# Hendrik Valkenburg

Hendrik Valkenburg (Terwolde, 8 september 1826 – Amsterdam, 29 oktober 1896) was een Nederlandse schilder, tekenaar en tekenleraar.

## Leven en werk

Hendrik Valkenburg werd geboren als zoon van broodbakkersknecht Cornelis Valkenburg en Aaltjen Egberts. Hij wilde op jonge leeftijd al tekenen, maar zijn vader zag liever dat hij een vak leerde. Valkenburg kwam bij een boekhandel terecht, maar mocht in zijn vrije tijd lessen volgen aan de Deventer Teekenacademieschool bij Jacob Jansen Vredenburg. Hij ontving er voor zijn werk een zilveren pen en zilveren medaille. Na het overlijden van zijn vader in 1844 nam Valkenburg afscheid van de boekhandel en ging zich richten op het schilderen. In 1848 vervolgde hij zijn opleiding aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen. Hij schilderde onder meer genrevoorstelling, (boeren)interieurs, landschappen en portretten.
Valkenburg vestigde zich in 1854 als tekenleraar in Almelo. Hij trouwde er in 1861 met Jansje van Lochem (1832-1897). Uit dit huwelijk werd onder anderen dochter Bertha geboren, die haar vader in het artistieke voetspoor zou volgen. Valkenburg was vervolgens tekenleraar aan de RHBS in Helmond (1867-1868) en hoofd van de burgeravondschool in Zwolle (1868-1872). In 1871, hij was toen 45, ontving hij de Koninklijke Subsidie voor Vrije Schilderkunst. Het stelde hem in staat zich met zijn gezin in Amsterdam te vestigen, waar hij nog les gaf aan de openbare burger dag- en avondschool (1873-1874). Tot zijn leerlingen behoorden Jan Herman Coster, Jan van Essen, Hendrik Haverman en Jules Eduard Mendes.
Hij was lid van Arti et Amicitiae en exposeerde meerdere malen. Hij behaalde onder meer een bronzen medaille op een tentoonstelling in Luik (1871) en een gouden medaille voor zijn schilderij Even uitgaan op de tentoonstelling van Levende Meesters in Den Haag (1872). De laatste 14 jaren van zijn leven bracht hij de zomers geregeld door in Laren, waar hij werd beïnvloed door Anton Mauve, een van de oprichters van de Larense School.
In 1896 vierde Valkenburg zijn zeventigste verjaardag, waarvoor hij felicitaties ontving van onder anderen Jozef Israëls, Hendrik Willem Mesdag en Thérèse Schwartze. De schilder overleed ruim een maand later en werd begraven op de Nieuwe Oosterbegraafplaats. In Laren werd in 1927 de Sint Janssteeg omgedoopt tot het Hendrik Valkenburglaantje.

## Enkele werken

* Kind in kinderstoel (1872), Amsterdam Museum
* Rustig uurtje, (ca. 1875) Rijksmuseum Twenthe
* Zittend meisje (1881), Rijksmuseum Amsterdam
* Portret van Pieter Harme Witkamp (1883), Rijksmuseum Amsterdam

## Literatuur

* E. Jans (2003) "Hendrik Valkenburg (1826-1896), Tekenaar van landelijke bouwkunst en boerencultuur rond Almelo", Jaarboek Twente 42 (2003), p. 90-99
* ↑ Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* ↑ Johan Gram (1894) "Hendrik Valkenburg", Elsevier's Geïllustreerd Maandschrift 4, dl. 8 (1894), p. 1-18. Met portret van Valkenburg door Hendrik Maarten Krabbé.
* ↑ "Schildersatelier van Jacob Jansen Vredenburg.", Deventer musea.
* ↑ Pieter A. Scheen (1969) Lexicon Nederlandse Beeldende Kunstenaars 1750-1950. 's-Gravenhage: Kunsthandel Pieter A. Scheen N.V. Volume 2, p. 470.
* ↑ "Een zeventigjarige", Algemeen Handelsblad, 1 september 1896; "Jubilé van den schilder Valkenburg", De Tijd, 10 september 1896.
* Biografisch Portaal: 92832789
* Gemeinsame Normdatei: 1037858034
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6822 6218
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 07003947X
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 79071
* Union List of Artist Names: 500023153
* Virtual International Authority File: 95823969
* WorldCat (via VIAF): 95823969