OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jeruzalem (gouvernement)

Het gouvernement Jeruzalem (Arabisch: محافظة القدس, Al Quds; Engels: Jerusalem) is een van de zestien administratieve gouvernementen waarin de Palestijnse Autoriteit is opgedeeld. Inclusief de 225.416 inwoners van Oost-Jeruzalem (voor statistische doeleinden Jerusalem J1 genoemd) had het gouvernement in 2007 363.649 inwoners.

## Grootste kernen

* Oost-Jeruzalem (14 localities onder Israëlisch bestuur)
* ar-Ram (20.359 inw.)
* al-Eizariya (17.606 inw.)
* Anata (12.049 inw.)
* Abu Dis (10.782 inw.)
* Qalandiya Camp (8831 inw.)
* Biddu (6798 inw.)
* Qatanna (6458 inw.)
* Hizma (6271 inw.)
* As Sawahira ash Sharqiya (5800 inw.)
* ↑ PCBS (Palestijns Centraal Bureau Statistieken), Census 2007 Final Results (p. 125)
* ↑ PCBS (Palestijns Centraal Bureau Statistieken), Census 2007 Final Results (p. 140)
Westelijke Jordaanoever: Bethlehem · Hebron · Jenin · Jeruzalem · Jericho · Nablus · Tubas · Tulkarm · Qalqilya · Ramallah & Al-Bireh · Salfit Gazastrook: Deir el-Balah · Gaza · Khan Yunis · Noord-Gaza · Rafah
# Sonelius Smith

Sonelius Smith (Hillhouse (Mississippi), 1942) is een Amerikaanse jazzpianist, componist, arrangeur en muziekpedagoog.

## Biografie

Smith had een klassieke piano-opleiding nadat hij op 9-jarige leeftijd met zijn familie was verhuisd naar Memphis. Na zijn afsluiting van de middelbare school kreeg hij een studiebeurs voor een studie aan het Arkansas AM&N College, (tegenwoordig University of Arkansas at Pine Bluff), waar hij piano en muziektheorie studeerde bij Josephus Robinson. Na de graduatie toerde hij met John Stubblefield in de formatie The New Directions door Europa. Vervolgens verhuisde hij naar New York, waar hij werkte in het kwartet van Rashied Ali voor het muziekpedagogische project Jazzmobile, verder als componist en arrangeur voor Bob Crewes muziekuitgeverij Saturday Music.
Begin jaren 1970 ging hij met Rahsaan Roland Kirk op tournee en werkte hij mee aan diens albums Blacknuss, Rahsaan Rahsaan en Black Inventions Strata 1. In 1976 speelde hij o.a. met Olu Dara, Byard Lancaster en Don Moye in de formatie Flight to Sanity, waarmee in 1976 opnamen ontstonden bij de New York Jazz Loft Sessions. In 1977 verscheen bij Strata-East Records zijn met Shamek Farrah opgenomen album The World of the Children. Bovendien werkte hij met Frank Foster, Archie Shepp, Lionel Hampton, Robin Kenyatta, David Murray, Noah Howard en Andrew Cyrille en het door Stanley Cowell geleide Piano Choir. Smith werkte tussen 1970 en 1997 mee aan 18 plaatopnamen. Zijn composities werden o.a. opgenomen door Ahmad Jamal (The Need to Smile) en Robin Kenyatta (Mellow in the Park). Smith onderwees meerdere jaren aan het Community Museum of Brooklyn en was oprichter/leider van de New York Jazz Philharmonic. Tegenwoordig onderwijst hij aan de Harlem School of the Arts en aan het Third Street Music School Settlement.

## Discografie

* 1974: Robin Kenyatta – Stomping at the Savoy (Atlantic Records)
* 1977: Shamek Farrah & Sonelius Smith – The World of the Children
* 1983: Andrew Cyrille feat. Ted Daniel - Sonelius Smith - Nick Di Geronimo – The Navigator (Soul Note Records)
* 1991: David Murray Big Band (DIW Records)
* 1991: David Murray Big Band Conducted by Lawrence 'Butch' Morris (DIW Records)
* 1993: David Murray – Body and Soul (Black Saint)
* 1997: Noah Howard – Comraderie met Kali Z. Fasteau, Bobby Few, Joe McPhee, Warren Smith
* ↑ (en) Sonelius Smith. Discogs. Geraadpleegd op 04-12-2021.
* ↑ (en) Flight To Sanity. Discogs. Geraadpleegd op 04-12-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Sonelius Smith op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibliothèque nationale de France: cb140162885 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1135693935
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6654 3404
* Library of Congress Control Number: no93001416
* MusicBrainz: 0b4aeafe-7678-40d2-8b25-79ca00425eb5
* Virtual International Authority File: 39574925
* WorldCat (via VIAF): 39574925
# Hylaeus aenigmus

Hylaeus aenigmus is een vliesvleugelig insect uit de familie Colletidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Viereck.
# Sinocyclocheilus malacopterus

Sinocyclocheilus malacopterus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Chu & Cui.
# Campeonato Baiano Segunda Divisão 2018

In 2018 werd het 49ste Campeonato Baiano Segunda Divisão gespeeld voor voetbalclubs uit de Braziliaanse staat Bahia. De competitie werd gespeeld van 10 maart tot 26 meien werd georganiseerd door de FBF. Atlético Alagoinhas werd kampioen.

## Eerste fase

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | Atlético Alagoinhas | 10 | 5 | 3 | 2 | 17:7 | 18 |
| 2. | PFC Cajazeiras | 10 | 5 | 3 | 2 | 15:9 | 18 |
| 3. | Colo Colo | 10 | 5 | 2 | 3 | 14:8 | 17 |
| 4. | Conquista | 9 | 3 | 3 | 3 | 12:15 | 12 |
| 5. | Teixeira de Freitas | 9 | 3 | 2 | 4 | 10:10 | 11 |
| 6. | Galícia | 10 | 1 | 1 | 8 | 8:27 | 4 |

## Finale

In geval van gelijkspel werd Atlético Alagoinhas kampioen door een beter doelsaldo in de eerste fase.

### Terug

Estádio Antônio Carneiro, Alagoinhas Toeschouwers: 7.781 :
| 26 mei 10:00 | Hércules 32' | 32' William | Estádio Antônio Carneiro, Alagoinhas Toeschouwers: 7.781 |

## Kampioen

* Campeonato Baiano de 2018 - Segunda Divisão
* ATLÉTICO ALAGOINHAS 1º Titel

## Externe link

* RSSSF
1922 · 1923 · 1924-1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1940 · 1941 · 1942-1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972-1974· 1975 · 1976· 1977 · 1978 -1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005· 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Keurvorstelijk Slot Amberg

Het Keurvorstelijk Slot (Kurfürstliche Schloss of Neues Schloss) in de Beierse stad Amberg werd vanaf 1417 door keurvorst Lodewijk III van de Palts gebouwd. Keurvorst Frederik I van de Palts liet het ombouwen tot een dwangburcht. In 1603 kreeg het zijn huidige vorm.
Sinds 1944 herbergt het slot het bestuur (Landratsamt) van Amberg-Sulzbach.
# Hein Sinken

Hein Sinken (Aken, 21 oktober 1914 – Berlijn, 1987) was een Duitse beeldhouwer.

## Leven en werk

De in Aken geboren Sinken was vanaf 1932 een traditionele beeldhouwer in Berlijn. Hij maakte reliëfs, portretbustes (van onder anderen Herbert von Karajan) en monumenten voor de openbare ruimte. In 1949 ontving hij de Preis für Bildhauerei der Landesregierung Potsdam. Om aan de druk in de DDR om socialistisch realistische kunst te vervaardigen te ontkomen week hij in 1959 uit naar het Westen. Hij verhuisde naar zijn geboortestad Aken, waar enige bekendheid met zijn werk ontbrak. In 1962 vestigde hij zich in West-Berlijn, waar hij vele sculpturen heeft nagelaten. Van 1966 tot 1971 was hij docent aan de Technische Universität Berlin.
In 1966 maakte Sinken zijn eerste windkinetische object: Windmühle, Aerokinetische Plastik, waarmee hij snel bekendheid verwierf in Duitsland en daarbuiten. In 1970 nam hij deel aan de expositie Straßenkunst Hannover 1970 in Hannover (het werk werd in 1972 aangekocht door de stad Heidelberg). Vanaf 1972 werd hij bij zijn werk technisch geassisteerd door zijn neef Michael Wendt. In 1982 werd hij uitgenodigd voor deelname aan documenta 7 in Kassel met het werk Balance uit 1980.
De kunstenaar overleed in 1987. Hij ligt begraven op het Berlijnse Heidefriedhof. Op zijn graf is een van zijn kinetische werken geplaatst.

## Werken (selectie)

* Junger Pionier im Friedenskampf (1951), Kunstausstellung der DDR, Berlijn
* Buste Eilhard Alfred Mischerlich (1952), Humboldtuniversiteit in Berlijn
* Stehendes Knabenpaar (1952/56), Ellernweg in Berlin-Treptow
* Windmühle, Aerokinetische Plastik (1966), Wolfsburger Weg in Berlin-Tempelhof
* Windbewegtes Objekt (1968), Straße des 17. Juni, Berlin-Charlottenburg
* Windbewegtes Objekt (1969), buitencollectie Lehmbruck-Museum, Jägerstraße in Duisburg
* Bewegliche Metallplastik (1970), Residenzschloß Detmold
* Mobile (1972), Stadthof in Offenbach am Main
* Windbewegtes Objekt II (1972), buitencollectie Skulpturenmuseum Glaskasten in Marl
* Windobjekt 72 (1972), Reibeckstraße in Berlin-Tempelhof
* Kinetisches Objekt (1973), Martinistraße/Balgebrückstraße in Bremen
* Windspiel (1974), Stadtbad Vohwinkel in Wuppertal
* Windobjekt (1976), Hänselstraße in Berlin-Neukölln
* Windobjekt (1978), Barbarastraße in Berlin-Steglitz
* Windobjekt (1978), Weserpromenade Tiefer in Bremen
* Wasser/Windobjekt (1978/80), Falkenhagener Feld in Berlin-Spandau
* Balance (1980), Paulstraße in Berlin-Tiergarten
* Balance IV (1984), Bezoekersterras van Flughafen Tegel in Berlijn

## Literatuur

* Hein Sinken - Windbewegte Objekte, Kunsthalle zu Kiel, Kiel (1974)

## Fotogalerij

* Junger Pionier im Friedenskampf (1951)
* Mobile (1972), Offenbach
* Kinetisches Objekt (1973), Bremen
* Tiefer in Bremen met uiterst links het Windobjekt
* Anemokinetisches Objekt III in Hannover
# Sphecodes anatolicus

Sphecodes anatolicus is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Warncke.
# Vanha kauko

Vanha kauko (Fins vrij vertaald: Oude geest) is een lied gecomponeerd door Aarre Merikanto. De tekst handelt over de Finse mythologische held Lemminkäinen. Lemminkäinen denkt aan zijn overleden vrouw Kyliiki. De tekst werd opgesteld door Veikko Antero Koskenniemi.
Merikanto schreef het lied voor mannenkoor a capella in het jaar waarin hij meerdere liederen voor onbegeleid mannenkoor schreef.
# Hubo Handbal

Hubo Handbal is een Belgische handbalvereniging uit de Belgisch-Limburgse plaatsen Hasselt en Tongeren.

## Geschiedenis

In 2019 begonnen gesprekken tussen Initia Hasselt en Handbal Tongeren over een eventuele fusering. Op 18 juli 2021 maakte beide clubs bekend om in het seizoen 2022/2023 gaan fuseren.
Tijdens de competitiewedstrijd tussen Initia Hasselt en Handbal Tongeren in de BENE-League op 27 november 2021, werd de clubnaam, logo en kleuren bekend gemaakt. De nieuwe fusieclub draagt de naam Hubo Handbal. De naam verwijst naar de sponsor Hubo. Hubo was voor de fusie naamsponsor van Initia Hasselt. Op het logo is een Arend te zien in de blauw-rode kleuren van Hubo. De clubkleuren van Hubo Handbal zijn echter groen (van Initia Hasselt) en zwart (van Handbal Tongeren).

## Lijst van trainers

* 2022–2024: Peter Portengen
* 2024–heden: Bram Dewit

## Bekende (ex-)spelers

* Nathan Bolaers
* Rob Heeren
* Arber Qerimi

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Fusie in het handbal tussen Initia Hasselt en HC Tongeren voor seizoen 2022-2023. Het Laatste Nieuws. Geraadpleegd op 26 december 2021.
* ↑ Initia Hasselt Handbalclub | Facebook. www.facebook.com. Gearchiveerd op 6 januari 2022. Geraadpleegd op 26 december 2021.
* ↑ Hasselt: Hubo Handbal in groen en zwart is de nieuwe fusieclub van Hasselt en Tongeren (28 november 2021) - Limburgnieuws.be. www.limburgnieuws.be. Gearchiveerd op 6 januari 2022. Geraadpleegd op 26 december 2021.
# Shikoku (film)

Shikoku is een Japanse film uit 1999 onder regie van Shunichi Nagasaki.

## Verhaal

Een moeder gebruikt een Japanse legende om haar dochter terug uit de dood te wekken op het eilandje Shikoku. Ze komt echter met meerderen terug.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Natsukawa, Yui Yui Natsukawa | Hinako Myoujin |
| Tsutsui, Michitaka Michitaka Tsutsui | Fumiya Akizawa |
| Kuriyama, Chiaki Chiaki Kuriyama | Sayori Hiura |
| Negishi, Toshie Toshie Negishi | Teruko Hiura |
| Osugi, Ren Ren Osugi | Yasutaka Hiura |
# Campagnac (Tarn)

Campagnac is een gemeente in het Franse departement Tarn (regio Occitanie) en telt 108 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Albi.

## Geografie

De oppervlakte van Campagnac bedraagt 7,3 km², de bevolkingsdichtheid is dus 14,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Campagnac (Tarn) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations légales 2021.
# Helge Sunde

Helge Havsgård Sunde (Stryn, 9 juni 1965) is een Noorse jazz-trombonist, componist en bigband-leider.
Sunde studeerde compositie aan het conservatorium in Oslo. Hij was daarna als componist en arrangeur actief voor symfonieorkesten en hedendaagse muziekensembles. In 1992 speelde hij voor zijn land in de bigband van de European Broadcasting Union. Hij treedt als multi-instrumentalist op in Noorse radio-orkesten, Listening Ensemble van Geir Lysne, het Ophelia Ragtime Orchestra en de band van Mory Kanté. Ook leidt hij zijn eigen groepen, waaronder de bigband Denada. Hij werkte mee aan opnames van Ole Paus, Motorpsycho, Arve Henriksen en Wenche Myhre. Hij heeft lesgegeven aan verschillende instituten, waaronder de Universiteit van Oslo.
In 1990 kreeg hij als lid van de Oslo Groove Company met zijn mede-musici de Spellemansprisen. Voor zijn plaat Finding Nymo kreeg hij in 2010 een ECHO Jazz in de categorie 'bigband-album van het jaar'.

## Discografie

* Rotations, Aurora Records, 2006
* Denada, ACT Records, 2006
* Finding Nymo, ACT Records, 2009

## Externe link

* Website Helge Sunde
* Bibsys: 90871654
* Bibliothèque nationale de France: cb15543656j (data)
* Gemeinsame Normdatei: 135510511
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7327 2008
* Library of Congress Control Number: no2001094662
* MusicBrainz: de072ef9-1d21-46b7-b604-151f201d41e4
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0165033
* Système universitaire de documentation: 156839687
* Virtual International Authority File: 2780858
* WorldCat (via VIAF): 2780858
# Tybalmia

Tybalmia is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1868 door Thomson.

## Soorten

Tybalmia omvat de volgende soorten:
* Tybalmia breuningi Dillon & Dillon, 1952
* Tybalmia caeca Bates, 1872
* Tybalmia funeraria Bates, 1880
* Tybalmia ianthe Dillon & Dillon, 1945
* Tybalmia mydas (Lucas, 1859)
* Tybalmia orbis Dillon & Dillon, 1945
* Tybalmia pixe Dillon & Dillon, 1945
* Tybalmia pupillata (Pascoe, 1859)
* Tybalmia tetrops Bates, 1872
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Sphecodes andinus

Sphecodes andinus is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Schrottky.
# Hugin & Munin

Hugin & Munin was een Nederlandse private press die heeft bestaan van 1995 tot 2010. De naam is ontleend aan de raven van de god Odin, Huginn en Muninn, bekend uit de Noorse mythologie. De kunstenaar Peter Lazarov tekende het drukkersmerk met de raven.

## Geschiedenis

Jan Erik Bouman (1947-2010) kende een aantal drukkers die hij in contact bracht met schrijvers die hij ook kende. Via Ger Kleis van Sub Signo Libelli leerde hij James Purdy (1914-2009) kennen. In 1993 nam hij zelf het initiatief tot het drukken van een werk van Purdy: Kitty Blue, a fairy tale. Het werk kwam tot stand met hulp van diezelfde Ger Kleis en werd gedrukt door Drukkerij Geuze te Dordrecht. Purdy had aan Bouman, wiens woning (Monseigneur van de Weteringstraat 124) uit één grote, hoge kamer in een monumentaal herenhuis bestond, de naam gegeven 'Master of the Ballroom'. Daarom verscheen het boek onder de imprint 'From the ballroom'. Naast werken van Purdy, drukte Bouman ook geregeld werk van de met hem bevriende dichter en schrijver Kees Ouwens (1944-2004). Van deze laatste drukte hij zijn eerste werk onder de naam Hugin & Munin: Voorbereidselen tot de reis naar de zeearmen (1995).
In 1996 verwierf hij de Korrex Stuttgart drukpers van Ben Hosman van de Regulierenpers en drukte hij voortaan alles te Utrecht; alleen voor de grotere projecten werd gedrukt op de persen van de Utrechtse antiquaren van Hinderickx & Winderickx, namelijk een Korrex Berlin met elektrisch inktwerk. Hoe de laatste uitgave van Bouman, Dag en nacht van Valeri Perelesjin tot stand kwam, wordt beschreven in een 'In memoriam' door de vertaler Jan Paul Hinrichs.
Na het overlijden van Bouman in 2010 ging de pers over naar de Boktor-pers te Utrecht.

### Belangrijkste uitgaven

In totaal drukte Bouman, volgens de bibliografie, 29 werken. Daarvan waren er vijf van Ouwens en vier van Purdy. In opdracht van de Utrechtse antiquaar André Swertz drukte hij ook van Gerard Reve La Grâce. Enige aanwijzingen (2002). Verder drukte hij voor bevriende drukkers bijdragen voor de hun aangeboden vriendenboeken.

### James Purdy

Sub Signo Libelli in de persoon van de drukker Ger Kleis, werd in contact gebracht door Johan B.W. Polak met James Purdy. Bij de verschijning van Don't let the snow fall (1985), de eerste uitgave van Purdy in het fonds van Sub Signo Libelli vroeg Kleis aan Bouman, die om persoonlijke redenen naar New York zou vertrekken, om Purdy het eerste exemplaar te overhandigen. Uit dit contact kwam bij SSL een tweede uitgave voort: Are you in the wintertree (1987).
Bouman werkte onder andere mee aan de uitgave van diens korte verhaal Terug naar Rose uit 1994.
* [René Hesselink], Hugin & Munin. Een bibliografie. Utrecht, 2010 (45 genummerde exemplaren)
* Jan Paul Hinrichs, Senhor Valério. Amsterdam, p. 71-76 [eerder verschenen in De Parelduiker (2010)]
* Cornelis Jan Aarts: 'Archangelsk (7). Boeklui'. In: De Boekenwereld, jrg. 27 (2010-2011), pag. 243-244
# Sint Philipspolder

De Sint Philipspolder is een polder tussen Oostburg en Waterlandkerkje in de Nederlandse provincie Zeeland. De polder behoort tot de Oranjepolders.
Door de aanleg van de Mauritspolder (1614) en de Oranjepolder (1618) was de oostelijke verbinding van de Brugsche Vaart met de Westerschelde afgesloten. De Brugsche Vaart begon te verzanden en in 1652 werd ze ten zuiden van Oostburg afgedamd door de Groote Dam. Zo ontstonden de Brugsche dijklanden. Het oostelijke deel hiervan, 99 ha groot, werd de Sint Philipspolder. Hierin ligt nog een restant van de Brugsche Vaart.
De polder is vernoemd naar de redoute Sint-Philip die hier lag, en die onderdeel uitmaakte van de Staats-Spaanse Linies.
De polder wordt begrensd door de Philipsweg, de Goudenpolderdijk, de Nozemansweg en de Steenhovense Dijk. Aan de laatstgenoemde dijk ligt de buurtschap Steenhoven.
# Camplong-d'Aude

Camplong-d'Aude is een gemeente in het Franse departement Aude (regio Occitanie) en telt 272 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Narbonne.

## Geografie

De oppervlakte van Camplong-d'Aude bedraagt 12,5 km², de bevolkingsdichtheid is 21,8 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Helge Løvland

Helge Andreas Løvland (Froland, 11 mei 1890 - Oslo, 26 april 1984) was een Noors atleet.

## Loopbaan

Løvland was tijdens de Olympische Zomerspelen 1920 in het Belgische Antwerpen de Noorse vlaggendrager tijdens de openingsceremonie. Løvland won tijdens deze spelen de gouden medaille op de tienkamp en behaalde bij de vijfkamp de vijfde plaats.

## Belangrijkste prestaties
### Vijfkamp

| Jaar | Wedstrijd | Plaats | Punten |
| 1920 | OS | 5e | 14 punten |

### Tienkamp

| Jaar | Wedstrijd | Plaats | Punten |
| 1920 | OS | 1 | 6804,355 |
# Umberto Agnelli

Umberto Agnelli (Lausanne, 1 november 1934 – Venaria Reale, 27 mei 2004) was een Italiaans ondernemer, politicus en voetbalbestuurder.

## Levensloop

Umberto was de jongste van zes in het gezin van Edoardo Agnelli (1895-1935) en Virginia Bourbon del Monte di San Faustino (1899-1945). Hij was pas een jaar oud toen zijn vader omkwam in een vliegtuigongeluk en elf jaar toen zijn moeder overleed in een auto-ongeval. Zijn dertien jaar oudere broer Giovanni Agnelli (1921-2003), werd het familiehoofd en was als een vader voor hem. Hij volbracht zijn legerdienst bij de cavalerie. Hij vervolgde met studies rechten aan de universiteit van Catania. Hij was pas drieëntwintig toen hij voorzitter werd van de voetbalclub Juventus en pas vijfentwintig toen hij voorzitter werd van de Italiaanse voetbalfederatie.
Hij nam functies op binnen de familiale holding die de Fiat bezat. In februari 2003 werd hij voorzitter, na het overlijden van Gianni.
In 1970 werd Umberto christendemocratisch senator, hoewel zijn voornaamste activiteiten plaats vonden binnen de familiale onderneming en binnen de voetbalwereld. Door de aankopen van spelers, die hij stimuleerde, werd Juventus een leidende club, die onder zijn voorzitterschap driemaal landskampioen werd en tweemaal de Italiaanse beker won. Hij nam ontslag in 1962, maar bleef nauw met de club verbonden. Vanaf 1994 werd hij opnieuw, als erevoorzitter, de werkelijke leider van de club, die in het volgende decennium vijfmaal landskampioen werd, eenmaal de beker won, alsook verschillende Europese titels.
Hij speelde ook een voorname rol binnen de patronale organisaties in Italië. Hij was het die de impuls gaf om de in Rome gevestigde Libera università internazionale degli studi sociali Guido Carli een nieuwe impuls en financies te bezorgen, zodat het een kweekschool kon worden voor nieuwe ondernemers en journalisten, die de ideeën van de vrije markt genegen zijn en willen toepassen, of de principes ervan verspreiden.
Hij werd getroffen door longkanker en omringd door zijn vrouw en zijn kinderen overleed hij in zijn residentie, gelegen midden het natuurpark Mandria in Venaria Reale.

## Huwelijken en nageslacht

Umberto trouwde tweemaal.
Met Antonella Bechi Piaggio (1938-1999) had hij, naast een tweeling die slechts enkele dagen leefde, Giovanni Alberto Agnelli (1964-1997), die overleed aan een hersentumor.
Hij hertrouwde met Allegra Caracciolo (°1945) en met haar had hij een zoon, Andrea Agnelli (°1975) en een dochter.

## Literatuur

* Gustavo MOLA DI NOMAGLIO, Gli Agnelli. Storia e genealogia di una grande famiglia piemontese dal XVI secolo al 1866, Turijn, Centro Studi Piemontesi, 1998, ISBN 88-8262-099-9.
* Marco FERRANTE, Casa Agnelli, Mondadori, 2007
* Umberto Agnelli,; in: Dizionario Biografico degli Italiani, 2013.
* Alberto & Giancarlo MAZZUCA, Gianni Agnelli in bianco e nero, Milaan, Baldini+Castoldi, 2021.
# Valdemunitella valdemunita

Valdemunitella valdemunita is een mosdiertjessoort uit de familie van de Calloporidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1885 door Hincks.
# Hugier

Hugier is een gemeente in het Franse departement Haute-Saône (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 141 inwoners (2011). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Vesoul.

## Geografie

De oppervlakte van Hugier bedraagt 7,0 km², de bevolkingsdichtheid is 20,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Hugier met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).