OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Last Night (Duncan Laurence)

Last Night is een nummer van de Nederlandse zanger Duncan Laurence uit 2020. Het is de vierde single van zijn debuutalbum Small Town Boy.
"Last Night" is een ballad die gaat over twee geliefden die vergeten goed naar elkaar te kijken en daardoor het zicht op zichzelf verliezen. Op Instagram schrijft Laurence over de betekenis van het lied: "Soms moeten we naar onszelf kijken om te doen wat goed is voor de mensen van wie we houden. Het is makkelijk om de fouten van een ander aan te wijzen, maar het vergt moed om naar binnen te kijken. "Last Night" is mijn eerbetoon aan imperfecte relaties, want kwetsbaarheid en imperfectie zijn mooier dan perfectie." Het nummer werd een klein radiohitje in Nederland. Toch bereikte het de Nederlandse Top 40 niet, het bleef hangen op een 18e positie in de Tipparade.
* ↑ Nederlandse Top 40. Gearchiveerd op 5 oktober 2021.
* ↑ Duncan Laurence - Last Night - Eurostory. Gearchiveerd op 3 juni 2023.
# Maame Biney

Maame Biney (28 januari 2000, Accra) is een Amerikaans Shorttrackster die op de Olympische Winterspelen 2018 schaatste.

## Biografie

Maame Biney wordt in Accra, Ghana, geboren. Op de leeftijd van 5 jaar, verhuisde ze naar de Verenigde Staten en ging zij in Reston wonen. Ze begon schaatsen op de leeftijd van 6 jaar.

## Carrière

Ze werd begin 2017 en begin 2018 derde op het Junior wereldkampioenschappen.
Op 16 december 2017 kwalificeerde zij zich voor de Olympische Winterspelen 2018 op de 500 meter.

## Referentie

* ↑ Maame Biney, olympic.org
* ↑ Penny, Brandon, "Maame Biney Becomes First African-American Woman To Make U.S. Olympic Speedskating Team", TeamUSA.org, 16 december 2017.
* ↑ (en) Maame Biney Wins 1st US Gold in Women’s Jr. Championships. NBC4 Washington. Gearchiveerd op 6 maart 2018. Geraadpleegd op 5 maart 2018.
* ↑ Copeland, Kareem, "Maame Biney looking like the future of U.S. speedskating", The Denver Post, August 20, 2017. Gearchiveerd op 1 juli 2022.
* ↑ Grassie, Julia, "Who is Maame Biney?", NBC Olympics, 20 december 2017. Gearchiveerd op 15 februari 2018. Geraadpleegd op 5 februari 2018.
# Magistraatwijk

De Magistraatwijk ligt in Middelburg. De wijk heeft 7600 inwoners (2007). Dit aantal is inclusief de wijken Reijershove, Erasmuswijk en Veldzigt.
De wijk is gebouwd in de jaren zestig en zeventig. De straatnamen in de wijk zijn gebaseerd op bestuursfuncties ten tijde van de Republiek der Verenigde Nederlanden en bekende Middelburgse regenten. Het activiteitencentrum voor de wijk is "Het Palet". De belangrijkste groenvoorziening is het park "het Meiveld". Nadat de wijk in de jaren tachtig en negentig aan uitstraling inboette is vanaf 2000 het hart van de wijk onder handen genomen door de sloop van enkele flats en de bouw van nieuwe scholen en een winkelcentrum.
Samen met de later gebouwde wijken Reijershove, Veldzigt en de Erasmuswijk vormt de Magistraatwijk het gebied Middelburg-Zuid.
# Leen Wuyts

Leentje (Leen) Wuyts (Berchem, 20 maart 1950) is een voormalige Belgische atlete, die was gespecialiseerd in het speerwerpen. Zij nam eenmaal deel aan Europese kampioenschappen en veroverde acht Belgische titels.

## Biografie

Leen Wuyts werd in 1970 voor het eerst Belgisch kampioene AC in het speerwerpen. De twee voorafgaande jaren was ze al de sterkste van België gebleken bij de junioren. Tussen 1970 en 1995 veroverde ze in totaal acht titels bij de senioren, waarvan zeven opeenvolgend.
In 1974 nam Wuyts deel aan de EK in Rome, waar ze uitgeschakeld werd in de kwalificaties vanwege een schouderkwetsuur. In 1977 veroverde ze een zevende Belgische titel. De zorg voor haar gezin en de komst van een tweede kindje waren de oorzaak, dat Leen Wuyts de speer daarna aan de kant zette. Pas in 1992 keerde zin terug als veterane, maar als speerwerpster trad zij sporadisch (interclub) voor het voetlicht. Pas in 1994 werd het menens: ze behaalde de zege tijdens een interland tegen Frankrijk en op de Belgische kampioenschappen voor veteranen wierp zij de speer 39,74 m ver, goed voor goud in de categorie W40 en tevens een nationaal record in die klasse. En in 1995 werd zij zowaar op 45-jarige leeftijd voor de achtste keer Belgisch kampioene Alle Categorieën en ook sportvrouw van Antwerpen.
Wuyts verbeterde zeven maal het Belgische record. In verschillende stappen bracht ze het record van 45,47 naar 54,50 in 1974. Dit record zou standhouden tot en met 1999, waarna er een nieuwe speer werd ingevoerd.
Leen Wuyts werd na haar carrière trainster. Verschillende toppers waren onder haar hoede, Tia Hellebaut als jong atleet voor haar speer bij de meerkamp, Elfje Willemsen met verschillende selecties voor EK en WK, nu actief in de bobslee, Tom Goyvaerts tot 2007, nadien Thomas Smet met verschillende selecties voor EK en WK van 2009 in Berlijn.
Wuyts heeft in 2012 een punt gezet achter haar carrière als coach en de atletieksport.
Leen Wuyts is een kleindochter van Gustaaf Wuyts ( olympisch brons bij het touwtrekken op de Spelen van Antwerpen in 1920. Ze studeerde Kinesitherapie en L.O en was aangesloten bij NSLO uit Kapelle-op-den-Bos en sinds 1976 bij Olse Merksem.

## Belgische kampioenschappen

| Onderdeel | Jaar |
| speerwerpen | 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1976, 1977, 1995 |

## Persoonlijk record

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| speerwerpen | 54,50 m | 29 juni 1974 | Brussel |

## Palmares
### speerwerpen

* 1970: 1 BK AC – 40,44 m
* 1971: 1 BK AC – 46,16 m
* 1972: 1 BK AC – 46,46 m
* 1973: 1 BK AC – 48,82 m
* 1974: 1 BK AC – 50,42 m
* 1974: 18e in kwal. EK in Rome – 45,54 m
* 1976: 1 BK AC - 45 m
* 1977: 1 BK AC – 50,90 m
* 1978: 2 BK AC- 48,96 m
* 1995: 1 BK AC – 40,90 m
* Kluge, V. (1981) De Olympische Spelen van 1896 tot heden Uitgeverij Elmar b.v., Rijswijk ISBN 90 61 20 4143
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: wuyt002
* Gemeinsame Normdatei: 117525083X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 4188 4237
* Library of Congress Control Number: no95014911
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070036187
* Virtual International Authority File: 66052418
* WorldCat (via VIAF): 66052418
# MASH

MASH of Mash kan verwijzen naar:
* MASH (film), een film uit 1970
* M*A*S*H (televisieserie), een televisieserie waarvan het origineel werd uitgezonden tussen 1972 en 1983
* MASH: A Novel About Three Army Doctors of M*A*S*H, het boek van Richard Hooker uit 1968 waarop zowel de film als de serie is gebaseerd

## Diversen

* Mash!, een Nederlands duo bestaande uit Meike Hurts en Anouk van Schie
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van MASH en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Krakov (okres Rakovník)

Krakov (Duits: Krakau) is een Tsjechische gemeente in de regio Midden-Bohemen en maakt deel uit van het district Rakovník. Het dorp ligt op 9 km afstand van de stad Rakovník.
Krakov telt 144 inwoners.

## Geschiedenis

De eerste schriftelijke vermelding van het dorp (Krakow) dateert van 1358.
Sinds 2003 is Krakov een zelfstandige gemeente binnen het Rakovníkdistrict.

## Verkeer en vervoer
### Spoorlijnen

Er is geen station in (de buurt van) Krakov.

### Buslijnen

Krakov wordt bediend door buslijn 572 van het Praagse vervoersysteem.

## Bezienswaardigheden

* Historische dorpskroeg

## Galerij

* Heilige citroenboom nabij Krakov
# Mababe

Mababe is een dorp in het district North-West in Botswana. De plaats telt 230 inwoners (2011).
# Lato Lho

Lato Lho was een van de dertien tienduizendschappen van de sakyaorde in de 13e en 14e eeuw. Het lag in het grotere gebied Dingri-Shelkar in het westen van Sakya en de pas Lamo Talala (la mo ta la la) en strekte uit tot ongeveer aan de regio rondom het meer Pelku Tso (dpal khud mtsho).
Lato Lho was de Zuidelijke Lato; het tienduizendschap dat in dezelfde tijd aan de tegenoverliggende zijde van de Yarlung Tsangpo lag in het grote gebied Ngamring, werd Lato Chang (Noordelijke Lato) genoemd.

## Bronmateriaal

De maatgevende bron voor de geschiedenis van dit gebied, die niettemin pas veel later is ontstaan, is de kroniek Shelkar Chochung (shel dkar chos 'byung). De kroniek kwam gereed in 1732 en omvatte in totaal 118 Tibetaanse folies.
De Shelkar Chochung werd samengesteld door Ngawang Kaldan Gyatso (ngag dbang skal ldan rgya mtsho), een voormalig abt van de Shelkar Chode (shel dkar chos sde). Gedocumenteerde bronnen uit de tijd van het vorstendom zelf zijn niet bewaard gebleven.

## Geschiedenis

Lato Lho werd rond 1265, ten tijde van de zevende sakya trizin Phagspa, gesticht door kleinere heerschappijen samen te voegen en onder leiding van Gangkarwa Chugpo Tripal (gangs dkar ba phyug po khri dpal) te plaatsen. Tripal stamde uit de Tibetaanse adellijke familie Shethrug (shes phrug) die in Dingri zetelde.
De zetel van Lato Lho was de vesting Shelkar Dzong (shel dkar rdzong; Vesting Wit Kristal) die midden 13e eeuw door Situ Choekyi Rinchen (si tu chos kyi rin chen) werd gebouwd en waarvan begin 21e eeuw nog ruïnes te zien zijn.
Thripel bleef kinderloos en adopteerde een kind uit een andere adellijke familie uit de regio Phanpo ten noorden van Lhasa, die onder de naam Namen Masang Shakyabum (ma sangs shakya 'bum) opvolger werd van het tienduizendschap Lato Lho.
Shakyabum werd opgevolgd door Shonnu Wangchug (gzhon nu dbang phyug) en Oser Sengge ('od zer seng ge), die ook de titel Sakya Ponchen (sa skya dpon chen) droegen en door de keizer van de Yuan-dynastie hoog werden gedecoreerd.
De vesting Shelkar Dzong huisvette in het onderste gedeelte het klooster Shelkar Chode, een van de eerste grote kloosterscholen van Tibet.
Nadat de sakyaorde de heerschappij in Tibet had verloren, kwam Lato Lho steeds meer onder de invloed van de heerser van Lato Chang te staan. Rond 1620 werd Lato Lho samen met de overige regio's van westelijk Centraal-Tibet samengevoegd tot de provincie Tsang. Tijdens de regering van de vijfde dalai lama (1617-1682) werd het geregeerd door de ganden podrang, de toenmalige regering van Tibet. De kloosterschool Shelkar Chode werd in deze tijd omgevormd tot een groot gelugklooster.
* (de) Everding, Karl-Heinz & Dawa Dargyay Dzongphugpa (2006) Das tibetische Fürstentum La stod lHo (um 1265-1642). Die Geschichte der Herrschaftsbildung neben einer Edition der Chronik Shel dkar chos 'byung, Wiesbaden
* (en) Ferrari, Alfonsa (1958) 'mKhyen brtse's Guide to the Holy Places of Central Tibet, Rome
* (en) Petech, Luciano (1990) Central Tibet and the Mongols, Rome
* (en) Wandu, Pasang & Hildegard Diemberger (1996) Shel dkar chos 'byung. The History of the 'White Chrystal'. Religion and politics of Southern La stod, Wenen
# Jan Jacob Willinge (1849-1926)

Jan Jacob Willinge (Emmen, 21 december 1849 - 's-Gravenhage, 24 februari 1926) was een Nederlands politicus.

## Leven en werk

Willinge was een zoon van de Emmer gemeenteontvanger Jan Albert Willinge en Margien Kremers. Hij was genoemd naar zijn grootvader Jan Jacob Willinge, die schulte, maire en burgemeester van Emmen was. Hij studeerde rechten aan de Universiteit Utrecht en promoveerde aldaar in 1872 (magna cum laude). Willinge was korte tijd leraar in Assen en vestigde zich daarna in deze plaats als advocaat. In 1891 werd hij benoemd tot rechter van de Arrondissementsrechtbank te Assen, een functie die hij tot 1907 vervulde. Hij begon zijn politieke loopbaan in 1887 in de gemeenteraad van Assen. In 1889 werd hij gekozen tot wethouder. Achtereenvolgens werd hij in 1889 lid van Provinciale Staten van Drenthe, in 1894 lid van de Tweede Kamer, in 1904 lid van de Eerste Kamer en in 1907 lid van de Raad van State.
Als politicus behoorde hij achtereenvolgens tot de Takkianen en de Liberale Unie. Hij maakte deel uit van zowel de Vooruitstrevend-Liberale Kamerclub als van de gematigde liberalen onder leiding van Pyttersen.
Willinge maakte deel uit van de Raad van Beroep voor de Vermogensbelasting, de Raad van Commissarissen Drentsche Veen- en Midden-kanaalmaatschappij en van de Staatscommissie inzake de Grondwetsherziening onder leiding van de liberaal Willem Hendrik de Beaufort.
Willinge trouwde op 19 mei 1875 te Assen met Jeantine Gratama, dochter van de postdirecteur Hendrik Seerpius en Clasina Aidina Viëtor.
* De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname was tot 1 februari 2016 toegestaan met bronvermelding.
* Nederland's Patriciaat, jrg 31, 1945, blz. 379 t/m 390
* Biografisch Portaal: 90876388
* Parlement.com: vg09lld1a4yz
# Martinus Reypens

Martinus Josephus Reypens (1800 – 1846) was een Belgische geneesheer en politicus.

## Levensloop

In 1836 werd hij aangesteld als burgemeester. Onder zijn bestuur werd in december 1836 besloten tot de bouw van een gemeentehuis in neogotische stijl naar ontwerp van Ferdinand Berckmans. Hoewel het gebouw voltooid werd eind 1839, vond de eerste zitting plaats pas plaats op 3 mei 1841.
Hij was lange tijd eigenaar van het herenhuis De Pelicaen - beter bekend als huize Reypens - te Duffel, het gebouw verdween bij de aanleg van de Hondiuslaan in 1971.
Zijn zoon August Reypens was ook politiek actief, hij was onder meer gedeputeerde en gouverneur ad interim van de provincie Antwerpen.
* ↑ Benoeming van burgemeester Reypens (1836); Inventaris van het archief van de provincie Antwerpen
* ↑ Fiche Gemeentehuis Duffel; Inventaris Onroerend Erfgoed. Gearchiveerd op 2 maart 2022.
* ↑ Duffels patrimonium; Duffel Nu 1900 - 1985
* ↑ De Leefwereld van weleer; De Geschiedenis van Duffel. Gearchiveerd op 14 oktober 2021.
* ↑ Fiche August Reypens; ODIS
# Nonispa carlosbruchi

Nonispa carlosbruchi is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1933 gepubliceerd door Maulik.
# Mangge

Mangge kan verwijzen naar:

## Plaats in Indonesië

* Mangge (Barat), een plaats in het bestuurlijke gebied Magetan in de provincie Oost-Java
* Mangge (Lambu), een plaats in het bestuurlijke gebied Bima in de provincie West-Nusa Tenggara
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Mangge en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# MercaturA

Het MercaturA is een winkelcentrum in de binnenstad van Aalen in de Duitse deelstaat Baden-Württemberg.
Het centrum bestaat uit een gedeeltelijk overdekte winkelgalerij, met ca. 11.500m² aan winkelruimte, die de oude binnenstad met het busstation verbindt. Naast de winkelruimten bestaat het MercaturA uit 4.200m² kantoorruimte en 14 maisonettewoningen boven de winkels. Onder het winkelcentrum is een parkeergarage voor 450 auto's. De ankerhuurders zijn TK Maxx, C&A en DM.
In het laatste kwartaal van 2009 werd begonen met de bouw van het complex en op 9 september 2011 volgde de opening. De bouwkosten werden begroot op ca € 40 miljoen.
Het naastgelegen terrein aan de Kanalstrasse was gereserveerd voor uitbreiding van het winkelcentrum, maar in 2012 werd besloten om hier woningbouw te realiseren, vanwege de tegenvallende vraag naar winkelruimte.
Het winkelcentrum is ontwikkeld door Hochtief en werd in 2017 verkocht aan TH Real Estate.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ (de) MercaturA Aalen. Geraadpleegd op 10-06-2021.
* ↑ (de) MercaturA Aalen. Gearchiveerd op 24 juni 2021. Geraadpleegd op 10-06-2021.
* ↑ DEAL - Magazine | Real Estate | Investment | Finance. www.deal-magazin.com. Gearchiveerd op 14 september 2024. Geraadpleegd op 13 juni 2021.
* ↑ (en) HOCHTIEF starts construction of mercatura quarter in Aalen (DE). europe-re.com. Gearchiveerd op 13 juni 2021. Geraadpleegd op 13 juni 2021.
* ↑ (de) Mercatura. Gearchiveerd op 13 juni 2021. Geraadpleegd op 10-06-2021.
* ↑ (de) Aalen: Baubeginn für Hochtief-Shoppingcenter "Mercatura" • THOMAS DAILY. THOMAS DAILY. Gearchiveerd op 13 juni 2021. Geraadpleegd op 13 juni 2021.
* ↑ (de) Wohnungen statt Handel. Geraadpleegd op 10-06-2021.
* ↑ (de) TH Real Estate erwirbt von HOCHTIEF Projektentwicklung Einkaufszentrum mercaturA in Aalen. INTREAL (14 februari 2017). Gearchiveerd op 2 juli 2022. Geraadpleegd op 13 juni 2021.
* ↑ DEAL - Magazine | Real Estate | Investment | Finance. www.deal-magazin.com. Gearchiveerd op 13 juni 2021. Geraadpleegd op 13 juni 2021.
# Mandunyane

Mandunyane is een dorp in het district Central in Botswana. De plaats telt 3589 inwoners (2011).
# Mallonia pauper

Mallonia pauper is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Jordan.
# Mallophora aeaca

Mallophora aeaca is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Williston.
# Merionoeda caldwelli

Merionoeda caldwelli is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door Gressitt.
# Polycyrtus lituratus

Polycyrtus lituratus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Brulle in 1846.
# Pseudonicsara fascifrons

Pseudonicsara fascifrons is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Naskrecki & Rentz.
# Mabahissaster

Mabahissaster is een geslacht van zeesterren uit de familie Goniasteridae.

## Soort

* Mabahissaster zengi Macan, 1938
# Kluis van Vrijhern

De Kluis van Vrijhern is een kluizenarij en bedevaartsoord in de plaats Vrijhern.

## Geschiedenis

Stichter van de kluis was de uit Hasselt afkomstige Jacobus van den Brouck, die in 1685 te Riksingen begon met het geven van onderwijs aan arme kinderen. Omstreeks 1690 vestigde hij zich als kluizenaar aan de rand van de gemeente, zodat ook kinderen uit Werm, Vrijhern en Sint-Huibrechts-Hern onderwezen konden worden. In 1703 werd de kluis echter verwoest toen de Franse troepen, in het kader van de Spaanse Successieoorlog, Tongeren innamen.
In 1709 werd door de Heer van Werm, Hubert-Maximiliaan de Brouckmans, grond afgestaan voor een nieuwe kluis, die eigendom was van de Heilige-Geesttafel van Werm. Ook werd een kapel gebouwd, die gewijd was aan Onze-Lieve-Vrouw van Loreto.
In 1715 stierf Jacobus. Hij werd opgevolgd door een reeks andere kluizenaars. De laatste kluizenaars waren Lambertus Meesters, welke stierf in 1904, en Martinus Brepoels, welke laatste zich, na de dood van Meesters, vestigde in het Minderbroedersklooster van Rekem. In 1920 werd het meubilair van de kluis en de kapel verkocht, maar het complex bleef bestaan.

## Heden

De bakstenen kapel is gebouwd naar het voorbeeld van het Heilige Huisje van Nazareth in het bedevaartsoord Loreto. De kluizenaarswoning is slechts gedeeltelijk in baksteen, maar voornamelijk in vakwerkbouw met lemen vulling. Daarnaast is er een dienstgebouwtje. Voorts is er een 18e-eeuwse Calvarieberg in mergel.
De kluis is tegenwoordig een schilderachtig geheel, midden in de natuur, waarlangs enkele gemarkeerde wandelingen lopen. Ook is ze nog steeds een bedevaartsoord waar nog elke zondag een misviering is om 9u15 en waar men op zondagnamiddag (14u tot 18u30) terecht kan in het café “de oude gewoonte”.

## Externe link

* Onroerend erfgoed
# Indalecio Prieto

Indalecio Prieto Tuero (Oviedo, 30 april 1883 – Mexico-Stad, 12 februari 1962) was een Spaans politicus. Indalecio Prieto groeide op in een arm gezin. In 1899 sloot hij aan bij de socialistische PSOE en de Socialistische Jeugdliga. Voor deze laatste organisatie was hij organisator.

## Loopbaan

Prieto was werkzaam als stenograaf bij de La Voz de Vizcaya en sinds 1901 als redacteur bij de krant El Liberal. Sinds 1911 was hij afgevaardigde in de provinciale raad voor de PSOE. Vanaf 1917 was hij lid van de Cortes. Tijdens de dictatuur van Primo de Rivera ontstond er een wrijving tussen Prieto en Francisco Largo Caballero. In tegenstelling tot Caballero, weigerde Prieto de dictatuur van Primo de Rivera te ondersteunen. In augustus 1930 sloot de PSOE dankzij de inspanning van onder anderen Prieto zich aan bij de republikeinen en werd het Pact van San Sebastián gesloten. In april 1931 werd Spanje een republiek. In 1931 was hij korte tijd minister van Financiën, maar was daarna tot 1933 minister van Publieke Werken.
Indalecio Prieto, de vertegenwoordiger van een gematigd en reformistisch socialisme, werd kort na het uitbreken van de Spaanse Burgeroorlog, door president Manuel Azaña naar voren geschoven als kandidaat-premier, maar Prieto verkreeg niet de steun van zijn machtige partijgenoot Largo Caballero. Azaña was nu gedwongen om Largo Caballero tot premier te benoemen van een socialistisch/republikeins kabinet. In de nieuwe regering werd Prieto minister van Oorlog. Als pacifist, was hij fel gekant tegen de burgeroorlog en samen met de socialist Julian Besteiro en Manuel Azaña (president) trachtte hij te zoeken naar een vergelijk met de nationalisten van generaal Franco. Prieto trachtte tevergeefs de invloed van de USSR in te dammen. In 1938 na het aantreden van premier Juan Negrin werd de 'defaitist' Prieto gedegradeerd tot minister zonder portefeuille. In maart 1939 vluchtte hij naar Mexico en werd voorzitter van de PSOE. Van 1945 tot 1947 was Prieto ondervoorzitter van de Spaanse republikeinse regering in ballingschap (zetel: Mexico).
* Biblioteca Nacional de España: XX1723720
* Bibliothèque nationale de France: cb121590197 (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058514036006706
* Gemeinsame Normdatei: 118793365
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2280 0787
* Library of Congress Control Number: n84080010
* National Archives and Records Administration: 77819936
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007277938005171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 131662147
* SNAC: w6pv9n4q
* Système universitaire de documentation: 030108365
* Trove: 951252
* Virtual International Authority File: 54187157
* WorldCat (via VIAF): 54187157
# Nomada morrisoni

Nomada morrisoni is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door Cresson.
# Noodkachel

Een noodkachel of wonderkachel was een provisorisch kooktoestel dat tijdens de hongerwinter in de Tweede Wereldoorlog in Nederland in gebruik was om eten mee op te warmen en te koken. Daarnaast gaf het kacheltje ook enigszins warmte in de kamer. Van bijvoorbeeld een oud conservenblik met een gat onderin werd een kacheltje gemaakt waarin men takjes of houtsnippers verbrandt.
# Notonomus politulus

Notonomus politulus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1865 door Chaudoir.
# Notonomus philippsii

Notonomus philippsii is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1867 door Castelnau.
# Nosophora ochnodes

Nosophora ochnodes is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1886 door Edward Meyrick.
Deze soort komt voor in Papoea-Nieuw-Guinea.