OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lacosoma violacea

Lacosoma violacea is een vlinder uit de familie van de Mimallonidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1818 door Sepp.
# Lanugo ferrugata

Lanugo ferrugata is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Townes in 1962.
# Lanthanomyia australis

Lanthanomyia australis is een vliesvleugelig insect uit de familie van de Pteromalidae. De wetenschappelijke naam werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Luis De Santis.
# Lactobacillus alimentarius

Lactobacillus alimentarius is een bacteriesoort behorende tot het geslacht Lactobacillus en valt onder de melkzuurbacteriën.
Het is een grampositieve facultatief anaërobe staafvormige bacterie.
# Laophonte glacialis

Laophonte glacialis is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Laophontidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Brady.
# Laophonte foxi

Laophonte foxi is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Laophontidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Harding.
# Lamprocryptidea ruficoxis

Lamprocryptidea ruficoxis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Brulle in 1846.
# Lamprocryptidea sancta

Lamprocryptidea sancta is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Dalla Torre in 1902.
# Lasius orientalis

Lasius orientalis is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Karavaiev.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 4 februari 2022.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Lariks-wilgenroest

De lariks-wilgenroest (Melampsora caprearum) is een roestschimmel in de familie Melampsoraceae. Het is een biotrofe parasiet die voorkomt op Salix. Deze roestschimmel kent vijf soorten sporen. Aeciosporen, urediniosporen en teliosporen worden geproduceerd op wilgen (Salix), de andere twee (spermatiën en basidiosporen) op lariks (Larix). De laatste twee zijn onopvallend en worden in het vroege voorjaar op lariks gevormd. Basidiosporen infecteren primair wilgen.

## Kenmerken
### Aecia

Fel oranje aecia verschijnen aan de onderkant van de wilgenbladeren. Daarin worden bolvormige of ellipsvormige aeciosporen gevormd met afmetingen van 15-25 × 12-20 µm.

### Uredinia

Een 1-3 mm brede uredinia wordt ook in trossen gevormd aan de onderkant van wilgenbladeren, soms alleen aan de bovenkant. Daar worden bolvormige of breed ellipsvormige urediniosporen met afmetingen van 14–26 × 13–23 µm gevormd. De wanden zijn 2-3 µm dik en de draadvormige hyfen zijn diffuus. De parafysen zijn kopvormig.

### Telia

Op de bovenzijde van wilgenbladeren worden onderhuids 1 mm brede telia gevormd. Ze zijn donker roodbruin. Teliosporen met een grootte van 25-45 × 7-17 µm. Hun wanden zijn aan de zijkanten 1 µm dik en aan de bovenkant sterk verdikt tot 5-10 µm.

## Verspreiding

De lariks-wilgenroest komt voor in Europa (Nederland, België, Finland, Groot-Brittannië, Polen). In Nederland komt hij uiterst zeldzaam voor.
* (en) Index Fungorum
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* Roesten van Nederland (2011) door Aad Termorshuizen, Charlotte Swertz / ISBN 9789064644832
# Land van Aslan

Het Land van Aslan (Engels: Aslan's Country) is een fictieve locatie uit De reis van het drakenschip, De zilveren stoel en Het laatste gevecht van De Kronieken van Narnia door C.S. Lewis.

## Ligging en geografie

Het Land van Aslan ligt in het uiterste oosten van de wereld van Narnia, achter de Grote Oostelijke Oceaan, achter de Zilveren Zee, de Golf aan het eind van de Zilveren Zee, achter de lucht en de zon, die over Narnia schijnt, zelfs achter het Einde van de wereld. Eigenlijk ligt het Land van Aslan buiten de wereld van Narnia. In dit land woont Aslan.
Het Land van Aslan wordt beschreven als een hoge bergketen, hoger dan alle bergketens van de aarde. Vanaf de grond in Narnia is achter de bergen geen stukje van de hemel te zien. Hoewel de bergen hoger zijn dan alle bergen van de wereld ligt op deze bergen geen sneeuw. De bergen zijn warm en groen, vol met bossen en watervallen. Vanaf deze bergen komt een heerlijke geur en muziek die het hart doet breken, niet van verdriet maar van blijdschap.
Boven op de berg, waar het vlak is, ligt een bos. In dit bos groeien alleen grote bomen, geen struiken. Op de grond van het bos ligt een laag mos. De bomen staan een eind uit elkaar en groeien tot aan de rand van het gebergte, waar het steil naar beneden afloopt. In het bos zijn veel gekleurde vogels die zingen. Maar ondanks dit zingen is het in het bos erg stil, een eenzame stilte. Boven op de berg loopt maar één rivier.

## De reis van het drakenschip

Hierin maakt Caspian met zijn schip De Dageraad een reis naar het Einde van de wereld. Zelf komt hij niet zo ver want Aslan verhindert hem verder te gaan. Hij moet Edmund, Lucy en Eustaas en vooral Rippertjiep verder laten gaan. Rippertjiep gaat over de Golf aan het einde van de Zilveren Zee heen en komt aan in het Land van Aslan. Er wordt niets meer van hem vernomen. Edmund, Lucy en Eustaas zien het Land van Aslan van een afstand maar komen er niet in. Ze ontmoeten Aslan, in de gedaante van een Lam, en worden door een gat in de lucht naar onze wereld teruggestuurd.

## De zilveren stoel

Dit verhaal start en eindigt op het Land van Aslan. Als Jill gepest wordt vlucht ze samen met Eustaas door een deur waardoor ze ineens in het Land van Aslan zijn. Door het stoer doen van Jill valt Eustaas van de berg waarna Jill in huilen uitbarst. Zij gaat op zoek naar water en loopt bij de enige rivier tegen Aslan op, die haar opdrachten geeft en van de berg afblaast, over de zee, helemaal tot in Narnia.
Als ze terugkomen zijn ze samen met het lichaam van Caspian waar deze ligt op de gouden oever van het riviertje, dat zo helder is als glas. Door het bloed van Aslan komt deze weer tot leven. De kinderen gaan vandaaruit terug naar Engeland.

## Het laatste gevecht

Hierin komt het Land van Aslan in het einde voor. Als Lucy en Tumnus in de tuin kijken zien ze in de tuin nog een Narnia liggen. Het land van Aslan ligt om het ware Narnia in het ware Narnia heen. Het is ook de verbinding naar alle andere ware landen, zoals het ware Engeland. Zoals in het Woud tussen de Werelden het mos om de vennen ligt, zo ligt het land van Aslan om alle andere werelden.
# Lasiarchis pycnodes

Lasiarchis pycnodes is een vlinder uit de familie tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Meyrick.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Lasiini

Lasiini is een geslachtengroep van mieren in de onderfamilie Formicinae.

## Geslachten

* Acropyga Roger, 1862
* Anoplolepis Santschi, 1914
* Cladomyrma Wheeler, 1920
* Lasiophanes Emery, 1895
* Lasius Fabricius, 1804 - Kleine schubmieren
* Myrmecocystus Wesmael, 1838
* Prolasius Forel, 1892
* Stigmacros Forel, 1905
* Teratomyrmex McAreavy, 1957
* ↑ Bolton, Barry, Lasiini - AntCat. www.antcat.org. Gearchiveerd op 23 mei 2022. Geraadpleegd op 27 mei 2022.
# Lau (provincie)

Lau is een van de veertien provincies van Fiji, in de divisie Eastern. Het beslaat de Lau en Moala-eilanden. De provincie heeft een oppervlakte van 487 km² en had in 1996 12.211 inwoners. De hoofdstad is Tubou.
Divisies: Central · Eastern · Northern · Western
Provincies: Ba · Bua · Cakaudrove · Kadavu · Lau · Lomaiviti · Macuata · Nadroga-Navosa · Namosi · Naitasiri · Ra · Rewa · Serua · Tailevu
Dependency: Rotuma
# Lapenty

Lapenty is een gemeente in het Franse departement Manche (regio Normandië) en telt 439 inwoners (2006). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Avranches.

## Geografie

De oppervlakte van Lapenty bedraagt 14,98 km², de bevolkingsdichtheid is 29 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Lapenty met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations légales 2021.
# Laperocheres koorius

Laperocheres koorius is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Asterocheridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1998 door Ivanenko.
# Laperousea

Laperousea is een geslacht van spinnen uit de familie hangmatspinnen (Linyphiidae).

## Soorten

De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
* Laperousea blattifera (Urquhart, 1887)
* Laperousea quindecimpunctata (Urquhart, 1893)
* ↑ Platnick, N.I. (2012) The world spider catalog, version 12.5. American Museum of Natural History. DOI: 10.5531/db.iz.0001.
# Sint-Clemenskerk (Wissel)

De Sint-Clemenskerk (Duits: St. Clemenskirche) is een onder monumentenzorg vallende, voormalige stiftkerk in Wissel. Tegenwoordig is het de rooms-katholieke parochiekerk van de plaats.

## Geschiedenis

In de door Gert van der Schüren van 1471 tot 1478 geschreven geschiedschrijving is op te maken dat het kanunnikenstift omstreeks 825 gesticht moet zijn. De huidige romaanse basiliek is de derde kerk op de plaats en ontstond in de 12e eeuw, ofwel tijdens het bestuur van graaf Arnoud I van Kleef (regeringsperiode 1120-1147) ofwel dat van Diederik IV van Kleef (1150-1172). Beide graven onderhielden nauwe betrekkingen met Utrecht, hetgeen de architectonische verwantschap van de kerk met de in de 19e eeuw afgebroken Mariakerk te Utrecht verklaart. Enkele graven verkozen de stiftkerk als hun grafkerk, waaronder Diederik V (1244) en Diederik VII (1275).

## Beschrijving

Het kerkschip bezit drie dubbeltraveeën volgens het gebonden stelsel, het transept heeft drie vierkante traveeën en het vijfzijdig afgesloten koor één travee. Het koor wordt in de hoeken met het transept geflankeerd door twee torens met rombische afsluiting. Tussen de lichtbeuk en de arcades bieden galerijachtige openingen toegang tot de dakruimte van de zijschepen.

## Inrichting

* een romaans doopvont
* een laatgotische piëta van de Nederrijnse kunstenaar Henrik Douvermann
* een 15e-eeuwse (in 1768 vernieuwde) beschilderde reliekschrijn van de heilige Luthard (* omstreeks 800 in Kleef, † 881 Kleef) aan de noordelijke koormuur.
* een gotisch muurtabernakel (14e eeuw), met daarnaast een muurkast (15e eeuw)
* een epitaaf van Ioes Middel (1576)
* een sedilia uit de 15e eeuw

## Orgel

De kerk heeft een orgel van de orgelbouwer Wilhelm Rütter uit 1874-1876. De orgelkas is bijzonder oud en dateert uit 1490. Het is de oudste van het Rijnland. Het orgel werd in de jaren 1983-1984 gerestaureerd.
# Simodactylus trivittatus

Simodactylus trivittatus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Schwarz.
# Sexey-les-Bois

Sexey-les-Bois is een plaats en voormalige gemeente in het Franse departement Meurthe-et-Moselle in de regio Grand Est en telt 315 inwoners (1999).

## Geschiedenis

De plaats maakt deel uit van het arrondissement Toul en sinds 22 maart 2015 van het op die dag opgerichte kanton Nord-Toulois. Daarvoor hoorde het bij het kanton Toul-Nord, dat toen opgeheven werd. Op 1 januari 2019 fuseerde de gemeente met Velaine-en-Haye tot de commune nouvelle Bois-de-Haye, waarvan Sexey-les-Bois de status van commune déléguée kreeg.

## Geografie

De oppervlakte van Sexey-les-Bois bedraagt 6,8 km², de bevolkingsdichtheid is 46,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Sexey-les-Bois met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Sinobdella

Sinobdella is een monotypisch geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van de stekelalen (Mastacembelidae).

## Soort

* Sinobdella sinensis (Bleeker, 1870)
# Sinobirma

Sinobirma is een geslacht van vlinders van de familie nachtpauwogen (Saturniidae), uit de onderfamilie Saturniinae.

## Soorten

* S. excavus Lane, 1995
* S. malaisei (Bryk, 1944)
# Sint-Candidus

Sint-Candidus kan verwijzen naar:
* Candidus van Agaunum, een van de aanvoerders van het Thebaanse Legioen
* Candidus van Maastricht, de opvolger van Sint-Servaas in het bisdom Maastricht
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint-Candidus en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sint-Rochuskapel (Echt)

De Sint-Rochuskapel is een kapel in Echt in de Nederlandse gemeente Echt-Susteren. De kapel staat aan de splitsing van de Aasterbergerweg met de Diepstraat en de Wijnstraat.
De kapel is gewijd aan de heilige Rochus van Montpellier.

## Geschiedenis

In 1646 werd de Sint-Rochuskapel gebouwd bij de Maeseyckerpoort bij de toegangsbrug over de stadsgracht en werd in oude bronnen het heyligen huysken op de brugge genoemd.
In het begin van de 18e eeuw, nadat de stadsgracht gedempt was, werd de kapel verplaatst. Op deze plek werd het in 1867 ingebouwd door het brandspuithuis en de gevanckenisse.
In 1910 brak men de kapel af en herbouwde men het als hoekpand op dezelfde plek. Naast de kapel werd er een brandweergarage, kleine gevangenis en veldwachterswoning gebouwd. De gevangenis was tot 1940 in gebruik.
In 1983 werd de kapel op initiatief van de buurtvereniging St. Rochus gerestaureerd, waarbij tevens het altaar werd vernieuwd en er een nieuw Rochusbeeldje werd geplaatst. Op 16 augustus 1983 werd de kapel opnieuw ingewijd.
In 2002 werd het complex afgebroken en in 2004 werd de kapel met de gevangenis tegen het nieuwe wooncomplex herbouwd. Op 6 maart 2005 werd de kapel opnieuw ingezegend.

## Gebouw

De in roodbruine bakstenen kapel opgetrokken kapel wordt gedekt door een verzonken zadeldak met pannen. De frontgevel en achtergevel zijn een tuitgevel met verbrede aanzet en schouderstukken met op de top van de frontgevel een smeedijzeren kruis. In de frontgevel bevindt zich de rondboogvormige toegang van de kapel die wordt afgesloten met een groene dubbele houten deuren met vensters. Boven de ingang is een gepleisterde band aangebracht met daarin de tekst Sint Rochus A.D. 1686. Boven deze band bevindt zich een rondboogvormige nis met vier tralies. In de nis staat een Rochusbeeldje dat de heilige toont gekleed als pelgrim, op zijn mantel en hoed een Jakobsschelp, zijn linkerbeen tonend met pestvlek en naast hem een hondje. In de linker zijmuur is een gevelsteen ingemetseld met een tekst met het jaartal 1687 als chronogram:
   aUXILIo DIVIno In peste et aCrI Igne tUeMUr
   (Mogen wij door Gods hulp bevrijd blijven van pest en zware brand)
Van binnen is de kapel wit gestuukt. Op de achterwand staat op een console een hardstenen Rochusbeeldje dat de heilige toont met een kruis in zijn rechterhand en met zijn linkerhand houdt hij zijn gewaad omhoog en toont hij een pestvlek op zijn been.
# Sint-Rochuskapel (De Plank)

De Sint-Rochuskapel is een kerkje in de buurtschap De Plank, gelegen aan De Plank 39, in de Belgisch Limburgse gemeente Voeren.
Het koor van het huidige kerkje werd in 1860 als kapel gebouwd. Het is een bakstenen gebouwtje onder zadeldak, met een dakruiter.
Omstreeks 1925 werd een, iets hoger, schip aangebouwd en ontstond een zaalkerkje.
De kapel is gewijd aan de heilige Rochus van Montpellier.
# Sint-Rochuskapel (Hauset)

De Sint-Rochuskapel (Duits: Sankt Rochuskapelle) is een veldkapel in de tot de Belgische gemeente Raeren behorende plaats Hauset, gelegen aan de Asteneter Straße tussen hoge bomen.
De kapel is waarschijnlijk opgericht na een pestepidemie die van 1635-1637 plaatsvond. Sint-Rochus wordt namelijk aangeroepen tegen de pest. De stichtingsdatum is echter onzeker, men vermoedt omstreeks 1700. In 1707 werd de klok gewijd. In 1899 werd de voorgevel vernieuwd.
Het kapelletje heeft een schilddak met daarop een dakruiter. Het is uitgevoerd in breuksteen, en de jongere voorgevel in natuursteenblokken.
# Simplex

Simplex kan verwijzen naar:
Auto's, motorfietsen en clip-on motoren:
* Simplex (Nederland)
* Simplex (Frankrijk)
* Simplex (Birmingham)
* Simplex (New Orleans)
* Simplex (New York)
* Simplex (Turijn)
* Rex-Simplex, een Duits automerk
Taal en communicatie:
* Simplex (communicatie)
* Simplex (taalkunde)
Wiskunde:
* Simplex (wiskunde), een convex veelvlak
* Simplexmethode, een rekenmethode voor het oplossingen van een stelsel vergelijkingen
Overig:
* Simplex (farmacie), een term uit de farmacie
* Simplex (speelgoedmerk), een historisch merk voor speelgoed en leermiddelen
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Simplex en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sint-Jobkapel (Hasselbroek)

De Sint-Jobkapel is een kapel in Hasselbroek in de deelgemeente Jeuk in de Belgische gemeente Gingelom in de provincie Limburg. Het gebouw ligt aan het kruispunt van de Grand-Route (N752) en de Hasselbroekstraat (N789). Ten noorden van de kapel ligt Kasteel van Hasselbroek, waarmee het met een dreef verbonden is. Een grote linde staat voor de ingang van de kapel.
De kapel is gewijd aan Sint-Job.

## Opbouw

De eenbeukige bakstenen kapel bestaat uit een schip en een smaller koor met rechte sluiting. Naast baksteen is er ook mergel en kalksteen in de kapel verwerkt.
De voorgevel bevindt zich aan de noordzijde en wordt begrensd door brede hoekpilasters die uitlopen op een schuine kalkstenen waterlijst die zorgt voor een afsluiting van het afgeknotte driehoekige gevelveld. De boogdeur is voorzien van negblokken van kalksteen met daarboven een rondboogvenster voorzien van metalen roeden en kalkstenen negblokken. Verder bevindt zich een klein rondboogvenster zich in het gevelveld onder de dakruiter en is voorzien van mergelstenen negblokken.
De zijgevels hebben een lage plint van kalksteen met in het koor en het schip in zowel de oostgevel als westgevel ieder een rondboogvenster met metalen roeden en negblokken, en verder worden de gevels bekroond met een bakstenen tandlijst met dropmotief. De kapel wordt boven het schip gedekt door afgewolfd zadeldak en boven het koor door een wat lager gelegen afgesnuit zadeldak. Boven de noordgevel bevindt zich een dakruiter.
Aan de oostzijde heeft er een aanleunende sacristie gestaan die recent verwijderd is.
Van binnen heeft de kapel een bepleisterd interieur met Lodewijk XV-stucwerk. Het schip en het koor worden overwelft door een pseudokruisribgewelf, waarvan de brede ribben steunen op pilasters. Verder heeft de kapel een rondboogvormige triomfboog.

## Geschiedenis

In de eerste helft van de 18e eeuw werd de kapel gebouwd.
* Sint-Jobkapel (Hasselbroek) in de inventaris van het agentschap Onroerend Erfgoed
# Sint-Jobkerk (Bolderberg)

De Sint-Jobkerk is de parochiekerk van Bolderberg in de Belgische provincie Limburg. De kerk is gelegen aan de Sint-Jobstraat 70.
Het betreft een neoromaanse kruiskerk die gebouwd is van 1873-1876 en ontworpen werd door Léon Jaminé. De kerk verving een kapel die reeds in 1503 werd vermeld. Het is een eenbeukige kerk met vierkante westtoren, gebouwd in baksteen en arduin.

## Kerkmeubilair

Het kerkmeubilair omvat een eikenhouten preekstoel uit 1660, en tal van 19e-eeuwse meubelen. Er is een Sint-Jobsbeeld uit de 17e eeuw, een processiemadonna uit de eerste helft van de 19e eeuw, een beeldengroep: Sint-Anna leert Maria, uit de eerste helft van de 16e eeuw, uit gepolychromeerd eikenhout; een 17e-eeuws schilderij stelt de bespotting van Sint-Job voor. Dan is er een gepolychromeerd houten gotisch triomfkruis uit de 16e eeuw. Er zijn koperen kandelaars uit de 17e en 18e eeuw, een messing lavabo van eind 18e eeuw.

## Begraafplaats

Op de begraafplaats, die zich aan de oostzijde van de kerk bevindt, is het graf van Joseph Bovy te vinden.
# Sint-Theodarduskerk

Sint-Theodarduskerk kan verwijzen naar:
* Sint-Theodarduskerk (Beringen-Mijn)
* Sint-Theodarduskerk (Bogaarden)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint-Theodarduskerk en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Shirleysburg

Shirleysburg is een plaats (borough) in de Amerikaanse staat Pennsylvania, en valt bestuurlijk gezien onder Huntingdon County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 140. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 133, een daling van 7 (-5,0%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 0,4 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 12 km rond Shirleysburg.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Shirleysburg op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)