OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Tataren in Roemenië

De Tataren in Roemenië (Roemeens: Tătarii din România, Krim-Tataars: Romaniya tatarları) vormen met 20.464 personen ongeveer 0,10% van de Roemeense bevolking. Nagenoeg alle Roemeense Tataren wonen in de historische regio Dobroedzja in het zuidoosten van het land, vooral in het district Constanța (19.601 personen). In de hoofdstad Boekarest wonen 417 etnische Tataren.
Hoewel Turkstalige volkeren al sinds de tijd van de Gouden Horde in de 13e eeuw in de Dobroedzja aanwezig waren, stammen de meeste Tataren in Roemenië af van Krim-Tataren die na de annexatie van de Krim door Rusland in de 18e eeuw naar het gebied verhuisden.

## Demografie

Volgens de volkstelling van 2011 is de Tataarse gemeenschap veel meer verstedelijkt dan het nationale gemiddelde (28% van hen woont in plattelandsgemeenten tegen het Roemeense gemiddelde van 46%).
Ontwikkeling van het aantal Tataren in Roemenië :
| Jaar | 1930 | 1956 | 1966 | 1977 | 1992 | 2002 | 2011 |
| Aantal Tataren | 22.141 | 20.469 | 22.151 | 23.369 | 24.596 | 23.935 | 20.282 |

### Religie

De Tataarse minderheid onderscheidt zich op het gebied van religie. De meeste Tataren zijn, in tegenstelling tot de rest van Roemenië, islamitisch (99%).

### Taal

Van de Tataren in Roemenië sprak 86% een vorm van het Krim-Tataars als moedertaal, terwijl 13% het Roemeens sprak en 1% het Turks.

## Verspreiding

De onderstaande gemeenten (Roemeens: communes) hebben een significante Tataarse bevolking:
** Ciocârlia — 11,18%
** Valu lui Traian — 9,81%
** Techirghiol — 9,22%
** Independența — 8,68%
** Comana — 8,37%
** Medgidia — 8,07%
** 23 August — 7,89%
** Mereni — 7,85%
** Topraisar — 6,48%
** Agigea — 6,39%
** Murfatlar — 5,5%
** Cobadin — 4,86%
** Amzacea — 4,71%
** Grădina — 4,47%
** Tuzla — 4,38%
** Eforie — 3,55%
** Castelu — 3,37%
** Mangalia — 3,25%
** Mihail Kogălniceanu — 3,23%
** Ovidiu — 3,01%
** Lumina — 2,98%
** Limanu — 2,85%
** Siliștea — 2,69%
** Constanta — 2,59%
** Albești — 2,39%
** Bărăganu — 1,7%
** Cumpăna — 1,41%
** Pecineaga — 1,41%
# Tanjungsari

Tanjungsari kan verwijzen naar:

## Onderdistrict in Indonesië

* Tanjungsari (Bogor), een onderdistrict van het regentschap Bogor in de provincie West-Java
* Tanjungsari (Gunung Kidul), een onderdistrict van het regentschap Gunung Kidul in de provincie Jogjakarta
* Tanjungsari (Sumedang), een onderdistrict van het regentschap Sumedang in de provincie West-Java

## Plaats in Indonesië

* Tanjungsari (Natar), een plaats in het bestuurlijke gebied Lampung Selatan in de provincie Lampung
* Tanjungsari (Buluspesantren), een plaats in het bestuurlijke gebied Kebumen in de provincie Midden-Java
* Tanjungsari (Jatisrono), een plaats in het bestuurlijke gebied Wonogiri in de provincie Midden-Java
* Tanjungsari (Kajen), een plaats in het bestuurlijke gebied Pekalongan in de provincie Midden-Java
* Tanjungsari (Rembang), een plaats in het bestuurlijke gebied Rembang in de provincie Midden-Java
* Tanjungsari (Kragan), een plaats in het bestuurlijke gebied Rembang in de provincie Midden-Java
* Tanjungsari (Petanahan), een plaats in het bestuurlijke gebied Kebumen in de provincie Midden-Java
* Tanjungsari (Tirtomoyo), een plaats in het bestuurlijke gebied Wonogiri in de provincie Midden-Java
* Tanjungsari (Jogorogo), een plaats in het bestuurlijke gebied Ngawi in de provincie Oost-Java
* Tanjungsari (Agrabinta), een plaats in het bestuurlijke gebied Cianjur in de provincie West-Java
* Tanjungsari (Sukaluyu), een plaats in het bestuurlijke gebied Cianjur in de provincie West-Java
* Tanjungsari (Curugkembar), een plaats in het bestuurlijke gebied Sukabumi in de provincie West-Java
* Tanjungsari (Jampang Tengah), een plaats in het bestuurlijke gebied Sukabumi in de provincie West-Java
* Tanjungsari (Karangampel), een plaats in het bestuurlijke gebied Indramayu in de provincie West-Java
* Tanjungsari (Karangpawitan), een plaats in het bestuurlijke gebied Garut in de provincie West-Java
* Tanjungsari (Rajadesa), een plaats in het bestuurlijke gebied Ciamis in de provincie West-Java
* Tanjungsari (Sadananya), een plaats in het bestuurlijke gebied Ciamis in de provincie West-Java
* Tanjungsari (Sukahaji), een plaats in het bestuurlijke gebied Majalengka in de provincie West-Java
* Tanjungsari (Suko Manunggal), een plaats in het bestuurlijke gebied Soerabaja in de provincie Oost-Java
* Tanjungsari (Tanjungsari), een plaats in het bestuurlijke gebied Sumedang in de provincie West-Java
* Tanjungsari (Taraju), een plaats in het bestuurlijke gebied Tasikmalaya in de provincie West-Java

## Zie ook

Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Tanjungsari en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Tanyptera (Mesodictenidia) stackelbergiana

Tanyptera (Mesodictenidia) stackelbergiana is een tweevleugelige uit de familie langpootmuggen (Tipulidae). De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Tanyptera (Mesodictenidia) tsurugiana

Tanyptera (Mesodictenidia) tsurugiana is een tweevleugelige uit de familie langpootmuggen (Tipulidae). De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Tanyptera (Mesodictenidia) digitata

Tanyptera (Mesodictenidia) digitata is een tweevleugelige uit de familie langpootmuggen (Tipulidae). De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Team CSC/2004

Deze pagina geeft een overzicht van de Team CSC-wielerploeg in 2004.

## Algemeen

    Sponsor: CSC (ICT-bedrijf)
    Algemeen manager: Bjarne Riis
    Ploegleiders: Claus Lindholm, Kim Andersen, Alain Gallopin, Sean Yates, Jørgen Marcussen, Johny Weltz, Per Pedersen
    Fietsmerk: Cervelo
    Onderdelen: Shimano

## Renners

| Naam | Geboortedatum | Nationaliteit | Ploeg 2003 |
| Kurt-Asle Arvesen | 09-02-1975 | Noorwegen | Team Fakta |
| Michele Bartoli | 27-05-1970 | Italië | Fassa Bortolo |
| Ivan Basso | 26-11-1977 | Italië | Fassa Bortolo |
| Michael Blaudzun | 30-04-1973 | Denemarken | |
| Manuel Calvente | 14-08-1976 | Spanje | |
| Bekim Christensen | 17-09-1973 | Denemarken | |
| Thomas Bruun Eriksen | 13-02-1979 | Denemarken | |
| Fabrizio Guidi | 13-04-1972 | Italië | Team Coast |
| Vladimir Goesev | 04-07-1982 | Rusland | Neoprof |
| Tristan Hoffman | 01-01-1970 | Nederland | |
| Frank Høj | 04-01-1973 | Denemarken | Team Fakta |
| Jörg Jaksche | 23-07-1976 | Duitsland | O.N.C.E. |
| Bobby Julich | 18-11-1971 | Verenigde Staten | Team Telekom |
| Peter Luttenberger | 13-12-1972 | Oostenrijk | |
| Jimmi Madsen | 04-01-1969 | Denemarken | |
| Lars Michaelsen | 13-03-1969 | Denemarken | |
| Andrea Peron | 14-08-1971 | Italië | |
| Jakob Piil | 09-03-1973 | Denemarken | |
| Michael Sandstød | 23-06-1968 | Denemarken | |
| Carlos Sastre | 23-04-1975 | Spanje | |
| Andy Schleck | 10-06-1985 | Luxemburg | Stagiair |
| Fränk Schleck | 15-04-1980 | Luxemburg | |
| Maximilian Sciandri | 15-02-1967 | Verenigd Koninkrijk | Lampre |
| Nicki Sørensen | 14-05-1975 | Denemarken | |
| Brian Bach Vandborg | 04-12-1981 | Denemarken | Neoprof |
| Jens Voigt | 17-09-1971 | Duitsland | Crédit Agricole |

## Overwinningen

| Ronde van de Middellandse Zee 5e etappe: Jörg Jaksche Eindklassement: Jörg Jaksche Parijs-Nice 1e etappe: Jörg Jaksche Eindklassement: Jörg Jaksche Internationaal Wegcriterium 2e etappe: Jens Voigt 3e etappe: Jens Voigt Eindklassement: Jens Voigt Ronde van het Baskenland 5e etappe, deel A: Jens Voigt 5e etappe, deel B: Bobby Julich GP Herning Frank Høj Ronde van Beieren Eindklassement: Jens Voigt | Nationale kampioenschappen op de weg Denemarken, wegrit: Michael Blaudzun Denemarken, tijdrit: Michael Sandstød Ronde van Frankrijk 12e etappe: Ivan Basso Ronde van het Waalse Gewest 2e etappe: Fabrizio Guidi LuK Challenge Chrono Bobby Julich en Jens Voigt Ronde van Denemarken 2e etappe: Fabrizio Guidi 4e etappe: Jens Voigt Eindklassement: Kurt-Asle Arvesen Ronde van Emilia Ivan Basso |
1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016
# Telluur-110

Telluur-110 of $^{110}$Te is een onstabiele radioactieve isotoop van telluur, een metalloïde. De isotoop komt van nature niet op Aarde voor.

## Radioactief verval

Telluur-110 bezit een halveringstijd van 18,6 seconden. De isotoop vervalt vrijwel volledig door β$^+$-verval naar de radio-isotoop antimoon-110:
    ${\ce {{^{110}_{52}Te}->{^{110}_{51}Sb}+{e^{+}}+{\nu }_{e}}}$
De vervalenergie hiervan bedraagt 4,245 MeV. Een zeer klein gedeelte (0,003%) vervalt tot de radio-isotoop tin-109:
    ${\ce {{^{110}_{52}Te}->{^{109}_{50}Sn}+{p^{+}}+{e^{+}}+{\nu }_{e}}}$
De vervalenergie bedraagt 2,7232 MeV.
* (en) Wolfram Alpha
* (en) Periodic table
$^{105}$Te · $^{106}$Te · $^{107}$Te · $^{108}$Te · $^{109}$Te · $^{110}$Te · $^{111}$Te · $^{112}$Te · $^{113}$Te · $^{114}$Te · $^{115}$Te · $^{115m1}$Te · $^{115m2}$Te · $^{116}$Te · $^{117}$Te · $^{117m}$Te · $^{118}$Te · $^{119}$Te · $^{119m}$Te · $^{120}$Te · $^{121}$Te · $^{121m}$Te · $^{122}$Te · $^{123}$Te · $^{123m}$Te · $^{124}$Te · $^{125}$Te · $^{125m}$Te · $^{126}$Te · $^{127}$Te · $^{127m}$Te · $^{128}$Te · $^{128m}$Te · $^{129}$Te · $^{129m}$Te · $^{130}$Te · $^{130m1}$Te · $^{130m2}$Te · $^{130m3}$Te · $^{131}$Te · $^{131m}$Te · $^{132}$Te · $^{133}$Te · $^{133m}$Te · $^{134}$Te · $^{134m}$Te · $^{135}$Te · $^{135m}$Te · $^{136}$Te · $^{137}$Te · $^{138}$Te · $^{139}$Te · $^{140}$Te · $^{141}$Te · $^{142}$Te · $^{143}$Te
# Tarucus quadratus

Tarucus quadratus is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door Oglivie-Grant.
# Telmatometra

Telmatometra is een geslacht van wantsen uit de familie van de Gerridae (schaatsenrijders). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Ernst Evald Bergroth in 1908.

## Soorten

Het genus bevat de volgende soorten:
* Telmatometra acuta Kenaga, 1941
* Telmatometra fusca Kenaga, 1941
* Telmatometra indentata Kenaga, 1941
* Telmatometra panamensis Drake & Harris, 1941
* Telmatometra parva Kenaga, 1941
* Telmatometra retusa Kenaga, 1941
* Telmatometra ujhelyii Esaki, 1926
* Telmatometra vallecaucana Molano, Mondragón-F. & Morales, 2017
* Telmatometra whitei Bergroth, 1908
* ↑ Telmatometra Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 7 november 2023.
* ↑ Telmatometra Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 7 november 2023.
# Tayer

De tayer (Xanthosoma sagittifolium) is een plant uit de aronskelkfamilie (Araceae). Het is een kruidachtige, vaste plant waarvan zowel de wortelknollen als de bladeren worden gegeten.
De bladeren zijn langgesteeld, pijl- tot hartvormig, glanzend donkergroen of paars aan de bovenzijde en matgroen aan de onderzijde. De rechtopstaande bladsteel is tot 2 m lang, de bladschijf is tot 1 m lang. In cultuur gehouden planten bloeien zelden. De bloemen groeien in cilindrische bloeikolven (spadix), die omgeven worden door een 12-15 cm lang, wit schutblad (spatha). Aan de onderkant van de bloeikolf groeien de vrouwelijke bloemen, in het midden groeien steriele bloemen en aan de bovenkant van de bloeikolf groeien de mannelijke bloemen. De vruchten zijn kleine bessen, die twee tot vijf harde zaden bevatten.
De tot 2 kg zware wortelknollen kunnen worden gekookt, gebakken of gefrituurd. Ze worden in de Surinaamse keuken gebruikt in het gerecht pom. De knollen zijn net als aardappelen rijk aan zetmeel, maar bevatten relatief weinig eiwitten en vitamines. De jonge bladeren en bladstelen kunnen worden gegeten. Ze worden meestal bereid op dezelfde manier als spinazie en bevatten ongeveer drie keer zoveel eiwit als de wortelknollen. Alle plantendelen bevatten oxaalzuur dat door verhitting wordt afgebroken.
De tayer stamt uit tropisch Midden- en Zuid-Amerika, waar de plant al duizenden jaren als voedselgewas wordt gekweekt. In de zeventiende eeuw werd de tayer door de slavenhandel naar Afrika gebracht. Deze soort verdringt door zijn betere smaak meer en meer de taro (Colocasia esculenta).
Het geslacht Xanthosoma bevat nog meer eetbare soorten zoals Xanthosoma brasiliense, waarvan de bladeren worden gegeten.
* Farbatlas Exotische Früchte: Obst und Gemüse der Tropen und Subtropen, 2000, Rolf Blancke, Verlag Eugen Ulmer, ISBN 3-8001-3520-5
* Pflanzen der Tropen. 323 Zier- und Nutzpflanzen, 1989, Wilhelm Lötschert & Gerhard Beese, BLV-Verlagsgesellschaft, ISBN 3405129885
* Tannia, Yautia (Xanthosoma sagittifolium), In: Neglected Crops: 1492 from a Different Perspective. 1994. J.E. Hernándo Bermejo and J. León (eds.). Plant Production and Protection Series No. 26. FAO, Rome, Italy. p. 253-258.; online versie hier
# Tau

Tau kan verwijzen naar:
* Tau (letter), de 19e letter van het Griekse alfabet
** deze letter wordt in de statistiek gebruikt als symbool voor correlatie
** deze letter wordt in de werktuigbouwkunde gebruikt als symbool voor schuifspanning
** deze letter wordt in wetenschap en techniek gebruikt als symbool voor tijdconstante van een eerste-ordesysteem
** Tau (lepton), een elementair deeltje
** Tau-eiwit, belangrijk eiwit in het zenuwstelsel dat een rol speelt bij de ziekte van Alzheimer
** Tau (wiskunde), constante, door sommigen bepleit symbool voor 2π
** Tau-getal (wiskunde), soort getallen in de getaltheorie
* Tau (Noorwegen), een plaats in Noorwegen
* Tau (band), een Duitse muziekgroep
* Tau (motorfiets), een Italiaans merk inbouwmotoren voor motorfietsen
* TAU (metro) (Train Automatique Urbain), een mislukt metroproject in Luik
* Tau (film), sciencefictionfilm uit 2018
* Percy Tau, voetballer
* Stier (sterrenbeeld)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Tau en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Tau-eiwit

Het tau-eiwit is een belangrijk eiwit dat in overvloed te vinden is in de neuronen, voornamelijk in het centrale zenuwstelsel. Tau-eiwitten zijn eiwitten die met tubuline een wederzijdse werking hebben op elkaar, om microtubuli stabiel te maken en tubulinesamenvoeging te bevorderen in microtubuli. In het menselijk lichaam kunnen verschillende versies (isovormen) van het tau-eiwit gevonden worden. Deze verschillende isovormen van het tau-eiwit zijn allemaal bepalend voor de werking van een normaal en gezond zenuwstelsel. Deze eiwitten werden voor het eerst ontdekt in de jaren 1970, en het onderzoek naar het tau-eiwit wordt voortgezet in veel gebieden van de wereld. Onderzoekers zijn benieuwd naar de rol van deze eiwitten in gezonde individuen en in bepaalde ziekten die het centrale zenuwstelsel betreffen.
Tau-eiwit is een sterk oplosbaar microtubulusaaneengekoppeld eiwit (MAP). Als het tau-eiwit een groot aantal keer op meerdere plaatsen wordt gefosforyleerd, verandert het in een onoplosbaar eiwit dat de neurofibrillaire tangles vormt. Als deze verandering van het eiwit plaatsvindt, worden de hersencellen beschadigd. Dit proces kan leiden tot verschillende tauopathieën. Zo beïnvloedt pathologisch tau de synapsen in de hersenen en dit leidt tot achteruitgang van het geheugen bij de ziekte van Alzheimer. Deze neurofibrillaire tangles bestaan uit het tau-eiwit, dat synapsen verandert. Hersencellen communiceren met elkaar via de synaps. Het verdwijnen van synaptische tau-eiwitten is een oorzaak voor de ziekte van Alzheimer.
Ook komt het tau-eiwit bij gezonde mensen voor in de hersenzenuwen, waar het een functie heeft in het verstevigen van de zenuwcellen. Het tau-eiwit wordt ook teruggevonden in het hersenvocht (liquor). Bij de ziekte van Alzheimer komt een speciale vorm van het tau-eiwit voor, namelijk het gefosforyleerde tau-eiwit.
Bij een teveel aan tau-eiwit raken de hersenen aangetast. Daarnaast is dit ook een oorzaak van mogelijke hart- en vaatziekten, reuma en artritis.
# Tempel van Elagabal

De Tempel van Elagabal (Latijn:Elagaballium) was een tempel ter ere van de Syrische zonnegod El Gebal in het oude Rome.

## Geschiedenis

De Tempel van Elagabal werd gebouwd in opdracht van keizer Heliogabalus. Deze uit Syrië afkomstige keizer was een priester van de zonnegod El Gebal. Nadat hij op jonge leeftijd in Rome aan de macht was gekomen, probeerde hij zijn zonnegod onder de Latijnse naam Deus Sol Invictus tot Romeins oppergod te promoveren. Ter ere van El Gebal liet Heliogabalus daarom een grote tempel bouwen op de Palatijn, die in 221 werd ingewijd.
Uit Syrië liet hij de heilige Zwarte Steen van Emesa waarmee El Gebal werd vereerd, met veel ceremonie overbrengen en in de tempel plaatsen. El Gebal werd in Emesa samen met de twee godinnen Al-'Uzzā en Al-Lāt vereerd en daarom moest de keizer in Rome ook twee beelden van godinnen in zijn tempel plaatsen. De Syrische godinnen werden gelijkgesteld met Venus en Minerva en Heliogabalus liet een Venusbeeld uit Carthago halen. Voor het beeld van Minerva liet hij uit de Tempel van Vesta het zeer oude en heilige Palladium overbrengen. Dit werd algemeen beschouwd als een grote heiligschennis.
Heliogabalus regeerde vier jaar tot hij werd vermoord door zijn lijfwacht. Zijn opvolger Severus Alexander wijdde de Tempel van Elagabal daarna aan Jupiter. Uiteindelijk ging de tempel bij een grote brand verloren.

## Bouwwerk

De Tempel van Elagabal was kleiner dan die van Jupiter Optimus Maximus, maar omdat de Palatijn hoger is dan de Capitolijn was de Tempel van Elagabal de hoogste in Rome. De tempel werd deels gebouwd op een bestaand terras dat Elagaballium werd genoemd. Dit was reeds in de tijd van Domitianus gebouwd en destijds stond er vermoedelijk al een oudere tempel voor Jupiter de Overwinnaar. Een poort met vijf doorgangen bood toegang tot het tempelcomplex. Hoe de tempel er precies uitzag is niet meer bekend.

## Restanten

Op de ruïne van de tempel werd de kleine kerk San Sebastiano gebouwd. Tegenwoordig zijn alleen het terras en enkele restanten, waaronder een deel van de toegangspoort, nog bovengronds te zien.

## Referentie

* J. Lendering, Stad in marmer. Gids voor het antieke Rome aan de hand van tijdgenoten, Amsterdam, 2002, pp. 222-225 ISBN 902533153X
# Tempel van Ellesiya

De Tempel van Ellesiya is een Egyptische rotstempel die oorspronkelijk gesitueerd was nabij Qasr Ibrim. De tempel is gebouwd gedurende de 18e dynastie door farao Toetmosis III. De tempel was gewijd aan de godheden Amon, Horus en Satet.

## Herlocatie

In de jaren 60 werd de tempel ontmanteld en verplaatst van haar oorspronkelijke locatie, als onderdeel van een groter UNESCO-project met als doel belangrijke gebieden te behoeden voor overstroming door het ontstaan van het Nassermeer als gevolg van de constructie van de Aswandam. De tempel werd door Egypte aan Italië aangeboden als dankbetuiging voor de hulp bij het redden van verscheidende andere monumenten en staat sindsdien in het Museo Egizio te Turijn.

## Overige gedoneerde tempels

De drie andere tempels die gedoneerd werden naar aanleiding van hulp bij de constructie van de Aswandam en de herlocatie van bedreigde monumenten zijn:
* De tempel van Debod (Madrid);
* De tempel van Taffeh (Rijksmuseum van Oudheden in Leiden);
* De Tempel van Dendur (Metropolitan Museum of Art in New York).
# Tempel van Esna

De Tempel van Esna was gewijd aan de goden Chnoem, Heka en Neith. De bouw van de tempel begon (vermoedelijk) al in het Nieuwe Rijk maar werd in de Ptolemaeïsche tijd vervangen door een groter en belangrijker heiligdom, het werd uiteindelijk voltooid onder de regering van de Romeinse keizer Decius. De tempel toont cartouches van Claudius, Vespasianus, Domitianus, Traianus, Antoninus en Decius. De tempel is bekend om de mooie kleuren die gespaard zijn gebleven onder de vuiligheid van de ingebruikname in het verleden. Sommige van de kleuren zijn nog te zien.

## Vroeger en nu

Het gebouw dat we nu zien is een overblijfsel van de Grieks-Romeinse cultuur en is gebouwd in Ptolemaeïsche stijl, waarbij de tempel bestaat uit zuilen met bloemenmotieven aan de top. Er is niet zoveel overgebleven van de tempel; het enige dat rest is de zuilenhal van de pronaos die door de Romeinen (van Claudius tot Decius) is gebouwd. De zuilenhal is goed bewaard gebleven. Het plafond is beschilderd met astronomische voorstellingen en met een kalender van de belangrijkste religieuze feesten. Het wordt ondersteund door 18 zuilen van 12 meter. Voor de ingang staan nog eens zes zuilen.
In het verleden werd de tempel gebruikt als opslagplaats voor katoen en als ruimte om te spinnen. Reliëfs uit die tijd beelden een tempel uit die half begraven was in het zand. Het voordeel dat de tempel gespaard werd als opslagplaats was ook een nadeel, want de reliëfs werden zo beschadigd. De tempel werd bezocht door de Napoleontische expeditie en in de 19e eeuw werden delen vernietigd, waardoor er weinig van overbleef.

## Rondom de tempel

De tempel werd indertijd omringd door tuinen, lanen met sfinxen (dromos) en kanalen. Daar is nu weinig tot niets meer van over, omdat al het stenen materiaal als bouwmateriaal werd gebruikt voor huizen. De tempel is nu omringd door de stad Esna.
# Spectamen sulculiferum

Spectamen sulculiferum is een slakkensoort uit de familie van de Solariellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Herbert.
# Waldemar Tietgens

Oscar Waldemar Tietgens (Ludwigshafen am Rhein, 26 maart 1879 – Langemark-Poelkapelle, 28 juli 1917) was een Duits roeier.
Tietgens nam deel aan de Olympische Zomerspelen 1900 in Parijs. Het toernooi van de vier-met-stuurman grossierde in incidenten en protesten. De organisatie besloot om twee finales te roeien, de B finale werd door Tietgen met zijn roeivereniging gewonnen. Het Internationaal Olympisch Comité erkent de winnaars van beiden finales als olympisch kampioen. Tietgens overleed tijdens gevechten in België tijdens de Eerste Wereldoorlog.

## Resultaten

* Olympische Zomerspelen 1900 in Parijs in de vier-met-stuurman
* Olympische Zomerspelen 1900 in Parijs 4e in de acht
* (en) Profiel van Waldemar Tietgens op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) profiel van Waldemar Tietgens op WorldRowing.com
1900: Henri Bouckaert & Jean Cau & Émile Delchambre & Henri Hazebrouck & Charlot / Gustav Goßler & Oskar Goßler & Walter Katzenstein & Waldemar Tietgens & Carl Goßler · 1912: Albert Arnheiter & Hermann Wilker & Otto Fickeisen & Rudolf Fickeisen & Otto Maier· 1920: Willy Brüderlin & Max Rudolf & Paul Rudolf & Hans Walter & Paul Staub · 1924: Émile Albrecht & Alfred Probst & Eugen Sigg & Hans Walter & Émile Lachapelle · 1928: Valerio Perentin & Giliante D'Este & Nicolò Vittori & Giovanni Delise & Renato Petronio · 1932: Hans Eller & Horst Hoeck & Walter Meyer & Joachim Spremberg & Carlheinz Neumann · 1936: Hans Maier & Walter Volle & Ernst Gaber & Paul Söllner & Fritz Bauer· 1948: Warren Westlund & Gordon Giovanelli & Robert Martin & Robert Will & Allen Morgan · 1952: Karel Mejta & Jiří Havlis & Jan Jindra & Stanislav Lusk & Miroslav Koranda · 1956: Alberto Winkler & Romano Sgheiz & Angelo Vanzin & Franco Trincavelli & Ivo Stefanoni · 1960: Gerd Cintl & Horst Effertz & Klaus Riekemann & Jürgen Litz & Michael Obst· 1964: Peter Neusel & Bernhard Britting & Joachim Werner & Egbert Hirschfelder & Jürgen Oelke · 1968: Dick Joyce & Ross Collinge & Dudley Storey & Warren Cole & Simon Dickie · 1972: Peter Berger & Hans-Johann Färber & Gerhard Auer & Alois Bierl & Uwe Benter · 1976: Vladimir Jesjinov & Nikolai Ivanov & Michail Koeznetsov & Aleksandr Klepikov & Aleksandr Loekjanov · 1980: Dieter Wendisch & Ullrich Dießner & Walter Dießner & Gottfried Döhn & Andreas Gregor · 1984: Martin Cross & Richard Budgett & Andy Holmes & Steve Redgrave & Adrian Ellison· 1988: Bernd Niesecke & Karsten Schmeling & Bernd Eichwurzel & Frank Klawonn & Hendrik Reiher · 1992: Iulică Ruican & Viorel Talapan & Dimitrie Popescu & Nicolae Țaga & Dumitru Răducanu
# Sodreana

Sodreana is een geslacht van hooiwagens uit de familie Gonyleptidae. De wetenschappelijke naam Sodreana is voor het eerst geldig gepubliceerd door Mello-Leitão in 1922.

## Soorten

Sodreana is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Sodreana sodreana
* ↑ Hallan J. (2005) Gonyleptidae in SYNOPSIS OF THE DESCRIBED OPILIONES OF THE WORLD