OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Veere (Estland)

Veere is een plaats in de Estlandse gemeente Saaremaa, provincie Saaremaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla) en telt 34 inwoners (2021).
De plaats viel tot in oktober 2017 onder de gemeente Pöide. In die maand werd Pöide bij de gemeente Saaremaa gevoegd, een fusiegemeente van de twaalf gemeenten op het eiland Saaremaa. In de voormalige gemeente Kihelkonna lag ook een dorp Veere. Dat werd toen herdoopt in Veeremäe.

## Geschiedenis

Veere werd voor het eerst genoemd in 1645 onder de naam Werell als nederzetting op het landgoed van Oti. In 1977 werd Veere bij het dorp Tornimäe gevoegd. In 1997 werd het weer een apart dorp.
* ↑ (et) ,(en) Estisch bureau voor de statistiek, interactieve kaart.
* ↑ (et) Veere in het Dictionary of Estonian Place names.
# Stenosticta sibensis

Stenosticta sibensis is een vlinder uit de familie uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Wiltshire.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Siboglinum concinnum

Siboglinum concinnum is een borstelworm uit de familie Siboglinidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Siboglinum concinnum werd in 1963 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Ivanov.
# Tatjana Koedrjavtseva

Tatjana Vasiljevna Koedrjavtseva (Russisch: Татьяна Васильевна Кудрявцева) (Leningrad, 26 augustus 1937), is een voormalig basketbalspeelster die uitkwam voor het nationale team van de Sovjet-Unie. Ze werd Meester in de sport van de Sovjet Unie.

## Carrière

Koedrjavtseva speelde voor GOLIFK Leningrad.
Met het nationale team van de Sovjet-Unie won Koedrjavtseva zilver in 1957 op het Wereldkampioenschap en één keer zilver op het Europees Kampioenschap in 1958.

## Erelijst

* Wereldkampioenschap:
** Zilver: 1957
* Europees Kampioenschap:
** Zilver: 1958
# Steenkooldiesel

Steenkooldiesel is een dieselolie die door een chemisch proces gewonnen is uit steenkolen. Er zijn twee soorten chemische processen om van steenkool steenkooldiesel te maken, namelijk het Fischer-Tropschprocédé en liquefactie.
Steenkooldiesel die door middel van het Fischer-Tropschprocédé vervaardigd is, is van extreem hoge kwaliteit en bevat vrijwel geen zwavel en andere verontreinigingen. Door liquefactie gewonnen steenkooldiesel is van een lagere kwaliteit dan steenkooldiesel die door het Fischer-Tropschprocédé vervaardigd is.
Het cetaangetal van steenkooldiesel is dusdanig hoog dat het alleen in bijgemengde vorm op de markt komt. Zo bracht Shell het product V-power, een mengsel van natuurlijke en volgens het Fischer-Tropschprocédé vervaardigde dieselolie, op de markt.
# Ted Lange

Theodore William (Ted) Lange (Oakland (Californië), 5 januari 1948) is een Amerikaans acteur, producent, regisseur en scenarioschrijver.
Lange leerde het acteren aan de Royal Academy of Dramatic Art in Londen en begon zijn carrière bij de San Francisco's New Shakespeare Company. Later vertrok hij naar Broadway waar hij deel uitmaakte van het ensemble van de musical Hair. In 1977 werd hij geselecteerd voor de rol van Chef-Barkeeper in de tv-serie The Love Boat. Na het einde van deze serie in 1986 speelde hij onder andere gastrollen in Scrubs, The King of Queens en Psych.
Naast acteur is Lange ook actief als regisseur en scenarioschrijver. Van een aantal afleveringen van The Love Boat was de regie in handen van Ted Lange. Ook schreef hij een aantal scenario's voor de serie.
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5239 6984
* Library of Congress Control Number: nr98027695
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0161712
* SNAC: w6wh35jf
* Virtual International Authority File: 14684290
* WorldCat (via VIAF): 14684290
# Chlorose

Chlorose kan verwijzen naar:
* Chlorose (mens), een vroeger voorkomende aandoening bij mensen
* Chlorose (plant), een plantenziekte
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Chlorose en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Slag bij Punitaqui

De Slag bij Punitaqui vond op 24 januari 1891 plaats tijdens de Chileense Burgeroorlog toen het regeringsleger onder leiding van kolonel Stephen erin slaagde de rebellen onder commandant Légano te verslaan bij Punitaqui toen de laatste een poging ondernam om de havenstad Coquimbo te veroveren.
De regeringstroepen kwamen vanuit La Calera om de provincie Coquimbo te veroveren. Na de overwinning te Punitaqui slaagden zij er ook in om de steden Ovalle en La Serena in te nemen.
Voetnoten
Bronnen
Zapiga · Alto Hospicio · Punitaqui · Pisagua · Dolores · Huara · Aduana Iquique · Itata-incident · Pozo Almonte · Valparaíso · Caldera · Vallenar · Slachting bij Lo Cañas · Concón · Viña del Mar · Placilla · Baltimorecrisis
# Stelletta stellata

Stelletta stellata is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Stelletta en behoort tot de familie Ancorinidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Topsent.
# Neuroleon (Neuroleon) braunsi

Neuroleon (Neuroleon) braunsi is een insect uit de familie mierenleeuwen (Myrmeleontidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort. De soort komt voor in Zuid-Afrika.
# Stofdoek

Een stofdoek is een doek die gebruikt wordt voor het afstoffen van voorwerpen en oppervlakken, zoals meubels of een televisietoestel, waardoor het aanwezige huisstof wordt verwijderd.

## Materiaal

Stofdoeken werden vroeger gemaakt van oud textiel, bijvoorbeeld een stuk van een oud laken, oude trui of oude handdoek. Ook katoen wordt veel gebruikt voor textiele stofdoeken, bijvoorbeeld in de vorm van flanel. Zulke doeken moeten van tijd tot tijd worden gewassen.
Stofdoeken zijn tegenwoordig vaak gemaakt van materiaal waaraan het huisstof goed hecht, meestal een papierachtige stof. Ze trekken het stof aan doordat de vezels bedekt zijn met een microfilm van elektrostatische deeltjes. Deze doeken worden na gebruik weggeworpen
Moderne microvezeldoeken zijn gemaakt van synthetische microvezel met een coating. Deze doeken worden meerdere malen gebruikt.

## Alternatieven

Bij grotere oppervlakken – zoals de vloer – is een stofdoek tamelijk omslachtig. Het gebruik van een veger of zachte bezem heeft dan de voorkeur. Daarnaast kan voor de vloer ook een stofzuiger worden gebruikt. Een ander alternatief voor het afstoffen met een stofdoek is het gebruik van een plumeau.
# Tenthredo trabeata

Tenthredo trabeata is een vliesvleugelig insect uit de familie van de bladwespen (Tenthredinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1817 door Klug.
# Chauliopleona hastata

Chauliopleona hastata is een naaldkreeftjessoort uit de familie van de Akanthophoreidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Hansen.
# Victor Bouchard

Victor Bouchard (Quebec, 11 april 1926 - 22 maart 2011) was een Canadees pianist en componist. Hij vormde met zijn echtgenote, Renée Morisset, een duo en samen bouwden zij een imposante internationale loopbaan op, in het bijzonder voor werken voor twee piano's en voor quatre mains. Zij speelden in binnen- en buitenland ook verschillende speciaal voor hen geschreven stukken, zoals "Nombres pour deux pianos et orchestre" van Clermont Pépin (1963), het "Concerto" van Roger Matton (1964) en de "Sonate" van Jacques Hétu (1965).
Naast een aantal werken voor kamermuziek (onder andere een strijkkwartet en "Danse canadienne" voor viool en piano) componeerde Bouchard ook meer dan 100 bewerkingen van Frans-Canadese volksliedjes, die worden uitgevoerd door onder meer Maureen Forrester, Gaston Germain, Jacques Labrecque en Bruno Laplante.
Hij overleed op 22 maart 2011 op 84-jarige leeftijd.
* Bibliothèque nationale de France: cb13960957t (data)
* Gemeinsame Normdatei: 137932340
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1470 3119
* Library of Congress Control Number: n97057716
* MusicBrainz: ccf87c21-69b7-49ce-acd1-b1dceefaa4aa
* Virtual International Authority File: 86096576
* WorldCat (via VIAF): 86096576
# Sint-Pieter (Valkenburg)

Sint-Pieter (Limburgs: Sint-Pièter) is de naam van een voormalige buurtschap ten noordoosten van Valkenburg. Tegenwoordig is het een buurt die deel uitmaakt van de kern Valkenburg.

## Geschiedenis

Het grondgebied van deze buurtschap behoorde vanouds, zowel in kerkelijk als in wereldlijk opzicht, tot Schin op Geul. Het werd begrensd door de Geul en de Hekerbeek. In Valkenburg kwam dat ongeveer overeen met de huidige Wilhelminalaan. In 1940 kwam de gemeente Valkenburg-Houthem tot stand, waarvan ook Sint-Pieter deel ging uitmaken. In 1982 volgde opnieuw een fusie en kwam het gebied aan Valkenburg aan de Geul.
De buurtschap werd reeds in 1556 vermeld op de kaart van Jacob van Deventer. Daar ziet men een aantal huizen, gelegen aan een kruising van wegen. Eén daarvan is de latere Steenstraat die via de Goudsberg naar Walem leidt en wel beschouwd wordt als een deel van de Romeinse Via Belgica. Op de Goudsberg zijn resten van een Romeinse wachttoren aangetroffen. Ook was er in 1556 reeds sprake van een watermolen op de Geul, deze is er nog steeds, zij het nadat er ingrijpende verbouwingen zijn verricht. Ze staat bekend als de Oude Molen en is gelegen aan Sint-Pieterstraat 2A.
In 1661 werd Sint-Pieter, samen met Schin op Geul, ingevolge van het Partagetraktaat ingedeeld bij het Spaanse gebied, terwijl Valkenburg Staats gebied werd. Een kapel werd in Sint-Pieter opgericht, welke dienstdeed als grenskerk.
In 1882 vestigde zich een klooster van de Franciscanessen in een 17e-eeuwse Spaanse leenhoeve aan de Oosterweg 2. Iets later werd hier een zusterhuis en een neogotische kapel (1886) bijgebouwd. Dit klooster werd in 1963 opgeheven, waarna de zusters verhuisden naar het Jezuïetenklooster (Sint-Jozefklooster) in de wijk Stoepert. De kapel werd in 1967 in gebruik genomen door de Nederlands-Hervormde gemeente. In 1964 werd het hoofdgebouw van het klooster, met een 17e-eeuwse voorgevel in mergel, afgebroken.
Pas begin 20e eeuw werden namen toegekend aan de straten van Sint-Pieter, waaronder de Sint-Pieterstraat, de Steenstraat en de Hekerbeekstraat. In de daaropvolgende decennia werd Sint-Pieter geleidelijk aan de kom van Valkenburg vastgebouwd. Tegenwoordig is Sint-Pieter geen afzonderlijke buurtschap meer, maar maakt het deel uit van de kom van Valkenburg. Zo werden vanaf 1950 huizen in mergelsteen gebouwd aan de Doctor Erensstraat en de Louis van de Maesenstraat. Door de bouw van een supermarkt in 1982 verdween Hotel Franssen, met de tuin, uit 1900. In 1914 werd winkelcentrum De Kei gebouwd. Bij de aanleg van de parkeerkelder werden de fundamenten van een 12e-eeuwse boerderij aangetroffen.

## Externe bronnen

* ReliWiki
# Stephanium lingulatum

Stephanium lingulatum is een rondwormensoort. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Rahm.
# Neuroleon (Neuroleon) clignyi

Neuroleon (Neuroleon) clignyi is een insect uit de familie van de mierenleeuwen (Myrmeleontidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Neuroleon (Neuroleon) clignyi is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Navás in 1922.
# Technetium-98

Technetium-98 of $^{98}$Tc is een onstabiele radioactieve isotoop van technetium, een overgangsmetaal. De isotoop komt van nature niet op Aarde voor.

## Radioactief verval

Technetium-98 bezit een de grootste halveringstijd van alle isotopen van het element: 4,12 miljoen jaar. Het vervalt vrijwel volledig naar de stabiele isotoop ruthenium-98:
    ${\ce {{^{98}_{43}Tc}->{^{98}_{44}Ru}+{e^{-}}+{\bar {\nu }}_{e}}}$
De vervalenergie hiervan bedraagt 1796,7 keV. Een verwaarloosbare hoeveelheid vervalt tot de stabiele isotoop molybdeen-98:
    ${\ce {{^{98}_{43}Tc}->{^{98}_{42}Mo}+{e^{+}}+{\nu }_{e}}}$
De vervalenergie bedraagt 661,75 keV.
* (en) Wolfram Alpha
* (en) Periodic table
$^{83}$Tc · $^{84}$Tc · $^{85}$Tc · $^{86}$Tc · $^{86m}$Tc · $^{87}$Tc · $^{87m}$Tc · $^{88}$Tc · $^{88m}$Tc · $^{89}$Tc · $^{89m}$Tc · $^{90}$Tc · $^{90m}$Tc · $^{91}$Tc · $^{91m}$Tc · $^{92}$Tc · $^{92m}$Tc · $^{93}$Tc · $^{93m1}$Tc · $^{93m2}$Tc · $^{94}$Tc · $^{94m}$Tc · $^{95}$Tc · $^{95m}$Tc · $^{96}$Tc · $^{96m}$Tc · $^{97}$Tc · $^{97m}$Tc · $^{98}$Tc · $^{98m}$Tc · $^{99}$Tc · $^{99m}$Tc · $^{100}$Tc · $^{100m1}$Tc · $^{100m2}$Tc · $^{101}$Tc · $^{101m}$Tc · $^{102}$Tc · $^{102m}$Tc · $^{103}$Tc · $^{104}$Tc · $^{104m1}$Tc · $^{104m2}$Tc · $^{105}$Tc · $^{106}$Tc · $^{107}$Tc · $^{107m}$Tc · $^{108}$Tc · $^{109}$Tc · $^{110}$Tc · $^{111}$Tc · $^{112}$Tc · $^{113}$Tc · $^{114}$Tc · $^{115}$Tc · $^{116}$Tc · $^{117}$Tc · $^{118}$Tc · $^{119}$Tc · $^{120}$Tc · $^{121}$Tc
# Stoezjytsja-Oezjok

Stoezjytsja-Oezjok (Oekraïens: Стужиця-Ужок) is een strikt natuurreservaat in de Oekraïense Karpaten waarin eeuwenoude, maagdelijke beukenbossen te vinden zijn. Stoezjytsja-Oezjok ligt in het Nationaal Park Oezjansky, maar maakt sinds 1993 ook deel uit van het Oost-Karpatisch Biosfeerreservaat. Sinds 2007 behoort het eveneens tot de werelderfgoedinschrijving Oude en voorhistorische beukenbossen van de Karpaten en andere regio's van Europa van UNESCO. De eerste keer dat het gebied beschermd werd was al in 1908, toen het nog in Oostenrijk-Hongarije lag. Stoezjytsja-Oezjok grenst tegenwoordig aan het Oerbos Stužica in Slowakije, dat tot dezelfde werelderfgoedinschrijving behoort.

## Algemene informatie

Stoezjytsja-Oezjok heeft een oppervlakte van 61,47 km², waarbij de kernzone 25,32 km² is. De bodem en klimatologische omstandigheden in Stoezjytsja-Oezjok zijn optimaal voor de groei van de beuk (Fagus sylvatica). Omdat het gebied vrijwel onaangeraakt is gebleven, zijn er in het reservaat maagdelijke beukenbossen te vinden. In mindere mate groeien hier ook gewone esdoorn (Acer pseudoplatanus), Noorse esdoorn (Acer platanoides), es (Fraxinus excelsior) en soms Spaanse aak (Acer campestre) en zoete kers (Prunus avium). In het gebied zijn 491 vaatplanten, 102 mossen, 32 korstmossen en 60 schimmels vastgesteld.
* ↑ (en) UNEP (2012). Primeval beech forests of the Carpathians and the ancient beech forests of Germany. Geraadpleegd op 16 november 2015.
* 1 2 3 (en) Geyer et al. (2011). Fundamentals for a modern management concept for the Carpathian Biosphere Reserve (Transcarpathia, Ukraine – including the Ukrainian parts of the UNESCO World Heritage Site "Primeval Beech Forests of the Carpathians"). Geraadpleegd op 16 november 2015.
* ↑ (uk) Hamor, F.D. & Pokyntsjereda, V.F. (2013). Karpatsky biosferny zapovidnyk. Geraadpleegd op 16 november 2015.
# Tenthredo temula

Tenthredo temula is een vliesvleugelig insect uit de familie van de bladwespen (Tenthredinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1763 door Scopoli.
# Chaulmoograzuur

Chaulmoograzuur of 2-cyclopenteen-1-tridecaanzuur, is een vetzuur met een alifatische keten met 13 koolstofatomen die eindigt op een cyclopenteenring. Het wordt verkregen uit de olie van de chaulmoogra (Hydnocarpus kurzii of Taraktogenos kurzii King), een boom uit Zuidoost-Azië. Deze olie is een van de oudst bekende middelen voor de behandeling van lepra en andere huidaandoeningen.
Chaulmoograzuur blijkt de activiteit van het enzym Protein Phosphatase 5 (PP5) te stimuleren, die in de neocortex van patiënten met de ziekte van Alzheimer significant verlaagd is. Chaulmoograzuur of een aanverwante verbinding zou dus een therapeutisch effect kunnen hebben voor de ziekte van Alzheimer.
# Victor Boin

Victor Charles Gustave Boin (Brussel, 28 februari 1886 – Ukkel, 31 maart 1974) was een Belgisch sportbestuurder, sportjournalist, piloot en veelzijdig sportman. Zo was hij onder meer actief als zwemmer, waterpolospeler en schermer. Hij nam driemaal deel aan de Olympische Spelen.

## Levensloop

Boin werd in 1906 en 1907 Belgisch kampioen op de 100 en 200 m vrije slag. Op de Spelen van 1908 nam hij deel als zwemmer op de 100 m vrije slag. Tevens nam hij bij diezelfde olympiade deel als lid van het Belgisch waterpoloteam, waarmee hij een zilveren medaille won. Vier jaar later, in 1912, speelde hij weer mee en toen won de Belgische ploeg een bronzen medaille. Als schermer nam hij in 1912 én 1920 deel aan de Olympische Spelen. In 1912 werd hij individueel vierde met de degen en 1920 behoorde hij tot het degenteam dat een zilveren medaille won. Bijzonder te vermelden is dat Victor Boin als vertegenwoordiger van alle atleten in 1920 de Olympische eed aflegde, een ceremonieel onderdeel dat toen voor de eerste maal geprogrammeerd stond.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog was hij als militair piloot actief bij de Escadrille d’Hydroavions. Hierbij vloog hij toenmalig koning Albert en koningin Elisabeth naar Engeland. Aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog stond hij vanaf september 1938 aan het hoofd van het 7de escadrille van het Vliegkorps en vanaf 1939 werd hij aangesteld als verantwoordelijke van de sportdienst van de Luchtmacht. In augustus 1940 werd hij gedemobiliseerd.
Tevens was hij werkzaam als sportjournalist. Vanuit deze hoedanigheid was hij een van de eerste radiopresentatoren die sportwedstrijden becommentarieerde. Tevens was hij voorzitter van de Vereniging van Belgische sportjournalisten. Vanuit deze functie was hij medeoprichter van de Internationale Vereniging van de Sportieve Pers (IVSP), waarvan hij eerst ondervoorzitter en later voorzitter werd. Daarnaast was hij medeoprichter van de Belgische Sportfederatie van Gehandicapten en voorzitter van het Belgisch Olympisch en Interfederaal Comité.
De Belgisch nationale sporttrofee voor andersvaliden is naar hem genoemd. Alsook onder mee het het gemeentelijk zwembad van Sint-Gillis en het atletiekstadion op het Sportcomplex van het Koning Boudewijnstadion.
# Sint-Pieter en Pauwelkerk (Neerijse)

De Sint-Pieter en Pauwelkerk of Sint-Pieter-en-Pauluskerk is een kerkgebouw in Neerijse in de gemeente Huldenberg in de Belgische provincie Vlaams-Brabant.
De kerk ligt op een kerkheuvel en ligt aan de Dorpsstraat in het noorden en verder in oosten en zuiden aan de Beekstraat. De kerk is gewijd aan Sint-Petrus en Sint-Paulus.

## Geschiedenis

In de tweede helft van de twaalfde eeuw werden de twee romaanse torens gebouwd.
In 1635 zou de Romaanse kerk door Franse troepen zijn afgebrand, waarbij alleen de torens overgebleven zijn.
Op een plattegrond uit 1750 wordt het plattegrond van de kerk afgebeeld als een rechthoekig gotisch koor geflankeerd door de romaanse torens, samen met een gotisch driebeukig schip en aan de noordzijde een inkomportaal.
In 1864-1867 was de kerk te klein geworden en werd ze vergroot in neoromaanse stijl naar het ontwerp van Eugène Gife. Daarbij werden de romaanse torens behouden.
Rond 1950 vonden er herstelwerkzaamheden plaats om de schade ontstaan in de oorlog te herstellen.
Ongeveer 1970 werden ook de houten gewelven hersteld en kreeg de kerk nieuwe dakbedekking.

## Opbouw

Het georiënteerde kerkgebouw bestaat uit een inkomportaal aan de westzijde, een driebeukig schip met vijf traveeën in basilicale opstand, twee ingebouwde korens in de overgang van het schip naar het koor, en een rechthoekig gesloten koor met vier traveeën. De beide torens hebben elk drie geledingen en worden gedekt door een tentdak.
De kerk is opgetrokken in baksteen en rijkelijk versierd met wit natuursteen voor de plinten, hoekkettingen, omlijstingen van de rondboogvensters en de vierpasvensters van het middenschip.

## Galerij

* Koorsluiting
* Kerk met begraafplaats
* Inkomportaal
* Sint-Pieter en Pauwelkerk op Onroerend Erfgoed
* ↑ Sint-Pieter-en-Pauwelkerk – Neerijse
* ↑ Sint-Pieter-en-Pauwelkerk Neerijse
# Stellifer magoi

Stellifer magoi is een straalvinnige vissensoort uit de familie van ombervissen (Sciaenidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Anguilera.
* ↑ (en) Stellifer magoi op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Stellifer magoi. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Siddha-yoga

Siddha Yoga is spirituele vorm, uitgevonden door Muktananda (1908–1982). De organisatie stelt in haar literatuur dat de Siddha Yoga traditie vooral is gebaseerd op oosterse filosofieën. Daarnaast volgt uit deze literatuur dat veel van de leringen afgeleid zijn van Indiase Yogi-teksten van onder andere Kashmir Shaivism, de Bhagavad Gita en Vedanta. Gurumayi Chidvilasananda is de huidige spiritueel leraar van Siddha Yoga. De beoefening van Siddha Yoga begint met shaktipat diksha; de spirituele initiatie. Shaktipat-diksha betekent letterlijk: “initiatie door middel van afdaling van Goddelijke kracht”. Aan de hand daarvan kan bij een zoekende de Kundalini Shakti worden geactiveerd. Eenmaal geactiveerd helpt deze innerlijke kracht diegene bij het komen tot zelfrealisatie; een vorm van spirituele gewaarwording. Het uiteindelijke doel is om de goddelijkheid in zichzelf en in de wereld om zich heen te realiseren door aan de hand van ‘meditatie’, ‘contemplatie’, ‘chanten’, ‘onbaatzuchtige dienstbaarheid’ en ‘studie’ tot spirituele gewaarwording te komen.

## Gebruiken

Mediteren: een oefening waarbij de aandacht naar het innerlijke is gericht, omvat het in stilte focussen op een mantra en ademhaling. Een belangrijke meditatiemantra bij Siddha-yoga is Om Namah Shivaya.
Chanten: hierbij wordt een dialoog met het Goddelijke gezocht door middel van muziek en matra's. Siddha Yoga kent hoofdzakelijk 2 soorten chants: namasankirtana en swadhyaya.
Seva: onzelfzuchtige dienstverlening als vorm van spiritueel gebruik. Dit kan onder andere door middel van vrijwilligerswerk bij een ashram of meditatiecentrum.
Andere Siddha-yoga gebruiken zijn japa (herhaling van mantra's), overdenking, en dakshina (hierbij wordt een gift gegeven als uitdrukking van dankbaarheid voor de genade en de lessen die een leerling heeft gekregen.
* ↑ siddhayoga.org
* ↑ siddhayoga.nl
* ↑ Brooks, Douglas; Durgananda, Swami; Muller-Ortega, Paul; Mahony, William; Rhodes-Bailly, Constantina; Sabharathnam, S.P. (1997). Meditation Revolution: A History and Theology of the Siddha Yoga Lineage; Agama Press; pp. xix-l. ISBN 0965409600.
* ↑ The Siddha Yoga Practices: Meditation. Geraadpleegd op 2 december 2009.
* ↑ Chanting. Geraadpleegd op 9 juli 2014.
* ↑ Selfless Service. Geraadpleegd op 9 juli 2014.
* ↑ The Practices. Geraadpleegd op 9 juli 2014.
# Stereocidaris purpurascens

Stereocidaris purpurascens is een zee-egel uit de familie Cidaridae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1928 gepubliceerd door Theodor Mortensen.
# Tenthredo vespa

Tenthredo vespa is een vliesvleugelig insect uit de familie van de bladwespen (Tenthredinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1783 door Retzius.
# Chlerogas boliviensis

Chlerogas boliviensis is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Brooks & Engel.