OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Grevenbichtermolen

De Grevenbichtermolen (of Kingbeekmolen) is een watermolen bij Grevenbicht (gemeente Sittard-Geleen). De molen ligt op de Kingbeek en was oorspronkelijk een onderslagmolen.

## Historie

De molen zou in 1660 als korenmolen zijn gebouwd. Het verhaal gaat dat de oorspronkelijke bewoners van Horis zich gevestigd hadden op een 5-tal hooggelegen punten. De mensen die toen een gemeenschap of dorp vormden hadden de landbouw als het hoofdmiddel van bestaan. Om het noodzakelijke meel te verkrijgen, zonder ver te hoeven lopen, werd besloten een molen in het dorp te bouwen. Na rijp beraad vond men aan de Rattenberg de geschikte plaats, aangezien hier het meeste verval was. Er werd een coöperatie van 24 leden gesticht, die een nieuwe beek groef tot aan de Rattenberg en verder naar de Oude Maas. Toen de molen klaar was, kreeg elk lid 2 weken maalrecht. De coöperatieve vereniging is meer dan drie eeuwen blijven bestaan. In het jaar 1820 is het maalrecht publiek verkocht en overgegaan aan de molenaar Arnoldus Baartz.
Het onderslagrad van de oorspronkelijke molen had een middellijn van 8,20 m en een breedte van 0,44 m. Met deze middellijn behoorde het waterrad van deze molen tot de grotere raderen in Limburg. In de tweede helft van de 19e eeuw werd dit rad enkele malen vernieuwd, waarbij de schoephoogte telkens werd aangepast. In 1887 werd Elisabeth Baken te Venray de nieuwe eigenaresse. Zij kocht de molen voor haar zoon Frans Roelofs, die toen molenaar-pachter was van de Armenmolen in Nieuwstadt. Bij een verbouwing door Roelofs, nog in hetzelfde jaar 1887, is het waterrad, vervangen door een verticale Girard-turbine. In 1893 werd ook door Roelofs een tweede hands 24 pk Grasso stoommachine uit 1877 geplaatst. De ketel raakte in 1926 door een hoge waterstand zodanig beschadigd dat hij door het Stoomwezen werd afgekeurd. De schoorsteen bij het huidige molengebouw herinnert nog aan de periode dat er op stoom werd gemalen. In 1916 kwam de molen in handen van Henricus Roelofs. Zijn zoon Willem Roelofs zou de laatste molenaar zijn die de molen in bedrijf hield. Zo zou deze familie de molen meer dan 70 jaar in bezit hebben.
Van de twee 16der maalkoppels is er nog een aanwezig. Een van beide koppels is in 1950 verwijderd om plaats te maken voor een kleine elektrische hamermolen. Hoewel het maalbedrijf rond 1960 is gestopt, is de molen nog steeds maalvaardig.

## Trivia

* De turbine van deze molen is de oudste nog werkende turbine van Nederlands fabricaat.
* De voormalige machineruimte is ingericht als ontspanningsruimte. De bovenverdieping is ingericht als expositieruimte.
* Het molengedeelte is in 2002 volledig gerestaureerd.
* In de Grevenbichtermolen is tegenwoordig een klein café gevestigd.

## Externe link

* Grevenbichtermolen op waterradmolens.nl
# Gonomyia (Leiponeura) ocypete

Gonomyia (Leiponeura) ocypete is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.
# Grafkelder van Stein

De Grafkelder van Stein is een neolithische grafkelder die wordt toegerekend aan de Seine-Oise-Marnecultuur en is thans gelegen in het Limburgse dorp Stein in de Nederlandse gemeente Stein. De grafkelder is na zijn ontdekking in zijn geheel overbouwd door het Archeologiemuseum Stein dat gelegen is aan de Hoppenkampstraat, waarbij de grafkelder het centrale deel is van de tentoonstelling van het archeologiemuseum.

## Opbouw

De grafkelder bestaat uit een vloer van veldkeien die keurig naast elkaar gelegd waren. Het betreft een langwerpige gegraven kuil, waarvan men de vloer met stenen heeft belegd. Aan de zijkanten van de kuil zou men hout hebben aangebracht en het geheel zou overdekt zijn geweest met hout en aarde.
De kelder werd in leemgrond uitgegraven en men belegde de vloer met stenen. De leemwanden waren niet stevig genoeg en moeten in de loop der tijd zijn gaan afkalven. Men heeft toen een stuk van de vloer opgebroken om daar kuilen te graven en daar vier zware houten palen te plaatsen. Vervolgens gebruikte men de houten palen om daartegen wanden van hout te plaatsen om de leemgrond tegen te houden.

## Vondsten

Bij het opgraven van de grafkelder in 1963 vond men de crematieresten van een aantal kinderen en volwassenen, ongeveer 35 mensen, alsmede de scherven van een grote pot, een aantal benen en meer dan honderd vuurstenen pijlspitsen. Mede op basis van de scherven van deze pot rekent men de Grafkelder van Stein tot de Seine-Oise-Marnecultuur. In de grafkelder heeft men ook een brok houtskool gevonden dat men heeft laten onderzoeken en een C14-datering heeft opgeleverd van rond 3000 v.Chr.
In de directe omgeving zijn er ook sporen gevonden van de bandkeramische cultuur die uit een eerdere periode stammen en niets van doen hebben met de grafkelder.
Er werd ook een kraaghalsflesje aangetroffen.
* Onderaan de foto een pot met andere vondsten
* Gids voor het Archeologie Museum Stein
* ANWB Archeologieboek Nederland, Evert van Ginkel & Koos Steenhouwer, ANWB, 1998, ISBN 9018008540, p. 21
* ↑ Rijksmuseum van Oudheden: Nederland, Limburg, Stein, Stein, grafkelder. Gearchiveerd op 2 oktober 2017.
# Glossodoris

Glossodoris is een geslacht dat behoort tot de familie van de Chromodorididae.

## Soorten

* Glossodoris aeruginosa Rudman, 1995
* Glossodoris angasi Rudman, 1986
* Glossodoris aureola Rudman, 1995
* Glossodoris bombayana Winckworth, 1946
* Glossodoris cincta (Bergh, 1888)
* Glossodoris erythraea Ehrenberg, 1831
* Glossodoris gregorius Rudman, 1986
* Glossodoris hikuerensis (Pruvot-Fol, 1954)
* Glossodoris humberti (Kelaart, 1858)
* Glossodoris katoi Baba, 1938
* Glossodoris kophos Yonow, 2001
* Glossodoris lamberti (Crosse, 1875)
* Glossodoris misakinosibogae Baba, 1988
* Glossodoris moerchi (Bergh, 1879)
* Glossodoris pallida (Rüppell & Leuckart, 1830)
* Glossodoris pantherina (Bergh, 1905)
* Glossodoris prismatica (Pease, 1860)
* Glossodoris rufomarginata (Bergh, 1890)
* Glossodoris semeion Winckworth, 1946
* Glossodoris souverbiei (Crosse, 1875)
* Glossodoris thalassopora (Bergh, 1879)
* Glossodoris vespa Rudman, 1990
* Glossodoris xishaensis Lin, 1975
# Gonia capitata

Gonia capitata is een vliegensoort uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1776 door De Geer.
# Gonia distincta

Gonia distincta is een vliegensoort uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Smith.
# Grijze dwergspecht

De grijze dwergspecht (Picumnus granadensis) is een vogel uit de familie Picidae (spechten).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in noordwestelijk Colombia en telt twee ondersoorten:
* P. g. antioquensis: noordwestelijk Colombia.
* P. g. granadensis: westelijk Colombia.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als tamelijk algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Grijze dwergspecht op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.2).
# Grijze frankolijn

De grijze frankolijn (Ortygornis pondicerianus synoniem: Francolinus pondicerianus) is een vogel uit de familie fazantachtigen (Phasianidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1789 door Gmelin.

## Kenmerken

De vogel is 30 tot 35 cm lang en weegt tussen de 200 en 340 g, vrouwtjes zijn gemiddeld 50 gram lichter. Het verenkleed van deze frankolijn heeft een fijn patroon over het hele lijf. Karakteristiek is de oranjebruine keelvlek die een zwarte rand heeft. In vlucht vallen de kastanjebruine slagpennen op. Deze frankolijn lijkt verder sterk op de bonte frankolijn (F. pictus) en de moerasfrankolijn (O. gularis).

## Verspreiding en leefgebied

Er zijn drie ondersoorten:
* O. p. mecranensis (Kaapverdië)
* O. p. interpositus (Mauritanië en Senegal tot in Soedan)
* O p. pondicerianus (O-Soedan tot Somalië, Arabië, Z-Irak en Z-Iran)
In gevoerd op de eilanden Rodrigues, Mauritius, Seychellen en Hawaï.
Het leefgebied bestaat uit gebieden met lage, droge vegetatie zoals graslanden, taai struikgewas en akkers waarop gewassen staan die in droge gebieden worden geteeld. De vogel kan overleven op grote afstand van water. Deze frankolijn leeft in licht heuvelig landschap en op het Arabisch schiereiland ook tot op 2350 m boven de zeespiegel.

## Beschermingsstatus

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd. Men veronderstelt dat de soort in aantal stabiel is. Om deze reden staat de grijze frankolijn als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Grijze frankolijn op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 Handbook of the Birds of the World deel 2, 1994.
# Gonodyrus tarsalis

Gonodyrus tarsalis is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Fleutiaux.
# Gnophos fractifasciaria

Gnophos fractifasciaria is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Püngeler.
# Gnophos farinosata

Gnophos farinosata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1887 door Christoph.
# Glyphipterix luteocapitella

Glyphipterix luteocapitella is een vlinder uit de familie van de parelmotten (Glyphipterigidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Caradja.
# Grob-fragmentering

De Grob-fragmentering is een organische reactie waarbij een fragmentering optreedt van een alifatische keten, bestaande uit 5 atomen. Er ontstaan 3 fragmenten: een positief geladen ion dat atomen 1 en 2 omvat, een onverzadigd fragment dat atomen 3 en 4 bevat, en een negatief geladen ion dat als een leaving group kan beschouwd worden.
Het positief geladen ion kan een carbenium-, carbonium- of acyliumion zijn. Het neutraal (onverzadigd) fragment is een alkeen, alkyn of imine en het negatieve fragment is een tosylgroep of een hydroxide-anion.
De reactie is een 1,4-eliminatie en werd vernoemd naar de Zwitserse scheikundige Cyril A. Grob.

## Reactiemechanisme

Het specifiek reactiemechanisme van de Grob-fragmentering hangt af van het type reactant en de reactieomstandigheden. Het proces kan geconcerteerd verlopen, of in twee stappen. In dat laatste geval kan een carbokation optreden als intermediair, indien het negatieve fragment als eerste de molecule verlaat. Zo kan een hydroxylgroep afgesplitst worden met behulp van titanium(IV)chloride. Indien het positieve fragment de molecule als eerste verlaat, treedt een carbanion als intermediair op. Dit mechanisme komt vaker voor en wordt in de hand gewerkt door de aanwezigheid van een betere leaving group (zo is een tosylgroep een veel betere leaving group dan een hydroxylgroep).

## Toepassingen

Net zoals bepaalde andere fragmenteringen is ook de Grob-fragmentering uitermate geschikt voor de synthese van grote ringstructuren, zoals die voorkomen in macrocyclische verbindingen. Zo is de reactie succesvol toegepast bij de synthese van de parfumstof 5-muscenon ((3R,5E)-3-methylcyclopentadec-5-en-1-one):
# Grob

Grob kan verwijzen naar:
* Chorvátsky Grob, een gemeente in Slowakije
* Grob-fragmentering, een organische reactie waarbij een fragmentering optreedt van een alifatische keten, bestaande uit 5 atomen
* Grob Aircraft, Duitse vliegtuigbouwer
* Slovenský Grob, een gemeente in Slowakije
* Veľký Grob, een gemeente in Slowakije
* Grobopening, een schaakopening, vernoemd naar de Zwitserse meester Henri Grob (1904–1974).

## Personen

* Evelien Grob (1991), Nederlandse handbalster
* Johann Emanuel Grob (1834-1909), Zwitsers politicus
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Grob en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Gralhas

Gralhas is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Montalegre en telt 235 inwoners (2001).
# Glyphocyphidae

De Glyphocyphidae zijn een familie van uitgestorven zee-egels (Echinoidea) uit de orde Camarodonta. Deze traag bewegende epifaunale grazers leefden van het Krijt tot het Paleogeen (136,4 tot 48,6 miljoen jaar geleden).

## Geslachten

* Ambipleurus Lambert, 1932 †
* Arachniopleurus Duncan & Sladen, 1882 †
* Bandelicyphus Geys, 1992 †
* Dictyopleurus Duncan & Sladen, 1882 †
* Echinopsis L. Agassiz, 1840 †
* Eurysalenia Kier, 1966 †
* Glyphocyphus d'Archiac & Haime, 1853 †
* Hemidiadema L. Agassiz, 1846 †
* Rachiosoma Pomel, 1883 †
* Rhabdopleurus Cotteau, 1893 †
# Gornja Oraovica

Gornja Oraovica is een plaats in de gemeente Dvor in de Kroatische provincie Sisak-Moslavina. De plaats telt 37 inwoners (2001).
# Gonatocerus spiracularis

Gonatocerus spiracularis is een vliesvleugelig insect uit de familie Mymaridae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Ogloblin.
# Gracilimesus tenuispinis

Gracilimesus tenuispinis is een pissebed uit de familie Ischnomesidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Hansen.
# Gorenji Maharovec

Gorenji Maharovec is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Šentjernej in de NUTS-3-regio Jugovzhodna Slovenija. De plaats telde 93 inwoners op 1 januari 2020.
# Gorenji Podboršt

Gorenji Podboršt is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Mirna Peč in de NUTS-3-regio Jugovzhodna Slovenija. De plaats telde 83 inwoners op 1 januari 2020.
# Gryllus zaisi

Gryllus zaisi is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Otte, Toms & Cade.
# Grymeus

Grymeus is een geslacht van spinnen uit de familie van de Oonopidae (dwergcelspinnen).

## Soorten

* Grymeus barbatus Harvey, 1987
* Grymeus robertsi Harvey, 1987
* Grymeus yanga Harvey, 1987
# Gourdon (Saône-et-Loire)

Gourdon is een gemeente in het Franse departement Saône-et-Loire (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 871 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Chalon-sur-Saône.
De merovingische schat van Gourdon is in deze plaats gevonden.
De église Notre-Dame-de-l'Assomption is een romaanse kerk gebouwd in de 11e en 12e eeuw. Opmerkelijk zijn de kapitelen binnenin met gesculpteerde bladeren, dieren en mensen.

## Geografie

De oppervlakte van Gourdon bedraagt 25,1 km², de bevolkingsdichtheid is 34,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Gourdon (Saône-et-Loire) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Gourdinne

Gourdinne is een plaats en deelgemeente van de Belgische gemeente Walcourt. Gourdinne ligt in de provincie Namen en was tot 1 januari 1977 een zelfstandige gemeente.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen, 1976= inwoneraantal op 31 december
Deelgemeenten: Berzée · Castillon · Chastrès · Clermont · Fontenelle · Fraire · Gourdinne · Laneffe · Pry · Rognée · Somzée · Tarcienne · Thy-le-Château · Vogenée · Walcourt · Yves-Gomezée Overige kernen: Ahérée · Fairoul · Froidmont · Gerlimpont · Le Pachy · Lumsonry · Mertenne · Saint-Lambert · Saint-Maert · Trieu-des-Sarts · Viscourt Belgische gemeenten · arrondissement Philippeville · provincie Namen · Wallonië
# Grote theater

Grote theater of Groot theater kan verwijzen naar:
* Grote theater (Pompeii)
* Groot Theater in Poznań
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Grote theater en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Grote timmerman

De grote timmerman, naaldreuzenboktor of molmboktor (Ergates faber) is een kever uit de familie van de boktorren (Cerambycidae) en de onderfamilie Prioninae.

## Beschrijving

Deze 25 tot 60 millimeter lange boktor is een forsgebouwde kever met een bruine tot zwarte kleur en het glanzende lichaam. In grote delen van het verspreidingsgebied is het de grootste boktorrensoort. De dekschilden zijn korrelig, het halsschild is gladder en heeft bij mannetjes aan weerszijden twee onregelmatige, donkere vlekken die wat zijn verzonken. Vrouwtjes zijn donkerder van kleur, meestal bijna zwart, en missen de vlekken op het halsschild. De antennes zijn bij een mannetje ongeveer even lang als het lichaam, bij vrouwtjes ongeveer de helft.

## Ontwikkeling

De larve is meerjarig en leeft drie tot vier jaar in naaldhout, vooral Pinus heeft de voorkeur. Levende of recentelijk afgestorven bomen zijn niet geschikt, alleen vermolmd hout wordt gegeten. De larve wordt bijna tien centimeter lang, is duidelijk gesegmenteerd, heeft een grote kop en een witte kleur. De larve verpopt in een popkamer vlak onder de schors, de uitvlieggaten zijn onregelmatig en rafelig.

## Algemeen

De volwassen kever neemt geen voedsel meer op, en teert op de als larve opgebouwde reserves. Met de grote kaken kan de boktor echter stevig bijten als een exemplaar wordt opgepakt, bovendien is hij volhardend en laat niet makkelijk los. De soort is schemeractief en verstopt zich overdag. De molmboktor leeft in midden- en zuidelijk Europa en komt niet voor in Nederland. In veel streken waar de soort voorkomt gaat hij achteruit vanwege het verdwijnen van oude bossen waar de larve in leeft.
# Goniogryllus sexflorus

Goniogryllus sexflorus is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Xie & Zheng.
# Graafschap Hauenstein

Het graafschap Hauenstein maakte deel uit van het landgraafschap Breisgau, dat tot 1803 deel uitmaakte van Voor-Oostenrijk binnen het Heilige Roomse Rijk.
Het gebied was tot 1173 in handen van de graven van Lenzburg, die de voogdij voerden over de bezittingen van het sticht voor adellijke dames in Säckingen. In 1173 werden zij opgevolgd door de graven van Habsburg. In 1232 deelden twee Habsburgers hun bezittigen. Hauenstein viel daarbij aan de jongere tak Habsburg-Laufenburg. Omdat deze tak in de financiële problemen kwamen, verpandden zij in 1386 al hun bezittingen aan de oudste Habsburgse tak. Na het uitsterven van Habsburg-Laufenburg in 1408 kwam het volledig in bezit van de oudere tak en werd het bestuurd door “woudvoogden” vanuit de burcht Hauenstein. In 1503 werd de zetel van de voogd verlegd naar Waldshut. Nadat Oostenrijk de Derde Coalitieoorlog van Frankrijk had verloren, moest het in de Vrede van Presburg op 26 december 1805 veel gebied afstaan. Volgens artikel VIII van dat verdrag moest Oostenrijk o.a. het landgraafschap Breisgau, dus met Hauenstein, aan het keurvorstendom Baden afstaan.

## Literatuur

* Max Miller, Handbuch der historischen Stätten Deutschlands, Band 6, Baden-Württemberg
# Gonomyia (Gonomyia) serpentina

Gonomyia (Gonomyia) serpentina is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Gonomyia (Gonomyia) sexlobata

Gonomyia (Gonomyia) sexlobata is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Gornje Brezovo

Gornje Brezovo is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Sevnica in de NUTS-3-regio Spodnjeposavska. De plaats telde 49 inwoners op 1 januari 2020.
# Gu-Win

Gu-Win is een plaats (town) in de Amerikaanse staat Alabama, en valt bestuurlijk gezien onder Fayette County en Marion County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 204. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 197, een daling van 7 (-3,4%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 5,0 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont de plaatsen in een straal van 24 km rond Gu-Win.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Gu-Win op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Gu Kaizhi

Gu Kaizhi (traditioneel Chinees: 顧愷之; ca. 344–406) was een Chinees kunstschilder, dichter en kalligraaf uit de Jin-periode. Zijn omgangsnaam was Changkang (長康). De kunstcriticus Zhang Yanyuan roemde de schildersstijl van Gu Kaizhi en rekende het tot de vier standaarden van de traditionele schilderkunst, samen met die van Wu Daozi, Lu Tanwei en Zhang Sengyou.

## Leven en werk

Naar verluidt werd Gu omstreeks 344 geboren in Wuxi. In 364 begon hij in Nanjing zijn schildersloopbaan. In de daaropvolgende jaren maakte hij carrière als hofschilder aan het keizerlijke hof.
Gu schreef drie boeken die de schilderkunst behandelen, namelijk Over schilderen (畫論), Introductie op beroemde schilderwerken van Wei- en Jin-dynastieën (魏晉勝流畫贊) en Het schilderen van de berg Yuntai (畫雲台山記). In zijn uitleg over het schilderen van mensen benadrukt Gu dat de kleren en het uiterlijk van minder belang zijn; het zijn de ogen die een werk bezieling geven.
Er zijn drie kopieën van handrollen bewaard gebleven welke oorspronkelijk aan Gu zijn toegeschreven: Vermaningen van de hofleraar (女史箴圖), Nimf van de rivier de Luo (洛神賦) en Wijze en welwillende vrouwen (列女仁智圖).
* (en) China Online Museum: Gu Kaizhi - Jin Dynasty
* Traditioneel wordt een Chinese handrol van rechts naar links bekeken.
* ↑ Traditioneel wordt een Chinese handrol van rechts naar links bekeken.
* Bibliothèque nationale de France: cb145446768 (data)
* CiNii: DA02255895
* Gemeinsame Normdatei: 128706694
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2147 4297
* Library of Congress Control Number: n82072851
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00556916
* Nationale bibliotheek van Australië: 36732056
* Système universitaire de documentation: 076907341
* Trove: 1439858
* Union List of Artist Names: 500120602
* Virtual International Authority File: 109582598
* WorldCat (via VIAF): 109582598
# Honger van Nasja

Honger van Nasja is een hoorspel van Wim Bischot, waarvoor hij in 1967 de ANV-Visser Neerlandia-prijs kreeg. De AVRO zond het uit op donderdag 13 juli 1967 (met een herhaling op donderdag 27 januari 1972). De regisseur was Dick van Putten. De uitzending duurde 55 minuten.

## Rolbezetting

* Guido de Moor (Johnny Carson)
* Fé Sciarone (Milly Solent)
* Frans Somers (kapitein Langfort)
* Willy Ruys (dominee Wilkins)
* Hans Karsenbarg (Dick Tender)
* Paul van der Lek (Mack Jenkins)
* Huib Orizand (sergeant Bever)
* Tine Medema (de hoofdverpleegster)
* Coen Pronk (de dokter)
* Nel Snel (een verpleegster)

## Inhoud

Johnny Carson is soldaat bij een Amerikaanse legereenheid in Vietnam. Hij heeft vrijwillig getekend en is opgeleid bij de “special forces”, de speciaal voor de strijd tegen de communistische rebellen opgeleide troepen. In z’n burgerleven is Johnny student in de economie. Volgens zijn sergeant is hij “een prima vent”. Volgens de rapporten is hij ook een prima soldaat. Na een gevaarlijke nachtelijke expeditie in het oerwoud wordt Johnny opgenomen in het hospitaal. Volgens de dokter heeft hij een shock, volgens de hoofdzuster is hij bang en volgens de kapitein simuleert hij. Vragen beantwoordt Johnny slechts met een knik. Verder doet hij er ‘t zwijgen toe. Er is iets met hem gebeurd, dat is duidelijk. Er was een Vietnamees meisje dat haar vrije tijd meestal in de bar doorbracht waar Johnny ook veel kwam. Dat meisje uit de bar heeft de belangstelling van de geheime dienst. De nacht van de gevaarlijke expeditie had de Vietcong een enorme val uitgezet. Die mislukte, maar soldaat Johnny werd vlak daarna doodziek van angst. ’s Nachts ijlde hij over een meisje. Was dat het meisje uit de bar?