OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Dancehall Queen

Dancehall Queen is een single van de Jamaicaanse zanger Beenie Man met de eveneens Jamaicaanse zangeres Chevelle Franklyn uit 1997. Het werd in 1997 voor het eerst uitgegeven, en in 1999 voor een tweede maal in Nederland.

## Achtergrond

Dancehall Queen is geschreven door Tony Kelly, Donald Dennis, Anthony Moses Davis en Chevelle Franklyn. Het nummer betekende de internationale doorbraak van Beenie Man, die later voor drie Grammy Awards werd genomineerd en er één won. Het meeste succes werd behaald in Nederland. Dit gebeurde echter niet in 1997 bij de eerste uitgave, maar pas in 1999 toen het opnieuw in Nederland werd uitgegeven. Het kwam uiteindelijk tot de tiende plek in de Mega Top 100 en de twaalfde plek in de Top 40. Andere landen waar de hitlijsten werden behaald, waren Zweden, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten.
* 1 2 Dancehall Queen. Dutchcharts. Geraadpleegd op 2 maart 2022.
* 1 2 Dancehall Queen. Top 40. Gearchiveerd op 2 maart 2022. Geraadpleegd op 2 maart 2022.
* ↑ Dancehall Queen. Swedishcharts. Geraadpleegd op 2 maart 2022.
* ↑ Dancehall Queen. Les Charts. Geraadpleegd op 2 maart 2022.
* ↑ Dancehall Queen. Officialcharts. Gearchiveerd op 2 maart 2022. Geraadpleegd op 2 maart 2022.
* ↑ Beenie Man. Billboard. Gearchiveerd op 2 maart 2022. Geraadpleegd op 2 maart 2022.
* ↑ Beenie Man. Grammy Awards. Gearchiveerd op 2 maart 2022. Geraadpleegd op 2 maart 2022.
# Daring Club Leuven Atletiek

Daring Club Leuven Atletiek (DCLA) is een Belgische atletiekclub uit Leuven. De vereniging is gehuisvest in de AtletiekArena Gaston Roelants in Kessel-Lo. Elk jaar richt de club de Eindejaarscorrida Stad Leuven en de Atletiekmeeting voor Mon in.

## Oprichting

De club werd opgericht op 15 augustus 1942. Men trainde in het Leopoldspark in Kessel-Lo en de naam werd dan ook Athletiekclub Park Leopold. Op 13 januari 1943 sloot men zich aan bij de Koninklijke Belgische Atletiek Bond, waar men stamnummer 69 kreeg. Op 4 mei werd de naam gewijzigd in Olympic Leuven Athletiek. Op het eind van de Tweede Wereldoorlog kende men financiële problemen en men ging een fusie aan met voetbalclub Hooger Op FC Leuven. De naam van de atletiekclub werd zo Hooger Op Leuven Athletiekclub en men trainde in het Grunnestadion. De volgende jaren vonden een aantal fusies plaats in het Leuvens voetbal en ook voetbalclub Hooger Op sloot zich aan bij Daring Club Leuven. De atletiekclub veranderde opnieuw mee van naam en heette voortaan Daring Club Leuven.

## Eerste nationale titels

Eind jaren vijftig behaalde Gaston Roelants de eerste nationale titels. Hij was ook de eerste atleet van DCL die voor de Olympische Spelen werd geselecteerd in 1960, het jaar ook waarin hem de Gouden Spike werd toegekend.
In 1982 werd DCL een vzw. In 1987 werd het bestuur vernieuwd en men voegde een A toe aan de clubnaam. Voortaan heette men Daring Club Leuven Atletiek, afgekort DCLA.

## Bekende (ex-)atleten

* Lea Alaerts
* Eddy Annys
* Ben Broeders
* Luc Carlier
* Sonja Castelein
* Hanne Claes
* Peter Daenens
* Corinne Debaets
* Eric De Beck
* Charlotte Debroux
* Tim De Coster
* André Dehertoghe
* Magda Ilands
* Annie Lambrechts
* Seppe Odeyn
* Frauke Penen
* Paul Poels
* Willy Polleunis
* Miel Puttemans
* Gaston Roelants
* Kim Ruell
* Tim Rummens
* Pieter Sisk
* Jesse Stroobants
* Sandra Swennen
* Catherine Timmermans
* Ivo Van Damme
* Sigrid Vanden Bempt
* Mon Vanden Eynde
* Willy Vandenwijngaerden
* Fred Vandervennet
* Joske Van Santberghe
* Elien Vekemans
* DCLA - Daring Leuven
# Daring Club Motema Pembe

Daring Club Motema Pembe is een Congolese voetbalclub uit de hoofdstad Kinshasa.
De club werd in 1936 opgericht als Daring en veranderde rond 1949 de naam in CS Imana. In 1985 moest de club gedwongen door de CAF de huidige naam aannemen. Reden hiervoor was hooliganisme tijdens een CAF bekerwedstrijd tegen Dragons de l'Ouémé.

## Erelijst

* Linafoot: 1963, 1964, 1974, 1978, 1989, 1994, 1996, 1998, 1999, 2004, 2005, 2008
* Coupe du Congo: 1964, 1974, 1978, 1984, 1985, 1990, 1991, 1993, 1994, 2003, 2006, 2009, 2010, 2021 (record)
* Supercoupe du Congo: 2003, 2005
* African Cup Winners' Cup: 1994
# Damuqiao Road

Damuqiao Road (大木桥路; Pinyin: Dàmùqiáo Lù) is een station van de metro van Shanghai in het district Xuhui. Het station wordt aangedaan door lijn 4 en lijn 12.
Het ondergronds station ligt aan de kruising van de Lingling Road (零陵路) en Damuqiao Road. Het station is van op straatniveau bereikbaar via vier verschillende ingangen.
Damuqiao Road werd als station op lijn 4 geopend op 31 december 2005. De overstapmogelijkheid op lijn 12 volgde op 19 december 2015. zowel het perron van lijn 12 als het perron van lijn 4 zijn eilandperrons.
← Yishan Road · Shanghai Indoor Stadium · Shanghai Stadium · Dong'an Road · Damuqiao Road · Luban Road · South Xizang Road · Nanpu Bridge · Tangqiao · Lancun Road · Pudian Road · Century Avenue · Pudong Avenue · Yangshupu Road · Dalian Road · Linping Road · Hailun Road · Baoshan Road · Station Shanghai · Zhongtan Road · Zhenping Road · Caoyang Road · Jinshajiang Road · Zhongshan Park · West Yan'an Road · Hongqiao Road →
Lijnen van de metro van Shanghai: 1 · 2 · 3 · 4 · 5 · 6 · 7 · 8 · 9 · 10 · 11 · 12 · 13 · 14 · 15 · 16 · 17 · 18 · Pujiang Line
Qixin Road · Hongxin Road · Gudai Road · Donglan Road · Hongmei Road · Hongcao Road · Guilin Park · Caobao Road · Longcao Road · Longhua · Middle Longhua Road · Damuqiao Road · Jiashan Road · South Shaanxi Road · West Nanjing Road · Hanzhong Road · Qufu Road · Tiantong Road · International Cruise Terminal · Tilanqiao · Dalian Road · Jiangpu Park · Ningguo Road · Longchang Road · Aiguo Road · Fuxing Island · Donglu Road · Jufeng Road · North Yanggao Road · Jinjing Road · Shenjiang Road · Jinhai Road Lijnen van de metro van Shanghai: 1 · 2 · 3 · 4 · 5 · 6 · 7 · 8 · 9 · 10 · 11 · 12 · 13 · 14 · 15 · 16 · 17 · 18 · Pujiang Line
# Daedalellus apterus

Daedalellus apterus is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Redtenbacher.
# Daedalic Entertainment

Daedalic Entertainment is een uitgever van computerspellen uit Duitsland dat werd opgericht in 2007 door Carsten Fichtelmann. Het hoofdkantoor is gevestigd in Hamburg. Het bedrijf richtte zich initieel ook op ontwikkeling van eigen computerspellen. In de beginjaren maakten ze humristische avonturenspelen die zich afspelen in een cartoonachtige wereld. Deze spellen werden over het algemeen door recensenten als goed ervaren, wat ook de vele prijzen verklaart die het bedrijf, voornamelijk in eigen land, heeft gewonnen.
In mei 2014 verwierf Bastei Lübbe 51% van de aandelen en richtte een bijkomende studio op in Düsseldorf. In 2018 werd er een derde studio opgericht in Munchen. Kort daarna verkocht Baster Lübbe al zijn aandelen na financiële moeilijkheden wat uiteindelijk tot het faillissemt leidde van de studio in Düsseldorf en Munchen.
In april 2022 kocht Nacon het bedrijf volledig op voor een geschat bedrag van 60 miljoen Amerikaanse dollar.
Nadat het eigen spel The Lord of the Rings: Gollum in 2023 flopte, werden 25 van de 90 medewerkers ontslagen en de ontwikkelstudio werd gesloten. Sindsdien fungeert Daedalic Entertainment enkel als uitgever van computerspellen-van-derden.

## Spellen

De datum achter de spellen verwijst naar het jaar waarin het spel oorspronkelijk uitkwam. Meestal is dit een Duitstalige versie.

### Als ontwikkelaar

* Edna & Harvey: The Breakout (2008)
* The Whispered World (2009)
* Ravensburger Puzzle (2011))
* The Chronicles of Shakespeare: Romeo & Juliet (2011)
* A New Beginning (2010)
* Edna and Harvey: Harvey's New Eyes (2011)
* TDE: Chains of Satinav (2012)
* Deponia (2012)
* Chaos on Deponia ((2012)
* The Night of the Rabbit (2013)
* Memoria (2013)
* 1954 Alcatraz (2013)
* Goodbye Deponia (2013)
* BlackGuards (2014)
* Deponia Doomsday (2016)
* Silence (2016)
* The Long Journey Home (2017)
* Ken Follett's The Pillars of the Earth (2017)
* State of Mind (2018)
* Edna & Harvey: The Breakout – Anniversary Edition (2019)
* A Year of Rain (2020)
* The Lord of the Rings: Gollum (2023)

### Als uitgever

* Bone (2008)
* Machinarium (2009)
* Wallace & Gromit's Grand Adventures (2010)
* Tales of Monkey Island (2010)
* Stasis (2015)
# Daniel Caligiuri

Daniel Caligiuri (Villingen-Schwenningen, 15 januari 1988) is een Duits-Italiaans voetballer die doorgaans als linksbuiten speelt. Hij verruilde VfL Wolfsburg in januari 2017 voor FC Schalke 04.

## Clubcarrière

Caligiuri debuteerde in de Bundesliga voor SC Freiburg op 7 november 2009 tegen VfL Bochum. Op 10 februari 2012 maakte hij zijn eerste competitiedoelpunt tegen VfL Wolfsburg. Op 24 april 2013 werd bekend dat Wolfsburg Caligiuri had vastgelegd voor het seizoen 2013/14. Hij zette zijn handtekening onder een vierjarig contract bij Die Wölfe, dat een transferbedrag van tweeënhalf miljoen euro betaalde. In het seizoen 2014/15 speelde Caligiuri in het elftal van Wolfsburg in 28 competitiewedstrijden, waarin hij zeven doelpunten maakte. Op 18 oktober 2014 maakte hij beide doelpunten voor Wolfsburg in de met 1–2 gewonnen uitwedstrijd tegen oud-werkgever SC Freiburg. In mei 2015 won Caligiuri met Wolfsburg de finale van de Duitse DFB-Pokal. Hij startte in het basiselftal en werd vijf minuten voor tijd vervangen door verdediger Christian Träsch. Op 25 januari 2017 stapte Caligiuri over naar FC Schalke 04

## Erelijst

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| VfL Wolfsburg |
| DFB Pokal | 1x | 2014/15 |
| DFL-Supercup | 1x | 2015 |

## Trivia

* Caligiuri is de jongere broer van voetballer Marco Caligiuri.
1 Fährmann · 2 Ouwejan · 3 Greiml · 5 Murkin · 6 Schallenberg · 7 Seguin · 8 Latza · 9 Terodde · 10 Tempelmann · 11 Lasme · 14 Kozuki · 17 Kabadayı · 18 Idrizi · 19 Karaman · 21 Tauer · 22 Cissé · 24 Drexler · 25 Baumgartl · 26 Kalas · 27 Brunner · 28 Heekeren · 29 Mohr · 32 Müller · 34 Langer · 35 Kamiński · 40 Polter · 41 Matriciani · 42 Topp · 43 Ouédraogo · Coach: Geraerts
# Daniel Buren

Daniel Buren (Boulogne-Billancourt, 25 maart 1938) is een Frans internationaal beeldend kunstenaar die vooral bekend is als conceptueel kunstenaar, en soms ook als een abstract minimalist.

## Biografie

Daniel Buren studeerde in 1960 af aan de École des Métiers d'Art. In 1966 vormde hij samen met Olivier Mosset, Michel Parmentier en Niele Toroni de kunstenaarsgroep BMPT. Zij presenteerden een gezamenlijke expositie op de Biennale de Paris in 1967.
In de jaren zeventig en tachtig exposeerde hij in Europa, Amerika en Japan. In 1986, toen François Mitterrand president werd, bereikte hij als leidend kunstenaar status na een omstreden werk in het Parijse Palais Royal. Datzelfde jaar vertegenwoordigde hij Frankrijk op de Biënnale van Venetië en won daar de befaamde Gouden Leeuw.
Buren werd in 2007 bekroond met de Japanse Praemium Imperiale, door velen vergeleken met een Nobelprijs. Hij was een van de vijf kunstenaars in de shortlist voor het Angel of the Southproject.

## Werk

Daniel Buren wordt vaak aangeduid als 'de streep – vent' . Zijn strepen worden wereldwijd weergegeven in privéwoningen, openbare gebouwen en musea. Hij begon door de oprichting van honderden gestreepte affiches rond Parijs en later in meer dan 100 metrostations.
Kenmerkend zijn regelmatige, contrasterende grote strepen en de integratie van het visuele oppervlak in een architectonische ruimte, met name in doorgaans historische, baanbrekende architectuur.
Zijn voornaamste bezorgdheid is de 'plaats van productie', "als een manier van presenteren van kunst" (het proces van' maken 'in plaats van bijvoorbeeld mimesis of niet de vertegenwoordiging van iets, maar het kunstwerk zelf). Het werk als specifieke installatie in site, met een relatie tot haar omgeving.

### Les Deux Plateaux

In 1986 creëerde hij een 3.000 m² beeldhouwwerk in de grote binnenplaats van het Parijse Palais-Royal: "Les Deux Plateaux", meer algemeen bekend als de "Colonnes de Buren". Dit leidde tot een interessant en ook zeer hevig debat over de integratie van hedendaagse kunst in historische gebouwen.
# Daniel Silva dos Santos

Daniel Silva dos Santos, in Brazilië beter bekend onder zijn voetbalnaam Daniel Tijolo (Cabo Frio, 30 mei 1982 – Cabo Frio, 10 februari 2019), was een Braziliaans voetballer.

## Carrière

Daniel kwam aanvankelijk uit voor Cabofriense uit zijn geboorteplaats Cabo Frio en Mixto EC. Hij keerde in 2005 terug bij Cabofriense, dat hem vanaf 2006 achtereenvolgens verhuurde aan Paysandu, Ituano, Cruzeiro en São Caetano. In 2009 verkaste Daniel Tijolo naar Japan, waar hij uitkwam voor Ventforet Kofu (2009-2012) en Nagoya Grampus (2012-2014). Hij keerde in het eerste half jaar van 2014 kortstondig terug in Brazilië, waar hij speelde voor zijn eerste club Cabofriense en Vila Nova FC. Daarna kwam hij van 2014 tot 2016 uit voor Oita Trinita in de J2 League.
Nadat er in 2016 bij Tijolo kanker werd geconstateerd, beëindigde hij zijn voetballoopbaan en keerde hij terug naar Brazilië. Hij was in 2018 actief als jeugdtrainer bij Cabofriense. In februari 2019 overleed hij op 36-jarige leeftijd.
* ↑ Volante Daniel Tijolo deixa a Cabofriense e acerta com o Vila Nova, Globo.com, 8 april 2014.
* ↑ Ex-Cruzeiro e Cabofriense, Daniel Tijolo morre aos 36 anos no RJ, Globo.com, 10 februari 2019. Gearchiveerd op 8 januari 2023.
# Dassault Falcon 20

De Dassault Mystère 20 was een privéjetmodel van de Franse vliegtuigbouwer Dassault Falcon Jet. Het vliegtuig werd in Frankrijk verkocht onder de naam Dassault Mystère 20 en internationaal verkocht onder de naam Dassault Falcon 20.
De Falcon 20 was het eerste toestel uit een reeks businessjets van Dassault. Het was ook een van de eerste businessjets, met ontwikkeling die teruggaat tot de jaren 1950.
De United States Coast Guard heeft een model in dienst onder de naam HU-25 Guardian, dat gebruikt wordt voor het spotten van schepen in nood, en het begeleiden van langzamer vliegende toestellen. Ook wordt het toestel gebruikt tegen drugstransporten.

## Geschiedenis

Het toestel ontstond uit een samenwerking van Dassault Aviation met Sud Aviation eind jaren 1950. In december 1961 keurde Marcel Dassault de ontwikkeling van een privéjet voor acht tot tien passagiers goed. De bouw van het prototype begon in januari 1962. Dit prototype maakte een eerste vlucht op 4 mei 1963.
Het prototype vloog met twee Pratt & Whitney JT12-turbojets. Op de productieversie werden die op vraag van Pan American World Airways vervangen door General Electric CF-700's en werd het vliegtuig ook iets groter. Pan American bestelde hierop 40 toestellen met een optie op 120. Op 10 juli 1964 vloog het vliegtuig voor het eerst met de GE-motoren.
Op 1 januari 1965 vloog vervolgens het eerste serieproductietoestel. In juni dat jaar werd het toestel gecertifieerd door de Franse en de Amerikaanse autoriteiten. Vanaf 1966 werden de voor de VS bestemde toestellen Fan Jet Falcon genoemd. Later werd dit de Falcon 20. Daarna kwamen ook bestellingen van de Australische luchtmacht en de Canadese luchtmacht, die laatste vanaf 1970. De toestellen bestemd voor Pan Am werden geleverd op de luchthaven van Burbank en door Pan Am zelf uitgerust. De andere werden door Dassault in Frankrijk uitgerust. In 1967 verhoogde Pan Am haar bestelling tot 160 stuks.
Latere ontwikkelingen zijn onder andere de Falcon 50, een verbeterde driemotorige versie. In 1979 gepresenteerde Dassault een verbeterde versie van de Falcon 20 de Dassault Falcon 200. Deze had meer geavanceerde motoren en andere belangrijke verbeteringen om het bereik, comfort en capaciteit te vergroten. Het vliegtuig bleek zo populair dat het in productie bleef tot 1988. Daarna is hij opgevolgd door meer geavanceerde ontwikkelingen van de Falcon-familie. De laatste Falcon 20 werd gebouwd in 1983.

## Varianten

* Mystère/Falcon 20: prototype.
* Mystère/Falcon 20C: eerste productieversie.
* Mystère/Falcon 20D: versie met hoger vermogen, lager verbruik en grotere brandstofcapaciteit.
* Mystère/Falcon 20E: versie met hoger vermogen en groter laadvermogen.
* Mystère/Falcon 20F: versie met voorvleugels en grotere brandstofcapaciteit.
* Falcon 20G: versie met Garrett AiResearch ATF306-turbofans.
* HU-25A Guardian: designatie van de 20G's van de United States Coast Guard.
* CC-117: designatie van 20C's van de Canadese luchtmacht.

## Externe link

* (en) airliners.net - The Dassault Mystère/Falcon 20 & 200
# Dasythorax draudti

Dasythorax draudti is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Osthelder.
# Dasythemis venosa

Dasythemis venosa is een libellensoort uit de familie van de korenbouten (Libellulidae), onderorde echte libellen (Anisoptera).
De wetenschappelijke naam Dasythemis venosa is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1839 door Burmeister.
* ↑ (en) Dasythemis venosa op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011
# David Robinson

David Robinson kan verwijzen naar:
* David Robinson (basketballer), een succesvol Amerikaans basketballer, lid van het Dream Team dat in 1992 goud won op de Olympische Spelen
* David Robinson (wielrenner), een voormalig Amerikaans wielrenner
* David Robinson (muzikant), een Amerikaans muzikant, drummer van de band The Modern Lovers
* David Robinson (schrijver), een Amerikaans schrijver, schrijver van het boek Chaplin His Life and Art
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van David Robinson en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# David Janson

David Janson (Londen, 30 maart 1950) is een Engels acteur. Sinds de jaren zestig heeft hij allerlei rollen in diverse televisieseries gespeeld. Hij speelde Herr Flick in de laatste reeks van 'Allo 'Allo!. Ook in de reeks daarvoor speelde hij al een gastrolletje. Ook speelde hij enkele malen postbode Michael in Keeping Up Appearances.
David Janson moet niet worden verward met de eveneens Britse acteur David Jason.

## Filmografie

* Journal of a Contract Killer (2008) - Producer
* Down to Earth televisieserie - Jimmy Burden (Afl., Sisterly Feelings, 2005)
* Shine on Harvey Moon televisieserie - Roger (Episode 5.10, 1995)
* The Upper Hand televisieserie - Terry Cunningham (Afl., The Far Pavilion, 1993)
* Keeping Up Appearances televisieserie - Michael de postbode (Afl., Early Retirement, 1992|Iron Age Remains, 1992|A Job for Richard, 1993|Please Mind Your Head, 1993)
* 'Allo 'Allo! televisieserie - Herr Otto Flick (6 afl., 1992)
* 'Allo 'Allo! televisieserie - (nep) Adolf Hitler (Episode 8.3, 1992)
* Ever Decreasing Circles televisieserie - Mr. Ellison (Afl., Moving On, 1989)
* Brush Strokes televisieserie - Steve (Episode 2.4, 1987|Episode 2.5, 1987|Episode 2.7, 1987|Episode 3.1, 1988|Episode 3.2, 1988)
* T-Bag Strikes Again televisieserie - Ali Barber (Afl., Ali Barber, 1986)
* Don't Rock the Boat televisieserie - Billy Hoxton (1982-1983)
* Grundy televisieserie - Murray (Afl. onbekend, 1980)
* Get Some In! televisieserie - Ken Richardson (Afl. onbekend, 1975)
* Z Cars televisieserie - Harry (Afl., Pastime, 1974)
* Z Cars televisieserie - Joe Barnes (Afl., Hi-Jack, 1973)
* The Brothers televisieserie - Benson (Afl., Errors of Judgement, 1973)
* Dixon of Dock Green televisieserie - Dave (Afl., Conspiracy of Silence, 1972)
* Jason King televisieserie - Pietro (Afl., A Royal Flush, 1972)
* Doomwatch televisieserie - McPherson (Afl., By the Pricking of my Thumbs..., 1971)
* Softly Softly televisieserie - Jimmy Yorland (Afl., The Aggro Boy, 1970)
* The Newcomers televisieserie - Jimmy Harker (1965-1969)
* Andy's Game (Mini-serie, 1965) - Peter
* The Indian Tales of Rudyard Kipling televisieserie - Rol onbekend (Afl., The Return to Imray, 1964)
* A Hard Day's Night (1964) - Jonge jongen

## Externe link

* (en) IMDb - overzicht rollen
# DamExchange

DamExchange is een P2P-protocol, ontwikkeld door Frank Mesander, waarmee twee damprogramma's via internet (IPv4 en IPv6) één of meer partijen tegen elkaar kunnen dammen. DamExchange heeft geen aparte server nodig.

## Externe link en bronvermelding

* Officiële DamExchange beschrijving
# David Pringle

David William Pringle (Selkirk Schotland, 1950) is een Brits sciencefiction- en fantasy-redacteur.
Pringle was van 1980 tot 1986 redacteur bij het wetenschappelijke tijdschrift Foundation. Gedurende deze tijd was hij medeoprichter van het invloedrijke SF-blad Interzone in 1982. In 1988 werd hij de uitgever en redacteur van dat blad, posities die hij bekleedde totdat hij Interzone in 2004 verkocht aan Andy Cox. Korte tijd in 1991 was hij redacteur van een kritisch SF-tijdschrift: Million: The Magazine About Popular Fiction.
In 1998 ontving Pringle een Speciale BSFA Award voor zijn redacteurswerk bij Interzone en in 2005 kreeg hij daarvoor een Speciale Hugo Award.
Pringle was ook redacteur van series verhalen voor Games Workshop, gebaseerd op hun Warhammer- en Dark Future-spellen. Hij schreef zelf ook twee delen in deze serie.
Pringle is redacteur geweest van belangrijke overzichtswerken van het genre. De twee boeken Science Fiction: 100 Best Novels en Modern Fantasy: The Hundred Best Novels onderscheiden zich van soortgelijke werken doordat Britse romans meer nadruk krijgen en Amerikaanse minder.
# Darby (Pennsylvania)

Darby is een plaats (borough) in de Amerikaanse staat Pennsylvania en valt bestuurlijk gezien onder Delaware County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 10.299. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 10.007, een daling van 292 (-2,8%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 2,1 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 4 km rond Darby.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Darby op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Dassault Mirage 4000

De Dassault Mirage 4000 was het prototype van een gevechtsvliegtuig van het Franse Dassault-Breguet ontwikkeld eind jaren 1970.

## Geschiedenis

De ontwikkeling van de Delta Super Mirage werd aangekondigd in september 1975. Het vliegtuig zou ontwikkeld worden van de Dassault Mirage 2000 en was bedoeld als onderscheppings- en laagvliegend jachtvliegtuig. Het prototype werd in december 1977 voorgesteld. Hoewel erop lijkend was de 4000 een stuk groter en zwaarder dan zijn voorganger. Ook had de 4000 twee tegenover één turbofans. Het prototype werd op eigen initiatief van Dassault, mogelijk met Saoedi-Arabische financiële inbreng, gebouwd en maakte een eerste vlucht in 1979. Het toestel was vergelijkbaar met de Amerikaanse F-15 Eagle en de Russische Soechoj Soe-27. Begin jaren 1980 stopte Dassault de ontwikkeling nadat Saoedi-Arabië voor die F-15 koos als belangrijkste vliegtuig voor haar luchtmacht. De Franse luchtmacht wilde eerst 50 toestellen bestellen maar koos dan voor de goedkopere Mirage 2000. Hierdoor had Dassault geen uitzicht op klanten voor het nieuwe vliegtuig. Een deel van het gedane onderzoek werd later wel opnieuw gebruikt bij de ontwikkeling van de Dassault Rafale. In 1986 kreeg het vliegtuig de naam Mirage 4000. Het enige prototype van de Mirage 4000 verhuisde in 1995 naar het Musée de l'Air et de l'Espace te Parijs.