OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kasatochi

De Kasatochi (of Qanan-tanax̂ in het Aleoetisch) is een 314 meter hoge actieve stratovulkaan en vormt een vulkaaneiland dat behoort tot de Andreanofeilanden, die onderdeel vormen van de Aleoeten, een eilandengroep ten westen van het Amerikaanse Alaska.
Het eiland heeft een oppervlakte 5,051 km² en in de vulkaankrater ligt een kratermeer met een doorsnede van 0,8 kilometer. Kasatochi is onbewoond.
In de nacht van 7 op 8 augustus 2008 begon de vulkaan as te spuwen. De aswolk die zo ontstond had een gemiddelde hoogte rond 10,7 kilometer en reikte op zijn hoogtepunt zelfs tot 13,7 kilometer. De laatste bewezen vulkanische activiteit voerde terug tot 1899, maar waarschijnlijk betrof het daarbij geen eruptie. Twee biologen van de United States Fish and Wildlife Service die zich op het eiland begaven, moesten halsoverkop het eiland verlaten. Voor het naburige bewoonde eiland Adak Island werd een waarschuwing voor het vallen van as uitgevaardigd. Bij de uitbarsting kwam een grote hoeveelheid zwaveldioxide (SO$_2$) vrij. Op 9 augustus werd in het gebied een aardbeving met een kracht van 5,4 op de schaal van Richter gemeten door zowel het Alaska Volcano Observatory (AVO) en het Alaska Tsnunami Warning Center.
Het vulkaanstof dat door de vulkaan in de stratosfeer werd geblazen en westwaarts werd geblazen, werd door het KNMI voor het eerst op 16 augustus in Nederland gemeten. Het vulkaanstof zou daarbij, gelijk bij de uitbarsting van de Pinatubo in 1991, zorgen voor een rode schemergloed.
# Kasatkia seigeli

Kasatkia seigeli is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de stekelruggen (Stichaeidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Posner & Lavenberg.
# Kyphiacris

Kyphiacris is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Carbonell & Descamps.

## Soorten

Het geslacht Kyphiacris omvat de volgende soorten:
* Kyphiacris andeana Carbonell & Descamps, 1978
* Kyphiacris torquata Giglio-Tos, 1898
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Lalla Rookh (schip, 1876)

Lalla Rookh, tussen 1923 en 1926 Karhu, was een Brits schip dat in 1876 werd gebouwd en later een Noorse en Ålandse eigenaar kende. Het was een ijzeren zeilschip met drie masten en was tot 1928 in de vaart. Het schip werd in België gesloopt.

## Geschiedenis

Lalla Rookh werd in 1876 gebouwd door RJ Evans & Co voor de Lever Brothers die in Liverpool waren gevestigd. Het schip had een tonnage van 825 bruto registerton en een laadvermogen van 1250 ton. Het was 63 meter lang, 9,7 meter breed en 5,7 meter diep. Lever gebruikte het schip om kopra – gedroogd vruchtvlees van de kokosnoot – te verschepen.
Vanaf 1923 was het schip eigendom van verschillende Noorse reders, onder wie uiteindelijk Werner Hacklin. Het droeg in die tijd de naam Karhu. Toen het in februari 1925 van Kopenhagen naar Savanna-la-Mar in Jamaica schade opliep tijdens een storm, werd het voor reparatie naar Haugesund in Noorwegen gesleept.
In 1926 werd het gekocht door de Fin Gustaf Erikson die het schip zijn oorspronkelijke naam teruggaf. In oktober 1928 vervoerde het schip zijn laatste houtvracht van Porvoo naar Londen, waarna het naar Brugge in België doorvoer om gesloopt te worden.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Lalla Rookh (parkki) op de Finstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Lagoa Rodrigo de Freitas

Het Lagoa Rodrigo de Freitas is een lagune in Rio de Janeiro. Het wateroppervlak ligt in het zuiden van de stad, in de Zona Sul, waarbij de lagune het centrum is van de wijk Lagoa. De verbinding met de Atlantische Oceaan is gekanaliseerd. Het Canal do Jardim de Alá voert zeewater de lagune in en is gelegen in het park Jardim de Alá. Het mondt in de zee uit en markeert zo de grens tussen het strand van Ipanema en het strand van Leblon. Het kanaal heeft een lengte van 850 meter.
In de lagune liggen twee eilanden. Het Ilha do Piraquê of Ilha Piraquê ligt aan de westelijke oever van de lagune en is de locatie van het Departamento Esportivo do Clube Naval, een militaire club met sportinfrastructuur. Het tweede eiland is het Ilha dos Caiçaras, gelegen in het zuiden, vlak aan het verbindingskanaal. Op dit eiland liggen de installaties van de Clube dos Caiçaras, een private watersportvereniging waar aan waterski wordt gedaan en waar ook de waterski competitie van de Pan-Amerikaanse Spelen 2007 doorging.
Rond de lagune Rodrigo de Freitas is er een 7,5 km lang wandel- en fietspad met vele recreatieve functies.
Het Lagoa Rodrigo de Freitas is bij de Olympische Zomerspelen 2016 en de Paralympische Zomerspelen 2016 de locatie van het roeien en de sprintwedstrijden van het kanovaren op de Olympische en roeien op de Paralympische Zomerspelen.
De lagune heeft meerdere milieuproblemen, waaronder water- en omgevingsvervuiling. De overvloedige groei van algen bedreigt de zuurstof in het water, en heeft al meermaals tot grote vissterfte geleid.
# La Chapelle-d'Abondance

La Chapelle-d'Abondance is een gemeente in het Franse departement Haute-Savoie (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 719 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Thonon-les-Bains.

## Geografie

De oppervlakte van La Chapelle-d'Abondance bedraagt 38,3 km², de bevolkingsdichtheid is 18,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van La Chapelle-d'Abondance met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Lampang (provincie)

Lampang is een Thaise provincie in het noorden van Thailand. In december 2014 had de provincie 753.013 inwoners, waarmee het de 33e provincie qua bevolking in Thailand is. Met een oppervlakte van 12.534 km² is het de 10e provincie qua omvang in Thailand. De provincie ligt op ongeveer 599 kilometer van Bangkok. Lampang grenst aan Chiang Rai, Phayao, Sukhothai, Tak, Lamphun, Chiang Mai, Phrae en ligt niet aan zee.

## Provinciale symbolen

* Het provinciale zegel toont een witte haan in de toegang naar Wat Phra That Lampang Luang. De provinciale vlag is groen met het provinciale zegel in het midden van de vlag. De provinciale boom is Holoptelea integrifolia (Thai: กระเชา krachaw). De provinciale bloem is Heliconia (Thai: เฮลโคเนีย). De bloemen zijn in de kleuren oranje, paars, rood, geel, roze, groen of een combinatie van deze kleuren.

## Politiek
### Bestuurlijke indeling

De provincie is onderverdeeld in 13 districten (Amphoe).

## Prestatie-index

United Nations Development Programme (UNDP) in Thailand heeft sinds 2003 voor subnationaal niveau een Index van de menselijke prestatie (Human Achievement Index - HAI) gepubliceerd op basis van acht belangrijke gebieden van de menselijke ontwikkeling. Provincie Lampang neemt met een HAI-waarde van 0,645 de 22e plaats in op de ranglijst. Tussen de waarden 0,6342 en 0,6516 is dit "wat hoog".
Index voor de provincie Lampang :
| Hoofdgroep | Aantal graadmeters | Ranglijst |
| Volksgezondheid | 7 | 46e |
| Onderwijs | 4 | 7e |
| Werkomstandigheden | 4 | 49e |
| Huishoudelijk inkomen | 4 | 49e |
| Huisvesting en leefomgeving | 5 | 24e |
| Familie- en gemeenschapsleven | 6 | 54e |
| Transport en communicatie | 6 | 16e |
| Deelname aan politiek, enz. | 4 | 16e |

## Klimaat

De gemiddelde jaartemperatuur is 25 graden, met temperaturen variërend tussen 10 en 40 graden. Gemiddeld valt er 1220 mm regen per jaar.
# Lampanyctodes

Lampanyctodes is een monotypisch geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van de lantaarnvissen (Myctophidae) en de orde van lantaarnvisachtigen (Myctophiformes).

## Soort

* Lampanyctodes hectoris (Günther, 1876) – Lantaarnvis
# Lampanyctus acanthurus

Lampanyctus acanthurus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van lantaarnvissen (Myctophidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Wisner.
* ↑ (en) Lampanyctus acanthurus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Lampanyctus acanthurus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Kerkhof van Houtem

Het Kerkhof van Houtem is een gemeentelijke begraafplaats in het West-Vlaamse dorp Houtem, een deelgemeente van Veurne. Het kerkhof ligt in het dorpscentrum rond de Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk.

## Britse oorlogsgraven

Op het kerkhof ligt naast de noordelijke zijde van de kerk een perk met 16 Britse gesneuvelden (waarvan 3 niet geïdentificeerde) uit de Tweede Wereldoorlog. Zij waren leden van de British Expeditionary Force die strijd leverden tegen het oprukkende Duitse leger om de terugtrekking van hun troepen naar Duinkerke veilig te stellen. Zij sneuvelden tussen 29 mei en 1 juni 1940. Hun graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en zijn daar geregistreerd als Houtem Churchyard.
* ↑ Onze-Lieve_Vrouwkerk op de lijst van Onroerend Erfgoed.be. Gearchiveerd op 4 augustus 2023.
* ↑ Houtem Churchyard op de website van de CWGC. Gearchiveerd op 9 december 2018.
# Kerkhof van Houthulst

Het Kerkhof van Houthulst is een gemeentelijke begraafplaats in de Belgische gemeente Houthulst. Ze ligt in het centrum van de gemeente rond de Sint-Jan Baptistkerk en heeft een driehoekige vorm. Aan de hoeken, buiten de omheining , staan monumenten die werden opgericht om de soldaten van de verschillende Belgische regimenten die vochten in de strijd om het Vrijbos in september 1918, te herdenken. De oude Sint-Jan-Baptistkerk werd tijdens de Eerste Wereldoorlog volledig verwoest. De nieuwe kerk werd in de jaren 1921-1923 op de huidige plaats gebouwd waarrond toen ook het kerkhof werd aangelegd. Een deel van het vroegere kerkhof bleef nog bewaard.
Op het kerkhof liggen enkele graven van gesneuvelde soldaten uit de Eerste Wereldoorlog waaronder een Fransman. Er ligt een groot perk met graven van Belgische oud-strijders uit de beide wereldoorlogen.

## Britse oorlogsgraven

Vooraan links op het kerkhof liggen 7 Britse gesneuvelden uit de Tweede Wereldoorlog.
Drie van hen sneuvelden eind mei 1940 tijdens de gevechten om de aftocht van het Britse Expeditieleger naar Duinkerke veilig te stellen. De vier andere slachtoffers waren de bemanning van een Hampden bommenwerper die op 21 april 1941 boven Houthulst werd neergeschoten.
De graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en staan er geregistreerd als Houthulst Churchyard.
Het kerkhof staat op de lijst van het Wereldoorlogerfgoed.
* ↑ Slag om Duinkerke
* ↑ Nieuw kerkhof van Houthulst Inventaris van het Wereldoorlogerfgoed
* Houthulst Churchyard op de website van de CWGC.
# Landhuis Groot Davelaar

Landhuis Groot Davelaar is een voormalig plantagehuis in Curaçao.

## De plantage

Plantage Groot Davelaar is in 1732 gesticht door Cornelis van Groot Davelaar op een vlak terrein ten oosten van het Schottegat. Door de lage ligging was er voldoende water voor groente- en fruitteelt, er werd vee gehouden en kalk gebrand. Vanaf 1840 ging de plantage door verschillende oorzaken achteruit. Na een gedwongen veiling kwam hij in bezit van Juan R. Blanch, een Venezolaanse vluchteling.

## Geschiedenis van het landhuis

Toen Blanch de plantage in 1840 kocht, stond er een slecht onderhouden huis op. Tijdens een reis door Europa deed hij ideeën op en in 1873 liet hij door de Arubaanse architect Antoine Martis (1837–1894) Landhuis Groot Davelaar bouwen. Sommigen denken dat het werd gebouwd door Antonio Guzmán Blanco, een Venezolaanse revolutionaire banneling die later president van Venezuela werd.
Door geldproblemen moest Blanch de plantage in 1877 alweer verkopen. Het landhuis had daarna verschillende eigenaren en huurders en heeft in de loop van de tijd verschillende functies gehad. Na een restauratie in 1978 is het geruime tijd een restaurant geweest. Tegenwoordig worden de colleges van de University of the Dutch Caribbean er gegeven.

## Het landhuis

Landhuis Groot Davelaar bestaat uit een hoofdgebouw en een in 1906 gebouwde vrijstaande regenbak. Zowel architectonisch als cultureel is het van groot belang. Het is uniek vanwege de gecentraliseerde opzet, de achthoekige vorm van het hoofdgebouw en de mengeling van de Curaçaose stijl met sterke invloeden vanuit de Renaissance. Ook is het het enige landhuis op Curaçao met de naam op de gevel. Rond de achthoekige hal lagen de slaapvertrekken. Deze worden omsloten door twee concentrische galerijen. Op de bovenverdieping is een achthoekige kamer met openslaande deuren en shutterramen en een balustrade aan de buitenkant. De ramen bieden een panoramisch uitzicht over de omgeving en tien andere koloniale huizen, waaronder Landhuis Bloemhof en Landhuis Cerrito. Aan de oostzijde is een klein terras met dubbele trappen, aan de westzijde een enkele trap.
* 1 2 3 Jeannette van Dithuijzen, Michael A. Newton, François van der Hoeven, Carel de Haseth (november 2019). Landhuizen van Curaçao - Juwelen uit het verleden. Stichting Curaçao Style i.s.m. LM Publishers, Edam, p. 96-98. ISBN 978-94-6022-511-6.
* 1 2 3 Landhuis Groot Davelaar. beautiful-curacao.nl. Geraadpleegd op 1 mei 2024.
* ↑ LANDHUIS GROOT DAVELAAR. curacao.com/nl/activity/landhuis-groot-davelaar. Geraadpleegd op 11 mei 2024.
* ↑ LANDHUIS GROOT DAVELAAR, WILLEMSTAD. curacaomonuments.org. Geraadpleegd op 11 mei 2024.
# Lamelligomphus camelus

Lamelligomphus camelus is een libellensoort uit de familie van de rombouten (Gomphidae), onderorde echte libellen (Anisoptera).
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Martin.
# Lamelliconcha unicolor

Lamelliconcha unicolor is een tweekleppigensoort uit de familie van de Veneridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1835 door G. B. Sowerby I.
# Lamellidens

Lamellidens is een geslacht van tweekleppigen uit de familie van de Unionidae.

## Soort

* Lamellidens liuovatus He & Zhuang, 2013
# Keraban de stijfhoofdige

Keraban de stijfhoofdige (Kéraban-le-têtu) is een roman van de Franse schrijver Jules Verne en beschrijft de lotgevallen van Keraban, een Turkse handelaar in tabak, die weigert een nieuwe taks te betalen om de Bosporus over te steken en daarom, in het gezelschap van andere personages, een reis onderneemt van Constantinopel (Istanboel) naar Scutari rond de Zwarte Zee.
De roman bevat enkele passages die zeer vrouwonvriendelijk zijn.

## Belangrijkste personages

* Keraban, een uiterst koppig, Turks handelaar in tabak.
* Van Mitten, Rotterdammer die toevallig zijn zakencontact Keraban ging bezoeken in Istanboel en nu onverwachts mee op reis moet.
* De Bruin, knecht van Van Mitten.
* Ahmet, neef van Keraban.
* Amasia, de verloofde van Ahmet.
* Saffar, de aartsvijand van Keraban.
# Kemenessömjén

Kemenessömjén is een plaats (község) en gemeente in het Hongaarse comitaat Vas. Kemenessömjén telt 631 inwoners (2001).
# Kendrapara (district)

Kendrapara is een district van de Indiase staat Odisha. Het district telt 1.301.856 inwoners (2001) en heeft een oppervlakte van 2546 km².
Angul · Balangir · Baleshwar · Bargarh · Bhadrak · Boudh · Cuttack · Debagarh · Dhenkanal · Gajapati · Ganjam · Jagatsinghpur · Jajpur · Jharsuguda · Kalahandi · Kandhamal · Kendrapara · Kendujhar · Khordha · Koraput · Malkangiri · Mayurbhanj · Nabarangpur · Nayagarh · Nuapada · Puri · Rayagada · Sambalpur · Subarnapur · Sundargarh
# Katholiek.nl

Katholiek.nl is een nieuwswebsite over rooms-katholieke actualiteit voor Nederland. De site begon in 2001 onder de naam Isidorusweb. Katholiek.nl brengt nieuws, opinie en achtergrondinformatie over de Katholieke Kerk in binnen- en buitenland. Het is de tegenhanger van het orthodoxe Katholiek Nieuwsblad.
De website won in 2009 de Webfish Award voor beste christelijke website en veranderde in 2012 haar naam in Katholiek.nl. De site bereikt per jaar zo'n 250.000 bezoekers. Het was een uitgave van de Stichting Religie en Media uit Den Haag. Eind 2016 is de website overgenomen door Berne Media, de uitgeverij van de Abdij van Berne te Heeswijk-Dinther.

## Redactie

De nieuwswebsite stond van 2001 tot en met 2016 onder hoofdredactie van mediawetenschapper en communicatieadviseur Eric van den Berg. Sinds 2017 is Willem-Jan Hanegraaf redactiecoördinator. Hij werd in de zomer van 2018 vervangen door Simone Ooms. De site biedt ruimte voor auteurs als de bisschoppen Gerard de Korte en Rob Mutsaerts en journalisten en publicisten als Frank Bosman, Jan Brouwers, Anton de Wit, Harry Knipschild, Arjan Broers, Erik Borgman en Mark Van de Voorde.

## In het nieuws

Ten tijde van het seksueel misbruik binnen de Rooms-Katholieke Kerk publiceerde Katholiek.nl een zorgbrief ondertekend door 1.170 mensen. In de brief werd de schaamte en schande uitgesproken van het misbruikschandaal in de kerk. Namens de bisschoppen nam bisschop De Korte de brief in ontvangst.
Het rapport-Deetman over het misbruik werd na een fout van het bisdom Den Bosch kosteloos beschikbaar gesteld. Dat de website informatie gaf hoe mensen zich konden uitschrijven, viel in verkeerde aarde bij priesters die haatmail stuurden aan de hoofdredacteur.
Ten tijde van de gezinssynode over huwelijk en seksualiteit in 2015 publiceerde Katholiek.nl de pauselijke vragenlijst die tot dan toe niet beschikbaar werd gesteld door de Rooms-Katholieke Kerk in Nederland.
Redacteuren van de site onthulden de conservatieve wortels van Erik van Goor en Tom Zwitser, de twee Nederlanders die ongewild op de e-maillijst van Anders Behring Breivik voorkwamen.

## Externe link

* Katholiek.nl
# Katholiek Democratische Partij

De Katholiek Democratische Partij (KDP) was een Nederlandse politieke partij die bestond tussen 30 september 1934 en februari 1939.
De KDP ontstond uit een fusie tussen de Roomsch-Katholieke Volkspartij (RKVP) en de Katholiek Democratische Bond (KDB). De KDB was in 1933 opgericht door Johannes Veraart die uit de Roomsch-Katholieke Staatspartij (RKSP) gestapt was. Bij de Tweede Kamerverkiezingen 1933 had de KDB geen zetel behaald en de RKVP, die in 1929 van de RKSP afgesplitst was, won er één die ingenomen werd door Pius Arts. Na de fusie werd Veraart partijvoorzitter en Arts werd bestuurslid en bleef Kamerlid. De partij was een voorstander van een bedrijfsorganisatie waarbij werkgever en werknemers samenwerken. De partij streefde ook naar nationale ontwapening, een nauwere band met het Vaticaan en vrijheid van processie. Het oude RKVP-blad Onze Vaan werd het partijblad.
In oktober 1934 sloot de Roomsch Katholieke Arbeiderspartij (RKAP) zich bij de KDP aan. Bij de Provinciale Statenverkiezingen 1935 viel de partij tegen en behaalde 5 zetels. Hierna verliet Veraart de partij en werd A.P.C. Peters partijvoorzitter. Ook de gemeenteraadsverkiezingen in 1935 verliepen niet goed voor de partij.
Groepjes leden keerden terug naar de RKSP of splitsen zich af van de KDP. Ook werd de partij tegengewerkt door de Katholieke Kerk en organisaties als het Roomsch Katholieke Werkliedenverbond (RKWV) dat zijn leden in 1937 verbood lid te zijn van de KDP. Als reactie kwam de KDP met een eigen vakbond, het Nederlandsch Verbond van Katholieke Werkers (NVKW). Bij de Tweede Kamerverkiezingen 1937 halveerde het aantal stemmen ten opzichte van 1935 en verloor de partij haar enige zetel. Voorzitter Peters vertrok hierna en Arts volgde hem op. Er kwamen ook financiële problemen en in maart 1938 werden gesprekken met de RKSP gestart. De kloof bleek kleiner geworden en na meerdere gesprekken werd op 19 februari 1939 besloten om de KDP op te heffen en weer aansluiting bij de RKSP te zoeken.
Enkelen gingen hier niet in mee en namen als nieuwe Katholieke Volkspartij, dat als partijblad De Nieuwe Vaan had, zonder succes deel aan de gemeenteraadsverkiezingen in 1939, in onder andere Nijmegen, waarna de partij verdween. Deze partij stond geheel los van de in 1945 opgerichte Katholieke Volkspartij (KVP), die de RKSP opvolgde.
# Katholiek Nationale Partij

De Katholiek Nationale Partij ontstond op 11 december 1948 in Nederland als voortzetting van de lijst-Welter (Comité van Actie). Deze lijst behaalde bij de Tweede Kamerverkiezingen van 1948 één zetel. De partij keerde zich tegen het kabinetsbeleid inzake Nederlands-Indië. Later zette zij zich vooral af tegen de koers van de KVP, die samenwerkte met de PvdA.
Voorman van de KNP was de vroegere minister van Koloniën Charles Welter. In 1952 wist de KNP een tweede zetel te behalen. De KNP was steeds in de oppositie.
Op 29 oktober 1955 besloten de KNP'ers, daartoe aangespoord door de bisschoppen, terug te keren in de KVP. Welter kreeg in 1956 en 1959 een verkiesbare plaats op de KVP-kandidatenlijst. Uit de partij was eveneens afkomstig het KVP-Tweede Kamerlid (en later staatssecretaris) Anthony Duynstee.
In 1959 werd verder via voorkeurstemmen de Haagse advocaat Karel van Rijckevorsel tot Tweede Kamerlid gekozen. Hij was een geestverwant van de voormalige KNP.

## Beginselen

De KNP was een katholieke partij, die een christelijke politiek voorstond. In financieel-economisch en maatschappelijk opzicht was het een conservatieve partij. De partij streefde naar terugdringen van de overheidsbemoeienis in het economisch leven en naar verlaging van overheidsuitgaven.
In schijnbare tegenspraak daarmee was de KNP wel voorstander van krachtige ondersteuning van de boerenstand en van de scheepsbouw.
Belangrijk thema in het programma van de KNP was in de periode tot 1950 handhaving van de rijkseenheid. Het Indonesische streven naar onafhankelijkheid werd afgewezen. Er kon slechts sprake zijn van een koninkrijk waarvan zowel Nederlands-Indië als Nederland deel uitmaakten, en met de koningin aan het hoofd.
Na 1950 kwam de KNP in het bijzonder op voor de belangen van Indische Nederlanders, Indische Chinezen, Molukkers, Timorezen en Papoea's.

## Persoonlijkheden

De grote man van de KNP was Welter, een deftige, hoffelijke Nederlands-Indische heer. In 1952 kreeg de KNP een tweede vertegenwoordiger in de Tweede Kamer in de persoon van professor William Lemaire.

## Electoraat

De aanhang van de KNP was over het gehele land verspreid, maar betrekkelijk gering in de drie noordelijke provincies. In Den Haag had de KNP relatief veel aanhang, vooral onder voormalige ambtenaren uit Nederlands-Indië. Bij de verkiezingen van 1952 haalde de KNP 2,7% van de stemmen.
# Ket

Ket kan verwijzen naar:
* Ket (rivier), een rivier in Siberië.
* Ket (taal), de taal van het volk der Ketten.
* Keť, Slowaakse gemeente in de regio Nitra
* Ket of ketje, een bijnaam voor een straatjongen uit Brussel.
* Ketamine, verdovingsmiddel of drugs.
* Dick Ket, een Nederlandse kunstschilder
* Rhian Ket, een Nederlandse schaatser
* een kwantummechanische toestand in de Diracnotatie
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Ket en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.