OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Akkoordsymbool

Een akkoordsymbool is in de muziek een korte notatie in de vorm van een of meer letters, cijfers en andere tekens als aanduiding van een te spelen akkoord. Het gebruik van akkoordsymbolen maakt het voor de componist of arrangeur gemakkelijker bepaalde begeleidingspartijen te noteren. De akkoordsymbolen worden onder of boven de notenbalk of te begeleiden tekst geplaatst. Deze notatie wordt onder meer gebruikt in jazzmuziek. Ook in liedteksten en songteksten die door een gitaar begeleid worden, wordt vaak gebruikgemaakt van akkoordsymbolen.
Akkoordsymbolen worden vaak ook in een leadsheet genoteerd. Aan de hand van de akkoordsymbolen bij de genoteerde melodie kan de musicus dan zelf al spelend een begeleiding of arrangement improviseren aan de hand van de gesuggereerde akkoorden.
De tabel toont de akkoorden die gebaseerd zijn op A. Natuurlijk kan elke andere toon gesubstitueerd worden.
| Symbool | Tonen | Naam |
| A | A C$^{\sharp }$ E | A-akkoord (A groot) |
| Am, A- | A C E | a mineur |
| Asus, Asus4 | A D E | A-akkoord met kwart in plaats van terts (suspended 4th) |
| Asus2, A2 | A B E | A-akkoord met secunde in plaats van terts |
| A5 | A E | A met weggelaten terts, "power-chord" |
| A6 | A C$^{\sharp }$ E F$^{\sharp }$ | A groot met toegevoegde sext (eerste omkering van F# mineur septiemakkoord) |
| A6$^9$ | A C$^{\sharp }$ E F$^{\sharp }$ B | A groot met toegevoegde sext en none |
| Am6 | A C E F$^{\sharp }$ | a mineur met toegevoegde sext (eerste omkering van F# halfverminderd septiemakkoord) |
| A7 | A C$^{\sharp }$ E G | A dominant septiem |
| A7sus4 | A D E G | A suspended septiem (subdominant karakter) |
| Am7, Ami7, A-7, Amin7 A- (Aebersold) | A C E G | a mineur septiem |
| Amaj7, AM7, AΔ, (Aj7) | A C$^{\sharp }$ E G$^{\sharp }$ | A majeur septiem |
| AmM, AmMaj, AmΔ | A C E G$^{\sharp }$ | a mineur majeur (septiem) |
| Amaj7/9 | A C$^{\sharp }$ E G$^{\sharp }$ B | A majeur septiem met toegevoegde none |
| Aadd9 | A C$^{\sharp }$ E B | A groot met toegevoegde none |
| A9, A7(9) | A C$^{\sharp }$ E G B | A dominant septiem met toegevoegde none (dominant none akkoord) |
| A7(b9) | A C$^{\sharp }$ (E) G B$^{\flat }$ | A dominant septiem met toegevoegde kleine none |
| A7/11 | A C$^{\sharp }$ (E) G D | A dominant septiem met toegevoegde 11 |
| A13 | A C$^{\sharp }$ (E) G B F$^{\sharp }$ | A dominant septiem met toegevoegde 9 en 13 |
| A$^o$ | A C E$^{\flat }$ | A verminderd |
| A$^o$7, Adim | A C E$^{\flat }$ G$^{\flat }$ | A verminderd septiemakkoord dim |
| A$^ø$, Am7(b5) | A C E$^{\flat }$ G | a mineur septiem mol 5 halfdim |
| A+, Aaug | A C$^{\sharp }$ E$^{\sharp }$ | A overmatig (ook wel A-augmented) |
| A7/+5, A+7, A7#5 | A C$^{\sharp }$ E$^{\sharp }$ G | A septiem met overmatige kwint, A overmatig |
| A9/E | E B A C$^{\sharp }$ G | A none met E in bas (tweede omkering) |
| A9#11, A9(#11) | A C$^{\sharp }$ (E) G B D$^{\sharp }$ | A dominant met none en verhoogde 11 |
| A7/b9/b13 | A C$^{\sharp }$ (E) G B$^{\flat }$ F | A dominant septiem met verlaagde 9 en verlaagde 13 |
| A7$^{alt}$ | A C$^{\sharp }$ G (B$^{\flat }$ C E$^{\flat }$ F) | A dominant septiem met alteraties b9 en/of #9 en b5 en/of #5 |
# Poggio Sannita

Poggio Sannita is een gemeente in de Italiaanse provincie Isernia (regio Molise) en telt 889 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 20,6 km², de bevolkingsdichtheid is 43 inwoners per km².

## Demografie

Poggio Sannita telt ongeveer 434 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 22,8% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 1217 |
| 2001 | 940 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 705 m boven zeeniveau.
Poggio Sannita grenst aan de volgende gemeenten: Agnone, Castelverrino, Civitanova del Sannio, Pietrabbondante, Salcito (CB), Schiavi di Abruzzo (CH).

## Externe link

* https://web.archive.org/web/20060830004415/http://www.comune.poggiosannita.is.it/
* Italiaans bureau voor statistiek
Acquaviva d'Isernia · Agnone · Bagnoli del Trigno · Belmonte del Sannio · Cantalupo nel Sannio · Capracotta · Carovilli · Carpinone · Castel San Vincenzo · Castel del Giudice · Castelpetroso · Castelpizzuto · Castelverrino · Cerro al Volturno · Chiauci · Civitanova del Sannio · Colli a Volturno · Conca Casale · Filignano · Forlì del Sannio · Fornelli · Frosolone · Isernia · Longano · Macchia d'Isernia · Macchiagodena · Miranda · Montaquila · Montenero Val Cocchiara · Monteroduni · Pesche · Pescolanciano · Pescopennataro · Pettoranello del Molise · Pietrabbondante · Pizzone · Poggio Sannita · Pozzilli · Rionero Sannitico · Roccamandolfi · Roccasicura · Rocchetta a Volturno · San Pietro Avellana · Sant'Agapito · Sant'Angelo del Pesco · Sant'Elena Sannita · Santa Maria del Molise · Scapoli · Sessano del Molise · Sesto Campano · Vastogirardi · Venafro
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Politolana dasyprion

Politolana dasyprion is een pissebed uit de familie Cirolanidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Bruce.
# Politolana haneyi

Politolana haneyi is een pissebed uit de familie Cirolanidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Riseman & Brusca.
# Album Title Goes Here

Album Title Goes Here is het zesde album van deadmau5. Het album werd wereldwijd uitgebracht op 25 september 2012.

## Externe link

* (en) Album Title Goes Here op Discogs
# Pont Saint-Michel

De Pont Saint-Michel is een brug in Parijs over een van de armen van de Seine. De brug verbindt de linkeroever (ter hoogte van de Place Saint-Michel) met het Île de la Cité. De brug ontleent zijn naam aan een voormalige kapel Saint-Michel in het oude Koninklijk Paleis (nu het gerechtsgebouw).
Tot de constructie van een eerste brug op deze locatie werd in 1378 besloten door het Parlement van Parijs met akkoord van het kapittel van de Notre-Dame kathedraal en de provoost van Parijs, Hugues Aubriot. Deze laatste werd gelast met de uitvoering, met financiering door de koning. De constructie vond plaats van 1379 tot 1387. De stenen brug werd bebouwd met woningen zoals in die tijd gebruikelijk was. Woningen en brug werden na een instorting in 1408 door de Seine meegevoerd. Midden in de Honderdjarige Oorlog werd een vervangende noodbrug in hout gebouwd, die in 1444 met de opbrengst van een aantal boetes werd verbeterd. Deze brug, met houten huizen, was bijzonder doordat een enkele dakconstructie over de volledige lengte en breedte van de brug werd gerealiseerd.
De huidige brug dateert van 1857 en is gebouwd naar een ontwerp van Paul-Martin Gallocher de Lagalisserie en Paul Vaudrey. De bestaande brug heeft drie bogen van 17,20 meter elk, en heeft een breedte van 30 meter.
Op 17 oktober 1961 is de brug een van de meest gewelddadige strijdtonelen van de bloedige onderdrukking door de Parijse politie van een manifestatie van Algerijnen in Parijs tijdens de Algerijnse Oorlog. Bij dit bloedbad vallen 200 doden.
De locatie wordt bediend door het metrostation Saint-Michel en het RER station Station Saint-Michel - Notre-Dame.
Pont Amont · Pont Alexandre-III · Pont de l'Alma · Pont de l'Archevêché · Pont d'Arcole · Pont des Arts · Pont d'Austerlitz · Viaduc d'Austerlitz · Pont Aval · Pont de Bercy · Pont de Bir-Hakeim · Pont du Carrousel · Pont au Change · Pont Charles-de-Gaulle · Pont de la Concorde · Passerelle Debilly · Pont au Double · Pont du Garigliano · Pont de Grenelle · Pont d'Iéna · Pont des Invalides · Passerelle Léopold-Sédar-Senghor · Pont Louis-Philippe · Pont Marie · Pont Mirabeau · Pont National · Pont Neuf · Pont Notre-Dame · Petit-Pont · Pont Rouelle · Pont Royal · Pont Saint-Louis · Pont Saint-Michel · Passerelle Simone-de-Beauvoir · Pont de Sully · Pont de Tolbiac · Pont de la Tournelle
Zie ook: Bruggen in Parijs · Lijst van bezienswaardigheden in Parijs · Seine · Rive Gauche · Rive Droite
* Gemeinsame Normdatei: 7546443-3
* Virtual International Authority File: 247864034
* WorldCat (via VIAF): 247864034
# Pont Royal

De Pont Royal is een brug over de Seine in Parijs. Na de Pont Neuf en de Pont Marie is dit de oudste brug van de stad. De brug is 110 meter lang en 16 meter breed. De naam verwijst naar koning Lodewijk XIV.

## Geschiedenis

Vanaf 1550 vormde de pont van de Tuileries hier de verbinding over de Seine. In 1632 verwezenlijkte de ondernemer Pierre Pidou hier voor de financier Barbier een houten tolbrug met vijftien bogen, die Pont Sainte-Anne werd genoemd (verwijzend naar Anna van Oostenrijk) of Pont Rouge (wegens zijn kleur).
In 1649 werd de brug gerepareerd, twee jaar later werd hij volledig vervangen, in 1654 raakte de brug in brand, in 1656 werd hij door het water van de Seine weggevaagd, in 1660 werd hij opnieuw gebouwd, en in 1673 werd hij versterkt. In 1684 verloor de brug door een overstroming in de nacht van 28 op 29 februari acht van de vijftien bogen.
Tussen 25 oktober 1685 en 13 juni 1689 werd de houten brug vervangen door een stenen brug die door de Zuid-Nederlandse dominicaan en architect Franciscus Romanus (frère François Romain) was ontworpen. De brug werd volledig betaald door koning Lodewijk XIV - vandaar de naam Pont Royal ("Koninklijke Brug"). Na de Franse Revolutie werd de brug omgedoopt in Pont National, en vervolgens in Pont des Tuileries. Op deze plaats liet Napoleon Bonaparte de kanonnen opstellen waarmee het Palais des Tuileries werd verdedigd terwijl de Nationale Conventie daar bijeen was.
In 1850 onderging de brug een lichte restauratie en in 1939 werd hij tot monument bestempeld, evenals de Pont Neuf en de Pont Marie.
In 2005 werd de brug verlicht ter gelegenheid van de kandidatuur van Parijs voor de Olympische Zomerspelen 2012.
Pont Amont · Pont Alexandre-III · Pont de l'Alma · Pont de l'Archevêché · Pont d'Arcole · Pont des Arts · Pont d'Austerlitz · Viaduc d'Austerlitz · Pont Aval · Pont de Bercy · Pont de Bir-Hakeim · Pont du Carrousel · Pont au Change · Pont Charles-de-Gaulle · Pont de la Concorde · Passerelle Debilly · Pont au Double · Pont du Garigliano · Pont de Grenelle · Pont d'Iéna · Pont des Invalides · Passerelle Léopold-Sédar-Senghor · Pont Louis-Philippe · Pont Marie · Pont Mirabeau · Pont National · Pont Neuf · Pont Notre-Dame · Petit-Pont · Pont Rouelle · Pont Royal · Pont Saint-Louis · Pont Saint-Michel · Passerelle Simone-de-Beauvoir · Pont de Sully · Pont de Tolbiac · Pont de la Tournelle
Zie ook: Bruggen in Parijs · Lijst van bezienswaardigheden in Parijs · Seine · Rive Gauche · Rive Droite
* ↑ (en) Merrill, Jane & Endicott, John (2016). Aaron Burr in Exile: A Pariah in Paris, 1810-1811. McFarland & Company, Jefferson, "Exploring the Capital", p. 97. ISBN 1476621306.
# Pont Neuf

De Pont Neuf (Nederlands: Nieuwe Brug) is een brug over de Seine in Parijs, aan de westpunt van het Île de la Cité.
De Pont Neuf is, ondanks zijn naam, de oudste brug van de stad. Hij werd tussen 1578 en 1607 gebouwd naar een ontwerp van Jean Baptiste Androuet du Cerceau. Koning Hendrik III legde in 1578 de eerste steen en koning Hendrik IV, die aan de brug zijn naam gaf en wiens standbeeld midden op de brug staat, wijdde de brug in 1607 in.
Met 238 meter is de Pont Neuf de op drie na langste brug van Parijs. De brug heeft twaalf rondbogen en bestaat uit twee delen, een deel bestaande uit vijf bogen dat de linkeroever verbindt met het Île de la Cité, en een deel van zeven bogen dat het eiland verbindt met de rechteroever van de Seine.
* Pont Neuf in 1615
* Pont Neuf rond 1860
* Pont Neuf tegenwoordig
* Standbeeld van Hendrik IV op de Pont Neuf

## Externe link

* Informatie over monumentnummer PA00085999 op Base Mérimée
* ↑ Ardagh, J., Bailey, R., Fayard, J., et al. (2016). Frankrijk - Capitool reisgidsen. Houten - Antwerpen: Uitgeverij Unieboek | Het Spectrum bv.
* Gemeinsame Normdatei: 7526016-5
* Virtual International Authority File: 241243499
* WorldCat (via VIAF): 241243499
Pont Amont · Pont Alexandre-III · Pont de l'Alma · Pont de l'Archevêché · Pont d'Arcole · Pont des Arts · Pont d'Austerlitz · Viaduc d'Austerlitz · Pont Aval · Pont de Bercy · Pont de Bir-Hakeim · Pont du Carrousel · Pont au Change · Pont Charles-de-Gaulle · Pont de la Concorde · Passerelle Debilly · Pont au Double · Pont du Garigliano · Pont de Grenelle · Pont d'Iéna · Pont des Invalides · Passerelle Léopold-Sédar-Senghor · Pont Louis-Philippe · Pont Marie · Pont Mirabeau · Pont National · Pont Neuf · Pont Notre-Dame · Petit-Pont · Pont Rouelle · Pont Royal · Pont Saint-Louis · Pont Saint-Michel · Passerelle Simone-de-Beauvoir · Pont de Sully · Pont de Tolbiac · Pont de la Tournelle
Zie ook: Bruggen in Parijs · Lijst van bezienswaardigheden in Parijs · Seine · Rive Gauche · Rive Droite
# Air Antwerp

Air Antwerp was een Belgische luchtvaartmaatschappij. Ze werd opgericht in mei 2019. Aandeelhouders waren het Ierse bedrijf CityJet (75%) en de Nederlandse KLM (25%).
Op 27 juli 2019 werd het eerste toestel aan het publiek getoond. Het vliegtuig maakte vroeger deel uit van de vloot van VLM Airlines.
De aanvraag voor een Air operator's certificate (AOC) werd in 2019 ingediend bij de federale overheidsdienst Mobiliteit. Op 9 augustus bevestigde Air Antwerp dat de Air operator's certificate en exploitatievergunning ontvangen zijn. De eerste vlucht vond plaats op 9 september naar London City Airport. Er waren enkele gewezen werknemers van VLM Airlines aan de slag bij Air Antwerp.
Air Antwerp overleefde de coronapandemie niet en in juni 2021 werd besloten de activiteiten te beëindigen en de maatschappij te ontbinden. KLM was toen nog de enige aandeelhouder.

## Vloot

Per juli 2019:
* 1 Fokker 50 met registratie OO-VLS die geleased werd van Largus Aviation
# Alain Robert

Alain Robert (Valence, 7 augustus 1962) is een Franse beklimmer van gebouwen. Hij is bekend geworden door zijn vele, vaak illegale, beklimmingen van een aantal van de hoogste gebouwen ter wereld. Hij staat ook wel bekend als Spider-Man, genoemd naar de stripfiguur.
Zijn beklimmingen doet hij onaangekondigd. Tijdens zijn klim naar boven wordt hij dan vanzelf wel opgemerkt. Soms wordt hij dan bij aankomst op het dak gearresteerd door de wachtende politie.
Naar eigen zeggen heeft hij tijdens zijn leven zeven keer een grote val gemaakt. Op 29 september 1982 raakte zijn touw los tijdens het abseilen en viel hij 20 meter naar beneden waarna hij vijf dagen in coma bleef.
In 1999 was Robert kandidaat in het programma Wedden dat..?, waar hij binnen vier minuten een hoog gebouw in Brussel ongezekerd moest beklimmen, dit lukte allemaal en Robert won de Wedden dat..?-trofee.
Alain Robert is getrouwd en heeft drie kinderen.

## Beklimmingen

Alain Robert heeft een groot aantal gebouwen beklommen. Dit zijn onder andere:
* Beide torens van de Petronas Twin Towers in Kuala Lumpur
* De Eiffeltoren, de Grande Arche en de Tour Montparnasse in Parijs
* Het Empire State Building in New York
* One Canada Square in Londen
* De Golden Gate Bridge in San Francisco
* De Burj Khalifa in Dubai
* Taipei 101 in Taipei
* Jin Mao Tower in Shanghai
* Het Sydney Opera House en de Sydney Tower in Sydney
* Het Luxor Hotel in Las Vegas
* De Federatietoren in Moskou
* Cheung Kong Center in Hongkong
* Four Seasons Hotel in Las Vegas
* Exact Headquarter in Delft
* Torre Agbar, nu Torre Glòries in Barcelona
* 166 meter hoge kantoor van Deutsche Bahn in Frankfurt.
# Alain Robbe-Grillet

Alain Robbe-Grillet (Brest, 18 augustus 1922 – Caen, 18 februari 2008) was een Frans schrijver en filmmaker. Hij wordt beschouwd als de meester van de nouveau roman, en was lid van de Académie française. Zijn echtgenote was de romanschrijfster Catherine Robbe-Grillet, die schreef onder de naam Jeanne de Berg.

## Werk
### Romans

* Un régicide (1949) (Een regicide, vert. Christian Hendrikx, Uitgeverij Koppernik, 2017)
* Les Gommes (1953)
* Le Voyeur (1955) (Prix des Critiques)
* La Jalousie (1957) (Jaloezie, vert. C.N. Lijsen, De Bezige Bij, 1961)
* Dans le labyrinthe (1959) (In het labyrinth, vert. C.N. Lijsen, De Bezige Bij, 1963)
* La Maison de rendez-vous (1965)
* Projet pour une révolution à New York (1970)
* Topologie d'une cité fantôme (1976)
* Souvenirs du Triangle d'Or (1978)
* Djinn (Robbe-Grillet) (1981)
* La Reprise (2001)
* Un roman sentimental (2007)

### Novelle

* Instantanés (1962)

### Essays

* Pour un Nouveau Roman (1963)
* Le Voyageur, essais et entretiens (2001)

### Fictie met een autobiografisch karakter

* Le Miroir qui revient (1985)
* Angélique ou l'enchantement (1988)
* Les Derniers Jours de Corinthe (1994)

## Filmografie

* 1961 : L'Année dernière à Marienbad, scénario en dialogen met anderen
* 1963 : L'Immortelle
* 1966 : Trans-Europ-Express
* 1968 : L'homme qui ment
* 1971 : L'Eden et après
* 1974 : Glissements progressifs du plaisir
* 1975 : Le Jeu avec le feu
* 1983 : La Belle Captive
* 1995 : Un bruit qui rend fou, samen met Dimitri de Clerq
* 2007 : C'est Gradiva qui vous appelle
# Alain Rellay

Alain Rellay (1936 of 1937 – Buffières, 9 februari 2018) was een Franse jazzsaxofonist.

## Biografie

Rellay, die na zijn studie in Parijs voltijds in de textielindustrie werkte, speelde tussen 1965 en 1969 in Lille met Didier Levallet en Michel Graillier. Van bop tot hedendaagse jazz was hij een van de oprichters van de Association à la Recherche d’un Folklore Imaginaire (ARFI) in 1976 in Lyon. Meer dan 30 jaar was hij lid van de grote formatie Marmite Infernale, waarmee hij vijf albums opnam en tijdens het Moers Festival in 1984 optrad. Tijdens de jaren 1980 vormde hij ook een duo met Patrick Vollat (Reminiscences, 1983), waaruit de band Vollat Trois voortkwam met Christian Rollet, die op veel Europese festivals verscheen. Soms maakte hij deel uit van het kwintet van Louis Sclavis, bij wiens album Ad Augusta Per Angustia (1981) hij ook betrokken was. Volgens Tom Lord nam hij tegen het jaar 2000 deel aan 15 opnamen op het gebied van jazz. Met trombonist Jacques Veillé vormde hij de formatie L'Improvisateur et son Double. La Bête à Bon Dos werd opgericht in 1978, maar hij speelde ook in andere bands uit Lyon, zoals Toi Tarzan, Nous aussi en Tragédie au Cirque. Sinds 1995 trad hij op met Lucia Recio in het duo Torero Loco.

## Overlijden

Alain Rellay overleed in februari 2018 op 81 of 82-jarige leeftijd.

## Discografie

* 1979: Trio Alvire La gondole prend l'eau (ARFI, met Hervé Remond, Fabrice Alibau)
* 1992: Vollat Trois Vol à trois (ARFI)
* 1996: Potemkine (ARFI, met Jean-François Canape, Jean Mereu, Alain Gibert, Jean-Paul Autin, Maurice Merle, Guy Villerd, Jef Sicard, Pascal Lloret, Xavier Garcia, Claude Tchamitchian, Christian Ville)
* 2002: La Bête a bon dos Tango Félin (ARFI)
* 2009: Torero loco Portraits
* ↑ (en) Alain Rellay. Discogs. Gearchiveerd op 30 oktober 2021. Geraadpleegd op 30-10-2021.
* ↑ (en) La Marmite Infernale. Discogs. Gearchiveerd op 30 oktober 2021. Geraadpleegd op 30-10-2021.
* ↑ (en) Torero Loco. Discogs. Gearchiveerd op 30 oktober 2021. Geraadpleegd op 30-10-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Alain Rellay op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibliothèque nationale de France: cb14219803p (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 0107 7537
* MusicBrainz: af8b9c85-0857-4e35-a245-a5902ed725b0
* Système universitaire de documentation: 158272277
* Virtual International Authority File: 54358684
* WorldCat (via VIAF): 54358684
# Pontostratiotes pori

Pontostratiotes pori is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Aegisthidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Dinet.
# Porsica

Porsica is een geslacht van vlinders van de familie tandvlinders (Notodontidae).

## Soorten

* P. acarodes Turner, 1903
* P. albescens Gaede, 1930
* P. benderi Schintlmeister, 1981
* P. circumducta Gaede, 1930
* P. curvaria Hampson, 1892
* P. dyspines West., 1932
* P. ferreopicta Hampson, 1900
* P. ingens Walker, 1866
* P. luzonica Semper, 1896
* P. palua Kiriakoff, 1970
* P. primaria Schintlmeister, 1981
* P. punctifascia Hampson, 1897
* P. rufocostata Gaede, 1930
* P. sidaonta Kiriakoff, 1970
# Poloxameer

Poloxameer is de naam van een groep niet-ionische oppervlakteactieve polymeren. Het zijn blokcopolymeren van ethyleenoxide en propyleenoxide, meer bepaald triblokcopolymeren met een centraal blok van polypropyleenoxide tussen twee blokken van polyethyleenoxide. Het gedeelte afkomstig van ethyleenoxide (EO) is hydrofiel en het gedeelte afkomstig van propyleenoxide (PO) hydrofoob, zodat het geheel amfifiel is.
Poloxameren zijn ontwikkeld bij BASF, dat ze verkocht onder de merknamen Pluronic en Lutrol.
De verschillende poloxameren worden aangeduid met een getal. Het laatste cijfer, vermenigvuldigd met 10, geeft het gewichtspercent ethyleenoxide in het polymeer. De voorgaande cijfers, vermenigvuldigd met 100, geven de gemiddelde moleculaire massa van het PO-blok. Bijvoorbeeld: poloxameer 407 of P407 heeft 70 gewichtspercent ethyleenoxide en het PO-blok heeft een gemiddelde moleculaire massa van 4000 dalton. Naargelang de graad van ethoxylering zijn poloxameren vloeibaar, gelvormig, pasteus of vast.
Een aantal poloxameren zijn geschikt om in geneesmiddelen gebruikt te worden. Ze worden gebruikt als oppervlakteactieve stof en hulpstof voor het vormen van emulsies, dispersies of oplossingen van geneesmiddelen die moeilijk oplosbaar zijn. Poloxameer 188 is in de Europese Unie aangeduid als weesgeneesmiddel voor de behandeling van sikkelcelziekte. Het stabiliseert het celmembraan van rode bloedcellen.

## Poloxamines

Poloxamines zijn aan poloxameren verwante polymeren. Het zijn eveneens niet-ionische oppervlakteactieve stoffen. Ze zijn opgebouwd uit een ethyleendiaminekern, waarbij aan de aminogroepen telkens twee blokcopolymeren van ethyleenoxide en propyleenoxide zijn gesubstitueerd. Ze kunnen dus voorgesteld worden door de formule:
[H-(C$_2$H$_4$O)$_a$-(C$_3$H$_6$O)$_b$]$_2$N-CH$_2$-CH$_2$-N[(C$_3$H$_6$O)$_b$ -(C$_2$H$_4$O)$_a$-H]$_2$
waarin a en b variabel zijn. BASF verkoopt deze polymeren onder de merknaam Tetronic. Naargelang de gemiddelde moleculaire massa zijn deze polymeren vloeibaar (bijvoorbeeld Tetronic 904 met een gemiddeld moleculaire massa van 6700 dalton), pasteus (zoals Tetronic 1304) of vast (zoals Tetronic 908 met een gemiddelde moleculaire massa van 25.000 dalton).
* ↑ BASF North America: Pluronic
* ↑ Uitvoeringsbesluit van 12 maart 2013
* ↑ Samir K. Ballas et al. "Safety of Purified Poloxamer 188 in Sickle Cell Disease: Phase I Study of a Non‐ionic Surfactant in the Management of Acute Chest Syndrome". Hemoglobin (2004), Vol. 28, Nr. 2, blz. 85-102. DOI:10.1081/HEM-120035919
* ↑ BASF North America: Tetronic
# Polpochila

Polpochila is een geslacht van kevers uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1849 door Solier.

## Soorten

Het geslacht Polpochila omvat de volgende soorten:
* Polpochila aguilari Mateu, 2000
* Polpochila angularis Negre, 1967
* Polpochila barbata Negre, 1963
* Polpochila capitata (Chaudoir, 1852)
* Polpochila chilensis (Chaudoir, 1837)
* Polpochila darlingtoni Negre, 1963
* Polpochila erro (Leconte, 1854)
* Polpochila flavipes (Dejean, 1831)
* Polpochila hendrichsi Negre, 1967
* Polpochila impressifrons (Dejean, 1831)
* Polpochila marginalis Negre, 1963
* Polpochila minuta Negre, 1963
* Polpochila monrosi Negre, 1963
* Polpochila nigra (Gory, 1833)
* Polpochila pueli Negre, 1963
* Polpochila reticulata Negre, 1963
* Polpochila rotundicollis Bates, 1882
* Polpochila scaritides (Perty, 1830)
* Polpochila schaumi Negre, 1963
* Polpochila sulcata Negre, 1963
* Polpochila venezolana Negre, 1963
* Polpochila vicina Negre, 1963
* Polpochila willineri Mateu, 2000
* ↑ Anichtchenko A. et al., (editors): Carabidae of the World. www.carabidae.org (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)