OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Karel van Hessen-Wanfried

Karel van Hessen-Wanfried (Sankt Goar, 19 juli 1649 - Langenschwalbach, 3 maart 1711) was van 1676 tot aan zijn dood landgraaf van Hessen-Wanfried. Hij behoorde tot het huis Hessen-Kassel.

## Levensloop

Karel was de tweede zoon van landgraaf Ernst van Hessen-Rheinfels en Maria Eleonora van Solms-Lich, dochter van graaf Filips Reinhard I.
In 1676 kreeg hij van zijn vader het landgraafschap Hessen-Eschwege toegewezen. Omdat het Slot van Eschwege sinds 1667 verpand was aan het Brunswijk-Bevern, koos hij Wanfried als residentiestad. Hierdoor liet Karel zich landgraaf van Hessen-Wanfried noemen.
In maart 1711 stierf Karel op 61-jarige leeftijd.

## Huwelijken en nakomelingen

Op 24 januari 1669 huwde Karel met zijn eerste echtgenote Sophia Magdalena (1649-1675), dochter van graaf Erik Adolf van Salm-Reifferscheid. Ze kregen vijf kinderen:
* Karel Ernst Adolf (1669-1669)
* Maria Eleonora Anna (1670-1671)
* Willem (1671-1731), landgraaf van Hessen-Wanfried
* Frederik (1673-1692), kanunnik in de Dom van Keulen
* Filips (1674-1674)
Op 4 juni 1678 huwde hij met zijn tweede echtgenote Alexandrine Juliana (1651-1703), dochter van graaf Emico van Leiningen-Dagsburg. Ze kregen elf kinderen:
* Charlotte Amalia (1679-1722), huwde in 1694 met Frans II Rákóczi, vorst van Transsylvanië
* Ernst (1680-1680)
* Sophia Leopoldina (1681-1724), huwde in 1700 met vorst Filips Karel van Hohenlohe-Bartenstein
* Karel Alexander (1683-1684)
* Maria Anna Johanna (1685-1764), huwde in 1703 met vrijheer Daniel van Ingenheim
* Maria Theresa Elisabeth Josepha (1687-1689)
* Christina Francisca Polyxena (1688-1728), huwde in 1712 met vorst Dominik Marquard van Löwenstein-Wertheim-Rochefort
* Christiaan (1689-1755), landgraaf van Hessen-Wanfried
* Juliana Elisabeth Anna Louise (1690-1724), huwde in 1718 met graaf Christiaan Otto van Limburg-Stirum
* Maria (1693-1693)
* Eleonora Bernhardine (1695-1768)
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Karl (Hessen-Wanfried) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Krušetnica

Krušetnica (Hongaars: Krusetnica) is een Slowaakse gemeente in de regio Žilina, en maakt deel uit van het district Námestovo. Krušetnica telt 943 inwoners.
# Kasteel Nederhorst

Kasteel Nederhorst (ook: Kasteel de Nederhorst) is een Nederlands kasteel in Nederhorst den Berg. Tot de grenswijziging van 1819 lag Nederhorst in het Utrechtse Nedersticht en behoorde vanaf 1536 tot de erkende ridderhofsteden.

## Geschiedenis

De oudst bekende vermelding van een kasteel stamt uit de 13e eeuw. Mogelijk is het kasteel ouder of heeft het voorgangers gekend, maar archeologisch onderzoek heeft hier nog niet plaatsgevonden. Aanvankelijk heette het kasteel Horst. Er wordt gedacht dat omdat bij Rhenen een kasteel heeft gestaan dat Hogerhorst heette, het kasteel Horst voortaan met Nederhorst werd aangeduid. Een andere verklaring luidt dat hiermee echter de iets lager gelegen heuvel wordt aangeduid ten opzichte van 'De Berg', waarop de kerk is gebouwd en waaraan de nederzetting is ontstaan. Beide plekken - van kasteel en kerk - liggen op een langgerekte stuifduin (geen stuwwal zoals Muiderberg), ontstaan gedurende de laatste IJstijd. Het kasteel lag op een strategische positie, op de grens tussen Holland en Het Sticht.
In 1672 werd het door Franse troepen in brand gestoken, en een jaar later werd het verkocht. Het werd vervolgens herbouwd als een vierkant kasteel met op elke hoek een zeskante toren en kreeg in het begin van de 18e eeuw zijn huidige uiterlijk. Rond 1730 werd er een gietijzeren hek omheen gezet.
Begin 1960 werd Kasteel Nederhorst gekocht door Jan Jonker. Het werd geheel gerestaureerd en bood onderdak aan de unieke uurwerkverzameling van Jonker. In 1966 werd ruim de helft van het kasteel verhuurd aan Toonder Studio's. Op 10 januari 1971 brandde het kasteel geheel uit. De uurwerkverzameling van Jonker ging hierbij verloren. Mede door de inspanningen van Toonder Studio's kon de klokkenverzameling in oude glorie worden hersteld. Jonker droeg het uitgebrande kasteel over aan de naar zijn echtgenote genoemde Harmine Woltersstichting.
Na restauratie kon het kasteel in 1973 weer worden opengesteld. Toonder Studio's, dat het werk in enkele noodgebouwen had voortgezet, betrok nu ook de bovenverdiepingen van het kasteel, en realiseerde vervolgens een grote studiohal achter de bijgebouwen. Tot in 2002 bleef het bedrijf, inmiddels toonaangevend in de publicitaire wereld, in kasteel Nederhorst actief. Vanwege de associatie met het slot van Toonders hoofdpersoon Heer Bommel wordt het kasteel in de volksmond ook wel Bommelstein genoemd. In de directe omgeving van het kasteel is door de ANWB een gemarkeerde wandeling uitgezet met de naam "Bommelstein-route". Ook bijvoorbeeld Loeki de Leeuw, bekend uit het vroegere reclameblok op de publieke tv-zenders, kent zijn oorsprong te kasteel de Nederhorst.
In 2019 maakte Stadsherstel Amsterdam bekend het kasteel te kopen om het te transformeren in woonruimte. Er komen appartementen met een woonoppervlakte van 40 tot 115 m², maar het kasteel en de tuinen blijven voor het publiek toegankelijk. Het eigendom van het kasteel is overgegaan over van de Harmine Wolters Stichting aan Stadsherstel. Deze transactie werd in het voorjaar van 2022 afgerond.
# Kasteel d'Hoogvorst

Het Kasteel d'Hoogvorst was een kasteel in de Vlaams-Brabantse plaats Herent, gelegen aan de d'Hoogvorstdreef 50.

## Geschiedenis

In 1304 lag hier al het Hof van Nodebeke, wat een omgrachte hoeve was. In de 17e eeuw werd dit omgevormd tot een buitenhuis, het Castellum de Herent. Op een kaart van Jacob Harrewijn uit 1696 werd dit afgebeeld als een goed bestaande uit twee eilandjes met op het ene eilandje een baroktuin en op het andere het woonhuis. In de 18e eeuw werd het kasteel goeddeels gesloopt. Wel bleef er een landhuis bestaan.
Omstreeks 1830 was het goed in bezit van Emmanuel van der Linden d'Hooghvorst. In 1831 logeerde koning Leopold I hier nog. In 1899 werd een nieuw landhuis gebouwd.
Dit raakte later in verval. Resten van de voormalige rechthoekige omgrachting zijn nog aanwezig.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
* Gemeente Herent
# Kunsthalle Recklinghausen

De Kunsthalle Recklinghausen is in 1950 gevestigd in een voormalige bovengrondse bunker recht tegenover het station van Recklinghausen in de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen.

## Geschiedenis

Het voornaamste motief om een kunsthal te openen was het theaterfestival, de Ruhrfestspiele, die jaarlijks gedurende de maanden mei en juni in het Ruhrfestspielhaus Recklinghausen wordt gehouden, aan te vullen met een expositie van beeldende kunst. Nog steeds toont de Kunsthalle Recklinghausen gedurende de Festspiele deze begeleidende kunsttentoonstelling. Het tentoonstellingsprogramma bestaat gedurende de rest van het jaar uit thematisch opgezette wisseltentoonstellingen, meestal met kunst van na 1945.
De kunsthal organiseert ook tweejaarlijks een tentoonstelling rond de winnaar van de door de stad Recklinghausen toegekende kunstprijs Junger Westen.

## Collectie

De stedelijke kunstcollectie omvat werken van belangrijke Duitse kunstenaars van na de Tweede Wereldoorlog, zoals Emil Schumacher, Karl Otto Götz en de beeldhouwer Ernst Hermanns. Dit werk wordt evenwel niet permanent tentoongesteld in de kunsthal.

## Externe link

* (de) (en) Website Kunsthalle Recklinghausen
# Kunsthalle Wien

De Kunsthalle Wien is een gemeentelijke expositieruimte voor moderne en hedendaagse kunst van de Oostenrijkse hoofdstad Wenen. De kunsthal maakt deel uit van het Weense MuseumsQuartier, dicht bij het centrum van de stad.
De kunsthal werd in 1992 geopend en was bedoeld als tijdelijk expositiecentrum in een uit containers bestaand gebouw, ontworpen door Adolf Krischanitz voor de Weense Karlsplatz. In mei 2001 verhuisde de kunsthal naar de huidige vestiging in het hoofdgebouw van het MuseumsQuartier.
De tentoonstellingsruimte aan de Karlsplatz werd in verkleinde vorm gehandhaafd en dient thans als project space. Het Café der Kunsthalle bevindt zich eveneens nog op de Karlsplatz.

## Fotogalerij

* Kunsthalle Karlsplatz

## Externe link

* (de) (en) Website Kunsthalle Wien
# La Loubière

La Loubière is een gemeente in het Franse departement Aveyron (regio Occitanie). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Rodez. La Loubière telde op 1 januari 2021 1.523 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van La Loubière bedroeg op 1 januari 2021 28,71 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 53 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van La Loubière met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Kapes

Kapes is een geslacht van uitgestorven procolophonide parareptielen uit het Onder- en Midden-Trias van het Verenigd Koninkrijk en Rusland. Het is een lid van de onderfamilie Procolophoninae.
De typesoort Kapes amaenus werd in 1975 door Iwachnenko benoemd op basis van materiaal gevonden op de oevers van de rivier de Vychegda in de republiek Komi van Rusland. De geslachtsnaam is een willekeurige combinatie van letters die van het mannelijke geslacht zijn in het Russisch. De soortaanduiding betekent 'bevallig' in het Latijn.
Het holotype is PIN 3361/2, een dentarium gevonden bij Zheshart in een laag van de Gamskajaformatie. Talrijke kaakfragmenten zijn aan de soort toegewezen.
In 1983 werd de soort Kapes majmesculae bij het geslacht ondergebracht. Kapes majmesculae was in 1968 benoemd als lid van het geslacht Tichvinskia en in 1975 ondergebracht bij Orenburgia. Het holotype is PIN 4365/5, een linkerdentarium
Een derde Russische soort Kapes serotinus werd in 1991 benoemd door Nowikow. Het holotype is PIN 1579/23, een rechterdentarium. De soortaanduiding betekent 'de late' in het Latijn omdat de soort in 1975 was toegewezen aan een Tichvinskia cf. majmesculae.
In 2002 werd Kapes bentoni benoemd uit de Otter Sandstone-formatie uit het Midden-Trias van Devon, Engeland, waarmee het geografische bereik van Kapes werd uitgebreid. De soortaanduiding eert Michael Benton. Het holotype is BRSUG 26185, de onderkaken met elementen uit het verhemelte. Talrijke specimina zijn toegewezen waaronder in 2019 het skelet met schedel BRSUG 29950-13.
In hetzelfde artikel werd Kapes serotinus synoniem geacht aan Kapes majmesculae en werd een andere Russische soort toegewezen aan Kapes: Kapes komiensis. Kapes komiensis was benoemd in 1975 (in hetzelfde artikel waarin Kapes amaenus werd benoemd) als het geslacht Macrophon dat daarmee een jonger synoniem van Kapes zou worden. De soortaanduiding verwijst naar de republiek Komi. Het holotype is PIN 3361/1, een stuk bovenkaak.

## Fylogenie

Hieronder is een cladogram van Ruta et alii (2011) met de plaatsing van Kapes binnen de Procolophonidae:
| Procolophonidae | Coletta seca Pintosaurus magnidentis Sauropareion anoplus Kitchingnathus untabeni Phaanthosaurus ignatjevi Phaanthosaurus simus Theledectinae Eumetabolodon dongshengensis Theledectes perforatus Tichvinskia vjatkensis Leptopleuroninae Pentaedrusaurus ordosianus Neoprocolophon asiaticus Sclerosaurus armatus Scoloparia glyphanodon Leptopleuron lacertinum Soturnia caliodon Hypsognathus fenneri Procolophoninae Eumetabolodon bathycephalus Procolophon trigoniceps Teratophon spinigenis Thelerpeton oppressus Timanophon raridentatus Thelephon contritus Anomoiodon liliensterni Kapes Kapes amaenus Kapes bentoni Kapes komiensis Kapes majmesculae |
* ↑ Kapes. www.prehistoric-wildlife.com. Gearchiveerd op 29 augustus 2022. Geraadpleegd op 29-08-2022.
* ↑ Fossilworks: Kapes. www.fossilworks.org. Geraadpleegd op 29-08-2022.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Kapes (genus) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Kapersgat

Het Kapersgat is een kreekrestant in de Groot- of Oud-Ferdinanduspolder.
Het is gelegen ten oosten van de Fort Ferdinandusweg en bestaat uit een wiel, dat is ontstaan tijdens een dijkdoorbraak die vóór 1612 moet hebben plaatsgevonden. Vanuit dat wiel loopt een kreek nog verder de polder in.
Tegenwoordig is het een klein natuurgebied, dat beheerd wordt door Staatsbosbeheer.
# Kunovci

Kunovci is een plaats in de gemeente Požega in de Kroatische provincie Požega-Slavonië. De plaats telt 90 inwoners (2001).
# La Campana

La Campana is een gemeente in de Spaanse provincie Sevilla in de regio Andalusië met een oppervlakte van 126 km². In 2007 telde La Campana 5310 inwoners.

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
# Kasteel van Loenhout

Het Kasteel van Loenhout is een kasteel dat gelegen is ten noordwesten van Loenhout, een deelgemeente van Wuustwezel aan de Kasteelweg 1-2,3. Het huidige kasteel werd gebouwd door Jan Walckiers in 1746. Voorheen was het een waterburcht Het kasteel is gebouwd in de vorm van een U en heeft aan weerszijden een torentje. Het kasteel is gelegen op een groot domein dat nog een koetshuis en een grote vijver in de vorm van de hoofdletter L omvat.
# Kasteel van Blekkom

Het Kasteel van Blekkom is een kasteel uit de negentiende eeuw dat in het gelijknamige gehucht Blekkom (onderdeel van de deelgemeente Loksbergen, gemeente Halen) staat.
Het 'kasteel' is een alleenstaand, neoclassicistisch herenhuis, in 1859 gebouwd naar een ontwerp van architect Victor Jamaer in opdracht van Hyacinthe de Maret, de eerste burgemeester van de in 1866 zelfstandig geworden gemeente Loksbergen.
Het is gelegen te midden van een park met vijver, nabij de Velpe. In het Jaarboek van 2002 van het Natuurpunt Oost-Brabant wordt melding gemaakt van de hoogwaardige structuurkwaliteit van de Velpe in de omgeving van het Kasteel van Blekkom.
Ten noorden van het kasteel staat nog een negentiende-eeuwse hoeve, oorspronkelijk met een U-vormige plattegrond, maar tegenwoordig uitgebreid tot een rechthoekig binnenerf. Nabij het kasteel staat ook een bakstenen kapel met rondboogportaal.
Het kasteel is in privébezit en is niet open voor het publiek.
# Kwantumcryptografie

Kwantumcryptografie is een vorm van beveiliging voor elektronische communicatie of dataverkeer. Soms wordt ook gesproken van kwantum encryptie (hoewel encryptie slechts een deel van het proces is), of kwantumbeveiliging. Het is onmogelijk om een lijn die gebruikmaakt van kwantumencryptie af te tappen zonder hierbij gedetecteerd te worden. Dergelijke beveiligde verbindingen zijn dus niet te kraken. Wordt de verbinding afgetapt dan kan in een fractie van een seconde een andere veilige weg gekozen worden. Een slecht beveiligde computer blijft weliswaar een doelwit, omdat cryptografie alleen de verbinding tussen computers beveiligt.

## Werking

Door een sleutel via de beveiligde lijn te versturen kunnen zender en ontvanger hun boodschap coderen. Kwantumbeveiliging kan garanderen dat de sleutel enkel bij zender en ontvanger van de boodschap bekend is. Het populairste protocol daarvoor werd in 1984 door Gilles Brassard en Charles Bennett gepubliceerd -vandaar de naam BB84- en maakt gebruik van gepolariseerde fotonen.
* Tanenbaum, Andrew S. (2003) Computer Networks'. Upper Saddle River, New Jersey: Prentice Hall PTR.
# Kapljišče

Kapljišče is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Metlika in de NUTS-3-regio Jugovzhodna Slovenija. De plaats telde 28 inwoners op 1 januari 2020.
# Kaplja vas

Kaplja vas kan verwijzen naar:
* Kaplja vas (Prebold), een plaats in de Sloveense gemeente Prebold
* Kaplja vas (Sevnica), een plaats in de Sloveense gemeente Sevnica
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Kaplja vas en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Labania straminea

Labania straminea is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Hedqvist in 1963.
# Ladies love outlaws (album van Waylon Jennings)

Ladies love outlaws is een muziekalbum van Waylon Jennings uit 1972. Het album werd uiteindelijk de naamgever van de muziekstijl outlaw-country.
Jennings was zelf slecht te spreken over dit album en noemde het een hoodwink job (verslikking) van zijn platenlabel RCA. Volgens hem waren enkele nummers nog niet af en leken andere meer op demoversies dan op afgewerkte albumtracks. Het nummer Never been to Spain was hij zelfs nooit van plan geweest uit te brengen. Thom Jurek is in een recensie voor AllMusic milder gestemd. Hij noemt het album niet perfect maar is positief over met name vier nummers: het laatstgenoemde, de titelsong Ladies love outlaws, Delta dawn en Crazy arms.
Jennings schreef niettemin geschiedenis met het album, omdat het uiteindelijk de naamgever was voor de muziekstijl outlaw-country. Aanvankelijk werd deze naam nog niet opgepakt en ook een jaar later nog niet, toen Jennings muziek als outlaw werd gekarakteriseerd door Hazel Smith, een publicist uit Nashville. Smith noemde niet alleen de term maar verwees ook naar dit album van Jennings dat hij er goed bij vond passen. De naamgeving werd voorgoed een feit toen Jennings met Jessi Colter, Willie Nelson en Tompall Glaser het album Wanted! The outlaws (1976) uitbracht.
Het album bereikte nummer 11 in de Top Country Albums van Billboard; het slotnummer Under your spell again werd uitgebracht op een single en bereikte nummer 39 in de Hot Country Songs.

## Nummers

| Nr. | naam | schrijver | duur |
| A1 | Ladies love outlaws | Lee Clayton | 2:31 |
| A2 | Never been to Spain | Hoyt Axton | 2:34 |
| A3 | Sure didn't take him long | Waylon Jennings | 2:20 |
| A4 | Crazy arms | Chuck Seals en Ralph Mooney | 2:34 |
| A5 | Revelation | Bobby Braddock | 3:13 |
| B1 | Delta dawn | Alex Harvey en Larry Collins | 3:21 |
| B2 | Frisco depot | Mickey Newbury | 4:58 |
| B3 | Thanks | Bill Martin en Phil Coulter | 2:26 |
| B4 | I think it's time she learned | Jessi Colter en Waylon Jennings | 2:48 |
| B5 | Under your spell again, met Jessi Colter | Buck Owens en Dusty Rhodes | 2:57 |
* Discogs, Ladies love outlaws
* ↑ Encyclopaedia Britannica, Outlaw music
* 1 2 All Music, Ladies love outlaws (overview en awards)
* ↑ Encyclopedia of Country Music, Paul Kingsbury, Michael McCall en John W. Rumble, 2012, ISBN 978-0195395631, lemma "Outlaws", pag. 383 (lemGeorge Jones to Merle Haggard -- softened their sound slightlymaschrijver Thomas Goldsmith)
# Ladinisch

Het Ladinisch (Ladinisch: Ladin, Italiaans Ladino, niet te verwarren met het Sefardische of Judeo-Spaanse Ladino) of Ladijn is een groep Reto-Romaanse talen die in de Dolomieten worden gesproken.

## Oorsprong

Het Ladinisch stamt af van het Vulgair Latijn, de vorm waarin de Keltische bevolking van de Alpengebieden de taal van de Romeinen rond het begin van de jaartelling had overgenomen. Na het wegvallen van het Romeinse gezag vermengden deze zogenaamde Alpenromanen zich sinds de vijfde eeuw n.Chr. in de noordelijke Alpen met binnenkomende Germaanse stammen als de Alemannen (later Zwaben genoemd) en de Bajuwaren (later Beieren genoemd). Zij gingen toen grotendeels over op Germaanse en vervolgens Oud-Duitse dialecten. Hun cultuurtaal werd uiteindelijk het Hoogduits. In de Alpendalen die zich zuidwaarts naar de Povlakte uitstrekken, bleven Volkslatijnse dialecten echter tot in de moderne tijd bestaan, tot ze werden geabsorbeerd door het Italiaans. In delen van het Zwitserse kanton Graubünden handhaafde het Volkslatijn zich als een officieel erkende taal, het Reto-Romaans. In de noordoostelijke Italiaanse provincie Friuli onderging de taal een zekere veritaliaansing, maar het Friulisch heeft daar een sterk eigen karakter behouden. In de dalen van de Dolomieten heette de taal Ladinisch. Ze werd gaandeweg steeds verder door het Italiaans teruggedrongen, naar maar nog zo'n 30.000 mensen, woonachtig in het grensgebied tussen de provincies Zuid-Tirol en Trentino en de grensstreken van deze provincies met de regio Veneto, spreken de taal.

## Geografische verbreiding

Het Ladinische taalgebied behoorde tot 1918 tot het Vorstelijk Graafschap Tirol en later het kroonland Tirol binnen Oostenrijk-Hongarije. Na de Eerste Wereldoorlog werd het gebied, samen met het Duitstalige deel van Zuid-Tirol, door Italië geannexeerd. Later is het de taal van het onderwijs en openbaar bestuur geworden in de gemeenten Wolkenstein (Sëlva), St. Ulrich (Urtijëi), St. Christina (Santa Cristina), Abtei (Badia), Kurfar (Corvara), Enneberg (Maréo), St. Martin in Thurn (San Martin de Tor), Wengen (La Val), Canazei (Cianacei), Vigo di Fassa (Vich) en Pozza di Fassa (Poza), alle gelegen in de regio Trentino-Südtirol. Geen taalrechten hebben de Ladiners in de gemeenten Cortina d’Ampezzo, Livinallongo del Col di Lana en Colle Santa Lucia, waar zij als minderheid wonen. Deze gemeenten zijn na 1918 afgescheiden van Trentino-Südtirol en horen bij de regio Veneto.
In de plaats Vigo di Fassa zijn een museum en een studiecentrum voor de Ladinische taal en cultuur gevestigd.
* Union Generela di Ladins dla Dolomites
* Ladinisch Cultuurinstituut "Majon di Fascegn”
* Ladinisch Cultuurinstituut "Micurá de Rü"
* Ladinisch Cultuurinstituut "Cesa de Jan"
* ↑ Ladinisch op ethnologue.com
Talen: Algherees · Arbëresh · Arpitaans · Duits · Emiliaans · Frans · Friulisch · Gallurese · Griko · Italiaans · Ladinisch · Ligurisch · Napolitaans · Ouddalmatisch · Piëmontees · Romagnools · Sardijns · Siciliaans · Sloveens · Valdostaans · Venetiaans
# Labeobarbus nedgia

Labeobarbus nedgia is een straalvinnige vissensoort uit de familie van eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1835 door Rüppell.
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als niet bedreigd, beoordelingsjaar 2009. De omvang van de populatie is volgens de IUCN stabiel.
* 1 2 (en) Labeobarbus nedgia op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Labeobarbus nedgia. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.