OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jacob Cornelis van Staveren

Jacob Cornelis van Staveren (Amsterdam, 22 oktober 1889 – Arnhem, 23 januari 1979) was een Nederlands elektrotechnische ingenieur en buitengewoon hoogleraar aan de Universiteit Utrecht.

## Biografie

Van Staveren werd geboren in Amsterdam als zoon van Jacob Cornelis van Staveren sr. en Sophia Maria Troll. Na de hogereburgerschool studeerde hij aan de Technische Hogeschool Delft. In 1912 behaalde hij hier onder Clarence Feldmann zijn ingenieursdiploma in de elektrotechniek.
Een aantal jaar was hij werkzaam bij Brown, Boveri & Cie (BBC) in het Zwitserse Baden, maar na de uitbraak van de Eerste Wereldoorlog keerde hij terug naar Nederland. Als luitenant van de genie volbracht hij er zijn militaire dienstplicht. Na de oorlog was hij als ingenieur werkzaam bij het "Bureau der Comm. voor Hoogspanningslijnen" in Maastricht.
In 1922 werd hij benoemd tot de eerste directeur van het "Centraal Bureau" van de Vereniging van Directeuren van Elektriciteitsbedrijven in Nederland (VDEN). Vijf jaar later werd hij directeur van de "N.V. tot Keuring van Electrotechnische Materialen" (KEMA) in Arnhem, een positie die hij tot 1964 behield. Daarnaast werd hij in 1930 benoemd tot bijzonder hoogleraar elektrotechniek in Utrecht; vanaf 1939 bijzonder hoogleraar technische fysica.
Gedurende zijn actieve carrière nam Van Staveren deel in diverse elektrotechnische comités op het gebied van normalisatie en standaardisatie van de elektrotechniek en de energievoorziening, zowel nationaal als internationaal.
Van Staveren overleed in 1979 op 89-jarige leeftijd. Hij was gehuwd met Wilhelmina Maria Krempel (1889-1965).
* Staveren, Prof.Ir. Jacob Cornelis van. Persoonlijkheden in het Koninkrijk der Nederlanden in woord en beeld. KNAW Huygens ING.
* ↑ (en) J.C. van Staveren and the history of KEMA PDF (260 kB), The origins of KEMA
* ↑ (nl) Prof.ir. J.C. van Staveren (1889-1979). Universiteit Utrecht. Gearchiveerd op 17 januari 2018.
# Jacob Petrus Treub

Jacob Petrus Treub (Voorschoten, 19 december 1818 - aldaar, 6 februari 1887) was van 1841 tot zijn dood burgemeester en gemeentesecretaris van Voorschoten. Hij was getrouwd met Marie-Louise Cornaz, geboren op 25 maart 1817 in Franstalig Zwitserland. Ze hadden drie zonen die allen hoogleraar zijn geworden en uitblonken op hun vakgebied:
* Melchior, botanicus en directeur van 's Lands Plantentuin te Buitenzorg (Java),
* Hector, beroemd gynaecoloog,
* Willem, sociaal-econoom, staatsman en minister van financiën in het oorlogskabinet-Cort van der Linden.
Treub was bevriend met Petrus de Raadt. Hij was samen met J.H. Kramers diens executeur-testamentair. Daarna was hij tot 1873 rentmeester van het Instituut Noorthey.
# James Oliver Curwood

James (Jim) Oliver Curwood (Owosso, 12 juni 1878 - aldaar, 13 augustus 1927) was een Amerikaans schrijver en natuurbeschermer. Hij werd bekend door zijn actie-avonturenverhalen, die veelal in Canada en Alaska speelden, in de traditie van Jack London. In 1908 kwam The Courage of Captain Plum uit, zijn eerste volwaardige roman. Minstens 18 films zijn gebaseerd op het werk van Jim Curwood.
Op het moment van zijn dood was Curwood een van Amerika's bestbetaalde schrijvers. Zijn welvaart liet hem toe zijn kinderdroom uit te voeren: een eigen kasteel bouwen. Dat werd Curwood Castle in Owosso, voltooid in 1922 in Franse kasteelstijl.
# James P. Cannon

James (Jim) Patrick Cannon (Rosedale (Kansas City), 11 februari 1890 – Los Angeles, 21 augustus 1974) was een Amerikaans communistisch journalist, schrijver, activist en politiek leider.
Cannon kwam uit een vakbondsgezind arbeidersgezin en sloot zich op 18-jarige leeftijd aan bij de Socialist Party of America en later ook bij de Industrial Workers of the World (IWW). Hij werd organizer bij de IWW en was betrokken bij verschillende stakingen als organisator, orator of vakbondsjournalist.
Na de Oktoberrevolutie ging Cannon de linkervleugel van de SP vertegenwoordigen en richtte hij mee de Amerikaanse communistische beweging op. In de jaren 20 maakte hij deel uit van de partijtop van de Communistische Partij en nam hij meermaals deel aan de Komintern. In 1928 maakt hij kennis met Leon Trotski's Linkse Oppositie tegen het stalinisme. Toen hij terug in de Verenigde Staten de partij vanaf links begon te bekritiseren, werd hij er in oktober 1928 uit gezet.
Samen met enkele lotgenoten richtte Cannon het Amerikaanse trotskisme op, met onder andere het blad The Militant en de Communist League of America (CLA). De trotskisten kozen midden jaren 30 voor een strategie van entrisme en sloten ze zich en masse aan bij de Socialist Party van Norman Thomas, alvorens in 1938 zelf een organisatie op te richten: de Socialist Workers Party (SWP). Van 1938 tot 1953 diende Cannon als partijleider. In die periode was Cannon 's lands meest vooraanstaand trotskist. Hij speelde een grote rol in de ontwikkeling van de Vierde Internationale. Na onenigheid over de 'revisionistische' koers van de Internationale richtte Cannon in 1953 mee de 'orthodoxe' International Committee of the Fourth International.
Tijdens zijn carrière schreef en publiceerde Cannon verschillende artikels, tijdschriften en boeken, voornamelijk over de geschiedenis van het trotskisme in de Verenigde Staten. Cannon staat te boek als de meest vooraanstaande trotskist in de geschiedenis van Amerikaans links.
Cannon overleed in 1974 op 84-jarige leeftijd in Los Angeles.
* Bibliothèque nationale de France: cb12163482v (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058515810806706
* Gemeinsame Normdatei: 129006076
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8127 4281
* Library of Congress Control Number: n50051959
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: skuk0001955
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007277774405171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070263027
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: RAVV050176
* LIBRIS: 181015
* SNAC: w6805grv
* Système universitaire de documentation: 030162602
* Trove: 1064976
* Virtual International Authority File: 49265621
* WorldCat (via VIAF): 49265621
# Jacob Metius

Jacobus (Jacob) Metius (Alkmaar, na 1572 – Alkmaar, 1628) was een Nederlands instrumentenmaker, glasblazer en opticien.
Metius was een zoon van Adriaen Anthonisz en broer van de wis- en sterrenkundige Adriaan Adriaanszoon Metius. In de vroege zeventiende eeuw beweerde Jacob de telescoop te hebben uitgevonden en in 1608 vroeg hij hierop bij de Staten-Generaal patent aan. Enkele weken eerder was de Middelburgse opticien Hans Lipperhey hem daarmee echter voor.
Metius liet de Staten-Generaal weten bekend te zijn met de kunst van het glasblazen en beweerde een nog veel betere telescoop te kunnen fabriceren. Toen de Staten zijn patentverzoek afwezen, trok hij zich terug en liet zijn telescoop aan niemand meer zien. Bij zijn dood liet hij zijn instrumenten vernietigen om te voorkomen dat iemand zijn eer zou opeisen.
# Jacob Meinen

Jacob Meinen (Groningen, 17 mei 1899 - Stadskanaal, 4 februari 1961) was gemeentearchitect van de toenmalige gemeente Onstwedde (sinds 1 januari 1969 gemeente Stadskanaal).

## Leven en werk

Ir. Meinen was een zoon van de Groningse schipper Meine Meinen en Trientje Huizinga. Hij werd benoemd tot opzichter bij de gemeente Onstwedde. In zijn rol van opzichter bij gemeentewerken trad hij in 1929 op als getuige in een proces tegen de toenmalige gemeentearchitect Otto Linzel, die veroordeeld werd wegens fraude. Deze zaak leidde tevens tot het ontslag van de toenmalige burgemeester van de gemeente Onstwedde, Klaas van Sevenhoven. Meinen werd daarna benoemd tot gemeentearchitect. Hij ontwierp in Stadskanaal de wijk Parkwijk. Binnen deze wijk werd een tuindorpachtige buurt de Oranjestraat met het nabijgelegen 't Hofje door Meinen gerealiseerd. De gehele buurt is erkend als een rijksmonument als voorbeeld van de architectuur van de Delftse School in Oost-Groningen. In het in deze wijk aangelegde Julianapark staat het door Meinen in 1949 vervaardigde oorlogsmonument.
Na de totstandkoming van de Parkwijk reconstrueerde hij het stratenplan van het dorp Onstwedde, waarbij wegen een klinkerbestrating kregen en trottoirs en riolering werden aangelegd.
Meinen trouwde op 30 oktober 1929 in de gemeente Onstwedde met de in Świętajno geboren Johanna Orzések, dochter van Wilhelm Orzések en Lijdia Will. Hij overleed in februari 1961 te Stadskanaal op 61-jarige leeftijd en werd begraven op de begraafplaats aan de Brugstraat aldaar. Meinen was ridder in de Orde van Oranje-Nassau.
* ↑ Leeuwarder Courant 17 mei 1929: De malversaties te Onstwedde
* ↑ NRC d.d. 8, 11, 23 mei 1928 en 8 maart 1929
# Jacob Staal

Jacob (Jaap) Staal (8 juli 1913 - 1981) was een Nederlands militair officier die onder andere deelnam aan Operatie Market Garden in 1944. Voor zijn verdiensten kreeg hij van Nederlandse zijde het Bronzen Kruis. De Verenigde Staten onderscheidde hem met de Medal of Freedom met bronzen palm.
Staal was een Engelandvaarder die zich daar bij het Britse regiment Queen's Own Dorset Yeomanry had gevoegd. In 1944 werd hij, als luitenant, samen met de Nederlandse officiers Arie Dirk Bestebreurtje, Henk Brinkgreve en Jacobus Groenewoud opgeleid voor deelname aan Operatie Jedburgh. Hierbij gingen speciale eenheden achter de vijandige linies om het plaatselijk verzet te organiseren en ondersteunen.
Tijdens Operatie Market Garden maakte Staal deel uit van het Jedburgh-team Edward, een vijfkoppig team dat op 17 september 1944 per zweefvliegtuig nabij Groesbeek landde. Staal, die inmiddels de rang van kapitein had, was het enige Nederlandse lid van zijn team. Team Edwards missie was om het plaatselijk verzet te organiseren en begeleiden, als tussenschakel te dienen tussen de geallieerde luchtlandingstroepen en het Nederlands verzet, tactische inlichtingen in te winnen over het gebied en communicatielijnen in stand te houden tussen de verschillende Jedburgh-teams die deelnamen aan Market Garden. De geallieerden waren na afloop zeer tevreden over de resultaten van zijn missie. Op 28 september keerde het team vanuit Brussel weer terug naar Londen.
Na de Tweede Wereldoorlog kreeg hij de rang van reserve-luitenant-kolonel van de artillerie. Hij emigreerde in 1947 naar Zuid-Afrika.

## Externe link

* "JEDBURGH Staal, Jacob", Special Forces Roll of Honour foto van Jacob Staal
* ↑ Hooiveld, J.J.H., Operatie Jedburgh: Geheime Geallieerde missies in Nederland 1944-1945, Uitgeverij Boom, 2014, p. 247
* 1 2 3 "JEDBURGH Staal, Jacob", Special Forces Roll of Honour. Gearchiveerd op 28 november 2018.
* ↑ Th Peelen & Ab L. J. van Vliet, Zwevend naar de dood, Van Holkema & Warendorf, 1977
* ↑ Hooiveld, J.J.H., Operatie Jedburgh: Geheime Geallieerde missies in Nederland 1944-1945, Uitgeverij Boom, 2014, p. 138
* ↑ Majoor Robert G. Gutjahr, "The Role of Jedburgh Teams in Operation Market Garden", scriptie, U.S. Army Command and General Staff College, Fort Leavenworth, 1990
* ↑ Hooiveld, J.J.H., Operatie Jedburgh: Geheime Geallieerde missies in Nederland 1944-1945, Uitgeverij Boom, 2014, p. 251
# Jacob Slagter

Jacob Slagter (Kollum, 1958) is een Nederlands hoornist en dirigent. Hij was van 1985 tot 2008 solohoornist van het Koninklijk Concertgebouworkest.

## Opleiding

Slagter studeerde aanvankelijk aan de Muziekpedagogische academie in Leeuwarden, en later aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag bij Oldrich Milek.

## Activiteiten

Al op zijn 14e soleerde hij bij het Noord Nederlands Orkest. Hij speelt in het Koninklijk Concertgebouworkest sinds 1981. Van 1985 tot 2007 was hij een van de twee solohoornisten. Hij speelde onder leiding van dirigenten als Bernard Haitink, Nikolaus Harnoncourt, Wolfgang Sawallisch en Riccardo Chailly. Slagter is ook actief als kamermusicus. Hij maakt deel uit ven het Fodor-kwintet (een blaaskwintet) en hij werkte samen met Emmy Verhey en Jaap van Zweden. Slagter is hoofdvakdocent hoorn aan het Conservatorium van Amsterdam. Cd-opnamen maakte hij onder andere van de hoornconcerten van Mozart.
Als dirigent leidde Slagter concerten van onder andere het Noord Nederlands Orkest, het Gelders Orkest en Holland Symfonia. Slagter is chef-dirigent van het Nederlands Fanfare Orkest en Het Orkest Amsterdam.

## Prijzen en onderscheidingen

In 1988 werd Slagter de Nederlandse Muziekprijs toegekend. In zijn studietijd won hij prijzen op concoursen in Praag en Luxemburg.

## Externe link

* Website Jacob Slagter
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 4284 8035
* Library of Congress Control Number: no00085466
* MusicBrainz: 30cab69c-12b4-440d-bec7-9e0756948b65
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007325343405171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 108437396
* Système universitaire de documentation: 175955921
* Virtual International Authority File: 14321050
* WorldCat (via VIAF): 14321050
# Iyuku

Iyuku raathi is een plantenetende ornithischische dinosauriër, behorende tot de Euornithopoda, die tijdens het vroege Krijt leefde in het gebied van het huidige Zuid-Afrika.
In de Kaapprovincie werden tussen 1995 en 1999 skeletten gevonden van jonge euornithopoden. Die werden in 2012 gemeld in de wetenschappelijke literatuur en in 2015 behandeld in een dissertatie van Karen Poole maar niet benoemd en omschreven als het "Kirkwood Taxon".
De typesoort Iyuku raathi werd in 2022 benoemd en beschreven door Catherine A. Forster, William J. de Klerk, Karen E. Poole, Anusuya Chinsamy-Turan, Eric M. Roberts en Callum F. Ross. De geslachtsnaam betekent "net uit het ei gekomen dier" in het Xhosa. De soortaanduiding eert Michael Raath.
Het holotype, AM 6150, is gevonden in de Kirkwoodformatie die dateert uit het Valanginien. Het bestaat uit een gedeeltelijk en gedeeltelijk in verband liggend, skelet. Het bewaart delen van de schedel, wervellichamen, wervelbogen, de schouderbladen, het bekken en de achterpoten. Andere specimina 6004, 6005, 6021, 6022, 6030, 6053, 6055, 6056, 6063, 6066, 6067, 6077, 6093, 6101, 6102, 6103, 6104, 6107, 6108, 6109, 6110, 6111, 6119, 6122, 6151, 6154, 6155, 6175, 6176, 6190, maken deel uit van zo'n tweehonderd losse botten gevonden in een laag van dertig centimeter dikte op een oppervlakte van veertien vierkante meter. De meeste delen van het skelet zijn bekend. De fossielen vertegenwoordigen een minimum van zevenentwintig individuen. Een daarvan is wat groter en vermoedelijk een jongvolwassen dier. Sommige exemplaren lijken net uit het ei te zijn gekropen. Een scheenbeen wijst op een dier dat al wat gegroeid is, van vijfendertig tot tweeënveertig centimeter lengte. Gevonden dijbeenderen hebben een lengte tussen de 18,4 millimeter en 54,7 millimeter.
De denticula van de tanden bestaan uit afgeronde uitstulpingen. De borstbeenderen zijn bijlvormig.
Poole plaatste het taxon in 2015 in de Dryosauridae, als zustersoort van Dysalotosaurus. In 2022 werd geen kladististische analyse uitgevoerd wegens het gebrekkige materiaal.

## Literatuur

* FORSTER, Catherine A.; POOLE, Karen E.; DE KLERK, William J.; CHINSAMY-TURAN, Anusuya; ROBERTS, Eric M., James. 2012. A NEW TAXON OF IGUANODONTOID DINOSAUR FROM THE KIRKWOOD FORMATION (VALANGINIAN) OF SOUTH AFRICA BASED ON AN ASSEMBLAGE OF JUVENILE SPECIMENS. SVP Abstract Book, p 95
* Poole, Karen E. 2015. Phylogeny and Biogeography of Iguanodontian Dinosaurs, with Implications from Ontogeny and an Examination of the Function of the Fused Carpal-Digit I Complex, PhD thesis. The George Washington University. 207 pp
* Forster C.A., de Klerk W.J., Poole K.E., Chinsamy-Turan A., Roberts E.M. & Ross C.F. 2022. "Iyuku raathi, a new iguanodontian dinosaur from the Early Cretaceous Kirkwood Formation, South Africa". The Anatomical Record
# Iz the Wiz

Michael "Iz the Wiz" Martin (New York, 30 november 1958 – 18 juni 2009) was een Amerikaans graffitikunstenaar.
Iz was afkomstig van het New Yorkse stadsdeel Queens. Hij begon met graffiti te spuiten in 1972 en werd een der meest invloedrijke graffitikunstenaars ("schrijvers" zoals zij zichzelf noemden) van de stad. Iz bewerkte 100 metrovoertuigen per nacht. Hij was bekend door zijn snelle, eenvoudige tag van twee letters. Iz vertegenwoordigde een nieuwe golf van tekenaars die op roem uit waren en vond een goed evenwicht tussen hoeveelheid en kwaliteit. Zijn stijl was wild, psychedelisch en zeer persoonlijk. Iz was leider van de graffitigroep "the Master Blasters" en van de Queensafdeling van "Prisoners Of Graffiti". Hij tekende ook voor "The Odd Partners", "The Crew" en "The Three Yard Boys". Iz werd ook opgevoerd in de documentaire Style Wars uit 1983.
Als gevolg van het jarenlange gebruik van giftige spuitbussen zonder bescherming had Iz sinds 1986 te kampen met ernstige nierproblemen. Hij stierf in juni 2009 aan hartproblemen bij zijn broer in Florida.
# Iza nubecula

Iza nubecula is een vlinder uit de familie van de venstervlekjes (Thyrididae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1858 door Guenée.
# Jakob Cedergren

Jakob Cedergren (Lund, Zweden, 10 januari 1973) is een Deense acteur, afkomstig uit Zweden.

## Carrière

Cedergren volgde de opleiding aan Den Danske Scenekunstskole (de Nationale Toneelschool) in Kopenhagen, waar hij in 1997 afstudeerde. Hij heeft deelgenomen aan meer dan 40 Deense, Noorse en Zweedse filmproducties en televisieseries. Tot zijn bekendste rollen behoren die van journalist Bjarne Madsen in Edderkoppen (2000), kleine crimineel Palle Piss in Ørnen: En krimi-odyssé (The Eagle, 2004), Daniel in Voksne mennesker (Dark Horse (2005)), veldwachter Robert Hansen in Frygtelig lykkelig (2009), koning Haakon VII van Noorwegen in Harry & Charles (2009), politie-inspecteur Thomas Andreasson in Morden i Sandhamn (2010-2018), rechercheur Thomas Schaeffer in Den som dræber (Those Who Kill, 2011) en alarmtelefonist Asger Holm in Den skyldige (The Guilty, 2018).
In 2004 werd hij genomineerd voor de Bodil-prijs voor 'Beste acteur' in de Deense filmkomedie Rembrandt. In 2009 ontving hij zowel een Robert als een Bodil voor 'Beste mannelijke hoofdrolspeler' voor zijn rol in de film Frygtelig lykkelig. In 2019 kreeg hij beide prijzen opnieuw voor zijn hoofdrol in Den skyldige.

## Filmografie (kleine selectie)

* Edderkoppen (tv-serie 2000)
* Rembrandt (2003)
* Forbrydelsen (The Killing I) (2007)
* Arn: Tempelriddaren (2007)
* Frygtelig lykkelig (2009)
* Harry og Charles (tv-serie 2009)
* Submarino (2010)
* Morden i Sandhamn (tv-serie 2010-2018)
* Den som dræber (tv-serie 2011)
* Den skyldige (2018)

## Externe link

* (en) Jacob Cedergren op IMDb
* Biblioteca Nacional de España: XX5058024
* Gemeinsame Normdatei: 1156761069
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1583 3943
* Library of Congress Control Number: no2010195283
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0164219
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987008916168505171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 330361759
* Système universitaire de documentation: 151354510
* Virtual International Authority File: 166318669
* WorldCat (via VIAF): 166318669
# Jakob Ebert

Jakob Ebert (Sprottau, 26 januari 1549 - Frankfurt (Oder), 5 februari 1614) was een Duitse theoloog en dichter.
Jakob Ebert was rector in Soldin, Schwiebus en Grünberg. Vanaf 1594 was hij hoogleraar in de theologie in Frankfurt (Oder).
Jakob Ebert is de dichter van het kerklied Du Friedefürst, Herr Jesu Christ op een melodie van Bartholomäus Gesius. Johann Sebastian Bach gebruikte dit lied in zijn cantates Halt im Gedächtnis Jesum Christ (BWV 67) en Du Friedenfürst, Herr Jesu Christ (BWV 116).
Jakob Ebert is ook bekend onder zijn Latijnse naam Jacobus Ebertus.
* Bibsys: 14058056
* Gemeinsame Normdatei: 119659808
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8157 9405
* Library of Congress Control Number: n92036017
* MusicBrainz: 50a7237c-8926-4b53-894f-0eb7b9dcc2b3
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: zmp20231186874
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007260645205171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 126124728
* Virtual International Authority File: 77129828
* WorldCat (via VIAF): 77129828
# Jaaps hopklavergalmug

De jaaps hopklavergalmug (Jaapiella jaapiana) is een muggensoort uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Rübsaamen.
# Jan Wentholt

Jan Wentholt (Almelo, 14 juli 1851 – 's-Gravenhage, 17 december 1930) was een Nederlands vice-admiraal en politicus.

## Biografie

Wentholt startte in 1866 op het Koninklijk Instituut voor de Marine met zijn opleiding tot officier van de Koninklijke Marine. Na diverse functies bij de marine, werd hij minister van Marine in het liberale kabinet-De Meester. Na de val van dit kabinet, trad hij opnieuw aan in het kabinet-Heemskerk; een overstap die hem door veel liberalen kwalijk werd genomen. Hij trad af nadat zijn voorstel voor de bouw van een pantserschip voor de verdediging van Nederlands-Indië door de Tweede Kamer met 63 tegen 26 stemmen werd weggestemd.

## Gezin

Wentholt was getrouwd met Ida Christina Huijgens en is de vader van L.R. Wentholt. Zijn broer Dirk Nicolaas Wentholt was burgemeester van Zuidbroek (1883-1886), zijn broer Tinco Martinus Wentholt van Steenwijk (1888-1891) en van Stad- en Ambt Ommen (1891-1900).
* De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname was tot 1 februari 2016 toegestaan met bronvermelding.
# Jan Boomans

Jan Boomans (Brussel, 7 september 1932 - 22 januari 1993) was een Belgische weerkundige.
Boomans ging naar de middelbare school op het Sint-Pieterscollege in Jette, waarna hij zijn legerdienst vervulde. Daar ging hij na een opleiding tot kandidaat reserveofficier (KRO) in dienst bij de Meteo Wing van de luchtmacht in Evere. Daar ontwikkelde hij zijn interesse in de meteorologie. Met de steun van zijn korpsoverste Frank Bastin kon hij opleiding volgen in Parijs.
Toen Boomans een paar jaar later slaagde in de examens om een burgerstatuut bij het leger te krijgen, kon hij zich voltijds toeleggen op de weerkunde. Hij legde zich onder meer toe op de Belgische wegenbulletins met de daaraan verbonden wintertypes.
Boomans raakte bij het publiek bekend door een wekelijks weerpraatje in het populaire radioprogramma Te bed of niet te bed van Jos Ghysen, waarin hij van 1968 tot 1988 was te horen. Op het eind van de jaren 80 staakte Boomans wegens hartproblemen zijn activiteiten en hij overleed in 1993.
* In Memoriam. Jan Boomans
* Jan Boomans, website Frank Deboosere
# Jan Alberts Meursinge

Jan Alberts Meursinge (geboren Eext, gedoopt Anloo, 8 februari 1795 – aldaar, 3 januari 1877) was een Nederlandse burgemeester.

## Leven en werk

Meursinge was een zoon van de landbouwer en landmeter Albert Meursinge en Grietje van Veen. Meursinge was evenals zijn vader landmeter en landbouwer. Tevens was hij gemeenteontvanger van Anloo. Hij was landeigenaar en vervener in Drenthe. In 1826 werd hij benoemd tot burgemeester van de gemeente Anloo. Hij woonde te Eext, dat bij de gemeente Anloo hoorde. De gemeentelijke zaken werden waarschijnlijk in zijn huis aan de Kerkstraat afgehandeld. Meursinge was vanaf 1833 lid van Provinciale Staten van Drenthe en werd in 1852 gekozen tot gedeputeerde van de provincie Drenthe. Hij was een van de eerste bestuursleden van het Drents Landbouw Genootschap en voorzitter van de noordelijke afdeling van deze organisatie. Meursinge was Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.
Meursinge was op 1 april 1847 te Anloo getrouwd met Alberdina Mantingh uit Borger, dochter van de landbouwer Willem Mantingh en Tirina Lussing. Hun zoon Willem Meursinge werd in 1860 burgemeester van het naburige Gieten; hij overleed in het jaar van zijn benoeming tot burgemeester op 27-jarige leeftijd. Hun kleinzoon Synco Reijnders werd burgemeester van Borger en van Rolde.
* ↑ Boekholt, P.Th.F.M. (1991) Gemeentehuizen in Drenthe uitg. Boom, Meppel, ISBN 90 6009 297 X
* ↑ Encyclopedie Drenthe: Drents Landbouw Genootschap
* ↑ Drents Genealogisch Jaarboek 1999
# Jana tripunctata

Jana tripunctata is een vlinder uit de familie Eupterotidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Aurivillius.
De soort komt voor in tropisch Afrika.