OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Nationaal Park Skolivski Beskydy

Het Nationaal Park Skolivski Beskydy (Oekraïens: Національний природний парк «Сколівські Бескиди») is gelegen in de oblast Lviv en maakt deel uit van het Karpatengebergte. Skolivski Beskydy is op 11 februari 1999 uitgeroepen tot nationaal park en dankt zijn naam aan de nabijgelegen plaats Skole. Het hoogste punt in het park wordt gevormd door de bergtop Parasjka (1.268 m).

## Klimaat

Het klimaat is relatief mild. De gemiddelde temperatuur in januari is 5 °C en in juli 19 °C. De jaarlijkse hoeveelheid neerslag is tussen de 800 en 1.100 mm.

## Flora en fauna

In het gebied kan men nog altijd oude beuken- en fijnspar-zilversparrenbossen aantreffen. Veel bomen hebben een leeftijd van 100 jaar of ouder. Er zijn in het gebied 632 vaatplanten vastgesteld, waarvan er 40 op de Rode Lijst van Oekraïne staan. Dit zijn bijvoorbeeld het wit bosvogeltje (Cephalanthera longifolia), rood bosvogeltje (Cephalanthera rubra), welriekende nachtorchis (Platanthera bifolia) en dennenorchis (Goodyera repens). Qua fauna is het gebied ook divers. Er komen zoogdieren voor als bruine beer (Ursus arctos), Euraziatische lynx (Lynx lynx), Bechsteins vleermuis (Myotis bechsteinii), wolf (Canis lupus) en Europese wilde kat (Felis sylvestris). In het N.P. Skolivski Beskydy kan men vogels aantreffen als het hazelhoen (Tetrastes bonasia), drieteenspecht (Picoides tridactylus), waterpieper (Anthus spinoletta) en de zeldzame steenarend (Aquila chrysaetos). Onder de amfibieën bevindt zich onder andere de Karpatensalamander (Lissotriton montandoni).
De wisent (Bison bonasus) is in 1974 in het gebied geherintroduceerd, maar is erg zeldzaam geworden met nog slechts zeven exemplaren in 2010.

## Toerisme

Binnen het N.P. Skolivski Beskydy bevindt zich het stedelijk fort «Toestan». Het fort werd in 1997 tot een historisch en cultureel reservaat benoemd, om archaeologische vondsten uit het kasteel te beschermen en tentoon te stellen.

## Afbeeldingen

* Beboste hellingen en heuvels met graslanden en alpenweiden sieren het N.P. Skolivski Beskydy.
* Helling van de berg «Parasjka»
* De waterval «Kamjanetsky».
* Berghelling met Vaccinium-begroeiing.
... Boezky Hard · Chotynsky · Desnjansko-Starohoetsky · Homilsjanski Lisy · Karmeljoek-Podolië · Karpaten · Noord-Podolië · Oezjansky · Podilski Tovtry · Synevyr · Skolivski Beskydy · Toezlovski Lymany · Tsoemanska Poesjtsja · Zalissja ...
* 1 2 3 (en) Karpaty.info (2015). Skole Beskids National Park. Geraadpleegd op 21 oktober 2015.
* ↑ (en) European Bison Conservation Center (2010). Population size of E.bison kept in captive and free living herds. Geraadpleegd op 21 oktober 2015.
* ↑ (uk) Karpaty.info (2015). Derzjavni istoriko-koeltoerni zapovidnik "Toestan": Moezej istoriji Toestani. Geraadpleegd op 21 oktober 2015.
# Nationaal Park Sjantarskië Ostrova

Nationaal Park Sjantarskië Ostrova (Russisch: Шантарские острова национальный парк) is een nationaal park gelegen in de kraj Chabarovsk in het Russische Verre Oosten. Werkzaamheden tot oprichting van het nationaal park hebben zeker 15 jaar geduurd en werden ondersteund door medewerkers van de Amoertak van het WWF. Op 30 december 2013 ondertekende de Russische premier Dmitri Medvedev een decreet (№ 1304/2013) die tot de oprichting van Nationaal Park Sjantarskië Ostrova zou leiden. Het nationaal park omvat de Sjantar-eilanden, met een gezamenlijke oppervlakte van 241 km², alsmede 274 km² in de aangrenzende wateren van de Zee van Ochotsk. Hiermee heeft Nationaal Park Sjantarskië Ostrova een totale oppervlakte van 5.155 km².

## Doel van oprichting

De oprichting tot nationaal park vond plaats om het unieke ecosysteem van de Sjantar-eilanden te behouden en de zeehondenkolonies, het foerageergebied van walvissen, paaigronden van zalmachtigen, zeevogelkolonies, pleisterplaatsen voor trekvogels en vele andere diersoorten te beschermen.

## Flora en fauna

De Sjantar-eilanden liggen ca. 32 km voor de kust van het vasteland van Rusland, ten noorden van de monding van de Amoer. De eilanden zijn zeer fotogeniek en zijn bedekt met gemengde bossen, boreale bossen, bergtoendra en een netwerk aan heldere beken en rivieren. Langs de kust zijn steile kliffen te zien met watervallen en baaien die door jezosparren (Picea jezoensis) worden omringd. De Sjantar-eilanden vormen een belangrijke paaigrond voor zalmachtigen als roze zalm (Oncorhynchus gorbuscha), chumzalm (Oncorhynchus keta) en regenboogforel (Oncorhynchus mykiss mykiss). Enkele veelvoorkomende walvisachtigen op het grondgebied van Nationaal Park Sjantarskië Ostrova zijn de grijze walvis (Eschrichtius robustus) en Groenlandse walvis (Balaena mysticetus), die vaak dicht voor de kust kunnen worden gezien.. Andere zoogdieren die op of rond de Sjantar-eilanden leven zijn bijvoorbeeld de ringelrob (Pusa hispida), bruine beer (Ursus arctos), otter (Lutra lutra) en sabelmarter (Martes zibellina). Ook zijn er meer dan 240 vogelsoorten vastgesteld op de eilanden. Zo is het gebied belangrijk voor de bedreigde Blakistons visuil (Bubo blakistoni), Stellers zeearend (Haliaeetus pelagicus) en spitsvleugelhoen (Falcipennis falcipennis).

## Externe link

* (en) Wild Salmon Center. Bevat een kaart van Nationaal Park Sjantarskië Ostrova.
# Namalycastis hawaiiensis

Namalycastis hawaiiensis is een borstelworm uit de familie Nereididae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Namalycastis hawaiiensis werd in 1903 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Johnson.
# Namalycastis indica

Namalycastis indica is een borstelworm uit de familie Nereididae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Namalycastis indica werd in 1921 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Southern.
# Navajodactylus

Navajodactylus is een geslacht van uitgestorven pterosauriërs, behorend tot de groep van de Pterodactyloidea, dat leefde tijdens het Laat-Krijt in het gebied van het huidige Noord-Amerika.

## Vondst en naamgeving

In 2002 vond de Nederlandse oceanoloog Arjan Boeré in de Ah-shisle-pah Wash in de vindplaats Denver's Blowout in New Mexico een bot van een pterosauriër.
In 2011 benoemden en beschreven Robert Sullivan en Denver Fowler de typesoort Navajodactylus boerei. De geslachtsnaam verbindt een verwijzing naar de Navaho in wiens stamgebied de vondst gedaan werd met een gelatiniseerd Klassiek Grieks δάκτυλος, daktylos, 'vinger', sinds Pterodactylus als eerste van de groep benoemd werd een gebruikelijk achtervoegsel in de namen van pterosauriërs. De soortaanduiding eert Boere.
Het holotype SMP VP-1445 is gevonden in de Hunter Wash-afzetting van de Kirtlandformatie die dateert uit het bovenste Campanien, vrij exact 75 miljoen jaar oud. Het bestaat uit een in drie stukken gebroken bovendeel van een eerste vingerkootje van de (vierde) rechtervleugelvinger. Als paratype werd een tweede fragment aangewezen, specimen SMP VP-1853, een onderste stuk van een (vermoedelijk rechter-) ellepijp. Enkele fragmenten uit de even oude Dinosaur Park Formation van Alberta zijn aan de soort toegewezen: specimina TMP 72.1.1 en TMP 82.19.295, beide eerste vingerkootjes.

## Beschrijving

Navajodactylus is een middelgrote pterosauriër. De beschrijvers schatten de vleugelspanwijdte op drieënhalve meter. De drie stukken meten 183, 175 en 80 millimeter maar lagen niet in elkaars verlengde en het is mogelijk dat het middelste in feite een stuk van het vierde middenhandsbeen is. Het stuk ellepijp is tweeënvijftig millimeter lang.
De beschrijvers wisten enkele onderscheidende kenmerken vast te stellen. Het uitsteeksel voor de pees van de strekkende spier beslaat driekwart van het oppervlak van het bovenste gewricht. Dit gewricht heeft een bovenste uitsteeksel, een cotyle, waarvan de bovenrand bovenop voorzien is van een opvallende verhoging. De onderste cotyle is doorboord door twee pneumatische openingen. Het uitsteeksel voor de pees heeft een ondiep zadelvormig bovenvlak. Het boogvormige raakvlak met het vierde middenhandsbeen beslaat meer dan de helft van het bovenste oppervlak.

## Fylogenie

Navajodactylus is door de beschrijvers onder voorbehoud in de Azhdarchidae geplaatst. Dit gebeurde voornamelijk op basis van de geologische leeftijd; verreweg de meeste pterosauriërvondsten uit het Campanien betreffen azhdarchiden. Men heeft geen gedeelde nieuwe eigenschappen, synapomorfieën, van de Azhdarchidae bij het holotype kunnen vaststellen, hoewel de vorm ervan ook weer niet fundamenteel van bekende azhdarchide eerste vingerkootjes zou afwijken.
Navajodactylus is de eerste pterosauriër gevonden in het Campanien van Nieuw-Mexico en de enige gevonden in Alberta.
Literatuur
* Robert M. Sullivan and Denver W. Fowler, 2011, "Navajodactylus boerei, n. gen., n. sp., (Pterosauria, ?Azhdarchidae) from the Upper Cretaceous Kirtland Formation (upper Campanian) of New Mexico", Fossil Record 3. New Mexico Museum of Natural History and Science, Bulletin 53: 393-404
# Navajosuchus

Navajosuchus is een geslacht van uitgestorven alligatorine krokodillen. De fossielen zijn gevonden in de Nacimiento-formatie uit het Paleoceen in het San Juan-bekken, New Mexico (Verenigde Staten).
Het geslacht werd in 1942 benoemd door Charles Craig Mook, en de typesoort is Navajosuchus novomexicanus, welke was gebaseerd op AMNH 5186, een gedeeltelijke schedel verzameld in 1913. Later onderzoek toonde aan dat Navajosuchus novomexicanus hetzelfde taxon was als de in 1930 door Simpson benoemde Allognathosuchus mooki, gebaseerd op specimen AMNH 6780, een skelet met schedel, die echter achteraf bezien niet tot het geslacht Allognathosuchus behoort, en dus wordt de combinatio nova van de krokodil Navajosuchus mooki. Welke naam ook wordt gebruikt, dit dier zou een algemeen roofdier zijn geweest van de overstromingsvlakten van Nacimiento. Het was de meest voorkomende krokodil van de Nacimiento-formatie, gevonden in zowel de Puercan en Torrejonian faunale verzamelingen.
De precieze plaatsing van Navajosuchus binnen Alligatoroidea wordt betwist. Sommige studies hebben het aangetoond als een basaal lid van Alligatoridae, binnen de op stam gebaseerde groep Alligatorinae, zoals weergegeven in het onderstaande cladogram.
| Alligatoroidea | Leidyosuchus Deinosuchus Diplocynodontinae Diplocynodon Alligatoridae Caimaninae (stamgebaseerd taxon) Alligatorinae Ceratosuchus Hassiacosuchus Navajosuchus Allognathosuchus Alligator mcgrewi Alligator prenasalis Wannaganosuchus Arambourgia Procaimanoidea Alligator olseni kroongroep Alligatorinae |
Als alternatief hebben andere studies Navajosuchus gevonden buiten Alligatoridae en Alligatorinae, als een basaal lid van Alligatoroidea in de clade Globidonta, zoals weergegeven in het onderstaande cladogram.
| Alligatoroidea | Diplocynodontinae Globidonta Leidyosuchus Deinosuchus Navajosuchus Ceratosuchus Stangerochampsa Brachychampsa sealeyi Brachychampsa montana Orientalosuchina Eoalligator Jiangxisuchus Protoalligator Orientalosuchus Krabisuchus Alligatoridae Alligatorinae Caimaninae |
# Nebritus tanneri

Nebritus tanneri is een vliegensoort uit de familie van de viltvliegen (Therevidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Hardy.
# Navanax orbignyanus

Navanax orbignyanus is een slakkensoort uit de familie van de Aglajidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1881 door Rochebrune.
# Nava de Béjar

Nava de Béjar is een gemeente in de Spaanse provincie Salamanca in de regio Castilië en León met een oppervlakte van 11,73 km². Nava de Béjar telt 99 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
    Opm.: Tussen 1974 en 1982 maakte Nava de Béjar deel uit van de gemeente Guijuelo
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
# Nava Mau

Nava Mau (Mexico-Stad, 14 mei 1992) is een Mexicaans-Amerikaanse actrice, regisseuse en cultureel werker.

## Loopbaan

Mau werd geboren in Mexico-Stad op 14 mei 1992, maar groeide op in San Antonio, Texas. Ze studeerde in Parijs en aan het Pomona College in Claremont waar ze in 2014 een bachelor in taalkunde en cognitiewetenschap behaalde.
Mau is transgender. In 2011 onderging ze een behandeling voor anorexia nervosa en startte in diezelfde periode haar transitie naar vrouw. Ze was in die periode werkzaam als juridisch adviseur voor slachtoffers van geweld tegen immigranten. In 2015 werkte ze in een immigratiecentrum voor vrouwen en kinderen. Hierna werd ze pleitbezorger voor slachtoffers van LHBTQ-gerelateerd geweld in de Bay Area van San Francisco.
In 2019 schreef, produceerde en regisseerde ze de korte film Waking Hour waarin ze tevens de hoofdrol vertolkte. Ze ontving hiervoor een NewFest Audience Award. Hierna maakte ze de korte films Sam’s Town (2020) en Lovebites (2020) en werkte ze mee aan de documentaire Disclosure (2020). Ten tijde dat ze werd gecast voor de rol van Ana in de serie Generation werkte ze bij een non-profit organisatie in Los Angeles.
In 2024 vertolkte ze de rol van Teri in de Britse Netflixserie Baby Reindeer.

## Activisme

Naast actrice en regisseuse is ze tevens werkzaam op het gebied van gemeenschapsrecht en politieke educatie. Ze is spreker in panels van onder meer BuzzFeed en het Smithsonian National Museum of the American Latino. In 2021 ontving ze voor haar werk de YoSoy Award van de Hispanic Heritage Foundation.
# Necroscia marginata

Necroscia marginata is een insect uit de orde Phasmatodea en de familie Diapheromeridae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1835 door Gray.
# Necroscia monticola

Necroscia monticola is een insect uit de orde Phasmatodea en de familie Diapheromeridae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Günther.
# Need for Speed (2015)

Need for Speed is een computerspel ontwikkeld door het Zweedse Ghost Games en gepubliceerd door Electronic Arts. De release vond plaats op 3 november 2015 in Noord-Amerika en op 5 november 2015 in de Europese Unie voor de Playstation 4 en de Xbox One. De pc-versie verscheen in maart 2016. Het is het eerste NFS-spel zonder subtitel sinds de eerste NFS-game uit 1994.
De eerste beelden werden vertoond op 15 juni 2015 tijdens de E3-presentatie van de uitgever Electronic Arts. Hier werden de belangrijkste delen van de verhaallijn vertoond, maar ook de nieuwe fictieve stad waar het spel zich afspeelt dat Ventura Bay heet, een stad die is gebaseerd op Los Angeles. Daarnaast zijn er vijf verschillende soorten gameplay: Speed, Style, Crew, Build en Outlaw, waar de speler punten mee kan verdienen in de vijf overlappende verhaallijnen.
# Nederlandse kampioenschappen schaatsen afstanden 2010 - 1000 meter vrouwen

De 1000 meter vrouwen op de Nederlandse kampioenschappen schaatsen afstanden 2010 werd gehouden op zaterdag 31 oktober 2009. Er waren vijf plaatsen te verdelen voor de Wereldbeker schaatsen 2008/09. Margot Boer en Laurine van Riessen hadden een beschermde status, voor hen volstond een plaats bij de eerste acht voor deelname aan de wereldbeker. Titelverdedigster was Paulien van Deutekom die de titel pakte tijdens de Nederlandse kampioenschappen schaatsen afstanden 2009.

## Statistieken
### Uitslag

| # | Schaatser | Tijd |
| 1 | Annette Gerritsen | 1.16,83 |
| 2 | Margot Boer | 1.17,18 |
| 3 | Marianne Timmer | 1.17,26 |
| 4 | Laurine van Riessen | 1.17,41 |
| 5 | Ireen Wüst | 1.17,61(2) |
| 6 | Natasja Bruintjes | 1.17,61(8) |
| 7 | Lotte van Beek | 1.18,17 PR |
| 8 | Ingeborg Kroon | 1.18,30 |
| 9 | Thijsje Oenema | 1.18,89 |
| 10 | Roxanne van Hemert | 1.19,06 |
| 11 | Janine Smit | 1.19,24 PR |
| 12 | Linda de Vries | 1.19,33 PR |
| 13 | Paulien van Deutekom | 1.19,34 |
| 14 | Frederika Buwalda | 1.19,64(6) |
| 15 | Marrit Leenstra | 1.19,64(9) |
| 16 | Jorien Kranenborg | 1.19,89 |
| 17 | Brecht Kramer | 1.20,06 |
| 18 | Tosca Hilbrands | 1.20,07 |
| 19 | Elma de Vries | 1.20,13 |
| 20 | Marit Dekker | 1.20,25 |
| 21 | Anice Das | 1.20,58 |
| 22 | Rosa Pater | 1.21,81 PR |

### Loting

| Rit | Binnenbaan | Buitenbaan |
| 1 | Jorien Kranenborg | Rosa Pater |
| 2 | Janine Smit | Elma de Vries |
| 3 | Brecht Kramer | Linda de Vries |
| 4 | Thijsje Oenema | Marit Dekker |
| 5 | Lotte van Beek | Ingeborg Kroon |
| 6 | Tosca Hilbrands | Marianne Timmer |
| 7 | Frederika Buwalda | Anice Das |
| 8 | Annette Gerritsen | Laurine van Riessen |
| 9 | Ireen Wüst | Marrit Leenstra |
| 10 | Natasja Bruintjes | Roxanne van Hemert |
| 11 | Margot Boer | Paulien van Deutekom |
* Loting
* Uitslag
1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Nederland op het Eurovisiesongfestival 1964

Nederland deed mee aan het Eurovisiesongfestival 1964, dat werd gehouden in Kopenhagen, Denemarken.

## Nationaal Songfestival 1964

In 1963 deed de NTS een oproep aan tekstschrijvers en componisten om een nummer te schrijven voor Anneke Grönloh, die het jaar erop Nederland zou gaan vertegenwoordigingen op het Eurovisiesongfestival. Na een verlengde inzendtermijn werden uit 204 ingezonden liedjes 3 nummers geselecteerd. Grönloh zong deze nummers tijdens het Nationaal Songfestival, dat werd uitgezonden door de NTS. Regionale jury's kozen voor Jij bent mijn leven, gecomponeerd en geschreven door Ted Powder en René de Vos. Het lied won de nationale finale met 159 punten.

## In Kopenhagen

Op 21 maart vond in de Tivolis Koncertsal de finale plaats met in totaal 16 deelnemende landen, waar Grönloh als tweede het podium betrad. Ze droeg een jurk van couturier Dick Holthaus, die ook vaker kleding voor haar ontwierp. Jij bent mijn leven eindigde op een gedeelde tiende plaats, samen met België. Beide landen kregen 2 punten van de internationale jury's. Winnaar werd Gigliola Cinquetti uit Italië, met het lied Non ho l'età. Grönloh kreeg voor haar optreden wel de persprijs en publieksprijs.

## Foto's

* Grönloh bij het scorebord met de titels van het Nationaal Songfestival
* Vertrek naar Kopenhagen.
* ↑ Jij bent mijn leven op YouTube
* ↑ Yvonne Hoebe, "Het leven van Anneke Grönloh vol hoge pieken en diepe dalen", de Telegraaf, 16 september 2018
1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Neelankarai

Neelankarai is een census town in het district Chennai van de Indiase staat Tamil Nadu.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 15.688 mensen in Neelankarai, waarvan 52% mannelijk en 48% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 70%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Neilonella hampsoni

Neilonella hampsoni is een tweekleppigensoort uit de familie van de Neilonellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Allen & Sanders.
# Nemapogon fuscalbella

Nemapogon fuscalbella is een vlinder uit de familie echte motten (Tineidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Chretien.
De soort komt voor in Europa.
# Neoamphicyclus indonesiae

Neoamphicyclus indonesiae is een zeekomkommer uit de familie Cucumariidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1987 gepubliceerd door C. Massin.
# Neoamphion

Neoamphion is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Monné.

## Soorten

Neoamphion omvat de volgende soorten:
* Neoamphion triangulifer (Aurivillius, 1909)
* Neoamphion vittatum (Reiche, 1839)
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Neoamphicyclus materiae

Neoamphicyclus materiae is een zeekomkommer uit de familie Cucumariidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2007 gepubliceerd door Mark O'Loughlin.
Reproduction. Sexes separate; seasonal reproduction; coelomic brood protection by females; up to 528 coelomic juveniles per female; brood release principally in October and November (Materia et al., 1991, as N. lividus from Victoria).
Colour (preserved). Body pale to dark blue-grey to grey-brown with fi ne speckle, dark blue-grey to grey-black anteriorly and posteriorly; introvert pale to dark grey-brown to brown; tentacle dendritic ends pale grey, trunks dark brown; oral disc dark brown
Distribution. S New South Wales (Bateman’s Bay), Victoria, N Tasmania (excluding King I.), South Australia, S Western Australia (Princess Royal Harbour, Quaranup (Marsh, 1991)); 0–7 m.
Etymology. Named for Christine Materia in appreciation of her great contribution to echinoderm research through dedicated fieldwork and museum curation, and in particular for her contribution to our knowledge about this species
# Nemosoma maculata

Nemosoma maculata is een keversoort uit de familie schorsknaagkevers (Trogossitidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1991 gepubliceerd door Roger Dajoz.
# Nemosoma fleutiauxi

Nemosoma fleutiauxi is een keversoort uit de familie schorsknaagkevers (Trogossitidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1947 gepubliceerd door Edmond Fleutiaux, Legros, Lepesme & Paulian.
# Wolfgang Auler

Wolfgang Auler (Dortmund, 21 mei 1904 - 1986) was een Duitse organist.

## Levensloop

Auler studeerde in Dortmund, Frankfurt am Main en Leipzig, met onder meer Karl Straube als leraar.
In de jaren negentiendertig, bij de opkomst van het nazisme, behoorde Auler, met andere jonge organisten, tot diegenen die het aanwenden van het orgel op nationaalsocialistische feesten aanmoedigden. Ze deden dit vanaf 1937 in het tijdschrift Musik in Jugend und Volk.
Auler werd organist in Gottesberg en Berlijn. Hij doceerde aan de Hogeschool voor lerarenopleiding in Hirschberg, van 1939 tot 1941 aan het Conservatorium van Linz, van 1941 tot 1949 aan het Staatsconservatorium in Braunschweig en van 1949 tot 1953 aan de Muziekhogeschool van Keulen. Hij oefende ook het ambt uit van orgeldeskundige voor de Evangelische Kerk in Westfalen. In 1961 werd hij Muziekdirecteur voor de Kerken. Tijdens de oorlog was hij ook in het Duitse leger ingelijfd.
In 1967 was Auler jurylid voor de Tweede internationale orgelwedstrijd in het kader van het Musica Antiqua Festival in Brugge.

## Discografie

* Opnamen door Wolfgang Auler

## Publicaties

* Spielbuch für Kleinorgel (uitgever)
* Orgelkonzerte nach verschiedenen Meistern (uitgever)
* Tondokumente (herwerkingen)
* Die Schnitgerorgel der Eosander-Kapelle im Schloss Charlottenburg (1982)
* Nachhall der alten Orgelbewegung (1985)
* Pieces for small organ without pedals. Sixteenth and seventeenth centuries, edited with registrations by Wolfgang Auler, 1998.

## Literatuur

* Organ Tones Beneath the Swastika. Celebrations - Celebration Halls - Celebration Organs, in: Acta Organologica 28, 2004, 411-444
* Gemeinsame Normdatei: 134318080
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7736 0320
* Library of Congress Control Number: no89003809
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: mzk2012690734
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007282967605171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000003584858
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 144132001
* Virtual International Authority File: 19235742
* WorldCat (via VIAF): 19235742