OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Aden (beeld)

Aden (2018) is een standbeeld in de Nederlandse stad Groningen.
Het beeld werd gemaakt door Herman Lamers en staat op het terrein van het UMCG Protonentherapiecentrum. Door 450 glasplaten van 10 mm te stapelen en te verlijmen is een transparant beeld van een jongetje ontstaan. Het kunstwerk weegt ongeveer 15.000 kilogram.

## Voorstelling

Het blootsvoetse jongetje dat zich als reus voordoet, is een stoer en kwetsbaar tegelijk en vormt een contrast met het gesloten gebouw van het protonentherapiecentrum.
De plek van het kunstwerk is gekozen, omdat het kunstwerk is gebaseerd op een 3D-scan en symboliseert de mens die bergen verzet in technische en medische ontwikkeling. Daarmee symboliseert het ook de totstandkoming van protonentherapie als nieuwe bestralingsbehandeling in Nederland.
# Adornispolder

De Adornispolder is een polder te Nieuwvliet-Bad, behorend tot de Catspolders.
De polder werd in 1536 ingedijkt door Jan Adornes (ook gespeld: Jan van Adornis, een Brugse patriciër welke in 1527 al de Sint Janspolder had doen bedijken aan de westzijde van het Zwarte Gat. Omdat in 1530 de Sint-Felixvloed plaatsvond moesten de werken aan de oostzijde van het Zwarte Gat, de indijking van 's-Gravenschorre, worden uitgesteld tot 1536. Toen ontstond een polder van 85 ha.
Door stormvloeden en inundaties ging daarvan 30 ha voorgoed verloren, en in 1615 vond herdijking plaats van de overige 55 ha.
De polder wordt begrensd door de Adornisdijk, de Lampsinsdijk, de Baanstpolderseweg en de Zeedijk. De oppervlakte ervan wordt voor groot deel ingenomen door grootschalige recreatievoorzieningen, zoals zomerhuisjes en een camping. Er is een zeewerende dijk van 800 m lengte die de polder beschermt tegen de Wielingen. Ook is er een smal kunstmatig duin en een strand.
Ten oosten van de Adornispolder ligt de Baanstpolder.
# Acompsia ponomarenkoae

Acompsia ponomarenkoae is een vlinder uit de familie tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Huemer & Karsholt.
De soort komt voor in Europa.
# Acrocalymma

Acrocalymma is een geslacht van schimmels uit de familie Acrocalymmaceae. De typesoort is Acrocalymma medicaginis.

## soorten

Volgens Index Fungorum telt het geslacht 12 soorten (peildatum december 2022):
| Soortnaam | Auteur(s) | Publicatiejaar |
| Acrocalymma ampeli | Tennakoon, C.H. Kuo & K.D. Hyde | 2021 |
| Acrocalymma aquaticum | Huang Zhang & K.D. Hyde | 2012 |
| Acrocalymma bipolare | Abdel-Aziz & Abdel-Wahab | 2020 |
| Acrocalymma cycadis | Crous & R.G. Shivas | 2014 |
| Acrocalymma fici | Crous & Trakun. | 2014 |
| Acrocalymma hongheense | Mortimer | 2021 |
| Acrocalymma magnoliae | N.I. de Silva, S. Lumyong & K.D. Hyde | 2022 |
| Acrocalymma medicaginis | Alcorn & J.A.G. Irwin | 1987 |
| Acrocalymma pterocarpi | Jayasiri, E.B.G. Jones & K.D. Hyde | 2019 |
| Acrocalymma vagum | (D.F. Farr) Crous & Trakun. | 2014 |
| Acrocalymma walkeri | (Shoemaker, C.E. Babc. & J.A.G. Irwin) Crous & Trakun. | 2014 |
| Acrocalymma yuxiense | Mortimer | 2021 |
* (en) Index Fungorum
# Advanced Public Transport Systems

Advanced Public Transport Systems (kortweg APTS) was een bedrijf te Helmond dat systemen voor hoogwaardig openbaar vervoer ontwikkelde, produceerde en verkocht. Het bedrijf is opgericht in 1998 en ontwikkelde een totaal nieuw transportsysteem onder de naam Phileas. Dit is een futuristisch voertuig met trameigenschappen voor de kosten van een bus. Aanvankelijk in opdracht van de gemeente Eindhoven, later vroegen meerdere internationale opdrachtgevers om varianten van het voertuig. In 1999 nam de Berkhof Jonckheere Groep een belang van 52% in APTS. De latere VDL Groep kreeg 70% van de aandelen. Op 26 november 2014 is Advanced Public Transport Systems B.V. te Helmond (Noord-Brabant) door de rechtbank Oost-Brabant failliet verklaard.
# Adrien Backscheider

Adrien Backscheider (Metz, 7 augustus 1992) is een Franse langlaufer. Hij vertegenwoordigde zijn vaderland op de Olympische Winterspelen 2014 in Sotsji en op de Olympische Winterspelen 2018 in Pyeongchang.

## Carrière

Backscheider maakte zijn wereldbekerdebuut in januari 2013 in La Clusaz. In december 2013 scoorde hij in Davos zijn eerste wereldbekerpunten. Op de Olympische Winterspelen van 2014 in Sotsji eindigde de Fransman als 43e op de 15 kilometer klassieke stijl.
In Falun nam Backscheider deel aan de wereldkampioenschappen langlaufen 2015. Op dit toernooi eindigde hij als negentiende op de 30 kilometer skiatlon, samen met Jean-Marc Gaillard, Maurice Manificat en Robin Duvillard sleepte hij de bronzen medaille in de wacht op de estafette. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2018 in Pyeongchang eindigde hij als zeventiende op de 15 kilometer vrije stijl. Op de estafette veroverde hij samen met Jean-Marc Gaillard, Maurice Manificat en Clément Parisse de bronzen medaille.
Op de wereldkampioenschappen langlaufen 2019 in Seefeld eindigde de Fransman als achtste op de 30 kilometer skiatlon en als negende op de 50 kilometer vrije stijl. Samen met Maurice Manificat, Clément Parisse en Richard Jouve behaalde hij de bronzen medaille op de estafette. In Oberstdorf nam Backscheider deel aan de wereldkampioenschappen langlaufen 2021. Op dit toernooi eindigde hij als 22e op de 15 kilometer vrije stijl.

## Resultaten
### Olympische Winterspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2014 | Sotsji | 43e 15 km klassieke stijl |
| 2018 | Pyeongchang | 17e 15 km vrije stijl 3 4×10 km estafette |

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2015 | Falun | 19e 30 km skiatlon 3 4×10 km estafette |
| 2019 | Seefeld | 8e 30 km skiatlon 9e 50 km vrije stijl 3 4×10 km estafette |
| 2021 | Oberstdorf | 22e 15 km vrije stijl |

### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algm | DI | SP | TdS |
| 2013/2014 | 97e | 80e | - | DNF |
| 2014/2015 | 156e | 95e | - | - |
| 2015/2016 | 91e | 53e | - | 34e |
| 2016/2017 | 161e | 112e | - | - |
| 2017/2018 | 76e | 44e | - | DNF |
| 2018/2019 | 39e | 30e | 67e | 25e |
| 2019/2020 | 32e | 24e | 84e | 19e |
| 2020/2021 | 36e | 31e | – | 13e |
# Aegires ortizi

Aegires ortizi is een slakkensoort uit de familie van de Aegiridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Templado, Luque & Ortea.
# Aegires leuckartii

Aegires leuckartii is een slakkensoort uit de familie van de Aegiridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1853 door Vérany.
# Aegires lemoncello

Aegires lemoncello is een slakkensoort uit de familie van de Aegiridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Fahey & Gosliner.
# Aegle kaekeritziana

Aegle kaekeritziana is een vlinder uit de familie uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1799 door Hübner.
De soort komt voor in Europa.
# Mistshenkoana padangi

Mistshenkoana padangi is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Gorochov.
# Vysjejsjaja Liha 2006

In 2006 werd het zestiende voetbalseizoen gespeeld van de Wit-Russische Vysjejsjaja Liha. De competitie werd gespeeld van 18 april tot 4 november. BATE werd kampioen.

## Eindstand

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | BATE Barysaw | 26 | 16 | 6 | 4 | 47-27 | 54 |
| 2. | Dinamo Minsk | 26 | 15 | 7 | 4 | 44-22 | 52 |
| 3. | Sjachtsjor Salihorsk | 26 | 16 | 3 | 7 | 50-31 | 51 |
| 4. | MTZ-RIPA Minsk | 26 | 16 | 3 | 7 | 54-24 | 51 |
| 5. | FK Homel | 26 | 12 | 6 | 8 | 33-32 | 42 |
| 6. | Lokomotiv Vitebsk | 26 | 9 | 11 | 6 | 21-18 | 38 |
| 7. | Naftan Navapolatsk | 26 | 11 | 4 | 11 | 45-42 | 37 |
| 8. | FK Darida | 26 | 10 | 7 | 9 | 23-21 | 37 |
| 9. | Dinamo Brest | 26 | 8 | 7 | 11 | 17-31 | 31 |
| 10. | Neman Grodno | 26 | 8 | 6 | 12 | 24-30 | 30 |
| 11. | Tarpeda Zjodzina | 26 | 7 | 9 | 10 | 21-27 | 30 |
| 12. | Dnjepr Mahiljow | 26 | 6 | 5 | 15 | 29-47 | 23 |
| 13. | Lokomotiv Minsk | 26 | 5 | 4 | 17 | 26-52 | 19 |
| 14. | Belsjyna Babroejsk | 26 | 1 | 6 | 19 | 16-46 | 9 |
Er worden zowel Wit-Russische als Russische namen gebruikt, bv Dinamo Minsk gebruikt de Russische naam.
* Kampioen, geplaatst voor eerste voorronde UEFA Champions League 2007/08
* Geplaatst voor de eerste voorronde van de UEFA Cup 2007/08
* Geplaatst voor Intertoto Cup 2007
* Degradatie

## Kampioen

* Vysjejsjaja Liha 2006
* BATE Kampioen (3° titel)

## Externe link

* RSSSF
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel 2006 Belarusian Premier League op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
1992 · 1992/93 · 1993/94 · 1994/95 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021
# M78

M78 kan verwijzen naar:
* Messier 78 (M78), een object aan de sterrenhemel
* Een verkeersweg:
** M78 (Denemarken), zie Thistedgrenen
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van M78 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Aurila cicatricosa

Aurila cicatricosa is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Hemicytheridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1850 door Reuss.
# Alcetas (diadoch)

Alcetas (Oudgrieks: Ἀλκέτας / Alkétas) was een veldheer van Alexander de Grote tijdens diens Indische expeditie.
Hij was een zoon van Orontes van Orestis en broer van Perdiccas. Toen deze was gedood (321 v.Chr.), wist Alcetas de Pisidiërs te bewegen hem in de strijd tegen de vijanden van het koninklijk huis bij te staan. Bij de eerste slag leed hij echter de nederlaag en werd hij door enige burgers van Termessos aan zijn vijanden verraden. Om niet in hun handen te vallen doodde hij zichzelf.
# Aermacchi recordmachines

De Aermacchi recordmachines waren twee motorfietsen van het Italiaanse merk Aermacchi.
De machines werden in 1955 ontwikkeld door ingenieur Lino Tonti. Het betrof twee motorfietsen: een voor de 50- en een voor de 75 cc klasse.
De 75 cc machine was bijna drie meter lang en sigaarvormig. De rijder zat in een handgeklopte aluminium carrosserie die door Tonti was ontwikkeld in de windtunnel die Aermacchi (eigenlijk de vliegtuigfabrikant Aeronautica Macchi) bezat. De 50 cc versie leek veel meer op een normale motorfiets, die zowel voor als achter was voorzien van een stroomlijnkuip.
Massimo Pasolini, die in 1949 zijn garagebedrijf in Rimini had opgegeven om bij Aermacchi in dienst te treden, reed met de 75 cc machine nieuwe wereldrecords op de vliegende mijl (161,26 km/h) en de vliegende kilometer (175,1 km/h). Met 50 cc machine reed hij een record op de vliegende mijl van 83,48 km/h.

## Technische gegevens

| Aermacchi | Record 50 cc | Record 75 cc |
| Periode | 1956 | 1956 |
| Categorie | recordmachine | recordmachine |
| Motortype | viertakt DOHC | viertakt DOHC |
| Bouwwijze | liggende eencilinder | staande eencilinder |
| boring | 40 mm | 44,5 mm |
| slag | 39 mm | 44,5 mm |
| Cilinderinhoud | 49 cc | 73 cc |
| Carburateur(s) | onbekend | onbekend |
| Smeersysteem | onbekend | onbekend |
| Compressieverhouding | 10:1 | 10:1 |
| Max. Vermogen | 5,1 kW/7 pk bij 12.000 tpm | 6,6 kW/9 pk bij 11.000 tpm |
| Topsnelheid | onbekend |
| Primaire aandrijving | tandwielen | tandwielen |
| koppeling | droge plaatkoppeling | droge plaatkoppeling |
| versnellingen | 4 | 4 |
| Secundaire aandrijving | ketting | ketting |
| Rijwielgedeelte | ruggengraatframe | onbekend |
| Voorvork | onbekend | onbekend |
| Achtervork | swingarm | swingarm |
| Remmen | trommelremmen | trommelremmen |
* Mick Walker: Aermacchi Harley-Davidson Motorcycles, Redline Books, ISBN 0 9544357 6 1

#### voetnoten

* ↑ Massimo Pasolini was de vader van de latere motorcoureur Renzo Pasolini
* 1 2 3 Verschillende bronnen geven deze boring/slagverhouding aan, maar ook een cilinderinhoud van 73 cc. De boring/slagverhouding 44,5 x 43 mm levert echter een andere cilinderinhoud op: 66,9 cc
# Maas-Rijnland

Het Maas-Rijnland, ook wel bekend als de Maas-Rijndriehoek, is een deels in Nederland, deels in België en deels in Duitsland gelegen gebied dat wordt afgegrensd door de rivieren de Rijn en de Maas.
Het gebied heeft een driehoekige vorm, naar het noorden bij de globale samenloop van de Rijn en de Maas in de regio Arnhem-Nijmegen puntsgewijs toelopend. Globaal omvat het de Nederlandse en Belgische provincies Limburg, een deel van Zuidoost-Noord-Brabant en Zuidoost-Gelderland (de westelijke helft vormend), en het aansluitend gebied van de noordelijke Nederrijn in Duitsland ongeveer vanaf Kleef tot even oostelijk van de Rijn bij Düsseldorf (de oostelijke helft).
De regio kenmerkt zich door haar specifieke cultuur. Een bekende trek is het Rijnlandse carnaval, dat door het grote aantal katholieken uitbundig wordt gevierd.

## Geschiedenis

Het geografische centrum van het gebied werd gevormd door het Overkwartier van het hertogdom Gelre met onder meer de thans Nederlandse plaatsen Venray, Venlo en Roermond, en de thans Duitse plaatsen Geldern en Viersen. In cultureel opzicht waren ook het hertogdom Kleef en het hertogdom Berg zwaartepunten. Het Overkwartier van Gelder behoorde tot de Zuidelijke Nederlanden. In 1543 kwam de stad Geldern (Nederlands: Gelderen) met de rest van het hertogdom Gelre aan keizer Karel V (Traktaat van Venlo).

## Taal

De cultuurtalen zijn hier respectievelijk Nederlands en Duits, maar in de historische periode van de zogenoemde nieuwe tijd (1543-1789) was dit gebied taalkundig en cultureel nog sterk samenhangend, zij het staatkundig versnipperd. Vandaar dat in de Duitse taalkunde ook wel de term Rheinmaasländisch (Nederlands: Maas-Rijnlands of Rijn-Maaslands) is gebruikt als overkoepelende term voor de streektaal van dit gebied. Tijdens de Spaanse Successieoorlog (1701-1714) werd het Maas-Rijnland gedeeltelijk door Pruisen ingenomen, waarna dat het Pruisisch Opper-Gelre vormde. Verordeningen uit Berlijn waren in het Duits, maar de verordeningen van het Justizhof in Geldern bleven in de regel in het Nederlands. Na de Franse tijd (1789-1815) werd het gebied staatkundig in tweeën verdeeld met de rechter-Maasoever als grove grens. De westelijke helft, nu het merendeel van het Nederlandse Noord- en Midden-Limburg vormend, ging toen deel uitmaken van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, terwijl in de oostelijke helft - dus in steden als Geldern - het Nederlands geleidelijk aan uitstierf, mede door een verordening van Otto von Bismarck in 1870 dat er in het nieuwe Duitse Rijk geen andere taal dan het Duits meer mocht worden gedoceerd of ambtelijk gebruikt. Hierdoor werden de nieuwe staatkundige grenzen steeds meer ook taalgrenzen.
# Macratria murina

Macratria murina is een keversoort uit de familie snoerhalskevers (Anthicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1801 door Fabricius.
# Macrobiotus beotiae

Macrobiotus beotiae is een soort in de taxonomische indeling van de beerdiertjes (Tardigrada).
Het diertje behoort tot het geslacht Macrobiotus en behoort tot de familie Macrobiotidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1979 door Durante-Pasa & Maucci.
# Aethecerus subniger

Aethecerus subniger is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Berthoumieu in 1904.
# Monsteroorlog

Monsteroorlog is het 6de deel uit de Demonata-serie van de Ierse jeugdboekenschrijver Darren Shan. Het is het vervolg van Wolvenbloed. Het boek kwam in België uit in de zomer van 2008.

## Verhaal

Wanneer Grubbs Grady op een vliegtuig vastzit, ontmoet hij de gevreesde demonenmeester Lord Loss. Gelukkig komt een vreemde man hem redden. Hij neemt hem naar hun schuilplaats waar het hoofdpersonage van het boek Demonenjager zit, Kernel Fleck.
De vreemde man was Beranabus, een van de machtigste tovenaars van die tijd. Hij wil dat Grubbs hem helpt demonen te bestrijden. Als Grubbs weer naar het universum van de demonata gaat wordt hij bang, Kernel opent een raam en duwt hem terug naar hun schuilplaats. Hij hoort van tijd tot tijd gebonk. Als Kernel en Beranabus terugkomen blijkt dat er 6 weken voorbij zijn. Het bleek dat het Sharmilla was, een discipel. Ze zegt dat de demonen een poort geopend hebben in Carcery Vale en ze op weg zijn om de wereld te veroveren. Beranabus, Grubbs en Kernel gaan met wat discipelen ernaartoe om de Doorgang te sluiten. Ze zouden waarschijnlijk gefaald hebben als Bec (het hoofdpersonage van Demonenbloed) er niet geweest was. Beck was een geest die nooit het leven verlaten had, en vastzat tussen leven en dood.Toen ze weer tot leven kwam, bleek het dat Kernel, Grubbs en Bec samen de Kah-Gash waren, een mythisch wapen. Ze worden terug in de tijd gezet en krijgen een nieuwe kans om de poort te sluiten, maar daar is wel een offer voor nodig: Bill-E.
Uiteindelijk lukt het Grubbs om zijn gevoelens te overwinnen en Bill-E te doden om de poort te sluiten. Als de poort gesloten is komt Bec opeens in zijn lichaam en verandert het naar het hare. Bec kan door een spreuk van Beranabus communiceren met de rest en krijgt een maand rust om te wennen aan het leven in de 21ste eeuw.
# Wapen van Huins

Het wapen van Huins is het dorpswapen van het Nederlandse dorp Huins, in de Friese gemeente Leeuwarden. Het wapen werd in 2001 geregistreerd.

## Beschrijving

De blazoenering van het wapen in het Fries luidt als volgt:
   yn sulver twa lizzende reade stiennen, neist inoar pleatst, boppe en ûnder beselskippe fan in reade dakpanne; in griene skyldseame, belein mei seis sulveren klavers, pleatst 3:2:1.
De Nederlandse vertaling luidt als volgt:
   in zilver twee liggende rode stenen, naast elkaar geplaatst, boven en onder vergezeld van een rode dakpan; een groene schildzoom, belegd met zes zilveren klavers, geplaatst 3:2:1.
De heraldische kleuren zijn: zilver (zilver), keel (rood) en sinopel (groen).

## Symboliek

* Schildzoom met klavers: verwijst naar het agrarische karakter en de weilanden van het dorp.
* Stenen en dakpannen: symbolen voor de steenfabriek die gelegen was aan de Bolswardertrekvaart. De brug over de Bolswardertrekvaart heet dan ook de Panwerksbrug.
# Adolphe Levae

Adolphe Levae (Brussel, 19 juli 1802 - 1 augustus 1848) was een Belgisch volksvertegenwoordiger.

## Levensloop

Levae was een zoon van Arnould Levae, gemeenteambtenaar, en van Jeanne Coomans. Hij bleef vrijgezel.
Tijdens het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden was hij actief als journalist:
* redacteur van Le Belge, Ami du Roi et de la Patrie,
* medewerker van Courrier des Pays-Bas.
Hij kwam in conflict met de regering en werd in 1827 opgesloten in de Brusselse gevangenis, waar ook veel van zijn collega's zaten, onder wie Louis de Potter.
Na de Belgische revolutie was hij:
* inspecteur van het voedsel en de bevoorrading voor het Voorlopig Bewind,
* bestuurder van het Speciaal Fonds voor de gekwetsten van de Septemberdagen.
Dit waren allebei sinecures die hem toelieten aan zijn belangstelling voor geschiedschrijving te voldoen.
In 1832 werd hij unionistisch volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Kortrijk, maar vervulde dit mandaat slechts enkele maanden, tot in mei 1833.

## Publicaties

* L'hermite à la prison des Petits-Carmes: réflexions philantropiques d'un détenu, Brussel, 1827.
* De la peine de mort, considérée dans ses rapports avec L'équité, la morale et l'utilité publique, Brussel, 1828.
* Aux électeurs du district de Courtrai, 1833.
* Lettre à M. Van de Weyer, ministre plénipotentiaire de S. M. le roi des Belges à Londres, par M. A. Levae, Brussel, 1838.
* Essai historique sur les négociations de la Trêve de vingt ans conclue à Ratisbonne en 1684, Brussel, 1844
* Recherches historiques sur le commerce des Belges aux Indes pendant le 17e et le 18e Siècles, Brussel, 1842.
* Les Jacobins, les patriotes et les représentants provisoires de Bruxelles, 1792-1793, Brussel, 1846.

## Literatuur

* Ch. RAHLENBEEK, Adolphe Levae, in: Biographie nationale de Belgique, T. XII, Brussel, 1892-1893.
* Jean-Luc DE PAEPE & Christiane RAINDORF-GERARD, Le Parlement belge, 1831-1894, Brussel, 1996.
* Pierre VAN DEN DUNGEN, Le rôle des milieux de presse dans la fondation de l’Etat belge et la création d’une "opinion publique" nationale (1830-1860), in: Amnis, revue de civilisation contemporaine Europes/Amériques, 2004.
# Adolphe Lacomblé

Adolphe Lacomblé (Brussel, 18 september 1857 – Elsene, 29 december 1935) was een Belgisch advocaat en fotograaf. Hij schreef een van de eerste werken over het auteursrecht op fotografische afbeeldingen in België. In 1893 werd hij lid van de Association Belge de Photographie. Hij werd secretaris en vice-president van de vereniging, en ten slotte voorzitter (1905-1907).
Zijn activiteit als fotograaf beslaat de periode 1891-1921. Hij maakte portretten van vrienden en kennissen, en landschapsfoto's in de Kempen, de Ardennen en het Brusselse ommeland (Zoniënwoud, Tervuren...). In de hoofdstad zelf was hij gefascineerd door het aanwezige water. In zijn enscenering probeerde hij de tijdloze kwaliteit van een schilderij te bereiken (picturalisme).
Hij is niet te verwarren met de gelijknamige schilder (1821–1886), naar wie een straat in Schaarbeek is genoemd.

## Literatuur

* Danielle Leenaerts, "Fotografische voorstellingen van Brussel rond de vorige eeuwwisseling (19e-20e eeuw). Van documentatie tot artistieke expressie" , in: Brussels Studies, nr. 57, 5 maart 2012
# Adolphe Maxlaan

De Adolphe Maxlaan (Frans: Boulevard Adolphe Max) is een van de centrale noord-zuidlanen in het centrum van Brussel. De laan loopt van het Rogierplein aan de Kleine Ring tot het De Brouckèreplein, en vormt een aanloop naar het centrale voetgangersgebied van Brussel in de daarop volgende autovrije Anspachlaan. De laan loopt parallel aan Brussels meest bezochte winkelstraat, de Nieuwstraat.
De Adolphe Maxlaan werd aangelegd tussen 1867 en 1871 en maakt deel uit van de noord-zuidas, die ontstond na de overwelving van de Zenne. Oorspronkelijk droeg hij de naam Noordlaan, aangezien hij naar het Noordstation leidde. In 1919 werd de laan hernoemd naar de toenmalige Brusselse burgemeester Adolphe Max.
Om de ontwikkeling van de nieuwe lanen te stimuleren schreef men een architectuurwedstrijd uit. De eerste prijs werd in 1876 toegekend aan een gebouw aan de Adolphe Maxlaan, Hier ist in den kater en de kat van architect Hendrik Beyaert.
Sinds 1976 ligt de noord-zuidlijn van de Brusselse premetro onder de laan. Door de invoering van eenrichtingsverkeer aan de kant van het de Brouckèrplein verminderde de verkeersdrukte gevoelig.
Lange tijd vormde de Adolphe Maxlaan een van de meest levendige straten van Brussel, met gerenommeerde winkels, typisch Brusselse cafés en een indrukwekkend aantal cinemazalen. Vanaf de jaren 1970 trad er verval in. Bijna alle oude gelegenheden verdwenen. Ook het luxueuze Hotel Le Plaza sloot zijn deuren. In de plaats daarvan kwamen er vooral souvenirwinkels, snackbars en seksshops. De heropening van Le Plaza in 1998 betekende het begin van een zekere heropleving.
Van de cinema's bleven alleen een paar seksbioscopen over. De laatste, de ABC, stopte pas in 2014. De filmzaal werd toen opgekocht door een stichting van filmliefhebbers die ze voor culturele projecten gaan gebruiken.

## Autoluwe heraanleg (-2024)

Tot april 2024 werden de laan en haar zijstraten volledig heringericht in de stijl van het aansluitende grote voetgangersgebied van Brussel: een smallere eenrichtingsweg voor autoverkeer, beide voetpaden twee meter breder, twee fietspaden en nauwelijks parkeerplaatsen, met uitzondering van leveringszones en plaatsen voor gehandicapten.

## Externe link

* Adolphe Maxlaan op eBru.be
* ↑ https://www.bruzz.be/stedenbouw/voetgangers-krijgen-meer-plaats-op-adolphe-maxlaan-2018-10-03
* ↑ https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2024/04/13/vernieuwde-adolphe-maxlaan-leeft-op-hoop-het-mag-een-echte-win/