OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Symfonie nr. 2 (Villa-Lobos)

Heitor Villa-Lobos begon in 1917 met het componeren van zijn 2e symfonie.

## Geschiedenis

Villa-Lobos schreef voornamelijk programmatische muziek. Daarom is het vreemd dat er van zijn hand toch een twaalftal symfonieën zijn verschenen. Wellicht om zich toch aan zijn voorkeur te houden hebben de meeste symfonieën een subtitel. In dit geval Ascenção (Hemelvaart). Villa-Lobos beschouwde en gebruikte zijn symfonieën om muzikale ervaringen om te doen, om ze verder te kunnen verwerken in andere composities. Hij schreef zijn eerste vijf symfonieën in een kort tijdsbestek van 1916 tot 1920, daarna duurde het 24 jaar voordat de volgende verscheen. De compositie heeft in afwijking van veel van zijn werken wel een opusnummer meegekregen (Opus 160), maar dit kan niet juist zijn, aangezien hij in 1917 nog lang geen 160 composities op zijn naam had staan. De première vond pas plaats op 6 mei 1944 in Rio de Janeiro door het Orquestra do Rádio Nacional onder leiding van de componist; reden waarom vermoed wordt dat Villa-Lobos al die jaren nog aan deze symfonie heeft gesleuteld. Qua stijl lijkt deze symfonie erg op zijn eerste; reden waarom moet worden aangenomen dat het merendeel in 1917 gecomponeerd is. Het manuscript bevindt zich in het museum dat aan hem gewijd is in Rio. Uitvoering van de symfonie duurt ongeveer 50 minuten.

## Delen

* Allegro non troppo
* Allegretto scherzando
* Andante moderato
* Allegro.
Bij het begin is direct duidelijk dat hier geen sprake is van een symfonie in de trant van Gustav Mahler of Anton Bruckner. Het werk is duidelijk Frans van karakter; lichtvoetig en haast dansbaar. Villa-Lobos bevond zich destijds nog zwaar onder de invloed van zijn Franse leermeesters en wilde symfonieën schrijven in de stijl die ook Vincent d'Indy hanteerde.

## Orkestratie

* 2 piccolos, 2 dwarsfluiten, 2 hobo’s, 1 althobo, 2 Bes-klarinetten, 2 A-klarinetten, 2 fagotten, 1 contrafagot
* 4 hoorns, 4 Bes-trompetten, 4 A-trompetten, 4 trombones, 1 tuba
* 1 pauken, percussie waaronder tamtam, 2 harpen, celesta
* violen, altviolen, celli, contrabassen

## Trivia

Er zijn relatief weinig opnamen van symfonieën van Villa-Lobos; er is inmiddels een opname verschenen van deze symfonie via het label CPO (in een serie van al zijn symfonieën); op de achterzijde van de cd-hoes worden de delen als volgt benoemd:
* Allegro non troppo
* Allegro non troppo
* Allegro non troppo
* Allegro non troppo.
# Symfonie nr. 2 (Sinding)

De Noorse componist Christian Sinding voltooide zijn 'Symfonie nr. 2 '(opus 83) in 1904.

## Muziek

Sinding, die in tegenstelling tot Edvard Grieg veel meer de Duitse symfonietraditie volgde, moest lang wachten tot zijn tweede symfonie uitgevoerd werd. Gezien zijn Duitse componeerstijl is het niet vreemd dat de première van het werk plaatsvond in Berlijn. Felix Weingartner gaf leiding aan de eerste uitvoering op 22 maart 1907. Het werk werd gepubliceerd door Simrock, een Duitse muziekuitgeverij. Deze tweede symfonie is in dezelfde stijl geschreven als zijn eerste, maar wijkt toch lichtjes af. Ten eerste is de muziek breder opgezet en uitbundiger. Ten tweede bestaat het uit drie delen, terwijl de Duitse traditie toch voornamelijk vierdelige symfonieën "voorschreef". Erg bekend werd de symfonie niet, ze werd/wordt volledig overschaduwd door Sindings populairste werk Frühlingsrauschen.
Delen:
* Allegro moderato
* Andante
* Allegro
De samenstelling van het orkest is eveneens traditioneel:
* 3 dwarsfluiten (III ook piccolo), 2 hobo's, 2 klarinetten, 2 fagotten
* 4 hoorns, 3 trompetten, 3 trombones, 1 tuba
* pauken,
* violen, altviolen, celli, contrabassen

## Discografie

* Uitgave Apex: Ari Rasilainen met het Orkest van de Noorse Omroep, een opname uit circa 1998
* Uitgave CPO Records: Thomas Dausgaard met het NDR Sinfonieorchester
* Uitgave Apex
* Bladmuziek van Symfonie nr. 2 (Sinding) op de website van het International Music Score Library Project
# Symfonie nr. 2 (Ticheli)

Frank Ticheli componeerde zijn Tweede Symfonie in 2003/4.
De symfonie is opgedragen aan Dr. James E. Croft, die met pensioen ging als Directeur voor bands aan de Florida State University. Hij ontving de opdracht voor deze compositie van een aantal vrienden van Croft en een aantal ex-leerlingen van hem. De partituur gaat vergezeld van een dankwoord aan de professor. De première was vreemd genoeg aan de Michigan University in februari 2004. De symfonie won de William D. Revelli Composition Contest in 2006.

## Delen

De compositie van circa 22 minuten bestaat uit drie delen:
* Shooting stars;
* Dreams under a new moon;
* Apollo unleashed.
De compositie is geschreven voor de HaFaBra-muziektak; alleen blazers en percussie. Met deze symfonie eert de componist het Licht (sterren, maan en zon). De muziek uit deel 1 is zeer levendig geschreven, als zijnde het continu ontstaan van nieuwe sterren en sterrenclusters. Het tweede deel hoeft niet omschreven te worden; het is zoals zijn titel. Het derde deel is opgedragen aan Apollo, God van de Zon. Het wordt fel gespeeld met heldere klanken, snelle tempi etc. Daardoorheen is verweven een koraal van Johann Sebastian Bach: Wer Gott vertraut, hat wohl gebaut; een lievelingskoraal van degene aan wie dit werk is opgedragen.
Ticheli beschouwt dit werk als een van zijn meest geslaagde.

## Media

* ↑ Symfonie nr. 2 - deel 1: "Shooting Stars"
* ↑ Symfonie nr. 2 - deel 1: "Shooting stars" door Keimyung University Symphonic Band o.l.v. Frank Ticheli
* ↑ Symfonie nr. 2 - deel 2: "Dreams Under A New Moon"
* ↑ Symfonie nr. 2 - deel 2: "Dreams under a new moon" door Keimyung University Symphonic Band o.l.v. Frank Ticheli
* ↑ Symfonie nr. 2 - deel 3: "Apollo Unleasshed"
* ↑ Symfonie nr. 2 - deel 3: "Apollo unleashed" door Roxbury High School Wind Symphony, Succasunna (New Jersey) o.l.v. Todd Nichols

## Bron

* uitgave van GIA Publications
# Syndipnus lindemansi

Syndipnus lindemansi is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door H.G.M. Teunissen. De soort komt voor in Nederland; het holotype is afkomstig uit Harderwijk. Het werd gevangen door J. Lindemans uit Ermelo, naar wie de soort is vernoemd.
# Syndipnus hercynicus

Syndipnus hercynicus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Habermehl in 1935.
# Suzanne Saerens

Suzanne Saerens (Mechelen, 20 januari 1947) is een Vlaamse actrice en dramaturge.
Ze studeerde af in 1973 aan het Koninklijk Vlaams Conservatorium Antwerpen. Na haar periode bij het Mechels Miniatuur Teater speelde ze in de jaren '70 als freelance-actrice voor avant-gardistische theatergezelschappen zoals Teater De Kelk en De Waag. In 1979 kroop ze in de huid van de bloedmooie sensuele 'Alix' in Jef van der Heydens magisch realistische drama Kasper in de onderwereld, een verfilming van Hubert Lampo's De goden moeten hun getal hebben. Eind jaren '70 vertolkte ze de rol van Angèle, de dominante echtgenote van Philemon Persez in De Collega's.
Suzanne Saerens speelde Paula Coppens-Sneyers in de VTM televisieserie Wittekerke. Zij speelde ook gastrollen in de televisieseries De Collega's (Angèle Persez), Heterdaad, Stille Waters, Samson en Gert, Het Park, Thuis (Marijke), Witse (Marie-Claire Lambrechts), De Bunker (Esther Zygler-Groenberg), en Aspe (Hélène Dumas). In 2007 had ze een rol in de film Man zkt vrouw.
Haar stem leent ze sinds 2005 al vier seizoenen aan de NTGent-productie Ik wil dat je een beer wordt. Ze verzorgde de dramaturgie voor de producties De leeuw van Vlaanderen en Onze-Lieve-Vrouw van Vlaanderen.
# Sydaphera

Sydaphera is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soorten

* Sydaphera anxifer (Iredale, 1925)
* Sydaphera australis (Sowerby, 1832)
* Sydaphera christiana Verhecken, 2008
* Sydaphera delicosa Laseron, 1955
* Sydaphera fulva (Lee & Lan, 2002)
* Sydaphera granosa (G. B. Sowerby I, 1832)
* Sydaphera lactea (Deshayes, 1830)
* Sydaphera obnixa (Iredale, 1936)
* Sydaphera panamuna (Garrard, 1975)
* Sydaphera spengleriana (Deshayes, 1830)
* Sydaphera tasmanica (Tenison-Woods, 1876)
* Sydaphera undulata (G. B. Sowerby II, 1849)
# Sydaphera anxifer

Sydaphera anxifer is een slakkensoort uit de familie van de Cancellariidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Tom Iredale.
# Sydaphera christiana

Sydaphera christiana is een slakkensoort uit de familie van de Cancellariidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Verhecken.
# Synthecium tubiger

Synthecium tubiger is een hydroïdpoliep uit de familie Syntheciidae. De poliep komt uit het geslacht Synthecium. Synthecium tubiger werd in 1905 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Borradaile.
# Synthecium tubithecum

Synthecium tubithecum is een hydroïdpoliep uit de familie Syntheciidae. De poliep komt uit het geslacht Synthecium. Synthecium tubithecum werd in 1877 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Allman.
# Synthecium campylocarpum

Synthecium campylocarpum is een hydroïdpoliep uit de familie Syntheciidae. De poliep komt uit het geslacht Synthecium. Synthecium campylocarpum werd in 1888 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Allman.
# Symmoca dolomitana

Symmoca dolomitana is een vlinder uit de familie dominomotten (Autostichidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Huemer & Gozmany.
Deze vlinder komt voor in Europa.
# Synagoga mira

Synagoga mira is een kreeftachtigensoort uit de familie van de Synagogidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1888 door Norman.
# Synagelides zhaoi

Synagelides zhaoi is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Synagelides. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Peng, Li & Jun Chen.
# Szudziałowo

Szudziałowo is een dorp in de Poolse woiwodschap Podlachië. De plaats maakt deel uit van de gemeente Szudziałowo en telt 650 inwoners.
# Synaphosus femininis

Synaphosus femininis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de bodemjachtspinnen (Gnaphosidae). De spin jaagt 's nachts en verschuilt zich overdag onder rotsen en bladeren. Het lijf van de spin is ovaalvormig, smal en puntig aan de achterzijde.
Het dier behoort tot het geslacht Synaphosus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door Deeleman-Reinhold.
# São João da Serra (Piauí)

São João da Serra is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Piauí. De gemeente telt 6.877 inwoners (schatting 2009).
# São João da Ponte

São João da Ponte is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Minas Gerais. De gemeente telt 26.983 inwoners (schatting 2009).

## Aangrenzende gemeenten

De gemeente grenst aan Capitão Enéas, Ibiracatu, Janaúba, Japonvar, Lontra, Montes Claros, Patis, Varzelândia en Verdelândia.
* Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística, Inwonertallen 2009
# São João da Varjota

São João da Varjota is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Piauí. De gemeente telt 4.965 inwoners (schatting 2009).
# Station Tervuren

Station Tervuren was een spoorwegstation langs lijn 160 in de Belgische gemeente Wezembeek-Oppem.
Het station werd voor personenvervoer gesloten op 31/12/1958. Voor goederenverkeer werd het station op 01/07/1970 gesloten.
* Lijn 160
* http://users.telenet.be/pk/lijnen.htm#160
0,0: Brussel-Leopoldswijk · 1,9: Etterbeek · 3,0: Watermaal-Tervuren · 3,9: Oudergem-Waversesteenweg · 4,9: Oudergem · 6,0: Woluwelaan · 6,9: Woluwe · 8,1: Kapelleveld · 9,0: Stokkel · 9,7/10,4: Wezembeek · 12,5: Oppem-Sterrebeek · 13,1: Tervuren
# Station Sól

Station Sól is een spoorwegstation in de Poolse plaats Sól.
# Station Sélestat

Station Sélestat is een spoorwegstation in de Franse gemeente Sélestat. In het station stoppen TGV inOui-, TER 200- en TER Grand-Est-treinen.

## Treindienst

| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| TER 96200 | TER (SNCF) | Strasbourg-Ville – Sélestat – Colmar – Mulhouse-Ville – Basel SBB | S-Bahn Basel |
| TER 831300 | TER (SNCF) | Strasbourg-Ville – Sélestat | |
| TER 831700 | TER (SNCF) | Strasbourg-Ville – Entzheim-Aéroport – Molsheim – Obernai – Barr – Sélestat | |
# Station Příkazy

Železniční stanice Příkazy (Nederlands: Station Příkazy, Duits vroeger: Pschikas) is een station in de Tsjechische gemeente Příkazy. Het station ligt aan lokaalspoorlijn 275 (die van Olomouc, via Senice na Hané, naar Drahanovice loopt). Het station is onder beheer van de SŽDC en wordt bediend door stoptreinen van de České Dráhy.
Olomouc hlavní nádraží · Olomouc místní nádraží ↔ Olomouc-Smetanovy sady ↔ Olomouc-Nová Ulice ↔ Olomouc město ↔ Olomouc-Hejčín ↔ Olomouc-Řepčín ↔ Horka nad Moravou ↔ Skrbeň ↔ Příkazy ↔ Senice na Hané ↔ Náměšť na Hané ↔ Drahanovice
* ↑ Pkjs.de (Duits en Tsjechisch)
* ↑ Zelpage.cz (Tsjechisch)
# Station Pňovany zastávka

Station Pňovany zastávka is een spoorwegstation in het noordoosten van de Tsjechische gemeente Pňovany. Het station ligt aan spoorlijn 170 die van Beroun via Pilsen naar Cheb loopt. Het station wordt beheerd door de nationale spoorwegonderneming České dráhy in samenwerking met de Staatsorganisatie voor spoorweginfrastructuur (SŽDC). Bij station Pňovany zastávka vindt geen verkoop van treinkaartjes plaats, tickets dienen in de trein aangeschaft te worden.
Drie kilometer westelijker ligt in dezelfde gemeente het station Pňovany, eveneens aan lijn 170.
Beroun ↔ Beroun-Králův Dvůr ↔ Beroun-Popovice ↔ Zdice ↔ Stašov ↔ Praskolesy ↔ Hořovice ↔ Cerhovice ↔ Zbiroh ↔ Kařízek ↔ Mýto ↔ Holoubkov ↔ Svojkovice ↔ Rokycany ↔ Klabava ↔ Ejpovice ↔ Dýšina ↔ Chrást u Plzně ↔ Plzeň-Doubravka ↔ Plzeň hlavní nádraží - Plzeň-Jižní Předměstí ↔ Plzeň-Zadní Skvrňany ↔ Plzeň-Křimice ↔ Vochov ↔ Kozolupy ↔ Plešnice ↔ Pňovany zastávka ↔ Pňovany ↔ Sulislav ↔ Vranov u Stříbra ↔ Stříbro ↔ Milíkov ↔ Svojšín ↔ Ošelín ↔ Pavlovice ↔ Brod nad Tichou ↔ Planá u Mariánských Lázní ↔ Chodová Planá ↔ Mariánské Lázně ↔ Valy u Mariánských Lázní - Lázně Kynžvart - Dolní Žandov - Salajna - Lipová u Chebu - Stebnice - Všeboř - Cheb
# Station Plzeň-Křimice

Station Plzeň-Křimice is een spoorwegstation in het district Pilsen 5 (Křimice) van de Tsjechische stad Pilsen. Het station ligt aan spoorlijn 170 die van Beroun via Pilsen naar Cheb loopt. Het station wordt beheerd door de nationale spoorwegonderneming České dráhy in samenwerking met de Staatsorganisatie voor spoorweginfrastructuur (SŽDC).
Beroun ↔ Beroun-Králův Dvůr ↔ Beroun-Popovice ↔ Zdice ↔ Stašov ↔ Praskolesy ↔ Hořovice ↔ Cerhovice ↔ Zbiroh ↔ Kařízek ↔ Mýto ↔ Holoubkov ↔ Svojkovice ↔ Rokycany ↔ Klabava ↔ Ejpovice ↔ Dýšina ↔ Chrást u Plzně ↔ Plzeň-Doubravka ↔ Plzeň hlavní nádraží - Plzeň-Jižní Předměstí ↔ Plzeň-Zadní Skvrňany ↔ Plzeň-Křimice ↔ Vochov ↔ Kozolupy ↔ Plešnice ↔ Pňovany zastávka ↔ Pňovany ↔ Sulislav ↔ Vranov u Stříbra ↔ Stříbro ↔ Milíkov ↔ Svojšín ↔ Ošelín ↔ Pavlovice ↔ Brod nad Tichou ↔ Planá u Mariánských Lázní ↔ Chodová Planá ↔ Mariánské Lázně ↔ Valy u Mariánských Lázní - Lázně Kynžvart - Dolní Žandov - Salajna - Lipová u Chebu - Stebnice - Všeboř - Cheb
# Stef Ardoba

Stef Ardoba is een Nederlandse stripreeks van de striptekenaar en scenarist Bert Bus. Het is een sciencefictionstrip over een journalist en tijdreiziger met verhalen die zowel in het verleden, het heden als de toekomst kunnen spelen.
De strip werd in 1975 gepubliceerd in het striptijdschrift Sjors en daarna van 1976 t/m 1982 gepubliceerd in het stripblad Eppo. Van 1976 t/m 1986 werden de verhalen ook uitgegeven als stripalbums door uitgeverij Oberon.

## Albums

Bert Bus produceerde acht verhalen van Stef Ardoba, waarvan de laatste twee werden geschreven door Eppo-redacteur Kees Vuik.
* ↑ Comiclopedia (geraadpleegd op 2 september 2020)
* ↑ www.lastdodo.nl (geraadpleegd op 2 september 2020)
* ↑ www.comicweb.nl (geraadpleegd op 2 september 2020)
# Staurotheca abyssalis

Staurotheca abyssalis is een hydroïdpoliep uit de familie Sertulariidae. De poliep komt uit het geslacht Staurotheca. Staurotheca abyssalis werd in 2003 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Peña Cantero & Vervoort.
# Stauroteuthis gilchristi

Stauroteuthis gilchristi is een soort in de taxonomische indeling van de inktvissen, een klasse dieren die tot de stam der weekdieren (Mollusca) behoort. De inktvis komt enkel in zout water voor en is in staat om van kleur te veranderen. Hij beweegt zich voort door water in zijn mantel te pompen en het er via de sifon weer krachtig uit te persen. De inktvis is een carnivoor en zijn voedsel bestaat voornamelijk uit vis, krabben, kreeften en weekdieren die ze met de zuignappen op hun grijparmen vangen.
De inktvis komt uit het geslacht Stauroteuthis en behoort tot de familie Stauroteuthidae. Stauroteuthis gilchristi werd in 1924 beschreven door Robson.
# Stauroteuthis syrtensis

Stauroteuthis syrtensis is een soort uit de orde van de octopussen die voorkomt in het noorden van de Atlantische Oceaan, op diepten van 500 tot 4000 meter. Het is een van de weinige octopussoorten die bioluminescentie vertoont.
De mantel van de soort wordt tussen 50 en 100 millimeter lang en tot 40 millimeter breed. Iedere arm telt ongeveer 60 zuignappen. De armen zijn ongelijk van lengte: de langste wordt ongeveer 35 centimeter lang.

## Externe link

* Tree of Life website gives information about Stauroteuthis syrtensis
* ↑ Verrill A. E. (1879) Notice of recent additions to the marine fauna of the east coast of North America. American Journal of Science and Arts (3) 17: 309-315
* ↑ Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 30 november 2019. Geraadpleegd op 1 april 2010.
* ↑ http://www.eol.org/pages/493012
# Station Wesepe

Station Wesepe (afkorting: Wpe) is een voormalig spoorwegstation bij het dorp Wesepe. Het station lag aan de spoorlijn Deventer - Ommen van de Overijsselse Lokaalspoorweg-Maatschappij Deventer - Ommen (OLDO).
Het station werd geopend op 1 oktober 1910 en gesloten op 15 mei 1935. Het stationsgebouw uit 1909 bestaat nog steeds en fungeert momenteel als woonhuis. Aan de voorzijde van het gebouw hangt een zwart bord met de tekst 'Station Wesepe'. Het is samen met Station Eikelhof het enige nog bestaande stationsgebouw van de OLDO.

## Externe link

* Station Wesepe op Stationsweb
0,0: Deventer · 0: Boksbergerweg · 2: De Platvoet · 4: Diepenveen Oost · 5: Hoek · 8: Eikelhof · 9: Hiethaar · 10: Wesepe · 13: Pleegste · 18: Langkamp · 19: Raalte · 22: Linderte · 23: Crisman · 26: Posthoorn · 28: Lemelerveld · 32: Dalmsholte · 38: Ommen
# Station Werdohl

Station Werdohl is een spoorwegstation in de Duitse plaats Werdohl. Het station werd in 1861 geopend. Het station ligt aan de lijn Hagen - Haiger.
# Stegoelmis verrucata

Stegoelmis verrucata is een keversoort uit de familie beekkevers (Elmidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1939 gepubliceerd door Howard Everest Hinton.
# Stemmatophora fuliginosalis

Stemmatophora fuliginosalis is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Zerny.
# Stictogargetta umbrina

Stictogargetta umbrina is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Kiriakoff.
# Stenchaetothrips

Stenchaetothrips is een geslacht uit de tripsenfamilie Thripidae. Het geslacht is voor het eerst benoemd door Bagnall in 1926. Op een paar soorten na, komen de soorten uit dit geslacht voornamelijk voor in Azië.

## Taxonomie

De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
* Stenchaetothrips albicornus
* Stenchaetothrips apheles
* Stenchaetothrips aralis
* Stenchaetothrips bambusae
* Stenchaetothrips bambusicola
* Stenchaetothrips basibrunneus
* Stenchaetothrips bicolor
* Stenchaetothrips biformis
* Stenchaetothrips brochus
* Stenchaetothrips caulis
* Stenchaetothrips cymbopogoni
* Stenchaetothrips dissidens
* Stenchaetothrips divisae
* Stenchaetothrips faurei
* Stenchaetothrips glandularis
* Stenchaetothrips graminis
* Stenchaetothrips hullikali
* Stenchaetothrips indicus
* Stenchaetothrips karnyianus
* Stenchaetothrips koitakii
* Stenchaetothrips langkawiensis Ng & Mound, 2012
* Stenchaetothrips melanurus
* Stenchaetothrips minutus
* Stenchaetothrips mucunae
* Stenchaetothrips pteratus
* Stenchaetothrips sacchari
* Stenchaetothrips scius
* Stenchaetothrips spinalis
* Stenchaetothrips spinulae
* Stenchaetothrips tenebricus
* Stenchaetothrips tuscus
* Stenchaetothrips undatus
* Stenchaetothrips victoriensis
* Stenchaetothrips zehntneri
* Stenchaetothrips zhangi
* ↑ Bagnall, R. S. (1926). Brief descriptions of new Thysanoptera. XV . Annals and Magazine of Natural History. (9)18 : 98–114
* ↑ Thrips of the World Checklist
* 1 2 Ng, Y.F. & Mound, L.A. (2012) The Stenchaetothrips species (Thysanoptera, Thripidae) of Malaysia, with one new species. Zootaxa, 3357: 56-62
# Stenogobius laterisquamatus

Stenogobius laterisquamatus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de grondels (Gobiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Weber.
* ↑ (en) Stenogobius laterisquamatus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Stenogobius laterisquamatus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Stenoptilia exclamationis

Stenoptilia exclamationis is een vlinder uit de familie van de vedermotten (Pterophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1880 door Walsingham.
# Trichomalus pilosus

Trichomalus pilosus is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1844 door Ratzeburg.
# Popowice (Łódź)

Popowice is een plaats in het Poolse district Wieluński, woiwodschap Łódź. De plaats maakt deel uit van de gemeente Pątnów en telt 500 inwoners.
# Mulleripicus

Mulleripicus is een geslacht van vogels uit de familie spechten (Picidae).

## Soorten

Het geslacht kent de volgende soorten:
* Mulleripicus fuliginosus – Grijze treurspecht
* Mulleripicus fulvus – Sulawesispecht
* Mulleripicus funebris – Zwarte treurspecht
* Mulleripicus pulverulentus – Poederspecht
* ↑ (en) Gill, F., Wright, M. & Donsker, D. (2021). IOC World Bird Names (version 11.2)
# Nemipterus marginatus

Nemipterus marginatus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van valse snappers (Nemipteridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1830 door Valenciennes.
* ↑ (en) Nemipterus marginatus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Nemipterus marginatus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Phratora cuprea

Phratora cuprea is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1992 gepubliceerd door Wang.