OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kathedrale basiliek van Maria-Tenhemelopneming (Białystok)

De kathedrale basiliek van Maria-Tenhemelopneming (Pools: Bazylika archikatedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny) is een rooms-katholieke kathedraal in de Poolse stad Białystok. De neogotische drieschepige kerk is 90 meter lang en biedt plaats aan 9.500 gelovigen. De beide torens zijn 72,5 meter hoog. Het is de hoofdkerk van het aartsbisdom Białystok en verkreeg in 1985 van paus Johannes Paulus II de status van basiliek.

## Geschiedenis

De voorganger van de huidige kathedraal was een renaissancekerk uit de jaren 1617-1626. Tegen het einde van de 19e eeuw was het aantal parochianen gegroeid tot 12.000 zielen, terwijl de oude kerk slechts plaats bood aan 1.000 gelovigen. In verband met het russificatiebeleid van het gebied door tsaristisch Rusland werd het de katholieken niet toegestaan een nieuwe kerk te bouwen. Wel werd toestemming verkregen om de oude parochiekerk te vergroten. In het jaar 1900 werd naast de oude kerk begonnen met de bouw van een neogotische kerk naar ontwerp van Józef Pius Dziekoński. Op 17 september 1905 werd de kerk ingezegend door de bisschop van Vilnius.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden de pastorie en het parochiehuis bezet door de beide bezettingsmachten van Polen. In 1944 slaagde men erin bij de geplande vernietiging van Białystok door de terugtrekkende Wehrmacht uit het oostfront de kerken van de stad te sparen. In tegenstelling tot de volledig afgebrande stad leden de kerkgebouwen hierdoor geen grote schade.
Na de oorlog was Vilnius definitief buiten Polen komen te liggen en moest de aartsbisschop van Vilnius zijn zetel in Vilnius opgeven. Paus Pius XII benoemde hem tot apostolisch administrator met zetel in Białystok. Op 5 juni 1991 richtte paus Johannes Paulus II in het Poolse deel van het oude bisdom Vilnius het bisdom Białystok op. Dezelfde paus verhief op 25 maart 1992 het bisdom tot aartsbisdom en de kerk tot aartsbisschoppelijke kathedraal.
In de jaren 1996-2004 werd de kerk gerestaureerd.

## Afbeeldingen

* De oude parochiekerk
* Interieur oude parochiekerk
* Interieur nieuwe kerk
* Monument van paus Johannes Paulus II bij de kerk

## Externe link

* (pl) Website Kathedrale basiliek Maria-Hemelvaart, Białystok
* (en) Website www.katedrabialostocka.pl
# Khayyamia subaptera

Khayyamia subaptera is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1960 door Bey-Bienko.
# Kerkakkers

Kerkakkers of Kerkakker kan verwijzen naar:
* Kerkakkers (Mierlo), een wijk in Mierlo
* Kerkakkers (Valkenswaard), een wijk in Valkenswaard
* een oude naam van Huiskebuurt bij Schoorldam
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Kerkakkers en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kerk van Østermarie

De Kerk van Østermarie (Deens: Østermarie Kirke) is gelegen aan de oostelijke rand van het naar de kerk vernoemde kerspel Østermarie op het Deense eiland Bornholm. Het kerkgebouw werd in 1891 naar ontwerp van Andreas Clemmensen gebouwd. Ten zuiden van de kerk liggen de ruïnes van de oude 13-eeuwse kerk.

## De nieuwe kerk

De kerk van Østermarie werd gebouwd in 1891 naar het ontwerp van de Deense architect Andreas Clemmensen. Het in neoromaanse stijl ontworpen kerkgebouw werd van donker graniet in de vorm van een kruiskerk gebouwd. De kerk werd in 1964 gerestaureerd en door de Bornholmse schilder Paul Hom voorzien van een nieuwe kleurstelling.
De nieuwe kerk verving de in circa 1200 gebouwde Mariakerk, waarvan tegenwoordig nog een deel als ruïne aan het huidige kerkgebouw grenst.

## De oude kerk

De naam van de Mariakerk werd voor het eerst in 1403 als Heilige Maagd van de oostelijke gemeente gedocumenteerd. Er waren op Bornholm twee Mariakerken. Ter onderscheiding van de westelijker gelegen Mariakerk werd de oostelijke kerk Østermarie genoemd. Het romaanse gebouw bestond uit een schip, koor, apsis en een brede westelijke toren.
Een bijzonderheid van het oude kerkschip was een zwaar tweelinggewelf, dat geheel uit steen bestond en door twee zuilen werd gedragen. Dergelijke massieve gewelven zijn in Scandinavië zeldzaam, veel vaker komt het tongewelf voor. In de kerkruïne zijn nog restanten van de constructie te zien. Studies van de bouwkundige staat van de vier verdiepingen tellende toren in het jaar 1880 leidden tot de vaststelling dat het gebouw instabiel was en restauratie niet meer mogelijk was. Nadat liturgische voorschriften een vergroting van de kerk vereiste, werd in 1885 het besluit genomen om het oude kerkschip af te breken en te vervangen door nieuwbouw. De vrijstaande klokkentoren die eveneens als poort diende werd in 1892 gesloopt.
Met de sloop van de kerk was reeds een begin gemaakt, maar de afbraakwerkzaamheden werden gestaakt na een advies voortkomend uit een ingesteld onderzoek naar de middeleeuwse kerken van Bornhom. Het nog bestaande deel van het bouwwerk werd vervolgens onder toezicht van het Nationaal Museum onder monumentenzorg geplaatst.

## Interieur

Het oude doopvont dateert uit 1250 en werd gemaakt van graniet. De doopschaal met een voorstelling van de Annunciatie is van Duitse makelij en stamt uit 1575. Het triomfkruis werd in de jaren 1960 door Paul Hom vervaardigd. Het toont in plaats van een gekruisigde Christus de verrezen Heer. In het noordelijk transept hangt een uit de oude kerk afkomstig grafschrift van de Bornholmse vrijheidsstrijder tegen Zweden, Jens Kofoed.

## Afbeeldingen

* Koor
* Orgel
* Grafschrift Jens Kofoed
* Ruïne
# Kerkateskánd

Kerkateskánd is een plaats (község) en gemeente in het Hongaarse comitaat Zala. Kerkateskánd telt 180 inwoners (2001).
# Kinderen Goedgekeurd

Kinderen Goedgekeurd! is een Belgisch cultuurplatform voor en door kinderen. Ontstaan in 2015 wil de organisatie via cultuur kinderen sociaal en educatief ondersteunen, ongeacht hun afkomst, sociale achtergrond of mentale of fysieke beperking. Mout Uyttersprot is artistiek leider van het gezelschap.
Kinderen Goedgekeurd organiseert ateliers voor kinderen, schoolvoorstellingen, een kinderkoor, vorming voor scholen en losse projecten. Er is ook een nationaal muziektheater. Het is een vereniging zonder winstoogmerk (vzw) die gefinancierd wordt door giften en de opbrengsten van de eigen acties.
De vaste thuisbasis is gemeenschapscentrum De Pit in Buggenhout. Als externe partner programmeert Kinderen Goedgekeurd ook alle school- en familievoorstellingen in de gemeente.

## Projecten
### 2015

Zelfie: de eerste eigen productie van Kinderen Goedgekeurd. Een musical met liedjes uit Kinderen voor Kinderen, gezongen door Belgische kinderen. De Nederlandse prinses Laurentien van Oranje woonde de première bij. Het muzikale theater stond onder hoge bescherming van de Nederlandse ambassade in Brussel en Kinderen voor Kinderen.
Ja aan alle kinderen: themalied met tekst geschreven door bekende politici zoals Hilde Crevits, Ben Weyts, Pascal Smet, Meyrem Almaci, Lorin Parys, Vincent Van Quickenborne en Daniël Termont. Het nummer werd voorgesteld in het Vlaams Parlement en is de vaste tune voor het gezelschap.

### 2016

Stemmm: interactieve kindervoorstelling met muzikaal theater.
Koningin Mathildeprijs: het nationaal muziektheater van Kinderen Goedgekeurd zong op 12 mei 2016 voor de Belgische koningin Mathilde tijdens de uitreiking van de Koningin Mathildeprijs.
# Kibo

Kibo kan verwijzen naar:
* Kibo (vulkaan) - een vulkaan in de Kilimanjaro in het noordoosten van Tanzania.
* Japanse Experimentmodule - een Japanse module voor het Internationaal ruimtestation ISS, bijgenaamd Kibō.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Kibo en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kees van Nieuwkerk

Kees van Nieuwkerk (Amsterdam, 26 januari 1988) is een Nederlands filmregisseur, columnist en schrijver.

## Loopbaan

Op 17-jarige leeftijd trad Van Nieuwkerk voor het eerst voor het voetlicht, toen hij online-artikelen publiceerde, die later werden doorgepubliceerd in het NRC Handelsblad. Na zijn middelbareschooltijd probeerde hij toegelaten te worden op de Nederlandse Filmacademie, maar werd hiervoor afgewezen. Hierop verhuisde hij met jeugdvriend Teddy Cherim naar Londen, waar beiden een opleiding regie en scenarioschrijven volgden aan de Metropolitan Film School. Van 2008 tot eind 2010 was hij columnist van het meidenblad Fancy. De columns werden later verwerkt tot het kinderboek Het is weer raak met Kees en Sjaak, dat in 2010 werd uitgegeven door Uitgeverij Moon.
In 2010 maakte Van Nieuwkerk samen met Cherim de speelfilm Sterke verhalen met in de hoofdrollen Achmed Akkabi, Sallie Harmsen en Manuel Broekman. De lowbudgetfilm, die in eerste instantie slechts bedoeld was als afstudeerproject, verscheen in 32 bioscopen en werd later uitgebracht op dvd. Kort hierna werd het tweetal gevraagd voor de verfilming van het boek Gimmick! van Joost Zwagerman. Van augustus 2011 tot december 2013 was Van Nieuwkerk columnist bij het vrouwenblad Viva. In 2012 regisseerde hij, weer samen met Cherim, de korte televisieserie Het zwarte gat over een in de vergetelheid geraakte profvoetballer, gespeeld door Kees Boot. De serie was een onderdeel van het programma Hi ha hondenlul dat Henk Spaan maakte voor Comedy Central.
In 2014 bracht Van Nieuwkerk zijn tweede speelfilm Pak van mijn hart uit, waarin onder anderen Benja Bruijning, Fedja van Huêt en Chantal Janzen te zien waren. Het jaar erna kwam Ja ik wil! uit, vooralsnog zijn laatste speelfilm.

## Persoonlijk

Van Nieuwkerk werd in 1988 geboren als zoon van Matthijs van Nieuwkerk. Hij werd vernoemd naar het boek Kees de jongen van Theo Thijssen. Van 2013 tot 2015 had Van Nieuwkerk een relatie met actrice Carice van Houten.

## Filmografie

* 2010: Sterke verhalen (speelfilm)
* 2012: Het zwarte gat (televisieserie)
* 2014: Pak van mijn hart
* 2015: Ja, ik wil!
# Koenraad III van Karinthië

Koenraad III van Karinthië (overleden in 1061) was van 1056 tot 1061 hertog van Karinthië en markgraaf van Verona. Hij behoorde tot het huis Ezzonen.

## Levensloop

Hij was een zoon van Hezzelin I, graaf in de Zülpichgau. De identiteit van zijn moeder is niet bekend, maar was mogelijk een dochter van hertog Koenraad I van Karinthië. Zijn broer was paltsgraaf Hendrik I van Lotharingen.
In 1055 nam Koenraad III deel aan de rebellie van zijn neef, hertog Koenraad I van Beieren, en hertog Welf van Karinthië tegen keizer Hendrik III. Niettemin kreeg Koenraad III in 1056 na de dood van Hendrik III vergiffenis van diens weduwe Agnes van Poitou, waarna hij het hertogdom Karinthië en het markgraafschap Verona kreeg.
Koenraad slaagde er echter niet in om zijn autoriteit boven de machtige plaatselijke adel uit te bouwen. In 1061 overleed hij, mogelijk zonder ooit Karinthië of Verona bezocht te hebben. Omdat hij ongehuwd en kinderloos was gebleven, gingen Karinthië naar Berthold van Zähringen en Verona naar diens zoon Herman.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Conrad III, Duke of Carinthia op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Kleine wolfsklauw

De kleine wolfsklauw (Diphasiastrum tristachyum, basioniem: Lycopodium tristachyum) behoort tot de wolfsklauwfamilie (Lycopodiaceae). De plant staat op de Nederlandse rode lijst als ernstig bedreigd.
De kleine wolfsklauw heeft dichotome vertakking. Hij plant zich voort door middel van sporen. De plant heeft donkergroene, schubvormige bladeren (microfyllen), die kruiswijs tegenoverstaand langs de stengel staan. De sporangia zitten op de bladeren aan de weinig bebladerde aarstelen die tot 20 cm groot worden.
Kleine wolfsklauw staat op redelijk open en zonnige, voedselarme, kalk- en stikstofarme, zure en lemige zandgrond. De plant groeit vooral op hellingen in heiden, borstelgraslanden en in ijle bossen, voornamelijk in vastgelegde zandverstuivingen. Nederland ligt aan de noordwest grens van een van de delen van het Europese verspreidingsgebied. De soort is zeer zeldzaam in Drenthe (inmiddels verdwenen), Twente, op de Veluwe en in de Achterhoek en verder nog op één plaats in het Waddengebied (Schiermonnikoog). Ook deze soort is sterk achteruit gegaan door biotoopvernietiging en door de neerslag van luchtverontreiniging waardoor de symbiose tussen prothallia en mycorrhiza verstoord is. Vroeger werd ze medisch gebruikt bij onder andere urinewegontstekingen, tegen oogziekten, kramp en huidziekten en bij wondverzorging. Wolfsklauwen werden buitenhuis opgehangen om hekserij en andere kwade machten te weren. De gele, sterk brandbare en waterafstotende sporen werden gebruikt om de kwaliteit van wijn te verbeteren en als vuurwerk.
# Hexatoma (Eriocera) ocellifera

Hexatoma (Eriocera) ocellifera is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Simiyu

Simiyu kan verwijzen naar:
* Simiyu (rivier) - rivier in Tanzania
* Simiyu (regio) - regio in Tanzania
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Simiyu en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Walking on a Thin Line (Guano Apes)

Walking on a Thin Line is het derde studioalbum van de Duitse band Guano Apes. Het werd in het voorjaar van 2003 uitgebracht. De productie lag in de handen van Sandra Nasić en Fabio Trentini.

## Nummers

Alle muziek en teksten zijn geschreven door Guano Apes.

## Bezetting

* Sandra Nasić - zang
* Henning Rümenapp - gitaar
* Stefan Ude - basgitaar
* Dennis Poschwatta - drums
* Walking on Thin Line > Overview in de database van Allmusic.
# Identity Metasystem

Het Identity Metasystem is het concept van samenwerkende technieken om het identificeren, authentiseren en autoriseren op internetomgevingen over diverse platformen heen mogelijk te maken. Het concept is ontwikkeld door Kim Cameron van Microsoft en is door de gemeenschap op het internet als standaard aanvaard. Microsoft heeft de technieken om het metasystem te realiseren rechtenvrij gemaakt.

## Uitgangspunt

Het identity metasystem is bedacht om een concept neer te leggen waarbij allerhande systemen, technieken, protocollen en processen over en weer de identificatie, authenticatie en autorisatie van gebruikers mogelijk maken. Het metasystem moet een soortgelijke betekenis krijgen als de TCP/IP stack voor internet, namelijk als het cement voor het koppelen van verschillende componenten. De gedachte is dat een identificatiedienst, een authenticatieservice en een autorisatieproces die conform het metasystem ontwikkeld zijn, altijd met elkaar overweg kunnen. En het moet dan ook mogelijk zijn om bepaalde implementaties van de verschillende componenten te kunnen selecteren. Zo zou bijvoorbeeld een authenticatie op basis van Kerberos of op basis van X509.3 certificaten functioneel gelijkwaardig moeten kunnen worden toegepast.

## Rollen

Binnen het metasystem worden de volgende systeemrollen onderkend:
* Identity Provider: de service die digitale identiteiten en claims beschikbaar stelt aan een individu
* Relying Party: de dienst (website of applicatie) waar iemand gebruik van wenst te maken en die digitale identiteiten van identity providers accepteert
* Subject: de gebruiker die gebruik wil maken van een dienst van een website of applicatie

## Standaarden

* WS*
* SAML

## Implementaties
### Framework

* Windows CardSpace
* Higgins
* DigitalMe

### Componenten

* Kerberos
* Public Key Infrastructure
* ↑ Microsoft Open Specification Promise
# Karkams

Karkams is een dorp gelegen in de gemeente Kamiesberg in Namakwaland in de Zuid-Afrikaanse provincie Noord-Kaap. Het ligt ten noorden van Garies aan de nationale weg N7. De naam van het plaatsje is afgeleid van een Khoikhoi woord of uitdrukking die met water te maken heeft. Het wordt wel vertaald als 'vlak water', 'schaars water' of zelfs 'springend water', verwijzend naar de bronnen in de omgeving.
# Pseudocyclops costanzoi

Pseudocyclops costanzoi is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Pseudocyclopidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Baviera, Crescenti & Zagami.
# Simke Kloostermanpriis

De Simke Kloostermanpriis is een literatuurprijs voor Friestalige jeugdliteratuur. De prijs wordt sinds 1983 om de drie jaar uitgereikt door de Simke Kloostermanstichting in Twijzel, de beheerder van de nalatenschap van de Friese schrijfster Simke Kloosterman (1876-1938).
Voorheen konden studenten uit Friesland een beroep doen op een stipendium van de stichting, zo had Simke in haar testament bepaald. Het verzoek moest dan wel in foutloos Fries worden ingeleverd. Van deze mogelijkheid werd echter weinig gebruik gemaakt, en met de intrede van het studiefinancieringsstelsel in 1996 was de noodzaak helemaal weg.
De prijs wordt uitgereikt, nadat een professionele jury haar keus heeft bepaald. Op de middag van de uitreiking verzamelen de regenten van de stichting, de voorzitter van de jury en de winnaar zich in het Simke Kloostermanhûs te Twijzel, waarna zij gezamenlijk, en te voet, naar de oude dorpskerk gaan. Hier vindt het officiële gedeelte plaats: de bekendmaking, de uitreiking, muziek, toespraken, dankwoorden. Daarna gaat de stoet terug naar de tuin van het Simke Kloostermanhûs, waar de festiviteiten worden voortgezet. Voor de protocollen rond de prijs werkt de stichting samen met Tresoar, in Leeuwarden.
De eerste uitreiking vond in 1983 plaats, winnaar was toen Reinder Rienk van der Leest met het boek Cap súd.

## Winnaars van de Simke Kloostermanpriis

* 2022 - I.E. Bloem - It neidiel fan 'e twivel
* 2019 - Auck Peanstra en Riemkje Pitstra - Tomkes foarlêsfeest
* 2016 - Hanneke de Jong -, Trettjin dagen om in spetterjend feest te organisearjen
* 2013 - Thys Wadman - De oerwinnings fan Tido Houtsma (illustraties: Gerrit de Jong)
* 2010 - Hanneke de Jong - Salsafamke
* 2007 - Lida Dykstra - Lederwyntsje, bern mei krêften (illustraties: Monique Beijer)
* 2004 - Lida Dykstra - Mûske myn famke (illustraties: Piet Grobler)
* 2001 - Eppie Dam - Dingeman krijt wjukken (illustraties: Gerrit Terpstra)
* 1998 - Auck Peanstra - Yn piama de dyk oer
* 1995 - Berber van der Geest - De kilekanen (illustraties: Laura Lava)
* 1992 - Mindert Wijnstra - It hûs fol ferhalen (illustraties: Babs Wijnstra)
* 1989 - Berber van der Geest - Bartele Bûse
* 1986 - Akky van der Veer - Swart op wyt
* 1983 - Reinder Rienk van der Leest - Cap Súd

## Externe link

* Simke Kloostermanpriis, Website Sirkwy.nl van het Fries Historisch en Letterkundig Centrum Tresoar
# Sinopla

Sinopla is een geslacht van wantsen uit de familie van de Acanthosomatidae (Kielwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Victor Antoine Signoret in 1864.

## Soorten

Het genus bevat de volgende soorten:
* Sinopla humeralis Signoret, 1864
* Sinopla perpunctatus Signoret, 1864
* ↑ Sinopla Genus Informatie ITIS. ITIS.gov. Geraadpleegd op 8 december 2023.
* ↑ Sinopla Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 8 december 2023.
* ↑ Sinopla Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 8 december 2023.
# Sineleotris saccharae

Sineleotris saccharae is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de zeegrondels (Odontobutidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Herre.
# Simodactylus brunneus

Simodactylus brunneus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Schwarz.
# Simodactylus balkei

Simodactylus balkei is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Schimmel.
# Singa concinna

Singa concinna is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wielwebspinnen (Araneidae).
Het dier behoort tot het geslacht Singa. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1884 door Ferdinand Karsch.
# Sint-Coletakerk

De Sint-Coletakerk is een kerk in de Belgische stad Gent. De kerk bevindt zich in het zuiden van het stadscentrum, tussen de Heuvelpoort en de spoorweg. Het is een neogotische kerk met drie beuken en vijf traveeën, toegeschreven aan Auguste Van Assche of een van zijn volgelingen. De kruisingstoren werd in 1911 gebouwd, naar ontwerp van Gerard De Meyer. De kerk staat tussen de andere gebouwen en komt enkel met de voorgevel uit aan straatzijde. Deze kerk heeft in haar 124 jaar bestaan maar twee orgelisten gehad die elk een heel leven lang het orgel hebben bespeeld. De laatste van de twee was Edgard Guns die meer dan 70 jaar voorzanger-orgelist is geweest.

## Geschiedenis

De huidige stadswijk rond de kerk was vroeger een landelijk gebied ten zuiden van het stadscentrum. Sinds de middeleeuwen behoorde dit gebied tussen Leie en Schelde tot de Sint-Pietersabdij, het Sint-Pietersdorp. Heel het gebied viel onder de parochie van de Onze-Lieve-Vrouwekerk bij de abdij. Op het einde van het ancien régime werden de kerkelijke bezitting opgeheven en het gebied viel nu onder de stad Gent. De grote Onze-Lieve-Vrouw-Sint-Pietersparochie bleef nog bestaan.
Tot in de 19de eeuw en het dempen van de stadsomwallingen in 1860 bleef dit gebied landelijk. In Sint-Pieters-Aalst kwam er in 1856 een proosdij en deze werd in 1874 tot de eerste nieuwe parochie in het gebied verheven, de Sint-Pietersbuitenparochie. Veel arbeiders gingen zich vestigen langs de Zwijnaardesteenweg en de Ottergemsesteenweg en zo werd in 1894 ook de parochie Sint-Coleta opgericht. Later in 1902 zou ook de parochie Sint-Paulus volgen. Naast de kerk bevond zich ook een klooster van de zusters van Onze-Lieve-Vrouw Visitatie met bijhorende school. Nu bevindt zich daar het Woon- en Zorgcentrum Sint-Coleta. Deze kerk heeft in haar 124 jaar bestaan maar twee orgelisten gehad die elk een heel leven lang het orgel hebben bespeeld. De laatste van de twee was Edgard Guns die meer dan 70 jaar voorzanger-orgelist is geweest.

## Interieur

De Sint-Coletakerk is vanbinnen rijkelijk, kleurrijk en fraai gedecoreerd: gebrandschilderde ramen, muurschilderingen, polychrome beelden, monochroom houtsnijwerk op biechtstoelen en op de houten preekstoel, een geschilderde kruisweg, sculpturen, een kleurig beschilderd orgel.
* Sint-Coletakerk en omliggende bebouwing
* De Sint-Coletakerk gezien vanop de viaduct over de Schelde (het kruisbeeld op de spits brak af en moest worden weggenomen)
* koor en altaar
* Sint-Coletakerk Gent, interieur, orgel
* Sint-Cecilia, patrones van de muziek, gebrandschilderd glasraam tussen de twee delen van het orgel, boven de toegangspoort