OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jenny Nimmo

Jenny Nimmo (Windsor, 15 januari 1944) is een Britse kinderboekenschrijfster. Ze schrijft fantasie- en avonturenromans, boeken voor beginnende lezers en prentenboeken.

## Biografie

Nimmo is geboren in Windsor, Berkshire, Engeland. Ze was enig kind, en haar vader stierf toen ze vijf jaar oud was. Volgens de Amerikaanse uitgeverij van haar boeken, was Nimmo dol op lezen, wat ertoe leidde dat ze haar eigen verhalen ging schrijven.
Nadat een tijdje in het theater te hebben gewerkt, werkte ze een paar jaar bij de BBC. Tijdens die tijd heeft ze verhalen van schrijvers aangepast voor televisie. Haar eerste boek The Bronze Trumpeter begon als een televisiescript. In 1974 trouwde ze met David Wynn Millward, een kunstenaar en illustrator. Ze heeft drie kinderen en woont momenteel in Wales, waar ze haar tijd besteedt aan schrijven en haar man helpt bij een zomerschool voor kunst..
Haar boek The Snow Spider won in 1986 de Smarties Prize, een bekende Britse kinderboekenprijs, en de Tir na n-Og Award (1987), een kinderliteratuurprijs in Wales. Het boek The Stone Mouse werd aanbevolen voor de Carnegie Medal (1995). Andere boeken van haar hebben ook prijzen gewonnen of waren genomineerd. Momenteel zijn haar lezers vooral fan van de boeken van Charlie Gruzelbeen. De serie was oorspronkelijk gepland als een vijfdelige reeks, maar is uitgebreid naar acht delen.
* Bibsys: 1060792
* Bibliothèque nationale de France: cb133422557 (data)
* CiNii: DA15651217
* Gemeinsame Normdatei: 124630715
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1453 3551
* Library of Congress Control Number: n86077773
* MusicBrainz: b21ed03e-61dd-48f9-899f-e5126e734216
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00657213
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0013875
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007596535505171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001995709
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 072787198
* SNAC: w6bs1j2r
* Système universitaire de documentation: 148419828
* Virtual International Authority File: 100306246
* WorldCat (via VIAF): 100306246
# Karang Panggung

Karang Panggung kan verwijzen naar:
* Karang Panggung (Merigi Sakti), een plaats in Indonesië
* Karang Panggung (Selangit), een plaats in Indonesië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Karang Panggung en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kalkoen (hoefijzer)

Een kalkoen is een spitse schroef, die in een hoefijzer geschroefd wordt, waardoor het paard extra grip op een gladde ondergrond heeft. Ze werden vroeger vooral in de winter voor op gladde wegen gebruikt. De term voor het inschroeven van kalkoenen is het op scherp zetten van een paard.
Om voor extra grip te zorgen worden in het hoefijzer gaten gemaakt, waar schroeven met punten, de kalkoenen, ingedraaid kunnen worden. De kalkoenen hebben meestal 3/8" draad, zijn 1 cm dik en zijn variërend in hoogte. De kalkoenen worden gedraaid in de takken of in de toon van het ijzer. De kalkoenen zijn er in veel verschillende maten en vormen. Ook bij kalkoenen wordt wel gebruikgemaakt van widiapunten om te zorgen dat ze niet te snel slijten.

## Gebruik bij wedstrijden

De kalkoenen worden vlak voor een wedstrijd in de gaten gedraaid. Na de wedstrijd worden de kalkoenen snel weer verwijderd. Ze hebben namelijk een nadelige invloed op de stand van het paard. Het paard komt iets over de toon te staan en dit is nadelig voor de pees van de hoefbeenstrekker. Het lichaamsgewicht wordt verplaatst, de bodem van de straal komt verder van de grond af en de koot zakt iets meer door, waardoor het hoefmechanisme niet goed meer kan functioneren. Verder loopt het paard het risico dat het zijn kroonrand betrapt doordat de kalkoenen uit het ijzer steken.
# Joe Andrew

Joseph J. Andrew (1 maart 1960) is een Amerikaans en politicus en advocaat. Hij bekleedde de positie van voorzitter van het Democratisch Nationaal Comité van 22 januari 1999 tot 21 januari 2001. Hij was destijds 39 jaar oud en daarmee een van de jongste voorzitters van het comité ooit.
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8277 1888
* Library of Congress Control Number: n92116542
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 110631811
* Virtual International Authority File: 91470092
* WorldCat (via VIAF): 91470092
# Johan Verhoek

Johan Verhoek, alias De Hakkelaar (Leidschendam, 2 juli 1954), is een Nederlandse crimineel die veroordeeld is voor drugshandel.
Verhoek verdiende zijn eerste geld met de handel in tweedehandsauto's bij tankstation De Hackelaar aan de A1 bij Muiden. Halverwege de jaren tachtig nam hij de drugsbende van René Schouten (19 augustus 1943) over. Hij werd steeds machtiger en zou Klaas Bruinsma hebben benaderd om samen te werken. Bruinsma, zoon van een frisdrankenfabrikant, zou echter lacherig hebben gedaan over Verhoeks afkomst als woonwagenbewoner en zou hem voor gek hebben gezet. Verhoek was hierover woedend en besloot de zaken van Bruinsma geleidelijk over te nemen. Toen Bruinsma dit doorkreeg, wilde hij alsnog samenwerken. Verhoek is meermalen genoemd als opdrachtgever voor de moord op Bruinsma, in samenwerking met Sreten 'Jotsa' Jocić, die wraak wilde voor de liquidatie van 'Duja' Becirovic, maar hij is daarvoor nooit veroordeeld.
Verhoek werd in 1998 in hoger beroep wegens drugshandel veroordeeld tot 5½ jaar cel en een miljoen gulden boete.

## Bijnaam

Over de bijnaam De Hakkelaar bestaan twee theorieën:
* Johan Verhoek werd zo genoemd omdat hij stotterde.
* Johan Verhoek werd zo genoemd omdat hij heeft gewerkt op tankstation "De Hackelaar" bij Muiden.
* ↑ En waar is... de Hakkelaar. nrc.nl.
* ↑ Bart Middelburg, journalist, uit zijn boekwerk "de Dominee"
* ↑ Panorama (2007) Nr. 17, p.21
# Jodokus de Marmot

Jodokus de Marmot is een personage uit de Nederlandse poppenserie De Fabeltjeskrant.
Hij is goed bevriend met Droes de Beer met wie hij een woning deelt. De twee hebben een haat-liefdeverhouding, voornamelijk doordat Droes altijd over zijn toeren raakt door het vele nagelbijten van Jodokus.
Halverwege de jaren zeventig vertrok Jodokus naar het Verre Dierenbos. In de tweede serie van De Fabeltjeskrant, die begon in de jaren tachtig, kwam hij dan ook niet meer voor. Wel is één keer in die periode zijn naam gevallen, tijdens een gesprek over de pruimverslaving van Chico Lama.
Jodokus' stem werd ingesproken door stemactrice Elsje Scherjon.
# Jodosobenzeen

Jodosobenzeen is een organische verbinding met als brutoformule C$_6$H$_5$IO. Het is een kleurloze vaste stof, die slecht oplosbaar is in water. Jodosobenzeen is een hypervalente joodverbinding, zoals Dess-Martin-perjodinaan, waarbij jood oxidatietoestand +III bezit.

## Synthese

Jodosobenzeen werd voor het eerst beschreven in 1892 door de Duitse scheikundige Conrad Willgerodt. Het wordt bereid door de milde oxidatie van joodbenzeen met een mengsel van azijnzuur en perazijnzuur tot het diacetaat. Daarna wordt dit diacetaat gehydrolyseerd met natriumhydroxide tot jodosobenzeen.
Als precursor voor de synthese van jodosobenzeen kan eveneens 2-joodbenzoëzuur aangewend worden.

## Structuur

De kristallografische structuur van jodosobenzeen blijft nog steeds onduidelijk. De lage oplosbaarheid in vrijwel alle oplosmiddelen is hier een deel aan te wijten. Uit vibrationele spectroscopische metingen is wel duidelijk geworden dat jodosobenzeen als een soort polymere structuur zou voorkomen.

## Toepassingen

Jodosobenzeen heeft geen enkele praktische betekenis, maar wordt in het laboratorium gebruikt als oxo-transferreagens. Dit houdt in dat het onder meer alkenen kan epoxideren en een aantal metaalcomplexen kan omzetten tot de corresponderende oxoverbinding. Ondanks het feit dat het een oxidator is, treedt jodosobenzeen ook op als mild nucleofiel.
* ↑ (de) C. Willgerodt (1892) - Zur Kenntniss aromatischer Jodidchloride, des Jodoso- und Jodobenzols, Ber. 25, pp. 3494–3502
* ↑ (en) H. Saltzman & J.G. Sharefkin (1973) - Iodosylbenzene, Org. Synth.; Coll. Vol. 5, p. 658
# Jodorowsky's Dune

Jodorowsky's Dune is een Frans-Amerikaanse documentaire uit 2013 onder regie van Frank Pavich. De film ging in première op 18 mei op het Filmfestival van Cannes.

## Verhaal

De film vertelt het verhaal van de mislukte poging voor het verfilmen van het sciencefictionboek Duin van Frank Herbert door de Frans-Chileense filmregisseur Alejandro Jodorowsky.

## Prijzen & nominaties (selectie)

| jaar | prijs | categorie | genomineerde(n) | uitslag |
| 2014 | Imagine Filmfestival | Silver Scream Award | Frank Pavich | Gewonnen |
| 2014 | National Board of Review USA | NBR Award Top Five Documentaries | NBR Award Top Five Documentaries | Gewonnen |
| 2013 | Austin Fantastic Fest | Audience Award | Frank Pavich | Gewonnen |
| 2013 | Austin Fantastic Fest | Best Documentary | Frank Pavich | Gewonnen |
| 2013 | Filmfestival van Sitges | Audience Award Best Motion Picture | Frank Pavich | Gewonnen |
| 2013 | Filmfestival van Sitges | Special Mention | Frank Pavich | Gewonnen |
# Jerringpriset

Jerringpriset is een Zweedse radioprijs die werd genoemd naar de Zweedse radio-omroeper Sven Jerring die gespecialiseerd was in sport. Het is eigenlijk een soort "volksprijs".

## Winnaars

* 1979 - Ingemar Stenmark, alpine skiën
* 1980 - Ingemar Stenmark, alpine skiën
* 1981 - Annichen Kringstad, oriëntatieloop
* 1982 - IFK Göteborg, voetbalteam
* 1983 - Mats Wilander, tennis
* 1984 - Gunde Svan, langlaufen
* 1985 - Gunde Svan, langlaufen
* 1986 - Tomas Johansson, worstelen
* 1987 - Marie-Helene Westin, langlaufen
* 1988 - Tomas Gustafson, schaatsen
* 1989 - Jan Boklöv, schansspringen
* 1990 - Zweeds mannen handbalteam
* 1991 - Pernilla Wiberg, alpine skiën
* 1992 - Pernilla Wiberg, alpine skiën
* 1993 - Torgny Mogren, langlaufen
* 1994 - Zweeds voetbalelftal
* 1995 - Annika Sörenstam, golf
* 1996 - Ludmila Engquist, atletiek
* 1997 - Magdalena Forsberg, biatlon
* 1998 - Magdalena Forsberg, biatlon
* 1999 - Ludmila Engquist, atletiek
* 2000 - Magdalena Forsberg, biatlon
* 2001 - Magdalena Forsberg, biatlon
* 2002 - Carolina Klüft, atletiek
* 2003 - Annika Sörenstam, golf
* 2004 - Stefan Holm, atletiek
* 2005 - Tony Rickardsson, Speedway
* 2006 - Susanna Kallur, atletiek
* 2007 - Zlatan Ibrahimović, voetbal
* 2008 - Charlotte Kalla, langlaufen
* 2009 - Helena Jonsson, biatlon
* 2010 - Therese Alshammar, zwemmen
* 2011 - Rolf-Göran Bengtsson, springen
* 2012 - Lisa Nordén, triatlon
* 2013 - Henrik Stenson, golf
* 2014 - Sarah Sjöström, zwemmen
* 2015 - Sarah Sjöström, zwemmen
* 2016 - Peder Fredricson, paardensport
* 2017 - Peder Fredricson, paardensport
# Karel van Mayenne

Karel van Mayenne ook wel bekend als Karel II van Lotharingen (Alençon, 26 maart 1554 - Soissons, 4 oktober 1611) was van 1573 tot aan zijn dood hertog van Mayenne. Hij behoorde tot het huis Guise.

## Levensloop

Karel was de tweede zoon van hertog Frans van Guise uit diens huwelijk met Anna d'Este, dochter van Ercole II d'Este, hertog van Modena en Reggio.
Na de dood van zijn oom Claude II van Aumale werd Karel in 1573 gouverneur van Bourgondië, grootkamerheer van Frankrijk en markgraaf van Mayenne. Hetzelfde jaar werd Mayenne door koning Karel IX tot hertogdom verheven en begeleidde hij de toekomstige koning Hendrik III naar Polen. Ook vocht hij mee in de Hugenotenoorlogen; in 1577 veroverde Karel Brouage op de hugenoten, kort daarna gevolgd door La Mure in de Dauphiné. Bovendien was hij admiraal van Frankrijk, een functie die hij in 1582 verloor aan Anne de Joyeuse, een andere favoriet van koning Hendrik III.
In 1588 werd zijn oudere broer Hendrik I van Guise vermoord, waarop Karel de nieuwe leider van de Katholieke Liga werd. In 1589 probeerde hij tevergeefs kardinaal Karel I van Bourbon tot de nieuwe Franse koning te laten verkiezen.
De nieuwe Franse koning, Hendrik IV, versloeg Karel in 1589 in de Slag bij Arques en in 1590 in de Slag bij Ivry. In 1591 liet hij de leider van de Parijse Liga ophangen, nadat die hetzelfde gedaan hadden met Barnabé Brisson, de voorzitter van het Parlement van Parijs. Twee jaar later probeerde hij zich door de Staten-Generaal tot koning te laten verkiezen, maar dit mislukte. In juni 1595 werd Karel door Hendrik IV verslagen in de Slag bij Fontaine-Française. Enkele maanden later, in november 1595, onderwierp hij zich uiteindelijk aan de koning. In ruil kreeg hij een bedrag van 3.580.000 livres en drie veilige oorden in Bourgondië toegewezen. De functie van gouverneur moest hij echter afstaan.
Karel van Mayenne overleed in oktober 1611 op 57-jarige leeftijd.

## Huwelijk en nakomelingen

Op 6 augustus 1576 huwde hij met Henriette van Savoye-Villars (overleden in 1611), dochter van Honoraat II van Savoye, markgraaf van Villars. Ze kregen vier kinderen:
* Hendrik (1578-1621), hertog van Mayenne
* Karel Emanuel (1581-1609), graaf van Sommerive
* Catharina (1585-1618), huwde in 1599 met Carlo I Gonzaga, hertog van Mantua
* Renée (overleden in 1638), huwde in 1613 met Mario Sforza, hertog van Ognano en Segni
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Charles II. de Lorraine, duc de Mayenne op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Johan Willem van Saksen-Eisenach

Johan Willem van Saksen-Eisenach (Friedewald, 17 oktober 1666 - Eisenach, 7 januari 1729) was van 1698 tot aan zijn dood hertog van Saksen-Eisenach. Hij behoorde tot de Ernestijnse linie van het huis Wettin.

## Levensloop

Johan Willem was de derde zoon van hertog Johan George I van Saksen-Eisenach en diens echtgenote Johannetta, dochter van graaf Ernst van Sayn-Wittgenstein.
Na de dood van zijn oudere broer Johan George II werd hij in 1698 hertog van Saksen-Eisenach. Op grond van het testament van zijn ouders had hij in 1686 ook de landshoogheid over het graafschap Sayn-Altenkirchen gekregen. Onder zijn regering kende Saksen-Eisenach een culturele bloei, die te herleiden was naar zijn hofkapel, waarvan het prominentste lid componist Georg Philipp Telemann was.
In januari 1729 stierf hij op 62-jarige leeftijd.

## Huwelijk en nakomelingen

Johan Willem was viermaal gehuwd. Op 28 november 1690 huwde hij met zijn eerste echtgenote Amalia (1655-1695), dochter van vorst Willem Frederik van Nassau-Dietz. Ze kregen twee kinderen:
* Willem Hendrik (1691-1741), hertog van Saksen-Eisenach
* Albertine Johannetta (1693-1700)
Op 27 februari 1697 huwde Johan Willem met zijn tweede echtgenote Christiane Juliana (1678-1707), dochter van prins Karel Gustaaf van Baden-Durlach. Ze kregen zeven kinderen:
* Johannetta Antoinette Juliana (1698-1726), huwde in 1721 met hertog Johan Adolf II van Saksen-Weißenfels
* Carolina Christina (1699-1743), huwde in 1725 met landgraaf Karel I van Hessen-Philippsthal
* Anton Gustaaf (1700-1710)
* Charlotte Wilhelmina Juliana (1703-1774)
* Johannetta Wilhelmina Juliana (1704-1705)
* Karel Willem (1706-1706)
* Karel August (1707-1711)
Op 28 juli 1708 huwde hij met zijn derde echtgenote Magdalena Sybilla (1673-1726), dochter van hertog Johan Adolf I van Saksen-Weißenfels. Ze kregen drie kinderen:
* Johanna Magdalena Sophia (1710-1711)
* Christiane Wilhelmina (1711-1740), huwde in 1734 met vorst Karel van Nassau-Usingen
* Johan Willem (1713-1713)
Op 29 mei 1727 huwde Johan Willem met zijn vierde en laatste echtgenote Maria Christina Felicitas (1692-1734), dochter van vorst Johan Karel August van Leiningen-Dagsburg-Falkenburg-Heidesheim en weduwe van prins Christoffel van Baden-Durlach. Het huwelijk bleef kinderloos.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Johann Wilhelm (Sachsen-Eisenach) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Kanton Le Perreux-sur-Marne

Kanton Perreux-sur-Marne is een voormalig kanton van het Franse departement Val-de-Marne. Kanton Perreux-sur-Marne maakte deel uit van het arrondissement Nogent-sur-Marne en telde 30.080 inwoners (1999). Het werd opgeheven bij decreet van 17 februari 2014 met uitwerking in maart 2015.

## Gemeenten

Het kanton Le Perreux-sur-Marne omvatte enkel de gemeente Le Perreux-sur-Marne.
# Jerry Unser

Jerry Unser (Colorado Springs, Colorado, 15 november 1932 - Indianapolis, Indiana, 17 mei 1959) was een Amerikaans autocoureur. Hij nam deel aan de Indianapolis 500 in 1958, maar scoorde hierin geen punten voor het wereldkampioenschap Formule 1. Hij overleed in een trainingscrash voor de Indy 500 in 1959. Zijn broers Al en Bobby en zijn neef Al Jr. hebben de "500" allemaal gewonnen. Zijn zoon Johnny en neef Robby hebben ook deelgenomen.
# Kasteel Le Fy

Het kasteel Le Fy ligt in Esneux, in de Belgische provincie Luik.

## Bezitsgeschiedenis

Château Le Fy werd gebouwd in 1904-1905 door Paul Saintenoy voor Jean-Edouard Jules Van Parys, schoonzoon van Ernest Solvay. In 1923 werd François Paul Lefévre de eigenaar. Deze was Belgisch consul in China. Van 1930 tot 1940 stond het leeg. Toen nam de Duitse bezetter er zijn intrek. Vanaf 1944 waren er Amerikaanse troepen in gelegerd. In 1951 werd het ter beschikking gesteld aan een organisatie van pater Dominique Pire voor de opvang van vluchtelingen uit Oost-Europese landen.
In 1964 werd het gebouw verlaten, en in 1982 werd het gekocht door de gemeente Esneux. Restauratiewerkzaamheden werden vanaf 1983 uitgevoerd, maar in 1985 brandde het dak af, wat provisorisch werd gedicht. Pas in 1995 werd een vereniging van vrienden van het kasteel opgericht.
De Nederlandse zakenman Arthur Paes kocht het kasteel in 2004, met in het contract opgenomen de garantie om het in oorspronkelijke staat te herstellen. Vanaf 2006 vonden de restauratiewerkzaamheden plaats. Het kasteel is inmiddels geheel gerestaureerd, maar kasteel en park zijn niet toegankelijk voor het publiek.

## Gebouw

Het kasteel, in eclectische stijl, werd ontworpen door Paul Saintenoy. Het geheel wordt gedomineerd door een 48 m hoge neogotische toren, waarvan de lantaarn 24 meter hoog is en die door vier hoektorentjes wordt bekroond. Op een rond venster bovenin bevindt zich een mozaïekmedaillon dat een vrouwenportret tegen gouden achtergrond voorstelt. Van de 20 dakvensters hebben er 11 een neorenaissancefronton met schelpmotief.
Het kasteelpark bestaat uit een Engelse tuin, een vier-seizoenentuin en een wilde tuin. Men kijkt hier uit over de Ourthe.
Kasteel en park zijn geklasseerd als monument.

## Legenden

Omtrent dit kasteel, dat door zijn grillige vormen een wat macabere uitstraling heeft, gaat de legende dat het medaillon een vrouw toont die hier ooit ingemetseld zou zijn geweest. 's Nachts zou men haar nog kunnen horen jammeren…
Een ander verhaal, omtrent de oorsprong van het kasteel, maakt gewag van het feit dat de pastoor van Esneux in 1889 een nieuwe, grotere kerk wilde doen bouwen. De (goddeloze?) heer Van Parys wilde geen uitzicht op een kerk, en bood de pastoor een bedrag aan mits deze zijn kerk in een lager gelegen deel van het stadje zou bouwen. Deze weigerde, waarop de heer Van Parys het hoge kasteel liet bouwen, zodat hij weer op de kerk kon neerkijken.
# Johanna Wanka

Johanna Wanka, geboren Müller (Rosenfeld, 1 april 1951) is een Duits politica voor de CDU. In april 2010 werd ze de minister voor Wetenschap en Cultuur in de deelstaatregering van Nedersaksen. Op 14 februari 2013 volgde ze Annette Schavan op als minister van onderwijs en wetenschappen.
Wanka groeide op in Rosenfeld bij Beilrode. Ze studeerde wiskunde aan de Universiteit van Leipzig, waar ze in 1974 afstudeerde. Hierna werkte ze als wetenschappelijk assistent aan de afdeling wiskunde van de Technische Hogeschool Leuna-Merseburg. Ze promoveerde in 1980 en werd in 1993 tot hoogleraar benoemd aan de Hogeschool Merseburg, waar ze in maart 1994 tot rector werd gekozen. Ze bleef in functie tot ze in oktober 2000 minister werd in de deelstaatregering van Brandenburg. Wanka was destijds partijloos en trad in maart 2001 toe tot de CDU.
Op 27 april 2010 werd ze verrassenderwijs door Christian Wulff (CDU) tot minister voor Wetenschap en Cultuur benoemd in de deelstaatregering van Nedersaksen. Ze was de eerste Oost-Duitse minister die toetrad tot een deelstaatregering in het westen van Duitsland.
Op 9 februari 2013 werd door bondskanselier Angela Merkel bekendgemaakt dat Wanka per 14 februari van dat jaar Annette Schavan zou opvolgen. Schavan had besloten af te treden nadat haar doctorstitel haar was afgenomen omdat ze plagiaat zou hebben gepleegd bij het schrijven van haar proefschrift.
Wanka is gehuwd met de wiskundige Gert Wanka en heeft twee kinderen.
* DBLP: 157/9837
* Gemeinsame Normdatei: 1025188586
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8523 6284
* Library of Congress Control Number: nb2011027733
* Mathematics Genealogy Project: 128985
* Système universitaire de documentation: 250338246
* Virtual International Authority File: 76901867
* WorldCat (via VIAF): 76901867
# Karokia memorialis

Karokia memorialis is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Gurney & Buxton.
# Johannes Jacob Wecker

Johannes Jacob Wecker (Bazel, 1528 - ?, 1586) was een Zwitserse arts.
Er is slechts weinig bekend over zijn leven. Hij publiceerde onder andere Antidotarum generale, een werk over alchemie en chemie. Zijn werk is bekend vanwege de uitgebreide bibliografie over scheikunde en alchemie van die tijd. Hij is ook de eerste die een geval van diphallia (man geboren met twee penissen) constateerde.

## Externe link

* (it) Biografie met link naar volledige versie van Antidotarum generale
# Karya Bakti

Karya Bakti kan verwijzen naar:
* Karya Bakti (Kampar Kiri Tengah), een plaats in Indonesië
* Karya Bakti (Putri Hijau), een plaats in Indonesië
* Karya Bakti (Salang), een plaats in Indonesië
* Karya Bakti (Sungai Penuh), een plaats in Indonesië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Karya Bakti en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.