OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Luc Van den hove

Luc Van den hove (Turnhout, 1 maart 1960) is een Belgisch burgerlijk elektrotechnisch ingenieur. Hij is gewoon hoogleraar aan de faculteit ingenieurswetenschappen van de KU Leuven, actief in onderzoek aan de Geassocieerde Afdeling ESAT - INSYS (INSYS - Integrated Systems) en sinds 2009 voorzitter en chief executive officer (CEO) van imec.
Op zijn tienjarige leeftijd verhuisde het gezin van Van den hove van Turnhout naar Leuven, waar hij les volgde aan het Sint-Pieterscollege. Van den hove behaalde in 1983 de graad van burgerlijk ingenieur aan de KU Leuven, waar hij ook in 1988 promoveerde tot doctor in de toegepaste wetenschappen aan het departement elektrotechniek met het proefschrift "Advanced interconnection and contact schemes based on TiSi2 and CoSi2 : relevant materials issues and technological implementation". Intussen, in 1984, het oprichtingsjaar van imec, had Van den hove reeds het onderzoeksinstituut imec vervoegd en werkte daar als teamleader interconnectietechnologie en onderzoeker in silicide en interconnectietechnologieën. In 1988 werd hij bevorderd tot manager van de lithografiegroep, in 1996 afdelingsdirecteur van de procestechnologie, en in 1998 Vice-President van de divisie halfgeleidertechnologie. In januari 2007 werd hij benoemd tot Executive Vice President & Chief Operating Officer (COO), om twee jaar later de fakkel van bedrijfsleider over te nemen van Gilbert Declerck.
Hij is auteur of coauteur van meer dan tweehonderd publicaties en bijdragen voor conferenties. Verder is hij spreker op het gebied van technologietrends en applicaties voor nano-elektronica op conferenties wereldwijd. Hij heeft meer dan 50 keynotepresentaties op zijn naam.
Van den hove zetelt tevens sinds 2016 als onafhankelijk bestuurder in de raad van bestuur van de Proximus Groep. Hij is ook lid van het Technology Strategy Committee van ASML.
* ↑ CEO Imec droomt van ‘Silicon Valley’ in Leuven, Het Nieuwsblad, 27 januari 2018. Gearchiveerd op 29 juli 2023.
* ↑ Luc Van den hove (CEO imec): 'We praten met de Googles en de Oracles', Trends, 4 november 2016. Gearchiveerd op 1 februari 2023.
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 3424 4055
* Virtual International Authority File: 68254749
* WorldCat (via VIAF): 68254749
# Tijs Tinbergen

Tijs Tinbergen (1947) is een Nederlandse filmmaker. Hij is de zoon van de bioloog Luuk Tinbergen en de neef van Jan en Niko Tinbergen.
Tijs en Jan Musch studeerden in 1975 beiden cum laude af aan de Nederlandse Filmacademie. Ze werkten samen met Orlow Seunke in De smaak van water (1982), Pim (1983) en Pervola (1985), en stichtten samen een productiebedrijf met de naam Musch & Tinbergen. Dit bedrijf produceert vooral documentaires met als thema "natuur".

## Filmografie

* SpreeuwenWerk (1983), over het onderzoek naar spreeuwen op Schiermonnikoog door zijn broer Joost Tinbergen.
* Gebiologeerd (1994), over zijn vader die in 1955 zelfmoord pleegde.
* Benjamin's droom (1997).
* The career of an oystercatcher (1998 (?)). Over scholeksters.
* Koos van Zomeren - Lopende zinnen (2002). Over Koos van Zomeren.
* Bird documentary (2003). Over de vogelrijkdom in Namibië.
* Rotvos (2009). Over de gecompliceerde plaats van de vos in het natuurbeheer in Nederland. Kreeg een Gouden Kalf voor de beste lange documentaire.
* Mees tv (2014). Over de interesse in koolmezen van de familie Tinbergen en hun vriendenkring.

## Voetnoten

* ↑ Angelo Perez Lubbink - Interview met de makers van Rotvos, Tijs Tinbergen en Jan Musch. Gearchiveerd op 2 februari 2011. Geraadpleegd op 19 januari 2011.
* ↑ Twee NCRV-documentaires winnen Gouden Kalf
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9460 4261
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070510784
* Virtual International Authority File: 289164375
* WorldCat (via VIAF): 289164375
# Crocidura monax

Crocidura monax is een zoogdier uit de familie van de spitsmuizen (Soricidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Thomas in 1910.
# Kaap Jakan

Kaap Jakan (Russisch: Мыс Якан) is een kaap op de noordkust van de Russische autonome okroeg Tsjoekotka, op ongeveer 140 kilometer ten noordwesten van het dorp Mys Sjmidta (op Kaap Schmidt) en ongeveer 65 kilometer ten zuidoosten van het dorp Billings (bij Kaap Billings). Het bevindt zich aan zuidzijde van de Straat Long, tegenover het eiland Wrangel. Aan westzijde mondt de rivier Jekaenmyvaam uit in de zee. De kaap vormt de zuidelijke grens tussen Oost-Siberische Zee in het westen en de Tsjoektsjenzee in het oosten.
De steile rotsige kaap heeft een hoogte van 40 tot 50 meter. Op de kaap nestelen zeevogels, zoals drieteenmeeuwen (1000 tot 8000 paartjes), grote burgemeesters (40 paartjes) en zwarte zeekoeten (15 tot 20 paartjes) en tijdens het nestelseizoen worden er ook slechtvalken waargenomen.
* ↑ (ru) Информация об арктических морях. Arctisch en Antarctisch Onderzoeksinstituut. Gearchiveerd op 10 maart 2012. Geraadpleegd op 6 november 2009.
* ↑ (en) A.V. Andreev (samensteller), WETLANDS IN RUSSIA: Volume 4 Wetlands in Northeastern Russia (2004).
# Zonsverduisteringen van 2261 t/m 2270

De periode 2261 t/m 2270 bevat 25 zonsverduisteringen. Deze zijn onderverdeeld in de volgende typen:
* 6 totale
* 9 ringvormige
* 0 hybride
* 10 gedeeltelijke

## Overzicht

Onderstaand overzicht bevat alle details van deze zonsverduisteringen.
| Datum | UTC op Max | Type | Stijl | Saros nr | Magni- tude | Lengte op Max | Coördinaten op Max |
| 2 jan. 2261 | 04:56:54 | gedeeltelijk | | 126 | 0.4679 | - | 67.1n 110.2o |
| 31 jan. 2261 | 15:55:00 | gedeeltelijk | | 164 | 0.2397 | - | 69.9z 94.8o |
| 28 juni 2261 | 12:16:28 | gedeeltelijk | | 131 | 0.9282 | - | 66.6z 6.0o |
| 22 dec. 2261 | 20:38:50 | totaal | centraal | 136 | 1.0337 | 3m 17s | 16.1n 124.2w |
| 17 juni 2262 | 14:19:15 | ringvormig | centraal | 141 | 0.9750 | 3m 8s | 9.8n 30.2w |
| 12 dec. 2262 | 09:25:02 | ringvormig | centraal | 146 | 0.9910 | 0m 56s | 25.8z 39.0o |
| 6 juni 2263 | 22:58:57 | totaal | centraal | 151 | 1.0261 | 2m 1s | 54.4n 173.1w |
| 1 dec. 2263 | 15:28:45 | ringvormig | centraal | 156 | 0.9349 | 5m 6s | 69.2z 85.8w |
| 27 apr. 2264 | 06:21:41 | gedeeltelijk | | 123 | 0.4564 | - | 62.1z 148.5o |
| 26 mei 2264 | 13:52:07 | gedeeltelijk | | 161 | 0.5526 | - | 63.9n 168.5w |
| 20 okt. 2264 | 21:35:23 | gedeeltelijk | | 128 | 0.0933 | - | 61.6n 75.7w |
| 19 nov. 2264 | 15:28:13 | gedeeltelijk | | 166 | 0.1464 | - | 63.2z 172.0o |
| 16 apr. 2265 | 22:26:19 | totaal | centraal | 133 | 1.0371 | 3m 11s | 23.1z 136.8w |
| 10 okt. 2265 | 01:37:34 | ringvormig | centraal | 138 | 0.9796 | 1m 51s | 35.1n 179.8w |
| 6 apr. 2266 | 09:42:37 | ringvormig | middelste eclips Sarosserie | 143 | 0.9829 | 1m 42s | 12.9n 34.0o |
| 29 sep. 2266 | 13:03:57 | totaal | centraal | 148 | 1.0425 | 3m 40s | 3.7z 16.4w |
| 26 mrt. 2267 | 13:33:45 | ringvormig | centraal | 153 | 0.9289 | 6m 3s | 52.3n 63.7w |
| 19 sep. 2267 | 05:12:14 | totaal | centraal | 158 | 1.0642 | 4m 34s | 38.8z 75.9o |
| 13 feb. 2268 | 19:39:32 | gedeeltelijk | | 125 | 0.2703 | - | 61.9z 7.5o |
| 9 aug. 2268 | 12:32:05 | gedeeltelijk | | 130 | 0.7684 | - | 62.2n 118.0o |
| 7 sep. 2268 | 21:27:52 | gedeeltelijk | | 168 | 0.1194 | - | 61.4z 140.6o |
| 2 feb. 2269 | 01:53:06 | ringvormig | centraal | 135 | 0.9883 | 0m 54s | 53.2z 178.2w |
| 29 juli 2269 | 21:03:04 | ringvormig | centraal | 140 | 0.9732 | 2m 35s | 39.9n 121.3w |
| 22 jan. 2270 | 14:46:29 | totaal | centraal | 145 | 1.0385 | 3m 29s | 16.7z 37.3w |
| 18 juli 2270 | 22:59:54 | ringvormig | centraal | 150 | 0.9474 | 6m 57s | 0.7z 166.9w |

### Legenda

| Kolomhoofd | Uitleg |
| Datum | Datum op het moment van het maximum van de eclips |
| UTC op Max | Tijd in UTC op het moment van het maximum van de eclips |
| Type | Type van de eclips |
| Stijl | Binnen een type zijn verschillende stijlen mogelijk |
| Sarosnr | Het nr van de sarosreeks waartoe de eclips behoort |
| Magnitude | Percentage van verduistering van de middellijn van de zon op het moment van het maximum van de eclips |
| Lengte op Max | Tijdsduur van de eclips op de plek met het maximum |
| Coördinaten op Max | Coördinaten op het moment van het maximum van de eclips |
# Wet op de scheiding van kerk en staat

De Wet op de scheiding van kerk en staat (Frans: Loi de séparation des Églises et de l'État) is een Franse wet uit 1905 die de neutraliteit van de Franse staat waarborgt en de bezoldiging van bedienaars van de erediensten regelt.
De wet is nog steeds van toepassing maar geldt niet in de Elzas en het departement Moselle, gebieden die in 1905 deel uitmaakten van het Duitse keizerrijk, en ook niet in bepaalde overzeese gebieden zoals Frans-Guyana.

## Voorgeschiedenis

De Wet van 1905 kadert in een reeks van zogenaamde republikeinse wetten aangenomen tijdens de Derde Franse Republiek vanaf 1872. Een aantal van deze wetten over de neutraliteit van het onderwijs had de verhouding tussen de Franse staat en de Katholieke Kerk op scherp gezet. In de jaren 1890 kwam er een toenadering, maar de Dreyfusaffaire en de linkse overwinning in de verkiezingen van 1902 verhardden de standpunten. De wet werd voorbereid door Aristide Briand, de latere eerste minister en Nobelprijswinnaar.

## Inhoud

De Wet werd aangenomen op 9 december 1905 met een linkse meerderheid van socialisten, radicalen en gematigde republikeinen. Briand beschouwde de wet als verzoenend omdat deze de gewetensvrijheid en de vrije uitoefening van de godsdienst waarborgde. Tegelijk werd de neutraliteit van de staat bevestigd, wat betekende dat de staat geen middelen meer schonk aan confessionele (katholieke) scholen. Hiermee werd een einde gemaakt aan het Concordaat van 1801, waarbij bezoldiging van de bedienaren van de erkende erediensten werd voorzien. Verder bepaalde de wet dat er een inventaris van de kerkelijke goederen moest worden opgemaakt. Elke godsdienst moest verenigingen oprichten om de kerkelijke goederen te beheren en de eigen bedienaren van de eredienst te betalen.

## Protest

De wet leidde tot betogingen van katholieke zijde en in februari 1906 veroordeelde paus Pius X de wet. Het protest richtte zich vooral tegen de verplichte inventaris van kerkelijke goederen en wordt daarom querelle des inventaires genoemd (vrije vertaling: geschil over de inventarissen). Het protest was het grootst in het westen van Frankrijk. Er volgden confrontaties met de ordediensten in Quimper, Ploërmel, Rennes, Vannes, Sainte-Anne d'Auray, Nantes, Monistrol-d'Allier en Le Portel. In Boeschepe en in Montregard vielen hierbij zelfs doden. Hierop werden de besluiten betreffende de inventarisatie door minister van Binnenlandse Zaken Georges Clemenceau geschorst.

## Nasleep

De Katholieke Kerk weigerde verenigingen op te richten zoals voorzien door de wet. Een aanvullende wet uit 1907 verklaarde hierop alle gebouwen van de Katholieke Kerk die niet al door de staat waren genationaliseerd na de Franse Revolutie, staatseigendom die vervolgens ter beschikking werden gesteld van de kerk. Enkel kerkgebouwen die nadien zijn opgetrokken zijn eigendom van de Kerk.
Pas in 1923 werd er een compromis bereikt en richtte de Katholieke Kerk verenigingen op en dit op het niveau van de bisdommen.
# Theroscopus melanopygus

Theroscopus melanopygus is een vliesvleugelig insect uit de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1829 door Gravenhorst.
# Juan Negrín

Juan Negrín y López (Las Palmas, 13 februari 1892 – Parijs, 14 november 1956) was een Spaans socialistisch staatsman. Negrín was de zoon van een rijke zakenman. Hij studeerde rechten aan het Technische Instituut van de Canarische Eilanden. Daarna studeerde hij medicijnen in Duitsland en verkreeg hij de doctorstitel. In 1922 werd hij benoemd tot hoogleraar fysiologie en medicijnen aan de Complutense Universiteit van Madrid. Tijdens de dictatuur van generaal Miguel Primo de Rivera (1923-1930) werd hij socialist en sloot zich aan bij de PSOE (Partido Socialista Obrero Español, d.i. de Spaanse Socialistische Arbeiderspartij). Hij was een aanhanger van de gematigde en reformistische ideeën van de socialist Indalecio Prieto.
Na de val van de dictatuur sloot hij zich aan bij het republikeinse Pact van San Sebastian (1930). Toen de gemeenteraadsverkiezingen in april 1931 werden gewonnen door de sociaaldemocraten en republikeinen, deed koning Alfons XIII van Spanje troonsafstand en werd de republiek uitgeroepen. Van 1931 tot 1933 was Negrín minister van Financiën in het kabinet-Azaña.
Kort na het begin van de Spaanse Burgeroorlog werd Negrín minister van Financiën in het socialistische kabinet van Francisco Largo Caballero. Negrín wist meer militaire steun voor de republikeinen bij de Sovjet-Unie voor elkaar te krijgen. De Sovjet-agenten versterkten hun greep op het republikeinse Spanje. In oktober 1936 stelden Largo Caballero en Negrín - zonder de overige regeringsleden op de hoogte te stellen - de goudreserves aan de Sovjet-Unie ter beschikking in ruil voor extra militaire steun (vooral in de vorm van gevechtsvliegtuigen).
Op 17 mei 1937 werd Negrín minister-president, omdat Largo Caballero weigerde - in opdracht van de USSR - de trotskistische POUM te verbieden. Onder minister-president Negrín geraakte Spanje in de Sovjet-invloedssfeer. Een op 30 april 1938 aan de nationalisten aangeboden vredespact werd door generaal Franco afgewezen.
Onder Negrín werd formeel weliswaar de vrijheid van godsdienst in de republikeinse zone hersteld, maar in de praktijk bleef de vervolging van katholieke geestelijken en kloosters doorgaan - zij het nu met stalinistische methoden van de geheime politie en zonder de openbare bloedbaden die de trotskisten en anarchistische milities hadden aangericht onder katholieke personen. Tevens werd onder Negríns premierschap de macht van de anarchistische CNT en de anti-stalinistische trotskistische POUM grotendeels beteugeld, waardoor de rust enigszins terugkeerde en republikeins Spanje definitief onder stalinistische invloed kwam. Vanwege de opmars van de legers van de nationalistische opstandelingen week de republikeinse regering van president Azaña naar Frankrijk uit in 1939. Negrín vertrok in mei 1940 naar Mexico. Gedurende de Tweede Wereldoorlog bleef hij minister-president van de Spaanse republikeinse regering in ballingschap.
# Läänemaa

Läänemaa (Estisch: Lääne maakond) is een van de vijftien provincies van Estland en ligt in het westen van het land. Het grenst aan de Oostzee in het noorden, Harjumaa in het noordoosten, Raplamaa in het oosten, Pärnumaa in het zuiden, en de provinciale eilanden Saaremaa en Hiiumaa in het westen. De hoofdstad is Haapsalu. Het aantal inwoners bedraagt 20.625 (2024).

## Gemeenten

Bij de gemeentelijke herindeling van 2017 is Läänemaa aanzienlijk kleiner geworden: van 2383 naar 1816 km². Bij de herindeling gingen de gemeenten Lihula en Hanila naar de provincie Pärnumaa. Ze gingen op in de fusiegemeente Lääneranna.
Läänemaa telt sinds oktober 2017 nog maar drie gemeenten: de stadsgemeente Haapsalu en de landgemeenten Lääne-Nigula en Vormsi. Het eiland Vormsi was al in 2013 een zelfstandige gemeente. Lääne-Nigula ontstond in oktober 2013, toen de gemeenten Oru, Risti en Taebla werden samengevoegd. In 2017 kwamen daar nog de gemeenten Kullamaa, Martna, Noarootsi en Nõva bij. In 2017 werd ook de landgemeente Ridala bij de stadsgemeente Haapsalu gevoegd.

## Geschiedenis

Na de Duitse overwinning in 1227 werd de provincie het centrum van het prinsbisdom Ösel-Wiek (Estisch: Saare-Lääne), een onafhankelijke staat binnen de Lijflandse Confederatie. Delen van het bisschoppelijk paleis zijn nog steeds te zien in Haapsalu.
* Haapsalu
* Puhtu
* Koluvere
* Rälby, Vormsi
* Peraküla
* ↑ (en) Estisch bureau voor statistiek (Eesti Statistika); tik boven de tweede box ‘Lääne County’ in.
Harjumaa · Hiiumaa · Ida-Virumaa · Järvamaa · Jõgevamaa · Läänemaa · Lääne-Virumaa · Pärnumaa · Põlvamaa · Raplamaa · Saaremaa · Tartumaa · Valgamaa · Viljandimaa · Võrumaa
# Tijs Mauroo

Tijs Mauroo (1976) is een Belgisch journalist die voor de VRT werkt. Hij woont in Ieper.

## Biografie

Mauroo heeft aan de KU Leuven taal- en letterkunde Germaanse Talen gestudeerd. Nadien heeft hij een postgraduaat in de journalistiek gevolgd aan het VLEKHO in Brussel.

## Televisie

Mauroo werkt sinds 2001 bij de VRT-Nieuwsdienst als algemeen verslaggever. Hij behandelt alles wat niet specifiek politiek of juridisch is. Daarnaast specialiseert hij zich in lucht- en ruimtevaart. Mauroo is bevriend met astronaut Frank De Winne en bracht regelmatig verslag uit over het verblijf van Frank De Winne in het ISS. Mauroo heeft zelf verklaard dat het live verslag van de lancering van Frank De Winne in Kazachstan in 2009 het hoogtepunt van zijn carrière was.

## Publicaties

* Herman Henderickx, Tijs Mauroo en Boudewijn Van Spilbeeck, Het ruimtedagboek van Frank De Winne, Van Halewyck, december 2009, 208 blz., ISBN 9789056179519
* Herman Henderickx, Tijs Mauroo, Boudewijn Van Spilbeeck, Charles Franken (vertaler), 6 Mois autour de la Terre avec Franck de Winne : La vie quotidienne à bord de l'ISS, La Renaissance du livre, maart 2010, ISBN 9782507002879

## Trivia

Mauroo was meerdere jaren duivenmelker en deed op regelmatige basis mee aan wedstrijden. In 2007 is hij gestopt als duivenmelker.
Mauroo is ook een fotograaf die af en toe deelneemt aan fototentoonstellingen, zoals aan Pijnlijke vertoning, die plaatsvond van 13/12/2010 tot 13/01/2011 te Wevelgem en FoMu Platform 01, Fotografiecircuit Vlaanderen - Overzichtstentoonstelling 2006 - 2009, die plaatsvond van 22 januari tot 14 februari 2010 in het Fotomuseum te Antwerpen.
* ↑ Interview Tijs Mauroo: VRT-journalist in actie. Geraadpleegd op 12 december 2013.
* ↑ http://www.vanhalewyck.be/boek/het-ruimtedagboek-van-frank-de-winne. Van Halewyck. Geraadpleegd op 12 december 2013.
* ↑ VRT-journalist Tijs Mauroo was enkele jaren duivenmelker. Focus WTV (27/10/2010). Geraadpleegd op 12 december 2013.
* ↑ 'Pijnlijke vertoning' van Tijs Mauroo. Uit in West-Vlaanderen. Geraadpleegd op 12 december 2013.
* ↑ ‘Pijnlijke vertoning’ van Tijs Mauroo. Het Nieuwsblad (13/12/2010). Geraadpleegd op 12 december 2013.
* ↑ Antwerpen - FoMu - tentoonstellingen januari-mei 2010. Bamart.be (12/01/2010). Geraadpleegd op 12 december 2013.
# Cryphia microphysa

Cryphia microphysa is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Boursin.
# Kaap Kolka

Kaap Kolka (Lijfs: Kūolka nanā, Lets: Kolkasrags, Duits (historisch): Domesnes, Oudnoords: Tumisnis) is een kaap gelegen in Dundagas novads, Letland en de noordelijkste punt van Koerland. Ze scheidt de Golf van Riga van de Oostzee. Van het Estische eiland Saaremaa wordt ze gescheiden door de Irbenstraat. 40 km ten westen van Kaap Kolka ligt het eiland Ruhnu.
De kaap wordt reeds in het jaar 1000 schriftelijk vermeld. Op de Runensteen van Mervalla is sprake van een tocht van de Varjaag Sven rond de kaap Tumisnis naar Simkala (Semgallen).
In vroeger tijden werden hier grote vuren gelegd om zeevarenden te waarschuwen. In 1884 werd op een kunstmatig eiland een 21 meter hoge vuurtoren gebouwd.
Voor vogelaars is de plaats van bijzonder belang als verzamelpunt voor trekvogels. In april vliegen hier dagelijks tot 50.000 vogels over. De kaap en het gelijknamige dorp Kolka liggen in het Nationaal park Slītere en zijn een populaire bestemming voor toeristen.
Kaap en nationaal park maken deel uit van de Lijfse kust, een keten van kleine vissersdorpjes langs de Straat van Irbe waar de taal en cultuur van de Lijven tot in de 20e eeuw stand heeft gehouden.
# Zonsverduisteringen van 2311 t/m 2320

De periode 2311 t/m 2320 bevat 25 zonsverduisteringen. Deze zijn onderverdeeld in de volgende typen:
* 6 totale
* 9 ringvormige
* 0 hybride
* 10 gedeeltelijke

## Overzicht

Onderstaand overzicht bevat alle details van deze zonsverduisteringen.
| Datum | UTC op Max | Type | Stijl | Saros nr | Magni- tude | Lengte op Max | Coördinaten op Max |
| 19 apr. 2311 | 21:41:49 | gedeeltelijk | | 124 | 0.2499 | - | 71.3n 92.3o |
| 19 mei 2311 | 10:28:46 | gedeeltelijk | | 162 | 0.3345 | - | 69.0z 46.9o |
| 13 okt. 2311 | 04:36:09 | gedeeltelijk | | 129 | 0.2985 | - | 71.6z 2.1w |
| 11 nov. 2311 | 14:33:19 | gedeeltelijk | | 167 | 0.4919 | - | 69.9n 7.1w |
| 7 apr. 2312 | 23:19:32 | ringvormig | centraal | 134 | 0.9286 | 7m 0s | 50.8n 174.7o |
| 1 okt. 2312 | 21:08:26 | totaal | centraal | 139 | 1.0578 | 4m 20s | 43.8z 152.9w |
| 27 mrt. 2313 | 23:29:31 | ringvormig | centraal | 144 | 0.9456 | 6m 49s | 2.6n 167.9w |
| 21 sep. 2313 | 11:57:00 | totaal | centraal | 149 | 1.0249 | 2m 30s | 3.0n 3.0o |
| 17 mrt. 2314 | 05:11:54 | ringvormig | centraal | 154 | 0.9880 | 1m 3s | 44.9z 125.1o |
| 10 sep. 2314 | 20:49:11 | ringvormig | centraal | 159 | 0.9654 | 2m 54s | 56.8n 103.3w |
| 5 feb. 2315 | 07:29:49 | gedeeltelijk | | 126 | 0.4453 | - | 70.1n 37.6o |
| 6 mrt. 2315 | 17:46:20 | gedeeltelijk | | 164 | 0.3187 | - | 71.9z 27.6o |
| 1 aug. 2315 | 07:34:32 | gedeeltelijk | | 131 | 0.4898 | - | 69.6z 43.3o |
| 25 jan. 2316 | 23:05:17 | totaal | centraal | 136 | 1.0282 | 2m 42s | 21.4n 166.0w |
| 20 juli 2316 | 10:36:18 | ringvormig | centraal | 141 | 0.9834 | 2m 3s | 8.1z 23.1o |
| 14 jan. 2317 | 10:59:38 | ringvormig | centraal | 146 | 0.9807 | 2m 8s | 23.2z 20.5o |
| 9 juli 2317 | 20:42:40 | totaal | centraal | 151 | 1.0406 | 3m 32s | 40.4n 125.3w |
| 3 jan. 2318 | 15:47:14 | ringvormig | centraal | 156 | 0.9265 | 6m 2s | 71.9z 53.7w |
| 31 mei 2318 | 05:42:33 | gedeeltelijk | laatste eclips Sarosserie | 123 | 0.1192 | - | 64.2z 131.2o |
| 29 juni 2318 | 12:30:22 | gedeeltelijk | | 161 | 0.9583 | - | 66.7n 177.3w |
| 23 dec. 2318 | 15:07:26 | gedeeltelijk | | 166 | 0.2279 | - | 66.1z 148.9o |
| 20 mei 2319 | 21:37:23 | totaal | centraal | 133 | 1.0336 | 3m 2s | 29.0z 125.8w |
| 13 nov. 2319 | 01:24:39 | ringvormig | centraal | 138 | 0.9784 | 2m 4s | 35.0n 179.6o |
| 9 mei 2320 | 08:04:33 | ringvormig | centraal | 143 | 0.9820 | 1m 56s | 15.6n 62.1o |
| 1 nov. 2320 | 13:28:19 | totaal | middelste eclips Sarosserie | 148 | 1.0406 | 3m 38s | 9.8z 20.8w |

### Legenda

| Kolomhoofd | Uitleg |
| Datum | Datum op het moment van het maximum van de eclips |
| UTC op Max | Tijd in UTC op het moment van het maximum van de eclips |
| Type | Type van de eclips |
| Stijl | Binnen een type zijn verschillende stijlen mogelijk |
| Sarosnr | Het nr van de sarosreeks waartoe de eclips behoort |
| Magnitude | Percentage van verduistering van de middellijn van de zon op het moment van het maximum van de eclips |
| Lengte op Max | Tijdsduur van de eclips op de plek met het maximum |
| Coördinaten op Max | Coördinaten op het moment van het maximum van de eclips |