OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Johannes van Dissel

Johannes van Dissel (Egmond aan den Hoef, Egmond Binnen, 1 juli 1855 – Hoorn, 27 oktober 1910) was een Nederlands organist.
Hij, soms aangeduid als Jan van Dissel maar meestentijds als J. van Dissel, werd geboren binnen het gezin van Albertus van Dissel (leraar middelbaar onderwijs) en Guurtje Nat. Hijzelf bleef ongetrouwd. Hij overleed aan hartfalen en werd te Hoorn begraven.
Hij kreeg zijn muzieklessen van zijn vader maar was verder autodidact. Hij werd organist en muziekmeester in Winterswijk, Brummen (de hele familie woonde daar) en Hoorn. In die laatste stad was hij dirigent, directeur van de stedelijke muziekschool en harmonieorkest, gaf muzieklessen aan de rijksnormaalschool en was organist van de Grote kerk. Daarnaast trad hij in het gehele land op als pianist en organist. Er zijn optredens bekend van Zutphen tot Edam en Zaltbommel tot Alkmaar. Hij wijdde ook weleens orgels in, zoals het orgel van de Remigiuskerk te Hengelo (1895).
Hij was ook enige tijd tweede voorzitter van de Nederlandse Organisten Vereniging.
Tussendoor schreef hij ook nog enkele stukken:
* Der Wassermann (gemengd koor, solisten en strijkorkest)
* Stemmen uit den winter (idem)
* Kroningscantate (idem)
* Huwelijkscantate (idem)
* Intermezzo en Albumblad voor orkest
* Prins Lijsterbaard (kinderoperette)
* Der Heilige Tag (dameskoor met kamerorkest)
Bekendst, maar inmiddels geheel vergeten, werd de Rembrandtcantate, uitgevoerd tijdens de Rembrandtweken in Hoorn in 1906. Van Dissel gaf toen leiding aan 400 man/vrouw die de tekst van Jolanda Wijnanda Kerkmeijer-Bakker zongen
* J.H. Letzer: Muzikaal Nederland 1850-1910. Bio-bibliographisch woordenboek van Nederlandsche toonkunstenaars en toonkunstenaressen - Alsmede van schrijvers en schrijfsters op muziek-literarisch gebied, 2. uitgaaf met aanvullingen en verbeteringen. Utrecht: J. L. Beijers, 1913, pagina 43 (Dijkhuyzen)
* Foto op West Fries Archief
# Johannes van Gastel

Johannes (Jan) van Gastel (Roosendaal, 10 september 1853 – Tilburg, 11 oktober 1928) was een Nederlandse handboogschutter.
Van Gastel werd geboren als zoon van Cornelis van Gastel en Wilhelmina van Hal. Hij was smid in Tilburg. Van Gastel deed mee als boogschutter aan de Olympische Spelen in Parijs (1900) op het onderdeel 'sur la perche à la Herse'. Hij werd in de eerste ronde uitgeschakeld.
Ook zoon Jo van Gastel was boogschutter, hij deed mee aan de Spelen in Antwerpen (1920) en behaalde met zijn team een gouden medaille.
# Joseph Mathias Maria Hubertus Merckelbach

Joseph Mathias Maria Hubertus Merckelbach (Wittem, 8 juni 1861 - Arnhem, 30 oktober 1926) was een Nederlandse politicus.

## Familie

Merckelbach was een zoon van Johannes Mathias Hubertus Merckelbach (1831-1895) en Maria Josepha Antonia Hubertina Reij (1837-1912). Zijn groot- en overgrootvader waren burgemeester van Wittem. Hij trouwde met Catharina Josephina Maria Elisabeth Anna Prinzen (1878-1947), dochter van Willem Prinzen. Zij kregen één zoon, Willem Merckelbach, die ook burgemeester van Wittem zou worden.

## Loopbaan

Merckelbach was kandidaat-notaris en vanaf 1895 kantonrechter-plaatsvervanger in Gulpen. Vanuit het kiesdistricht Gulpen was hij lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal (1897-1905). Hij sprak slechts zelden in de Kamer, hoofdzakelijk over infrastructuur en belastingen. Hij was lid van de Raad van Beroep voor de directe belastingen (1899-overlijden). In 1901 werd hij benoemd tot notaris in Maastricht (1901-1907). In 1905 trok hij zich terug uit de politiek.
* ↑ De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname was tot 1 februari 2016 toegestaan met bronvermelding.
* ↑ Nederland's Patriciaat 58 (1972)
* Biografisch Portaal: 57967057
* Parlement.com: vg09ll3az0yz
# Joseph Hedinger

Joseph W. Hedinger (Fort Smith (Arkansas), 1 februari 1987) is een Amerikaans zanger, componist, tekstschrijver, producent en multi-instrumentalist, wiens (voor)ouders afkomstig zijn uit Ierland en Denemarken. Tegenwoordig woont hij in Los Angeles .
Van kinds af aan is hij gepassioneerd door muziek, op elfjarige leeftijd begon hij met piano- en zanglessen. Zijn idolen zijn Stevie Wonder, Alicia Keys, Billie Holiday en Usher. Hedingers muziek is een mengeling van soul, R&B en hiphop. Hij bespeelt verscheidene instrumenten, en componeert en produceert zijn eigen liedjes.
Hedingers bekendheid is begonnen door de Poolse versie van So You Think You Can Dance (You Can Dance - Po Prostu Tańcz), een populair live dansprogramma waar een van de kandidaten, Kuba Mędrzycki, op Hedingers liedje About Being Alone danste, waardoor jurylid Michał Piróg in tranen uitbarstte. Na dit optreden is de jonge artiest een ster op internet geworden; zijn muziek is geliefd, vooral het lied About Being Alone.

## Repertoire

* About being alone
* One Wish Us
* Closer To You
* Let Me Be Yours
* Stiletto
* As long as you're here
* Make Me Do
* Fix it Yourself
* Front Door
* Let It Go

## Externe link

* (pl) Onofficiële website
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 0955 7526
* Virtual International Authority File: 303469484
* WorldCat (via VIAF): 303469484
# Josué Jean Philippe Valeton

Josué Jean Philippe Valeton kan verwijzen naar:
* Josué Jean Philippe Valeton (1814-1906), hoogleraar rijksuniversiteit Groningen
* Josué Jean Philippe Valeton (1848-1912), hoogleraar en rector magnificus magnificus rijksuniversiteit Utrecht
* Josué Jean Philippe Valeton (1884-1941), predikant en directeur van de "Vereeniging Kinderzorg"
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Josué Jean Philippe Valeton en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Josué

Josué Anunciado de Oliveira (Vitória de Santo Antão (Pernambuco), 19 juli 1979) is een Braziliaans betaald voetballer die bij voorkeur speelt als verdedigende middenvelder. Op 20 maart 2013 vertrok hij transfervrij naar het Braziliaanse Atlético Mineiro. Daarvoor stond hij zes seizoenen onder contract bij het Duitse VfL Wolfsburg, waar hij in mei 2009 zijn verbintenis liet openbreken en verlengen tot aan de zomer van 2013. In maart 2007 debuteerde hij in het Braziliaans voetbalelftal.
De betaaldvoetbalcarrière van Josué begon in 2000 bij Goiás EC in de hoogste Braziliaanse competitie. Hij bleef vijf jaar bij de club en speelde daarin bijna 150 wedstrijden. Met Goiás werd hij in 2004 zesde, de hoogste positie in de tijd dat hij er actief is. Daarop verhuisde Josué in 2005 naar titelkandidaat São Paulo FC. Daarmee won hij dat jaar zowel de Copa Libertadores als het WK voor clubteams en in zowel 2006 als 2007 het Braziliaans landskampioenschap. Hijzelf groeide in die tijd uit tot international.
Josué verhuisde in augustus 2007 vervolgens op 28-jarige leeftijd naar VfL Wolfsburg, dat daarvoor anderhalf miljoen euro neertelde. Daarmee wordt hij als aanvoerder ook Duits landskampioen, in het seizoen 2008/09.

## Braziliaans nationale elftal

Josué kwam in maart 2007 voor het eerst uit voor het Braziliaanse nationale elftal. Daarmee nam hij vervolgens deel aan de Copa América 2007 die Brazilië won. Hijzelf scoorde in de met 1-6 gewonnen kwartfinale tegen Chili het vijfde doelpunt. Drie jaar later selecteerde bondscoach Dunga hem als reservespeler voor het WK 2010. Josué maakte er zijn eerste speelminuten toen hij er in de derde groepswedstrijd tegen Portugal (0-0) vlak voor rust inviel voor Felipe Melo.

## Cluboverzicht

| Seizoen | Club | Competitie | Wedstrijden | Doelpunten |
| 2000 | Goiás EC | Campeonato Brasileiro Série A | 22 | 1 |
| 2001 | Goiás EC | Campeonato Brasileiro Série A | 20 | 0 |
| 2002 | Goiás EC | Campeonato Brasileiro Série A | 23 | 1 |
| 2003 | Goiás EC | Campeonato Brasileiro Série A | 42 | 1 |
| 2004 | Goiás EC | Campeonato Brasileiro Série A | 41 | 1 |
| 2005 | São Paulo FC | Campeonato Brasileiro Série A | 31 | 1 |
| 2006 | São Paulo FC | Campeonato Brasileiro Série A | 30 | 0 |
| 2007 | São Paulo FC | Campeonato Brasileiro Série A | 4 | 0 |
| 2007/08 | VfL Wolfsburg | Bundesliga | 30 | 1 |
| 2008/09 | VfL Wolfsburg | Bundesliga | 33 | 0 |
| 2009/10 | VfL Wolfsburg | Bundesliga | 31 | 1 |
| 2010/11 | VfL Wolfsburg | Bundesliga | 26 | 0 |
| 2011/12 | VfL Wolfsburg | Bundesliga | 21 | 0 |

## Erelijst
### VfL Wolfsburg

* Bundesliga
    2009
# Josué González

Josué González Cortes (9 juli 1988) is een Costa Ricaans wielrenner. Zowel in 2014 als in 2015 werd hij nationaal kampioen tijdrijden. In 2015 werd hij achter Byron Guamá tweede op het Pan-Amerikaans kampioenschap op de weg.
Op 17 februari 2016 werd González, samen met drie ploeggenoten, door de UCI voorlopig geschorst vanwege een positieve test tijdens de Ronde van Costa Rica in 2015. González testte positief op het verboden middel ostarine. Later besloot de UCI hem voor zeven jaar te schorsen en zijn resultaten vanaf de Costa Ricaanse etappekoers te schrappen.

## Belangrijkste overwinningen
### 2014

    Costa Ricaans kampioen tijdrijden, Elite

### 2015

    Bergklassement Ronde van Mexico
    Costa Ricaans kampioen tijdrijden, Elite
    2 Pan-Amerikaans kampioenschap op de weg, elite

## Ploegen

* 2016 – Coopenae Extralum
* (en) Profiel op ProCyclingStats
Alpízar · Betancourt · Brenes · Carballo · González · Jiménez · Mejía · Salas · Solano · B. Villalobos · R. Villalobos
# Jonathan Bougard

Jonathan Bougard is een Frans ontwerper en documentaireregisseur die sinds 2005 actief is in Frans-Polynesië.
Bougard werd geboren in Saint-Malo. Hij is een actieve kunstenaar sinds 2005 en maakte zichzelf bekend op Tahiti door in 2008 een dertig meter lang fresco aan te bieden in het Museum van Tahiti en de eilanden, met als thema Mana. In 2010 exposeerde hij in Saint-Louis, Senegal.
Van 2012 tot 2015 was hij columnist voor La Dépêche de Tahiti. In 2014 was hij voorzitter van het Teroronui Contemporary Creation Center in Papeete, een kunstenaarscollectief met Chief Miko en Teva Victor. Vervolgens organiseerde hij de eerste overzichtstentoonstelling van de beeldhouwer Vaiere Mara.
Sinds 2015 wijdt hij zich voornamelijk aan het schrijven, regisseren en produceren van een groot aantal documentaires over belangrijke Frans-Polynesiërs. Eerst de collectie In Vivo, vijf intieme en maanportretten, mede geregisseerd door Jean-Philippe Joaquim en uitgezonden op de zender TNTV. De eerste was opgedragen aan de zanger Barthélémy, een tweede aan beeldhouwer Chief Miko, een derde aan een jonge tattoo-artiest, Patu, een andere aan Loulou, trainer van Va'a, de Polynesische kano, en een laatste aan Sanson, een jonge Tahitiaanse schilder en grappenmaker.
In 2017 creëerde hij zijn eigen productiehuis, In Vivo Prod, waarmee hij vrij zijn onderwerpen kan kiezen: Semetua, de geest van de mamaias, opgedragen aan de spreker Sem Manutahi, choreograaf Coco Hotahota die hij zal volgen in de Verenigde Staten voor de film Coco Hotahota Temaeva, de dichter John Mairai en de groep Faa'a Nuna'a e Hau . In 2018 produceerde hij de Tatau-trilogie gewijd aan Pacific-tatoeages.
In 2019 voltooide Jonathan Bougard Mara V, een drieëntachtig minuten durende documentaire op zoek naar de werken van de beeldhouwer Vaiere Mara, gebaseerd op reconstructies en getuigenissen, waarvoor vijf jaar onderzoek nodig was tussen Polynesië, de Verenigde Staten en Frankrijk.
* ↑ "Le Libre Artise", La Dépêche de Tahiti, 30 september 2012, p. 5.
* ↑ (fr) SUDOC, Expositie Mana-catalogus. Musée de Tahiti et des îles (2008).
* ↑ (fr) Sénégal: A Ataya gallery de Saint-Louis - L'érotisme à l'encre et au dessin orne les cimaises. All Africa (20 March 2012). Geraadpleegd op 7 October 2023.
* ↑ Archives du Centre de Création Contemporaine Teroronui de Papeet. Tahiti Boxing the Mountain (31 August 2022). Geraadpleegd op 7 October 2023.
* ↑ (fr) Franc de Ferrière, Jacques, "Une exposition à la mémoire du grand sculpteur polynésien Mara", Tahiti infos, 4 november 2014.
* ↑ (fr) Barthélémy. FilmDoc. Geraadpleegd op 7 October 2023.
* ↑ (fr) Semetua l’esprit des mamaia : documentaire hommage à Sem Manutahi. DomTom News (6 February 2018). Geraadpleegd op 7 October 2023.
* ↑ (fr) Coco Hotahota : Temaeva. TNTV (10 March 2020). Geraadpleegd op 7 October 2023.
* ↑ (fr) Mara V. Geraadpleegd op 7 October 2023.
# Jules de Guerne

Jules Germain Malotau, baron de Guerne (Douai, 20 augustus 1855 – Parijs, 21 juni 1931) was een Frans geograaf en zoöloog, gespecialiseerd in kreeftachtigen.
Hij studeerde aan het lyceum van Douai en later medicijnen in Lille, waar hij preparateur werd in het laboratorium van professor Jules Gosselet. In 1881 nam hij deel aan een wetenschappelijke reis naar Lapland met professor Georges Pouchet. In 1884 vestigde hij zich in Parijs.
Samen met Jules Richard publiceerde hij in 1888 een overzicht van de zoetwater-eenoogkreeftjes uit de orde Calanoida.
Hij leidde het zoölogisch luik van de wetenschappelijke expedities van het jacht L'Hirondelle van Albert I van Monaco in de periode 1886-1888, en van de Princesse-Alice in 1892-1894.
In 1889 werd hij benoemd tot ridder in het Legioen van Eer. Hij was voorzitter van de Société zoologique de France in 1890.
Hij beschreef onder meer nieuwe soorten vlokreeften (bijvoorbeeld Orchestia chevreuxi), eenoogkreeftjes (bijvoorbeeld Pleuromamma armata met Pouchet), peniswormen (bijvoorbeeld Priapulopsis australis) en raderdieren (bijvoorbeeld Asplanchna girodi).
# José Nasazzi

José Nasazzi (Montevideo, 24 mei 1901 – aldaar, 17 juni 1968) was een Uruguayaans voetballer die zijn land aanvoerde bij het wereldkampioenschap voetbal in 1930.

## Biografie

José Nasazzi was de zoon van een Italiaanse vader, een migrant uit Milaan, en een Baskische moeder en werd geboren in de Uruguayaanse stad Montevideo. Hij kreeg tijdens zijn carrière de bijnaam El Gran Mariscal (de grote maarschalk) en won vele prijzen. De Copa América won hij met zijn land Uruguay in 1923, 1924, 1926 en 1935, de Olympische Spelen in 1924 en 1928 en het eerste wereldkampioenschap voetbal van 1930, dat in eigen land werd gehouden. Bij de Copa América van 1923 en 1935 werd Nasazzi uitgeroepen tot beste speler van het toernooi.
Bij het wereldkampioenschap was Nasazzi aanvoerder van zijn team, waarbij ze probleemloos door de poulefase kwamen door Roemenië en Peru te verslaan. In de halve finale versloegen ze Joegoslavië met 6-1, waardoor ze in de finale tegen Argentinië kwamen te staan. In de rust van de finale stond Argentinië met 2-1 voor, maar de stand werd in de tweede helft omgebogen naar een 4-2 winst. Nasazzi was daardoor de eerste die de FIFA-wereldbeker als aanvoerder omhoog mocht houden. Uruguay weigerde om te spelen op het wereldkampioenschap voetbal van 1934, waardoor Nasazzi niet mee kon strijden voor een tweede wereldtitel. In zijn interlandjaren (1923 tot 1937) speelde hij 51 wedstrijden voor het Uruguayaans voetbalelftal, maar scoorde geen enkele keer. Door World Soccer werd Nasazzi op de 75e plaats gezet in een rangschikking van beste voetballers van de 20e eeuw.
In zijn clubcarrière speelde hij voor Lito, Bella Vista en Nacional. Met Nacional werd hij in 1933 en 1934 kampioen van Uruguay in de Primera División.
# Juli 1999

Dit artikel geeft een chronologisch overzicht van alle belangrijke gebeurtenissen per dag in de maand juli van het jaar 1999.

## Gebeurtenissen
### 1 juli

* In Edinburgh wordt het Schots Parlement hersteld, dat op 1 januari 1801 was afgeschaft.

### 7 juli

* Het Algemeen Dagblad onthult dat de provincie Zuid-Holland meer dan 47 miljoen gulden heeft uitgeleend aan het failliete bedrijf CETECO. De Ceteco-affaire zal leiden tot het aftreden van Commissaris van de Koningin Leemhuis-Stout en strafrechtelijke vervolging van de "beleggende ambtenaar" Karel Baarspul.

### 11 juli

* In Säter behaalt de Deense triatleet Peter Sandvang de wereldtitel lange afstand. Bij de vrouwen gaat de zege naar zijn landgenote Suzanne Nielsen.

### 12 juli

* Guy Verhofstadt (VLD) wordt premier in de federale regering in België.

### 13 juli

* Patrick Dewael (VLD) wordt minister-president in de Vlaamse regering.

### 19 juli

* Volgens de VN wordt de 6 miljardste mens geboren. Het is een baby uit Sarajevo die de eer krijgt. Dit is natuurlijk symbolisch.

### 20 juli

* Na 38 jaar op de bodem van de Atlantische Oceaan te hebben gelegen, wordt de ruimtecapsule van de Mercury MR-4 (Liberty Bell) geborgen door een team onder leiding van Curt Newport.
* De vervolging van de Chinese meditatiepraktijk Falun Gong wordt officieel afgekondigd in Peking.

### 21 juli

* Op de nieuwste FIFA-wereldranglijst bezet Brazilië de eerste plaats, gevolgd door Frankrijk en Tsjechië.

### 23 juli

* 23 - Mohammed VI wordt koning van Marokko nadat zijn vader, koning Hassan II, diezelfde dag op 70-jarige leeftijd overleed.

### 24 juli

* Openingsceremonie van de dertiende Pan-Amerikaanse Spelen, gehouden in Winnipeg.

### 25 juli

* Lance Armstrong wint de 86ste editie van de Ronde van Frankrijk. Het is de eerste eindoverwinning voor de Amerikaanse wielrenner, die de titel overneemt van zijn Italiaanse collega Marco Pantani.

### 26 juli

* Patrick Rafter lost Andre Agassi na drie weken af als nummer één op de wereldranglijst der tennisprofessionals; de Australiër moet die positie al na één week weer afstaan aan Agassi's landgenoot Pete Sampras.
* Tijdens het EK zwemmen wint Pieter van den Hoogenband zes gouden medailles.
<< · januari · februari · maart · april · mei · juni · juli · augustus · september · oktober · november · december · >>
# Juli 1994

Dit artikel geeft een chronologisch overzicht van alle belangrijke gebeurtenissen per dag in de maand juli van het jaar 1994.

## Gebeurtenissen
### 7 juli

* Kim Jong-il volgt zijn vader Kim Il-sung op als leider van Noord-Korea.

### 9 juli

* Het Nederlands elftal verliest in de kwartfinale van het wereldkampioenschap voetbal 1994 in de Verenigde Staten met 3-2 van Brazilië en is daardoor uitgeschakeld.

### 15 juli

* Einde van de Rwandese Genocide. Gedurende deze genocide werden naar schatting 500.000 tot 1 miljoen mensen vermoord.

### 17 juli

* Brazilië wint in de Verenigde Staten de wereldtitel door Italië na strafschoppen te verslaan in de finale van het WK voetbal.

### 18 juli

* Na een bomaanslag op een gebouw van Joodse gemeenschap in Buenos Aires, vallen 85 doden.
* Carol Yager, de zwaarste mens die ooit geleefd heeft, met een recordgewicht van 727 kilogram, sterft op 34-jarige leeftijd aan de gevolgen van Morbide obesitas. Ze weegt 545 kilogram als ze sterft.

### 21 juli

* Brazilië is de nieuwe aanvoerder van de FIFA-wereldranglijst. Nederland is afgezakt naar de vijfde plaats.

### 23 juli

* In Dublin eindigt titelverdediger Nederland op een teleurstellende zesde plaats bij het WK hockey voor vrouwen door ook de laatste wedstrijd tegen Zuid-Korea te verliezen: 0-2.

### 24 juli

* Miguel Indurain wint de 81ste editie van de Ronde van Frankrijk. Het is de vierde eindoverwinning op rij voor de Spaanse wielrenner.

### 25 juli

* Israël en Jordanië ondertekenen de Declaratie van Washington die de oorlogstoestand tussen beide landen, die sinds 1948 bestond, formeel beëindigt.

### 31 juli

* De Oekraïense polsstokhoogspringer Sergej Boebka vestigt het wereldrecord van 6,14 meter.
<< · januari · februari · maart · april · mei · juni · juli · augustus · september · oktober · november · december · >>
# Jucás

Jucás is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Ceará. De gemeente telt 23.738 inwoners (schatting 2009).
De gemeente grenst aan Acopiara, Cariús, Iguatu, Saboeiro en Tarrafas.
# Kabelbaan van de Aiguille du Midi

De kabelbaan van de Aiguille du Midi (Frans: Téléphérique de l'Aiguille du Midi) is een kabelbaan met vertrekstation in de Franse plaats Chamonix-Mont-Blanc die naar de Aiguille du Midi leidt. De top van deze berg is te bereiken via een in 1955 in gebruik genomen kabelbaan, uitgebaat door de Compagnie du Mont-Blanc, die ook de meeste andere kabelbanen en tandradbanen in de regio beheert. Bij de opening was het de hoogste kabelbaan ter wereld.
De kabelbaan bestaat uit twee trajecten. Het eerste traject start op een hoogte van 1.038 m en gaat naar de Plan d'Aiguille (2.317 m). Het werd geopend in 1954 en heeft een lengte van 2.553 m. Op dit gedeelte zijn drie pylonen gebouwd met een respectievelijke hoogte van 70, 40 en 25 m. Na 6 à 8 minuten bereikt men het tussenstation, de Plan de l'Aiguille. Via het tussenstation, de Plan d'Aiguille, kunnen bergbeklimmers hun tocht verkorten naar de Mont Blanc en skiërs naar de Vallée Blanche.
Vanaf het tussenstation kan men enkele wandelingen maken op aangegeven paden:
* Lac Bleu (circa 15 minuten)
* Balkonwandeling Plan de l'Aiguille-Montenvers (2h30)
* Men kan ook helemaal afdalen tot in Chamonix
Op de Plan de l'Aiguille stapt men om naar het tweede gedeelte zonder ondersteuning van pylonen, naar het station op een hoogte van 3.777 meter. Het traject is geopend in 1955 en is 2.867 m lang. Dicht bij de top is de stijgingsgraad van de kabelbaan 47°. Hier zijn een café en restaurant, het tweede hoogste van Europa te vinden en verscheidene terrassen. Via een loopbrug is de noordelijke piek verbonden met de centrale piek. Een lift brengt de bezoeker 66 m hoger naar de werkelijke top op 3.842 meter hoogte, vanwaar men een panoramisch uitzicht heeft op het Mont Blancmassief en bij goed weer in de verte zelfs de Matterhorn kan zien. Sedert december 2013 kan men in een glazen kooi stappen, ook pas dans le vide genoemd (stap in de leegte), niet echt voor mensen met hoogtevrees.
Op ieder traject zijn er twee cabines met een maximale capaciteit voor 75 personen voorzien, die onafhankelijk van elkaar werken.
Vanaf de top vertrekt de Panoramic Mont-Blanc, een kabelbaan naar Pointe Helbronner (3.462 m) in Italië. Men zweeft in gondels ruim 20 minuten boven de Géantgletsjer waar men een spectaculair uitzicht heeft op de indrukwekkende gletsjerspleten en ijsblokken. Vanuit Pointe Helbronner kan men ook aan de Italiaanse zijde via kabelbanen afdalen naar La Palud, een dorp dicht bij Courmayeur in Italië.
878.411 bezoekers telde men in 2014.

## Galerij

* Het dalstation
* Een cabine
* Het tussenstation of Plan de l'Aiguille op 2317 m met uitzicht op het tweede traject
* Plan de l'Aiguille
* Foto vanaf de cabine van het tweede traject
* Pas dans le vide op 3842 m hoogte
* Gezicht vanaf de centrale top op het platform met het eindstation van de kabelbaan
* Cabine bij het tussenstation
# Jun Enomoto

Jun Enomoto (Saitama, 13 mei 1977) is een voormalig Japans voetballer.

## Carrière

Jun Enomoto speelde tussen 1999 en 2001 voor FC Tokyo.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 1999 | FC Tokyo | | J2 League | 8 | 0 | 0 | 0 | - | - | 8 | 0 |
| 2000 | FC Tokyo | | J1 League | 1 | 0 | 0 | 0 | - | - | 1 | 0 |
| 2001 | FC Tokyo | | J1 League | 1 | 0 | 0 | 0 | - | - | 1 | 0 |
| Totaal FC Tokyo | Totaal FC Tokyo | Totaal FC Tokyo | Totaal FC Tokyo | 10 | 0 | 0 | 0 | - | - | 10 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | Totaal | 10 | 0 | 0 | 0 | - | - | 10 | 0 |

## Externe link

* (ja) J.League statistieken J.League Data Site