OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Heilig Kruiskerk (Lotenhulle)

De Heilig-Kruiskerk in de Oost-Vlaamse deelgemeente Lotenhulle is een kerkgebouw dat in de loop der tijden ingrijpende wijzigingen heeft ondergaan. Ze bevindt zich in het centrum van het dorp.
Oorspronkelijk stond hier een 12e-eeuwse romaanse kerk waarvan enkel de achthoekige vieringtoren is overgebleven. Godsdiensttroebelen en daarmee gepaard gaande vernielingen (waaronder de beeldenstorm) in de 16e eeuw waren de oorzaak van verbouwingen in de volgende eeuwen. Vooral de aanpassingen vanaf 1870 hebben het uitzicht van de kerk grondig veranderd, want toen werd het schip volledig herbouwd onder leiding van architect Auguste Van Assche. Heden heeft ze een neo-romaans uitzicht.
Ieder jaar trekt de parochiegemeenschap midden september in processie uit ter ere van het Heilig Kruis.

## Het oorlogsmonument tegen de zijgevel van de kerk

Georges Hulin de Loo, toenmalig burgemeester, besloot na de Eerste Wereldoorlog als herinnering aan de slachtoffers een vrijheidsboom te planten en een oudstrijdersvereniging op te richten. Hij was een Franstalig hoogleraar aan de Gentse universiteit en botanicus, en besefte niet wat er leefde in het dorp. Bij het planten van de vrijheidsboom bewees hij dat. Bomen, zei hij in gebrekkig Nederlands, hadden meer van de oorlog te lijden dan mensen. Uiteraard viel dat in slechte aarde.
De burgemeester probeerde de blunder te herstellen door zelf voor 500 frank in te schrijven voor het oprichten van een gedenksteen voor de gesneuvelde soldaten. Soldaten zorgden voor een inzameling, twee maanden later was het de beurt aan enkele jonge dames. De schepenen schreven elk voor 150 frank en de raadsleden voor 60 frank in.
Ook de geraamde kostprijs van om en bij 8000 frank wees voor de Lotenhullenaren op de wereldvreemdheid van de burgemeester. George Hulin de Loo deed een beroep op de Gentse beeldhouwer Geo Verbanck. Verbanck had in 1913, voor de Wereldtentoonstelling van Gent, het monument ter ere van de gebroeders Van Eyck vervaardigd.
Het monument zou er ondanks de weinig gulle giften van de Lootse bevolking toch komen en werd onthuld op 17 april 1921. Lotenhulle kreeg een van de mooiste oorlogsmonumenten van de streek.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Heilig Kruiskerk (Landsberg am Lech)

De Heilig Kruiskerk (Heilig-Kreuz-Kirche) is een rooms-katholiek kerkgebouw in Landsberg am Lech in Beieren. Het gebouw ligt op een hoogte boven de binnenstad en betreft een in 1754 gewijde voormalige jezuïetenkerk. Architect van het gebouw was de lekenbroeder Joseph Ignaz Merani. De voorganger van de huidige uit het jaar 1584 was een van de eerste jezuïtische kerken in Duitsland.
De rococo-inrichting stamt uit het midden van de 18e eeuw. De weelderige beschildering van het interieur is een werk van Christoph Thomas Scheffler en zijn broer Felix Anton Scheffler. Het schilderij van de het hoogaltaar werd in 1758 door Johann Baptist Baader gemaakt en toont de kruisiging van Christus.
De kerk werd ontworpen ten behoeve van het naastgelegen noviciaat (een gebouw voor nieuwe, jonge relieuzen) en het college van de jezuïeten. Ten voorbeeld voor de jonge religieuzen zijn de heiligen van de orde duidelijk aanwezig (Aloysius Gonzaga, Franciscus Xaverius, Ignatius van Loyola, Paulus Miki en zijn Japanse martelaren en Stanislaus Kostka) met voor iedere heilige een aan hem gewijd altaar.
Sinds 1834 werd de kerk een filiaalkerk van de Maria-Hemelvaartparochie.
Aan de noordzijde bevinden zich de oude jezuïetengebouwen (tegenwoordig een bejaardenhuis en een vormingscentrum voor agrariërs) en in het zuiden het voormalige jezuïetengymnasium (tegenwoordig het Nieuwe Stadsmuseum).

## Afbeeldingen

* Interieur
* Hoofdaltaar
* Aloysius-altaar
* Preekstoel
# Homoneura licina

Homoneura licina is een vliegensoort uit de familie van de Lauxaniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1941 door Séguy.
# Hoplismenus piliventris

Hoplismenus piliventris is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cameron in 1885.
# Hoplismenus obscurus

Hoplismenus obscurus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Kriechbaumer in 1895.
# Hoplismenus perarduus

Hoplismenus perarduus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Porter in 1986.
# Hoplismenus passivus

Hoplismenus passivus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cresson in 1874.
# Henri Edebau

Henri Leopold Leo Edebau (Lichtervelde, 25 januari 1886 - Oostende, 20 januari 1964) was een Belgisch senator.

## Levensloop

Edebau was een zoon van Camiel Edebau (1855-1925) en van Eugénie Boudts (1853-1912$. Hij trouwde met Augusta Poppe (1886-1936). Ze hadden een dochter, Magdalena (1910), en een in Groot-Brittannië geboren zoon, Frank Edebau (1915-1987).
Hij werd minstens vanaf 1904 actief lid van de Socialistische Jonge Wacht. Hij werkte eerst als telegrambesteller, vervolgens als klerk bij de Oostendse notaris Van Caillie. In 1904 werd hij spoorwegbeambte. Hij bevorderde achtereenvolgens tot aangestelde (1913), ordeklerk (1920) en eerste klerk (1924). Hij nam verlof zonder wedde vanaf 1930 en verliet de spoorwegen in 1936.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog was hij militair. Zijn vrouw vluchtte naar Engeland. Hij ontving na de oorlog onder meer de volgende eretekens: Vuurkruiser 1914-1918, overwinningsmedaille 1914-1918, militair ereteken 2de Klas, IJzer Medaille 1914-1918, Herinneringsmedaille van de Oorlog 1914-1918, Oorlogskruis 1914-1918 21, Gouden Medaille, IJzer Kruis (1914-1918).
In 1932 werd hij verkozen tot gemeenteraadslid van Oostende en was schepen van 1936 tot 1940, 1944 tot 1953 en 1958 tot 1964. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij politieke gevangene.
Op 11 april 1954 werd hij verkozen tot BSP-senator voor het arrondissement Oostende en vervulde dit mandaat tot in 1958.
Hij was verder:
* bestuurder en nadien afgevaardigd bestuurder van de coöperatieve Société Économique Ostendaise (SEO),
* bestuurder, penningmeester en afgevaardigd bestuurder van de SM Ons Achturenhuis, Oostende,
* voorzitter van de SOS-afdeling Oostende,
* stichter, beheerder en voorzitter van De Gelukkige Haard,
* beheerder van De Oostendse Haard,
* voorzitter van de BSP-federatie Veurne-Oostende-Diksmuide.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
* K. NUITEN, Bijdrage tot de geschiedenis van de socialistische arbeidersbeweging te Oostende. Politieke en organisatorische ontwikkeling (1880-1940), licentiaatsverhandeling (onuitgegeven), Academiejaar 1973-1974, Brussel, VUB, 1974.

## Externe link

* Fiche Henri Edebau op Odis
# Henri Ernest Baillon

Henri Ernest Baillon (Calais, 30 november 1827 - Parijs, 18 juli 1895) was een Franse botanicus en arts.
Baillon haalde in Parijs zijn doctoraat in de Geneeskunde en gaf vanaf 1863 aan de universiteit les in de medische biologie, die zich toen vooral met planten bezighield. Later werd hij docent in de hygiëne en de natuurlijke historie aan de Parijse hogeschool École centrale des arts et manufactures. Hij was vanaf de oprichting in 1854 lid van de Société botanique de France (de Franse botanische vereniging), in 1867 benoemd in het Legioen van Eer, en vanaf 26 april 1894 lid van de Royal Society.
Baillon publiceerde talrijke werken over plantkunde, waaronder de Dictionnaire de Botanique (vier delen, 1876-1892), waarvoor Auguste Faguet de houtgravures produceerde. Ook van zijn hand zijn de volgende werken:
* Étude générale du groupe des Euphorbiacées (1858)
* Monographie des Buxacées et des Stylocérée (1859)
* Recherches organogéniques sur la fleur femelle des Conifères (1860)
* Recherches sur l’organisation, le développement et l’anatomie des Caprifoliacées (1864)
* Adansonia, recueil périodique d’observations botaniques (tien delen, 1866-1870)
* Histoire des plantes (dertien delen, 1867-1895)
* Histoire naturelle des plantes de Madagascar (1886- drie delen uit de reeks van vijftien)
* Traité de botanique médicale phanérogamique (1883-1884)

## Eponymie

Ongeveer 70 soorten en geslachten planten in 30 families zijn naar hem vernoemd, waaronder:
* Justicia baillonii Scott-Elliot Acanthaceae
* Cymbopetalum baillonii R.E.Fr. Annonaceae
* Helianthus baillonianus M.Gómez Asteraceae
* Cuphea baillonis Koehne Lythraceae
* Michelia baillonii Finet & Gagnep. Magnoliaceae
* Baillonacanthus Kuntze Acanthaceae
* Baillonodendron Heim Dipterocarpaceae
* Baillonella Pierre Sapotaceae
* Baillonia Bocq. Verbenaceae
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Henri Ernest Baillon op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Henri Ernest Baillon op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibsys: 1065598
* Bibliothèque nationale de France: cb123008721 (data)
* Author citation (botany): Baill.
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058527931206706
* CiNii: DA02049088
* Stuttgart Database of Scientific Illustrators 1450–1950: 2930
* Gemeinsame Normdatei: 116040467
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2126 760X
* Library of Congress Control Number: n88611122
* Base Léonore: LH//93/6
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: uk2009534372
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007278596705171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 183126181
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A002961236
* Système universitaire de documentation: 031875602
* Museum of New Zealand Te Papa Tongarewa: 47402
* Virtual International Authority File: 32062833
* WorldCat (via VIAF): 32062833
# Henri Lannoy

Henri Lannoy (Waver, 27 maart 1815 – Saint-Ghislain, 12 november 1885) is een Belgisch componist, muziekpedagoog en dirigent.
Deze bekende dirigent van verschillende blaasorkesten was leraar aan diverse instellingen en directeur van de muziekschool te Boussu. Als dirigent veroverde hij met zijn muziekverenigingen vele prijzen op wedstrijden en toernooien. Ook als componist schreef hij meerdere werken voor harmonie- en fanfareorkesten.
# Henri Lannoye

Henri Lannoye (Aardenburg, 30 oktober 1946 — Bornem, 12 april 2006) was een Nederlands beeldhouwer.

## Biografie

Na zijn studie aan de kunstacademie in Tilburg, werkte hij als leerling bij o.a. Marino Marini in Rome. In 1967 trok hij naar Brugge, om zich daarna definitief in België te vestigen. Vanaf 1969 woonde en werkte hij in Bornem.

## Werk

Lannoye's vroegere sculpturen, in steen, doen denken aan het werk van Henry Moore. Na 1970 voert hij zijn werken uit in brons en ontwikkelt een meer eigen stijl, waarin de invloeden van Moore en in mindere mate ook die van Umberto Boccioni duidelijk zichtbaar zijn. In de jaren 90 gaf Lannoye er de voorkeur aan zijn beelden glad te polijsten en een strakke, consequente lijnvoering en stilering toe te passen. Lannoye was gefascineerd door het thema 'technologie'. Het bekendste voorbeeld hiervan creëerde hij in 1997:'Horse Power'; een zeven meter hoge ruiter te paard, dat de Wellingtonrenbaan in Oostende siert.
Op 5 juni 1998 wordt in Bornem het beeld 'Don Pedro Coloma' onthuld.
In 2000 begint hij aan het beeld 'Falcon', een valk met een spanwijdte van bijna elf meter, dat het boegbeeld van de stad Dubai had moeten worden. Hij heeft het door zijn vroegtijdige dood niet kunnen voltooien.
# Hou je echt nog van mij, Rocking Billy?

Hou je echt nog van mij, Rocking Billy? is een liedje populair gemaakt door Ria Valk.
Ria Valk behoorde toen tot het zogenoemde Klasje van Phonogram, een aantal uiteenlopende muzikanten waarvoor Phonogram eigenlijk alles regelde. Ook Willeke Alberti en Anneke Grönloh maakten er deel van uit. In dat kader mocht Ria Valk in 1960 het oorspronkelijk Zweedse Är du kär i mej ännu Klas-Göran? van Stig Anderson voor Lill-Babs geschreven opnemen in een vertaling van Willy Rex. Jack Bulterman trad op als arrangeur en orkestleider. Dit rock-'n-rollachtige nummer vormde destijds een uitzondering binnen het repertoire dat op Phonogram verscheen, maar met de komst van Peter Koelewijn zette zich een omslag in. Valk werd met het plaatje de vrouwelijke tegenhanger van Peter Koelewijn. Op de B-kant van de single Fontana Records 266124 TF werd Darling, ik ben zo blij van Ria Valk zelf gezet. Een promotiefilmpje werd geschoten in een koeien- en schapenstal (er is geloei te horen).
Valk zou met het plaatje 27 weken in de hitparade staan (Tijd voor Teenagers, een top 20) en hield er drie weken de vierde plaats bezet in februari 1961. In die periode verkocht ze meer dan 100.000 exemplaren van Hou je echt nog van mij, dat goud werd. In België verkocht het plaatje ook redelijk; in de voorloper van de Ultratop Top 50 van Vlaanderen stond het acht weken genoteerd met hoogste positie 15.
A- en B-kant zouden een jaar later ook geperst worden op een Extended play (Fontana 463 218 TE).
Er zijn van het Zweedse lied nog een tweetal Nederlandstalige covers bekend: Rocking Billy van Leentje en Houw je egt nog van mei, Rocking Billie van Jettie Pallettie.
* Peter Voskuil: Dutch Mountains (2017), ISBN 9789082471700:
* Dutchcharts voor hitnoteringen
* Hou je echt nog van mij, Rocking Billy op 45cat.com
* You Tube met promotiefimplje
# Heilige Drie Gezusters

De Heilige Drie Gezusters betreft een reeds eeuwenlang bestaande devotie tot drie vroegchristelijke, heilig verklaarde vrouwen, en wel:
* Bertilia van Maroeuil
* Eutropia van Reims
* Genoveva van Parijs
De drie vrouwen leefden op verschillende tijdstippen in het noorden van Frankrijk en hebben in principe niets met elkaar te maken maar zouden behoord hebben tot dezelfde kloosterorde.
Mogelijk is de devotie een verchristelijking van een oudere Gallo-romeinse verering van de drie moedergodinnen of Matronae, die zittend werden afgebeeld en de vruchtbaarheid symboliseerden. Men neemt aan dat de christelijke vorm van deze devotie werd ingevoerd door bisschop Remaclus in de 7e eeuw. Omstreeks 800 was de verering wijdverbreid.
In het zuidelijk deel van de Belgische provincie Limburg zijn er vereringsplaatsen van de Gezusters. In respectievelijk Brustem, Rijkel en Zepperen staan kapellen die gewijd zijn aan respectievelijk Bertilia, Eutropia en Genoveva. De verering van de Drie Gezusters raakte ook verspreid in het noorden van de provincie Limburg met kapellen gewijd is aan de Heilige Drie Gezusters samen in Sint-Huibrechts-Lille Meeuwen, Reppel, Opgrimbie, Opoeteren en Swartbroek bij Weert (NL). In de volksdevotie is soms ook sprake van een Sint-Bertilia die beschouwd wordt als de moeder van de Drie Gezusters en al voor 1638 vereerd wordt aan de Sint-Bertiliabron in Rosmeer en ook in Groot-Gelmen . Daarbij zijn er verwijzingen naar een naamgenote Bertilia van Chelles, die abdis was en stierf omstreeks 705.
Er vinden nog altijd bedevaarten plaats naar kapellen van de Drie Gezusters
In Duitsland is er een variant op deze devotie. Hier worden de zusters Einbede, Warbede en Willebede aangeroepen, waarvan men in onder meer de Dom van Worms afbeeldingen vindt.

## Externe link

* Theo Dreesen, Volksdevotie, de Drie Gezusters, Heemkundige Kring "Utersjank" Opoeteren
* De Drie Gezusters, Heemkunde Brustem
* Bedevaart en Bedevaartplaatsen in Nederland: Swartbroek, HH. Drie Gezusters
# Horismenus ogus

Horismenus ogus is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Hansson.
# Heroldishausen

Heroldishausen is een gemeente in de Duitse deelstaat Thüringen, en maakt deel uit van de Unstrut-Hainich-Kreis. Heroldishausen telt inwoners.
# Housatonic

De Housatonic is een rivier in het noordoosten van de Verenigde Staten. Deze waterloop van ongeveer 240 km lengte ontspringt in de Berkshire Mountains in westelijk Massachusetts nabij de stad Pittsfield, stroomt in zuidelijke richting door Massachusetts naar Connecticut en mondt uit in de Long Island Sound, tussen Milford en Stratford. In de benedenloop is de rivier op sommige plaatsen meer dan 1 km breed.
Op vijf plaatsen op de rivier zijn stuwdammen gebouwd voor stroomproductie: die van Falls Village, Bulls Bridge, Shepaug, Stevenson en Derby. Achter de stuw van Stevenson bevindt zich het stuwmeer Lake Zoar; achter die van Shepaug ligt het stuwmeer Lake Lillinonah.
Over de Housatonic zijn nog drie overdekte bruggen bewaard:
* De Bulls Bridge Covered Bridge, tussen Gaylordsville en Kent, gebouwd in 1842
* De West Cornwall Covered Bridge, bij Cornwall (Connecticut), gebouwd in 1841
* Een afgebrande maar in 1998 heropgebouwde brug bij Sheffield (Massachusetts).
* Library of Congress Control Number: sh85062536
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007529381905171
* Virtual International Authority File: 240544167
* WorldCat (via VIAF): 240544167
# Hersilia novaeguineae

Hersilia novaeguineae is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de Hersiliidae.
Het dier behoort tot het geslacht Hersilia. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1993 door Martin Baehr & Barbara Baehr.
# Henri Desbordes

Henri Desbordes (ook wel: Henry Desbordes of Hendrick Desbordes) (1649 - 1722) was een drukker die uit Frankrijk vluchtte, waarna hij in de periode van 1683 tot 1722 actief was als boekverkoper in Amsterdam.

## Levensloop

Henri Desbordes was een hugenoot die door zijn overtuiging op de vlucht moest slaan naar de Republiek. In Amsterdam werd hij in 1682 lid van het boekverkopersgilde. In de Kalverstraat bij de Gapersteeg begon hij een boekhandel.
In juli 1695 overleed zijn eerste kind, waarna in maart 1699 nog een kind overleed. Zij werden begraven in de Westerkerk en de Waalse Kerk. Henri Desbordes was getrouwd met Marie Tremblaij, die in 1706 overleed en eveneens werd begraven in de Waalse kerk. Zij liet twee kinderen achter, die in 1706 nog minderjarig waren. Na de dood van Marie Tremblaij ging Henri Desbordes in 1709 in ondertrouw met Anna Texier van Blois, weduwe van Moise Belanger. In 1722 overleed Desbordes op 72-jarige leeftijd. Hij werd begraven in de Waalse Kerk.

## Carrière

In zijn boekwinkel te Saumur verkocht Desbordes boeken aan predikanten en theologiestudenten van de lokale protestantse school. In 1682 belandde Desbordes in de gevangenis omdat hij verdacht werd van het drukken van Pierre Jurieus Préservatif contre le changement de religion, een anti-katholiek werk. In 1682 vluchtte Desbordes naar Amsterdam, waar hij lid werd van het boekverkopersgilde. Aldaar begon hij een boekhandel aan de Kalverstraat. In deze periode waren meer Hugenoten actief in de Republiek in het boekenvak, maar Desbordes was een van de meest succesvolle Hugenoten die zich in de Republiek als boekverkoper gevestigd had. Onder zijn naam verschenen voornamelijk Franse werken, maar ook enkele werken in het Latijn. Onder zijn naam verschenen onder andere de titels: Nouvelles de la république des lettres (vanaf 1684), het vijfdelige Oeuvres van François Rabelais in 1711 en het in 1712 Groot schilderboek van Gerard de Lairesse. Daarnaast verschenen bij hem pamfletten tegen Lodewijk XIV. Ook verkocht Desbordes zijn boeken op veilingen.

## Uitgaven

* Pierre Jurieu (1683). Préservatif contre le changement de religion. H. Desbordes, Amsterdam.
* Pierre Bayle et. al. (1687). Nouvelles de la republique des lettres. 38 delen. H. Desbordes, Amsterdam.
* Gérard de Lairesse (1712). Groot schilderboek, waar in de schilderkonst [...] werd onderweezen. Heruitgave. H. Desbordes, Amsterdam.
* 1 2 Petrus Johannes Blok en Philipp Christiaan Molhuysen (1937). Nieuw Nederlandsch biografisch woordenboek. Deel 10. A. W. Slijthoff, 238, in DBNL. Gearchiveerd op 24 juni 2023.
* ↑ M.M. Kleerkooper en W.P. van Stockum, De boekhandel te Amsterdam voornamelijk in de 17e eeuw, Deel 1 Nijhoff, 173-177.,in Google Books. Gearchiveerd op 27 juli 2023.
* ↑ M.M. Kleerkooper en W.P. van Stockum, De boekhandel te Amsterdam voornamelijk in de 17e eeuw, Deel 1 Nijhoff, 177.,in Google Books.
* ↑ David van der Linden, Experiencing Exile: Huguenot Refugees in the Dutch Republic, 1680-1700 Ashgate Publishing, 55., in Google Books. Gearchiveerd op 27 juli 2023.
# Herbert Behrens

Herbert Behrens kan verwijzen naar:
* Herbert Behrens-Hangeler, Duits schilder, graficus en schrijver (1898–1981)
* Herbert Behrens (tennisser), Amerikaans tennisser (1929-2015)
* Herbert Behrens (fotograaf), Nederlandse fotograaf (1931-2019)
* Herbert Behrens (politicus), Duits politicus van Die Linke (1954)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Herbert Behrens en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Hovy (motorfiets)

Hovy is een Belgisch historisch merk van motorfietsen.
In 1954 bracht Hovy drie motorfietsmodellen op de markt. Dit waren 125-, 150- en 200cc-modellen die allemaal waren voorzien van tweetakt-inbouwmotoren van het Britse merk Villiers.
# Heteroderes albidus

Heteroderes albidus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1872 door W.J. Macleay.
# Hesthesis ferrugineus

Hesthesis ferrugineus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1835 door Boisduval.
# Hesthesis crabroides

Hesthesis crabroides is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Carter.
# Hongaarse muts

De Hongaarse muts (Capulus ungaricus, junior synoniem: Capulus hungaricus) is een zeeslakkensoort die behoort tot de familie Capulidae. De Hongaarse muts komt voor in de Middellandse Zee, de Noordzee en de Atlantische Oceaan. Het dier leeft op rostachtige bodems.

## Kenmerken

De schelp van de Hongaarse muts is tot 50 millimeter hoog en 51 millimeter breed. De kleur is witgeel. De schelp lijkt op dat van een tweekleppig weekdier, maar dit is niet het geval.

## Fossiel voorkomen

De Hongaarse muts komt voor in Pliocene afzettingen in het Noordzeebekken. De soort is bekend uit de Coralline Crag van East Anglia (Engeland), in Nederland in de Zone van Turritella triplicata en Yoldia semistriata en in het gebied rondom Antwerpen in de Formatie van Lillo.
* ↑ Marcon (1983). Encyclopedie Van Het Dierenrijk. Atrium, p. 26. ISBN 90-6113-334-3.
Calyptraea: chinensis · Crepidula: fornicata · Capulus: ungaricus
# Heterogymna stenygra

Heterogymna stenygra is een vlinder uit de familie van de Carposinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Diakonoff.
# Humbertium diana

Humbertium diana is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Humbertium, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Geoplanidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1862 door Humbert & Claparede.
# Heteraxine heterocerca

Heteraxine heterocerca is een soort in de taxonomische indeling van de platwormen (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig en kan zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtscellen produceren. De soort leeft in zeer vochtige omstandigheden.
De platworm behoort tot het geslacht Heteraxine en behoort tot de familie Heteraxinidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Goto.