OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Opilioparamo

Opilioparamo is een geslacht van hooiwagens uit de familie Zalmoxioidae. De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1987 door M.A. González-Sponga gepubliceerd als Paramo, maar die naam was in 1977 al door Adams & Bernard gebruikt voor een geslacht van vlinders uit de familie Nymphalidae. In 2008 publiceerde Hüseyin Özdikmen daarop het nomen novum Opilioparamo voor het geslacht van hooiwagens.

## Soorten

* Opilioparamo meridensis
* Opilioparamo regaladoi
* Hallan J. (2005) Zalmoxioidae in SYNOPSIS OF THE DESCRIBED OPILIONES OF THE WORLD
* ↑ Özdikmen, H. (2008). Nomenclatural changes for some preoccupied harvestman genus group names (Arachnida: Opiliones): 40
# Opius indentatus

Opius indentatus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Wharton in 1987.
# Oot

Oot kan verwijzen naar:
* Oot (Avena fatua), plantensoort
* The Legend of Zelda: Ocarina of Time, videospel
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Oot en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Opel Tigra

De Opel Tigra was een kleine sportwagen van Opel, bestaande vanaf de jaren 90. In 2004, na een afwezigheid van enkele jaren, werd de nieuwste generatie, een cabrio, de Opel Tigra TwinTop, gelanceerd. De Tigra is gebaseerd op de Opel Corsa.

## Motorisatie

1994
* 1.4i 16v benzine
* 1.6i 16v benzine
2004
* 1.4 16v benzine
* 1.8 16v
* 1.3 16v cdti

## Eerste generatie

Deze wagen werd in het Verenigd Koninkrijk verkocht als Vauxhall Tigra, in Oceanië als Holden Tigra en in Brazilië als Chevrolet Tigra. Van 1994 tot 2000 werd het model gebouwd bij Opel Zaragoza in Spanje. Tot het jaar 2003 werd de Tigra geproduceerd in een fabriek in İzmir (Turkije). Door de tegenvallende verkoop is deze fabriek gesloten.

## Tweede generatie

De TwinTop is een tweezitter met een voorkant die doet denken aan de vorige Opel Astra, en die gebouwd werd bij de Franse carrosseriebouwer Heuliez. Hij heeft een metalen, elektronisch wegvouwbaar dak, à la Peugeot 206 CC (ook voor deze auto ontwierp Heuliez het metalen cabriodak). Ook de verkopen van deze tweede generatie Tigra vielen tegen.
# Opel Vivaro

De Opel Vivaro is een middelgrote bestelwagen van Opel, die sinds 2001 geproduceerd wordt.

## Vivaro A (2001-2014)

De bestelwagen is een badge-engineeringproject van Renault en General Motors, het moederbedrijf van Opel, voor de merknamen Renault, Opel, Vauxhall (tevens een dochterbedrijf van GM, dat voor het Verenigd Koninkrijk en Ierland dezelfde types produceert als Opel op het Europese vasteland) en Nissan (sinds 2001 in succesvolle alliantie met Renault).
De ontwikkeling vond plaats in het Technocentre Renault bij Parijs. GM Manufacturing Luton in Luton (Engeland) produceert de Renault Trafic (tweede generatie), de Opel Vivaro en de Vauxhall Vivaro. Nissan produceert het model in Zona Franca (Barcelona) als de Nissan Primastar.
In juli 2014 werd de productie van de Vivaro A beëindigd.

## Vivaro B (2014-2019)

In augustus 2014 kwam er een nieuwe generatie op de markt: de Opel Vivaro B, de Renault Trafic III en de Nissan NV300, allen ontwikkeld door Renault. Vanaf 2016 is dit model er ook als Fiat Talento.
De productie van de Vivaro B vindt grotendeels plaats in Luton, alleen de versie met hoog dak wordt gemaakt in het Franse Sandouville, samen met de Renault Trafic.

## Vivaro C (2019-heden)

In 2019 werd de derde generatie van deze bestelwagen geïntroduceerd: de Opel Vivaro C. Met de overname van Opel door de PSA Group in 2017 beëindigde Renault de overeenkomst om Vivaro's te produceren die gebaseerd zijn op de Renault Trafic. De nieuwe Vivaro gebruikt de derde generatie van de Citroën Jumpy, Peugeot Expert, Toyota Proace en (sinds 2021) Fiat Scudo als basisplatform.
De productie van de Vivaro C vindt plaats in Luton, samen met de Citroën Jumpy, Fiat Scudo, Peugeot Expert en Toyota Proace.
De uitvoering met negen zitplaatsen, afgeleid van de Citroën SpaceTourer, Fiat Ulysse, Peugeot Traveller en Toyota Proace Verso, wordt verkocht onder de naam Zafira Life.
In 2020 werd de Vivaro-e voorgesteld, een volledig elektrische versie. De Vivaro-e beschikt over een 136 pk sterke elektromotor die de voorwielen aandrijft en heeft, al naargelang het accupakket, een WLTP-actieradius van 230 tot 330 km.
* ↑ Dit is de elektrische Opel Vivaro-e, AutoWeek, 28 april 2020
# Oog (rondworm)

Er zijn rondwormen met een of twee ogen, waarbij er meestal twee ogen aanwezig zijn, zoals bij Chromadorina bioculata, Oncholaimus vesicarius, Enoplus anisospiculus en Deontostoma californicum.
De rondwormen met twee ogen leven in zoet- of zoutwater. De vrouwelijke Mermis nigrescens-rondworm heeft slechts een oog, waarvan de bouw afwijkt van de ogen van rondwormen die er twee hebben. Deze ogen bevatten melanine als schaduwpigment, terwijl dat bij Mermis nigrescens oxyhemoglobine bevat. Het oog van Mermis nigrescens bestaat uit een holle cilinder. en het rode pigment binnenin bleek hemoglobine te zijn. Deze hemoglobine, meestal als oxyhemoglobine, is dicht geconcentreerd in kristallijne vorm. De cilinder bleek een ocellus met een soort hoornvlies te zijn.
# Opius solymosae

Opius solymosae is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Fischer in 1989.
# Opius sinocis

Opius sinocis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Fischer in 1990.
# Opius snoflaki

Opius snoflaki is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Fischer in 1959.
# Optologie

Optologie is de psychologie van het zien.
In de optologie onderzoekt men het kijkgedrag. Aan de hand van dit kijkgedrag kunnen oogoefeningen gegeven worden of brillen voorgeschreven worden om het kijkgedrag in balans te brengen. Hierdoor kunnen optische oogproblemen voorkomen of ook verbeterd worden. Het kijkgedrag of visueel gedrag wordt ook in verband gebracht met de levenshouding van de patiënt. Men kijkt zoals men is, is een stelling uit de optologie, ook soms visual mindfulness genoemd. Men oefent er onder andere de oogbewegingen. Oogbewegingen ontspannen de spieren, volgens dr. W. Bates. Verder wordt het vermogen om de ogen scherp te stellen op ver- en nabijafstand geoefend. Ook wordt gewerkt aan een goede samenwerking tussen de beide ogen. Dit bevordert dan ook het dieptezicht. Heel wat visuele concentratieoefeningen, oog-handcoördinatieoefeningen, visuo-motorische oefeningen ... Optologie is dan ook heel bruikbaar voor hen die moeilijkheden ondervinden met de concentratie.
# Opius contrasticus

Opius contrasticus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Fischer in 1966.
# Oranjedal

Oranjedal of Oranje Dal is een natuurlijke laagte in gemeente Emmen (Drenthe). Deze laagte is gelegen in het uiteinde van de stuwwal Hondsrug, grofweg tussen Parc Sandur, Erica en Oranjedorp in. Dit morfologisch element is alleen met een geoefend oog te zien. Vermoedelijk is deze laagte ontstaan tijdens de Saale, toen het landijs Noord-Nederland bedekte en bij het terugtrekken van de ijstong het smeltwater een stukje van de stuwwal heeft geërodeerd. Ondanks de naam, die aan een laagte doet denken, is het dal +21m boven NAP gelegen. Het is slechts enkele meters lager dan de omgeving. In het verleden is in dit dal mogelijk veenvorming geweest.

## De bestemming van het dal

Het dal heeft een oppervlakte van ongeveer 3,5 km$^2$. Het dal werd dwars doorsneden door de N37 (vanaf 2008 A37) die Emmen met Meppen (D) verbindt. In de structuurvisie 2020 van de gemeente Emmen wordt het Oranjedal aangewezen als noodretentiegebied (retentiebekken). Dit beleid past in de Europese Kaderrichtlijn Water (Water Directive Frame). Met het veranderend klimaat, dat tot extremer weer zou leiden, is een 'reservegebied' wel nodig: voor het overtollige water dat vertraagd kan worden afgevoerd, maar ook in de droge tijd is een reserve nodig. Het overtollige water kan worden aangevoerd via het Verlengde Hoogeveense Vaart / Van Echtenskanaal.
Omdat de overstromingsfrequentie zeer laag is (men ging uit van een hoeveelheid water die eens in de 100 jaar voorkomt) zou het aanwijzen van Oranjedal voor alleen noodretentiefunctie een beperking zijn van het ruimtegebruik. Daarom is een combinatie van functies wenselijk. Deze benadering ziet men ook bij retentiebekkens langs de Rijn waar overloopgebieden nog steeds gebruikt worden als landbouwgrond. Andere functiemenging is bijvoorbeeld een permanente waterpartij voor recreatieve doeleinden.
Zowel de retentiegedachte als het meervoudige gebruik van ruimte is een kenmerk van de 'nieuwe watercultuur' die mede dankzij de klimaatverandering in zwang is geraakt. Overigens heeft de gemeente met het waterschap Velt en Vecht nog meer natuurlijke laagten benoemd die als noodretentie kunnen dienen. Echter veruit het grootste gedeelte kan worden opgevangen binnen het Oranjedal.
# Optisch glas (optica)

Onder optisch glas worden in de optica glassoorten verstaan die bedoeld zijn als materiaal voor het vervaardigen van optische componenten, zoals lenzen, prisma’s, spiegels en dergelijke, voor gebruik in optische instrumenten zoals objectieven, microscopen en dergelijke.
Optisch glas verschilt niet wezenlijk van gewoon glas, zoals vensterglas. De bijzondere eigenschappen van optisch glas zijn:
* Zijn optische eigenschappen, vooral de brekingsindex en diens afhankelijkheid van de golflengte van het licht (dispersie), zijn voor iedere glassoort door de fabrikant nauwkeurig gespecificeerd en worden bij de fabricage binnen nauwe toleranties gehouden.
* Ook andere eigenschappen die voor het gebruik in optische onderdelen van belang zijn, worden bij de productie veel nauwkeuriger beheerst dan die van vensterglas. Dit betreft bijvoorbeeld inhomogeniteiten zoals schlieren (veranderingen van de brekingsindex binnen het glas) of het gehalte aan luchtbellen en andere insluitsels.
* Eigenschappen die voor het vervaardigen van optische onderdelen en hun gedrag in de gebruikspraktijk van belang zijn, worden door de fabrikant gedocumenteerd. Voorbeelden hiervan zijn de slijpbaarheid, de thermische uitzettingscoëfficiënt, de temperatuurafhankelijkheid van de brekingsindex, gevoeligheid voor chemische invloeden (vlekvorming, zuurgevoeligheid).
* Fabrikanten bieden een breed assortiment aan van glassoorten met verschillende brekingsindices en dispersie-eigenschappen. Hoe groter het aantal glassoorten waaruit een constructeur kan kiezen om ze in optische systemen te combineren, des te beter kunnen de afbeeldingsfouten worden gecorrigeerd. Sommige van deze glassoorten werden ontwikkeld met het oog op een ongewoon dispersiegedrag, om de constructeurs meer mogelijkheden te bieden. Dit betreft vooral glassoorten met een hoge brekingsindex en tegelijk een hoog getal van Abbe en dus een lage dispersie, maar ook glassoorten met een bijzonder dispersiegedrag, om het secundaire spectrum te kunnen corrigeren (zie apochromaat).
* Voor grote spiegeltelescopen worden glassoorten gebruikt met een extreem lage uitzettingscoëfficiënt, zoals Zerodur van Schott AG en ULE (Ultra-Low Expansion) van Corning Inc..
# Optisch instrument

Optische instrumenten zijn hulpmiddelen, al dan niet elektromechanisch, waarbij het gedrag van licht wordt gemanipuleerd om het gewenste resultaat te bereiken.
Voorbeelden van optische instrumenten zijn:
* verrekijker
* sterrenkijker
* microscoop
* röntgendiffractie systemen
* spectrometer
* periscoop
* zichtblok
# Optisch stroomveld

Het optische stroomveld is datgene wat op het netvlies waargenomen wordt, als de waarnemer en omgeving ten opzichte van elkaar bewegen. Het wordt gebruikt door zowel mensen als dieren om te navigeren en om botsingen met objecten te vermijden.
Een van de eersten, die dit proces beschreef is de Amerikaanse psycholoog James Gibson (1904-1979), die onderzoek deed naar de visuele waarneming.
# Oraesia triobliqua

Oraesia triobliqua is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1880 door Saalmüller.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Orde van Sint-George van Antiochië

De Orde van Sint-George van Antiochië is een van de vele met de patriarchen van de Oosterse kerken in verband gebrachte ridderorden of ridderlijke orden. De orde wordt door de Katholieke Kerk niet erkend. In de Osservatore Romano werd de orde op 14 december 1970 een "particulier initiatief" genoemd. De kerkelijke autoriteiten merkten daarbij op dat zij "de orde niet erkenden en niet goedkeurden. Of de orde werkelijk een patriarch van Antiochië (er zijn er drie, een Melkitische, een Syrisch katholieke en een Oosters orthodoxe kerkvorst die resideren in die stad), als "fons honorum" heeft, is onduidelijk en orderechtelijk ook onbelangrijk omdat een patriarch in het internationaal recht niet als fons honorem wordt erkend. De orde is niet alleen volgens het Vaticaans Staatssecretariaat maar ook volgens de Italiaanse regering en volgens de schrijver Guy Stair Sainty daarmee een pseudo orde.
De orde herinnert waarschijnlijk aan een gebeurtenis tijdens het beleg van de stad Antiochië door de kruisvaarders tijdens de Eerste Kruistocht. In een visioen verscheen de Heilige Joris of George, patroonheilige van de ridders, aan de belegeraars. Deze meenden later dat zij de val van de stad en hun overwinning op de moslims aan hem te danken hadden.
Het versiersel van de orde is een achtpuntige, gladde, gouden ster met daarop een herkruist rood kruis in emaille. Als verhoging kreeg de ster en gouden roodgevoerde beugelkroon.
De kruisen van de orde zijn van hoge kwaliteit. De zilveren en verguld zilveren versierselen worden door de bekende Romeinse juweliers Mssrs Arturo Pozzi geleverd. Het lint is van lichtblauwe zijde.
# Orde van Sint-Hubertus

Orde van Sint-Hubertus kan verwijzen naar:
* De Huisridderorde van Sint-Hubertus, een Beierse Huisorde
* De Hubertusorde, een uit de Orde van de Hazewindhond voortgekomen Franse Orde.
* De Ridderlijke Jachtorde van Sint-Hubertus in Bohemen (1723)
* Internationale Orde van Sint Hubertus, een vereniging van jachtliefhebbers
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Orde van Sint-Hubertus en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Ophiothamnus otho

Ophiothamnus otho is een slangster uit de familie Ophiacanthidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1949 gepubliceerd door Austin Hobart Clark.
# Orectogyrus constrictus

Orectogyrus constrictus is een keversoort uit de familie van schrijvertjes (Gyrinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Régimbart.
# Orectogyrus costatus

Orectogyrus costatus is een keversoort uit de familie van schrijvertjes (Gyrinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1838 door Aubé.
# Opsebius inflatus

Opsebius inflatus is een vliegensoort uit de familie van de spinvliegen (Acroceridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Loew.
# Oreodera rhytisma

Oreodera rhytisma is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Monné & Fragoso.
# Orale focale infectie

Bacteriën van de mond, of die aanwezig zijn in tandabcessen of in tandvleesontstekingen kunnen via de bloedbaan ook zeer ernstige ontstekingen veroorzaken op andere plaatsen van het lichaam. Men noemt dit focale infecties. Wanneer bacteriën zich op de hartkleppen hechten dan veroorzaken ze een infectieuze endocarditis, wanneer ze zich hechten op gewrichten dan spreekt men van artritis, en wanneer de nieren aangetast worden wordt het een nefritis.
Het gaat hier om zeer ernstige infecties, die ernstige gevolgen kunnen hebben voor de algemene gezondheid. Een goede mondhygiëne en een goede mondverzorging zullen de kans op focale infectie drastisch verminderen.
# Oreophrynella

Oreophrynella is een geslacht van kikkers uit de familie padden (Bufonidae). De groep werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door George Albert Boulenger in 1895. Later werd de wetenschappelijke naam Oreophryne gebruikt.
Er zijn negen soorten inclusief de pas in 2007 beschreven Oreophrynella dendronastes. Alle soorten komen voor in delen van Zuid-Amerika en leven in de landen Venezuela tot Guyana. De verschillende soorten zijn meer verwant aan Afrikaanse kikvorsachtigen dan soorten uit Zuid-Amerika.

## Soorten

Geslacht Oreophrynella
* Soort Oreophrynella cryptica
* Soort Oreophrynella dendronastes
* Soort Oreophrynella huberi
* Soort Oreophrynella macconnelli
* Soort Oreophrynella nigra
* Soort Oreophrynella quelchii
* Soort Oreophrynella seegobini
* Soort Oreophrynella vasquezi
* Soort Oreophrynella weiassipuensis

### Referenties

* ↑ Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History, Oreophrynella.
* ↑ Amphibia Web, Oreophrynella.

### Bronnen

* (en) - Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History - Oreophrynella - Website Geconsulteerd 23 november 2016
* (en) - Amphibiaweb - Oreophrynella - Website
Adenomus · Altiphrynoides · Amazophrynella · Anaxyrus · Ansonia · Atelopus · Barbarophryne · Blythophryne · Bufo · Bufoides · Bufotes · Capensibufo · Churamiti · Dendrophryniscus · Didynamipus · Duttaphrynus · Epidalea · Frostius · Ghatophryne · Incilius · Ingerophrynus · Laurentophryne · Leptophryne · Melanophryniscus · Mertensophryne · Metaphryniscus · Nannophryne · Nectophryne · Nectophrynoides · Nimbaphrynoides · Oreophrynella · Osornophryne · Parapelophryne · Pedostibes · Pelophryne · Peltophryne · Phrynoidis · Poyntonophrynus · Pseudobufo · Rentapia · Rhaebo · Rhinella · Sabahphrynus · Schismaderma · Sclerophrys · Strauchbufo · Truebella · Vandijkophrynus · Werneria · Wolterstorffina · Xanthophryne
# Orgyia nebulosa

Orgyia nebulosa is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae), onderfamilie donsvlinders (Lymantriinae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1862 door Walker.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Orgyia meridionalis

Orgyia meridionalis is een donsvlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Riotte.
# Orthorhynchoides acrobelus

Orthorhynchoides acrobelus is een keversoort uit de familie Belidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Olliff.
# Orthorhogas seyrigi

Orthorhogas seyrigi is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Granger in 1949.
# Orthostigma praescutellatum

Orthostigma praescutellatum is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Fischer in 1995.
# Oravais

Oravais (Fins: Oravainen) is een voormalige gemeente in de Finse provincie West-Finland en in de Finse regio Österbotten. De gemeente had een totale oppervlakte van 202 km² en telde 2217 inwoners in 2003. Sinds 2013 behoort Oravais tot de gemeente Vörå.
Oravais was een tweetalige gemeente met Zweeds als meerderheidstaal (± 85%) en Fins als minderheidstaal.
Isokyrö · Jakobstad · Kaskinen · Korsholm · Korsnäs · Kristinestad · Kronoby · Laihia · Larsmo · Malax · Närpes · Nykarleby · Pedersöre · Vaasa · Vörå
Voormalige gemeenten:
Bergö · Björköby · Esse · Jeppo · Kvevlax · Lappfjärd · Maxmo · Munsala · Nederfetil · Nykarleby landskommun · Oravais · Övermark · Petalax · Pörtom · Purmo · Replot · Sideby · Terjärv · Tjöck · Vähäkyro · Vörå · Vörå-Maxmo
# Orava (gemeente in Estland)

Orava (Estisch: Orava vald) was een gemeente in de Estlandse provincie Põlvamaa. De gemeente telde 694 inwoners op 1 januari 2017 en had een oppervlakte van 175,4 km². De hoofdplaats was Orava.
De gemeente Orava ging in oktober 2017 op in de gemeente Võru vald. Daarmee verhuisde Orava van de provincie Põlvamaa naar de provincie Võrumaa.
De landgemeente telde dertig dorpen. Bij het dorp Piusa wordt zilverzand gewonnen ten behoeve van de glasproductie. Na de ontdekking in 1920 werden hier groeven aangelegd, die vanaf 1966 werden opgevolgd door dagbouw. In de samen 10 km lange groeven hebben zich kolonies van vijf verschillende soorten vleermuizen gevestigd. Een ervan is als museumgroeve ingericht. De oude zandgroeven vormen een beschermd natuurgebied.

## Externe link

* Bezoekerscentrum groeven van Piusa
* ↑ Maakatastri statistika. Estse Raad voor grondzaken. Geraadpleegd op 26 maart 2020.
* ↑ http://pub.stat.ee/px-web.2001/Dialog/varval.asp?ma=RV0241&ti=RAHVASTIK+SOO%2C+VANUSE+JA+HALDUS%DCKSUSE+V%D5I+ASUSTUS%DCKSUSE+LIIGI+J%C4RGI%2C+1%2E+JAANUAR&path=../Database/Rahvastik/01Rahvastikunaitajad_ja_koosseis/04Rahvaarv_ja_rahvastiku_koosseis/&lang=2; Statistisch Bureau van Estland; geraadpleegd op: 30 mei 2017.
# Oravița

Oravița (Duits: Orawitz, Hongaars: Oravicabánya) is een stad (oraș) in het Roemeense district Caraș-Severin. De stad telt 15.356 inwoners (2005).
De plaats is gelegen op 111 kilometer ten zuidoosten van Timisoara en staat bekend als mijnbouwstad.

## Geschiedenis

De kopermijn is al vanaf de Ottomaanse tijden in gebruik. In de plaats woonden tijdens de Ottomaanse bezetting van dit deel van het Koninkrijk Hongarije vooral Serviërs. In 1688 namen de Habsburgse legers het gebied in en daarmee werd de stad onderdeel van Oostenrijk. Duitse mijnbouwers vestigden zich en vanaf 1703 was er sprake van een Rooms Katholieke parochie. De Turkse Ottomanen kwamen echter in 1738-1739 nog eenmaal terug, de burgerbevolking vluchtte weg naar noordelijker gelegen steden. In 1834 kreeg de plaats stadsrechten en voerde de titel Bergstadt. In de 18e eeuw werd er al een school gesticht en werd er naast Koper ook Zilver gewonnen. In de loop van de eeuw kwamen er steeds meer Roemenen vanuit Oltenië naar het gebied alsook Roma Zigeuners. Deze woonden buiten de eigenlijke stad. In 1817 werd het stadstheater geopend en vanaf 1818 verscheen er een (Duitstalig) weekblad in Orawitz. In 1833 werd er tevens goud ontdekt wat de mijnstad nog verder deed groeien. In 1847 werd een paardentramdienst gestart en in 1854 werd de lijn voortgezet als stoomtrein.
In 1867 werd Orawitz na de Ausgleich, de overeenkomst tussen de Hongaren en de Oostenrijkers onderdeel van het Hongaarse Koninkrijk als onderdeel van Oostenrijk-Hongarije. Het ging behoren tot het (heropgerichte) comitaat Krasso en vanaf 1881 het comitaat Krassó-Szörény. De officiële naam werd verhongaarst naar Oravicabánya (Oravicamijn). De plaats bleef echter grotendeels Duitstalig.

## Historische bevolkingssamenstelling

In 1900 was de bevolkingsamenstelling als volgt:
* 2274 Duitsers(52,71%)
* 1487 Roemenen(34,46%)
* 418 Hongaren(9,68%)
* Totaal 4314 inwoners
In dat jaar kon 19% van de niet-Hongaren de officiële staatstaal van Hongarije spreken.

## Galerij

* Theater
* Rooms Katholieke kerk
* Stadhuis
* Spoorweg station
* Liceum (voormalige burgerschool uit 1873)