OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Leo Lanckneus

Léon-François Lanckneus (Leuven, 31 mei 1889 - Brugge, 17 december 1968) was een Belgisch kunstschilder.

## Levensloop

Leo Lanckneus was een zoon van François Lanckneus (1843-1913) en Marie Meyer (1857-1922).
Hij studeerde aan het koninklijk atheneum in Leuven en aan de academie voor schone kunsten in die stad. Hij behaalde in 1909-1910 de diploma's van leraar tekenen in middelbare scholen en in athenea. Zijn eerste benoeming volgde in 1912 aan het atheneum van Doornik.
In 1914, bij het begin van de Eerste Wereldoorlog, meldde hij zich als oorlogsvrijwilliger. Hij streed vier jaar in de loopgrachten en behoorde tot het bezettingsleger in Duitsland tot in 1919. Hij werd toen leraar tekenen aan het koninklijk atheneum in Brugge en vanaf 1922 ook aan de Rijksnormaalschool in dezelfde stad.
Hij trouwde in 1923 met Jeanne Van Buylaere (1901-1984) en het echtpaar kreeg een enige zoon, Jacques Lanckneus (1924-1991), die kinderarts werd in Brugge.
In 1936 werd hij inspecteur tekenen, kunstgeschiedenis en handenarbeid bij de rijksinrichtingen voor middelbaar en normaalonderwijs. In 1949 ging hij met pensioen.
Het is vooral als gepensioneerde dat Lanckneus zich aan het schilderen zette. Een tentoonstelling in 1959 in Brugge gehouden, maakte hem als kunstschilder en etser in ruimere kring bekend. Hij werkte in een min of meer expressionistische, eigen stijl. Zijn werk bestond uit stadsgezichten, stillevens, bloemstukken, landschappen, maskers, religieuze en mythologische thema's, enkele abstracte werken. Naargelang de jaren voortschreden werd zijn werk maatschappijkritischer.

## Publicaties

Lanckneus publiceerde verschillende handboeken voor het tekenonderricht.
* Tekenen: aanleren van meetkundig, technisch, sier- en kunsttekenen, Gent, 1930.
* Het constructief tekenen: tekenmethode naar de natuur in verband met een reeks nieuwe modellen ontworpen volgens hedendaagse originele didactische principes, Brugge, 1935.
* De methodiek van het tekenonderricht, Gent, 1939.
* Het beredeneerd constructief tekenen

## Literatuur

* Hendrik CAYMAN, Leon Lanckneus, in: San Salvator Bulletin, 1927.
* Jef CRICK, Leo Lanckneus, in: Leven en werken onzer beeldende kunstenaars, deel II, 1930-1935.
* Maurits VAN COPPENOLLE, Léo-Frans Lanckneus, kunstschilder, in: Figuren uit het Brugsche, Brugge, 1936.
* Walther VANBESELAERE, Leon-François Lanckneus, in: Catalogus tentoonstelling, Brugge, 1959.
* Ererijksinspecteur van tekenonderwijs Leon Lanckneus overleden, in: Brugsch Handelsblad 21 december 1968.
* Robert DE LAERE, Leon Lanckneus, in: Brugse beeldende kunstenaars omtrent de eeuwwisseling, Deel I, Brugge, 1990.
* Guillaume MICHIELS, Leon Lanckneus, in: De Brugse school, Brugge, 1990.
* Fernand BONNEURE, Leon Lanckneus, in: Lexicon van West-Vlaamse beeldende kunstenaars, Deel 4, Brugge, 1995.
* Evi STEYAERT, De relevantie van het secundaire kunstonderwijs voor de verdere studies binnen de beeldende kunst, masterscriptie, Kunstacademie Gent, 2015.
# Willem II van Genève

Willem II van Genève (circa 1185 - Domène, 25 november 1252) was van 1225 tot aan zijn dood graaf van Genève.

## Levensloop

Willem II was de zoon van graaf Willem I van Genève en diens tweede echtgenote Beatrix, dochter van heer Aymon I van Faucigny. In 1209 nam hij deel aan de Albigenzenkruistocht, waarbij hij onder meer in de belegeringen van Béziers en Carcassonne vocht.
Rond 1225 volgde Willem II zijn oudere halfbroer Humbert op als graaf van Genève, waarbij hij de erfrechten van Humberts zonen negeerde. Tijdens zijn regering voerde hij een vete met zijn neef, heer Aymon II van Faucigny, die hij in 1229 tot de onderwerping dwong. Dat veroorzaakte een conflict met Peter van Savoye, die als echtgenoot van Agnes van Faucigny de schoonzoon was van Aymon II. Het conflict werd versterkt toen Peter zijn grondgebied in de omgeving van Genève wilde uitbreiden en in 1236 slaagde Willem II erin om Peter gevangen te nemen, die echter kort nadien wist te ontsnappen. In 1237 werd hij gedwongen een vredesverdrag te sluiten met Peters broer, graaf Amadeus IV van Savoye, wat echter geen einde maakte aan de vijandigheden tussen het huis Genève en het huis Savoye.
In 1242 moest Willem het kasteel van Arold aan Peter afstaan. Toen die in het voorjaar van 1250 naar Engeland was vertrokken, opende Willem een nieuwe oorlog tegen Peter, die hij door diens vervroegde terugkeer hetzelfde jaar verloor. Vervolgens kwam er op 10 juni 1250 een door de aartsbisschop van Lyon bemiddeld vredesverdrag waarbij Willem meerdere burchten in Vaud, het leenheerschap over Faucigny en zijn kasteel in Genève aan Peter moest afstaan. In dezelfde periode stierf met heer Amadeus II van Gex een zijtak van het huis Genève uit. In plaats van de heerlijkheid zelf te erven, moest Willem Gex afstaan aan Simon van Joinville, de schoonzoon van Amadeus II, en werd de heerlijkheid onder het leenheerschap van Peter van Savoye gesteld.
Willem II stierf in 1252, waarna hij als graaf van Genève werd opgevolgd door zijn zoon Rudolf.

## Huwelijk en nakomelingen

Rond 1223 huwde Willem met Alix, dochter van Albert II de La Tour de Pin. Ze kregen volgende kinderen:
* Rudolf (circa 1220-1265), graaf van Genève
* Amadeus (overleden in 1276), bisschop van Die
* Robert (overleden in 1287), bisschop van Genève
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Wilhelm II. (Genf) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Isolaat

Isolaat kan verwijzen naar:
* Isolaat (geurstof)
* Isolaat (taalkunde)
* Reincultuur (microbiologie)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Isolaat en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Steven Mathijs Snouck Hurgronje

Steven Mathijs Snouck Hurgronje (Surabaya (Oost-Java), 20 februari 1913 - Zwolle, 8 juni 1998) was een Nederlandse burgemeester. Hij was lid van de Christelijk-Historische Unie (CHU).
Steven Mathijs Snouck Hurgronje, lid van de familie Snouck Hurgronje, was in 1945 waarnemend burgemeester van Maurik. Op 5 februari 1947 werd hij benoemd tot burgemeester van Hoevelaken. Vanaf 16 juni 1958 was hij burgemeester van Avereest tot zijn pensionering op 11 oktober 1977.
Snouck Hurgronje was getrouwd en had vier kinderen. Hij was Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.
* Burgemeesters ... 1813-2000, van boer tot fusie. Historisch Hoeflake. Gearchiveerd op 12 oktober 2017. Geraadpleegd op 12 oktober 2017.
* Burgemeester Jhr. S.M. Snouck Hurgronje. Gemeente Hardenberg. Gearchiveerd op 12 oktober 2017. Geraadpleegd op 12 oktober 2017.
* Burgemeester van Avereest. Nieuwsblad van het Noorden (3 juni 1958). Geraadpleegd op 12 oktober 2017.
# Vitale I Michiel

Vitale I Michiel of Vidal I Michele was de 33e doge van Venetië. Hij bestuurde de stadstaat van 1096 tot 1102, jaar van zijn overlijden in Venetië. Over zijn geboortedatum is niets bekend. Hij was de eerste uit zijn familie die doge werd. Hij was gehuwd met de invloedrijke Felicia Cornaro.

## Eerste Kruistocht

Doge Vitale I Michiel bracht Venetië pas laat binnen in de Eerste Kruistocht. Dit was pas in 1099. Godfried van Bouillon en talrijke edelen, geholpen door de zeemachten Pisa en Genua, waren reeds in 1096 uit Zuid-Italië vertrokken en hadden Byzantium bereikt. Volgens de overlevering overhaalde Felicia haar man, de doge, tot deelname aan de kruistocht; de smeekbeden van de Byzantijnse keizer Alexios I Komnenos voor hulp raakten haar. Het is duidelijk dat economische motieven meespeelden bij de Venetiaanse deelname aan de kruistocht. Dat concurrerende zeemachten zoals Pisa en Genua handelsroutes in de Middellandse Zee installeerden (1099) was het echte motief voor deelname. In de zomer van 1099 voer de Venetiaanse vloot uit onder leiding van hun zoon Giovanni en van de bisschop van Castello, Enrico Contarini. In Rhodos brak een gevecht uit met de vloot van Pisa. De aanleiding was, volgens de verhalen, een dispuut wie relieken van Sint-Nikolaas mocht bezitten. Schepen van Pisa werden vernield. Vervolgens plunderden de Venetianen de handelsstad Smyrna, vandaag Izmir. Het was reeds na de winter van 1099-1100 dat de Venetianen het Heilig Land bereikten. Godfried van Bouillon had Jeruzalem reeds veroverd. De Venetianen drongen zich op als de enige leverancier van de kruisvaarders en eisten handelsmonopolies in de oostelijke Middellandse Zee.
De Venetianen richtten handelskolonies op aan de Syrische kuststreek en brachten naar verluidt vanuit Myra, alle beenderen van Nicolaas van Myra mee. Het doel was van Venetië een pelgrimsoord te maken.

## Toscane

Door toedoen van zijn vrouw Felicia steunde doge Vitale I Michiel de expansiepolitiek van de machtige Mathilde van Toscane. In ruil kreeg Venetië gunstige handelsvoorwaarden met Toscane.
* ↑ (en) Staley, Edgcumbe (1910). The Dogaressas of Venice. Clifford's Inn, Londen, blz 63.
* ↑ zie referentie Dogaressas of Venice hierboven, blz 63.
* ↑ (fr) Barbé, C. (1861). La Reine des Mers: Venise, ses doges et ses princes. Libraire-éditeur Vimont, Rouen, blz 23-24.
* ↑ (fr) le comte Daru (1838). Histoire de la République de Venise. Adolphe Wahlen et Compagnie, Brussel, "Boek II blz 31".
* ↑ Zelfde referentie als hierboven, Boek II blz 31.
* ↑ Sint-Nikolaas
* ↑ De Venetianen deden hetzelfde met de relieken van de heilige Marcus en Jacobus de Mindere in de Sint-Marcusbasiliek in Venetië.
* ↑ zie referentie Dogaressas of Venice hierboven, blz 65.
# Charisma (geslacht)

Charisma is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soorten

* Charisma arenacea (Pritchard & Gatliff, 1902)
* Charisma candida (A. Adams, 1861)
* Charisma carinata (Verco, 1907)
* Charisma compacta Hedley, 1915
* Charisma josephi (Tenison-Woods, 1877)
* Charisma latebrosa (Hedley, 1907)
* Charisma radians (Laseron, 1954)
* Charisma simplex (Laseron, 1954)
* ↑ Mindat.org. www.mindat.org. Geraadpleegd op 23-03-2022.
* ↑ Molluscabase - Charisma Hedley, 1915. www.molluscabase.org. Geraadpleegd op 23-03-2022.
# Subcutane implanteerbare cardioverter-defibrillator

Een subcutane implanteerbare cardioverter-defibrillator (s-icd) is een type icd waarbij de elektrode 'subcutaan' (d.i. onderhuids) wordt aangebracht. Deze defibrillator wordt bij mensen geïmplanteerd die een groot risico lopen op levensbedreigende hartritmestoornissen of een hartstilstand. In dit soort gevallen geeft de defibrillator een stroomstoot om het hartritme weer op orde te krijgen. Een pacemaker geeft alleen kleine elektrische pulsjes om het hartritme bij te sturen. Een s-icd en icd grijpen alleen in bij levensbedreigende situaties met een grote stroomstoot.
Zowel een icd als s-icd grijpen in in levensbedreigende situaties. Het eindresultaat van het ingrijpen van deze defibrillatoren is daarmee hetzelfde. Beide defibrillatoren bestaan uit een accu met software die onder andere de hartslag meet, en een draad (lead) die de stroomstoot zal afgeven zodra er ingegrepen moet worden (ook wel 'therapie' genoemd). Toch zijn er belangrijke verschillen. Bij een icd gaat er een draad die de stroomstoot zal geven, via een ader in het hart. Daar groeit de draad vast. Het apparaat zelf wordt onder het sleutelbeen geïmplanteerd.
Bij een s-icd gaat de draad niet in het hart. De draad wordt net onder de huid over de borstkas geplaatst. De accu wordt niet onder het sleutelbeen geïmplanteerd maar op de linkerzijde van de ribbenkast (op de ribben maar net onder de huid). Omdat de draad/lead niet in het hart gaat, kan deze dikker zijn en is daarmee sterker, wat de kans op draadbreuk (en daarmee complicaties) verlaagt.
Sinds een aantal jaren zijn er diverse soorten bescherming voor de s-icd op de markt. Het dragen van bescherming voorkomt zowel lichamelijk letsel als eventuele schade aan de s-icd (bedrading) bij het beoefenen van sport en andere activiteiten. Bekende merken voor s-icd bescherming zijn bijvoorbeeld Vital Beat en Pace-Pro.

## Voor- en nadelen
### Traditionele icd
#### voordelen

* de accu is kleiner dan bij een s-icd, waardoor het implantaat doorgaans minder goed zichtbaar is
* en daarmee een wat snellere gewenning aan het implantaat, al is dit subjectief

#### nadelen

* de draad/lead gaat in het hart en groeit daar vast. Dit vergroot de kans op complicaties wanneer deze verwijderd of vervangen moet worden.
* omdat de draad in het hart gaat moet deze relatief dun zijn. Dat maakt de draad kwetsbaarder voor draadbreuk (en daarmee complicaties)

### S-icd
#### voordelen

* de draad/lead gaat niet in hart en laat daarmee de aderen en hart volledig intact. Dit verkleint de kans op complicaties (zoals bijvoorbeeld bloedinfectie).
* omdat de draad/lead niet in het hart gaat, kan deze dikker zijn. Dit verkleint de kans op draadbreuk aanzienlijk.

#### nadelen

* de accu is groter wat doorgaans om een langere gewenning vraagt, dit is subjectief
* afhankelijk van de lichaamsbouw is de s-icd bij ontbloot bovenlijf iets beter zichtbaar dan een icd

## Externe link

* www.s-icd.eu
# Leposoma

Leposoma is een geslacht van hagedissen uit de familie Gymnophthalmidae.
De groep werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Johann Baptist von Spix in 1825. Er zijn zes soorten, inclusief de pas in 2013 voor het eerst wetenschappelijk beschreven soort Leposoma sinepollex. Vroeger lag het soortenaantal veel hoger tot 17 maar veel soorten zijn afgesplitst naar het geslacht Loxopholis. Alle soorten komen voor in delen van Zuid-Amerika en leven endemisch in Brazilië.

## Soortenlijst

Soorten uit het geslacht Leposoma :
| Naam | Auteur | Verspreidingsgebied |
| Leposoma annectans | Ruibal, 1952 | Brazilië (Bahia) |
| Leposoma baturitensis | Rodrigues & Borges, 1997 | Brazilië (Ceará) |
| Leposoma nanodactylus | Rodrigues, 1997 | Brazilië (Bahia) |
| Leposoma puk | Rodrigues, Dixo, Pavan & Verdade, 2002 | Brazilië (Bahia) |
| Leposoma scincoides | Spix, 1825 | Brazilië (Bahia, Espírito Santo, Rio de Janeiro) |
| Leposoma sinepollex | Rodrigues, Teixeira, Recoder, Dal Vechio, Damasceno & Machado-Pellegrino, 2013 | Brazilië (Bahia) |

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Leposoma. Gearchiveerd op 10 september 2023.

### Bronnen

* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Leposoma - Website Geconsulteerd 7 december 2017
Acratosaura · Adercosaurus · Alexandresaurus · Acratosaura · Adercosaurus · Alexandresaurus · Amapasaurus · Anadia · Andinosaura · Anotosaura · Arthrosaura · Bachia · Calyptommatus · Caparaonia · Cercosaura · Colobodactylus · Colobosaura · Colobosauroides · Dryadosaura · Echinosaura · Ecpleopus · Euspondylus · Gelanesaurus · Gymnophthalmus · Heterodactylus · Iphisa · Kaieteurosaurus · Leposoma · Loxopholis · Macropholidus · Marinussaurus · Micrablepharus · Neusticurus · Nothobachia · Oreosaurus · Pantepuisaurus · Petracola · Pholidobolus · Placosoma · Potamites · Procellosaurinus · Proctoporus · Psilops · Rhachisaurus · Riama · Riolama · Rondonops · Scriptosaura · Stenolepis · Tretioscincus · Vanzosaura
# Willem II van Gulik

Willem II van Gulik kan verwijzen naar:
* Willem II van Gulik (graaf)
* Willem II van Gulik (hertog)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Willem II van Gulik en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Istanbul Üniversitesi SK

Istanbul Üniversitesi Spor Kulübü (of simpelweg İÜSK) is een professioneel Turks damesbasketbalteam uit Istanboel. De club is veelal actief in de hoogste damesbasketbaldivisie van Turkije, de Türkiye Bayanlar Basketbol Ligi, maar degradeerde in 2019 naar de Türkiye Kadınlar Basketbol Ligi. De thuiswedstrijden van het groen-gele team worden gespeeld in de Avcılar Spor Salonu.
Istanbul Üniversitesi SK is de professionele sportclub van een van de grootste Turkse universiteiten, Istanbul Üniversitesi. Bij de club kan men (al dan niet op professioneel niveau) naast basketballen ook voetballen, volleyballen, handballen, tafeltennissen, schermen, worstelen, tennissen, en karate en atletiek beoefenen.
De damesbasketballers van Istanbul Üniversitesi SK zijn eenmaal kampioen geworden van Turkije. Dit was in het seizoen 1988/89 toen men ook de Presidentsbeker won. Verder werd de club in 2001/02 kampioen van de tweede Turkse basketbaldivisie zonder één wedstrijd te verliezen.

## Erelijst

| Competitie | Aantal | Jaren |
| Nationaal |||
| Landskampioen Turkije | 1x | 1989 |

## Externe link

* Officiële website İUSK
Adana ASKI · Beşiktaş · Botaş SK · Çankaya Üniversitesi · Çukurova BK · Elazığ İl Özel İdare · Fenerbahçe · Galatasaray · Hatay BŞB · İzmit Belediyespor · Kayseri · Mersin BŞB · Ormanspor · Samsun Canik Belediyespor
# Hylaeus luctuosus

Hylaeus luctuosus is een vliesvleugelig insect uit de familie Colletidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1944 door Benoist.
# Stigmella perplexa

Stigmella perplexa is een vlinder uit de familie dwergmineermotten (Nepticulidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1948 door Janse.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Vital Verdickt

Vital Verdickt was een Belgisch turner.

## Levensloop

Hij nam deel aan het tweede wereldkampioenschap dat werd gehouden in 1905, alwaar hij een bronzen medaille won in de teamwedstrijd. Net als in 1903 won Frankrijk teamgoud, terwijl Nederland zilver kreeg.
# Charles van der Plas

Charles Olke van der Plas (Buitenzorg, 15 mei 1891 - Zwolle, 7 juni 1977) was een administrateur in de koloniale regering van Nederlands-Indië en van 1936 tot 1941 gouverneur van de staat Oost-Java. Na het behalen van het examen voor de Nederlands-Indische bestuursdienst aan de Rijksuniversiteit Leiden was Van der Plas van 1912 tot 1919 als ambtenaar van het Binnenlands Bestuur werkzaam aan diverse opdrachten.
Hij diende als Nederlandse consul in Jeddah in Saoedi-Arabië. In 1927 werd hij, weer terug op Java, benoemd tot plaatsvervangend adviseur Inlandse Zaken en stond als zodanig in voortdurend rechtstreeks contact met de gouverneur-generaal. In de periode 1929 tot 1932 voerde hij diverse opdrachten uit op het terrein van onderwijs en kolonisatie. Hij was van 1932 tot 1936 resident van Cheribon en tevens voorzitter van de Overdrachtscommissie, in het leven geroepen om de machtsoverdracht voortvloeiend uit de decentralisatiepolitiek voor te bereiden.
In 1936 werd hij benoemd tot Gouverneur van Oost-Java, een positie die hij bekleedde tot 1941 toen hij benoemd werd tot lid van de Raad van Indië. Van der Plas werd beïnvloed door de Nederlandse islamistische geleerde Christiaan Snouck Hurgronje en werd een expert in de Indonesische samenleving en politiek, de islam en het Arabisch.
Na de Japanse bezetting van Nederlands-Indië tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij lid van het Nederlands-Indische Burgerlijk Bestuur. Van der Plas speelde een belangrijke rol bij de oprichting van de staat Madura, een deelstaat van de federale geplande republiek van de Verenigde Staten van Indonesië.
# Sumatraanse brilslang

De Sumatraanse brilslang (Naja sumatrana) is een giftige slang uit de familie koraalslangachtigen (Elapidae).

## Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst voorgesteld door de Zwitserse zoöloog Fritz Müller in 1887. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Naja tripudians var. sumatrana gebruikt.

## Uiterlijke kenmerken

De slang wordt gemiddeld 90 tot 120 centimeter lang, met uitschieters tot anderhalve meter. De staart is relatief kort. Er komt een gele vorm (met name in Thailand) en een zwarte vorm (elders) voor. De kop is duidelijk te onderscheiden van het lichaam door de aanwezigheid van een insnoering. De snuitpunt is afgerond, de nekflappen vormen een ronde schotelachtige structuur. De ogen zijn van gemiddelde grootte en hebben een ronde pupil. De slang heeft 15 tot 19 rijen schubben in de lengte op het midden van het lichaam en 179 tot 206 schubben aan de buikzijde. Onder de staart zijn 40 tot 57 schubben aanwezig.

## Verspreiding en habitat

De soort komt voor in Zuidoost-Azië en leeft in de landen Filipijnen, Indonesië, Maleisië, Singapore en Thailand. De habitat bestaat uit vochtige tropische en subtropische bossen, zowel in laaglanden als in bergstreken. Ook in door de mens aangepaste streken zoals akkers, plantages, landelijke tuinen en aangetaste bossen kan de slang worden gevonden. De slang leeft in de bladeren van de strooisellaag. De soort is aangetroffen van zeeniveau tot op een hoogte van ongeveer 1500 meter boven zeeniveau.

## Levenswijze

De Sumatraanse brilslang staat niet bekend als agressief. Bij verstoring zal de slang eerst het lichaam oprichten en luid sissen om af te schrikken. Helpt dit niet dan wordt vergif vanuit de bek naar de aanvaller gespoten waarbij gericht wordt op de ogen. Dit kan leiden tot blindheid. Als de slang zich dan nog bedreigd voelt wordt gebeten. Het gif van deze soort kan dodelijk zijn voor de mens. Het voedsel bestaat uit ratten en muizen, daarnaast worden ook amfibieën gegeten, vooral de pad Duttaphrynus melanostictus.

## Beschermingsstatus

Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is de beschermingsstatus 'veilig' toegewezen (Least Concern of LC).

## Bronvermelding

Referenties
* ↑ (en) Sumatraanse brilslang op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Publicatieblad van de Europese Unie, Positieflijst. Gearchiveerd op 16 februari 2015.
* 1 2 Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database - Naja sumatrana.
* ↑ Indraneil Das (2015). A Field Guide To The Reptiles Of South-East Asia. Bloomsbury Publicing, Pagina 316. ISBN 978-1-4729-2057-7.
* ↑ Ecology Asia, Equatorial Spitting Cobra (Black Spitting Cobra).
* ↑ International Union for Conservation of Nature and Natural Resources - Red List, Naja sumatrana - IUCN Red List.
Bronnen
* (en) – Indraneil Das - A Field Guide To The Reptiles Of South-East Asia – Pagina 316 – 2015 – Bloomsbury Publicing – ISBN 978-1-4729-2057-7
* (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Naja sumatrana - Website Geconsulteerd 12 juni 2021
# Leposphilus labrei

Leposphilus labrei is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Philichthyidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1866 door Hesse.