OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Heilige Maagd Mariakerk (Julémont)

De Heilige Maagd Mariakerk (Église de la Vierge Marie) is de parochiekerk van het tot de Belgische gemeente Herve behorende dorp Julémont, gelegen aan de Chaussée de Julémont.

## Geschiedenis

In de 12e en 13e eeuw stond hier een slotkapel. Reeds in de 15e eeuw was Julémont verheven tot parochie. Uiteindelijk werd in de 18e eeuw een kerk gebouwd, die in 1914 door oorlogshandelingen werd verwoest.
De huidige kerk, in moderne gotiek, is van 1926-1928 en werd gebouwd naar ontwerp van Giullitte. Het is een eenbeukige kruiskerk met vlak afgesloten koor, opgetrokken in blokken tufsteen. Er is een aangebouwde vierkante toren onder tentdak.
In 1928 werd de kerk ingezegend en van hetzelfde jaar zijn de altaren en de communiebank. Deze werden vervaardigd door de firma Saint-Laurent.
Een kruisbeeld van begin 18e eeuw, in gepolychromeerd hout, door de Luikse School, is in de kerk aanwezig. Er is een 12e-eeuws doopvont met vier maskers.
Het naastgelegen kerkhof telt een aantal 17e-eeuwse grafkruisen.
* Inventaris onroerend erfgoed
* BALaT KIK-IRPA
# Haflinger (auto)

Haflinger is een Oostenrijks merk van terreinauto's met vierwielaandrijving die werden geproduceerd door Steyr-Daimler-Puch (SDP) in Graz. Van 1958 tot en met 1974 zijn 16.647 stuks gebouwd. De meeste werden afgenomen door de legers van Oostenrijk en Zwitserland, maar Haflingers werden ook over de hele wereld geëxporteerd.
Het ontwerp is van Erich Ledwinka, de zoon van ontwerper Hans Ledwinka. De Haflinger heeft een chassis met een centrale buis en pendelassen (een kenmerk van de Oostenrijkse school van auto-ontwerpers) en heeft een grote bodemvrijheid. De luchtgekoelde tweecilinder boxermotor is achterin gemonteerd. Het leeggewicht bedraagt 600 kg en er kan 500 kg lading worden meegenomen. De naam is ontleend aan het haflingerpaard.

## Geschiedenis

De eerste acht stuks werden in 1958 gebouwd. In 1962 kwam een type met een 30 cm langere wielbasis uit, de Haflinger 703. In 1963 werd de versnellingsbak vervangen door een type met vijf versnellingen. Vanaf 1963 werden Haflingers ook in Australië verkocht. Het Australische leger kocht 50 stuks. Omdat veel Australische wegen erg stoffig zijn en motorschade werd gevreesd, werd een serie van drie luchtfilters ingebouwd; deze werden vanaf 1965 standaard. Vanaf 1966 werden Haflingers in Australië geassembleerd bij Haflinger Sales and Service in Springvale (Victoria). Deze versie werd voorzien van deuren en daken die plaatselijk werden vervaardigd.
Vanaf 1967 werd een sterkere motor ingebouwd, met een hogere compressie en een dubbele carburateur. De cilinderinhoud bleef ongewijzigd. In 1975 werd de productie door SDP gestaakt. Het model zou ingrijpend moeten worden gewijzigd om aan de strenger wordende emissie-eisen te voldoen. Na problemen met de herontwikkeling van het model werd besloten een geheel nieuw type te ontwikkelen; de H2 ("Haflinger 2"). De plannen hiervoor zijn nooit uitgevoerd; in plaats daarvan werd de Puch G ontwikkeld. Toen Mercedes-Benz bij het project betrokken raakte ontstond de Mercedes-Benz G-Klasse die tegenwoordig in Graz wordt gebouwd.
Een van de Haflinger afgeleide grote terreinauto is eveneens door Erich Ledwinka ontworpen en wordt onder de naam Pinzgauer geproduceerd.
Haflingerbezitters vindt men vooral in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland, maar ook in het Verenigd Koninkrijk, Australië en Azië. Elk jaar vindt een ontmoeting plaats in het dorp Hafling in Zuid-Tirol.

## Externe link

* (en) Uitgebreide website over de Haflinger
* Gemeinsame Normdatei: 1060061546
# Hafjell

Hafjell is een dorp en skigebied in de provincie Innlandet in Noorwegen.
Het ligt niet ver gelegen van Lillehammer waar in 1994 de Olympische Spelen werden gehouden. Hafjell is voornamelijk bekend om zijn skipistes waar dan ook regelmatig grote skiwedstrijden worden georganiseerd, zoals World Cup wedstrijden. Tijdens de Olympische Spelen van 1994 was Hafjell dan ook een van de locaties waar vanuit Lillehammer naar werd uitgeweken. De worldcup mountainbiken werd in 2013 gereden.
# Herila herilus

Herila herilus is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De soort is voor het eerst wetenschappelijk beschreven als Pamphila herilus door Carl Heinrich Hopffer in een publicatie uit 1855.
De soort komt voor in de laaglandbossen van Kenia (kust), Tanzania (zuiden en oosten), Zambia, Malawi, Mozambique en Zimbabwe.
# Heliaeschna

Heliaeschna is een geslacht van libellen (Odonata) uit de familie van de glazenmakers (Aeshnidae).

## Soorten

Heliaeschna omvat 11 soort:
* Heliaeschna bartelsi Lieftinck, 1940
* Heliaeschna crassa Krüger, 1899
* Heliaeschna cynthiae Fraser, 1939
* Heliaeschna filostyla Martin, 1906
* Heliaeschna fuliginosa Karsch, 1893
* Heliaeschna idae (Brauer, 1865)
* Heliaeschna sembe Pinhey, 1962
* Heliaeschna simplicia (Karsch, 1891)
* Heliaeschna trinervulata Fraser, 1955
* Heliaeschna ugandica McLachlan, 1896
* Heliaeschna uninervula Martin, 1909
* ↑ World Odonata List; 25 april 2011
# Hendrik van Sleeswijk

Hendrik van Sleeswijk (circa 1342 – augustus 1375) was van 1364 tot aan zijn dood hertog van Sleeswijk. Hij behoorde tot het huis Estridsen.

## Levensloop

Hendrik was een jongere zoon van hertog Waldemar V van Sleeswijk, onder de naam Waldemar III eveneens koning van Denemarken, en diens echtgenote Richardis, dochter van graaf Günzel VI van Schwerin. Na het overlijden van zijn oudere broer Waldemar in 1360 werd hij de erfopvolger van zijn vader.
In 1364 volgde hij zijn vader op als hertog van Sleeswijk. Hij had slechts het bezit over enkele delen van dit hertogdom, aangezien het zuidelijke deel van Sleeswijk verpand was aan de graven van Holstein en een ander deel van Sleeswijk als weduwegoed aan zijn moeder Richardis was toegewezen.
Omdat Hendrik maar een klein deel van Sleeswijk bestuurde, had hij regelmatig een geldtekort. Zo moest hij in 1367 het eiland Langeland korte tijd verpanden aan het Deense adelgeslacht Panter. Zijn territorium zat gewrongen tussen het gebied van koning Waldemar IV van Denemarken in het noorden en dat van graven Hendrik II en Nicolaas I van Holstein-Rendsburg in het zuiden. Hij probeerde te bemiddelen tussen de strijdende partijen, maar werd getroffen door het spervuur tussen beide partijen. In juni 1374 stond hij al zijn pandrechtaktes af aan de Deense koning.
In augustus 1375 stierf Hendrik van Sleeswijk. Hij was gehuwd met ene Cunigunde († 1386), wier afkomst onbekend gebleven is, maar dit huwelijk was kinderloos gebleven. Hierdoor stierf de Sleeswijkse tak van het huis Estridsen uit. Hendrik werd bijgezet in de kerk van Sorø, op het Deense eiland Seeland. Hij werd als hertog van Sleeswijk opgevolgd door graven Hendrik II en Nicolaas II van Holstein-Rendsburg.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Henry, Duke of Schleswig op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Hendrik van Steenwijk (doorverwijspagina)

Hendrik van Steenwijk kan verwijzen naar:
* Hendrik van Steenwijk, 1864-1937
* Hendrik van Steenwijk de Oudere, 1550 - 1603
* Hendrik van Steenwijk de Jongere, 1580-1648
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Hendrik van Steenwijk en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Hapithus akation

Hapithus akation is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Otte & Perez-Gelabert.
# Hapithus

Hapithus is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Uhler.

## Soorten

Het geslacht Hapithus omvat de volgende soorten:
* Hapithus acutus Saussure, 1878
* Hapithus agitator Uhler, 1864
* Hapithus aigenetes Otte & Perez-Gelabert, 2009
* Hapithus akation Otte & Perez-Gelabert, 2009
* Hapithus annulicornis Saussure, 1874
* Hapithus aphaeretos Otte & Perez-Gelabert, 2009
* Hapithus auditor Otte, 2006
* Hapithus aztecus Saussure, 1874
* Hapithus bellus Otte & Perez-Gelabert, 2009
* Hapithus brevipennis Saussure, 1897
* Hapithus cabralense Otte & Perez-Gelabert, 2009
* Hapithus cantrix Otte & Perez-Gelabert, 2009
* Hapithus cerbatana Otte & Perez-Gelabert, 2009
* Hapithus costalis Saussure, 1878
* Hapithus crucensis Desutter-Grandcolas, 2003
* Hapithus cucurucho Otte & Perez-Gelabert, 2009
* Hapithus dignus Otte & Perez-Gelabert, 2009
* Hapithus elisae Otte & Perez-Gelabert, 2009
* Hapithus emeljanovi Gorochov, 1993
* Hapithus fusiformis Walker, 1869
* Hapithus irroratus Bolívar, 1888
* Hapithus kerzhneri Gorochov, 1993
* Hapithus libratus Otte, 2006
* Hapithus lucreciae Otte & Perez-Gelabert, 2009
* Hapithus mabuya Otte & Perez-Gelabert, 2009
* Hapithus melodius Walker, 1977
* Hapithus montanus Saussure, 1897
* Hapithus mythicos Otte & Perez-Gelabert, 2009
* Hapithus nablista Saussure, 1897
* Hapithus nodulosus Strohecker, 1953
* Hapithus onesimos Otte, 2006
* Hapithus polymechanus Otte & Perez-Gelabert, 2009
* Hapithus protos Otte & Perez-Gelabert, 2009
* Hapithus rolphi Saussure, 1878
* Hapithus samanense Otte & Perez-Gelabert, 2009
* Hapithus symphonos Otte, 2006
* Hapithus tenuicornis Walker, 1869
* Hapithus vagus Morse, 1916
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Hapithus agitator

Hapithus agitator is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Uhler.
# Euthria noligomesi

Euthria noligomesi is een slakkensoort uit de familie van de Buccinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Rolán & Monteiro.
# Insolentipalpus olivens

Insolentipalpus olivens is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Bethune-Baker.
# Globulencyrtus

Globulencyrtus is een geslacht van vliesvleugeligen uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Hoffer.

## Soorten

Het geslacht Globulencyrtus omvat de volgende soorten:
* Globulencyrtus dahmsi Simutnik & Trjapitzin, 2008
* Globulencyrtus politus (Hoffer, 1957)
* Noyes, J.S. (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012
# Gambroides rangaparensis

Gambroides rangaparensis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Jonathan in 1980.
# Kruipende boterbloem

De kruipende boterbloem (Ranunculus repens) is een plant uit de ranonkelfamilie (Ranunculaceae). De soort vermeerdert zich gemakkelijk met zijn kruipende, bebladerde uitlopers die wortelen op de knopen. Hierdoor kan snel een grote oppervlakte bedekt worden. Hij is net als de meeste boterbloemen licht giftig, daarom zullen grazers hem laten staan.

## Botanische beschrijving

De plant heeft langgesteelde en meestal behaarde bladeren in rozetvorm. De bladeren zijn in drie lobben verdeeld. De middelste lob is gesteeld. De plant wordt 10-50 cm hoog. De plant bloeit van april tot juli. De botergele bloem heeft uit vijf rechte, licht behaarde kelkbladeren.
De plant ontwikkelt gladde vruchtjes met een korte gebogen snavel op een bolvormig vruchthoofdje.
De kruipende boterbloem wordt vanwege de gelijkende bladeren soms verward met de scherpe boterbloem (Ranunculus acris), maar bij de kruipende boterbloem is de steel van het middelste deelblaadje van de onderste bladeren steeds een stuk langer dan bij de twee andere deelbladeren. De bloemsteel is opstijgend met uitlopers en altijd gegroefd, dit is nooit het geval bij de scherpe boterbloem.

## Voorkomen

De kruipende boterbloem komt voor op open of grazige zonnige tot licht beschaduwde plaatsen, met een vochtig tot nat en matig tot voedselrijk milieu. Hij gedijt op vrijwel alle grondsoorten. De soort is algemeen op akkers, braakliggende terreinen, vochtige weiden en andere vochtige plaatsen. Hij komt in grote delen van Europa en Azië voor.

## Volksnamen

Andere benamingen: kraaiepoten, selsate

## Externe link

* Kruipende boterbloem (Ranunculus repens) op SoortenBank.nl (gearchiveerd) (gebaseerd op de Heukels$^{23}$, dit is de voorlaatste uitgave)
... · R. acris (Scherpe boterbloem) · R. aquatilis (Fijne waterranonkel) · R. aquatilis var. aquatilis · R. aquatilis var. diffusus (Haarbladwaterranonkel) · R. arvensis (Akkerboterbloem) · R. auricomus (Gulden boterbloem) · R. baudotii (Zilte waterranonkel) · R. bulbosus (Knolboterbloem) · R. circinatus (Stijve waterranonkel) · R. flammula (Egelboterbloem) · R. fluitans (Vlottende waterranonkel) · R. glacialis (Gletsjerboterbloem) · R. gramineus (Grasbladige boterbloem) · R. hederaceus (Klimopwaterranonkel) · R. kuepferi · R. lingua (Grote boterbloem) · R. lyallii · R. ololeucos (Witte waterranonkel) · R. omiophyllus (Drijvende waterranonkel) · R. peltatus (Grote waterranonkel) · R. penicillatus (Penseelbladige waterranonkel) · R. platanifolius (Witte boterbloem) · R. polyanthemos · R. polyanthemos subsp. nemorosus (Bosboterbloem) · R. polyanthemos subsp. polyanthemoides (Kalkboterbloem) · R. pygmaeus (Dwergboterbloem) · R. pyrenaeus (Pyrenese boterbloem) · R. repens (Kruipende boterbloem) · R. sardous (Behaarde boterbloem) · R. sceleratus (Blaartrekkende boterbloem) · R. trichophyllus (Kleine waterranonkel) · R. thora (Gifboterbloem) · R. tripartitus (Driedelige waterranonkel) · ...
# K4

K4 kan verwijzen naar:
* K4, een berg, zie Gasherbrum II
* K4 (spoorwegrijtuig)
* K4 (Leipzig), een klimberg in Leipzig
* K4 (album), een album van de stripreeks De Kiekeboes
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van K4 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Koppången

Koppången is een natuurreservaat in de Zweedse provincie Dalarnas län. Het bevindt zich binnen de grenzen van de gemeente Orsa en beslaat 4391 hectare.

## Flora en fauna

Het gebied bestaat hoofdzakelijk uit open dennenbos en hoogveen. Sommige delen van het veengebied zijn zeer voedselarm en daarom weinig soortenrijk. In andere delen zijn de omstandigheden wat gunstiger en deze hebben een rijke plantengroei, met soorten als blauwe knoop (Succisa pratensis), breed wollegras (Eriophorum latifolium), moerasbieslelie (Tofieldia pusilla), Karels scepter (Pedicularis sceptrum-carolinum), Salix myrtilloides en lavendelhei (Andromeda polifolia).
Opmerkelijk aan de bossen in Koppången is dat door het natte milieu bosbranden zeer zeldzaam zijn. Dit heeft als gevolg dat het als refugium dient voor soorten die niet tegen bosbranden bestand zijn.
Het vogelleven profiteert ook van het mozaïek van bos en veen. Opmerkelijke broedvogels zijn kemphaan, moerassneeuwhoen, bosgors, haakbek regenwulp en verschillende soorten uilen

## Nationaal park

Eind 2008 werd bekend dat het natuurreservaat Koppången op zou gaan in een groter nationaal park met dezelfde naam. Het park behoorde niet tot de nieuwe nationale parken die met prioriteit zullen worden opgericht, daardoor zou het nationale park pas werkelijkheid worden na 2013. Lokaal was er enig verzet tegen de komst van het park. Het gemeentebestuur van Orsa beschouwde een nationaal park niet als de meest gewenste manier om natuur te beschermen.
* ↑ (sv) Naturvårdsverket, Koppången föreslås bli nationalpark Opgehaald: 21 maart 2009
* ↑ (sv) Dalarnas Tidningar, "Länsstyrelsen kör över Orsa och Älvdalen", 24 oktober 2007 (PDF niet meer beschikbaar). Geraadpleegd: 21 maart 2009
Externe link
* Länsstyrelsen Dalarna: Koppångens naturreservat
# Kuldre

Kuldre (Duits en Võro: Kuldri) is een plaats in de Estlandse gemeente Antsla, provincie Võrumaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla).
Tot in 2017 was Kuldre de hoofdplaats van de gemeente Urvaste. In oktober van dat jaar werd Urvaste bij de gemeente Antsla gevoegd.
Bij Kuldre staat een eik met een omtrek van 7,2 m, de Jakobi tamm.

## Bevolking

Het dorp had 196 inwoners op 31 december 2011 en 160 inwoners op 31 december 2021.

## Geschiedenis

Kuldre werd in 1419 voor het eerst genoemd onder de naam Seesküll, een nederzetting op het landgoed Anzen. Na de splitsing van Anzen in Alt-Anzen en Neu-Anzen op het eind van de 17e eeuw kwam het dorp onder de naam Säsla op het landgoed Neu-Anzen (Uue-Antsla) terecht. In de 19e eeuw verdween de naam Säsla en kwam de naam Kuldre in gebruik.
Kuldre heeft al sinds 1910 een dorpsschool.
In 1977 werd het buurdorp Kiisa bij Kuldre gevoegd.

## Externe link

* (et) Kuldre küla. Eestigiid. Gearchiveerd op 22 februari 2020.
* 1 2 Hans Feldmann, Heinz von zur Mühlen en Gertrud Westermann, Baltisches historisches Ortslexikon. Teil 1. Estland (einschließlich Nordlivland), Böhlau Verlag, Köln/Wien, 1985, blz. 268.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2011. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2011). Geraadpleegd op 7 augustus 2024. Tik boven het middelste vak ‘Kuldre village’ in.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2021. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2021). Geraadpleegd op 7 augustus 2024. Tik boven het voorlaatste vak ‘Kuldre village’ in.
* ↑ (et) Kooli ajalugu. Kuldre kool. Gearchiveerd op 22 juli 2024. Geraadpleegd op 7 augustus 2024. (Geschiedenis van de dorpsschool op de website van de school.)
* ↑ (et) Evar Saar, Kuldre. Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 7 augustus 2024. Geraadpleegd op 7 augustus 2024.
# Kuldscha lakearia

Kuldscha lakearia is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1883 door Oberthür.
# Kuktiškės

Kuktiškės is een plaats in de gemeente Utena in het Litouwse district Utena. De plaats telt 485 inwoners (2001).
# Kothmaißling

Kothmaißling is een dorpje in de Duitse gemeente Cham (Oberpfalz), deelstaat Beieren.
Het dorp ligt aan de noordoever van de rivier de Regen op hemelsbreed ruim 5 kilometer ten oost-noordoosten van het stadje Cham. Over de weg (Bundesstraße 20) is de afstand echter ongeveer 8 kilometer.
Kothmaißling heeft een klein station aan de spoorlijn van Schwandorf via Cham naar Furth im Wald v.v..
Ten zuidoosten van het dorp bevindt zich het kleinere dorpje Raindorf en de grote steengroeve in de Blauberg.
In 1641, tijdens de Dertigjarige Oorlog, werd Kothmaißling door Zweedse soldaten geheel verwoest, maar later weer opgebouwd.
# Kanton Saint-Gély-du-Fesc

Saint-Gély-du-Fesc is een kanton van het Franse departement Hérault. Het kanton maakt deel uit van de arrondissementen Lodève (19) & Montpellier (1). In 2021 telde het 46.109 inwoners. Het kanton werd gevormd ingevolge het decreet van 26 februari 2014, met uitwerking op 22 maart 2015, met Saint-Gély-du-Fesc als hoofdplaats.

## Gemeenten

Het kanton omvat de 20 volgende gemeenten:
* Assas
* Buzignargues
* Cazevieille
* Combaillaux
* Guzargues
* Les Matelles
* Murles
* Prades-le-Lez
* Saint-Bauzille-de-Montmel
* Saint-Clément-de-Rivière
* Saint-Gély-du-Fesc
* Saint-Hilaire-de-Beauvoir
* Saint-Jean-de-Cornies
* Saint-Jean-de-Cuculles
* Saint-Mathieu-de-Tréviers
* Saint-Vincent-de-Barbeyrargues
* Sainte-Croix-de-Quintillargues
* Teyran
* Le Triadou
* Vailhauquès
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Canton de Saint-Gély-du-Fesc op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (fr) /Décret 2014-258 du 26 février 2014 portant délimitation des cantons dans le département de l’Hérault (raadpleging 18/04/2024)
# Kanton Saint-Herblain-Ouest-Indre

Saint-Herblain-Ouest-Indre is een voormalig kanton van het Franse departement Loire-Atlantique. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Nantes.

## Gemeenten

Het kanton Saint-Herblain-Ouest-Indre omvatte de volgende gemeenten:
* Saint-Herblain (deels, hoofdplaats)
* Indre
# Kanton Saint-Herblain-Est

Saint-Herblain-Est is een voormalig kanton van het Franse departement Loire-Atlantique. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Nantes. Het werd opgeheven bij decreet van 25 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015.
Het kanton omvatte uitsluitend een deel van de gemeente Saint-Herblain.
# Kanton Thorigny-sur-Marne

Kanton Thorigny-sur-Marne is een voormalig kanton van het Franse departement Seine-et-Marne. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Torcy. Het werd opgeheven bij decreet van 18 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015.

## Gemeenten

Het kanton Thorigny-sur-Marne omvatte de volgende gemeenten:
* Bailly-Romainvilliers
* Carnetin
* Chalifert
* Chanteloup-en-Brie
* Chessy
* Conches-sur-Gondoire
* Coupvray
* Dampmart
* Guermantes
* Jablines
* Jossigny
* Lesches
* Magny-le-Hongre
* Montévrain
* Serris
* Thorigny-sur-Marne (hoofdplaats)
# Kanton Thuir

Thuir is een voormalig kanton van het Franse departement Pyrénées-Orientales. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Perpignan. Het werd opgeheven bij decreet van 26 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015.

## Gemeenten

Het kanton Thuir omvatte de volgende gemeenten:
* Brouilla
* Caixas
* Camélas
* Castelnou
* Fourques
* Llauro
* Llupia
* Passa
* Ponteilla
* Sainte-Colombe-de-la-Commanderie
* Saint-Jean-Lasseille
* Terrats
* Thuir (hoofdplaats)
* Tordères
* Tresserre
* Trouillas
* Villemolaque
# Kanton Thourotte

Thourotte is een kanton in Frankrijk. Het kanton werd gevormd bij decreet van 20 februari 2014, met uitwerking in maart 2015.
Kanton Thourotte omvat de volgende gemeenten:
* Thourotte
* Amy
* Avricourt
* Bailly
* Beaulieu-les-Fontaines
* Cambronne-lès-Ribécourt
* Candor
* Cannectancourt
* Canny-sur-Matz
* Chevincourt
* Chiry-Ourscamp
* Crapeaumesnil
* Cuy
* Dives
* Écuvilly
* Élincourt-Sainte-Marguerite
* Évricourt
* Fresnières
* Gury
* Laberlière
* Lagny
* Lassigny
* Le Plessis-Brion
* Longueil-Annel
* Machemont
* Marest-sur-Matz
* Mareuil-la-Motte
* Margny-aux-Cerises
* Mélicocq
* Montmacq
* Ognolles
* Pimprez
* Plessis-de-Roye
* Ribécourt-Dreslincourt
* Roye-sur-Matz
* Saint-Léger-aux-Bois
* Solente
* Thiescourt
* Tracy-le-Val
* Vandélicourt
# Kabeiro

Kabeiro is een geslacht van zeenaaktslakken (Nudibranchia) uit de familie van de kroonslakken (Dotidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1815 gepubliceerd door Carisse Shipman en Terrence Gosliner.

## Soorten

* Kabeiro atlantica Edmunds & Carmona, 2017
* Kabeiro christianae Shipman & Gosliner, 2015
* Kabeiro phasmida Shipman & Gosliner, 2015
* Kabeiro rubroreticulata Shipman & Gosliner, 2015
* ↑ MolluscaBase (2021). Kabeiro Shipman & Gosliner, 2015. Geraadpleegd middels: World Register of Marine Species
* ↑ Shipman C. & Gosliner T. (2015). Molecular and morphological systematics of Doto Oken, 1851 (sic) (Gastropoda: Heterobranchia), with descriptions of five new species and a new genus. Zootaxa, 3973(1): 57-101. DOI:10.11646/zootaxa.3973.1.2