expressionistische kenmerken met veel kleurkracht en een emotionele lijnvoering.
Bauer groeide op in een middenstandsgezin. Ondanks drie artistiek begaafde ooms van vaders kant, vonden zijn kunstzinnige aspiraties thuis moeizaam weerklank. Als compromis kwam de fotografie in beeld. Reden dat hij na de middelbare school een opleiding tot fotograaf volgde. Vanaf 1967 maakte hij reportages voor diverse geïllustreerde bladen en omroepgidsen. Na 1970 worden de foto´s steeds meer schilderijen. Begin 1979 kiest hij definitief voor de schilderkunst. Als kunstschilder is Bauer autodidact. Voor zijn composities putte hij aanvankelijk uit de kunstgeschiedenis. Daarnaast is hij geïnteresseerd in balletchoreografieën en toneelensceneringen. Tegenwoordig staan ook gewone straattaferelen aan de basis van zijn figuratie. In alle schilderijen komen mensen en hun liefdesperikelen voor. Veelal kortstondige passies die worden verbeeld als een wervelende tango van aantrekken en afstoten.
Bauer exposeert regelmatig in binnen- en buitenland. In Nederland wordt hij vertegenwoordigd door AZ-Kunstprojecten uit Nieuw-Beijerland. Gallery Artpointblack te Florence promoot zijn werk in Italië. Gallery JMA te Wenen toont zijn werk op internationale kunstbeurzen in Moskou en Beijing. In 2009 werd hij voor de vierde keer genomineerd voor de verkiezing van Nederlandse ‘Kunstenaar van het jaar’.

## Literatuur

‘Zweet der dromen’; Menno Bauer, schilderijen. Met tekstbijdragen van: drs. Henk J. Heijnen, drs. Judikje Kiers, drs. Saskia ter Kuile; Alkmaar, 1993.

## Externe link

* Officiële website
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 4890 974X
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 109657403
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 5115
* Virtual International Authority File: 286393181
* WorldCat (via VIAF): 286393181
# Malcolm I

Malcolm I, Gaelisch: Máel Coluim mac Domnaill (ca. 897 - Dunnottar, 954), zoon van Donald II, was koning van Alba gedurende elf jaren.
Malcolm volgde in 943 Constantijn II op nadat deze zich in een klooster had teruggetrokken. In zijn regeerperiode hadden de Schotten veel last van de Vikingen. Edmund I van Engeland had ook problemen met de Denen in Cumbria. Na hen onderdrukt te hebben gaf hij in 945 dit gebied aan Malcolm I in ruil voor een alliantie op land en zee. In 952 vochten de Schotten, Britons en de Engelsen samen tegen de Vikingen; de laatsten wonnen de slag. In 950 ondernam Malcolm I een plundertocht naar Engeland en bereikte de rivier de Tees, waarbij veel gevangenen werden gemaakt en veel runderen werden buitgemaakt. Schotse kronieken beweren dat Constantijn II deze tocht had gepland. In Moray vond er een opstand plaats onder de leiding van Cellach, die succesvol door Malcolm I werd onderdrukt. Cellach werd tijdens de gevechten gedood. In 954 werd Malcolm I in Moray 'door verraad' gedood en werd begraven op Iona.
Malcolm I was bijgenaamd de Battle Fury (gevechtsfurie), een referentie naar de Ierse oorlogsgod Bodb Dearg.
Indulf, zoon van Constantijn II volgde hem op. Ook de twee bekende zonen van Malcolm, Dubh van Schotland en Kenneth II van Schotland, zouden koning van Schotland worden.
* Gemeinsame Normdatei: 1013281446
* Virtual International Authority File: 172461842
* WorldCat (via VIAF): 172461842
# Megarhethus brevicheliferus

Megarhethus brevicheliferus is een zeespin uit de familie Ammotheidae. De soort behoort tot het geslacht Megarhethus. Megarhethus brevicheliferus werd in 1948 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Hedgpeth.
# Leptopelis bocagii

Leptopelis bocagii is een kleine kikker uit de familie Arthroleptidae. De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Albert Carl Lewis Gotthilf Günther in 1865.

## Naamgeving

Lange tijd werd de wetenschappelijke soortaanduiding geschreven als bocagei. De soort is vernoemd naar de bioloog José Vicente Barboza du Bocage (1823 – 1907). De oorspronkelijke soortnaam is Cystignathus bocagii, in 1865 benoemd door Albert Carl Lewis Gotthilf Günther. De geldigheid van de soort is onzeker doordat het holotype in 1978 door een brand verloren ging en in het vondstgebied verschillende sterk op elkaar lijkende soorten blijken voor te komen.

## Uiterlijke kenmerken

De lengte bedraagt ongeveer vijf centimeter, de vrouwtjes worden nog iets groter tot bijna zes centimeter. Deze soort heeft kleine zwemvliezen en zeer kleine hechtschijfjes, en lijkt dus meer op een echte kikker (familie Ranidae) dan op een klimmende soort. De kleur is variabel; lichtbruin tot bijna zwart en ook groene exemplaren komen voor. Kenmerkend zijn de lichtbruine brede strepen tussen de flank en de rug en die op de kop samensmelten tot een U-vorm, waaraan de naam te danken is. Ook typisch zijn de relatief grote en zwarte ogen die vlak bij het trommelvlies gepositioneerd zijn. De buik is lichtbruin tot geel en het lichaam is erg gedrongen, de kop erg stomp.

## Algemeen

Deze soort leeft in grote delen van Afrika; Angola, Burundi, Congo-Kinshasa, Ethiopië, Kenia, Malawi, Mozambique, Namibië, Rwanda, Zuid-Afrika, Tanzania, Zambia en Zimbabwe. Allerlei biotopen zijn geschikt als er maar enige bodemvegetatie is, zoals heidevelden als bosranden. De hoefijzerkikker is niet erg aan water gebonden en leidt een verscholen bestaan. Bij droger weer is de kikker te vinden in een ondiep holletje vlak onder de grond, wachtend op regen. Vlak na een regenbui komen ze dan massaal tevoorschijn om te gaan jagen of paren. De eerste grote regenbui van het seizoen luidt namelijk de paartijd in. Hoewel deze soort een echte bodembewoner is, klimt het mannetje soms ook in een struik om de lokroep verder te doen reiken. De eitjes worden in diepe holen ondergronds begraven waar de larven zich in een tijdelijk poeltje ontwikkelen.

## Bronvermelding

Referenties
* ↑ (en) Leptopelis bocagii op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History, Leptopelis bocagii. Gearchiveerd op 18 april 2019.
* ↑ Günther, A.C.L.G., 1865, "Descriptions of new species of batrachians from West Africa", Proceedings of the Zoological Society of London 1864: 479–482
* 1 2 Amphibia Web, Leptopelis bocagii.
Bronnen
* (en) - Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History - Leptopelis bocagii - Website Geconsulteerd 24 maart 2016
* (en) - Amphibiaweb - Leptopelis bocagii - Website
# Heesbeemden

Heesbeemden (Limburgs: De Bengd) is een natuurgebied ten noorden van Kronenberg en Sevenum in de Nederlandse provincie Limburg.
De Heesbeemden omvat tevens De Blakt en De Haagens. Het gebied wordt doorstroomd door de Blakterbeek die in 2007 werd hermeanderd. Het bestaat uit broekbossen met els en wilg en kleine weilandjes die tot begin 21e eeuw in particulier bezit waren. Het hele gebied wordt beheerd door Staatsbosbeheer.
De Blakt was tot in de jaren zeventig van de twintigste eeuw een vuilstortplaats. Waar de stortplaats was ligt nu een heuvel in het gebied.
De Heesbeemden is rijk aan amfibieën en vlinders. Er broeden ongeveer 60 soorten vogels waaronder roofvogels, spechten, bosuilen en tal van rietvogels.
Men kan wandelen in het gebied.
# Klooster Nazareth (Venlo)

Het klooster Nazareth in de Venlose buurtschap 't Ven ligt aan de Straelseweg in het noordoosten van de stad.

## Geschiedenis

In 1901-1911 werd het kloostergebouw gebouwd in opdracht van deken Mares en naar het ontwerp van de Venlose architect Henri Seelen.
De Zusters van Liefde van Onze Lieve Vrouw, Moeder van Barmhartigheid uit Tilburg stichtten in het klooster een weeshuis en het Sint-Jozefgesticht, een opvanghuis voor onverzorgde en verwaarloosde kinderen. In 1910 werd er door de zusters ook een school opgericht. Tot in de jaren tachtig was Nazareth een tehuis voor jonge kinderen en tieners. In 1983 fuseerde Nazareth met het klooster van de zusters Dominicanessen, dicht bij de grens met Duitsland, en stichtte daar de Stichting Jongerenhulp -opvoeding en -begeleiding (SJOB).
Sinds 2003 is het originele complex is beschermd en staat het op de Lijst van rijksmonumenten in Venlo. De uitbreiding van Kayser, alsmede de bakstenen erfscheidingen aan zowel de voor- als achterzijde, zijn echter uitgesloten van deze bescherming.

## Bouwwerk

Het klooster is gebouwd in traditionele bouwstijl met elementen van neorenaissance en neogotiek.
* Monumentenbeschrijving
* Floddergatsblog
* Informatie over rijksmonumentnummer 524758
* Kerkgebouwen in Limburg
# Itaclytus olivaceus

Itaclytus olivaceus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1841 door Castelnau & Gory.
# Kangacrisoides huochengensis

Kangacrisoides huochengensis is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Wang, Zheng & Niu.
# Jozef Beekman

Jozef Beekman is een vast personage uit de boeken van Pieter Aspe. Hij werkt bij het parket van Brugge en oefent daar de functie van procureur uit.

## Karakter

Beekman is een toonbeeld van menselijkheid. Hij is streng maar rechtvaardig en knijpt vaak een oogje dicht als het op Van Ins onorthodoxe werkmethodes aankomt. Hij heeft een zwak voor Hannelore Martens en heeft een tijdje geprobeerd haar te versieren, maar dit is mislukt. Verder is Jozef Beekman dol op alles wat met klassieke muziek te maken heeft.
# Joos Berry

Joos Berry (8 mei 1990) is een Zwitserse freestyleskiër.

## Carrière

Berry maakte zijn wereldbekerdebuut in december 2012 in Val Thorens. Op 7 december 2017 scoorde hij in Val Thorens zijn eerste wereldbekerpunten, vijf dagen later behaalde de Zwitser in Arosa zijn eerste toptienklassering in een wereldbekerwedstrijd. Op 22 december 2018 boekte Berry in Innichen zijn eerste wereldbekerzege. Op de wereldkampioenschappen freestyleskiën 2019 in Park City eindigde hij als 23e op de skicross.

## Resultaten
### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2019 | Park City | 23e Skicross |

### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algm | SX |
| 2017/2018 | 122e | 27e |
| 2018/2019 | 66e | 15e |
| 2019/2020 | 46e | 7e |

#### Wereldbekerzeges

| Datum | Plaats | Onderdeel |
| 22 december 2018 | Innichen | Skicross |
| 22 december 2019 | Innichen | Skicross |

## Externe link

* (en) Profiel van Joos Berry op de website van de FIS
# Johan Stefan van Kalkar

Johan Stefan van Kalkar (meestal kortweg Jan van Kalkar of Jan van Calcar, maar ook Johan Stephan von Calcker of Giovanni da Calcar genoemd) (Kalkar, circa 1499 - Napels, 1545) was een Italiaans kunstschilder.

## Leven en werk

Van Kalkar was een in het district Kleef geboren Renaissance kunstschilder, die vrijwel zijn gehele leven in Italië werkte, onder andere in Venetië. Stefan kan ook staan voor Stevenszoon. Hij signeerde een van zijn werken met Stephanus Calcarius.
Kalkar was een leerling van Titiaan en werd volleerd door ook Raphael te bestuderen. Hij imiteerde deze meesters zo nauwgezet dat hij de meeste critici kon misleiden.
De houtsneden in het beroemde anatomische werk van Andreas Vesalius, De humani corporis fabrica libri septem, worden aan Kalkar toegschreven.

## Externe link

* (en) Johan Stefan van Kalkar op artcyclopedia.com
* Biblioteca Nacional de España: XX1491047
* Bibliothèque nationale de France: cb149710468 (data)
* Biografisch Portaal: 24323458
* Stuttgart Database of Scientific Illustrators 1450–1950: 517
* Gemeinsame Normdatei: 118714937
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0896 5577
* KulturNav: fc2517c1-ca26-4b91-8163-866d4ca352bb
* Library of Congress Control Number: n94115763
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: ola2014822514
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 384044921
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 14762
* Système universitaire de documentation: 069720681
* Union List of Artist Names: 500026055
* Virtual International Authority File: 47034805
* WorldCat (via VIAF): 47034805
# Jack Washington

Ronald "Jack" Washington (Kansas City, 17 juli 1910 - Oklahoma City, 28 november 1964) was een Amerikaanse jazz-saxofonist (altsaxofoon en baritonsaxofoon). Hij werd vooral bekend door zijn werk in het orkest van Count Basie.
Washington begon op de sopraansaxofoon, maar stapte later over op de baritonsaxofoon. Eind jaren twintig sloot hij zich aan bij het orkest van Bennie Moten, waar hij actief was tot 1935, het jaar van overlijden van Moten. In die jaren bij Moten speelde hij ook kort bij Paul Banks en Jesse Stone. Na Motens dood werd hij lid van de band van Basie, waar hij speelde tot 1950, alleen onderbroken door zijn diensttijd in het leger. Na Basie ging hij werken op een vliegveld en trad hij nog maar af en toe op. In 1958 speelde hij mee op plaatopnames van oud-bandleden van Basie. Jazzcriticus Scott Yanow noemt Washington 'the unsung hero of the baritone-sax'.
Washington is te horen op opnames van onder meer Billie Holiday, Charlie Christian, Harry James, Dave Brubeck, Hoagy Carmichael, Lester Young, Ben Webster en Duke Ellington.

## Externe link

* Biografie op Allmusic
* Bibsys: 1051581
* Bibliothèque nationale de France: cb13939506c (data)
* Gemeinsame Normdatei: 134622758
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5515 9351
* Library of Congress Control Number: no98095907
* MusicBrainz: c1036bb3-a4cc-4518-84d9-0e95603e7527
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: DDSV055091
* SNAC: w6p27jrv
* Système universitaire de documentation: 252730895
* Virtual International Authority File: 12495871
* WorldCat (via VIAF): 12495871
# Jacques Cassard

Jacques Cassard (Nantes, 30 september 1679 – Ham, 21 januari 1740) was een Franse scheepskapitein en beroemd kaapvaarder.

## Jonge jaren

Jacques Cassard voer voor het eerst op 7-jarige leeftijd als scheepsjongen op een kaapvaarder uit Saint-Malo. Op 18-jarige leeftijd werd hij benoemd tot luitenant van een fregat, waarvan hij het gezag behield. Als opmerkelijk officier en zeeman met lef raakte hij betrokken in talrijke zeeslagen gedurende de Spaanse Successieoorlog.
In 1709 begeleidde hij met succes een konvooi met graan uit Tunesië naar Marseille. Het graan moest de Provence redden van een dreigende hongersnood. Tijdens de reis sloeg hij aanvallen af van meerdere Engelse schepen en hij bracht het konvooi van 25 schepen met lading veilig in de haven van Marseille.

## Kaapvaart

Van 1712 tot 1714 ging hij in opdracht van Lodewijk XIV op kaapvaart in het Caraïbisch gebied en richtte in de Portugese (Kaapverdische), Engelse (Montserrat en Antigua) en Nederlandse koloniën (Sint Eustatius, Curaçao en Suriname) door brandschatting zware schade aan. Dit was de succesvolste kaapvaart die tot dan toe onder Franse vlag ondernomen werd.
In november 1712 werden Suriname en Berbice aangevallen. Baron de Mouans leidde de aanval op Berbice. De Franse kapers brachten er aanzienlijke schade toe aan plantages en de Nederlandse Commandant De Waterman zag zich gedwongen om de kolonie over te geven. De Fransen eisten een grote som geld. Aanvankelijk vroegen zij 300.000 gulden van de familie Van Pere, de eigenaars van Berbice, maar omdat slechts 118.024 gulden kon worden opgebracht ging De Mouans ermee akkoord om een cheque te accepteren van Van Peres rekening in Amsterdam.
In Suriname zagen 'zoutwaternegers' (uit Afrika aangekomen slaven) kans om tijdens de verwarring van de plantages te ontsnappen, het oerwoud in. Asikan Sylvester was een van hen. Hij stichtte een Marron-gemeenschap en werd later opgevolgd door Boni. De aanval van Cassard was voor de regering in Suriname aanleiding voor de bouw van het Fort Nieuw-Amsterdam.
Curaçao werd van 18 februari tot 27 februari 1713 bezet door Cassard. Ten slotte liet hij zich daar afkopen na veel schade aan de bewoners van het eiland toegebracht te hebben.

## Gevangenschap

De Vrede van Utrecht in 1715 heeft het einde betekend voor Cassards zeemansleven. Nadat de Franse regering en Kardinaal Fleury van hem schadevergoeding hadden opgeëist, werd hij in 1726, op 47-jarige leeftijd, opgesloten in het kasteel van Ham in Picardië. Hier stierf hij in januari 1740 op zestigjarige leeftijd, na 14 jaar gevangenschap.

## Eerbetoon

Frankrijk heeft later eer betuigd aan Jaques Cassard door negen gebouwen van de Franse marine naar hem te vernoemen. Ook draagt een modern Frans marineschip zijn naam, en in zijn geboortestad Nantes werd een straat naar hem genoemd, de Allée Cassard.

## Bron

* Hrodej, Philippe 2002, JACQUES CASSARD - Armateur et corsaire du Roi-Soleil, Rennes: Presses universitaires de Rennes, coll. Histoire, ISBN 2868476570
# Jacques Cazotte

Jacques Cazotte, (Dijon, 7 oktober 1719 – Parijs (schavot), 25 september 1792) was een Frans schrijver, filosoof, illuminist en Martinist.
# Jacques Cerf

Jacques Cerf kan verwijzen naar:
* Jacques Cerf (politicus) (1928-2023) uit België
* Jacques Cerf (pianist) (1932-2019) uit Zwitserland
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jacques Cerf en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jos Daman

Jozef "Jos" Daman (Mechelen, 15 oktober 1945) is een Belgisch voormalig boogschutter.

## Levensloop

Daman nam deel aan aan de Olympische Zomerspelen van 1972, alwaar hij 23e eindigde.
* (en) Fiche Jozef Daman, Olympics
* (en) Profile Jozef Daman, World Archery
* ↑ (en) Biographical information Jos Daman, Olympedia
* ↑ (en) Fiche Jos Daman, Sport-reference (Internet Archive)
# Istriotisch

Het Istriotisch is een Romaanse taal die nog door enkelen gesproken wordt in en rond de stadjes Rovinj en Vodnjan op Istrië, een schiereiland in Zuid-Europa.
Onder taalkundigen circuleren er uiteenlopende theorieën omtrent afkomst en classificatie van het Istriotisch. Sommigen zien het als een nauwe verwant of zelfs een dialect van het Italiaans en zijn zusters als het Venetiaans. Anderen zien een sterkere verwantschap met het Friulisch alsmede het reeds langer dan een eeuw uitgestorven en meer zuidelijk gesproken Dalmatisch; naar hun mening zijn Italiaanse leenwoorden van later datum en het gevolg van langdurige invloed.
Men dient het Istriotisch niet te verwarren met het Istro-Roemeens, een Oost-Romaanse taal die ook op Istrië wordt gesproken maar Roemeens van karakter is. De verschillen tussen de twee talen zijn aanzienlijk en de gelijkenis in naam en geografische locatie is bedrieglijk.
Een duizendtal mensen spreekt nog Istriotisch. Vooral onder leden van de jongere generaties wordt de taal zelden gebruikt, zodat ze ernstig met uitsterven bedreigd wordt. Wel bestaan er nog enkele dichters die in hun eigen Istriotische dialecten schrijven.

## Istriotisch en andere Romaanse talen

| | Latijn | Italiaans | Roemeens | Istriotisch |
| voet | pede(m) | piede | picior | peîe |
| gras | herba(m) | erba | iarbă | gièrba |
| dood | mortuu(m) | morto | mort/moarte | mòro/muòrto |
| rivieroever | ripa(m) | ripa | mal | reîva |
| wiel | rota(m) | ruota | roată | rùda |
| nacht | nocte(m) | notte | noapte | nuòto |
| heup | coxa(m) | coscia | şold | còsa |
| vis | pisce(m) | pesce | peşte | pìso |
| vuist | pugnu(m) | pugno | pumn | poûgno |
| oog | oculu(m) | occhio | ochi | uòcio |

## Externe link

* Internetpagina die een (mogelijke) classificatie van het Istriotisch bevat
* ↑ De Latijnse woorden staan in de accusatief, omdat dat de grondvorm is van waaruit de Romaanse woorden ontwikkeld zijn.
Plaatsen in Istrië: Banjole · Bertoki · Buje · Buzet · Fažana · Hum · Izola · Jagodje · Koper · Koromačno · Labin · Lucija · Medulin · Motovun · Muggia · Novigrad · Pazin · Peroj · Piran · Portorož · Poreč · Premantura · Pula · Rabac Luka · Ravni · Roč · Rovinj · Savudrija · Škocjan · Stalije · Štinjan · Trget · Umag · Višnjan · Vodnjan · Vrsar
Taal in Istrië: Čakavisch · Istriotisch · Istro-Roemeens · Italiaans · Sloveens · Kroatisch · Venetiaans
Andere artikelen over Istrië: Golf van Triëst · Istrische Democratische Assemblee · Italianisering · Baai van Koper · Baai van Muggia · Baai van Piran · Kvarner · Lim · Mario Andretti · Nino Benvenuti · Sergio Endrigo · Učka
# Jaime Báez

Jaime Báez Stábile (Montevideo, 25 april 1995) is een Uruguayaans voetballer die als aanvaller speelt. Hij verruilde in augustus 2015 Juventud voor ACF Fiorentina.

## Clubcarrière

Baéz komt uit de jeugdacademie van Juventud. Hiervoor debuteerde hij tijdens het seizoen 2012/13 in het eerste elftal, in de Uruguayaanse Primera División. Hij speelde in drie jaar meer dan zestig competitiewedstrijden in het eerste van de club, waarbij hij zestien keer scoorde.
Baéz verruilde Juventud in augustus 2015 voor ACF Fiorentina, de nummer vier van de Serie A in het voorgaande seizoen. Hij tekende een contract tot medio 2020 bij de Italiaanse club.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Wedstrijden | Doelpunten |
| 2012/13 | Juventud | Primera División | 26 | 3 |
| 2013/14 | Juventud | Primera División | 27 | 8 |
| 2014/15 | Juventud | Primera División | 14 | 5 |
| 2014/15 | → Defensor | Primera División | 6 | 1 |
| 2014/15 | Juventud | Primera División | 1 | 0 |
| 2015/16 | ACF Fiorentina | Serie A | 0 | 0 |
| 2015/16 | → AS Livorno | Serie B | 13 | 0 |
| 2016/17 | → Spezia | Serie B | 18 | 1 |
* (en) Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jaime Báez op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Spelersprofiel op Soccerway
* ↑ Fiorentina's deadline-day deals Viola Channel, 31 augustus 2015
* ↑ Baez: "Sono molto felice, è un sogno. Contratto di 5 anni" Fiorentina, 25 augustus 2015