OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Station Kameoka

Station Kameoka (亀岡駅, Kameoka-eki) is een spoorwegstation in de Japanse stad Kameoka in de prefectuur Kyoto. Het wordt aangedaan door de Sagano-lijn. Het station heeft vier sporen, gelegen aan twee eilandperrons.

## Treindienst
### JR West

| 1,2 | ■ Sagano-lijn | richting Nijō en Kioto |
| 3,4 | ■ Sagano-lijn | richting Sonobe |

## Geschiedenis

Het station werd in 1899 geopend. In 1943 werd er een nieuw station gebouwd, dat in 2008 werd vernieuwd. In 1972 werd het station getroffen door een overstroming na een tyfoon.

## Overig openbaar vervoer

Bussen van het stadsnetwerk van Kameoka.

## Stationsomgeving

* Stadhuis van Kameoka
* Stedelijke bibliotheek van Kameoka
* Æon Kameoka (winkelcentrum)
* Kameoka Shopping Center Amity (winkelcentrum)
* Super Matsumoto (supermarkt)
* Seiyū (supermarkt)
* McDonald's
* FamilyMart
* Autoweg 9
* Autoweg 372
* Kyoto Bank
Kioto · Tambaguchi · Nijō · Emmachi · Hanazono · Uzumasa · Saga-Arashiyama · Hozukyō · Umahori · Kameoka · Namikawa · Chiyokawa · Yagi · Yoshitomi · Sonobe (>>San'in-lijn)
# Station Kambo

Station Kambo is een spoorwegstation in Kambo in de gemeente Moss in fylke Viken in Noorwegen. Kambo werd geopend in 1882. Honderd jaar later is het station ingrijpend verbouwd. Het ligt aan de westelijke tak van Østfoldbanen. Kambo wordt bediend door lijn L21 die loopt tussen Skøyen en Moss

## Externe link

* Station op Jernbaneverket (Noors)
# Station Mariager

Station Mariager is een voormalig station in Mariager, Denemarken. Het station was het startpunt van de spoorlijn Mariager - Viborg, die in 1927 door de Mariager-Faarup-Viborg Jernbane (MFVJ) was aangelegd.

## Geschiedenis

Het station werd geopend in 1927. Hiermee was Mariager de laatste stad op Jutland die werd aangesloten op het spoorwegnet. Het stationsgebouw is ontworpen door Carl Lundquist.
Het reizigersverkeer werd beëindigd in 1966; in 1985 kwam er ook een eind aan het goederenvervoer. Het stationsgebouw en emplacement – met onder andere de draaischijf – zijn behouden gebleven. Tussen Mariager en Handest rijden stoomtreinen van de museumlijn Mariager-Handest Veteranjernbane.
* (da) Mariager Station, Danske Jernbaner, geraadpleegd op 19 november 2019
* (da) Mariager-Faarup-Viborg Jernbane - (MFVJ), Danske Jernbaner, geraadpleegd op 19 november 2019
# Station Pardubice-Semtín

Het Station Pardubice-Semtín is een spoorwegstation in de Tsjechische stad Pardubice. Het station ligt aan de noordkant van de stad tussen de wijken Doubravice en Ohrazenice. Het dorpje Semtín, waarnaar het station genoemd is, ligt ongeveer drie kilometer westelijker. Het station ligt aan lijn 031 van de České dráhy, vier kilometer ten noorden van het hoofdstation van de stad. Lijn 031 loopt van het hoofdstation van Pardubice via Hradec Králové naar Jaroměř.
Station Pardubice-Semtín ligt tussen de stations Pardubice-Rosice n.L. (zuid) en Stéblová (noord).
Pardubice hlavní nádraží ↔ Pardubice-Rosice nad Labem ↔ Pardubice-Semtín ↔ Stéblová ↔ Čeperka ↔ Opatovice nad Labem ↔ Hradec Králové hlavní nádraží ↔ Předměřice nad Labem ↔ Lochenice ↔ Smiřice ↔ Černožice - Semonice ↔ Jaroměř
# Station Parila

Station Parila is een station in de Estische plaats Parila in de gemeente Anija. Het station is geopend in 1973 en ligt aan de spoorlijn Tallinn - Narva.

## Treinen

De volgende trein stopt op Station Parila:
| Vervoerder | Treinsoort | Route | Opmerkingen |
| Elron | Stoptrein | Tallinn – Ülemiste – Parila – Aegviidu | Stopt op alle tussenliggende stations |
Tallinn Baltisch Station · Kitseküla · Ülemiste‎ · Vesse · Lagedi · Kulli · Aruküla · Raasiku · Parila · Kehra · Lahinguvälja · Mustjõe · Aegviidu · Nelijärve · Jäneda · Lehtse · Tapa · Kadrina · Rakvere · Kabala‎ · Sonda · Kiviõli · Püssi · Kohtla-Nõmme · Jõhvi · Oru · Vaivara · Narva
# Nationaal park Lagoa do Peixe

Het Nationaal park Lagoa do Peize is een nationaal park in Brazilië, opgericht in 1986. Het ligt in Rio Grande do Sul en is 34 400 hectare groot. Het is opgericht om trekvogels te beschermen bij de lagune Lagoa dos Patos. In het park komen verschillende milieus voor, waaronder overstromingsgraslanden, mata palustre, lagunes, meren, en marismas.

## Fauna

Twee van de 14 ernstig bedreigde soorten in het park zijn Dermochelys coriacea en Rhinobatos horkelii.

## Toerisme

Het park is open voor toeristen, maar wordt vanwege de slechte toegankelijkheid door slechts ongeveer een paar duizend mensen per jaar bezocht.

## Bedreigingen

De belangrijkste bedreigingen zijn de onduidelijke eigendomsverhoudingen, omzetting in weide voor vee, vervuiling en overbevissing. De bescherming is niet goed geregeld.

## Externe link

* ParksWatch: Profile of Lagoa do Peixe
Abrolhos · Amazônia · Aparados da Serra · Araguaia · Araucárias · Boa Nova · Brasília · Cabo Orange · Campos Amazônicos · Campos Gerais · Caparaó · Catimbau · Cavernas do Peruaçu · Chapada das Mesas · Chapada Diamantina · Chapada dos Guimarães · Chapada dos Veadeiros · Descobrimento · Emas · Fernando de Noronha · Grande Sertão Veredas · Iguaçu · Ilha Grande · Itatiaia · Jamanxim · Jaú · Jericoacoara · Juruena · Lagoa do Peixe · Lençóis Maranhenses · Montanhas do Tumucumaque · Monte Pascoal · Monte Roraima · Nascentes do Rio Parnaíba · Pacaás Novos · Pantanal Matogrossense · Pau Brasil · Pico da Neblina · Pontões Capixabas · Restinga de Jurubatiba · Rio Novo · Saint-Hilaire/Lange · São Joaquim · Sempre Vivas · Serra da Bocaina · Serra da Bodoquena · Serra da Canastra · Serra da Capivara · Serra da Cutia · Serra da Mocidade · Serra das Confusões · Serra de Itabaiana · Serra do Cipó · Serra do Divisor · Serra do Itajaí · Serra do Pardo · Serra dos Órgãos · Serra Geral · Sete Cidades · Superagüi · Tijuca · Ubajara · Viruá
# Pompholyx sulcata

Pompholyx sulcata is een soort in de taxonomische indeling van de raderdieren (Rotifera).
Het dier behoort tot het geslacht Pompholyx en behoort tot de familie Testudinellidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1885 door Hudson.
# Rana Foroohar

Rana Aylin Foroohar (née Dogar; geboren op 4 maart 1970) is een Amerikaanse auteur, economisch journalist en eindredacteur bij de Financial Times. Ze is ook global economic analyst bij CNN.
Foroohar studeerde in 1988 af aan de Frankfort Senior High School. Haar vader Aygen Erol Dogar is een Turkse immigrant en een ingenieur die een klein productiebedrijf begon in het Midwesten. Haar moeder Ann was onderwijzeres en zelf de dochter van immigranten uit Zweden en Engeland. In 1992 studeerde Foroohar af aan Barnard College met een B.A. in Engelse literatuur.
Foroohar werkte dertien jaar bij Newsweek, als redacteur economie en buitenlandse zaken en als correspondent in Londen voor Europa en het Midden-Oosten, en vervolgens zes jaar bij Time magazine, als assistent-eindredacteur en economisch columnist. Voor haar journalistieke werk ontving ze verschillende prijzen.

## Persoonlijk leven

Foroohar's eerste echtgenoot was Kambiz Foroohar, een Iraans-Britse journalist bij Bloomberg. Haar man is schrijver John Sedgwick. Ze schreef over haar schoonvader, Robert Minturn Sedgwick, een beleggingsprofessional die waarschuwde voor de nadelen van actief beheerde fondsen, in Makers and Takers.
# Purkinjevezel

Niet te verwarren met Purkinjecellen in de hersenen
Purkinjevezels of rami subendocardiales zijn bundels van gespecialiseerd hartspierweefsel die zich aan de binnenkant van de beide kamers van het hart bevinden. Deze vezels zijn gespecialiseerd in het snel voortgeleiden van de actiepotentialen die de samentrekking van het hart organiseren. De cellen in deze vezels zijn, voor een geoefend oog, te onderscheiden van gewone hartspiercellen omdat ze groter zijn en omdat de myofibrillen minder regelmatig gerangschikt zijn dan in gewone hartspiercellen.
De purkinjevezels vormen de laatste schakel in het specifieke geleidingssysteem van het hart, dat bestaat uit de sinusknoop, atrioventriculaire knoop, bundel van His, bundeltakken, en uiteindelijk de purkinjevezels.
De purkinjevezels zijn voor het eerst beschreven door de Tsjechische fysioloog Jan Evangelista Purkinje (1787-1869). Hun rol als onderdeel van het specifieke geleidingssysteem van het hart werd rond 1906 ontdekt door de Japanse patholoog Sunao Tawara.
* ↑ Bastiaanssen, C.A. & Jochems, A.A.F. (1998). Anatomie en fysiologie (4de druk). Houten: Bohn Stafleu Van Loghum.
* ↑ Everdingen, J.J.E. van, Eerenbeemt, A.M.M. van den (2012). Pinkhof Geneeskundig woordenboek (12de druk). Houten: Bohn Stafleu Van Loghum.
* ↑ Federative Committee on Anatomical Terminology (FCAT) (1998). Terminologia Anatomica. Stuttgart: Thieme
# Walther Raue

Walther Raue (Oostvoorne, 9 februari 1929 – 19 mei 2019) was een monumentenzorger en bijna 25 jaar de eerste directeur van Vereniging Hendrick de Keyser.

## Biografie

Raue was de zoon van tekenleraar en beeldhouwer Jacobus Christiaan Raue (1887-1970) en Anna Dina Gesina Roozeboom (1894-1975); zijn grootvader Carl Raue (1835-1908) kwam vanuit Bommerholz (Witten (Duitsland)) naar Nederland en trouwde in 1861 met Johanna Neiszen (1832-19879) met wie hij acht kinderen kreeg; uit Carl Raues tweede huwelijk met de 20 jaar jongere Sophie Neiszen in 1882 kwamen nog vier kinderen voort. Walther studeerde voor bouwkundig ingenieur, net als zijn broer dr. ir. Johannes Jacobus Raue (1923-2003), welke laatste restauratie-architect en later wetenschappelijk hoofdmedewerker historische wetenschappen van de afdeling bouwkunde aan de TU Delft werd.
In 1961 trad Raue in dienst van de Vereniging Hendrick de Keyser waarvan hij in 1970 de eerste directeur zou worden. Onder zijn directoraat groeide het bezit van de vereniging aanzienlijk, maar kreeg het ook te maken met bezuinigingen op de monumentenzorg. Dit deed zich vooral voelen aangezien de vereniging veel panden opkocht / kon opkopen die zeer dringend aan herstel toe waren, en subsidies dus zeer nodig waren. In de tijd van bezuinigingen deed de vereniging nog meer een beroep op particulieren, en zij verwierf ook bij legaat of testament verder bezit; de financiële positie van de vereniging bleef onder zijn bewind gezond. Onder de vele aankopen tijdens zijn periode behoort in 1971 de tweede helft van het zogenaamde Huis Bartolotti waarin de vereniging haar zetel heeft en waarover de bewoner Gustav Leonhardt een uitgebreide monografie schreef (de andere helft bezat zij al).
In 1993 vierde de vereniging onder zijn directoraat het 75-jarig bestaan van de in 1918 opgerichte organisatie. Dit deed zij met de uitgave van een vierdelige reeks Huizen in Nederland, een serie waarin vele huizen van de vereniging beschreven werden, onder leiding van de architectuurhistoricus prof. dr. ir. Ruud Meischke; Raue en zijn broer ir. J.J. Raue werkten aan deze serie ook zelf mee.
In 1994 ging Raue met pensioen, na bijna 25 jaar directeur, en bijna 35 jaar werkzaam te zijn geweest bij de vereniging. Voor zijn bijdrage aan de monumentenzorg werd hij in 1987 benoemd tot Officier in de Orde van Oranje Nassau.
Ing. W. Raue overleed in 2019 op 90-jarige leeftijd, zijn studiegenote, vakgenote en latere echtgenote ing. Margaretha Jacoba Raue-de Lange (1928-2019) met wie hij sinds 1954 bijna 65 jaar was getrouwd), twee kinderen en verder nageslacht achterlatend.

## Literatuur

* R. Meischke, 'Walther Raue als monumentenzorger', in: Jaarverslag Vereniging Hendrick de Keyser 1993, p. 21-27.
* PiCarta (voor publicaties).
* Diverse krantenberichten (via delpher.nl).
* Overlijdensberichten, nrc.nl, 25 en 31 mei 2019.
# Sabatieria mawsoni

Sabatieria mawsoni is een rondwormensoort uit de familie van de Comesomatidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Wieser.
# Sint-Lambertuskerk (Swalmen)

De Sint-Lambertuskerk is een kerkgebouw in Swalmen in de gemeente Roermond in de Nederlandse provincie Limburg. De kerk staat aan de zuidzijde van het oude deel van Swalmen aan een plein, Markt, en aan de Brugstraat met niet ver achter de kerk de Swalm. Vanuit het zuiden gaat de N271 recht op de kerk af.
De kerk is gewijd aan Sint-Lambertus en is een rijksmonument.

## Geschiedenis

In de middeleeuwen werd er in Swalmen een Romaanse kerk gebouwd.
In 1452 bouwde men een nieuwe Lambertuskerk. Deze georiënteerde kerk had een westtoren met ingesnoerde torenspits, een driebeukig schip met drie traveeën in pseudobasilicale opstand en een driezijdig gesloten koor met twee traveeën.
In 1895 werd de kerk afgebroken en bouwde men in 1895-1896 de huidige kerk naar het ontwerp van Caspar Franssen. Daarbij werd de oude toren gespaard.
In 1945 werd de oude toren opgeblazen.
In 1953 werd de toren hersteld naar het ontwerp van architectenbureau J. en P. Cuypers. Daarbij kreeg de toren een extra geleding erbij.

## Opbouw

Het niet-georiënteerde neogotische kerkgebouw bestaat uit een westtoren met ingesnoerde torenspits, een driebeukig schip met zes traveeën in pseudobasilicale opstand en een driezijdig gesloten koor met een travee. De kerk is noord-zuid georiënteerd met het koor in het zuiden. De toren staat tegen de westelijke zijbeuk aan en heeft vier geledingen. Aan de binnenzijde heeft de kerk gestukadoorde kruisribgewelven. De zijbeuken en het koor hebben steunberen, de toren heeft Overhoekse steunberen in de onderste drie geledingen. In de bovenste geleding van de toren bevinden zich aan iedere zijde drie spitsboogvormige galmgaten en de kerk heeft spitsboogvensters.
* De kerk gebouwd in 1452
* op kerkgebouwen-in-limburg.nl
* Sint-Lambertuskerk op Reliwiki
* Informatie over rijksmonumentnummer 34966
# Station Ruda Wielka

Ruda Wielka is een spoorwegstation in de Poolse plaats Ruda Wielka.
# NGC 4614

NGC 4614 is een balkspiraalstelsel in het sterrenbeeld Hoofdhaar. Het hemelobject werd op 9 mei 1864 ontdekt door de Duits-Deense astronoom Heinrich Louis d'Arrest.

## Synoniemen

* UGC 7851
* MCG 4-30-12
* ZWG 129.15
* WAS 60
* KCPG 348A
* PGC 42573
# Poikkijärvi (Övertorneå)

Poikkijärvi is een dorp binnen de Zweedse gemeente Övertorneå. Het dorp ligt op de zuidoevers van het Kuivajärvi. Het is bijna versmolten met Kuivakangas.
Bestuurscentrum: Övertorneå waaronder Turovaara
Tätort: Hedenäset · Juoksengi · Svanstein
Småort: Aapua · Haapakylä · Jänkisjärvi · Kuivakangas · Maaherra, Aili en Kieri · Neistenkangas · Pello · Poikkijärvi · Pudas · Rantajärvi
Overig: Alkullen · Armasjärvi · Bäckesta · Ekfors · Härkäsaadio · Hirvijärvi · Kannusjärvi · Kukasjärvi · Koutojärvi · Kuurajärvi · Kuusijärvi · Liehittäjä · Littiäinen · Luppio · Matojärvi · Mettäjärvi · Mukkajärvi · Oja · Olkamangi · Orjasjärvi · Pallakka · Penttäjä · Persomajärvi · Pirttijärvi · Potila · Puhkuri · Raitajärvi · Risudden-Vitsaniemi · Ruokojärvi · Ruskola · Siekasjärvi · Soukolojärvi · Soukolojoki · Vyöni · Ylinenjärvi · Ylinenjoki
# Reinhild Möller

Reinhild Möller (24 februari 1956, Schwalm-Eder-Kreis, West-Duitsland) is een Duitse voormalige Alpine skiester.
Zij heeft negentien medailles gewonnen in het Alpineskiën op de Paralympische Winterspelen (1980-1998, 2006), alsmede vier medailles in Atletiek op de Paralympische Zomerspelen (1984, 1988). In de periode vóór 1990 kwam zij uit voor West-Duitsland, na de eenwording voor Duitsland.
Möller verloor haar linker onderbeen tijdens een ongeval op een boerderij toen zij drie jaar oud was. Sinds ongeveer 1990 woont zij in de Verenigde Staten. Möller was de eerste paralympische atleet die een sponsorcontract ter waarde van 1 miljoen dollar tekende.
Möller is gehuwd met de Amerikaanse paralympische skiër Reed Robinson en heeft een mastergraad in sportwetenschappen en aangepaste lichamelijke opvoeding behaald aan de Universiteit van Heidelberg. Zij is een gecertificeerd instructeur in Nordic walking.

## Overzicht Paralympische medailles
### Zomerspelen

| Evenement | Sport | Resultaat | Onderdeel |
| New York 1984 | Atletiek | 1 | 100 meter A4, 400 meter A4 |
| Seoel 1988 | Atletiek | 1 | 200 meter A4A9, |
| Seoel 1988 | Atletiek | 2 | 100 meter A4A9 |

### Winterspelen

| Evenement | Sport | Resultaat | Onderdeel |
| Geilo 1980 | Alpineskiën | 3 | Slalom 2A |
| Innsbruck 1984 | Alpineskiën | 1 | Alpine-combinatie LW4; Afdaling LW4; Reuzenslalom LW4 |
| Innsbruck 1984 | Alpineskiën | 2 | Slalom LW4 |
| Innsbruck 1988 | Alpineskiën | 1 | Afdaling LW4; Reuzenslalom LW4; Slalom LW4 |
| Tignes-Albertville 1992 | Alpineskiën | 1 | Afdaling LW4; Reuzenslalom LW4; Slalom LW4; Super G LW4 |
| Lillehammer 1994 | Alpineskiën | 1 | Afdaling LW3/4; Reuzenslalom LW3/4; Reuzenslalom LW3/4; Super G LW3/4 |
| Nagano 1998 | Alpineskiën | 1 | Slalom LW3,4,5/7,6/8; Super G LW3,4,5/7,6/8 |
| Turijn 2006 | Alpineskiën | 2 | Afdaling LW4 |
# Sintimonument Oldenzaal

Het Sintimonument in Oldenzaal is een bronzen beeld van een vioolspelende Sinti-muzikant, staand achter een wiel. Een deel hiervan is een karrenwiel dat het reizende bestaan van de Sinti symboliseert. Het andere deel is het wiel van een trein, dat hun deportatie in de Tweede Wereldoorlog symboliseert. Het beeld staat op een sokkel van Bentheimer zandsteen. Op een Social Sofa in de nabijheid van het monument wordt in mozaïek de geschiedenis van de slachtoffers weergegeven.
Het monument herinnert aan de deportatie van zes leden van de Sintifamilie Weiss: een vader, zijn twee dochters, zijn schoonzoon en twee van zijn kleinkinderen. De familie bestond uit handelaren, vioolbouwers en muzikanten. Sinds nazi-Duitsland in juli 1943 een reisverbod voor woonwagens invoerde, woonden zij in het leegstaande huis van de Joodse familie Cohen in de Poortstraat. Tijdens de landelijke razzia van 16 mei 1944 werden zij door twee leden van de Oldenzaalse marechaussee opgepakt en naar Kamp Westerbork gedeporteerd. Drie dagen later werden zij met het beruchte "zigeunertransport" naar Auschwitz weggevoerd. Ze stierven in verschillende concentratiekampen of tijdens de dodenmarsen.
Het monument is gemaakt door Berend Seiger. Het is op 21 november 2015 onthuld door Zanna Brassem-Weiss, een van de nabestaanden van familie Weiss, in aanwezigheid van haar achternichtje Sabina Achterbergh, voorzitter van de vereniging Sinti, Roma en woonwagenbewoners Nederland, en initiatiefnemer journalist Felix Nijland. Het bevindt zicht in de Herdenkingstuin te Oldenzaal. De Social Sofa is op 16 mei 2018 onthuld en staat voor het adres Poortstraat 21.
Bij het monument vindt elk jaar op 16 mei een herdenkingsceremonie plaats. Op 4 mei 2019 legde Zanna Brassem-Weiss samen met haar zoon en Sabina Achterbergh een krans op de Dam voor de vervolgde en omgekomen Sinti en Roma.
# Sintoria

Sintoria is een vliegengeslacht uit de familie van de roofvliegen (Asilidae).

## Soorten

* S. cazieri Wilcox, 1972
* S. cyanea Wilcox, 1972
* S. emeralda Hull, 1962
* S. lagunae Wilcox, 1972
* S. mojavae Wilcox, 1972
* S. pappi Wilcox, 1972
* S. rossi Wilcox, 1972
# Zatrephes haxairei

Zatrephes haxairei is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door de Toulgoët.
# Poikkurinsaari

Poikkurinsaari is een eiland in de Zweedse Kalixälven. Het eiland heeft geen oeververbinding. Het meet ongeveer 200 x 200 meter.
# Zelotaea suffusca

Zelotaea suffusca is een vlindersoort uit de familie van de prachtvlinders (Riodinidae), onderfamilie Riodininae.
Zelotaea suffusca werd in 1993 beschreven door Brévignon & Gallard.
# Poikkijärvi

Poikkijärvi kan verwijzen naar:
* Poikkijärvi (Kiruna), een dorp binnen de Kiruna (gemeente), Zweden;
* Poikkijärvi (Övertorneå), een dorp binnen de Övertorneåa (gemeente), ook in Zweden.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Poikkijärvi en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Zelotechna falcifera

Zelotechna falcifera is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1883 door Meyrick.
# Polycarpa inhacae

Polycarpa inhacae is een zakpijpensoort uit de familie van de Styelidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1976 voor het eerst geldig gepubliceerd door het echtpaar Claude en Françoise Monniot.
* ↑ Gittenberger, A. (2012). Polycarpa inhacae Monniot & Monniot, 1976. In: Shenkar, N.; Gittenberger, A.; Lambert, G.; Rius, M.; Moreira Da Rocha, R.; Swalla, B.J.; Turron, X. (2012) Ascidiacea World Database. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species
* ↑ Monniot, C.; Monniot, F. (1976). Ascidies de la Côte du Mozambique. [Ascidians from the Mozambique coast.]. Rev. Zool. Afr. 90(2): 357-392
# Zacatrophon

Zacatrophon is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soorten

* Zacatrophon beebei (Hertlein & Strong, 1948)
* Zacatrophon skoglundae Houart, 2010
# Sainte-Maure-de-Touraine

Sainte-Maure-de-Touraine kan verwijzen naar:
* Sainte-Maure-de-Touraine (Frankrijk), een gemeente in het Franse departement Indre-et-Loire
* Kanton Sainte-Maure-de-Touraine, een kanton in hetzelfde departement
* Sainte-Maure de Touraine (kaas), een Franse kaas uit dezelfde streek
# Porcellio calderensis

Porcellio calderensis is een pissebed uit de familie Porcellionidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Albert Vandel.
# Poona Piagapo

Poona Piagapo is een gemeente in de Filipijnse provincie Lanao del Norte in het noorden van het eiland Mindanao. Bij de laatste census in 2007 had de gemeente bijna 20 duizend inwoners.

## Geografie
### Bestuurlijke indeling

Poona Piagapo is onderverdeeld in de volgende 26 barangays:
| Alowin Bubong-Dinaig Cabasaran Cadayonan Caromatan Daramba Dinaig Kablangan Linindingan Lumbatan Lupitan Madamba Madaya | Maliwanag Nunang Nunungan Pantao Raya Pantaon Pendolonan Pened Piangamangaan Poblacion Sulo Tagoranao Tangclao Timbangalan |

## Demografie

Poona Piagapo had bij de census van 2007 een inwoneraantal van 19.818 mensen. Dit zijn 3.726 mensen (23,2%) meer dan bij de vorige census van 2000. De gemiddelde jaarlijkse groei komt daarmee uit op 2,91%, hetgeen hoger is dan het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (2,04%). Vergeleken met de census van 1995 is het aantal mensen met 5.657 (39,9%) toegenomen.
De bevolkingsdichtheid van Poona Piagapo was ten tijde van de laatste census, met 19.818 inwoners op 260,07 km², 76,2 mensen per km².
# Zacateken

De Zacateken waren een nomadisch Chichimeeks volk dat leefde in Noord-Centraal Mexico.
Tegenwoordig zijn de Zacateken verdwenen; of in ieder geval niet meer als volk herkenbaar, daar zij geheel geassimileerd zijn. Het is niet bekend of er nog volbloed Zacateken in leven zijn, doch onder mestiezen hebben zij nog talloze afstammelingen. Deze leven voornamelijk in Zacatecas en Durango. De naam komt van het Nahuatl Zacatecah, wat "mensen van gras", betekent, dit vanwege de grassige vlaktes waarop zij leefden. De staat Zacatecas is naar de Zacateken vernoemd.
# Sainte-Marthe (Eure)

Sainte-Marthe is een gemeente in het Franse departement Eure (regio Normandië) en telt 466 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Évreux.

## Geografie

De oppervlakte van Sainte-Marthe bedraagt 17,1 km², de bevolkingsdichtheid is 27,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Sainte-Marthe (Eure) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Poto

Poto kan verwijzen naar:

## Plaats in Indonesië

* Poto (Fatuleu Barat), een plaats in het bestuurlijke gebied Kupang in de provincie Oost-Nusa Tenggara
* Poto (Moyohilir), een plaats in het bestuurlijke gebied Sumbawa in de provincie West-Nusa Tenggara
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Poto en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.