OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# José Manuel de Herrera

José Manuel de Herrera (Huamantla, 1776 – Puebla, 17 september 1831) was een Mexicaans geestelijke die gestreden heeft voor de onafhankelijkheid van zijn land, en die later minister van Buitenlandse Zaken van Mexico werd.

## Geestelijke

Zijn vader heette José Ignacio Herrera en zijn moeder María Gertrudis Sánchez. In 1803 haalde hij de doctorsgraad in de theologie aan de Universiteit van Mexico. Hij bekleedde geestelijke posten in Santa Ana Acatlán, Guamuxtitlán en Chiautla.

## Onafhankelijkheidsstrijder

Toen Chiautla in 1811 werd aangevallen door de Spanjaarden, koos De Herrera de kant van de rebellen. Hij nam deel aan de expeditie van José María Morelos waarin deze de stad Oaxaca innam. In september 1816 verklaarde De Herrera het eiland Galveston tot Mexicaans eigendom, en stelde de Franse piraat Louis Michel Aury tot gouverneur.

## Journalist en politicus

Hij was afgevaardigde voor Tecpán in het Congres van Chilpancingo. Aan het eind van dit congres ondertekende hij mede de onafhankelijkheidsverklaring van Mexico. Morelos stelde hem aan om onderhandelingen te voeren met de Verenigde Staten. Daarop vertrok De Herrera naar New Orleans. In 1816 keerde hij terug naar Mexico. Na zijn terugkeer werkte hij eerst bij de krant El Correo del Sur, samen met Anastasio Bustamante. In 1821 werd hij door Agustín de Iturbide gevraagd om Mexicano Independiente op te richten, die het belangrijkste orgaan van de Mexicaanse afscheidingsbeweging zou worden.
Hij was de eerste minister van Buitenlandse Zaken, van 5 oktober 1821 tot 10 augustus 1822. In deze periode stuurde hij naar de Secretary of State van de Verenigde Staten een officieel communiqué over de onafhankelijkheid van Mexico, en knoopte hij de formele relaties tussen beide landen aan.
In de jaren '20 was zat hij voor Tlaxcala in de Kamer van Afgevaardigden en tijdens de efemere regeringen van Vicente Guerrero en José María Bocanegra in 1829 was hij minister van Justitie.
* (es) Hombres distinguidos op de pagina van de deelstaat Tlaxcala
* Library of Congress Control Number: n86071663
* Virtual International Authority File: 45782934
* WorldCat (via VIAF): 45782934
# Ludovic Caeymaex

Ludovic Leon Marie Joseph Benoît Caeymaex (Antwerpen, 16 maart 1912 - Ukkel, 21 februari 1997) was een Belgisch magistraat en hoofd van de Staatsveiligheid.

## Levensloop

Caeymaex was een telg uit het geslacht Caeymaex en de zoon van de Antwerpse advocaat Joseph Caeymaex en van Marie-Antoinette François. Hij trouwde in 1942 met de Brusselse Jeanine Orban (1921-2006) en ze hadden drie zoons en een dochter.
Hij werd doctor in de rechten en licentiaat in de politieke en sociale wetenschappen. Na advocaat te zijn geweest stapte hij over naar het parket en klom op tot substituut auditeur-generaal bij het Krijgshof. Hij was ook:
* docent aan de School voor criminologie en wetenschappelijke politie
* voorzitter van het antiterrorisme college
* vicevoorzitter van het Carnegie Hero Fund
* reserve kapitein-commandant van de Cavalerie
Caeymaex nam deel aan de Achttiendaagse Veldtocht. Hij werd in 1958 administrateur-generaal van de Belgische Staatsveiligheid, in opvolging van Robert de Foy, van wie hij de adjunct was. Hij vervulde deze taak tot in 1977 en werd opgevolgd door zijn adjunct, Albert Raes. Vanaf het ontstaan ervan was hij betrokken bij de organisatie van de Stay-behind activiteiten. De Staatsveiligheid had hiervan de leiding voor wat betreft de burgerlijke operaties, onder de afkorting STC:Mob.
In 1989 werd Caeymaex in de erfelijke adelstand opgenomen met de persoonlijke titel van ridder.

## Literatuur

* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge. Annuaire 2004, Brussel, 2004.
* Daniele GANSER, NATO's Secret Armies, Operation Gladio and Terrorism in Western Europe, London, Frank Cass, 2004.
* P. PONSAERS, M. COOLS, K. DASSEN, R. LIBERT, De Staatsveiligheid: essays over 175 jaar Veiligheid van de Staat, uitg. Politeia, 2005.
* État présent de la noblesse belge (2019), p. 2-4.
# Tiara van paus Paulus VI

De Tiara van paus Paulus VI is een pontificale tiara die speciaal werd ontworpen voor de kroning van paus Paulus VI. Tussen 1877 en 1963 hadden de pausen gebruikgemaakt van de Palatijnse Tiara, een rijk met edelstenen versierde pauskroon, die speciaal ontworpen was voor paus Pius IX. Paus Paulus was de laatste paus die werd gekroond.
De tiara was een geschenk van het aartsbisdom Milaan, waar Paulus voordat hij tot paus gekozen werd aartsbisschop was. De tiara was niet van goud en evenmin rijk ingelegd met edelstenen. In plaats daarvan was de kroon gemaakt van zilver en zijn er slechts enkele juwelen in verwerkt. De tiara is uitzonderlijk zwaar. Met een gewicht van 4,5 kilo is hij vijf keer zwaarder dan de Palatijnse Tiara.
Paus Paulus VI droeg de tiara slechts een aantal keren na zijn kroning. Op 13 november 1964 legde hij de kroon, na een Heilige Mis demonstratief op het hoofdaltaar van de Sint-Pietersbasiliek ten teken dat hij afstand deed van iedere wereldlijke macht. Niet veel later werd bekendgemaakt dat de tiara zou worden geveild en dat de opbrengsten ten goede zouden komen aan de Derde Wereld. Zo ver kwam het niet. De Amerikaanse kardinaal Francis Spellman, aartsbisschop van New York, vroeg of de Amerikaanse katholieke kerk de tiara mocht kopen. Zo geschiedde en tegenwoordig is de tiara te zien in de Basiliek van het Nationaal Heiligdom van de Onbevlekte Ontvangenis in Washington D.C. Aan de tentoongestelde tiara is een permanente inzamelingsactie verbonden ten behoeve van ontwikkelingshulp.
# Costabissara

Costabissara is een gemeente in de Italiaanse provincie Vicenza (regio Veneto) en telt 6039 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 13,2 km², de bevolkingsdichtheid is 458 inwoners per km².
De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: Motta.

## Demografie

Costabissara telt ongeveer 2267 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 14,8% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 4957 |
| 2001 | 5692 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 51 m boven zeeniveau.
Costabissara grenst aan de volgende gemeenten: Caldogno, Gambugliano, Isola Vicentina, Monteviale, Vicenza.

## Externe link

* http://www.comune.costabissara.vi.it
* Italiaans bureau voor statistiek
Agugliaro · Albettone · Alonte · Altavilla Vicentina · Altissimo · Arcugnano · Arsiero · Arzignano · Asiago · Asigliano Veneto · Barbarano Vicentino · Bassano del Grappa · Bolzano Vicentino · Breganze · Brendola · Bressanvido · Brogliano · Caldogno · Caltrano · Calvene · Camisano Vicentino · Campiglia dei Berici · Campolongo sul Brenta · Carrè · Cartigliano · Cassola · Castegnero · Castelgomberto · Chiampo · Chiuppano · Cismon del Grappa · Cogollo del Cengio · Conco · Cornedo Vicentino · Costabissara · Creazzo · Crespadoro · Dueville · Enego · Fara Vicentino · Foza · Gallio · Gambellara · Gambugliano · Grancona · Grisignano di Zocco · Grumolo delle Abbadesse · Isola Vicentina · Laghi · Lastebasse · Longare · Lonigo · Lugo di Vicenza · Lusiana · Malo · Marano Vicentino · Marostica · Mason Vicentino · Molvena · Monte di Malo · Montebello Vicentino · Montecchio Maggiore · Montecchio Precalcino · Montegalda · Montegaldella · Monteviale · Monticello Conte Otto · Montorso Vicentino · Mossano · Mussolente · Nanto · Nogarole Vicentino · Nove · Noventa Vicentina · Orgiano · Pedemonte · Pianezze · Piovene Rocchette · Poiana Maggiore · Posina · Pove del Grappa · Pozzoleone · Quinto Vicentino · Recoaro Terme · Roana · Romano d'Ezzelino · Rossano Veneto · Rosà · Rotzo · Salcedo · San Germano dei Berici · San Nazario · San Pietro Mussolino · San Vito di Leguzzano · Sandrigo · Santorso · Sarcedo · Sarego · Schiavon · Schio · Solagna · Sossano · Sovizzo · Tezze sul Brenta · Thiene · Tonezza del Cimone · Torrebelvicino · Torri di Quartesolo · Trissino · Valdagno · Valdastico · Valli del Pasubio · Valstagna · Velo d'Astico · Vicenza · Villaga · Villaverla · Zanè · Zermeghedo · Zovencedo · Zugliano
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# K3 Loves You (single)

K3 Loves You is een single van de meidengroep K3. Het was de laatste single die werd ingezongen door Karen Damen, Kristel Verbeke en Josje Huisman.

## Geschiedenis

Op 18 maart 2015 kondigden de zangeressen van K3 het plan aan middels het tv-programma K3 zoekt K3 de leden van de groep te vervangen. Als afscheidssingle van de voormalige groepsleden verscheen enkele weken hierna het nummer K3 Loves You. De videoclip, met 300 jonge fans, werd opgenomen op 22 maart 2015, minder dan een week na de persconferentie.
Het liedje stond zes weken in de Vlaamse Ultratop 50 Singles, met de 14de plaats als hoogst bereikte positie.
K3 Loves You kwam als voorlaatste nummer aan bod in de optredens van de K3 en K3 Show, die van 28 november 2015 tot 8 mei 2016 in Vlaanderen en Nederland liep.
* ↑ 'K3 Loves You': 300 kinderen in nieuwe clip, Het Laatste Nieuws, 22 maart 2015
* ↑ Ultratop Vlaanderen - K3 - K3 Loves You. Gearchiveerd op 12 augustus 2023.
# Zonopetala decisana

Zonopetala decisana is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Walker.
# Thomomys bottae birdseyei

Thomomys bottae birdseyi is een knaagdier dat voorkomt in zuidwestelijk Noord-Amerika. Dit dier is een ondersoort van de valleigoffer (Thomomys bottae). Hij is oorspronkelijk beschreven door Goldman (1937). De typelocatie, de plaats waar het exemplaar vandaan komt op basis waarvan de ondersoort oorspronkelijk is beschreven, is in Washington County (Utah).

## Literatuur

* Goldman, E. A. 1937. Two new pocket gophers of the Thomomys bottae group. Proceedings of the Biological Society of Washington 50:133–136.
abbotti · absonus · abstrusus · acrirostratus · actuosus · aderrans · affinis · agricolaris · albatus · albicaudatus · alexandrae · alienus · alpinus · alticolus · altivallis · amargosae · analogus · angularis · angustidens · anitae · apache · aphrastus · argusensis · aridicola · aureiventris · aureus · awahnee · baileyi · basilicae · birdseyei · bonnevillei · boregoensis · boreorarius · borjasensis · bottae · brazierhowelli · brevidens · cabezonae · cactophilus · camargensis · camoae · caneloensis · canus · carri · catalinae · catavinensis · cedrinus · centralis · cervinus · chiricahuae · chrysonotus · cinereus · collinus · collis · comobabiensis · concisor · confinalis · connectens · contractus · convergens · convexus · crassus · cultellus · cunicularis · curtatus · depauperatus · depressus · desertorum · desitus · detumidus · diaboli · dissimilis · divergens · estanciae · extenuatus · flavidus · fulvus · fumosus · grahamensis · growlerensis · guadalupensis · harquahalae · homorus · howelli · hualpaiensis · hueyi · humulis · imitabilis · incomptus · infrapallidus · ingens · internatus · jacinteus · jojobae · juarezensis · lachuguilla · lacrymalis · laticeps · latirostris · latus · lenis · leucodon · levidensis · limitaris · limpiae · litoris · lorenzi · lucidus · lucrificus · magdalenae · martirensis · mearnsi · melanotis · mewa · minimus · minor · modicus · mohavensis · morulus · muralis · mutabilis · nanus · nasutus · navus · neglectus · nesophilus · nicholi · nigricans · operarius · operosus · optabilis · opulentus · oreoecus · osgoodi · paguatae · pallescens · parvulus · pascalis · patulus · pectoralis · peramplus · perpallidus · perpes · pervagus · pervarius · phasma · phelleoecus · pinalensis · piutensis · planirostris · planorum · powelli · providentialis · proximarinus · proximus · puertae · pusillus · retractus · rhizophagus · riparius · robustus · rubidus · rufidulus · ruidosae · rupestris · ruricola · russeolus · sanctidiegi · saxatilis · scapterus · scotophilus · sevieri · siccovallis · silvifugus · simulus · sinaloae · solitarius · spatiosus · stansburyi · sturgisi · suboles · subsimilis · texensis · tivius · toltecus · trumbullensis · tularosae · vanrossemi · varus · vescus · villai · virgineus · wahwahensis · winthropi · xerophilus
# Kostelec nad Vltavou

Kostelec nad Vltavou, Duits: Kosteletz an der Moldau, is een gemeente in Tsjechië tussen Praag, Pilsen en České Budějovice. Kostelec nad Vltavou telde 398 inwoners in 2024.
Albrechtice nad Vltavou · Bernartice · Borovany · Boudy · Božetice · Branice · Cerhonice · Čimelice · Čížová · Dobev · Dolní Novosedly · Drhovle · Heřmaň · Horosedly · Hrazany · Hrejkovice · Chyšky · Jetětice · Jickovice · Kestřany · Kluky · Kostelec nad Vltavou · Kovářov · Kožlí · Králova Lhota · Křenovice · Křižanov · Kučeř · Květov · Lety · Milevsko · Minice · Mirotice · Mirovice · Mišovice · Myslín · Nerestce · Nevězice · Okrouhlá · Olešná · Orlík nad Vltavou · Osek · Oslov · Ostrovec · Paseky · Písek · Podolí I · Probulov · Protivín · Přeborov · Předotice · Přeštěnice · Putim · Rakovice · Ražice · Sepekov · Skály · Slabčice · Smetanova Lhota · Stehlovice · Tálín · Temešvár · Varvažov · Veselíčko · Vlastec · Vlksice · Vojníkov · Vráž · Vrcovice · Záhoří · Zbelítov · Zběšičky · Zhoř · Zvíkovské Podhradí · Žďár
# José de Acosta

José de Acosta (september of oktober 1540 – 15 februari 1600) was een Spaans jezuïet en historicus die de eerste Europese verhandeling over Mexico en het westen van Zuid-Amerika schreef: Historia natural y moral de las Indias ("Natuurlijke en Morele Geschiedenis van Indië", 1590).
In De procuranda Indorum salute (1576) schreef Acosta als een van de eerste Europeanen uitgebreid over Europese missionarisactiviteit in Amerika.
* Bibsys: 38506
* Biblioteca Nacional de España: XX985028
* Bibliothèque nationale de France: cb118880577 (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058507498406706
* CiNii: DA00908965
* Gemeinsame Normdatei: 12116117X
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0862 377X
* Library of Congress Control Number: n80161598
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00462017
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jo20000073711
* Nationale bibliotheek van Australië: 35146633
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007298565705171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069146969
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: RMLV062539
* LIBRIS: 245872
* SNAC: w67d3885
* Système universitaire de documentation: 026677229
* Trove: 841782
* Virtual International Authority File: 2465365
* WorldCat (via VIAF): 2465365
# Luzia

Luzia is de naam van een skelet uit de lithische periode van een Paleo-indiaanse vrouw, dat gevonden werd in Brazilië. Het skelet is 11.500 jaar oud en werd in 1974 door archeoloog Annette Laming-Emperaire in een grot in de archeologische site Lapa Vermelha in Pedro Leopoldo in de regio rondom Belo Horizonte gevonden. De naam Luzia verwijst naar de in Afrika gevonden 3 miljoen jaar oude restanten van Lucy.
Luzia was 1,5 m lang. Een derde van haar skelet werd ontdekt. Ze moet rond haar twintigste jaar zijn gestorven, door een ongeluk of aanval van een wild dier. Ze maakte deel uit van een groep jager-verzamelaars.
Het skelet raakte gefragmenteerd door een brand op 2 september 2018 in het Nationaal Museum van Brazilië. Circa 80% van de botresten bleven behouden, maar doordat de lijm was gesmolten waren ze uiteen gevallen. Een deel van het skelet kon naderhand weer worden hersteld.
De schedel lijkt niet op dat van de moderne inheemse indianen en hun Siberische voorouders. Luzia's gezichtskenmerken lijken op die van inheemse Australiërs (Aboriginals), Melanesiërs en Negrito's van Zuidoost-Azië. Volgens Walter Neves, een antropoloog aan de universiteit van São Paulo, lijkt Luzia het meest op Australische aboriginals.
Een studie uit 2018 van wetenschappers van de universiteit van São Paulo en Harvard-universiteit met DNA-sequencing sprak de Australo-Melanesische origine tegen. Uit dat onderzoek kwam naar voren dat Luzia genetisch volkomen 'Amerindiaan' was.
# Tiaong

Tiaong is een gemeente in de Filipijnse provincie Quezon op het eiland Luzon. Bij de laatste census in 2010 telde de gemeente bijna 92 duizend inwoners.

## Geografie
### Bestuurlijke indeling

Tiaong is onderverdeeld in de volgende 31 barangays:
| Anastacia Aquino Ayusan I Ayusan II Barangay I Barangay II Barangay III Barangay IV Behia Bukal Bula | Bulakin Cabatang Cabay Del Rosario Lagalag Lalig Lumingon Lusacan Paiisa Palagaran | Quipot San Agustin San Francisco San Isidro San Jose San Juan San Pedro Tagbakin Talisay Tamisian |

## Demografie

Tiaong had bij de census van 2010 een inwoneraantal van 91.599 mensen. Dit waren 3.892 mensen (4,4%) meer dan bij de vorige census van 2007. Ten opzichte van de census van 2000 was het aantal inwoners gegroeid met 16.101 mensen (21,3%). De gemiddelde jaarlijkse groei in die periode kwam daarmee uit op 1,95%, hetgeen hoger was dan het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (1,90%).
De bevolkingsdichtheid van Tiaong was ten tijde van de laatste census, met 91.599 inwoners op 168,38 km², 544 mensen per km².
# Crucibulum concameratum

Crucibulum concameratum is een slakkensoort uit de familie van de Calyptraeidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1859 door Reeve.
# KML

KML kan verwijzen naar:
* Keyhole Markup Language (wordt gebruikt door Google Earth)
* KiSS Markup Language
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van KML en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Zelinkiella synaptae

Zelinkiella synaptae is een soort in de taxonomische indeling van de raderdieren (Rotifera).
Het dier behoort tot het geslacht Zelinkiella en behoort tot de familie Philodinidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1887 door Zelinka.
# Thomomys bottae boreorarius

Thomomys bottae boreorarius is een knaagdier dat voorkomt in zuidwestelijk Noord-Amerika. Dit dier is een ondersoort van de valleigoffer (Thomomys bottae). Hij is oorspronkelijk beschreven door Durham (1952). De typelocatie, de plaats waar het exemplaar vandaan komt op basis waarvan de ondersoort oorspronkelijk is beschreven, is in Coconino County (Arizona).

## Literatuur

* Durham, F. E. 1952. A new pocket gopher from the north rim of the Grand Canyon, Arizona. Journal of Mammalogy 33:498–499.
abbotti · absonus · abstrusus · acrirostratus · actuosus · aderrans · affinis · agricolaris · albatus · albicaudatus · alexandrae · alienus · alpinus · alticolus · altivallis · amargosae · analogus · angularis · angustidens · anitae · apache · aphrastus · argusensis · aridicola · aureiventris · aureus · awahnee · baileyi · basilicae · birdseyei · bonnevillei · boregoensis · boreorarius · borjasensis · bottae · brazierhowelli · brevidens · cabezonae · cactophilus · camargensis · camoae · caneloensis · canus · carri · catalinae · catavinensis · cedrinus · centralis · cervinus · chiricahuae · chrysonotus · cinereus · collinus · collis · comobabiensis · concisor · confinalis · connectens · contractus · convergens · convexus · crassus · cultellus · cunicularis · curtatus · depauperatus · depressus · desertorum · desitus · detumidus · diaboli · dissimilis · divergens · estanciae · extenuatus · flavidus · fulvus · fumosus · grahamensis · growlerensis · guadalupensis · harquahalae · homorus · howelli · hualpaiensis · hueyi · humulis · imitabilis · incomptus · infrapallidus · ingens · internatus · jacinteus · jojobae · juarezensis · lachuguilla · lacrymalis · laticeps · latirostris · latus · lenis · leucodon · levidensis · limitaris · limpiae · litoris · lorenzi · lucidus · lucrificus · magdalenae · martirensis · mearnsi · melanotis · mewa · minimus · minor · modicus · mohavensis · morulus · muralis · mutabilis · nanus · nasutus · navus · neglectus · nesophilus · nicholi · nigricans · operarius · operosus · optabilis · opulentus · oreoecus · osgoodi · paguatae · pallescens · parvulus · pascalis · patulus · pectoralis · peramplus · perpallidus · perpes · pervagus · pervarius · phasma · phelleoecus · pinalensis · piutensis · planirostris · planorum · powelli · providentialis · proximarinus · proximus · puertae · pusillus · retractus · rhizophagus · riparius · robustus · rubidus · rufidulus · ruidosae · rupestris · ruricola · russeolus · sanctidiegi · saxatilis · scapterus · scotophilus · sevieri · siccovallis · silvifugus · simulus · sinaloae · solitarius · spatiosus · stansburyi · sturgisi · suboles · subsimilis · texensis · tivius · toltecus · trumbullensis · tularosae · vanrossemi · varus · vescus · villai · virgineus · wahwahensis · winthropi · xerophilus
# Westerstadshamrik

Het Westerstadshamrik is de benaming voor verschillende historische gebieden rond de Nederlandse stad Groningen, die elk op een andere plek lagen. Het eerste gebied lag ten noorden van de stad, het tweede ten westen en het derde ten zuiden:
* De hamrikken van de stad Groningen lagen van oudsher tussen de natuurlijke grenzen van de Hunze en de A. Het oorspronkelijke Westerstadshamrik lag rond de noordzijde van de Hondsrug en ten noorden van het Oosterstadshamrik. De grens lag bij de Korreweg. Aan westzijde vormde het Reitdiep of Westerdiep de scheiding met Lieuwerderwolde. Dit Westerstadshamrik komt voor het eerst voor in de bronnen in 1332. Aanvankelijk vond de afwatering van dit gebied plaats via het westen, maar in 1434 werd het ingelaten bij het Scharmerzijlvest en verliep de afwatering naar het noordoosten via het Damsterdiep naar de Eems.
* Vanaf de 16e eeuw komt een tweede Westerstadshamrik voor onder de landerijen van Hoogkerk ten westen van het Reitdiep. Dit Westerstadshamrik bestond uit twee schepperijen en was onderdeel van het Aduarderzijlvest. Het grensde in het zuiden aan oostzijde aan het Hoornsediep en omvatte ook Neerwolde. Het vormde deels onderdeel van de stadsvrijheid (stadstafel).
* In 1857 ging de naam Westerstadshamrik over op een nieuwe molenpolder (later waterschap) ten oosten van het Hoornsediep, die in 1858 formeel werd opgericht. Het schap was ten zuiden van de stadswallen gelegen tussen de Hondsrug (de Oosterweg) en het Noord-Willemskanaal. De zuidgrens lag bij het Helperdiep (N7). De molen van het waterschap sloeg uit op het Noord-Willemskanaal, even ten noorden van de Zaanstraat. Na de aanleg van het station Groningen met bijbehorend emplacement werden deze landerijen onttrokken aan het waterschap. De stad groeide in die tijd snel naar het zuiden en ten tijde van het ontwikkelen van het Plan van Uitleg werd in 1899 besloten om het schap op te heffen en de gronden over te dragen aan de stad Groningen. De opheffing trad in 1904 in werking met een GS-besluit. Geertsema besteedt slechts in een voetnoot aandacht aan deze polder en meldt dat het waterschap ten tijde van de uitgave van zijn boek (1910) alle taken heeft overgedragen aan de gemeente Groningen. Waterstaatkundig gezien ligt dit gebied sinds 2000 binnen dat van het waterschap Hunze en Aa's.
* 1 2 Broek, J. van den (2007), "Twee Westerstadshamrikken", Groningen. Een stad apart. pp. 254-255
* ↑ Kees Kuiken, Van ‘niemandsland’ tot Meerschap. Duizend jaar waterstaat in Haren bewesten de Hondsrug. Tijdschrift voor Waterstaatsgeschiedenis p. 52. Vereniging voor Waterstaatsgeschiedenis (jg. 19 (2010) nr. 2). Geraadpleegd op 28-12-2021.
* ↑ K. van Rijn ; lith. v. E.D.H. Schutter, (kaart van de) Molenkoloniën op het Winschoterdiep. Beeldbank Groningen. Groninger Archieven (1857).
* ↑ 1198 Waterschap Westerstadshamrik, 1858 - 1904. Groninger Archieven. Geraadpleegd op 28-12-2021.
* ↑ C.C. Geertsema (1910) De zeeweringen, waterschappen en polders in de provincie Groningen, Groningen: Erven B. van der Kamp, blz. 337 (noot), kaart: Blad 6
* ↑ Groninger archiefnet
# José de Amézola

José de Amézola (Urkabustaiz, 9 januari 1874 - Cercedilla, 1922) was een Spaans Pelotaspeler.
De Amézola won samen met zijn landgenoot Francisco Villota de gouden medaille in het dubbelspel bij het onderdeel Pelota.

## Erelijst

* 1900 – 1 Olympische Spelen in Parijs dubbelspel
* (en) Profiel van José de Amézola op sports-reference.com (gearchiveerd)
# Lyonsiella pipoca

Lyonsiella pipoca is een tweekleppigensoort uit de familie van de Lyonsiellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Oliveira & Absalão.