OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Floortje Klomp

Floortje Klomp was een Nederlands zangeres, die enige populariteit kende in de jaren 1967 tot 1971.
Klomp werd geboren in Amsterdam. Klomp studeerde voor onderwijzeres aan de kweekschool, maar haalde het eindexamen niet. Ze kon als zangeres onverwachts aan de slag bij Herman van Veens groep Harlekijn. Zij zong tijdens cabaretavonden voornamelijk Franse liedjes. Ze kreeg toen een korte recensie van Wim Kan in zijn dagboek: "Gewoon een tienermeisje". In die hoedanigheid zagen en hoorden echter Lou van Rees, Nico Knapper en Willem Duys haar en Van Rees nam haar mee naar het Songfestival van Knokke. Voor die gelegenheid werd haar naam gewijzigd in Fleur Colombe, Van Rees vond dat de naam Floor Klomp internationaal te moeilijk uit te spreken was. Een jaar later was de organisator van de afvaardiging voor Knokke weer negatief: "Daar zet je toch geen Floortje Klomp neer". Ze verdween na 1971 geruisloos uit de muziekwereld.

## Discografie

* als Floortje Klomp: We blijven binnen tot in mei met nachtliedje (1968, Polydor)
* als Fleur Colombe: Want zo zie ik jou met Romance anonyme (1968, Polydor)
* als lid van Mr. Albert Show: Wild sensation met Kings of galaxy, dat de Nederlandse Top 40 weet te halen.
* Nieuwe Leidsche Courant 11 juli 1968, artikel over festival in Knokke
* Leidse Courant van 13 juli 1968, artikel over festival in Knokke met haar citaat "Snel naar de top kan snel duikelen worden"
* Leidse Courant van 12 juli 1969, artikel over festival in Knokke met uitspraak Rob Touber
* Klomp op NlDiscografie
* ↑ Colombe Foto Floortje Klomp
# Formica schardj

Formica schardj is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1775 door Forskål.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Fotobehang

Fotobehang is wanddecoratie waarbij foto's het uitgangspunt vormen. Door de foto groot af te drukken, wordt een muur grotendeels of volledig van een afbeelding voorzien.
In de jaren '30 van de 20e eeuw werden in Amerika foto's afgedrukt op speciaal behangpapier, zodat een gehele wand van een foto voorzien kon worden. In de jaren '70 kwam fotobehang voor het eerst op de Nederlandse markt. Met name afbeeldingen van bossen en buitenlandse landschappen waren populair. Waar het behang vaak grote afmetingen kent van enkele meters in breedte en hoogte, is er voor deuren een kleinere variant bedacht.
Sinds de opkomst van digitale druktechnieken is het mogelijk om individuele ontwerpen op basis van foto's of (grafische ontwerpen) te produceren. Naast het fotobehang dat nog steeds bij elke bouwmarkt en behangwinkel een vast plekje in het assortiment heeft is er een groeiende vraag naar individueel geproduceerd fotobehang.
Grofweg zijn er twee soorten fotobehang.
* traditioneel fotobehang op rollen papier
* naadloos fotobehang uit één stuk op vinyl
De laatste variant wordt veelvuldig toegepast in kantoren en in moderne binnenhuisarchitectuur. Doordat het materiaal sterker is, gaat het langer mee.
* ↑ Foto's als muur- en vloerbedekking, De Grondwet, 2 augustus 1935, via Delpher
* ↑ Een super-poster als fotobehang, Algemeen Dagblad, 2 november 1973, via Delpher
* ↑ Van fotobehang tot wandelende pop, De Waarheid, 10 maart 1973, via Delpher
* ↑ Behangtrends gaan aan de meeste muren voorbij, Trouw, 18 januari 1992, via Delpher
* ↑ Kleuren, strepen en beestjes op de muur, De Telegraaf, 25 september 1985, via Delpher
* ↑ Deurposter, Het Parool, 19 november 1974, via Delpher
# Fotochroom

Fotochroom (van het Duitse: Photochrom — eigenlijk een merknaam) is een techniek voor het maken van een kleurenafdruk van een zwart-wit-fotonegatief. Hierbij wordt gebruikgemaakt van vier tot veertien lithografiestenen, voor elke kleur een. Een zelfde zwart-witbeeld wordt fotografisch op het benodigde aantal stenen aangebracht (dus niet nagetekend). Vervolgens worden per steen, dus per kleur, telkens alleen die delen van het beeld overgelaten die in de betreffende kleur moeten afgedrukt worden; de rest wordt voorzichtig met de hand weggeschuurd. Uiteindelijk wordt de kleurenafdruk gemaakt door op hetzelfde blad papier achtereenvolgens met elke steen een afdruk te maken, steeds met de betreffende kleur inkt. Behalve zwart en de primaire kleuren geel, rood en blauw, worden dus meestal nog een aantal bijkomende inktkleuren gebruikt, zoals hemelsblauw, roze, zalmkleur enz. Dit levert een afdruk met delicate kleurnuances op, maar het maakt het drukproces tegelijk omslachtiger én duurder.
De fotochromie was het populairst in de jaren negentig van de negentiende eeuw toen de kleurenfotografie al wel in ontwikkeling was, maar nog extreem duur. Fotochroom werd ontwikkeld in Zürich bij de firma Orell Füssli en kreeg bekendheid door het Amerikaanse bedrijf Detroit Photographic Company, dat — onder de naam Photochrome met "e" — vele prentbriefkaarten uitgaf waarbij gebruikgemaakt werd van de fotochroomtechniek. Toen het Amerikaans Congres toestemming gaf voor de 1-penny-briefkaart, werden duizenden fotochroomafdrukken, meestal van steden of landschappen, afgedrukt en verkocht als prentbriefkaarten. In Amerika staat 'fotochroom' hierdoor ook wel synoniem voor de 'look and feel' van 'briefkaartplaatjes'.

## Voorbeelden

* Fotochroomafdruk van Mulberry Street in New York, die laat zien waartoe de techniek in staat is
* Fotochroomafdruk van het stadhuis van Hildesheim in de jaren 90 van de 19e eeuw, waarbij minder kleurenplaten zijn gebruikt
* Fotochroomafdruk van Slot Neuschwanstein rond 1900
* Fotochroomafdruk rond 1900 van het Shelbourne Hotel in het park St. Stephen's Green in de Ierse hoofdstad Dublin
* Fotochroomafdruk van een oude Ierse vrouw achter een spinnewiel eind 19e eeuw
* Fotochroomafdruk van de Sint-Niklaaskerk in Gent eind 19de eeuw
* Amsterdam in de jaren 1890 met het monument Naatje van de Dam
* Fotochroomafdruk van de Koningsbrug en de Maasbrug in Rotterdam (tussen 1890 en 1905)
* Fotochroomafdruk uit 1897 met zicht op de tentoonstellingshal en het Noords museum in Stockholm
* Fotochroomafdruk van de Royal Avenue in Belfast omstreeks 1890-1900.
# Fort McHenry

Fort McHenry is een fort in de haven van Baltimore in de Amerikaanse staat Maryland. Ten tijde van de Oorlog van 1812 werd het fort beschoten door de Britse marine vanuit de Chesapeake Bay. Het door Francis Scott Key gadegeslagen bombardement van Fort McHenry inspireerde de dichter tot het schrijven van het Amerikaanse volkslied The Star-Spangled Banner.
Fort McHenry, vernoemd naar president George Washingtons minister van oorlog James McHenry, werd in de jaren na de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog gebouwd om de haven van Baltimore te verdedigen. De constructie is in de vorm van een vijfpuntige ster.
Op 13 september 1814 kwam het fort tijdens de Oorlog van 1812 onder vuur te liggen van Britse schepen. 25 uur lang werd de vesting gebombardeerd in een poging de haven van Baltimore, en de stad, in te nemen. Het Britse bombardement en het Amerikaanse weerwoord veroorzaakte echter slechts geringe schade en op 14 september staakten de Britten het vuren.
Francis Scott Key, die op een in de nabijheid gelegen schip de vrijlating van gevangenen trachtte te bewerkstelligen, was getuige van het bombardement van de Britten. Toen hij na het bombardement de Amerikaanse vlag nog immer kon zien wapperen boven het fort raakte hij geïnspireerd om de woorden van het huidige nationale volkslied van de VS te componeren. Zijn gedicht, The Defense of Fort McHenry, werd later omgedoopt in de Star-Spangled Banner.
Tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog deed Fort McHenry dienst als gevangenis, terwijl er gedurende de Eerste Wereldoorlog een ziekenhuis in het fort werd ingericht. Onder de naam Fort McHenry National Monument and Historic Shrine wordt Fort McHenry thans beheerd door de National Park Service van de federale overheid.
Tijdens de Coronacrisis in 2020, toen in de aanloop naar de presidentsverkiezingen een normale conventie van de Republikeinse Partij niet mogelijk was, hield de Amerikaanse vice-president Mike Pence zijn acceptatiespeech voor een tweede ambtstermijn in Fort McHenry.
# Frans Wanders

Franciscus Johannes (Frans) Wanders (25 juli 1918 - 30 januari 2006) was een Nederlands zanger en bassist van het orkest Malando.
Hij speelde en zong van 1 oktober 1945 tot 1999 bij het orkest Malando. Hij zong solo nummers als Maria Bonita en Luna Lunera, en ook in duetten nummers als Tres Veces Guapa (met Francisca Deschamps) en Adiós Pampa Mfa (met verschillende zangeressen).
Hij overleed op 87-jarige leeftijd aan een dubbele longontsteking.
# Frank Carillo

Frank Carillo (14 juli 1950) is een Amerikaans gitarist en songwriter. Internationaal is hij bekend door zijn bijdragen aan onder meer Peter Frampton, Cheap Trick, Van Halen en Tom Petty & The Heartbreakers. In 2004 vormde Carillo zijn band Frank Carillo and the Bandoleros, bestaande uit vijf personen, waarmee hij inmiddels drie cd's heeft geproduceerd.

## Carillo en George Kooymans

In Nederland is Carillo voornamelijk bekend om zijn samenwerking met Golden Earring-gitarist George Kooymans. Frank Carillo leert George Kooymans in 1992 kennen. Na deze ontmoeting zijn de twee vrienden geworden en hebben zij verschillende malen samengewerkt. Zo heeft Carillo een grote rol gehad in het produceren van de Golden Earring-albums Milbrook U.S.A en Tits 'n ass. Naast de samenwerking met de Golden Earring-albums hebben Carillo en Kooymans ook samen twee cd's opgenomen. Op 2 april 2010 verscheen het album On Location waarop elf zeer uiteenlopende songs staan. In 2022 verscheen de cd Mirage.

## Discografie

* 2005 Bad out there
* 2008 Someday
* 2010 On location (met George Kooymans)
* 2019 Miles to go
* 2022 Mirage (met George Kooymans)
# Frank Castelyns

Frank F. Castelyns (4 november 1942 - 8 december 2016) was een dichter en beeldend kunstenaar Hij werd bekend door zijn kunstwerken bestaande uit gevonden voorwerpen en foto's van tijdens de zoektochten naar zulke voorwerpen.

## Biografie

Frank Castelyns was de zoon van Felix Castelyns en Rosa Dralans twee verzetslieden uit WOII. Na de middelbare school volgde hij enige tijd een opleiding aan de Rijksuniversiteit Gent om vervolgens lessen te volgen aan de Academie voor Schone Kunsten te Gent en Antwerpen. Nadat hij geholpen had bij de restauratie van de St.-Pauluskerk te Antwerpen, reisde hij doorheen Europa (Frankrijk, Italië). In 1975 keerde hij terug naar België en exposeerde regelmatig. Hij gaf gastcolleges aan de Academie voor Schone Kunsten te Antwerpen en aan de Académie des Beaux Arts te Luik. Hij kreeg onder andere ook beurzen van het ministerie van Cultuur.

## Werken en tentoonstellingen

* Permanente collectie - Verbeke Arts Foundation (Kemzeke)
* MuHKA Antwerpen - 2018
* ↑ mededelingen.over-blog.com -. Gearchiveerd op 8 december 2021.
* ↑ Verbekefoundation.com - Biodata
* ↑ hart-magazine.be - Frank F Castelyns overleden
* ↑ Antwerpart.be - Frank F. Castelyns
# Franklin Park (Florida)

Franklin Park is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Florida, en valt bestuurlijk gezien onder Broward County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 943.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 0,2 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 8 km rond Franklin Park.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Franklin-Park op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
# Franklin Park (Illinois)

Franklin Park is een plaats (village) in de Amerikaanse staat Illinois, en valt bestuurlijk gezien onder Cook County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 19.434. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 18.273, een daling van 1161 (-6,0%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 12,1 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 8 km rond Franklin Park.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Franklin-Park op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Freddy Delvaux

Freddy Delvaux is een Belgisch brouwer en wordt omschreven als "smaakexpert" en "de beste neus van België" wat bier betreft.

## Biografie

Delvaux werkte gedurende 19 jaar als brouwer voor brouwerij Artois te Leuven. In 1991 werd hij gevraagd om een laboratorium voor brouwerij en mouterij op te zetten voor de faculteit bio-ingenieurswetenschappen van de Universiteit van Leuven. Het vroegere laboratorium was bij de splitsing van Leuven in 1973 met hoogleraar Jean de Clerck meeverhuisd naar Louvain-la-Neuve. Delvaux bleef gedurende 22 jaar verbonden aan zijn laboratorium.
Samen met zijn zonen Filip en Peter kocht hij de voormalige brouwerij De Kroon in Neerijse om deze opnieuw op te starten.

## Externe link

* Overzicht van zijn wetenschappelijke publicaties
* ↑ Het Nieuwsblad - Smaakexpert bier. Gearchiveerd op 28 november 2020.
* ↑ Knack - Brouwmeester Freddy Delvaux, de beste neus van België, begon zijn eigen brouwerij. 11 juni 2014 pagina 52
* ↑ Katholieke Universiteit Leuven - Bio-ingenieurs - "Beste neus van België" maakt samen met zonen nu ook eigen bieren.
* ↑ Kuleuven - Freddy Delvaux. Gearchiveerd op 6 augustus 2017.
# Freddy Decloedt

Freddy Decloedt (Kortemark, 21 juni 1944 - Bredene, 4 juli 2006) was een Belgisch wielrenner die tussen 1967 en 1970 als beroepsrenner actief was. Zijn grootste overwinning was Kuurne-Brussel-Kuurne in 1969.
# Freddy Deghilage

Freddy Deghilage (Hornu, 30 augustus 1943 - Godinne, 4 augustus 2011) was een Belgisch lid van het Waals Parlement en senator.

## Levensloop

Als regent in wetenschappen en aardrijkskunde werd Freddy Deghilage beroepshalve leraar en schooldirecteur.
In oktober 1976 werd hij voor de socialistische PS verkozen tot gemeenteraadslid van Saint-Ghislain. Van 1983 tot 1994 was hij er schepen voor Cultuur, Sport en Jeugd en daarna volgde hij begin 1995 Victor Cornez op als burgemeester van de gemeente. Deghilage bleef burgemeester tot aan de gemeenteraadsverkiezingen van 2006, waarbij hij zich niet meer kandidaat stelde. Van 1999 tot 2001 was hij tevens interim-voorzitter van ISPH, de Henegouwse intercommunale voor volksgezondheid.
In juni 1989 begon Deghilage aan een nationale politieke loopbaan. Hij werd toen aangesteld als provinciaal senator voor Henegouwen, ter vervanging van Maurice Lafosse. Hij bleef in de Senaat zetelen tot in november 1991, toen hij niet werd herkozen. In juli 1994 werd hij echter rechtstreeks gekozen senator voor het arrondissement Bergen-Zinnik, nadat Edgard Hismans ontslag had genomen. Hij bleef ditmaal senator tot in mei 1995. Door de toen bestaande dubbelmandaten zetelde hij van 1994 tot 1995 ook in de Waalse Gewestraad en de Raad van de Franse Gemeenschap.
Bij de verkiezingen van mei 1995, de eerste waarbij de regionale parlementen rechtstreeks werden verkozen, opteerde Deghilage voor het Waals Parlement en het Parlement van de Franse Gemeenschap, waar hij het arrondissement Bergen vertegenwoordigde. Hij bleef parlementslid tot in juni 2009. Deghilage bekleedde verschillende functies in het bureau van beide parlementen: van juli 1999 tot april 2000 was hij secretaris in het Waals Parlement, van april 2000 tot juli 2004 eerste ondervoorzitter van het Parlement van de Franse Gemeenschap, in juli 2004 was hij tijdelijk voorzitter van het Parlement van de Franse Gemeenschap en daarna tot 2009 tweede ondervoorzitter van deze assemblee.
In 2009 verliet Freddy Deghilage de actieve politiek. Twee jaar later overleed hij onverwacht aan een aneurysma.

## Externe link

* Fiche Freddy Deghilage op connaitrelawallonie.be.
# Fortimesus zuluensis

Fortimesus zuluensis is een pissebed uit de familie Ischnomesidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Kensley.
# Fort (De Wolden)

Fort is een buurtschap ten zuiden van Zuidwolde en is in het begin van de 19e eeuw gesticht. Het is nu onderdeel van de gemeente De Wolden in de Nederlandse provincie Drenthe. Fort heeft als enige voorziening een dorpshuis ("De Snikke", sinds 1976). Ook is er vanaf 1927 een basisschool met speeltuin ("De vaarboom"), die echter wegens te weinig leerlingen sinds 2015 niet meer als zodanig in gebruik is. Dorpsfeest het "Fortigerfeest" wordt elk jaar in het eerste weekend van juli gehouden.

## Herkomst van de naam

Over de achtergrond van de naam bestaat onduidelijkheid. Zeker is echter dat de naam overeenkomt met de naam van de verveningboerderij 'Het Fort'. Op topografische kaarten van rond 1850 is deze boerderij ingetekend. In de loop van de negentiende eeuw wordt het systeem van wijken (sloten om turf af te voeren) steeds verder ontwikkeld en neemt de bebouwing langzaam maar zeker toe. Op een kaart van rond 1900 is Het Fort inmiddels verbasterd tot Fort. Een andere verklaring is dat de naam een afgeleide is van voorde dat verwijst naar een doorwaadbare plaats in het riviertje de Reest.

## Bezienswaardigheden

* Beeld uit 1997, getiteld Vader en Zoon door Marijke Ravenswaay-Deege.

## Literatuurverwijzingen

* ↑ Foorthuis, W.R., Brood, P. (2002). Drenthe. Gids voor cultuur en landschap. Bedum: De Ploeg. ISBN 9052942420
Dorpen en Buurtschappen: Alteveer · Ansen · Berghuizen · Drogteropslagen · Echten · Eursinge · Fort · Haakswold · Hees · Kerkenveld · Koekange · Koekangerveld · Linde · Oldenhave · Oosteinde · Ruinen · Ruinerweide · Ruinerwold · Veeningen · Weerwille · de Wijk · Zuidwolde Overige kernen: Anholt · Armweide · Bazuin · Benderse (deels) · Blijdenstein · Bloemberg · Braamberg (deels) · Buitenhuizen · Bultinge · Dickninge · Dijkhuizen · Drogt · Dunningen · Eemten · Engeland · Gijsselte · Haalweide · Hoge Linthorst · Kraloo (deels) · Kraloo · Leeuwte · Lubbinge · Lunssloten · Middelveen · Nolde · Noordwijk · Oosterwijk · Oshaar · Oud Veeningen · Paardelanden · Pieperij · Rheebruggen · Schottershuizen · Schrapveen · De Stapel · Steenbergen · Struikberg · De Stuw · Ten Arlo · De Tippe · Vuile Riete · Wemmenhove · Witteveen (deels)
Drenthe: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# Fort-du-Plasne

Fort-du-Plasne is een gemeente in het Franse departement Jura (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 397 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saint-Claude.

## Geografie

De oppervlakte van Fort-du-Plasne bedraagt 13,1 km², de bevolkingsdichtheid is 30,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Fort-du-Plasne met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations légales 2021.
# Friends (Scooter)

Friends is een nummer van de Duitse raveband Scooter uit 1995. Het is de derde single van hun debuutalbum ...and the Beat Goes On!.
"Friends" is het eerste Scooter-nummer waarbij gebruik wordt gemaakt van een vrouwelijke zangstem waarbij de toonhoogte is verhoogd. Het nummer werd wederom een grote hit voor Scooter in het Duitse taalgebied, met een 3e positie in Duitsland. In de Nederlandse Top 40 haalde het nummer een bescheiden 24e positie.
# Frederik Nijsingh

Frederik Nijsingh (Westerbork, 3 januari 1657 - 1708) was een Nederlandse schulte.

## Leven en werk

Nijsingh was een zoon van de schulte van Westerbork Albert Nijsingh en Harmtien Homan. Van vaderszijde waren al zijn voorvaders in rechte lijn schulte van Westerbork geweest. Zijn oudst bekende voorvader Luitge Nijsingh werd in 1566 door Eigenerfden en Ridderschap van Drenthe aangesteld tot schulte van Westerbork en in 1575 door Filips II. Zijn oudere broer Luytien volgde in 1681 hun vader op als schulte van Westerbork.
Nijsingh werd in 1692 door Eigenerfden en Ridderschap van Drenthe gekozen tot schulte van Beilen. Om onduidelijke redenen, want hij was al ruimschoots meerderjarig, werd er eerst een vervanger voor hem benoemd. In april 1694 werd hij door de drost beëdigd. Hij vervulde de functie van schulte van Beilen tot 1708, het jaar van zijn overlijden.
Nijsingh trouwde op 24 april 1697 met Lutgertien Rodengate. Uit dit huwelijk werd een dochter Harmanna geboren. Zij trouwde met haar neef Albert Nijsingh, die in 1725 benoemd werd als schulte van Beilen. Nadat dochter Harmanna en haar man kinderloos waren overleden ontstond er een conflict tussen de families Nijsingh en Rodengate over de verdeling van der erfenis. Dit conflict werd in 1763 beslecht door een uitspraak van de Etstoel, het hoogste Drentse rechtscollege. Het grootste gedeelte van de nalatenschap kwam terecht bij de familie Nijsingh.
* Nederland's Patriciaat jrg. 18, 1928, blz. 141 t/m 153
* Kymmell, J.A.R., Iets over het Schultambt in Drenthe en de schulten van 1600-1795 in: Nieuwe Drentse Volksalmanak 1902, blz. 129 t/m 198

### Noot

* ↑ Kymmel], blz. 160
* ↑ Graaf, C. de (et al.) Genealogie Ten Rodengate in: Drents Genealogisch Jaarboek 1992, blz. 70 t/m 89
# Freadelpha coronata

Freadelpha coronata is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Jordan.
# Herila

Herila is een geslacht van vlinders van de familie van de dikkopjes (Hesperiidae), uit de onderfamilie van de Hesperiinae. Dit geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Torben Bjørn Larsen en Steve Collins in een publicatie uit 2012.
Dit geslacht is monotypisch, dat wil zeggen dat het maar één soort heeft namelijk Herila herilus Hopffer, 1855.
# Losse (Landes)

Losse is een gemeente in het Franse departement Landes (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 308 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Mont-de-Marsan.

## Geografie

De oppervlakte van Losse bedraagt 115,7 km², de bevolkingsdichtheid is 2,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Losse (Landes) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Germarostes farri

Germarostes farri is een keversoort uit de familie Hybosoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Howden.
# Latoia anagaura

Latoia anagaura is een vlinder uit de familie slakrupsvlinders (Limacodidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Janse.
De soort komt voor in tropisch Afrika.