OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ben Van Nespen

Ben Van Nespen (Antwerpen, 7 januari 1978) is een Belgisch organist en klavecinist.

## Levensloop

Reeds op jonge leeftijd kwam hij in contact met historische klavierinstrumenten. Als 15-jarige speelde hij zijn eerste orgelrecital, met op het programma de complete cyclus "La Nativité du Seigneur" van Olivier Messiaen, in de St.-Katharinakerk in Hoogstraten.
Aan het Lemmensinstituut in Leuven behaalde hij een master en een specialisatiediploma voor orgel bij Reitze Smits en een master voor klavecimbel bij Kris Verhelst. Daarnaast volgde hij diverse cursussen bij o.a. Jos Van Immerseel, Joris Verdin, Louis Robilliard, Ludger Lohmann, Hans-Ola Ericsson, Herman Stinders en Alan Weiss.
Hij behaalde verschillende prijzen:
* 1ste prijs voor klavecimbel in de "Nationale Muziekwedstrijd van het Gemeentekrediet" (1996-97).
* 1ste prijs op het 7e Orgelconcours inLeiden (1998), in de categorie "20ste-eeuwse muziek".
* 1ste prijs op het orgelconcours “Musica Antiqua” in Brugge (2009), als eerste Belg ooit sinds de stichting van het festival en het orgelconcours in 1964.
Als solist op orgel en klavecimbel vertolkt hij zowel het historische repertoire als hedendaagse muziek.
Hij creëerde enkele werken van Vlaamse componisten:
* Lucien Goethals (1931-2006): "Introductie en Fantasia op de naam J. Broeckx.
* Frans Geysen (1936-): "Orgelstuk", "Muziek voor toetsenbord", "Ach, al dat geraas en gedaas en gejaag".
* Piet Swerts (1960-): "Motion" (4 altblokfluiten en klavecimbel).
* Gerard De Clercq (1961-): "O Head! vain Insanity" (12 saxofoons en orgel).
* Martin Valcke (1963-): "Litaneia".
* Boudewijn Cox (1965-): "Blend" (12 saxofoons en orgel).
* Sebastiaan Van Steenberge (1974-): "Tri(o)bulare".
Als continuospeler werkte hij o.a. met de ensembles Anima Eterna Brugge, B’Rock, Concerto d'Amsterdam, Currende, Octopus, Oltremontano en Ricercar Consort.
Hij was te horen in hedendaagse producties met Emanon (thans Vlaams Sinfonietta), het Telos Ensemble (12 saxofoons) en diverse moderne orkesten.
Hij concerteerde in Groot-Brittannië, Duitsland, Frankrijk, Italië, Nederland, Oostenrijk, Polen en Zweden. Ook werkte hij mee aan operaproducties en radio-, tv- en cd-opnames.
Hij werd leraar orgel, klavecimbel en begeleidingspraktijk aan de muziekacademies van Hemiksem, Wilrijk en Ekeren.
In 2013 realiseerde hij zijn eerste solo-cd, opgenomen op het historische orgel van de St.-Pieterskerk in Turnhout.
# Ben Van Overberghe

Ben Van Overberghe (Deinze, 1995) is een Belgisch trampolinespringer.

## Levensloop

In 2016 behaalde hij met het Belgisch trampolineteam een vierde plaats op de Europese kampioenschappen in het Spaanse Valladolid. Het team bestond voorts uit Joris Geens, Loïc Lenoir en Simon Debacker.
Zijn zus Sanne was actief als acrogymnaste. Samen gingen ze in 2017 aan de slag bij Cirque du Soleil.
* Fiche Ben Van Overberghe; sportuitslagen.org
* ↑ (en) Fiche Ben Van Overberghe; FIG. Gearchiveerd op 2 juni 2023.
* ↑ Belgisch trampolineteam pakt vierde plaats EK; De Standaard; 2 april 2016. Gearchiveerd op 10 september 2021.
* ↑ Ben en Sanne Van Overberghe naar Cirque du Soleil; Het Nieuwsblad; 9 februari 2017. Gearchiveerd op 9 september 2021.
# Benthodesmus tuckeri

Benthodesmus tuckeri is een straalvinnige vissensoort uit de familie van haarstaarten (Trichiuridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Parin & Becker.
# Battalia ochra

Battalia ochra is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Diakonoff.
# Bephratoides maculatus

Bephratoides maculatus is een vliesvleugelig insect uit de familie Eurytomidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Brues.
# Beplate maliënkolder

Beplate maliënkolders zijn maliënkolders waarin metalen platen verwerkt zijn. De platen kunnen op verschillende manieren in het maliënkolder bevestigd zijn. Beplate maliëkolders zijn in verschillende plaatsen gebruikt, waaronder: het Midden-Oosten, Japan, China, Korea, India, Perzië, Oost-Europa, Rusland en door de Moren.

## Typen

Er zijn drie vormen van beplate maliënkolders die in Rusland gebruikt werden, maar komen van oorsprong uit Perzië.
* Bechterets (Russisch: Бехтерец), behter of bechter - horizontale platen die met ringen in verticale rijen zijn bevestigd.
* Joesjman (Russisch: Юшман) of jawshan - Lange horizontale platen verwerkt in het maliënkolder. Het vertoont gelijkenis met de Romeinse lorica segmentata.
* Kalantar (Russisch: Калантарь) - Vierkante platen verwerkt in het maliënkolder.
In Japan had men de karuta (Japans: カルタ金, "karuta-gane"), het was een licht type tatami. Karuta bestaat net als kalantar uit vierkante platen, maar in kalantar werd geen stof verwerkt, wat bij karuta wel is. In Korea was er een soortgelijke maliënkolder genaamd gyeongbeongap (Koreaans: 경번갑; Chinees 鏡幡甲).
In het Mogolrijk was er een type beplate maliënkolder genaamd zirah baktar, ook wel als zirah bagtar geschreven.
* zirah baktar
* karuta
# Bepitherium

Bepitherium is een geslacht van uitgestorven perissodactyle zoogdieren dat behoort tot de Palaeotheriidae. Het leefde in het Vroeg-Eoceen (ongeveer 55 - 49 miljoen jaar geleden) en zijn fossiele overblijfselen zijn gevonden in Spanje.

## Naamgeving

Bepitherium jurdifusalbae werd voor het eerst beschreven in 2004 door Lluis Checa en Ferran Colombo, op basis van fossiele overblijfselen gevonden in Spanje, in het gebied van Tarragona, in landen van het Vroeg-Eoceen. Het holotype is IPS 319, een stuk schedel. De geslachtsnaam eert Josep 'Bep' Quintana die het stuk prepareerde. De soortaanduiding eert wijlen Jordi Fusalba, een vriend van de beschrijvers.

## Beschrijving

Bepitherium is alleen bekend van zeer gedeeltelijke fossielen van de schedel en tanden, en het is daarom onmogelijk om het uiterlijk getrouw te reconstrueren. Uit de vergelijking met beter bekende dieren, zoals Pachynolophus, kan worden aangenomen dat Bepitherium zowel qua uiterlijk als qua grootte veel leek op een moderne duiker. Bepitherium werd gekenmerkt door de aanwezigheid van de eerste bovenste premolaar, door de aanwezigheid van tandcement op de labiale zijde van de premolaren en op de paraconide en metaconide van de kiezen, door de aanwezigheid van een V-vormige pseudometaloof op de derde en vierde premolaren die zich posterolabiaal uitstrekten en dan van baan veranderen en transversaal of parallel worden ten opzichte van de protoloof. Bepitherium werd ook gekenmerkt door de afwezigheid van de plooien van de mesostyle en de metaconide, terwijl de derde bovenmolaar was uitgerust met een achterste cingulum, een metastyle en een prominente parastyle; ten slotte hadden de kiezen een transversale protoloof en een schuine metaloof.

## Classificatie

Bepitherium was een archaïsch lid van de palaeoteriiden, een groep van perissodactylen vergelijkbaar met paardachtigen maar met verschillende gebitsspecialisaties; in het bijzonder behoorde Bepitherium tot de basale familie van de Pachynolophinae, maar het was uniek in de rangschikking van tandcement in de premolaren en kiezen en in de eigenaardige vorm van de pseudometalofide.
Literatuur
* L. Checa and F. Colombo. 2004. A new Early Eocene palaeothere (Mammalia, Perissodactyla) from northeastern Spain. Journal of Vertebrate Paleontology 24:507-512
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Bepitherium jordifusalbae op de Italiaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Berks Cemetery Extension

Berks Cemetery Extension is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Belgische dorp Ploegsteert. De begraafplaats ligt net ten noorden van het dorpscentrum langs de weg naar Mesen (N365) in het Ploegsteertbos. De begraafplaats werd ontworpen door Harold Bradshaw en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Centraal staat ook het Ploegsteert Memorial, waar meer dan 11.000 Britse militairen worden herdacht die in de omgeving sneuvelden, maar geen bekend graf hebben. De Stone of Remembrance staat aan de noordelijke rand van het terrein, het Cross of Sacrifice staat centraal in het zuidelijke deel.
Er worden 876 doden herdacht waaronder 3 niet geïdentificeerde.

## Geschiedenis

De begraafplaats ligt in het westelijke deel van het Ploegsteertbos. Na gevechten aan het begin van de oorlog lag het in Brits veroverd gebied en bleef het gedurende de oorlog relatief rustig. Net ten noorden van de plaats bevond zich een kruispunt dat de Britten Hyde Park Corner noemden. Aan de oostkant van de weg Ploegsteert-Mesen begon men al in april 1915 met de aanleg van een begraafplaats, de Hyde Park Corner (Royal Berks) Cemetery, dat in gebruik zou blijven tot in het najaar van 1917. In 1916 begon men een uitbreiding aan de westelijke kant van de weg. Deze Berks Cemetery Extension bleef in gebruik tot in september 1917. Aanvankelijk bestond de begraafplaats enkel uit wat nu het noordelijke perk is, ten noorden van het Ploegsteert Memorial.
In 1930 werd de begraafplaats uitgebreid met graven uit de Rosenberg Chateau Military Cemetery and Extension. Deze begraafplaats lag bij de Rozenberg, een kilometer ten noordwesten, en werd tijdens de oorlog gebruikt door gevechtseenheden van november 1914 tot augustus 1916, de uitbreiding van mei 1916 tot maart 1918. Het geheel werd soms Red Lodge genoemd, maar werd in 1930 ontruimd omdat men de gronden niet permanent in bezit kon krijgen. De graven werden overgebracht naar de Berks Cemetery Extension en vormden er de twee nieuwe zuidelijke perken.
Er worden 467 Britten, 149 Canadezen, 180 Australiërs en 80 Nieuw-Zeelanders herdacht. Daarbij worden 3 Australiërs, 1 Brit en 1 Canadees herdacht met een Duhallow Block omdat zij oorspronkelijk in Rosenberg Chateau Military Cemetery and Extension begraven werden, maar hun graven werden daar vernietigd door artillerievuur en niet meer teruggevonden.

## Graven

* de sergeanten P. Tyrie, Peter Annis en William George Edward Woolley werden onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM).
* onderluitenant William Henry Parsons, de sergeanten Axel Alexander Olin en Leo James Harty, de korporaals E.R. Midlane, D.A. Barnes, James Saddington en J. Skelhorn en de soldaten Oswold Lawrence, W. Brown, Edward Joh Mellish en Percy Charles Richards ontvingen de Military Medal (MM).
* De tweelingbroers William en Leonard Crossley, schutters bij het King's Royal Rifle Corps, sneuvelden op 30 juni 1916 en liggen naast elkaar begraven. Zij waren 31 jaar oud.
* De soldaten B. Harrison, James Richard Brett en Albert Edward Lewis waren slechts 17 jaar oud toen zij sneuvelden.
# Bergenvaarderskamer

De Bergenvaarderskamer was een gildehuis in de gemeente Nieuwer-Amstel van schippers en kooplieden die voeren op Bergen in Noorwegen en voornamelijk stokvis importeerden.

## Geschiedenis

In de zestiende eeuw werd door de "Bergenvaarders" een stenen onderkomen gebouwd naast een boerderij aan de Amsteldijk op de linker oever van de Amstel in Nieuwer-Amstel aan de Amsteldijk ter hoogte van het huidige huisnummer 67. De Amsteldijk was sinds de middeleeuwen de drukste landweg naar de stad Amsterdam. Achter het onderkomen bevond zich een herberg waar op het terrein achter ook toneel en operavoorstellingen werden gegeven.
Door Rembrandt van Rijn werd een pentekening van het onderkomen gemaakt.
Het onderkomen werd ook gebruikt door het gemeentebestuur van Nieuwer-Amstel. Tot 1787 werd die gemeente bestuurd vanuit het rechthuis in Amstelveen dat echter werd afgebroken in 1787. Het gemeentebestuur ging toen vergaderen in de verspreidt door de gemeente liggende herbergen, waaronder de Bergenvaarderskamer.
Omstreeks 1890 werd de Bergenvaarderskamer afgebroken en op de vrijgekomen plek werd tot 1892 gebouwd aan het raadhuis van Nieuwer-Amstel dat uiteindelijk door de annexatie in 1896 van het noordelijke gedeelte van de gemeente door Amsterdam maar vier jaar door de gemeente werd gebruikt.
In Amstelveen bestaat in de wijk Elsrijk sinds 1924 de Bergenvaarderstraat.
* https://www.amsterdam.nl/stadsarchief/stukken/handel/bergenvaarderskamer/
* ↑ https://pijpkrant.amsterdam/archief/berichten-uit-archief/news/rembrandt-was-here/?tx_news_pi1%5Bcontroller%5D=News&tx_news_pi1%5Baction%5D=detail&cHash=cacc508e0084cffe57a0d64a4857797d
* ↑ https://www.amstelveenweb.com/fotodisp&fotodisp=1628
# Bernay-Vilbert

Bernay-Vilbert is een gemeente in het Franse departement Seine-et-Marne (regio Île-de-France) en telt 821 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Provins.

## Geografie

De oppervlakte van Bernay-Vilbert bedraagt 17,0 km², de bevolkingsdichtheid is 48,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Bernay-Vilbert met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations légales 2021.
# Berlencourt-le-Cauroy

Berlencourt-le-Cauroy is een gemeente in het Franse departement Pas-de-Calais (regio Hauts-de-France). De gemeente telt 261 inwoners (2004) en maakt deel uit van het arrondissement Arras.

## Geschiedenis

Oude vermeldingen van de plaats dateren uit de 12de eeuw als Bellancourt en Berlencurt. De kerk van Berlencourt had die van Sars-le-Bois als hulpkerk. Ook Le Cauroy, Liencourt en Denier waren van de kerk van Berlencourt afhankelijk.
Op het eind van het ancien régime werd Berlencourt een gemeente. In 1927 werd de gemeentenaam uitgebreid tot Berlencourt-le-Cauroy.

## Geografie

De oppervlakte van Berlencourt-le-Cauroy bedraagt 7,5 km², de bevolkingsdichtheid is 34,8 inwoners per km². Door Berlencourt stroomt de Canche. In het zuiden van de gemeente ligt het gehucht Le Cauroy.
De onderstaande kaart toont de ligging van Berlencourt-le-Cauroy met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Bezienswaardigheden

* De Église Saint-Sulpice. Het 18de-eeuwse altaar, tabernakel en retabel werden in 1912 geklasseerd als monument historique. Ook een 16de-eeuws standbeeldje van Sint-Jan de Doper werd in 1912 geklasseerd. In 1978 werd nog een 18de-eeuwse biechtstoel geklasseerd en in 1983 een 16de-eeuwse reliekhouder.
* Het beschermde Château du Cauroy

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Berlenga Grande

Berlenga Grande ligt in de eilandengroep Berlengas, ten westen van Peniche in het Portugese district Leiria. Op ongeveer 400 meter ten noordoosten van het eiland ligt Cerro da Velha, ongeveer 1,5 kilometer ten westnoordwesten liggen de Estelas en op 6,5 kilometer ten noordnoordwesten de Farilhões.
Berlenga Grande heeft een kleine haven waar de boot uit Peniche aanmeert. Ook heeft het eiland een strand. Op het eiland staat de vuurtoren van Berlenga en aan de zuidoostzijde ligt het Fort van São João Baptista.
De meest voorkomende vogels zijn meeuwen.
In 1808 liep de HMS Milbrook in een storm op de rotsen bij Berlenga Grande, maar zonder dat er mensenlevens verloren gingen.
* Het eiland gezien vanaf zee
* De haven
* De haven
* De haven met gebouwen
* Het strand
* Het fort
* De camping
# Berlepsch' canastero

De Berlepsch' canastero (Asthenes berlepschi) is een zangvogel uit de familie Furnariidae (ovenvogels). Deze vogel is genoemd naar de Duitse ornitholoog Hans Graf von Berlepsch.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in noordwestelijk Bolivia.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als algemeen. Omdat deze vogel een klein verspreidingsgebied heeft dat snel krimpt door habitatverlies heeft deze soort op de Rode lijst van de IUCN de status gevoelig.
* 1 2 (en) Berlepsch' canastero op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Bedford (Iowa)

Bedford is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Iowa, en valt bestuurlijk gezien onder Taylor County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1620. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 1509, een daling van 111 (-6,9%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 4,2 km², geheel bestaande uit land. Bedford ligt op ongeveer 344 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond Bedford.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Bedford op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Bedford (Kentucky)

Bedford is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Kentucky, en valt bestuurlijk gezien onder Trimble County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 677. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 744, een stijging van 67 (9,9%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 1,0 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond Bedford.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Bedford op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Berjozovka (Kolyma)

De Berjozovka (Russisch: Берёзовка) (van het Russische berjoza, berk) is een 517 km lange zijrivier van de Kolyma in Siberië, Rusland.
Voor het grootste deel van haar loop stroomt deze rivier door een breed dal van het Joekagierenplateau in het noordoosten van de republiek Sacha (Jakoetië). Het stroomgebied is 24800 km² groot en bevat ongeveer 2000 meren. Van oktober tot midden mei is de Berjozovka dichtgevroren.
Begin 20e eeuw werd hier een van de eerste, in de permafrost bewaarde, mammoet gevonden. Deze werd naar Sint-Petersburg overgebracht voor wetenschappelijk onderzoek.
# Bertula tespilalis

Bertula tespilalis is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1858 door Walker.
# Bertone Mantide

De Bertone Mantide was een conceptwagen van het Italiaanse automerk Bertone. De wagen was in grote lijnen gebaseerd op de Corvette ZR1, met voornamelijk motorische verschillen. De 6.2 liter V8 in de Mantide behaalde een topsnelheid van 351 km/h en trok in 3,2 seconden op van 0 naar 100 km/h. Deze hoge snelheid werd mede bereikt door het lage gewicht van de wagen. Dit lage gewicht was te danken aan het gebruik van koolstofvezel in elk carrosserie-onderdeel van de wagen.

## Externe link

* 2009 Bertone Mantide Concept
# Belo Polje (Brus)

Belo Polje (Servisch cyrillisch: Бело Поље) is een plaats in de Servische gemeente Brus. De plaats telt 50 inwoners (2002).
# Belo Vale

Belo Vale is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Minas Gerais. De gemeente telt 7.470 inwoners (schatting 2009).

## Aangrenzende gemeenten

De gemeente grenst aan Bonfim, Brumadinho, Congonhas, Jeceaba, Moeda, Ouro Preto en Piedade dos Gerais.
* Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística, Inwonertallen 2009
# Bibliotheek Hector Hodler

De bibliotheek Hector Hodler is een van de grootste Esperanto-bibliotheken, met ongeveer 30.000 boeken, met tijdschriften, manuscripten, foto's, muziek, en andere collecties. Het beslaat drie kamers in het hoofdkantoor van de Wereld-Esperantovereniging in Rotterdam.
De bibliotheek is ontstaan in Zwitserland, toen de Zwitserse Esperanto-vereniging in 1908 een bibliotheek opende. In 1912 kwam de bibliotheek in het bezit van Hector Hodler, de oprichter van UEA. Na zijn dood kwam het in bezit van UEA in Zwitserland. Na de tweede wereldoorlog werd de bibliotheek in 1947 te zijner er hernoemd in Bibliotheek Hector Hodler. Toen het hoofdkantoor van UEA naar Rotterdam verhuisde, werd ook de bibliotheek daar gevestigd (1960).
Andere belangrijke collecties van Esperanto-boeken zijn: International Esperanto Museum, Montagu C. Butler Library, Centre de documentation et d'étude sur la langue internationale, en de Duitse Esperanto-bibliotheek.
# Bikini fairing

Een Bikini Fairing is een zeer klein stuurkuipje op een motorfiets. Hoewel klein kan een dergelijk kuipje toch een behoorlijke bescherming tegen de rijwind bieden. Bikini Fairings zijn meestal bevestigd aan de tellers (snelheidsmeter en toerenteller).
# Bernate Ticino

Bernate Ticino is een gemeente in de Italiaanse provincie Milaan (regio Lombardije) en telt 2939 inwoners (2001). De oppervlakte bedraagt 12,1 km², de bevolkingsdichtheid is 245 inwoners per km².

## Geografie

Bernate Ticino grenst aan de volgende gemeenten: Cuggiono, Galliate (NO), Mesero, Marcallo con Casone, Romentino (NO), Boffalora sopra Ticino, Trecate (NO).
* Italiaans bureau voor statistiek
Abbiategrasso · Albairate · Arconate · Arese · Arluno · Assago · Baranzate · Bareggio · Basiano · Basiglio · Bellinzago Lombardo · Bernate Ticino · Besate · Binasco · Boffalora sopra Ticino · Bollate · Bresso · Bubbiano · Buccinasco · Buscate · Bussero · Busto Garolfo · Calvignasco · Cambiago · Canegrate · Carpiano · Carugate · Casarile · Casorezzo · Cassano d'Adda · Cassina de' Pecchi · Cassinetta di Lugagnano · Castano Primo · Cernusco sul Naviglio · Cerro Maggiore · Cerro al Lambro · Cesano Boscone · Cesate · Cinisello Balsamo · Cisliano · Cologno Monzese · Colturano · Corbetta · Cormano · Cornaredo · Corsico · Cuggiono · Cusago · Cusano Milanino · Dairago · Dresano · Gaggiano · Garbagnate Milanese · Gessate · Gorgonzola · Grezzago · Gudo Visconti · Inveruno · Inzago · Lacchiarella · Lainate · Lengano · Liscate · Locate di Triulzi · Magenta · Magnago · Marcallo con Casone · Masate · Mediglia · Melegnano · Melzo · Mesero · Milaan · Morimondo · Motta Visconti · Nerviano · Nosate · Novate Milanese · Noviglio · Opera · Ossona · Ozzero · Paderno Dugnano · Pantigliate · Parabiago · Paullo · Pero · Peschiera Borromeo · Pessano con Bornago · Pieve Emanuele · Pioltello · Pogliano Milanese · Pozzo d'Adda · Pozzuolo Martesana · Pregnana Milanese · Rescaldina · Rho · Robecchetto con Induno · Robecco sul Naviglio · Rodano · Rosate · Rozzano · San Colombano al Lambro · San Donato Milanese · San Giorgio su Legnano · San Giuliano Milanese · San Vittore Olona · San Zenone al Lambro · Santo Stefano Ticino · Sedriano · Segrate · Senago · Sesto San Giovanni · Settala · Settimo Milanese · Solaro · Trezzano Rosa · Trezzano sul Naviglio · Trezzo sull'Adda · Tribiano · Truccazzano · Turbigo · Vanzaghello · Vanzago · Vaprio d'Adda · Vermezzo · Vernate · Vignate · Villa Cortese · Vimodrone · Vittuone · Vizzolo Predabissi · Zelo Surrigone · Zibido San Giacomo
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Bir Zeit

Bir Zeit (Arabisch: بيرزيت ) is een Palestijnse stad op de Westelijke Jordaanoever. Onder meer The Palestinian Museum is er gevestigd. Nabij Bir Zeit bevindt zich eveneens de universiteit van Bir Zeit.
# Bir zamanlar Anadolu'da

Bir zamanlar Anadolu'da (Engels: Once Upon a Time in Anatolia) is een Turkse dramafilm uit 2011 onder regie van Nuri Bilge Ceylan.

## Verhaal

Een arts en een openbaar aanklager worden gedwongen om samen een tocht door de steppen van Anatolië te maken. Die tocht is vergelijkbaar met het leven in een klein dorp. Ze hebben het gevoel dat er achter elke heuvel een nieuw gevaar loert, maar hun reis blijft altijd even monotoon.

## Rolverdeling

* Muhammet Uzuner: Dr. Cemal
* Yılmaz Erdoğan: Naci
* Taner Birsel: Nusret
* Ahmet Mümtaz Taylan: Arap Ali
* Fırat Tanış: Kenan
* Ercan Kesal: Muhtar
* Cansu Demirci: Cemile
* Erol Eraslan: Yaşar
* Uğur Arslanoğlu: Tevfik
* Murat Kılıç: İzzet
* Şafak Karali: Abidin
* Emre Şen: Önder
* Burhan Yıldız: Verdachte
* Nihan Okutucu: Gülnaz

## Externe link

* (en) Bir zamanlar Anadolu'da in de Internet Movie Database