OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Francesco Maria Scala

Francesco Maria Scala (ook: Francis Maria Scala) (Napels, 1819 – Washington D.C., 18 april 1903) was een Italiaans-Amerikaans componist, dirigent en musicus.

## Levensloop

Scala studeerde aan het Conservatorio di San Pietro a Majella di Napoli in Napels. In 1841 werd hij als muzikant verplicht op de fregat Brandywine en kwam op deze manier in de Verenigde Staten. In 1842 werd hij lid van de United States Marine Band "The Presidents Own". Van 1843 tot 1848 en van 1854 tot 1871 was hij dirigent van dit vooraanstaande militaire muziekkorps in de Verenigde Staten. Hij was de eerste Niet-Amerikaan die dirigent werd van een militair muziekkorps. Hij ontwikkelde een hoog muzikaal niveau in het orkest en het aantal muzikanten werd uitgebreid tot meer dan 30. Het werd erg populair om zijn openluchtconcerten.
Scala bewerkte de ouvertures tot de operettes Dichter und Bauer en Leichte Cavallerie van Franz von Suppé en selecties uit Italiaanse opera's voor harmonieorkest. Naast de bewerkingen schreef hij ook eigen werk voor harmonieorkest.

## Composities
### Werken voor harmonieorkest

* 1843 Dirge funèbre, voor harmonieorkest
* 1857 President Buchanan's Inauguration March
* 1859 Ladies Polka
* 1861 President Ab. Lincoln's Inauguration March
* 1869 President Grant's Inauguration March
* I am lonely since my mother died, quickstep voor harmonieorkest
# Francesco Marchisano

Francesco Marchisano (Racconigi, 25 juni 1929 - Rome, 27 juli 2014) was een Italiaans geestelijke en een kardinaal van de Rooms-Katholieke Kerk.
Marchisano werd op 29 juni 1952 priester gewijd en vertrok vervolgens naar Rome voor verdere studie. Hij kreeg al snel een positie aangeboden binnen de Romeinse Curie. Hij werd door Giuseppe Pizzardo aangesteld bij de Congregatie voor de Seminaries en de Universiteiten, waar hij tot 1988 zou blijven, laatstelijk met de rang van ondersecretaris. Onderwijl was hij in 1961 monseigneur geworden, aanvankelijk als kapelaan van Zijne Heiligheid en in 1971 als ereprelaat van Zijne Heiligheid.
Op 6 oktober 1988 werd Marchisano benoemd tot secretaris van de Pauselijke Commissie voor het Cultureel Erfgoed van de Kerk en tot titulair bisschop van Populonia. Zijn bisschopswijding vond plaats op 6 januari 1989. Van 1991 tot 2004 was hij president van de Pauselijke Commissie voor Gewijde Archeologie. In 1993 werd hij daarnaast voorzitter van de Pauselijke Commissie voor het Cultureel Erfgoed van de Kerk, wat hij zou blijven tot 2003. Op 9 juli 1994 werd hij tot titulair aartsbisschop bevorderd. In 2002 werd hij benoemd tot president van de Kerkfabriek van Sint-Pieter en tot aartspriester van de Sint-Pietersbasiliek. In 2005 werd hij benoemd tot president van het Arbeidsbureau van de Heilige Stoel, als opvolger van de Belgische kardinaal Jan Schotte.
Tijdens het consistorie van 21 oktober 2003 werd hij kardinaal gecreëerd met de rang van kardinaal-diaken. De Santa Lucia del Gonfalone werd zijn titeldiakonie. Hij nam deel aan het conclaaf van 2005.
Marchisano ging op 3 juli 2009 met emeritaat.
Op 12 juni 2014 kreeg Marchisano de rang van kardinaal-priester. Zijn titeldiakonie werd pro hac vice zijn titelkerk. Een maand later overleed hij op 85-jarige leeftijd. De uitvaart was in de Sint-Pietersbasiliek.
# Francesco Maria Piave

Francesco Maria Piave (Venetië, 18 mei 1810 - Milaan, 5 maart 1876) was een Italiaans tekstschrijver en Verdi's vriend met wie hij veelvuldig aan opera's werkte. Net als Verdi was hij een hartstochtelijk Italiaans patriot, en in 1848, gedurende Milaans "Cinque Giornate," toen Radetsky's Oostenrijkse troepen zich terugtrokken uit de stad, was Verdi's brief aan Piave in Venetië geadresseerd aan "Burger Piave."
Piave werd geboren in Murano in de lagune van Venetië, tijdens de korte periode van het Napoleontische Koninkrijk Italië. Hij volgde Salvatore Cammarano op als Verdi's belangrijkste teksdichter, en schreef de libretti voor Verdi's opera's Ernani (1844), I due Foscari (1844), Attila (1846), Macbeth (1847), Il corsaro (1848), Stiffelio (1850), Rigoletto (1851), La traviata (1853) Simon Boccanegra (1857), Aroldo (1857) en La forza del destino (1862). Als Piave niet had geleden aan de gevolgen van een beroerte zou hij zeker ook het libretto van Aida hebben geschreven.
Piave schreef ook de libretti voor Giovanni Pacini, Saverio Mercadante, Federico Ricci, en een voor Michael Balfe, al zijn die minder bekend.
Piave stierf in Milaan in 1876 op 65-jarige leeftijd en is begraven op het Cimitero Monumentale.

## Externe link

* Complete Lijst van Piave's libretto’s
* Biblioteca Nacional de España: XX912015
* Bibliothèque nationale de France: cb119196257 (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058514145906706
* CiNii: DA04100302
* Gemeinsame Normdatei: 119110369
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 9169 1513
* Library of Congress Control Number: n79089277
* MusicBrainz: 9e319267-684b-4a2a-968c-70d6975c907f
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00867808
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jn20000604428
* Nationale bibliotheek van Australië: 36571809
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007273078805171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002024628
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 072092394
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: CFIV031463
* LIBRIS: 264849
* SNAC: w6qj7v2r
* Système universitaire de documentation: 033605335
* Trove: 1299068
* Virtual International Authority File: 66472306
* WorldCat (via VIAF): 66472306
# Francesco Maria Rini

Francesco Maria Rini of Rhini (Polizzi Generosa, 1624 – Agrigento, 4 augustus 1696) was generaal-overste van de orde der franciscanen (circa 1672-1674) en bisschop in het koninkrijk Sicilië, dat deel uitmaakte van het Spaanse Rijk.

## Levensloop

Rini was een Siciliaan. Hij trad in bij de orde der minderbroeders of franciscanen.
In 1670 doctoreerde Rini in de theologie en werd custos van de bezittingen der franciscanen in Jeruzalem en het Heilig Land. Kort nadien werd hij generaal-overste van de franciscanen. Hij bemoeide zich met de opleidingen in het koninkrijk Ierland, waar de vervolgingen door Cromwell nog nazinderden. Door de Restauratiepolitiek van koning Karel II van Engeland was het opnieuw mogelijk novicen naar het buitenland te sturen. Rini bepaalde dat elke Ierse novice filosofie moest studeren in een van de volgende drie plekken: het St.-Isidorecollege in Rome, het klooster in Praag of het College van Ierse Minderbroeders in Leuven, in de Spaanse Nederlanden.
Rini werd door de Spaanse overheid in Sicilië aangeduid tot bisschop van Syracuse in 1674. Paus Clemens X keurde dit goed. Rini was er twee jaar bisschop.
Daarna werd Rini overgeplaatst naar de bisschopstroon van Agrigento (1676), waar hij twintig jaar bisschop was tot zijn overlijden (1696).
* ↑ (it) Casimiro di Santa Maria Maddalena (1729). Cronica della Provincia de' Minori osservanti Scalzi di San Pietro d'Alcantara nel Regno di Napoli - Tomo Primo. Stefano Abbate, Napels, "Capitolo XIII. Delle persecuzioni, che patirono li Religiozi Scalsi della nuova Custodia", blz 72. Gearchiveerd op 10 juli 2023.
* ↑ (en) O'hAnnrachàin, Tadhg (2021). Confessionalism and religious mobility in early modern Ireland. University Press, Oxford, "Practices of Religious Mobility", blz 243. ISBN 978-0-19-887091-3. Gearchiveerd op 10 juli 2023.
* ↑ (en) Cheney, David M., Bishop Francesco Maria Rini (Rhini), O.F.M.. Catholic Hierarchy (1996).
# Gammarus qiani

Gammarus qiani is een vlokreeftensoort uit de familie van de Gammaridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Hou & Li.
# Freya nannispina

Freya nannispina is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Freya. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Ralph Vary Chamberlin & Wilton Ivie.
# Frans van Oers

Franciscus Antonius Johannes (Frans) van Oers (Deurne, 8 september 1896 – Eindhoven, 7 mei 1965) was een Nederlands politicus.
Hij werd geboren als zoon van Hendrikus van Oers (1862-1927; bakker) en Johanna Maria Heijnen (1864-1927). Hij bezocht het Bisschoppelijk College in Weert en was daarna volontair bij de gemeentesecretarie van Westerhoven. Vervolgens ging hij werken bij de gemeente Helmond waar hij het bracht tot hoofdcommies. In 1933 volgde hij C.P. Barel op als gemeentesecretaris van Oosterhout en eind 1945 werd Van Oers daar benoemd tot burgemeester. Vanaf 1959 was hij daarnaast nog enige tijd waarnemend burgemeester van Teteringen. Van Oers ging in 1961 met pensioen. In 1965 zakte hij in elkaar op het station van Eindhoven waarna hij kort daarop in het Binnenziekenhuis op 68-jarige leeftijd overleed aan een hartverlamming.
# Frans van Rooij

Frans van Rooij (Woensel, 3 juli 1963) is een voormalig Nederlands voetballer.
Van Rooij begon zijn loopbaan in bij PSV. In 1985 werd hij uitgeroepen tot talent van het jaar. Hij vertrok, eerst op huurbasis en later definitief, naar België waar hij zou spelen voor Royal Antwerp FC en Standard Luik. Hij speelde een seizoen in Griekenland voor PAOK Saloniki en besloot zijn loopbaan in 1996 bij KVC Westerlo.

## Clubcarrière
### Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Goals |
| 1983/84 | PSV | Nederland | Eredivisie | 12 | 0 |
| 1984/85 | PSV | Nederland | Eredivisie | 19 | 2 |
| 1985/86 | PSV | Nederland | Eredivisie | 27 | 6 |
| 1986/87 | PSV | Nederland | Eredivisie | 7 | 0 |
| 1986/87 | (→)° Royal Antwerp FC | België | Eerste Klasse | 23 | 7 |
| 1987/88 | Royal Antwerp FC | België | Eerste Klasse | 32 | 8 |
| 1988/89 | Royal Antwerp FC | België | Eerste Klasse | 34 | 7 |
| 1989/90 | Royal Antwerp FC | België | Eerste Klasse | 29 | 10 |
| 1990/91 | Royal Antwerp FC | België | Eerste Klasse | 34 | 11 |
| 1991/92 | Standard Luik | België | Eerste Klasse | - | - |
| 1992/93 | Standard Luik | België | Eerste Klasse | - | - |
| 1993/94 | Standard Luik | België | Eerste Klasse | - | - |
| Totaal | Totaal | Totaal | Totaal | 217 | - |
| Bijgewerkt tot | 20 augustus 2009 |

## Erelijst
### PSV Eindhoven

* Landskampioen
    1986

### Persoonlijk

* Nederlands Talent van het Jaar
    1985
# Freopsis leucosticta

Freopsis leucosticta is een keversoort uit de familie boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1858 door White.
# Freon

Freon is een groep van chloorfluorkoolstofverbindingen (cfk's) die vooral in koelsystemen en spuitbussen gebruikt werden. Het woord Freon was een merknaam die toebehoorde aan de firma DuPont. Freon was een van de gassen die mede het gat in de ozonlaag deden uitbreiden. Het gebruik van die gassen in spuitbussen en koelkasten is daarom tegenwoordig verboden. Freon is met diverse internationaal goedgekeurde technieken vernietigd, waaronder bijvoorbeeld in cementovens, kraken in reactoren en verbanding in draaitrommel ovens.
Freon 12$^®$ (ook bekend als R-12) was een populaire koelvloeistof voor het werd verboden. Wanneer over freon wordt gesproken, wordt dan ook meestal freon-12 bedoeld. De chemische formule is CCl$_2$F$_2$ en de chemische benaming van de stof is dichloordifluormethaan.
In 2021 waren CFK's internationaal nog in het nieuws toen wetenschappers illegale productie in China ontdekten. Inmiddels heeft China na internationale druk maatregelen genomen.

## Europese wetgeving

Op 11 maart 2024 zijn twee herziene Europese Verordeningen van kracht geworden rondom dit thema, namelijk de Verordening betreffende stoffen die de ozonlaag afbreken (EU 2024/590) en de Verordening betreffende gefluoreerde broeikasgassen (EU 2024/573).

## Montréal Protocol: productieverbod

Het Montréalprotocol, voluit, het Montreal Protocol on Substances That Deplete the Ozone layer, is een internationaal verdrag dat opgesteld is om de ozonlaag te beschermen. Deze bescherming kwam tot stand door de productie van freon te stoppen. Het verdrag werd ondertekend op 16 september 1987 en werd op 1 januari 1989 van kracht. Sindsdien heeft het protocol zes herzieningen ondergaan, namelijk in 1990, 1992, 1995, 1997, 1999 en 2016. De inhoud van het verdrag is gegroepeerd rond een aantal gehalogeneerde koolwaterstoffen, zoals halonen en cfk's. Voor elke groep geeft het verdrag een tijdsperiode aan waarbinnen de productie van deze stoffen moet zijn beëindigd. Zo is vanaf 1 oktober 2000 de verkoop van cfk in de EU verboden. Het gebruik in bestaande installaties is verboden sedert 31-12-2000. In 2012 hebben 197 landen het protocol geratificeerd, waaronder de gehele Europese Unie. Met de meest recente herziening van het verdrag in 2016 (Kigali Amendement) zijn ook de HFK’s (met alleen een klimaat opwarmend effect) toegevoegd, waarbij afspraken zijn gemaakt over het terug faseren van deze stoffen.
* ↑ Frölke, Steven, "In China worden weer minder verboden cfk’s uitgestoten", NRC, 11 februari 2021. Geraadpleegd op 11 maart 2024.
* ↑ Rijkswaterstaat, F-gassen en alternatieven. Informatiepunt Leefomgeving. Geraadpleegd op 11 maart 2024.
# Gaster

Het district Gaster was tot eind 2002 een bestuurlijke eenheid binnen het kanton Sankt Gallen. De naam is afkomstig van het Latijnse Castrum. Het maakt nu deel uit van het kiesdistrict See-Gaster.
Het district bevat de volgende gemeenten:
* Amden
* Weesen
* Schänis
* Benken
* Kaltbrunn
* Rieden
# Francis Jarvis

Frank Washington Jarvis (31 augustus 1878 - 2 juni 1933) was een Amerikaanse sprinter. Hij werd olympische kampioen en Amerikaanse kampioen op de 100 m.
Jarvis, die kampioen was van de Amerikaanse Amateur Unie op de 100 yard, was favoriet op de Olympische Spelen van 1900 in Parijs. De grote favoriet was zijn landgenoot Arthur Duffey, die net voor deze Spelen de Britse kampioenschappen won.
In de heats liepen Jarvis en een andere Amerikaan John Tewksbury de 100 m in 10,8 s, toentertijd een evenaring van het wereldrecord. De drie Amerikanen en de Australiër Stanley Rowley kwalificeerde zich voor de finale. Na een gelijkopgaande eerste helft van de wedstrijd, verrekte Duffey een spier, viel en gaf op. De andere drie liepen voor het goud waarbij Jarvis won.
Op diezelfde Olympische Spelen deed Jarvis ook mee aan het hink-stap-springen en het staand hink-stap-springen, maar brak daarbij geen potten.
Na zijn carrière werd hij rechter.

## Titels

* Olympisch kampioen 100 m - 1900
* Amerikaans kampioen 100 m - 1898
* IC4A kampioen 220 yards - 1900
* IC4A kampioen 440 yards - 1898

## Palmares
### 100 m

* 1900: 1 OS - 11,0 s
1896: Thomas Burke · 1900: Francis Jarvis · 1904: Archie Hahn · 1908: Reggie Walker · 1912: Ralph Craig · 1920: Charley Paddock · 1924: Harold Abrahams · 1928: Percy Williams · 1932: Eddie Tolan · 1936: Jesse Owens · 1948: Harrison Dillard · 1952: Lindy Remigino · 1956: Bobby Morrow · 1960: Armin Hary · 1964: Bob Hayes · 1968: Jim Hines · 1972: Valeri Borzov · 1976: Hasely Crawford · 1980: Allan Wells · 1984: Carl Lewis · 1988: Carl Lewis · 1992: Linford Christie · 1996: Donovan Bailey · 2000: Maurice Green · 2004: Justin Gatlin · 2008: Usain Bolt · 2012: Usain Bolt · 2016: Usain Bolt · 2020: Marcell Jacobs · 2024: Noah Lyles
# Francis Jeffers

Francis ("Franny") Jeffers (Liverpool, 25 januari 1981) is een betaald voetballer uit Engeland, die speelt als aanvaller. Hij zit sinds de zomer van 2011 zonder club nadat hij transfervrij vertrok bij Motherwell FC.

## Clubcarrière

Jeffers begon zijn loopbaan in de jeugd van Everton. Hij speelde nadien clubvoetbal in zijn vaderland Engeland voor onder meer Charlton Athletic en Arsenal. Met de club uit Londen won hij in het seizoen 2001-2002 zowel de landstitel als de FA Cup.

## Interlandcarrière

Onder leiding van bondscoach Howard Wilkinson nam Jeffers in 2000 met Engeland U21 deel aan het Europees kampioenschap in Slowakije. Jeffers speelde één keer voor de nationale ploeg van Engeland, en wel op 12 februari 2003 in de vriendschappelijke thuiswedstrijd tegen Australië onder leiding van bondscoach Sven-Göran Eriksson. Ook Paul Konchesky (Charlton Athletic), Jermaine Jenas (Newcastle United), Paul Robinson (Leeds United), Wayne Rooney (Everton) en James Beattie (Southampton) debuteerden in dat duel voor Engeland. Jeffers nam in de 70ste minuut de enige treffer van de thuisploeg voor zijn rekening. Australië won het duel op Upton Park met 3-1, dankzij goals van Tony Popović, Harry Kewell en Brett Emerton.

## Erelijst

Arsenal
* Premier League
    2002
* FA Cup
    2002, 2003
* Community Shield
    2002
# GP Ouest France-Plouay 2004

De Grand Prix Ouest France-Plouay 2004 was de 69ste editie van de GP Ouest-France-Plouay en werd verreden op zondag 29 augustus, in en rondom de gemeente Plouay (Bretagne), Frankrijk. De wedstrijd werd verreden over een afstand van 198 kilometer, en gewonnen door de Franse renner Didier Rous van Brioches La Boulangère. Aan de start stonden 128 renners, van wie 88 de finish bereikten.

## Uitslag

GP Ouest France-Plouay 2004 :
| Plaats | Naam | Ploeg | Tijd |
| | Didier Rous | Brioches La Boulangère | 4u31'27" |
| 2 | Serge Baguet | Lotto-Domo | z.t. |
| 3 | Guido Trentin | Cofidis | + 0' 02" |
| 4 | Danilo Hondo | Gerolsteiner | z.t. |
| 5 | Giulio Tomi | Vini Caldirola-N. | z.t. |
| 6 | Volodymyr Doema | Landbouwkrediet-Colnago | z.t. |
| 7 | Patrick Calcagni | Vini Caldirola-N. | z.t. |
| 8 | Cédric Vasseur | Cofidis | z.t. |
| 9 | Sergio Barbero | Lampre | z.t. |
| 10 | Fabian Wegmann | Gerolsteiner | z.t. |
| 22 | Philippe Gilbert | Française des Jeux | + 0' 11" |

## Externe link

* (fr) Officiële website
1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 - 1944 · 1945 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
* wvcycling
* cyclingnews
# Gaius Quinctius Certus Poblicius Marcellus

Gaius Quinctius Certus Poblicius Marcellus of verkort Gaius Poblicius Marcellus (begin 2e eeuw) was een Romeins senator, consul suffectus, augur en gouverneur van Germania Superior en Syria.

## Levensloop

Na het doorlopen van de voorgeschreven stappen in de cursus honorum werd hij in 120 tot consul suffectus verkozen, daarna werd hij tot gouverneur van Germania Superior benoemd van 121 tot 128. Van 129 tot 136 was hij gouverneur van Syria.
Tijdens zijn gouverneurschap van Syria brak in de Romeinse provincie Judea, de Bar Kochba-opstand (132-136) uit. Twaalf legioenen waren nodig om de opstand neer te slaan. Na de opstand werd de provincie Judea bij Syria gevoegd en kreeg het de naam Syria-Palaestina met als hoofdstad Aelia Capitolina. Na de hervorming werd Gaius Poblicius Marcellus vervangen door Sextus Julius Major, die de titel kreeg van legatus pro praetore.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Gaius Quinctius Certus Poblicius Marcellus op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Fusigobius melacron

Fusigobius melacron is een straalvinnige vissensoort uit de familie van grondels (Gobiidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door John Ernest Randall.
# Fusiform aangezichtshersengebied

Het fusiforme aangezichtshersengebied (Engels: fusiform face area of FFA) is een gebied in de menselijke hersenen dat onderdeel is van de gyrus fusiformis
Het staat in voor de zintuiglijke gezichtsherkenning, maar er zijn ook studies die aantonen dat het misschien categorische informatie verwerkt, met name van bekende objecten. De FFA ligt op de gyrus fusiformis in de temporale kwab.
* B.B. Kolb, B. Milner, L. Taylor: Perception of faces by patients with localized cortical lesions. Canadian Journal of Psychology 1983, 37, p. 8-18.
* N. Kanwisher, J. McDermott, M.M. Chun: The fusiform face area: A module in human extrastriate cortex specialized for face perception. Journal of Neuroscience 1997, 17, p. 4302-4311.
* N. Kanwisher: Domain specificity in face perception. Nature Neuroscience 2000, 3, p. 759-763.
* N.R. Carlson: Physiology of Behavior. Pearson & Pearson, Upper Saddle River, N.J., 10e druk 2009.
# Fusigobius inframaculatus

Fusigobius inframaculatus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van grondels (Gobiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Randall.
* ↑ (en) Fusigobius inframaculatus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Fusigobius inframaculatus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Gambrostola imposita

Gambrostola imposita is een vlinder uit de familie tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Meyrick.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Gambrus

Gambrus is een geslacht van insecten uit de familie Ichneumonidae.

## Soorten

* G. amoenus (Gravenhorst, 1829)
* G. antefurcalis (Constantineanu & Constantineanu, 1968)
* G. aphrodite (Heinrich, 1949)
* G. apicatus (Provancher, 1874)
* G. biannulator (Constantineanu, 1973)
* G. bipunctatus (Tschek, 1872)
* G. bituminosus (Cushman, 1924)
* G. canadensis (Provancher, 1875)
* G. carnifex (Gravenhorst, 1829)
* G. conjungens (Tschek, 1871)
* G. extrematis (Cresson, 1864)
* G. incubitor (Linnaeus, 1758)
* G. madronio Kasparyan & Ruiz-Cancino, 2005
* G. ornatus (Gravenhorst, 1829)
* G. polyphemi Townes, 1945
* G. ruficoxatus (Sonan, 1930)
* G. rufithorax (Constantineanu & Constantineanu, 1968)
* G. tricolor (Gravenhorst, 1829)
* G. tunicularuber (Fyles, 1896)
* G. ultimus (Cresson, 1864)
* G. varians (Brischke, 1891)
* G. variator (Walker, 1874)
* G. wadai (Uchida, 1936)
* G. wileyi Brambila, 1997
* G. yukonensis Townes, 1962
# Frostius pernambucensis

Frostius pernambucensis is een kikker uit de familie padden (Bufonidae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Werner C.A. Bokermann in 1962. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Atelopus pernambucensis gebruikt. Het is een van de twee soorten uit het geslacht Frostius.
De soort komt voor in delen van Zuid-Amerika en leeft endemisch in Brazilië. De kikker is alleen in de noordoostelijke kuststreek aangetroffen tot een hoogte van 800 meter boven zeeniveau. De pad is bodembewonend en leeft in bromelia's, zowel op de bodem als op enige hoogte. De bromelia's spelen een rol bij de voortplanting; de kikkervisjes groeien erin op. Er is verder weinig bekend over de pad, in de streken waar de soort voorkomt is deze nog algemeen.

## Referenties

* ↑ (en) Frostius pernambucensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History, Frostius pernambucensis. Gearchiveerd op 20 december 2019.
* ↑ Amphibia Web, Frostius pernambucensis. Gearchiveerd op 12 juli 2023.

## Bronnen

* (en) - Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History - Frostius pernambucensis - Website Geconsulteerd 15 november 2016
* (en) - Amphibiaweb - Frostius pernambucensis - Website
# Gammaropsis melanops

Gammaropsis melanops is een vlokreeftensoort uit de familie van de Photidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1883 voor het eerst geldig gepubliceerd door Georg Ossian Sars.