OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Halsbandspecht

De halsbandspecht (Dryobates pernyii synoniem:Dendrocopos cathpharius pernyii) is een vogel uit de familie Picidae. De vogel werd in 1867 geldig beschreven door de Franse natuuronderzoeker Jules Verreaux. De vogel werd lang als ondersoort van de roodborstspecht beschouwd maar op grond van een iets afwijkend verenkleed wordt het taxon als soort beschouwd samen met de in het aangrenzend gebied voorkomende ondersoorten met dezelfde kenmerken.

## Kenmerken

De vogel is 17 tot 19 cm lang, iets groter dan de kleine bonte specht die tot ditzelfde geslacht behoort. Kenmerkend is de zwarte kruin, waarbij het zwart op het achterhoofd eerst overgaat in rood en dan weer verder tot op de rug in zwart. De vogel heeft lengtestrepen op de borst en een baardstreep die reikt tot de schouder, waarbij het zwart doorloopt van de schouder tot op de borst en daar een horizontale band vormt. Vandaar: halsbandspecht.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van noordwestelijk Zuidoost-Azië tot in China en telt drie ondersoorten:
* D. p. tenebrosus: Myanmar tot in noordelijk Laos, noordwestelijk Vietnam en Zuid-China
* D. p. pernyii: Midden-China
* D. p. innixus: noordoostelijk deel van Midden-China
De leefgebieden liggen in natuurlijk, tropisch en subtropisch bos op hoogten tussen de 1200 en 3000 meter boven zeeniveau.

## Status

De grootte van de wereldpopulatie is niet gekwantificeerd. Hoewel de kwaliteit van de leefgebieden wordt aangetast, veronderstelt men dat de soort niet in zijn voortbestaan wordt bedreigd.
* 1 2 3 (en) Halsbandspecht op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Rev. Mag. Zool. Pure Appl. (2), 18 p.271 pl.16 HBL
* 1 2 Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.2)
* ↑ Del Hoyo et al (red.). All birds of the world. Lynx Barcelona. ISBN 9788416728374
# Decametra alaudae

Decametra alaudae is een haarster uit de familie Colobometridae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1911 gepubliceerd door Austin Hobart Clark.
# Sarcophaga santospintosi

Sarcophaga santospintosi is een vliegensoort uit de familie van de dambordvliegen (Sarcophagidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Lehrer & Baez.
# Groot-Brittannië

Groot-Brittannië kan verwijzen naar:
* Groot-Brittannië (eiland), eiland in Europa
* Verenigd Koninkrijk, officieel het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (1927 tot heden)
* Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland (1801-1927)
* Koninkrijk Groot-Brittannië (1707-1801)
# Podeonius hubeiensis

Podeonius hubeiensis is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Schimmel.
# Otocinclus flexilis

Otocinclus flexilis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de harnasmeervallen (Loricariidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Cope.
* ↑ (en) Otocinclus flexilis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Otocinclus flexilis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Ptychobela

Ptychobela is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soorten

* Ptychobela baynhami (E. A. Smith, 1891)
* Ptychobela dancei Kilburn & Dekker, 2008
* Ptychobela griffithii (Gray, 1834)
* Ptychobela lavinia (Dall, 1919)
* Ptychobela nodulosa (Gmelin, 1791)
* Ptychobela opisthochetos Kilburn, 1989
* Ptychobela resticula Li B. Q., Kilburn & Li X. Z., 2010
* Ptychobela salebra Li & Li, 2007
* Ptychobela sumatrense (Petit de la Saussaye, 1852)
* Ptychobela suturalis (Gray, 1838)
# Halsbandstormvogel

De halsbandstormvogel (Pterodroma brevipes) is een vogel uit de familie van de stormvogels en pijlstormvogels (Procellariidae). Het is een kwetsbare zeevogelsoort in de Grote Oceaan.

## Kenmerken

De vogel is 30 cm lang. Het is een relatief kleine stormvogel met een variabel verenkleed. Het voorhoofd is wit en dit wit gaat geleidelijk over in bruingrijs en ook de wangen zijn bruingrijs. Van onder is de vogel soms bijna wit, maar er is een vorm met geheel donkergrijze borst en buik en een tussenvorm die licht van onder is met een donkere halsband. Kenmerkend is de afwisseling van zwart en wit op de ondervleugel.

## Verspreiding en leefgebied

De halsbandstormvogel broedt voornamelijk in Fiji en Vanuatu op rotsachtige, dicht beboste hellingen in holen op 100 tot 500 m boven zeeniveau. Buiten de broedtijd verblijven de vogels boven volle zee in de Grote Oceaan en worden gezien tot bij de Galapagoseilanden. Deze soort telt twee ondersoorten:
* P. b. brevipes: Kadavu en Gau (Fiji) en Tanna (zuidelijk Vanuatu).
* P. b. magnificens: Vanua Lava (noordelijk Vanuatu).

## Status

De halsbandstormvogel heeft een beperkt broedgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2016 door BirdLife International geschat op 670 tot 6700 volwassen individuen en de populatie-aantallen nemen afdoor habitatverlies en vangst door de plaatselijke bevolking. Ook vormt de invasieve soort, de Indische mangoeste (Herpestes javanicus auropunctatus) een bedreiging voor de broedvogels. Om deze redenen staat deze soort als kwetsbaar op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 4 (en) Halsbandstormvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.2). Gearchiveerd op 16 juli 2023.
# Salon indien du Grand Café

Het Salon indien du Grand Café was de ruimte in de kelder van het Grand Café, gelegen in het 9e arrondissement van Parijs. Op 28 december 1895 vond hier de eerste commerciële filmvoorstelling plaats, vertoond met de cinematograaf. Er werden tien korte films van de gebroeders Lumière vertoond, zijnde:
* La Sortie de l'usine Lumière à Lyon
* La Voltige
* La Pêche aux poissons rouges
* Le Débarquement du congrès de photographie à Lyon
* Les Forgerons
* L'Arroseur arrosé
* Le Repas de bébé
* Le Saut à la couverture
* La Place des Cordeliers à Lyon
* La Mer (Baignade en mer)
Tegenwoordig bevindt zich op deze plaats een restaurant van het hotel Scribe, genaamd Café Lumière.

## Externe link

* (fr) La première séance publique payante op Institut-Lumière.org
* ↑ Pierre-André Hélène, Une légende au cœur de Paris, Hôtel Scribe Paris, p. 33-45.
# Guibemantis kathrinae

Guibemantis kathrinae is een kikker uit de familie gouden kikkers (Mantellidae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Frank Glaw, Miguel Vences en Viola Gossmann in 2000 onder de naam Mantidactylus kathrinae. De soort behoort tot het geslacht Guibemantis.
De soort is endemisch in Madagaskar. De soort komt voor in kleine populaties in het oosten van het eiland en leeft op een hoogte van 500 tot 840 meter boven zeeniveau.
3 mannelijke exemplaren hadden een lengte tussen de 56,7 en 58,6 millimeter.
# Platyparea carpathica

Platyparea carpathica is een vliegensoort uit de familie van de boorvliegen (Tephritidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door Klasa.
# Orthopsyllus spinicaudatus

Orthopsyllus spinicaudatus is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Orthopsyllidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1957 door Krishnaswamy.
# Drasterius fouqueti

Drasterius fouqueti is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1918 door Fleutiaux.
# Ptychobela baynhami

Ptychobela baynhami is een slakkensoort uit de familie van de Pseudomelatomidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door E. A. Smith.
# Halsbandpekari

De halsbandpekari of pakira (Dicotyles tajacu) is de kleinste pekarisoort. De wetenschappelijke naam van de soort werd als Sus tajacu in 1758 gepubliceerd door Carl Linnaeus.

## Kenmerken

De vacht is donkergrijs met een vage, witachtige halsband. De jongen zijn roodachtig met een smalle, zwarte rugstreep. De lichaamslengte bedraagt 75 tot 100 cm, de staartlengte 1,5 tot 5,5 cm en het gewicht 14 tot 30 kg.

## Leefwijze

Hun voedsel bestaat vooral uit knollen, vruchten, jonge scheuten en bessen, maar ook insectenlarven, wormen en kleine gewervelden, zoals slangen en hagedissen, staan op hun menu. Ze leven in groepen van ongeveer 15 dieren in uiteenlopende habitats. Vijanden worden gezamenlijk aangevallen. Hun sociale bezigheden bestaan uit het tegen elkaar wrijven van de koppen. In het Pantanal moerasgebied eten de halsbandpekari's onder andere de zaden van de Acuripalm, Attalea phalerata en de coyolpalm.

## Verspreiding

Het verspreidingsgebied is van de zuidgrens van de Verenigde Staten tot Argentinië.
* ↑ (en) Halsbandpekari op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Acosta, Luis E.; Garbino, Guilherme S. T.; Gasparini, Germán M.; Dutra, Rodrigo Parisi (9 September 2020). "Unraveling the nomenclatural puzzle of the collared and white-lipped peccaries (Mammalia, Cetartiodactyla, Tayassuidae)". Zootaxa. 4851 (1): 60–80.
* ↑ Linnaeus, C. (1758). Systema naturae ed. 10: 50. Gearchiveerd op 9 oktober 2022.
Halsbandpekari (Dicotyles tajacu) · Chacopekari (Parachoerus wagneri) · Witlippekari (Tayassu pecari)
# De bouwers van de kosmos

De bouwers van de kosmos (Engels: (The) cosmic enigineers) is een sciencefictionroman van Clifford D. Simak. Het werd in Nederland door A.W. Bruna Uitgevers uitgegeven, als los boek in de Zwarte Beertjes-reeks onder nummer 1401 (1971) met een hoes ontworpen door Dick Bruna. In 1979 volgde een herdruk in de sf-reeks van Bruna samen met twee andere al eerder verschenen romans in het dikste boek uit die reeks (411 blz.) .

## Synopsis

Het verhaal speelt zich af in het zevende millennium. Kosmonauten zijn na de onbesliste ruimteoorlog Aarde/Mars versus Jupiter onderweg naar Pluto om verslag te doen van een ruimtereis die een collega gaat doen, die met een zelf ontworpen ruimteschip naar het Alpha Centauri-stelsel wil reizen. Onderweg pikken ze nog een veterane op, die al sinds de genoemde oorlog van 1000 jaar terug ronddobbert in de omgeving van Pluto. Eenmaal op Pluto wordt contact met hun opgenomen, door een ras dat zich De bouwers van de kosmos noemt. Zij zitten met het probleem dat zij zien dat een ander Heelal op de “onze” dreigt te botsen. Zij zoeken steun en na kort overleg blijkt dat het menselijk ras het enige ras is met wie zij redelijk kunnen communiceren. Zij krijgen nog te maken met een grote vijand binnen “ons” heelal, de hellehonden. Uiteindelijk wordt een oplossing gevonden, door de vrijgekomen energie van de botsing op te slaan in een nieuw geschapen miniheelal.

## Ontvangst

De roman werd voor het eerst officieel uitgegeven in 1950. Het verscheen in een oplage van 6000 stuks. Echter, het verhaal was grotendeels al te lezen in het blad Astounding van 1939. De meningen van rond 1950 was dat de verteltrant enigszins oubollig was, maar een leuk verhaal. De omschreven techniek was destijds al deels achterhaald. De algemene mening was wel dat het boek vlot leest, hetgeen voor meerdere boeken van Simak gold. Die meningen zouden zestig jaar later bij een herdruk nauwelijks wijzigen.
* ↑ Good Reads reviews. Gearchiveerd op 3 september 2022.
* hardcopy van de Bruna-versie uit 1979
# Guibemantis punctatus

Guibemantis punctatus is een kikker uit de familie gouden kikkers (Mantellidae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Rose Marie Antoinette Blommers-Schlösser in 1979. De soort behoort tot het geslacht Guibemantis.

## Leefgebied

De kikker is endemisch in Madagaskar. De soort komt vooral voor in het noordoosten van het eiland maar kan ook worden aangetroffen in het zuidoosten en het Centraal Hoogland. De soort leeft op een hoogte tot de 1500 meter boven zeeniveau.

## Beschrijving

Mannetjes hebben een lengte van 23 tot 25 millimeter, vrouwtjes zijn groter. De rug varieert van olijfgroen tot lichtbruin met daarop donkere vlekjes. De buik is wittig en de huid is glad.

## Synoniemen

* Mantidactylus punctatus Blommers-Schlösser, 1979
# Poecilolycia subserrata

Poecilolycia subserrata is een vliegensoort uit de familie van de Lauxaniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Shewell.
# Orthopsyllus sarsi

Orthopsyllus sarsi is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Orthopsyllidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1941 door Klie.
# Drasterius csorbai

Drasterius csorbai is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door Platia & Gudenzi.
# Pyrophorus noctilucus

Pyrophorus noctilucus is een keversoort uit de familie van de kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam is gepubliceerd in 1758 door Linnaeus in de tiende editie van Systema naturae.
De kever heeft twee stippen op zijn rug en één stip op zijn buik die zoveel licht produceren dat je erbij zou kunnen lezen.

## Verspreiding

Deze soort is te vinden in Belize, Honduras, Saint Vincent en de Grenadines, Argentinië, Kaaimaneilanden, Mexico, Panama, Paraguay, Colombia, Venezuela, Trinidad en Tobago, Guyana, Suriname, Brazilië, Ecuador, Peru, Bolivia, Texas, Hawaï, Cuba, Puerto Rico, Dominicaanse Republiek, Jamaica, Uruguay en Florida.
* ↑ Elateridae in Synopsis of the described Coleoptera of the World 13 december 2008
* ↑ National Geographic Junior Dieren encyclopedie, pp. 234
# Deme (bestuur)

Deme (Oudgrieks: δῆμος / dêmos = "volk") was in het antieke Attica de technische term voor een woonkern, vergelijkbaar met onze gemeente.
Bij de democratische hervormingen van Kleisthenes werd de deme tot grondslag van de politieke structuur van de Atheense staat. Sinds Clisthenes bezat elke deme ook plaatselijke autonomie, met eigen grondgebied, financiën, eredienst en bevolkingsregister, én een eigen δήμαρχος / dêmarchos (letterlijk: "leider van de dême", vaak (anachronistisch) vertaald als burgemeester).
Op het burgerrecht van de deme berustte ook het Attische burgerrecht. Aan de naam van iedere burger werd een adjectief toegevoegd dat de deme van zijn geboorte of afkomst aangaf (vb.Δημοσθένης Παιανιεύς / Dêmosthénês Paianieús = Demosthenes van Paiania).
Het aantal en de grenzen van de Attische demen waren in de loop van de eeuwen aan veel wisselingen onderhevig. Oorspronkelijk zouden er 100 zijn geweest, maar Strabo stelt hun aantal op 174 in de 1e eeuw v.Chr.
Soortgelijke demen als in Attica treft men ook aan in andere Griekse stadstaten, vaak onder invloed en naar het voorbeeld van de Atheense staatsinrichting. Ook in het moderne Griekenland is "δήμος/ dimos nog steeds de naam voor "gemeente"; de burgemeester heet er nog steeds δήμαρχος / dimarchos, en het gemeentehuis heet δημαρχείο / dimarchio.
# Guibert Vrijens

Guibert (Gé) Vrijens (Kanne, 10 augustus 1943 – 29 januari 2012) was een hedendaags Belgisch componist, muziekpedagoog, contrabassist, bugelist en trompettist. Hij was van 1969 tot 2008 contrabassist van het Koninklijk Concertgebouworkest.

## Biografie

Vrijens studeerde aan het Conservatorium Maastricht, het ArtEZ Conservatorium in Arnhem en aan het Conservatorium van Amsterdam contrabas, trompet en compositie. Hij werd lid van het Limburgs Symfonie Orkest in Maastricht en ging later na het Overijssels Philharmonisch Orkest. Een verdere werkplaats was het Balletorkest om sinds 1969 contrabassist bij het Koninklijk Concertgebouworkest in Amsterdam te worden. Als solist verzorgt hij optredens in binnen- en buitenland.
Van 1983 tot 1994 was hij docent voor contrabas aan het toenmalige Sweelinck Conservatorium in Amsterdam.
Als componist schreef hij vooral werken voor zijn instrument, de contrabas, maar ook voor andere media.

## Composities
### Werken voor harmonieorkest

* 1974 - Ravne

### Kamermuziek

* 1985 - Prélude et fugue, voor contrabas en altviool
* 1985 - Semantic song, voor contrabas en piano
* 1989 - Canto basso, voor 10 contrabassen
* 1990 - Duo, voor cello en contrabas
* Four to the fore, voor 4 trompetten of 4 klarinetten met piano of combo (Mandoline (of strijkers, accordeon, organ)) ad lib., gitaar, contrabas (basgitaar), drums of cassette
* Library of Congress Control Number: nr95045616
* Virtual International Authority File: 68823994
* WorldCat (via VIAF): 68823994
# Podolestes

Podolestes is een geslacht van waterjuffers (Zygoptera) uit de familie van de Argiolestidae.

## Soorten

Podolestes omvat negen soorten:
* Podolestes atomarius Lieftinck, 1950
* Podolestes buwaldai Lieftinck, 1940
* Podolestes chrysopus Selys, 1886
* Podolestes coomansi Lieftinck, 1940
* Podolestes furcifer Lieftinck, 1950
* Podolestes harrissoni Lieftinck, 1953
* Podolestes orientalis Selys, 1862
* Podolestes pandanus Wilson & Reels, 2001
* Podolestes parvus Dow & Ngiam, 2019
* ↑ {en} World Odonata List 2019; geraadpleegd 11 juni 2019
# Orthopsyllus similis

Orthopsyllus similis is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Orthopsyllidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door Nicholls.
# Doug Gillard

Doug Gillard (Sandusky (Ohio), 23 december 1965) is een Amerikaanse singer-songwriter, gitarist, componist van filmmuziek en (voormalig) lid van enkele bands uit de indiescene. Hij vergaarde zijn bekendheid hoofdzakelijk als gitarist van Guided by Voices.

## Biografie

Gillard werd geboren als jongste van vier. Nog in zijn kinderjaren verhuisde het gezin naar een boerderij in Hudson, Ohio. Zijn vader was betrokken bij de constructie van raketsilo's en zijn moeder was onderwijsassistent. Op de kleuterschool begon hij met het schrijven van muziek. Toen hij 5 jaar oud was, nam hij zijn blues-achtige liedjes op band op. Gillard verhuisde naar Cleveland waar hij in de jaren 80 dj werd voordat hij Gem oprichtte. Hij kwam in contact met John Petkovic met wie Gillard Death of Samantha oprichtte, waarna de oprichting volgde van Cobra Verde in 1994.
Eind jaren tachtig was Doug Gillard radiopresentator bij WCSB. Toen hij Death of Samantha verliet, ging Gillard spelen voor My Dad Is Dead. De band ging in 1990 toeren met Pixies, waarvan zangeres Kim Deal later een duet zou opnemen met Guided by Voices' Robert Pollard voor de soundtrack van de film Love And a .45. In 1994 verscheen het debuutalbum van Gillards eigen band Gem. Hij speelde onder andere samen met Tim Tobias, die hij later zou terugzien in Guided by Voices.
Een ander project van Gillard, Cobra Verde, werd in 1996 door Robert Pollard gevraagd om de muziek te spelen voor het album Mag Earwhig!. Pollard achtte Gillard hoog en vroeg hem om permanent lid te worden van Guided by Voices. Gillard overwoog de band te verlaten maar Pollard hief Guided by Voices in 2004 op.
In 2010 voegde Gillard zich bij Nada Surf.

## Discografie
### Soloalbums

* 1985: Cover Songs With Big Heads (Scat Records)
* 1990: It'll Be Such A Thrill (Scat Records)
* 1999: Malamute Jute (Cushion Records)
* 2003: Creative Process 473 (Soundtrack)
* 2004: Salamander (Pink Frost)
* 2008: Call From Restricted (347 Records)
# Pyrgotis arcuata

Pyrgotis arcuata is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Philpott.
# Hans van Steenwinckel de Jonge

Hans van Steenwinckel de Jonge (Kopenhagen, 24 juni 1587 – aldaar, 6 augustus 1639), was een Deense bouwmeester en beeldhouwer van Brabantse afkomst. Hij ontwierp onder meer de renaissancistische paleizen Rosenborg in Kopenhagen en Frederiksborg in Hillerød voor de Deense koning Christiaan IV.

## Leven en werk

Hans van Steenwinckel de Jonge (ook bekend als Hans van Steenwinckel II) was een telg van een Antwerpse kunstenaarsfamilie die vanaf 1576 tot in de 17e eeuw in Denemarken werkte. Zijn vader Hans van Steenwinckel de Oude was hofbouwmeester van Denemarken. Hans van Steenwinckel de Jonge studeerde bij zijn vader tot aan diens overlijden in het toen nog Deense Halmstad en daarna, vanaf 1602, in de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. Daar raakte hij vertrouwd met de Hollandse renaissancestijl die veel van zijn Deense bouwwerken kenmerkt. Het is niet exact bekend wanneer Van Steenwinckel terugkeerde naar Denemarken.
In 1605 kreeg hij van Christiaan IV de opdracht om het Kopenhaagse stadspaleis Rosenborg te bouwen. Het kwam in 1607 gereed, maar na diverse uitbreidingen kon hij het in 1634 in definitieve staat aan de koning presenteren. Vanaf 1612 werkte hij bij de bouw van kasteel Frederiksborg en de renovatie van de Kathedraal van Roskilde. In 1619 overleed zijn broer Lorenz van Steenwinckel en nam hij de bouw van het Kopenhaagse beursgebouw Børsen van hem over. Hij nam de verdere uitbouw van de vesting Varberg ter hand, die was begonnen onder zijn vader. Vanaf 1629 was hij verantwoordelijk voor de wederopbouw van het door brand verwoeste kasteel Kronborg bij Helsingør. In 1637 begon hij aan de bouw van de Kopenhaagse sterrenwacht Rundetårn, die werd voltooid na zijn dood door de Nederlandse architect Leendert Blasius.
Hij was de vader van de bouwmeester Hans van Steenwinckel de Jongste (1639–1700) en waarschijnlijk ook van de bouwmeester Oluf van Steenwinckel (gestorven 1659).
* Slot Rosenborg in Kopenhagen
* Børsen in Kopenhagen, entree. Hans van Steenwinckel de Jonge nam de bouw over van zijn broer Lorenz.
* Trefoldighedskirken in Kristianstad
* Rundetårn in Kopenhagen, afgebouwd door Leonard Blasius.
* Gemeinsame Normdatei: 143429051
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1758 0126
* Library of Congress Control Number: n85117289
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007422073005171
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 463993
* Union List of Artist Names: 500004929
* Virtual International Authority File: 35885828
* WorldCat (via VIAF): 35885828
# Dembo Darboe

Dembo Darboe (Brikama, 17 augustus 1998) is een Gambiaans voetballer die als aanvaller speelt. Hij verruilde KF Shkupi in januari 2021 voor Sjachtjor Salihorsk.

## Carrière

Darboe begon zijn professionele voetbalcarrière op 17-jarige leeftijd bij Real de Banjul FC. Hier speelde hij slechts een seizoen. In de zomer van 2017 maakte hij zijn eerste transfer naar het Senegalese ASEC Ndiambour, waar hij twee seizoenen verbleef. In 2019 verzilverde Darboe zijn transfer naar Europa. Hij tekende voor het Macedonische KF Shkupi. In januari 2021 transfereerde Darboe naar Sjachtjor Salihorsk in Wit-Rusland.
Na successen in Wit-Rusland vertrok Darboe naar Al-Nasr SC uit de Verenigde Arabische Emiraten dat hem na enkele wedstrijden uitleende aan de Kazachse recordkampioen Astana.

## Interlandcarrière

Darboe maakte in januari 2022 zijn officieel debuut bij de nationale ploeg. Bondscoach Tom Saintfiet liet hem starten in de eerste groepsmatch van de Afrika Cup tegen Mauritanië die met 1-0 gewonnen werd.

## Erelijst

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Sjachtjor Salihorsk |
| Wit-Russisch Kampioen | 1x | 2020/21 |
| Wit-Russische Supercup | 1x | 2021 |