OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Mariene ecoregio Zuidelijke Shetlandeilanden

De Mariene ecoregio Zuidelijke Shetlandeilanden (222) (Engels: South Shetland Islands marine ecoregion) is een biogeografische regio en ligt in de overgang van de Zuid-Atlantische Oceaan naar de Zuidelijke Oceaan in de Mariene provincie Scotiazee (60) in het Marien rijk Zuidelijke Oceaan. De mariene ecoregio is vastgesteld door het World Wide Fund for Nature en The Nature Conservancy en is vernoemd naar de Zuidelijke Shetlandeilanden.
In het zuiden grenst het gebied aan de mariene ecoregio Antarctisch Schiereiland (223).

## Geografie

De mariene ecoregio ligt in de overgang van de Zuid-Atlantische Oceaan naar de Zuidelijke Oceaan rond de Zuidelijke Shetlandeilanden ten noorden van het Antarctisch Schiereiland, exclusief de kustwateren van dit schiereiland. Het gebied ligt aan de zuidwestrand van de Scotiazee en strekt zich uit van de wateren rond het eiland Clarence in het noordoosten tot de eilanden Smith en Low in het zuidwesten.
Door het gebied stroomt de oostenwinddrift en de westenwinddrift.

## Biogeografie

Het gebied kent zeeleven dat houdt van arctische temperaturen.
# Loretokapel (Tettnang)

De Loretokapel (Duits: Loretokapelle) is een rooms-katholieke kapel in Tettnang (Baden-Württemberg), die tijdens de Dertigjarige Oorlog tussen 1624 en 1627 gebouwd werd.

## Geschiedenis

In de 17e en 18e eeuw verrezen in de katholieke gebieden van Europa op diverse plaatsen de zogenaamde Loretokapellen. Deze kapellen zijn bouwkundig geïnpireerd op het Heilig Huis in het Italiaanse bedevaartsoord Loreto en centra van de Mariaverering.
De Loretokapel van Tettnang is de oudste in zijn soort in Baden-Württemberg. In 1624 maakte gravin Johanna van Montfort, geboren van Waldburg-Wolfegg, op grond van een gelofte de bouw van de kapel mogelijk.
Het kerkje werd in 1627 ingewijd. In het jaar 2012 volgde een grondige renovatie.

## Architectuur en inrichting

In het midden van de zaalkerk staat boven het altaar een door een stralenkrans omgeven 1,40 meter hoge Madonna. Haar rijkversierde gewaad zou door gravin Johanna van Montfort zelf zijn gemaakt. Een ijzeren hek met twee deuren scheidt als bij een iconostase het heiligste deel van de eigenlijke gebedsruimte. Het hek is versierd met de wapens van Montfort en Waldburg-Wolfegg. Naar het voorbeeld van het Heilig Huis in Nazareth is het plafond rondgewelfd. De enige belichting van het kerkje is afkomstig via een driedelig venster op de galerij, hetgeen de mystieke sfeer in de kapel verder verhoogt. In de loop van de vier eeuwen werd de kapel herhaaldelijk gerenoveerd. De laatste renovatie vond plaats in 2012, waarbij over het dakwerk uit de bouwtijd een nieuw dakgestoelte werd geplaatst. Buiten wordt de kapel door een overdekte ommegang omgeven.

## Externe link

* (de) De kapel op de website van de Katholieke Kerk, Tettnang
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Loretokapelle (Tettnang) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Loretokapel (Wezet)

De Loretokapel is een kapel te Wezet.
Nadat de Fransen in 1675 de stadsommuring hadden gesloopt kon de stad deze, na de Vrede van Nijmegen (1678) weliswaar heroprichten, maar men voelde zich niet meer veilig.
Kanunniken van de Kapittelkerk van Sint-Martinus en Sint-Hadelinus hadden een bedevaart naar Rome gemaakt en daarbij ook de Basiliek van Loreto bezocht. Zij wilden Wezet onder bescherming van de Maagd van Loreto stellen en daartoe, op een hoogte boven de stad, een kopie van het Heilig Huis van Maria, zoals dat zich in Loreto bevond, oprichten.
In 1681 begon de bouw, maar de middelen waren schaars, mede gezien de voortdurende oorlogen die in de regio woedden. Uiteindelijk kwam in 1684 de kapel gereed, die in elk geval qua afmetingen overeenkwam met het Heilig Huis zoals zich dat in Loreto bevond. Er werd ook een broederschap opgericht (Confrérie Notre-Dame de Lorette et Saint-Hadelin). De kapel werd gerestaureerd van 1964-1966.
In de kapel bevindt zich ook een kopie van het Mariabeeld van Loreto. Er bevond zich ook een hermitage bij de kapel. De laatste kluizenaar werd vermoord in 1914 door de Duitse bezetter. Ook tegenwoordig wordt de kluis nog bewoond, zij het door particulieren.
# Lluciapomaresius panteli

Lluciapomaresius panteli is een rechtvleugelig insect uit de familie van de sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Ephippiger panteli door Longinos Navás in een publicatie uit 1899.
Deze soort komt verspreid voor in de provincie Tarragona in Noordoost-Spanje.
# Loge La Zélée

Loge La Zélée kan verwijzen naar:
* Loge La Zélée (Paramaribo) (1767-?), een voormalige vrijmetselaarsloge in Suriname
* Loge La Zélée (Bayonne) (1770), een vrijmetselaarsloge in Frankrijk
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Loge La Zélée en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Marcus Porcius Cato Salonianus

Marcus Porcius Cato Salonianus (154 - ? v.Chr.) was de zoon van Marcus Porcius Cato Censorius maior uit diens tweede huwelijk met Salonia. Het agnomen Salonianus werd aan zijn naam toegevoegd om hem duidelijk te onderscheiden van zijn oudere halfbroer en naamgenoot Marcus Porcius Cato Licinianus. Op tweejarige leeftijd verloor Cato Salonianus zijn halfbroer Cato Licinianus (152 v.Chr). Enkele jaren later overleed ook zijn vader (149 v.Chr.)
M. Porcius Cato Salonianus had twee zonen, Marcus Porcius Cato (II), vader van de befaamde Marcus Porcius Cato Uticensis minor, en Lucius Porcius Cato. Hij overleed tijdens zijn ambtstermijn als praetor.
# Marosakoa

Marosakoa is een plaats en commune in het noordwesten van Madagaskar, behorend tot het district Marovoay, dat gelegen is in de regio Boeny. Tijdens een volkstelling in 2001 telde de plaats 9.886 inwoners.
De plaats biedt enkel lager onderwijs aan. 60 % van de bevolking werkt als landbouwer, 34 % houdt zich bezig met veeteelt en 5 % verdient zijn brood als visser. Het belangrijkste landbouwproduct is rijst; andere belangrijke producten zijn suikerriet en maniok. Verder is 1% actief in de dienstensector.
# Marosatherina

Marosatherina is een monotypisch geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van de regenboogvissen (Telmatherinidae).

## Soort

* Marosatherina ladigesi (Ahl, 1936)
# Maros-Torda

Het comitaat Maros-Torda [ˈmɒroʃ ˈtordɒ] (Hongaars: Maros-Torda vármegye), is een historisch Hongaars comitaat, tegenwoordig gelegen in Roemenië. Het comitaat bestond tussen 1876 en 1918. Daarvoor bestond het gebied uit twee comitaten Marosszék en Torda (gedeeltelijk). De hoofdstad was Marosvásárhely, het huidige Târgu Mureș.

## Ligging

Het comitaat grensde aan de comitaten Beszterce-Naszód, Csik, Udvarhely, Kis-Küküllő, Torda-Aranyos en Kolozs. Het gebied is bergachtig, vooral in het noorden en oosten van het comitaat - het ligt deels in het Gurghiugebergte). Door het comitaat stroomt de rivier de Mureș.

## Deelgebieden

Deelgebied (járások) :
| Deelgebied | Hoofdstad |
| Maros alsó ("Neder-Maros") | Marosvásárhely, tegenwoordig Târgu Mureș |
| Maros felső ("Boven-Maros") | Marosvásárhely, tegenwoordig Târgu Mureș |
| Nyáradszereda | Nyáradszereda, tegenwoordig Miercurea Nirajului |
| Régen alsó ("Neder-Regen") | Szászrégen, tegenwoordig Reghin |
| Régen felső ("Boven-Regen") | Magyarrégen, tegenwoordig Reghin-sat |
| Vrije stad (törvényhatósági jogú város) ||
| Marosvásárhely, tegenwoordig Târgu Mureș ||
| Stadsdistrict (rendezett tanácsú város) ||
| Szászrégen tegenwoordig Reghin ||
Alle gebieden liggen tegenwoordig in Roemenië
# Longipedia thailandensis

Longipedia thailandensis is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Longipediidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Chullasorn & Kangtia.
# Maria Hees

Maria Hees (Bergeijk, 19 september 1948) is een Nederlands beeldend kunstenaar die actief is als vormgever en sieraadontwerper.

## Biografie

Hees is opgeleid aan de Academie voor Beeldende Kunsten te Arnhem (1975-1979), waar zij les heeft gehad van onder meer Gijs Bakker en Joep Sterman. Zij maakt kleurrijke sieraden van ongebruikelijke materialen zoals kunststof, rubber, porselein, hout, aluminium, staal, leer en textiel. Bekend werk in dit verband is de armband van een stuk tuinslang uit 1978, die buiten Galerie Ra ook enige tijd in aangepaste vorm werd verkocht in de Bijenkorf. Ook heeft Hees zogenaamde borstelbroches gemaakt; broches van bestaande kunststof borstels die bevestigd kunnen worden door ze van achter door het kledingstuk te duwen. Met haar werk sloot Hees naadloos aan op de vernieuwende democratiserende beweging in de sieradenwereld, die eind jaren 60 van de twintigste eeuw was begonnen. Hees heeft haar meesterteken aangevraagd, maar werkte vooral met 'gewone' -niet edele- materialen.
Hees hecht belang aan uitwisseling en is daarom regelmatig op reis en actief als (gast)spreker.
Naast sieraden ontwerpt Hees ook tassen, stropdassen en lampen.

## Bibliografie (selectie)

* Jewels of mind and mentality, Dutch jewelry design 1950-2000 (2000). Rotterdam: 010. ISBN 9064503990
* Maria Hees, 30 jaar vormgeven (2010). Heijingen: Jap Sam Books. ISBN 9789490322120
* Unger, M. (2004) Het Nederlandse sieraad in de 20ste eeuw. Bussum: THOTH. ISBN 9789068683486

## Externe link

* Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* ↑ Maria Hees, 30 jaar vormgeven (2010), p. 5
* Gemeinsame Normdatei: 143604392
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1690 6593
* Library of Congress Control Number: n2011013992
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007499153905171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 216870925
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 36914
* Système universitaire de documentation: 145750051
* Union List of Artist Names: 500071674
* Virtual International Authority File: 96182767
* WorldCat (via VIAF): 96182767
# Maria Helena Vieira da Silva

Maria Helena Vieira da Silva (Lissabon, 18 juni 1908 – Parijs, 6 maart 1992) was een Portugees-Franse schilderes.

## Haar leven

Maria Helena Vieira da Silva studeerde in Lissabon aan de Academia de Belas-Artes. In 1928 vertrok zij naar Parijs, waar zij aanvankelijk beeldhouwen studeerde bij Émile-Antoine Bourdelle en Charles Despiau. Onder invloed van Fernand Léger en de Britse schilder/graficus Stanley William Hayter ving zij in 1929 de studie schilderkunst aan. Van 1930 tot 1932 was zij ingeschreven bij de Académie de la Grande Chaumière. Haar leraren waren Léger en Roger Bissière.
In 1929 ontmoette zij de Hongaarse schilder Arpad Szenes (1897-1985), waarmee zij in 1930 in het huwelijk trad. In datzelfde jaar had zij haar eerste expositie in Parijs. Het echtpaar woonde in Parijs, maar emigreerde in 1940 naar Brazilië. Pas in 1947 keerden zij naar Frankrijk terug, waar Vieira da Silva in 1956 de Franse nationaliteit verkreeg.
Zij was driemaal deelneemster aan de documenta in Kassel, in 1955 (1), 1959 (II) en 1964 (III). In 1961 won zij een prijs bij de Biënnale van São Paulo. In 1966 gevolgd door, als eerste vrouw, de Franse Grand Prix National des Arts.
Het vroege werk van de kunstenares draagt nog het stempel van het Surrealisme, later werk is meer abstract met een mythologisch karakter. Haar werk wordt gerekend tot de kunststroming (Nouvelle) École de Paris. Vele musea in Europa en de Verenigde Staten hebben werk van Maria Helena Vieira da Silva in hun collectie. In 1994 werd in Lissabon door de Fundação Arpad Szenes Vieira da Silva een museum geopend met een ruime collectie werken van beide kunstenaars.

## Werken

* As Bandeiras Vermelhas (1939, 80 × 140 cm);
* História Trágico-Marítima (1944, 81,5 × 100 cm);
* O Passeante Invisível (1949-1951, 132 × 168 cm);
* O Quarto Cinzento (Grauer Raum, 1950, Tate Gallery, Londen, 65 × 92 cm);
* L'Allée Urichante (1955, 81 × 100 cm);
* Les Grandes Constructions (1956, 136 × 156,5 cm);
* Londres (London, 1959, 162 × 146 cm);
* Landgrave (1966, 113,6 × 161 cm);
* La bibliothèque en feu (1974, 158 × 178 cm);
* Composition (1952, Kunstmuseum Bern, 33 x 41 cm)
# Marovato (Sava)

Marovato is een plaats en commune in het noorden van Madagaskar, behorend tot het district Andapa dat gelegen is in de regio Sava. Tijdens een volkstelling in 2001 telde de plaats 5.747 inwoners.
De plaats biedt alleen lager onderwijs en beperkt middelbaar onderwijs aan. 98,5% van de bevolking werkt er als landbouwer. De belangrijkste landbouwproducten zijn rijst en vanille, andere belangrijke producten zijn pinda's en bonen. Verder is 1,5% actief in de dienstensector.
# Lova

Lova is een Belgische stripreeks die begonnen is in 1992 met Jean-Claude Servais als schrijver en tekenaar.

## Verhaal

Lova vertelt het verhaal van een meisje dat verloren liep in het bos van Merlanvaux en werd opgevangen door wolven. Na acht jaar keert ze verwilderd terug in de maatschappij. Wat volgt is een strijd tussen de liefde van Lova's moeder en de lokroep van het woud.

## Achtergrond

Voor het schrijven van het verhaal baseerde Servais zich op de teksten van de Fransman Gérard Ménatory die een wolvenpark uitbaat in Lozère. Verder liet hij zich inspireren door de verhalen over wolfskinderen, in het bijzonder dat van de Indiase meisjes Amala en Kamala die zouden zijn grootgebracht door een wolvin. In tegenstelling tot deze verhalen over wolfskinderen liet Servais zijn hoofdpersonage pas op vijfjarige leeftijd in het bos verdwalen en opgevangen worden door wolven. Deze kunstgreep was nodig voor het het verhaal waarin Lova nog herinneringen heeft aan haar vroege jeugd voor de wolven.
Voor het tekenen van de wolven gebruikte Servais foto's en ging hij in Frankrijk ook wolven in gevangenschap bestuderen. Zoals in zijn andere verhalen vormen de Ardennen het decor van het verhaal. Zo gebruikte Servais een grot in het bos van Croix-Rouge bij Virton als voorbeeld voor het wolvenhol van Lova.

## Albums

Alle albums zijn geschreven en getekend door Jean-Claude Servais.
* Lova 1
* Lova 2

## Externe link

* Lova op stripinfo.be
* ↑ (1994-02). Wie is bang voor de grote boze wolf?. Hart voor dieren
# Lovania

Lovania kan verwijzen naar:
* de Latijnse naam voor de Belgische stad Leuven
* Lovania Leuven, een Belgische studentenvereniging
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Lovania en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Marion Center

Marion Center kan verwijzen naar de volgende plaatsen in de Verenigde Staten:
* Marion Center (Massachusetts)
* Marion Center (Pennsylvania)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Marion Center en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Marion Cotillard

Marion Cotillard (Parijs, 30 september 1975) is een Franse actrice. In 2008 ontving ze een Oscar voor Beste Vrouwelijke Hoofdrol voor haar vertolking van de Franse zangeres Édith Piaf in La Môme.

## Biografie

Ze werd geboren met een Franse vader en een Berberse moeder in Parijs en groeide op in Orléans. Haar ouders zijn beiden acteur. Cotillard begon haar acteercarrière in 1993 in de televisieserie Highlander. Ze won de eerste prijs op het conservatoire d'Art Dramatique d'Orléans in 1994 en werd internationaal bekend door haar rol als Lili Bertineau in de Franse actiefilm Taxi uit 1998 en de twee vervolgen Taxi 2 en Taxi 3. Voor haar dubbelrol in Les jolies choses (2001) kreeg ze goede kritieken en in 2003 speelde ze in Big Fish van Tim Burton. Een jaar later won Cotillard de César voor beste actrice voor haar rol als moordenares Tina Lombardi in Un long dimanche de fiançailles. Op het Cannes Film Festival won ze de Chopard Trophy voor de meest opzienbarende actrice. In 2007 speelde Cotillard de rol van Édith Piaf in de Franse speelfilm La Môme, de biografische film over deze Franse zangeres en die in het buitenland uitgebracht werd als La Vie en Rose. Ze deed niet meer mee in de vierde Taxi-film Taxi 4.
Cotillard is een groot bewonderaar van Canadees singer-songwriter Hawksley Workman en speelde in twee van zijn videoclips. Ook is ze woordvoerster voor Greenpeace.
Bij de uitreiking van de 80ste editie van de Oscars in 2008 viel Cotillard in de prijzen. Voor haar Edith Piaf-vertolking in La Vie En Rose kreeg ze een Oscar voor beste actrice.
Ze heeft een relatie met Guillaume Canet sinds 2007. Samen hebben ze een zoon en een dochter.

## Externe link

* (en) Marion Cotillard in de Internet Movie Database
* ↑ (fr) Lola Talik, Love Story : Guillaume Canet et Marion Cotillard. Marie Claire (5 december 2019). Gearchiveerd op 8 juni 2023.
* Bibsys: 6085454
* Biblioteca Nacional de España: XX4740938
* Bibliothèque nationale de France: cb14039716t (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058526556306706
* CiNii: DA16706245
* Gemeinsame Normdatei: 136085601
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2129 929X
* Library of Congress Control Number: no2005119050
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000296573
* MusicBrainz: 76c84ded-d648-4b6c-b09a-f1db5fd3c3f2
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0062621
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007427870005171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002086767
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 292085699
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A011599859
* SNAC: w6ff4j9h
* Système universitaire de documentation: 081287062
* Virtual International Authority File: 42041026
* WorldCat (via VIAF): 42041026
# Loewia foeda

Loewia foeda is een vliegensoort uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1824 door Meigen.
# Martin Rem

Martin Rem (Koog aan de Zaan, 22 september 1946 - Eindhoven, 27 maart 2008) was een Nederlands informaticus, hoogleraar en rector magnificus van de TU/e.
Rem studeerde wis- en natuurkunde aan de Universiteit van Amsterdam. Na zijn doctoraalexamen in 1971 werd hij medewerker aan de Technische Universiteit Eindhoven waar hij in 1976 bij Edsger Dijkstra promoveerde op een proefschrift over parallel rekenen. In 1978 werd hij tot hoogleraar benoemd aan de TU/e. Van 1996 tot 2001 was Rem rector magnificus aan de TU/e. Van 2001 tot 2004 was hij de eerste wetenschappelijk directeur van het Embedded Systems Institute (ESI). Vanaf 2005 gaf Rem leiding aan het Nationaal Regieorgaan voor ICT-onderzoek en innovatie (IctRegie).
Op 28 februari 2008 werd Martin Rem benoemd tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau.
Het laatste boek dat Rem schreef was Tegen de stroom in - De Nederlandse rol in de ICT over bekende Nederlandse ICT'ers en de rol die Nederland heeft gespeeld in ICT-innovatie. Het boek is in 2009 postuum uitgegeven door IctRegie.
# Maruševec

Maruševec (Kajkavisch: Maršuvic, Maršovec of Maršuvec; Hongaars: Máriasócszentgyörgy) is een gemeente in de Kroatische provincie Varaždin. Maruševec telt 6757 inwoners.
Steden (gradovi): Varaždin · Ivanec · Lepoglava · Ludbreg · Novi Marof · Varaždinske Toplice Gemeenten (općine): Bednja · Beretinec · Breznica · Breznički Hum · Cestica · Donja Voća · Gornji Kneginec · Jalžabet · Klenovnik · Ljubešćica · Mali Bukovec · Martijanec · Maruševec · Petrijanec · Sračinec · Sveti Đurđ · Sveti Ilija · Trnovec Bartolovečki · Veliki Bukovec · Vidovec · Vinica · Visoko
# Marquetalia

Marquetalia is een gemeente in het Colombiaanse departement Caldas. De gemeente telt 13.880 inwoners (2005).

## Externe link

* (es) Website van de gemeente Marquetalia
* Departamento Administrativo Nacional de Estadística (DANE)
* Library of Congress Control Number: n95106747
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007533359305171
* Virtual International Authority File: 138537028
* WorldCat (via VIAF): 138537028
Aguadas · Anserma · Aranzazu · Belalcázar · Chinchiná · Filadelfia · La Dorada · La Merced · Manizales · Manzanares · Marmato · Marquetalia · Marulanda · Neira · Norcasia · Pácora · Palestina · Pensilvania · Riosucio · Risaralda · Salamina · Samaná · San José · Supía · Victoria · Villamaría · Viterbo
# Marquette (Wisconsin)

Marquette is een plaats (village) in de Amerikaanse staat Wisconsin, en valt bestuurlijk gezien onder Green Lake County. Ze werd genoemd naar de Franse missionaris en ontdekkingsreiziger Jacques Marquette.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 169. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 154, een daling van 15 (-8,9%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 1,0 km², geheel bestaande uit land. Marquette ligt op ongeveer 243 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond Marquette.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Marquette op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset