OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# M65 (Groot-Brittannië)

De M65 is een autosnelweg in Engeland. De weg is 48,3 kilometer lang en loopt in noordoost-zuidwestelijke richting, zuidelijk van Preston tot Colne.
Groot-Brittannië: M1 · M2 · M3 · M4 · M5 · M6 · M6 Toll · M8 · M9 · M10 · M11 · M18 · M20 · M23 · M25 · M26 · M27 · M32 · M40 · M42 · M45 · M48 · M49 · M50 · M53 · M54 · M55 · M56 · M57 · M58 · M60 · M61 · M62 · M65 · M66 · M67 · M69 · M73 · M74 · M77 · M80 · M90 · M180 · M181 · M271 · M275 · M602 · M606 · M621 · M876 · M898
A1(M) · A3(M) · A38(M) · A48(M) · A57(M) · A58(M) · A64(M) · A66(M) · A74(M) · A167(M) · A194(M) · A308(M) · A329(M) · A404(M) · A601(M) · A627(M) · A823(M)
Noord-Ierland: M1 · M2 · M3 · M5 · M12 · M22 · A8(M)
# Barbosa (Santander)

Barbosa is een gemeente in het Colombiaanse departement Santander. De gemeente telt 25.768 inwoners (2005).
Aguada · Albania · Aratoca · Barbosa · Barichara · Barrancabermeja · Betulia · Bolívar · Bucaramanga · Cabrera · California · Capitanejo · Carcasí · Cepitá · Cerrito · Charalá · Charta · Chima · Chipatá · Cimitarra · Concepción · Confines · Contratación · Coromoro · Curití · El Carmen de Chucurí · El Guacamayo · El Peñón · El Playón · Encino · Enciso · Florián · Floridablanca · Galán · Gámbita · Girón · Guaca · Guadalupe · Guapotá · Guavatá · Güepsa · Hato · Jesús María · Jordán · La Belleza · Landázuri · La Paz · Lebrija · Los Santos · Macaravita · Málaga · Matanza · Mogotes · Molagavita · Ocamonte · Oiba · Onzaga · Palmar · Palmas del Socorro · Páramo · Piedecuesta · Pinchote · Puente Nacional · Puerto Parra · Puerto Wilches · Rionegro · Sabana de Torres · San Andrés · San Benito · San Gil · San Joaquín · Suaita · San José de Miranda · San Miguel · San Vicente de Chucurí · Santa Bárbara · Santa Helena del Opón · Simacota · Socorro · Sucre · Suratá · Tona · Valle de San José · Vélez · Vetas · Villanueva · Zapatoca
# Alphonse Ryckmans

Alphonse Ghislain Marie Ryckmans (Antwerpen, 3 oktober 1857 - Mechelen, 3 januari 1931) was een Belgisch senator.

## Levensloop

Ryckmans behoorde tot een Mechelse familie die in de negentiende eeuw vooral actief was in de gemeentelijke administratie en na 1865 ook in de politiek. Jacobus Ryckmans, vader van Alphonse, was de uitgever van het katholieke weekblad La Dyle, en zetelde ook korte tijd in de gemeenteraad.
Een broer van Alphonse, Paul Ryckmans (1855-1901), was gemeenteraadslid in Mechelen en provincieraadslid. Hij viel op door zijn Vlaams en democratisch engagement binnen de katholieke partij. Hij was, na zijn vader uitgever en hoofdredacteur van La Dyle.
Alphonse Ryckmans promoveerde tot doctor in de rechten (1879) aan de Katholieke Universiteit Leuven en vestigde zich als advocaat in Antwerpen. Hij trouwde met Clementia Van Ryn en ze hadden zes kinderen.
Hij werd verkozen tot gemeenteraadslid van Antwerpen, van 1899 tot 1911 en opnieuw vanaf 1921.
Hij werd driemaal katholiek senator:
* van 1912 tot 1921 was hij provinciaal senator voor de provincie Antwerpen,
* van 1921 tot 1925 was hij gecoöpteerd senator,
* van 1925 tot aan zijn dood was hij senator voor het arrondissement Antwerpen.
Van 1919 tot 1929 was hij secretaris en van 1929 tot 1931 ondervoorzitter van de Senaat.
Ryckmans telde onder zijn zoons:
* Pierre Ryckmans (1891-1959), gouverneur-generaal van Belgisch-Congo
Onder zijn kleinkinderen zijn te vermelden:
* Simon Leys (schuilnaam van Pierre Ryckmans) (1935-2014), belangrijk sinoloog en auteur,
* Jacques Leys (1924-2005), hoogleraar Oosterse talen aan de UCL,
* André Ryckmans, (1929-1960), Congokenner,
* Geneviève Ryckmans-Corin (1930), Belgisch volksvertegenwoordiger.

## Publicatie

* Le devoir des catholiques, Antwerpen, z.d.

## Literatuur

* H. LE BON, Senator Ryckmans, in: Ons Volk Ontwaakt, 18 januari 1931.
* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch parlement 1894-1972], Standaard Wetenschappelijke Uitgeverij, Antwerpen / Utrecht 1972.
# Monte Ortigara

De Monte Ortigara is een berg gelegen in de Alpen in de Italiaanse regio Veneto. De berg heeft een hoogte van 2105 meter en is een van de hoogste bergen in de Italiaanse provincie Vicenza.
# Lijst van rijksmonumenten in Heek

De plaats Heek telt 8 inschrijvingen in het rijksmonumentenregister. Hieronder een overzicht.
| Object | Oorspronkelijke functie$^?$ | Bouwjaar | Locatie | Coördinaten$^?$ | Nr.$^?$ | Afbeelding |
| Boerderij met schilddak, grotendeels van mergel | Boerderij | | Achelerweg 1 Achelerweg 1 | 50° 52' 33" NB, 5° 51' 43" OL | 18262 Dit rijksmonument op Wikidata | Boerderij met schilddak, grotendeels van mergel Meer afbeeldingen |
| Hoeve van mergel om gesloten binnenplaats | Boerderij | 1799 (poort) woonhuis (eerste kwart 19e eeuw) 1799 (poort) woonhuis (eerste kwart 19e eeuw) | Hekerweg 35 Hekerweg 35 | 50° 52' 34" NB, 5° 51' 39" OL | 18264 Dit rijksmonument op Wikidata | Hoeve van mergel om gesloten binnenplaats Meer afbeeldingen |
| Boerderij met schilddak, grotendeels van mergel | Boerderij | | Hekerweg 38 Hekerweg 38 | 50° 52' 33" NB, 5° 51' 44" OL | 18265 Dit rijksmonument op Wikidata | Boerderij met schilddak, grotendeels van mergel Meer afbeeldingen |
| Boerderij met schilddak, grotendeels van mergel | Boerderij | | Hekerweg 36 Hekerweg 36 | 50° 52' 33" NB, 5° 51' 44" OL | 18267 Dit rijksmonument op Wikidata | Boerderij met schilddak, grotendeels van mergel Meer afbeeldingen |
| 't Boere Höfke | Boerderij | 17e-eerste helft 19e eeuw 17e-eerste helft 19e eeuw | Hekerweg 23 Hekerweg 23 | 50° 52' 29" NB, 5° 51' 20" OL | 18268 Dit rijksmonument op Wikidata | 't Boere Höfke Meer afbeeldingen |
| Boerderij met schilddak | Boerderij | 1770 1770 | Hekerweg 34 Hekerweg 34 | 50° 52' 33" NB, 5° 51' 43" OL | 18269 Dit rijksmonument op Wikidata | Boerderij met schilddak Meer afbeeldingen |
| Hoeve de Heek | Boerderij | 1658 1658 | Hekerweg 29 Hekerweg 29 | 50° 52' 31" NB, 5° 51' 30" OL | 18270 Dit rijksmonument op Wikidata | Hoeve de Heek Meer afbeeldingen |
| Herenhoeve van mergel om gesloten binnenplaats | Boerderij | 19e eeuw 19e eeuw | Heek 3 Heek 3 | 50° 52' 40" NB, 5° 51' 58" OL | 37923 Dit rijksmonument op Wikidata | Herenhoeve van mergel om gesloten binnenplaats Meer afbeeldingen |
# Aleksandr Chorosjilov

Aleksandr Chorosjilov (Jelizovo, 16 februari 1984) is een Russisch alpineskiër. Hij vertegenwoordigde zijn vaderland viermaal op de Olympische Winterspelen.

## Carrière

Chorosjilov maakte zijn wereldbekerdebuut in december 2004 in Val Gardena. In 2006 nam Chorosjilov deel aan de Olympische Winterspelen in Turijn. Als beste resultaat liet hij een 22e plaats optekenen in de combinatie. In datzelfde nummer eindigde hij 10e tijdens de Wereldkampioenschappen alpineskiën 2009 in Val-d'Isère.
In 2010 kon Chorosjilov zich een tweede maal kwalificeren voor de Olympische Winterspelen: in Vancouver eindigde hij 21e op de Supercombinatie en 23e op de Slalom. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2014 in Sotsji eindigde hij 14e op de Slalom en 30e op Supercombinatie.
Op 27 januari 2015 behaalde Chorosjilov zijn eerste overwinning in een wereldbekerwedstrijd dankzij winst tijdens de slalom in Schladming. Mede door dit resultaat eindigde Chorosjilov ook op de 3e plaats in eindklassement van de wereldbeker alpineskiën 2014/2015 in de slalom.

## Resultaten
### Olympische Winterspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2006 | Turijn | 22e Combinatie 38e Afdaling 41e Super-G DNF1 Slalom |
| 2010 | Vancouver | 21e Supercombinatie 23e Slalom 28e Super-G 38e Reuzenslalom 45e Afdaling |
| 2014 | Sotsji | 14e Slalom 30e Supercombinatie |
| 2018 | Pyeongchang | 17e Slalom |

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2005 | Bormio | DNF Combinatie DNF1 Afdaling DNS1 Slalom |
| 2007 | Åre | 31e Reuzenslalom 43e Afdaling 43 Super-G DNF Super-Combinatie DSQ1 Slalom |
| 2009 | Val-d'Isère | 10e Supercombinatie 12eSlalom 30e Super-G DNF1 Reuzenslalom |
| 2011 | Garmisch-P. | 53e Reuzenslalom DNF1 Super-G DNF1 Slalom |
| 2013 | Schladming | 23e Supercombinatie DNF1 Slalom |
| 2015 | Vail/Beaver Creek | 8e Slalom |
| 2017 | Sankt Moritz | 5e Slalom |
| 2019 | Åre | 15e Slalom |

### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algm | SL | SG | SC | CE |
| 2005/2006 | 101e | - | – | 24e | - |
| 2007/2008 | 102e | - | – | 31e | - |
| 2008/2009 | 89e | 69e | – | 17e | – |
| 2009/2010 | 117e | 60e | 58e | 38e | – |
| 2010/2011 | 132e | 54e | – | 47e | – |
| 2011/2012 | 100e | 38e | – | – | 9e |
| 2012/2013 | 73e | 26e | – | 28e | 13e |
| 2013/2014 | 57e | 19e | - | 22e | – |
| 2014/2015 | 13e | 3 | – | - | – |
| 2015/2016 | 27e | 5e | – | - | - |
| 2016/2017 | 19e | 6e | – | - | - |
| 2017/2018 | 91e | 29e | – | - | - |
| 2018/2019 | 83e | 27e | – | - | - |
| 2019/2020 | 40e | 10e | - | - | - |

#### Wereldbekerzeges

| Datum | Plaats | Onderdeel |
| 27 januari 2015 | Schladming | Slalom |
# Bantega

Bantega (Fries: Bantegea; Stellingwerfs: Bantege) is een dorp in de gemeente De Friese Meren, in de Nederlandse provincie Friesland.
Het ligt ten oosten van Lemmer en ten zuiden van Echten. In 2023 telde het dorp 700 inwoners. Onder het dorp valt grotendeels de buurtschap Schoterzijl.

## Geschiedenis

Tot 1 januari 2014 behoorde Bantega tot de gemeente Lemsterland. Bantega was het jongste dorp van de gemeente Lemsterland. Na de Tweede Wereldoorlog werd de buurtschap Echtenpolder omgedoopt tot het dorp Bantega. De naam is afgeleid van Bant, een plaats die in 1413 was weggespoeld door de Zuiderzee, mogelijk hebben daarna nog enkele huizen gestaan totdat deze ook verdwenen, in de 15e of 16e eeuw.
Uit archeologisch onderzoek bleek dat tussen 8000 - 4000 voor Christus drie jagers een kampement hadden op de plaats waar nu Bantega ligt.
De huidige plaats is ontstaan in de Veenpolder van Echten in de loop van de 18e en begin 19e eeuw. In deze polder ontstond er op meerdere plekken bewoning. Sommige groeide uit tot een buurtschap zelf. Daarvan was een tijdje De Kooisloot de grootste, vernoemd naar de eendenkooi dat al in 1718 werd vernoemd. In het begin van de 20ste eeuw groeide Middenvaart en Otterweg groter. De overkoepelde benaming van deze buurt(schappen) was Echtenpolder totdat het hernoemd werd tot Bantega.
De kern van de plaats werden de buurten Middenvaart en Broeken (Middenweg). De weg Middenvaart werd hernoemd naar Bandsloot. Hoewel de kern wat gegroeid is, met name aan de Middenweg, bestaat het dorp buiten de kern nog altijd uit de verschillende buurten. Alleen De Kooiplaats wordt soms nog als een eigen buurtschap vernoemd, maar globaal genomen beschouwt men het als een van de buurten van het dorp Bantega. Het dorp heeft zo een zeer open karakter.

## Klokkenstoel

Op de begraafplaats staat ook een van de klokkenstoelen in Friesland.

## Sport

Tot 1976 kende het dorp een eigen voetbalvereniging, SC Bantega. Door een fusie met v.v. Eastersé is het een gedeelde voetbalvereniging geworden, VV EBC die gevestigd is in Oosterzee.

## Cultuur

Sinds 2008 kent het dorp een eigen koor, het Zangkoor Sjongersnocht.
* Klokkenstoel van Bantega
* Voormalige hervormde kerk
* Cultureel Centrum De Pomp
* Uitzicht op de Middenweg

## Geboren in Bantega

* Sjinkie Knegt (1989), shorttracker
# Basidie

Een basidie of basidium (meervoud basidia) is een sporangium van de Basidiomycota-schimmels. De geslachtelijke sporen, die aan een basidium ontstaan, worden basidiosporen genoemd. Een basidium is in aanleg eencellig, maar er zijn ook door verdere ontwikkeling twee- of viercellige basidiën.
De code voor basidia van de determinatiesleutel is IV en die voor basidiosporen is IVsp.
Bij de roesten (Pucciniales) ontstaat eerst een probasidium (teleutospore).
Het ontstaan en de structuur van de basidiën zijn belangrijke kenmerken voor de indeling van de verschillende basidiënvormende schimmels.

## Basidiumvorming

Een basidium ontstaat meestal door gespvorming. Daarnaast zijn er ook soorten die geen gespvorming hebben. Hier ontstaat een basidium door knopvorming van de eindcel aan een dikaryotische schimmeldraad. Een derde variant is de vorming van een probasidium.

## Basidium-indeling

De hoofdindeling is naar ongesepteerde (zonder tussenwanden) en gesepteerde (met tussenwanden) basidiën.

### Holobasidium

Een holobasidium is eencellig en ongesepteerd. De door karyogamie (kernversmelting) en meiose ontstane kernen gaan naar de uitstulpingen in de top en vormen daar de basidiosporen.

### Fragmobasidium

Een fragmobasidium is gesepteerd. De septering kan overlangs of dwars zijn. De vorming van de tussenwanden gebeurt direct na de meiose.
# Basicladus tracyi

Basicladus tracyi is een vlinder uit de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Jones.
# Barendse

Barendse kan verwijzen naar:
* Barend Barendse (1907-1981), Nederlands sportjournalist en presentator
* Marcel Barendse (1979), Nederlands radio-dj
* Peter Barendse (1966), Nederlands voetballer
* Ralph Barendse (1977), Nederlandse dj
# Basilepta medvedevi

Basilepta medvedevi is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1997 gepubliceerd door Eroshkina.
# Batterij aan de IJweg

Het Batterij aan de IJweg was een versterking van de Stelling van Amsterdam tussen Fort bij Hoofddorp en Fort bij Vijfhuizen op de Geniedijk Haarlemmermeer ter hoogte van de acces IJweg.
Het fort is voor een groot deel afgebroken. Een kruitmagazijn is onder een aarden heuvel nog aanwezig. Boven op de heuvel staat sinds 1978 het beeldwerk De Verrekijker. De geniedijk en de Batterij maakten in 2002 onderdeel uit van de Floriade.
# Batterij onder Poederoijen

De Batterij onder Poederoijen is een onderdeel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie in Poederoijen in de gemeente Zaltbommel. De batterij is min of meer gelijk aan de Batterij onder Brakel. De beide batterijen zijn kleine verdedigingswerken die het westen van de Bommelerwaard afsluiten tegen aanvallers.
De Batterij onder Poederoijen ligt aan de Maasdijk op twee kilometer ten zuiden van de Batterij onder Brakel. Ten noorden en ten westen van het fort zijn diverse militaire sluizen die noodzakelijk waren voor de inundatie van het voorterrein. De Wilhelminasluis in de Afgedamde Maas ligt ook dichtbij, maar deze speelde voor de inundatie geen rol.
Het fortterrein is ongeveer zes hectare groot. Het heeft aan de keel- of achterzijde een relatief recht beloop en het grondplan lijkt daarom op een hoofdletter 'D'. Het geheel is omgeven door een natte gracht en het forteiland is omringd met aarden wallen. De aanleg duurde van 1879 tot 1886. Door de drassige bodem kampte het fort met verzakkingen en is, net als de Batterij onder Brakel, kleiner uitgevallen dan gepland.
In het midden staat een gebouw, de kazerne. Dit bomvrije bakstenen gebouw is omstreeks 1880 gebouwd. Het is aan de oostzijde, van waar de vijand werd verwacht, afgedekt met aarde. Deze afdekking moest zorgen voor camouflage en bescherming tegen artillerie. De kazerne telt drie verdiepingen. In de kelder zijn twee regenwaterreservoirs en twee manschappenverblijven. Deze laatste komen ook op de begane grond terug, samen met de keuken en magazijnen voor voedsel en munitie. De munitiekamers zitten recht onder de remises voor de kanonnen op de bovenste verdieping. Er is een lift voor het transport van munitie vanuit de magazijnen naar de kanonnen. De toegangsbrug bij de batterij is behouden terwijl bij de meeste verdedigingswerken deze verloren zijn gegaan.
In de directe omgeving liggen nog betonnen groepsschuilplaatsen uit 1916, deze boden acht man bescherming tijdens bombardementen en beschietingen. Bij het naderen van de Tweede Wereldoorlog volgden nog exemplaren van een nieuwer type. Die maakten deel uit van de Tussenstelling aan de Nieuwendijk. De houten bergloods en fortwachterswoning op het fort zijn geheel tot gedeeltelijk verdwenen. Na vele jaren van leegstand verviel in 1956 de militaire functie van de batterij.
De kazerne en de toegangsbrug zijn in 2012 gerestaureerd. De Stichting Behoud Waterlinie Bommelerwaard (SBWB) werkt eraan om het fort van binnen en buiten leefbaar te maken. Op de plaats van het oude fortwachtershuis staat nu brasserie de Buurman.
# Bart Muys

Bart Muys is professor bosecologie en bosbeheer aan de KU Leuven. Zijn onderzoek richt zich op de ecosysteemfunctie van boomdiversiteit, de ecologie van bosherstel en de evaluatie van duurzaamheid in bossen en bio-energiesystemen. Hij is internationaal een van de meest geciteerde wetenschappers in het domein van bosbouw en bosbeheer.

## Biografie

Hij behaalde in 1993 een doctoraat aan Universiteit Gent over onderzoek naar regenwormen en strooiselafbraak in Vlaamse bossen. Hij was van 1995 tot 1997 directeur van het Koninklijk Instituut voor het Duurzame Beheer van de Natuurlijke Rijkdommen en de Bevordering van Schone Technologie (KINT).
Sinds 2008 is hij hoogleraar bosecologie en bosbeheer aan de KU Leuven.

## Onderzoek

De onderzoeksgroep van Muys is een van de leidende onderzoeksgroepen ter wereld op vlak van onderzoek naar de purgeernoot. Naast onderzoek naar de ecologie van de purgeernoot onderzocht hij ook het potentieel (en de duurzaamheid) van purgeernoot als biobrandstof. Zijn onderzoek wijst uit dat purgeernoot vooral (duurzaam) potentieel heeft als energiebron op kleinere schaal, waar er weinig alternatieve energiebronnen zijn of op plaatsen met gedegradeerd land.
Muys doet verder ook onderzoek naar duurzaam bosbeheer. Hij vergeleek en evalueerde zo onder meer de duurzaamheid van verschillende types bosbeheer. en deed verder ook onderzoek naar de (lokaal) koelende werking van bossen. Muys toonde zo bijvoorbeeld aan dat de oppervlaktetemperatuur kan gebruikt worden om de restauratie van gedegradeerde bossen in de tropen te monitoren. Naast onderzoek over bosrestauratie leidde hij ook verschillende projecten over bosrestauratie in de tropen.
De expertise van Muys over regenwormen droeg in 2019 bij aan een artikel in Science over de wereldwijde distributie van de biodiversiteit van regenwormen.
# Baueshof

Baueshof is een kleine nederzetting in de Wartburgkreis in de Duitse deelstaat Thüringen. Baueshof ligt aan de Suhl, een zijriviertje van de Werra.
Op 6 juli 2018 ging de gemeente Marksuhl, waar Baueshof tot die dag onder viel, op in de gemeente Gerstungen.
# Bauerbach (Marburg)

Bauerbach is een dorp en stadsdeel van de Duitse stad Marburg, deelstaat Hessen, en telt ongeveer 1670 inwoners.
# Bauernfeindstraße (metro, Neurenberg)

Bauernfeindstraße is een metrostation in de wijk Rangierbahnhof-Siedlung van de Duitse stad Neurenberg. Het station werd geopend op 18 juni 1974 en wordt bediend door lijn U1 van de metro van Neurenberg.
# Bavdek

Bavdek is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Velike Lašče in de NUTS-3-regio Osrednjeslovenska. De plaats telde 33 inwoners op 1 januari 2020.
Adamovo · Bane · Bavdek · Borovec pri Karlovici · Boštetje · Brankovo · Brlog · Bukovec · Centa · Četež pri Turjaku · Dednik · Dolenje Kališče · Dolnje Retje · Dolščaki · Dvorska vas · Gorenje Kališče · Gornje Retje · Gradež · Gradišče · Grm · Hlebče · Hrustovo · Jakičevo · Javorje · Kaplanovo · Karlovica · Knej · Kot pri Veliki Slevici · Krkovo pri Karlovici · Krvava Peč · Kukmaka · Laporje · Laze · Logarji · Lužarji · Mački · Mala Slevica · Male Lašče · Mali Ločnik · Mali Osolnik · Marinčki · Medvedjek · Mohorje · Naredi · Opalkovo · Osredek · Pečki · Plosovo · Podhojni Hrib · Podkogelj · Podkraj · Podlog · Podsmreka pri Velikih Laščah · Podstrmec · Podulaka · Podžaga · Polzelo · Poznikovo · Prazniki · Prhajevo · Prilesje · Purkače · Pušče · Rašica · Rob · Rupe · Sekirišče · Selo pri Robu · Sloka Gora · Srnjak · Srobotnik pri Velikih Laščah · Stope · Strletje · Strmec · Ščurki · Škamevec · Škrlovica · Tomažini · Turjak · Ulaka · Uzmani · Velika Slevica · Velike Lašče · Veliki Ločnik · Veliki Osolnik · Vrh · Zgonče · Žaga
# Bavayia

Bavayia is een geslacht van hagedissen die behoren tot de gekko's (Gekkota) en de familie Diplodactylidae.

## Naam en indeling

Er zijn twaalf soorten, de wetenschappelijke naam van de groep werd voor het eerst voorgesteld door Jean Roux in 1913. De geslachtsnaam Bavayia is een eerbetoon aan Arthur Bavay (1840-1923), een Franse herpetoloog die de fauna en flora van Nieuw-Caledonië bestudeerde. De hagedissen werden eerder aan andere geslachten toegekend, zoals Lepidodactylus, Peripia en Hemidactylus.

## Verspreiding en habitat

De soorten komen ten oosten van Australië endemisch voor in delen van Nieuw-Caledonië, inclusief de Loyaliteitseilanden. De habitat bestaat uit vochtige tropische en subtropische bossen, zowel in laaglanden als in bergstreken, vochtige en droge tropische en subtropische scrublands, droge tropische subtropische bossen, mangroves en rotsige omgevingen.

## Beschermingsstatus

Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is aan alle soorten een beschermingsstatus toegewezen. Een soort wordt beschouwd als 'kwetsbaar' (Vulnerable of VU), drie soorten als 'gevoelig' (Near Threatened of NT) en zes soorten als 'bedreigd' (Endangered of EN) en de soorten Bavayia exsuccida en Bavayia ornata ten slotte staan te boek als 'ernstig bedreigd' (Critically Endangered of CR).

## Soorten

Het geslacht omvat de volgende soorten, met de auteur en het verspreidingsgebied.
| Naam | Auteur | Verspreidingsgebied |
| Bavayia crassicollis | Roux, 1913 | Nieuw-Caledonië, Loyaliteitseilanden |
| Bavayia cyclura | Günther, 1872 | Nieuw-Caledonië, Loyaliteitseilanden |
| Bavayia exsuccida | Bauer, Whitaker & Sadlier, 1998 | Nieuw-Caledonië |
| Bavayia geitaina | Wright, Bauer & Sadlier, 2000 | Nieuw-Caledonië |
| Bavayia goroensis | Bauer, Jackman, Sadlier, Shea & Whitaker, 2008 | Nieuw-Caledonië |
| Bavayia montana | Roux, 1913 | Nieuw-Caledonië |
| Bavayia nubila | Bauer, Sadlier, Jackman & Shea, 2012 | Nieuw-Caledonië |
| Bavayia ornata | Roux, 1913 | Nieuw-Caledonië |
| Bavayia pulchella | Bauer, Whitaker & Sadlier, 1998 | Nieuw-Caledonië |
| Bavayia robusta | Wright, Bauer & Sadlier, 2000 | Nieuw-Caledonië |
| Bavayia sauvagii | Boulenger, 1883 | Nieuw-Caledonië, Loyaliteitseilanden |
| Bavayia septuiclavis | Sadlier, 1989 | Nieuw-Caledonië |

## Bronvermelding

Referenties
* 1 2 Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database - Bavayia.
* ↑ International Union for Conservation of Nature and Natural Resources - Red List, Bavayia - IUCN Red List.
Bronnen
* (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Bavayia - Website Geconsulteerd 13 november 2021
Amalosia · Bavayia · Correlophus · Crenadactylus · Dactylocnemis · Dierogekko · Diplodactylus · Eurydactylodes · Hesperoedura · Hoplodactylus · Lucasium · Mniarogekko · Mokopirirakau · Naultinus · Nebulifera · Oedodera · Oedura · Paniegekko · Pseudothecadactylus · Rhacodactylus · Rhynchoedura · Strophurus · Toropuku · Tukutuku · Woodworthia
# Beethoven Gesamtausgabe

De Beethoven Gesamtausgabe is de eerste verzamelde editie van de werken van Ludwig van Beethoven. De volledige titel is Ludwig van Beethovens Werke: Vollständige Kritisch durchgesehene überall berechtige Ausgabe (Duits voor Ludwig van Beethovens werk: compleet, kritisch, grondig herziene geautoriseerde uitgave). Het werd gepubliceerd tussen 1862 en 1865, met een extra deel verschenen in 1888.
De uitgave bevat 263 werken gerangschikt in vierentwintig "series". Hoewel de publicatie in die tijd een baanbrekende prestatie was, heeft het werk zijn beperkingen. Musicoloog Friedrich Spiro pleitte er tijdens het vierde congres van het Internationale Muziekgenootschap in 1911 al voor een herziening van de Gesamtausgabe. Spiro wees op onjuistheden in het notenmateriaal en op diverse authentieke werken van Beethoven die nooit waren opgenomen (zoals Op. 134, Beethovens eigen pianoduetversie van zijn Große Fuge, Op. 133).
Willy Hess stelde een catalogus samen van de werken van Beethoven die niet in de Gesamtausgabe waren opgenomen. Zijn catalogus werd gepubliceerd in 1957.
De Neue Beethoven-Gesamtausgabe, een nieuwe volledige uitgave van Beethovens muziek werd gepubliceerd vanaf 1961, op initiatief van het Beethoven-Haus in Bonn. Er zouden 56 delen in voorbereiding zijn, waarvan ongeveer de helft is gepubliceerd.