OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Evaro

Evaro is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Montana, en valt bestuurlijk gezien onder Missoula County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 329.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 44,1 km², geheel bestaande uit land. Evaro ligt op ongeveer 1207 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 24 km rond Evaro.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Evaro op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Evaristo Pérez de Castro

Evaristo Pérez de Castro Brito (Valladolid, 26 oktober 1778 - Madrid, 28 november 1849) was een Spaans politicus en eerste minister.

## Levensloop
### Spaanse Onafhankelijkheidsoorlog en heerschappij van Ferdinand VII

Pérez de Castro studeerde aan de Universiteit van Alcalá en aan de Academie van Santa Maria. In 1798 werd hij medewerker van de Spaanse ambassade in Wenen en later hoofdklerk bij de minister van Buitenlandse Zaken.
Tijdens de Spaanse Onafhankelijkheidsoorlog werd hij als lid van de Cortes van Cádiz politiek actief. Ook stelde hij een geschrift op waarin hij aan koning Jozef Bonaparte de soevereiniteit van Spanje tegenover Frankrijk eiste. In de jaren 1809-1810 was hij onderhandelaar in Portugal.
Op 24 september 1810 werd hij de secretaris voor de voorzitter van de Cortes en later werd hij door de regeringsraad naar Bayonne gestuurd om de in gevangenschap verblijvende Ferdinand VII, de voorganger van Jozef Bonaparte als koning, te ontmoeten.
Nadat Ferdinand VII eind december 1813 opnieuw koning werd van Spanje, was Pérez de Castro van 1817 tot 1820 ambassadeur in Hamburg.
Tijdens de liberale revolutie van 1820-1823 was hij van 18 maart 1820 tot 2 maart 1821 minister van Buitenlandse Zaken en de facto ook eerste minister, hoewel deze functie toen nog niet bestond. Tegelijkertijd was hij minister van Genadeverzoeken en van Justitie en was zo verantwoordelijk voor de amnestie van de liberalen op 23 april 1820. Toen Ferdinand VII in 1823 het absolutisme herstelde, moest hij naar Frankrijk vluchten. Na de dood van Ferdinand VII en de troonsovername van Isabella II werd hij in 1833 opnieuw actief als diplomaat.

### Isabella II en premierschap

Van 1834 tot 1835 was hij senator. Na de goedkeuring van de grondwet van 1837 begon hij een gematigde positie uit te oefenen en op 9 december 1838 werd hij in een periode van onrust benoemd tot eerste minister en combineerde dit met het ministerschap van Buitenlandse Zaken. Tijdens zijn premierschap ondertekende generaal Baldomero Espartero in augustus 1839 het verdrag dat de Eerste Carlistenoorlog beëindigde. Ook breidde hij de kieswet uit. Op 20 juli 1840 eindigde zijn premierschap en kort nadien werd hij senator. Toen generaal Espartero premier werd, ging Pérez de Castro in 1841 in ballingschap naar Frankrijk. Na de val van Espartero keerde hij in juli 1843 terug naar Spanje en op 15 augustus 1845 werd hij benoemd tot senator voor het leven.

### Schrijver en beschermheer

In 1814 publiceerde Pérez de Castro een boek over de briefwisseling tussen de Spaanse staatsminister Manuel de Godoy en koningin Maria Louisa van Bourbon-Parma, de moeder van Ferdinand VII. Tevens trad hij soms op als beschermheer van de schilder Francisco Goya.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Evaristo Pérez de Castro Brito op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Biblioteca Nacional de España: XX1599381
* Gemeinsame Normdatei: 1235264491
* SNAC: w6rz0pgv
* Virtual International Authority File: 87329114
* WorldCat (via VIAF): 87329114
# Eutrechus otwayensis

Eutrechus otwayensis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1960 door Moore.
# Ever Palacios

Ever Antonio Palacios (Cali, 18 januari 1969) is een voormalig Colombiaans voetballer.

## Clubcarrière

Ever Palacios speelde tussen 1991 en 2011 voor Deportivo Cali, Atlético Nacional, Shonan Bellmare, Kashiwa Reysol en Boyacá Chicó.

## Interlandcarrière

Palacios debuteerde in 1997 in het Colombiaans nationaal elftal en speelde 10 interlands, waarin hij 1 keer scoorde. Onder leiding van bondscoach Hernán Darío Gómez maakte hij zijn debuut op woensdag 30 april 1997 in de WK-kwalificatiewedstrijd tegen Peru (0-1) in Barranquilla. Hij trad in dat duel na de eerste helft aan als vervanger van Osman López.
Interlands van Ever Palacios voor  Colombia :
| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Competitie | Goals |
| 1 | 30 april 1997 | Colombia – Peru | 0 – 1 | WK-kwalificatie | 0 |
| 2 | 5 september 1997 | El Salvador – Colombia | 2 – 2 | Vriendschappelijk | 69' |
| 3 | 8 oktober 1997 | Noorwegen – Colombia | 0 – 0 | Vriendschappelijk | 0 |
| 4 | 25 maart 1998 | Colombia – Joegoslavië | 0 – 0 | Vriendschappelijk | 0 |
| 5 | 22 april 1998 | Chili – Colombia | 2 – 2 | Vriendschappelijk | 0 |
| 6 | 30 mei 1998 | Duitsland – Colombia | 3 – 1 | Vriendschappelijk | 0 |
| 7 | 3 juni 1998 | België – Colombia | 2 – 0 | Vriendschappelijk | 0 |
| 8 | 15 juni 1998 | Roemenië – Colombia | 1 – 0 | WK-eindronde | 0 |
| 9 | 22 juni 1998 | Colombia – Tunesië | 1 – 0 | WK-eindronde | 0 |
| 10 | 26 juni 1998 | Colombia – Engeland | 0 – 2 | WK-eindronde | 0 |
* ↑ (en) National-Football-Teams
# Europees kampioenschap bandstoten 1951-1952

Het Europees kampioenschap in de biljartdiscipline bandstoten in het seizoen 1951-1952 werd gespeeld van 29 april t/m 3 mei 1952 in Madrid. René Vingerhoedt behaalde de titel.

## Toernooi-format

Partijlengte 150 caramboles. Halve competitie.

## Eindstand

EK Bandstoten 1951-1952 – Eindstand :
| RANG | SPELER | GESP | PP | CAR | BRT | MOY | PMOY | HS |
| | René Vingerhoedt | 8 | 14 | | | 3,88 | 5,17 | 28 |
| | August Tiedtke | 8 | 14 | | | 3,39 | 5,35 | 33 |
| | Alfredo Alhinho | 8 | 10 | | | 2,75 | 4,28 | 23 |
| 4 | Joaquin Domingo | 8 | 8 | | | 2,90 | 3,65 | 27 |
| 5 | Jan Sweering | 8 | 8 | | | 2,61 | 2,67 | 19 |
| 6 | Joseph Vervest | 8 | 6 | | | 2,46 | 3,84 | 26 |
| 7 | Arba Basilio-Gil | 8 | 6 | | | 2,20 | 2,72 | 14 |
| 8 | Klaus Nußberger | 8 | 4 | | | 2,39 | 3,33 | 21 |
| 9 | Raymond Clairet | 8 | 2 | | | 2,32 | 2,41 | 24 |
| Totaal | Totaal | Totaal | Totaal | - | - | 2,70 | 5,35 | 33 |

## Beslissingswedstrijd

Beslissingswedstrijd :
| SPELER | PP | CAR | MOY | HS | BRT | HS | MOY | CAR | PP | SPELER |
| René Vingerhoedt | 2 | 150 | 4,05 | 27 | 37 | 22 | 2,78 | 103 | 0 | August Tiedtke |
Eindstand na beslissingswedstrijd :
| RANG | SPELER | PP | CAR | BRT | MOY | PMOY | HS |
| | René Vingerhoedt | 16 | | | 3,90 | 5,17 | 28 |
| | August Tiedtke | 14 | | | 3,33 | 5,35 | 33 |
| Totaal (inclusief beslissingswedstrijd) | Totaal (inclusief beslissingswedstrijd) | Totaal (inclusief beslissingswedstrijd) | - | - | 2,71 | 5,35 | 33 |
* Archief KNBB
Algiers 1949-1950 · Barcelona 1950-1951 · Madrid 1951-1952 · Valencia 1952-1953 · Saarbrücken 1953-1954 · Idar-Oberstein 1954-1955 · Lissabon 1955-1956 · Groningen 1956-1957 · Leuven 1957-1958 · Oberhausen 1958-1959 · Terrassa 1959-1960 · Lissabon 1962-1963 · Den Helder 1963-1964 · Montecatini Terme 1964-1965 · Krefeld 1965-1966 · Deurne 1966-1967 · Alghero 1968-1969 · Apeldoorn 1969-1970 · Eupen 1970-1971 · Mol 1971-1972 · Wenen 1972-1973 · Zandvoort 1973-1974 · Granada 1974-1975 · Moyeuvre-Grande 1975-1976 · Bottrop 1976-1977 · Zelzate 1977-1978 · Emmeloord 1978-1979 · Wedel 1979-1980 · Hechtel 1980-1981 · Emmeloord 1981-1982 · Madrid 1982-1983 · Franeker 1983-1984 · Épinal 1984-1985 · Dülmen 1985-1986 · Mondorf-les-Bains 1986-1987 · Groningen 1987-1988 · Bottrop 1989-1990 · Mondorf-les-Bains 1990-1991 · Grubbenvorst 1991-1992 · Wijchen 1992-1993 · Wijchen 1993-1994 · Wijchen 1994-1995 · Wijchen 1995-1996 · Wijchen 1996-1997 · Wijchen 1997-1998 · Wijchen 1998-1999 · Hooglede 1999-2000 · Duisburg 2000-2001 · Wijchen 2001-2002 · Amsterdam 2002-2003 · Cervera 2003-2004 · Hasselt 2004-2005 · Kortrijk 2005-2006 · Cervera 2006-2007 · Carvin 2007-2008 · Wijchen 2008-2009 · Llinars del Vallès 2009-2010 · Haarlo 2010-2011 · Cervera 2011-2012 · Brandenburg a/d H. 2012-2013 · Brandenburg a/d H. 2014-2015 · Brandenburg a/d H. 2016-2017 · Brandenburg a/d H. 2018-2019 · Paiporta 2020-2021
# Exochus urzus

Exochus urzus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Gauld & Sithole in 2002.
# Everhard Spelberg

Everhard Dirk Spelberg (Nieuwveen, 21 mei 1898 - Soest, 8 juni 1968) was een Nederlands predikant en omroeppionier, die vooral bekend werd als medeoprichter en langjarig bestuurder van de VPRO.

## Biografie

Spelberg volgde een opleiding aan de Landbouwhogeschool Wageningen, maar besloot na zijn kandidaatsexamen predikant te worden. Hij studeerde theologie in Utrecht en Leiden. Na zijn studie werd hij predikant in Egmond aan den Hoef en later in Nijmegen.
In 1926 was ds. Spelberg een van de oprichters van de VPRO; hij werd secretaris van het bestuur. Eerste voorzitter werd Nicolette Bruining. Tot haar aftreden in 1956 zouden zij intensief samenwerken. Als laatst opgerichte en kleinste van de Nederlandse omroepverenigingen had de VPRO een moeizaam begin, waarin zij weinig zendtijd had en soms van zender wisselde. Pas na het Zendtijdbesluit van 1930 kreeg zij een vaste plaats in het Hilversums bestel.
Spelberg kwam in 1936 in vaste dienst van de VPRO, als predikant-secretaris, in feite directeur. Hij verzorgde vele uitzendingen, zoals morgen- en avondwijdingen en religieuze voordrachten. Zijn bekendste programma was de serie Gesprekken met luisteraars. Deze radiopraatjes vormden de basis van zijn dissertatie, waarop hij in 1945 promoveerde.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog gedroegen de meeste omroepbestuurders zich zeer meegaand ten opzichte van de bezetter. Zo niet Spelberg en zijn vrouw, die ook een vaste medewerker van VPRO-programma's in de begintijd was. Nadat in 1941 de omroepverenigingen waren opgeheven en de Nederlandsche Omroep de uitzendingen overnam, werd in het VPRO-gebouw een crèche voor kinderen van NSB-omroepmedewerkers gevestigd. De Spelbergs mochten wel boven de oude studio blijven wonen en dachten: hier zal men wel geen onderduikers zoeken, en dus namen ze een Joods jongetje in huis.

## Na de oorlog

Na de bevrijding had Spelberg, die voorstander was van één nationale omroep, zijn hoop gevestigd op Radio Herrijzend Nederland. Er kwam een compromis in de vorm van Radio Nederland in den Overgangstijd (RNIO). Spelberg werd programmadirecteur van de nationale omroep. In 1947 kwamen de oude omroepen echter weer terug. Spelberg bleef leidinggevende van de VPRO tot zijn pensioen in 1964. Hij pleitte voor een verbreding van het takenpakket naast godsdienstige uitzendingen en verwees bij die heroriëntatie naar ds. Krijn Strijd in 1948.
Everhard Spelberg overleed op 70-jarige leeftijd. Hij werd begraven op het kerkhof van zijn eerste gemeente, Egmond aan den Hoef.

## Externe link

* H.W.A. Joosten, 'Spelberg, Everhard Dirk (1898-1968)', in Biografisch Woordenboek van Nederland
* Biografisch Portaal: 90734874
* Gemeinsame Normdatei: 1244408948
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6290 5199
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070496927
* Virtual International Authority File: 89571039
* WorldCat (via VIAF): 89571039
# Everhard Saxo

Everhard Saxo (ca. 830 - 898) was graaf van Hamaland.
Everhard wordt voor het eerst vermeld als hij in 881 deelneemt aan een mislukte poging om Vikingen te verdrijven uit Nijmegen. Hij werd gevangengenomen en tegen losgeld vrijgelaten. In 885 was hij een van de edelen die de aanslag op Godfried de Noorman te Spijk uitvoerden. Everhard werd beloond door Karel de Dikke met de functie van dux (militair opperbevelhebber, ook wel Hertog) van de verdediging Friesland. Een van de andere edelen die ook beloond werden voor hun rol in deze moord was Gerulf. Gerulfs zoon Waldger probeerde in het rivierengebied een eigen graafschap te creëren, rondom Tiel. Dit leidde tot toenemende spanningen met Everhard. Uiteindelijk werd Everhard in 898 door Waldger vermoord. Na de dood van Everhard werd zijn broer Meginhard (III) benoemd door koning Arnulf in zijn plaats als dux.
De ouders van Everhard waren mogelijk Meginhard II (*?-voor 880), graaf van Hamaland, en Evesa (*?-na 881). Meginhard II had een broer Wichman II, die de vader is van Egbert Billung. Everhard had een broer, Meginhard III (ca. 915), gehuwd met Hildegard?, dux in 898, die hem in Hamaland als graaf opvolgde, en een zoon Meginhard IV, die eveneens graaf van Hamaland werd. Everhard Saxo had verder nog een zoon Everhard, tussen 944 en 966 graaf van Drenthe en Salland. Hij was gehuwd met Amalrade, een dochter van Reginhilde en de West-Saksische graaf Diederik.
* Voor dit artikel is gebruikgemaakt van het artikel over Hamaland. Tevens is gebruikgemaakt van:
* Everhard in Foundation for Medieval Genealogy
Noten
* ↑ K. van Vliet, In kringen van de kanunniken, Munster en de kapittels in het bisdom Utrecht 695-1227, 2002, pag 150
* ↑ Zie hiervoor ook K. van Vliet, pag 150.
* ↑ Hein Jongbloed (2013) 'De grafelijke (!) burcht van Zutphen' in: Zutphen – 2013/3 p. 81: Genealogische tabel/stamboom en de erfgang van de Zutphense burcht
# Gentsestraat (Harelbeke)

De Gentsetraat gaat doorheen het centrum van Harelbeke. De weg is deel van de N43.
Op bevel van de Kasselrij Kortrijk werd in 1716 begonnen aan een weg tussen Kortrijk en Gent. De weg verving de Oude Gentweg die grotendeels hetzelfde traject volgde. De weg was ontworpen om 60 voet breed te zijn en heeft een middenstrook van 20 voet. Tijdens de aanleg, werd de meeste bouwmaterialen afkomstig van Noord-Frankrijk via de Leie verscheept. De Gentseweg werd langs beide kanten beplant met lindebomen.
Vandaag is de Gentseweg een drukke weg. In Harelbeke bevinden zich vooral veel winkels langs deze weg. In de 1964 werd beslist om de Gentsebaan (N43) te verbreden voor snellere mobiliteit. Deze verbreding werd vervolgens in de jaren '70 uitgevoerd. De straat loopt van de Marktstraat naar de Gentsesteenweg en Deerlijksesteenweg. Het kruist het Marktplein.

## Bebouwing

De monumentale Sint-Salvatorskerk is gelegen aan de Gentsestraat. Ook het pand De Gouden Boom is erkend als monument.
* Sint-Salvatorskerk
* Den Gouden Boom
* Handelspand van 1933
* Pastorie
* Herdenkingsmonument Lt. Robert Deprez en Lt. André Schaepdryver
* Agentschap Onroerend Erfgoed 2021: Gentsestraat (Geraadpleegd op 17-05-2021)
# Hondoniscus mogamiensis

Hondoniscus mogamiensis is een pissebed uit de familie Trichoniscidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Nunomura.
# Indicatorplant

Indicatorplanten zijn in de vegetatiekunde indicatorsoorten die indicatief zijn voor een bepaalde milieufactoren.
Door het beschrijven van de eigenschappen van de soort kunnen uitspraken worden gedaan over uiteenlopende invloeden of veranderingen. Soms kan men informatie afleiden uit bepaalde eigenschappen van de soort, maar meestal betreft het de aanwezige aantallen binnen een gebied of juist afwezigheid van de soort.
Zo heeft Ellenberg bij planten met Ellenberg-indicatorwaarden voor een aantal factoren aangegeven voor welke waarden deze indicatief zijn. Vergelijkbare lijsten zijn ook gemaakt voor andere groepen, zoals mossen, korstmossen en algengroepen.
Freatofyten worden gebruikt als indicatoren over het grondwater: het zijn planten die in hun voorkomen uitsluitend of voornamelijk beperkt zijn tot de invloedssfeer van de grondwaterspiegel (freatisch vlak) en het 'schijngrondwater'. De afreatofyten zijn onafhankelijk van de grondwaterstand.
Deze kennis wordt bijvoorbeeld in de palynologie toegepast om het milieu (met name het klimaat, en zo de klimaatveranderingen) in het verleden te reconstrueren.

## Toepassing bij het bermbeheer

Indicatorplanten zijn planten die Rijkswaterstaat soms in de berm in z.g. proefvakken plaatst, teneinde vast te stellen of deze een natuurlijke en/of ecologische verrijking kunnen zijn van de wegberm. In totaal heeft men 450 soorten planten in de wegbermen geteld, waarvan er 150 een wezenlijke plaats vinden in de berm, de echte bermplanten. Enkele voorbeelden zijn: korenbloem, reukloze kamille, gele ganzenbloem, klokje, klaproos, leeuwenbek en blauwe knoop.
Rijkswaterstaat beperkt het maaien van de bermen, omdat het tijd en geld kost en het vaak moeilijk en gevaarlijk is. Bovendien wordt door het frequent maaien een gevarieerde begroeiing belemmerd. Gestreefd wordt naar een compromis van te gebruiken soorten planten die het uitzicht (bij kruispunten en wegmeubilair) niet te veel belemmeren, niet te hard groeien en niet te veel uitzaaien. Rekening houdende met al deze factoren, plaatste Rijkswaterstaat langs diverse wegen een zg. proefvak met daarin zo'n 10 tot 12 verschillende indicatorplanten, waarbij ook gekeken wordt naar hun gedrag en hun gevoeligheid voor luchtvervuiling.
# Leptohyphes jodiannae

Leptohyphes jodiannae is een haft uit de familie Leptohyphidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Allen. De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Fred Jenner

Fred Jenner (Utrecht, 23 december 1952) is een Nederlands gitarist en componist.

## Biografie
### Jeugd en opleiding

Jenner werd in Utrecht geboren en groeide op in een katholiek gezin van acht kinderen. Na zijn eerste stappen richting profvoetbal koos hij uiteindelijk voor de muziek. Zijn vader was lasser. Een emigratie van het gezin Jenner naar Australië ging op het laatste moment niet door. Zijn oudste broer Henk Jenner werkte bij Brandpunt van de KRO, waarvoor hij in 1973 de aanval van het Griekse leger op de Technische Universiteit van Athene filmde. Ad Jenner (1953-2024), met wie hij de Jennerband opzette, was ook een beeldend kunstenaar.
Jenner studeerde filosofie aan de Universiteit van Amsterdam.

### Carrière

Jenner maakte deel uit van onder andere de Jennerband, Van Onderen, Kadanz en de Eeuwige Belofte. Met de Jennerband hadden zij de primeur in Vara’s Popkrant, een radioprogramma voor nieuw talent. De Jennerband bouwde aan een stevige live reputatie en speelde o.a in het voorprogramma van Japan met zanger David Sylvian, en de Nieuw-Zeelandse band Split Enz, het latere Crowded House. Na het opheffen van de band schreef hij enige jaren tekst en muziek voor Kinderen voor Kinderen van de VARA en was als songwriter betrokken bij diverse producties. Met Leon Giessen (Mondo Leone) richtte hij De Eeuwige Belofte op. Op dit moment componeert hij muziek in opdracht en leidt workshops en clinics. Daarnaast schrijft hij korte verhalen en bedenkt formats.

## Discografie
### Jennerband

* 1977 Promises (Ivory Tower)
* 1978 Boom bang
* 1980 Live in Paradiso

### Van Onderen

* 1983 De Russen/Jose(Sky)
* 1984 De Vlag/Eigen Krant(Sky)
* 1984 Pop in je Moerstaal: Zwart wit en 13 Andere stukken(Sky)

### Kadanz

* Blik op Oneindig (Master Records)
* De Stad die vrijheid heet (Live version, Cloud)

### De Eeuwige belofte

* 2002: Losse Stukken

### Kinderen voor Kinderen

* 1991 Ik wil een kangoeroe
* 1992 De Kassieklap
* 1996 Klein en groot
* 1997 Nix
* 1998 Amerika, America
* 1998 Spreekbeurt
* 2002 De laatste schooldag

## Trivia

* In de Utrechtse jeugdselectie speelde Jenner met Henk Wery (later Feyenoord), Cor Hildebrand (later FC Utrecht) en Ronald Spelbos (later AZ, Ajax, Club Brugge) Trainer was Georg Keßler.
* Het Goede Doel speelde ooit in het voorprogramma van de Jennerband.
# Kanton Chécy

Chécy is een voormalig kanton van het Franse departement Loiret. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Orléans. Het werd opgeheven bij decreet van 25 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015.

## Gemeenten

Het kanton Chécy omvatte de volgende gemeenten:
* Boigny-sur-Bionne
* Bou
* Chécy (hoofdplaats)
* Combleux
* Donnery
* Mardié
* Marigny-les-Usages
# Georges Sporck

Georges Sporck (Parijs, 9 april 1870 – Parijs, 17 januari 1943) was een Frans componist van Boheemse afkomst.
Stork studeerde aan het Conservatoire national supérieur de musique in Parijs, onder andere bij Émile Louis Fortuné Pessard, Blas-Maria Colomer, Guiraud, Theodore Dubois en Vincent d'Indy. In zijn geboortestad werkte hij ook voortaan als freelance componist.

## Composities
### Werken voor orkest

* 1902 Symphonie vivaraise
* 1905 Prélude symphonique, op. 50
* 1905 Légende, voor klarinet en orkest, op. 54
* 1905 Légende, voor saxofoon en orkest, op. 54
* 1933 Allegro de concert, voor viool en orkest
* Concert, voor klarinet en orkest

### Werken voor harmonieorkest

* Boabdil
* Kermesse.

### Vocale muziek

* Bruges, voor sopraan en piano
* Jour fuit, voor zang en piano
* Poémes Orinetaux - 1ère série, voor sopraan en piano
* Poémes Orinetaux - 2ème série, voor sopraan en piano
* Souvenir d'Autrefois, voor sopraan en piano
* Trois chevaliers, voor zang en orkest - tekst: Martial Ténéo

### Kamermuziek

* 1899 Suite, voor cello en piano, op. 41
* 1905 Légende, voor klarinet en piano
* 1908 Sonate Nr. 2, voor cello en piano
* 1909 Lied, voor cello en piano
* 1911 Novelette, voor hobo en piano
* 1932 Sonate Nr. 1 in a-klein, voor cello en piano (opgedragen aan Madame Gustave Lange-Clairny)
* Caprice, voor dwarsfluit en piano
* Allegro de concert, voor klarinet en piano
* Allegro de Concert, voor altviool en piano
* Chanson d'antan, voor hobo en piano, op. 18
* Concert, voor klarinet en piano
* Méditation, voor klarinet en piano, op. 37
* Paysages Normandes, dubbel blazerskwintet
** A Villerville
** Au Calvaire
** A travers champs.
* Orientale, voor klarinet en piano
* Rustique, voor hobo en piano
* Sonate Nr. 2, voor viool en piano
* Virelai, voor hoorn en piano

### Werken voor piano

* 1926 Sonate sur des thèmes populaires du Limousin, (opgedragen aan Mademoiselle Simonne Rocherolles)
* Auvergne Jardin de France
* Bretagne Jardin de France
* Corse Jardin de France
* Etudes symphoniques
* Impressions Picturales, mélodies et pièces pour piano
* Limousin Jardin de France
* Normande Jardin de France
* Promenades aux Andelvys
* Vercors Jardin de France

### Werken voor harp

* Impromptu en La-majeur
* Impromptu N°2 en la-mineur

## Publicaties

* Brian J. Hart: Vincent D'Indy and the Development of the French Symphony, in: Music and Letters - Volume 87, Number 2, 2006, pp. 237-261
* David Korevaar, Laurie J. Sampsel: The Ricardo Vines Piano Music Collection at the University of Colorado at Boulder Notes - Volume 61, Number 2, December 2004, pp. 361-400
* Biblioteca Nacional de España: XX5528631
* Bibliothèque nationale de France: cb14798721m (data)
* Gemeinsame Normdatei: 117486094
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8099 3276
* Library of Congress Control Number: nr2001023587
* Base Léonore: 19800035/1235/42593
* MusicBrainz: bc72e4ea-4f67-4f58-a973-31ee4e4c208e
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 263420809
* Système universitaire de documentation: 124366694
* Virtual International Authority File: 19945586
* WorldCat (via VIAF): 19945586
# Gollum suluensis

Gollum suluensis is een vissensoort uit de familie van de valse kathaaien (Pseudotriakidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Last & Gaudiano.
* ↑ (en) Gollum suluensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gollum suluensis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.