OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Guus Boissevain

Gustaaf Constant (Guus) Boissevain (Hilversum, 8 september 1929 − Bergen aan Zee, 15 oktober 2008) was een Nederlands cartoonist en kunstschilder.

## Biografie

Boissevain was een zoon van ondernemer Gustaaf Adolph Lucas Boissevain (1894-1980) en Constante Joanna Testas (1895-1968), lid van de familie Testas. Hij trouwde drie keer en had uit zijn tweede huwelijk een zoon, de acteur Daniël Boissevain. Hij werkte als cartoonist en illustrator, maar ook als schilder; hij bediende zich soms van het pseudoniem Gub. Voor het tijdschrift Kris Kras tekende Gub de strip Bliep en Barthold. Hij illustreerde enkele werkjes met Piet Pelle.
Hij werkte in verscheidene landen en werelddelen maar het langst in Amsterdam. Hij overleed in Bergen aan Zee in 2008.

## Bibliografie (illustrator)

* Piet Pelle's ruimtereis. Dieren, [1963].
* Piet Pelle, de schildpad en de haas. Dieren, [1964].
* Het kijkspektakel van de jaren zestig. [Z.p., 1969].
# Guus Beumer

Guus Beumer kan verwijzen naar:
* Guus Beumer (cultureel ondernemer) (1955-)
* Guus Beumer (letterkundige) (19e/20e eeuw)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Guus Beumer en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Gyrinus obtusus

Gyrinus obtusus is een keversoort uit de familie van schrijvertjes (Gyrinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1830 door Say.
# Gyrinus opacus

Gyrinus opacus is een keversoort uit de familie van schrijvertjes (Gyrinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1819 door Sahlberg.
# Gynoplistia (Gynoplistia) davidsoni

Gynoplistia (Gynoplistia) davidsoni is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.
# Gwanggaeto

Gwanggaeto de Grote (374-413, r. 391-413) was de negentiende monarch van Goguryeo, het noordelijke rijk van de Drie koninkrijken van Korea. Zijn volledige, postume, naam betekent vrij vertaald: "De zeer grote koning, uitbreider van territorium, vrede en veiligheid, begraven in Gukgangsang", soms afgekort tot Hotaewang of Taewang. Hij noemde zichzelf tijdens zijn regering Yeongnak en werd Koning Yeongnak de Grote genoemd.
# Gwanghaegun van Joseon

Koning Gwanghaegun, geboren als Yi Hyeon, was de vijftiende koning van de Koreaanse Joseondynastie. Gwanghaegun was de tweede zoon van koning Seonjo van Joseon en diens concubine Dame Kim. Gwanghaegun werd door zijn vader aangewezen als troonopvolger, ondanks het bestaan van een legitieme zoon van de koning en de koningin, prins Yeongchangdaegun. De plotselinge dood van koning Seonjo was er de oorzaak van dat hij Yeongchangdaegun niet kon aanwijzen tot wettig troonopvolger. Gwanghaegun trouwde met Dame Ryu.
Omdat Gwanghaegun later van de troon werd gestoten, heeft hij geen tempelnaam ontvangen. Hetzelfde overkwam de tiran Yeonsangun. Door veel moderne Koreanen wordt dit beschouwd als een historische vergissing, daar Gwanghaegun het land beter bestuurde dan zowel zijn voorganger en opvolger.
Ondanks de slechte reputatie die de koning later kreeg, was hij een getalenteerd en realistisch politicus. Hij begon voortvarend aan de opbouw van het land, dat onder zijn voorganger hevig had geleden van de Japanse invasies. In het kader hiervan vond een landhervorming plaats waarbij land opnieuw verdeeld werd onder het volk. Ook werden in opdracht van Gwanghaegun het Changdeokgun-paleis en diverse andere paleizen herbouwd in de hoofdstad Hanyang, de toenmalige naam van Seoel. Ook werd een het hopae-identificatiesysteem opnieuw geïntroduceerd.
Zijn buitenlandse politiek kenmerkt zich door zijn pogingen om vrede te bewaren met Mantsjoerije. Dit zette kwaad bloed bij zowel de Chinese Mingdynastie als dogmatisch Confucianisten in Korea.
In 1609 werden diplomatieke relaties met Japan hersteld en in 1617 werden Koreaanse ambassadeurs naar Japan gestuurd.
In 1616 werd tabak geïntroduceerd in Korea en werd als snel populair bij de Joseon aristocraten.
In 1623 werd Gwanghaegun afgezet door de politieke Westerse fractie. Hij werd verbannen naar Ganghwa eiland en later naar Jeju, waar hij stierf in 1641. De nieuwe koning, Injo van Joseon nam juist een pro-Ming en anti-Mantsjoes standpunt in, waardoor Korea verwikkeld raakte in en oorlog met Mantsjoerije.

## Volledige postume naam

* Koning Checheon Heungun Jundeok Honggong Sinseong Yeongsuk Heummun Inmu Seoryun Ipgi Myungseong Gwangryeol Yungbong Hyeonbo mujeong Jungheui Yecheol Jangeui Jangheon Sunjeong Geoneui Sujeong Changdo Sungeop de Grote van Korea
* 체천흥운준덕홍공신성영숙흠문인무서륜입기명성광렬융봉현보무정중희예철장의장헌순정건의수정창도숭업대왕
* 體天興運俊德弘功神聖英肅欽文仁武敍倫立紀明誠光烈隆奉顯保懋定重熙睿哲壯毅章憲順靖建義守正彰道崇業大王
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8312 0771
* Library of Congress Control Number: n86133469
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00622951
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 364524758
* Système universitaire de documentation: 118664565
* Virtual International Authority File: 268096632
* WorldCat (via VIAF): 268096632
# Gyraulus lychnidicus

Gyraulus lychnidicus is een slakkensoort uit de familie van de Planorbidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Hesse.
# Guido Pontecorvo

Guido Pontecorvo, bijgenaamd Ponte, (Pisa, 29 november 1907- 25 september 1999) was een Italiaanse geneticus.

## Persoonlijk leven

Pontecorvo werd in 1907 geboren als eerste van de uiteindelijk acht kinderen van Massimo en Maria Pontecorvo. Zij maakten deel uit de Joodse gemeenschap in Pisa, maar beleden het geloof niet. Tot zijn broers en zussen behoorden onder meer Gillo Pontecorvo (de filmregisseur) en Bruno Pontecorvo (de kernfysicus). Op de Universiteit van Pisa haalde Pontecorvo een bul in landbouw, waarna hij van 1931 tot 1938 werkte als Inspecteur Landbouw voor de provincie Toscane.

## Werk

Vanwege de dreiging die Benito Mussolini vormde voor het Joodse volk vluchtte Pontecorvo in 1938, net voor de Tweede Wereldoorlog uitbrak, naar Groot-Brittannië. Daar werkte hij van 1938 tot en met 1940 op het Institute of Animal Genetics van de Universiteit van Edinburgh (Schotland). In 1941 verhuisde Pontecorvo vervolgens naar de faculteit zoölogie van de Universiteit van Glasgow. Daar bleef de Italiaan tot en met 1945, het laatste jaar tegelijkertijd lezingen gevend op zijn oude betrekking in Edinburgh. Binnen dezelfde universiteit ging hij in 1945 werken op het Department of Genetics, waar hij van 1956 tot en met 1968 bovendien als hoogleraar genetica functioneerde. Tevens behoorde hij in die tijd tot de MRC Unit of Cell Genetics (1966-1968). Vanaf 1968 spendeerde Pontecorvo zeven jaar als lid van het onderzoeksteam op het Imperial Cancer Research Fund in Londen. Zijn voormalige collega uit Glasgow, Michael Stoker, stond daar aan het hoofd. Voor het ICRF bleef hij van 1975 tot en met 1980 bovendien beschikbaar als ereadviseur genetica.
Pontecorvo stierf op zijn 91e aan de complicaties van een valpartij toen hij paddenstoelen plukte in de Zwitserse bergen. Van zijn vrouw, de Zwitserse Leonore (Leni) Freyenmuth, had hij in 1986 al afscheid moeten nemen, na een huwelijk van bijna 48 jaar. Zij stierf op 82-jarige leeftijd.

## Eerbetoon

De afdeling genetica van de Universiteit van Glasgow is later tot het Pontecorvogebouw gedoopt. Dat maakt deel uit van het Anderson College. Sinds 2003 wordt daar eens per jaar de Pontecorvo Award uitgereikt aan een veelbelovende student genetica binnen de faculteit.
Pontecorvo werd in 1955 verkozen tot Fellow of the Royal Society. In 1978 kreeg de Italiaan de Darwin Medal.
* http://www.genetics.org
* ↑ https://docs.google.com/spreadsheets/d/1dsunM9ukGLgaW3HdG9cvJ_QKd7pWjGI0qi_fCb1ROD4/pubhtml?gid=216486814&single=true.
# Gyruss

Gyruss (Japans:ジャイラス; Jairasu) is een arcadespel, meer specifiek een tube shooter, uit 1983 dat werd ontwikkeld door Konami. Het spel is ontworpen door Yoshiki Okamoto, die eerder Time Pilot voor Konami maakte. Dit was zijn laatste spel dat hij voor Konami maakte, omdat hij werd ontslagen en overstapte naar Capcom, waarvoor hij 1942 en Street Fighter maakte. In de Verenigde Staten was het spel gelicentieerd aan Centuri. Later werd het spel uitgegeven voor andere platforms zoals de NES en Commodore 64.

## Spelverloop
### Oorspronkelijke versies

De speler bestuurt een ruimtetuig dat zich tussen de Kuipergordel en Neptunus bevindt. De speler dient de Aarde te bereiken en dient daarvoor alle tussenliggende planeten te passeren: Neptunus, Uranus, Saturnus, Jupiter, Mars en ten slotte de Aarde.
Het speelveld is een tube shooter: de speler ziet zijn ruimtetuig vanuit een derde dimensie. Dit ruimtetuig kan zich enkel bewegen over de contouren van een onzichtbare, denkbeeldige cilinder. De vijandige schepen komen in enkele groepjes van buiten het speelveld binnengevlogen, gaan dan naar het middelpunt van het speelveld en vallen dan in groepjes aan waarbij ze vuren. Zodra de vijandige schepen terug aanvallen, verschijnen er ook enkele planetoïden, satellieten en laserstralen.
De eerste ronde, waarin de speler naar Neptunus vliegt, bestaat uit twee subrondes. Op het einde van de tweede subronde wordt Neptunus zichtbaar en vliegt het ruimtetuig er automatisch naartoe. Er volgt dan een bonuslevel waarin de speler enkel vijandige ruimtetuigen dient te raken. In het bonuslevel is er geen tegenstand van de vijand. De tweede tot en met de zesde ronde bevatten drie subrondes. Na elke ronde is er nog steeds een bonuslevel. Daarna volgt een ronde, ook bestaande uit drie subrondes, waarbij de speler terug van Aarde naar Neptunus vliegt. Het spel vervolgt dan vanaf het eerste bonuslevel, maar moeilijker.
Als speler start men met een wapen dat slechts één laserstraal kan afvuren. Naarmate hij meer satellieten uitschakelt, worden zijn wapens krachtiger. Als de speler een leven verliest, start hij terug met het wapen met één laserstraal.

### NES-versies

In de versie voor NES is het spelverloop ietwat anders, waaronder als meest belangrijke:
* De speler dient te vliegen van Pluto naar de zon.
* Na het spelen van de laatste ronde eindigt het spel
* Alle rondes bestaan uit 3 subrondes.
* Wanneer alle vijanden van de laatste subrondes zijn uitgeschakeld, verschijnt er nog 1 extra krachtige vijand.

## Trivia

* Hoewel Pluto bij release van het spel nog aanzien werd als een planeet, komt dit niet voor in het originele spel.
* De muziek in het spel is een adaptie van de Toccata uit "Toccata en Fuga in d-moll (BWV 565)" van Johann Sebastian Bach.
* Het spel is opgenomen in het boek 1001 Video Games You Must Play Before You Die van Tony Mott.
* Een kloon van Gyruss is als minigame te spelen in Grand Theft Auto: San Andreas.
* (en) Gyruss op MobyGames
# Gyroneuron testaceator

Gyroneuron testaceator is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Watanabe in 1934.
# Gérard Bertouille

Gérard Victor Joseph Ghislain Bertouille (Doornik, 26 mei 1898 – Elsene, 12 december 1981) was een Belgisch componist.
Hij werd geboren binnen het weversgezin van Victor Leandre Antoine Joseph Bertouille en Romaine Aline Juliette Wattiez.
Het zag er niet naar uit dat hij in de muziekwereld zou belanden. Hij volgde eerst een studie rechten en filosofie. Hij bracht de muziek autodidactisch bij. Van 1934 tot 1936 pakte hij de muziek serieuzer aan met lessen bij Francis de Bourguignon (harmonieleer en contrapunt), Armand Marsick (orkestratie), Jean Absil en André Souris (compositieleer). Zijn werk is grotendeels tonaal met hier en daar een dissonant.
Enkele werken:
* Requiem des hommes d'aujourd'hui (1950)
* Fantaisie pour orchestre (1958)
* Prélude et fugue
* drie symfonieën (1938, 1955 en 1957)
* Pasacaille
* Fantaise
* twee vioolconcerten (1942, 1960)
* twee pianoconcert (1946, 1953)
* een drietal kwartetten
* Concertino voor vier klarinetten
* Centre Belge de Documention Musicale
* Geïllustreerd muzieklexicon, onder redactie van Mr. G. Keller en Philip Kruseman, medewerking van Sem Dresden, Wouter Hutschenruijter (1859-1943), Willem Landré, Alexander Voormolen en Henri Zagwijn; uitgegeven in 1932/1949 bij J. Philips Kruseman, Den Haag; aanvulling pagina 40
* Gemeinsame Normdatei: 103817964
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6314 1004
* Library of Congress Control Number: nr89002241
* MusicBrainz: 8a320602-5037-4acd-9727-a7f7b2c2dc99
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: mzk2011670641
* Nationale bibliotheek van Australië: 35366940
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987012501960705171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002941903
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 191305057
* Système universitaire de documentation: 262028468
* Trove: 927438
* Virtual International Authority File: 44141998
* WorldCat (via VIAF): 44141998
# HSM Europa - Amerika

De serie HSM Europa - Amerika was een serie normaalsporige stoomlocomotieven van de Hollandsche IJzeren Spoorweg-Maatschappij (HSM).
In navolging van de tien door Borsig in Berlijn gebouwde locomotieven Groningen - Limburg, werden in 1870 vier nieuwe locomotieven Europa - Amerika door dezelfde fabriek aan de HSM geleverd. Naast de namen van werelddelen, Europa, Azia, Afrika en Amerika, gaf de HSM deze de volgnummers 36-39. Deze vier locomotieven weken op enkele verbeteringspunten af van de eerdere tien. Ook werden deze vier met een open machinistenhuis geleverd, welke later werd voorzien van zijwanden en een dak. Vanaf 1893 werden deze locomotieven van bij de HSM met het type P$^1$ aangeduid. De locomotieven waren bedoeld voor het trekken van personentreinen. In 1908 werd de 37 Azia als eerste van deze serie afgevoerd, gevolgd door de 39 Amerika in 1914. In 1917 werden de overige twee locomotieven afgevoerd. Er is geen exemplaar bewaard.
| Fabrieksnummer | Naam | HSM nummer | In dienst | Uit dienst |
| 2639 | Europa | 36 | 1870 | 1917 |
| 2640 | Azia | 37 | 1870 | 1908 |
| 2641 | Afrika | 38 | 1870 | 1917 |
| 2642 | Amerika | 39 | 1870 | 1914 |
* H. Waldorp: Onze Nederlandse stoomlocomotieven in woord en beeld. Uitg. De Alk, Alkmaar, 1981. ISBN 90 6013 909 7.
* J. van der Meer: De Hollandsche IJzeren Spoorweg-Maatschappij. Uitg. Uquilair, 2009, ISBN 978 90 71513 68 8.
* J.J. Karskens: De Locomotieven van de Hollandsche IJzeren Spoorweg Maatschappij. Uitg. J.H. Gottmer, Haarlem - Antwerpen, 1947.
# HSM Groningen - Limburg

De serie HSM Groningen - Limburg was de tweede serie normaalsporige stoomlocomotieven van de Hollandsche IJzeren Spoorweg-Maatschappij (HSM).
Met de ombouw van het breedspoornet van de HSM naar normaalspoor, die in 1866 gereed kwam, had de HSM ook behoefte aan normaalsporige locomotieven. Van de breedspoorlocomotieven werden vijf stuks omgebouwd voor normaalspoor. De rest werd vervangen door nieuwe locomotieven, waarbij de HSM 20 stuks bij Robert Stephenson and Company in Newcastle bestelde (Argus - Vesta) en 10 stuks bij Borsig in Berlijn. De 10 locomotieven van Borsig werden in 1866 geleverd met namen van de provincies (Groningen - Limburg), hetgeen de serie ook de bijnaam "de provincieserie" opleverde, en de volgnummers 16-25. Qua prestaties kwamen deze locomotieven aardig overeen met de locomotieven van Stephenson.
De locomotieven waren aanvankelijk enkel van een handrem op de tender voorzien. Rond 1885 werden enkele locomotieven van een stoomrem, wederom alleen op de tenderwielen werkend, voorzien. Later werden alle locomotieven met een Westinghouserem uitgerust.
In 1903 raakte de Friesland (volgnummer 17) na een ongeval te Station Rotterdam Delftsche Poort beschadigd, terwijl de locomotief volgens de administratie al in 1902 afgevoerd zou zijn. Tussen 1902 en 1914 werden de overige locomotieven afgevoerd. Er is geen exemplaar bewaard.
| Fabrieksnummer | Naam | HSM nummer | In dienst | Uit dienst |
| 1846 | Groningen | 16 | 1866 | 1908 |
| 1847 | Friesland | 17 | 1866 | 1902 |
| 1848 | Drenthe | 18 | 1866 | 1902 |
| 1849 | Overijssel | 19 | 1866 | 1906 |
| 1850 | Gelderland | 20 | 1866 | 1903 |
| 1851 | Utrecht | 21 | 1866 | 1909 |
| 1852 | Holland | 22 | 1866 | 1912 |
| 1853 | Zeeland | 23 | 1866 | 1914 |
| 1854 | Brabant | 24 | 1866 | 1908 |
| 1855 | Limburg | 25 | 1866 | 1908 |
* H. Waldorp: Onze Nederlandse stoomlocomotieven in woord en beeld. Uitg. De Alk, Alkmaar, 1981. ISBN 90 6013 909 7.
* J. van der Meer: De Hollandsche IJzeren Spoorweg-Maatschappij. Uitg. Uquilair, 2009, ISBN 978 90 71513 68 8.
* J.J. Karskens: De Locomotieven van de Hollandsche IJzeren Spoorweg Maatschappij. Uitg. J.H. Gottmer, Haarlem - Antwerpen, 1947.
# HMS Black Prince

HMS Black Prince kan verwijzen naar:
* HMS Black Prince (1650), een Brits schip met 10 kanonnen aangeschaft door de royalisten.
* HMS Black Prince (1816), een Brits linieschip met 74 kanonnen.
* HMS Black Prince (1861), een Brits slagschip van de Warriorklasse.
* HMS Black Prince (1904), een Britse kruiser van de Duke of Endinbrughklasse.
* HMS Black Prince (1942), een Britse kruiser van de Didoklasse.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van HMS Black Prince en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# HMS Bridport

HMS Bridport kan verwijzen naar verschillende schepen bij de Britse marine vernoemd naar de zuid Engelse plaats Bridport.
* HMS Bridport (J50), een mijnenveger van de Bangorklasse.
* HMS Bridport (1993) (M105), een mijnenjager van de Sandownklasse.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van HMS Bridport en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Haaientanden (verkeer)

Haaientanden zijn witte of gele gelijkbenige driehoeken op het wegdek. De driehoeken zijn verkeerstekens en staan bij een kruispunt op het wegdek als er voorrang moet worden gegeven, meestal in combinatie met het voorrangsbord (omgekeerde driehoek). Staat er een achthoekig stopbord, dan staan er in Nederland en België op het wegdek geen haaientanden maar ligt er een stopstreep.

## Wetgeving in Nederland

In het Nederlandse Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990 (RVV 1990) worden in artikel 1 van het eerste hoofdstuk haaientanden gedefinieerd als "voorrangsdriehoeken op het wegdek". In artikel 80 van het derde hoofdstuk van de RVV 1990 wordt de haaientanden hun betekenis in het verkeer toegekend:
    Haaietanden hebben de volgende betekenis: de bestuurders moeten voorrang verlenen aan bestuurders op de kruisende weg.
Let vooral op het woordje "bestuurders"; voetgangers zijn geen bestuurders en dus betekenen de haaientanden niet dat kruisende voetgangers daarom voorgaan. Bestuurders moeten voetgangers uiteraard wel voor laten gaan als deze om een andere reden voorrang hebben, bijvoorbeeld als de bestuurder afslaat en de voetganger rechtdoor gaat op dezelfde weg, of als na de haaientanden (ook) een zebrapad ligt waar voetgangers voorrang hebben.

## Naam

Haaientanden ontlenen hun naam aan de vormelijke gelijkenis met de tanden van haaien.
# Hae Dong Gumdo

Hae Dong Gumdo, ook wel geschreven als Hai Dong Gumdo, is de naam die vanaf ongeveer 1982 gebruikt wordt voor een Koreaanse vechtkunst waarbij het gebruik van het Koreaanse zwaard centraal staat. De naam Hae Dong Gumdo is naar men beweert, afkomstig van Haedong Seongguk Balhae (海東盛國渤海), een naam van het koninkrijk Balhae. De zwaardkunst is een creatie van Jung Ho Kim and Han Il Na als afgeleide van het Shimgumdo dat zij van Chang Sik Kim hadden geleerd. Door conflicten werden de twee oprichters elkaars rivalen en hebben zij in een rechtszaak in Korea een officiële verklaring afgelegd voor de oorsprong van de zwaardkunst in kwestie. Hierin staat dat Haidonggumdo een nieuw ontworpen gevechtskunst is, dat de naam Haidonggumdo is bedacht door Tae Min Choi, een leerling van Jung Ho Kim, dat de oprichters zijn begonnen met een Shimgumdo school en later de naam hebben veranderd en dat Haidonggumdo een samenvoeging is van Shimgumdo en Gichun.

## Techniek

De technieken van het Hae Dong Gumdo zijn afkomstig van Shimgumdo, een Koreaanse variant van het Japanse Kendo. In tegenstelling tot het Koreaanse kumdo ligt de nadruk niet op het duel maar op de dynamiek en tactiek van het slagveld.
Een van de tests die een haedong gumdo beoefenaar af moet leggen tijdens zijn examens, is het uit slaan van een of meerdere kaarsen. Hierbij mag de kaars niet geraakt worden met het zwaard. De kaars moet dus uitgeblazen worden door de lucht die met de zwaardslag verplaatst wordt.

## Zwaarden

Een Hae Dong Gumdo beoefenaar begint zijn studie met een houten zwaard, mokgeom (목검). Later maakt de mokgeom plaats voor de gageom (가검), een onscherp zwaard vaak vervaardigt van aluminium. Vanaf de 1ste dan mogen volwassen beoefenaars hun studie vervolgen met de jingeom (진검), een zwaard met een scherpe snede. De jingeom wordt gebruikt om diverse voorwerpen te snijden. Veel gebruikte oefenmaterialen voor het oefenen van zwaardsnedes zijn de zogenaamde jipdan (짚단) en bamboe (대나무) staken. Maar ook krantenpagina's en allerlei soorten fruiten worden hiervoor gebruikt.

## In de lage landen

In Europa wordt sinds 2000 lesgegeven in Hae Dong Gumdo door meester Han Sang Hyun (한상현), zesde dan, van de World Haidong Gumdo Federation. In Nederland wordt leiding gegeven door Robbin Baly die aan het hoofd staat van de Netherlands Haidong Gumdo Association.
# Haeckelia bimaculata

Haeckelia bimaculata is een soort in de taxonomische indeling van de ribkwallen (Ctenophora).
De kwal behoort tot het geslacht Haeckelia en behoort tot de familie Haeckeliidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door C. Carré & D. Carré.
# Habronattus carpus

Habronattus carpus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Habronattus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Griswold.
# Gustaf Wasa Saga

Gustaf Wasa Saga is een suite gecomponeerd door de Zweedse componist Andreas Hallén.
In 1896 bij de 400-ste verjaardag van het geboortejaar van Gustaaf I van Zweden, werden festiviteiten gehouden. Deze bestonden onder meer uit de toneeluitvoering van een aantal episoden uit het leven van de koning. Daniel Fallström (be)schreef een aantal gebeurtenissen voor toneeluitvoeringen (Ur Gustuaf Wasas Saga). Hallén componeerde er uitgebreid(e) muziek bij voor solisten, koor en orkest, waaronder de nog weleens uitgevoerde ballade Junker Nils sjunger till lutan (Jonker Nils zingt tot de luit). Later destilleerde Hallén een suite (alleen voor orkest) uit dit werk.

## Delen

* Das Morgenroth der Freiheit (Het Morgenrood van de vrijheid);
* Die Vision (visioen);
* Aufruhr zur Wehr (oproep tot strijd);
* Der Einzug (Binnenkomst) ook wel Wasamarsch;
* Per Aspera ad astra (door lijden komt beroemdheid).
De suite duurt iets meer dan 30 minuten. In de delen (3) en (4) klinken steeds de beginnoten van de Marseillaise; een volkslied bij revolutie. In deel (5), dat als ondertitel heeft Gustaaf Wasa neemt afscheid van de troon, kijkt Wasa in melancholie terug op zijn leven.
Je zou niet zeggen dat deze muziek gecomponeerd is aan het eind van de 19e eeuw. Terwijl overal in Europa vernieuwing de kop opstak, is dit werk nog volledig in de traditie van de romantiek geschreven. Geen enkele dissonant is te horen, ook de tempi zijn matig en de dynamiek is vlak maar wel gevoelvol. Het klinkt echter schitterend en maakt benieuwd naar hoe de originele compositie klinkt. Dit alles past geheel in de stijl van de componist die gedurende zijn latere leven alle vernieuwing verafschuwde en daardoor iedere keer problemen kreeg in zijn muzikale leven.

## Bron

* Uitgave van Sterling