OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ivo Cornelis

Ivo Cornelis, voluit Ivo Ernestus Josephus Maria Melania Franciscus de Paulo Cornelis (Niel, 14 oktober 1887 - Antwerpen, 11 juli 1958) was een Belgisch rooms-katholiek priester en oprichter van de Jongenstehuizen Ivo Cornelis.
Cornelis was zoon van een arts en liep school in het Sint-Gummaruscollege te Lier. Hij volgde een priesteropleiding in het Groot-Seminarie te Mechelen en de pauselijke universiteit Gregoriana te Rome. In 1910 werd hij tot priester gewijd. In 1912 werd hij leraar Nederlands in het Klein-Seminarie te Basse-Wavre en het jaar daarop werd hij benoemd tot onderpastoor van de Sint-Romboutsparochie in Mechelen. Dit zou hij blijven tot 1938.
In 1921 nam Cornelis twee weesjongens op in zijn huis in Mechelen en datzelfde jaar stichtte hij het naar hem genoemde jongenstehuis, geholpen door zijn vriend en politicus Alfons Verbist. In 1930 verhuisde het jongenstehuis naar de Wollemarkt in Mechelen en in 1933 werd er een vakantiehuis geopend in Weelde. In 1935 werd de stichting omgevormd tot een vzw en er werden verschillende tehuizen voor jongens geopend in de provincies Antwerpen en Vlaams-Brabant, ook nog na de dood van Cornelis. Jongenstehuizen Ivo Cornelis gingen daarna op in de organisatie Jeugdzorg Emmaüs.
De Ivo Cornelisstraat in Mechelen is naar hem genoemd.

## Literatuur

Mark Cornelis, Ivo Cornelis, een der Vlaamse groten in Kerk en samenleving, 2021
# Ivo Dědina

Ivo Gabriel Dědina Anceaux (Praag, 28 september 1922 – Amsterdam, 12 november 1999) was een Tsjechisch-Frans-Nederlandse componist, dirigent en pianist.
Hij studeerde piano, orgel, theorie en vormleer in Nymburg. In 1967 sluit hij zijn piano- en compositiestudie aan het Praags conservatorium af. Gedurende de jaren 1946-1968 was hij als pianist verbonden aan de Opera en het Ballet van de Nationale Schouwburg in Praag.
Mede vanwege tegenstand tegen zijn filosofische opinies, ecologische overtuigingen en religieuze uitingen voelde Dědina zich verplicht te vertrekken uit Tsjecho/Slowakije. Na een kort engagement als dirigent in Oostenrijk was hij van 1969 tot 1987 actief als pianist in Frankrijk (Salle Pleyel). Vanaf 1987 woonde hij te Amsterdam.
Tijdens zijn laatste levensjaren pleitte Dědina voor een bescherming van de bedreigde natuur hetgeen tot uiting kwam in zijn pianocyclus Les Eaux.

## Oeuvre

Zijn belangrijkste werken zijn de balletten: Malborough s´en va-t-en guerre, La Vieille, L'oisseau Jü, Orphée mal dépecé, Le Dieu Bleu, Apsara en Shiva, La Laitière.
Andere composities: muzikale komedie Pléiades et Les Néons, satirisch schouwspel Faust, pantomime ballet Pafnucius en la jolie Eusebie. Talrijke composities voor piano als Les Mélodies Oriëntales en La suite grecque. Meer dan honderd liederen als Op het Geluk, Romantische Liederen, Liederen in Spaanse Stijl, Liederen op Koreaanse en Chinese verzen, Le Cygne Sauvage en Le Bestiaire.
Documenten over zijn leven en zijn werken zijn te vinden in een tiental stichtingen, musea, Tsjechische bibliotheken en binnen het Nationaal Archief in het Dědina fond.
# Iñapari

Iñapari is een plaats in de Zuid-Amerikaanse staat Peru .
Iñapari is de administratieve zetel van de provincie Tahuamanu, in de regio Madre de Dios. Het ligt nabij het drielandenpunt Peru- Bolivië -Brazilië. De plaats is verbonden met Brazilië en de buurstad Assis Brasil door de Puente de la Integración de Acre, een internationale brug over de Río Acre. In 2017 telde Iñapari 1890 inwoners. Het is de afgelopen tien jaar merkelijk gegroeid sinds de opening van de Transoceánica, de weg die São Paulo met Lima verbindt.

## Referentie

* ↑ Zensus 2017
# Izïa Higelin

Izïa Higelin (ook gekend als Izia) (24 september 1990) is een Frans actrice en singer-songwriter.

## Biografie
### Vroeger leven

Izïa Higelin werd op 24 september 1990 geboren in Senegal als dochter van muzikant en zanger Jacques Higelin en danseres Aziza Zakine. Van 2004 tot 2005 studeerde ze aan de École alsacienne maar verliet op 15-jarige leeftijd de school om zich te concentreren op haar muziekcarrière. Op jonge leeftijd werd ze beïnvloed door jazz en Britse popmuziek en op zevenjarige leeftijd vormde ze een duo met haar vader waarbij ze zong en hij haar begeleidde op de piano. Op dertienjarige leeftijd kreeg Izïa interesse voor rockbands zoals Nirvana en Led Zeppelin en schreef toen haar eerste lied, getiteld Hey Bitch dat later op haar debuutalbum verscheen.

### Muziekcarrière

In 2004 ontmoette ze via haar vader de bassist Antoine Toustou van de groep Caravan Palace en ze traden een eerste maal live op in Cabaret Sauvage. Zes maand later werd de groep uitgebreid met Sébastien Hoog en Vincent Polycarpe. In september 2006 werd haar eerste EP uitgebracht en een jaar later speelde ze het voorprogramma van Iggy & the Stooges op het Printemps de Bourges-muziekfestival. Vervolgens toerde Higelin gedurende zes maanden in Frankrijk en op 8 juni 2009 werd haar debuutstudioalbum Izia uitgebracht in Frankrijk. Het album presteerde redelijk in de Franse albumschart en bereikte de hoogste positie op plaats 31 en verbleef 17 opeenvolgende weken in de top 100.

### Acteercarrière

In 2011 werd ze door Patrick Mille gekozen voor een van de hoofdrollen in zijn langspeelfilm Mauvaise fille die vanaf 28 november 2012 in de bioscoopzalen vertoond werd. Higelin werd voor haar rol bekroond met de César voor beste jong vrouwelijk talent. Higelin acteerde in verscheidene Franse films en werd in 2015 genomineerd voor de César voor beste vrouwelijke bijrol voor haar rol in Samba.

## Muzikanten van de band Izia

* Gitaar: Sébastien Hoog
* Basgitaar: Vincent Brulin (sinds 2015)
* Drums: Louis Delorme
* Gitaar/Piano/Orgel: Guillaume Zeller

## Discografie
### Albums

* 2009: Izia
* 2011: So Much Trouble
* 2015: La Vague
* 2022: La Vitesse

## Filmografie

* 2017: Rodin van Jacques Doillon - Camille Claudel
* 2016: Saint Amour van Gustave Kervern en Benoît Delépine - De ex van Mike
* 2015: La Belle Saison van Catherine Corsini - Delphine
* 2014: Mune, Le Gardien De La Lune van Benoît Philippon en Alexandre Heboyan - Cire (stem)
* 2014: Samba van Éric Toledano en Olivier Nakache - Manu
* 2014: Fils De van HPG - Zichzelf
* 2012: Mauvaise Fille van Patrick Mille - Louise

## Prijzen en nominaties

De belangrijkste:
| Jaar | Prijs | Categorie | Film | Uitslag |
| 2016 | Prix Lumières | Beste actrice | La Belle Saison | Genomineerd |
| 2015 | César | Beste vrouwelijke bijrol | Samba | Genomineerd |
| 2013 | César | Beste jong vrouwelijk talent | Mauvaise fille | Gewonnen |
# Izúcar de Matamoros

Izúcar de Matamoros (Nahuatl: Itzohcan) is een stad in de Mexicaanse deelstaat Puebla. Atlixco heeft 41.042 inwoners (2005) en is de hoofdplaats van de gemeente Izúcar de Matamoros.
# Jack Jackson

Jack Jackson kan verwijzen naar:
* Jack Jackson (Brits musicus) (1906-1978), Brits radio-dj en bandleider van een dans en trompetband
* Jack Jackson (ijshockeyer) (1925-2015), Canadees ijshockeyer
* Jack Jackson (cartoonist) (1941-2006), Amerikaans cartoonist
* Jack Jackson, pseudoniem van Jacques Verburgt (1947-2009), Nederland producer, musicus en songwriter
* Jack Jackson (American footballer) (1972), Amerikaans American footballspeler
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jack Jackson en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jack Jeffers

Jack Jeffers (Montserrat, 10 december 1928) is een Amerikaanse jazz-musicus. Hij speelt bastrombone en tuba en is arrangeur.

## Biografie

Jeffers’ moeder speelde piano en kerkorgel. Hij studeerde rond 1950 in Boston trombone en werkte in de huisband van Howard Theatre in Washington D.C.. In de tweede helft van de jaren 50 speelde hij bij Buddy Johnson en Warren Smith, in 1960 bij Lionel Hampton. Halverwege de jaren 60 werkte hij bij het orkest van Charlie Barnet, waarmee hij zijn eerste opnames maakte, in de jaren erna speelde hij met Warren Smith en het Composers Workshop Orchestra, alsook met het Jazz Composer’s Orchestra rond Michael Mantler. Hij trad in 1968 in de bigband van Dizzy Gillespie op tijdens het Newport Jazz Festival. Hij werkte verder aan Carla Bley's Escalator over the Hill mee en werkte rond 1970 met Herbie Hancock, Ernie Wilkins, Clark Terry, Hermeto Pascoal, Houston Person en Thad Jones. In de jaren 70 speelde hij mee op opnames van o.m. Charles Earland, Cal Tjader, Randy Weston, Ella Fitzgerald, Grachan Moncur III (Echoes of Prayer), Charles Tolliver, Anthony Braxton, Yusef Lateef en Harold Wick. In de jaren 80 werkte hij met Lena Horne, Charlie Haden (The Ballad of the Fallen) en Muhal Richard Abrams, en in het decennium erna was hij betrokken bij bigband-projecten van Nancie Banks, Chico O’Farrill, Arturo O’Farrill, Louie Bellson en Jimmy Heath. Hij arrangeerde muziek voor zijn eigen groepen: in 1995 nam hij met zijn New York Classics-bigband het album New York Dances op (Mapleshade Records). Op de plaat speelden o.m. James Zollar, Bill Easely en Warren Smith mee. In de jazz was hij tussen 1966 en 2011 betrokken bij 84 opnamesessies. Jeffers werkte bovendien vaak als studiomuzikant en was betrokken bij Broadway-producties.

## Bron

* Leonard Feather, Ira Gitler: The Biographical Encyclopedia of Jazz. Oxford University Press, Oxford etc. 1999; ISBN 978-0-19-532000-8
# Jacob Cornelissen de Weynsbroeck

Jacob Nepomucenus Cornelissen de Weynsbroeck (Antwerpen, 7 augustus 1757 - Parijs, 1813) was burgemeester van Antwerpen.

## Levensloop

Jacob Cornelissen was een zoon van Jan-Baptist Cornelissen (1703-1792) die in 1733 door keizer Karel VI in de adel werd opgenomen. Hij trouwde met Jeanne-Barbe Osy en in tweede huwelijk met Isabelle Martini. Jacob sproot voort uit het tweede huwelijk en trouwde met Anne du Bois.
In 1810 werd hij opgenomen in de empireadel met de titel van graaf. Dit gebeurde naar aanleiding van de grootse ontvangst die in 1810 in Antwerpen werd gehouden voor Napoleon I en zijn nieuwe keizerin, Marie-Louise van Oostenrijk. Hij werd ook kamerheer van de keizer.
In 1811 volgde hij Jan Steven Werbrouck op als burgemeester van Antwerpen. Zijn ambtstermijn was maar kort, want hij overleed onverwacht tijdens een bezoek aan Parijs.
Zijn kleinzoon Jacques Cornelissen (1806-1868) werd in 1843 in de Belgische adel opgenomen met de titel graaf, overdraagbaar bij eerstgeboorte. Uit zijn twee huwelijken had deze echter maar één zoon, graaf Charles Cornelissen (1841-1912), die kinderloos overleed, waarmee de familietak uitdoofde.

## Literatuur

* Jean TULARD, Napoléon et la noblesse d'empire, Taillandier, Parijs, 1979.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1987, Brussel, 1987.
# Jacob Peters (jurist)

Jacob Peters (Tilburg, 2 mei 1912 - Den Haag, 29 oktober 1976) was een Nederlands jurist en vicepresident van de Hoge Raad der Nederlanden.
Peters, zoon van een Tilburgse koopman in papierwaren, studeerde rechten aan de Universiteit Utrecht van 1930 tot 1935. Na zijn studie werd hij advocaat in zijn geboorteplaats; het jaar erop werd hij waarnemend griffier bij het kantongerecht Tilburg. In 1941 werd hij toegevoegd inspecteur voor de prijsbeheersing (ter voorkoming van de woeker tijdens de Tweede Wereldoorlog) en na het einde van de oorlog, in 1946, tuchtrechter voor de prijzen en kantonrechter-plaatsvervanger te Amsterdam. In 1951 werd hij benoemd tot rechter bij de Rechtbank Amsterdam en in 1955 tot lid van het College van Beroep voor het bedrijfsleven aldaar. In 1960 werd hij benoemd tot raadsheer bij het Gerechtshof Amsterdam.
Op 29 november 1961 werd Peters door de Hoge Raad aanbevolen voor benoeming tot raadsheer, ter vervulling van een vacature die was ontstaan door het vertrek van Isaak Kisch die zich niet thuis voelde als raadsheer. De Tweede Kamer nam de aanbeveling ongewijzigd over en de benoeming volgde op 13 januari 1962. Per 1 januari 1976 werd Peters benoemd tot vicepresident van de Hoge Raad, na het pensioen van Pieter Eijssen, maar hij overleed later dat jaar op 64-jarige leeftijd.
# Jacob Pieter Pompejus van Zuylen van Nijevelt

Jacob Pieter Pompejus (Pompejus) baron van Zuylen van Nijevelt, heer van de Ehze (Dordrecht, 29 juni 1816 – Den Haag, 4 november 1890) was een Gelderse edelman en vanaf 1848 Tweede Kamerlid.

## Leven en werk

Na het Athenaeum Illustre (Deventer) studeerde Van Zuylen van Nijevelt vanaf 1835 te Utrecht en promoveerde in 1840 in de rechten. Hij was minister van Buitenlandse Zaken in het eerste kabinet van Thorbecke. Dit kabinet struikelde in 1853 over de Aprilbeweging. Hem werd ten onrechte verweten het voornemen van Pius IX om de kerkelijke hiërarchie in Nederland te herstellen te hebben verzwegen. In 1861 was hij korte tijd weer minister van Buitenlandse zaken. Hij kwam in conflict met zijn collega-ministers over het koloniale beleid. Toen de koning zich achter zijn tegenstanders schaarde, waaronder zijn medeformateur van het kabinet James Loudon trad hij af. Na zijn derde huwelijk in 1857, met een dochter van oud-minister Jan Jacob Rochussen, kwam hij onder invloed van zijn nieuwe schoonvader in conservatiever vaarwater terecht. In september 1864 werd hij weer Kamerlid en leider van de Zuylianen, die zich tegen liberalen en antirevolutionairen keerden. Nadien was hij tot 1885 achttien jaar gezant in Parijs, na benoeming door zijn neef Jules, toenmaals minister, en op hoge leeftijd nog Eerste Kamerlid. In 1889 werd hij benoemd tot minister van staat.

### Familie

Van Zuylen van Nijevelt trouwde op 26 augustus 1841 te Utrecht met Françoise Wilhelmina Maria Schas, telg uit het geslacht Schas, uit welk huwelijk vier kinderen werden geboren. Na haar overlijden hertrouwde hij op 5 januari 1854 te Rheden met haar zuster Jacoba Aletta Francina Schas, uit welk huwelijk een dochter werd geboren die na enkele maanden op Rhederhof in 1855 overleed, terwijl de moeder elf dagen na die geboorte overleed, op 18 december 1854. Hij hertrouwde daarna op 30 juli 1857 in Den Haag met Emilie Annette Rochussen. Hij overleed in november 1890 op 74-jarige leeftijd in zijn woonplaats Den Haag, een jaar na zijn derde echtgenote.

### Bezit

Zijn vader Arnout baron van Zuylen van Nijevelt, heer van de Ehze (1780-1835), lid Notabelenvergadering, was in 1831 eigenaar geworden van De Ehze. Na diens overlijden ging het bezit ervan op hem over, maar zijn moeder Maria Repelar, vrouwe van Nieuw-Beijerland (1780-1857) bleef het huis bewonen tot haar overlijden. Zelf bewoonde hij het op het landgoed gebouwde huis Hoogenkamp in Almen, terwijl zijn zus Maria (1818-1865) bij haar moeder op het huis de Ehze bleef wonen, ook na haar huwelijk in 1849 met K.W.G. baron van Wassenaer (1822-1870), waar enkele van hun kinderen werden geboren en op welk huis zij overleed, net als haar moeder acht jaar eerder.
# Iyonus

Iyonus is een geslacht van hooiwagens uit de familie Podoctidae. De wetenschappelijke naam Iyonus is voor het eerst geldig gepubliceerd door Suzuki in 1964.

## Soorten

Iyonus is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Iyonus yuyama
* ↑ Kury, A.B., Mendes, A.C., Cardoso, L., Kury, M.S., Granado, A.de A., Giribet, G., Cruz-López J.A., Longhorn, S.J., Medrano, M., Oliveira, A.B.R. de, Kury, I.S. & Souza-Kury, M.A. (2023) World Catalogue of Opiliones. WCO-Lite version 2.6..

### Bronnen

* Pinto-da-Rocha, R., Machado, G. & Giribet, G. (eds.) (2007): Harvestmen - The Biology of Opiliones. Harvard University Press ISBN 0-674-02343-9
# James Moody

James Moody kan verwijzen naar:
* James Bradfield Moody, algemeen managervan International Development bij CSIRO
* James Moody (componist), een Iers componist
* James Moody (loyalist), een loyalist en politicus uit New Jersey.
* James Moody (saxofonist) (1925 - 2010), Amerikaans jazzsaxofonist.
* James S. Moody, Jr., een Amerikaanse rechter
* James Paul Moody, een bemanningslid van de RMS Titanic
* James M. Moody (1858 - 1903), een Amerikaans congressman
* James Maxwell Moody, een Amerikaanse federale rechter
* James Tyne Moody, een Amerikaanse federale rechter
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van James Moody en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# James Moloney

James Moloney (Sydney, 20 september 1954) is een Australisch schrijver van kinderboeken.

## Leven

Moloney werd geboren in Sydney, maar groeide op in Brisbane. Hij studeerde voor leraar. Na zijn hogere studies werd hij leraar en daarna leraar-bibliothecaris. Hij reisde van school naar school. Rond 1978 kwam hij terecht in Cunnamulla, een klein dorp in de Australische "outback". Er leefden veel Aboriginals. Dat heeft zijn werk sterk beïnvloed.

## Werk

Lang voor het werk van Moloney in het Nederlands werd vertaald, was hij al een bekend jeugdauteur in Australië, zijn thuisland. Zijn debuut Crossfire (1992) werd meteen bekroond. Sindsdien zijn bijna al zijn boeken voor adolescenten in de prijzen gevallen. Voor zijn vijfde boek De Veerpont (1999, Houtekiet) kreeg hij de Australian Children’s Book of the Year-prijs.

## Bekroningen

* Australian Children’s Book of the Year-prijs voor De Veerpont
* 2000: Boekenwelp voor De Veerpont
* De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van de website jeugdliteratuur.org, waarvan overname van teksten toegestaan is onder CC-BY-SA/GFDL
* ↑ James Moloney. Gearchiveerd op 15 juli 2022.
* Gemeinsame Normdatei: 123345456
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7866 2259
* Library of Congress Control Number: n92040889
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0064563
* Nationale bibliotheek van Australië: 35961036
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007332397005171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 186314124
* SNAC: w60v8k2d
* Virtual International Authority File: 77219718
* WorldCat (via VIAF): 77219718
# Jalalabad (Shahjahanpur)

Jalalabad is een stad en gemeente in het district Shahjahanpur van de Indiase staat Uttar Pradesh.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 31.112 mensen in Jalalabad, waarvan 53% mannelijk en 47% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 50%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Jalalabad

Jalalabad kan verwijzen naar:
* Jalalabad (Afghanistan), een stad in het oosten van Afghanistan en de hoofdstad van de provincie Nangarhār
* Jalalabad (Shahjahanpur), een plaats en gemeente in het district Shahjahanpur van de Indiase staat Uttar Pradesh
* Jalalabad (Shamli), een nagar panchayat (plaats) in het district Shamli van de Indiase staat Uttar Pradesh

## Kirgizië

* Dzjalal-Abad (oblast) in Kirgizië
* Dzjalal-Abad (stad), alternatieve spelling van de stad in de gelijknamige oblast
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jalalabad en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jaapiella volvens

Jaapiella volvens is een muggensoort uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Rübsaamen.
# Jan Werner

Johannes Wouter Hendrik (Jan) Werner (1950) was van 1978 tot 2014 conservator kaarten en atlassen van de Universiteitsbibliotheek van Amsterdam.

## Biografie

In 1978 werd Werner conservator van de belangrijke kaarten- en atlassencollectie van de Amsterdamse universiteitsbibliotheek. In die jaren verzorgde hij talrijke tentoonstellingen waarbij catalogi verschenen. Daarnaast verzorgde hij uitgaven van oude kaarten of schreef in vaktijdschriften over belangrijke cartografen en hun atlassen. De belangrijkste uitgave die hij van een omvangrijk toelichtingsdeel van meer dan 600 pagina's voorzag was die van de facsimile van de Atlas der Neederlanden die tussen 2013 en 2015 verscheen, een 9-delige atlas waarin kaarten uit de 16e tot 19e eeuw zijn opgenomen en waarvan het unieke origineel zich in de UB bevindt, vlak voordat hij met pensioen ging bij de UB.
# Jan Went

Jan Went kan verwijzen naar:
* Jan Nepomuk Vent, Tsjechisch componist en hoboïst
* Jan Jacobus Went, Nederlands reactorfysicus, drijvende kracht achter de KEMA Suspensie Test Reactor
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jan Went en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jan Boon (kunstenaar 1918 - 1988)

Johannes Jacob (Jan) Boon Azn. (Breda, 7 juni 1918 – Utrecht, 8 december 1988) was een Nederlandse schilder, tekenaar en mozaïekkunstenaar.

## Leven en werk

Jan Boon studeerde aan de Rijksakademie van beeldende kunsten in Amsterdam bij hoogleraar monumentale kunst Heinrich Campendonk.
Boon is vooral bekend geworden om zijn vele mozaïeken in de openbare ruimte van Utrecht.
Hij was getrouwd met de dochter van Willem Wagenaar. Toen zij hun tweede kind verwachtten, stopte Jan Boon met de mozaïekkunst en werd hij tekenleraar aan de Quakersschool Beverweerd in Werkhoven.

## Werken in de openbare ruimte (selectie)
### Utrecht

* Mozaïek De vier windstreken, Noordertunnel Station Utrecht Centraal (1948)
* reliëfs Paus Adriaanschool, Oudegracht 373 (?)
* Mozaïeken Zwembad Den Hommel (1961) (mozaïek gesloopt jaren 80)
* Mozaïek "De Utrecht", zijgevel personeelsflat Von Kleistlaan (1957)
* Mozaïeken De vrouw van Lot en Petrus in de Golven, protestant-christelijke school voor lager onderwijs De Kring, Jan Cornelisz Maylaan 21 (1967)
* Reliëf van keramiek "vogels" aan de gevel van het voormalig hoofdkantoor van Van Gend & Loos aan de Catharijnesingel 47 (1968)
* Kiezelmozaïeken Vissen rondom de Geertekerk (±1955)
* Ontwerp van beton en asfalt Herderplein (1955)
* Schilderingen (9 stuks) op elke verdieping van de Stadionflat, Stadionlaan (1958)
* Muurschildering, symboliserend de paardekrachten gewonnen uit de aardolie, benzinestation (Kwekersweg Amersfoort) (1956). Reconstructie door Frank Biemans (2016)

### Eindhoven

* Drie vloermozaïeken vogels, bokken en vissen, station Eindhoven

### Diepenveen

* * Glas-in-loodramen Abdij Sion (Diepenveen)

## Galerij

* De vier windstreken
* betonreliëfs Oudegracht, Utrecht
* gevelreliëf
* ↑ Boon, Johannes Jacob | Bergdorp in Oostenrijk | Oostenrijk | Caput Ovis | collectie schilderijen & kunst. www.caputovis.nl. Gearchiveerd op 4 maart 2016. Geraadpleegd op 30 oktober 2015.
* ↑ AD 01-08-2008, Flierefluiter moest geld verdienen
* ↑ DUIC nr. 31, april 2017, Kijk eens omhoog - Utrechtse geveldetails door Arjan den Boer, p. 20/21
* ↑ Utrecht, Dr. A. van Hulzen, Uitgeverij Noorduijn & Zoon nv, 1962
* ↑ (en) Kunst aan gebouwen: Kunstwerk van negen verdiepingen aan de Stadionflat - De Utrechtse Internet Courant. De Utrechtse Internet Courant (15 april 2018). Gearchiveerd op 14 mei 2018. Geraadpleegd op 14 mei 2018.