OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sortosville

Sortosville is een gemeente in het Franse departement Manche (regio Normandië) en telt 101 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Cherbourg-Octeville.

## Geografie

De oppervlakte van Sortosville bedraagt 2,5 km², de bevolkingsdichtheid is dus 40,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Sortosville met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations légales 2021.
# Jacobo Zobel y Zangroniz

Jacobo Zobel y Zangroniz (Manilla, 12 oktober 1842 - Manilla, 7 oktober 1896) was een Duits apotheker en ondernemer in de Filipijnen. Hij is de patriarch van de prominente Filipijnse familie Zobel de Ayala.

## Biografie

Jacobo Zobel y Zangroniz werd geboren op 12 oktober 1842 in de Filipijnse hoofdstad Manilla. Hij was de enige zoon in een gezin met drie kinderen van de Duitse immigrant Jacobo Zobel en de Spaanse Ana Zanggroniz, een dochter van een rechter van de Audiencia van Manilla. Zijn vader werkte in Manilla als apotheker, met een eigen apotheek onder de naam Botica de Don Jacobo Zobel aan Calle Real in Intramuros. Zobel y Zangroniz groeide op in Duitsland en voltooide een studie farmacie aan de Universidad Central de Madrid. Tevens studeerde hij voor bouwkundig ingenieur. Een studie die hij niet helemaal afmaakte.
In 1863 keerde Zobel terug naar de Filipijnen. Vanaf begin 1866 nam Zobel de leiding over van de Botica van zijn vader, die in november van dat jaar op zee tussen Europa en de Verenigde Staten overleed tijdens een reis met een van zijn zussen. Zobel was in de periode van gouverneur-generaal Carlos María de la Torre enige tijd burgemeester van de stad Manilla. Zijn termijn als burgemeester eindigde op 31 december 1870.
In 1872 werd Zobel tijdens de Cavite-muiterij opgepakt wegens vermeende medeplichtigheid. Vanwege zijn Duitse nationaliteit en tussenkomst van het Duitse consulaat kwam hij uiteindelijk vrij. Op 5 februari 1875 trouwde Zobel met Trinidad Ayala de Roxas, de jongste dochter van Margarita Roxas de Ayala en haar echtgenoot Antonio de Ayala. Het koppel reisde nadien naar Japan, waar hij enkele maanden het overheids- en onderwijssysteem bestudeerde. Aansluitend verbleven ze enige tijd in de Verenigde Staten waar ze onder meer de wereldtentoonstelling van 1876 in San Francisco bezochten. Uiteindelijk vestigden ze zich in Spanje. Daar bestuurde Zobel onder meer het transportsysteem.
Rond 1880 keerde Zobel terug in de Filipijnen. Daar bouwde hij enkele tijdelijk bruggen over de Pasig. Ook was namens Eiffel & Co. uit Parijs verantwoordelijk voor de Quinta Bridge en de Ayala Bridge. Op 7 juni 1881 verkreeg hij een vergunning om vijf tramlijnen aan te leggen in Manilla en omgeving. Hij begon met een tramlijn (met paardentrams) van Tondo naar Manilla, die later werd verlengd naar Malabon.
Zobel overleed in 1896. Hij was getrouwd met Trinidad Ayala de Roxas. Samen kregen ze vijf kinderen: Fernando Antonio, de tweeling Enrique Zobel de Ayala en Alfonso (die op vijf-jarige leeftijd overleed), Margarita en Gloria (die al na enkele maanden overleed).
# Metarctia lugubris

Metarctia lugubris is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae), onderfamilie beervlinders (Arctiinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Gaede.
Deze nachtvlinder komt voor in tropisch Afrika.
# Sulcarius fuscicarpus

Sulcarius fuscicarpus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Thomson in 1885.
# Via dell'Amore

De Via dell'Amore (Italiaans voor: Liefdespad) is een van de wandelpaden in de streek Cinque Terre aan de Italiaanse Rivièra.
Het is de bijnaam van het pad dat over de rotsen tussen de dorpen Riomaggiore en Manarola loopt en wordt beschouwd als de minst zware van de verschillende paden in het gebied.
Zoals de naam al doet vermoeden is de route gemaakt tot een ode aan de liefde, wat langs de route tot uiting wordt gebracht door diverse vormen van graffiti en aan de balustraden bevestigde hangsloten als symbool van oneindige liefde.
Sinds 2012 was het pad wegens vallende stenen gesloten. In 2015 werd 200 meter van het pad heropend. Er werd tot 2024 gewerkt aan de reparatie van het pad.
Op 9 augustus 2024 is het pad weer geopend, maar met beperkingen (met name toegangstickets gedurende drukke tijden) en boetes op Graffiti.
# Tournay (België)

Tournay (Waals: Tournai) is een plaats en deelgemeente van de Belgische gemeente Neufchâteau. Tournay ligt in de provincie Luxemburg en was tot 1 januari 1977 een zelfstandige gemeente.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen, 1976= inwoneraantal op 31 december
* 1910: Afsplitsing van Grandvoir in 1903
Deelgemeenten: Grandvoir · Grapfontaine · Hamipré · Longlier · Neufchâteau · Tournay Overige dorpen en gehuchten: Cousteumont · Gérimont · Harfontaine · Hosseuse · Lahérie · Le Sart · Marbay · Massul · Molinfaing · Mon-Idée · Montplainchamps · Morival · Namoussart · Nolinfaing · Offaing · Petitvoir · Respelt · Semel · Tronquoy · Verlaine · Warmifontaine
Belgische gemeenten · Arrondissement Neufchâteau · Luxemburg · Wallonië
# Spoorlijn Meiringen - Innertkirchen

De spoorlijn Meiringen - Innertkirchen is een Zwitserse smalspoorlijn met een spoorbreedte van 1000 mm in het kanton Bern van de Meiringen-Innertkirchen-Bahn (MIB). Het 5 kilometer lange traject loopt van Meiringen en Innertkirchen.

## Geschiedenis

De bouw van het traject was een thema voor een langdurige discussie wegens het ontsluiten van het Haslital en de Grimselpas. Ondanks een bestaande concessie voor een andere traject (Trambahn Meiringen-Reichenbach-Aareschlucht) bouwde de in 1923 opgerichte Kraftwerke Oberhasli AG (KWO) het smalspoortraject van Meiringen naar Innertkirchen als een aanvoerlijn voor bouwmaterieel voor de bouw van de elektrocentrale en vervoer van personeel met hun familie. Op 6 mei 1946 werd de Meiringen-Innertkirchen-Bahn (MIB) opgericht en kreeg toen de concessie voor het vervoer van personen. De KWO bleef eigenaar van het traject en de spoorwegonderneming.

## Traject

Het traject begint in Meiringen naast het station van de Brünigbahn (inmiddels Zentralbahn).
Na twee kilometer bereikt men de halte Aareschlucht West en de 1502 meter lange Kirchettunnel. In deze tunnel bevindt zich de halte Aareschlucht Ost. Aan het eind van het traject is de halte Innertkirchen die zich op het terrein van de Kraftwerke Oberhasli AG (KWO) bevindt. Hier is ook het depot en werkplaats gevestigd.

## Elektrische tractie

De MIB werd op 19 november 1977 geëlektrificeerd met 1200 volt gelijkstroom.

## Literatuur

* Eisenbahnatlas Schweiz. Schweers + Wall, Aachen 2004, ISBN 3-89494-122-7.
# Galathea orientalis

Galathea orientalis is een tienpotigensoort uit de familie van de Galatheidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1858 door Stimpson.
# Izvorovo (Dobritsj)

Izvorovo (Bulgaars: Изворово) is een dorp in het noordoosten van Bulgarije. Het dorp is gelegen in de gemeente General Tosjevo in de oblast Dobritsj. Het dorp ligt hemelsbreed ongeveer 28 km ten zuidoosten van Dobritsj en 393 km ten noordoosten van Sofia.

## Bevolking

Op 31 december 2020 woonden er 174 personen in het dorp Izvorovo. Het aantal inwoners vertoont al tientallen jaren een dalende trend: in 1934 woonden er nog 1.902 personen in het dorp.
* Bevolkingsontwikkeling tussen 1934 en 2020
* Bron: Nationaal Statistisch Instituut van Bulgarije
In het dorp wonen nagenoeg uitsluitend etnische Bulgaren, maar ook een aantal Roma. In de optionele volkstelling van 2011 identificeerden 252 van de 267 ondervraagden zichzelf als etnische "Bulgaren". Daarnaast noemden 11 ondervraagden zichzelf "Roma".
Etnische samenstelling van de respondenten (2011) :
| Bulgaren | Bulgaren | 94,4% | 94,4% |
| Turken | Turken | 0,0% | 0,0% |
| Roma | Roma | 4,1% | 4,1% |
| Anders/Onbekend | Anders/Onbekend | 1,5% | 1,5% |
Van de 270 inwoners die in februari 2011 werden geregistreerd, waren er 21 jonger dan 15 jaar oud (7,8%), gevolgd door 145 personen tussen de 15-64 jaar oud (53,7%) en 104 personen van 65 jaar of ouder (38,5%).
* ↑ (bg) Справка за населението на с. Изворово, общ. Генерал Тошево, обл. Добрич
* ↑ (en) Etnische samenstelling van Bulgaarse nederzettingen in februari 2011. Gearchiveerd op 31 maart 2023.
* ↑ Leeftijdsopbouw van nederzettingen in Bulgarije
# Francesco III d'Este

Francesco III Maria d'Este (Modena, 2 juli 1698 - Varese, 22 februari 1780) was hertog van Modena en Reggio van 1737 tot aan zijn dood. Francesco was een zoon van Rinaldo III van Modena en Charlotte Felicitas van Brunswijk.
Francesco werd geboren in Modena. Tijdens zijn regering putte Francesco zijn land uit door deel te nemen aan de Poolse Successieoorlog en de Oostenrijkse Successieoorlog. En het land deed al mee aan de Spaanse Successieoorlog van 1701 tot 1714. Francesco werd gedwongen om de meeste van zijn schilderijen en dierbare bezittingen te verkopen aan de Estense Gallery. Francesco was een voorzichtige hertog die weinig beslissingen durfde te nemen, en veel van de politieke macht was in de handen van de Oostenrijkse gevolmachtigde Beltrame Cristiani.
Francesco nam vele maatregelen om de verstedelijking van Modena te steunen en hij liet de Via Vandelli aanleggen, die de stad Modena met Toscane verbond.
Francesco stierf in 1780 in zijn villa in Varese, die nu dienstdoet als het plaatselijk stadhuis. Zijn zoon Ercole Rainaldo volgde hem op.

## Huwelijk en kinderen

Francesco huwde in 1721 met Charlotte Aglaë van Orléans een dochter van Filips II van Orléans, uit dit huwelijk werden negen kinderen geboren:
* Alfons (18 november 1723 - 16 juni 1725), Alfons stierf op jonge leeftijd.
* Frans Constantijn (22 november 1724 - 16 juni 1725), Frans Constantijn stierf op jonge leeftijd.
* Maria Theresia (6 oktober 1726 - 30 april 1754), ze trouwde met Lodewijk Jan Maria van Bourbon zoon van Lodewijk Alexander van Bourbon. Lodewijk Alexander was een zoon van koning Lodewijk XIV van Frankrijk en Madame de Montespan.
* Ercole Rainaldo (22 november 1727 - 14 oktober 1803), werd na de dood van zijn vader hertog van Modena.
* Mathilde (7 februari 1729 - 14 november 1803)
* Beatrix (1731 - 1736), Beatrix stierf op jonge leeftijd.
* Maria Fortunata (15 juli 1734 - 21 september 1803), zij trouwde met Lodewijk Frans II, prins van Conti.
* Benedictus Filips (30 september 1736 - 16 september 1751)
* Maria Elizabeth (12 februari 1741 - 4 augustus 1774)
Na de dood van Charlotte hertrouwde Francesco minstens tweemaal, met Teresa Castelbarco en later met Renata Teresa d'Arrach.
# Metarctia morag

Metarctia morag is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae), onderfamilie beervlinders (Arctiinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1957 door Sergius Kiriakoff.
Deze nachtvlinder komt voor in tropisch Afrika.
# Stygnomma truxillense

Stygnomma truxillense is een hooiwagen uit de familie Stygnommatidae. De originele naamcombinatie (protoniem) was Stygnomma truxillensis González-Sponga, 1987, maar met een verkeerde geslacht van de soortnaam.
# Via dei Fori Imperiali

De Via dei Fori Imperiali is een belangrijke straat in het centrum van Rome.

## Ligging

De Via dei Fori Imperiali leidt van de Piazza Venezia naar het Colosseum. De straat dankt zijn naam aan de Fori Imperiali, waar hij dwars door- en overheen loopt. Er zijn plannen om de weg weer op te breken om de keizerfora samen te kunnen voegen, waardoor er één groot archeologisch park ontstaat. Ook hoopt men onder de weg nog delen van de keizersfora op te kunnen graven.

## Geschiedenis

De brede weg werd aangelegd in opdracht van de Italiaanse dictator Benito Mussolini, die zijn kantoor op de Piazza Venezia had in het Palazzo Venezia. Voor de bouw van de weg tussen 1924 en 1932 werd een deel van de middeleeuwse wijk die daar lag, afgebroken: zo’n vierduizend mensen moesten hierdoor verhuizen. Mussolini’s weg kreeg de naam Via dell’Impero. Dit verwees naar het oude Romeinse Rijk dat als voorganger van Mussolini’s nieuwe rijk werd gezien, én naar het nieuwe rijk dat de Italianen in Noord-Afrika probeerden te stichten. Mussolini wilde zijn weg, die symbolisch van het oude Rome naar zijn kantoor liep, dan ook gebruiken voor militaire parades na overwinningen. Op 9 april 1932 wijdde hij de nieuwe straat te paard in door een lint door te knippen. Daarna volgde een parade van gehandicapte oorlogsveteranen van de Eerste Wereldoorlog.
Rond 1945 kreeg het eerste stuk van de voormalige Via dell'Impero zijn huidige naam Via dei Fori Imperiali. Het vervolg voorbij het Colosseum naar het zuiden heet nu Via di San Gregorio en verderop Viale Terme di Caracalla. Elk jaar is er op 2 juni een militaire parade op de Via dei Fori Imperiali vanwege de Festa della Repubblica Italiana (Feest van de Italiaanse Republiek). Op zon- en feestdagen is de straat vaak wandelgebied en gesloten voor verkeer.
# Trente

Trente kan verwijzen naar:
* Trente (stad), een stad in Italië
* Trente (provincie), een provincie van Italië
* prinsbisdom Trente, tot 1803 een prinsbisdom binnen het Heilige Roomse Rijk
* Concilie van Trente, (1545-1563), rooms-katholieke kerkvergadering die de Hervorming veroordeelde en besloot tot de contra-reformatie.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Trente en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Spinoserolis latifrons

Spinoserolis latifrons is een pissebed uit de familie Serolidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1847 door White.
# Izvorovo (Plovdiv)

Izvorovo (Bulgaars: Изворово) is een dorp in Bulgarije. Het dorp is gelegen in de gemeente Asenovgrad, oblast Plovdiv. Het dorp ligt hemelsbreed ongeveer 41 km ten zuidoosten van Plovdiv en 170 km ten zuidoosten van de hoofdstad Sofia. Izvorvo werd op 22 september 2012 officieel verwijderd uit het kadasterregister als administratief-territoriale eenheid, omdat het dorp fuseerde met het naburige dorp Bor.

## Bevolking

Op 31 december 2011 telde het dorp 5 inwoners, een daling ten opzichte van 7 inwoners in februari 2011, 18 inwoners in 2001 en 71 inwoners in 1985. In 2011 identificeerden 6 van de 7 inwoners zich met de Turkse etniciteit.
Etnische samenstelling van de respondenten (2011) :
| Bulgaren | Bulgaren | 0,0% | 0,0% |
| Turken | Turken | 85,7% | 85,7% |
| Roma | Roma | 0,0% | 0,0% |
| Anders/Onbekend | Anders/Onbekend | 14,3% | 14,3% |
* ↑ (en) Composition of Asenovgrad municipality, Plovdiv district as of 01.01.2005
* ↑ (bg) Справка за населението на с. Изворово, общ. Асеновград, обл. Пловдив. www.nsi.bg. Nationaal Statistisch Instituut.
* ↑ (en) Etnische samenstelling van Bulgaarse nederzettingen in februari 2011. Gearchiveerd op 31 maart 2023.
Asenovgrad · Batsjkovo · Bor · Bojantsi · Gornoslav · Dobrostan · Dolnoslav · Izbeglii · Izvorovo · Konoesj · Kosovo · Kozanovo · Lenovo · Ljaskovo · Mostovo · Moeldava · Naretsjenski Bani · Novakovo · Novi Izvor · Oresjets · Patriarch Evtimovo · Sini Vrach · Stoevo · Topolovo · Tri Mogoli · Oezoenovo · Tsjerven · Vrata · Zjalt Kamak · Zlatovrach
# Francesco Hayez

Francesco Hayez (Venetië, 10 februari 1791 – Milaan, 21 december 1882) was een vooraanstaand Italiaans kunstschilder uit de tijd van de romantiek.

## Leven en werk

Hayez werd geboren in een relatief arme Venetiaanse familie en werd grootgebracht door een oom en tante die meer welgesteld waren en grote interesse in kunst hadden. Hij werd op jonge leeftijd leerlingschilder bij Francisco Magiotto en studeerde daarna aan de Nieuwe Academie voor fijne Kunsten in Venetië. In 1809 won hij een wedstrijd van de Gallerie dell'Accademia en studeerde vervolgens een jaar aan de Accademia di San Luca te Rome. Daarna ging hij naar Napels, waar hij werkte met Joachim Murat. Later verhuisde hij naar Milaan, waar hij geprotegeerd werd door schrijfster Clara Maffei en tot grote roem kwam. In 1850 werd hij er directeur van de kunstgalerie Pinacoteca di Brera.
De schilderwerken van Hayez zijn typerend voor de stroming van de Romantiek uit 19e eeuw. Zijn vroege werk vertoont invloeden van Jean Auguste Dominique Ingres en de Nazareners, zijn latere werk is vooral kenmerkend voor de herleving van de klassieke kunst. Vaak schildert hij grootse historische en Bijbelse taferelen, politieke allegorieën of fijne portretten. Typerend is ook zijn neiging om een zekere sensualiteit in zijn werk te leggen. Een aantal werken (Maria Magdalena 1825, Ruth 1835) riepen om die reden behoorlijk wat commotie op bij hun expositie.
Het werk van Hayez is heden ten dage vaak moeilijk traceerbaar, omdat hij zijn werk zelden signeerde en dateerde. Vaak herschilderde hij ook zijn werken met minimale variaties.

## Galerij

* Bad van de Nymphen, 1813
* Romeo en Julia, 1823, Villa Carlotta, Tremezzo
* De penitente Maria Magdalena, 1825, Galleria d'Arte Moderna, Milaan
* De zieke vrouw (portret van Carolina Zucchi), 1825, Galleria d'arte moderna e contemporanea, Turijn
* De vluchtelingen van Parga, 1831, Pinacoteca Tosio Martinengo, Brescia
* De vluchtelingen van Parga (detail), 1831
* Batseba badend, 1834, Pinacoteca di Brera, Milaan
* Valenza Gradenigo, 1835, Gallerie di Piazza Scala, Milaan
* Ruth, 1835, Palazzo Mazzetti, Asti
* Odalisk liggend, 1839
* Siciliaanse Vespers, Scene 3, 1846, Galleria nazionale d'arte moderna e contemporanea, Rome
* Meditation on the History of Italy, 1850, Galleria d'art moderna Palazzo Forti, Verona
* Portret van Antonietta Tarsis Basilico, 1851
* Baadster gezien van achteren, 1859, Pinacoteca di Brera, Milaan
* De kus, 1859, Pinacoteca di Brera, Milaan
* Odalisk met boek, 1866, Villa Carlotta, Tremezzo
* La morte di Abradate, 1866, Gallerie di Piazza Scala, Milaan
* L'ultimo abboccamento di Giacomo Foscari figlio del doge Giuseppe, 1867, Gallerie di Piazza Scala, Milaan

## Literatuur

* Norbert Wolf: Romantiek. Taschen/Librero, Keulen/Kerkdriel, 2010. ISBN 9783836525718
# Michael Browne

Michael Browne O.P. (Grangemokler, 6 mei 1887 - Rome, 31 mei 1971) was een Iers geestelijke en kardinaal van de Rooms-Katholieke Kerk.

## Opleiding en vroege loopbaan

Browne trad in 1903 toe tot de Orde der Dominicanen in Dublin. Hij studeerde vervolgens aan het Rockwell College, aan het convent van San Clemente in Rome en aan de Universiteit van Fribourg in Zwitserland. Hij werd op 21 mei 1910 priester gewijd. Hij was vervolgens tot 1919 novicenmeester van de Predikheren in Dublin. In 1919 keerde hij terug naar Rome, om er te doceren aan de dominicaanse Pauselijke Universiteit Sint Thomas van Aquino, beter bekend als het Angelicum. Professor Browne zou van 1932 tot 1941 rector magnificus zijn van deze universiteit. Daarvoor was hij prior van het dominicaans convent van San Clemente in Rome.

## Kardinaal

In 1955 werd pater Browne gekozen tot generaal-overste van de dominicanen. Als zodanig nam hij deel aan het Tweede Vaticaans Concilie. Paus Johannes XXIII creëerde hem kardinaal tijdens het consistorie van 19 maart 1962. De San Paolo alla Regola werd zijn titeldiakonie. Even daarna werd hij gewijd tot titulair aartsbisschop van Idebesso. De paus zelf diende hem de wijding toe, waarbij de kardinalen Giuseppe Pizzardo en Benedetto Aloisi Masella optraden als medewijdende bisschoppen. Als bisschoppelijke wapenspreuk koos hij Viae tuae veritas, uit Psalm 118 (Al Uw wegen zijn waarheid). Kardinaal Browne nam deel aan het conclaaf van 1963 dat leidde tot de verkiezing van paus Paulus VI. Hij overleed in een Romeins ziekenhuis waar hij langdurig werd opgenomen. Op Aswoensdag voorafgaand aan zijn dood, bezocht paus Paulus hem in het ziekenhuis. De kardinaal werd begraven op het dominicaans kloosterkerkhof in Dublin.
* Biografische aantekening, met portret, op The Cardinals of the Holy Roman Church
* Bibliothèque nationale de France: cb12206410n (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1201034027
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 4483 143X
* Library of Congress Control Number: no00067187
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 075271419
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: TO0V582198
* Système universitaire de documentation: 030700582
* Virtual International Authority File: 71438844
* WorldCat (via VIAF): 71438844
# Stygnoplus flavitarsis

Stygnoplus flavitarsis is een hooiwagen uit de familie Stygnidae.
# Via dei Tribunali

De Via dei Tribunali is een straat in de Italiaanse stad Napels.

## Geschiedenis

Het oorspronkelijk Griekse wegennet van Napels (toen Neapolis genoemd) werd gekenmerkt door drie hoofdstraten (plateiai) en tussen de zeventien en vierentwintig zijstraten (stenopoi) die de ruimte verdelen in rechthoekige kavels. De termen plateiai en stenopoi hebben later plaatsgemaakt voor de Romeinse benamingen decumani en cardi. De drie decumani van Napels lopen evenwijdig aan elkaar van oost naar west, parallel aan de kust. Dit antieke wegenstelsel is grotendeels ongewijzigd gebleven. De hoofdstraat (decumanus maximus, nu decumano maggiore genoemd) vinden we nu terug als Via dei Tribunali. In het midden van deze stadsader lag in de Griekse tijd de agora, in de Romeinse tijd het forum, nu de Piazza San Gaetano.
Van de andere twee decumani loopt de twee kilometer lange Spaccanapoli (letterlijk ‘splijter van Napels’, oorspronkelijk de onderste of lage decumanus) nog steeds lijnrecht van begin tot eind, zoals goed te zien is vanaf Castel Sant’Elmo. De bovenste of hoge decumanus valt min of meer samen met de Via della Sapienza, Via Pisanelli, Via dell'Anticaglia en Via Apostoli.

## Gebouwen langs de Via dei Tribunali

Hieronder een lijst van belangrijke of antieke gebouwen langs deze straat van oost naar west:
* Chiesa della Santa Maria della Mercede e Sant'Alfonso Maria de' Liguori
* Sant'Antonio delle Monache a Port'Alba
* Conservatorio di San Pietro a Majella
* Chiesa di San Pietro a Majella
* Chiesa di Croce di Lucca
* Pontano-kapel
* Chiesa della Santa Maria Maggiore alla Pietrasanta
* Palazzo Spinelli di Laurino
* Palazzo Filippo d'Angiò
* Basilica Church of San Paolo Maggiore
* Basilica Church of San Lorenzo Maggiore
* Chiesa della Santa Maria delle Anime del Purgatorio ad Arco
* Chiesa di Girolamini
* Chiesa della Santa Maria della Colonna
* Duomo di Napoli (op de hoek van de Via Duomo)
* Guglia di San Gennaro
* Palazzo Caracciolo di Gioiosa
* Pio Monte della Misericordia
* Chiesa della Santa Maria della Pace
* Chiesa della Santa Maria del Rifugio
* Chiesa di San Tommaso a Capuana
* Kapel van Monte dei Poveri
* Castel Capuano
* Guglia di San Gaetano
* Napels kleurt en contrasteert, Archeologie Online, artikel uit Archeologie Magazine nummer 4 - 2008