OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Pierre-Yves Romanini

Pierre-Yves Romanini (1985) is een Belgisch zwemmer gespecialiseerd in de vrije slag. Het Belgisch record op de 100m wisselslag in kleinbad staat op zijn naam met een tijd van 55.16.
In 2002 nam Romanini deel aan de Jeugd Europese kampioenschappen. Hij haalde er de zesde finale op het estafettenummer 4x100m wisselslag. Een jaar later behaalde hij een 14e plaats op de 200m vrije slag. In datzelfde jaar nam hij voor het eerst deel aan een kampioenschap bij de profs. In 2009 kon hij zich voor het eerst in zijn carrière plaatsen voor een wereldkampioenschap. Hij nam er deel aan de 4x100m vrije slag.

## Belangrijkste resultaten

| Jaar | Olympische Spelen | WK langebaan | WK kortebaan | EK langebaan | EK kortebaan |
| 2003 | | geen deelname | | | 54e 50m vrije slag 60e 100m vrije slag 45e 200m vrije slag |
| 2004 | geen deelname | | geen deelname | 30e 200m vrije slag | 26e 200m vrije slag |
| 2005 | | geen deelname | | | geen deelname |
| 2006 | | | geen deelname | 37e 200m vrije slag 15e 4x200m vrije slag | geen deelname |
| 2007 | | geen deelname | | | geen deelname |
| 2008 | geen deelname | | geen deelname | geen deelname | geen deelname |
| 2009 | | 17e 4x100m vrije slag | | | geen deelname |
| 2010 | | | | geen deelname | 29e 200m vrije slag 19e 50m rugslag 16e 100m wisselslag |

## Persoonlijke records

Bijgewerkt tot en met 1 december 2010

### Kortebaan

| Afstand | Tijd | Datum | Plaats |
| 100m vrije slag | 49.51 | 14 november 2009 | Wachtebeke |
| 200m vrije slag | 1.47.67 | 20 november 2004 | Wachtebeke |

### Langebaan

| Afstand | Tijd | Datum | Plaats |
| 100m vrije slag | 50.46 | 1 mei 2009 | Antwerpen |
| 200m vrije slag | 1.50.18 | 1 mei 2009 | Antwerpen |
# Pierre-Yves Polomat

Pierre-Yves Polomat (Fort-de-France, 27 december 1993) is een Frans voetballer die bij voorkeur als linksback speelt. Hij speelt voor Saint-Étienne.

## Clubcarrière

Polomat speelde twee jaar in de jeugd bij Olympique Marseille en twee jaar in de jeugd bij Saint-Étienne. Op 26 september 2012 debuteerde hij voor Les Verts in de Coupe de la Ligue tegen Lorient. Op 31 januari 2014 werd hij uitgeleend aan LB Châteauroux, dat in de Ligue 2 speelt. Acht dagen later viel hij bij zijn debuut tegen CA Bastia geblesseerd uit. Hij verstuikte zijn enkel zwaar en moest twee maanden van de kant toekijken. Zijn wederoptreden volgde pas op 4 april 2014 tegen Clermont Foot. Het daaropvolgende seizoen werd hij uitgeleend aan Stade Lavallois.

## Interlandcarrière

Polomat speelde 5 wedstrijden voor Frankrijk –20. In 2013 won hij met Frankrijk –20 het WK –20 in Turkije. In een team met onder meer Paul Pogba, Geoffrey Kondogbia, Kurt Zouma en Yaya Sanogo versloegen Les Bleus in de finale Uruguay –20 na strafschoppen.

## Erelijst

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Frankrijk –20 |
| Wereldkampioen –20 | 1× | 2013 |
* (en) Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Pierre-Yves Polomat op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Spelersprofiel op Transfermarkt
* ↑ Spelersprofiel op Soccerwya
1 Dreyer · 3 Nadé · 4 Sow · 5 Bouchouari · 7 Monconduit · 8 Appiah · 9 Sissoko · 10 Charbonnier · 13 Bentayg · 14 Chambost · 16 Fall · 17 Rivera · 18 Cafaro · 19 Pétrot · 21 Batubinsika · 22 Lobry · 23 Briançon · 25 Wadji · 26 Fomba · 29 Moueffek · 30 Larsonneur · 34 Gauthier · 36 Bakayoko · 37 Mouton · 42 Green · Coach: Batlles
# Phytomyza dreisbachi

Phytomyza dreisbachi is een vliegensoort uit de familie van de mineervliegen (Agromyzidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1972 door Steyskal.
# Phytomyza dryas

Phytomyza dryas is een vliegensoort uit de familie van de mineervliegen (Agromyzidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Hering.
# Phyllobrotica shirozui

Phyllobrotica shirozui is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1969 gepubliceerd door Kimoto.
# Phyllobrotica sororia

Phyllobrotica sororia is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1896 gepubliceerd door George Henry Horn.
# Phyllidia flava

Phyllidia flava is een slakkensoort uit de familie van de Phyllidiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1847 door Aradas.
# Phyllidia guamensis

Phyllidia guamensis is een slakkensoort uit de familie van de Phyllidiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1993 door Brunckhorst.
# Phyllobothrium dagnalium

Phyllobothrium dagnalium is een lintworm (Platyhelminthes; Cestoda). De worm is tweeslachtig. De soort leeft als parasiet in andere dieren.
Het geslacht Phyllobothrium, waarin de lintworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Phyllobothriidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Southwell.
# Piet Schipperus

Pieter Adrianus (Piet) Schipperus (Rotterdam, 6 maart 1840 – Den Haag, 4 oktober 1929) was een Nederlandse schilder en tekenaar.

## Leven en werk

Schipperus was een zoon van tabakswerker Pieter Schipperus (1796-1888) en Adriana Duijshart (1797-1865). Hij trouwde met Johanna Maria Gehrels (1834-1909) en Hillegonda Elisabeth Heijberg (1873-1951).
Schipperus had een loopbaan in de handel, hij was achtereenvolgens wisselagent, wijnkoper en kaashandelaar. Als autodidact was hij in zijn vrije tijd bezig met schilderen. In 1869 werd hij lid van Pulchri Studio, eigenlijk alleen voorbehouden aan beroepsschilders. Op zijn 32e ontving hij een beurs van koning Willem III die hem in staat stelde zich volledig aan het schilderwerk te wijden. Hij maakte landschappen, aanvankelijk in aquarel, later ook in olieverf. Van 1874 tot 1911 was hij bestuurslid van de Rotterdamse kunstacademie. In 1879 werd hij lid van Arti et Amicitiae.
Vanaf 1875 tot 1888 illustreerde Piet Schipperus de serie Wandelingen door Nederland met pen en potlood van Jacobus Craandijk, waarvoor zij elke zomer door Nederland trokken.
In 1892 werd Schipperus met Charles Rochussen uitgenodigd acht tableaus vivants te ontwerpen, met taferelen uit de Nederlandse en Duitse geschiedenis, voor het gouden huwelijk van de hertog van Saksen-Weimar en prinses Sophie. Bij hun afscheid werden zij benoemd tot ridder IIe klasse in de Orde van de Witte Valk.
In 1910 verhuisde Schipperus naar Den Haag. Hij overleed er in 1929 op 89-jarige leeftijd.

## Literatuur

* Flip van Doorn: De eerste wandelaar. In de voetsporen van de wandelende dominee (Thomas Rap, 2017)

## Externe link

* Historische topografie: Jacobus Craandijk
# Physiculus maslowskii

Physiculus maslowskii is een straalvinnige vissensoort uit de familie van diepzeekabeljauwen (Moridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Trunov.
* ↑ (en) Physiculus maslowskii op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Physiculus maslowskii. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Physiculus marisrubri

Physiculus marisrubri is een straalvinnige vissensoort uit de familie van diepzeekabeljauwen (Moridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Brüss.
# Picronarycia maculasquamosa

Picronarycia maculasquamosa is een vlinder uit de familie zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Sobczyk & Mey.
# Picrophylla

Picrophylla is een geslacht van vlinders van de familie spanners (Geometridae), uit de onderfamilie Ennominae.

## Soorten

* P. hyleora Turner, 1922
* P. rhabducha Turner, 1947
* P. rubea Turner, 1947
# Pieter van Dousborgh

Pieter van Dousborgh (? - Luik, 10 februari 1846) was lid van de Provinciale Staten van Limburg en heer van Vlierden.
In 1824 kocht hij de heerlijkheid Vlierden onderhands van Franciscus Josephus Martinus d'Aumerie, wiens familie de heerlijke rechten sinds 1755 had bezeten. Hij woonde zowel te Luik als op de hoeve Hazeldonk te Vlierden, en was gehuwd met Francisca Helena Ernestina Conratz. Na zijn dood verkochten zijn erfgenamen de heerlijke rechten en de hoeve Hazeldonk in 1846 aan Rutger Bangeman Huygens van Löwendal.
Van Dousborgh werd begraven in Niederkrüchten.
# Piazza dei Miracoli

De Piazza dei Miracoli (Nederlands: Plein van de wonderen) is een groot ommuurd gebied in het centrum van de Toscaanse stad Pisa, bekend als een van de centra van middeleeuwse kunst in de wereld. Deels bestraat en deels met gras begroeid, wordt het gedomineerd door vier religieuze gebouwen: de Dom, de Toren van Pisa (de Campanile van de kathedraal), het Baptisterium en het Camposanto. Het wordt ook wel Piazza del Duomo (Domplein) genoemd.
De naam Piazza dei Miracoli is afkomstig van de Italiaanse schrijver en dichter Gabriele d'Annunzio die, in zijn boek Forse che si forse che no (1910) Het plein op de volgende wijze beschreef:
   L’Ardea roteò nel cielo di Cristo, sul prato dei Miracoli. De reiger cirkelde in de hemel van Christus boven de wei der wonderen.
Vaak wordt het plein foutief Campo dei Miracoli (Veld der Wonderen) genoemd. Dit is een fictief veld uit het boek Pinokkio waar goud zaad uit een geldboom groeit.
Het plein werd gebouwd van de schat die de Republiek Pisa in 1063 stal van de Saracenen in Palermo.
In 1987 is het plein met alle gebouwen uitgeroepen tot UNESCO Werelderfgoed.
# Piazza del Campo

De Piazza del Campo is een schelpvormig stadsplein in het centrum van de Italiaanse stad Siena. Het plein staat wereldwijd bekend om zijn schoonheid en stedenbouwkundig-architectonische zuiverheid en wordt daarom beschouwd als een van Europa's mooiste middeleeuwse pleinen. Veel middeleeuwse straatjes komen uit op het plein.
'Il Campo', zoals ze in de volksmond heet, heeft de ovale vorm van een antiek theater dat oorspronkelijk achter het stadhuis doorliep naar open veld ('Campo' betekent 'veld').
Op het laagste punt van het plein staan het Palazzo Pubblico, stadhuis en museum, en de Torre del Mangia. Vanuit dit centrum is het plein, waaiervormig, ingedeeld in 9 segmenten, als dank en herinnering aan het bestuur van de 'Raad van Negen' (Sieneense gilden) die de stad tussen 1287 en 1355 bestuurden. Dit is te zien aan het karakteristieke plaveisel, gelegd in 1347, dat bestaat uit rode baksteen, afgewisseld met lichte stroken travertijn.
Tegenover het Palazzo Pubblico ligt een openbare fontein: de Fonte Gaia ('fontein van de vreugde'). Deze fontein is het eindpunt van meer dan 30 km aan wateraanvoer via ondergrondse kanalen en aquaducten. Ze werd in 1411 ingewijd. In 1409 ontwierp Jacopo della Quercia een rijk met beeldhouwwerk versierd bekken met beeldreliëfs. Maria en Kind staan centraal met rondom christelijke en wereldlijke deugden, scènes uit het scheppingsverhaal en de ontstaansgeschiedenis van Siena.
Het plein is onder meer bekend omdat hier de Palio delle contrade wordt gehouden, een paardenrace die twee keer per jaar plaatsvindt, op 2 juli en 16 augustus. De Palio is voor Siena zó belangrijk, dat een Italiaans spreekwoord zelfs luidt: "Chi dice Siena, dice Palio", "Wie Siena zegt, zegt Palio". Het wordt gebruikt als twee zaken zo onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn, dat men de ene niet zonder de andere kan noemen.
# Piazza della Libertà

Piazza della Libertà (Nederlands: Plein van de Vrijheid) is een plein in het noorden van het historische centrum van Florence. Sinds 1738 staat er een triomfboog die is opgericht ter ere van het huis Habsburg-Lotharingen dat na het uitsterven van het huis Medici de groothertogen van Toscane leverde.
Piazza della Signoria · Piazzale Michelangelo · Piazza SS. Annunziata · Piazza della Libertà
# Pimperna

Pimperna is een gemeente (commune) in de regio Sikasso in Mali. De gemeente telt 9300 inwoners (2009).
De gemeente bestaat uit de volgende plaatsen:
* Diassadeni
* Kodialida
* Kolayérédiassa
* N'Torla
* Ouofina
* Pimperna
* Sidaribougou
* Togotan-Diassa
* Tola
* Zanikodougou
* Zérilaba
# Pirana (stripauteur)

Pirana (Zele, 9 februari 1947 - aldaar, 19 januari 2020), was het pseudoniem van de Vlaamse cartoonist Leon Van De Velde.

## Biografie

Pirana begon beroepsmatig als vloerder, samen met zijn vader Petrus Van de Velde, die voordien een succesvol wielrenner was in Vlaanderen. In zijn vrije tijd tekende hij en publiceerde in kleine blaadjes, en was vooral geïnspireerd door het werk van Marc Sleen. Vanaf 1967 stuurde hij tekeningen naar de krant Het Volk. Hij publiceerde in De Voorpost uit de Denderstreek (niet te verwarren met de gelijknamige extreemrechtse groepering. De slogan luidde: "Wilt u steeds en altijd op de hoogte wezen, dan moet u het weekblad De Voorpost lezen"...). Hij publiceerde onder meer in De Zwijger, Panorama, P-Magazine, The Star, Penthouse en heeft ook cartoons gepubliceerd in Frankrijk, Duitsland, Engeland, De Verenigde Staten en Oeganda.

## Stijl

Zijn pseudoniem werd ontleend aan de vraatzuchtige vissoort: de piranha. Pirana staat bekend om zijn eenvoudige, minimalistische en losse tekenstijl en macabere, seksistische humor. Zijn stijl is vooral beïnvloed door de cartoonisten uit het blad Hara-Kiri.
Pirana publiceerde onder meer de stop-comics "Peli Pelikaan", "De belevenissen van Cyriel, Klinske & Co" en "Cartoons uit de Folterkamer". Hij tekende cartoons rond actuele gebeurtenissen, zoals de Olympische Spelen (1976) en tv-series als Roots en Rich Man, Poor Man. Hij heeft geen echte vaste personages, behalve Mevrouw Dallemans, een agressief en forsgebouwd manwijf. Ook heeft hij veel cartoons gemaakt rond de seksualiteit van zwarten onder de titel "Zwarte liefde". Pirana heeft een voorliefde voor Afrikaanse zwarte vrouwen. Daarnaast was hij ook een fan van sport, zoals boksen, atletiek en wielrennen.
Pirana is meermaals wereldrecordhouder van de langste cartoon geweest. Hij brak dit record voor het eerst op 13 juli 1975 op de Zeelse Kouterfeesten, met een cartoon van 40,90 meter, getekend in 108 minuten. Op verschillende locaties, in België en Frankrijk heeft hij dit record steeds verbeterd. Zijn laatste poging was in Namen op het Festival des métiers creatifs, en tekende hij 206m aan de lopende band. Pirana viel tijdens zijn carrière ook geregeld in de prijzen tijdens cartoon festivals, zoals die in Knokke-Heist. Cartoonist Marec bewondert Pirana's onafhankelijkheid als cartoonist.
In 2014 werd kanker vastgesteld tijdens een routine onderzoek. Pirana hield dit volstrekt geheim tot een aantal weken voor zijn dood zes jaar later. Hij koos voor euthanasie. Hij werd 72 jaar.
* Pirana, Leon Van De Velde; Lambiek Comiclopedia
* DE BLOCK Mark; Pirana, Leon Van De Velde; Mensen van bij ons; 19 december 2014
* ↑ KOUSEMAKER, Kees en Evelien, Wordt Vervolgd- Stripleksikon der Lage Landen, Uitgeverij Het Spectrum, Utrecht, Antwerpen, 1979, blz. 227.
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2093 1652
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068285914
* Virtual International Authority File: 172053893
* WorldCat (via VIAF): 172053893
# Pikmeer

Het Pikmeer (Fries en officieel: De Pikmar) is een van de Friese meren. Het meer wordt ten westen begrensd door het het dorp Grouw en ten oosten door het eiland de Burd en het wordt doorsneden door het Prinses Margrietkanaal.
Het Pikmeer is ook bereikbaar door de Kromme Grouw en via de Tijnje en Wijde Ee. In het Pikmeer liggen de twee eilanden Bloedkamp en Grut Eilân. Bloedkamp is bewoond, terwijl op Grut Eilân een starttoren voor zeilwedstrijden staat.
Het Pikmeer is bekend geworden doordat een ambtenaar vervolgd werd voor het storten van vervuilde baggerspecie in het meer. De rechtszaak hierover mondde uit in de belangrijke "Pikmeerarresten" die inhouden dat ambtenaren niet vervolgd kunnen worden voor hun handelen bij het uitvoeren van exclusieve overheidstaken.
De naam Pikmeer is afkomstig van het woord piek, een goede soort turf. De naam is deel van de merknaam van een type motorjacht dat in Grouw gebouwd wordt, de Pikmeerkruiser.
Traditiegetrouw vindt de openingsronde van het SKS-kampioenschap Skûtsjesilen plaats op het Pikmar. Grou won de laatste wedstrijd in 2023, en zou ook kampioen worden.
# Pirithoüs

Pirithoüs (ook: Peirithoüs, Peirithoös) (Oudgrieks: Πειρίθοος) is in de Griekse mythologie de zoon van Ixion en Dia, hoewel ook Zeus als zijn vader wordt genoemd (Homerus, Ilias 14. 317- 318). Hij zou Dia in de gedaante van een hengst genomen hebben.
Pirithoüs volgde Ixion op als koning van de Lapithen. Hij huwde Hippodamia, dochter van al naargelang de bron Butes of Adrastus. Alle Olympische goden waren op de bruiloft uitgenodigd, met uitzondering van de goden van twist en oorlog, Eris en Ares. Deze twee namen wraak: de Centauren, die niet aan wijn gewend waren, stortten zich in een dronken roes op de bruid en de andere Lapithenvrouwen. Zij dienden hardhandig buitengezet te worden, het begin van een lange vete. Pirithoüs en Hippodamia kregen een zoon, Polypoëtes.
Geprikkeld door de heldhaftige reputatie van Theseus ging Pirithoüs diens vee stelen. Theseus ging de dief achterna, maar toen beide mannen elkaar ontmoetten, hadden zij zodanig veel ontzag voor elkaars verschijning dat zij elkaar dadelijk eeuwige vriendschap zwoeren. Mogelijk was Pirithoüs oorspronkelijk de sterfelijke helft van een tweeling, zoals Castor de sterfelijke broer was van Pollux, en Iphicles de sterfelijke broer van Herakles.
Pirithoüs zou deelgenomen hebben aan Theseus' strijd tegen de Amazones en aan de Calydonische jacht.
De beide vrienden kwamen overeen naar Sparta te trekken om er Helena, een dochter van Zeus en hoewel nog minderjarig toch al de mooiste vrouw van Griekenland, te ontvoeren. Door lottrekking kwam zij aan Theseus toe, die haar aan de hoede van zijn moeder Aethra toevertrouwde. Jaren later werd zij door de Dioscuren teruggebracht naar Sparta, samen met Aethra en Theisadië, de zus van Pirithoüs.
Pirithoüs, verliezer van de loting, had nu volgens de overeenkomst recht op een andere dochter van Zeus; een orakel van Zeus raadde hem aan te proberen Persephone, gemalin van Hades en koningin van de onderwereld, te schaken. Pirithoüs en - met tegenzin - Theseus trokken naar de onderwereld waar Hades hen schijnbaar vriendelijk ontving en hen noodde plaats te nemen op stenen zetels, de 'Zetels der Vergetelheid'. Dadelijk werden zij door kronkelende slangen vastgebonden en mettertijd vergroeide hun vlees aan de zetels. Vier jaar later kwam Herakles langs om in het kader van de twaalf werken Kerberos te temmen. Hij wist Theseus te bevrijden ten koste van een deel van diens zitvlak. De bevrijding van Pirithoüs ging niet door; een dreigend gerommel van de aarde maakte duidelijk dat het diens lot was ten eeuwigen dage vastgegroeid te blijven. Volgens sommigen bronnen is Pirithoüs vastgekluisterd aan een gouden ligbed, vlak bij zijn vader Ixion.
# Mainbrücke Bettingen

De Mainbrücke Bettingen is een 310 meter lange brug over de Main bij Bettingen. De A3 gaat over deze brug bij het kilometerpaaltje: 258,5 km.
Het bouwwerk ligt 25 kilometer ten westen van de stad Würzburg tussen de afrit Marktheidenfeld en Wertheim am Main. De brug overspant tussen Bettingen en Trennfeld de Main en 3 velden in een hoogte van 17 meter. Vlak bij de brug ligt het Campingpark Wertheim-Bettingen, waar men een tussenovernachting kan maken. Ook ligt vlak bij de brug de deelstaatgrens tussen Beieren en Baden-Württemberg.
De brug ligt sinds 2001 over de Main. Het bouwen van deze brug heeft van 1997 tot 2001 geduurd. Voordat deze brug er was lag er parallel ernaast de oude brug, die er heeft gestaan van 1960 t/m 2001. De bouw van de eerste brug heeft tussen 1959 en 1960 plaatsgevonden.
# Kloosterstraat (Antwerpen)

De Kloosterstraat is een straat in het centrum van Antwerpen in de wijk Sint-Andries. De straat loopt van noord naar zuid en sluit in het noorden aan op de Oever en in het zuiden op de Vlaamse Kaai.
De straat staat van oudsher bekend om zijn brokantiekzaken en vintagewinkels, maar deze worden steeds meer verdrongen door designkledingwinkels. Naast de statige 19e-eeuwse huizen zijn er ook enkele gebouwen uit de gouden eeuw te vinden, zoals het Mercator-Orteliushuis en het Heilig Huisken. Ook een opvallende bezienswaardigheid is de Guirlande, een houten gevelsculptuur.
# Kittel (joods gewaad)

Een kittel (Jiddisch: קיטל) ook wel sargenes genoemd, is een wit gewaad dat dient als begrafeniskleed voor mannelijke Joden. Het wordt ook bij speciale gelegenheden gedragen, met name door Asjkenazische Joden, bijvoorbeeld op Jom Kipoer. Men zegt dat de witte kleur een symbool is voor reinheid. Daarom wordt het gewaad ook wel gedragen tijdens een Joods huwelijk.
Daarmee staat het ook symbool voor de eenheid van de bruidegom met de bruid (die ook een wit gewaad draagt) en het begin van een nieuw leven samen. Een kittel heeft geen zakken, omdat volgens de Joodse gebruiken de doden worden begraven met niets anders dan eenvoudige linnen kleding in de kist.
# Aeschnosoma marizae

Aeschnosoma marizae is een libellensoort uit de familie van de glanslibellen (Corduliidae), onderorde echte libellen (Anisoptera).
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Santos.
* ↑ (en) Aeschnosoma marizae op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011. Gearchiveerd op 28 juli 2013.
# Plebeia meridionalis

Plebeia meridionalis is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Ducke.
# Plebeia margaritae

Plebeia margaritae is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Moure.
# Afrotridactylus ghesquierei

Afrotridactylus ghesquierei is een rechtvleugelig insect uit de familie Tridactylidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Lucien Chopard.
# Afrotridactylus meridianus

Afrotridactylus meridianus is een rechtvleugelig insect uit de familie Tridactylidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Günther.
# Afrotridactylus pallidus

Afrotridactylus pallidus is een rechtvleugelig insect uit de familie Tridactylidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Lucien Chopard & Callan.
# Platycynorta secunda

Platycynorta secunda is een hooiwagen uit de familie Cosmetidae.
# Platycynorta depressa

Platycynorta depressa is een hooiwagen uit de familie Cosmetidae.
# Platyptilia davisi

Platyptilia davisi is een vlinder uit de familie van de vedermotten (Pterophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Gielis.
# Agrypnus reticulatus

Agrypnus reticulatus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Elston.
# Agrypnus rubescens

Agrypnus rubescens is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1888 door W.J. Macleay.
# Platysenta leucopis

Platysenta leucopis is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Hampson.
# Agneskerk (Goutum)

De Agneskerk is een kerkgebouw in Goutum in de Nederlandse provincie Friesland.

## Beschrijving

De kerk was oorspronkelijk gewijd aan de heilige Agnes. De eenbeukige kerk uit de 12e eeuw op een terp werd in de 15e eeuw verbouwd. De zadeldaktoren uit de 15e eeuw is enkele malen hersteld. De klok uit 1511 is gegoten door Geert van Wou. Op de wijzerplaat staat het jaartal 1737. De kerk is een rijksmonument. Van de familie Cammingha zijn er wapenborden en een grafkelder. Het orgel uit 1864 is gemaakt door L. van Dam en Zonen.
* Interieur met nieuwe vloer
* Interieur met orgel
* Torenuurwerk
* Kerktoren westzijde
# Plectrocnemia complex

Plectrocnemia complex is een schietmot uit de familie Polycentropodidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.