OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Marathon van Brussel 2016

De marathon van Brussel 2016 vond plaats op zondag 2 oktober 2016. Het was de dertiende editie van deze marathon. De start van het evenement vond plaats in het Jubelpark en de finish was op het Beursplein.
De wedstrijd werd bij de mannen gewonnen door de Keniaan Eric Kering in 2:16.52. Op de finish had hij ruime voorsprong op de Belg Willem Van Schuerbeeck, die in 2:21.35 het parcours voltooide. Bij de vrouwen was Virginie Van Droogenbroeck het snelste en finishte in 2:53.45. Zij was de enige vrouw de wedstrijd in drie uur voltooide.
Naast de hele marathon kende het evenement ook een halve marathon, 5 km en kids run. Aan het evenement deden 12.500 lopers uit 61 landen deel. Met 7600 deelnemers was de halve marathon het populairst. In totaal finishten er 1427 marathonlopers van de 1700 gestarte lopers.
Het evenement was gesponsord door Belfius.

## Uitslag
### Marathon
#### Mannen

| rang | naam | land | tijd |
| 1 | Eric Kering | KEN | 2:16.52 |
| 2 | Willem Van Schuerbeeck | BEL | 2:21.35 |
| 3 | James Emuria | KEN | 2:24.24 |

#### Vrouwen

| rang | naam | land | tijd |
| 1 | Virginie Van Droogenbroeck | BEL | 2:53.45 |
| 2 | Deborah Ghyselen | BEL | 3:06.59 |
| 3 | Nicole Warnier | BEL | 3:12.06 |

### Halve marathon
#### Mannen

| rang | naam | land | tijd |
| 1 | Lander Van Droogenbroeck | BEL | 1:08.57 |
| 2 | Younes Darrazi | BEL | 1:11.41 |
| 3 | Jef Torbeyns | BEL | 1:12.37 |

#### Vrouwen

| rang | naam | land | tijd |
| 1 | Kabiratou Nassam Alassani | BEL | 1:20.27 |
| 2 | Lore Tack | BEL | 1:23.27 |
| 3 | Karolien Smet | BEL | 1:24.04 |
* (en) Officiële uitslagen
* (en) Info op more.arrs.run
* (fr) Uitslagen op www.planete-marathon.fr
* Kering wint Belfius Brussels Marathon

#### Externe link

* Videoverslag
* Videoverslag2
2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019
# Marathon van Dubai 2001

De marathon van Dubai 2001 vond plaats op vrijdag 12 januari 2001. De tweede editie van dit jaarlijkse evenement werd gesponsord door Samsung.
De wedstrijd bij de mannen werd voor de tweede achtereenvolgende keer gewonnen door de Keniaan Wilson Kibet. Met zijn 2:13.36 bleef hij boven het parcoursrecord van 2:12.21, dat hij een jaar eerder liep. Deze overwinning leverde hem 10.000 dollar op. Kibet finishte voor de Ethiopiër Tesfaye Eticha en zijn landgenoot David Mutua. Bij de vrouwen ging Ramilja Boerangoelova met de hoogste eer strijken. Zij verbeterde met haar tijd van 2:37.07 wel het parcoursrecord.

## Uitslagen
### Mannen

| rang | naam | land | tijd |
| 1 | Wilson Kibet | KEN | 2:13.36 |
| 2 | Tesfaye Eticha | ETH | 2:13.37 |
| 3 | David Mutua | KEN | 2:13.59 |
| 4 | Daniel Cheribo | KEN | 2:14.10 |
| 5 | John Mutai | KEN | 2:14.49 |
| 6 | Oleg Strizhakov | RUS | 2:15.03 |
| 7 | Mikhail Romanov | RUS | 2:15.42 |
| 8 | Stephen Langat | KEN | 2:16.34 |
| 9 | Kennedy Moronge | KEN | 2:16.41 |
| 10 | Wilson Cheruiyot | KEN | 2:18.57 |
| 11 | Gerard Ludago | TAN | 2:19.29 |
| 12 | Eric Kiplagat | KEN | 2:19.52 |
| 13 | Carl Warren | ENG | 2:20.01 |
| 14 | Simon Pride | SCO | 2:20.03 |
| 16 | Pavel Kryska | CZE | 2:26.18 |

### Vrouwen

| rang | naam | land | tijd |
| 1 | Ramilja Boerangoelova | RUS | 2:37.07 |
| 2 | Banwella Mrashani | TAN | 2:42.23 |
| 3 | Gitte Karlshøj | DEN | 2:42.28 |
| 4 | Irina Kazakova | FRA | 2:43.04 |
| 5 | Anne van Schuppen | NED | 2:44.19 |
| 6 | Trudi Thomson | SCO | 2:46.32 |
| 7 | Irene Kipkorir | KEN | 2:47.13 |
| 8 | Janet Ongera | KEN | 2:52.55 |
| 9 | Asegedech Gizaw | ETH | 2:58.07 |
* (en) Kibet and Burungulova repeat Dubai marathon victories (12 januari 2001, IAAF.org)
* Keniaan Wilson Kibet wint marathon van Dubai (Gazet van Antwerpen, 12 januari 2001)
* (en) Marathonuitslagen van de mannen in 2001 (IAAF.org)
* (en) Marathonuitslagen van de vrouwen in 2001 (IAAF.org)
* (en) Info op more.arrs.run
2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017
# Marie Hall

Marie Hall (Hovinsholm, Helgøya, 10 november 1844 – aldaar, 13 juni 1920) was een Noors componiste en pianiste. Ze werd geboren in het gezin van leden van twee in Noorwegen bekende families:
* moeder Marthe Louise Ramm (1819-1851), dochter van zeekapitein Georg Eilert Ramm (1786-1862) en Karen Gunhild Irgens (1795-1885)
* vader Tolle Peder Hoel, zoon van militair en politicus Jacob Hoel (1775-1847) en zijn nicht Ane Marie Tollesen (1784-1859); Jacob Hoel had de boerderij Hovinsholm gekocht.
Ane Marie Hoel, ook wel Anne Marie Hoel werd vernoemd naar haar grootmoeder van vaders kant. Om verwarring te voorkomen, ze leefden in dezelfde boerderij, kreeg ze roepnaam Marie mee. Ze kreeg haar opleiding aan een meisjesschool in Oslo en leerde het pianospelen van Erika Nissen en Halfdan Kjerulf. Ze wilde echter niet alleen pianospelen, maar ook componeren. Een jonge Edvard Grieg was overtuigd van haar kwaliteiten als componiste, in een klimaat dat (nog) echt geschikt was als vrouw in de muziek. Hij nodigde haar uit om lessen te nemen in Weimar en eventueel Italië, maar er zijn geen bewijzen dat ze ook daadwerkelijk gegaan is. Wel is bekend dat ze lessen volgde in Kopenhagen. Anne Marie Hoel huwde op 13 februari 1883 met koopman Karl Hall. Zij, dan wonend in het huis Heimen in Tromsø, bevond zich ver van de muzikale centra van Noorwegen, Bergen en Oslo, toen Christiania. Toch bracht Brødrene Hals rond 1888 haar Bølgespil (Salon pianostykke) uit. Ook van haar is Hedmarkens rose. Die konden uitgevoerd worden in haar huis, want dat was met twee muziekliefhebbers een soort cultureel centrum van het noorden. Karl Julius Hall ging echter vreemd en verwekte in 1902 een kind bij een andere vrouw. De echtscheiding vond plaats in 1904. Ane Marie ging terug naar haar geboorteplaats en reisde nog wel regelmatig naar Oslo. Ze stierf waar ze geboren was op boerderij Hovinsholm op het eiland Helgøya nabij Hamar. Onder haar eigen naam A. Hoel verscheen Fire danse for 1 violin (Marie-Vals; Anna-Polka; Damernes Rheinlænder; Louise-Vals) bij Brødrene Hals.
* Foto in het Digatalmuseum met link naar Karl Julius Hall
* Overzicht uitgaven van Warmuth en eveneens link Karl Julius Hall
* Geslachtoverzicht met huwelijk
# Marie Humbert-Droz

Marie Humbert-Droz (Stuttgart, 20 juli 1819 - Neuchâtel, 17 maart 1888) was een Zwitserse gouvernante, redactrice en feministe.

## Biografie

Marie Humbert-Droz was een dochter van Johann Ernst Müller, een theoloog, en van Julie Mayer. Na haar kindertijd in Stuttgart leerde ze van haar vader diverse vreemde talen en werkte ze van 1839 tot 1841 in Nederland als gouvernante. In 1843 trouwde ze met Aimé Humbert-Droz.
Na een ontmoeting met Josephine Butler geraakte Marie Humbert-Droz betrokken bij de beweging van het moreel herstel. In 1875 werd ze voorzitster van het Comité intercantonal de dames de la Suisse en van 1877 tot 1878 was ze de eerste voorzitster van de Union internationale des Amies de la jeune fille. Tevens was ze redactrice bij het tijdschrift Le journal du bien public en richtte ze in Neuchâtel de meisjesschool La Ruche op.

## Literatuur

* (de) Schweizer Frauen der Tat, deel 1, 1929, 250-280.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een vertaling van het lemma Marie Humbert-Droz in de Franse versie van het Historisch woordenboek van Zwitserland (overgenomen op 23 november 2021), dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen is vrijgegeven.
* Gemeinsame Normdatei: 1050228820
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 009336
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A026493166
* Virtual International Authority File: 72161659
* WorldCat (via VIAF): 72161659
# Mariastraat

Mariastraat kan verwijzen naar:
* Mariastraat (Brugge)
* Mariastraat (Maastricht)
* Mariastraat (Utrecht)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Mariastraat en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Marijke Harberts

Marijke Harberts (Den Haag, 1 november 1936 - Amsterdam, 28 maart 2020) was neerlandica en auteur.
Harberts studeerde Nederlandse taal- en letterkunde aan de Rijksuniversiteit Leiden. Zij was lid van de actiegroep Man Vrouw Maatschappij waar zij Joke Smit leerde kennen. Over haar schreef zij een indringend boek Afscheid van Joke Smit, waarin ze een persoonlijk relaas doet van de laatste periode in het leven van Smit. Hiervoor had ze al een ander boek gepubliceerd: Eerlijk gezegd, met interviews van vrouwen (oral history). Later volgden een roman, gebaseerd op haar ervaringen als studente binnen de VVSL (de vrouwelijke variant van het studentencorps): Doezamand. Harberts was getrouwd met de hoogleraar wiskunde Frans Oort en heeft met hem drie kinderen.
Na haar scheiding werd ze docente Nederlands in het voortgezet onderwijs aan het Amsterdams Lyceum en het Hervormd Lyceum West. Over haar ervaringen op school schreef ze columns in dagblad Trouw (krant). Deze treffende schetsen van het dagelijks leven op een middelbare school zijn later gebundeld in het boek Doe effe normaal, juf. In 2011 publiceerde ze een gedichtenbundel met persoonlijke impressies: De dingen zijn gebleven. Haar tweede gedichtenbundel verscheen in 2018: Misschien een toverhazelaar en bevat persoonlijke impressies van het dagelijkse leven en dierbaren.
In 2020 completeerde ze haar laatste boek: Oorlog en bevrijding in Den Haag – Herinneringen van een kind. Ze heeft het boekje nooit in handen kunnen houden want ze overleed op 28 maart 2020 in haar appartement aan de Reijnier Vinkeleskade aan de gevolgen van het COVID-19-virus.
# Marijke Haverkorn

Marijke Haverkorn (Oegstgeest, 1974) is een Nederlandse astrofysicus en hoogleraar astrofysisch magnetisme aan de Radboud Universiteit in Nijmegen.

## Opleiding en carrière

Marijke Haverkorn studeerde sterrenkunde aan de Universiteit Utrecht met een bijvak in de theoretische natuurkunde. Ze studeerde cum laude af in 1998. Haverkorn promoveerde in 2002 aan de Universiteit Leiden op onderzoek naar de karakterisering en interpretatie van gepolariseerde radiostraling uit de Melkweg. Van 2002 tot 2005 was ze postdoc aan het Harvard Observatory in de Verenigde Staten. Tussen 2005 en 2008 deed ze onderzoek aan de Universiteit van Californië - Berkeley (Verenigde Staten). In 2008 kwam ze terug naar Nederland en was ze onderzoeker bij ASTRON in Dwingeloo en bij de Universiteit Leiden. In 2011 werd ze universitair docent aan de Radboud Universiteit in Nijmegen, in 2017 universitair hoofddocent en in 2020 benoemde de Radboud Universiteit haar tot hoogleraar astrofysisch magnetisme.

## Onderzoek

Haverkorn is deskundige op het gebied van magneetvelden en interstellaire materie in de Melkweg. Ze doet onderzoek naar de cyclus van geboorte en dood van sterren in de Melkweg en in het bijzonder naar de rol van magneetvelden in het gas tussen de sterren. Haverkorn bestudeert onder andere gepolariseerd licht en radiostraling en vergelijkt de gemeten magneetvelden met modellen. Ze wil uiteindelijk een gedetailleerd model van het magneetveld in de Melkweg ontwikkelen om de kosmische geschiedenis te leren begrijpen.

## Prijzen en onderscheidingen

* Vidi-beurs 2009
* Winnaar van de Nationale Wetenschapsquiz 2010
* ERC Consolidator Grant 2017
* Beste docent aan de faculteit voor Natuurwetenschappen van de Radboud Universiteit 2017
* Lid van De Jonge Akademie 2013-2018

## Externe link

* www.astro.ru.nl/~haverkorn/
# Mariene ecoregio Kleine Sunda-eilanden

De Mariene ecoregio Kleine Sunda-eilanden (132) (Engels: Lesser Sunda marine ecoregion) is een biogeografische regio en ligt in het oosten van de Indische Oceaan in de Mariene provincie Westelijke Koraaldriehoek (30) in het Marien rijk Centrale Indo-Pacific. De mariene ecoregio is vastgesteld door het World Wide Fund for Nature en The Nature Conservancy en is vernoemd naar de Kleine Sunda-eilanden.
In het noordwesten grenst het gebied aan de mariene ecoregio Sundaplat/Javazee (117) en de mariene ecoregio Celebeszee/Straat Makassar (128), in het noordoosten aan de mariene ecoregio Bandazee (131), in het zuidoosten aan de mariene ecoregio Bonapartekust (141), in het zuiden aan de mariene ecoregio Exmouth naar Broome (144) en in het westen aan de mariene ecoregio Zuidelijk Java (119).

## Geografie

De mariene ecoregio ligt in het oosten van de Indische Oceaan in het zuiden van Indonesië rond de Kleine Sunda-eilanden en de kusten van Oost-Timor. Het gebied ligt in de Balizee, Floreszee, Bandazee, Sawuzee en de Timorzee en omvat onder andere de wateren rond de Kleine Soenda-eilanden (Bali, Lombok, Sumbawa, Sumba, Flores, Solorarchipel, Roti, Timor) en rond Wetar.
Door het gebied stroomt de Indonesische doorstroom.

## Biogeografie

Het gebied kent zeeleven dat houdt van tropische temperaturen.
# Mark Hewins

Mark Hewins (24 maart, 1955) is een Brits musicus (gitarist). Mark Hewins is een musicus van de generatie die volgt op de eerste golf van progressieve rock, hij heeft vanaf 1976 samen gespeeld met de meeste groten van de Canterbury-scene.
Mark Hewins is al op zijn 15e jaar professioneel gitarist, wanneer hij met Mother Sun speelt in het Londense 'Pub Rock' circuit. Midden zeventiger jaren heeft hij zijn naam gevestigd in de wereld van de progressieve rock en jazz. Hewins heeft via John Stevens de kans gekregen om met Zuid-Afrikaanse musici als Dudu Pukwana, Louis Moholo en Mervyn Afrika te spelen. Hij heeft zo ook meegespeeld in het Dance Orchestra.
In de jazz-wereld heeft Hewins samengespeeld met Dennis Gonzalez en Andrew Cyrille (in New York), met Django Bates in Research Social Systems en als vast lid speelde hij in het Elton Dean Quartet.
Binnen de Canterbury-scene heeft Hewins meegespeeld in de band The Polite Force, en later in Soft Heap. Maar hij heeft ook veel bijgedragen aan allerlei projecten van musici uit de scene. Hij werkte veel samen met David Sinclair en Richard Sinclair, met Phil en Steve Miller.
Maar Hewins bijdrage aan de muziek is niet beperkt gebleven tot de jazz. Hij is ook een productief componist. Al meer dan 200 werken staan op zijn naam. Hij speelde als sessiemusicus bijvoorbeeld in de band van Grace Kennedy en Errol Kennedy, en hij speelde in Nashville onder meer in de bands van Hal Ketchum en Kathy Mattea.
Daarnaast was Hewins een specialist op het terrein van de midi-gitaar. Voor fabrikant Casio heeft hij meerdere opdrachten uitgevoerd, heeft hij een bibliotheek van muziek-samples opgezet.
Hewins heeft ook meerdere groepen zelf geleid, zoals The Music Doctors met onder meer Lol Coxhill, de FF big band en Tritonik. In 1999 heeft Hewins een tijdje meegespeeld in Gong.
De jaren erna heeft hij meer gewerkt als producer en als freelance muzikant. Een reis door India met de acteur Paul Bhattacharjee in 2001 leverde een cd op met de tekst voornamelijk in het sanskriet. Recentere opnames van Hewins zijn twee live cd’s, een met Elton Dean en een met Theo Travis. Hij neemt ook deel aan de tournees van de Bob Geldof Band. Daarnaast speelt hij veel in eenmalige optredens van Canterbury-scene musici.

## Bands

Hieronder een aantal van de bands waarvan Hewins enige tijd lid is geweest. De lijst is door het veelvuldig overstappen van Hewins gegarandeerd verre van compleet.
| van | tot | band |
| 1970 | 1972 | Mother Sun |
| 1976 | 1977 | Sinclair and the South |
| 1976 | 1978 | The Polite Force |
| 1981 | | Soft Heap |
| 1985 | 1985 | FF |
| 1985 | 1985 | The Music Doctors |
| 1985 | 1985 | Mark Hewins/Steve Miller Duo |
| 1988 | 1988 | Tritonik |
| 1990 | 1990 | Going Going |
| 1991 | 1991 | Caravan Of Dreams |
| 1995 | 1998 | Mashu |
| 1996 | 1998 | Miller/Hewins/Miller Trio |
| 1999 | 1999 | Gong |
| 1999 | 1999 | Grimes/Miller/Hewins |
| 1998 | 1999 | Mask |
| 2001 | | Bob Geldof Band |

## Externe link

* (en) Hewins'eigen site met z'n meest recente projecten
# Marjolijn Hof

Marjolijn Hof (Amsterdam, 1956) is een Nederlandse kinderboekenschrijfster.
Hoewel ze al op de basisschool een toneelstuk schreef, werd ze bibliothecaresse. Ze stopte echter in 1996 met dat werk en werd fulltime schrijfster. In 1999 kwam haar eerste boek uit, De bloem van de buurt. Voor het tv-programma Sesamstraat schreef ze verhaaltjes die geïllustreerd werden door Fransje Smit en Mylo Freeman.
Haar eerste boek voor basisschoolkinderen, Een kleine kans, is gepubliceerd in 2006. Het werd in 2007 bekroond met de Gouden Uil jeugdliteratuurprijs, de Gouden Uil Prijs van de Jonge Lezer en de Gouden Griffel. Het boek is in 2011verfilmd en uitgebracht onder de titel Patatje oorlog. Begin maart 2014 ontving ze voor haar boek De regels van drie de Woutertje Pieterse Prijs. Haar boek Lepelsnijder (2018) werd voor diezelfde prijs genomineerd.
Ze gaf in mei 2019 de Annie M.G. Schmidtlezing.
Hof vertelde in een interview in NRC Handelsblad in 2019 dat empathie voor haar het sleutelwoord is bij het schrijven van jeugdboeken; vanuit empathie maakt zij contact met de personages in wie zij zich helemaal inleeft en tracht ze hun soms ambivalente motieven te achterhalen. Bij elk boek begint het schrijven met een zoektocht met de nodige nuances. Vervolgens onderzoekt zij wat er in kinderhoofden omgaat. In het interview zei ze: "In de kern gaan mijn verhalen over kinderen die worden geconfronteerd met situaties die ontstaan door wat volwassenen besluiten."
Hof is autistisch. Hier schreef ze over op haar website in augustus 2021. Ze had de diagnose enkele weken ervoor gekregen. In december 2021 vertelde ze over haar leven met autisme in de podcast Autisme ontrafeld van Sonja Silva.
# Marloes Kemming

Marloes Kemming (Druten, 1983) is een Nederlandse kinderboekenschrijver en schrijver van verhalen voor kinderen. Daarnaast is ze parttime werkzaam als communicatieadviseur.

## Biografie

Kemming studeerde kunst- en architectuurgeschiedenis aan de Rijksuniversiteit Groningen en beeldende kunst aan de Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen. Na haar studie reisde ze drie jaar lang solo de wereld rond, waarna ze zich vestigde in Amsterdam. Marloes was writer in residence in Shakespeare and Company in Parijs, op Ruigoord, bij Schrijvers in Sluis en in de Wolkerstuin. Kemming debuteerde in 2015 met een roman voor volwassenen, Het kleine leven van Norbert Jones. Hiermee won ze de Coffeecompany Book Award. Kemming schrijft verder jeugdliteratuur, zoals prentenboeken, gestreepte boekjes en korte verhalen voor kinderen. Fabulant - de duistere koningin (2022) is haar eerste boek voor kinderen van 10+. Deel 2 van de Fabulant-trilogie, Fabulant - de laatste tovenaar, verscheen in 2023 en deel 3, Fabulant - Strijd om het Stelsel, in 2024. Daarnaast schrijft ze over reizen en eten, onder andere voor Bouillon Magazine.
# Marloes Hulshof

Marloes Anounk Hulshof (Albergen, 6 februari 1990) is een Nederlandse voetbalster die uitkomt voor FC Twente.

## Carrière
### Jeugd

Hulshof begon haar voetbalcarrière bij de Albergse voetbalvereniging De Tukkers. Ze speelde daar in jongenselftallen. In 2007 ging ze daarnaast ook bij FC Twente in de jeugd voetballen. Doordeweeks trainde ze bij FC Twente en De Tukkers. In het weekend speelde ze met De Tukkers dan een wedstrijd in competitieverband en met FC Twente speelde ze af en toe een oefenwedstrijd. Na één jaar in de Twente-jeugd werd ze overgeheveld naar het eerste elftal.

### FC Twente

Hulshof was een van de zes meisjes die in het seizoen 2008/09 doorstroomden naar het eerste elftal. Ze verwierf direct een basisplaats en speelde alle duels in dat seizoen. Ook in haar tweede seizoen was ze een constante factor in het elftal. Ze miste dat jaar slechts één duel. In seizoen 2010/11 verloor Hulshof haar basisplaats na de rentree van Marloes de Boer. Vaak werd ze nog wel als invaller gebruikt. Dat jaar werd ze met FC Twente landskampioen. Ook in het seizoen 2011/12 kon Hulshof door de doorbraak van Marthe Munsterman niet op een vaste basisplaats rekenen. Toch kwam ze negentien duels in actie voor de club.

### Nederlands elftal

Hulshof kwam bij het Nederlands elftal onder 19 jaar 21 maal in actie en scoorde twee keer voor de ploeg. Tevens werkte ze zich op tot aanvoerder van het elftal. In 2009 wordt ze door bondscoach Vera Pauw voor het eerst voor de A-kern opgeroepen. Ze werd geselecteerd voor een oefenduel tegen Be Quick '28 B1 (jongens), een duel dat 12 oktober wordt gespeeld en geen officiële interland betreft.

## Statistieken

| Seizoen | Club | | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Continentaal | Continentaal | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2008/09 | FC Twente | | Eredivisie | 24 | 0 | 1 | 0 | – | – | – | – | 25 | 0 |
| 2009/10 | FC Twente | | Eredivisie | 19 | 0 | 3 | 0 | – | – | – | – | 22 | 0 |
| 2010/11 | FC Twente | | Eredivisie | 11 | 1 | 2 | 0 | – | – | – | – | 13 | 1 |
| 2011/12 | FC Twente | | Eredivisie | 14 | 0 | 3 | 0 | 1 | 0 | 1 | 0 | 19 | 0 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 68 | 1 | 9 | 0 | 1 | 0 | 1 | 0 | 79 | 1 |
Bijgewerkt op 22 mei 2012 11:14 (CEST)
# Marcinkowo (Ostróda)

Marcinkowo (Duits: Mertensdorf) is een dorp in de Poolse woiwodschap Ermland-Mazurië. De plaats maakt deel uit van de gemeente Grunwald.

## Sport en recreatie

* Door deze plaats loopt de Europese wandelroute E11. De E11 loopt van Den Haag naar het oosten, op dit moment de grens Polen/Litouwen. Ter plaatse komt de route van het noorden van Dylewo, en vervolgt via Samin richting Grunwald.
* ↑ (pl) Centraal Bureau voor de Statistiek (GUS); TERYT (Nationale Register van landindeling) (01-06-2008).
# Mark Crilley

Mark Crilley is een Amerikaanse striptekenaar en kinderboeken auteur/illustrator. Hij staat ook bekend om zijn teken-instructievideo's op YouTube.

## Werken

* Akiko
* Miki Falls, serie (ISBN: 006084616X)
* Brody’s Ghost, 4 delen (ISBN: 1595826653)
* Mastering Manga, (leerboek tekenen)
* The Realism Challenge, (leerboek tekenen)

## Privéleven

Crilley geeft tekenadvies aan kunstenaars via YouTubevideo's en zijn deviantART-account. In augustus 2010 was hij te gast in een aantal video's van Funimation, waarin hij eveneens tekenadvies gaf. Crilley's vrouw Miki Crilley komt uit Japan; hij vernoemde Miki Falls naar haar. De twee hebben een dochter en een zoon.
# Mark Crossley

Mark Geoffrey Crossley (Barnsley, 16 juni 1969) is een voormalig betaald voetbaldoelman uit Wales. Crossley stond van 1989 tot 2000 tussen de palen bij Nottingham Forest. In 2013 beëindigde de 43-jarige doelman zijn loopbaan bij Chesterfield. Hij speelde 8 interlands voor Wales.

## Biografie

Crossley verloor als speler van Nottingham Forest de FA Cup-finale van 1991. Een eigen doelpunt van Nottingham Forest-verdediger Des Walker in de eerste verlenging zorgde ervoor dat Tottenham Hotspur de beker won. Crossley verdedigde die middag het Forest-doel. Hij was 11 seizoenen lang doelman van Nottingham Forest, de meeste daarvan als eerste doelman. In 1990 werd Crossley uitgeleend aan Manchester United als reservedoelman achter de Schot Jim Leighton en de Engelsman Les Sealey. In 2000 verliet hij Nottingham Forest. Crossley speelde 303 competitiewedstrijden, maar verhuisde transfervrij naar Middlesbrough. In 2002 werd hij door Boro uitgeleend aan Stoke City (2001/2002 en 2002/2003). Later speelde hij voor Fulham als doublure voor Edwin van der Sar. In de latere stadia van zijn carrière was hij actief in de lagere reeksen van de English Football League. Zijn laatste clubs waren Oldham Athletic en Chesterfield. Crossley zette in 2013 een punt achter zijn loopbaan.

## Trivia

* Crossley is de enige keeper die een strafschop van Southampton-legende Matthew Le Tissier heeft gepareerd. Dat gebeurde in 1993. Le Tissier trapte 49 elfmeters.
# Marginella lamarcki

Marginella lamarcki is een slakkensoort uit de familie van de Marginellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Boyer.