OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Stošíkovice na Louce

Stošíkovice na Louce (Duits: Teßwitz an der Wiese) is een Tsjechische gemeente in de regio Zuid-Moravië, en maakt deel uit van het district Znojmo. Stošíkovice na Louce telt 202 inwoners.
Bantice · Běhařovice · Bezkov · Bítov · Blanné · Blížkovice · Bohutice · Bojanovice · Borotice · Boskovštejn · Božice · Břežany · Citonice · Ctidružice · Čejkovice · Čermákovice · Černín · Damnice · Dobelice · Dobřínsko · Dobšice · Dolenice · Dolní Dubňany · Dyjákovice · Dyjákovičky · Dyje · Džbánice · Grešlové Mýto · Havraníky · Hevlín · Hluboké Mašůvky · Hnanice · Hodonice · Horní Břečkov · Horní Dubňany · Horní Dunajovice · Horní Kounice · Hostěradice · Hostim · Hrabětice · Hrádek · Hrušovany nad Jevišovkou · Chvalatice · Chvalovice · Jamolice · Jaroslavice · Jevišovice · Jezeřany-Maršovice · Jiřice u Miroslavi · Jiřice u Moravských Budějovic · Kadov · Korolupy · Kravsko · Krhovice · Křepice · Křídlůvky · Kubšice · Kuchařovice · Kyjovice · Lančov · Lechovice · Lesná · Lesonice · Litobratřice · Lubnice · Lukov · Mackovice · Mašovice · Medlice · Mikulovice · Milíčovice · Miroslav · Miroslavské Knínice · Morašice · Moravský Krumlov · Našiměřice · Němčičky · Nový Šaldorf-Sedlešovice · Olbramkostel · Olbramovice · Oleksovice · Onšov · Oslnovice · Pavlice · Petrovice · Plaveč · Plenkovice · Podhradí nad Dyjí · Podmolí · Podmyče · Práče · Pravice · Prokopov · Prosiměřice · Přeskače · Rešice · Rozkoš · Rudlice · Rybníky · Skalice · Slatina · Slup · Stálky · Starý Petřín · Stošíkovice na Louce · Strachotice · Střelice · Suchohrdly u Miroslavi · Suchohrdly · Šafov · Šanov · Šatov · Štítary · Šumná · Tasovice · Tavíkovice · Těšetice · Trnové Pole · Trstěnice · Tulešice · Tvořihráz · Uherčice · Újezd · Únanov · Valtrovice · Vedrovice · Velký Karlov · Vémyslice · Vevčice · Višňové · Vítonice · Vracovice · Vranov nad Dyjí · Vranovská Ves · Vratěnín · Vrbovec · Výrovice · Vysočany · Zálesí · Zblovice · Znojmo · Želetice · Žerotice · Žerůtky
# Strumigenys rallarhina

Strumigenys rallarhina is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Bolton.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Strumigenys rayma

Strumigenys rayma is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Bolton.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Strumigenys rehi

Strumigenys rehi is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Forel.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Stratocles xanthomela

Stratocles xanthomela is een insect uit de orde Phasmatodea en de familie Pseudophasmatidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1792 door Olivier.
# Stratocles tessulatus

Stratocles tessulatus is een insect uit de orde Phasmatodea en de familie Pseudophasmatidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1792 door Olivier.
# Stojnik (Sopot)

Stojnik (Servisch cyrillisch Стојник) is een plaats in de Servische gemeente Sopot. De plaats telt 642 inwoners (2002).
# Stojčinovac

Stojčinovac is een plaats in de gemeente Čaglin in de Kroatische provincie Požega-Slavonië. De plaats telt 7 inwoners (2001).
# Strigocossus ochricosta

Strigocossus ochricosta is een vlinder uit de familie houtboorders (Cossidae). De wetenschappelijke naam van deze soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Fletcher D. S..
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Strigocossus mediopallens

Strigocossus mediopallens is een vlinder uit de familie van de Houtboorders (Cossidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1968 door David Stephen Fletcher.
De soort komt voor in Ethiopië en Oeganda.
# Strigocossus moderata

Strigocossus moderata is een vlinder uit de familie van de Houtboorders (Cossidae). De wetenschappelijke naam van deze soort werd voor het eerst gepubliceerd in 1856 door Francis Walker.
De soort komt voor in tropisch Afrika waaronder Sierra Leone, Ivoorkust, Kameroen, Gabon, Oeganda, Kenia, Burundi, Tanzania, Angola, Zambia, Malawi, Mozambique, Zimbabwe en Zuid-Afrika.
De rups leeft op soorten van de geslachten Cassia en Pterolobium (Fabaceae).
# Storm over Melniboné

Storm over Melniboné of Elric van Melniboné (Engelse titel: Elric of Melniboné) is een sciencefictionroman van de Britse schrijver Michael Moorcock. Het boek maakt deel uit van de Elric Saga-serie.

## Synopsis

Het verhaal speelt zich af in Melniboné, het Drakeneiland dat tienduizend jaar met zijn tovenaar-keizers de wereld regeerde. Het verhaal gaat ook over de laatste keizer van Melniboné, een albino bijgenaamd de Vrouwenslachter, die zijn kracht deels haalt uit het gebruik van roesmiddelen en deels uit zijn levende zwaard Stormbrenger die de zielen van de verslagen tegenstanders tot zich nam. Hoewel hij volstrekt ongeschikt is, ziet Elric zich genoodzaakt de rol van held op zich te nemen als zijn neef Yrrkoon niet alleen Drakeneiland maar ook Elrics grote liefde opeist.
* Michael Moorcock op "De Boekenplank.nl"
* Boekbeschrijvingen Michael Moorcock
* (en) Michael Moorcock op "Fantastic Fiction"
# Storm over Tanelorn

Storm over Tanelorn (Engelse titel: The Sleeping Sorceress) is een sciencefictionroman van de Britse schrijver Michael Moorcock. Het boek maakt deel uit van de Elric Saga-serie.

## Synopsis

Het verhaal speelt zich af in Melniboné, het Drakeneiland dat tienduizend jaar met zijn tovenaar-keizers de wereld regeerde. Elric van Melniboné, Prins der Ruïnen is de laatste heerser van een stervend ras die nu rondzwerft. Hij is drager van het levende zwaard Stormbrenger en wordt gezien als een verrader en moordenaar van zijn eigen ras. Deze albino wordt gehaat en gevreesd in de landen van de Jonge Koninkrijken. Elric is op zoek naar de zwarte magiër Theleb K'aarna met als doel zich te wreken.
* Michael Moorcock op "De Boekenplank.nl"
* Boekbeschrijvingen Michael Moorcock
* (en) Michael Moorcock op "Fantastic Fiction"
# Storm over Tibet

Storm over Tibet, ook bekend onder de naam Mask of the Himalayas is een Amerikaans-Duitse zwart-witfilm uit 1952 van Andrew Marton en Harald Dyrenfurth.
De film is de onvoltooide, 20 jaar oude droom van filmmaker Harald Dyrenfurth, waarbij diens film materiaal van Mask of the Himalayas is gebruikt die hij opnam in 1934. Hij maakte toen een mislukte expeditie naar de Mount Everest. Ondertussen inspireerde dit filmmateriaal Frank Capra tot de film Lost Horizon die hij uitbracht in 1937.

## Verhaal

David Simms is een piloot tijdens de Tweede Wereldoorlog en vliegt bevoorradingen over in het Himalaya-gebergte. Op een dag neemt zijn vriend Bill March een vlucht van hem over en verdwijnt hij tijdens die vlucht spoorloos. Na de oorlog bezoekt Simss de vrouw van March, ze worden verliefd op elkaar en trouwen. Samen besluiten ze naar Tibet te reizen en uit te zoeken wat er met March is gebeurd. Hun onderzoek wordt steeds vreemder, vooral nadat ze een geheim masker vinden.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Reason, Rex Rex Reason | David Simms |
| Douglas, Diana Diana Douglas | Elaine March Simms |
| Healey, Myron Myron Healey | Bill March |
| Karnes, Robert Robert Karnes | Radio operator |
| Martin, Strother Strother Martin | Copiloot |
| Fong, Harold Harold Fong | Sergeant Lee |
| Dyrenforth, Harold Harold Dyrenforth | Professor Faber |
| Marton, Jarmila Jarmila Marton | Mevrouw Faber |
| Schallert, William William Schallert | Aylen |
| Dodsworth, John John Dodsworth | Malloy |
| Concepcion, Marcella Marcella Concepcion | Hoge lama |
# Straitsman (schip, 2005)

M/S Straitsman, voorheen M/S Dueodde, is een schip dat oorspronkelijk toebehoorde aan de rederij BornholmerFærgen te Bornholm in Denemarken. Ze is het zusterschip van de M/S Hammerodde die voor diezelfde rederij vaart. Ze heeft een capaciteit van 1235 meter rijbaan, 400 passagiers en 108 bedden in 60 kajuiten. Het schip werd door BornholmerFærgen gebruikt als veerboot. Per december 2010 is het schip in Nieuw-Zeeland in dienst genomen. Ze is gekocht door het Nieuw-Zeelandse "Strait Shipping" en vaart nu voor rederij Bluebridge op de Straat Cook.

## Geschiedenis en type

In 2004 kreeg de Nederlandse Merwede Scheepswerf de bouwopdracht voor twee nieuwe veerschepen voor rederij Bornholms Trafikken en bouwde er zelf één, de Hammerodde. In opdracht van Merwede Shipyard in Hardinxveld-Giessendam bouwde Volharding Shipyards te Harlingen de Dueodde. Beide schepen zijn zogeheten ropax-ferries, veerboten voor het vervoer van zowel passagiers als voertuigen.
Vanaf 1 mei 2005 tot 10 oktober 2010 is het schip in de vaart geweest op de routes Rønne - Køge, Rønne - Ystad en Rønne - Sassnitz. In 2010 werd de Dueodde verkocht aan het Nieuw-Zeelandse Bluebridge / "Strait Shipping" en werd vanaf die datum uit de dienstregeling gehaald. Het schip werd hernoemd tot Straitsman en werd in dienst genomen op de Straat Cook.
# Styracaster elongatus

Styracaster elongatus is een kamster uit de familie Porcellanasteridae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1907 gepubliceerd door René Koehler.
# Styracaster clavipes

Styracaster clavipes is een kamster uit de familie Porcellanasteridae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1891 gepubliceerd door James Wood-Mason & Alfred William Alcock.
# Strumigenys dahlanae

Strumigenys dahlanae is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Sosa-Calvo, Schultz & LaPolla.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Strumigenys crementa

Strumigenys crementa is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Bolton.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Strandmarks (parochie)

Strandmarks is een parochie van de Deense Volkskerk in de Deense gemeente Hvidovre. De parochie maakt deel uit van het bisdom Helsingør en telt 11104 kerkleden op een bevolking van 13860 (2004).
De parochie was tot 1970 deel van Sokkelund Herred. In dat jaar werd de parochie opgenomen in de nieuwe gemeente Hvidovre.
Alsønderup · Annisse · Asminderød · Avedøre · Bagsværd · Ballerup · Birkerød · Bistrup · Blistrup · Blovstrød · Brøndby Strand · Brøndbyøster · Brøndbyvester · Buddinge · Christians · Draaby · Dyssegård · Egebæksvang · Engholm · Esbønderup · Farum · Ferslev · Fløng · Frederiksborg Slotssogn · Frederikssund · Frederiksværk · Gadevang Kirkedistrikt · Gammel Holte · Ganløse · Gentofte · Gerlev · Gilleleje · Gladsaxe · Glostrup · Gørløse · Græse · Græsted · Grøndalslund · Grønholt · Grønnevang · Gurre Kirkedistrikt · Haralds · Hareskov Kirkedistrikt · Hedehusene · Hellebæk · Hellerup · Helleruplund · Helsinge · Hendriksholm · Herlev · Herstedøster · Herstedvester · Hillerød · Høje Tåstrup · Hornbæk · Hørsholm · Humlebæk · Hvidovre · Ishøj · Islebjerg · Islev · Jægersborg · Jørlunde · Karlebo · Kokkedal · Kongens Lyngby · Kregme · Krogstrup · Kyndby · Ledøje · Lille Lyngby · Lillerød · Lindehøj · Lundtofte · Lynge · Maglegårds · Måløv · Mårum · Melby · Mørdrup · Mørkhøj · Nærum · Nødebo · Nørre Herlev · Ny Holte · Nygårds · Ølsted · Ølstykke · Oppe Sundby · Opstandelseskirkens · Ordrup · Pederstrup · Præstebro · Præstevang · Ramløse · Reerslev · Risbjerg · Rødovre · Rønnevang · Rungsted · Sankt Mariæ · Sankt Olai · Selsø · Sengeløse · Sigerslevvester · Skævinge · Skibby · Skoven Kirkedistrikt · Skovlunde · Skovshoved · Skuldelev · Slagslunde · Slangerup · Smørum · Snostrup · Søborg · Søborggård · Søborgmagle · Søllerød · Sorgenfri · Stengård · Stenløse · Sthens · Strandmarks · Strø · Taarbæk · Tåstrup Nykirke · Tibirke · Tikøb · Tjæreby · Torslunde · Torup · Uggeløse · Ullerød · Uvelse · Værløse · Valby · Vallensbæk · Vangede · Vedbæk · Vejby · Veksø · Vellerup · Vestervang · Villingerød · Vinderød · Virum
# Styringomyia pendula

Styringomyia pendula is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Struthiosaurinae

De Struthiosaurinae zijn een groep plantenetende ornithischische dinosauriërs, behorende tot de Ankylosauria.
In 2013 kwam James Kirkland tot de conclusie dat Struthiosaurus samen met Hungarosaurus, Anoplosaurus en Europelta een monofyletische afstammingsgroep vormde. Daarom benoemde hij deze als de Struthiosaurinae. De klade werd gedefinieerd als de groep bestaande uit Europelta en alle soorten nauwer verwant aan Europelta dan aan Cedarpelta, Peloroplites, Sauropelta of Edmontonia.
De klade zou verschillende synapomorfieën bezitten, gedeelde afgeleide eigenschappen. Het predentarium is smal. Het quadratum maakt een hoek van minder dan 30° met het schedeldak. Het quadratum heeft gewrichtsknobbels die samen driemaal overdwars breder zijn dan lang. Premaxillaire en dentaire tanden bevinden zich nabij de symfyse van het predentarium. Het heiligbeen is gewelfd. Het schouderblad heeft een processus acromialis midden boven de beennaad tussen het schouderblad en het ravenbeksbeen. Het zitbeen is recht met een rechte bovenrand. De ledematen zijn relatief lang en slank. Er is een heupschild aanwezig. De platen van het heupschild hebben rechte kielen en platte bases.
De groep bestaat uit vrij basale vormen uit het Krijt van Europa. Europelta is de oudste bekende soort en dateert uit het Albien. De andere soorten stammen uit het Opper-Krijt. De Struthiosaurinae zijn volgens Kirkland de zustergroep van de Noord-Amerikaanse Nodosaurinae.

## Literatuur

* Kirkland, J.I., Alcalá, L., Loewen, M.A., Espílez, E., Mampel, L, Wiersma, J.P. (2013). The Basal Nodosaurid Ankylosaur Europelta carbonensis n. gen., n. sp. from the Lower Cretaceous (Lower Albian) Escucha Formation of Northeastern Spain. PLoS ONE 8 (12). DOI: 10.1371/journal.pone.0080405.
# Strijkkwartet nr. 12 (Weinberg)

Mieczysław Weinberg schreef zijn Strijkkwartet nr. 12 tussen augustus 1969 en mei 1970.
Weinberg moest vervolgens drie jaar wachten op een uitvoering. Op 14 april 1973 werd het uitgevoerd door de solisten uit het Kamerorkest van Moskou; plaats van handeling was de kleine zaal van het Conservatorium van Moskou. De invloed van Weinbergs collega Dmitri Sjostakovitsj, die in dezelfde tijd schreef aan zijn Strijkkwartet nr. 13, is ook hier hoorbaar. Toch constateerde de tekstschrijver van het boekwerkje bij de cpo-uitgave, David Fanning, hier meer invloeden van Béla Bartók, met name diens Strijkkwartetten nr. 3 en nr. 4. Andersom vond Fanning in het eerste deel een opzet (een eenzaam klinkende cellopartij) die erg veel lijkt op eenzelfde fragment in de Symfonie nr. 15 van Sjostakovitsj van een jaar later. Ook het Strijkkwartet nr. 3 van Benjamin Britten uit 1975 houdt Fanning schatplichtig aan het strijkkwartet van Weinberg, een passage in deel 4. In deel vier schreef Weinberg de ongebruikelijke maatsoorten 5/4 en 7/8 voor.
Weinberg verdeelde zijn twaalfde strijkkwartet in vier delen, waarbij beide buitendelen in relatief langzame tempi gaan:
* Largo
* Allegretto
* Presto
* Moderato
* Uitgave cpo: Quatuor Danel bestaande uit Marc Danel, Gilles Millet (viool), Vlad Bogdanas (altviool) en Gay Danel (cello) in een opname uit 2008/2009; enige tijd verbonden aan de Universiteit van Manchester, waaraan ook de biograaf David Fanning aan verbonden was
* Studie naar de strijkkwartetten van Weinberg van de Universiteit van Manchester
# Strijkkwartet nr. 12

Strijkkwartet nr. 12 kan verwijzen naar:
* Strijkkwartet nr. 12 (Beethoven)
* Strijkkwartet nr. 12 (Dvořák)
* Strijkkwartet nr. 12 (Holmboe)
* Strijkkwartet nr. 12 (Sjostakovitsj)
* Strijkkwartet nr. 12 (Villa-Lobos)
* Strijkkwartet nr. 12 (Weinberg)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Strijkkwartet nr. 12 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Stylochus franciscanus

Stylochus franciscanus is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in het zoute water.
Het geslacht Stylochus, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Stylochidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door Hyman.
# Stylochus conglomeratus

Stylochus conglomeratus is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in het zoute water.
Het geslacht Stylochus, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Stylochidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Stimpson.
# Streltsja

Streltsja (Bulgaars: Стрелча) is een stad in de Bulgaarse oblast Pazardzjik. Op 31 december 2018 telde de stad Streltsja 3.658 inwoners, terwijl de gemeente Streltsja, inclusief 4 nabijgelegen dorpen, zo'n 4.473 inwoners had. De volgende dorpen behoren tot de gemeente Streltsja: Blatnitsa, Djoelevo, Smilets en Svoboda.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Стрелча op de Bulgaarstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) Nationaal Statistisch Instituut, geraadpleegd op 26 oktober 2019
* ↑ (en) Nationaal Statistisch Instituut (NSI), 27 oktober 2019
# Stylatula diadema

Stylatula diadema is een Pennatulaceasoort uit de familie van de Virgulariidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Bayer.
# Strumigenys usbensis

Strumigenys usbensis is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door Lattke & Goitía.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Styracosceles serratus

Styracosceles serratus is een rechtvleugelig insect uit de familie grottensprinkhanen (Rhaphidophoridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Rehn.
# Styracura pacifica

Styracura pacifica is een vissensoort uit de familie van de zoetwaterroggen (Potamotrygonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1941 door Beebe & Tee-Van.
* ↑ (en) Styracura pacifica op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Styracura pacifica. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2021 version. N.p.: FishBase, 2021.
# Sumitomo Metal Industries

Sumitomo Metal Industries (Japans: 住友金属工業株式会社, Sumitomo Kinzoku Kōgyō Kabushiki-gaisha) was een Japans staalbedrijf. Het was een onderdeel van de Sumitomo Group voor het in 2012 opging in Nippon Steel.

## Activiteiten

Sumitomo had drie grote staalcomplexen in Japan, bij Kashima, Wakayama en Kokura. Hier werden stalen platen voor onder meer de scheepsbouw en bruggen, plaatstaal voor de auto-industrie en witgoed en profielstaal voor de bouw gemaakt.
Enkele kleinere fabrieken maakten eindproducten als buizen en trein-, auto- en machine-onderdelen. Nagenoeg alle treinwielen in Japan werden door Sumitomo gemaakt. De stalen buizen waren voor de olie- en gasindustrie en fabrieksinstallaties bestemd.
Een vierde complex bij Joetsu produceerde roestvast staal en titanium. Titanium werd geleverd aan onder meer de lucht- en ruimtevaartsector.
Daarnaast had Sumitomo sinds 2007 een eigen thermische centrale op steenkool bij Kashima die 500 MW leverde aan energieleverancier TEPCO.

## Geschiedenis

De wortels van moederconcern Sumitomo Group gaan terug tot de 16e eeuw. In 1897 begon Sumitomo een koperonderneming in Osaka. In 1901 werd ook een staalonderneming begonnen. In 1935 fuseerden de twee metaalbedrijven tot Sumitomo Metal Industries. Na de Tweede Wereldoorlog veranderde het bedrijf zijn naam in Fuso Metal Industries. Vanaf september 1949 noteerde het op de Beurs van Tokyo en de Beurs van Nagoya. Na het einde van de Japanse bezetting door de geallieerden in 1952 werd de oude naam weer aangenomen. In 2005 bundelde het bedrijf zijn krachten met de Japanse sectorgenoten Nippon Steel en Kobe Steel.
In 2006 was het naar productie de op zeventien na grootste staalproducent ter wereld met 13,6 miljoen ton. In de periode 2008-2011 produceerde het bedrijf gemiddeld zo'n 12 miljoen ton staal per jaar.
In oktober 2012 fuseerde het bedrijf met Nippon Steel. De combinatie ging verder onder de naam Nippon Steel & Sumitomo Metal. Het was de grootste fusie in tien jaar tijd in de Japanse staalsector. De combinatie had een productiecapaciteit van circa 50 miljoen ton staal en stond hiermee destijds op de tweede plaats in de wereld, na ArcelorMittal. In 2009 produceerden ze samen 37,5 miljoen ton staal. In 2019 werd de naam gewijzigd in Nippon Steel Corporation.
* (en) Sumitomo Metal Industries Ltd. – company profile, information, business description, history, background information on Sumitomo Metal Industries Ltd.. Reference for Business. Advameg, Inc.. Geraadpleegd op 4 februari 2008.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel 住友金属工業 op de Japanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) Wall Street Journal Nippon Steel, Sumitomo Metal to Merge, 4 februari 2011, geraadpleegd op 5 december 2013
# Strunius

Strunius is een geslacht van uitgestorven kwastvinnige vissen uit het Laat-Devoon.

## Kenmerken

Het met grote, ronde beenschubben bedekte lichaam van deze tien centimeter lange vissen was kort en zijdelings afgeplat. Boven op het lichaam, vlak bij de driedelige staart, bevonden zich twee rugvinnen. Aan de onderzijde had het dier gepaarde buik- en borstvinnen, met daarachter de aarsvin. De vinnen hadden talrijke benige vinstralen. De boven- en onderlob van de driedelige staart waren gelijk van vorm.
De schedel was samengesteld uit twee scharnierende helften, die waarschijnlijk waren verbonden door een grote spier, die door samentrekking de onderste schedelhelft naar boven drukte, zodat de tanden in de prooi gedreven werden.

## Vondsten

Fossielen van dit dier zijn bekend uit Duitsland en Letland.
Literatuur
* D. Palmer, B. Cox, B. Gardiner, C. Harrison & J.R.G. Savage (2000). De geïllustreerde encyclopedie van dinosauriërs en prehistorische dieren, Köneman, Keulen. ISBN 3 8290 6747 X
* Andrews, SM (1973), Interrelationships of crossopterygians in PH Greenwood, RS Miles & C Patterson [eds.], Interrelationships of Fishes. Zool. J. Linn. Soc. 53(supp.1): 137-177.
* Cloutier, R & PE Ahlberg. 1996, Morphology, characters, and the interrelationships of basal sarcopterygians, in LJ Stiassny LR Parent & GD Johnson (eds.), Interrelationships of Fishes. Academic Press, pp. 445-479.
* Upeniece I., 1996. Jauna devona bārkšspuru zivju suga Strunius kurshi sp.nov. LU 55.zin.konf. Rīga.
Noten
* ↑ Strunius. www.prehistoric-wildlife.com. Geraadpleegd op 10-05-2023.
* ↑ Fossilworks: Strunius. www.fossilworks.org. Geraadpleegd op 10-05-2023.