OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vuurtoren van Créac'h

De Vuurtoren van Créac'h is een vuurtoren op de westelijke punt van het eiland Ouessant in het departement Finistère (Bretagne). De vuurtoren staat op de grens tussen Het Kanaal en de Atlantische Oceaan.
De vuurtoren werd gebouwd in 1863. In 1888 kreeg de toren een elektrische lamp, aangedreven door een eigen elektriciteitscentrale. De vuurtoren van Créac'h werd zo de krachtigste vuurtoren ter wereld met een bereik van 60 km. Sinds 2017 is de vuurtoren niet meer bemand.
In de bijgebouwen waar voorheen de machinekamer van de vuurtoren was, is een museum ingericht: Musée des Phares et Balises.
# Clubiona alticola

Clubiona alticola is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de struikzakspinnen (Clubionidae).
Het dier behoort tot het geslacht Clubiona. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Pakawin Dankittipakul & Singtripop.
# Trevor Steven

Trevor McGregor Steven (Berwick-upon-Tweed, 21 september 1963) is een Engels voormalig betaald voetballer die uitkwam voor Burnley, Everton, Rangers en Olympique Marseille. Steven speelde voor deze clubs voornamelijk op de rechterflank.
Van 1985 tot 1992 speelde hij in totaal 36 wedstrijden voor het Engels voetbalelftal, waarin hij vier keer scoorde. Hij maakte onder andere deel uit van de selectie van het Engels voetbalelftal op de Europese kampioenschappen van 1988 en 1992 en de Wereldkampioenschappen van 1986 en 1990.
1 Shilton · 2 G. M. Stevens · 3 Sansom · 4 Hoddle · 5 Martin · 6 Butcher · 7 Br. Robson · 8 Wilkins · 9 Hateley · 10 Lineker · 11 Waddle · 12 Anderson · 13 Woods · 14 Fenwick · 15 G. A. Stevens · 16 Reid · 17 Steven · 18 Hodge · 19 Barnes · 20 Beardsley · 21 Dixon · 22 Bailey · Coach: Bo. Robson
1 Shilton · 2 Stevens · 3 Sansom · 4 Webb · 5 Watson · 6 Adams · 7 Br. Robson · 8 Steven · 9 Beardsley · 10 Lineker · 11 Barnes · 12 Waddle · 13 Woods · 14 Anderson · 15 McMahon · 16 Reid · 17 Hoddle · 18 Hateley · 19 Wright · 20 Dorigo · Coach: Bo. Robson
1 Shilton a · 2 Stevens · 3 Pearce · 4 Webb · 5 Walker · 6 Butcher b · 7 Br. Robson c · 8 Waddle · 9 Beardsley · 10 Lineker · 11 Barnes · 12 Parker · 13 Woods · 14 Wright · 15 Dorigo · 16 McMahon · 17 Platt · 18 Hodge · 19 Gascoigne · 20 Steven · 21 Bull · 22 Beasant · Coach: Bo. Robson
1 Woods · 2 Curle · 3 Pearce · 4 Keown · 5 Walker · 6 Wright · 7 Platt · 8 Steven · 9 Clough · 10 Lineker · 11 Sinton · 12 Palmer · 13 Martyn · 14 Dorigo · 15 Webb · 16 Merson · 17 Smith · 18 Daley · 19 Batty · 20 Shearer · Coach: Taylor
# United States Anti-Doping Agency

De United States Anti-Doping Agency (USADA) is een non-profit, niet-overheidsgebonden organisatie en de nationale anti-dopingorganisatie voor de Verenigde Staten. De organisatie bestuurt anti-dopingprogramma's voor VS-Olympische, paralympische, Pan-Amerikaanse en ParaPan Amerikaanse sport. Haar activiteiten bestaan onder meer uit testen, zowel tijdens als buiten competitieseizoenen, het managen van de testuitslagen, het zorg dragen voor classificeerbaarheid van drugs, het controleren van therapeutisch gebruik van middelen, diverse onderzoeksinitiatieven en educatie van atleten. USADA is gevestigd in Colorado Springs.
USADA is in de VS verantwoordelijk voor de implementatie van de World Anti-Doping Code, die gezien wordt als de basis voor de meest strikte anti-dopingprogramma's in de sport. In 2001 werd USADA door het Amerikaanse congres erkend als het officiële anti-dopingbureau voor Olympische Spelen, Pan-Amerikaanse Spelen en paralympische sport in de VS. USADA is geen overheidsinstelling, maar wordt deels gefinancierd door het "Office of National Drug Control Policy" (ONDCP); de rest van de inkomsten komt van contracten op het gebied van anti-dopingdiensten met sportorganisaties, waaronder het Olympisch Comité in de VS. De VS ratificeerde ook de UNESCO "International Convention against Doping in Sport", het eerste wereldwijde verdrag tegen doping in de sport; de VS vertrouwt daarbij grotendeels op USADA om deze commitment te effectueren.
# Stereocidaris granularis

Stereocidaris granularis is een zee-egel uit de familie Cidaridae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1928 gepubliceerd door Theodor Mortensen.
# Pholcus suizhongicus

Pholcus suizhongicus is een spinnensoort uit de familie trilspinnen (Pholcidae). De soort komt voor in China.
# Tell Me What We're Gonna Do Now

"Tell Me What We're Gonna Do Now" is een lied geschreven door de Britse zangeres en tekstschrijfster Joss Stone, Alonzo "Novel" Stevenson, Tony Reyes, en Lonnie "Common" Lynn voor Joss Stones derde studioalbum, Introducing Joss Stone (2007).

## Geschiedenis

Het verscheen als tweede single van het album in juli 2007. Het lied werd geproduceerd door Raphael Saadiq en gezongen door Joss Stone en de Amerikaanse rapper Common. Ook al was het toen nog niet officieel uitgebracht als single, toch kwam het lied in de U.S. Hot R&B/Hip-Hop Songs op nummer 83, een week later verder stijgend naar de hoogste plek, 64.
Joss Stone maakte door haar videoclip van deze single een Product Red. Dit betekent dat het lied online te koop was via iTunes en dat de winst van deze singles naar een goed doel ging: vrouwen en kinderen in Afrika besmet met hiv. Joss Stone kwam in het Guinness Book of Records, omdat ze de eerste vrouw was die dit deed.
De video, die werd geregisseerd door Sanaa Hamri, kwam op de zender VH1 Soul op 7 mei en op de VSport Top 20 Countdown van VH1 op 12 mei.

## Afspeellijst
### Britse cd-single

* Tell me what we're gonna do now (albumversie, met Common) - 4:23
* Music (live uit de Bowery Ballroom) - 4:01

### Amerikaanse cd-maxisingle

* Tell me what we're gonna do now (albumversie, met Common) – 4:23
* Tell me 'bout it" (live uit de Bowery Ballroom) – 5:22
* What were we thinking" (live uit de Bowery Ballroom) – 5:25

### American promo-cd-single

* Tell me what we're gonna do now" (radioversie, geen rap) – 3:40
* Tell me what we're gonna do now" (radioversie, met Common) – 3:58
* Tell me what we're gonna do now" (instrumentaal) – 4:23
# Vânjuleț

Vânjuleț is een gemeente in Mehedinți. Vânjuleț ligt in de regio Oltenië, in het zuidwesten van Roemenië.
Bâcleș · Bala (Mehedinți) · Bălăcița · Balta (Mehedinți) · Bâlvănești · Braniștea · Breznița-Motru · Breznița-Ocol · Broșteni · Burila Mare · Butoiești · Căzănești · Cireșu · Corcova · Corlățel · Cujmir · Dârvari · Devesel · Dubova · Dumbrava (Mehedinți) · Eșelnița · Florești · Gârla Mare · Godeanu · Gogoșu · Greci (Mehedinți) · Grozești · Gruia · Hinova · Husnicioara · Ilovăț · Ilovița · Isverna · Izvoru Bârzii · Jiana · Livezile (Mehedinți) · Malovăț · Obârșia de Câmp · Obârșia-Cloșani · Oprișor · Pădina Mare · Pătulele · Podeni · Ponoarele · Poroina Mare · Pristol · Prunișor · Punghina · Rogova · Salcia (Mehedinți) · Sisești · Șimian · Șovarna · Stângăceaua · Svinița · Tâmna · Vânători (Mehedinți) · Vânjuleț · Vlădaia · Voloiac · Vrata
# Climacograptus

Climacograptus is een geslacht van uitgestorven graptolieten uit het Vroeg-Ordovicium tot het Vroeg-Siluur.

## Beschrijving

Climacograptus was een kolonievormend organisme met een enkele rechte tak met twee rijen scherp gebogen thecae. De buitenranden bevonden zich evenwijdig aan de tak-as. De lengte bedraagt 2,5 tot vijf centimeter.

## Soorten

* Climacograptus bicornis Hall 1847 †
* Climacograptus putillus Hall 1865 †
* Climacograptus scalaris Lapworth 1877 †
Literatuur
* Frank H.T. Rodes, Herbert S. Zim en Paul R. Shaffer (1993) - Natuurgids Fossielen (het ontstaan, prepareren en rangschikken van fossielen), Zuidnederlandse Uitgeverij N.V., Aartselaar. ISBN D-1993-0001-361
Noten
* ↑ Verification. www.mindat.org. Geraadpleegd op 13-02-2022.
* ↑ Fossilworks: Climacograptus. www.fossilworks.org. Geraadpleegd op 20-01-2023.
* Climacograptus in de Paleobiology Database
# Trichura

Trichura is een geslacht van vlinders van de familie spinneruilen (Erebidae), uit de onderfamilie Arctiinae.

## Soorten

* T. aurifera Butler, 1876
* T. cerberus Pall., 1772
* T. coarctata Drury, 1773
* T. cyanea Schaus, 1872
* T. dixanthia Hampson, 1898
* T. druryi Hübner, 1826
* T. esmeralda Walker, 1854
* T. fasciata Rothschild, 1911
* T. fulvicaudata Lathry, 1899
* T. fumida Kaye, 1914
* T. grandis Kaye, 1911
* T. latifascia Walker, 1854
* T. mathina Druce, 1898
* T. melanosoma Hampson, 1898
* T. pusilla Rothschild, 1911
* T. urophora Herrich-Schäffer, 1855
* T. viridis Gaede, 1926
# UCI Centre mondial du cyclisme

Het Centre mondial du cyclisme (Engels: World Cycling Centre) is het hoofdkwartier van de UCI. Het complex is gelegen in het Zwitserse Aigle.
Het complex werd ingehuldigd naar aanleiding van de honderdste verjaardag van de organisatie.
Naast de bureaus van het hoofdkwartier van de UCI bevindt zich in het complex ook een uitgebreid trainingscentrum met een overdekte houten velodroom ontworpen door het gespecialiseerde Duitse architectenbureau Schürmann met een piste van 200 meter met tribunes met 680 zitplaatsen, een synthetische atletiekpiste van 250 m, een ruimte voor gewichtheffen, 400 m lange BMX circuits met starthoogte op respectievelijk 8 en 5 meter hoogte, een Finse piste van 500 m, een polyvalente multisportarena met een vloeroppervlakte van 1.800 m², een zaal voor artistiek turnen van 700 m², permanente expositieruimte, conferentiezalen voor 110 personen en een restaurant met 100 couverts, met een terras aan de oever van de Rhône. Het trainings- en opleidingscentrum is door het Internationaal Olympisch Comité erkend als olympisch opleidingscentrum. Er werden sinds de opening in 2002 al meer dan 1.000 wielrenners opgeleid in de vele trainingskampen die in het centrum werden ingericht met jaarlijks circa 100 deelnemers. Sinds 2009 worden hier ook ploegleiders opgeleid.

## Beelden

* Ontvangstruimte bij de velodroom
* BMX-piste van het Centre Mondial du Cyclisme
* Officiële website: (fr) Centre Mondial du Cyclisme. CMC-Aigle.ch. Geraadpleegd op 24 februari 2023.
* Beschrijving: (en) World Cycling Center. UCI.org. Geraadpleegd op 24 februari 2023.
* ↑ (en) Kevin Emery, UCI Director Sportif programme starts next week. Road.cc (28 oktober 2009).
# Ozarba flavescens

Ozarba flavescens is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Hampson.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Phallotorynus psittakos

Phallotorynus psittakos is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de levendbarende tandkarpers (Poeciliidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Lucinda, Rosa & Reis.
* ↑ (en) Phallotorynus psittakos op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Phallotorynus psittakos. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Termolampa pinicola

Termolampa pinicola is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1961 door Boucek.
# Diphascon halapiense

Diphascon halapiense is een soort in de taxonomische indeling van de beerdiertjes (Tardigrada).
Het diertje behoort tot het geslacht Diphascon en behoort tot de familie Hypsibiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Iharos.
# Vânători-Neamț

Vânători-Neamț is een Roemeense gemeente in het district Neamț. Vânători-Neamț telt 8679 inwoners.
# Clinocera fuscipennis

Clinocera fuscipennis is een vliegensoort uit de familie van de dansvliegen (Empididae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1876 door Loew.
# Trichura dixanthia

Trichura dixanthia is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Hampson.
# Stenoxotus humberti

Stenoxotus humberti is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Villiers, Quentin & Vives.
# Phallus (geslacht)

Phallus is een geslacht van schimmels uit de familie Phallaceae. De typesoort is Phallus impudicus.

## Soorten

Volgens Index Fungorum telt het geslacht 48 soorten (peildatum september 2023):
| Soortnaam | Auteur(s) | Publicatiejaar |
| Phallus amurensis | (Jacz.) Pilát | 1958 |
| Phallus atrovolvatus | Kreisel & Calonge | 2005 |
| Phallus aureolatus | Trierv.-Pereira & De Meijer | 2017 |
| Phallus caliendricus | Dring | 1967 |
| Phallus calongei | G. Moreno & Khalid | 2009 |
| Phallus chiangmaiensis | U. Pinruan, S. Sommai & P. Khamsuntorn | 2021 |
| Phallus cinnabarinus | (W.S. Lee) Kreisel | 1996 |
| Phallus coronatus | Rebriev | 2014 |
| Phallus cremeo-ochraceus | T. Li, T.H. Li & W.Q. Deng | 2021 |
| Phallus curtus | Berk. | 1845 |
| Phallus denigricans | T.S. Cabral, B.D.B. Silva & Baseia | 2019 |
| Phallus dongsun | T.H. Li, T. Li, Chun Y. Deng, W.Q. Deng & Zhu L. Yang | 2020 |
| Phallus drewesii | Desjardin & B.A. Perry | 2009 |
| Phallus echinovolvatus | (M. Zang, D.R. Zheng & Z.X. Hu) Kreisel | 1996 |
| Phallus flavidus | Kreisel & Hauskn. | 2009 |
| Phallus flavocostatus | Kreisel | 1996 |
| Phallus fluminensis | G.S. Medeiros, A.C.M. Rodrigues, R.H.S.F. Cruz & Baseia | 2017 |
| Phallus formosanus | Kobayasi | 1938 |
| Phallus fragrans | M. Zang | 1985 |
| Phallus fuscoechinovolvatus | T.H. Li, B. Song & T. Li | 2018 |
| Phallus glutinolens | (Möller) Kuntze | 1898 |
| Phallus granulosodenticulatus | B. Braun bis | 1832 |
| Phallus hadriani (Duinstinkzwam) | Vent. | 1798 |
| Phallus haitangensis | H. Li Li, P.E. Mortimer, J.C. Xu & K.D. Hyde | 2016 |
| Phallus impudicus (Grote stinkzwam) | L. | 1753 |
| Phallus indusiatus | Vent. | 1798 |
| Phallus lutescens | T.H. Li, T. Li & W.Q. Deng | 2020 |
| Phallus luteus | (Liou & L. Hwang) T. Kasuya | 2009 |
| Phallus macrosporus | B. Liu, Z.Y. Li & Du | 1980 |
| Phallus maderensis | Calonge | 2008 |
| Phallus megacephalus | M. Zang | 1995 |
| Phallus mengsongensis | H. Li Li, L. Ye, P.E. Mortimer, J.C. Xu & K.D. Hyde | 2014 |
| Phallus minusculus | Kreisel & Calonge | 2002 |
| Phallus nanchangensis | Z.Z. He | 1989 |
| Phallus papuasius | (Kalchbr.) Kalchbr. | 1880 |
| Phallus purpurascens | T.S. Cabral, B.D.B. Silva & Baseia | 2019 |
| Phallus pygmaeus | Baseia | 2003 |
| Phallus ravenelii | Berk. & M.A. Curtis | 1873 |
| Phallus retusus | (Kalchbr.) Lloyd | 1907 |
| Phallus rigidiindusiatus | T. Li, T.H. Li & W.Q. Deng | 2021 |
| Phallus rubicundus | (Bosc) Fr. | 1823 |
| Phallus rubrovolvatus | (M. Zang, D.G. Ji & X.X. Liu) Kreisel | 1996 |
| Phallus rugulosus | (E. Fisch.) Lloyd | 1908 |
| Phallus serratus | H. Li Li, L. Ye, P.E. Mortimer, J.C. Xu & K.D. Hyde | 2014 |
| Phallus squamulosus | T.S. Cabral, B.D.B. Silva & Baseia | 2019 |
| Phallus taipeiensis | B. Liu & Y.S. Bau | 1984 |
| Phallus tenuissimus | T.H. Li, W.Q. Deng & B. Liu | 2005 |
| Phallus ultraduplicatus | X.D. Yu, W. Lv, S.X. Lv, Xu H. Chen & Qin Wang | 2015 |
* (en) Index Fungorum
# Termonfeckin

Termonfeckin is een plaats in het Ierse graafschap County Louth. De plaats telt 2.016 inwoners.

## Geboren

* Evanna Lynch (1991), actrice
# Dinotrema bovefemora

Dinotrema bovefemora is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Bhat in 1979.
# Clinolabus buqueti

Clinolabus buqueti is een keversoort uit de familie bladrolkevers (Attelabidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1860 gepubliceerd door Henri Jekel.
# Potomac (rivier)

De Potomac in het oosten van de Verenigde Staten van Amerika stroomt in de Chesapeake Bay. De rivier is ongeveer 665 km lang met een stroomgebied van 38.000 km². Het is de op drie na grootste rivier aan de Atlantische kust en de 21ste rivier in de Verenigde Staten. In het stroomgebied van de Potomac wonen zo'n 5 miljoen mensen.
De Potomac vormt de zuidelijke grens van de staat Maryland en Washington D.C. op de linkeroever en West Virginia en Virginia op de rechteroever. De rivier ontstaat door het samengaan van de North Branch Potomac en de South Branch Potomac. De North Branch ontstaat bij Fairfax Stone in de staat West Virginia daar waar de counties Grant County, Tucker County en Preston County aan elkaar grenzen. De South Branch ontstaat bij Hightown in de county Highland, in de staat Virginia. De twee rivieren komen bij elkaar ten oosten van Green Spring in de county Hampshire, West Virginia, waar ze de Potomac vormen.
De belangrijkste stad aan deze rivier is Washington.
In volgorde van bovenstrooms naar benedenstrooms
* Bibliothèque nationale de France: cb16245457f (data)
* Gemeinsame Normdatei: 4233436-6
* Library of Congress Control Number: sh85105689
* National Archives and Records Administration: 10043577
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: ge134438
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007529484605171
* Système universitaire de documentation: 087413183
* Virtual International Authority File: 315129144
* WorldCat (via VIAF): 315129144
# Stenoxotus stenopteroides

Stenoxotus stenopteroides is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Villiers, Quentin & Vives.
# Uiteinde (Groningen)

Uiteinde is een gehucht in de Nederlandse gemeente Eemsdelta in de provincie Groningen. Het ligt iets ten noorden van Holwierde vlak achter de zeedijk langs de Eems en ten oosten van de Bierumermaar.
Rondom Uiteinde liggen de gehuchten Bansum (Holwierde), Klein Wierum en Garbendeweer, alsook de boerderijen Grote Nes en Kleine Nes. Aan noordoostzijde ligt een aardgaslocatie.

## Geschiedenis

Het gehucht wordt al in 1445 genoemd als jn wtende (in uutende), dus liggen in het het uiterste einde van het kerspel, het verst van de kerk vandaan. Anno 1980 werd een verkeersspiegel geplaatst aan de Uiteinderweg 14, die ook al eens de krant haalde. Er staan slechts 7 gebouwen in Uiteinde, waarvan de meeste bestaan uit boerderijen. Bij de oostelijkste lag vroeger de borg Eissingeheem. Alle boerderijen staan op een eigen wierde en eromheen liggen nog een aantal nu onbehuisde wierden.
Tijdens de Vierde Engels-Nederlandse Oorlog (1780) lag de Hoge Hal bij Uiteinde, een militaire uitkijkpost. Ook bij het iets noordelijker gelegen Hoogwatum stond een dergelijke post.
In 1888 werd een lichttoren gebouwd bij Uiteinde, ten oosten van de plek waar nu de aardgaslocatie staat (ten zuidoosten van Garbendeweer). In 1895 verrees hierbij een huis voor een van de vuurtorenwachters. Tijdens de bevrijding van Delfzijl werd Uiteinde zwaar getroffen en brandden veel boerderijen af. De vuurtoren, die als uitkijkpost diende voor de Duitse Batterie Nansum werd na beschietingen getroffen door een geallieerde luchtaanval en verwoest. Het huis ernaast raakte zwaar beschadigd, maar werd hersteld. In 1965 werden de vuurtorenwachterswoning en de resten van de vuurtoren afgebroken toen de zeedijk werd verzwaard.
* ↑ W.J. Eelssema, GREPEN UIT HET VERLEDEN: HOLWIERDE VOORHEEN DEEL 1.
* ↑ K. ter Laan, Hoge Hal, de -. Groninger Encyclopedie (1954-55).
* ↑ VUURTOREN UITEINDE, een Canadees verslag. Gearchiveerd op 19 april 2012.
Groningen: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# Phallus rubicundus

Phallus rubicundus is een schimmel behorend tot de stinkzwammen. De soort werd beschreven in 1811 en heeft een brede verspreiding in tropische gebieden.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

De vruchtlichamen komen voort uit 2-3 cm grote duivelseieren, die witachtig tot lichtbruin van kleur zijn. De slanke, holle steel wordt 15 cm hoog en 1,5–2,5 cm dik. De kleuren variëren van scharlakenrood tot oranjeroodachtig. Aan de bovenkant van de steel bevindt zich een fragiele hoed van 3-4,5 cm, bedekt door de stinkende gleba. De kleur van de gleba is aanvankelijk isabel, maar deze krijgt later een vuile geelbruine kleur. Het velum kan ontbreken, maar wanneer aanwezig, ziet het er schilferig en pluizig uit onder de hoed of hangt het als strepen of vlekken aan de steel.

### Microscopische kenmerken

De langwerpige, gladde sporen zijn 2 × 4 µm groot.

## Ecologie

Phallus rubicundus is een saprobiont die alleen of in kleine groepjes groeit in weilanden, gazons, sojavelden en zandgronden met houtresten. De soort komt ook veel voor in Central Park in New York: Gary Lincoff beschreef Phallus rubicundus in 2006 als "de meest opvallende paddenstoel in het park, die bijna overal op schorsmulch voorkomt." In Australië werd Phallus rubicundus waargenomen op rotte stammen van de Dendrocnide excelsa en op schorsmulch nabij de Universiteit van Queensland.

## Verspreiding

Het verspreidingsgebied ligt in Afrika, Australië en Italië. Daarnaast kan kan de soort ook worden gevonden in de Verenigde Staten, namelijk de Great Plains, de staten Texas, Virginia, Pennsylvania, South Carolina en Maryland en in Central Park in New York.

## Foto's

* Duivelsei
# Teudis suspiciosus

Teudis suspiciosus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de buisspinnen (Anyphaenidae).
Het dier behoort tot het geslacht Teudis. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Eugen von Keyserling.
# Dinotrema brevissimicorne

Dinotrema brevissimicorne is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Stelfox & Graham in 1948.
# Clinolabus funicularis

Clinolabus funicularis is een keversoort uit de familie bladrolkevers (Attelabidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1925 gepubliceerd door Eduard Voss.
# Wapen van Pepingen

Het wapen van Pepingen van de Vlaams-Brabantse gemeente Pepingen werd op 5 april 1962 per Koninklijk Besluit aan gemeente toegekend. Het wapen is op 2 december 1985 opnieuw, met aangepaste tekst, aan de gemeente toegekend in verband met een gemeentelijke fusie in 1977.

## Blazoenering

De officiële beschrijving van het wapen luidt als volgt:
   Gegeerd van tien stukken van zilver en van sabel, de geren van sabel beladen met drie herkruiste kruisen met spitse voet van goud. Het schild geplaatst voor een Sint-Maarten te paard, zijn mantel delend met een arme, staande links van het schild, alles van goud.
Het wapen is in tien gelijke stukken van zilver en zwart verdeeld, hierdoor hebben de vlakken de vorm van taartpunten. De zwarte stukken hebben elk drie kruisen waarvan elke arm ook gekruist is. De voeten van de kruisen zijn versmald. Achter het schild, daarmee fungerend als schildhouder, staat Sint-Maarten zittend op zijn paard. Hij deelt zijn mantel met een man. De arme man staat heraldisch links van het schild. Sint-Maarten en de man zijn beide goud van kleur.

## Geschiedenis

Pepingen behoorde tot 1256 tot het Hertogdom Brabant. In 1256 werd het door Hendrik III van Brabant als leen aan de heren van Edingen gegeven. Pepingen behoorde sindsdien tot Edingen. De familie heeft de leen tot 1415 in bezit gehad waarna het wegens het uitsterven van het geslacht Van Edingen naar het huis Luxemburg ging. Later kregen de koningen van Frankrijk het gebied in handen. Ondanks dat andere adellijke geslachten Edingen en daarmee Pepingen in bezit kregen, bleven de gebieden met het wapen van het geslacht Van Edingen zegelen. Pepingen kwam in 1606 in het bezit van de hertogen Arenberg. Hoewel de hertogen van Arenberg ook heersten over Edingen, kregen zij niet de hertogelijke titel van Edingen. De hertogelijke titel, duc d'Enghien, bleef bij de Franse koninklijke familie.
Van de schepenbank uit Pepingen zijn zegels bekend uit de jaren 1598, 1631, 1697 en 1698. Deze zegels zijn gelijk aan het huidige wapen van Pepingen. Sint-Maarten is in het wapen opgenomen omdat hij de patroonheilige was van de gemeente. Van de voormalige gemeenten die in 1977 de gemeente Pepingen vormden is alleen van de oude gemeente Pepingen een wapen bekend.

## Vergelijkbare wapens

* Het wapen van Edingen
* Het wapen van Galmaarden
* Het wapen van Herne
* Het oude wapen van Zottegem
# Prionapteryx thysbesalis

Prionapteryx thysbesalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Walker.