OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Instituut voor het Archeologisch Patrimonium

Het Instituut voor het Archeologisch Patrimonium (IAP) was een wetenschappelijke instelling van de Vlaamse Gemeenschap die een tijdlang het beheer en de ontsluiting van het archeologisch erfgoed in Vlaanderen behartigde. Het instituut ontstond uit de in 1963 door dr. Heli Roosens opgerichte Nationale Dienst voor Opgravingen / Service National des Fouilles. Die dienst werd in 1991 geregionaliseerd, wat in Wallonië leidde tot het oprichten van de Service des fouilles de la Région wallonne, en in Vlaanderen tot het Instituut voor het Archeologisch Patrimonium. In maart 2004 werd het IAP samengesmolten met het kenniscentrum van de toenmalige Afdeling Monumenten en Landschappen tot het huidige Vlaams Instituut voor het Onroerend Erfgoed dat geen beheerstaken meer vervult maar zich toespitst op wetenschappelijk onderzoek en erfgoedontsluiting.

## Structuur

Het IAP was verspreid over Vlaanderen aanwezig met één centrale cel in Zellik en een aantal buitendiensten:
* De buitendienst voor de provincie West-Vlaanderen bevond zich in Woumen op het domein De Blankaart.
* De buitendienst Oost-Vlaanderen was gevestigd op de archeologische site van Ename (Oudenaarde).
* De derde en laatste buitendienst was bevoegd voor de provincie Limburg en bevond zich in de stad Tongeren.
* De centrale cel te Zellik (Asse) vestigde haar aandacht op een aantal centrale taken en volgde ook de archeologie van de provincies Antwerpen en Vlaams-Brabant op.

## Publicaties

Binnen de tijdspanne dat het IAP actief was gaf het verschillende wetenschappelijke publicaties uit. Deze werden geordend in een aantal reeksen:
* Archeologie in Vlaanderen Tijdschrift (8 delen) : Deze reeks volgde de oude reeks Archaeologica Belgica van het NDO op. Deze boeken werden ongeveer jaarlijks uitgegeven en bevatten goed uitgewerkte opgravingsverslagen van recent archeologisch onderzoek.
* Archeologie in Vlaanderen Monografie (6 delen) : In deze reeks werd telkens één boek gewijd aan een bepaald onderwerp dat erg sterk in de diepte werd behandeld.
* IAP Rapporten (15 delen)
* Herlevend Verleden (3 delen) : Deze boekjes bevatten meer vulgariserende informatie over specifieke onderwerpen.
# Jacob Bakker

Jacob Bakker kan verwijzen naar:
* Jacob Bakker (Engelandvaarder)
* Jacob Bakker (burgemeester)
* Jacob Adriaensz. Backer, schilder
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jacob Bakker en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jaana Pelkonen

Jaana Pelkonen (Lahti, 27 januari 1977) is een Finse presentatrice en model.
Pelkonen die aan de universiteit van Helsinki sociale wetenschappen heeft gestudeerd, werd in haar eigen land beroemd als presentatrice van spel- en amusementsprogramma's alsmede van de Finse voorrondes van het Songfestival. Samen met Mikko Leppilampi presenteerde ze ook het Eurovisiesongfestival 2007.
# Jaan Teemant

Jaan Teemant (Illuste aan de Golf van Riga, 24 september 1872–Tallinn?, 1941?) was een Estische staatsman. Hij was tweemaal riigivanem of staatsoudste (een functie die vergelijkbaar was met president, 1925-1927 en 1932). Ook was hij vele jaren parlementslid.

## Levensloop

Teemant kreeg een opleiding aan het Hugo Treffner Gymnasium in Tartu en studeerde daarna rechten aan de Universiteit van Sint-Petersburg. Na zijn afstuderen in 1901 begon hij een advocatenpraktijk in Tallinn.
Teemant raakte daar al snel geïnteresseerd in de politiek. In 1904-05 was hij lid van de gemeenteraad. Hij nam actief deel aan de revolutie van 1905 en vluchtte naar Zwitserland toen die mislukt was. Een tsaristische rechtbank veroordeelde hem bij verstek ter dood. In 1908 kon hij terugkeren naar Estland, maar hij werd meteen gevangengezet. In 1909 werd hij tot anderhalf jaar gevangenis veroordeeld. Hij zat zijn straf uit in Sint-Petersburg. In de jaren 1911-1913 leefde hij in ballingschap in de provincie Archangelsk. In 1913 nam hij zijn beroep als advocaat in Tallinn weer op.
In de jaren 1917-1919 was Teemant lid van de Provisorische Landdag van het Gouvernement Estland (Eesti Maanõukogu of Maapäev) en in de jaren 1919-1920 lid van de Constituerende Assemblee, de voorloper van de Riigikogu, het parlement van het net onafhankelijk geworden Estland.
Daarna was hij vele jaren lid van de Riigikogu als afgevaardigde van de Boerenunie met als leider de latere president Konstantin Päts. Daarnaast was hij in de jaren 1919-1925 deken van de Estische Orde van Advocaten. Hij was tweemaal riigivanem of staatsoudste, een functie die vergelijkbaar was met die van president (dat ambt werd pas in 1938 ingesteld): tussen 15 december 1925 en 9 december 1927 en tussen 19 februari 1932 en 19 juli 1932. Na de staatsgreep van Kontantin Päts in maart 1934 distantieerde Teemant zich van hem. In november 1936 deed hij samen met drie andere vroegere regeringsleiders (Ants Piip, Juhan Kukk en Jaan Tõnisson) in de Finse krant Helsingin Sanomat een oproep aan Päts om de democratie te herstellen. Tot in 1940 bleef hij naast zijn politieke activiteiten als advocaat werkzaam.
Een van de gevolgen van het Molotov-Ribbentroppact van 1939 was dat alle Baltische Duitsers in Estland en Letland (die vaak al generaties lang in die landen woonden) moesten worden ‘gerepatrieerd’ naar nazi-Duitsland. Het beheer van hun vermogen tijdens deze ‘Umsiedlung’, die plaatsvond op het eind van 1939 en in het begin van 1940, was in handen van een vertrouwenscommissie, waarvan Teemant deel uitmaakte.
Nadat Estland in juni 1940 door de Sovjet-Unie was bezet, werden veel functionarissen gearresteerd. Ook Jaan Teemant werd op 23 juli 1940 door de NKVD meegenomen. Wat er daarna met hem gebeurd is, is onbekend. Men vermoedt dat hij óf in de zomer van 1941 in Tallinn is geëxecuteerd óf als dwangarbeider in de Goelag is bezweken.

## Erkenning

In 1930 kreeg Teemant de Orde van het Adelaarskruis, in 1932 werd hij eredoctor aan de universiteit van Tartu.
In september 2012 gaf Estland een postzegel uit met het portret van Teemant.
# Inbiocystiscus faroi

Inbiocystiscus faroi is een slakkensoort uit de familie van de Cystiscidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Ortea & Espinosa.
# James Greene

James Greene (Belfast, 19 mei 1931 – 5 januari 2021) was een Noord-Iers acteur.
Greene begon als omroeper bij Ulster Television van 1959 tot 1965. Hij begon in 1972 met acteren in de televisieserie Colditz, waarna hij in meer dan 155 televisieseries en films speelde, vaak als rechter, gouverneur, advocaat, dokter, bisschop of legerofficier.

## Filmografie (selectie)
### Speelfilms

* 2017 Loving Vincent - oude boer (stem)
* 2012 Les Misérables - lid van 'Master of the House'
* 2011 Dimensions - oude man
* 2011 Albert Nobbs - Patrick
* 2009 Sherlock Holmes - gouverneur
* 2008 RocknRolla - rechter
* 2003 The Sin Eater - Britse dokter
* 2003 Johnny English - Schotse bisschop
* 2003 What a Girl Wants - Percy
* 2001 From Hell - vrijmetselarij gouverneur
* 1999 Second SightSecond Sight: Hide and Seek - dr. Goddard
* 1987 Empire of the Sun - Britse gevangene

### Televisieseries

* 2017 Born to Kill - Bob Franklin - 4 afl.
* 2013-2014 Big School - mr. Hubble - 9 afl.
* 2013 Shetland - Andrew Haldane - 2 afl.
* 2012 The Life and Adventures of Nick Nickleby - mr. Cobbey - 5 afl.
* 2012 Hunderby - oude Ian - 6 afl.
* 2011 Merlin - veerman - 2 afl.
* 2011 Borgia - Maffeo Gherardo - 2 afl.
* 2003-2005 William and Mary - Arnold - 17 afl.
* 1985-1986 Mapp & Lucia - eerwaarde Kenneth Bartlett - 10 afl.
* 1978 The Moon Stallion - professor Purwell - 6 afl.
* ↑ James Greene obituary
* (en) Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel James Greene (actor) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) Filmografie op IMDb
* Biblioteca Nacional de España: XX5878847
* Gemeinsame Normdatei: 1033311138
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2980 8386
* Library of Congress Control Number: no2019078765
* MusicBrainz: 92f732a2-09ab-480c-bb91-a38906947ffa
* Virtual International Authority File: 298106915
* WorldCat (via VIAF): 298106915
# Gnomidolon gracile

Gnomidolon gracile is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Gounelle.
# Ko Shibasaki

Kō Shibasaki (Japans: 柴咲コウ, Shibasaki Kō), geboren als Yukie Yamamura (山村幸恵, Yamamura Yukie) (Toshima (Tokio), 5 augustus 1981) is een Japans actrice.
Shibasaki speelt sinds haar veertiende in reclames. Ze heeft rollen in onder meer de films Battle Royale (2000), Go (2001) en One Missed Call (2003). Sinds 2003 is ze ook zangeres.
# Jos Schurgers

Jos Schurgers (Haarlem, 18 februari 1947) is een Nederlandse motorcoureur. Hij begon met racen in 1968 en deed in totaal 25 keer mee aan een motor Grand Prix, waarbij hij elf keer een podiumplaats haalde. Jos Schurgers won eenmaal, namelijk in 1973 bij de Grand Prix van België in de 125cc klasse. Hij stopte met zijn racecarrière in 1975. Voor het seizoen 1973 werd hem door de KNMV de Hans de Beaufort-beker toegekend. Hij heeft meegewerkt aan de styling van de Van Veen OCR. In de jaren 90 had hij succes met motorfietskuipen van zijn bedrijf Schurgers design.
# Maritiem officier hbo

Maritiem officier hbo is een bacheloropleiding in Nederland voor maritiem officier.
Als maritiem officier in spe wordt men opgeleid voor alle functies die zich op een schip kunnen voordoen. De opleiding berechtigt tot de vaarbevoegdheid toegekend door het Ministerie van Verkeer en Waterstaat. Na enige jaren ervaring bestaat de mogelijkheid om de functie van kapitein of hoofdwerktuigkundige waar te nemen.
De opleiding is een samenvoeging van de gescheiden opleidingen tot Scheepswerktuigkundige en nautisch officier zoals deze in het verleden werden gegeven. Dit alles onder invloed van het terugbrengen van het aantal mensen aan boord.
Een belangrijk hulpmiddel bij de studie is het Maritiem Simulator Training Centrum. In dit centrum kan zowel een brug, de machinekamer als een geheel schip (bijvoorbeeld een baggerschip) gesimuleerd worden. Vanuit vrijwel elke zeevaartschool gaan maritiem officieren hier enkele weken naartoe.

## Externe link

* Maritiem-Officier.nl - Een blog met ervaringen van een student HBO Maritiem Officier
# John Singer Sargent

John Singer Sargent (Florence, 12 januari 1856 - Londen, 14 april 1925) was een Amerikaanse schilder, vooral bekend door zijn portretten.

## Leven en werk

Sargent had Amerikaanse ouders, maar werd geboren in Italië en leefde het grootste deel van zijn leven in Europa. Hij werd met name bekend vanwege zijn portretten (Rodin noemde hem "de Van Dyck van onze tijd"), maar aan het eind van zijn leven legde hij zich ook toe op het schilderen van landschappen. Hij maakte in totaal ongeveer 900 olieverfschilderijen, 2000 aquarellen en talloze schetsen en houtskooltekeningen.
Sargents stijl is realistisch, maar vaak ook grof, waarin hij toch duidelijk de karakteristieken van de geportretteerde naar voren laat komen. Portrait of Madame X in het Metropolitan Museum of Art wordt door sommigen beschouwd als zijn meesterwerk. In sommige andere schilderijen heeft hij geëxperimenteerd met impressionistische technieken, zoals bij Claude Monet Painting at the Edge of a Wood.

## Galerij

* The Daughters of Edward Darley Boit, 1882, Museum of Fine Arts, Boston
* El Jaleo, 1882, Gardner Museum, Boston
* Portret van Madame X, 1883, Metropolitan Museum of Art, New York
* Portret van Mademoiselle Suzanne Poirson, 1884
* Portret van Madame Paul Poirson, 1885, DIA
* Anjer, lelie, lelie, roos, ca. 1885, Tate Britain, Londen
* Portret van Isabella Stewart Gardner, 1888, Gardner Museum, Boston
* Portret van Lady Agnew of Lochnaw, 1892, Scottish National Gallery, Edinburgh
* Portret van Léon Delafosse, 1895-1898, Seattle Art Museum
* All' Ave Maria, ca. 1902-1904, Brooklyn Museum, New York
* Gondolier's Siesta, 1905
* Portret van Leonora Speyer, 1907
* Nonchaloir, 1911, National Gallery of Art, Washington
* Portret van Angela Thirkell, 1915
# Grand Cul-de-Sac Marin

Grand Cul-de-Sac Marin is een baai en beschermd natuurgebied op de eilanden Basse-Terre en Grande-Terre in Guadeloupe. Sinds 1993 is het beschermd als een Ramsargebied. In 2006 werd het onderdeel van het Nationaal Park Guadeloupe.

## Overzicht

Grand Cul-de-Sac Marin is een ondiepe baai die loopt van het noordoosten van Basse-Terre tot het noordwesten van Grand-Terre. De baai is beschermd door een 25 km lang koraalrif. In de baai bevinden zich veel kleine koraaleilandjes. De kust heeft ongeveer 5.000 hectare aan mangrovebossen.
Grand Cul-de-Sac Marin heeft een hoge biodiversiteit. De meeste koraalsoorten van de Franse Antillen komen in de baai voor. Van de 600 vissoorten in het Caraïbisch gebied komen 261 in de baai voor. De draslanden aan de kust worden door veel vogels bezocht waaronder de endemische Guadeloupespecht. De Îlets de Carénage-eilanden worden door sterns gebruikt als broedgebied.
In 1987 werd een gedeelte van Grand Cul-de-Sac Marin een beschermd natuurgebied. In 1993 werd het aangewezen als Ramsargebied. In 2006 werd het een integraal onderdeel van het Nationaal Park Guadeloupe. In 2012 werd het gebied uitgebreid tot 295 km$^2$. In 2016 werd begonnen met de herintroductie van lamantijnen in de baai.

## Galerij

* Eiland Îlets Carénage
* Huis in Grand Cul-de-Sac Marin
* Scheepswrak in de baai
* Mangrovebos
* 1 2 (en) Protected Planet, Grand Cul-de-Sac Marin de la Guadeloupe. Gearchiveerd op 5 februari 2023.
* 1 2 3 4 5 (en) Ramsar, Grand Cul-de-Sac Marin de la Guadeloupe. Gearchiveerd op 28 november 2022.
* ↑ (fr) Inventaire national du patrimoine naturel, Fiche descriptive sur les zones humides Ramsar (FDR), 2008, p.2. Gearchiveerd op 23 september 2022.
* ↑ (en) Lonely Planet, Grand Cul-de-Sac Marin. Gearchiveerd op 28 september 2022.
* 1 2 3 (fr) Nationaal Park Guadeloupe, Le Grand Cul-de-Sac Marin
* ↑ (fr) France Antilles, Réintroduction du lamantin : « Il faut encore y croire » (beperkt toegankelijk). Gearchiveerd op 27 september 2022.
* Système universitaire de documentation: 05066560X
* Virtual International Authority File: 63144647637314384679
* WorldCat (via VIAF): 63144647637314384679
Grand-Îlet · Îles de la Petite-Terre · Îlet du Gosier · Nationaal Park Guadeloupe (Grand Cul-de-Sac Marin · Réserve Cousteau)
# Kurów

Kurów kan verwijzen naar:
* Kurów (gemeente), gemeente in woiwodschap Lublin
* Kurów (powiat Puławski), plaats in woiwodschap Lublin, in gemeente Kurów
* Kurów (powiat Łukowski), plaats in woiwodschap Lublin, in gemeente Trzebieszów
* Kurów (powiat Bełchatowski), plaats in woiwodschap Łodz, in gemeente Zelów
* Kurów (powiat Kutnowski), plaats in woiwodschap Łodz, in gemeente Żychlin
* Kurów (powiat Wieluński), plaats in woiwodschap Łodz, in gemeente Wieluń
* Kurów (powiat Nowosądecki), plaats in woiwodschap Klein-Polen, in powiat Nowosądecki
* Kurów (powiat Suski), plaats in woiwodschap Klein-Polen, in powiat Suski
* Kurów (Święty Krzyż), plaats
* Kurów (West-Pommeren), plaats
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Kurów en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jos Simons

Jos Simons kan verwijzen naar:
* Jos Simons (acteur), een Vlaams acteur
* Jos Simons (voetballer), een Nederlands voetballer
* Jos Simons (dirigent), een Belgisch dirigent
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jos Simons en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jos Smeets

Maria Joseph (Jos) Smeets (Valkenburg aan de Geul, 2 februari 1871 – Heerlen, 5 september 1951) was een Nederlands muziekpedagoog, voornamelijk bekend in provincie Limburg.
Hij was zoon van Anna Maria Hubertina America en Arnold Joseph Smeets. Hijzelf was in 1899 getrouwd met Maria Eugenie Josephine (Marie) America, dochter van Leonard America en Leonie Hubertine Christine Smeets.
Smeets was zoon van de gemeente-secretaris van Valkenburg, die voorts organist was en leider van plaatselijk koor Walrams Genootschap en betrokken bij het "Koninklijk Heerlens Mannenkoor Pancratius".
Vanaf 1910, de oprichting van de Muziekschool Heerlen, was Jos Smeets er als (hoofd)leraar piano en zang werkzaam; hij was dat voorheen in Valkenburg. Hij volgde in 1911 zijn vader op bij Pancratius; een functie die hij tot 1923 zou vervullen. Smeets was tussen 1932 en 1951 directeur van de muziekschool. Hij was opvolger van oprichter Charles Hennen en zou opgevolgd worden door Henri Heydendael. Hennen was op 1 januari 1932 vanwege gezondheidsredenen gestopt, maar zou zijn opvolger overleven. Gedurende zijn directeurschap was hij dirigent van het schoolorkest en vanaf 1937 van de Heerlense Orkest-Vereniging. Hij tilde na Hennen het muziekleven in Heerlen naar een hoger niveau in de periode dat ook de Stedelijke Muziekschool Maastricht hetzelfde deed voor een groter gebied. In 1949 moest Smeets het rustiger aan doen in de muziekschool en Heyerdael nam al wat lessen van hem over.
Jos Smeets werd begraven in Valkenburg.
* Familie, Familieberichten: Bericht van overlijden. Limburgsch Dagblad (6 september 1951). Geraadpleegd op 16 september 2024 – via delpher.nl.
* Redactie, Hennen en Smeets bouwers van de Heerlense Muziekschool. Limburgsch Dagblad (27 april 1960). Geraadpleegd op 16 september 2024 – via delpher.nl.
# James Greer

James Greer (ook Jim Greer, 1971) is een Amerikaans auteur, muziekjournalist, muzikant en scenarioschrijver. Daarnaast heeft hij enkele korte films en videoclips geregisseerd.

## Biografie

In de vroege jaren 90 was Greer senior editor en senior writer voor het muziektijdschrift Spin. Tussen 1994 en 1996 maakte hij deel uit van de bezetting van de indierockband Guided by Voices. Toen de band in 2004 - voor de eerste keer - werd opgeheven, legde Greer de geschiedenis vast in het boek Guided by Voices: A brief history: Twenty-one years of hunting accidents in the forests of rock and roll dat in 2005 werd uitgebracht.
In 2006 publiceerde Greer twee romans, Artificial light en The failure. Laatstgenoemde werd vertaald naar het Frans en uitgegeven onder de titel L'échec. In 2012 werd hij benaderd door Victor David Giron van de onafhanelijke uitgeverij Curbside Splendor. Giron nodigde Greer uit om een optreden te verzorgen op een conventie. Dit leidde tot het oprichten van de band DTCV, samen met de Franse zangeres Guylaine Vivarat. Nog datzelfde jaar verscheen hun debuutalbum op lp.
In 2013 volgde een nieuwe publicatie, Everything flows, een verzameling van korte verhalen.
Sinds 2001 heeft Greer als (co-)scenarioschrijver gewerkt aan films als Max Keeble's big move (2001), Just my luck (2006), The spy next door (2010) en Unsane (2018).

## Externe link

* (en) James Greer op Discogs
* (en) Crew, Adrienne, LAist Interview: James Greer. LAist (8 augustus 2006). Gearchiveerd op 31 januari 2016. Geraadpleegd op 25 januari 2021.
* (en) Ditrapano, Giancarlo, James Greer: Making the World His Bitch (and Elephants). Vice (26 juni 2012). Gearchiveerd op 20 mei 2023.
* (en) Everything Flows. Publishers Weekly (22 juli 2013). Gearchiveerd op 29 januari 2021.
* (en) Jaime-Becerra, Michael, Rocker redux. Los Angeles Times (8 oktober 2006). Gearchiveerd op 25 januari 2021. Geraadpleegd op 25 januari 2021.
* Bibliothèque nationale de France: cb16625387c (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 4036 903X
* Library of Congress Control Number: n92063452
* MusicBrainz: 6a06c2a4-cac6-4352-b6dd-0e037eefdcaa
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987011504652205171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 296916145
* SNAC: w68t7bbv
* Système universitaire de documentation: 165962593
* Virtual International Authority File: 50882537
* WorldCat (via VIAF): 50882537
# Gnomidolon insigne

Gnomidolon insigne is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Martins.
# Ko Verzuu

Jacobus Johannes Josephus (Ko) Verzuu (Utrecht, 1 maart 1901 - Bilthoven, 20 juni 1971) was een Utrechtse bouwopzichter en speelgoedontwerper.

## Leven en werk

Ko Verzuu had van 1925 tot 1955 de artistieke leiding in de ado-werkplaatsen in sanatorium Berg en Bosch. In deze werkplaats werd onder andere houten speelgoed gemaakt, zoals: auto’s, blokkendozen, treinen en poppengoed. Verzuu begeleidde de patiënten en ontwierp het speelgoed. Directeur Bronkhorst heeft hem hier aangesteld als werkplaatsleider en ook aangemoedigd om zelf het speelgoed te ontwerpen.
Verzuu had zich verdiept in de architectuur en de beeldende kunst van zijn tijd en had een voorkeur ontwikkeld voor het abstracte lijnenspel en de felle kleuren, die ook te vinden zijn bij de aanhangers van De Stijl. Deze groep architecten en kunstenaars was tussen 1917 en de vroegste jaren dertig actief en ze maakten abstracte kunstwerken in de primaire kleuren rood, blauw en geel. Verzuu hield niet consequent vast aan de primaire kleuren, ook groen en oranje hadden zijn voorkeur. Abstractie probeerde hij te bereiken in zijn speelgoedwagens. Deze wagens zijn gemodelleerd naar bestaande wagens. Voor de poppenhuismeubels koos Verzuu zijn eigen ontwerp. Daarbij keek hij naar andere kunststromingen en kunstenaars. Zo lijken zijn poppenmeubels ook geïnspireerd op het kubische werk van Haagse School architect en meubelmaker Hendrik Wouda. Verder was Metz& Co een van de eersteafnemers van het ADO speelgoed en Ko heeft hier de moderne meubels van Rietveld gezien hebben.
Een van zijn 11 kinderen; Guus Verzuu - die in 1933 geboren werd - vertelt in het Nieuwsblad van het Noorden van 10-12-1987, dat ze een tijdje met de proefmodellen mochten spelen maar daarna weer moesten inleveren.
In 1994 was er van 27-06 tot 18 -07 een tentoonstelling over ADO speelgoed in het Museum Boymans van Beuningen te Rotterdam; zie artikel: Frissche kleuren’ in kinderwereld; 27-06-1994 in het Algemeen Dagblad
# Lepthyphantes opilio

Lepthyphantes opilio is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Lepthyphantes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Eugène Simon.
# Maritiem museum van de Noordelijke Vloot

Het Maritiem museum van de Noordelijke Vloot (Russisch: Военно-морской музей Северного флота) is een scheepvaartmuseum in Moermansk, Rusland. Het museum toont de geschiedenis van de Noordelijke Vloot (in de Sovjettijd: Rode Banier Noordelijke Vloot genoemd) van de Russische Marine.

## Geschiedenis

Het museum werd geopend op 16 oktober 1946 in de Marineofficiersclub van Moermansk, een gebouw dat behoort tot het cultureel erfgoed van Rusland. De eerste expositie handelde over de "Verdediging van het Sovjetpoolgebied tijdens de Grote Vaderlandse Oorlog 1941 - 1945".
Het museum toont veel materiaal over de geschiedenis van de Noordelijke Vloot vanaf zijn ontstaan tot heden ten dage en over het maritiem erfgoed van Rusland. Het materiaal (circa 65.000 stuks) wordt tentoongesteld in tien tentoonstellingsruimten op een totale oppervlakte van 1200 m². De collectie omvat scheepsmodellen, gebruiksvoorwerpen behorende tot de vloot en zijn personeel, fotomateriaal, documenten, kaarten en diverse andere kunstvoorwerpen.

## Fotogalerij

* Modelschip MO-IV
* Modelduikboot K-2
* Scheepstelegraaf van torpedobootjager
* 45mm-kanon
* K-21 duikboot (WOII), Severomorsk, museumschip
* 1 2 (ru) Военно-морской музей Северного флота, geraadpleegd op 11 december 2018. Gearchiveerd op 14 december 2018.
* ↑ (en) The naval museum of the Northern Fleet, geraadpleegd op 11 december 2018
# Jolanda Robben

Jolanda Bombis-Robben (Klijndijk, 29 februari 1984) is een voormalige Nederlandse handbalster. Ze sloot haar carrière af in de Duitse Handbal-Bundesliga bij SVG Celle.