OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sint-Theklakapel

De Sint-Theklakapel (Duits: St. Thekla) is een rooms-katholieke filiaalkerk in de Duitse plaats Trittscheid in de Landkreis Vulkaneifel, gelegen aan de Kirchweg. De huidige kapel stamt uit 1958 en verving een oudere kapel uit 1774. Het valt onder de parochie van Üdersdorf binnen de parochiegemeenschap Daun. Naast de kapel bevindt zich een kerkhof.

## Geschiedenis

In 1774 werd in de kleine plaats Trittscheid een eerste kapel gebouwd, behorende tot de parochie van Mehren. Bij een reorganisatie van het bisdom Trier in 1803 kwam deze kapel binnen de nieuwe parochie van Üdersdorf te liggen. In 1958 werd begonnen met de bouw van een vervangende kapel welke in 1959 op het feest van de parochieheilige Thekla, op 23 september, werd ingezegend. De oude kapel werd afgebroken.

## Gebouw en inventaris

De huidige kapel is ontworpen in een traditionele lokale bouwstijl, met een massieve toren, een relatief laag schip en kleine boogvensters. De muren, opgemetseld met breuksteen, zijn afgewerkt met een witte pleisterlaag. In de toren hangen drie luidklokken, twee afkomstig uit 1961 en een zogeheten gravenklok uit 1650. Deze oudere klok hing oorspronkelijk in de kapel van de Nederburcht in het nabijgelegen Manderscheid. In 1673 werd deze burcht in brand geschoten door Franse troepen waarna de burcht en kapel in verval raakten. De klok werd daarom verplaatst naar de kerk van Buchholz. Toen daar in 1857 een nieuwe klok werd gekocht, kon de oude gravenklok worden overgebracht naar Trittscheid.
In de kerk bevinden zich een volksaltaar, een houten kruis en vier gepolychromeerde heiligenbeelden. De zes gebrandschilderde ramen zijn in 1958 vervaardigd door Jakob Schwarzkopf. Vijf hiervan bevinden zich in de schipvensters en vertonen afbeeldingen van heiligen. Het zesde koorvenster is ornamentiek van aard.
* Beeld van Sint-Thekla.
* Beeld van Sint-Jozef.
* Beeld van Maria met het kind Jezus.
* Beeld van Sint-Notburga van Eben.
* Het schip, gezien richting de ingang onder de toren.
* Zicht op het volksaltaar en het houten kruis aan de muur.
* 1 2 Pfarrei Uedersdorf. www.kirche-daun.de. Geraadpleegd op 23 februari 2022.
* ↑ Datenbank der Kulturgüter in der Region Trier. kulturdb.de. Geraadpleegd op 23 februari 2022.
* ↑ Die Trittscheider Grafenglocke. www.heimatjahrbuch-vulkaneifel.de. Geraadpleegd op 23 februari 2022.
* ↑ (de) Forschungsstelle Glasmalerei des 20 Jahrunderts e.V, Forschungsstelle Glasmalerei des 20. Jahrhunderts e.V.. www.glasmalerei-ev.net (8 juli 2008). Geraadpleegd op 23 februari 2022.
# Sint-Theobalduskapel (Turnhout)

De Sint-Theobalduskapel is een kapel in de Belgische stad Turnhout. Ze werd in de 14de eeuw gebouwd en werd toegewijd aan de Heilige Theobaldus (Sint-Eeuwout). In de Theobalduskapel werd genezing van talrijke kinderkwalen afgesmeekt. Maar ook de 'Onze-Lieve-Vrouw van Bijstand' werd hier aangeroepen. Zij werd beschouwd als de redster van de stad tijdens de Slag bij Turnhout.
De architectuur van de kapel is een zaalkerkje met een laatgotisch schip dat in 1936 beschermd werd als monument. Vanaf juli 2009 is het beheer van de Theobalduskapel toevertrouwd aan De Scherf vzw. Na restauratie opende de vzw er in november 2009 het Theobaldus Kunsthuis.
# Sint-Theodarduskerk (Bogaarden)

De Sint-Theodarduskerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Pepingen behorende plaats Bogaarden, gelegen aan de Ring.

## Gebouw

De kerk heeft een voorgebouwde toren die ingeklemd is tussen enkele bijgebouwen. Deze romaanse toren stamt uit de 11e eeuw en is opgetrokken uit groenachtige breuksteen die in de streek gewonnen is. De bovenste geleding in baksteen werd begin 19e eeuw toegevoegd. Het westportaal is van 1750.
Het driebeukig kerkschip en de bijgebouwen van 1838, uitgevoerd in baksteen, zijn in neoclassicistische stijl. De vensters zijn rondbogig.
In 1927 werden het koor en de sacristieën gebouwd, eveneens in baksteen.

## Interieur

Het middenschip wordt overkluisd door een bepleisterd tongewelf.
De kerk bezit een preekstoel van 1762 in Lodewijk XV-stijl.
Twee heiligenbeelden, van Sint-Eligius en van Sint-Theobaldus stammen uit begin 16e eeuw respectievelijk de 17e eeuw. Theobaldus is vermoedelijk een vergissing en bedoeld werd: Theodardus.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Slag bij Palmito Ranch

De Slag bij Palmito Ranch of de Slag bij Palmito Hill vond plaats op 12 mei – 13 mei 1865 tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog. Door de opeenvolging van gebeurtenissen na de overgave van Robert E. Lee op 9 april wordt deze slag bijna vergeten. Het was de laatste confrontatie uit de oorlog. De Zuidelijken wonnen afgetekend.

## Achtergrond

Begin 1865 hadden beide partijen een overeenkomst gesloten om verdere vijandelijkheden te staken. De meeste van de eenheden van de Noordelijken werden teruggetrokken en ingezet in de campagnes in het oosten. De Zuidelijken richtten hun aandacht op het beschermen van hun havens om de export van katoen en de import van goederen te vrijwaren. Ze werden daarin gesteund door de Mexicanen die een lucratieve handel hadden in het smokkelen van allerhande waren.
Wat de specifieke aanleiding ook moge geweest zijn, zeker is dat er een expeditie georganiseerd werd door Theodore H. Barrett om de buitenposten van de rebellen aan te vallen.

## De slag

Barrett gaf het bevel aan luitenant-kolonel David Branson om het depot van Brazos Santiago bij Fort Brown, onder leiding van majoor John "Rip" Ford, aan te vallen.
Het zuidelijke kampement werd met succes aangevallen, mede omdat de Zuidelijken dachten dat de vijandelijkheden gestaakt waren. De eenheden onder Branson werden na dit aanvankelijke succes teruggedreven door een nieuwe vijandelijke eenheid die ten tonele verscheen. De volgende dag vielen de Noordelijken steeds opnieuw aan, maar moesten zich uiteindelijk terugtrekken naar hun eigen basis.
Er werden 117 (4 gedood, 12 gewond, 101 gevangen genomen) slachtoffers geteld onder de Noordelijke eenheden. De Zuidelijken hadden enkele tientallen gewonden te betreuren. Net zoals de Eerste Slag bij Bull Run, werd deze allerlaatste slag geboekstaafd als een Zuidelijke overwinning. De formele overgave van de Zuidelijke regimenten in Texas werd getekend op 26 mei 1865.
Soldaat John J. Williams van het 34th Indiana Volunteer Regiment was de laatste die sneuvelde in het gevecht en waarschijnlijk in de oorlog.
* National Park Service – Palmeto Ranch
# Silvia Giner

Silvia Giner Vergara (Sevilla, 31 december 1980) is een Spaans theater- en filmactrice.

## Externe link

* (en) Silvia Giner in de Internet Movie Database
* Biblioteca Nacional de España: XX5259229
* Virtual International Authority File: 289322218
* WorldCat (via VIAF): 289322218
# Sinogastromyzon hypercorpus

Sinogastromyzon hypercorpus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de steenkruipers (Balitoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Nguyen.
* ↑ (en) Sinogastromyzon hypercorpus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Sinogastromyzon hypercorpus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Sinogastromyzon nanpanjiangensis

Sinogastromyzon nanpanjiangensis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de steenkruipers (Balitoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Li.
* ↑ (en) Sinogastromyzon nanpanjiangensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Sinogastromyzon nanpanjiangensis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Slag bij Aldenhoven

Slag bij Aldenhoven kan verwijzen naar:
Een veldslag tijdens de Eerste Coalitieoorlog tussen Oostenrijk en Frankrijk
* Slag bij Aldenhoven (1793), gewonnen door Oostenrijk
* Slag bij Aldenhoven (1794), gewonnen door Frankrijk
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Slag bij Aldenhoven en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Slag bij Alfarrobeira

De Slag bij Alfarrobeira vond plaats op 20 mei 1449 ter hoogte van de beek de Alfarrobeira in Alverca do Ribatejo, niet ver van Lissabon. Het was een strijd om het regentschap van koning Alfons V van Portugal.

## Achtergrond

Toen koning Eduard van Portugal in 1438 stierf was Alfons V nog een kind. De Portugese Cortes maakte bezwaar tegen het regentschap van zijn moeder Eleonora van Aragón, omdat ze van Spaanse afkomst was. De Cortes stelde de broer van Eduard voor, Peter van Coimbra.
Alles liep voorspoedig totdat regent Peter zijn dochter Isabella van Coimbra uithuwelijkte aan Alfonso V. Alfons I van Bragança, de halfbroer van Peter, probeerde in de gunst te staan van de nieuwe koning en slaagde er in, Peter in diskrediet te brengen. Regent Peter werd beschuldigd van hoogverraad, een militaire confrontatie was het gevolg.

## Verloop en gevolg

De veldslag was kort van duur. Het koninklijk leger was vijfmaal groter dan de troepenmacht van regent Peter. Bij de eerste aanval werd Peter dodelijk getroffen door een pijl.
Tot aan zijn dood in 1461 was Alfons I van Bragança de machtigste man in Portugal.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Battle of Alfarrobeira op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sjtuf

Sjtuf is de stadsreus van de Nederlandse stad Roermond. De reus wandelt mee met de Roermondse carnavalsoptocht en laat zich soms zien bij evenementen in de stad en reuzenstoeten in Roermond en in andere steden.
Sjtuf is dialect voor Sint-Christoffel, de beschermheilige van Roermond en de patroonheilige van reizigers. Volgens de legende droeg de heilige het Christuskind naar de overkant van de rivier.

## Geschiedenis

De oudste bewaarde vermelding van een stadsreus in Roermond stamt uit 1680. In de vermelding staat dat de kosten voor het herstel van de reus voor rekening komen van de magistraat. Een herstel zou er op duiden dat er reeds voor die tijd al een stadsreus zou moeten zijn geweest en dat de reus waarschijnlijk met de stadsbrand van 1665 verloren was gegaan of beschadigd was geraakt.
De reus werd vroeger meegevoerd met processies. Een keer per jaar werd er vanuit de Munsterkerk de kleine processie gehouden op de feestdag van Sint-Bernardus die een van de beschermheiligen was van de kerk. Deze processie vond tegelijk plaats met de jaarmarkt en de kermis in de stad. Met de processie voerde men twee metershoge reuzen mee: de heilige Christoffel en een draak die tijdens de optocht door de schutterij werd neergestoken, hetgeen symbool stond voor het verslaan van de duivel en de overwinning van het christendom.
In 1749 kreeg de stadsreus een processieverbod van de Roermondse bisschop Jan Anton de Robiano, waardoor de reuzentraditie in Roermond ten onderging. Na de Franse revolutie bleef het ten aanzien van de stadsreus bijna twee eeuwen stil.
In september 1982 werd het 750-jarig bestaan van de stad Roermond gevierd en werd er onder andere een historische stoet georganiseerd. De Roermondse journalist Paul Poell kwam met het idee om Sint-Christoffel als reus te laten meelopen in de optocht. Hij liet kunstenaar Dolf Wong Lun Hing een grote kop, armen en een Christuskind maken die vervolgens op een staketsel werd geplaatst en werd aangekleed met een groot gewaad. Ook richtte Poll ’t Remunjse Reuzegilde op die zorg draagt voor het onderhoud en de begeleiding van de reus bij optochten en reuzenstoeten.
Op zondag 9 september 2018 werd sinds 2006 voor het eerst weer een reuzenstoet georganiseerd in Roermond met het 35-jarig bestaan van het reuzengilde. In 2023 ging de reuzenstoet vanwege de coronapandemie niet door.

## Uiterlijk

Sjtuf heeft een hoogte van zes meter en stelt de heilige Christoffel voor. De heilige is gekleed in een geel gewaad met over zijn schouder een oranje doek. Op zijn linkerschouder draagt hij het Christuskind en in zijn rechterhand houdt hij een lantaarn omhoog om in het donker de weg te zoeken.
De pop bestaat voornamelijk uit kleren met het hoofd, de armen en het kind uitgevoerd in polyester.
De leden van het reuzengilde gaan gekleed in historische kostuums uit de 16e eeuw.
# Slag bij Maritsa

De Slag bij Maritsa vond plaats op 26 september 1371 aan de rivier de Maritsa ter hoogte van Tsjernomen (het huidige Ormenio, 10 km van het huidige Svilengrad) in een poging van het keizerrijk Servië om de Ottomanen uit de Balkan te verdrijven.

## Achtergrond

De uitbreiding van het Ottomaanse Rijk had geleid tot de Val van Gallipoli in 1354 en de verovering van Edirne in 1365. Vukašin, de rechterhand van de Servische keizer Stefan Uroš V vernam dat het Ottomaanse leger zich richting Anatolië verplaatste en vatte het plan op om de overblijvenden aan te vallen.

## Slag

Het Servische leger, tienmaal groter dan het Ottomaanse (800 Ottomanen tegen 70.000 Serviërs), sloeg hun kamp op niet ver van Edirne, maar voor dag en dauw vielen de Ottomanen aan. De Serven werden in hun slaap verrast. Duizenden Serviërs werden gedood en duizenden verdronken in de Maritsa-rivier toen ze probeerden te vluchten. Na de slag kleurde de Maritsa rood van het bloed. Vukašin en zijn broer Uglješa behoorden tot de slachtoffers.

## Vervolg

Kort nadien stierf keizer Stefan Uroš V. Het keizerrijk Servië hield op te bestaan en viel uiteen in verschillende deelstaten. Zuid-Servië werd een deel van het Ottomaanse Rijk.
# Sint-Laurentiustoren

De Sint-Laurentiustoren, in de volksmond "Duvetorre" genoemd, is een ruïne gelegen in de Belgische havenstad Nieuwpoort.
Deze torenruïne is een overblijfsel van de voormalige middeleeuwse parochiekerk Sint-Laurentius die tegen de oostelijke rand van de stadskern lag. Na de belegering van Nieuwpoort door de Engelsen in 1383 werd de kerk verwoest, maar bleef de toren intact en heeft tijdens de verdere geschiedenis van Nieuwpoort meerdere bestemmingen gekend. Op vandaag zijn de overblijfselen als een beschermd monument te bezichtigen op de hoek van de Willem de Roolaan en de Emiel Coppietersstraat.

## Geschiedenis
### Ontstaan

Vermoedelijk werd in 1281 de Sint-Laurentiuskerk ingewijd als parochiekerk; ander archeologisch onderzoek beweert dat de bouw van een parochiekerk pas in de 14e eeuw zou zijn gestart, maar sluit niet uit dat er een eerste gebedshuis in vakwerk gestaan kon hebben.
In 1383 werd, op de toren na, de parochiekerk tijdens de belegering van Nieuwpoort door de Engelsen verwoest. In opdracht van Filips de Stoute werd de toren mee opgenomen in de omwalling van de stad. In het eind van de 14de eeuw werd de ruïne van de kerk, samen met de toren, omgevormd in een versterkt kasteel.
Tijdens de Nederlandse periode in België (1815-1830) werd de bestaande burcht met een derde verlaagd en omgevormd tot een stevige kruittoren.
In 1860, na de Belgische onafhankelijkheid, nam de regering het besluit om de militaire gebouwen in Nieuwpoort, waaronder de Sint-Laurentiustoren, te ontmantelen.

### Verval

Tijdens de Eerste Wereldoorlog (1914-1918) werd de toren als uitkijkpost gebruikt door de geallieerden. Maar op 24 januari 1916 werd de Sint-Laurentiustoren, net zoals de toren van de Onze-Lieve-Vrouwekerk, zwaar getroffen door bombardementen. Na de oorlog bleef er nog weinig over van de toren. Hij werd nooit heropgebouwd en bleef verder afbrokkelen tot de ruïne die er vandaag staat.
In 1957 werd een gedenkplaat van de Sapeurs-Pontonniers aangebracht onderaan dit afbrokkelend bouwwerk, die verwijst naar schuilplaatsen van hun manschappen die een centrale rol speelden bij de Slag om de IJzer. Uiteindelijk werd in 1983 de ruïne officieel een beschermd monument. Het beschermingsdossier motiveerde de historische waarde van de ruïne van en rond de Sint-Laurentiustoren als volgt: “als belangrijk overblijfsel van de Sint-Laurentiuskerk (1280 – 1290), die na de verwoesting in 1383 herschapen werd in een versterkt kasteel.”

## Folklore

De dorpsnaam "Duvetorre" is afkomstig van de 'Duvelstorre', verwijzend naar de legende van heks Jeanne Panne die onderaan deze toren afsprak met de duivel. Het kunstwerk 'Jeanne Panne' recht tegenover deze ruïne verwijst naar deze legende.

## Galerij

* Gedenkplaat Duvetorre
* Torenruïne Sint-Laurentiustoren
# Sirana beloha

Sirana beloha is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae), onderfamilie donsvlinders (Lymantriinae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Griveaud.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Siphonolaimus cobbi

Siphonolaimus cobbi is een rondwormensoort uit de familie van de Siphonolaimidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door Riemann.
# Siphonolaimus cylindricaudatus

Siphonolaimus cylindricaudatus is een rondwormensoort uit de familie van de Siphonolaimidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door Schuurmans Stekhoven.
# Siphonolaimus dorylus

Siphonolaimus dorylus is een rondwormensoort uit de familie van de Siphonolaimidae.
# Soera De Vijgenboom

Soera De Vijgenboom is een soera van de Koran.
De soera is vernoemd naar de vijgenboom, en de olijfboom wordt ook genoemd, waarbij gezworen wordt in de eerste aya. Verder geeft de soera in vragende vorm dat God de wijste is van allen die oordelen vellen.

## Bijzonderheden

De genoemde berg in aya 2 is de Sinaï, waar God tot Musa sprak.

## Externe link

* Soera De Vijgenboom
De Opening · De Koe · Het Geslacht van Imraan · De Vrouwen · De Tafel · Het Vee · De Kantelen · De Buit · Het Berouw (De Vrijheid) · Jonas · Hud · Jozef · De Donder · Abraham · Al-Hidjr · De Bijen · De Nachtreis · De Spelonk · Maria · Ta Ha · De Profeten · De Bedevaart · De Gelovigen · Het Licht · De Onderscheiding · De Dichters · De Mieren · De Vertelling · De Spin · De Byzantijnen · Luqman · De Aanbidding · De Partijscharen · Sheba · Schepper · Ya Sin · De in de Rangen Behorenden · Saad · De Groepen · Vergever · Duidelijk Uiteengezet · De Consultatie · Pracht en Praal · De Rook · De Geknielden · De Zandduinen · Mohammed · Het Succes · De Binnenvertrekken · Qaaf · De Winden die Verspreiden · De Berg · De Ster · De Maan · De Erbarmer · De Onoverkomelijke Gebeurtenis · Het IJzer · De Twist · De Opdrijving · De op de Proef Gestelden · De Strijdplaats · De Vrijdag (Bijeenkomst) · De Huichelaars · Het Bedrog · De Verstoting · De Verbodenverklaring · Het Koningschap · De Pen · De Wezenlijke · De Manieren van Ascentie · Noach · De Demonen · De Ingehulde · De Ommantelde · De Resurrectie · De Mens · De Uitgezondenen · Het Nieuws · De Uitrukkenden · Hij Fronste · Het Opvouwen · De Splijting · De Knoeiers · De Uiteenscheuring · De Sterrenstelsels · De Nachtelijke Bezoeker · De Allerhoogste · Het Overweldigende Moment · De Dageraad · De Stad · De Zon · De Nacht · De Glorieuze Ochtend · De Expansie · De Vijgenboom · De Bloedklomp · De Waardevolle Nacht · Het Uitsluitende Bewijs · De Beving · De Rennenden · De Dag van Oproering · De Wedijver om Vermeerdering · De Namiddag · De Lasteraar · De Olifant · De Quraisjieten · De Noden van Buren · De Overvloedigheid · De Ongelovigen · De Hulp · De Touwvezels · De Toewijding · De Doorbraak · De Mensheid
# Skaro

Skaro is een geslacht van vliesvleugeligen uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Noyes.

## Soorten

Het geslacht Skaro is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Skaro memnon Noyes, 2010
* Noyes, J.S. (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012
# Skarlin

Skarlin (Duits: Skarlin; 1940-1945: Scharlen) is een dorp in het Poolse woiwodschap Ermland-Mazurië, gelegen in de powiat Nowo Miasto. In 2011 woonden er 602 mensen.

## Sport en recreatie

* Door deze plaats loopt de Europese wandelroute E11. De E11 loopt van Den Haag naar het oosten, op dit moment de grens Polen/Litouwen. Ter plaatse komt de route door de bossen van het zuidwesten vanuit Łąkorek. De route vervolgt naar het noordoosten naar Lekarty en Iława.
* ↑ Website "Polen in cijfers" (pl)
# Skarnes

Skarnes is een plaats in de Noorse gemeente Sør-Odal, fylke Innlandet. Skarnes telt 2456 inwoners (2018) en heeft een oppervlakte van 2,52 km².
# Soesanto Tirtoprodjo

Soesanto Tirtoprodjo (Surakarta, 3 maart 1900 – Surakarta, 16 november 1969), in de huidige Indonesische spelling Susanto Tirtoprojo, was een Indonesische politicus die tussen 1946 en 1950 in zeven verschillende Indonesische kabinetten de minister van justitie was. Ook was hij korte tijd plaatsvervangend minister-president.

## Loopbaan

Soesanto studeerde rechten aan de Universiteit Leiden. Terug in Nederlands-Indië raakte hij betrokken bij de nationalistische beweging, en in 1935 was hij medeoprichter van de nationalistische politieke partij Parindra. Aan het einde van de Japanse bezetting van Nederlands-Indië was hij lid van het Onderzoekscomité ter voorbereiding op de Indonesische onafhankelijkheid.
Gedurende de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog werd Soesanto, inmiddels als lid van de Indonesische Nationale Partij (PNI), minister van justitie in zes verschillende kabinetten: Sjahrir III, Amir Sjarifoeddin I en II, Hatta I en II en tussendoor ook in het Kabinet Darurat ("noodkabinet"). Na de soevereiniteitsoverdracht over de Indonesische archipel aan de Verenigde Staten van Indonesië in december 1949 werd Soesanto aangewezen als plaatsvervangend minister-president van de deelstaat Republiek Indonesië: hij leidde het tijdelijke kabinet-Soesanto. Tegelijkertijd bleef hij ook minister van justitie en werd hij minister van binnenlandse zaken. Die laatste ministerspost had hij ook nog in het Kabinet-Halim.
Nadat Indonesië in 1950 weer een eenheidsstaat werd speelde Soesanto geen rol meer in de politiek. Wel was hij van 1955 tot 1959 nog ambassadeur in Frankrijk.
* 1 2 (en) Cribb, R. B., Kahin, Audrey. (2004). Historical dictionary of Indonesia. Scarecrow Press, Lanham, Md.. ISBN 0-8108-4935-6.
# Soesdyke

Soesdyke is een dorp in de regio Demerara-Mahaica van Guyana. Het is gelegen aan de Demerara-rivier en bevindt zich ten noorden van Timehri. Het dorp telde 4.114 inwoners bij de volkstelling van 2012.
Het dorp was oorspronkelijk een koffieplantage van gouverneur Laurens Storm van 's Gravesande, en vernoemd naar Soestdijk. In 1752 verplaatste Storm van 's Gravesande de administratie van de kolonie van Forteiland, Essequibo naar het naburige eiland Borsselen (ook Borslem) in de Demerararivier.
De plantage werd later verlaten en aangekocht door plantage Groeneveld. Het dorp wordt voornamelijk bewoond door Indo-Guyanezen. In Soesdyke begint de Soesdyke-Linden Highway en vormt de hoofdweg van Georgetown naar Linden.
* 1 2 Statistics Guyana, 2012 Census, region 4
* ↑ (en) Guyana Times International, Establishment of Demerara, 8 december 2016
* ↑ Paul Koulen (2014), Lijst van eigenaren van plantages, en houders van hypotheken op plantages in Berbice, Demerara en Essequebo, 1818-1819 (transcriptie) , cbg.nl, p.17
* ↑ (en) Soesdyke-Linden Highway, National Trust
Beterverwagting · Buxton · Georgetown · Paradise · Providence · Soesdyke · St. Cuthbert's Mission · Timehri · Triumph · Victoria
# Soesiladeepakius

Soesiladeepakius is een geslacht van spinnen uit de familie springspinnen (Salticidae).

## Soorten

De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
* Soesiladeepakius aschnae Makhan, 2007
* ↑ Platnick, N.I. (2012) The world spider catalog, version 12.5. American Museum of Natural History. DOI: 10.5531/db.iz.0001.