OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Margarítis Schinás

Margarítis Schinás (Tessaloniki, 28 juli 1962) is een Grieks politicus, die in 2019 commissaris-ondervoorzitter werd van de Europese Unie.

## Levensloop

Schinás studeerde af aan de universiteit van Thessaloniki in 1985. In 1985-1986 studeerde hij aan het Europacollege in Brugge. Hij leerde er zijn medestudente, de Spaanse Mercedes Alvargonzález kennen, met wie hij trouwde. In 1987 verwierf hij een Master in 'public administration and politics' aan de London School of Economics.
Vanaf 1990 werkte hij voor de Europese Commissie. Hij was achtereenvolgens:
* vanaf 1993, kabinetsmedewerker voor de Europese Commissarissen Abel Matutes en Marcelino Oreja Aguirre.;
* van 1999 tot 2004, adjunct-kabinetschef bij ondervoorzitster Loyola de Palacio;
* van juni 2004 tot september 2007, kabinetschef van Eurocommissaris Márkos Kyprianoú.
Van 2007 tot 2009 was hij Europarlementslid ingevolge het ontslag van Antónis Samarás. Op het einde van dit mandaat werd hij opnieuw Europees ambtenaar, als adjunct-directeur van het Bureau of European Policy Advisers (BEPA), het adviesorgaan voor de Europese politiek.
In november 2014 werd hij woordvoerder van de Europese Commissie en in december 2015 werd hij adjunct-directeur-generaal van de communicatie.
Op 10 september 2019 werd hij benoemd tot Eurocommissaris en vice-voorzitter van de Europese Commissie, belast met de problemen van migratie en van bescherming van de Europese levenswijze.

## Externe link

* Cv Margarítis Schinás op de webstek van de Europese Commssie.
* ↑ Margarítis Schinás, van woordvoerder tot commissaris. Gearchiveerd op 2 september 2019.
* Gemeinsame Normdatei: 171299450
* Virtual International Authority File: 212216839
* WorldCat (via VIAF): 212216839
Josep Borrell · Thierry Breton (tot 16 september 2024) · Helena Dalli · Valdis Dombrovskis · Elisa Ferreira · Marija Gabriel (tot 15 mei 2023) · Paolo Gentiloni ·
Johannes Hahn · Iliana Ivanova (vanaf 19 september 2023) · Ylva Johansson · Věra Jourová · Wopke Hoekstra (vanaf 5 oktober 2023) · Phil Hogan (tot 26 augustus 2020) · Stella Kyriakidou · Janez Lenarčič · Ursula von der Leyen · Mairead McGuinness (vanaf 12 oktober 2020) · Didier Reynders · Margarítis Schinás · Nicolas Schmit · Maroš Šefčovič · Kadri Simson · Virginijus Sinkevičius · Dubravka Šuica · Frans Timmermans (tot 22 augustus 2023) ·
Jutta Urpilainen · Adina-Ioana Vălean · Olivér Várhelyi · Margrethe Vestager · Janusz Wojciechowski
# Porcellio galapagoensis

Porcellio galapagoensis is een pissebed uit de familie Porcellionidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Van Name.
# Pycnogonum sivertseni

Pycnogonum sivertseni is een zeespin uit de familie Pycnogonidae. De soort behoort tot het geslacht Pycnogonum. Pycnogonum sivertseni werd in 1955 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Stock.
# Lepidanthrax lautus

Lepidanthrax lautus is een vliegensoort uit de familie van de wolzwevers (Bombyliidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1887 door Coquillett.
# Macronemurus trivittatus

Macronemurus trivittatus is een insect uit de familie mierenleeuwen (Myrmeleontidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort. De soort komt voor in India.
# Ministry

Ministry is een industrialmetalband uit Chicago, geformeerd in 1981 door Alain Jourgensen (alias Hypo Luxa). De band begon als een groep die synthrockgeoriënteerde muziek maakte. Eind jaren 80 veranderde de band zijn geluid in industrial met veel speedmetalinvloeden. In 1984 had het een hitje met (Every Day Is) Halloween. De groep brak definitief door met het vijfde studioalbum, Psalm 69, in 1992. Na de dood van bassist Paul Raven, op 20 oktober 2007, werd de band opgeheven. Raven heeft tevens samengespeeld met Killing Joke, Prong en later Godflesh.

## Bandleden

Laatstbekende bezetting
* Aaron Rossi (drums)
* Al Jourgensen (zang, gitaar)
* Mike Scaccia (gitaar)
* Tony Campos (basgitaar)
* Tommy Victor (gitaar)
* Sin Quirin (gitaar)
* John Bechdel (keyboard)

## Discografie

Albums
* 1983 - With Sympathy
* 1986 - Twitch
* 1988 - The Land Of Rape And Honey
* 1989 - The Mind Is A Terrible Thing To Taste
* 1992 - Psalm 69
* 1996 - Filth Pig
* 1999 - Dark Side Of The Spoon
* 2003 - Animositisomina
* 2004 - Houses Of The Molé
* 2006 - Rio Grande Blood
* 2007 - The Last Sucker
* 2008 - Cover Up
* 2012 - Relapse
* 2013 - Enjoy The Quiet, Live at Wacken 2012 (dvd)
* 2013 - From Beer To Eternity
* 2014 - Last Tangle in Paris (live)
* 2021 - Moral Hygiene
* 2024 - Hopiumforthemasses
# Jean-François Vossen

Jean-François Vossen (Brussel, 5 maart 1893 - Sint-Lambrechts-Woluwe, 24 januari 1974) was een Belgisch secretaris-generaal voor Binnenlandse Zaken.

## Levensloop

Vossen promoveerde tot doctor in de rechten en werd in 1909 ambtenaar bij de administratie van Oorlogsschade. In 1927 werd hij gedetacheerd naar het kabinet van eerste minister Henri Jaspar. In 1928 werd hij juridisch raadgever op het Ministerie van Landbouw. In 1929 werd hij opnieuw op het kabinet van eerste minister Jaspar benoemd, ditmaal als kabinetschef.
In 1931 werd hij bevorderd tot secretaris-generaal op het Ministerie van Binnenlandse Zaken. Hij werd in 1940 geconfronteerd met de moeilijkheden veroorzaakt door de Duitse aanval en de Achttiendaagse Veldtocht. Hij moest het hoofd bieden aan het feit dat ongeveer een derde van de gemeentebestuurders (burgemeesters, schepenen, gemeentesecretarissen en - ontvangers) op de vlucht sloeg en maar langzaam terugkeerde. Hij moest mee beslissen over behoud of afzetting van degenen die hun post verlieten.
In de eerste weken van de bezetting kon hij nog relatief zelfstandig over hun opvolging beslissen. Zo kon hij in Antwerpen de katholieke volksvertegenwoordiger en schepen Leo Delwaide tot burgemeester benoemen. Dit werd snel anders. De bezetter besliste in juli dat voortaan zijn goedkeuring ('Genehmigung') moest verkregen worden, alvorens een benoeming kon gebeuren. Dit betekende dat voortaan voorkeur werd gegeven aan Duitsgezinde kandidaten. Als Vossen ze weigerde, benoemde de bezetter ze onwettelijk en eigenmachtig met de titel van commissaris-burgemeester, zoals hij deed met Hendrik Elias als burgemeester van Gent.
Vossen verzette zich eveneens tegen de fusies van gemeenten die grote agglomeraties moesten tot stand brengen, evenals tegen het instellen van burgemeesters-ambtenaars.
De stijgende tegenstellingen konden niet lang worden volgehouden en in februari 1941 moest Vossen, vanwege een ambtsverbod hem opgelegd door de Duitsers, ontslag nemen. Zijn adjunct Henri Adam, die hem regelmatig had vervangen tijdens ziekteperioden, kreeg eveneens ambtsverbod. Vossen werd opgevolgd door de Duitsgezinde Gérard Romsée.
Vossen trok zich terug in de luwte en kon na de Bevrijding gedurende korte tijd zijn functie weer opnemen. Hij ontving eretekens vanwege verzetsdaden. Hij werd door een zuiveringscommissie buiten vervolging gesteld voor zijn bestuur tijdens het eerste bezettingsjaar, maar ontving toch een administratieve blaam. Hij bleef ruim dertig jaar van zijn pensioen genieten.
Vossen was getrouwd met Anne-Marie Van Lint (1896-1983).

## Literatuur

* J. GERARD-LIBOIS & José GOTOVITCH, L'An 40. La Belgique occupée, Brussel, 1971.
* Marc VAN DEN WIJNGAERT, Tussen vijand en volk. Het bestuur van de secretarissen-generaal tijdens de Duitse bezetting 1940-1944 in: België in de Tweede Wereldoorlog. Deel 9, Het minste kwaad, uitg. DNB, Pelckmans, Kapellen, 1990. Versie op dbnl, 2008.
* Nico WOUTERS, De Führerstaat. Overheid en collaboratie in België, 1940-1944, Tielt, Lannoo, 2006.
# Oriental Mindoro

Oriental Mindoro is een provincie van de Filipijnen. Het maakt deel uit van regio IV-B (MIMARO). De provincie beslaat het oostelijke deel van het eiland Mindoro. De hoofdstad van de provincie is Calapan. Bij de census van 2015 telde de provincie ruim 844 duizend inwoners.

## Geschiedenis

Op 13 juni 1950 werd Oriental Mindoro een eigen provincie.

## Geografie
### Topografie

Oriental Mindoro ligt op zo'n 15 kilometer van de zuidwestkust van Luzon op de oostkant van het eiland Mindoro. De andere provincie van het eiland is Occidental Mindoro. Het totale landoppervlakte van de provincie is 4364,7 km². Van de 128 eilanden waaruit de provincie bestaat hebben er 39 een naam.

### Bestuurlijke indeling

Oriental Mindoro bestaat uit één stad en 14 gemeenten

#### Stad

* Calapan

#### Gemeenten

| Baco Bansud Bongabong Bulalacao Gloria Mansalay Naujan | Pinamalayan Pola Puerto Galera Roxas San Teodoro Socorro Victoria |
Deze gemeenten zijn onderverdeeld in 426 barangays.

## Demografie

Oriental Mindoro had bij de census van 2015 een inwoneraantal van 844.059 mensen. Dit waren 58.457 mensen (7,4%) meer dan bij de vorige census van 2010. Ten opzichte van de census van 2000 was het aantal inwoners gegroeid met 162.241 mensen (23,8%). De gemiddelde jaarlijkse groei in die periode kwam daarmee uit op 1,38%, hetgeen lager was dan het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (1,72%).
De bevolkingsdichtheid van Oriental Mindoro was ten tijde van de laatste census, met 844.059 inwoners op 4238,38 km², 199,1 mensen per km².

## Economie

De belangrijkste producten van Oriental Mindoro zijn palay, kokosnoot, koffie en abaca. Daarnaast wordt in de provincie veel van het vlees voor Metro Manilla geproduceerd. Andere bronnen van inkomsten zijn de productie van marmer en de huisindustrie.
Oriental Mindoro is een relatief arme provincie. Uit cijfers van het National Statistical Coordination Board (NSCB) uit het jaar 2003 blijkt dat 44,3% (13.813 mensen) onder de armoedegrens leefde. In het jaar 2000 was dit nog 48,9%. Daarmee staat Oriental Mindoro 27e op de lijst van provincies met de meeste mensen onder de armoedegrens. Van alle 79 provincies staat Oriental Mindoro 26e op de lijst van provincies met de ergste armoede..
* ↑ Oppervlaktecijfers uit 2007, National Statistical Coordination Board (NSCB).
* 1 2 Persbericht van het Philippine Statistics Authority met de resultaten van de Census van 2015
* ↑ Armoedestatieken van het National Statistical Coordination Board (NSCB)
# Mesembriomys gouldii

Mesembriomys gouldii is een knaagdier uit het geslacht Notomys dat voorkomt in Australië. Zijn verspreidingsgebied beslaat het noorden van de Kimberley (noordelijk West-Australië), het noordwesten van Arnhemland, inclusief Melville-eiland (noordelijk Noordelijk Territorium; in het noordoosten van Arnhemland is hij uitgestorven) en delen van het Kaap York-schiereiland in Noord-Queensland, tussen Ravenshoe en de Iron Range. Daar leeft hij in open bossen en gebieden met struiken. Hoewel er drie ondersoorten zijn voorgesteld (M. g. melvillensis uit Melville-eiland, M. g. rattoides uit Queensland en M. g. gouldii uit de rest van het verspreidingsgebied), is hun bestaan nog niet met moderne middelen bevestigd.
Het is een grote, opvallende in bomen levende rat. De rug is grijsachtig of zelfs zwart, geleidelijk overgaand in de witte of lichtgrijze buik. De staart is lang en bedekt met een zwarte haren, op de witte pluim na. De oren en de voeten zijn groot en zwart. De kop-romplengte bedraagt 260 tot 315 mm, de staartlengte 310 tot 410 mm, de achtervoetlengte 66 tot 72 mm, de oorlengte 42 tot 46 mm en het gewicht 600 tot 880 gram. Vrouwtjes hebben 0+2=4 mammae.
De soort is 's nachts actief en slaapt in holle bomen of in een nest gebouwd in dichte vegetatie. Hoewel deze soort voornamelijk in bomen leeft, foerageert hij ook weleens op de grond. Hij eet fruit, zaden, insecten, groene knoppen en nectar. Het dier paart het hele jaar, maar het meeste aan het eind van het droge seizoen. Meestal worden er twee jongen geboren.

## Literatuur

* Menkhorst, P. & Knight, F. 2001. A Field Guide to the Mammals of Australia. South Melbourne: Oxford University Press.
* ↑ (en) Mesembriomys gouldii op de IUCN Red List of Threatened Species.
Mesembriomys gouldii · Mesembriomys macrurus
# Porcellio ferroi

Porcellio ferroi is een pissebed uit de familie Porcellionidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Paulian de Felice.
# Anhedonie

Anhedonie wordt gedefinieerd als het niet meer (kunnen) ervaren van vreugde. Het is een van de meest bekende symptomen van een klinische depressie, maar anhedonie komt ook voor bij andere vormen van psychopathologie en mensen zonder psychische aandoeningen.

## Oorzaken

Theoretisch gezien kan het verschijnsel verklaard worden vanuit diverse theoretische psychologische invalshoeken:
* volgens de psychoanalyse kan anhedonie het gevolg zijn van een sluimerend intrapsychisch conflict
* volgens het behaviourisme kan anhedonie het gevolg zijn van een tekort aan belonende gedragsconsequenties of een teveel aan straffende gedragsconsequenties. Daarnaast kan er sprake zijn van klassieke conditionering, bijvoorbeeld als gevolg van traumatische ervaringen.
* volgens de cliëntgerichte psychotherapie kan anhedonie het gevolg zijn van het niet genoeg in contact zijn met de eigen gevoelens
* uit de medische wereld blijkt dat anhedonie een gevolg kan zijn van een tekort aan dopamine in de hersenen
Vanuit experimenteel klinisch oogpunt is anhedonie een mogelijke uitingsvorm van aangeleerde hulpeloosheid; een verlammende emotionele toestand die veroorzaakt wordt door het afnemen van elke controle over de bekrachtigers die een proefpersoon of proefdier krijgt uit zijn omgeving.

## Behandeling

Alle bovengenoemde psychotherapeutische stromingen hebben hun eigen nadruk op behandeling bij anhedonie. Zo zal binnen een psychoanalyse het intrapsychische conflict ter sprake worden gebracht, wordt er bij een gedragstherapie gezocht naar gedragsverandering om zo de hoeveelheid bevredigende bekrachtigers te doen toenemen en wordt bij cliëntgerichte psychotherapie gestreefd naar het in het hier en nu voelen van de eigen emoties.
# Jean-Baptiste Cassart

Jean Baptiste Cassart (Sart-Bernard (Namen), 14 oktober 1871 - 31 december 1953) was een sigarenfabriekeigenaar en van 1927-1932 en 1939-1946 burgemeester van Idegem.

## Levensloop

Hij was de zoon van Leonard en van Philippine Boreux. Hij trouwde zelf met Angelique Vincent. Sigarenfabrikant Cassart nam in 1921 met een liberaal-katholieke lijst deel aan de gemeenteraadsverkiezing en werd raadslid. Hij zou dit blijven tot 1946. In 1926 behaalde zijn lijst de volstrekte meerderheid en werd hij een eerste keer burgemeester. Zes jaar later moest zijn lijst de duimen leggen voor de katholieke lijst van notaris Blommaert en dokter Hiers en verloor hij zijn burgemeesterssjerp. Maar in 1938 was hij weer aan zet na een nieuwe overwinning. Op 28 mei 1941 (bij besluit van de secretaris-generaal van Binnenlandse Zaken van 17 mei 1941) werd hij voor de rest van de oorlog vervangen door VNV'er Prosper Goossens. In september 1944 nam Jean-Baptiste Cassart weer het burgemeesterschap op.
* ↑ J. Cassart - Vincent. Successeur de M.M. Dassen et fils. La Corona. Prix-courant de gros. Gearchiveerd op 10 januari 2022. Geraadpleegd op 15/04/2021.
* ↑ Biografisch repertorium van de dienst verleners van Idegem (1800-2000). Gearchiveerd op 3 januari 2019.
# Jean-Baptiste Chaigneau

Jean-Baptiste Chaigneau was de zoon van een Bretonse edelman en de neef van de romantische dichter François René de Chateaubriand.
Hij kwam aan het einde van de 18e eeuw ten tijde van Tay Son rebellie met de Franse priester Pierre Pigneau de Behaine naar Vietnam (vanuit Pondicherry (India)) als kanonnier in de marine. Hier diende hij in het leger van Gia Long en hielp om de Tay Son rebellen te verslaan. Hierna besloot hij samen met 3 andere Fransen in Vietnam te blijven aan het keizerlijk hof. Als dank voor zijn goede diensten gaf de keizer hem een Vietnamese vrouw als bruid en benoemde hem tot mandarijn eerste klas. Hij werd regelmatig uitgenodigd in het keizerlijk paleis om speciale bijeenkomsten bij te wonen en werd zelfs per decreet uitgezonderd van het maken van de traditionele knieval voor de keizer. Maar Frankrijk onder Napoleon faalde om gebruik te maken van zijn bijzondere positie.
In 1819, na de oorlogen van Napoleon, gaat hij terug naar Europa om handelaren te interesseren in handel met Vietnam. Maar de keizer Gia Long stierf tijdens zijn reizen en diens opvolger Minh Mang stond niet open voor handel omdat hij Europese overheersing vreesde.
# Jean-Baptiste Charcot

Jean-Baptiste Charcot (Neuilly-sur-Seine, 15 juli 1867 – 30 zeemijlen ten noordwesten van Reykjavik, 16 september 1936) was een Frans wetenschapper, arts en poolonderzoeker. Hij was de zoon van neuroloog Jean-Martin Charcot.

## Biografie

Van 1876 tot 1885 ging hij naar de École Alsacienne waar hij veel sport beoefende. 's Zomers zeilde hij bij Ouistreham. Van 1883 tot 1887 maakte hij vele reizen met zijn vader, waarbij hij een afkeer van warme landen kreeg. Zijn legerdienst vervulde hij in 1888 bij de Alpijnse Jagers als assistent-arts.
In 1891 reisde hij als arts naar Rusland en een jaar later kocht hij zijn eerste boot. Na het overlijden van zijn vader in 1893 liet hij een kotter met de naam Pourquoi pas? bouwen. In 1895 verdedigde hij zijn doctoraatsthesis: L'atrophie musculaire progressive en werd zijn eerste dochter Marion geboren.
In 1896 huwde hij met Jeanne Hugo, kleindochter van Victor Hugo. Hij verkocht zijn boot en verving hem door een houten schoener, de Pourquoi pas? II die hij het volgende jaar al verving door een groter, ijzeren exemplaar, de Pourquoi Pas? III. In 1898 nam Charcot deel aan een Nijlexpeditie van miljardair Vanderbilt. Onder de indruk van de aanpassingen en verbeteringen door de eigenaar, kocht hij in 1899 zijn Pourqoui Pas? II terug. Op de Olympische Spelen van 1900 won hij twee medailles in het zeilen.
Charcot werd aangeduid als leider van de Franse Antarctische Expeditie met het schip Français voor de verkenning van de westkust van Graham Land, tussen 1904 en 1907. De expeditie bereikte Adelaide-eiland in 1905 en fotografeerde de Palmerarchipel en de kust van Loubet.
Een volgende expeditie met de Pourqoui Pas? van 1908 tot 1910 ging naar de Bellingshausenzee en de Amundsenzee, waarbij Loubet Land, Marguerite Bay en Charcot-eiland werden ontdekt. Dit laatste werd naar zijn vader vernoemd. In 1921 verkende Charcot Rockall en tussen 1925 en 1936 Spitsbergen en Oost-Groenland.
Als gevolg van een storm leed Charcot voor de kust van IJsland schipbreuk met de Pourquoi Pas? IV. Hij verkoos met zijn schip ten onder te gaan. In 1936 en 1952 werden in Reykjavik monumenten voor hem opgericht.
* Bibsys: 98018427
* Biblioteca Nacional de España: XX1032635
* Bibliothèque nationale de France: cb11990057p (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058515530306706
* CiNii: DA15467422
* Gemeinsame Normdatei: 119095971
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2139 3550
* Library of Congress Control Number: n89628447
* Base Léonore: LH//488/9
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: js20080321001
* Nationale bibliotheek van Australië: 36185928
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007305278405171
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000713399
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069657165
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003096076
* SNAC: w6dz3vxs
* Système universitaire de documentation: 027971384
* Trove: 1225722
* Virtual International Authority File: 73862375
* WorldCat (via VIAF): 73862375
# Jeanne Weber

Jeanne Weber (Kérity, 7 oktober 1874 - Fains-Véel, 5 juli 1918) was een Franse seriemoordenares die in 1910 werd veroordeeld voor het vermoorden van tien kinderen door verwurging, inclusief die van haarzelf. Ze is ook bekend als de Boevrouw (zie: boeman)
Weber werd in 1908 gearresteerd en kwam oorspronkelijk in aanmerking voor de doodstraf door ophanging. Ze ontliep dit vonnis door de jury ervan te overtuigen dat ze volkomen ontoerekeningsvatbaar was. Weber hing vervolgens zichzelf op in haar cel in de psychiatrische instelling waartoe ze veroordeeld werd.
* http://www.crimelibrary.com/criminal_mind/psychology/widows/2.html
* http://query.nytimes.com/mem/archive
# Isar (rivier)

De Isar is een zijrivier van de Donau. De 295 km lange rivier ontspringt in Oostenrijk en passeert op weg naar het noorden de stad München. De rivier heeft een stroomgebied van circa 9000 km² en overbrugt een hoogteverschil van 848 meter.
De rivier ontspringt op 1200 meter hoogte in het Karwendelgebergte, op vijftien kilometer van Scharnitz in Tirol. Tot Scharnitz loopt ze door het Hinterautal. Vlak voorbij Scharnitz bevindt zich de voormalige grensvesting Porta Claudia, waar de Isar Duitsland binnenkomt.
Vanaf nu volgt haar loop een gletsjerdal en bij Mittenwald is de Isar reeds een serieuze rivier. De belangrijkste steden op het Duitse traject zijn Bad Tölz, München, Freising en Landshut. De monding in de Donau ligt bij Plattling.
De voornaamste zijrivieren van de Isar zijn de Loisach (rechts) en de Amper (links). De Isar is na de Inn de belangrijkste waterleverancier van de Donau op Duits grondgebied en de op drie na langste rivier van de deelstaat Beieren.
De Isar wordt sinds het begin van de 20e eeuw gebruikt ter opwekking van elektriciteit. Verder is de rivier grotendeels gekanaliseerd, ook om het risico op overstromingen te verminderen: de Isar voert in het voorjaar veel smeltwater uit de Alpen af. In München is de kanalisatie, waar ter plaatse al in 1806 aan begonnen was, tussen 2000 en 2011 over een lengte van acht kilometer weer ongedaan gemaakt. De rivier is behalve voor roeibootjes, kajaks en dergelijke niet bevaarbaar.
De lichamen van de personen die na de Processen van Neurenberg in 1946 terechtgesteld werden, werden gecremeerd en de as werd in de Isar uitgestrooid.

## Galerij

* Oorsprong van de Isar bij Hinterautal
* Isar in München
* Overstroming van de Isar bij Flaucher
* Waterkrachtcentrale Neufinsing
* Kerncentrale Isar
* Isarmonding bij de Donau
* ↑ (de) Isar-Plan: Durch München fließen wieder acht Kilometer Wildwasser, Bayerisches Staatsministerium für Bildung und Kultus, Wissenschaft und Kunst, 9 augustus 2011. Gearchiveerd op 6 december 2022.
* Gemeinsame Normdatei: 4027707-0
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: ge766587
* Virtual International Authority File: 56144648311888687211
* WorldCat (via VIAF): 56144648311888687211
# Isarachnactis

Isarachnactis is een geslacht van neteldieren uit de klasse van de Anthozoa (bloemdieren).

## Soorten

* Isarachnactis brevis Calabresi, 1928
* Isarachnactis lobiancoi (Carlgren, 1912)
* Isarachnactis longipes Carlgren, 1924
* Isarachnactis magnaghii Calabresi, 1928