OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# ISO 14577

ISO 14577 is een internationale standaard voor het bepalen van hardheid en materiaalparameters door middel van geïnstrumenteerde indentatie. De ISO 14577 bestaat uit 4 delen. De eerste 3 delen werden in 2002 opgesteld en bespreken de indentatietesten op bulkmateriaal. In 2007 werd een 4e deel toegevoegd die de indentatietesten van gecoate materialen bespreekt.

## Deel 1 - Test methode

ISO 14577-1 beschrijft de methode van geïnstrumenteerde indentatietests voor de bepaling van hardheid en materiaaleigenschappen voor de verschillende ranges weergegeven in onderstaande tabel.
| Macro range | Micro range | Nano range |
| 2 N ≤ F ≤ 30 kN | 2 N > F; h >0,2 μm | h ≤ 0,2 μm |
Er wordt aandacht gevestigd op het feit dat de micro range een bovengrens heeft, gedefinieerd met kracht (2N) en een onderlimiet heeft gedefinieerd door verplaatsing (2µm)

## Deel 2 - Verificatie en kalibratie van testtoestellen

ISO 14577-2 beschrijft de controle en ijking van de testtoestellen voor de uitvoering van de geïnstrumenteerde test in overeenstemming met ISO 14577-1.
Het beschrijft een directe verificatiemethode om de belangrijkste functies van het testtoestel te controleren en een indirecte controlemethode geschikt voor de bepaling van de herhaalbaarheid van de test machine.
Dit deel van ISO 14577 is ook van toepassing voor de mobiele testmachines.

## Deel 3 - Kalibratie van referentie blocks

ISO 14577-3 beschrijft een methode voor de kalibratie van referentie-blokken die worden gebruikt voor de indirecte verificatie van het testtoestel voor de geïnstrumenteerde indentatietest, zoals gespecificeerd in ISO 14577-2.

## Deel 4 - Testmethode voor metallische en niet-metallische coatings

ISO 14577-4 specificeert een methode voor het testen van coatings. Deze methode is vooral voor onderzoek in de nano / micro range voor dunne coatings toepasbaar.
Deze testmethode is beperkt tot het onderzoek van één enkele laag wanneer de indentatie normaal wordt uitgevoerd aan het monsteroppervlak. meerlagige coatings kunnen ook worden gemeten in dwarsdoorsnede.
De testmethode is niet beperkt tot een bepaald soort materiaal. Metallische, niet-metallische en organische coatings zijn opgenomen in het toepassingsgebied van de ISO 14577-4.
De toepassing van ISO 14577-4 ten aanzien van het meten van de hardheid is alleen mogelijk als de indenter een piramide of een kegel is waarvan de straal van de kromming klein genoeg is om plastische vervorming te veroorzaken binnen de coating. De hardheid van visco-elastische materialen, of materialen die een aanzienlijke krimp vertonen, zullen sterk aghankelijk zijn van de tijd die nodig is om de test uit te voeren.
* ↑ https://www.iso.org/iso/iso_catalogue/catalogue_tc/catalogue_detail.htm?csnumber=30104
* ↑ https://www.iso.org/iso/catalogue_detail.htm?csnumber=30543
* ↑ https://www.iso.org/iso/iso_catalogue/catalogue_tc/catalogue_detail.htm?csnumber=32193
* ↑ https://www.iso.org/iso/catalogue_detail.htm?csnumber=39228
# Imidazolidinylureum

Imidazolidinylureum is een conserveermiddel dat vaak wordt gebruikt in cosmetica. Het is een zogenaamde formaldehydedonor, een stof die langzaam formaldehyde vrijzet. De vrijzetting gebeurt bij een temperatuur boven 10°C, en versnelt bij hogere temperatuur en, in watergebaseerde producten, bij stijgende pH.

## Synthese

Imidazolidinylureum is een heterocyclisch derivaat van ureum. Het wordt geproduceerd door de condensatiereactie van allantoïne en formaldehyde in aanwezigheid van natriumhydroxide. Het reactieproduct wordt dan geneutraliseerd met geconcentreerd azijnzuur.

## Toepassing

Imidazolidinylureum is een van de meestgebruikte conserveermiddelen in cosmetica. De stof is o.a. aanwezig in shampoos, deodorants, bodylotions, hydraterende crèmes, oogschaduw, dag- en nachtcrèmes en zonneproducten. De stof is werkzaam tegen microben. Ze wordt vaak gecombineerd met parabenen, die vooral tegen schimmels effectief zijn, om zo een brede bescherming te bieden.
De concentratie in cosmetica is gewoonlijk 0,1 à 0,3 percent, maar kan soms tot 5% bedragen. In de Europese Unie is de maximum toegelaten concentratie 0,6%. De beperking is nodig aangezien formaldehyde een kankerverwekkende stof is, die ook een allergische huidreactie kan veroorzaken. Bij testen is gebleken dat imidazolidinylureum ook aanleiding kan geven tot allergische sensibilisatie; die kan zowel door de stof zelf als door het vrijgekomen formaldehyde veroorzaakt zijn.
Bron
* Document over imidazolidinylureum van het National Cancer Institute
Voetnoten
* ↑ CosIng database
* ↑ E. Dastychová et al. "Contact sensitization to pharmaceutic aids in dermatologic cosmetic and external use preparations." Ceska Slov. Farm., Vol. 53 No. 3 (2004), 151-156. PMID 15218738
# Hypsicera imperfecta

Hypsicera imperfecta is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Kusigemati in 1987.
# Indophantes

Indophantes is een geslacht van spinnen uit de familie hangmatspinnen (Linyphiidae).

## Soorten

De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
* Indophantes agamus Tanasevitch & Saaristo, 2006
* Indophantes barat Saaristo & Tanasevitch, 2003
* Indophantes bengalensis Saaristo & Tanasevitch, 2003
* Indophantes digitulus (Thaler, 1987)
* Indophantes halonatus (Li & Zhu, 1995)
* Indophantes kalimantanus Saaristo & Tanasevitch, 2003
* Indophantes kinabalu Saaristo & Tanasevitch, 2003
* Indophantes lehtineni Saaristo & Tanasevitch, 2003
* Indophantes pallidus Saaristo & Tanasevitch, 2003
* Indophantes ramosus Tanasevitch, 2006
* Indophantes sumatera Saaristo & Tanasevitch, 2003
* Indophantes tonglu Tanasevitch, 2011
* ↑ Platnick, N.I. (2012) The world spider catalog, version 12.5. American Museum of Natural History. DOI: 10.5531/db.iz.0001.
# Indopeniculus fryeri

Indopeniculus fryeri is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Lernaeidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Kumari, Khera & Gupta.
# In Hell

In Hell is een Amerikaanse actie-/dramafilm uit 2003 onder regie van Ringo Lam. Deze maakte samen met hoofdrolspeler Jean-Claude Van Damme eerder ook Maximum Risk (1996) en Replicant (2001). In Hell verscheen in Nederland rechtstreeks op dvd.

## Verhaal

Kyle LeBlanc (Van Damme) werkt als ingenieur in Rusland, wanneer hij op een dag vanuit zijn auto naar zijn met hem mee verhuisde echtegenote Grey (Marnie Alton) belt. Tijdens het gesprek wordt zij belaagd door een indringer in het huis, waarvan LeBlanc aan de telefoon flarden meekrijgt. Ondanks dat hij zich naar huis spoedt, komt hij te laat om nog iets voor zijn vrouw te kunnen betekenen. De man die haar verkracht en vermoord heeft, is nog in huis en LeBlanc zet razend de achtervolging in. Hij krijgt de moordenaar te pakken, maar de politie haalt de twee uit elkaar voor hij deze echt schade toe kan brengen.
In het gerechtsgebouw ziet LeBlanc zijn kans wel schoon wanneer hij met een geladen pistool in zijn hand vrij kan schieten en een fatale kogel lost. Hij wordt veroordeeld voor moord en krijgt een levenslange gevangenisstraf in het Russische huis van bewaring waar generaal Hruschov (Lloyd Battista) de scepter zwaait. Deze organiseert illegale gevechten onder de gevangenen, waar grof op gewed wordt en waar geregeld iemand het loodje bij legt. Hoewel de aanvankelijk lusteloze LeBlanc in eerste instantie de gewelddadigheden van de Russische medegevangenen reactieloos over zich heen laat komen, heeft hij er op zeker moment genoeg van en neemt wraak op een van zijn aanvallers. Daarop krijgt Hruschov hem in het vizier als vechter in de door hem gehouden wedstrijden.
Behalve dat LeBlanc met zijn daad van agressie een eerste stap zet op weg naar een reputatie als begaafd vechtersbaas, verandert er nog iets. Zijn celgenoot, nr 451 (Lawrence Taylor), heeft al die tijd gezwegen, maar gaat vanaf dat moment regelmatig in gesprek met hem. Ook nr. 451 is een gevangene die Hruschov graag in gevechten neer wil zetten, maar in tegenstelling tot LeBlanc is hij dat altijd blijven weigeren.

## Rolverdeling

* Carlos Gómez - Tolik
* Manol Manolov - Ivan
* Chris Moir - Billy Cooper
* Billy Rieck - Coolhand
* Kaloian Vodenicharov - Dima
* Malakai Davidson - Malakai
* Michael Bailey Smith - Valya

## Trivia

* De opnamelocatie van de film was niet Rusland, maar Bulgarije.
# Imperial Continental Gas Association

Imperial Continental Gas Association (ICGA) was een toonaangevende Britse onderneming die handelde in lichtgas en actief was in verschillende steden in Continentaal Europa. Het was genoteerd aan de London Stock Exchange en onderdeel van de FTSE 100 Index.
Het bedrijf werd opgericht door Sir Moses Montefiore en enkele van zijn collega's gevestigd in Londen in 1824 om gasbedrijven in andere provincies op te richten. Het begon met de distributie van gas in Hannover in 1825 en met lichtgas in Berlijn in 1826 onder toezicht van de Pruisische graaf Eduard von Dyhrn-Waldenburg-Schoenau. In de loop van de 19e eeuw vestigde het gasfabrieken in Antwerpen, Brussel, Berlijn en Wenen. In Amsterdam was al in 1825 de Amsterdamse Pijp Gas Compagnie opgericht, die al snel door de ICGA werd overgenomen. In 1835 volgde een concessie voor een gasfabriek ten behoeve van de straatverlichting in Haarlem. Die fabriek leverde helder gaslicht, maar de klachten over de ernstige vervuiling en stank waren zodanig dat de stad aan het begin van de 20e eeuw zelf een gasfabriek oprichtte en de concessie van de ICGA niet verlengde. De activiteiten in Wenen begonnen halverwege 1840; het hoofdkantoor van 1883 tot 1902 was in het Palais Epstein.
De bekende filantroop Goodwin Newton van Barrells Hall en Glencripesdale Estate was gedurende een lange periode directeur en voorzitter in de late negentiende eeuw. In het begin van de twintigste eeuw diende Sir Henry Birchenough, de toekomstige president van de British South Africa Company, ook als directeur van het bedrijf. Het richtte de Westergasfabriek op in 1883.
In 1880 kocht de ICGA de gemeentelijke gasfabriek in Vlissingen, die nog tot 1934 kolengas leverde. Bezittingen en het personeel van de I.C.G.A. werden overgenomen door de in dat jaar opgerichte Zeeuwsche Gasmaatschappij (Zegam).
In 1928 richtte het Distrigas op, de belangrijkste gasdistributeur in België, die nu eigendom is van Eni. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werden de operaties in Berlijn genationaliseerd door de Duitse regering.
In 1969 verwierf het bedrijf alle aandelen in de Calor Group die het nog niet bezat.
In 1986 verwierp het een bod van Gulf Resources & Chemical Corporation, een bedrijf gecontroleerd door David en Frederick Barclay. In plaats daarvan splitste het zich in 1987 op in Calor Group (nu eigendom van SHV) en Contibel (nu eigendom van Tractebel)
# Illusions

Illusions is het debuutalbum van de Amerikaanse thrashmetalband Sadus, door de band zelf uitgebracht in 1988.

## Geschiedenis

De plaat werd in 1991 en 2006 uitgebracht door Roadrunner Records op cd onder de titel Chemical Exposure met een nieuwe albumhoes. In 2007 werd het album opnieuw uitgebracht door Displeased Records met enkele bonusnummers.

## Bezetting

* Darren Travis - Gitaar, zang
* Rob Moore - Gitaar
* Steve DiGiorgio - Bas
* Jon Allen - Drums
# Vlag van Zoersel

De vlag van Zoersel werd door de gemeenteraad op 24 maart 1988 en nogmaals op 23 februari 1989 officieel vastgesteld als de gemeentelijke vlag van de Antwerpse gemeente Zoersel. Op 9 mei 1989 werd hij door het Bestuur van Vlaanderen bevestigd en uiteindelijk gepubliceerd op 8 november 1989 in het officiële Belgisch Staatsblad.
Officieel wordt de vlag beschreven als:
   Geel met een rode keper, vergezeld van drie leeuwen van hetzelfde
De kleuren van de vlag en de leeuwen komt uit het voormalige wapen van Zoersel, terwijl de keper uit het voormalige wapen van Halle komt.
* Officiële tekening van de vlag
* Het oude wapen van Zoersel (1913-1989).
* Het wapen van Halle.
# Pseudopterorthochaetes kumasii

Pseudopterorthochaetes kumasii is een keversoort uit de familie Hybosoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Paulian.
# Javornik (Štore)

Javornik is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Štore in de NUTS-3-regio Podravska. De plaats telde 171 inwoners op 1 januari 2020.
# Sint-Caeciliakerk (Neede)

De Sint-Caeciliakerk is een rooms-katholieke kerk in de Nederlandse plaats Neede. De kerk is ontworpen door Johannes Sluijmer en is in de jaren 1949 - 1950 gebouwd. De kerk is in 1950 ingewijd, later dat jaar geconsacreerd door Johannes Olav Smit en kreeg als beschermheilige de martelares Cecilia. Katholieken waren voordien gewezen op een kleinere kerk die tijdens de Tweede Wereldoorlog flink beschadigd was.
Er waren plannen om de kerk in de jaren 60 uit te breiden, maar er werd toe besloten enkel het priesterkoor te verbouwen waarbij het altaar en lezenaar werden vervangen. De dakconstructie is gemaakt door middel van spanten. Ter hoogte van het priesterkoor is een klokkentoren. De ramen zijn voorzien van gebrandschilderd glas, afkomstig uit de oude kerk, of glas in lood. In de kerk staat een orgel van het bedrijf Pels.
# Vorstschade (bouwkunde)

Vorstschade aan constructies wordt veroorzaakt door bevriezing van het vocht in de constructie. Vorstschade is zichtbaar in de vorm van scheuren, stenensplinters en zwelling van het materiaal.
Bij bevriezing neemt het volume van water met 9% toe. Wanneer het volumieke vochtgehalte hoger is dan 91%, dan kan de volumetoename van het water in de poriën van het materiaal ten gevolge van bevriezing niet opgenomen worden door voldoende lege poriën. Hierdoor ontstaat een toename van inwendige druk. Als deze druk hoger is dan de treksterkte van het materiaal, dan ontstaan er microscheuren. Zichtbare vorstschade ontstaat pas na een opeenhoping van microscheuren ten gevolge van een aantal vries-dooi-cycli.
Een manier om vorstschade te voorkomen is het gebruik van vorstbestendige materialen. Een vorstbestendig materiaal heeft voldoende gesloten poriën, zodat de volumetoename ten gevolge van het bevriezen van het water in capillair verbonden poriën opgenomen kan worden door ijsvrije gesloten poriën.
Bronnen
* G.W. Scherer: Internal stress and cracking in stone and masonry; M.S. Konsta-Gdoutos, (ed.), Measuring, Monitoring and Modeling Concrete Properties, 633-641; 2006.
* T.A. Pakkala, A. Köliö, J. Lahdensivu en M. Kiviste: Durability demands related to frost attack for Finnish concrete buildings; Building and Environment 82; 2014.
* M.A.P van Aarle: Hygrothermische simulatie van vorstschade in metselwerk: Effecten van klimaatverandering; Technische Universiteit Eindhoven; 2013.
* A.J.P.M. Goesten: Hygrothermal simulation model: Damage as a result of insulating historical buildings; Technische Universiteit Eindhoven; 2016.
* T. ter Bekke: Vochttransport in monumentaal metselwerk; Technische Universiteit Eindhoven; 2001.
Referenties
* ↑ G.W. Scherer: Internal stress and cracking in stone and masonry; M.S. Konsta-Gdoutos, (ed.), Measuring, Monitoring and Modeling Concrete Properties, 633-641; 2006.
* ↑ M.A.P van Aarle: Hygrothermische simulatie van vorstschade in metselwerk: Effecten van klimaatverandering; Technische Universiteit Eindhoven; 2013.
* ↑ T.A. Pakkala, A. Köliö, J. Lahdensivu en M. Kiviste: Durability demands related to frost attack for Finnish concrete buildings; Building and Environment 82; 2014.
# Halictinae

De Halictinae is een onderfamilie van vliesvleugeligen uit de familie van de Halictidae.
Ze bestaan uit meer dan 2400 bijensoorten die behoren tot de vijf taxonomische geslachtengroepen: Augochlorini, Thrinchostomini, Caenohalictini, Sphecodini en Halictini, hoewel sommige entomologen een alternatieve indeling in twee geslachtengroepen gebruiken, zijnde de Augochlorini en de Halictini.
De soorten van de onderfamilie Halictinae worden gekenmerkt door het bezit van een legboor in de vorm van een giftige angel voor verdediging tegen predator en prooi.
# Simpsonichthys izecksohni

Simpsonichthys izecksohni is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de killivisjes (Rivulidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Da Cruz.
* ↑ (en) Simpsonichthys izecksohni op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Simpsonichthys izecksohni. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Javornice

Javornice kan verwijzen naar:
* Javornice (okres Rychnov nad Kněžnou) - Tsjechische gemeente
* Javornice (Dub) - dorp in de Tsjechische gemeente Dub
* Javornice (Kněžnice) - Tsjechische gemeente
* Javornice (rivier) - Tsjechische rivier
* Prameny Javornice - Tsjechisch natuurgebied
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Javornice en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jeroen Afternoon

Jeroen Afternoon was een radioprogramma op de Nederlandse zender Radio 538, dat werd gepresenteerd door Jeroen Nieuwenhuize, tot 19 december 2009 in samenwerking met Kimberly van de Berkt. Het programma werd uitgezonden op zaterdag tussen 15.00 en 18.00 uur.
Enkele vaste programmaonderdelen waren de quiz Hoger, Lager, waarin luisteraars tien vragen moesten beantwoorden met "hoger" of "lager", en de Carwash, waarbij een team van vier mensen de auto van een luisteraar schoonmaakte terwijl die automobilist in de 538-limousine een film bekijkt.
# Jean-Jacques Petter

Jean-Jacques Petter was een Franse primatoloog die bekendheid verwierf door zijn studies van lemuren in Madagaskar. Ook zette hij zich in voor de natuurbescherming op het eiland.

## Werk

Petter maakte in 1956 en 1957 een groot aantal veldstudies verspreid over Madagaskar. Deze studies, die hij samen met zijn vrouw Arlette Petter-Rousseaux maakte, behoorden tot de eersten op het gebied van de ecologie en onderlinge sociale banden van de lemuren. Ook aan de taxonomie van de dieren leverde Petter een aantal belangrijke bijdragen. Zo plaatste hij in 1962 de vari en de rode vari onder het geslacht Varecia. In 1967 plaatste hij en zijn vrouw de pluimoorkatmaki in een eigen geslacht, Allocebus genaamd. In 1977 publiceerde Petter een groot deel van zijn bevindingen in zijn boek Faune de Madagascar.

## Erkenning

In 1981 reikte het World Wide Fund for Nature een Gold Medal aan hem uit, als eerbetoon aan zijn bijdragen aan de natuurbescherming in Madagaskar. Ook werden diverse Malagassische diersoorten naar hem vernoemd, zoals de kameleon Furcifer petteri (1966, toen nog Chamaeleo willsi petteri) en de knaagdieren Eliurus petteri (1994) en Macrotarsomys petteri (2005). In 2006 werd de juist ontdekte wezelmaki Lepilemur petteri postuum naar Petter genoemd, ter ere van zijn bijdragen op het gebied van de studie naar lemuren.
* ↑ (en) Don E. Wilson, DeeAnn M. Reeder, Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference, Volume 1 (2005, JHU Press)
* ↑ (en) The Reptile Database: Peter Uetz, Jakob Hallermann, Furcifer petteri (BRYGOO & DOMERGUE, 1966)
* (en) E.E. Louis jr., S.E. Engberg, R. Lei, H. Geng, J.A. Sommer, R. Ramaromilanto, J.C. Randriamanana, J.R. Zaonarivelo, R. Andriantompohavana, G. Randria, Prosper, B. Ramaromilanto, G. Rakotoarisoa, A. Rooney, R.A. Brenneman (2006). Molecular and morphological analyses of the sportive lemurs (Family Megaladapidae: Genus Lepilemur) reveals 11 previously unrecognized species (PDF). Texas Tech University Special Publications (49): 1–49.
* (en) R.A. Mittermeier, E.E. Louis, M. Richardson, C. Schwitzer, e.a., Lemurs of Madagascar (2010, Conservation International)
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jean-Jacques Petter op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibliothèque nationale de France: cb11919456z (data)
* CiNii: DA12981044
* Gemeinsame Normdatei: 1042530521
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2130 9451
* Library of Congress Control Number: n84059776
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: hka2016928884
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007332107805171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 194212645
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: TO0V402015
* Système universitaire de documentation: 027069222
* Virtual International Authority File: 46765792
* WorldCat (via VIAF): 46765792
# Jean-Jacques Robson

Jean-Jacques Robson (Dendermonde, gedoopt op 4 december 1723 - Tienen, 24 oktober 1785) was een Vlaams componist. Hij componeerde klavecimbelmuziek, Italiaanse sonates en preludes voor orgel.
Robson was de zoon van een Engelse orgelmaker. In 1734 zong hij aan de Onze Lieve Vrouwkerk te Dendermonde en vanaf 1749 was hij zangmeester en kapelmeester in de collegiale kerk van Sint-Germanus te Tienen. Deze functie behield hij tot aan zijn dood.
Het is geweten dat Robson beiaardstukken heeft geschreven in functie van een wedstrijd waarmee de stad Mechelen een nieuwe organist en beiaardier voor de Sint-Romboutskathedraal hoopte te vinden, maar deze werken zijn verloren gegaan. Twee sonates werden herdrukt door X. Van Elewijck in zijn werk Anciens clavecinistes flamands (1877). Ook Robsons Recueil de concert overleeft vandaag nog in handschrift.
Turnhout heeft een plein naar drie musici uit de familie Robson vernoemd: Jean-Jacques, zijn broer Sébastien-Joseph en diens kleinzoon Martin-Joseph Robson.
* Paul Dewalhens & Paul Kempeneers. Tiense figuren. Uit "Contact PNT", jaargang 1972-73, nr. 2.
* Tony Billen, Robson, Jean-Jacques op Grove Music Online.
* Online weergave van het handschrift Recueil de Concert.
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 8, pagina 333
* Bibliothèque nationale de France: cb15514221d (data)
* Gemeinsame Normdatei: 132265303
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 3383 1178
* Library of Congress Control Number: n97125680
* MusicBrainz: 0e5cc438-99f9-4a3d-a2b4-a68d507e75cb
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 256159467
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: MUSV055885
* Virtual International Authority File: 54454372
* WorldCat (via VIAF): 54454372
# Jeff Daly

Jeff Daly kan verwijzen naar:
* Jeff Daly (architect) - Amerikaans architect
* Jeff Daly (musicus) - Brits musicus
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jeff Daly en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jeroen De Pessemier

Jeroen De Pessemier is een Belgisch muzikant en producer. Hij is de frontman van de electroband The Subs, heeft werk geproduceerd van Oscar and the Wolf, Warhola , Tessa Dixson, Charles, Lady Linn, The Van Jets en is tevens actief als techno-dj onder de naam One Track Brain. Hij was toetsenist van Bolchi tot deze band in 2004 werd opgeheven.
In 2014 richtte hij het label OTB Records op.
Sinds 2019 is hij lid van de jury van De Nieuwe Lichting van Studio Brussel.
In 2021 schreef De Pessemier het nummer I Want to Dance Again dat Studio Brussel aanleiding gaf om een "postcoronarave" te organiseren. Nog dat jaar verzorgde hij de soundtrack van de film Cool Abdoul.

## Discografie One Track Brain
### Singles en ep's

* Messiah, 2014
* Gefühl Operator / Stimulus, 2015
* Kitten play, 2015
* Private sky, 2016
* Dirt fishing, 2016 (samen met Aggborough en Dudley Strangeways)
* Too stoned to be a rock ep, 2018 (samen met Ogenn)
* The hunt ep, 2019 (samen met Efdemin)

### Composities

* I Don’t do Fashion (WWWSHOWWW), 2020
* Cool Abdoul, 2021