OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Neuroleon (Neuroleon) socotranus

Neuroleon (Neuroleon) socotranus is een insect uit de familie van de mierenleeuwen (Myrmeleontidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Neuroleon (Neuroleon) socotranus is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door E. O. Taschenberg in 1883.
# Ozarba flavipennis

Ozarba flavipennis is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Hampson.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Teixoso

Teixoso is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Covilhã en telt 4415 inwoners (2001).
# Chloebora turkanae

Chloebora turkanae is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Uvarov.
# Villa Elise

Villa Elise kan verwijzen naar:
* Villa Elise (Tegelen)
* Welgelegen (Rijswijk)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Villa Elise en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Slice and dice

Slice and dice is een begrip uit de informatietechnologie en verwijst naar het op een bepaalde manier weergeven van gegevens. De manier van rangschikking wordt vaak gebruikt in een meerdimensionale database. Het is een combinatie van data-slicing en data-dicing.
Bij data-slicing neemt men als het ware een bepaalde dwarsdoorsnede, een slice, van de gegevens en presenteert die aan de gebruiker.
Data-dicing is hetzelfde als ranging. Bij ranging neemt men een deelverzameling, een range, uit een database.
# Stethomezium notiale

Stethomezium notiale is een keversoort uit de familie klopkevers (Ptinidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1899 gepubliceerd door Louis Albert Péringuey.
# Süderende

Süderende (Deens: Syderende, Noord-Fries: Söleraanj) is een gemeente op het eiland Föhr in de Duitse deelstaat Sleeswijk-Holstein. De gemeente maakt deel uit van de Kreis Noord-Friesland. Süderende telt 184 inwoners.
Achtrup · Ahrenshöft · Ahrenviöl · Ahrenviölfeld · Alkersum · Almdorf · Arlewatt · Aventoft · Bargum · Behrendorf · Bohmstedt · Bondelum · Bordelum · Borgsum · Bosbüll · Braderup · Bramstedtlund · Bredstedt · Breklum · Dagebüll · Drage · Drelsdorf · Dunsum · Elisabeth-Sophien-Koog · Ellhöft · Emmelsbüll-Horsbüll · Enge-Sande · Fresendelf · Friedrich-Wilhelm-Lübke-Koog · Friedrichstadt · Galmsbüll · Garding · Garding, Kirchspiel · Goldebek · Goldelund · Gröde · Grothusenkoog · Haselund · Hattstedt · Hattstedtermarsch · Högel · Holm · Hooge · Hörnum (Sylt) · Horstedt · Hude · Humptrup · Husum · Immenstedt · Joldelund · Kampen (Sylt) · Karlum · Katharinenheerd · Klanxbüll · Klixbüll · Koldenbüttel · Kolkerheide · Kotzenbüll · Ladelund · Langeneß · Langenhorn · Leck · Lexgaard · List · Löwenstedt · Lütjenholm · Midlum · Mildstedt · Nebel · Neukirchen · Nieblum · Niebüll · Norddorf auf Amrum · Norderfriedrichskoog · Nordstrand · Norstedt · Ockholm · Oevenum · Oldenswort · Oldersbek · Olderup · Oldsum · Ostenfeld (Husum) · Oster-Ohrstedt · Osterhever · Pellworm · Poppenbüll · Ramstedt · Rantrum · Reußenköge · Risum-Lindholm · Rodenäs · Sankt Peter-Ording · Schwabstedt · Schwesing · Seeth · Simonsberg · Sollwitt · Sönnebüll · Sprakebüll · Stadum · Stedesand · Struckum · Süderende · Süderhöft · Süderlügum · Südermarsch · Sylt · Tating · Tetenbüll · Tinningstedt · Tönning · Tümlauer-Koog · Uelvesbüll · Uphusum · Utersum · Viöl · Vollerwiek · Vollstedt · Welt · Wenningstedt-Braderup (Sylt) · Wester-Ohrstedt · Westerhever · Westre · Winnert · Wisch · Witsum · Wittbek · Wittdün auf Amrum · Witzwort · Wobbenbüll · Wrixum · Wyk auf Föhr
# Neuroleon (Neuroleon) serrandi

Neuroleon (Neuroleon) serrandi is een insect uit de familie van de mierenleeuwen (Myrmeleontidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Neuroleon (Neuroleon) serrandi is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Navás in 1921.
# Oudkerkstervaart

De Oudkerkstervaart (Fries en officieel: Aldtsjerkster Feart) is een kanaal in de gemeente Tietjerksteradeel in de provincie Friesland.
Het drie kilometer lange kanaal is de verbinding tussen de Murk bij het dorp Oudkerk en de Dokkumer Ee/Finkumervaart bij Bartlehiem. Aan de noordwestzijde van Oudkerk kruist het de N361. Het kanaal maakt deel uit van de route van de Elfstedentocht.
Zwette · Stadsgracht (Sneek) · Geeuw · Wijddraai · Wijde Wijmerts · Nauwe Wijmerts · Noorder Ee · Ee (Woudsend) · Slotermeer · Slotergat · Slotermeer · Luts · Van Swinderenvaart · Spookhoekstervaart · Rijstervaart · Oud-Karre · Johan Frisokanaal · Morra · Johan Frisokanaal · Noorderdijkvaart · Het Wijd · De Gronzen · Indijk · Zijlroede (Hindeloopen) · Oude Oostervaart · Dijkvaart · Horsa · Burevaart · Diepe Dolte · Workumertrekvaart · Het Kruiswater · Stadsgracht (Bolsward) · Witmarsumervaart · Harlingervaart · Bolswardervaart · Zuidoostersingel · Noordoostersingel · Noordergracht (Harlingen) · Van Harinxmakanaal · Sexbierumervaart · Noordergracht (Franeker) · Dongjumervaart · Ried · Berlikumerwijd · Moddergat · Wierzijlsterrak · Blikvaart · Zuidhoekstervaart · Ouwe Rij · Leistervaart · Finkumervaart · Dokkumer Ee · Het Kleindiep · Dokkumer Ee · Oudkerkstervaart · Murk · Ouddeel · Bonkevaart (finish)
# Teretriorhynchites funebris

Teretriorhynchites funebris is een keversoort uit de familie Rhynchitidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Sharp.
# Chloeia bistriata

Chloeia bistriata is een borstelworm uit de familie Amphinomidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Chloeia bistriata werd in 1868 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Grube.
# Villa El Salvador

Villa El Salvador is een district in Peru. Het district telt ongeveer 367.436 inwoners. De hoofdstad van het district is Villa El Salvador.

## Geschiedenis

In 1971 bezetten tweehonderd dakloze families een stuk braakliggend land nabij de Peruaanse hoofdstad Lima. Zij waren het rondtrekken moe en wilden een vaste plek om te wonen. De regering, die het stuk land bestemd had voor grote projecten, zag hier niets in. De pioniers waren echter vastbesloten te blijven. Vele anderen, onder de indruk door deze actie, sloten zich aan en weldra waren het 9000 gezinnen. Na lang onderhandelen met de regering, kregen zij een nieuw en groter stuk land, een zandvlakte aan de rand van Lima. Vol goede moed doopten de families hun nieuwe woonplaats 'Villa El Salvador': de Stad van de Verlosser. De wijkcomités opereren onder de naam CUAVES.

## Bestuurlijke indeling

Het district is een onderdeel van de provincie Lima in de gelijknamige regio en maakt deel uit van de metropool Lima Metropolitana..

## Burgemeesters

* 2011-2014: Santiago Mozo Quispe.
* 2003-2010: Jaime Alejandro Zea Usca.
* 1999-2002: Martín Pumar Vílchez.

## Feest- en gedenkdagen

* Señor de los Milagros

## Stedenbanden

* Amstelveen (Nederland), sinds 1997
* Arnhem (Nederland), sinds 1989 (particulier)

## Externe link

* (es) Amigos de Villa - News, photo, music, video, history of the City Villa El Salvador
* 1 2 Instituto Nacional de Estadística e Informática (INEI); Directorio Nacional 2017; p. 384.
* ↑ Instituto Nacional de Estadística e Informática (INEI); las Ciudades (vanaf blz.37).
# Sligo

Sligo kan verwijzen naar:
* Sligo (plaats), een plaats in Ierland
* County Sligo, een graafschap van Ierland
* Sligo Rovers, een Ierse voetbalclub
* Sligo (Pennsylvania), een plaats in de Amerikaanse staat Pennsylvania
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sligo en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Stenophylax thaleri

Stenophylax thaleri is een schietmot uit de familie Limnephilidae. De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Süderfahrenstedt

Süderfahrenstedt (Deens: Sønder Farensted) is een gemeente in de Duitse deelstaat Sleeswijk-Holstein, en maakt deel uit van de Kreis Schleswig-Flensburg. Süderfahrenstedt telt 478 inwoners.
Ahneby · Alt Bennebek · Arnis · Ausacker · Bergenhusen · Böel · Böklund · Bollingstedt · Boren · Borgwedel · Börm · Böxlund · Brebel · Brodersby · Busdorf · Dannewerk · Dollerup · Dollrottfeld · Dörpstedt · Eggebek · Ellingstedt · Erfde · Esgrus · Fahrdorf · Freienwill · Gelting · Geltorf · Glücksburg · Goltoft · Grödersby · Groß Rheide · Großenwiehe · Großsolt · Grundhof · Handewitt · Harrislee · Hasselberg · Havetoft · Hollingstedt · Holt · Hörup · Hürup · Husby · Hüsby · Idstedt · Jagel · Janneby · Jardelund · Jerrishoe · Jörl · Jübek · Kappeln · Klappholz · Klein Bennebek · Klein Rheide · Kronsgaard · Kropp · Langballig · Langstedt · Lindewitt · Loit · Lottorf · Lürschau · Maasbüll · Maasholm · Medelby · Meggerdorf · Meyn · Mittelangeln · Mohrkirch · Munkbrarup · Neuberend · Nieby · Niesgrau · Norderbrarup · Norderstapel · Nordhackstedt · Nottfeld · Nübel · Oersberg · Oeversee · Osterby · Pommerby · Rabel · Rabenholz · Rabenkirchen-Faulück · Ringsberg · Rügge · Saustrup · Schaalby · Schafflund · Scheggerott · Sleeswijk · Schnarup-Thumby · Schuby · Selk · Sieverstedt · Silberstedt · Sollerup · Sörup · Stangheck · Steinberg · Steinbergkirche · Steinfeld · Sterup · Stolk · Stoltebüll · Struxdorf · Süderbrarup · Süderfahrenstedt · Süderhackstedt · Süderstapel · Taarstedt · Tarp · Tastrup · Tetenhusen · Tielen · Tolk · Treia · Twedt · Uelsby · Ulsnis · Wagersrott · Wallsbüll · Wanderup · Wees · Weesby · Westerholz · Wohlde
# Sibthorpe

Sibthorpe is een civil parish in het bestuurlijke gebied Rushcliffe, in het Engelse graafschap Nottinghamshire.
# Oudkatholieke kerk (Hilversum)

De oudkatholieke kerk Sint Vitus in Hilversum is een kruiskoepelkerk omdat er een vieringtoren op de kruising van het bouwwerk staat. De kerk is op 10 december 1889 ingewijd en op 10 december 1958 opnieuw nadat hij gerestaureerd was na een brand. Voor zowel de inwijding als de herinwijding zijn gedenkstenen aangebracht.
De huidige kerk werd ter vervanging van de 17e-eeuwse Achterhofsekerk gebouwd. Dat was een schuilkerk die was gelegen achter een aantal boerderijen, vandaar de aanduiding 'achterhof' in de naam.

## Geschiedenis

In 1874 werd Hilversum met het spoornetwerk verbonden. De Achterhofsekerk lag samen met de pastorie direct aan het spoor, de bijbehorende tuin werd onteigend. Na verloop van tijd werd besloten om een nieuwe kerk te laten bouwen. In 1887 werd de toen 38-jarige architect Petrus Augustinus Weeldenburg door pastoor Gul en kerkmeester C.A. de Jongh uitgenodigd om de nieuwe kerk te komen ontwerpen.
Weeldenburg ontwierp een driebeukige kruisbasiliek met een kruiskoepel van 32 meter hoog. De kerk is in de stijl van de neobarok ontworpen. De nieuwe kerk werd aan het Melkpad gebouwd omdat een parochiaan de grond waar de kerk op staat voor dit doel heeft afgestaan.

## Exterieur

De voorgevel ligt op het zuiden en heeft een risalerend zuilenfront. Op de zuilen is een fronton aangebracht over de volle breedte van de gevel en daarmee van het schip. Voor de gevel staan vier zuilen op sokkels, twee pilasters op de hoeken en twee Dorische zuilen naast de ingang. De dubbele deur heeft geprofileerde paneelomlijstingen.
Op de verdieping staan vier ionische zuilen, zij ondersteunen het fries. Tussen de middelste zuilen staat een Christusbeeld, door Simon Miedema en is in 1889 vervaardigd.
De ramen in de oost- en westgevels zijn in rondboogvensters geplaatst en zijn gebrandschilderd. In de onderste delen van deze vensters zijn de zijingangen geplaatst.
De tamboer van de koepel is achthoekig en bevat grote ronde vensters met gekleurde glas-in-loodramen. Tussen de glas-in-loodramen zijn steunberen aangebracht, de uiteindes van de steunberen krullen. De krullen eindigen in het koepeldak door middel van een fronton.

## Interieur

In de kerk zijn verschillende schilderingen tussen Dorische pilasters aangebracht. De schilderingen zijn van de hand van Paul Determeyer en stammen uit de periode van 1933 tot 1944. De schilderingen stellen voor: de Aankondiging, de Geboorte, de Opdracht van de Heer in de tempel, de Aanbidding der wijzen, de Vlucht naar Egypte, de Twaalfjarige Jezus in de tempel, Doop in de Jordaan, Bruiloft te Kana, de Genezing van de blindgeborene, Maria en Martha, de Olijfberg, Ecce Homo, de Kruisiging en de Verrijzenis. In het transept zijn schilderingen te zien over de Wonderbare spijziging, Abrahams offer, Emmaüsgangers, Elia in de woestijn en de Wonderbare visvangst.
* ↑ Regio Gooi en Vechtstreek: Oud-katholieke kerk St. Vitus
* 1 2 3 Oneindig Noord-Holland: Verhaal Oud-Katholieke Kerk St. Vitus
* ↑ Reliwiki: Hilversum, Melkpad 12 – Sint Vituskerk
# Tendon

Tendon is een gemeente in het Franse departement Vosges in de regio Grand Est. De gemeente maakt deel uit van het arrondissement Épinal en sinds 22 maart 2015 van het op die dag opgerichte kanton La Bresse. Daarvoor was Tendon onderdeel van het kanton Remiremont.

## Watervallen

Tendon is bekend omwille van de watervallen in de omgeving. In een bosrijke omgeving ligt de Grande cascade de Tendon, een waterval van 32 meter hoog. Niet ver daarvandaan ligt de Petite cascade, met een hoogte van 22 meter.

## Geografie

De oppervlakte van Tendon bedraagt 21,7 km², de bevolkingsdichtheid is 21,5 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Tendon met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Choros nr. 6

Choros nr. 6 is een compositie van de Braziliaanse componist Heitor Villa-Lobos. Het werk maakt deel uit van een serie van 15 à 16 werken met dezelfde naam, afhankelijk van de geraadpleegde bron. De naam is dan ook het enige bindmiddel tussen de werken, er zijn meer verschillen dan overeenkomsten. Choros nr. 6 is één van langer durende uit de serie, wellicht met uitzondering van de nummers 13 en 14, doch die zijn zoek. De eerder gecomponeerde Choros-werken waar zich ook Choros nr. 7 bevond, duurden niet langer dan hoogstens 9 minuten; nummer 6 komt op 25 a 26 minuten.
Choros nr. 6 is geschreven voor een groot symfonieorkest waarvan een aantal leden percussie spelen. Deze instrumenten waren destijds populair in Brazilië. Het is de eerste in de serie, die gecomponeerd is voor orkest; Choros nr. 1 was alleen voor gitaarsolo. Villa-Lobos omschreef het werk als: "het klimaat, de kleurenpracht, de warmte, het licht, het getjirp van vogels; de geur van stroperig gras rondom de kippenhokken en alle elementen in het droge en afgelegen binnenland van Brazilië vormden de inspiratie voor dit werk, maar het is noch een zuiver objectieve indruk dan wel beschrijving".
Het werk trekt als een rapsodie en symfonisch gedicht voorbij, die bol staat van Zuid-Amerikaanse ritmen. Basis voor alle choros-stukken vormt de improvisatie, maar die is hier omgezet in een compositie. Het stuk begint met spechtachtig getok/getik en met een geluid, dat erop lijkt of de compositie aanloopt; een fluitend gezang van een inheemse vogel. Behalve de inheemse natuur bracht de componist het rustige dorpsleven in beeld (geluid).
Villa-Lobos trok in zijn jongere jaren naar de binnenlanden van Brazilië om uiteindelijke een synthese te kunnen maken tussen de westerse klassieke muziek (zijn vader was amateurcellist en liefhebber van Bachs muziek) en de inheemse exotische muziek.
Eerste uitvoering vond plaats in het Teatro Municipal van Rio de Janeiro op 18 juli 1942; de componist leidde het theaterorkest. Het werk is anno 2009 ook nog populair; het lag toen ongeveer tien keer op de lessenaar in diverse concerten verspreid over de wereld.

## Orkestratie

* 1 piccolo, 2 dwarsfluiten, 2 hobo’s, 1 althobo, 1 klarinet, basklarinet, 2 fagotten, 1 contrafagot, saxofoon
* 4 hoorns, 3 trompetten, 4 trombones, 1 tuba
* percussie bestaande uit 1 stel pauken, tamtam xylofoon, buisklokken, bekkens, grote trom en de inheemse tartaruga, camisao grande, cuíca, reco-reco (een soort guïro), tambú, tambi, tamborim, roncador, chocalhos en tamborim de samba;
* 2 harpen, 1 celesta,
* violen, altviolen, celli, contrabassen.

## Discografie

* Opname BIS Records; São Paulo Symfonieorkest o.l.v. John Neschling
* Uitgave ASV Records: orkest van Gran Canaria o.l.v. Adrian Leaper
* Uitgave Varese Records; een oude opname (januari 1954) van Villa-Lobos zelf met het Deutsches Symphonie-Orchester Berlin.
# Vereniging van Waterstaatkundige Ambtenaren van de Rijkswaterstaat

De Vereniging van Waterstaatkundige Ambtenaren van de Rijkswaterstaat (VWAR) was van 1954 tot 2011 de naam van de Nederlandse vereniging van ambtenaren van Rijkswaterstaat met beheersverantwoordelijkheid.
De vereniging werd als Vereeniging van Opzichters van den Rijkswaterstaat opgericht op 20 mei 1894 in het toenmalige hotel "l'Europe" in Utrecht. De vereniging stelde zich drie doelen, te weten: "het bevorderen van een kameraadschappelijken geest onder de leden van het korps opzichters van den Rijkswaterstaat, het behartigen van de belangen van het korps en het behandelen van technische onderwerpen".
Door het wijzigen van de naam van opzichter in die van technisch ambtenaar werd de naam in 1917 veranderd in Vereeniging van Technisch Ambtenaren van den Rijkswaterstaat, de VTAR. Nadat de naam van technisch ambtenaar in 1953 veranderde in die van waterstaatkundig ambtenaar is de naam nogmaals gewijzigd. Vanaf 1954 werd het de Vereniging van Waterstaatkundige Ambtenaren van de Rijkswaterstaat.
De leden van de VWAR, vervulden veelal de functie van dienstkringhoofd. De dienstkring was een geografisch afgebakend gebied, waarin het dienstkringhoofd verantwoordelijk was voor het beheer en onderhoud van de daarin gelegen rijkswaterstaatsobjecten.
Bij de reorganisatie van Rijkswaterstaat in 2005 is afscheid genomen van de benaming van dienstkringen. Na 2005 wordt de term district gehanteerd.
In 2011 is de naam van de vereniging gewijzigd in Vereniging van Infrabeheerders (VIB). De vereniging stelde het lidmaatschap ook open voor leiding- en richtinggevende functionarissen in de publieke sector waar Rijkswaterstaat mee samenwerkt. Sinds 19 april 2021 heet de vereniging Koninklijke Vereniging van Infrabeheerders (KVIB).
Sinds 1916 wordt het tijdschrift OTAR uitgegeven, een vakblad voor managers beheer en onderhoud infrastructuur.
# Sligo-Leitrim

Sligo-Leitrim kan verwijzen naar een van de volgende Ierse kiesdistricten voor de Dáil Éireann:
* Sligo-Leitrim (kiesdistrict) - huidig kiesdistrict
* Sligo-North Leitrim (kiesdistrict) - voormalig kiesdistrict 2007-2016
* Sligo–Leitrim (kiesdistrict, 1948-2007) - voormalig kiesdistrict 1948-2007
* Leitrim–Sligo - voormalig kiesdistrict 1923-1937
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sligo-Leitrim en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Steve Millen

Steve Millen (Auckland, 17 februari 1953) is een Nieuw-Zeelands voormalig autocoureur en rallyrijder. Hij is tweevoudig kampioen in de IMSA GT. In 1994 won hij de 24 uur van Daytona en de 12 uur van Sebring. Zijn broer Rod Millen is eveneens autocoureur.

## Carrière

Millen begon zijn autosportcarrière in het heuvelklimmen in 1969. Vervolgens stapte hij over naar de Formule Ford. Halverwege de jaren '70 ging hij in rally's rijden. Begin jaren '80 stapte hij over naar het off-road racing en nam hij deel aan het stadionkampioenschap van de Mickey Thompson Entertainment Group. In 1986, 1988 en 1989 won hij de Mickey Thompson Off-Road Grand Prix Grand National Sports Truck Championships. Daarnaast keerde hij in 1986 ook terug naar het circuitracen; hij won twee races in het eerste seizoen van de American Racing Series (ARS) op de Phoenix International Raceway en de Mid-Ohio Sports Car Course. Verder nam hij dat jaar ook deel aan de rally van de Verenigde Staten, de seizoensafsluiter van het wereldkampioenschap rally, voor het Toyota Team Europe. In 1987 reed hij het hele seizoen in de ARS voor Hemelgarn Racing, waarin hij met drie podiumplaatsen zesde werd.
In 1990 stapte Millen over naar de IMSA GT. Ook werd hij dat jaar uitgeroepen tot beste rookie van het jaar tijdens de 24 uur van Le Mans. In de IMSA GT won hij in zijn eerste seizoen drie races en behaalde hij vijf pole positions. In 1991 nam hij voor Allan Moffat Racing deel aan de Bathurst 1000 als co-coureur van Gary Brabham in een Ford Sierra RS500, maar hierin kwam hij niet aan de finish. In 1992 werd hij kampioen in de GTS-klasse van de IMSA GT in een Nissan 300ZX. In 1993 behaalde hij de overwinning in zijn klasse in de 12 uur van Sebring en eindigde hij in de eerste vier races telkens in de top vijf, voordat hij als gevolg van een blessure die hij opliep op Watkins Glen International het seizoen niet af kon maken.
In 1994 keerde Millen terug in de IMSA GT en werd hij wederom kampioen in de GTS-klasse. Ook behaalde hij de algehele overwinning in de 24 uur van Daytona, die hij deelde met Paul Gentilozzi, Scott Pruett en Butch Leitzinger, en in de 12 uur van Sebring met Johnny O'Connell en John Morton. In 1995 won hij opnieuw in zijn klasse in Sebring. Dat jaar werd hij uitgenodigd om deel te nemen aan de International Race of Champions. Hij stond aan de leiding van de GTS-klasse van de IMSA GT, voordat hij een zware crash meemaakte op Road Atlanta. Hierdoor moest hij zijn carrière als professioneel coureur beëindigen. In de geschiedenis van deze klasse behaalde hij de meeste overwinningen en de meeste pole positions, respectievelijk 20 en 23.
Na zijn actieve carrière behaalde Millen nog enkele overwinningen in minder belangrijke races. Ook was hij als stuntcoureur lid van de Screen Actors Guild. Daarnaast richtte hij al in 1986 het bedrijf Stillen op, dat onderdelen voor sportwagens maakt, met name voor auto's van Nissan. Ook heeft hij raceauto's voor heuvelklimraces ontworpen.

## Externe link

* Statistieken op Driver Database
# Süderhackstedt

Süderhackstedt (Deens: Sønder Haksted) is een gemeente in de Duitse deelstaat Sleeswijk-Holstein, en maakt deel uit van de Kreis Schleswig-Flensburg. Süderhackstedt telt 323 inwoners.
Ahneby · Alt Bennebek · Arnis · Ausacker · Bergenhusen · Böel · Böklund · Bollingstedt · Boren · Borgwedel · Börm · Böxlund · Brebel · Brodersby · Busdorf · Dannewerk · Dollerup · Dollrottfeld · Dörpstedt · Eggebek · Ellingstedt · Erfde · Esgrus · Fahrdorf · Freienwill · Gelting · Geltorf · Glücksburg · Goltoft · Grödersby · Groß Rheide · Großenwiehe · Großsolt · Grundhof · Handewitt · Harrislee · Hasselberg · Havetoft · Hollingstedt · Holt · Hörup · Hürup · Husby · Hüsby · Idstedt · Jagel · Janneby · Jardelund · Jerrishoe · Jörl · Jübek · Kappeln · Klappholz · Klein Bennebek · Klein Rheide · Kronsgaard · Kropp · Langballig · Langstedt · Lindewitt · Loit · Lottorf · Lürschau · Maasbüll · Maasholm · Medelby · Meggerdorf · Meyn · Mittelangeln · Mohrkirch · Munkbrarup · Neuberend · Nieby · Niesgrau · Norderbrarup · Norderstapel · Nordhackstedt · Nottfeld · Nübel · Oersberg · Oeversee · Osterby · Pommerby · Rabel · Rabenholz · Rabenkirchen-Faulück · Ringsberg · Rügge · Saustrup · Schaalby · Schafflund · Scheggerott · Sleeswijk · Schnarup-Thumby · Schuby · Selk · Sieverstedt · Silberstedt · Sollerup · Sörup · Stangheck · Steinberg · Steinbergkirche · Steinfeld · Sterup · Stolk · Stoltebüll · Struxdorf · Süderbrarup · Süderfahrenstedt · Süderhackstedt · Süderstapel · Taarstedt · Tarp · Tastrup · Tetenhusen · Tielen · Tolk · Treia · Twedt · Uelsby · Ulsnis · Wagersrott · Wallsbüll · Wanderup · Wees · Weesby · Westerholz · Wohlde