OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Liesveld (gemeente)

Liesveld (uitspraak) is een voormalige gemeente in de provincie Zuid-Holland. De gemeente telde 9.775 inwoners (1 februari 2012, bron: CBS) en had een oppervlakte van 45,45 km² (waarvan 22,79 km² water).
De gemeente Liesveld ontstond op 1 januari 1986 door samenvoeging van de gemeenten Groot-Ammers, Langerak, Nieuwpoort en Streefkerk.

## Kernen

* Groot-Ammers, hier was het gemeentehuis. Het dorp heeft 3.800 inwoners.
* Langerak heeft 1.600 inwoners.
* Nieuwpoort heeft 1.400 inwoners. Het is de enige van deze plaatsen die zich stad mag noemen.
* Streefkerk heeft 2.900 inwoners.
* Waal heeft 120 inwoners.

## Gemeentenaam

Mogelijk is de naam ontleend aan de gesteldheid (vroeger) van de landstreek nabij Gelkenes, die door lage en waterige grond vol liesgras heeft gestaan. Op een dergelijk "liesig veld" is het Slot Liesvelt gebouwd en hiernaar zouden het oude en adellijke geslacht en de baronie Liesveld genoemd zijn.
De Nederlandse koning Willem-Alexander voert sinds de troonswisseling de titel baron van Liesveld. Zie Titels Nederlandse koninklijke familie.

### Gemeentelijk herindelingen

De gemeenten Liesveld, Graafstroom en Nieuw-Lekkerland hadden het voornemen om op 1 januari 2010 één gemeentelijke organisatie te vormen, met drie gemeentebesturen en drie gemeentehuizen. Deze datum is niet gehaald. Een voorstel tot fusie, uiterlijk op 1 januari 2013, is in maart 2011 goedgekeurd door Provinciale Staten van Zuid-Holland. Inmiddels is het voorstel ook aangenomen door de Tweede Kamer en de Eerste Kamer op 24 april 2012.
Vanaf 1 januari 2013 zijn de gemeenten Graafstroom, Liesveld en Nieuw-Lekkerland samengegaan als één gemeente. Deze nieuwe gemeente is Molenwaard gaan heten. Het tijdelijke gemeentehuis stond in Bleskensgraaf. Op 1 januari 2019 is Molenwaard samen met Giessenlanden gefuseerd tot de gemeente Molenlanden.

## Zetelverdeling gemeenteraad

Hieronder staat de samenstelling van de gemeenteraad sinds 1994:
Gemeenteraadszetels :
| Partij | 1990 | 1994 | 1998 | 2002 | 2006 | 2010 |
| ChristenUnie-SGP | - | - | - | 4 | 4 | 4 |
| Gemeentebelangen Liesveld | - | - | - | 2 | 3 | 4 |
| CDA | 4 | 3 | 3 | 3 | 3 | 3 |
| PvdA | 3 | 3 | 3 | 2 | 2 | 1 |
| VVD | 2 | 3 | 3 | 2 | 1 | 1 |
| SGP/RPF/GPV | 4 | 4 | 4 | - | - | - |
| Totaal | 13 | 13 | 13 | 13 | 13 | 13 |
# Liang Kai

Liang Kai (梁楷; ca. 1140–na 1210) was een Chinees kunstschilder die leefde tijdens de Zuidelijke Song. In zijn latere periode noemde hij zichzelf Liang de Gek (梁瘋子; pinyin: Liáng Fēngzi).

## Biografie

Liang werd geboren in de provincie Shandong. Hij werd in de schilderkunst onderwezen door Jia Shigu (fl. midden 12e eeuw), maar overtrof hem in het schilderen van portretten. Lang kreeg een betrekking als hofschilder op de keizerlijke schildersacademie in Lin An, het huidige Hangzhou.
In 1210 werd Liang gepromoveerd tot daizhao, oftewel een schilder in opleiding, en ontving de prestigieuze Gouden Gordel. Hij weigerde deze om onbekende redenen en verliet het hof na de gordel aan de muur van de academie gehangen te hebben. Liang werd een chàn-boeddhistische monnik in de tempelheuvels aan de overzijde van het Westelijke Meer.

## Werk

Liang is met name bekend om zijn monochrome chàn-schilderingen. Deze waren weinig populair bij Chinese verzamelaars, maar vonden gretig aftrek in Japan. Hier vormde de chàn-schilderkunst de basis voor de sumi-e-traditie.
* (en) China Online Museum: Lian Kai
* 1 2 (en) China Online Museum: Chinese Figure Painting
* Traditioneel wordt een Chinese handrol van rechts naar links bekeken.
* ↑ Traditioneel wordt een Chinese handrol van rechts naar links bekeken.
* Gemeinsame Normdatei: 132830493
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6353 0691
* Library of Congress Control Number: n84151008
* Virtual International Authority File: 55555980
* WorldCat (via VIAF): 55555980
# Liberty House

Liberty House kan verwijzen naar:
* Liberty House (warenhuis) - Amerikaanse voormalige winkelketen
* Liberty House (wolkenkrabber) - wolkenkrabber in Dubai
* Liberty House Group - Brits metaalbedrijf
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Liberty House en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Atanycolus megophthalmus

Atanycolus megophthalmus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Shenefelt in 1943.
# Atanycolus longicauda

Atanycolus longicauda is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Shenefelt in 1943.
# Atlantische speersnuitdraakvis

De Atlantische speersnuitdraakvis (Rhinochimaera atlantica) is een vis uit de familie langneusdraakvissen. De vis komt voor in de Atlantische Oceaan op diepten van ~500 tot 1500 m. De vis kan een maximale lengte bereiken van 130 cm.
# Asemonea crinita

Asemonea crinita is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Asemonea. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Fred R. Wanless.
# Asemonea flava

Asemonea flava is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Asemonea. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door Wanda Wesołowska.
# Atriplectididae

Atriplectididae zijn een familie van schietmotten. De familie kent vier geslachten.
# Augustin Ollivier

Jean Philippe Augustin Ollivier, ook Ollivier de Marseille, (Marseille, 16 november 1739 – Brussel, 1788) was een neoklassiek beeldhouwer werkzaam in de Oostenrijkse Nederlanden. Na een opleiding aan de academie van zijn geboortestad trok hij in 1764 naar Straatsburg, om in dienst van het groot kapittel aan de kathedraal te werken. In 1769 vestigde hij zich in Brussel en nam François Mangé als leerling in zijn atelier (1773). Van juni 1772 tot 1780 werkte Augustin Ollivier aan het hof van Karel van Lorreinen, onder meer aan het kasteel van Tervuren. Na de dood van Karel brak keizer Jozef II met de erfenis van zijn oom: hij liet het kasteel afbreken en ontsloeg de kunstenaars. Naast vrijstaande beelden in marmer en steen maakte Ollivier ook stucreliëfs.
Met Hendrik van der Noot dong Ollivier om de gunsten van Marie-Thérèse Pinaut. Hij stierf nog voor hij veertig was.

## Werk

* 1764-66: twee engelen en een lezenaar voor de kathedraal van Straatsburg
* 1769: borstbeelden van graaf Cobenzl (nu in de KMSKB, het Broodhuis en Kasteel Predjama)
* Borstbeelden van Karel van Lorreinen (in Tervuren en in de KMSKB)
* 1770-77: Saint Jérôme, voor abdijkerk Bonne-Espérance in Vellereille-les-Brayeux
* Mozes en Marteldood van Jacob, voor Sint-Jacob-op-Koudenberg
* 1770-77: hoofdaltaar met mannaregen, voor de abdij van Heylissem (nu in de Miniemenkerk)
* 1774: Venus met duiven, voor het Warandepark (nu in de KMSKB, kopie van Albert Desenfans in het park)
* 1779-80: Het misoffer, fronton van Sint-Jacob-op-Koudenberg (vernield in 1797)

## Externe link

* Werk bij BALaT

## Literatuur

* Georges Reynaud, "Les Ollivier, peintres et sculpteurs marseillais (XVIIe-XVIIIe siècles)", in: Provence historique, 2007, nr. 229, p. 257-267
* V. Motte, "Een portret van den Prince", in: De Horen, 1988, nr. 1, p. 12-16
* Denis Coekelberghs en Pierre Loze (red.), Om en rond het Neo-Classicisme in België, 1770-1830, tent. cat., Museum Elsene, 1985, p. 65-66 en 398–399
* Liane Ranieri, Brussel: Stille getuigen, 1979
* François Pariset, "Le sculpteur Ollivier", in: Gazette des beaux-arts, vol. 14, 1926, nr. 770, p. 231-236
* Marguerite Devigne, "Augustin Ollivier, dit Ollivier de Marseille sculpteur de Charles de Lorraine", in: Gazette des beaux-arts, vol. 2, 1920, nr. 708, p. 95-116
* ↑ Het bas-reliëf leverde Ollivier op in 1771, het hoofdaltaar werkte hij af in 1777 nadat Anrion was overleden.
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 420449
* Union List of Artist Names: 500323433
* Virtual International Authority File: 305191333
* WorldCat (via VIAF): 305191333
# Augustin Ringeval

Augustin Ringeval (Aubigny-aux-Kaisnes, 13 april 1882 - 5 juli 1967) was een Frans professioneel wielrenner van 1905 tot 1913.

## Palmares

* 2e in Parijs-Valenciennes 1905
* 2e in Bordeaux-Parijs 1906
* 4e in Parijs-Roubaix 1908
* 4e in Milaan-San Remo 1908
* 5e in Bordeaux-Parijs 1908
* 5e in Parijs-Brussel 1908
* 4e in Bordeaux-Parijs 1910

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Frankrijk |
| 1905 | 6e |
| 1906 | opgave |
| 1907 | 8e |
| 1908 | opgave |
| 1909 | opgave |
| 1910 | 19e |
| 1912 | 30e |
| 1913 | opgave |
| Jaar | Milaan-San Remo | Parijs-Roubaix |
| 1905 | | |
| 1906 | | |
| 1907 | | 5e |
| 1908 | 4e | |
| 1909 | | |
| 1910 | | |
| 1912 | | |
| 1913 | | |
* Bibliothèque nationale de France: cb14977605s (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 5094 3226
* Virtual International Authority File: 316737181
* WorldCat (via VIAF): 316737181
# Attheyella (Delachauxiella) insignis

Attheyella (Delachauxiella) insignis is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Canthocamptidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Delachaux.
# Attheyella (Delachauxiella) incae

Attheyella (Delachauxiella) incae is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Canthocamptidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Brehm.
# Atta cephalotes

Atta cephalotes is een soort uit de familie van de mieren die voorkomt in Midden- en Zuid-Amerika.

## Leefgebied

A. cephalotes komt voor in heel Latijns-Amerika. Ze leven er in oerwouden.

## Kenmerken

Er zijn enkele kastes in deze mierensoort: maagdelijke koninginnen, vruchtbare mannetjes en vrouwtjes (koninginnen) en werksters. Ze leven in kolonies die meer dan een miljoen exemplaren kunnen bevatten. Een kolonie leeft in een grote ondergrondse nesten die met elkaar verbonden zijn. Het nest van de kolonie bevat een kamer waar schimmels groeien. Die dienen als voedsel. De schimmel zelf wordt gevoed door bladeren die de werksters aanbrengen. De werksters proberen de schimmel te beschermen tegen schadelijke micro-organismen.
De koningin is forsgebouwd en is zo'n 30 mm lang. Ze is donkerbruin en gevleugeld. Haar enige rol in de kolonie is het leggen van eitjes. Werksters zijn roodbruin, niet gevleugeld en hebben stekels op hun achterlijf. Ze hebben lange poten en grote kaken met fijne, scherpe tanden. Mannetjes zijn gevleugeld en donkerder dan de vrouwtjes. Zij staan in voor de bevruchting van de koningin, maar spelen verder geen rol in de kolonie.

### Werksters

Binnen de werksters worden nog enkele types onderscheiden:
* Soldaten: het grootste type, zij verdedigen de kolonie.
* Media en maxima: zij verzamelen eten, ze hebben sterken kaken waarmee ze bladeren knippen. Ze brengen de plantendelen naar de kolonie waar ze als voedsel voor de schimmel dienen.
* Minima: het kleinste type, zij knippen de bladeren van de media en maxima in kleinere stukken en werken in de kolonie en in de schimmelkamer.
Werksters die bladeren verzamelen krijgen na verloop van tijd sleet op hun kaken. Ze leggen zich dan exclusief toe op het vervoeren van bladeren die de jongere exemplaren hebben geknipt.

## Voortplanting

Per nest is er één koningin, zij legt duizenden eitjes per dag. Bevruchte eitjes worden koninginnen of werkster, onbevruchte worden mannetjes. In de meeste gevallen worden werksters geboren. Als het regenseizoen aanbreekt, verlaten vruchtbare mannetjes en vrouwtjes het nest om te paren. Elk vrouwtje paart slechts één keer. Ze kan enkele honderden miljoenen zaadcellen van het mannetje opslaan. Na de paring sterven de mannetjes, de vrouwtjes proberen elk een nieuwe kolonie op te richten. Ze maken daarvoor een tunnel van zo'n 10 cm diep in de grond en starten daar een nieuwe schimmeltuin met wat schimmel uit de oude kolonie dat in een speciale holte in de mond werd bewaard. Ze beginnen er ook met eitjes te leggen. De schimmel wordt eerst gevoed met eitjes en uitwerpselen van de koningin. Dit kan 5 tot 10 weken duren, totdat er werksters zijn die het werk kunnen overnemen. De koningin legt zich vanaf dan toe op de voortplanting. Na 2 tot 3 jaar worden nieuwe vruchtbare exemplaren geboren. Negentig procent van de koninginnen slaagt er niet in een nieuwe kolonie op te richten.
# Atta domicola

Atta domicola is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1851 door Jerdon.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 29 april 2019.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Atlantisch orkaanseizoen 1492-1499

Data van de jaren voor 1492 zijn niet beschikbaar. Gegevens die mogelijk hebben bestaan zijn verloren gegaan. Hoewel er officieel geen gedetailleerde informatie bestaat, hebben wetenschappers door het bestuderen van sediment-lagen ontdekt dat Florida duizenden jaren geleden werd getroffen door series van erg sterke orkanen.
Hoewel data niet voor iedere voorgekomen storm beschikbaar is uit het Atlantisch orkaanseizoen 1492-1499, waren sommige delen van de kustlijn bevolkt genoeg om betrouwbare gegevens te verzamelen over de waargenomen orkanen. Elk seizoen was een jaarlijkse cyclus van tropische cycloon-formaties in de Atlantisch stroomgebied. De meest tropische cycloonformaties vonden plaats tussen 1 juni en 30 november.

## Stormen

| Jaar | Locatie | Datum | Dodental | Schade/Opmerkingen |
| 1494 | Hispaniola | 16 juni | onbekend | Mogelijke orkaan; Deze zou de eerst geobserveerde gerapporteerde orkaan op het westelijk halfrond geweest kunnen zijn. |
| 1495 | West Indië | onbekend | onbekend | 3 schepen zonken. De vroegst vastgestelde reportage van een orkaan kwam van Christoffel Columbus; "Alleen voor mijn dienstbaarheid aan God en ter uitbreiding van de monarchie zou ik mij aan zo een gevaar blootstellen." |
# Astropecten fragilis

Astropecten fragilis is een kamster uit de familie Astropectinidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1870 gepubliceerd door Addison Emery Verrill.
# Astropecten granulatus

Astropecten granulatus is een kamster uit de familie Astropectinidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1842 gepubliceerd door Johannes Peter Müller & Franz Hermann Troschel.
# Attidops youngi

Attidops youngi is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Attidops. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1888 door Elizabeth Maria Gifford Peckham & George William Peckham.
# Augustyny

Augustyny (Duits: Agstein) is een plaats in het Poolse district Lidzbarski, woiwodschap Ermland-Mazurië. De plaats maakt deel uit van de gemeente Orneta en telt 28 inwoners.
# Atlantisch orkaanseizoen 2020

Het Atlantisch orkaanseizoen 2020 is een hyperactief Atlantisch orkaanseizoen, met (op 16 november) 30 benoemde stormen, waarvan er dertien zich ontwikkelden tot een orkaan en 6 zich verder hadden ontwikkeld tot een majeure orkaan. Dit maakt dit seizoen het actiefste Atlantische orkaanseizoen ooit. Dit is het tweede Atlantische orkaanseizoen ooit, samen met 2005, dat de normale namenlijst heeft uitgeput, waardoor Griekse letters gebruikt moesten worden. 2020 is het eerste jaar sinds 2016 dat er twee stormen vóór de start van het seizoen ontstonden en het eerste jaar sinds 2012 dat er twee stormen in mei ontstonden. Het seizoen creëerde opvallend veel categorie 4 orkanen, namelijk Laura, Teddy, Delta en Eta. Eta behoorde zelfs tot de sterkste categorie 4 orkanen ooit, met een luchtdruk van 923hPa.
2020 verlengt de reeks van bovengemiddelde orkaanseizoenen, dat sinds 2016 aan de gang is. Ook verlengt het de recordbrekende reeks van achtereenvolgense seizoenen met een categorie 5 orkaan, die ook sinds 2016 bestaat, en de reeks van achtereenvolgende jaren met een storm vóór de officiële start van het orkaanseizoen sinds 2015

## Cyclonen

          Nummer Naam Soort Orkaan categorie Windsnelheden km/h (mph) Luchtdruk hPa Actief 1ArthurTropische Storm-95 (60)99016 - 19 mei 2BerthaTropische Storm-85 (50)100527 - 28 mei 3CristobalTropische Storm-95 (60)9921 - 10 juni 4DollyTropische Storm-75 (45)100222 - 24 juni 5EdouardTropische Storm-75 (45)10074 - 6 juli 6FayTropische Storm-95 (60)9989 - 11 juli 7GonzaloTropische Storm-100 (65)99721 - 25 juli 8HannaOrkaan1150 (90)97323 - 27 juli 9IsaiasOrkaan1140 (85)98730 juli - 5 augustus 10Tien (10)Tropische Depressie-55 (35)100731 juli - 2 augustus 11JosephineTropische Storm-75 (45)100411 - 16 augustus 12KyleTropische Storm-85 (50)100014 - 16 augustus 13LauraMajeure Orkaan4240 (150)93720 - 29 augustus 14MarcoOrkaan1120 (75)99120 - 25 augustus 15OmarTropische Storm-65 (40)100331 augustus - 2 september 16NanaOrkaan1120 (75)9941 - 4 september 17PauletteOrkaan2165 (105)9657 - 23 september 18ReneTropische Storm-85 (50)10007 - 14 september 19SallyOrkaan2165 (105)96511 - 18 september 20TeddyMajeure Orkaan4220 (140)94512 - 23 september 21VickyTropische Storm-85 (50)100014 - 17 september 22BetaTropische Storm-95 (60)99417 - 23 september 23WilfredTropische Storm-65 (40)100718 - 21 september 24AlphaSubtropische Storm-85 (50)99618 - 19 september 25GammaTropische Storm-110 (70)9802 - 6 oktober 26DeltaMajeure Orkaan4230 (145)9535 - 10 oktober 27EpsilonMajeure Orkaan3185 (115)95119 - 26 oktober 28ZetaOrkaan2175 (110)97024 - 29 oktober 29EtaMajeure Orkaan4240 (150)92331 oktober - 13 november 30ThetaTropische Storm-110 (70)98710 - 15 november 31IotaMajeure Orkaan5260 (160)91713 - 18 november
# Atlasov

Atlasov (Russisch: Атласова; Atlasova, Japans: 阿頼度島; Araido-tō), ook Oejachoezjatsj of Alaid (naar de vulkaan), is het meest noordelijke eiland van de door Rusland bestuurde eilandenarchipel de Koerilen. Het eiland maakt deel uit van de Grote Koerilen en daarbinnen van de Noordelijke groep. Atlasov ligt op ongeveer 40 kilometer ten westen van Sjoemsjoe, 20 kilometer ten noordwesten van Paramoesjir (waarvan het wordt gescheiden door de Straat Alaid) en 75 kilometer ten zuidwesten van het schiereiland Kamtsjatka.
Het eiland is eigenlijk de top van de onderzeese vulkaan Alaid. Het eiland werd, nadat het in 1945 veroverd werd op Japan, hernoemd tot Atlasov, naar de Russische zeevaarder Vladimir Atlasov, die in de 17e eeuw Kamtsjatka ontdekte. De vulkaan is befaamd vanwege haar perfecte vorm en was het onderwerp van vele legendes. In 1778 werd haar top eraf geblazen tijdens een eruptie. Sindsdien is het een stratovulkaan, die sindsdien alleen kleinere erupties heeft gekend.
Het eiland heeft een oppervlakte van 124 km². De zuidwestelijke kusten zijn steil en rotsachtig, terwijl de noordelijke en westelijke kusten laag liggen en zandig zijn met ondiepe kustwateren. Aan noordzijde loopt de hoogte steiler op dan in het zuiden. Het enige grote roofdier op het eiland is de vos.
Het eiland is onbewoond. Op de zuidwestoever liggen de resten van het voormalige dorpje Atlasovo. Toen Atlasov nog onderdeel was van Japan, was het onderdeel van de subprefectuur Nemuro van Hokkaido. Voor de komst van de Japanners was een tijdelijke nederzetting van de Ainu gevestigd op het noorden van het eiland, die hier joegen op de stellerzeeleeuw, zeeotter en op oorrobben.
# Atlasgebergte

Het Atlasgebergte is een gebergte in het noordwesten van Afrika. Het gebergte ligt in Marokko, Algerije en Tunesië. Het strekt zich van west naar oost uit over ongeveer 2300 km. De hoogste top is de 4167 m hoge Toubkal in Centraal-Marokko. De Atlas is in het westelijke deel, in Marokko, hoger dan in het centrale en oostelijke deel. Parallel aan de hoofdketen liggen diverse deelketens, zoals de Midden-Atlas in het noorden en de Anti-Atlas en Sahara-Atlas in het zuiden. Op de hoogste toppen van de Atlas is eeuwige sneeuw te vinden. Het gebergte vormt de natuurlijke scheiding tussen het relatief vochtige klimaat rond de Middellandse Zee en het extreem droge woestijnklimaat van de Sahara. De noordelijke hellingen hebben een natuurlijke begroeiing van Mediterrane en gematigde wouden terwijl de zuidelijke kant van de Atlas vrijwel onbegroeid is.
De Atlas is onderdeel van de Alpide gebergtegordel. De geologische geschiedenis is complex. De Antiatlas draagt sporen van de Hercynische orogenese. Tijdens het vroege Mesozoïcum lag in het gebied een open oceaan. De plooiing en opheffing van het huidige gebergte was onderdeel van de Alpiene Orogenese en is het resultaat van de tektonische werking van de Afrikaanse plaat tegen de Euraziatische plaat.
Het gebied kan onderverdeeld worden in meerdere gebergten. De grootste en belangrijkste zijn, grofweg van west naar oost:
* Anti-Atlas (Marokko)
* Hoge Atlas (Marokko)
* Kleine Atlas (of Tell-Atlas) (Algerije en Marokko)
* Midden-Atlas (Marokko)
* Sahara-Atlas (Algerije en Marokko)
* Nemenchagebergte (Tunesië)
Het Marokkaanse Rifgebergte wordt niet tot de Atlas gerekend. De Rif is net als gebergten in het zuiden van Spanje onderdeel van de Betische Cordillera.

## Geologie

De geologische sokkel van het Atlasgebergte is ontstaan tijdens het Precambrium. Het Atlasgebergte is ontstaan gedurende drie latere geologische fases. Tijdens de Hercynische orogenese zorgde de botsing tussen Gondwana en Laurazië voor de vorming van een lange bergketen die de vergelijking met de huidige Himalaya kan doorstaan. De Anti-Atlas zijn daarvan de restanten. Zo'n 66 miljoen jaar geleden was, door het warme klimaat, de zeespiegel wereldwijd hoger dan in de 21e eeuw. Vele kustgebieden lagen onder water zodat op de kustbodem een sedimentpakket is afgezet. Vanaf het begin van de Alpiene orogenese was het grensgebied tussen Afrika en Europa onderhevig aan gebergtevorming, met onder andere de Atlas tot gevolg.

## Mythe

Volgens een oude Griekse mythe zou de krijger Perseus tijdens een van zijn reizen op deze plek zijn gekomen. Hij zocht een schuilplaats en vond deze bij Atlas, die Perseus echter niet wilde helpen. In een vlaag van woede liet Perseus hem het hoofd van Medusa zien, waardoor Atlas in een grote hoop steen veranderde. Deze hoop steen wordt gelijkgesteld aan het Atlasgebergte.

## Skiën op de Atlas

Skiplaatsen zijn:
* Azrou, Ifrane, Mischliffen
* Oukaïmeden
* Toubkal