OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Neptunium(VI)fluoride

Neptunium(VI)fluoride of neptuniumhexafluoride (NpF$_6$) is het zwaarste fluoride van neptunium. Het is een vluchtige, oranje, kristallijne vaste stof die radioactief en corrosief is. Neptunium(VI)fluoride is een covalente verbinding en geen zout.

## Synthese

De gebruikelijke synthese van neptunium(VI)fluoride is analoog aan die van uranium(VI)fluoride, namelijk de reactie van neptunium(IV)fluoride (NpF$_4$) met difluor:
    ${\ce {NpF4 + F2 -> NpF6}}$
Voor uranium(VI)fluoride verloopt de reactie bij ongeveer 300°C; voor neptunium(VI)fluoride is een hogere temperatuur (ongeveer 500°C) nodig. Voor de vorming van het hexafluoride van het volgende actinide, plutonium(VI)fluoride uit plutonium(IV)fluoride en fluorgas, is een nog hogere temperatuur vereist (750°C). Hexafluoriden van zwaardere actiniden zijn niet bekend.
Neptunium(VI)fluoride werd voor het eerst bereid in 1946 door Alan E. Florin. Dit gebeurde op microgramschaal door de fluorering van neptunium(III)fluoride (NpF$_3$):
    ${\ce {2NpF3 + 3F2 -> 2NpF6}}$
Glenn T. Seaborg en Harrison S. Brown vroegen in 1947 octrooi aan voor de vorming van neptunium(VI)fluoride door fluorering van neptunium(III)fluoride of neptunium(IV)fluoride. Het octrooi werd in 1961 verleend.
Neptunium(IV)fluoride wordt op lage temperatuur gevormd door de reactie van neptunium(IV)oxide of neptunium(IV)fluoride met dizuurstofdifluoride (O$_2$F$_2$):
    ${\ce {NpO2 + 3O2F2 -> NpF6 + 4O2}}$
    ${\ce {NpF4 + O2F2 -> NpF6 + O2}}$

## Eigenschappen en reacties

Neptunium(VI)fluoride vormt in vaste toestand orthorombische kristallen met vier moleculen per eenheidscel, net als uranium(VI)fluoride. Bij standaarddruk smelt het bij 54,4°C en kookt het bij 55,18°C. Het tripelpunt ligt bij 55,10°C en 1010 hPa (758 torr), wat bijna de standaarddruk is. Dit betekent dat reeds bij een weinig verlaagde luchtdruk, door verwarming neptunium(VI)fluoride door sublimatie rechtstreeks van de vaste toestand naar de gasfase kan overgaan. In de gasfase bestaat het uit regelmatige octaëdrische moleculen. De bindingslengte Np-F bedraagt 198,1 picometer.
Neptunium(VI)fluoride is stabiel in droge lucht, maar reageert hevig met water (ook in vochtige lucht), waarbij het wateroplosbare neptunyl(VI)fluoride en giftig waterstoffluoride gevormd worden:
    ${\ce {NpF6 + 2H2O -> NpO2F2 + 4HF}}$
* ↑ John G. Malm, Bernard Weinstock, E. Eugene Weaver. "The Preparation and Properties of NpF$_6$; a Comparison with PuF$_6$". J. Phys. Chem., december 1958, vol. 62 nr. 12, blz. 1506-1508. DOI:10.1021/j150570a009
* ↑ U.S. Patent 2982604, "Preparation of neptunium hexafluoride" van 25 april 1961 aan Glenn T. Seaborg en Harrison S. Brown
* ↑ P. Gary Eller, Larned B. Asprey, Scott A. Kinkead, Basil I. Swanson, Richard J. Kissane. "Reactions of dioxygen difluoride with neptunium oxides and fluorides". Journal of Alloys and Compounds, Mei 1998, vol. 269 nr.1-2, blz. 63-66. DOI:10.1016/S0925-8388(98)00005-X
# Bordastubble Standing Stone

De Bordastubble Standing Stone is een megaliet staande nabij Lunda Wick bij het Loch of Bordastubble op het zuidwestelijke deel van het Shetlandse eiland Unst (Schotland).
De uit het tweede millennium voor Christus stammende Bordastubble Standing Stone bestaat uit gneis en meet 3,6 meter hoog en heeft een omtrek van 6,7 meter. Daarmee is deze staande steen de grootste op Shetland. De steen staat op lage grond - ongebruikelijk voor een megaliet. Wellicht was deze natuurlijke gletsjerrots te groot om te verplaatsen. De staande steen helt naar het zuidwesten.
Zevenhonderd meter naar het noordnoordwesten staat de Burragarth Standing Stone.
Andere standing stones in Shetland zijn bijvoorbeeld de Uyea Breck Standing Stone, eveneens op Unst, en de Giant's Stones, de Tingwall Standing Stone en de Skellister Standing Stone op Mainland.
# Bord'Eau

Bord'Eau, voluit Bord'Eau Restaurant Gastronomique, is een restaurant in Hotel de l'Europe in Amsterdam dat sinds 2013 in het bezit was van 1 of twee Michelinsterren. Het restaurant sloot op 1 september 2021.
Per 1 januari 2018 is Bas van Kranen de chef-kok van het restaurant. Zijn voorganger was Richard van Oostenbrugge die eerst verantwoordelijk was voor restaurant Excelsior (2010-2011) en later (2012-2017) van Bord'Eau.
Onder leiding van chef-kok Richard van Oostenbrugge kreeg Bord'Eau in de Michelingids voor 2013 een Michelinster en in die voor 2014 een tweede. In de gids voor 2018 verloor het restaurant haar tweede ster. GaultMillau kende het restaurant vanaf de gids voor 2015 17,5 van de maximaal 20 punten toe. In 2019 en 2020 had het restaurant onder Van Kranen in GaultMillau een waardering van 17 op 20. Het platform We’re Smart stelt jaarlijks een lijst samen van 100 wereldwijde restaurants die zich inzetten voor een duurzame keuken, Bord'eau behaalde in 2020 de derde plaats.
# Bonito (Italië)

Bonito is een gemeente in de Italiaanse provincie Avellino (regio Campanië) en telt 2549 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 18,6 km², de bevolkingsdichtheid is 144 inwoners per km².

## Demografie

Bonito telt ongeveer 915 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 6,5% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 2767 |
| 2001 | 2588 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 490 meter boven zeeniveau.
Bonito grenst aan de volgende gemeenten: Apice.

## Externe link

* http://www.comune.bonito.av.it/
* Italiaans bureau voor statistiek
Aiello del Sabato · Altavilla Irpina · Andretta · Aquilonia · Ariano Irpino · Atripalda · Avella · Avellino · Bagnoli Irpino · Baiano · Bisaccia · Bonito · Cairano · Calabritto · Calitri · Candida · Caposele · Capriglia Irpina · Carife · Casalbore · Cassano Irpino · Castel Baronia · Castelfranci · Castelvetere sul Calore · Cervinara · Cesinali · Chianche · Chiusano di San Domenico · Contrada · Conza della Campania · Domicella · Flumeri · Fontanarosa · Forino · Frigento · Gesualdo · Greci · Grottaminarda · Grottolella · Guardia Lombardi · Lacedonia · Lapio · Lauro · Lioni · Luogosano · Manocalzati · Marzano di Nola · Melito Irpino · Mercogliano · Mirabella Eclano · Montaguto · Montecalvo Irpino · Montefalcione · Monteforte Irpino · Montefredane · Montefusco · Montella · Montemarano · Montemiletto · Monteverde · Montoro · Morra De Sanctis · Moschiano · Mugnano del Cardinale · Nusco · Ospedaletto d'Alpinolo · Pago del Vallo di Lauro · Parolise · Paternopoli · Petruro Irpino · Pietradefusi · Pietrastornina · Prata di Principato Ultra · Pratola Serra · Quadrelle · Quindici · Rocca San Felice · Roccabascerana · Rotondi · Salza Irpina · San Mango sul Calore · San Martino Valle Caudina · San Michele di Serino · San Nicola Baronia · San Potito Ultra · San Sossio Baronia · Sant'Andrea di Conza · Sant'Angelo a Scala · Sant'Angelo all'Esca · Sant'Angelo dei Lombardi · Santa Lucia di Serino · Santa Paolina · Santo Stefano del Sole · Savignano Irpino · Scampitella · Senerchia · Serino · Sirignano · Solofra · Sorbo Serpico · Sperone · Sturno · Summonte · Taurano · Taurasi · Teora · Torella dei Lombardi · Torre Le Nocelle · Torrioni · Trevico · Tufo · Vallata · Vallesaccarda · Venticano · Villamaina · Villanova del Battista · Volturara Irpina · Zungoli
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Bourg-Saint-Andéol

Bourg-Saint-Andéol is een gemeente in het Franse departement Ardèche (regio Auvergne-Rhône-Alpes). De gemeente telde 7.352 inwoners op 1 januari 2021. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Privas. In de gemeente ligt spoorwegstation Bourg-Saint-Andéol.
De plaats ligt op de linkeroever van de Rhône en telt veel historische monumenten.

## Geschiedenis

Op het kalksteenplateau van Laoul ten westen van het centrum zijn er verschillende dolmens. In de Romeinse tijd waren er verschillende villa's op het grondgebied van de gemeente.
Bourg-Saint-Andéol is gebouwd op een strategische hoogte boven de Rhône. De plaats is genoemd naar Andéol, een martelaar die wordt beschouwd als degene die Vivarais heeft gekerstend. Bourg-Saint-Andéol was in het bezit van de bisschoppen van Viviers en het was ook hun residentie tussen het einde van de 16e eeuw en 1742. Zij lieten er een bisschoppenpaleis bouwen.
Na de Franse Revolutie werd de gemeente opgericht, die zich beperkte tot het gebied op de rechteroever van de Rhône. Voorheen behoorden ook de landbouwgronden op de linkeroever tot Bourg-Saint-Andéol. In de 19e eeuw ontstond er industriële activiteit, maar deze verdween weer in de loop van de 20e eeuw.
Op 15 augustus 1944 werd de stad getroffen door Amerikaanse bommenwerpers, die de brug over de Rhône wilden vernietigen. Er vielen 150 doden en vele huizen werden vernield of beschadigd.

## Bezienswaardigheden

* De romaanse Sint-Andeoluskerk werd gebouwd aan het einde van de 11e en het begin van de 12e eeuw.
* De romaanse kapel Saint-Polycarpe werd gebouwd in het tweede kwart van de 12e eeuw.
* Het bisschoppenpaleis, gebouwd in opdracht van bisschop Claude de Tournon (ca 1540).
* Het gemeentehuis en voormalig ursulinenklooster (17e eeuw).
* Het Hôtel de Nicolay, een burgerpaleis (ca 1450).
* Het Hôtel Bonot de Villevrain, een burgerpaleis (17e en 18e eeuw).
* Het Hôtel de Digoine-Giraud, een burgerpaleis (16e en 18e eeuw).
* Het Hôtel Doize, een burgerpaleis (18e eeuw).
* Het klooster Présentation de Marie, het voormalig visitandinenklooster.
* Gezicht op Bourg-Saint-Andéol
* Gemeentehuis
* Palais des Evêques
* Sint-Andeoluskerk
* Kapel Saint-Polycarpe
* Dolmen

## Geografie

De oppervlakte van Bourg-Saint-Andéol bedroeg op 1 januari 2021 43,74 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 168,1 inwoners per km². De gemeente ligt op de rechteroever van de Rhône. In het westen van de gemeente ligt het beboste kalksteenplateau van Laoul.
De onderstaande kaart toont de ligging van Bourg-Saint-Andéol met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Botany Bay (doorverwijspagina)

Botany Bay kan verwijzen naar:
* Botany Bay, een baai in Sydney, Australië
* City of Botany Bay, een Local Government Area (LGA) in Australië
* Nationaal park Botany Bay, een nationaal park in Australië
* Botany Bay (film), een film van John Farrow
* Botany Bay (plantage), voormalige koffieplantage in Suriname
* SS Botany Bay, een fictief ruimteschip in het Star Trekuniversum
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Botany Bay en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Botans

Botans is een gemeente in het Franse departement Territoire de Belfort (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 272 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Belfort.

## Geografie

De oppervlakte van Botans bedraagt 2,3 km², de bevolkingsdichtheid is 118,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Botans met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Bouw

Bouw kan verwijzen naar:
* Bouw (bedrijfstak), een bedrijfstak in de economische sector
* Bouw (vlaktemaat), een voormalige oppervlaktemaat uit Nederlands-Indië
* Carline Bouw, een Nederlands roeister
* Koen De Bouw, een Belgisch acteur
* Matchoholic Stadion, een stadion in Nederland, voorheen GN Bouw-stadion
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Bouw en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Brachinus capnicus

Brachinus capnicus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Erwin.
# Braderochus

Braderochus is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1852 door Buquet.

## Soorten

Braderochus omvat de volgende soorten:
* Braderochus dentipes (Chemsak, 1979)
* Braderochus hovorei Santos-Silva & Martins, 2005
* Braderochus jolyi Bleuzen, 1994
* Braderochus levoiturieri (Buquet, 1842)
* Braderochus mundus (White, 1853)
* Braderochus retrospinosus (Lameere, 1916)
* Braderochus salcedoi Bleuzen, 1994
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Braderochus hovorei

Braderochus hovorei is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Santos-Silva & Martins.
# Braderochus jolyi

Braderochus jolyi is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Bleuzen.
# Braderochus retrospinosus

Braderochus retrospinosus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Lameere.
# Braderochus mundus

Braderochus mundus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1853 door White.
# Bosmeesters

Bosmeesters (Lachesis) zijn een geslacht van slangen uit de familie adders (Viperidae) en de onderfamilie groefkopadders (Crotalinae).

## Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van de groep werd voor het eerst voorgesteld door Daudin in 1803.
Lange tijd bestond de groep uit drie soorten, in 2004 werd de soort Lachesis achrocorda hernoemd, die tot dan toe tot Bothrops werd gerekend. Veel soorten die tegenwoordig tot andere geslachten worden gerekend, behoorden vroeger tot de bosmeesters. Voorbeelden zijn soorten uit de geslachten Protobothrops, Trimeresurus, Bothriechis en Bothrops.

## Verspreidingsgebied

Alle soorten komen voor in delen van Zuid- en Midden-Amerika en leven in de landen Colombia, Ecuador, Brazilië, Venezuela, Suriname, Frans-Guyana, Guyana, Trinidad, Peru, Bolivia, Nicaragua, Costa Rica en Panama.

## Soorten

Het geslacht omvat de volgende soorten, met de auteur en het verspreidingsgebied.
| Naam | Auteur | Verspreidingsgebied |
| Lachesis acrochorda | Garcia, 1896 | Panama, Colombia, Ecuador |
| Lachesis melanocephala | Solórzano & Cerdas, 1986 | Costa Rica, Panama |
| Bosmeester (Lachesis muta) | Linnaeus, 1766 | Colombia, Ecuador, Brazilië, Venezuela, Suriname, Frans-Guyana, Guyana, Trinidad, Peru, Bolivia |
| Lachesis stenophrys | Cope, 1876 | Nicaragua, Costa Rica, Panama |

## Bronvermelding

Referenties
* ↑ Bernhard Grzimek (1971). Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen. Kindler Verlag AG, Pagina 569. ISBN 90 274 8626 3.
* 1 2 Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database - Lachesis. Gearchiveerd op 7 juni 2023.
* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database - Lachesis achrocorda - Website
* ↑ The Reptile Database - Peter Uetz & Jakob Hallermann, Soorten die tot Lachesis behoorden.
Bronnen
* (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Lachesis - Website Geconsulteerd 5 juli 2021
# Bosmere

Bosmere is een meer in het Engelse graafschap Suffolk, tussen de plaats Needham Market en de A14. Het is ongeveer 12 ha groot. De naam, vroeger ook wel gespeld als Bosemere of Bosemera, heeft Angelsaksische wortels en betekende "Bosa's meer".
Bosmere komt in het Domesday Book (1086) voor als 'Besemera'. Indertijd was het meer samen met het landgoed Claydon naamgever van het gebiedsdeel Bosmere-and-Claydon hundred. De "hundred" was een deel van een graafschap, verwant aan de Scandinavische herred, met voldoende opbrengsten om honderd gewapende mannen of honderd gezinnen te onderhouden.
Het meer wordt thans onder andere gebruikt door sportvissers. Het meer en het land eromheen behoren tot het landgoed en -huis "Bosmere Hall".
* ↑ (en) Bosmere, Suffolk, UK Genealogy Archives, geraadpleegd 9 augustus 2014. Gearchiveerd op 22 juli 2014.
* ↑ (en) Skeat, W. (1913); The place-names of Suffolk, p. 82, via archive.org, geraadpleegd 9 augustus 2014.
* ↑ (en) domesdaybook.co.uk, geraadpleegd 9 augustus 2014.
* ↑ De precieze betekenis is onduidelijk daar ze in beide betekenissen gebruikt werden. Zie: (en) The Wirral Hundred, lokale geschiedenissite, geraadpleegd 17 augustus 2014. Gearchiveerd op 19 augustus 2014.
* ↑ (en) Bosmere Lake, eastangler.co.uk, geraadpleegd 9 augustus 2014.
* ↑ (en) Bosmere Hall, Creeting St Mary, Suffolk, website Suffolk Heritage Direct, geraadpleegd 9 augustus 2014. (gearchiveerd)
# Bosmier

Bosmier kan verwijzen naar:
* behaarde bosmier
* kale bosmier
* zwartrugbosmier
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Bosmier en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Boudewijn II van Lannoy

Boudewijn II van Lannoy (1440 – 7 mei 1501) was een edelman in de Bourgondische Nederlanden.
Boudewijn was de zoon van Boudewijn I van Lannoy, bijgenaamd de Stotteraar (le Bègue), die hij opvolgde als Heer van Molenbaix na diens dood in 1474. Hij was raadgever, kamerheer en premier maître d'hôtel aan het Bourgondische hof en een tijdlang gouverneur van Zutphen. In 1481 werd hij ridder in de Orde van het Gulden Vlies, waarvan zijn vader een van de stichtende leden was geweest. Hij was gehuwd met Michelle d'Esne en werd opgevolgd door zijn zoon Filips.
* genealogieonline.nl Geraadpleegd 14 augustus 2021
* vellusaureum Geraadpleegd 14 augustus 2021
# Bracon pellucidus

Bracon pellucidus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Ratzeburg in 1852.
# Bracon pectoralis

Bracon pectoralis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Wesmael in 1838.
# Brachymeria rufotibialis

Brachymeria rufotibialis is een vliesvleugelig insect uit de familie bronswespen (Chalcididae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Husain & Agarwal.
# Brachymeria ruficornis

Brachymeria ruficornis is een vliesvleugelig insect uit de familie bronswespen (Chalcididae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Girault.
# Mike Williamson

Mike James Williamson (Stoke-on-Trent, 8 november 1983) is een Engels voetballer die bij voorkeur als centrale verdediger speelt. Hij verruilde in januari 2016 Newcastle United voor Wolverhampton Wanderers.

## Clubcarrière

Williamson begon zijn profcarrière bij Torquay United, waar hij doorstroomde vanuit de jeugdopleiding. In november 2001 vertrok hij naar Southampton. Die club verhuurde Williams terug aan Torquay United en in 2004 aan Doncaster Rovers. In juli 2004 tekende hij een contract bij Wycombe Wanderers; in vijf seizoenen speelde Williamson 144 competitiewedstrijden voor de club in de League Two. In januari 2009 tekende hij een drieënhalfjarig contract bij Watford. Na negen maanden verliet hij die club voor Portsmouth. Williamson kwam in Portsmouth niet aan spelen toe door de slechte financiële situatie waarin de club toen verkeerde. Hoe meer wedstrijden Williamson zou spelen voor Portsmouth, hoe groter het transferbedrag zou kunnen oplopen dat ze moesten betalen aan Watford voor zijn transfer.
In januari 2010 tekende Williamson bij Newcastle United. Hij maakte zijn debuut op 27 januari 2010 op St. James' Park tegen Crystal Palace. Hij speelde de volledige wedstrijd en werd nadien uitgeroepen tot man van de wedstrijd. Bij afwezigheid van de blessuregevoelige Steven Taylor vormde hij een duo centraal achterin met de Argentijn Fabricio Coloccini. In januari 2013 kreeg hij met de Fransman Mapou Yanga-Mbiwa er een concurrent bij. Aan het begin van het seizoen 2014/15, op 30 augustus 2014, maakte Williamson in de thuiswedstrijd tegen Crystal Palace (3–3) zijn eerste doelpunt voor Newcastle. In het seizoen 2015/16 kreeg Williamson bij Newcastle geen speeltijd meer gedurende de eerste seizoenshelft; in januari 2016 vertrok hij derhalve naar Wolverhampton.

## Erelijst

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Newcastle United |
| Kampioen Championship | 1x | 2009/10 |
# Rhyacophilidae

Rhyacophilidae zijn een familie van schietmotten.

## Taxonomie

De volgende geslachten worden bij de familie ingedeeld:
* Fansipangana Mey, 1996
* Himalopsyche Banks, 1940
* Philocrena Lepneva, 1956
* Phoupanpsyche Malicky, 2008
* Rhyacophila Pictet, 1834
* † Rhyacophilites
# Conus buxeus loroisii

Conus buxeus loroisii is een in zee levende slakkenondersoort uit het geslacht Conus. De slak behoort tot de familie Conidae. Conus buxeus loroisii werd in 1843 beschreven door Kiener. Net zoals alle soorten binnen het geslacht Conus zijn deze slakken roofzuchtig en giftig. Zij bezitten een harpoenachtige structuur waarmee ze hun prooi kunnen steken en verlammen.
* 1 2 World Register of Marine Species, Conus buxeus loroisii. Marinespecies.org. Geraadpleegd op 21 september 2011.
* ↑ Filmer, R.M. (2001). A Catalogue of Nomenclature and Taxonomy in the Living Conidae 1758 - 1998. Backhuys Publishers, Leiden, pp. 388. ISBN 9057820773. Geraadpleegd op 23 september 2011.