OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Blaasbalghersteller

De Blaasbalghersteller is een kopie naar een verloren gegaan werk van de Zuid-Nederlandse schilder Jheronimus Bosch in het Museum voor Schone Kunsten in Doornik.

## Voorstelling

Het stelt het interieur van een werkplaats voor, waar een vrouw in gelapte kleding en op trippen aan een reparateur van blaasbalgen de volgende opmerking maakt:
   Meester soe bid ick voer my nicht Haer blasbalck en is niet dicht (Meester, zo bid ik voor mijn nicht, haar blaasbalk is niet dicht)
Links achter haar staat haar nicht, die niet veel jonger is dan de oude vrouw, met haar blaasbalg. Rechts van haar staat een jongen met een worst tegen zijn borst geklemd en een loopmolentje in zijn hand, zoals we dat kennen van ander werk van Jheronimus Bosch, zoals De goochelaar, en dat van navolgers van Bosch, zoals Zangers en musici in een ei. De blaasbalghersteller antwoordt de oude vrouw met de woorden:
   Dit alde ler is droch en verrompen Ick en bins niet lech te verpompen (Dit oude leer is droog en verrimpeld. Ik ben niet van plan het te herstellen)
De oude vrouw is dus een soort koppelaarster, die de hersteller een oneerbaar voorstel doet. Bovendien werd seksualiteit in Bosch’ tijd alleen binnen het huwelijk en voor de voortplanting erkend. Een seksueel actieve oudere vrouw werd om die reden bij voorbaat al veroordeeld.

## Toeschrijving

Verschillende versies van een Blaasbalghersteller worden genoemd in diverse 16e- en 17e-eeuwse bronnen, waaronder Spaanse, koninklijke inventarissen. Van deze voorstelling is ook een prent bekend uit het tweede kwart van de 16e eeuw met daarop dezelfde tekst als op het schilderij. De prent is ‘gesigneerd’ ‘Iheronimus Bosch inven[it]’ (Jheronimus Bosch heeft dit bedacht). Men gaat er dan ook van uit dat het schilderij in Doornik waarschijnlijk gebaseerd is op een verloren gegaan paneel van Bosch.

## Herkomst

Het werk bevindt zich tegenwoordig in het Museum voor Schone Kunsten in Doornik. Hoe het daar terechtkwam is niet duidelijk. In 1589 wordt in de inventaris van Juan Manuel de la Cerde, bisschop op Sigünza, een schilderij van een ‘follero’ (blaasbalghersteller) van ‘Jeronimo Bosque’ (Jheronimus Bosch) genoemd.
# Prodecatoma mangicola

Prodecatoma mangicola is een vliesvleugelig insect uit de familie Eurytomidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Bhatnagar.
# Strijkkwartet nr. 11 (Villa-Lobos)

Heitor Villa-Lobos componeerde zijn Strijkkwartet nr. 11 in 1948. Het is opgedragen aan zijn vrouw Arminda Villa-Lobos. Het is een strijkkwartet dat naar het neoclassicisme neigt. Nog wel atonaal, maar somber op een C-majeur akkoord eindigend. Het Quarteto lacovino gaf de première in Rio de Janeiro. Afwijkend van zijn gehele strijkkwartetoeuvre staat het Scherzo voor het langzame deel (in plaats van andersom zoals gebruikelijk).

## Delen

* Allegro non troppo
* Scherzo, vivace
* Adagio
* Poco andantino (quasi Allegro)

## Bron en discografie

* Uitgave Briljant Classics: Cuarteto Latinoamericano
* Uitgave Naxos: Danubius Kwartet
Strijkkwartet nr. 1 · Strijkkwartet nr. 2 · Strijkkwartet nr. 3 · Strijkkwartet nr. 4 · Strijkkwartet nr. 5 · Strijkkwartet nr. 6 · Strijkkwartet nr. 7 · Strijkkwartet nr. 8 · Strijkkwartet nr. 9 · Strijkkwartet nr. 10 · Strijkkwartet nr. 11 · Strijkkwartet nr. 12 · Strijkkwartet nr. 13 · Strijkkwartet nr. 14 · Strijkkwartet nr. 15 · Strijkkwartet nr. 16 · Strijkkwartet nr. 17
# Masrouraster

Masrouraster is een geslacht van uitgestorven zee-egels uit de familie Glypticidae.

## Soorten

* Masrouraster ouhouissi Vadet, Nicolleau & Reboul, 2008 †
* Masrouraster - Natural History Museum
# Monobaz II

Monobaz II was koning van Adiabene van ca.55 tot ca.68 na Chr. Hij was de zoon van Monobaz I en Helena van Adiabene. Zijn moeder had zich rond het jaar 30 bekeerd tot het Jodendom. Rond het jaar 55 volgde hij zijn broer Izates II van Adiabene op.
Kort na zijn aantreden geraakte het land betrokken in de Romeins-Parthische Oorlog (54-64). Tigranes VI, van het Koninkrijk Armenië, gesteund door de Romeinen, viel zijn land binnen, Monobaz II zocht steun bij Vologases I, koning van het Parthische Rijk. Vologases I trok aan het langste eind en kon zijn zoon Tiridates op de Armeense troon plaatsen. Adiabene werd een vazalstaat van het Koninkrijk Armenië. Hij werd opgevolgd door Izates III van Adiabene.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Monobaze II op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Nephelodes mendica

Nephelodes mendica is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Barnes & Lindsey.
# Sara Ballantyne (wielrenster)

Sara Ballantyne (Verenigde Staten van Amerika, 14 oktober 1960) is een wielrenner uit de Verenigde Staten van Amerika.
In 1989 werd zij officieus wereldkampioene mountainbike, maar het toernooi werd pas een jaar later officieel georganiseerd.
In 1991 schreef Ballantyne de Wereldbeker mountainbike op haar naam.

## Externe link

* Website
* ↑ Cycling Archives––profiel
# Caulastraea connata

Caulastraea connata is een rifkoralensoort uit de familie van de Merulinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Ortmann.
# Blaasgalbladwesp

De blaasgalbladwesp (Pontania proxima) is een vliesvleugelig insect uit de familie van de bladwespen (Tenthredinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1823 door Serville.

## Uiterlijk

P. proxima is een onopvallend klein glanzend zwart wespje dat een lengte van maximaal 5 mm kan bereiken. De gallen die het wespje veroorzaakt zijn echter wel regelmatig en eenvoudig waar te nemen. In Nederland zitten de gallen voornamelijk op schietwilg (Salix alba) en kraakwilg (Salix fragilis) maar ook op andere soorten uit de wilgen familie Salix. Meestal zitten er meerdere gallen op een blad, vaak aan beide kanten van de hoofdnerf. De gal is glad, vlezig, ovaal- tot boonvormig, 4 mm breed en tot 8 mm lang en heeft een groene, en later gele kleur. Vooral de gallen die in de zon zitten, zijn van boven vaak donkerrood en ze worden daarom ook wel rode boongal, Wilgboongal of Wilgenboontje genoemd. De gal steekt meestal, zowel aan de bovenkant, als de onderkant van het blad uit en wordt bewoond door een enkele larve. De larve ziet eruit als een lichtgroen rupsje van 5 mm lang met donkere kop, in tegenstelling tot echte rupsen heeft het, naast de zes poten aan de thorax, op elk lichaamssegment een paar buikpoten.

## Levenswijze

Volwassen dieren zijn van Mei tot Augustus te vinden in vochtige open bosgebieden of hagen, eigenlijk overal waar wilgen groeien. In het late voorjaar gaan de vrouwtjes op zoek naar een geschikt wilgenblad om met hun legboor eitjes in te leggen. Als de larven uit de eitjes komen beginnen die het zachte bladmateriaal op te eten en dit zet het blad aan tot het maken van de boonvormige gal. Midden zomer verlaat de larve de gal en valt op de grond om daar te verpoppen. Er zijn meestal twee generaties per jaar, de soort overwintert als pop.

## Externe link

* Kaarten met waarnemingen:
   * België
   * Nederland
   * wereldwijd
* ↑ Taxonomische informatie over Pontania proxima bij Fauna Europaea.
# Protapanteles aletta

Protapanteles aletta is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Nixon in 1973.
# Strijkkwartet nr. 12 (Sjostakovitsj)

Dmitri Sjostakovitsj's Strijkkwartet Nr. 12 in Des majeur (opus 133) werd geschreven in 1968. De eerste uitvoering vond dat jaar plaats te Moskou door het Beethoven Strijkkwartet. Het is opgedragen aan de eerste violist van dit kwartet, Dimitri Tsyganov.
In het kwartet kan men elementen vinden die aansluiten bij de seriële muziek, een nieuwe techniek die door het Sovjetregime niet kon worden geapprecieerd.
Een normale uitvoering duurt ongeveer 28 minuten.
Het werk bestaat uit twee delen:
* Moderato - Allegretto
* Allegretto - Adagio - Moderato - Allegretto
Strijkkwartet nr. 1 · Strijkkwartet nr. 2 · Strijkkwartet nr. 3 · Strijkkwartet nr. 4 · Strijkkwartet nr. 5 · Strijkkwartet nr. 6 · Strijkkwartet nr. 7 · Strijkkwartet nr. 8 · Strijkkwartet nr. 9 · Strijkkwartet nr. 10 · Strijkkwartet nr. 11 · Strijkkwartet nr. 12 · Strijkkwartet nr. 13 · Strijkkwartet nr. 14 · Strijkkwartet nr. 15
# Renmans

Renmans is een Belgische slagerijketen met 244 vestigingen in België, 96 in Frankrijk (onder de naam Henri Boucher) en 8 in Groothertogdom Luxemburg.
De keten werd in 1978 opgericht door Henri Renmans en Nicole Albert, en werkte vanaf 1980 samen met winkelketen Aldi om naast hun discountwinkels een slagerij te voorzien. In 1989 werd de eerste slagerij in Frankrijk geopend, drie jaar later de eerste in het Luxemburg. In 2000 had de keten 400 winkels in de drie landen samen. Sinds 2021 daalt het aantal vestigingen omdat Aldi zelf vlees begon te verkopen en de samenwerking stopzette.
De overkoepelende holding van Renmans is Brabhold, waarvan de familie Renmans en de familie Bovy de grootste aandeelhouders zijn.
# Sacculina imberbis

Sacculina imberbis is een krabbezakjessoort uit de familie van de Sacculinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Sueo M. Shiino.
# Nepheloleuca politia

Nepheloleuca politia is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1776 door Cramer.
# Sara Allen

Sara Allen (9 december 1954) is een Amerikaanse musicus en songwriter.

## Biografie

Sara Allen is bekend door haar werk met het duo Daryl Hall & John Oates. Alhoewel beiden nooit getrouwd waren, had ze een langdurige relatie met Daryl Hall tot 2001. Ze werkte mee aan veel van de hitsingles van het duo, waaronder You Make My Dreams, Private Eyes, I Can't Go for That (No Can Do) en Maneater. De song Sara Smile, de eerste Amerikaanse hit van Hall & Oates, ging over Sara Allen. Haar jongere zus Janna Allen was ook songwriter, die zelf ook werkte met Hall & Oates.
* ↑ (en) Sara Allen. Discogs. Geraadpleegd op 09-12-2021.
* ↑ Super Hits - Daryl Hall and John Oates. AllMusic. Geraadpleegd op 22-01-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Sara Allen op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Bisaltes buquetii

Bisaltes buquetii is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1868 door Thomson.
# Prosopocera violaceomarmorata

Prosopocera violaceomarmorata is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Breuning.
# Strijkkwartet nr. 12 (Villa-Lobos)

Heitor Villa-Lobos componeerde zijn Strijkkwartet nr. 12 in 1948. Het is opgedragen aan zijn vrouw Arminda Villa-Lobos. Het is een strijkkwartet dat naar het neoclassicisme neigt, iets meer dan zijn elfde strijkkwartet. De modinho komt in deel (2) tevoorschijn. Het werk is gecomponeerd in New York. De première werd verzorgd door het São Paulo Kwartet.

## Delen

* Allegro
* Andante malinconico
* Allegretto leghiero
* Allegro ben ritmato

## Bron en discografie

* Uitgave Brilliant Classics: Cuarteto Latinoamericano
* Uitgave Naxos: Danubius Kwartet
Strijkkwartet nr. 1 · Strijkkwartet nr. 2 · Strijkkwartet nr. 3 · Strijkkwartet nr. 4 · Strijkkwartet nr. 5 · Strijkkwartet nr. 6 · Strijkkwartet nr. 7 · Strijkkwartet nr. 8 · Strijkkwartet nr. 9 · Strijkkwartet nr. 10 · Strijkkwartet nr. 11 · Strijkkwartet nr. 12 · Strijkkwartet nr. 13 · Strijkkwartet nr. 14 · Strijkkwartet nr. 15 · Strijkkwartet nr. 16 · Strijkkwartet nr. 17
# Renmuis

Renmuis kan verwijzen naar:
* Burtons renmuis
* Chinese renmuis
* Dwergrenmuis
* Flowers renmuis
* Grobbens renmuis
* Grote Egyptische renmuis
* Grote renmuis
* Hoofdrenmuis
* Hoogstraals renmuis
* Kleine Egyptische renmuis
* Mongoolse renmuis
* Vierteenrenmuis
* Westelijke renmuis
* Zuid-Afrikaanse renmuis
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Renmuis en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Monoceratuncus tantulus

Monoceratuncus tantulus is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Razowski & Becker.
# Scuromanius anemonia

Scuromanius anemonia is een keversoort uit de familie Mauroniscidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Majer.
# Sargochromis mellandi

Sargochromis mellandi is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de cichliden (Cichlidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Boulenger.
* ↑ (en) Sargochromis mellandi op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Sargochromis mellandi. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Station Kłosowice

Station Kłosowice is een spoorwegstation in de Poolse plaats Kłosowice.
# Schildpad (materiaal)

Schildpad of karet is het bewerkte schild van schildpadden, voornamelijk van de karetschildpad (Eretmochelys imbricata). Voor schildpad worden de gevlamde hoornplaten gebruikt. Van schildpad werden sieraden gemaakt, evenals kammen, brilmonturen en lampenkappen. Ondanks het feit dat alle zeeschildpadden sterk bedreigd zijn, is de handel in schildpad niet internationaal verboden. In veel landen waaronder Nederland en de Nederlandse Antillen is de handel wel illegaal.
# Progona luridipennis

Progona luridipennis is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door Burmeister.
# Strijkkwartet nr. 12 (Dvořák)

Het Strijkkwartet nr. 12 in F majeur, opus 96, bijgenaamd Het Amerikaanse, is een compositie van de Tsjechische componist Antonin Dvořák. Hij schreef het werk in Spillville (Iowa) in de zomer van 1893.

## Ontstaan

Van 1892 tot 1895 woonde Dvořák in New York, waar hij werkzaam was als directeur van het National Conservatory of Music. Tijdens de zomervakantie van 1893, die doorbracht in het stadje Spillville, dat een omvangrijke Tsjechische immigrantengemeenschap kende, componeerde hij dit twaalfde strijkkwartet. De schets kostte hem drie en de uitwerking daarvan dertien dagen. Hij noteerde op de partituur: “God zij dank. Ik ben tevreden. Het ging snel.” De sfeer van het werk is, conform zijn wens, ongekunsteld.
Over de vraag hoe Amerikaans dit in Amerika geschreven kwartet in muzikaal opzicht is, liepen en lopen de meningen uiteen, een en ander afhankelijk van de geneigdheid tot “hineininterpretieren”. Sommigen wilden en willen er per se invloeden van Amerikaanse muziek in horen. Het gebruik van pentatoniek en ritmische ostinati zou volgens hen wijzen op Indiaanse invloeden. De ostinati brachten en brengen ze zelfs in verband met Indiaanse trommeldansen. Als gebruik van pentatoniek en ritmische ostinati echter typisch Amerikaans-Indiaans zou zijn, zou men zeer veel muziek van het stempel “Amerikaans” moeten voorzien, onder meer een aantal werken van Debussy en een groot aantal werken van barokcomponisten. Amerikaanse vogels zingen net als vogels elders maar de toonschildering in het derde deel schijnt toch echt gebaseerd te zijn op de Amerikaanse vogels die Dvořák tijdens zijn ochtendwandelingen te Spillville hoorde zingen.

## Delen

* I Allegro ma non troppo
* II Lento (“Indiaans” melodisch accent op de derde en zevende noot van de mineurtoonladder)
* III Molto vivace (eerste viool toonschildert in de bovenste positie vogelzang)
* IV Finale: Vivace ma non troppo

## Betekenis

Dit strijkkwartet, nauwelijks typerend voor Dvořáks strijkkwartetten in het algemeen, werd snel zijn populairste. Het is voor velen het enige strijkkwartet van hem dat ze kennen.
* Mathias Walz in Harenberg Kammermusikfüher blz 274 2e uitg. 1998 Uitg Harenberg
* Dr Milan Slavicky in Toelichting bij Complete strijkkwartetten door het Stamitz Quartet; Brilliant Classics
* Jarmil Burghauser Toelichting in de box met grammofoomplaten van Het Prager Streich Quartett. DGG 1977
* Hartmut Schick, Studien zu Dvořáks Streichquartetten, Laaber-Verlag, 1990
nr. 1 A · nr. 2 B · nr. 3 D · nr. 4 e · nr. 5 f · nr. 6 a · nr. 7 a · nr. 8 E · nr. 9 d · nr. 10 Es · nr. 11 C · nr. 12 F (Amerikaans) · nr. 13 G · nr. 14 As · Cipressen
# Renmark

Renmark is een plaats in de Australische deelstaat Zuid-Australië en telt 8054 inwoners (2006).

## Geboren

* Hayden Stoeckel (10 augustus 1984), zwemmer
# Monocercops nepalensis

Monocercops nepalensis is een vlinder uit de familie van de mineermotten (Gracillariidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Kumata.
# Neocolpodes inermis

Neocolpodes inermis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1948 door Jeannel.
# Station Kłokowa

Station Kłokowa (przystanek) is een spoorwegstation in de Poolse plaats Świebodzin.
# Schwebsange

Schwebsange (Luxemburgs: Schwéidsbeng, Duits: Schwebsingen) is een plaats in de gemeente Schengen en het kanton Remich in Luxemburg. Schwebsange telt 277 inwoners (2001).
# Proteodes melographa

Proteodes melographa is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Meyrick.
# Meester Kok (Ratum)

Meester Kok (ook wel Koksmeester, Meesterkok, De Kok of Koks) is een monumentale vakwerkboerderij in de Gelderse buurtschap Ratum, gemeente Winterswijk, die sinds 1988 een rijksmonument is. Ook de op het erf aanwezige houten schuur, het weefhuisje en de waterput zijn rijksmonumenten.
De boerderij Meesterkok is een van de oudste in de omgeving. In aantekeningen uit 1748 wordt vermeld dat hier in 1647 een Koekes woonde. Later is er sprake van Koks of Koockes. Mogelijk is het huis gebouwd in de 17e eeuw als lös hoes en Saksische boerderij. Het was oorspronkelijk geheel opgetrokken in vakwerkbouw gevuld met leem en de traditionele geveltop van hout. In die tijd werd het huis mogelijk ook al uitgebreid. In de 18e eeuw werd een scheidingswand tussen het woon- en werkdeel gebouwd. In de 19e eeuw werd het leem door baksteen vervangen, behalve op zolder waar nog altijd het originele leemwerk aanwezig is.
Op het erf staan verder nog een wevershuisje in vakwerk, een grote houten schoppe, waterput met haal, en de Moezenspieker een spieker (voorraadschuur) die in 1974 werd toegevoegd op de plaats waar oorspronkelijk een originele spieker stond. Er hebben in deze boerderij een aantal generaties van het geslacht Kok of Koks gewoond, die ook schoolmeesters waren, hetgeen de naam van het huis verklaart.
In 1990 werd de boerderij geselecteerd voor de Top 100 van de Rijksdienst voor de Monumentenzorg.
Sinds 2001 is is een deel van het scholtengoed, waaronder boerderij Meesterkok met twee hectare erf bij Geldersch Landschap & Kasteelen in beheer. Het oude scholtengoed Boeijink bestaat verder uit een natuurrijk cultuurlandschap met landbouwgronden, bossen en een kronkelende Ratumse Beek.

## Foto's

* Weefhuisje van vakwerk met zadeldak
* Zijaanzicht weefhuisje met rode Hollandse pannen
* Oostgevel schuur gedekt met blauwe hollandse pannen
* Spieker op stenen pijlers, afkomstig uit Duitsland, in 1974 op het erf geplaatst
* ↑ Neefjes, J. en Willemse, N., 2010 (2e druk). Cultuurhistorische Atlas Winterswijk. RAAP & Bureau Overland
* ↑ RCE: Hoeve 'De Meesterkok'
* ↑ Buurtschap-info De Kok Ratum
* ↑ Geldersch Landschap&Kasteelen: Locatie 68, Scholtengoed Boeijink-Ratum. Gearchiveerd op 23 september 2016. Geraadpleegd op 23 september 2016.
# Monoceratuncus eriodens

Monoceratuncus eriodens is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Razowski.
# Scopura

Scopura is een geslacht van steenvliegen uit de familie Scopuridae. De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Uéno.

## Soorten

Scopura omvat de volgende soorten:
* Scopura bihamulata Uchida & Maruyama, 1987
* Scopura gaya Jin & Bae, 2005
* Scopura jiri Jin & Bae, 2005
* Scopura laminata Uchida & Maruyama, 1987
* Scopura longa Uéno, 1929
* Scopura montana Uchida & Maruyama, 1987
* Scopura quattuorhamulata Uchida & Maruyama, 1987
* Scopura scorea Jin & Bae, 2005
* DeWalt, R. E., U. Neu-Becker & G. Stueber (2013) Plecoptera Species File Online. Version 1.0/4.1. Bezocht: 4-3-2013.
# Neocyclops pilbarensis

Neocyclops pilbarensis is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Halicyclopidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Karanovic.
# Station Nîmes-Pont-du-Gard

Station Nîmes-Pont-du-Gard is een kruisingsstation gelegen tussen Nîmes (ca. 14 km) en de Pont du Gard (ca. 25 km) op de kruising van de hogesnelheidslijn Avignon-Montpellier en de klassieke spoorlijn Nîmes-Tarascon. Op de hogesnelheidslijn rijden treinen van de labels TGV inOui en Ouigo met bestemmingen Lyon, Montpellier TGV en Parijs. Op de klassieke lijn rijden TER-treinen van en naar Avignon, Marseille, Montpellier-Saint-Roch en Nîmes.
Het station heeft parkeerplaatsen voor kort en lang parkeren, kaartautomaten, een busverbinding met het centrum van Nîmes en een piano.
# Schwedagonpagode

De Schwedagonpagode is de grootste tempel van Myanmar. Deze kegelvormige, 98 meter hoge, met 50.000 kilo bladgoud en vele duizenden kostbare edelstenen bedekte pagode bevindt zich op de heuvel Singuttara in een buitenwijk van Yangon. Ze is een van de belangrijkste boeddhistische bedevaartsoorden ter wereld. Volgens de overlevering worden in de pagode acht haren bewaard van de laatste Boeddha, tezamen met relikwieën van drie voorgaande Boeddha's.
Met de bouw van de pagode werd begonnen in de 5e eeuw v.Chr. Sindsdien is het bouwwerk door aardbevingen vaak zwaar beschadigd, maar telkens weer herbouwd - een volgende versie door talrijke goud- en juwelengiften telkens groter en prachtiger dan de voorgaande.
Rond de pagode is een paviljoen met tientallen kleinere pagodes, tempels en beelden ontstaan. Ook de kleinere pagodes werden steeds mooier als ze na een aardbeving moesten worden herbouwd.
In een van de tempels bevindt zich een 15 ton zware klok. In 1824 wilden de Engelsen deze klok overbrengen naar Engeland, maar zij viel van boord in de rivier. Met bootjes en bamboestokken wisten de Birmanen haar weer uit het water halen.
* ↑ https://www.silver-travellers.com/shwedagon-paya/
* ↑ https://www.irrawaddy.com/news/burma/ethnic-mon-demand-involved-salvaging-great-bell.html
# Pristava (Novo mesto)

Pristava is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Novo mesto in de NUTS-3-regio Jugovzhodna Slovenija. De plaats telde 108 inwoners op 1 januari 2020.
# Stylochus ceylanicus

Stylochus ceylanicus is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in het zoute water.
Het geslacht Stylochus, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Stylochidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Laidlaw.
# Matawai

Matawai kan verwijzen naar:
* Matawai (stam), een volk van marrons in Suriname
* Matawai (taal), de taal van het Matawai-volk
* Matawai (dorp), dorp in Suriname
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Matawai en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.