OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lily (South Dakota)

Lily is een plaats (town) in de Amerikaanse staat South Dakota, en valt bestuurlijk gezien onder Day County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 21. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 19, een daling van 2 (-9,5%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 0,8 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 24 km rond Lily.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Lily op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Manilla (Iowa)

Manilla is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Iowa, en valt bestuurlijk gezien onder Crawford County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 839. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 831, een daling van 8 (-1,0%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 2,1 km², geheel bestaande uit land. Manilla ligt op ongeveer 430 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Manilla.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Manilla op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Manilaid

Manilaid is een Estisch eiland in de Golf van Riga liggende tussen Kihnu en het schiereiland Tõstamaa. Samen met de omliggende (onbewoonde) eilanden Sorgu en Annilaid, vormt Manilaid de plaats Manija. Bestuurlijk hoort deze plaats tot de gemeente Pärnu in de provincie Pärnumaa.
Het eiland was onbewoond tot 1933, toen ongeveer 100 bewoners naar Manilaid kwamen van het eiland Kihnu. Gedurende de Sovjettijd nam het inwoneraantal af. Daarna stabiliseerde het en op 31 december 2021 woonden er 35 mensen.
Manilaid heeft een veerpontverbinding met Lao (haven van Munalaiu) op het vasteland. 's Winters is het eiland te bereiken door middel van een ijsweg.
# Psilotreta albogera

Psilotreta albogera is een schietmot uit de familie Odontoceridae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Rasina (Estland)

Rasina is een plaats in de gemeente Põlva vald in de provincie Põlvamaa van Estland. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla) en telt 134 inwoners (2021).
Tot in oktober 2017 maakte de plaats deel uit van de gemeente Mooste. In die maand werd Mooste bij de gemeente Põlva vald gevoegd.
In de plaats staat de dikste wilg van Europa, de Rasina Remmelgas.
# Koninkrijk Abemama

Het koninkrijk Abemama of Apemama was van 1795 tot 1892 een koninkrijk in de Grote Oceaan.

## Geschiedenis

In de 17de eeuw werden de Gilberteilanden waaronder ook Abemama ontdekt door de Europeanen. Thomas Gilbert (naar wie de eilanden zijn vernoemd) ging naar de eilanden in 1788. Rond 1800 vestigden slavenhandelaren zich op Abemama en de omliggende eilanden.
Oorspronkelijk bestond het koninkrijk enkel uit het atol Abemama, dat behoort tot de Gilberteilanden van Kiribati. In de jaren 1840 veroverde Karotu, de uea (koning) van Abemama Kuria (de eilanden Buariki en Oneeke) en ook het atol Aranuka.
In 1892 werd het koninkrijk opgeheven en onderdeel van de Britse West-Pacifische Territoria. In de Tweede Wereldoorlog werd Abemama op 10 december 1941 bezet door de Japanners. In 1943 verloren de Japanners de slag om Tarawa en werden Abemama en de eilanden bevrijd. Later in de jaren 80 en 90 behoorden sommige eilanden tot de staat Tuvalu; anderen (waaronder Abemama) gingen op in Kiribati.
* ↑ Stephenson, R.L., In the South Seas, Chatto & Windus, 1908
* ↑ Grimble, A.F., Tungaru Traditions. Writings on the Atoll Culture of the Gilbert Islands, University of Hawaii Press, 1989, p. 296
* ↑ R. G. ROBERTS, "", The Journal of the Polynesian Society, Volume 62 1953 > Volume 62, No. 3 > The dynasty of Abemama, p 267-278
* ↑ Douglas, N. en Douglas, N., Pacific Islands Year Book, Volume 16, Pacific Publications, 1989, p. 299
* ↑ Bayliss-Smith, T., "Changing Patterns of Inter-Island Mobility in Ontong Java Atoll" in Archaeology & Physical Anthropology in Oceania, vol. 13, nr. 1 (april 1978), p. 55
* ↑ Talu, A. et al., Kiribati: Aspects of History, University of the South Pacific, 1979, p. 47
* ↑ Dupont, J., The Common Law Abroad: Constitutional and Legal Legacy of the British Empire, William S. Hein & Co., 2001, ISBN 0-8377-3125-9, p. 1189
* ↑ Talu, A. et al., Kiribati: Aspects of History, University of the South Pacific, 1979, p. 91
* ↑ Talu, A. et al., Kiribati: Aspects of History, University of the South Pacific, 1979, p. 94
# Picocamaria geniculatus

Picocamaria geniculatus is een keversoort uit de familie zwartlijven (Tenebrionidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Pic.
# Pico en het Geheim van de Gouden Tempel

Pico en het Geheim van de Gouden Tempel (oorspronkelijke titel: Die Abenteuer von Pico und Columbus) is een animatiefilm uit 1992. De film werd geproduceerd door MS-Films, Bavaria Film en ZDF in Duitsland. Het verhaal van de film is gebaseerd op de waargebeurde reis van de ontdekkingsreiziger Christoffel Columbus, die in 1492, precies 500 jaar voor het uitbrengen van de film, Amerika ontdekte.

## Verhaal

Pico de houtworm beleeft de reis van zijn leven wanneer hij de ontdekkingsreiziger Christoffel Columbus ontmoet, Pico mag samen met Columbus dan mee op ondekkingsreis, Pico komt ondertussen ook nog het vuurvliegje Marilyn tegen op wie hij op slag verliefd wordt, Marilyn wordt opeens plotseling ontvoerd door de boze zwerm en Pico gaat dan samen met Columbus naar het westen en ontdekken ze Amerika om Marilyn te redden en gaan ze ook op zoek naar de schat van de gouden tempel.

## Rolverdeling

| Personage | Duitse stem | Engelse stem | Nederlandse stem |
| Pico | Jens Wawrczeck | Corey Feldman | Carlo Boszhard |
| Christopher Columbus | Michael Habeck | Dom DeLuise | Frederik de Groot |
| Marilyn | Katja Nottke | Irene Cara | Irene Moors |
| Koning Ferdinand | Christian Schult | Dan Haggerty | Joop Doderer |
| Koningin Isabella | Beate Hasenau | Samantha Eggar | Loes Luca |
| De Zeemeeuw | ? | James Knapp | Johnny Kraaijkamp jr. |
| De Dikke Rat | ? | Ted Prior | Stan Limburg |
| De Slanke Rat | ? | Brett Baxter Clark | Fred Meijer |
| Bob de Bever | Lutz Mackensy | Campbell Morton | Just Meijer |
| De Zwerm | Eric Vaessen | Dan Haggerty | Hero Muller |
| Verteller | Hans Paetsch | Mickey Rooney | Herbert Flack |
# Piet Sancho

Piet Sancho is een personage rondom de Sinterklaastijd, vertolkt door zanger, acteur en producent Kevin Timmermans (Venlo, 4 augustus 1992). Timmermans maakt ieder jaar liedjes als zijn alter-ego en is te zien in zijn eigen theatershow.
Vanaf 2013 werkte Timmermans mee aan verschillende tv-programma's en -films waaronder Sinterklaasjournaal, Sinterklaas en Diego & Het geheim van de ring en het muzikale programma van Nickelodeon Welkom Sinterklaas dat zich afspeelde in Elburg. Ook werkte hij mee aan theatershows en was hij regelmatig te zien in de videoclips van Coole Piet Diego. In 2016 stopte hij zijn medewerking te verlenen aan tv-programma's en -films. Reden hiervoor was vooral de aanhoudende pietendiscussie. Een jaar later besloot hij na vijf jaar te stoppen met theatershows. Timmermans wilde zich meer focussen op zijn rol als Piet Sancho. In 2018 kreeg hij bekendheid door zijn eigen theatershow 'De Pepernotenshow' waarin hij te zien was met Jochem van Gelder en Coole Piet Diego. Daarnaast bracht hij zijn eerste single Ze noemen me Sancho uit geschreven en geproduceerd door Harold Verwoert. In 2019 bracht Piet Sancho ik ben je vriend uit, wederom geschreven en geproduceerd door Verwoert. In 2020 ging Timmermans een geheel nieuwe samenwerking aan met producer Rick Pols. Naast de nieuwe sound was Bram van der Vlugt te zien als de adviseur van Sinterklaas in de videoclip van Piet Sancho.

## Singles

| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Opmerkingen |
| Ze noemen me Sancho | 2018 | - | Kevin Timmermans als Piet Sancho |
| Ik ben je vriend | 2019 | | Kevin Timmermans als Piet Sancho |
| 1, 2, 3, Pietenmagie | 2020 | | Kevin Timmermans als Piet Sancho |
| Altijd Sinterklaas | 2021 | | Kevin Timmermans als Piet Sancho |
# Picronarycia karioscola

Picronarycia karioscola is een vlinder uit de familie zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Mey.
# Picrophylla rubea

Picrophylla rubea is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1947 door Turner.
# Pieter Jan Biesheuvel

Pieter Jan Biesheuvel (Voorburg, 23 augustus 1949) is een Nederlands voormalig politicus. Namens het Christen-Democratisch Appèl (CDA) was hij van 1986 tot 2002 lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal.
Pieter Jan Biesheuvel studeerde staatsrecht en bestuurskunde aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Hij was actief in de jongerenorganisatie van de Anti-Revolutionaire Partij (ARP). Na zijn afstuderen was hij werkzaam voor de Nederlandse Christelijke Boeren- en Tuindersbond en de Unie van Waterschappen. Van 1984 tot 1986 werkte hij als directiesecretaris bij de Agrarische Sociale Fondsen in Den Haag.
Kort na de Tweede Kamerverkiezingen van 1986 kwam Biesheuvel tussentijds in het parlement, nadat een aantal CDA'ers de Kamer verlieten om toe te treden tot het kabinet-Lubbers II. In de Kamer werd hij woordvoerder op het gebied van verkeer en waterstaat, volkshuisvesting, sociale zaken en asielbeleid. Hij was lid van de parlementaire enquête naar bouwsubsidies (1986-1989) en leidde als voorzitter een aantal vaste Kamercommissies. In 1989, 1994 en 1998 werd hij herkozen als Kamerlid. Bij de Tweede Kamerverkiezingen van 2002 was Biesheuvel niet meer herkiesbaar. Op 23 mei 2002 nam hij afscheid van het parlement. Medio 2003 werd hij voorzitter van Cedris, brancheorganisatie sociale werkgelegenheid en arbeidsintegratie. In 2008 werd Biesheuvel voorzitter van de Raad voor Werk en Inkomen (RWI). Op 3 september 2010 werd Biesheuvel benoemd tot bestuursvoorzitter van het Instituut voor Duurzame Mobiliteit (IvDM). Biesheuvel was van september 2018 tot en met september 2019 voorzitter van de Commissie ‘Geurhinder Veehouderij.

## Persoonlijk

Pieter Jan Biesheuvel is getrouwd met voormalig Griffier van de Tweede Kamer Jacqueline Biesheuvel-Vermeijden. Het echtpaar heeft vier kinderen. Biesheuvel is een achterneef van voormalig premier Barend Biesheuvel.
* Parlement.com: vg09llolopyd
# Marijke Van Hemeldonck

Maria (Marijke) Van Hemeldonck (Hove, 23 december 1931) is een voormalig Belgisch politica voor de SP.

## Levensloop

Van Hemeldonck werd beroepshalve onderwijzeres, waarna ze ging werken bij de socialistische vakbond ABVV. Ze werd voorzitter van de vrouwencommissie van de socialistische vakbond van de overheidsdiensten. Tevens was ze van 1973 tot 1974 kabinetsadviseur van minister van Nationale Opvoeding Willy Calewaert en kabinetsadviseur op het ministerie van Arbeid en Tewerkstelling, het ministerie van het Brussels Gewest. Bovendien was ze vanaf 1975 ook deskundige bij de commissie Vrouwenarbeid, was ze in 1973 als deskundige inzake arbeidsproblemen rapporteur voor de OESO en maakte ze in 1979 als feministe namens België deel uit van de Commissie voor de positie van de vrouw van de Verenigde Naties.
Via het ABVV belandde ze bij de SP en werd de voorzitter van de partijafdeling in Oudergem. Tevens was ze lid van het federaal bestuur van de SP in het arrondissement Brussel. Voordat ze politiek actief was bij de SP, was ze in 1968 mede-oprichtster van de Rode Leeuwen, die de belangen van de Vlaamse socialisten in Brussel verdedigde.
Van 1982 tot 1994 maakte ze bovendien in opvolging van Marcel Colla deel uit van het Europees Parlement.

## Externe link

* Fiche Van Hemeldonck op de website van het Europees Parlement.
* Bibliothèque nationale de France: cb151050963 (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 0237 8403
* Virtual International Authority File: 61845349
* WorldCat (via VIAF): 61845349
# Pterostichus emei

Pterostichus emei is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Sciaky.
# Lissonota henanensis

Lissonota henanensis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Sheng in 2009.
# Aphonomorphus humilis

Aphonomorphus humilis is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Gorochov.
# Lelići

Lelići (Servisch cyrillisch Лелићи) is een plaats in de Servische gemeente Užice. De plaats telt 381 inwoners (2002).
# Jan Kalff (landschapsarchitect)

Jan Kalff (Eindhoven,1933) is een Nederlandse tuin- en landschapsarchitect.

## Loopbaan

Kalff groeide op in Eindhoven en bracht de oorlogsjaren door in de bossen rond Valkenswaard. Na de HBS ging hij naar Boskoop, waar hij eerst de Rijks Middelbare Tuinbouwschool (RMTS) en daarna de Hogere Opleiding voor Tuinarchitectuur volgde. Wim Boer en later Hans Warnau waren daar in het begin van de jaren zestig zijn leermeesters in het vak ontwerpen. Na zijn afstuderen in 1962 werkte Kalff twee jaar op het bureau van Wim Boer in Rotterdam, waar hij onder meer meewerkte aan het stadspark in Leiderdorp, openbaar groen in Spijkenisse en de boulevard van Kampen.
In 1964 werden Jan Kalff en Johan Hofman door Hans Warnau en Jasper Meijers gevraagd toe te treden tot hun bureau. In 1971 leidde de samenwerking tot een centrale vestiging aan de Oudegracht in Utrecht. In die tijd ontwierp Warnau - als extern adviseur voor Rijksdienst voor de IJsselmeerpolders - groenplannen voor de nederzettingen in Oostelijk Flevoland: de beplanting in de dorpskernen, sportcomplexen en begraafplaatsen. In Kalff's eerste jaren bij het bureau bestond het leeuwendeel van het werk uit deze opgaven. De ervaringen in Oostelijk Flevoland waren bepalend voor de koers die Warnau en Kalff op programmatorisch en strategisch niveau in hun beroepspraktijk zouden uitzetten. Warnau verdiepte zich in de betekenis van verschillende soorten recreatie. Kalff zocht zijn opdrachten vooral in het stedelijk gebied: groeikernen, gevangenissen en bedrijventerreinen.
De uitgangspunten die in Oostelijk Flevoland werden ontwikkeld is hij zijn hele loopbaan blijven perfectioneren, wat uitmondde in het zogeheten puntsgewijze groensysteem, een systeem voor openbare groenvoorzieningen voor verschillende leeftijdscategorieën. Daarmee begon iedere opgave. De werkwijze van het bureau is herkenbaar aan de wijze waarop wordt omgegaan met drie aspecten: bestuur, creativiteit en techniek. Deze drie aspecten en hun samenhang bepalen het uiteindelijke ontwerp. De samenwerking tussen Warnau en Kalff was zeer vruchtbaar. Waar Warnau vooral op het conceptuele vlak was georiënteerd, legde Kalff zich eerder toe op de ambachtelijke kant van het vak. Samen creëerden ze een intense samenwerking tussen ontwerper en opdrachtgever.

## Ontwerpen

* Woonwijk Archipel, Lelystad (1967-1977)
* Basisinrichtingsplan Malieveld-Koekamp, Den Haag (1971-1975)
* Bestemmingsplan Houten (1972-1975)
* Bestemmingsplan Bijvanck, Blaricum (1973-1979)
* Juliana van Stolbergkazerne, Amersfoort (1978-1988)
* Speelruimteplan Westpunt, Rotterdam (1991-1992)
* Parkaanleg Houten-Zuid (1997-2010)
* ↑ Steenhuis, Marinke (april 2004). Jan Kalff, Landschapsarchitect in de naoorlogse stedenbouw. Uitgeverij Blauwdruk, p. 16-43. ISBN 90-75271-16-6.
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 249414
* Système universitaire de documentation: 139799389
* Virtual International Authority File: 194351475
* WorldCat (via VIAF): 194351475
# Jan Kan (politicus)

Johannes Benedictus (Jan) Kan (Nijmegen, 18 mei 1873 - 's-Gravenhage, 8 mei 1947) was een Nederlands top-ambtenaar en politicus.
Jan Kan was een zeer sportieve man: in zijn jeugd maakte hij deel uit van het eerste officieuze Nederlands voetbalelftal. Als clubspeler ging hij in 1892 de geschiedenis in als de eerste Nederlandse speler die een strafschop benutte. Kan voetbalde voor de Football Club "Victoria". Hij speelde ook linksback bij hockeyclub TOGO. Later in zijn carrière ging hij 's winters vaak schaatsen met prinses Juliana.
Na het Erasmiaans Gymnasium in Rotterdam en zijn rechtenstudie in Leiden werd Kan ambtenaar, eerst bij de gemeente Rotterdam en later op het ministerie van Financiën. Van 1908 tot 1931 was hij secretaris-generaal van het ministerie van Binnenlandse Zaken. In die tijd kreeg hij landelijke bekendheid, doordat hij de man was die namens de Nederlandse regering de contacten onderhield met de gevluchte Duitse keizer Wilhelm II. Dat deed hij aanvankelijk op zijn gebruikelijke informele wijze (hij droeg zelden een hoed en ging op Prinsjesdag naar de Ridderzaal op de fiets met zijn sabel aan de stang gebonden) tot hem duidelijk werd gemaakt dat de Keizer op meer decorum gesteld was.
In 1926 werd Kan benaderd om als formateur een ambtenaren-kabinet te vormen. Hij weigerde dit te doen, maar trad wel toe tot het Kabinet-De Geer I als minister van Binnenlandse Zaken en Landbouw. Kan was niet partijgebonden, maar gold als links-liberaal. Tijdens zijn ministerschap kwam een wijziging van de Kieswet tot stand, waardoor het stemmen bij volmacht mogelijk werd.
Na zijn ministerschap was Kan van 1931 tot zijn dood lid van de Raad van State. Zijn zoon Jan M. Kan zou dezelfde functie jaren later ook bekleden, maar zijn andere zoon werd bekender: de cabaretier Wim Kan.
* ↑ Mr. J.B. (Jan) Kan, Parlement.com. Gearchiveerd op 4 juni 2023.
* ↑ H.P.H. Nusteling, 'Kan jr., Johannes Benedictus (1873-1947)', in Biografisch Woordenboek van Nederland
* ↑ Precies 130 jaar geleden was de eerste strafschop op een Nederlands voetbalveld, Jurryt van de Vooren, Sportgeschiedenis.nl. Gearchiveerd op 25 maart 2023.
# Juliette Angelo

Juliette Rose Angelo (Little Falls, 3 maart 1999) is een Amerikaans actrice en singer-songwriter.

## Carrière

Angelo is voornamelijk bekend van haar rol in NCIS waar ze Emily Fornell speelde tot in 2021. Verder speelde ze in New Year's Eve, The Trial of the Chicago 7, Malibu Country en Shameless.

## Filmografie
### Films

| Jaar | Film | Rol |
| 2011 | In the Family | Erin |
| 2011 | New Year's Eve | Sadie |
| 2014 | Rescuing Madison | Krissy Kelly |
| 2018 | Hope Springs Eternal | Sarah Handleman |
| 2018 | I'll Be Next Door for Christmas | Nicky |
| 2020 | The Trial of the Chicago 7 | Jurylid #6 |

### Series

| Jaar | Serie | Rol | Extra |
| 2012-2013 | Malibu Country | June Gallagher | 18 afl. |
| 2013-2021 | NCIS | Emily Fornell | 8 afl. |
| 2014-2015 | The Haunted Hathaways | Meadow MacIntosh | 7 afl. |
| 2014-2015 | Mad Men | Carol | 3 afl. |
| 2015 | Deadbeat | Sarah Gibley | 1 afl. |
| 2016 | Grey's Anatomy | Danielle | 1 afl. |
| 2016 | 11.22.63 | Bobbi Jill Allnut | 2 afl. |
| 2016 | Criminal Minds: Beyond Borders | Emma Peters | 1 afl. |
| 2017-2020 | Shameless | Geneva | 10 afl. |
| 2018 | Speechless | Lauren | 1 afl. |

## Discografie

* Fields of Tennessee (2022), Blue Jay Studios
* ↑ (en) Famousbirthdays.com, Juliette Angelo in Famousbirthdays.com. Gearchiveerd op 8 maart 2021. Geraadpleegd op 16 maart 2021.
# Japonitata quadricostata

Japonitata quadricostata is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1996 gepubliceerd door Shinsaku Kimoto.
# Jurgen Bey

Jurgen Bey (Soest, 1965) is een Nederlands productontwerper.

## Levensloop

Van 1984 tot en met 1989 Bey studeerde aan de Academie voor Industriële Vormgeving in Eindhoven. Van 1998 tot en met 2004 gaf hij daar op verschillende afdelingen ook les en van 2004 tot en met 2005 was hij het interim-hoofd van de afdeling Man and Living.

## Werk

Bey’s werk bestaat uit het ontwerpen van producten, meubels, interieurs en inrichten van de publieke ruimte. Het werk wordt geproduceerd bij zijn studio, of door bedrijven zoals Droog, Koninklijke Tichelaar Makkum, Moooi en Prooff.
In 2002 richtte Bey samen met architect Rianne Makkink Studio Makkink & Bey op. Hij won met Studio Makkink & Bey meerdere prijzen, zoals van het Prins Bernhard Cultuurfonds in 2005 en de Woonbeurspin in 2008.
Producten en installaties van Jurgen Bey en Rianne Makkink zijn onder andere opgenomen in de collectie van het Centraal Museum in Utrecht. Zoals de Kokontafel/stoel van Jurgen Bey en Jan Konings uit 1997, de Treetrunk Bench van Jurgen uit 1999 en de EarChair van Rianne en Jurgen uit 2003.
Sinds september 2010 is Bey ook directeur van het Sandberg Instituut in Amsterdam, de masteropleiding van de Gerrit Rietveld Academie. In 2014 is hij benoemd tot lid van de Akademie van Kunsten.
# Jan Cornets de Groot

Jan Cornets de Groot, ook Johan de Groot (1554 - 1640) was een patriciër uit Delft. Hij was de vader van Hugo de Groot.
In 1572 studeerde De Groot rechten en filosofie aan de Universiteit van Dowaai. In 1576 werd hij ingeschreven als (de derde) student rechten in Leiden. In 1582 huwde hij en vestigde zich in Delft, waar hij van 1591 tot en met 1595 burgemeester was.
Hij was dichter, musicus, maar ook stadsbestuurder en politicus. Hij had veel belangstelling voor kunst en wetenschap en telde verschillende kunstenaars en wetenschappers tot zijn vrienden. Zo is bekend dat hij samen met Simon Stevin de toren van de Nieuwe Kerk (Delft) beklom om een valproef uit te voeren. Ze lieten twee loden bollen van verschillende massa van 30 voet hoogte vallen (1 voet = 0,314 meter) om zo te bewijzen dat zware en lichte voorwerpen even snel vallen.
Dezelfde proef wordt ook toegeschreven aan Galilei, die voerde hem jaren later op de Toren van Pisa uit.
   Laet nemen (soo den hoochgheleerden H. IAN CORNETS DE GROOT vlietichste ondersoucker der Naturens verborghentheden, ende ick ghedaen hebben) twee loyen clooten d'een thienmael grooter en swaerder als d'ander, die laet t'samen vallen van 30 voeten hooch, op een bart oft yet daer sy merckelick gheluyt tegen gheven, ende sal blijcken, dat de lichste gheen thienmael langher op wech en blijft dan de swaerste, maer datse t'samen so ghelijck opt bart vallen, dat haer beyde gheluyden een selve clop schijnt te wesen. S'ghelijcx bevint hem daetlick oock also, met twee evegroote lichamen in thienvoudighe reden der swaerheyt, daerom Aristoteles voornomde everedenheyt is onrecht. (Uit Simon Stevin: De Beghinselen der Weeghconst, in 1586 uitgegeven)
# Journey Escape

Journey Escape is een computerspel dat werd ontwikkeld en uitgegeven door Data Age. Het spel kwam in 1982 uit voor het platform Atari 2600. Het doel van het spel is vijf bandleden naar een ontsnappingsauto te loodsen. Het spel scrolt verticaal. Het perspectief van het spel wordt weergegeven in de derde persoon.

## Ontvangst

| Beoordeeld door | Jaar | Score |
| All Game Guide | 1998 | 70% |
| HonestGamers | 2008 | 40% |
| The Video Game Critic | 2001 | 0% |
* (en) Journey Escape op MobyGames