OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jean-Joseph Page

Jean-Joseph Page (Onnens, 1791 - Fribourg, 3 januari 1863) was een Zwitsers advocaat, rechter en politicus voor de linkse radicalen uit het kanton Fribourg. Hij zetelde van 1848 tot 1851 in de Kantonsraad.

## Biografie

Na zijn schooltijd aan het Collège Saint-Michel in Fribourg studeerde Jean-Joseph Page rechten in Parijs. In 1826 werd hij advocaat in Bulle en vanaf 1856 in Fribourg. Van 1831 tot 1847 was hij ook voorzitter van de rechtbank van Bulle. Hij was ook plaatsvervangend rechter (1831-1847) en later rechter (1847-1857) in de kantonnale rechtbank van Fribourg. Hij was tevens lid van de constituante in dit kanton in 1830 en zetelde van 1831 tot 1856 in de Grote Raad van Fribourg. In 1848 was hij even lid van de Tagsatzung. Vervolgens was hij van 6 november 1848 tot 30 november 1851 lid van de Kantonsraad, samen met André Castella.
Tussen 1856 en 1863 was hij ook lid van de toezichtscommissie op de Caisse hypothécaire cantonale. Als liberaal was hij een tegenstander van de Sonderbund en pleitte hij voor de regularisatie van de hypothecaire kredietmarkt en voor de oprichting van een hypotheekkas ten voordele van de landbouw.
# Jean-Joseph Dessolles

Jean Joseph Paul Augustin markies Dessolles (Auch, 3 juli 1767 - Saulx-les-Chartreux, 3 november 1828) was een Frans militair en staatsman die van 29 december 1818 tot en met 18 november 1819 eerste minister van Frankrijk was.

## Levensloop

Tussen 1793 en 1797 diende Dessolles in diverse campagnes onder Napoleon Bonaparte in Italië, waarna hij in 1799 divisiegeneraal werd. Hij diende onder Jean Victor Marie Moreau in 1800 en droeg bij in de Franse overwinning bij de Slag bij Hohenlinden in 1801. In hetzelfde jaar werd Dessolles lid van de Staatsraad en secretaris van Oorlog.
Van 1808 tot 1810 voerde hij het commando van een divisie in Spanje tijdens de Spaanse Onafhankelijkheidsoorlog, waarna in 1814 door de voorlopige regering benoemd werd tot chef-generaal van de Nationale Garde in Parijs, wat het commando van de eerste militaire divisie inhield.
Na de restauratie onder Lodewijk XVIII werd Dessolles minister van Staat en pair van Frankrijk. In 1818 werd hij benoemd tot minister van Buitenlandse Zaken en voorzitter van de ministerraad in een liberaal ministerie. De ultraroyalisten zorgden er echter voor dat de regering in december 1819 viel, waardoor de politieke loopbaan van Dessolles ten einde kwam.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jean-Joseph, Marquis Dessolles op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibliothèque nationale de France: cb115767480 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1030078564
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 0003 3356
* Library of Congress Control Number: no2018054956
* Base Léonore: LH//759/50
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 133973034
* Système universitaire de documentation: 19497961X
* Virtual International Authority File: 51683542
* WorldCat (via VIAF): 51683542
# Is je moeder niet thuis

Is je moeder niet thuis is een single van de Nederlandse zanger Nico Haak uit 1978. Het stond in 1977 als zesde track op het album Haak is de naam, waar het de tweede single van was na Ted de tapper.

## Achtergrond

Is je moeder niet thuis is geschreven door A. Lopikerwaard en Nico Haak en geproduceerd door Peter Koelewijn. Het is een nederpopnummer dat gaat over een relatie tussen de liedverteller en een meisje genaamd Marie. De verteller vraagt of haar moeder niet thuis is, om dan langs te komen. De B-kant van het nummer is Haak is de naam, welke als derde track op het gelijknamige album te vinden was.

## Hitnoteringen

De single was in zowel Nederland als het Nederlandstalige gedeelte van Vlaanderen in de hitlijsten te vinden. De hoogste piekpositie was de achtste plek in de Nederlandse Top 40, waar het in totaal zes weken in stond. In de Nationale Hitparade was het een weekje minder te vinden en stond het ook een plekje lager dan de Top 40. In de Vlaamse Ultratop 50 reikte het tot de twaalfde positie en was het voor zes weken in de lijst te zien.
* ↑ Is je moeder niet thuis. Top 40. Gearchiveerd op 10 april 2022. Geraadpleegd op 10-04-2022.
* ↑ Is je moeder niet thuis. Dutchcharts. Geraadpleegd op 10-04-2022.
* ↑ Is je moeder niet thuis. Ultratop. Gearchiveerd op 10 april 2022. Geraadpleegd op 10-04-2022.
# Jacobus Petrus Sprenger van Eyk

Jacobus Petrus Sprenger van Eyk kan verwijzen naar:
en diens kleinzonen
* Jacobus Petrus Sprenger van Eyk (1834-1911), burgemeester van Enschede
* Jacobus Petrus Sprenger van Eyk (1842-1907), minister van Koloniën, minister van Financiën
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jacobus Petrus Sprenger van Eyk en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Isaak Brodski

Isaak Israilevitsj Brodski (Oekraïens: Бродський Ісаак Ізраїльович, Russisch: Исаак Израилевич Бродский) (Sofievka, nabij Berdjansk, nu Oekraïne), 6 januari 1884 – Leningrad, 14 augustus 1939) was Rusland (Oekraïens) een kunstschilder.

## Leven en werk

Brodski werd opgeleid aan de kunstacademies van Odessa en Sint-Petersburg. Later ging hij een tijdlang in de leer bij Ilja Repin. Na de Russische Revolutie (1917) leverde hij een belangrijke blauwdruk voor het Socialistisch realisme in de schilderkunst. Hij schilderde geïdealiseerde taferelen van de Russische Revolutie en de Russische Burgeroorlog, alsook iconische portretten van Sovjetleiders.
Brodski was ook een fervent verzamelaar van schilderijen; zijn huis in Sint-Petersburg is thans een nationaal museum (het ‘Isaac Brodski museum’).
Brodski was de eerste schilder die de Leninorde kreeg.

## Galerij

* Ljoebov Makarovna Brodskaja
* Lenin
* Jozef Stalin, 1928
* Jozef Stalin, 1934
* Jozef Stalin, 1937
* Brodski met zijn dochter
* Executie van commissarissen in Bakoe
* Lenin bij de Poetilov-fabrieken
* Sprookje
* Lenin, 1919
# Isaak Semjonovitsj Broek

Isaak Semjonovitsj Broek (Russisch: Исаак Семёнович Брук) (Minsk, 8 november 1902 – Moskou, 6 oktober 1974) was een computerpionier uit de Sovjet-Unie. In 1920 ging hij naar de Technische Staatsuniversiteit van Moskou waar hij 1925 zijn diploma haalde.
In 1935 ontwierp hij zijn eerste analoge computer en in 1948 stond hij mede aan de wieg van de eerste elektronische computer van de Sovjet-Unie.
In 1958 werd hij directeur van het nieuw opgerichte Instituut voor Elektronische Besturingsmachines (IECM) van de Russische Academie van Wetenschappen.
# Jagerswijk, Spitsbergen en Kostverloren

Jagerswijk, Spitsbergen en Kostverloren is een voormalig waterschap in de provincie Groningen.
De naam is ontleend aan de buurtschappen Jagerswijk, Spitsbergen en Kostverloren. Het schap lag tussen Sappemeer, Noord- en Zuidbroek, in de hoek tussen het Winschoterdiep (zuidgrens) en de Noordbroeksterstraat/Noordbroeksterdiep (westgrens). De noord-oostpunt lag bij de noord-oostpunt van het gehucht 't Veen, bij de kruising van 't Veen en de huidige Nieuweweg. De noordgrens lag 450 m ten noorden van de weg Spitsbergen en de oostgrens ongeveer 450 m ten westen van de huidige Burgemeester Omtaweg en de Botjesweg. Het waterschap was verdeeld in drie onderdelen die elk een eigen bestuur hadden. De bemaling gebeurde met behulp van molen en een stoomgemaal, die beide uitsloegen op het Winschoterdiep.
Waterstaatkundig gezien ligt het gebied sinds 2000 binnen dat van het waterschap Hunze en Aa's.
* ↑ C.C. Geertsema (1910) De zeeweringen, waterschappen en polders in de provincie Groningen, Groningen: Erven B. van der Kamp, blz. 375, kaart: Blad 7
* ↑ Groninger archiefnet. Gearchiveerd op 31 augustus 2017.
# Jean-François de La Pérouse

Jean François de Galaup, graaf de La Pérouse (Albi, 23 augustus 1741–Vanikoro, 1788?) was een Frans marineofficier en ontdekkingsreiziger wiens expeditie verdween in Oceanië.

## Expeditie naar de Grote Oceaan

Op 1 augustus 1785 vertrok La Pérouse in opdracht van koning Lodewijk XVI vanuit Brest met de schepen Astrolabe en Boussole om de Grote Oceaan in kaart te brengen. In zijn gezelschap bevonden zich wetenschappers van verschillende instituten.
Nadat ze de Atlantische Oceaan overgestoken waren en Kaap Hoorn gerond hadden, bereikten ze Paaseiland op 9 april 1786. Via Hawaï zetten ze koers richting Alaska, waar de expeditie in juni aankwam. Tussen Alaska en Yukon gingen de schepen voor anker, waarna de omgeving kon worden onderzocht. Vervolgens volgden ze de westkust van Noord-Amerika in zuidelijke richting en in september 1786 bereikten ze Monterey.
Vanuit Californië stak La Pérouse de Grote Oceaan over en bij aankomst in Macau konden in Alaska ingeslagen pelzen te gelde worden gemaakt. Na deze lucratieve onderbreking kwam de nadruk weer op de onderzoekstaken te liggen en werden grote delen van de Koerilen, Kamtsjatka, de Zuid-Chinese en Japanse Zee gekarteerd. In de stad Petropavlovsk-Kamtsjatski verliet de tolk Jean Baptiste Barthelemy de Lesseps in september 1787 de expeditie om over land naar Parijs terug te reizen, waar hij in oktober 1788 als eerste verslag kon uitbrengen.
Nadat het gezelschap voor langere tijd in Kamtsjatka had verbleven, werd de reis voortgezet richting Samoa, waar La Pérouse 6 december 1787 landde. Na een bezoek aan Tonga werd Botany Bay in Australië op 26 januari 1788 bereikt. Het was toevalligerwijs exact dezelfde dag dat kapitein Arthur Phillip Sydney stichtte.
Na Botany Bay was het plan om verder te varen richting Nieuw-Caledonië, de Santa Cruzeilanden, de Salomonseilanden, de Louisiaden en daarna via Zuid- en West-Australië huiswaarts, waarbij de aankomst in Parijs werd voorzien voor juni 1789. La Pérouse en zijn expeditie zijn echter na het vertrek vanuit Botany Bay nooit meer terug gezien.
Vermoed wordt dat beide schepen nabij Vanikoro schipbreuk hebben geleden. Een expeditie onder leiding van admiraal De Bruni d'Entrecasteaux voer uit om hem te zoeken doch vond niets. De wrakken van beide schepen zijn intussen gevonden in de buurt van Vanikoro.

## Nalatenschap

Naar La Pérouse zijn onder andere vernoemd:
* Straat La Pérouse
* La Pérouse Pinnacle in de French Frigate Shoals
* De maankrater La Pérouse
* ↑ https://www.theguardian.com/theguardian/2005/apr/08/guardianweekly.guardianweekly11. Gearchiveerd op 10 april 2023.
# Indiamba quamara

Indiamba quamara is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door Rentz.
# Iphigenella shablensis

Iphigenella shablensis is een vlokreeftensoort uit de familie van de Iphigenellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1943 door Carausu.
# Iphigenella acanthopoda

Iphigenella acanthopoda is een vlokreeftensoort uit de familie van de Iphigenellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door G.O. Sars.
# Jean le Clerc

Jean Le Clerc of Jean LeClerc en als geleerde vaak Jo(h)annes Clericus/Clerqius (Genève, 29 maart 1657 - Amsterdam, 8 januari 1736) was een in zijn tijd bekende theoloog, die vanwege zijn opvattingen van het radicale calvinistische Genève naar het tolerantere Amsterdam verhuisde. Hij was bovendien filosoof, letterkundige, historicus, uitgever en auteur.

## Biografie

Zijn voorouders waren hugenoten van Beauvais die naar Genève uitweken. Hij studeerde in Genève logica en filosofie, promoveerde op de thesis De materiae natura, en studeerde vervolgens Hebreeuws en theologie. Daarna werd hij eerst huisleraar bij een adellijke familie in Grenoble, vervolgens was hij enige tijd predikant in Genève. In Saumur, tot de herroeping van het Edict van Nantes in 1685 het protestantse centrum van Frankrijk, was hij rond 1680 publicistisch actief. In 1682 predikte hij in Londen zes maanden in de Waalse kerk en de Savoy Chapel. Vandaar vertrok hij, mogelijk als gevolg van de voor hem bemoedigende correspondentie met Philipp van Limborch, in 1683 naar de Verenigde Nederlanden. Onderweg ontmoette hij de Italiaanse historicus Gregorio Leti; diens dochter Maria Leti zou acht jaar later zijn echtgenote worden. In Amsterdam sloot hij zich aan bij de Remonstrantsche Broederschap. Tijdens een kort verblijf in Genève in 1684 keerde hij zich af van het calvinisme, om zich vervolgens definitief in Amsterdam te vestigen. Kort daarop ontmoette hij dankzij Philipp van Limborch John Locke (filosoof) en werd hij hoogleraar in de wijsbegeerte, de klassieke letterkunde en de Hebreeuwse taal aan het Remonstrantse Seminarium te Amsterdam. Hij werd ervan verdacht een aanhanger van het socinianisme te zij, wat een hoogleraarschap in de theologie verhinderde, maar als opvolger van Philipp van Limborch werd hem in 1712 wel het onderricht in de kerkgeschiedenis toevertrouwd. Daarnaast schreef hij in het Frans en het Latijn tot op hoge leeftijd over alle onderwerpen die hij ook onderwees, maar ook daarbuiten; zijn oeuvre is omvangrijk en veelzijdig. Jean en Maria kregen 4 kinderen, die echter alle zeer jong overleden. Vanaf 1732 liet zijn geestelijke gezondheid te wensen over. Hij overleed in 1736, twee jaar na de dood van zijn echtgenote.
# Isar-Radweg

De Isar-Radweg (Isarfietsroute) is een langeafstandsfietsroute in Oostenrijk en Duitsland. De route volgt de loop van de rivier de Isar van de bron op ongeveer 15 km van Scharnitz tot de monding in de Donau bij Deggendorf. Het traject is bewegwijzerd in twee richtingen.

## Traject

De route start in het Karwendelgebergte in Oostenrijk bij de bron van de Isar. De route volgt de rivier stroomafwaarts. Na Scharnitz passeert de route de grens met Duitsland.
In Bad Tölz kruist de route de Bodensee-Königssee-Radweg.
De route voert door de deelstaat Beieren en doet ook de hoofdstad van deze deelstaat München aan. Bij de monding van de Isar in de Donau bij Deggendorf kan worden aangesloten op de EuroVelo EV6 Atlantische kust naar de Zwarte Zee en de Donauradweg.

## Aansluitingen met Europese fietsroutes

* In Deggendorf kan worden aangesloten op de EuroVelo EV6 Atlantische kust naar de Zwarte Zee.

## Aansluitingen met andere fietsroutes

* In Bad Tölz kruist de route de Bodensee-Königssee-Radweg.
* In Deggendorf kan worden aangesloten op de Donauradweg.

## Externe link

* Isar-Radweg
# Jo Sip

Joop (Jo) Sip (17 april 1945) is een Nederlands voormalig voetballer die bij voorkeur als doelman speelde. Hij kwam uit voor N.E.C. en PEC.

## Carrièrestatistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 1965/66 | N.E.C. | Nederland | Eerste divisie | 11 | 0 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 14 | 0 |
| 1966/67 | N.E.C. | Nederland | Eerste divisie | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 1967/68 | N.E.C. | Nederland | Eredivisie | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 1968/69 | PEC | Nederland | Tweede divisie | 8 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 9 | 0 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 19 | 0 | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 23 | 0 |
# Irkoetsk

Irkoetsk (Russisch: Иркутск) is een stad in de Russische Federatie, hoofdstad van de gelijknamige regio (oblast) Irkoetsk, gelegen aan de Angara tussen het stuwmeer van Irkoetsk en het Baikalmeer.

## Regionaal centrum

Irkoetsk is het grootste economische, culturele en verzorgende centrum van Oost-Siberië; er is een omvangrijke industriële sector, die onder meer aluminiumindustrie (bauxiet uit de Oeral), chemische fabrieken, machinebouw (toelevering omliggende mijnbouwgebieden), houtverwerking en voedingsmiddelenindustrie omvat. Er zijn waterkrachtcentrales bij de stuwdam en er is een pijplijnverbinding met de aardolie- en aardgasvelden van het Wolga-Oeralgebied. Het is een belangrijk verkeersknooppunt in Oost-Siberië met een station aan de Trans-Siberische spoorlijn en een belangrijke luchthaven. De oude stad is relatief ruim aangelegd en telt nog tal van historische, meestal in hout opgetrokken, panden. Ter plaatse voorts onder meer een universiteit (1918) en diverse hogescholen, een polytechnisch instituut, de Siberische afdeling van de nationale Academie der Wetenschappen, diverse musea en theaters, een planetarium en de staatsbibliotheek.

## Geschiedenis

De stad werd in 1652 gesticht als Irkoetskoje zimovje bij de monding van de Irkoet in de Angara. Dertig jaar later reeds had ze zich ontwikkeld tot het centrum van de Russische handel met het Chinese keizerrijk en Mongolië. Sinds de 18e eeuw is ze tevens het bestuurlijke middelpunt van de Russische bezittingen in Siberië. Eind 19e eeuw ging van Irkoetsk de Siberische goldrush uit. Vanwege zijn historische allure wordt Irkoetsk ook wel "Het Parijs van Siberië" genoemd.

## Bezienswaardigheden

* Epifaniekathedraal
* Kazankathedraal
* Kazankerk
* Kerk van Christus de Verlosser
* Kathedraal van het Onbevlekte Hart van Maria
* Vladimirklooster
* Znamenski-klooster
* Kerk van de Heilige Charalampus

## Partnersteden

* Ulaanbaatar (Mongolië)
* Kanazawa (Japan)
* Pforzheim (Duitsland)

## Geboren

* Maria Kljonova (1898-1976), mariene geoloog
* Roedolf Noerejev (1938-1993), balletdanser
* Anatoli Ivanisjin (1969), kosmonaut
* Dmitri Kondratjev (1969), kosmonaut
* Aleksandr Averboech (1974), Russisch-Israëlisch atleet
* Aleksandr Botsjarov (1975), wielrenner
* Jelena Bolsoen (1982), atlete
* Denis Koval (1991), langebaanschaatser
* Daria Dmitrieva (1993), ritmisch gymnaste
* Roman Zobnin (1994), voetballer
* Jekaterina Sloeva (1999), langebaanschaatsster
* Nina Kraviz , DJ
# Ingolfiella (Ingolfiella) abyssi

Ingolfiella (Ingolfiella) abyssi is een vlokreeftensoort uit de familie van de Ingolfiellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Hansen.
# Ingold

Ingold is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat North Carolina, en valt bestuurlijk gezien onder Sampson County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 484.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 13,4 km², geheel bestaande uit land. Ingold ligt op ongeveer 15 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond Ingold.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Ingold op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# James Steuart

James Steuart (Edinburgh, 21 oktober 1712 of 1713 – aldaar, 26 november 1780), vanaf 1773 Sir James Steuart Denham, derde of vierde baronet, was een Schotse econoom die geldt als de belangrijkste Angelsaksische vertegenwoordiger van het mercantilisme, maar ook wel als een van de eerste klassieke economen wordt gezien.
Steuarts Inquiry into the Principles of Political Economy (1767) was het eerste systematische werk over economie in de Engelse taal. Het zette onder andere een theorie van winst uiteen, die volgens Steuart voortkwam uit zowel de productie ('positieve winst') als de handel ('relatieve winst'). Het idee van marktevenwicht was ook al in het werk aanwezig; in tegenstelling tot de latere liberale economen meende Steuart dat overheidsingrijpen nodig was om dit evenwicht tot stand te brengen.
Steuarts boek werd overschaduwd door Adam Smiths The Wealth of Nations, dat negen jaar later verscheen. Hoewel Smiths werk voor een groot deel een polemiek was tegen Steuart, citeerde Smith hem opzettelijk niet, zodat hij in eigen land een 'vergeten' denker is geworden. In het Duitse taalgebied werd zijn werk positiever beoordeeld door Hegel, Marx, de historische school en Joseph Schumpeter. Die laatste weet Steuarts gebrek aan succes aan zijn droge schrijfstijl (vergeleken met de toegankelijke stijl van Smith), terwijl Steuart volgens Schumpeter dikwijls diepere inzichten aan de dag legde dan Smith.
# Jimmy Cayne

James E. (Jimmy) Cayne (Evanston, 14 februari 1934 – Long Branch, 28 december 2021) was een Amerikaans bestuursvoorzitter. Hij was CEO van de Amerikaanse bank Bear Stearns in New York.

## Biografie

Voordat hij zijn studie aan de Purdue-universiteit afmaakte, ging Cayne in het leger. Daarna had hij verschillende baantjes, totdat hij in 1969 naar New York ging en daar Alan C. Greenberg ontmoette, toenmalig CEO van Bear Stearns, die net als Cayne een bridgespeler was. Hij werd door Greenberg aangenomen met een gegarandeerd salaris van US$ 70.000.
In 1985 werd Cayne president van het bedrijf, in 1993 bestuursvoorzitter en in 2001 voorzitter van de raad van bestuur. Cayne speelde in juli 2007 een bridgetoernooi toen het hedgefonds instortte en in 2008, toen Bear Stearns dreigde failliet te gaan, speelde hij een toernooi in Detroit. In 2008 werd hij vervangen als CEO.
In zijn hoedanigheid als bridger won Cayne 21 kampioenschappen, waarvan 18 in de Verenigde Staten. Hij overleed op 87-jarige leeftijd.
* ↑ Kennismaking met Ace Greenberg. Gearchiveerd op 29 juli 2022.
* ↑ (en) Hojnicki, Carrie, "The Bad Boys Of Bear Stearns: Where Are They Now?", Business Insider, 23 juli 2012. Gearchiveerd op 17 augustus 2023. Geraadpleegd op 14 mei 2022.
* ↑ (en) Jimmy Cayne, Who Led Bear Stearns Before It Imploded, Dies at 87. The Wall Street Journal (28 december 2021). Gearchiveerd op 16 april 2023.
* ↑ (en) James Cayne, CEO for Bear Stearns Rise and Fall, Dies at 87. Bloomberg (28 december 2021). Gearchiveerd op 29 december 2021.
# Jan Kuiler

Jan Kuiler (Utrecht, 22 maart 1883 – Amsterdam, 2 augustus 1952), in vakliteratuur doorgaans J. Kuiler genoemd, was een Nederlandse architect.

## Leven en werk

Kuiler was vooral in het noorden van het land actief, meestal samen met zijn Groninger vakgenoot Lucas Drewes (1870-1969), met wie hij in Groningen vanaf 1916 het architectenbureau Kuiler en Drewes dreef. Samen ontwierpen ze een groot aantal villa's, landhuizen, fabrieken en kerken, waaronder de Oosterkerk in Groningen. Ook de Puddingfabriek in die stad is van hun hand. Verschillende door Kuiler en Drewes ontworpen bouwwerken zijn aangewezen als rijks- of gemeentelijk monument.
Jan Kuiler was een zoon van de Utrechtse architect M.E. Kuiler (1859–1937). Ook zijn neef J.E.K. Kuiler (1883–1957) was architect.

## Werken (selectie)

* 1913: Herenhuis aan de Hereweg in Groningen (zonder L. Drewes)
* 1913: Villa aan de Rijksstraatweg, Haren
* 1914: Voorhuis van villaboerderij Groot Hoijsum, Warffum (zonder L. Drewes)
* 1916: Eendrachtskade Noordzijde 19, Groningen
* 1916: Landhuis aan de Rijksstraatweg, Haren
* 1917: Groentenconservenfabriek Hunsingo, Winsum
* 1918: Poortgebouw met aula en dienstwoning, begraafplaats De Eshof, Haren
* 1918: Verbouwing Huize Hemmen, Rijksstraatweg 63, Haren
* 1920: Noorderkerk, Groningen
* 1921: Woonhuis aan de Weg voor de Jagerskampen, Haren
* 1922: Villa Huis ter Aa, Meentweg 17, Glimmen
* 1922: Villa De Jagerskampen, Haren (in 1931 verbouwd, opnieuw door Kuiler & Drewes)
* 1923: Odd Fellowhuis, Groningen
* 1923–1924: Bankgebouw aan de Vismarkt, Groningen
* 1927–1929: Oosterkerk, Groningen
* 1929: Winkel en opslagruimte Sledemennerstraat 10, Groningen
* 1930: Villa aan de Terborgsteeg, Haren
* 1930: Villa aan de Westerse Drift, Haren
* 1931: Dubbel landhuis aan de Hondsruglaan/Quintuslaan, Groningen
* 1931: Puddingfabriek A.J. Polak, Groningen
* 1931: Vm. Joods bejaardenhuis Beth Zekenim, Groningen
* 1931: Villa De Dobbe, Haren
* 1931: Villa Lindenhof, Haren
* 1936: Villa aan de Dilgtweg, Haren
* 1938: Woonhuis van een boerderij aan de Brink, Norg
* 1939–1940: Portieketagewoningen, J. C. Kapteynlaan; Petrus Driessenstraat; C.H. Petersstraat, Groningen
* 1950: Hervormde kerk, Wapenveld
* 1952: Immanuëlkerk, Capelle aan den IJssel
* 1954: Gereformeerde kerk, Houwerzijl