# Johannes Huizinga

Johannes (Johan) Huizinga (Bolsward, 2 april 1867 - Amersfoort, 28 april 1946) was burgemeester van Axel (1908-1912) en Terneuzen (1912-1936).
Hij was voor zijn burgemeesterschap kapper en militair en was betrokken bij allerlei bonden, onder andere het Nederlandsch Werkliedenverbond Patrimonium en comités. Kerkelijk behoorde hij tot de Gereformeerde Kerken in Nederland, politiek tot de Anti-Revolutionaire Partij (ARP).
Pseudoniemen: Joh. de Boer, Joh. v. Schelie, J. Zondervan.

## Levensloop

Huizinga werd in 1867 geboren als zoon van Albertus Johannes Huizinga en Jantje Wiebrens de Boer in Bolsward. Zijn vader was werkzaam als zelfstandig zadel- en schoenmaker en zijn moeder was koopvrouw. De ouders van Huizinga hadden het financieel erg moeilijk en daarom was zijn vader genoodzaakt zich als knecht aan te bieden bij een patroon in Huizum, gemeente Leeuwarderadeel.
In Huizum genoot hij onderwijs in de dorpsschool, waar zich één lokaal bevond waarin honderd kinderen onder leiding van een bovenmeester les kregen. Op zijn negende werd hij door de bovenmeester in de hoogste klas geplaatst omdat hij zeer goed presteerde en mocht af en toe voor de klas staan. Voor zijn vader was dit aanleiding hem van school te halen, om hem te helpen bij het werk, omdat hij weer als zelfstandige was begonnen. Dit bracht echter niet genoeg op en Huizinga werd daarom onder leiding van zijn moeder koopman. In zijn autobiografie De man uit het volk schrijft hij dat hij op de "avond van de eerste dag als straatventer thuis kwam met een ontvangst van ƒ 0,075 zegge zeven en een halve cent, de verkoop van drie veters. Zijn moeder troostte hem met de opmerking, dat het later wel beter werd. Inderdaad, het is beter geworden. Later wist zijn moeder dit te waarderen en gaf hem 5 cent zakgeld en 2 sigaren per week, een ongekende weelde in die dagen voor ’n jongen van 12 jaar".
Zijn moeder wilde dat Huizinga weer onderwijs genoot en om dit te bekostigen werd hij naar Leeuwarden gezonden. Hij verdiende hier zijn geld door boodschappen te doen voor een caféhouder. Het schoolbezoek duurde echter niet lang, omdat zijn vader hem weer in de werkplaats wilde hebben. In 1879 keerde hij met zijn ouders terug naar Bolsward. zijn ouders hoopten het in Bolsward beter te krijgen, omdat ze daar contacten hadden. In Bolsward zette Huizinga zijn activiteiten als koopman voort. Zijn ervaringen als koopman brachten hem in aanraking met de leefomstandigheden van de arbeiders die het in die tijd zeer zwaar hadden. Het koopmansbestaan zit bij Huizinga in het hart, zo schrijft hij in zijn autobiografie, maar het geeft hem geen bevrediging voor de toekomst, aangezien het een onzeker bestaan bood. Zijn ouders waren hierover verdeeld. Zijn moeder wees hem op voorbeelden van familie die van koopman uitgegroeid waren tot grootwinkelier, maar zijn vader wilde hem graag in terug in de werkplaats hebben. Dit laatste gebeurde ook, maar dat duurde niet lang. Uiteindelijk werd besloten dat hij in een ander bedrijf zou gaan werken. Hij werd interne bediende bij een patroon van een kapperszaak en leerde hier het vak van kapper. Echter, door onenigheid met de patroon, moest hij in 1882 op zoek naar een andere betrekking.