OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Nisjapoer

Nisjapoer of Neyshabur (Perzisch: نیشابور; meerdere spellingsvarianten in het Nederlands) is een stad in het noordoosten van Iran. De stad ligt ten zuidwesten van de stad Mashhad aan de voet van het Binaludgebergte in de regio Khorasan. De bevolking bedraagt 240.000 personen (2011).

## Geschiedenis

De stad is volgens overlevering gesticht door Sjapoer I, de koning van de Sassaniden in de derde eeuw. De stad was een belangrijke handelspost op de zijderoute. Nabij de stad bevinden zich turkooismijnen, die de wereld voorzagen van deze halfedelstenen.
In de negende eeuw won de stad opnieuw aan belang onder de Tahiriden. Omstreeks het jaar 1000 behoorde Nisjapoer met een geschatte omvang van 125.000 inwoners zelfs tot de tien grootste steden ter wereld. De eerste heerser van de Seltsjoeken, Toghrül, maakte Nisjapoer in 1037 tot de hoofdstad van zijn sultanaat. Later trokken de Seltsjoeken verder naar het westen en nam Nisjapoer in belang weer af.
In 1048 werd hier de dichter en wetenschapper Omar Khayyam geboren. Hij is ook hier begraven.

### Verovering door de Mongolen

Tijdens de invallen van de Mongolen in de dertiende eeuw werd Nisjapoer - net als andere delen van Iran en het Midden-Oosten zwaar beschadigd. In 1221 nam Tolui, zoon van Dzjengis Khan, de stad in na een belegering. Uit wraak voor het doden van zijn zwager, door een boogschutter op de muren van Nisjapoer, liet de veldheer de stad systematisch uitmoorden en de hoofden van mannen, vrouwen, kinderen en honden op aparte stapels verzamelen. Het precieze aantal doden is niet bijgehouden, maar volgens de overlevering kwamen zo'n 1,7 miljoen personen om bij de slachting.

### Treinramp 2004

Op 18 februari 2004 ontplofte nabij Nisjapoer een trein met ammoniumnitraatkunstmest die eerder in brand was geraakt, na op hol te zijn geslagen en 50 kilometer zonder locomotief te hebben afgelegd. Circa 320 mensen kwamen hierbij om, veelal brandweerlieden en mensen die met blus- en reddingswerk bezig waren. Onder de 51 vrachtwagons in de trein waren er 7 geladen met ammoniumnitraat.
Vijf dorpen in de naaste omgeving, merendeels bestaande uit huizen met muren van klei, werden grotendeels verwoest. Seismologen registreerden de ontploffing als een aardschok met een sterkte van 3,6 op de Schaal van Richter.
# Nisko (gemeente)

De gemeente Nisko is een stad- en landgemeente in het Poolse woiwodschap Subkarpaten, in powiat Niżański.
De zetel van de gemeente is in Nisko.
Op 30 juni 2005, telde de gemeente 22 814 inwoners.

## Oppervlakte gegevens

In 2002 bedroeg de totale oppervlakte van gemeente Nisko 142,44 km², waarvan:
* agrarisch gebied: 38%
* bossen: 52%
De gemeente beslaat 18,13% van de totale oppervlakte van de powiat.

## Demografie

Stand op 30 juni 2004:
| Omschrijving | Totaal | Totaal | Vrouwen | Vrouwen | Mannen | Mannen |
| eenheid | aantal | % | aantal | % | aantal | % |
| inwoners | 22 550 | 100 | 11 399 | 50,5 | 11 151 | 49,5 |
| bevolkingsdichtheid (inw./km²) | 158,3 | 158,3 | 80 | 80 | 78,3 | 78,3 |
In 2002 bedroeg het gemiddelde inkomen per inwoner 1213,9 zł.

## Administratieve plaatsen (sołectwo)

Kończyce, Nowa Wieś, Nowosielec, Racławice, Wolina, Zarzecze.

## Aangrenzende gemeenten

Bojanów, Jeżowe, Pysznica, Rudnik nad Sanem, Stalowa Wola, Ulanów
# North Rigton

North Rigton is een civil parish in het bestuurlijke gebied Harrogate, in het Engelse graafschap North Yorkshire.
# Noah (band)

Noah (voorheen: Peterpan) is een Indonesische poprockband. De band bestond oorspronkelijk uit zes leden: Andika, Indra, Ariel, Uki, Loekman en Reza. De eerste twee hebben inmiddels de band verlaten.

## Discografie

| Jaar | Album | Engelse naam | Verkoopcijfers | |
| 2000 | Taman Langit | Sky Garden | 850.000 | 5× platina |
| 2004 | Bintang Di Surga | A Star in Heaven | 3.200.000 | 21× platina |
| 2005 | Menunggu Pagi | Waiting for Dawn | 1.200.000 | 8× platina |
| 2007 | Hari Yang Cerah | A Bright Day | 745.000 | 4× platina |
| 2008 | Sebuah Nama Sebuah Cerita | One Name, One Story | 230.000 | 1× platina |
| 2012 | Suara lainnya | | | |
| 2012 | Seperti Seharusnya | | | |

## Externe link

* Officiële website
# Noagambiet

| 8 | | | | | | | | |
| 7 | | | | | | | | |
| 6 | | | | | | | | |
| 5 | | | | | | | | |
| 4 | | | | | | | | |
| 3 | | | | | | | | |
| 2 | | | | | | | | |
| 1 | | | | | | | | |
| | a | b | c | d | e | f | g | h |
Het Noagambiet is in de opening van een schaakpartij een variant in het Tweepaardenspel. Het gambiet is ingedeeld bij de open spelen.
Het heeft als beginzetten: 1.e4 e5 2.Pf3 Pc6 3.Lc4 Pf6 4.Pc3 Pxe4 5.Lxf7+.
Eco-code C 55.
# Noah's Ark (album)

Noah's Ark is een muziekalbum van CocoRosie uit 2005.

## Tracks

* "K-Hole" – 4:10
* "Beautiful Boyz" – 4:37
* "South 2nd" – 4:09
* "Bear Hides and Buffalo" – 4:14
* "Tekno Love Song" – 3:54
* "The Sea Is Calm" – 3:39
* "Noah's Ark" – 4:13
* "Milk" – 0:34
* "Armageddon" – 4:04
* "Brazilian Sun" – 4:38
* "Bisounours" – 4:06
* "Honey or Tar" – 2:08
* "Oh Sailor – 3:50 (Bonus Track Australian CD)

## Muzikanten

* CocoRosie
* Antony (Antony & The Johnsons)
* Devendra Banhart
# Smal

Smal kan verwijzen naar:

## Aardrijkskunde

* Smal, buurtschap in de Nederlandse provincie Limburg
* Smal Weesp, waterloop in de Nederlandse provincie Noord-Holland

## Personen met de achternaam Smal

* Cees Smal, Nederlands politicus en priester
* Gijs Smal, Nederlands voetballer
* Louis Smal, Belgisch syndicalist en politicus
* Pauline Smal, Belgisch atlete
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Smal en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# No sé decir adiós

No sé decir adiós is een Spaanse film uit 2017, geregisseerd door Lino Escalera.

## Verhaal

Carla krijgt telefoon vanuit het plaatsje waar ze is opgegroeid in het zuiden van Spanje. Haar vader, met wie ze al jaren niet meer heeft gesproken, is erg ziek. Ze weigert het onder ogen te zien en besluit, ondanks ieders mening, hem naar Barcelona te brengen, waar ze ervan overtuigd is dat ze zijn leven kunnen redden. Samen reizen ze door het land in een wanhopige race om de dood voor te blijven en in een poging verloren tijd terug te winnen.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Juan Diego | José Luis |
| Nathalie Poza | Carla |
| Lola Dueñas | Blanca |
| Pau Durà | Nacho |
| Miki Esparbé | Sergi |
| Emilio Palacios | Dani |
| Noa Fontanals | Irene |
| Marc Martínez | Marcelo |

## Ontvangst
### Prijzen en nominaties

Een selectie:
| Jaar | Evenement | Categorie | Genomineerde | Resultaat |
| 2018 | Premios Goya (32ste uitreiking) | Beste actrice | Nathalie Poza | Gewonnen |
| 2018 | Premios Goya (32ste uitreiking) | Beste vrouwelijke bijrol | Lola Dueñas | Genomineerd |
| 2018 | Premios Goya (32ste uitreiking) | Beste debuterend regisseur | Lino Escalera | Genomineerd |
# Nolathripa lactaria

Nolathripa lactaria is een vlinder uit de familie van de visstaartjes (Nolidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Graeser.
# Nolathripa

Nolathripa is een geslacht van vlinders van de familie visstaartjes (Nolidae), uit de onderfamilie Chloephorinae.

## Soorten

* N. lactaria Graeser, 1892
# Slot Rosersberg

Slot Rosersberg (Zweeds: Rosersbergs slott) is een van de koninklijke paleizen in Zweden. Het kasteel ligt aan de oevers van het Mälarmeer, even buiten Stockholm. Het slot werd in de jaren 1630 gebouwd door de adellijke familie Oxenstierna en werd een koninklijk paleis in 1762 toen het, inmiddels toegevallen aan de Zweedse staat, het schonk aan prins Karel, een broer van koning Gustaaf III, en zelf later koning Karel XIII.
Het huis werd gebouwd in opdracht van Gabriel Bengtsson Oxenstierna die het vernoemde naar zijn moeder, die afkomstig was uit de familie Tre Rosor (Drie Rozen). Het gebouw is ontworpen in de stijl van de noordelijke renaissance. Met de bouw ervan werd begonnen in 1634 en de werkzaamheden werden vier jaar later afgerond. Aan het einde van de zeventiende eeuw werd het complex door Bengt Oxenstierna gemoderniseerd in de stijl van de rococo, onder leiding van de Stockholmse stadsarchitect Nicodemus Tessin de jongere. De puntgevels werden verwijderd en vervangen door een nieuw dak. Er kwamen nieuwe vleugels en er werd een zuilengalerij aan het gebouw toegevoegd.
In 1747 werd Rosersberg verworven door baron Erland Carlsson Broman die het gebouw verder moderniseerde. Na diens dood in 1757 werd het gebouw verworven door de staat en geschonken aan prins Karel.
Karel ging door met bouwen en verbouwen en zo kreeg het slot steeds meer het karakter van wat later de Karel XIII empire stijl is gaan heten. Ook het interieur werd drastisch vernieuwd.
Koning Karel XIV Johan van Zweden, de eerste Zweedse koning uit het Huis Bernadotte, en zijn echtgenote koningin Désirée, gebruikte het slot als zomerresidentie. Karel Johans slaapkamer geldt als een van de belangrijkste voorbeelden van vroeg-19e-eeuwse Zweedse interieurs. Het gebouw is bewaard in de stijl die het in de jaren 1795-1825 kreeg. Na de dood van koningin Désirée in 1860 kreeg het gebouw een militaire functie.
# Slot Planta

Slot Planta (Duits: Schloss Planta, Italiaans: Castel Planta) is een middeleeuws kasteel gelegen in Meran (Italië), in de wijk Obermais.

## Geschiedenis

Slot Planta werd gebouwd in de 13e eeuw en bestond oorspronkelijk uit enkel een woontoren. In 1284 werd het slot eigendom van Ulricht von Greifen. Planta, dat lange tijd Slot Greifen werd genoemd, bleef enkele eeuwen in de familie. Later wisselde het slot voortdurend van eigenaar, waaronder Hans Jakob von Völs-Colonna. Hij verbouwde het slot grondig en bouwde onder andere de hoekige torens en maakte Slot Greifen luxueuzer.
De huidige naam van het kasteel is te danken aan Rudolf von Planta Wildenberg, die er in 1619 ging wonen nadat hij gedwongen was te vluchten uit Zwitserland, omdat hij ter dood veroordeeld was in verband met politieke redenen. Ondanks dat het slot nog regelmatig van eigenaar veranderde, behield het deze naam.
Sinds 1935 is Planta eigendom van baron Senfft von Pilsach, die het slot liet restaureren. Noemenswaardig is de Fresco-zaal, waar jachttaferelen zijn uitgebeeld in laat-gotische-stijl.
Tegenwoordig is Slot Planta particulier eigendom en is niet te bezichtigen.
* ↑ Burg Plantana, Burgenseite Südtirols
# Slag bij Terborg

De Slag bij Terborg was een veldslag bij het stadje Terborg, graafschap Zutphen, zeven kilometer ten zuidoosten van Doetinchem, door Spaanse en Beierse legereenheden tegen het verzamelde leger van de Keulse bisschop Gebhard I van Waldburg op 31 maart 1584. Een deel van het Keulse leger werd hierbij vernietigend verslagen.

## Slag bij Terborg

Na de val van Godesberg op 7 december 1583 door Spaanse en Beierse legereenheden zocht Gebhard I van Waldburg aansluiting bij opstandelingen van Willem van Oranje en trok met verzamelde troepen naar Zutphen om de Staatsen te ondersteunen tijdens het Beleg van Zutphen (1584). Een deel van het Keulse leger, onder leiding van Ulrich van Württemberg, werd bij Terborg echter vernietigend verslagen door troepen van Ernst van Beieren, waarbij verschillende aanvoerders gevangen worden genomen of gedood. Gebhard vluchtte met slechts 1660 overgebleven ruiters naar Willem van Oranje te Delft en stuurde vanuit Delft zijn vrouw naar Engeland, waar zij bijstand en hulp zou ontvangen van koningin Elizabeth I van Engeland. (Volgens de overlevering ontstak Elizabeth in jaloezie bij het zien van haar schoonheid en liet haar onmiddellijk het land weer uitzetten.) Nadien zette hij de strijd voort met hulp van Nederlandse troepen, die op 23 december 1587 Bonn veroverden en verwoestten. Gebhard gaf in 1589 de strijd op, en vestigde zich in Straatsburg waar hij in 1601 overleed.
* ↑ E. F. Keller Geschichte Nassau's von der Reformation bis zur Neuzeit pag. 531 - 535 Uitgever: Wiesbaden Limbarth 1864
* ↑ Ersch, Johann Samuel Allgemeine encyclopädie der wissenschaften und künste in alphabetischer folge von genannten schrifts pag. 250 - 254, Leipzig, J.f. Gleditsch, 1818
* ↑ Georg Nicolaus Kriegk Algemeene geschiedenis, Delen 13-14 pag. 240, Uitgever: Friedrich Christoph Schlosser 1855
# Slag bij Texel

Slag bij Texel kan verwijzen naar:
* de Slag bij Kijkduin in 1673
* de Slag bij Texel (1694)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Slag bij Texel en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Northfield

Northfield kan verwijzen naar de volgende plaatsen in de Verenigde Staten:
* Northfield (Illinois)
* Northfield (Kentucky)
* Northfield (Massachusetts)
* Northfield (Minnesota)
* Tilton-Northfield (New Hampshire)
* Northfield (New Jersey)
* Northfield (Ohio)
* Northfield (Vermont)
Verder:
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Northfield en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Northern ballad no. 2

Northern ballad no. 2 is compositie van Arnold Bax.
Van de ontstaansgeschiedenis van het werk is weinig bekend, het originele manuscript was zoek. Het uiteindelijke werk draagt wel een datering januari 1934, maar men vermoedt dat Bax er al veel eerder aan begon. Na de Northern ballad no. 1 en dit werk, zou Bax ook van plan geweest te zijn om een nummer drie te maken. Boven een van de manuscripten van Bax bevindt zich een werk waar alleen III boven staat, de voorgaande droegen in oorsprong alleen de titels I en II.
Van dit werk zijn in 2017 twee opnamen verkrijgbaar, beide voor het Chandos, beide voorzien van een begeleidende tekst van Lewis Foreman en beide onder leiding van Vernon Handley. Handley is daarbij specialist in het uitvoeren van vergeten werken van Britse componisten. De tweede uitgave had als voordeel dat toen de studie naar Bax’ oeuvre door Graham Parlett grotendeels afgerond was. Toch werd er in de periode tussen de eerste en tweede opname nauwelijks meer bekend over dit werk. In beide opnamen werd verwezen naar een meer Sibeliusachtige stijl. Bax zelf: "I have never been able to discover whether I like this piece or not". Na de première stelde hij zijn mening bij: "The performance of the Ballad was certainly not perfect, but all the same I liked the piece far better than I thought I did". Adam Carse (1878-1958), aan wie het is opgedragen, was een collegacomponist van Bax.
De première van dit orkestwerk zou op 16 februari 1946 hebben plaatsgevonden onder leiding van Basil Cameron. Daarna verdween het in de la om er pas in 1977 weer uit te komen voor het amateurorkest Kensington Symphony Orchestra. De opname uit 1986 is dan de derde keer dat het werk op de lessenaars kwam.
Orkestratie:
* solopiano
* 3 dwarsfluiten (waarvan III ook piccolo), 2 hobo’s, 1 althobo, 2 klarinetten, 1 basklarinet, 2 fagotten, 1 contrafagot
* 4 hoorns, 3 trompetten, 3 trombones, 1 tuba
* pauken, percussie, 1 harp
* violen, altviolen, celli, contrabassen
* Uitgave Chandos 1986: Vernon Handley met het Royal Philharmonic Orchestra in een opname van januari 1986
* Uitgave Chandos 2007: Vernon Handley met het BBC Philharmonic in een opname van december 2006
* Arnold Bax Trust
* Werklijst van Bax
# Notoncus enormis

Notoncus enormis is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Szabó.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Notoncus capitatus

Notoncus capitatus is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Auguste Forel.
De soort werd ontdekt door Eric Mjöberg op Tamborine Mountain, Queensland (Australië).
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ A. Forel. "Results of Dr. E. Mjöbergs Swedish Scientific Expeditions to Australia 1910-1913. 2. Ameisen." Arkiv för Zoologi (1915),Band 9 nr. 16, blz. 1-119
# Notoncus ectatommoides

Notoncus ectatommoides is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Auguste Forel.
Forel beschreef de soort oorspronkelijk als Camponotus ectatommoides. Carlo Emery bracht ze in 1895 onder in het nieuwe geslacht Notoncus.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ C. Emery. "Descriptions de quelques fourmis nouvelles d'Australie". Annales de la Société entomologique de Belgique vol. 39 (1895-1896), blz. 352
# Nosy Iranja

Nosy Iranja is een eiland van Madagaskar in de Straat van Mozambique, behorend tot de Indische Oceaan. Het eiland behoort administratief tot de regio Diana.
Nosy Iranja ligt ongeveer 48 kilometer ten zuiden van Nosy Be en is onder te verdelen in twee eilandjes: het grotere eiland Nosy Iranja Be en het kleinere zandbankje Nosy Iranja Kely. Op het eiland komen onder andere karetschildpadden voor, die hier ook broeden. Op Nosy Iranja Be ligt ook een klein dorp, bewoond door vissers, en staat een vuurtoren, ontworpen door Gustave Eiffel.
# Slobozia (Argeș)

Slobozia is een Roemeense gemeente in het district Argeș. Slobozia telt 4981 inwoners.
# Thelogorgia longiflora

Thelogorgia longiflora is een zachte koraalsoort uit de familie Keroeididae. De koraalsoort komt uit het geslacht Thelogorgia. Thelogorgia longiflora werd in 1992 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Bayer.
# Typhlatya miravetensis

Typhlatya miravetensis is een garnalensoort uit de familie van de Atyidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Sanz & Platvoet.
* ↑ (en) Typhlatya miravetensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Fransen, C.; De Grave, S. (2012). Typhlatya miravetensis Sanz & Platvoet, 1995. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=246482
# Station Enschede Zuid

Station Enschede Zuid is een voormalig station in Enschede, gelegen aan de lijn Enschede-Ahaus (DE). Het station werd geopend op 25 april 1903 en geëxploiteerd door de AEE (Ahaus-Enschede Eisenbahn Gesellschaft). Het station werd gesloten (voor reizigersvervoer) op 1 april 1945.
In de jaren hierop volgend is het station nog in gebruik geweest als goederenstation. Dit station had een groot emplacement met veel aftakkingen, want veel bedrijven in de buurt van het station hadden een eigen aansluiting op het emplacement. Het goederenvervoer werd verzorgd door de Bentheimer Eisenbahn AG tot 29 april 1967, toen de spoorlijn door de NS werd opgebroken vanaf de aansluiting op het spoor tussen Boekelo en Enschede-Noord tot aan de Duitse grens. Het stationsgebouw zelf is in 1959 gesloopt en vervangen door een nieuwbouw. Dit gebouwtje is in de jaren 70 ook weer gesloopt toen de sporen werden opgebroken.
De goederenloods van Enschede-Zuid is in 1990 door brandstichting verwoest en afgebroken: de grote brug over het emplacement is in maart 1994 gesloopt wegens bouwvalligheid. Op het voormalige emplacement zat al kolenhandelaar Platvoet die later daar een tankstation exploiteerde. Deze is inmiddels ook verdwenen. Heden ten dage ligt er over het oude emplacement de Zuiderval en herinnert er weinig meer aan de Ahaus-Enscheder Eisenbahn in Enschede.
# Shuangcheng

Shuangcheng is een stad in de provincie Heilongjiang van China. Shuangcheng ligt in de prefectuur Weifang. De stad heeft 172.936 inwoners (1999). Shuangcheng is ook een arrondissement.
# South Woodstock

South Woodstock is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Connecticut, en valt bestuurlijk gezien onder Windham County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1211.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 14,0 km², waarvan 13,6 km² land en 0,4 km² water.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen 'incorporated' en 'census-designated' plaatsen in een straal van 16 km rond South Woodstock.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over South-Woodstock op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
# Mimascaptesyle terioides

Mimascaptesyle terioides is een vlinder uit de familie van de bloeddrupjes (Zygaenidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Mell.
# Wehrmachthelferin

Wehrmachthelferin was de benaming voor vrouwen die tijdens de Tweede Wereldoorlog dienden bij de Duitse Wehrmacht. In de volksmond werden zij vaak aangeduid als blitzmädel of blitzmädchen.

## Achtergrond

Meer dan een half miljoen Duitse vrouwen zijn tijdens en in aanloop naar de Tweede Wereldoorlog Wehrmachthelferin geweest. Ongeveer de helft meldde zich vrijwillig aan, een ander deel werd opgeroepen. Hun opleiding duurde maximaal 12 weken. Zij vervulden verschillende taken:
* Als telefonist, telegrafisten, radio-operators, stenotypisten, kantoorassistenten en boodschappers.
* Bij de weerdienst, luchtbescherming, luchtverkeersleiding en het afweergeschut. Zo werden Wehrmachthelferinnen ingezet voor de bediening van de FLAK en schijnwerpers.
* Als verpleegsters voor het Duitse Rode Kruis.
De Wehrmachthelferinnen waren hulptroepen, vielen onder de militaire bevelsstructuur en onder het krijgsrecht. Zij dienden niet alleen in Duitsland, maar ook in de veroverde gebieden, waaronder België en Nederland. Zij vulden vaak de arbeidsplaatsen op wanneer de mannen voor frontdienst werden opgeroepen.
Het aantal Wehrmachthelferinnen nam toe naarmate de oorlog vorderde. Zo bestond de luchtafweer van de Luftwaffe in augustus 1944 uit 660.000 mannen en 450.000 vrouwen. In 1945 kregen Flakhelferinnen handvuurwapens uitgedeeld ter zelfverdediging. Het is onbekend hoeveel vrouwen zijn gesneuveld of krijgsgevangen zijn gemaakt. Aan het einde van de oorlog bestonden sommige legereenheden geheel uit vrouwen.

## Bijnaam

Blitzmädel of blitzmädchen waren bijnamen voor de Wehrmachthelferinnen, soms op een denigrerende toon uitgesproken. De bijnamen dankten zij aan het bliksemsymbool (blitz betekent bliksem in het Duits) op hun uniformen.

## Literatuur

* Jan-Willem van Borselen (2002). Blitzmeisje. Een kleine Duits-Nederlandse oorlogsgeschiedenis. Rotterdam: Uitgeverij Ad Donker. ISBN 9789061005322
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Wehrmachthelferin op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.