OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jean-Claude Magnan

Jean-Claude Magnan (Aubagne, 4 juni 1941) is een Frans schermer.
Magnan won met het floretteam in 1968 olympisch goud vier jaar eerder had hij de zilveren medaille individueel gewonnen en brons met het team. In 1963 en 1965 werd Magnan wereldkampioen individueel en in 1971 met het team. Tijdens de openingsceremonie van de Olympische Zomerspelen 1972 was Magnan de Franse vlaggendrager, met het team won hij brons.

## Resultaten
### Olympische Zomerspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1960 | Rome | HF poule floret 5e floret team |
| 1964 | Tokio | floret floret team |
| 1968 | Mexico-stad | floret team 5e floret |
| 1972 | München | floret team |

### Wereldkampioenschappen schermen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1963 | Gdansk | 1 floret 3 floret team |
| 1965 | Parijs | 1 floret 3 floret team |
| 1966 | Moskou | 2 floret |
| 1967 | Montreal | 2 floret team |
| 1971 | Wenen | 1 floret team |
* (en) Profiel van Jean-Claude Magnan op olympedia.org
1904: Fonst, Díaz, Van Zo Post · 1920: Baldi, Costantino, A. Nadi, N. Nadi, Olivier, Puliti, Speciale, Terlizzi · 1924: Cattiau, Coutrot, de Luget, Ducret, Gaudin, Jobier, Labatut, Perotaux · 1928: Chiavacci, Gaudini, Guaragna, Pessina, Pignotti, Puliti · 1932: Bondoux, Bougnol, Cattiau, Gardère, Lemoine, Piot · 1936: Bocchino, Di Rosa, Gaudini, Guaragna, Marzi, Verratti · 1948: Bonin, Bougnol, de Buhan, Lataste, d'Oriola, Rommel · 1952: de Buhan, Lataste, Netter, Noël, d'Oriola, Rommel · 1956: Bergamini, Carpaneda, Di Rosa, Lucarelli, Mangiarotti, Spallino · 1960: Midler, Roedov, Sissikin, Svesjnikov, Zjdanovitsj · 1964: Midler, Sissikin, Sjarov, Svesjnikov, Zjdanovitsj · 1968: Berolatti, Dimont, Magnan, Noël, Revenu · 1972: Dąbrowski, Godel, Kaczmarek, Koziejowski, Woyda · 1976: Bach, Behr, Hein, Reichert, Sens-Gorius · 1980: Bonin, Boscherie, Flament, Jolyot, Pietruszka · 1984: Borella, Cerioni, Cipressa, Numa, Scuri · 1988: Aptsiaoeri, Ibragimov, Koretsky, Mamedov, Romankov · 1992: Koch, Schreck, Wagner, Weidner, Weißenborn · 1996: Mamedov, Pavlovitsj, Sjevtsjenko · 2000: Ferrari, Guyart, Lhotellier, Plumenail · 2004: Cassarà, Sanzo, Vanni, Zennaro · 2012: Valerio Aspromonte, Avola, Baldini, Cassarà · 2016: Achmatchoezin, Safin, Tsjeremisinov · 2020: Le Péchoux, Lefort, Mertine, Pauty · 2024: Iimura, Matsuyama, Shikine, Nagano
# Jimmy Chagra

Jamiel Alexander (Jimmy) Chagra (El Paso (Texas), 7 december 1944 - Mesa (Arizona), 25 juli 2008) was een Amerikaanse misdadiger.
In de jaren 70 was hij drugshandelaar in Texas. In 1978 werd hij opgepakt. Chagra kwam voor het gerecht en in 1979 leek het ernaar uit te zien dat hij voor zijn criminele praktijken door de destijds gevreesde rechter John H. Wood jr. tot de maximumstraf zou worden veroordeeld, te weten levenslange gevangenisstraf zonder de mogelijkheid om te worden vrijgelaten. Dit zou Woods grootste veroordeling worden tot dan toe, maar hij overleefde de rechtszaak niet. Op 29 mei 1979 werd Wood, nadat hij eerder niet was ingegaan op een omkoopsom van $10.000.000 dollar, met slechts een enkel schot uit een krachtig handwapen gedood door de door Chagra ingehuurde moordenaar Charles Harrelson.
Er was toch een lange lijst met verdachten vanwege de bekende strenge straffen die Wood oplegde en de vele zware criminelen die hij achter de tralies had gezet, maar Chagra werd al snel gezien als hoofdverdachte.
In 1982, na uitgebreid onderzoek, werd er een aanklacht ingediend tegen Chagra en Harrelson. Chagra gaf toe dat hij de moord had gepland en Harrelson $250.000 dollar had betaald om Wood te vermoorden. Hierdoor kreeg hij strafvermindering, maar hij gaf nooit toe schuldig te zijn aan de moord, vanwege onvoldoende bewijsmateriaal. Harrelson beweerde tot aan zijn dood (2007) onschuldig te zijn. Chagra werd in 1983 veroordeeld tot dertig jaar gevangenisstraf voor verdoezeling van belangrijk (bewijs)materiaal tijdens de rechtszaak, poging tot moord, belastingontduiking en verscheidene drugsgerelateerde misdaden.
Jimmy Chagra kwam op 9 december 2005 vervroegd vrij, hoewel eerder was vermeld dat hij niet in aanmerking zou komen voor vrijlating tot minstens 2010. Waarom hij toen al werd vrijgelaten, is niet duidelijk.
Medio 2008 overleed hij op 63-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker.
# Inostemma

Inostemma is een geslacht van vliesvleugelige insecten uit de familie Platygastridae.

## Soorten

* I. abnormale Tomsik, 1950
* I. acuminatum Tomsik, 1950
* I. acuticornis Musil, 1958
* I. austriacum Szelenyi, 1938
* I. avenae Kieffer, 1916
* I. biroi Szelenyi, 1938
* I. boscii (Jurine, 1807)
* I. brevicornu Vikberg, 1965
* I. contariniae Szelenyi, 1938
* I. curtum Szelenyi, 1938
* I. discessus Szelenyi, 1939
* I. falcatum Toelg, 1921
* I. favo Walker, 1838
* I. foersteri Kieffer, 1914
* I. frivaldszkyi Szelenyi, 1938
* I. hemicerum Tomsik, 1950
* I. hyperici Debauche, 1947
* I. kiefferi Toelg, 1914
* I. lycon Walker, 1835
* I. mediterraneum (Kieffer, 1916)
* I. melicerta Walker, 1835
* I. menippus Walker, 1835
* I. mosellanae Vlug, 1991
* I. nievesaldreyi Buhl, 2001
* I. opacum Thomson, 1859
* I. pannonicum (Szelenyi, 1938)
* I. piricola (Kieffer, 1906)
* I. quinquearticulatum (Szelenyi, 1938)
* I. reticulatum (Szelenyi, 1938)
* I. rossicum (Szepligeti, 1901)
* I. spinulosum Kieffer, 1916
* I. staryi Masner, 1955
* I. szabopatayi Szelenyi, 1938
* I. szepligetii Kieffer, 1916
* I. walkeri Kieffer, 1914
# Inostemma acuticornis

Inostemma acuticornis is een vliesvleugelig insect uit de familie van de Platygastridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Musil.
# Jan Kuitenbrug

De Jan Kuitenbrug is een basculebrug over de Oude Haven en de Wijnhaven in het centrum van de Nederlandse stad Rotterdam. Het is een van de oudste bruggen in de stad: al in 1610 lag er hier een brug. De brug is in 1931 vervangen en diende in de tijd van de Maasbruggen als een belangrijke verbinding voor het verkeer dat de stad in en uit ging. De brug is een gemeentelijk monument.

## Geschiedenis

In 1644 namen Pauls Arentsz. en Jan Jansz. Kuyt het brugwachterschap van deze brug waar, voor 24 gulden per jaar. In de periode van de oude Maasbruggen ging het verkeer de stad in en uit via het Bolwerk en over de Jan Kuitenbrug, in combinatie met de Koningsbrug. Al sinds 1610 lag er over de Oudehaven een brug met deze naam. De huidige brug stamt uit 1931 en verving de oude brug ter plaatse, nadat bouwwerkzaamheden in 1928 waren begonnen. De huidige brug is ontworpen door L. Pieters van het ingenieursbureau Gemeentewerken Rotterdam.
De diepte onder de brug is NAP -3,25 m De vaarweg is CEMT-klasse I.
De brug kan via de marifoon worden aangeroepen op VHF-kanaal 20 Boerengatbrug. Er wordt geen brug- of sluisgeld geheven.
* ↑ www.stadsarchief.rotterdam.nl
* ↑ Database ‘Vaarwegen in Nederland’ (ViN) van Rijkswaterstaat Adviesdienst Verkeer en Vervoer (AVV). Gearchiveerd op 21 december 2022.
* ↑ Wegwijzer voor de binnenscheepvaart (102e)
* ↑ ANWB Wateralmanak Deel 2, Vaargegevens
# Isabelle Aeschlimann

Isabelle Aeschlimann (1979) is een Zwitserse schrijfster.

## Biografie

Isabelle Aeschlimann is afkomstig uit Alle in het kanton Jura. Ze verbleef twee jaar in Berlijn, een periode die haar later zou inspireren voor haar eerste roman Un été de trop uit 2012.
Ze woont in Grandson.

## Werken

* (fr) Un été de trop, 2012.
# Johan Ooms

Reinhard Johan (Johan) Ooms (Amsterdam, 7 november 1944 - aldaar, 14 mei 2020) was een Nederlands acteur.

## Loopbaan

Na zijn eindexamen aan de Amsterdamse Toneelschool in 1968 speelde hij in modern en klassiek repertoire onder meer voor de toneelgezelschappen: Het Nieuw Rotterdams Toneel, Globe, Het Publiekstheater en Het Nationale Toneel. Hij was te zien in vele televisieproducties en films.
In de musical De zoon van Louis Davids van Gerben Hellinga, Jacques Klöters, van Dijk/Vermeulen, was hij Louis Davids. In de musical Tsjechov van Robert Long en Dimitri Frenkel Frank zong hij Souvorin/Tolstoi. In de opera Candide van Leonard Bernstein vertolkte hij Voltaire en diens alter ego's. Johan Ooms was een graag gezien lid van kunstenaarsvereniging Arti et Amicitiae in Amsterdam.
Ooms overleed in 2020 op 75-jarige leeftijd. Hij maakte zelf een einde aan zijn leven, waarbij hij een afscheidsvideo achterliet.

## Filmografie

* Hoge hakken, echte liefde
* Rigor Mortis
* De IJssalon
* De mannetjesmaker
* Een scherzo furioso
* Een dubbeltje te weinig
* The Oath
* Rituelen (nominatie Gouden Kalf in de categorie Beste Acteur)
* Zus & Zo
* Karakter
* Kees de jongen
* De Tweede Biecht

## Televisie (selectie)

* Een bruid in de morgen
* Thomas en Senior (Hermann)
* De zomer van '45
* Tatort, Laura mein Engel (Loris)
* Plantage Allee
* 12 steden, 13 ongelukken
* Baantjer, De moord in het Kremlin
* Spangen
* Voor hete vuren
* De Hans Kesting show
* Zes minuten
* Juliana
* Kees & Co
* Zeg 'ns Aaa
* Sjans
* Flikken Maastricht
# Johan Olof Wallin

Johan Olof Wallin (15 oktober 1779, Stora Tuna - 30 juni 1839), was een Zweeds minister, priester, dichter en later ook aartsbisschop van Uppsala. Vandaag de dag is hij vooral bekend omwille van zijn hymnen.
Wallin schreef, vertaalde (onder andere Horatius en Vergilius) en publiceerde regelmatig gedichten en andere werken, wat hem een prijs opleverde van de Zweedse Academie. Een hymne ter ere van koning Gustav III leverde hem een geldprijs van 200 dukaten op. In het begin was zijn stijl tamelijk klassiek, en helemaal niet beïnvloed door de romantiek die op dat moment bloeide in heel Europa; later evolueerde zijn stijl echter.
In 1810 nam hij zetel 1 in in de Zweedse Academie, als opvolger van Nils Philip Gyldenstolpe.
# Jinhuaniangniang

Jinhuaniangniang is een vruchtbaarheidsgodin in de Guangdongse-Chinese volksreligie en daoïsme. Ze had als echt mens geleefd en overleed op haar vijftiende. Zwangere vrouwen zagen haar steeds bij de bevalling. De bevallingen liepen dan altijd voorspoedig. De bevolking verhief haar tot beschermgodin voor zwangere vrouwen en later ook beschermgodin van kleine kinderen. Ze wordt vooral vereerd in de Chinese provincie Guangdong. In deze provincie zijn tientallen tempels van haar te vinden. Tegenwoordig wordt Jinhuanianniang ook aanbeden om het krijgen van een zoon.
De verjaardag van Jinhuaniangniang wordt gevierd op de 17e dag van de vierde maand in de Chinese kalender.

## Externe link

* (zh) Informatiesite over deze godin
* ↑ https://web.archive.org/web/20140806011307/http://www.openlife.com.hk/%E5%BB%9F%E5%AE%87%E7%9F%A5%E8%AD%98/%E9%87%91%E8%8A%B1%E5%A8%98%E5%A8%98%E7%9A%84%E5%82%B3%E8%AA%AA
# Jinhai Lake (metrostation)

Jinhai Lake (金海湖; pinyin: Jīnhǎi Hú) is een station van de metro van Shanghai, gelegen in het district Fengxian. Het station werd geopend op 30 december 2018 en is onderdeel van de zuidelijke verlenging van de hoofdlijn van lijn 5.
Het station is gelegen aan de kruising van Wangyuan Road en Jinhai Highway. Het is een ondergronds station met een eilandperron tussen de twee sporen. Het station is toegankelijk met drie ingangen op straatniveau.
Ten noorden van het station maakt het metrotraject een bocht naar het westen. In dit oost-west-gelegen trajectdeel liggen twee stations. Vervolgens draait de lijn terug naar het noorden om het verdere traject te volgen richting stadscentrum.
Het metrostation geeft toegang tot het recreatiegebied Jinhai Lake en het Fengxian Museum.
Xinzhuang · Chunshen Road · Yindu Road · Zhuanqiao · Beiqiao · Jianchuan Road · Dongchuan Road · Jiangchuan Road · Xidu · Xiaotang · Fengpu Avenue · Huanchengdong Road · Wangyuan Road · Jinhai Lake · Fengxian Xincheng · zijtak: Dongchuan Road · Jinping Road · Huaning Road · Wenjing Road · Minhang Development Zone Lijnen van de metro van Shanghai: 1 · 2 · 3 · 4 · 5 · 6 · 7 · 8 · 9 · 10 · 11 · 12 · 13 · 14 · 15 · 16 · 17 · 18 · Pujiang Line
# Jinhua

Jinhua is een stadsprefectuur in de oostelijke provincie Zhejiang, Volksrepubliek China. Jinhua grenst aan de provinciale hoofdstad Hangzhou in het noordwesten, Quzhou in het zuidwesten, Lishui in het zuiden, Taizhou in het oosten en Shaoxing in het noordoosten.
De stad is in China heel beroemd om haar gedroogde ham.

## Bestuurlijke indeling

* Wucheng (婺城区)
* Jindong (金东区)
* Lanxi (兰溪市)
* Yiwu (义乌市)
* Dongyang (东阳市)
* Yongkang (永康市)
* Wuyi (武义县)
* Pujiang (浦江县)
* Pan'an (磐安县)

## Externe link

* (zh) (en) Website van de stad Jinhua
# Keno

Keno is een loterijspel, dat oorspronkelijk in het Chinees Keizerrijk werd gespeeld. Het zou ontstaan zijn tijdens de Han-dynastie rond 200 v.Chr. Chinese gastarbeiders brachten het spel naar het Amerikaanse westen in de negentiende eeuw, waar het snel populair werd als een bingo- en casinospel. Vanuit Amerika verspreidde het spel zich naar andere landen. Tegenwoordig wordt het ook door online-casino's aangeboden en door officiële loterijen zoals de Nationale Loterij van België.
Overigens is "keno" geen Chinees of Oosters woord maar een fantasiewoord.

## Het spel

Keno is een trekkingsspel. Van meestal 70 of 80 ballen worden 20 ballen getrokken. De speler speelt naar keuze 2 tot 10 nummers per rooster. Er bestaan bij keno geen volsystemen. De bedragen van de uitbetalingen zijn niet variabel maar vastgelegd. Een groot verschil met lotto is dat er wel prijzen kunnen zijn als men geen getal juist heeft. Om dit te begrijpen heeft men uitgebreide kansrekening, kosten en uitbetalingen van prijzen nodig!

## België

In België wordt Keno sedert 1995 georganiseerd door de Nationale Loterij. Aanvankelijk werden 20 van 70 ballen getrokken. In 2008 werd de formule aangepast, om het spel aantrekkelijker te maken; de omzet bleek de voorgaande jaren aanzienlijk gedaald te zijn. Het aantal nummers werd naar 70 gebracht. De invoering van de nieuwe Keno-formule ging gepaard met een reclamecampagne met afbeeldingen die geïnspireerd waren op de Kamasoetra.

## Nederland

Keno heet in Nederland Lucky Day en wordt georganiseerd door de Stichting de Nationale Sporttotalisator. Er wordt gespeeld met 80 nummers. De minimuminzet is 1,50 euro. Er is elke dag een trekking behalve op de feestdagen. Lucky Day wordt sinds januari 2009 gespeeld; daarvoor heette het spel Lucky Ten. Tussen september 2006 en januari 2009 werd het evenwel niet gespeeld; toen werd het vervangen door de dagelijkse Lotto.
* ↑ Kevin Blackwood, "Casino Gambling for Dummies". Wiley, 2006. ISBN 047175286X
* ↑ Koninklijk Besluit van 18 januari 2008, gepubliceerd in het Belgisch Staatsblad 8 februari 2008, blz. 8742
# Morice Lipsi

Morice Lipsi (Pabianice (Agglomeratie van Łódź), 29 april 1898 – Küsnacht bij Zürich, 1986), was een Franse beeldhouwer van Poolse afkomst. Hij was, vooral na de Tweede Wereldoorlog, een belangrijk vertegenwoordiger van de Abstracte kunst.

## Leven en werk

Moryce Lipszyc (zoals hij oorspronkelijk heette) voegde zich in 1912 bij zijn oudste broer, de beeldhouwer Samuel Lypszyc, in Parijs. Hij vestigde zich in het artiestencomplex La Ruche in de wijk Montparnasse, waar toen veel internationale kunstenaars hun atelier hadden, zoals Marc Chagall, Chaim Soutine, Amedeo Modigliani, Ossip Zadkine en Guillaume Apollinaire. Hij studeerde vanaf 1916 aan de École nationale supérieure des beaux-arts in Parijs. In 1922 kreeg hij zijn eerste solo-expositie in Galerie Hébrard in Parijs.
In 1927 ontmoette hij de uit Zürich afkomstige Zwitserse kunstenares Hildegard Weber (1901-2000) met wie hij in 1930 huwde. Hij werkte van 1927 tot 1933 in zijn eigen atelier in de Rue de Vanves 172. In 1929 veranderde hij zijn naam in Morice Lipsi en in 1933 verwierf hij de Franse nationaliteit; hij verhuisde toen naar Chevilly-Larue in de Parijse banlieue. Tot 1939 verbleef het echtpaar Lipsi gedurende de zomermaanden in Italië.
Lipsi bewerkte vanaf 1931 zijn steen en taille directe. Hij werd in 1937 uitgenodigd voor de Exposition universelle des arts et techniques de Paris. In 1940 werd hij bij het uitbreken van de oorlog gemobiliseerd. Hij verbleef na de wapenstilstand in het departement Charente, waar hij diverse werken maakte, zoals Bergers et moutons. Ook maakte hij kunstwerken voor enkele kerkgebouwen. In 1942 week hij uit naar Genève in Zwitserland, waar hij zich richtte op de abstracte kunst. Op 7 mei 1945 keerde hij weer terug naar zijn oude atelier in Chevilly. Zijn werk zou vanaf dit moment zuiver abstract worden.
In 1959 nam hij deel aan documenta 2 in Kassel. Na 1960 ontving hij talrijke opdrachten voor werk in de openbare ruimte in Frankrijk, Japan, Israël, Tsjecho-Slowakije, Duitsland en IJsland. Zijn werk bevindt zich in vele musea, beeldenparken en particuliere kunstverzamelingen.

## Grenoble

Een van de grootste werken die Lipsi heeft nagelaten is wel het granieten beeld Ouverture dans l'espace, dat in 1967 is geplaatst bij de entree van Grenoble aan de zijde van Saint-Martin-le-Vinoux ter gelegenheid van de Olympische Winterspelen 1968. Het beeld is 12,5 meter hoog en weegt 85 ton. Een ander werk van Lipsi bevindt zich in het beeldenpark van het Musée de Grenoble: La grande vague uit 1978.

## Musée Morice Lipsi

In Rosey (Arrondissement Vesoul) in de Franche-Comté is in 1990 het Musée Morice Lipsi geopend, waar in het museum en het beeldenpark honderden werken van Lipsi worden tentoongesteld.

## Literatuur

* Roger Gindertael: Lipsi , Uitg. Ed. du Griffon (1965) Neuchâtel
* Gabrielle Beck-Lipsi: Morice Lipsi et son musée à Rosey (2001), Uitg. Ed. Musée Morice Lipsi
# HV Dongen

HV Dongen is een Nederlandse handbalvereniging uit het Noord-Brabantse Dongen. HV Dongen is opgericht op 16 mei 1956.
Het eerste herenteam speelt in het seizoen 2020/2021 in de hoofdklasse, het eerste damesteam in de tweede divisie.

## Externe link

* Website van HV Dongen
# Martella mutillaeformis

Martella mutillaeformis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Martella. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door Władysław Taczanowski.
# Lonnie Devantier

Lonnie Devantier (Middelfart, 28 november 1972) is een Deens zangeres.

## Biografie

Lonnie Devantier begon haar muzikale carrière in 1990 door deel te nemen aan Dansk Melodi Grand Prix, de Deense voorronde voor het Eurovisiesongfestival. Met het nummer Hallo hallo won ze Dansk Melodi Grand Prix 1990. Hierdoor mocht ze haar vaderland vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival 1990 in het Joegoslavische Zagreb. Daar eindigde ze op de achtste plaats.
In 1991 bracht ze haar eerste album uit onder de titel Nu Er Det Min Tur. Pas in 2008 volgt een tweede album, met als titel Tæt På. In tussentijd was ze vooral actief als tekstschrijver voor andere artiesten.
1957: Birthe Wilke & Gustav Winckler · 1958: Raquel Rastenni · 1959: Birthe Wilke · 1960: Katy Bødtger · 1961: Dario Campeotto · 1962: Ellen Winther · 1963: Grethe & Jørgen Ingmann · 1964: Bjørn Tidmand · 1965: Birgit Brüel · 1966: Ulla Pia · 1978: Mabel · 1979: Tommy Seebach · 1980: Bamses Venner · 1981: Tommy Seebach & Debbie Cameron · 1982: Brixx · 1983: Gry Johansen · 1984: Hot Eyes · 1985: Hot Eyes · 1986: Trax · 1987: Anne Cathrine Herdorf & Bandjo · 1988: Hot Eyes · 1989: Birthe Kjær · 1990: Lonnie Devantier · 1991: Anders Frandsen · 1992: Lotte Nilsson & Kenny Lübcke · 1993: Tommy Seebach Band · 1995: Aud Wilken · 1997: Kølig Kaj · 1999: Michael Teschl & Trine Jepsen · 2000: Olsen Brothers · 2001: Rollo & King · 2002: Malene · 2004: Tomas Thordarson · 2005: Jakob Sveistrup · 2006: Sidsel Ben Semmane · 2007: DQ · 2008: Simon Mathew · 2009: Niels Brinck · 2010: Chanée & N'evergreen · 2011: A Friend in London · 2012: Soluna Samay · 2013: Emmelie de Forest · 2014: Basim · 2015: Anti Social Media · 2016: Lighthouse X · 2017: Anja Nissen · 2018: Rasmussen · 2019: Leonora · 2021: Fyr & Flamme · 2022: REDDI · 2023: Reiley · 2024: Saba
# Lonnerstadt

Lonnerstadt is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Erlangen-Höchstadt. Lonnerstadt telt 2.094 inwoners.
Adelsdorf · Aurachtal · Baiersdorf · Bubenreuth · Buckenhof · Eckental · Gremsdorf · Großenseebach · Hemhofen · Heroldsberg · Herzogenaurach · Heßdorf · Höchstadt a.d.Aisch · Kalchreuth · Lonnerstadt · Marloffstein · Möhrendorf · Mühlhausen · Oberreichenbach · Röttenbach · Spardorf · Uttenreuth · Vestenbergsgreuth · Wachenroth · Weisendorf
# Mariene ecoregio Zuidelijke Golf van Mexico

De Mariene ecoregio Zuidelijke Golf van Mexico (69) (Engels: Southern Gulf of Mexico marine ecoregion) is een biogeografische regio en ligt in het westen van de Atlantische Oceaan in de Mariene provincie Tropische Noordwestelijke Atlantische Oceaan (12) in het Marien rijk Tropische Atlantische Oceaan. De mariene ecoregio is vastgesteld door het World Wide Fund for Nature en The Nature Conservancy en is vernoemd naar de Golf van Mexico.
In het noorden grenst het gebied aan de mariene ecoregio Noordelijke Golf van Mexico (43), in het noordoosten aan de mariene ecoregio Florida (70), in het oosten aan de mariene ecoregio Grote Antillen (65) en in het zuidoosten aan de mariene ecoregio Westelijke Caraïben (68).

## Geografie

De mariene ecoregio ligt in het westen van de Atlantische Oceaan voor de noordoostkust van Mexico. Het gebied strekt zich uit van de kust bij de Mexicaanse plaats Soto la Marina tot aan de Straat Yucatán bij het noordoostelijke uiteinde van het Yucatán ten noorden van Cancún.
Door het gebied stroomt de loop current, gevoed door de Caraïbenstroom.

## Biogeografie

Het gebied kent zeeleven dat houdt van tropische temperaturen.
# Mariene ecoregio Zuidelijke Sandwicheilanden

De Mariene ecoregio Zuidelijke Sandwicheilanden (219) (Engels: South Sandwich Islands marine ecoregion) is een biogeografische regio en ligt in de overgang van de Zuid-Atlantische Oceaan naar de Zuidelijke Oceaan in de Mariene provincie Scotiazee (60) in het Marien rijk Zuidelijke Oceaan. De mariene ecoregio is vastgesteld door het World Wide Fund for Nature en The Nature Conservancy en is vernoemd naar de Zuidelijke Sandwicheilanden.
Het gebied grenst niet aan andere mariene ecoregio's.

## Geografie

De mariene ecoregio ligt in de overgang van de Zuid-Atlantische Oceaan naar de Zuidelijke Oceaan rond de Zuidelijke Sandwicheilanden, onderdeel van de Zuid-Georgia en de Zuidelijke Sandwicheilanden (Verenigd Koninkrijk). Het gebied ligt aan de oostrand van de Scotiazee en strekt zich uit van de wateren rond het Zavodovski-eiland in het noorden tot aan de eilanden Thule Island en Cookeiland van de eilandengroep Southern Thule in het zuiden.
Door het gebied stroomt de westenwinddrift.

## Biogeografie

Het gebied kent zeeleven dat houdt van arctische temperaturen.
# Mariene ecoregio Zuidelijke Golf van Guinee

De Mariene ecoregio Zuidelijke Golf van Guinee (85) (Engels: Gulf of Guinea South marine ecoregion) is een biogeografische regio en ligt in het oosten van de Atlantische Oceaan in de Mariene provincie Golf van Guinee (17) in het Marien rijk Tropische Atlantische Oceaan. De mariene ecoregio is vastgesteld door het World Wide Fund for Nature en The Nature Conservancy en is vernoemd naar de Golf van Guinee.
In het noorden grenst het gebied aan de mariene ecoregio Centrale Golf van Guinee (83), in het noordwesten aan de mariene ecoregio Eilanden Golf van Guinee (84) en in het zuiden aan de mariene ecoregio Angola (86).

## Geografie

De mariene ecoregio ligt in het oosten van de Atlantische Oceaan voor de zuidwestkust van Gabon, Congo-Brazzaville, de Anogolese provincie Cabinda, Congo-Kinshasa en het noordwesten van de Angolese provincie Zaire. Het gebied in de Golf van Guinea strekt zich uit van Port-Gentil tot ten zuiden van de stad Soyo en omvat onder andere de lagunes van Gabon, de Lagoa Massabi en de monding van de rivier de Kongo.
Door het gebied stroomt de Angolastroom.

## Biogeografie

Het gebied kent zeeleven dat houdt van tropische temperaturen.