OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Orenstein & Koppel

Orenstein & Koppel was een Duitse fabrikant van grondverzetmachines, roltrappen en spoorwegmaterieel. Het bedrijf werd door Benno Orenstein en Arthur Koppel in april 1876 opgericht in Schlachtensee bij Berlijn.
Orenstein & Koppel is in eerste instantie begonnen met het fabriceren van spoorwegmaterieel, excavateurs (grondgraafmachines; stalen ladder, waarover op een ketting zonder eind stalen graafemmers lopen) en kranen waarmee het ook groot werd, en later ook hydraulische kranen en diesellocomotieven. In de vijftiger jaren werden ook landbouwtractoren geproduceerd. Tot het concern behoorden ook Lübecker Maschinenbau Gesellschaft, Faun en Crede.
Een aantal van de bekende stoomtrams van de RTM en van de Museumstoomtram Hoorn - Medemblik werd gebouwd door Orenstein & Koppel. Ook de vuurloze stoomlocomotief 6326 is gebouwd door Orenstein & Koppel. Deze locomotief is van het type Zurdos en gebouwd in 1913. Deze locomotief die van van 1913 tot 1929 bij van de margarinefabriek van Jurgens in dienst was en van 1929 tot ongeveer 1970 bij de Verenigde Oliefabrieken Zwijndrecht is museaal bewaard gebleven en is, na een verblijf bij de SSN, in rijvaardige toestand in 2017 ondergebracht bij de STAR in Stadskanaal.

## Spoorwegmaterieel
### Deutsche (Bundes)Bahn

Locomotor
* Baureihe Köf III
Treinstellen
* Baureihe 420/421, later als SL X420 bij de Zweedse Storstockholms Lokaltrafik
* Baureihe 515

### Deutsche Reichsbahn

Stoomlocomotieven
* Baureihe 41
* Baureihe 50
* Baureihe 52
* Baureihe 65.10
* Baureihe 86
* Baureihe 87
* Baureihe 99 verzamelreeks voor smalspoorstoomlocomotieven
** Baureihe 99.18
** Baureihe 99.29
** Baureihe 99.32
** Baureihe 99.164
** Baureihe 99.400
** Baureihe 99.450

### Nederlandse Spoorwegen

Stoomlocomotief
* NS 8000

### Pruisische Staatsspoorwegen

* Pruisische T 37
* Pruisische T 38
* Pruisische T 39
* ↑ Koenen, Verklarend Handwoordenboek der Nederlandse Taal, 1951
* ↑ Pagina over de vuurloze stoomlocomotief type Zurdos op www.industriespoor.nl, geraadpleegd 26 oktober 2018
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Orenstein & Koppel op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Oreo (geslacht)

Oreo is een geslacht van spinnen uit de familie Gallieniellidae.

## Soorten

Het geslacht omvat de volgende soorten:
* Oreo bushbay Platnick, 2002
* Oreo capensis Platnick, 2002
* Oreo kidman Platnick, 2002
* Oreo muncoonie Platnick, 2002
* Oreo renmark Platnick, 2002
* ↑ Platnick, N.I. (2002) A revision of the Australasian ground spiders of the families Ammoxenidae, Cithaeronidae, Gallieniellidae, and Trochanteriidae (Araneae: Gnaphosoidea). Bull. Am. Mus. nat. Hist. 271: 1-243.
* ↑ Platnick, Norman I. (2010):The world spider catalog, version 11.0. American Museum of Natural History
# Oreophylax

Oreophylax is een voormalig geslacht van zangvogels uit de familie ovenvogels (Furnariidae). De soorten zijn tegenwoordig ingedeeld bij het geslacht Asthenes.

## Soorten

Het geslacht kent de volgende soort:
* Oreophylax moreirae ( Itatiaiastekelstaart)
* ↑ Gill, F., Wright, M. & Donsker, D. (2010). IOC World Bird Names (version 2.6). (en)
# Oreopithecidae

De Oreopithecidae zijn een familie van uitgestorven primaten die in het Laat Mioceen leefden. De familie omvat naar moderne inzichten slechts één geslacht, Oreopithecus.

## Classificatie

De familie is in 1915 benoemd door Gustav Schwalbe.
De classificatie van deze monotypische familie is problematisch. De reden dat Schwalbe een aparte familie benoemde was dat hij het ook niet wist. Men heeft veronderstelt dat het aan Mesopithecus verwante basale apen van de Oude Wereld zijn. Andere mogelijkheden zijn een plaats in de Hominoidea of Hominidae. Dan zijn het dus mensapen. Deze familie wordt tegenwoordig vrijwel zeker gezien als een doodlopende evolutionaire zijtak, nadat eerder verdedigd werd dat ze tweevoetige voorlopers van de mens waren. De hoogontwikkelde ofwel afgeleide kenmerken zijn het resultaat van convergenties. In de jaren tachtig werden sommige mensapen uit het Mioceen van Afrika wel tot de Oreopithecidae gerekend.

## Leefwijze

Deze dieren hadden hominide kenmerken. Ze liepen rechtop, maar ze konden zich ook in de bomen vrij goed voortbewegen, door aan de armen hangend, zich van tak naar tak te verplaatsen.

## Taxonomie

* Familie: Oreopithecidae †
** Geslacht: Oreopithecus †
Literatuur
* Schwalbe G. 1915. "Über den fossilen Affen Oreopithecus bambolii. Zugleich ein Beitrag zur Morphologie der Zähne der Primaten". Zeitschrift für Morphologie und Anthropologie 19: 149–254
* Harrison, T. 1985. "African oreopithecids and the origin of the family" (Abstract). American Journal of physical Anthropology 66: 180
* D. Palmer, B. Cox, B. Gardiner, C. Harrison & J.R.G. Savage (2000). De geïllustreerde encyclopedie van dinosauriërs en prehistorische dieren, Köneman, Keulen. ISBN 3 8290 6747 X
# Orgel van de Mariakerk in Krewerd

Het orgel van de Mariakerk in Krewerd is het oudste van de provincie Groningen en het op een na oudste nog bespeelbare pijporgel van Nederland (na het koororgel van Jan van Covelens uit 1511 in de Grote of Sint-Laurenskerk van Alkmaar).

## Geschiedenis

In 1531 werd dit kerkorgel geplaatst in een houten galerij op het doksaal door een onbekende orgelbouwer. Hij was waarschijnlijk afkomstig uit de regio, aangezien hij in het orgel zowel kenmerken uit de late gotiek als uit de renaissance verwerkte. Ook beschilderde hij de orgelluiken met pijpwerk om zo het orgel groter te doen lijken. De orgelbouwer maakte voor het orgel gebruik van 15e-eeuwse orgelpijpen. In het Krewerder orgel bevinden zich briefpanelen.
Het orgel werd beschilderd in 1634. Op de panelen bij het orgel wordt vermeld dat er in de jaren 1620, 1687, 1731 en 1857 vernieuwingen en reparaties hebben plaatsgevonden. Er werd echter in meer jaren aan het orgel gewerkt. In 1731 werd het orgel gerepareerd door Nicolaas Adolf Willenbrock, in 1775, 1807 en 1844 door leden van de familie Lohman, in 1857 door Herman Eberhard Freytag en tussen 1972 en 1975 door Albert Hendrik de Graaf. Bij deze laatste restauratie werden in de blaasbalg 15e-eeuwse fragmenten van perkament met teksten over de Armeense heilige Blasius aangetroffen, die waarschijnlijk afkomstig zijn uit een lectionarium. Bij de restauratie werd ook verwarming in de kerk aangebracht, wat slecht bleek uit te pakken voor het orgel. Tevens was de blaasbalg zwaar beschadigd geraakt omdat deze verkeerd was opgeslagen tijdens de restauratie van de kerk. In 1987 werd het orgel daarom opnieuw gerepareerd, ditmaal door orgelbouwers Reil te Heerde.

## Dispositie

De dispositie van het orgel werd voor het eerst beschreven in het boek van Nicolaus Arnoldi Knock uit 1788. De speeltafel bestaat uit slechts één manuaal C-c''') en een pedaal (C-d, met touwen aangehangen). Het laagste octaaf van het instrument is in manuaal en pedaal "verkort" uitgevoerd, en heeft alleen de toetsen C D E F G A; vanaf A beginnen de halve toonafstanden.
Het instrument heeft een zevental registers:
Manuaal C–c$^3$ :
| Prestant | 8′ |
| Holpyp | 8′ |
| Sesquialtera II |
| Fluyt | 4′ |
| Octaaf | 4′ |
| Octaaf | 2′ |
| Quint | 3′ |
Pedaal C–d$^1$ :
* met touwen aangehangen.
Het fluyt-register dateert van de restauratie door Freytag, de sesquialter van 1975. De overige 5 stemmen zijn oorspronkelijk. Het orgel staat in de middentoonstemming met een 1/4-komma, zodat de stemming aanzienlijk verschilt van wat heden gangbaar is (met voornamelijk veel zuiverder grote tertsen). Daardoor kan veel latere muziek niet op dit instrument worden uitgevoerd. Latere restauraties hebben uiteraard deze stemming aangehouden. In absolute zin is de stemming bijna een hele toon hoger dan thans gebruikelijk. Vanwege zijn historische aard wordt het orgel vaak gebruikt voor concerten van oude muziek.

## Afbeeldingen

* Het orgel vóór de restauratie
* Close-up
* Versieringen aan bovenzijde van de orgelkas
* Speeltafel
# Oriental (Marokko)

Oriental is een regio in Marokko. De hoofdstad is Oujda. De regio ligt ten oosten van de regio's Taza-Al Hoceïma-Taounate en Fès-Boulemane, ten noordoosten van de regio Meknès-Tafilalet en grenst in het oosten aan Algerije. In het noorden ligt de Middellandse Zee en bevindt zich de Spaanse exclave Melilla. Oriental heeft een oppervlakte van 82.900 km² en heeft 2.427.500 inwoners (2019).
De regio bestaat uit de volgende provincies:
* Berkane
* Driouch
* Figuig
* Guercif
* Jerada
* Nador
* Oujda-Angad
* Taourirt
Naast Oujda, zijn andere grote plaatsen in Oriental:
* Al Aâroui
* Aklim
* Beni Ansar
* Berkane
* Bouarfa
* Driouch
* El Aioun Sidi Mellouk
* Jerada
* Nador
* Taourirt
* Zaio
* Zegzel
Huidige regio's: Béni Mellal-Khénifra · Casablanca-Settat · Dakhla-Oued Eddahab · Drâa-Tafilalet · Fès-Meknès · Guelmim-Oued Noun · Laâyoune-Sakia El Hamra · Marrakech-Safi · Oriental · Rabat-Salé-Kénitra · Souss-Massa · Tanger-Tétouan-Al Hoceïma Oude regio's voor 2015: Chaouia-Ouardigha · Doukala-Abda · Fez-Boulmane · Gharb-Chrarda-Béni Hsen · Grand Casablanca · Guelmim-Es Semara · Laâyoune-Boujdour · Marrakech-Tensift-Al Haouz · Meknès-Tafilalet · Oriental · Oued ed Dahab-Lagouira · Rabat-Salé-Zemmour-Zaer · Souss-Massa-Daraâ · Tadla-Azilal · Tanger-Tétouan · Taza-Al Hoceïma-Taounate
# Oriental Bird Club

De Oriental Bird Club (OBC) is een in het Verenigd Koninkrijk gevestigde vereniging die sinds 1985 bestaat. Het doel van de vereniging is het bevorderen van de ornithologie in het Oriëntaals gebied. De vereniging wil de belangstelling voor de in het wild levende vogels in deze zoögeografische regio vergroten. Verder wil de OBC zich inzetten voor de bescherming van deze vogels en de activiteiten van plaatselijke verenigingen die actief zijn op het gebied van vogelstudie en natuurbescherming bevorderen door informatie over vogels te verzamelen, valideren en te publiceren.
Het gebied waarbinnen de OBC actief is reikt van de rivier de Indus in Pakistan in het westen, door India en Zuidoost-Azië tot aan de lijn van Wallace in het oosten van Indonesië en verder van Mongolië en Noordoost-Rusland (oostelijk van de 90° meridiaan) en Japan in het noorden tot aan de Kleine Soenda-eilanden en Christmaseiland in het zuiden. Dit is een onvoorstelbaar groot gebied met bossen (van de tropische en gematigde klimaatzone), draslanden, graslanden waarin meer dan 2800 vogelsoorten voorkomen waarover vaak nog heel weinig bekend is.
De OBC wil door vergroting van het ledental belangrijke onderwerpen die samenhangen met natuurbescherming een stem geven in het openbare debat binnen deze regio.

## Publicaties

Door middel van hun tijdschrift Forktail (dat sinds 1986 bestaat) biedt de OBC een platform voor het publiceren van ornithologisch onderzoek en meer populair wetenschappelijke artikelen van hun leden. In 1996 verscheen een lijst met alle binnen de regio aangetroffen soorten, de An Annotated Checklist of the Birds of the Oriental Region.
* ↑ Forktail, journal of Asian Ornithology
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Oriental Bird Club op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) Website van de OBC
# Oriental Institute (Chicago)

Het Oriental Institute (OI) is een interdisciplinair onderzoekscentrum voor het oude Nabije Oosten (de "Oriënt") en tevens een archeologisch museum. Het OI maakt onderdeel uit van de Universiteit van Chicago. Het werd opgericht door James Henry Breasted met financiële ondersteuning van John D. Rockefeller jr. Het instituut heeft een vestiging in Luxor in Egypte; het Chicago House. In het museum wordt een collectie archeologische artefacten tentoongesteld die afkomstig zijn van de opgravingen die door het instituut zijn uitgevoerd.
# Ornebius antakira

Ornebius antakira is een rechtvleugelig insect uit de familie Mogoplistidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Otte & Alexander.
# Ornebius aureus

Ornebius aureus is een rechtvleugelig insect uit de familie Mogoplistidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Ingrisch.
# Orthorhynchoides acutipennis

Orthorhynchoides acutipennis is een keversoort uit de familie Belidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Lea.
# Orthostigma ovale

Orthostigma ovale is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Provancher in 1886.
# Orvieto (wijn)

Orvieto is een witte wijn die geproduceerd wordt in 18 gemeentes rond de Italiaanse stad Orvieto in de regio's Umbrië en Lazio. De wijn heeft sinds 1971 het predicaat DOC, "Denominazione di origine controllata". Tegenwoordig wordt vooral een droge wijn geproduceerd. In het verleden was de meeste wijn uit Orvieto een zoete dessertwijn.
Naast de gewone Orvieto zijn er de Orvieto Classico, Orvieto Superiore en Orvieto Classico Superiore. Het predicaat Classico kan alleen worden gebruikt voor wijn uit het oorspronkelijke (klassieke) wijnbouwgebied rondom de stad Orvieto. Voor de Superiore dient de wijn minimaal 12% alcohol te bevatten.
De witte wijn is gemaakt van minimaal 60% druiven van de variëteiten trebbiano toscano, procanico of grechetto, aangevuld met maximaal 40 % andere witte druiven. De druiven groeien op bodems die zijn ontstaan in kalksteen, tufsteen of ander vulkanisch materiaal.
De oorsprong van de wijnbouw in Orvieto is te vinden bij de Etrusken. Vanaf de middeleeuwen tot het midden van de 20e eeuw werd in Orvieto vooral een zoete dessertwijn gemaakt met behulp van edele rotting door de schimmel Botrytis cinerea. De druiven worden daarvoor na de oogst, verpakt in kratten, bewaard in vochtige tufsteengrotten en daar blootgesteld aan de schimmel. Het suikergehalte, de smaak en de aroma's nemen door dit rottingsproces toe.

## Externe link

* Website van het consortium van wijnbouwers van Orvieto
* ↑ Druivenvarieteiten en wijnen in Orvieto. Website Consorzio per la Tutela dei Vini di Orvieto DOC. Gearchiveerd op 5 mei 2015. Geraadpleegd op 13 juni 2015.
# Orville (Indre)

Orville is een gemeente in het Franse departement Indre (regio Centre-Val de Loire) en telt 126 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Issoudun.

## Geografie

De oppervlakte van Orville bedraagt 9,6 km², de bevolkingsdichtheid is 13,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Orville (Indre) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations légales 2021.
# Orville (Orne)

Orville is een plaats en voormalige gemeente in het Franse departement Orne in de regio Normandië en telt 105 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Mortagne-au-Perche.

## Geschiedenis

Op 1 januari 2016 fuseerde Orville met de gemeente Le Sap tot de gemeente Sap-en-Auge.

## Geografie

De oppervlakte van Orville bedraagt 7,2 km², de bevolkingsdichtheid is dus 14,6 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Orville (Orne) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Osmia palmae

Osmia palmae is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door Tkalcu.
# Osmia phenax

Osmia phenax is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Cockerell.
# Orde van de zegevierende Prins Syed Putra Jamal ul-Lail

De "Meest Geachte Perlisiaanse Orde van de zegevierende Prins Syed Putra Jamal ul-Lail", die in het Maleis "Darjah Baginda Tuanku Syed Putra Jamalullail Yang Amat di-Hormati" genoemd wordt, werd in 1995 ingesteld door Sultan Raja Syed Putra van Perlis.

## De orde heeft drie graden

* Ridder-Grootcommandeur of Dato' Sri Setia draagt een lange keten met 26 gouden schakels, grootlint en ster van de orde. Hij mag de letters SSPJ achter zijn naam voeren.
* Ridder Commandeur of Dato' Setia draagt om de hals de ster en ook op de borst een ster van de orde. Hij mag de letters DSPJ achter zijn naam voeren.
* Commandeur of Dato Panglima draagt de ster van de orde aan een lint om de hals en mag de letters DPPJ achter de naam voeren.
Het lint is saffraangeel met twee brede groene middenstrepen. Zoals in een islamitisch land te verwachten is, zijn de sterren en kleinoden allen "bintangs" of sterren. Een kruis zou niet op zijn plaats zijn.
De versierselen en inrichting van de orde volgen het voorbeeld van de Britse Orde van Sint-Michaël en Sint-George die vaak aan de sultans van Perlis en hun kroonprinsen werd toegekend.
# Otomat

De Otomat is een zeedoelraket voor gebruik aan boord van oorlogsschepen.

## Achtergrond

De ontwikkeling van de Otomat begon in 1969 en was het resultaat van private samenwerking tussen het Italiaanse Oto Melara (nu MBDA) en het Franse Matra (eveneens MBDA).
De testen begonnen in 1971, waarna de eerste projectielen geleverd werden aan de Italiaanse marine in 1976.
Het vuurleidingssyeteem is de Teseo. De Otomat varianten worden daarom ook wel aangeduid als Teseo Mk 2 en Teseo Mk 3.

## Varianten

De ontwikkeling van een volgende serie, Otomat Mk 2, met groter bereik, startte in de jaren tachtig. In 1984 ging deze in productie. Op basis daarvan werd een lichtgewicht variant, de Otomat Compact, met een nieuwe lanceercontainer ontworpen. Er zijn ook versies voor kustverdediging gebouwd en de Otomat zal ook de basis zijn voor het Frans-Italiaanse anti-onderzeebootprojectiel, de MILAS.
In 1994 startte de ontwikkeling van de Otomat Mk 3, met een verbeterd geleidingssysteem en een bereik tot 300 km. Gebaseerd op de Mk 3 zou een Ulisee projectiel worden, met verbeterde stealth eigenschappen. Dit was een mogelijke Italiaans-Amerikaanse samenwerking. Dit project is beëindigd. Ook een samenwerking tussen Italië en Zweden werd in die periode voortijdig beëindigd.
In plaats van de Mk. 3 wordt thans een Next Generation Anti-Surface Missile (NGASM) overwogen. Deze zou een bereik van 200 tot 250 km krijgen.
In de tussentijd is een block 3 upgrade voor de Otomat Mk 2 ontwikkeld. Een block 4 upgrade is gepland. Behalve verbeterde geleiding zou deze ook geschikt moeten zijn voor aanvallen van landdoelen.

## Gebruikers

De Otomat is in gebruik aan boord van de meeste grotere Italiaanse oorlogsschepen en aan boord van de Saoedische fregatten van de Madina klasse. Verder zijn raketten geleverd aan Bangladesh, Egypte, Irak, Kenia, Libië, Maleisië, Marokko, Nigeria, Peru en Venezuela.
* Zicht op de motor en de rechterbooster van een Peruviaanse OTOMAT.
* Een Venezolaans fregat uitgerust met OTOMAT. Twee lanceerbuizen zijn zichtbaar naast het luchtafweergeschut.
# Oreina collucens

Oreina collucens is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1903 gepubliceerd door Franz Daniel.
# Oreina redikorzevi

Oreina redikorzevi is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1984 gepubliceerd door Kuhnelt.
# Ovatella aequalis

Ovatella aequalis is een slakkensoort uit de familie van de Ellobiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1832 door Lowe.
# Ortholeptura obscura

Ortholeptura obscura is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Swaine & Hopping.
# Ortholepis unguinata

Ortholepis unguinata is een vlinder uit de familie snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Balinsky.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Oudestraat

De Oudestraat is een straat in het centrum van de Nederlandse stad Kampen en vormt samen met de Geerstraat de belangrijkste winkelstraat van de stad. Vrijwel elke landelijke winkelketen heeft hier een filiaal.
De straat begint aan het Muntplein, waaraan de Boven- of Sint Nicolaaskerk is gelegen en eindigt aan de Buitenkade, waarlangs de stadsgracht de Burgel loopt. Het is met circa 1000 meter een van de langste winkelstraten van Nederland. Ongeveer in het midden van de Oudestraat bevindt zich het plein de Plantage. Hier vindt iedere zaterdag de zaterdagmarkt plaats.
In de straat bevinden zich diverse panden van historisch belang, waaronder:
* het Gotisch Huis;
* de Onze Lieve Vrouwe- of Buitenkerk, een zogenaamde hallenkerk;
* het oude stadhuis van Kampen
* de Nieuwe Toren
* Olde Vleyshuis

## Fotogalerij

* Gasthuisstraat hoek Oudestraat met links op nr. 146 de Nieuwe Toren te Kampen
* Botervatsteeg hoek Oudestraat
* Karpersteeg hoek Oudestraat
* Marktgang hoek Oudestraat
# Oudestraat 31 (Kampen)

Pand Oudestraat 31 is een koopmans- of patriciërswoning aan de Oudestraat in de Nederlandse stad Kampen. Het Huis is gebouwd rond 1600. De fącade is versierd met uitbundige decoraties zoals een Engelenkopje, Sierankers en waterlijsten,
# Oudeterp

Oudeterp of Oudterp (Fries: Ald Terp) is een buurtschap in de gemeente Noardeast-Fryslân, in de Nederlandse provincie Friesland. De buurtschap ligt ten noordwesten van Engwierum en ten zuidwesten van Dijkshorne. Oudeterp bestaat uit een drietal huizen. Oudeterp is in de 7e eeuw ontstaan op een terp die tegenwoordig een rijksmonument is. Ten noorden van de terp stond de stins Obbemastate, waarvan alleen de fundamenten nog herkenbaar zijn.
In de 16e eeuw werd Oudeterp vermeld als Older Torp en Alderterp. Daarna wordt de buurtschap vermeld met diverse spellingvarianten als Oudterp, Oudeterp, Oude Terp en Oudterp.
Oudeterp lag tot de gemeentelijke herindeling van 1984 in de toenmalige gemeente Oostdongeradeel. Daarna viel het tot 2019 onder de gemeente Dongeradeel, waarna deze opging in de gemeente Noardeast-Fryslân.
* Oudeterp vanuit het zuidwesten gezien
* De terp vanuit het zuiden gezien (Nijlânswei)
* Kadaster Geo-Informatie
* Gildemacher, Karel F. (2007). Friese plaatsnamen: alle steden, dorpen en gehuchten. Leeuwarden, Friese Pers/Noordboek.
Steden, dorpen en gehuchten: Aalsum · Anjum · Augsbuurt · Birdaard · Blija · Bornwird · Brantgum · Burum · Dokkum · Ee · Engwierum · Ferwerd · Foudgum · Genum · Hallum · Hantum · Hantumeruitburen · Hantumhuizen · Hiaure · Hogebeintum · Holwerd · Janum · Jislum · Jouswier · Kollum · Kollumerpomp · Kollumerzwaag · Lichtaard · Lioessens · Marrum · Metslawier · Munnekezijl · Moddergat · Morra · Nes · Niawier · Oosternijkerk · Oostmahorn · Oostrum · Oudwoude · Paesens · Raard · Reitsum · Ternaard · Triemen · Veenklooster · Waaxens · Wanswerd · Warfstermolen · Westergeest · Wetsens · Wierum · Zwagerbosch Buurtschappen: Abbewier · Bartlehiem (deels) · Beintemahuis · Betterwird · Bollingawier · Bonte Hond · Bornwirdhuizen · Boteburen · Brandeburen · De Dellen · De Keegen · De Kolk · De Leegte · De Rijp · De Wirden · De Schans · Dijkshorne · Dokkumer Nieuwe Zijlen · Drieboerehuizen · Ezumazijl · Groot Medhuizen · Halfweg · Hallumerhoek · Hanenburg · Hantumerhoek · Huis ter Noord · Kettingwier · Klein Medhuizen · Kletterbuurt · Kollumeroudzijl · Krabburen · Laagland · Lutkewier · Molenbuurt · Nieuwland · Oudeterp · Oudwouderzijlen · Reidswal · Scharnehuizen · Stiem · Teerd · Teijeburen · Tergracht (deels) · Ter Lune · Tibma · Tilburen · Tiltjeburen · Vaardeburen · Veldburen · Vijfhuizen (Hallum) · Vijfhuizen (Ternaard) · Visbuurt · Weerdeburen · Westerburen · Westernijkerk · Wie · Wijgeest ·Zevenhuizen Streken: 't Schoor · Galilea · It Paradyske · Lutkelaard · Sibrandahuis · Steenharst · Steenvak · Wildpad (deels) · Zandbulten · Zwagerveen Friesland: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten