OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Onze-Lieve-Vrouwekerk (Wernigerode)

De Onze-Lieve-Vrouwekerk (Duits: Liebfrauenkirche) is een evangelisch kerkgebouw in de Duitse stad Wernigerode (Saksen-Anhalt).

## Geschiedenis

Op de plaats van de huidige kerk stond eerder op de kruising van twee belangrijke handelsstraten een Mariakapel. In 1265 werd de Onze-Lieve-Vrouwekerk de belangrijkste parochiekerk van Wernigerode. Het oorspronkelijk romaanse gebouw met twee torens viel in 1751 ten prooi aan een grote stadsbrand en werd volledig verwoest. Met financiële ondersteuning van het Deens Koningshuis en graaf Christian Ernst van Stolberg-Wernigerode werd de kerk in 1756-1762 herbouwd in de barokke stijl naar ontwerp van Johann Friedrich Heintzmann. De kleine barokke toren werd in 1891 door een hoge neogotische toren vervangen.

## Interieur

Het interieur van de kerk is volledig in hout uitgevoerd. De kerkbanken staan rond de kansel gegroepeerd. Langs de wanden van de kerk zijn loges aangebracht. Centraal staat een gotisch doopvont uit de 16e eeuw. Het orgel werd in 1765 gebouwd, de orgelkas in 1783. Het orgel werd in 1862 vernieuwd. De drie klokken werden in de Eerste Wereldoorlog uit de toren verwijderd ten behoeve van de oorlogsvoering, maar werden in 1924 vervangen door nieuwe.

## Gebruik

Elke zondag vinden er erediensten plaats in de kerk. Ook wordt de kerk veel gebruikt voor concerten. De kerk is op gezette tijden dagelijks voor bezichtiging geopend.

## Externe link

* (de) De kerk op de website van de Evangelische Kirchengemeinde St. Sylvestri und Liebfrauen)
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Liebfrauenkirche (Wernigerode) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Opius impressiformis

Opius impressiformis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Fischer in 1964.
# Opius incisulus

Opius incisulus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Fischer in 1964.
# Opius indicus

Opius indicus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Samiuddin & Ahmad in 2009.
# Ootheca (geslacht)

Ootheca is een geslacht van kevers uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1837 gepubliceerd door Pierre François Marie Auguste Dejean.

## Soorten

* Ootheca apicalis Bryant, 1956
* Ootheca apicicornis (Laboissiere, 1931)
* Ootheca apicicornis Laboissiere, 1931
* Ootheca bennigseni Weise, 1900
* Ootheca bicolor (Jacoby, 1906)
* Ootheca bifrons (Laboissiere, 1937)
* Ootheca bourguii (Laboissiere, 1939)
* Ootheca chapuisi (Jacoby, 1899)
* Ootheca costulata Laboissiere, 1931
* Ootheca donckieri Laboissiere, 1923
* Ootheca flavicollis Allard, 1889
* Ootheca frontalis Laboissiere, 1923
* Ootheca fulvipes (Jacoby, 1903)
* Ootheca kibonotensis Weise, 1909
* Ootheca laevipennis Jacoby, 1899
* Ootheca longula Weise, 1900
* Ootheca minuta (Laboissiere, 1937)
* Ootheca modesta Gahan, 1892
* Ootheca mutabilis (Sahlberg, 1829)
* Ootheca nigrilabris (Laboissiere, 1931)
* Ootheca orientalis Weise, 1900
* Ootheca podagrica (Laboissiere, 1939)
* Ootheca proteus (Chapuis, 1879)
* Ootheca punctata Laboissiere, 1931
* Ootheca semicaeurlea (Jacoby, 1903)
* Ootheca unicolor Laboissiere, 1923
* Ootheca variabilis (Laboissiere, 1920)
* Ootheca variceps Laboissiere, 1939
* Ootheca vittata (Laboissiere, 1921)
* ↑ Chrysomelidae in Synopsis of the described Coleoptera of the World, 13 december 2008. Gearchiveerd op 27 september 2013.
# Ootheca apicicornis

Ootheca apicicornis is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1931 gepubliceerd door Laboissiere.
# Opius singulator

Opius singulator is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Nees in 1834.
# Optogenetica

Optogenetica is een biologische technologie waarbij middels genetische manipulatie cellen gevoelig gemaakt worden voor licht. Daartoe worden bepaalde genen de cellen ingebracht die zorgen voor de expressie van lichtgevoelige ionenkanalen, transportmembraaneiwitten of enzymen. De optogenetische controle van de activiteit van zenuwcellen heeft geleid tot tal van nieuwe bevindingen over de functie van neuronale circuits.
In bredere zin worden fluorescerende eiwitten gerekend tot de optogenetische instrumenten waarmee cellulaire activiteit kan worden gemeten met licht.
Deze technologie is een combinatie van methoden uit de optica en de genetica, met als doel bepaalde functionele gebeurtenissen in specifieke cellen of levende weefsels te identificeren (Engels: gain-of-function) of uit te schakelen (Engels: loss-of-function). Hierbij zijn lichtgevoelige proteïnen door genetische manipulatie van het betreffende gen veranderd en aansluitend in bepaalde doelcellen of weefsel ingebracht. Onder invloed van licht is het dan mogelijk om het gedrag van de aldus genetisch gemodificeerde cellen te sturen.
Optogenetica maakt een gerichte en extreem snelle controle (milliseconden) mogelijk van exact gedefinieerde gebeurtenissen in complexe biologische systemen. Dit maakt onderzoek op eiwitniveau mogelijk (toepassingen in de moleculaire biologie), op het niveau van individuele cellen (celbiologie) en gedefinieerde weefsels (histologie) of zelfs op het niveau van vrij bewegende zoogdieren (gedragsbiologie).
De technologie, die door het wetenschappelijke tijdschrift Nature Methods is gekozen als de "Methode van het jaar 2010", wordt in diermodellen met de ziekte van Parkinson en epilepsie getest.
* ↑ Lief Fenno, Ofer Yizhar, Karl Deisseroth, The Development and Application of Optogenetics, Review of Neuroscience, 34, 1, blz. 389–412, 2011-07-21, ISSN=0147-006X, DOI=10.1146/annurev-neuro-061010-113817, PMC=6699620, PMID=21692661, http://www.annualreviews.org/doi/10.1146/annurev-neuro-061010-113817, geraadpleegd: 2020-02-05
* 1 2 Karl Deisseroth, Optogenetics, Nature Methods, 8, 1, blz. 26–29, 2011, DOI=10.1038/nmeth.f.324, PMID=21191368
* ↑ Im Licht der Zellen, Zeit Online, geraadpleegd op 2011-01-26
* ↑ Silvana Konermann, Mark D. Brigham u. a.: Optical control of mammalian endogenous transcription and epigenetic states. In: Nature. 2013, S. , doi:10.1038/nature12466.
* ↑ Special Feature: Method of the Year 2010, geraadpleegd op 2011-01-26, Nature
# Optomerus rufotibialis

Optomerus rufotibialis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Zajciw.
# Opius copaxis

Opius copaxis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Fischer in 1983.
# Oogstfeest

Oogstfeesten, waaronder de halfoogstfeesten die plaatsvinden op 15 augustus, markeren het einde van de oogstperiode, wanneer de meeste gewassen, voornamelijk graan, worden binnengehaald. Hoewel de traditie teruggaat tot de oudheid, zijn de huidige halfoogstfeesten en dorpskermissen uitvindingen uit de tweede helft van de 20e eeuw.

## Historiek

De benaming "oogstmaand" voor augustus verraadt al de directe link tussen deze maand en de oogstactiviteiten. De naam "oogst" is afgeleid van de maandnaam, omdat de meeste gewassen in deze periode worden verzameld. Met de 15e augustus als Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaart, een katholieke feestdag waarop velen vrij zijn, werd deze datum een perfect moment om het einde van de oogst te vieren. Rond deze tijd ontstonden talloze dorpsfeesten en kermissen die voortkwamen uit de oorspronkelijke halfoogstfeesten.
De vroegste (half)oogstfeesten waren geen gestructureerde evenementen. Ze vonden plaats op individuele boerderijen en waren gerelateerd aan de graanoogst. Graan was van vitaal belang voor de meeste boeren, en wanneer de laatste graanschoof werd binnengehaald, werd er op de boerderij of op het veld gezamenlijk gedronken met de werkers. Omdat elke boerderij zijn eigen ritme had voor het binnenhalen van de oogst, was het moeilijk om op een exacte datum te vieren. Men spreekt ook over "Half Oogst". Niettemin voltooiden de meeste boeren hun oogst rond dezelfde periode, wat resulteerde in uitbundige festiviteiten in de cafés tijdens het midden van augustus, waarbij degenen die hun oogst als laatste binnenhaalden vaak trakteerden.
In de jaren 1970 ontstonden meer gestructureerde halfoogstfeesten, voortkomend uit een nostalgische belangstelling voor het vroegere boerenleven. Ook besefte men dat door moderne technieken het einde van de oogst vaak ongemerkt voorbijging. Tegenwoordig is de graanoogst meestal geen taak meer voor de boer zelf, maar wordt deze vaak uitbesteed aan loonwerkers.
Hoewel oogstfeesten diep geworteld zijn in de agrarische geschiedenis, zijn ze niet direct afstammelingen van de grootschalige oogst- en vruchtbaarheidsfeesten die ooit werden gevierd door Germaanse en Keltische volkeren. Hoewel sommige volkskundigen in de jaren 1950 dit verband legden, hebben moderne studies aangegeven dat onze halfoogstfeesten een eigen ontstaansgeschiedenis hebben, zonder directe link naar deze oude tradities.

## Lijst van oogstfeesten in België en Nederland

* Oogstfeest Landgoed Bredius (Woerden)
* Oogstfeest Drachtster Compagnie
* Oogstdag in Dwingeloo
* Oogstfeest Kromme Rijnstreek (Cothen)
* La Hamaide (Ellezelle)
* Oogstfeest Ermelo
* Oostakker (Gent)
* Pluk- en oogstfeest bij kasteel Tongelaar (Mill)
* Oogstfeest Boederderijmuseum De Bovenstreek in Oldebroek
* Oogstfeest in Onstwedde
* Oogstfeest Oudelande
* Stoppelhaene (Raalte)
* Oogstfeest in Snakkerburen
* Fruitcorso (Tiel)
* Oogstfeest Massemen / Kortenbos (Wetteren)
* Oogstfeest Zevenhuizen
# Oogsikkelwants

De oogsikkelwants (Himacerus boops) is een wants uit de familie sikkelwantsen (Nabidae).

## Uiterlijk

De oogsikkelwants is kortgevleugeld (brachypteer), zelden langvleugelig (macropteer). Hij is goed te onderscheiden van andere soorten door de grote, bolle ogen. Op het halsschild (pronotum) zijn drie donkere lengtestrepen. Aan de top van de dij van de achterpoten is een brede zwarte band (net als bij de Himacerus major). De lengte is 6 tot 7 mm.

## Verspreiding en levenswijze

De soort leeft in Europa, Kazachstan en Oost-Siberië. In Nederland is hij zeldzaam. Hij wordt gevonden in grasland. Zowel in droge zanderige biotopen als in vochtig grasland. Net als de andere familieleden is hij roofzuchtig. De volwassen wantsen leggen de eitjes in augustus en september op planten zoals grassen. Na overwintering komen ze in het volgende voorjaar uit.
# Opius obscurifactus

Opius obscurifactus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Fischer in 1968.
# Opius obversus

Opius obversus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Tobias in 1998.
# Oranjebuikmanakin

De oranjebuikmanakin (Lepidothrix suavissima; synoniem: Pipra suavissima) is een zangvogel uit de familie Pipridae (manakins).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor op de tepuis van zuidelijk Venezuela tot noordelijk Guyana en het uiterste noorden van Brazilië.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als vrij algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Oranjebuikmanakin op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Salvin & Godman, 1882. Pipra suavissima (protoniem). Ibis, ser. 4, v. 6, p. 79. BHL
# Oranjebuurt

Oranjebuurt kan verwijzen naar buurten en wijken in de volgende Nederlandse plaatsen:
* Oranjebuurt (Beverwijk)
* Oranjebuurt (Castricum)
* Oranjewijk (Groningen)
* Oranjebuurt (Helmond)
* Oranjebuurt (Maastricht)
* Oranjebuurt (Nieuwerkerk aan den IJssel)
* Oranjebuurt (Oss)
* Oranjebuurt (Spijkenisse)
* Oranjebuurt (Tiel)
* Oranjebuurt (Vaassen)
* Oranjebuurt (Vlaardingen)
* Oranjebuurt (Westland)
* Oranjebuurt (Wijdemeren)
# Operatie Augustusstorm

Operatie Augustusstorm (Russisch: Манчжурская стратегическая наступательная операция, Mantsjzhoerskaja Strategitsjeskaja Nastoepatelnaja operatsija, Mantsjoerijse Strategische Offensieve Operatie) (9 augustus - 20 augustus 1945) was de aanval van de Sovjet-Unie op door Japan bezette gebieden in het oosten van Azië met dan vooral Mantsjoerije als hoofddoel. "Operatie Augustusstorm" is een informele naam die in 1983 door de militaire historicus David Glantz aan het offensief werd gegeven en daarna gebruikelijk geworden is als aanduiding.
Deze aanval vond plaats aan het einde van de Tweede Wereldoorlog. Met de ondergang van nazi-Duitsland in mei 1945 wilden de geallieerden ook zo snel mogelijk de oorlog in Azië beëindigen. Op de Conferentie van Jalta was met de Sovjet-Unie afgesproken dat deze het niet-aanvalsverdrag met Japan zou opzeggen en na 3 maanden (dus 8 augustus 1945) Japan de oorlog zou verklaren.
Op 9 augustus startte de Sovjet-Unie met Operatie Augustusstorm. Van alle kanten trokken 1,6 miljoen man daarbij Mantsjoerije (Mantsjoekwo), Binnen-Mongolië (Mengjiang), Zuid-Sachalin (Karafuto), Noord-Korea en op 18 augustus de Koerilen binnen. De verraste Japanners boden weinig weerstand en ruim een miljoen man, onder wie 180 generaals, werden krijgsgevangen gemaakt. Russische parachutisten wisten eveneens de marionettenkeizer van Mantsjoekwo, Pu Yi, te arresteren. Op 10 augustus boden de Japanners al hun capitulatie aan, maar dit werd genegeerd.
Op 18 augustus werden vijf amfibische landingen uitgevoerd, waarvan drie in Noord-Korea, een op Sachalin en de laatste op de Koerilen.
Op 20 augustus liet Japan weten dat het de overgave accepteerde, maar de Sovjets zetten hun opmars voort tot 1 september. Op 2 september gaf Japan zich officieel over. Hiermee werd de Tweede Wereldoorlog na vele jaren eindelijk beëindigd. Bij de gesloten vrede moest Japan verschillende gebieden, die het in 1905 had verworven na de Russisch-Japanse Oorlog, afstaan aan de Sovjet-Unie. Dit waren de zuidelijke helft van het eiland Sachalin en de Koerilen.

## Literatuur

* David M. Glantz, 1983 ,"August Storm: The Soviet 1945 Strategic Offensive in Manchuria". Leavenworth Papers No. 7, Combat Studies Institute, February 1983, Fort Leavenworth Kansas
* (en) David M. Glantz (2003), Soviet operational and tactical combat in Manchuria, 1945. New York: Routledge.
# Optisch glas (kunst)

Onder optisch glas wordt in de kunst verstaan glas met vergrotende, verkleinende of verkleurende effecten. Het licht wordt gereflecteerd, omgebogen of gebundeld.
Optisch glas leent zich als materiaal behalve voor de industrie ook voor kunstnijverheid en de vervaardiging van kunstvoorwerpen. Abstract-geometrische optische glaskunst wordt vooral in Bohemen veel in kunstwerken gebruikt. Kenmerkend voor optisch glas is dat het vanuit verschillende gezichtspunten steeds een ander perspectief op de wereld biedt. Door middel van de werking van licht, veranderen de glasobjecten voortdurend schijnbaar van vorm. Een bekende glaskunstenaar is de Tsjech Václav Cígler.
Optisch glas wordt in Nederland door het Kunstmuseum Den Haag en verzamelaars als Valentine Zaremba en Samuel Jonker verzameld. Het echtpaar Jonker-Zaremba bracht sinds de jaren tachtig van de twintigste eeuw een van de belangrijkste particuliere collecties op dit gebied bijeen.
# Ophioderma rubicunda

Ophioderma rubicunda is een slangster uit de familie Ophiodermatidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1856 gepubliceerd door Christian Frederik Lütken.
# Orde van de Brandende Speer

De Orde van de Brandende Speer is de hoogste onderscheiding van de republiek Kenia. De orde werd na de onafhankelijkheid van Groot-Brittannië in 1963 ingesteld. De naam is ontleend aan een symbool uit de onafhankelijkheidsstrijd.De orde heeft in eerste instantie de organisatie van de Europese ridderorden overgenomen; de president was Grootmeester van de orde die Grootkruisen, Commandeurs, Officieren en een Eerste, Tweede en Derde Klasse kende.
Tegenwoordig heeft de orde drie graden.
* Chief
* Elder
* Moran
Het kleinood is een zilveren bloem met acht bladeren en een centraal rood medaillon waarop een leeuw met een speer in de poot en het woord "KENYA" staan.
De ster is rond en lijkt op een zonneschijf. In het ronde gouden medaillon met groene onbeschreven ring is een traditioneel ovaal schild met daarachter twee werpspiezen afgebeeld.
Het lint van de orde is in de kleuren van de Keniaanse vlag uitgevoerd.
# Oraesia politzari

Oraesia politzari is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Behounek, Hacker & Speidel.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Ophiothamnus dupla

Ophiothamnus dupla is een slangster uit de familie Ophiacanthidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1976 gepubliceerd door Luiz Roberto Tommasi.
# Pseudonicsara dodinga

Pseudonicsara dodinga is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Ingrisch.
# Pteronemobius aethiops

Pteronemobius aethiops is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Saussure.
# Pseudopythina maipoensis

Pseudopythina maipoensis is een tweekleppigensoort uit de familie van de Kelliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Morton & Scott.
# Pseudorhinoplus variegatus

Pseudorhinoplus variegatus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Granger in 1949.
# Pseudorhaphitoma uncicostata

Pseudorhaphitoma uncicostata is een slakkensoort uit de familie van de Mangeliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Kilburn & Dekker.
# Amphichorema

Amphichorema is een geslacht van schietmotten van de familie Hydrobiosidae.

## Soorten

* A. costiferum (OS Flint, 1969)
* A. monicae F Schmid, 1989
* A. zotheculum (OS Flint, 1969)
# Psilocera pulchricornis

Psilocera pulchricornis is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Girault.
# Psilocera obscura

Psilocera obscura is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1833 door Walker.
# Psilocera rufipes

Psilocera rufipes is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Ashmead.
# Psilocera tennysoni

Psilocera tennysoni is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Girault.
# Anchastus longipennis

Anchastus longipennis is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Fleutiaux.
# Pteromalus polychlori

Pteromalus polychlori is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1852 door Ratzeburg.
# Pteromalus platyphilus

Pteromalus platyphilus is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1874 door Walker.
# Anchocoema moricata

Anchocoema moricata is een rechtvleugelig insect uit de familie Proscopiidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Mello-Leitão.
# Pterostichus wittmeri

Pterostichus wittmeri is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Morvan.
# Pterostichus xatartii

Pterostichus xatartii is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1828 door Dejean.
# Pterolophia partenigroantennalis

Pterolophia partenigroantennalis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Breuning.
# Pterolophia parvula

Pterolophia parvula is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Breuning.
# Pseudosermyle neptuna

Pseudosermyle neptuna is een insect uit de orde Phasmatodea en de familie Diapheromeridae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Karl Brunner-von Wattenwyl.
# Anacroneuria huayna

Anacroneuria huayna is een steenvlieg uit de familie borstelsteenvliegen (Perlidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Stark.
* Joel Hallan (2008) Synopsis of Perlidae of the World
* DeWalt, R. E., U. Neu-Becker & G. Stueber (2013) Plecoptera Species File Online. Version 1.0/4.1. Bezocht: 4-3-2013.
# And if

And if is het tweede muziekalbum, dat de Israëlische Anat Fort opnam voor ECM Records. De muziek bestaat uit zeer rustige, ingetogen jazz in triosamenstelling. Het album is opgenomen in de Rainbow Studio te Oslo onder leiding van geluidstechnicus Jan Erik Kongshaug. Het album is opgenomen in februari 2009 en kwam (eerst) op 20 augustus 2010 op de markt. Die lange termijn is normaal binnen de producties van ECM Records.
Het album bevat twee hommages aan drummer Paul Motion.

## Musici

* Anat Fort – piano
* Gary Wang – contrabas
* Roland Schneider – slagwerk

## Muziek

Alle van Fort
* het album
# Pterostichus cordatissimus

Pterostichus cordatissimus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Straneo.
# Anastathes biplagiata

Anastathes biplagiata is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Gahan.
# Anastathes

Anastathes is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Gahan.

## Soorten

Anastathes omvat de volgende soorten:
* Anastathes biplagiata Gahan, 1901
* Anastathes nigricornis (Thomson, 1865)
* Anastathes parallela Breuning, 1956
* Anastathes parva Gressitt, 1935
* Anastathes robusta Gressitt, 1940
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Anastasius de Sinaïet

Sint Anastasius de Sinaïet (of ook Anastasius van Sinaï) (Alexandrië, voor 640 - na 700) was een 7e-eeuws Grieks ecclesiastisch schrijver, priester, monnik en abt van het Katharinaklooster in de buurt van de Sinaïberg.
# Ptychotricos fenestrifer

Ptychotricos fenestrifer is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Zerny.