OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Cino da Pistoia

Cino da Pistoia oftewel Cynus van Pistoia (Pistoia, ongeveer 1265 of 1270 - Pistoia, 24 december 1336) was een Italiaanse dichter en jurist.
Hij werd geboren in een adellijke familie, aangezien zijn vader tot de familie Sinibuldi behoorde. Hij studeerde aan de Universiteit van Bologna, waar hij les kreeg van Dino Rosoni, en doceerde vervolgens rechten aan de universiteiten van Siena, Florence, Perugia en Napels. In 1334 werd hij tot gonfaloniere van Pistoia gekozen, maar hij nam de functie niet op zich.
Cynus zijn belangrijkste juridische werk was de Lectura in codicem (1312–1314), een commentaar op het corpus iuris civilis van Justinianus II waarin hij puur Romeins recht samenvoegde met hedendaagse statuten en gewoonterecht en canoniek recht, waarmee hij het Italiaanse gewoonterecht initieerde. Hij schreef ook ongeveer 200 lyrische gedichten die opmerkelijk waren vanwege hun zuiverheid van taal en harmonie van ritmes, waarvan de meeste waren opgedragen aan een vrouw genaamd Selvaggia. Dante, zijn vriend, prees zijn poëzie in De vulgari eloquentia.
Cino was ook een medestudent van Giovanni d'Andrea en een literaire vriend van Francesco Petrarca. Hij was leraar in Perugia van Bartolo da Sassoferrato, een van de beroemdste juristen van continentaal Europa van de veertiende eeuw.
* Bibsys: 90604805
* Biblioteca Nacional de España: XX1239491
* Bibliothèque nationale de France: cb12073075h (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058511809306706
* CiNii: DA06835514
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: pist013
* Gemeinsame Normdatei: 119028921
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 5579 9545
* Library of Congress Control Number: n85224853
* Nationale bibliotheek van Australië: 36005744
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007275866705171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001061752
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 067463509
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003107835
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: RAVV064302
* SNAC: w6v69qn8
* Système universitaire de documentation: 029016134
* Trove: 1181961
* Virtual International Authority File: 162879953
* WorldCat (via VIAF): 162879953
# Del Monte

Del Monte kan verwijzen naar:
* Del Monte (Californië), een gehucht in de Amerikaanse staat Californië
* Del Monte Airfield, een voormalig militair vliegveld in de Filipijnen
* Del Monte Foods, een Amerikaanse voedingsfabrikant
* Del Monte Forest, een kleine plaats in de Amerikaanse staat Californië
* Fresh Del Monte Produce, een Amerikaanse voedingsfabrikant

## Personen

* Deodaat del Monte (1582-1644), Zuidelijk-Nederlands kunstenaar, architect en astronoom
* Francesco Maria Del Monte (1549-1627), Italiaans diplomaat en geestelijke
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Del Monte en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Nososticta diadesma

Nososticta diadesma is een libellensoort uit de familie van de Protoneuridae, onderorde juffers (Zygoptera).
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Lieftinck.
* ↑ (en) Nososticta diadesma op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011
# Strumigenys nesteryx

Strumigenys nesteryx is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Bolton.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Okarec

Okarec (Duits: Okaretz) is een Tsjechische gemeente in de regio Vysočina, en maakt deel uit van het district Třebíč. Okarec telt 123 inwoners.
Babice · Bačice · Bačkovice · Benetice · Biskupice-Pulkov · Blatnice · Bohušice · Bochovice · Bransouze · Březník · Budišov · Budkov · Cidlina · Čáslavice · Častohostice · Čechočovice · Čechtín · Červená Lhota · Číhalín · Číchov · Čikov · Číměř · Dalešice · Dědice · Dešov · Dolní Lažany · Dolní Vilémovice · Domamil · Dukovany · Hartvíkovice · Heraltice · Hluboké · Hodov · Horní Heřmanice · Horní Smrčné · Horní Újezd · Horní Vilémovice · Hornice · Hrotovice · Hroznatín · Hvězdoňovice · Chlístov · Chlum · Chotěbudice · Jakubov u Moravských Budějovic · Jaroměřice nad Rokytnou · Jasenice · Jemnice · Jinošov · Jiratice · Kamenná · Kdousov · Kladeruby nad Oslavou · Klučov · Kojatice · Kojatín · Kojetice · Komárovice · Koněšín · Kostníky · Kouty · Kozlany · Kožichovice · Krahulov · Kralice nad Oslavou · Kramolín · Krhov · Krokočín · Kuroslepy · Láz · Lesná · Lesní Jakubov · Lesonice · Lesůňky · Lhánice · Lhotice · Lipník · Litohoř · Litovany · Lomy · Loukovice · Lovčovice · Lukov · Markvartice · Martínkov · Mastník · Menhartice · Meziříčko · Mikulovice · Mladoňovice · Mohelno · Moravské Budějovice · Myslibořice · Naloučany · Náměšť nad Oslavou · Nárameč · Nimpšov · Nová Ves · Nové Syrovice · Nový Telečkov · Ocmanice · Odunec · Okarec · Okřešice · Okříšky · Opatov · Oponešice · Ostašov · Pálovice · Petrovice · Petrůvky · Pokojovice · Police · Popůvky · Pozďatín · Přeckov · Předín · Přešovice · Přibyslavice · Příštpo · Pucov · Pyšel · Rácovice · Račice · Radkovice u Budče · Radkovice u Hrotovic · Radonín · Radošov · Radotice · Rapotice · Rohy · Rokytnice nad Rokytnou · Rouchovany · Rudíkov · Římov · Sedlec · Slavětice · Slavičky · Slavíkovice · Smrk · Stařeč · Stropešín · Střítež · Studenec · Studnice · Sudice · Svatoslav · Šebkovice · Štěměchy · Štěpkov · Trnava · Třebelovice · Třebenice · Třebíč · Třesov · Valdíkov · Valeč · Vícenice · Vícenice u Náměště nad Oslavou · Vladislav · Vlčatín · Výčapy · Zahrádka · Zárubice · Zašovice · Zvěrkovice · Želetava
# Elferkogel

De Elferkogel is een berg in de deelstaat Tirol, Oostenrijk. De berg heeft een hoogte van 1.916 meter.
De Elferkogel is onderdeel van het Kaisergebergte.
# Resolutie 1099 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 1099 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd unaniem door de VN-Veiligheidsraad aangenomen op 14 maart 1997, en verlengde de UNMOT-waarnemingsmissie in Tadzjikistan met drie maanden.

## Achtergrond

Na de val van de Sovjet-Unie, werden in 1991 verkiezingen gehouden in Tadzjikistan. Begin 1992 kwam de oppositie in opstand tegen de uitslag – de oud-communisten hadden gewonnen – ervan. Er brak een burgeroorlog uit tussen de gevestigde macht en hervormingsgezinden en islamisten uit de achtergestelde regio's van het land, die zich hadden verenigd. In 1997 werd onder VN-bemiddeling een vredesakkoord gesloten.

## Inhoud

Tijdens de gesprekken in Moskou waren de partijen tot een protocol over militaire kwesties gekomen met erin onder meer akkoorden over herintegratie, ontwapening en ontmanteling van UTO-eenheden (oppositie). De partijen vroegen de hulp van de VN voor de uitvoering ervan. Intussen was de humanitaire situatie in Tadzjikistan wel verslechterd. Ook werden het VN-personeel en dat van de GOS voortdurend aangevallen, waardoor secretaris-generaal Kofi Annan zich genoodzaakt zag de VN-activiteiten grotendeels op te schorten.
De Veiligheidsraad verwelkomde het bereikte akkoord en riep op het na te leven. Ook was het staakt-het-vuren relatief goed nageleefd. Wel werd de slechte behandeling te opzicht van UNMOT en ander internationaal personeel streng veroordeeld. De Tadzjiekse overheid werd gevraagd veiligheidsmaatregelen te nemen. Het mandaat van UNMOT werd verlengd tot 15 juni, gesteld dat het Akkoord van Teheran van kracht bleef. De secretaris-generaal zou de Raad op de hoogte houden, werd gevraagd tegen 30 april voorstellen te formuleren over hoe de VN kon helpen met de uitvoering van het protocol en tegen 1 juni te rapporteren met aanbevelingen over de VN-aanwezigheid.

## Verwante resoluties

* Resolutie 1061 Veiligheidsraad Verenigde Naties (1996)
* Resolutie 1089 Veiligheidsraad Verenigde Naties (1996)
* Resolutie 1113 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 1128 Veiligheidsraad Verenigde Naties
Lijst · 1093 · 1094 · 1095 · 1096 · 1097 · 1098 · 1099 · 1100 · 1101 · 1102 · 1103 · 1104 · 1105 · 1106 · 1107 · 1108 · 1109 · 1110 · 1111 · 1112 · 1113 · 1114 · 1115 · 1116 · 1117 · 1118 · 1119 · 1120 · 1121 · 1122 · 1123 · 1124 · 1125 · 1126 · 1127 · 1128 · 1129 · 1130 · 1131 · 1132 · 1133 · 1134 · 1135 · 1136 · 1137 · 1138 · 1139 · 1140 · 1141 · 1142 · 1143 · 1144 · 1145 · 1146
# Cinochira mitis

Cinochira mitis is een vliegensoort uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1957 door Reinhard.
# Del Reeves

Franklin Delano Reeves (Sparta (North Carolina), 14 juli 1932 – Centerville (Tennessee), 1 januari 2007) was een Amerikaanse countryzanger die in de jaren zestig grote bekendheid genoot.
Hij was vernoemd naar de latere Amerikaanse president Franklin Delano Roosevelt die net een paar dagen voordat hij werd geboren door de Democratische Partij als hun presidentskandidaat was verkozen.
Reeves had diverse hits zoals "Girl on the billboard", "The belles of the southern belle" en "Women do funny things to me".
Hij zong niet alleen maar hield tussendoor ook kleine (humoristische) toespraakjes waarbij hij diverse imitaties deed zoals van countryzanger Johnny Cash en acteur Jimmy Stewart.
Van 1966 tot 2002 was hij verbonden aan Grand Ole Opry, het oudste countryprogramma van Amerika dat vanuit Tennessee op radio en tv wordt uitgezonden.
Del Reeves overleed op 74-jarige leeftijd aan de gevolgen van een longemfyseem.
* Bibliothèque nationale de France: cb14219559g (data)
* Gemeinsame Normdatei: 134614992
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0994 6319
* Library of Congress Control Number: n94079828
* MusicBrainz: cf6560a1-7f24-4818-b388-0415938e2a45
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: mzk2005290037
* SNAC: w6g602gb
* Virtual International Authority File: 84628806
* WorldCat (via VIAF): 84628806
# Epania metallescens

Epania metallescens is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Holzschuh.
# Nymphicula samoensis

Nymphicula samoensis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Acentropinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 2014 door David John Lawrence Agassiz. Deze soort is in 1935 reeds beschreven door Tams als Cataclysta dialitha, maar aangezien Cataclysta dialitha een bestaande combinatie voor een andere soort is (homoniem), is door Agassiz deze nieuwe naam voorgesteld.
De soort komt voor in Samoa (Savai'i).
# Strumigenys nankunshana

Strumigenys nankunshana is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Zhou.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Oldřich II van Bohemen

Oldřich II van Olomouc (1134 - 18 oktober 1177) was van 1173 tot 1177 hertog van Olomouc, een van drie hertogdommen in Moravië.

## Levensloop

Hij was een van de jongere zoons van hertog Soběslav I van Bohemen. Zijn tweede broers Soběslav II en Wenceslaus II waren ook hertog van Bohemen en zijn zus Maria werd door haar huwelijk met Leopold IV van Oostenrijk markgravin van Oostenrijk en hertogin van Beieren.
In 1152 probeerde hij om keizer Frederik I Barbarossa van het Heilig Roomse Rijk te overtuigen om hem hertog van Bohemen te maken in plaats van zijn neef Wladislaus II. Hij probeerde dit te doen door Frederik om te kopen met een grote som geld. Met een interventie probeerde de bisschop van Praag dit tegen te houden. Uiteindelijk werd overeengekomen met alle partijen dat Wladislaus II hertog van Bohemen mocht blijven en dat Oldřich in ruil het kasteel van Hradec Králové en de regio van dit kasteel kreeg.
Het akkoord hield echter niet lang stand en Oldřich trok in ballingschap naar Polen en daarna naar het hof van keizer Frederik Barbarossa. Daar woonde hij tot in 1162 en was in zijn periode aan het hof een loyale aanhanger van de keizer. Ook nam hij deel aan meerdere Italiaanse campagnes van de keizer.
In 1172 deed hertog Wladislaus II van Bohemen afstand van de troon ten voordele van zijn zoon Frederik. Dit leidde tot heel wat verzet binnen de Boheemse adel en ook keizer Frederik Barbarossa weigerde Frederik te erkennen als hertog van Bohemen. In 1173 werd Frederik afgezet en benoemde Frederik Barbarossa Oldřich II tot de nieuwe hertog van Bohemen. Oldřich weigerde de functie echter ten voordele van zijn oudere broer Soběslav II. Als dank kreeg Oldřich het hertogdom Olomouc. In 1177 overleed hij.
Oldřich huwde tweemaal: de eerste maal met Cecilia van Thüringen, dochter van landgraaf Lodewijk I van Thüringen, de tweede maal met Sophia van Meißen, dochter van markgraaf Otto II van Meißen. Beide huwelijken bleven kinderloos.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Oldřich of Olomouc op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Elferköpfl

De Elferköpfl is een berg in de deelstaat Beieren, Duitsland. De berg heeft een hoogte van 1412 meter.
De Elferköpfl is onderdeel van het Estergebergte, dat weer deel uitmaakt van de Bayerische Voralpen.
# Reuzenzwenkgras

Reuzenzwenkgras (Festuca gigantea) is een vaste plant, die behoort tot de grassenfamilie (Gramineae oftewel Poaceae). De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als een soort die in Nederland algemeen voorkomt en stabiel of toegenomen is. Reuzenzwenkgras komt van nature voor in Europa, Azië en Afrika.
De plant wordt 0,50-1,50 meter hoog en groeit in losse pollen. De tot 60 cm lange en 6-18 mm brede, vlakke, aan de bovenzijde ruwe bladeren hangen met de glanzende onderzijde naar boven. Onderaan de open bladschede zitten 1,8 mm hoge, stengelomvattende oortjes en een ongeveer 1 mm lang, stomp tongetje. Het aantal chromosomen 2n = 42.
Reuzenzwenkgras bloeit van eind juni tot in de herfst. De bloeiwijze is een tot 50 cm lange, los, overhangende pluim. De onderste krans bestaat meestal uit niet meer dan twee takken. De ongeveer 20 mm lange aartjes hebben vijf tot acht bloempjes. De kelkkafjes zijn ongelijk van lengte. Het bovenste kelkkafje is ongeveer 8 mm lang en het onderste 5,5 mm. Het bovenste kroonkafje (palea) is ongeveer 8,8 mm lang. Het onderste kroonkafje (lemma) is ongeveer 9 mm lang en heeft een witte, 10-18 mm lange, bochtige kafnaald. De meeldraad heeft ongeveer 2 mm lange, witgele helmhokjes. De vrucht is een graanvrucht.
* Oortje
* Pluim
* Aartjes

## Voorkomen

Reuzenzwenkgras komt voor op vochtige tot natte, voedselrijke grond in loofbossen en grienden.
# Cinochira

Cinochira is een geslacht van vliegen (Brachycera) uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1845 door Zetterstedt.
# De bouc vanden ambachten

De bouc vanden ambachten is een Middelnederlands handschrift. Het wordt meestal rond 1371 gedateerd. De tekst is ook in het Middelfrans, want het geschrift is in Brugge geschreven, vermoedelijk door een geestelijke of een schoolmeester, met het doel, de Vlaamse lezer de Franse taal, dan wel de Franse lezer het in Brugge gebruikt Westvlaams te leren. Het enige bewaard gebleven handschrift bevindt zich in de Bibliothèque Nationale te Parijs.
De Franse titel luidt: Le livre des mestiers. Het is een conversatietaalboekje. Er worden, in beide talen, begroetingen, topografische gegevens van Brugge en omgeving en ook telwoorden in opgesomd. In alfabetische volgorde komen allerlei ambachten en daarbij behorende termen, uitdrukkingen en gespreksituaties aan de orde, o.a. hoe men de in die tijd uiterst belangrijke handelswaar lakense stof koopt en beoordeelt. Het boekje is zeer levendig geschreven en zelfs scheldwoorden ontbreken niet. Het geschrift geeft een levendig beeld van het bedrijvige leven in de grote stad, die Brugge toen was en is daarom cultuurhistorisch van belang.
In 1931 werd De bouc vanden ambachten samen met drie soortgelijke West-Europese teksten in Brugge uitgegeven door J. Gessler onder de titel Het Brugsche "Livre des mestiers" en zijn navolgingen.
* bestand van www.dbnl.org
* van Oostrom, Frits, Wereld in woorden, 2e druk, blz. 523-525 (ISBN 978 90 351 3940 4)
# Eucithara guentheri

Eucithara guentheri is een slakkensoort uit de familie van de Mangeliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door G.B. Sowerby III.
# Nymphicula tripunctata

Nymphicula tripunctata is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Acentropinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1987 door Yutaka Yoshiyasu.
De soort komt voor in Thailand (Sai Yok).
# Strumigenys natynion

Strumigenys natynion is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Bolton.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Oldřich Lajsek

Oldřich Lajsek (Tsjechische uitspraak: lai•sek) (Křesetice, 8 februari 1925 – Praag, 2 oktober 2001) was een Tsjechische schilder, designer, graficus en kunstleraar. Hij werd lid van de Unie van Tsjecho-Slovaakse Creatieve Artiesten in 1954. Hij was voorzitter van een artistieke gemeenschap genaamd De Groep van Acht Kunstenaars. In 1985 werd hij onderscheiden met de Tsjechische nationale eer voor excellent werk. Tijdens zijn leven heeft hij meer dan 3000 kunstwerken gecreëerd, waarvan er meer dan 1800 naar privécollecties zijn gegaan.

## Leven

Lajsek werd geboren in Křesetice, een dorp vlak bij Kutná Hora in Midden-Bohemen, in een handelaarsfamilie. Hij studeerde in 1944 af aan een middelbare school Kutná Hora. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij lid bij een verzetsorganisatie, genaamd “De Vuist”. Na de Tweede Wereldoorlog vertrok hij naar Praag, waar hij werkte bij de Tsjecho-Slovaakse Industriële Unie. Vanaf 1946 studeerde hij aan de Karelsuniversiteit Praag. Gedurende deze tijd ontdekte hij zijn artistiek talent. Hij studeerde af in 1950. Vanaf 1955 is hij professor geweest aan de School of Applied Arts in Praag. In 1966 behaalde hij een graad in economie, waarna hij werkte als leraar.
Lajsek behaalde vrij vroeg succes met zijn kunst. In 1955 werd hij toegelaten tot de Štursa society, en later tot het VI Center. Hij deed mee aan een competitie voor renovatie van gebouw van het Nationaal Theater (Praag). Sinds 1954 was hij lid van de Unie van Tsjecho-Slovaakse Creatieve Artiesten, en in 1960 richtte hij zijn eigen artistieke gemeenschap, De Groep van Acht Kunstenaars, waarvoor hij functioneerde als voorzitter. Het doel van deze gemeenschap was voornamelijk het opzetten van onderwijzende artistieke evenementen voor het platteland, en het vinden van nieuwe exhibitieplaatsen. In 1985 werd hij door de president der republiek onderscheiden met de nationale eer voor excellent werk. Hij overleed 2 oktober 2001 op 76-jarige leeftijd in Praag.

## Schilderstijlen

Zijn kunstwerken waren erg divers qua genres. Hij was erg gewijd aan abstract schilderen, realisme, surrealisme, etc. Zijn bekendste kunstwerken waren echter landschapschilderingen. Hierin was hij een van de meest bekende schilders in Tsjecho-Slowakije in zijn tijd. Hij putte inspiratie uit verschillende regio's: uit zijn thuis in Midden-Bohemen, uit de Praagse straten, en uit zijn reizen naar Griekenland en Joegoslavië.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Oldřich Lajsek op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5676 2224
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0078172
* Virtual International Authority File: 85814267
* WorldCat (via VIAF): 85814267
# Enchanted Garden

Enchanted Garden is de naam van het vioolconcert van de Finse componist Uljas Pulkkis. Pulkkis schreef dit werk toen hij nog maar zes jaar compositietechniek had gestudeerd.

## Composities

Het is geen klassiek voorbeeld van een vioolconcert; hij werk is geschreven in acht delen, die zonder onderbrekingen achter elkaar worden gespeeld:
* Zonsondergang
* Reveil
* Betovering
* Geheim
* Verzamelen
* Dans
* Feest
* Zonsopkomst
De solist fungeert als verteller tegenover het orkest (vandaar de hoofdstukindeling). Het is daarbij de bedoeling, dat tijdens de uitvoering de solist door de zaal loopt om zijn functie als verteller duidelijk te maken. De vioolsoli spelen zich voornamelijk af in het hoge register van het instrument hetgeen af en toe een griezelige ijle sfeer oproept. De solist is gedurende bijna het gehele compositie "aan het woord", slechts af en toe moet hij het volle orkest voor laten gaan. Het Reveil begint met klokslagen, die later bij Feest opnieuw klinken. Naar het einde toe lijkt de violist als schaduw de zonsopkomst tegen te willen houden, maar de schaduwen van de nacht trekken zich stilletjes terug.
Een soortgelijke compositie is The stone and lonely places sing van Anthony Payne; dat werk betreft ook de verbeelding van een tuin, maar dan overdag.

## Samenstelling orkest

Soloviool, drie fluiten (waaronder piccolo), drie hobo's (waaronder althobo), drie klarinetten (waaronder basklarinet), drie fagotten (waaronder contrafagot), vier hoorns, drie trompetten, drie trombones, een tuba, twaalfmaal slagwerk, een tape en strijkers.
De compositie is geschreven in opdracht van de Finse Omroep; het Fins Radio Symfonie Orkest verzorgde dan ook de première onder leiding van John Storgårds met Jaakko Kuusisto als solist.

## Trivia

De opname hieronder is vastgelegd op sacd; doordat de muziek af en toe zeer zacht gespeeld wordt is het van belang de volumeknop voor afspeling via een "gewone cd-speler" iets luider te zetten dan normaal, anders gaan sommige geluidseffecten verloren.

## Bron en discografie

* Uitgave Bis Records; Stavanger Symfonie Orkest, o.l.v. Susanna Mälkki met de solist Jaakko Kuusisto.
# Remismund

Remismund was koning der Sueven (circa 460 - 469) in het huidige Galicië en Noord-Portugal. Hij leefde in de laatste jaren van het West-Romeinse keizerrijk. Hij was de zoon en wettelijke opvolger van koning Maldras die stierf circa 460.
Ondanks de duidelijke steun van het volk en van het buurland der Wisigoten, met hun koning Theodorik II, stootte veldheer Frumar hem van de troon. In het noorden scheurde Richimund, een andere veldheer, zich af. Prins Remismund slaagde er uiteindelijk in het hele Suevenrijk te verenigen, eerst het noorden (circa 461) en nadien het zuiden (circa 463). Door Frumar te doden was de jarenlange strijd om zijn troon beëindigd. De alliantie met de Wisigoten werd bezegeld door zijn huwelijk met een dochter van koning Theodorik II. Na de dood van Theodorik (opgevolgd door diens eigenzinnige broer Eurik) keerde Remismund zich af van de Wisigothen. Koning Remismund en de Sueven rukten op naar het zuiden van het huidige Portugal met veroveringen in de streek rond Coimbra en Lissabon.
Met zijn dood (460) eindigt de geschiedschrijving van de 5e-eeuwse bisschop Hydatius van Aquae Flaviae. Er bestaan geen geschreven bronnen over wat er in de decade nadien gebeurde in het Suevenrijk in Galicië.
* ↑ (pt) Homar Genealogie. Geraadpleegd op 31 januari 2017.
* ↑ (en) Medial Lands, Kings of the Suevi in Spain. Geraadpleegd op 31 januari 2017.
# Cladosterigma

Cladosterigma is een monotypisch geslacht van korstmossen dat behoort tot de orde Exobasidiales van de ascomyceten. De typesoort is Cladosterigma fusisporum. Later is deze hernoemd naar Cladosterigma clavariella dat ook de enige soort is in dit geslacht.
# Eucithara gradata

Eucithara gradata is een slakkensoort uit de familie van de Mangeliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1875 door Nevill & Nevill.