OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bryophilocapsus

Bryophilocapsus is een geslacht van wantsen uit de familie van de Miridae (Blindwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Yasunaga in 1905.

## Soorten

Het genus is monotypisch en bevat alleen de volgende soort:
* Bryophilocapsus tosamontanus Yasunaga, 2000
* ↑ Bryophilocapsus Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 12 november 2023.
* ↑ Bryophilocapsus Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Geraadpleegd op 12 november 2023.
* ↑ Bryophilocapsus Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 12 november 2023.
# Simon Schürch

Simon Schürch (Rothrist, 2 december 1990) is een Zwitsers roeier. Schürch maakte zijn debuut tijdens de Wereldkampioenschappen roeien 2010 met een achtste plaats in de lichte-vier-zonder-stuurman. Schürch nam voor de eerste maal deel aan de Olympische tijdens de Olympische Zomerspelen 2012 en behaalde een vijfde plaats in de lichte-vier-zonder-stuurman. Een jaar later behaalde Schürch zijn eerste medaille met een zilveren medaille in de lichte-dubbel-twee tijdens de Wereldkampioenschappen roeien 2013. Op de Wereldkampioenschappen roeien 2015 won Schürch de gouden medaille in de lichte-vier-zonder-stuurman. Een jaar later werd Schürch olympisch kampioen in de lichte-vier-zonder-stuurman tijdens de Olympische Zomerspelen 2016.

## Resultaten

* Wereldkampioenschappen roeien 2010 in Cambridge 8e in de lichte-vier-zonder-stuurman
* Wereldkampioenschappen roeien 2011 in Bled 6e in de lichte-vier-zonder-stuurman
* Olympische Zomerspelen 2012 in Londen 5e in de lichte-vier-zonder-stuurman
* Wereldkampioenschappen roeien 2013 in Chungju 2 in de lichte-dubbel-twee
* Wereldkampioenschappen roeien 2014 in Amsterdam 9e in de lichte-dubbel-twee
* Wereldkampioenschappen roeien 2015 in Aiguebelette-le-Lac 1 in de lichte-vier-zonder-stuurman
* Olympische Zomerspelen 2016 in Rio de Janeiro in de lichte-vier-zonder-stuurman
* (en) Profiel van Simon Schürch op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) profiel van Simon Schürch op WorldRowing.com
1996: Victor Feddersen & Niels Henriksen & Thomas Poulsen & Eskild Ebbesen · 2000: Laurent Porchier & Jean-Christophe Bette & Yves Hocdé & Xavier Dorfman · 2004: Thor Kristensen & Thomas Ebert & Stephan Mølvig & Eskild Ebbesen · 2008: Mads Kruse Andersen & Eskild Ebbesen & Thomas Ebert & Morten Jørgensen· 2012: James Thompson & Matthew Brittain & John Smith & Sizwe Ndlovu · 2016: Mario Gyr & Simon Niepmann & Simon Schürch & Lucas Tramèr
# Sinocyclocheilus longifinus

Sinocyclocheilus longifinus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Li.
# Simone Pasa

Simone Pasa (Montebelluna, 21 januari 1994) is een Italiaans voetballer die bij voorkeur als centrale verdediger speelt. Hij stroomde in 2012 door vanuit de jeugd van Internazionale.

## Clubcarrière

Pasa debuteerde voor Internazionale op 6 december 2012, in de Europa League tegen Neftçi Bakoe. Hij speelde 90 minuten.

## Interlandcarrière

Pasa kwam uit voor Italië -16, Italië -17, Italië -18 en Italië -19. In Italië -19 vormde hij centraal achterin een duo met Alessio Romagnoli.
# Busserolles

Busserolles is een gemeente in het Franse departement Dordogne (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 540 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Nontron.

## Geografie

De oppervlakte van Busserolles bedraagt 31,6 km², de bevolkingsdichtheid is 17,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Busserolles met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Busserotte-et-Montenaille

Busserotte-et-Montenaille is een gemeente in het Franse departement Côte-d'Or (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 32 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Dijon.

## Geografie

De oppervlakte van Busserotte-et-Montenaille bedraagt 6,6 km², de bevolkingsdichtheid is dus 4,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Busserotte-et-Montenaille met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations légales 2021.
# Sint-Remigiuskapel (Haler)

De Sint-Remigiuskapel is een kapel in Haler in de Nederlandse gemeente Leudal. De kapel staat aan de Moosterstraat ten noorden van de dorpskern.
Op ongeveer 440 meter naar het noordoosten staat de Aerekapel en op ongeveer een kilometer naar het zuidoosten de Kruiskapel.
De kapel is gewijd aan de heilige Remigius van Reims.

## Gebouw

De wit geschilderde bakstenen kapel is een niskapel, opgetrokken op een rechthoekig plattegrond en gedekt door een zadeldak. Aan de voorzijde zijn onder het dak houten planken bevestigd die samen een drielob vormen. De frontgevel wordt gevormd door twee bakstenen kolommen waartussen een terugspringend bakstenen altaar is gemetseld dat aan de bovenzijde bekleed is met geglazuurde tegels. Boven het altaar wordt de achterwand gevormd door gemetselde ongelijke gele steenblokken. De nis wordt afgesloten met een metalen hekwerk. In de nis staat een beeld van de heilige Remigius.
# Sint-Remigiuskerk (Düsseldorf)

De Sint-Remigiuskerk (St. Remigiuskirche) is een katholieke kerk in Wittlaer, een stadsdeel van Düsseldorf. Het kerkgebouw is een romaanse basiliek uit de 12e tot de 13e eeuw.

## Geschiedenis

De Remigiuskerk werd in 12e eeuw als eenschepige zaalkerk gebouwd. In de volgende eeuw werd de kerk tot drieschepige basiliek uitgebouwd. De eerste schriftelijke bron, waarin het bestaan van de parochiekerk werd bevestigd, dateert uit het jaar 1144.

## Interieur

Het doopvont en een processiekruis dateren uit rond 1200. Daarnaast bezit de kerk een aantal 15e-eeuwse voorwerpen. Ewald Mataré maakte de kruisigingsgroep, het altaarkruis, de tabernakel en ontwierp voor de sacristie de vensters. Het orgel werd in 1998 door de orgelbouwer Josef Weimbs uit Hellental gebouwd. Het mechanisch sleeplade-instrument heeft 14 registers.

## Externe link

* (de) De Sint-Remigiuskerk op de website van het Aartsbisdom Keulen
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel St. Remigius (Düsseldorf-Wittlaer) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sint-Remigiuskerk (Alleur)

De Sint-Remigiuskerk (Église Saint-Remy) is de parochiekerk van Alleur. Het is een driebeukig bakstenen kerkgebouw met ingebouwde toren, die voorzien is van vier topgevels.

## Geschiedenis

Reeds in de 7e eeuw zou er een kapel zijn in Alleur, die bediend werd vanuit de parochie van Xhendremael. Vanaf de 11e eeuw was er een rectoraat, maar Xhendremael bleef de moederkerk, en daar moesten de kinderen worden gedoopt. Pas begin 19e eeuw werd Alleur een zelfstandige parochie.
Op de plaats van de huidige kerk hebben meerdere opeenvolgende kerken gestaan, die steeds werden gebouwd op de resten van de voorganger, zodat de huidige kerk op een hoogte is komen te liggen.
In 1765 viel, tijdens een storm, de toren op de kerk. De precieze toedracht is niet meer bekend, maar in 1770 werd een nieuwe kerk ingewijd. Deze vertoonde gelijkenis met die van Loncin. Op een gegeven ogenblik werd deze kerk te klein bevonden en een nieuwe werd gebouwd, in neogotische stijl. Deze kwam in de tegenovergestelde richting van de voorganger te liggen en was ongeveer tweemaal zo groot.
In 1977 werd de kerk gemoderniseerd. Het koor werd vernieuwd en de 18e- en 19e-eeuwse beelden werden hierin geïntegreerd.

## Externe link

* (fr) Eglise Saint-Remy à Alleur
# Bundesstraße 182

De Bundesstraße 182 (ook wel B182) is een weg in de Duitse deelstaten Saksen-Anhalt, Saksen en Brandenburg.
Ze begint bij Eutzsch en loopt via de stad Torgau naar Riesa. Ze is ongeveer 80 km lang.

## Saksen-Anhalt

De B182 begint in Kemberg-Eutzsch, niet ver van Lutherstadt Wittenberg, op een kruising met de B2. De loopt langs de Elbe en passeert Kemberg, Rackith, Dorna, Bad Schmiedeberg, Merschwitz, Pretzsch (Elbe), Sachau en Priezitz waarna ze de deelstaatgrens met Saksen bereikt.

## Saksen

De B182 loopt door Greudwitz, Worblitz, Proschwitz Dommitzsch en Elsnig bereikt ze Torgau, waar ze samenloopt met de B87 en de B183. Daarna loopt ze langs de Elbe door Elsnig, Zinna, Belgern en Strehla. De B182 sluit in Riesa bij de afrit StadtMitte aan op de B169.

## Trivia

De B182 verloopt ongeveer 1 kilometer door uiterste zuidwesten van Brandenburg.
B1 · B2 · B4 · B6 · B6n · B7 · B19 · B27 · B62 · B71 · B71n · B79 · B80 · B81 · B84 · B85 · B86 · B87 · B88 · B89 · B90 · B91 · B92 · B93 · B94 · B95 · B96 · B97 · B98 · B99 · B100 · B101 · B107 · B115 · B156 · B169 · B170 · B171 · B172 · B172a · B172b · B173 · B174 · B175 · B176 · B178 · B180 · B181 · B182 · B183 · B183a · B184 · B185 · B186 · B187 · B187a · B188 · B189 · B190 · B190n · B242 · B243 · B244 · B245 · B245a · B246 · B246a · B247 · B248 · B248a · B249 · B250 · B278 · B280 · B281 · B282 · B283 · B285
B1 · B2 · B4 · B5 · B75 · B76 · B77 · B87 · B96 · B96a · B96b · B97 · B101 · B102 · B103 · B104 · B105 · B106 · B107 · B108 · B109 · B110 · B111 · B112 · B112n · B113 · B115 · B122 · B156 · B158 · B166 · B167 · B168 · B169 · B179 · B182 · B183 · B187 · B188 · B189 · B190n · B191 · B192 · B193 · B194 · B195 · B196 · B197 · B198 · B199 · B200 · B201 · B202 · B203 · B204 · B205 · B206 · B207 · B208 · B209 · B246 · B320 · B321 · B404 · B430 · B431 · B432 · B434 · B435 · B495 · B501 · B502 · B503
# Simopone dryas

Simopone dryas is een mierensoort die tot 2014 was toegekend aan de onderfamilie van de Cerapachyinae maar daarna aan de onderfamilie van de Dorylinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2012 door Bolton & Fisher.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Skobelevo (Lovetsj)

Skobelevo (Bulgaars: Скобелево) is een dorp in Bulgarije. Het dorp is gelegen in de gemeente Lovetsj, oblast Lovetsj. Het dorp ligt hemelsbreed op een afstand van 5 km van de stad Lovetsj en 119 km van Sofia.

## Bevolking

Op 31 december 2019 telde het dorp 228 inwoners.
Alle 275 inwoners reageerden op de optionele volkstelling van 2011. Van deze 275 respondenten identificeerden 221 personen zichzelf als etnische Bulgaren (80,4%), gevolgd door 51 Roma (18,5%) en 3 ondefinieerbare personen (1,1%).
* ↑ (bg) NSI - Nationaal Statistisch Instituut
* ↑ The population development of Skobelevo as well as related information and services.
* ↑ Ethnic composition, all places: 2011 census
# Slag bij Pavia (271)

De Slag bij Pavia vond plaats in 271 in Noordoost-Italië, tussen de Alemannen en het Romeinse leger onder leiding van keizer Aurelianus.

## De veldslag

Na het Romeinse verlies bij Placentia en de Romeinse overwinning bij Fano eerder dat jaar, zette keizer Aurelianus met zijn leger de achtervolging in van de Alemannen, die toen al op de terugtocht waren. Aurelianus liet de bergpassen afsluiten en wist de Alemannen te omsingelen bij Pavia. Daarna viel hij aan en vernietigde het complete leger van de Alemannen. Slechts een klein deel overleefde de slag, en werden gevangen afgevoerd naar de Rome om aan het volk te worden getoond. Deze overwinning leverde hem de eretitel Germanicus Maximus op (de Alemannen waren een Germaans volk).

## Betekenis

De Romeinen waren er weliswaar in geslaagd om een einde te maken aan de invasie door de Alemannen, maar ze waren enorm geschrokken van de eerste directe bedreiging sinds eeuwen van de hoofdstad van het Rijk na de nederlaag van het leger bij Piazena. Aurelianus besloot daarom Rome weer te voorzien van muren. Spoedig daarna zouden de Romeinen ertoe overgaan alle steden in Italië te ommuren.

## Bron

* Ammianus Marcellinus, Romeins historicus
Gardameer · Placentia · Fano · Pavia · Vindonissa · Reims · Straatsburg · Sulz am Nackar · Argentovaria · Langres
Oorlogen van de Romeinse Republiek · Romeins-Etruskische Oorlogen · Romeins-Aequische Oorlogen · Latijnse Oorlog · Romeins-Hernicische Oorlogen · Romeins-Volscische Oorlogen · Samnitische oorlogen (Eerste, Tweede, Derde) · Pyrrhische Oorlog · Punische oorlogen (Eerste, Tweede, Derde) · Illyrische Oorlogen (Eerste, Tweede, Derde) · Macedonische Oorlogen (Eerste, Tweede, Derde, Vierde) · Romeins-Seleucidische Oorlog · Aetolische Oorlog · Galatische Oorlog · Romeinse Verovering van Hispania (Eerste Celtiberische Oorlog, Lusitanische Oorlog, Numantische Oorlog, Sertorische Oorlog, Cantabrische Oorlogen) · Achaeïsche Oorlog · Oorlog tegen Jugurtha · Cimbrische Oorlog · Servilische Oorlogen (Eerste, Tweede, Derde) · Bondgenotenoorlog · Sulla's Burgeroorlogen (Eerste, Tweede) · Mithridatische oorlogen (Eerste, Tweede, Derde) · Gallische Oorlog · Romeinse expedities naar Britannia · Burgeroorlog tussen Pompeius en Caesar · Einde van de Republiek (Slag bij Mutina, Burgeroorlog tegen Brutus en Cassius, Siciliaanse Opstand, Perusiaanse Oorlog, Burgeroorlog tussen Antonius en Octavianus)
Oorlogen van het Romeinse Keizerrijk · Germaanse Oorlogen (Teutoburgerwoud, Marcomannenoorlog, Alemannische Oorlogen, Gotische Oorlog, Visigotische Oorlogen) · Romeinse verovering van Britannia · Boudicca · Armenische Oorlog · Vierkeizerjaar · Joodse Oorlog · Romeins-Parthische Oorlog · Romeins-Perzische oorlogen · Burgeroorlogen van de derde eeuw . Gotische oorlog (376-382) . Gotische opstand van Alarik I . Gildonische opstand . Gotische oorlog (402-403) . Pictische oorlog van Stilicho . Oorlog van Heraclianus . Oorlog van Radegaisus . Rijnoversteek . Romeinse Burgeroorlog 427-429 · Val van het West-Romeinse Rijk
# Butha-Buthe (stad)

Butha-Buthe (ook wel Bota-Bothe) is de hoofdstad (Engels: district town, ook camp town) van het district Butha-Buthe in Lesotho. Er wonen ongeveer 22.000 inwoners, waarmee het de grootste plaats van het district is. De plaats is vernoemd naar de Butha-Buthe Berg ten noorden van de stad welke Koning Moshoeshoe I als fort uitbouwde en gebruikte als hoofdkwartier van 1821 tot 1823, gedurende de oorlog met de Zulu koning Shaka.
De stad Butha-Buthe beneden de berg werd gesticht in 1884.
* ↑ Bureau of Statistics, Statistical Yearbook 2010, Administrative areas (p.1). Gearchiveerd op 3 november 2013. Geraadpleegd op 10 juli 2014.
* ↑ Bureau of Statistics, Statistical Yearbook 2010, Table B.7 (p. 12). Gearchiveerd op 3 november 2013. Geraadpleegd op 10 juli 2014.
# Butha-Buthe

Butha-Buthe kan verwijzen naar:
* Butha-Buthe (district), een district van Lesotho
* Butha-Buthe (stad), de hoofdstad van het district
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Butha-Buthe en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Bwitonatus marlieri

Bwitonatus marlieri is een hooiwagen uit de familie Assamiidae. De wetenschappelijke naam van Bwitonatus marlieri gaat terug op Roewer.
# Bwitonatus

Bwitonatus is een geslacht van hooiwagens uit de familie Assamiidae. De wetenschappelijke naam Bwitonatus is voor het eerst geldig gepubliceerd door Roewer in 1950.

## Soorten

Bwitonatus is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Bwitonatus marlieri
* ↑ Hallan J. (2005) Assamiidae in SYNOPSIS OF THE DESCRIBED OPILIONES OF THE WORLD
# Bumetopia uniformis

Bumetopia uniformis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Breuning.
# Sleaford

Sleaford is een civil parish in het bestuurlijke gebied North Kesteven, in het Engelse graafschap Lincolnshire. De omgeving van Sleaford is niet dichtbevolkt, het landschap is bijna vlak. De plaats ligt ongeveer 30 km ten zuiden van de stad Lincoln. aan de rand van het polderland van The Fens.
In de IJzertijd en de Romeinse tijd was hier een nederzetting van de Corieltauvi, bij een voorde in de Slea, een plaatselijke beek. De eerste vermeldingen van de naam Sleaford zijn uit de 9e eeuw; vanaf de 11e eeuw ontstond een nieuwe kern rond de kerk, gewijd aan St. Denys. Ook werd het kasteel van Sleaford gebouwd.
De plaats is steeds een regionaal belangrijk centrum voor de landbouw geweest. Begin 19e eeuw werd de Slea gekanaliseerd en in 1857 werd de spoorweg geopend, waarvan Sleaford profiteerde door een sterk toenemende handel en industrie in agrarische producten. In de 20e eeuw stabiliseerde het inwonertal. De korenbeurs werd in de 60er jaren gesloten, de veemarkt in 1984.
Een nieuwe fase trad in toen in 1979 de grootste landeigenaar, de Markies van Bristol, al zijn land in de omgeving verkocht. Dit bemogelijkte nieuwe huizenbouw; Sleaford maakte een enorme groeispurt door (8000 inwoners in 1981, 18000 in 2011). Nieuwe wegen werden aangelegd en begin 21e eeuw werd het centrum opgeknapt.

## Demografie

De plaats telt ongeveer 19.500 inwoners.

## Geboren in Sleaford

* Jennifer Saunders (6 juli 1958)
* ↑ (en) Information on the District (HTML). North Kesteven -Your Council (2022). Geraadpleegd op 2 oktober 2022.
# Slag bij Haslach-Jungingen

De Slag bij Haslach-Jungingen werd uitgevochten op 11 oktober 1805 nabij Jungingen, ten noorden van Ulm aan de Donau in Baden-Württemberg. De slag was een onderdeel van de Derde Coalitieoorlog.
Majoor-generaal Pierre-Antoine Dupont de l'Étang leidde zijn divisie naar Ulm, in de veronderstelling dat de Oostenrijkers die daar aanwezig waren onderdeel waren van de achterhoede, en niet van een grote legermacht. In plaats van de achterhoede vond hij veldmaarschalk Karel Mack von Leiberich met 25.000 Oostenrijkers, van wie bijna de helft cavalerie.
Dupont zag in dat, als hij tot een aftocht besloot, de veel snellere Oostenrijkse cavalerie zijn leger zou kunnen vernietigen, en koos ervoor om het gevecht aan te binden met de Oostenrijkse overmacht. Tijdens de slag die volgde dacht Mack von Leiberich op zijn beurt dat ook Dupont een grote (Franse) legermacht dichtbij achter zich had, en durfde daarom nog niet al zijn reserves in te zetten. Dit was echter niet waar, en door deze fout van de Oostenrijkers konden de Fransen tot zonsondergang standhouden en met 4.000 krijgsgevangenen terugvallen tot de hoofdlegermacht van maarschalk Michel Ney. Deze wist nu dus de positie van de Oostenrijkers.
# Sminthopsis boullangerensis

Sminthopsis boullangerensis is een roofbuideldier uit het geslacht van de smalvoetbuidelmuizen. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Crowther et al. in 1999.

## Taxonomie

De taxonomische status van deze soort is erg onzeker, de soort wordt door verschillende auteurs ingedeeld als een ondersoort van Sminthopsis fuliginosa.

## Kenmerken

S. boullangerensis lijkt op S. griseoventer, maar heeft een langere staart en geen entoconiden op de tweede en derde onderkiezen (m2 en m3). De kop-romplengte bedraagt 68 tot 88 mm, de staartlengte 64 tot 98 mm, de achtervoetlengte 13,9 tot 20 mm, de oorlengte 12,2 tot 17,9 mm en het gewicht 9,5 tot 17 g. In augustus worden tot acht jongen geboren.

## Verspreiding

Deze soort komt voor op Boullanger Island voor de kust van West-Australië, in het nationaal park Lesueur op het nabijgelegen vasteland nabij Jurien Bay en waarschijnlijk als subfossiel bij Hastings Cave.

## Onderverdeling

De populatie op Boullanger werd in 1985 ontdekt en aanvankelijk geïdentificeerd als S. dolichura, maar in 1999 als een nieuwe ondersoort van Sminthopsis griseoventer, S. g. boullangerensis, beschreven en in 2005 als een aparte soort erkend, in plaats van een ondersoort van S. griseoventer. Het is mogelijk dat beide soorten op het vasteland bij Boullanger samen voorkomen.
* Crowther, M.S., Dickman, C.R. & Lynam, A.J. 1999. Sminthopsis griseoventer boullangerensis (Marsupialia: Dasyuridae), a new subspecies in the S. murina complex from Boullanger Island, Western Australia. Australian Journal of Zoology 47:215-243.
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Dasyuromorphia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 33. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Jackson, S., Jackson, S. M., & Groves, C. (2015). Taxonomy of Australian mammals. CSIRO publishing. ISBN 9781486300143
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Sminthopsis fuliginosa (Gould, 1852). Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 16-06-2023.
Sminthopsis aitkeni · Sminthopsis archeri · Sminthopsis bindi · Sminthopsis boullangerensis · Sminthopsis butleri · Dikstaartsmalvoetbuidelmuis (Sminthopsis crassicaudata) · Sminthopsis dolichura · Sminthopsis douglasi · Sminthopsis froggatti · Sminthopsis fuliginosus · Sminthopsis gilberti · Sminthopsis granulipes · Sminthopsis griseoventer · Sminthopsis hirtipes · Sminthopsis leucopus · Sminthopsis macroura · Gewone smalvoetbuidelmuis (Sminthopsis murina) · Sminthopsis ooldea · Sminthopsis psammophila · Sminthopsis stalkeri · Sminthopsis virginiae · Sminthopsis youngsoni