OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Pseudosubria

Pseudosubria is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Karny.

## Soorten

Het geslacht Pseudosubria omvat de volgende soorten:
* Pseudosubria bispinosa Ingrisch, 1998
* Pseudosubria decipiens Karny, 1926
* Pseudosubria falcata Ingrisch, 1998
* Pseudosubria hastata Ingrisch & Shishodia, 1997
* Pseudosubria transversa Ingrisch, 1998
* Pseudosubria triangula Ingrisch, 1998
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Murca

Murca kan verwijzen naar:
* Murca, een pranayama (ademhalingstechniek) in yoga
* Murça (gemeente), een gemeente in het Portugese district Vila Real
* Murça (Murça), een plaats in de Portugese gemeente Murça
* Murça (Vila Nova de Foz Côa), een plaats in de Portugese gemeente Vila Nova de Foz Côa
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Murca en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Česlav Vaňura

Česlav Vaňura (ook: Ceslav Vanhura) (Miletín, Bohemen, 28 december 1694 – Praag, 7 januari 1736) was een Tsjechisch componist.

## Leven

Vaňura was in de Franciscanenorde ingetreden en behoorde tot de kloostergemeenschap van het Jakobsklooster te Praag. Zijn opus I werd in 1731 in Praag gepubliceerd en omvatte zeven Litanieën van Maria. Zijn opus II volgde in het jaar van zijn overlijden en was getiteld Cultus latriae seu duodecim offertoria solennia.

## Composities
### Gewijde muziek

* Intonuit de coelo Dominus, Offertorium - Arie a fuga voor bas, gemengd koor en orkest op een Bijbelse tekst
* Laetentur coeli, voor gemengd koor, fagot ad.lib., 4 trompetten, pauken, strijkers en orgel
* Portae coeli
* Tui sunt coeli
* 1736 Cultus latriae seu duodecim offertoria solennia
** Feierliche Dreikönigsintrade
* Biblioteca Nacional de España: XX5262388
* Bibliothèque nationale de France: cb139007482 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 134645642
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7998 2203
* Library of Congress Control Number: n92039786
* MusicBrainz: a4fd6f45-1f34-4846-9cc1-b45ff7ba0390
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jn19990209965
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 108061027
* Système universitaire de documentation: 087888491
* Virtual International Authority File: 59271113
* WorldCat (via VIAF): 59271113
# San José de Pare

San José de Pare is een gemeente in het Colombiaanse departement Boyacá. De gemeente telt 5586 inwoners (2005).
Almeida · Aquitania · Arcabuco · Belén · Berbeo · Betéitiva · Boavita · Boyacá · Briceño · Buenavista · Busbanzá · Caldas · Campohermoso · Cerinza · Chinavita · Chiquinquirá · Chíquiza · Chiscas · Chita · Chitaraque · Chivatá · Chivor · Ciénega · Cómbita · Coper · Corrales · Covarachía · Cubará · Cucaita · Cuítiva · Duitama · El Cocuy · El Espino · Firavitoba · Floresta · Gachantivá · Gámeza · Garagoa · Guacamayas · Guateque · Guayatá · Güicán · Iza · Jenesano · Jericó · La Capilla · La Uvita · La Victoria · Labranzagrande · Macanal · Maripí · Miraflores · Mongua · Monguí · Moniquirá · Motavita · Muzo · Nobsa · Nuevo Colón · Oicatá · Otanche · Pachavita · Páez · Paipa · Pajarito · Panqueba · Pauna · Paya · Paz de Río · Pesca · Pisba · Puerto Boyacá · Quípama · Ramiriquí · Ráquira · Rondón · Saboyá · Sáchica · Samacá · San Eduardo · San José de Pare · San Luis de Gaceno · San Mateo · San Miguel de Sema · San Pablo de Borbur · Santa María · Santa Rosa de Viterbo · Santa Sofía · Santana · Sativanorte · Sativasur · Siachoque · Soatá · Socha · Socotá · Sogamoso · Somondoco · Sora · Soracá · Sotaquirá · Susacón · Sutamarchán · Sutatenza · Tasco · Tenza · Tibaná · Tibasosa · Tinjacá · Tipacoque · Toca · Togüí · Tópaga · Tota · Tunja · Tununguá · Turmequé · Tuta · Tutazá · Umbita · Ventaquemada · Villa de Leyva · Viracachá · Zetaquira
# Veenbes

Tot en met de 22e druk van Heukels' Flora van Nederland werd veenbes (Oxycoccus) beschouwd als een geslacht in de heidefamilie (Ericaceae) met in Nederland twee soorten: de cranberry en de kleine veenbes. In de 23e druk werd dit geslacht niet meer als zelfstandig geslacht beschouwd, maar als ondergeslacht van het geslacht bosbes (Vaccinium subg. Oxycoccus). Heukels' flora volgde hiermee de opvatting van Flora Europaea.
Het ondergeslacht omvat onder andere de volgende soorten:
* Cranberry (Vaccinium macrocarpon, synoniem: Oxycoccus macrocarpos) of lepeltje(s)heide, ook korte tijd grote veenbes genoemd
* Kleine veenbes (Vaccinium oxycoccos, synoniem Oxycoccus palustris) of veenbes
* Vaccinium microcarpum
* Vaccinium erythrocarpum
Uit veenbessen worden verschillende dranken gestookt.
Volgens een oude volkswijsheid helpen veenbessen een blaasontsteking voorkomen; onderzoek door onder andere het Academisch Medisch Centrum (Universiteit van Amsterdam) bevestigde dit.

## Wereldwijde productie

Topproducenten van veenbessen (cranberries) 2020 :
| Land | Productie (ton) |
| Verenigde Staten | 355.163 |
| Canada | 151.903 |
| Chili | 128.054 |
| Wereldproductie | 663.345 |
* ↑ Ellen De Visser: "Volkswijsheid klopt: veenbes helpt tegen blaasontsteking," De Volkskrant, 30 juli 2011.
* ↑ "Blaasontsteking voorkomen," MediPedia.
* ↑ "New Research Using Cranberries from Springfield Nutraceuticals: Cranberries vs Antibiotics to Prevent Urinary Tract Infections," 26 juli 2011.
* ↑ UN Food and Agriculture Organization, Corporate Statistical Database (FAOSTAT) (2022).
# Sint-Petrus-en-Pauluskerk (Calais)

De Sint-Petrus-en-Pauluskerk (Église Saint-Pierre-Saint-Paul) is een kerkgebouw in de Franse stad Calais.

## Geschiedenis

Deze kerk bevindt zich in de wijk Courgain maritime, wat zich binnen een fort uit 1623 bevindt en van de stad gescheiden is door een brede gracht. De wijk bleef lange tijd geïsoleerd van de stad totdat van 1881-1885 de stadsmuren werden geslecht.
De inwoners, voornamelijk schippers, hadden behoefte aan een eigen kapel, omdat de afstand tot de Onze-Lieve-Vrouwekerk erg groot was. In 1851 werd een zaal gehuurd waarin ook een kapel werd ingericht. Voor de zeer godsdienstige bevolking was de zaal echter te klein en in 1853 werd een grotere zaal in gebruik genomen. In 1864 werd de eerste steen voor een kerk gelegd en in 1867 werd de kerk in gebruik genomen, hoewel hij nog niet voltooid was. Het was een neogotisch gebouw. Op 10 mei 1940 werd de kerk geraakt door Duitse beschietingen. De gehele wijk werd door de bezetter tot verboden gebied verklaard en verviel tot een ruïne. De kerk bleek bovendien leeggeroofd te zijn.
In 1953 begon men met de wederopbouw van de wijk, maar de kerk werd niet meer als zodanig herbouwd. Wat er van resteerde werd gesloopt en in 1960 werd de eerste steen voor een nieuwe kerk gelegd. De kerk werd in 1964 ingewijd.
In 1984 werd een orgel afgeleverd, feitelijk bedoeld voor de Onze-Lieve-Vrouwekerk. Maar daarvan was de herbouw nog niet ver genoeg gevorderd.

## Gebouw

Het werd een moderne kerk, gebouwd in gewapend beton, naar ontwerp van Georges Wiart. De kerk heeft een asymmetrische opbouw, want hij bestaat uit een schip en een enkele, lagere, zijbeuk, het geheel onder asymmetrisch zadeldak. Boven de ingang bevindt zich een roosvenster. Op het dak bevindt zich een kleine klokkentoren.
De glas-in-loodramen zijn het werk van Claude Blanchet.

## Folklore

De kerk is verbonden met de zeevaart. Talrijke ex voto's zijn aanwezig. Ook is er een gedenkplaat waarop zich de namen bevinden van de omgekomen schippers. Twee votiefschepen zijn in de kerk aanwezig. Het betreft de Corsaire, verdwenen bij hevige storm in 1902, en de Auguste-et-Marie, die vergaan is na de aanvaring met een stoomschip in 1886.
Vanuit de kerk worden diverse manifestaties georganiseerd: de wijding van de vloot, het feest van de reddingswerkers, en de Mis voor de overleden zeevaarders.
* Sint-Petrus-en-Pauluskerk
# Plutarchia

Plutarchia is een geslacht van vliesvleugeligen uit de familie Eurytomidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Girault.

## Soorten

Het geslacht Plutarchia omvat de volgende soorten:
* Plutarchia bengalensis Narendran & Padmasenan, 1990
* Plutarchia bicarinativentris Girault, 1925
* Plutarchia carinata Narendran & Padmasenan, 1990
* Plutarchia fronta Narendran, 1994
* Plutarchia gastris Narendran, 1994
* Plutarchia giraulti Subba Rao, 1974
* Plutarchia gracillima (Dalla Torre, 1898)
* Plutarchia hayati Narendran & Padmasenan, 1990
* Plutarchia indefensa (Walker, 1860)
* Plutarchia keralensis Narendran & Padmasenan, 1990
* Plutarchia malabarica Narendran & Padmasenan, 1990
* Plutarchia marginata Narendran & Padmasenan, 1990
* Plutarchia neepalica Narendran, 1994
* Noyes, J.S. (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012
# Munster (Haut-Rhin)

Munster (Duits:Münster im Elsass) is een gemeente in het Franse departement Haut-Rhin (regio Grand Est) en telt 5108 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Colmar-Ribeauvillé. De plaats staat bekend om haar kaas: de munster.

## Geografie

De oppervlakte van Munster bedraagt 8,6 km², de bevolkingsdichtheid is 594,0 inwoners per km².

## Foto's

* Straatzicht met protestante kerk en katholieke kerk op de achtergrond
* Straatzicht: Place du Marché-rue Saint-Gregoire-Grand Rue met stadhuis
* Straatzicht: Rue du 9e Zouaves

## Geschiedenis

De rijksstad Munster is ontstaan binnen het abdijvorstendom Munster en was lid van de Tienstedenbond van de Elzas.
De onderstaande kaart toont de ligging van Munster (Haut-Rhin) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Royal (Bazel)

Royal is een historisch merk van motorfietsen.
Philipp Zucker, Helvetia Fahrradfabrik, Bazel (1900-1902).
Dit was een van de eerste Zwitserse motorfabrikanten. Men bouwde 1½- en 2 pk Zedel-motoren in.
# Waldemar VI van Anhalt

Waldemar of Woldemar VI (1450 - 1 november 1508) was van 1471 tot zijn dood vorst van Anhalt-Köthen. Waldemar VI was de stamvader van de Oudere linie Anhalt-Köthen, een tak van de Ascanische dynastie.

## Biografie
### Jeugd

Waldemar was de oudste zoon van George I van Anhalt (1413-1473) en diens vierde vrouw Anna van Lindow-Ruppin († 1513). Waldemar bracht zijn jeugd door aan het hof van hertog Willem III de Dappere in Weimar. Over zijn opvoeding is nauwelijks iets bekend.

### Delingen

George I had twaalf kinderen die hun kindertijd overleefden. Voor twee van zijn dochters sloot hij huwelijken met de grafelijke huizen van Hohnstein en Oldenburg en twee andere dochters wist hij te laten verkiezen tot abdis van Gernrode en Gandersheim. De drie overige dochters werden non in het klooster van Brehna. Om een conflict over de erfopvolging tussen zijn vijf zoons te vermijden besloot George I op 22 december 1471 om zijn gebieden te verdelen, waarbij Waldamar en zijn halfbroer George II Anhalt-Köthen kregen.
Waldemar kreeg van zijn vader de opdracht om diens gebieden in twee delen met vergelijkbare inkomsten samen te stellen: een deel rond Köthen en een deel rond Dessau. Ook de schulden werden verdeeld. Omdat het Dessauer deel meer opbracht dan het Köthense kreeg het ook een groter deel van de schulden toebedeelt. George I droeg de heerlijkheid Köthen met alle "manschappen, steden, vlekken en dorpen, gerichten, enzovoort" over aan Waldemar VI en zijn jongere zoon George II. Zelf nam George I samen met zijn zoons Sigismund III en Ernst het gebied rond Dessau over.

## Huwelijk en kinderen

Waldemar was getrouwd met Margaretha van Schwarzburg (1464-1539), de enige overlevende dochter van graaf Günther XXXVI van Schwarzburg-Blankenburg. Waldemar en Margaretha kregen vier kinderen:
* Waldemar, overleed op jonge leeftijd
* Barbara († 1532), getrouwd met Hendrik IV van Meißen († 1519) en Jan Kolowrat († na 1580)
* Wolfgang (1492-1566), vorst van Anhalt-Köthen
* Margaretha (1494-1521), getrouwd met keurvorst Johan van Saksen (1468-1532)
# Veenbloembies

De veenbloembies (Scheuchzeria palustris) is een overblijvende moerasplant, die behoort tot de Scheuchzeriafamilie (Scheuchzeriaceae). De soort bloeit van mei tot juli met geelgroene bloemen.

## Beschrijving

De stengels groeien vanuit kruipende wortelstokken. Er zijn zowel bloeistengels als vegetatieve spruiten. De laatste zijn biesachtig en aanzienlijk groter dan de tot 20 cm lange stengels waaraan zich bloeiwijzen bevinden. Apart van de boeistengels groeien uit de wortelstokken sterk afgeplatte rozetten van vier tot acht biesachtige en naar boven toe ronder wordende gootvormige bladen die een maximale hoogte van 60 cm kunnen bereiken. Deze zijn tegenoverstaand en waaiervormig, ze zijn aan de voet schedeachtig verbreed en omvatten elkaar aan de voet met deze verbreding. De bladen hebben een tongetje van 4 mm en aan de top een kleine opening. Deze porie, als de punt van een injectienaald, is het belangrijkste kenmerk bij determinatie van vegetatieve planten. De geelgroene bloemen zijn tweeslachtig. Drie tot tien zitten bijeen in een losse, armbloemige tros met grote schutbladen. De onderste bloem is lang gesteeld en de bovenste is kort gesteeld. De bloemen zijn geelgroen, hebben zes meeldraden en zes gelijke bloemdekbladen. De kokervrucht bevat een of twee zaden, deze zijn scheef eirond, opgeblazen en ongeveer vier mm lang. De plant is tweezaadlobbig.

## Ecologie

De soort groeit aan de randen van voedselarme slenkjes in hoogveen tussen veenmos. De soort is te vinden op zonnige plaatsen op natblijvende, voedselarme, meestal zwak zure, kalkarme veengrond. De groeiplaatsen staan vaak onder invloed van iets voedselrijker, toestromend grondwater.

## Voorkomen en Bescherming

De soort komt vrij algemeen voor in de koudere streken van het noordelijk halfrond. Als gevolg van de achteruitgang van levend hoogveen is in Nederland het aantal groeiplaatsen zeer beperkt. Voor 1950 waren er enkele tientallen vindplaatsen in hoogveengebieden bekend. Na 2005 hielden er daarvan nog twee stand in resten hoogveen in de provincies Overijssel en Gelderland. Ooit was de plant veel algemener, getuige het veelvuldig voorkomen van het zogenaamd haverstro, de glanzende stengels en wortelstokken, in veenlagen. In België is hij na 1973 niet meer waargenomen.
De veenbloembies staat in Nederland op de Rode lijst van planten als zeer zeldzaam en ernstig bedreigd. De soort is daar sinds 1 januari 2017 wettelijk beschermd. Ook in Duitsland en Groot-Brittannië wordt de plant als zeer bedreigd beschouwd.

## In andere talen

* Duits: Blumenbinsen
* Engels: Rannoch-rush

## Externe link

* Veenbloembies op SoortenBank.nl (gearchiveerd) (gebaseerd op de Heukels$^{23}$, dit is de voorlaatste uitgave)
* Veenbloembies op Verspreidingsatlas.nl
# Sint-Petrus-en-Pauluskerk (Eisleben)

De Sint-Petrus-en-Pauluskerk is een protestante kerk in Eisleben in de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt. Op 11 november 1483 werd Maarten Luther in de laatgotische hallenkerk gedoopt. Na een grondige renovatie en herinrichting in 2010 werd het gebouw op 29 april 2012 heropend als Zentrum Taufe Eisleben (doopcentrum Eisleben).
# Plexippoides szechuanensis

Plexippoides szechuanensis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Plexippoides. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1993 door Dmitri Viktorovich Logunov.
# Pulow

Pulow is een plaats en voormalige gemeente in de Duitse deelstaat Mecklenburg-Voor-Pommeren, en maakt deel uit van de gemeente Lassan in het district Vorpommern-Greifswald.
# Munster (Indiana)

Munster is een plaats (town) in de Amerikaanse staat Indiana, en valt bestuurlijk gezien onder Lake County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 21.511. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 22.346, een stijging van 835 (3.9%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 19,6 km², waarvan 19,5 km² land en 0,1 km² water.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 8 km rond Munster.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Munster op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Spanderswoud

Het Spanderswoud is een bosgebied van ongeveer 213 ha ten westen van de weg Bussum-Hilversum (de N524), ten zuiden van de Franse Kampheide en ten oosten van 's-Graveland en Bantam. In het midden is een klein heideveld. Aan de kant van de bebouwde kom van Hilversum is er een aantal waterpartijen.
Het Spanderswoud was oorspronkelijk een productiebos van loof- en naaldhout.
Het gebied valt onder beheer van het Goois Natuurreservaat en is door middel van de Natuurbrug Zanderij Crailoo (over de weg en de spoorbaan) met de Bussummerheide verbonden.
Ten westen van het bos bevindt zich het Landgoed Spanderswoud, een van de buitenplaatsen van 's-Graveland.
* Goois Natuurreservaat: Spanderswoud
* GNR-gebieden
# Rotenon

Rotenon, de triviale naam voor (2R,6aS,12aS)-1,2,6,6a,12,12a-hexahydro-2-isopropenyl-8,9-dimethoxychromeno[3,4-b]furo(2,3-h)chromen-6-on, is een organische verbinding met als brutoformule C$_{23}$H$_{22}$O$_6$. De stof komt voor als kleurloze kristallen, die onoplosbaar zijn in water. De stof werd in 1933 ontdekt als insecticide.

## Toepassingen

Rotenon wordt gebruikt als pesticide, insecticide en piscicide. Het wordt vooral ingezet ter bestrijding van de poelslak (Lymnaea stagnalis). De stof valt de mitochondria in de neuronen aan, waardoor het diertje sterft. Handelsnamen van de stof zijn onder andere: Barbasco, Canex, Derrin, Dri-Kil, Fish-Tox, Noxfire, Rotacide, Rotocide, Synpren en Tubatoxin.
Omdat rotenon een van nature voorkomende stof is, is het doorgaans toegestaan als bestrijdingsmiddel in de biologische landbouw. In de Nederlandse biologische landbouw is het middel echter niet toegestaan.

## Voorkomen

Rotenon komt van nature voor in enkele plantensoorten, voornamelijk uit het geslacht Lonchocarpus en Derris (beide uit de Vlinderbloemenfamilie):
* Tephrosia virginiana
* Lonchocarpus utilis
* Lonchocarpus urucu
* Derris elliptica
* Derris involuta
* soorten uit het geslacht Duboisia
* Koningskaars (Verbascum thapsus)
* Mundulea sericea
* Piscidia piscipula

## Toxicologie en veiligheid

Rotenon is een inhibitor van de oxidatieve fosforylering in mitochondriën door te binden aan het NADH:ubiquinone oxidoreductase complex.
De stof ontleedt bij verbranding, met vorming van irriterende dampen.
De stof is irriterend voor de ogen, de huid en de luchtwegen. De stof kan effecten hebben op het centraal zenuwstelsel, met als gevolg stuiptrekkingen en een verzwakte ademhaling.
Herhaald of langdurig huidcontact kan een huidontsteking veroorzaken. Rotenon kan effecten hebben op de nieren en de lever.
# Waldemar V

Waldemar V kan verwijzen naar:
* Waldemar V van Sleeswijk (beter bekend als Waldemar III van Denemarken, 1314-1364) hertog van Sleeswijk (1325-1326, 1330-1364)
* Waldemar V van Anhalt (+1436), graaf van Anhalt-Köthen (1423-1436)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Waldemar V en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Veenbroei-arrest

Het arrest Staat/Daalder (HR 27 mei 1988, NJ 1989/29) beter bekend als veenbroei-arrest, is een arrest van de Nederlandse Hoge Raad dat betrekking heeft op onrechtmatige daad in verband met een waarschuwingsplicht.

## Samenvatting

Een 5-jarig jongetje loopt brandwonden op doordat hij weg is gezakt in veengrond waar sprake is van veenbroei. De Hoge Raad oordeelt, dat de Staat als beheerder nalatig is geweest door niet te waarschuwen voor veenbroei. De Staat is aansprakelijk en moet schadevergoeding betalen.

## Casus

Een 5-jarig jongetje wandelt met zijn vader door een niet voor publiek toegankelijk gemaakt maar wel te betreden terrein, een zogenoemde schor, uitlopend in een waddengebied. Het jongetje loopt brandwonden op doordat hij weg is gezakt in veengrond waar sprake was van veenbroei. Dit is een soms niet soms wel zichtbaar natuurverschijnsel waarbij de begroeiing zodanig broeit/smeult dat aanraking tot brandwonden kan leiden. De vader heeft de Staat aansprakelijk gesteld.

## Hoge Raad

De Hoge Raad beslist dat wie een voor het algemeen publiek toegankelijk terrein beheert een waarschuwingsplicht heeft. De Staat is als beheerder nalatig geweest door niet te waarschuwen voor veenbroei. De Staat is aansprakelijk en moet schadevergoeding betalen. De Hoge Raad overwoog:
   Degene die de zorg voor een terrein heeft, handelt in strijd met hetgeen volgens het ongeschreven recht in het maatschappelijk verkeer betaamt, wanneer hij, terwijl hij moet verwachten dat het publiek dit terrein zal betreden en weet dat zich op dit terrein een voor het publiek niet steeds waarneembaar gevaar als het onderhavige voordoet, dat aan het publiek niet bekend is, niettemin nalaat maatregelen te nemen zoals een ter plaatse kenbaar verbod het terrein te betreden of waarschuwing voor dit gevaar. Zulks wordt niet anders indien zich op het terrein ook andere, wel aan het publiek bekende gevaren voordoen.

## Relevantie

Volgens de annotator (Van der Grinten) geldt de regel niet alleen voor de Staat, maar voor alle terreinbeheerders.
# Xuthea coerulea

Xuthea coerulea is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1997 gepubliceerd door Medvedev.
# Plexippoides regiusoides

Plexippoides regiusoides is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Plexippoides. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Peng & Li.
# Psorophora johnstonii

Psorophora johnstonii is een muggensoort uit de familie van de steekmuggen (Culicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Grabham.