OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Eric-Lynn Kelley

Eric Lynn Kelley (ca. 1947) is een Amerikaans klavecinist en organist.

## Levensloop

Kelley behaalde een Master in muziek in de Verenigde Staten en kwam verder studeren in Duitsland, met een Fulbrightbeurs, aan de Muziekhogeschool in Frankfurt am Main. Hij vervolgde zijn studies in Amsterdam bij Gustav Leonhardt.
In 1974 behaalde hij de Derde prijs in het internationaal klavecimbelconcours in Brugge, in het kader van het Festival Musica Antiqua
Hij was actief als concertant in vele Europese landen, zowel op het orgel als op klavecimbel. Als solist werkte hij samen met vele ensembles en orkesten.
Hij trad op samen met onder meer Gustav Leonhardt, Jos Van Immerseel, Frans Brüggen, Konrad Hünteler, Thomas Pietsch, Barbara Schlick, Michael Schopper, Christoph Pregardien en Stephen Varcoe. Als solist trad hij op met ensembles zoals „Das kleine Konzert“, Collegium Aureum, The English Consort of Viols.
Deze activiteiten gaven aanleiding tot heel wat platenopnamen en radio-opnamen.
Eric-Lynn Kelley doceerde van 1975 tot 2007 klavecimbel, historische klavierinstrumenten en kamermuziek aan Dr. Hoch’s Konservatorium in Frankfurt am Main. Onder zijn oud-leerlingen bevinden zich heel wat gerenommeerde musici.

## Literatuur

* Dr. Hoch's Konservatorium. Jahresbericht 2007
* Bibliothèque nationale de France: cb141928620 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 134424360
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5545 7877
* Library of Congress Control Number: n86868777
* MusicBrainz: ffa01b56-a1c3-424a-b3c6-78aadb11e2d2
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007347170305171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 073620386
* Virtual International Authority File: 6437557
* WorldCat (via VIAF): 6437557
# Epilobocera synoecia

Epilobocera synoecia is een krabbensoort uit de familie van de Pseudothelphusidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Capolongo & Pretzmann.
# Epilobophora sabinata

Epilobophora sabinata is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1831 door Geyer.
De soort komt voor in Europa.
Taxonomische informatie over Epilobophora sabinata bij Fauna Europaea.
# Eoeustochus

Eoeustochus is een geslacht van vliesvleugeligen uit de familie Mymaridae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Huber.

## Soorten

Het geslacht Eoeustochus omvat de volgende soorten:
* Eoeustochus borchersi Huber, 2011
* Eoeustochus kishenehn Huber, 2011
* Noyes, J.S. (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012
# Eoeustochus kishenehn

Eoeustochus kishenehn is een vliesvleugelig insect uit de familie Mymaridae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Huber.
# Erignatha longidentata

Erignatha longidentata is een soort in de taxonomische indeling van de raderdieren (Rotifera).
Het dier behoort tot het geslacht Erignatha en behoort tot de familie Dicranophoridae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door Sørensen.
# Eremochrysa (Eremochrysa) rufifrons

Eremochrysa (Eremochrysa) rufifrons is een insect uit de familie van de gaasvliegen (Chrysopidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Eremochrysa (Eremochrysa) rufifrons is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Banks in 1950.
# Eremidium denticercus

Eremidium denticercus is een rechtvleugelig insect uit de familie Lentulidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Dirsh.
# Eremionycha

Eremionycha is een geslacht van kevers uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1911 gepubliceerd door Spaeth.

## Soorten

* Eremionycha bahiana (Boheman, 1855)
* ↑ Chrysomelidae in Synopsis of the described Coleoptera of the World, 13 december 2008. Gearchiveerd op 27 september 2013.
# Erotelis smaragdus

Erotelis smaragdus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van slaapgrondels (Eleotridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1837 door Valenciennes.
* ↑ (en) Erotelis smaragdus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Erotelis smaragdus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Erotelis armiger

Erotelis armiger is een straalvinnige vissensoort uit de familie van slaapgrondels (Eleotridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Jordan & Richardson.
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als Onzeker, beoordelingsjaar 2007.
* 1 2 (en) Erotelis armiger op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Erotelis armiger. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Epeolus novomexicanus

Epeolus novomexicanus is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Cockerell.
# Esthemopsis fenella

Esthemopsis fenella is een vlinder uit de familie van de prachtvlinders (Riodinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door Grose-Smith.
# Esthemopsis colaxes

Esthemopsis colaxes is een vlindersoort uit de familie van de prachtvlinders (Riodinidae), onderfamilie Riodininae.
Esthemopsis colaxes werd in 1870 beschreven door Hewitson.
# Ephippigerida barati

Ephippigerida barati is een rechtvleugelig insect uit de familie van de sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Miguel Domenech-Fernández in een publicatie uit 2022.
Deze soort komt voor in de Spaanse provincie Albacete.
# Ephippigerida longicauda

Ephippigerida longicauda is een rechtvleugelig insect uit de familie van de sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Ephippigera longicauda door Ignacio Bolívar in een publicatie uit 1873.
Deze soort komt voor in de omgeving van Ciudad Rodrigo in Spanje.
# Ephippigerida laserena

Ephippigerida laserena is een rechtvleugelig insect uit de familie van de sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Joan Barat en José Correas in een publicatie uit 2015.
Deze soort komt voor in de Spaanse provincie Badajoz.
# Ephippigerida

Ephippigerida is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie van de sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst voorgesteld door Ignacio Bolívar in een publicatie uit 1903. De soorten in dit geslacht komen alleen op het Iberisch schiereiland voor.

## Soorten

Het geslacht Ephippigerida omvat de volgende soorten:

### Ondergeslacht Ephippigerida

* Ephippigerida areolaria (Bolívar, 1877)
* Ephippigerida asella Navás, 1907
* Ephippigerida carinata (Bolívar, 1877)
* Ephippigerida diluta (Bolívar, 1878)
* Ephippigerida fernandezi Domenech-Fernández, 2023
* Ephippigerida longicauda (Bolívar, 1873)
* Ephippigerida marceti Navás, 1907
* Ephippigerida pantingana (Navás, 1904)
* Ephippigerida rosae Barat & Correas, 2015
* Ephippigerida saussuriana (Bolívar, 1878)

### Ondergeslacht Lobionifera

* Ephippigerida laserena Barat & Correas, 2015

### Ondergeslacht Parisia

* Ephippigerida barati Domenech-Fernández, 2022
* Cigliano, M.M., H. Braun, D.C. Eades & D. Otte. Ephippigerida Bolívar, 1903 op Orthoptera Species File. Geraadpleegd op 16-8-2024.
# Erencyrtus keatsi

Erencyrtus keatsi is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Girault.
# Erencyrtus fuscus

Erencyrtus fuscus is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Annecke & Mynhardt.
# Erencyrtus notialis

Erencyrtus notialis is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Prinsloo & Mynhardt.
# Erendira

Erendira kan verwijzen naar:
* Eréndira, personage uit de Mexicaanse folklore
* Erendira (geslacht), geslacht van pantserzakspinnen
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Erendira en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Estheria latigena

Estheria latigena is een vliegensoort uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Villeneuve.
# Epicauta politicollis

Epicauta politicollis is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Fairmaire.
# Eubostrichus gallica

Eubostrichus gallica is een rondwormensoort uit de familie van de Desmodoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Vitiello. In worms aanwezig met status:Name never existed
# Euderus regiae

Euderus regiae is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Yang.
# Estádio Caio Martins

Het Estádio Caio Martins is een voetbalstadion in Niterói, in de staat Rio de Janeiro en was de thuisbasis van Botafogo FR.

## Geschiedenis

Het stadion werd genoemd naar Caio Vianna Martins. In 1938 was de 15 jaar oude Martins verwikkeld in een zwaar treinongeval en wilde hij geen brancard omdat anderen dit meer nodig hadden. Hij liep naar de hulppost maar overleed kort daarna aan zijn verwondingen. De bijnaam Mestre Ziza verwijst naar Zizinho, een speler die speelde op het WK 1950.
Het stadion werd gebouwd in opdracht van de toenmalige gouverneur van de staat Rio de Janeiro, die wilde dat er een voetbalclub uit Niterói deelnam aan het Campeonato Carioca, de competitie van de toenmalige Braziliaanse hoofdstad Rio de Janeiro, die op dat moment niet tot de staat behoorde. Canto do Rio ging in het stadion spelen. De eerste wedstrijd werd met 1-3 verloren van Vasco da Gama.
Botafogo gebruikte het stadion later ook voor wedstrijden tegen kleinere clubs tussen 1981 en 2004.
# Ernstichthys intonsus

Ernstichthys intonsus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de braadpan- of banjomeervallen (Aspredinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Stewart.
* ↑ (en) Ernstichthys intonsus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Ernstichthys intonsus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Ernstichthys anduzei

Ernstichthys anduzei is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de braadpan- of banjomeervallen (Aspredinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door Fernández-Yépez.
# Eudokia Makrembolitissa

Eudokia Makrembolitissa (ca. 1021−1096) was keizerin van het Byzantijnse Rijk van 1059 tot 1071. Zij was de vrouw van twee keizers, Constantijn X Doukas en Romanos IV Diogenes.

## Levensloop

Zij was de nicht van patriarch Michaël I van Constantinopel en bevriend met de raadgever aan het hof Psellus. Rond 1050 trouwde ze met Constantijn X Doukas, die in 1059 tot keizer werd gekroond. Bij de dood van haar man in 1067 had Eudokía een schriftelijke verklaring gegeven dat ze na zijn dood niet zou hertrouwen. Haar zoon Michaël VII Doukas was pas zeventien en het ontbrak hem aan voldoende ervaring om de penibele situatie van het rijk te meesteren. Zij hertrouwde, dit tot groot ongenoegen van de broer van haar man Johannes Doukas, patriarch Johannes VIII van Constantinopel en Psellus, de bekwame generaal Romanos IV Diogenes. De Doukas-familie verzette zich uit alle macht, maar Eudokía en Romanos kregen steun van hun tegenstanders, zoals Anna Dalassene. Eudokía was uiteindelijk in staat om de patriarch Johannes VIII en de Senaat te overtuigen dat het huwelijk van staatsbelang was, en werd zo ontheven van haar gelofte.
Door zijn huwelijk werd Romanos keizer van het Byzantijnse rijk. Michaël VII Doukas, Konstantios Doukas en Andronikos Doukas kregen alle drie formeel de titel van mede-keizer. Voor een korte tijd konden de dreigingen worden gekeerd. Tijdens de Slag bij Manzikert in 1071 tegen de Seltsjoeken werd Romanos gevangengenomen. In Constantinopel ging men ervan uit dat hij was gestorven. Eudokia nam het regentschap op voor haar zonen. Toen bleek dat Romanos niet dood was, werden beiden verbannen naar een klooster. Om zeker te zijn dat Romanos niet zou terugkeren, werden zijn ogen uitgestoken. Zonder medische verzorging raakten de wonden van Romanos geïnfecteerd en hij stierf korte tijd later.
Na de dood van haar zoon keizer Michaël VII in 1078 werd zij uit het klooster gehaald door de nieuwe keizer Nikephoros III Botaneiates. Aangezien hij geen band had met de keizerlijke familie vroeg hij Eudokia ten huwelijk, om zijn positie kracht bij de zetten. Zij weigerde, hij trouwde dan maar met de weduwe van Michaël VII, Maria van Alanië. Zij keerde naar het klooster terug waar ze ook stierf.

## Familie

Met Constantijn X Doukas had ze zeven kinderen, waarvan een gestorven bij de geboorte:
* Michaël VII Doukas
* Andronikos Doukas, co-keizer van 1068 tot 1078
* Konstantios Doukas, co-keizer van 1068 tot 1078
* Anna Doukaina werd non
* Theodora Doukaina, vrouw van Domenico Selvo, doge van Venetië
* Zoe Doukaina, die getrouwd was met Adrianos Komnenos, een broer van keizer Alexios I Komnenos.
Met Romanos IV Diogenes had Eudokia:
* Nikephoros Diogenes
* Leo Diogenes
# Eudoliamorpha darjeelingensis

Eudoliamorpha darjeelingensis is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1989 gepubliceerd door Scherer.
# Dillwynella lignicola

Dillwynella lignicola is een slakkensoort uit de familie van de Skeneidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door B.A. Marshall.
# Erpocotyle canis

Erpocotyle canis is een soort in de taxonomische indeling van de platwormen (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig en kan zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtscellen produceren. De soort leeft in zeer vochtige omstandigheden.
De platworm behoort tot het geslacht Erpocotyle en behoort tot de familie Hexabothriidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door Cerfontaine.
# Dillwynella vitrea

Dillwynella vitrea is een slakkensoort uit de familie van de Skeneidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door Hasegawa.
# Erpocotyle catenulata

Erpocotyle catenulata is een soort in de taxonomische indeling van de platwormen (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig en kan zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtscellen produceren. De soort leeft in zeer vochtige omstandigheden.
De platworm behoort tot het geslacht Erpocotyle en behoort tot de familie Hexabothriidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Guberlet.
# Erich Thienhaus

Erich Thienhaus (Lübeck, 1909 - Detmold, 1968) was een Duits akoesticus.
Erich Thienhaus haalde zijn diploma in wis- en natuurkunde in 1932. Hij ging daarna de klank van muziekinstrumenten onderzoeken. Hij volgde les in orgel bij zijn schoonbroer Hugo Distler. Hij bestudeerde de klank van Duitse orgels uit de barok. In 1935 doctoreerde hij te Berlijn. In 1943 ontwikkelde hij mee de langspeelplaat. Hij onderzocht de klank van 300 kerkklokken. Hij doceerde aan de Berlijnse hogeschool voor muziek.
Op 1 oktober 1946 werd hij docent voor akoestica en instrumentkunde aan de hogeschool voor muziek te Detmold. Hij stichtte er een instituut voor muziek en akoestiek dat nu naar hem Erich-Thienhaus-Institut heet.
# Erich Schärer

Erich Schärer (Zürich, 1 september 1946) is een voormalig Zwitsers bobsleepiloot. Schärer won tijdens de Olympische Winterspelen 1976 de zilveren medaille in de viermansbob achter de bob van piloot Meinhard Nehmer en de bronzen medaille in de tweemansbob. Vier jaar later in Lake Placid won Schärer de olympische gouden medaille in de tweemansbob en de zilveren medaille in de viermansbob wederom achter Nehmer. Bij alle olympische medailles van Schärer had hij Josef Benz als remmer achter zich. Schärer werd tweemaal wereldkampioen in de viermansbob en driemaal in de tweemansbob.

## Resultaten

* Wereldkampioenschappen bobsleeën 1975 in Cervinia 1 in de viermansbob
* Olympische Winterspelen 1976 in Innsbruck in de tweemansbob
* Olympische Winterspelen 1976 in Innsbruck in de viermansbob
* Wereldkampioenschappen bobsleeën 1977 in Sankt Moritz 2 in de viermansbob
* Wereldkampioenschappen bobsleeën 1978 in Lake Placid 1 in de tweemansbob
* Wereldkampioenschappen bobsleeën 1978 in Lake Placid 2 in de viermansbob
* Wereldkampioenschappen bobsleeën 1979 in Königssee 1 in de tweemansbob
* Wereldkampioenschappen bobsleeën 1979 in Königssee 3 in de viermansbob
* Olympische Winterspelen 1980 in Lake Placid in de tweemansbob
* Olympische Winterspelen 1980 in Lake Placid in de viermansbob
* Wereldkampioenschappen bobsleeën 1981 in Cortina d'Ampezzo 3 in de tweemansbob
* Wereldkampioenschappen bobsleeën 1981 in Cortina d'Ampezzo 3 in de viermansbob
* Wereldkampioenschappen bobsleeën 1982 in Sankt Moritz 1 in de tweemansbob
* Wereldkampioenschappen bobsleeën 1982 in Sankt Moritz 3 in de viermansbob
* Wereldkampioenschappen bobsleeën 1983 in Lake Placid 2 in de tweemansbob
* Wereldkampioenschappen bobsleeën 1986 in Königssee 1 in de viermansbob
* (en) Profiel van Erich Schärer op sports-reference.com (gearchiveerd)
* Wereldkampioenen bobslee in de tweemansbob sinds 1931
* Wereldkampioenen bobslee in de viermansbob sinds 1930
1932: Hubert Stevens / Curtis Stevens · 1936: Ivan Brown / Alan Washbond · 1948: Felix Endrich / Friedrich Waller · 1952: Andreas Ostler / Lorenz Nieberl · 1956: Lamberto Dalla Costa / Giacomo Conti · 1964: Anthony Nash / Robin Dixon · 1968: Eugenio Monti / Luciano De Paolis · 1972: Wolfgang Zimmerer / Peter Utzschneider · 1976: Meinhard Nehmer / Bernhard Germeshausen · 1980: Erich Schärer / Josef Benz · 1984: Wolfgang Hoppe / Dietmar Schauerhammer · 1988: Jānis Ķipurs / Vladimir Kozlov · 1992: Gustav Weder / Donat Acklin · 1994: Gustav Weder / Donat Acklin · 1998: Günther Huber / Antonio Tartaglia en Pierre Lueders / David MacEachern · 2002: Christoph Langen / Markus Zimmermann · 2006: André Lange / Kevin Kuske · 2010: André Lange / Kevin Kuske · 2014: Beat Hefti / Alex Baumann · 2018: Francesco Friedrich / Thorsten Margis en Justin Kripps / Alexander Kopacz · 2022: Francesco Friedrich / Thorsten Margis
# Eugenie Kain

Eugenie Kain (Linz, 1 april 1960 - aldaar, 8 januari 2010) was een Oostenrijks schrijfster.
Kain studeerde germanistiek en theaterwetenschappen aan de universiteit van Wenen. Nadien werkte zij voor verschillende bladen en tijdschriften. Eugenie Kain schreef in haar werken veel over het handelen van de mens in marginale toestanden en over de problemen in sociale randgroepen. Het feit dat zij uit een communistische familie stamde zal daar niet vreemd aan geweest zijn.

## Werken

* Schneckenkönig. Erzählungen. Otto Müller Verlag, Salzburg 2009.
* Flüsterlieder. Erzählung. Otto Müller Verlag, Salzburg 2006.
* Hohe Wasser. Erzählungen. Otto Müller Verlag, Salzburg 2004.
* Man müsste sich die Zeit nehmen, genauer hinzuschauen. Franz Kain und der Roman „Auf dem Taubenmarkt“ Edition philosophisch-literarische Reihe, Linz 2002.
* Atemnot. Roman. Resistenz Verlag, Wien Linz 2001.
* Sehnsucht nach Tamanrasset. Erzählungen. Resistenz Verlag, Linz, Wien 1999.
* Hg: Nicht nur der Himmel hat geweint. Hochwassergeschichten aus Mitterkirchen. Edition Geschichte der Heimat, Grünbach 2003.

### Bloemlezingen

* Hinter dem Niemandsland, Edition Sandkorn, Verlag
* Geschichte der Heimat 2003; Europa erlesen: Oberösterreich, Wieser Verlag 2005
* Oberösterreich erlesen, Wieser 2004
* Nah und Fremd. Ein Österreichisches Lesebuch, Folio Verlag 2005
* Der Kobold der Träume,Picus 2006
* Linz Literarisch, Bibliothek der Provinz2008
* Linz erlesen, Wieser 2009
* Linz.Randgeschichten, Picus 2009
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Eugenie Kain op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibsys: 12060148
* Bibliothèque nationale de France: cb14579660q (data)
* Gemeinsame Normdatei: 123483247
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1446 0604
* Library of Congress Control Number: n91001942
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0015545
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000003020381
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 299127249
* Système universitaire de documentation: 079714552
* Virtual International Authority File: 63178713
* WorldCat (via VIAF): 63178713
# Eugenio Barsanti

Eugenio (Nicolò) Barsanti (Pietrasanta 12 oktober 1821 – 19 april 1864) was een Italiaanse pater, ingenieur, en uitvinder van een vroege vorm van de verbrandingsmotor. Het is niet bekend of hij de eerste was die een dergelijke motor ontwikkelde, omdat de octrooiaanvragen hieromtrent verloren zijn gegaan.

## Levensloop

Barsanti werd geboren in Pietrasanta in Toscane. Mager en klein van gestalte studeerde hij in een religieus georiënteerd wetenschappelijk instituut in de buurt van Lucca in Toscane, en werd in 1838 novice in Florence bij de orde der Piaristen, die bekendstond om hun open houding tegenover wetenschappelijk onderzoek.
In 1841 begon Barsanti met lesgeven in het Collegio San Michele in Volterra. Tijdens een les waarin hij de explosie van een mengsel van waterstof en lucht demonstreerde, realiseerde hij zich de mogelijkheid om de energie van de expansie van het verbranden van gassen binnenin een motor te gebruiken.
Later, op een onderwijsinstituut in Florence, ontmoette hij de waterbouwkundig ingenieur Felice Matteucci. Matteucci had grote waardering voor het idee voor de motor, en de twee mannen werkten de rest van hun leven samen aan de verdere ontwikkeling daarvan.

## Werk

Op 12 juni 1854 vroegen Barsanti en Matteucci patent aan voor hun uitvinding in Londen, omdat de Italiaanse wet op dat moment geen voldoende internationale bescherming op het octrooi kon garanderen. De bouw van het eerst prototype werd later voltooid in de jaren 1860.
Het belangrijkste voordeel van de Barsanti-Matteucci-motor was het gebruik van de terugkeerkracht van de zuiger als gevolg van de afkoeling van het gas. Andere benaderingen op basis van de duwkracht van de explosie, zoals die is ontwikkeld door de Franse Etienne Lenoir, waren langzamer. De Barsanti-Matteucci-motor bleek veel efficiënter, en won een zilveren medaille van het instituut van de wetenschap van Lombardije.
In 1856 ontwikkelden zij een twee-cilinder 5 PK motor en twee jaar later bouwden ze een contra-werkende twee-zuigermotor.
Barsanti zag hun nieuwe motor als een grote verbetering ten opzichte van de stoommachine, daar deze veel veiliger, en minder omslachtig te bedienen was. Het was echter nog niet licht genoeg voor gebruik als auto-motor. Als voornaamste toepassing zagen ze het leveren van mechanische energie in fabrieken voor de voortstuwing van machines.
Na wat zoeken wisten Barsanti en Matteucci de massaproductie van een vier pk-motor onder te brengen bij de gieterij van John Cockerill in Seraing in België. De bestellingen voor deze motor stroomden al snel binnen vanuit vele landen binnen Europa.
Op 30 maart 1864 overleed Barsanti plotseling in Seraing aan tyfus, en hierna bleek Matteucci alleen niet in staat om het bedrijf te blijven leiden. De verdere ontwikkeling van de motor mislukte en Matteucci keerde terug naar zijn eerste beroep, de hydraulica.
Toen Nicolaus Otto zijn motor patenteerde, heeft Matteucci tevergeefs betoogd dat hij en zijn partner Barsanti de bedenkers van deze uitvinding waren.