OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Urolophus piperatus

Urolophus piperatus is een vissensoort uit de familie van de doornroggen (Urolophidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Bernard Séret en Peter R. Last.
* ↑ (en) Urolophus piperatus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Urolophus piperatus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Urolophus paucimaculatus

Urolophus paucimaculatus is een vissensoort uit de familie van de doornroggen (Urolophidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Dixon.
* ↑ (en) Urolophus paucimaculatus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Urolophus paucimaculatus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Vaikla

Vaikla is een plaats in de Estlandse gemeente Alutaguse, provincie Ida-Virumaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla) en telt 49 inwoners (2021).
Tot in oktober 2017 hoorde Vaikla bij de gemeente Iisaku. In die maand werd Iisaku bij de fusiegemeente Alutaguse gevoegd.
# Usambirobaardvogel

De usambirobaardvogel (Trachyphonus usambiro) is een van de baardvogels uit Kenia en Tanzania. De vogel werd in 1908 door de Duitse vogelkundige Oscar Neumann als ondersoort van de D'Arnauds baardvogel (T. darnoudii) beschreven (zie kaartje).

## Leefgebied

De vogel komt voor in half bebost gebied, natuurlijke graslanden en agrarisch gebied op hoogten tussen 1600 en 2100 meter boven zeeniveau.

## Status

De populatiegroote wordt als stabiel in aantal beschouwd, daarom staat de soort als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Usambirobaardvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Bulletin of the British Ornithologists' Club.no. 146 p.30
# Typhloscolex grandis

Typhloscolex grandis is een borstelworm uit de familie Typhloscolecidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Typhloscolex grandis werd in 1948 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Støp-Bowitz.
# Typhloscaris viettei

Typhloscaris viettei is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Basilewsky.
# Typhloscaris montana

Typhloscaris montana is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1932 door Banninger.
# Val-du-Layon

Val-du-Layon is een gemeente in het Franse departement Maine-et-Loire in de regio Pays de la Loire die deel uitmaakt van het arrondissement Angers. De gemeente telde 3.464 inwoners op 1 januari 2021.

## Geschiedenis

De commune nouvelle is op 31 december 2015 ontstaan door de fusie van de gemeenten Saint-Lambert-du-Lattay en Saint-Aubin-de-Luigné.

## Geografie

De oppervlakte van Val-du-Layon bedroeg op 1 januari 2021 29,63 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 116,9 inwoners per km².

## Externe link

* (fr) Website van de gemeente
* 1 2 Populations légales 2021.
Aubigné-sur-Layon · Beaulieu-sur-Layon · Bellevigne-en-Layon · Chemillé-en-Anjou · Mozé-sur-Louet · Terranjou · Val-du-Layon
# Val-des-Marais

Val-des-Marais is een gemeente in het Franse departement Marne (regio Grand Est) en telt 490 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Epernay. De gemeente werd gevormd in 1977 na een fusie van 4 andere gemeenten: Aulnay-aux-Planches, Aulnizeux, Coligny en Morains.

## Geografie

De oppervlakte van Val-des-Marais bedraagt 40,9 km², de bevolkingsdichtheid is 12,0 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Val-des-Marais met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations légales 2021.
# Vanna Solofrizzo

Vanna Renée Adèle Léonie Solofrizzo (Bibanga (Katanga), 19 april 1930 – 4 mei 2024) was een Luxemburgs kunstschilder.

## Leven en werk

Vanna Solofrizzo was een dochter van Gennaro Solofrizzo en Theresia Clara Clivio, beiden afkomstig uit Italië. Ze werd geboren in Belgisch-Congo (sinds 1997 Congo-Kinshasa), maar groeide op in Luxemburg-Stad. Haar moeder, die als jonge meid naar Luxemburg verhuisde, gaf er meer dan 35 jaar Italiaanse les, haar vader handelde in koffiezetapparaten van Victoria Arduino. Solofrizzo bezocht de École d'artisans de l'État in Luxemburg-Stad, waar ze beeldhouwles kreeg van Lucien Wercollier en leerde schilderen bij Jean-Pierre Calteux en Josy Meyers. Ze studeerde vanaf 1948 in Italië: aan de Accademia di Belle Arti (1948-1951) in Rome en de Accademia di Brera in Milaan (1952). In 1958 ontving ze de Dr Racheli Vélo-beurs van de Internationale Federatie van Universitaire Vrouwen, waardoor ze in staat werd gesteld haar opleiding te vervolgen aan het Istituto Centrale dei Restauro (1958-1960) in Rome.
De kunstenares schilderde, etste en tekende figuratieve landschappen, naakten, portretten en stillevens. Ze werd lid van de kunstenaarsvereniging Cercle Artistique de Luxembourg, waar ze van 1952 tot 1965 deelnam aan de salons. Solo exposeerde ze onder andere bij Galerie Wierschem (1957). In 1966 vertegenwoordigde ze Luxemburg op de Salon européen des femmes-peintres in Nancy, samen met Triny Beckius, Georgette Beljon, Monique Brackel, Solange Frégnac, Thérèse Frégnac, Josée Gloden, Nina Grach-Jascinsky, Marie-Ange Heiden, Christiane Heinen, Huguette Heldenstein, Erny Heuertz, Loulou Heuertz, Valérie Kuborn, Ger Maas, Hélène Meer, Marie-Jeanne Molitor, Irène Nadler, Germaine Spiesse en Lily Unden.
Solofrizzo kreeg in 1961 de Luxemburgse nationaliteit. Ze was secretaris van de kanselarij van de Luxemburgse ambassade in Rome en later privé-secretaris van groothertogin Josephine Charlotte.

## Enkele werken

* 1947 Illustraties voor een kinderkalender.
* 1950 Illustraties voor Das Lichtebengelchen van Hélène Fournelle. Luxemburg: St. Paulus-Druckerei.
* 1950 Illustraties voor Fir d'e'scht an d'Oktav van Hélène Fournelle. Luxemburg: St. Paulus-Druckerei.
* 1 2 Jos Welter, red. (1993) Rétrospective : Cent ans d'art luxembourgeois 1893-1993. Luxemburg: Cercle Artistique de Luxembourg / Crauthem: Lux-Print. ISBN 2-919970-24-0.
* ↑ "Haute distinction pour Mme Thérèse Solofrizzo", Luxemburger Wort, 15 november 1979.
* ↑ Lambert Herr (2001) Signatures, portraits et auto-portraits : artistes plasticiens au Luxembourg. Luxemburg: Éditions Saint-Paul. ISBN 2-87963-382-6. p. 318.
* ↑ "L'assemblée générale des Femmes Universitaires", Luxemburger Wort, 15 oktober 1959.
* ↑ "Exposition Vanna Solofrizzo", d'Letzeburger Land, 11 oktober 1957.
* ↑ "Salon européen des femmes-peintres", Luxemburger Wort, 25 maart 1966.
* ↑ "Einbürgerungen", Mémorial, n° 29, 3 augustus 1961.
* ↑ Lambert Herr (1992) Anthologie des arts au Luxembourg. Luxemburg: Editions Emile Borschette. ISBN 2-87982-034-0. p. 359.
# Udeopsylla

Udeopsylla is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie grottensprinkhanen (Rhaphidophoridae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1862 door Scudder.

## Soorten

Het geslacht Udeopsylla is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Udeopsylla robusta (Haldeman, 1850)
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# VV Montferland

VV Montferland is een Nederlandse amateurvoetbalclub uit de gemeente Montferland in Gelderland. De club is in 2019 ontstaan bij een fusie van de voetbalverenigingen VV Sint Joris uit Braamt en VV Zeddam uit Zeddam, De thuiswedstrijden en trainingen van VV Montferland vinden plaats op sportpark De Padevoort in Zeddam.
FC Bergh · VV Den Dam · DVC'26 · SV Kilder · SV Loil · VV Montferland · RKSV 't Peeske · VV Sprinkhanen
# Synema lineatum

Synema lineatum is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de krabspinnen (Thomisidae).
Het dier behoort tot het geslacht Synema. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Tord Tamerlan Teodor Thorell.
# Leuroperna leioptera

Leuroperna leioptera is een vlinder uit de familie van de koolmotten (Plutellidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1965 door Clarke.
# Kantongerecht Zaltbommel

Het kantongerecht Zaltbommel was van 1838 tot 1934 een van de kantongerechten in Nederland. Bij de instelling was Zaltbommel het vierde kanton van het arrondissement Tiel. Het gerecht kreeg in 1885 de beschikking over het Stadskasteel.

## Het kanton

Kantons werden in Nederland ingevoerd in de Franse tijd. In ieder kanton zetelde een vrederechter. Deze werd in 1838 opgevolgd door de kantonrechter. Het aantal kantons werd daarbij fors ingekrompen. Voor Zaltbommel, toen nog aangeduid als Bommel verandert er echter weinig. Het was oorspronkelijk een kanton in het arrondissement 's-Hertogenbosch. Na de Franse tijd werd het ingedeeld bij het arrondissement Tiel. In 1838 omvatte het de gemeenten: Zaltbommel, Driel, Ammerzoden, Nederhemert, Poederoyen, Brakel, Zuilichem, Gameren, Kerkwijk, Heerewaarden, Hurwenen, Hedel en Rossum.

### Aanpassingen

In 1877 vond er een herindeling van rechterlijke gebieden plaats in Nederland. De provinciale hoven worden opgeheven en het aantal rechtbanken en kantongerechten wordt fors ingekrompen. In Zaltbommel bleef het echter net als in 1838 vrijwel volledig bij het oude. Omdat het naburige kanton Culemborg werd opgeheven werd Bommel nu het derde kanton van Tiel.
In 1933 werd een tweede reorganisatie doorgevoerd. Opnieuw werd een groot aantal kantons opgeheven waarbij ditmaal ook Zaltbommel. Ook de rechtbank in Tiel moest sluiten. De gemeenten die tot Zaltbommel hadden behoord werden allemaal overgeheveld naar het kanton 's-Hertogenbosch. In 1940 werd dit door het Duitse bestuur gewijzigd, waarbij het oude Zaltbommel alsnog in zijn geheel bij Tiel werd gevoegd.
Externe links
* Huis van bewaring en kantongerecht in Zaltbommel - rijksmonumenten.nl
Noten
* ↑ https://www.collectiegelderland.nl/stadskasteelzaltbommel/object/ad1dc68e-0665-d43d-edfd-8318d6068060 , plattegrond zittingskamer van het kantongerecht in het Huis Maarten van Rossum, collectiegelderland.nl. Gearchiveerd op 30 september 2022.
# Kantongerecht Vianen

Het kantongerecht Vianen was van 1838 tot 1934 een van de kantongerechten in Nederland. Bij de oprichting was Vianen het derde kanton van het arrondissement Gorinchem. In 1894 kreeg het gerecht de beschikking over een monumentaal pand aan de Voorstraat. Na de opheffing werd Vianen toegevoegd aan het kanton Gorinchem, waarbij de plaats nog jaren nevenzittingsplaats bleef.
# Kantongerecht Venlo

Het kantongerecht Venlo was van 1842 tot 2002 een kantongerecht in Nederland. Na de opheffing van het kantongerecht als zelfstandig gerecht bleef Venlo zittingsplaats van de sector kanton van de rechtbank Roermond. Het gerecht kreeg in 1898 een eigen gebouw aan het Nolensplein, ontworpen door W.C. Metzelaar. In 1970 verhuisde het gerecht naar de Dr. Blumenkampstraat. Per 1 april 2013 is Venlo als zittingsplaats opgeheven.
# Kapalo Koto

Kapalo Koto kan verwijzen naar:
* Kapalo Koto (Payakumbuh Selatan), een plaats in Indonesië
* Kapalo Koto (Nan Sabaris), een plaats in Indonesië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Kapalo Koto en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kapalgagraecia

Kapalgagraecia is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Rentz, Su, Ueshima & Robinson.

## Soorten

Het geslacht Kapalgagraecia omvat de volgende soorten:
* Kapalgagraecia brayi Rentz, Su, Ueshima & Robinson, 2010
* Kapalgagraecia nauma Rentz, Su, Ueshima & Robinson, 2010
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Kapalgagraecia brayi

Kapalgagraecia brayi is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Rentz, Su, Ueshima & Robinson.
# Viridotheres marionae

Viridotheres marionae is een krabbensoort uit de familie van de Pinnotheridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Manning.
# Viridotheres gracilis

Viridotheres gracilis is een krabbensoort uit de familie van de Pinnotheridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Bürger.
# Viridotheres lillyae

Viridotheres lillyae is een krabbensoort uit de familie van de Pinnotheridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1993 door Manning.
# Vlag van 's-Heer Arendskerke

De vlag van 's-Heer Arendskerke werd nimmer officieel vastgesteld als gemeentelijke vlag van de Zeeuwse gemeente 's-Heer Arendskerke, maar werd wel als zodanig gebruikt. De beschrijving luidt:
   Twee evenhoge banen van geel en rood.
De kleuren van de vlag zijn, in tegenstelling tot wat gebruikelijk is, niet ontleend aan het gemeentewapen. De herkomst is onbekend en volgens Sierksma zijn ze willekeurig gekozen.
In 1970 ging 's-Heer Arendskerke op in de gemeenten Goes en Borsele, waardoor de vlag als gemeentevlag kwam te vervallen. De plaats 's-Heer Arendskerke ligt in Goes.

## Eerdere vlag

Derkwillem Visser vermeldt in zijn boek Gemeentevlaggen en wapens Koninkrijk der Nederlanden de volgende vlag:
   Twee evenlange banen van blauw en geel.

## Dorpsvlag

Sinds 2017 is een vervangende dorpsvlag in gebruik genomen, gebaseerd op de Zeeuwse vlag. Deze kan als volgt worden beschreven:
   Zeven banen van gelijke hoogte van blauw en wit, met in het midden over het geheel het wapen van 's-Heer Arendskerke, met een hoogte van de helft van de vlaghoogte.

## Verwante afbeeldingen

* Het wapen van 's-Heer Arendskerke
* 's-Heer Arendskerke (The Netherlands). Flags of the World. Geraadpleegd op 16 april 2019.
* Sierksma, Kl. (1962 (herdruk 2008)). Nederlands vlaggenboek. Het Spectrum, p.72-73. ISBN 9789031502882.
Aardenburg · Arnemuiden · Axel · Baarland · Biervliet · Biggekerke · Borssele · Breskens · Brouwershaven · Bruinisse · Burgh · Domburg · Dreischor · Driewegen · Duiveland · Ellewoutsdijk · 's-Gravenpolder · Groede · Haamstede · 's-Heer Abtskerke · 's-Heer Arendskerke · Hoedekenskerke · Hontenisse · IJzendijke · Kloetinge · Kortgene · Koudekerke · Krabbendijke · Kruiningen · Mariekerke · Meliskerke · Middenschouwen · Nieuw- en Sint Joosland · Nisse · Noordgouwe · Oostburg · Oostkapelle · Oud-Vossemeer · Oudelande · Ovezande · Poortvliet · Retranchement · Rilland-Bath · Ritthem · Sas van Gent · Scherpenisse · Schoondijke · Sint-Annaland · Sint Jansteen · Sint-Maartensdijk · Sint Philipsland · Sluis · Sluis-Aardenburg · Stavenisse · Valkenisse · Vogelwaarde · Waarde · Waterlandkerkje · Wemeldinge · Westdorpe · Westerschouwen · Westkapelle · Wissenkerke · Wolphaartsdijk · Zaamslag · Zierikzee · Zuiddorpe · Zuidzande
Boschkapelle · Cadzand · Clinge · Eede · Graauw en Langendam · Haamstede · 's-Heer Arendskerke · 's-Heerenhoek · Heille · Heinkenszand · Hengstdijk · Hoedekenskerke · Hoek · Hoofdplaat · Koewacht · Kwadendamme · Nieuwerkerk · Nieuwvliet · Ossenisse · Ouwerkerk · Overslag · Philippine · Retranchement · Rilland · Scharendijke · Serooskerke (Schouwen-Duiveland) · Serooskerke (Veere) · Sint Anna ter Muiden · Sint-Annaland · Sint Kruis · Sirjansland · Stoppeldijk · Yerseke
# Vlag van Warmenhuizen

De vlag van Warmenhuizen is op 14 april 1973 vastgesteld als de gemeentelijke vlag van de Noord-Hollandse gemeente Warmenhuizen. De vlag kan als volgt worden beschreven:
   Elf banen rood-wit-enz in een hoogteverhouding 5:1:1:1; enz:5, op de scheiding van broeking en vlucht onderbroken door vijf witte kepers, maar de bovenzijde van de vlag gericht, elk ter dikte van 1/19 van de vlaghoogte.
De vormgeving van de vlag is afgeleid van het gemeentewapen. Het gemeentelijk dundoek bleef tot 1 januari 1990 in gebruik, op die dag is de gemeente opgegaan in de gemeente Harenkarspel. Sinds 1 januari 2013 valt Warmenhuizen onder de gemeente Schagen.

## Verwante afbeelding

* Wapen van Warmenhuizen
* Warmenhuizen (The Netherlands). Flags of the World. Geraadpleegd op 11 augustus 2020.
Akersloot · Andijk · Anna Paulowna · Assendelft · Beemster · Bennebroek · Blokker · Broek in Waterland · Bussum · Callantsoog · Edam · Egmond · Egmond aan Zee · Egmond-Binnen · Graft-De Rijp · 's-Graveland · Haarlemmerliede en Spaarnwoude · Harenkarspel · Heerhugowaard · Hensbroek · Hoogwoud · Ilpendam · Jisp · Krommenie · Langedijk · Limmen · Marken · Midwoud · Monnickendam · Muiden · Naarden · Nederhorst den Berg · Nibbixwoud · Niedorp · Noorder-Koggenland · Obdam · Opperdoes · Schermer · Schermerhorn · Schoorl · Sint Maarten · Terschelling · Terschelling en Vlieland · Twisk · Venhuizen · Vlieland · Warmenhuizen · Weesp · Wervershoof · Wester-Koggenland · Westwoud · Westzaan · Wieringen · Wieringermeer · Wijdewormer · Wognum · Wormer · Wormerveer · Zaandam · Zaandijk · Zeevang · Zijpe
# Vital Wilderink

Vitalis João Geraldo ("Vital") Wilderink O. Carm. (Deventer, 30 november 1931 – Rio Claro, 11 juni 2014) was een Nederlands geestelijke en een bisschop van de Rooms-Katholieke Kerk, werkzaam in Brazilië.

## Kerkelijke loopbaan

Wilderink werd op 7 juli 1957 priester gewijd bij de Karmelieten. Daarna was hij werkzaam in Brazilië. Hij werd op 5 juni 1978 benoemd tot hulpbisschop van Barra do Piraí-Volta Redonda en titulair bisschop van Iunca in Byzacena. Zijn bisschopswijding vond plaats op 13 juli 1978.
Op 21 april 1980 werd Wilderink benoemd tot bisschop van Itaguaí; hij was de eerste bisschop van dit bisdom.
Wilderink ging op 8 juli 1998 met emeritaat. Hij leefde als een kluizenaar in de bergen. Hij overleed in Brazilië in 2014 toen een jeep waarin hij zat in een ravijn stortte.
Als wapenspreuk koos hij: TESTIFICARI EVANGELIO GRATIAE DEI (Met Gods genade getuigen voor het evangelie).
Bronnen
* (en) Vital Wilderink op www.catholic-hierarchy.org
Referenties
* ↑ Nederlands missiebisschop verongelukt Nieuwsbericht KRONCRV d.d. 15 juni 2014
* ↑ In Deventer geboren missiebisschop Wilderink verongelukt in Brazilië RTV Oost d.d. 15 juni 2014
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6148 0862
* Library of Congress Control Number: n2005025198
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068130902
* Système universitaire de documentation: 202418138
* Virtual International Authority File: 51092490
* WorldCat (via VIAF): 51092490
# Kanton Brive-la-Gaillarde-2

Brive-la-Gaillarde-2 is een kanton van het Franse departement Corrèze. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement Brive-la-Gaillarde.
Het telt 12.725 inwoners in 2018. Het kanton werd gevormd ingevolge het decreet van 24 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015.

## Gemeenten

Het kanton Brive-la-Gaillarde-2 omvat enkel een (centraal) deel van de gemeente: Brive-la-Gaillarde.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Canton de Brive-la-Gaillarde-2 op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Vlamverdeler

Een vlamverdeler is een rond frame met daarin metalen gaas, doorgaans roestvast staal, dat op een gasfornuis gebruikt kan worden om de hitte van een (kleine) vlam gelijkmatig over de bodem van een pan te verdelen. Op deze manier wordt voorkomen dat voedsel zoals pap of suddervlees aanbrandt doordat de pan langere tijd op het vuur staat. Voor hetzelfde doeleinde kan ook een sudderplaatje gebruikt worden.
In scheikundige practica wordt ook een vlamverdeler gebruikt: bijvoorbeeld tussen de bunsenbrander en een erlenmeyer met een te verhitten vloeistof.
Totdat het gebruik van asbest als gevaarlijk werd gezien werden als vlamverdeler nog asbestplaatjes gebruikt. Grijs, kartonachtig in metalen frame, met in dat frame een uitstulping (opening) om het op te kunnen hangen.
# Vlag van Altweerterheide

De vlag van Altweerterheide bestaat uit een twee paarse hoeken, met daartussen een witte golvende band. Het wapen staat symbool voor het Midden-Limburgse kerkdorp Altweerterheide.

## Oorsprong

De vlag en het wapen van Altweerterheide bestaan vanaf 1990, ontworpen door Hans van Heijningen op initiatief van de toenmalige pastoor Noordermeer.
De rechterbovenhoek van het wapen staat symbool voor de stad Weert en de linkerbenedenhoek staat symbool voor Bocholt, dit vanwege de ligging (en het ontstaan) van het dorp Altweerterheide te midden van deze twee plaatsen. De witte band symboliseert de grens en het dorp Altweerterheide dat te midden van deze twee plaatsen is ontstaan.
Het hart (met kruis) in het midden van het wapen staat symbool voor de kern, met als centrale punt de Heilig-Hartkerk. De kleur paars staat symbool voor de heide rondom het dorp, waar ook de voetbal- en carnavalsvereniging hun kleur aan danken. De witte (golvende) schuinbalk symboliseert de beken die het dorp doorkruisen, zoals de Bocholterbeek/Weerterbeek en Tungelroyse beek.
Altweerterheide · Belfeld · Bemelen · Blerick · Blitterswijck · Grevenbicht · Obbicht · Sittard · Steyl · Wijnandsrade
# Ville-sur-Haine

Ville-sur-Haine is een dorp in de Belgische provincie Henegouwen, en een deelgemeente van de Waalse stad Le Rœulx. Tot 1 januari 1977 was het een zelfstandige gemeente.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen, 1976= inwoneraantal op 31 december
* 1970: Aanhechting van Gottignies in 1965
# Kantongerecht Hoogeveen

Het kantongerecht Hoogeveen was van 1838 tot 1934 een van de kantongerechten in Nederland. Het gerecht kreeg in 1900 een eigen gebouw, ontworpen door W.C. Metzelaar, aan de Brinkstraat. Bij de instelling was Hoogeveen het tweede kanton van het arrondissement Assen.

## Het kanton

Kantons werden in Nederland ingevoerd in de Franse tijd. Drenthe werd in 1811, als arrondissement Assen van het depertement van de Westereems, verdeeld in vier kantons. Ieder kanton was de zetel van een vrederechter. Toen in 1838 de vrederechter vervangen werd door de kantonrechter verminderde het aantal kantons aanzienlijk. In Drenthe viel dat mee, enkel het kanton Dalen verdween. Dalen werd grotendeels bij het oude kanton Hoogeveen gevoegd. Hoogeveen omvatte in 1838 de gemeenten:Hoogeveen, Dalen, Coevorden, Oosterhesselen, Sleen, Zweeloo, Beilen, Ruinen, Westerbork en Zuidwolde.

### Aanpassingen

In 1877 vond er een herindeling plaats van de rechtsgebieden in Nederland. De provinciale hoven werden opgeheven en het aantal rechtbanken en kantongerechten werd ingekrompen. Tegen die ontwikkeling in werd in Drenthe een nieuw, vierde, kanton ingevoerd. Het in 1838 verdwenen kanton Dalen werd min of meer heropgericht als kanton Emmen. Voor Hoogeveen betekende dit dat de gemeenten Coevorden, Dalen en Sleen uit het kanton werden gelicht en naar Emmen overgingen.
In 1933 vond een tweede reorganisatie plaats. Deze betekende het einde voor het kantongerecht in Hoogeveen. Als enige van de vier kantons in Drenthe werd het opgeheven, waarbij de ligging halverwege Emmen en Meppel als voornaam argument werd gebruikt om voor sluiting van Hoogeveen te kiezen. De gemeenten Beilen en Westerbork gingen naar het kanton Assen, de gemeenten Oosterhesselen en Zweeloo naar Emmen, terwijl Hoogeveen, Ruinen en Zuidwolde werden toegevoegd aan het kanton Meppel.