OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hans van Baaren

Hans van Baaren was een Nederlands muziekproducent, toetsenist en trompettist.
Hij kreeg in 1969 enige bekendheid vanwege zijn opnamen met Herman van Veen. Daarna volgden enkele andere artiesten totdat hij beginjaren zeventig Euson onder zijn hoede kreeg. Hij was onder meer verantwoordelijk voor de hit Suzanne van Herman van Veen.
In 1971 had hij met Euson een Nederlandse hit met Both sides now, een nummer van singer-songwriter Joni Mitchell. In 1972 verschenen zijn enige eigen wapenfeiten. De single On a toujours ses yeux d'enfant / Hello, waarop hij begeleid werd door de band van Herman van Veen, werd alleen in Frankrijk uitgegeven. Er kwam ook nog een elpee Music to make love by. Daarop speelden Tony Koning (drums), Jan van der Voort (bas, gitaar) en Erik van der Wurff (hammondorgel).
Zijn dochter Mandy van Baaren (16 december 1955) ambieerde ook een zangcarrière. Zij is vernoemd naar Billy Holidays Mandy is two. Ook dochter Sabine van Baaren (geboren 1960) werd zangeres. Zowel Mandy als Sabine zongen op de eerste platen van Van Veen mee. De beide vrouwen hebben een zangloopbaan in Duitsland. Sabine van Baaren bracht het onder meer tot begeleidster van Jon Lord en zong op het North Sea Jazz Festival in 1997 met haar toenmalige a-capellakwintet Vocaleros. Een van zijn latere liedjes, "You can't stop the sun from shining", heeft hij samen met haar live opgenomen.
* ↑ Hans van Baaren op 45cat.com
* ↑ On a toujours op 45cat.com. Gearchiveerd op 25 juli 2023.
* ↑ Music op Groove CollectMusic op Groove Collector
* ↑ Leids Dagblad over Mandy
# Haptosquilla corrugata

Haptosquilla corrugata is een bidsprinkhaankreeftensoort uit de familie van de Protosquillidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door Ahyong.
# Hanley Hills

Hanley Hills is een plaats (village) in de Amerikaanse staat Missouri, en valt bestuurlijk gezien onder St. Louis County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 2124. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 2058, een daling van 66 (-3,1%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 1,0 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 4 km rond Hanley Hills.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Hanley-Hills op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Haliris crebrilirata

Haliris crebrilirata is een tweekleppigensoort uit de familie van de Verticordiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1932 door Prashad.
# Haliragoides australis

Haliragoides australis is een vlokreeftensoort uit de familie van de Calliopiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Charles Chilton.
# Harondor

Harondor (Sindarijns, Zuid-Gondor, een samentreksel van Har en Gondor) is een fictieve landstreek in J.R.R. Tolkiens wereld Midden-aarde.
Harondor is een kaal woestijnlandschap tussen de rivieren Poros en Harnen. Het wordt in het noorden begrensd door Ithilien en in het zuiden door het Nabije Harad. Koning Tarannon Falastur voegde Harondor toe aan Gondor. Aan het einde van de Derde Era was invloed van Gondor grotendeels verdwenen en werd Harondor betwist door Gondor en de Haradrim.

## Slag bij de Voorden van de Poros

In het jaar 2885 van de Derde Era werd bij de Voorden van de Poros een veldslag met de Haradrim uitgevochten waarbij Folcred en Fastred, de beide zonen van Folcwine, de koning van Rohan sneuvelden. De grafheuvel Haudh-in-Gwanûr (Nederlands: Heuvel van de Tweelingen), die werd opgetrokken aan de oevers van de rivier, bleef een punt dat de Haradrim met angst vermijden.
# Halocoryza acapulcana

Halocoryza acapulcana is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door Whitehead.
# Hargorejo

Hargorejo kan verwijzen naar:
* Hargorejo (Kokap)
* Hargorejo (Tirtomoyo)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Hargorejo en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Harry Eugene Burke

Harry Eugene Burke (19 mei 1878 – 26 maart 1963) was een Amerikaanse entomoloog en autoriteit op het gebied van prachtkevers en andere houtkevers zoals boktorren en snuitkevers en bosongedierte van de westelijke Verenigde Staten. Hij was de eerste bosentomoloog die aangesteld werd om insecten aan de westkust te bestuderen.
Hij was ook de eerste afgestudeerde entomologie van de Washington State University. Hij was geboren in Paradise Valley in Nevada. Hij haalde een B.S. in 1902, en M.S. in 1908 van de "Washington Agricultural College and School of Science" (nu Washington State University). Hij haalde een PhD van de Stanford University in 1923. Hij publiceerde meer dan 60 artikelen en schreef-mee het handboek Forest Insects met R. W. Doane, E. C. Van Dyke, en W. J. Chamberlin.
# Harry Frederik Voss

Harry Frederik Voss (Paramaribo, 1912 - Kotatjane, 29 mei 1943) was een Surinaams-Nederlands onderofficier die postuum onderscheiden werd met de Militaire Willems-Orde.
Harry Frederik Voss (soms per abuis ook als Vos geschreven) was en is voor Surinamers een bekend persoon. In 1934 vertrok hij naar het Nederlandse Nijmegen waar hij bij het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger (KNIL) tekende. Hij voer naar de Oost en werd, als lid van de Militaire Politie in 1939 bevorderd tot sergeant.

## Loopbaan

Na de inval van de Japanners op Nederlands-Indië werd hij op 29 mei 1943 te Kota Tjane in Atjeh geëxecuteerd omdat hij weigerde de geallieerden te verraden. Hij stond geen informatie af over de kleine troepeneenheden die in de bergen nog weerstand tegen de invallers boden, maar hij gaf ook te kennen dat hij geen Japanse huursoldaten op zou leiden. Voordat hij werd terechtgesteld, heeft hij een jaar lang gevangengezeten en is gemarteld. Hij gaf als laatste wens aan om in de Nederlandse vlag begraven te worden. Hij uitte deze wens in het Maleis, zodat alle toeschouwers hem zouden horen:
    Japanner, ik wil dat er een rood-wit-blauwe vlag om mijn borst wordt gewikkeld. En schiet dan maar raak.
Deze wens werd ingewilligd, blijkbaar omdat de Japanners toch wel waardering hadden voor de uitzonderlijke moed van Voss. Hij stierf met de woorden "Leve de Koningin" op zijn lippen. Na de executie is zijn lichaam tot de volgende ochtend op het plein blijven liggen met het onderschrift op een bord: Inilah tjontjonja orangjan tida mace taroet printah Nippon, vertaald met: "Dit is een voorbeeld van iemand die de bevelen van Nippon niet heeft willen opvolgen". Het lichaam werd later in de rivier geworpen.
Hij werd postuum onderscheiden bij Koninklijk Besluit van 16 juni 1950 met de Bronzen Leeuw. Frater Fulgentius had voor die tijd een brief aan Prins Bernhard geschreven met het verzoek om een toekenning in de Militaire Willems-Orde te willen bevorderen, maar helaas de commissies vonden geen gronden om deze uiteindelijk toe te kennen.
In Suriname heeft de Bond van Oorlogsveteranen, samen met een speciaal samengesteld comité, er in 1950 voor gezorgd dat Voss niet vergeten zou worden. Na een schrijven van de Gouverneur van Suriname, Mr. G. de Niet, werd de eerdere toekenning herzien en werd hij op 8 augustus 1950, no. 45 postuum onderscheiden met de Militaire Willems-Orde, de hoogste Nederlandse militaire onderscheiding. Het comité gaf ter gelegenheid van deze gebeurtenis een boekje over Harry Voss uit.
Bij zijn bezoek aan Suriname destijds heeft Prins Bernhard uitdrukkelijk gevraagd om kennis te mogen maken met de moeder van deze Surinamer. Van Harry Voss zijn diverse foto’s bewaard gebleven, waarop hij staat in zijn militaire uniform. Er is ook een tegeltableau ontworpen waarop hij staat afgebeeld. Deze afbeeldingen zijn op vergroot formaat te zien in de tentoonstelling Wereldoorlog in de West, als eerbetoon aan Harry Voss, symbool voor alle Surinamers die zijn gevallen tijdens de Tweede Wereldoorlog.
# Harry F. Olson

Harry Ferdinand Olson (Mount Pleasant, 28 december 1901 – Princeton, 1 april 1982) was een Amerikaanse ingenieur, erudiet wetenschapper en uitvinder, die onderzoek deed en ontwerpen maakte op het gebied van de akoestiek.

## Levensloop

Gedurende zijn veertigjarige loopbaan bij de Radio Corporation of America (RCA) realiseerde Olson verbeteringen aan microfoons, HiFi luidsprekers en aan diverse opname- en weergaveapparatuur voor zowel onderwatertoepassingen als voor de weergave in de open lucht, zoals in "Public Address" systemen. Vooral zijn verbeteringen aan zowel de drukmicrofoon als aan de drukgradiëntmicrofoon (snelheidsmicrofoon) leidden bij RCA tot succesvolle realisaties.
Twee van zijn verwezenlijkingen bij RCA waren de ontwikkeling van een magnetische bandrecorder voor televisiesignalen en een elektronische muzieksynthesizer, die als een van de eerste in zijn soort moet worden beschouwd.
Zijn ingenieursstudies startte hij in 1924 aan de Universiteit van Iowa. Hij behaalde er zijn PhD in 1928. Onderwerp van zijn onderzoekingen aan die universiteit waren onder meer de polarisatie van het licht onder invloed van botsingen met elektronen, experimentele verificatie van de Maxwell-Boltzmann-verdeling voor atomen. Als onderzoeksthema voor zijn doctoraat koos hij de polarisatie van de resonantiestraling in kwik. Aan Olson werden voor zijn vindingen meer dan honderd octrooien verleend. Een daarvan beschrijft een akoestische stethoscoop waarmee artsen in 1940 elk geluid van het menselijk lichaam konden beluisteren.
Olson publiceerde meer dan 130 wetenschappelijke artikelen. Hij was een tijdlang voorzitter en uitgever van wetenschappelijke tijdschriften als de Journal of the Audio Engineering Society en de Journal of the Acoustical Society of America. Aan hem werden verschillende prijzen toegekend door gezaghebbende technische en wetenschappelijke organisaties en instellingen. In 1959 werd hij gekozen tot de National Academy of Sciences.

## Gepubliceerde boeken

* Elements of Acoustical Engineering, 1940, New York: D. Van Nostrand Company
* Dynamical Analogies, 1943, New York: D. Van Nostrand Company
* Musical Engineering, 1952, New York: McGraw-Hill
* Acoustical Engineering, 1957, Princeton: D. Van Nostrand Company
* Solutions of Engineering Problems by Dynamical Analogies, 1966, Princeton: D. Van Nostrand Company
* Music, Physics and Engineering, second edition, 1966, New York: Dover Publications, Inc
* Modern Sound Reproduction, 1972, New York: Van Nostrand Reinhold Company

## Enkele van Olsons octrooien

* (en) Unidirectionele cardioïde microfoon
* (en) Dubbele spreekspoel luidspreker
* (en) Akoestische hoorn met meervoudige hoornconstanten
* (en) Spraakanalyse
# Hanging Rock

Hanging Rock is een plaats (village) in de Amerikaanse staat Ohio, en valt bestuurlijk gezien onder Lawrence County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 279. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 293, een stijging van 14 (5.0%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 1,8 km², waarvan 1,6 km² land en 0,2 km² water.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 8 km rond Hanging Rock.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Hanging-Rock op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Hawarden

Hawarden kan verwijzen naar:
* Hawarden (Wales) een plaats in Wales, in het bestuurlijke graafschap Flintshire
* Hawarden (Iowa), een plaats in de Amerikaanse staat Iowa
* Monsieur Hawarden, een Belgisch-Nederlandse film uit 1968.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Hawarden en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Hawar-eilanden

De Hawar-eilanden zijn een groep eilanden die behoren tot Bahrein.
De eilandengroep is dichter bij Qatar gelegen dan bij Bahrein en beide landen betwisten de status van de eilanden. De eilanden zijn relatief dunbevolkt en hebben tezamen nog geen 4.000 inwoners. Verreweg het grootste eiland is Hawar en andere eilanden zijn Suwād al Janūbīyah, Suwād ash Shamālīyah, Rubud Al Sharqiyah, Rubud Al Gharbiyah en Muhazwarah (Umm Hazwarah).
In 2002 deed Bahrein een aanvraag bij de UNESCO om de eilanden op te nemen als natuurerfgoed op de werelderfgoedlijst vanwege de unieke natuur en leefomgeving van bedreigde diersoorten.
# Huizinghe De Loet

Huizinghe De Loet is een patriciërswoning aan de Peperstraat in 's-Hertogenbosch en is een rijksmonument.

## Herkomst van de naam

De naam van het huis, De Loet of Mette De Loet, zou wijzen op een uithangbord met de afbeelding van een loet of een loet in natura die als herkenningsteken aan de muur was bevestigd. Een "loet" of "loete" is de naam voor verschillende werktuigen waarmee men schept of krabt. Echter, volgens de huidige bewoner, Clemens van der Ven, heeft hij de naam van het huis bedacht en is het een verwijzing naar de oudste bewoonster van het huis: Mechtelt van Loet.

## Geschiedenis

De geschiedenis van de bewoning van het huis gaat terug tot in de middeleeuwen en is een van de beste gedocumenteerde huizen van Nederland. Het huis werd door de eeuwen heen door verschillende families bewoond.
Het huidige huis werd opgetrokken tussen 1832 en 1842 in opdracht van Jacob de Bergh. Waarschijnlijk was het nieuwe huis ontworpen door de architect Henri Partoes. In 1930 werd De Loet door Lodewijk de Gruyter aangeschaft en in 1972 kwam het in bezit van Clemens van der Ven.

## Theehuis

Achter in de tuin van Huizinghe De Loet bevindt zich een achttiende-eeuws theehuis. Boven op het balkon van het huisje werd er muziek gespeeld zonder dat te toehoorders in de tuin de muzikanten konden zien. Het tuinhuis werd in 1930 in overeenstemming gebracht met de nieuwe achtergevel van het huis.

## Galerij

* Een foto uit 1969 van het theehuisje
* De achterzijde van het huis

## Externe link

* Officiële website
* Artikel over het theehuis van Huizinghe De Loet op Brabantserfgoed.nl
* 1 2 3 J.J. Luyck: "Aanzienlijke huizen, De Loet, een schoone huysinghe", in: Bossche Bladen, 2000-4, 132-133, blz. 133.
* ↑ J.J. Luyck: Interview : Clemens van der Ven: 'Huizen als De Loet vind je niet in Den Bosch'", in: Bossche Bladen, 2008-1, 20-23, blz. 23.
# Strokalkkopje

Het strokalkkopje (Physarum didermoides) is een slijmzwam behorend tot de familie Physaraceae. Het leeft saprotroof op kruidachtige delen van loofbomen en struiken.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

Het is te herkennen aan het dubbel peridium, de kleine kalklichamen in het capillitium. De sporen zijn in bulk zwart en met doorvallend licht donker paarsbruin. Het hypothallus is wit.
Het plasmodium is wit of lichtgrijs.

### Microscopische kenmerken

De sporen meten 12 tot 15 µm in diameter, zijn fijnstekelig, soms hoekig of onregelmatig van vorm.

## Verspreiding

Het strokalkkopje komt voor in Europa, Noord-, Midden en Zuid-Amerika en soms hier buiten. In Nederland komt het zeldzaam voor.
* ↑ (en) Index Fungorum
* ↑ (en) Physarum didermoides op Discover Life
* ↑ (en) GBIF.org
* ↑ NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen

### Externe link

* Foto van sporen op www.mycologen.nl
# Prochiloneurus bellulus

Prochiloneurus bellulus is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Hayat.
# Eriauchenius pauliani

Eriauchenius pauliani is een spinnensoort uit de familie Archaeidae. De soort komt voor in Madagaskar.
# Eriauchenius voronakely

Eriauchenius voronakely is een spinnensoort uit de familie Archaeidae. De soort komt voor in Madagaskar.
# Eriauchenius vadoni

Eriauchenius vadoni is een spinnensoort uit de familie Archaeidae. De soort komt voor in Madagaskar.
# Euderus pempheriphila

Euderus pempheriphila is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Ayyar & Mani.
# Euderus pulcher

Euderus pulcher is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Girault.
# Eudokia

Eudokia Angelina (ook wel Jevdokia) (* ±1180) was de dochter van de Byzantijnse keizer Alexius III Angelus en Euphrosyne Doukaina Kamaterina.
In 1191 huwde ze met de župan van Servië, Stefan Nemanjić. Het zou het aanzien van de župan enorm verhogen, als hij met een keizerlijke prinses zou trouwen. Ze werd echter door haar man verstoten, en tussen 1201 en 1202 lieten ze zich scheiden, waarna Eudokia terug naar Constantinopel gestuurd werd. Uit dit huwelijk kwam Stefan Radoslav van Servië voort.
Daarna trouwde ze in 1204 in Thracië met Alexius V van Byzantium, die voor de kruisvaarders op de vlucht was. Ze werd echter al snel weer weduwe, want Alexius werd gevangengenomen in Constantinopel, en vermoord.
Op de vlucht met haar vader leerde ze in Thessalië Leon Sgouros kennen, die als heerser van Korinthe, Argos en Nauplia heel Midden-Griekenland beheerste. Ze huwden in Larissa in 1205. In 1208 pleegde Sgouros zelfmoord door zich van een toren te werpen, en ging Eudokia naar Klein-Azië, bij haar zus Anna, die getrouwd was met Theodorus I, keizer van Nicaea.
Het is niet bekend waar en wanneer ze stierf.
# Erpocotyle antarctica

Erpocotyle antarctica is een soort in de taxonomische indeling van de platwormen (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig en kan zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtscellen produceren. De soort leeft in zeer vochtige omstandigheden.
De platworm behoort tot het geslacht Erpocotyle en behoort tot de familie Hexabothriidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Hughes.
# Erich Wasicky

Erich Wasicky (Wenen, 27 mei 1911 - Landsberg am Lech, 28 mei 1947) was een SS-Sturmbannführer (Majoor) en apotheker in het concentratiekamp Mauthausen. In de functie van apotheker was hij verantwoordelijk voor een groot aantal vergassingen in het kader van Aktion T4.

## Biografie

Wasicky was een gepromoveerde apotheker. Hij was lid van de Nationaalsocialistische Duitse Arbeiderspartij en de Schutzstaffel. Tussen juni 1940 en januari 1944 werkte hij als kampapotheker in het concentratiekamp Mauthausen. Wasicky was verantwoordelijk voor de selecties en vergassing van honderden slachtoffers. Het exacte aantal doden is niet bekend. In het nabij gelegen Schloss Hartheim - waar Wasicky flinke invloed had - werden 3.140 mensen vergast. Nadat men daar de gaswagen ging gebruiken, stierven er nog eens twaalfduizend.
Wasicky was regelmatig chauffeur van deze gaswagens, die tussen Mauthausen en het vijf kilometer verder gelegen subkamp Gusen ingezet werden. Per rit werden er circa dertig mensen door de uitlaatgassen omgebracht. Nadat de nazi's waren gestart met het gebruikmaken van Zyklon B voor het vermoorden van Untermenschen, werd hij aangesteld om ervoor te zorgen dat de Duitsers in Schloss Hartheim en in Mauthausen ook de beschikking had over deze meer effectieve vergassingmethode. Tijdens het proces dat na de oorlog plaatsvond, beweerde een getuige dat Wasicky verantwoordelijk was voor de levering en inzet van Zyklon B.
Na het einde van de Tweede Wereldoorlog werd Wasicky gevangengenomen. Hij werd in Dachau tijdens het Mauthausenproces schuldig bevonden en ter dood veroordeeld. Het vonnis werd op 28 mei 1947 voltrokken in de gevangenis van Landsberg.

## Lidmaatschapsnummers

* NSDAP-nr.: 197 249
* SS-nr.: 298 370
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Erich Wasicky op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (de) Origineel document Mauthausenproces (United States of America v. Hans Altfuldisch et al. - Case No. 000.50.5). p.37. Geraadpleegd op 20 augustus 2020. Gearchiveerd op 28 januari 2023.
# Erich Schatzki

Dr. ir. Erich Schatzki (Klafeld bij Siegen, 23 januari 1898 – Palo Alto, 28 augustus 1991) was een Duits ingenieur en vliegtuigontwerper, onder andere werkzaam bij Junkers, Lufthansa en Fokker.
Vanaf 1924 werkte Schatzki bij Junkers. Van 1927 tot 1933 was hij bij Lufthansa in dienst; eerst als testpiloot en piloot, uiteindelijk werd hij daar technisch directeur. Toen in 1933 binnen Lufthansa anti-Joodse sentimenten ontstonden, besloot Erich Schatzki met zijn familie naar Zwitserland te vluchten, waar hij ging werken bij Swissair. Later vertrok Schatzki naar Nederland waar hij voor Fokker werkte. Bij Fokker was hij onder meer verantwoordelijk voor de ontwerpen van de D.XXI en de G.I. Na Fokker vertrok hij naar Koolhoven, waar hij betrokken werd bij de ontwikkeling van de Koolhoven F.K.58. Toen Nederland werd binnengevallen en de Koolhovenfabrieken in vlammen opgingen werkte hij nog enkele tijd voor de tabaksindustrie. Carl August Freiherr von Gablenz, directeur van Lufthansa, waarschuwde Schatzki voor het gevaar dat Joden te wachten stond die in bezet gebied woonden. Schatzki vluchtte daarop nogmaals. Via Frankrijk en Spanje kwam hij aan in de Verenigde Staten. Daar werkte hij voor Republic Aviation Company en was medeverantwoordelijk voor de Republic P-47 Thunderbolt. Na de oorlog bekleedde hij verschillende leerstoelen aan Amerikaanse universiteiten.
Schatzki was getrouwd met kunstenares Hedda Oppenheim, zij hadden samen een zoon en een dochter.
# Eugenie Scott

Eugenie Carol Scott (24 oktober 1945) is een Amerikaans biologisch-antropologe, die sinds 1987 aan het hoofd staat van de non-profitorganisatie National Center for Science Education (NCSE). Ze is een van de grotere publieke critici van de creationisme- en intelligent design-hypotheses.
Scott neemt geregeld de tijd om in publiek debat te gaan met voorvechters van de hypothese dat de aarde geschapen is door een bovennatuurlijke entiteit. Dat deed ze bijvoorbeeld al herhaaldelijk op MSNBC en Fox News Channel. Tevens geeft ze lezingen voor zowel wetenschappers als een doorsnee publiek.
Nadat intelligent design-voorstander David Berlinski haar eens met een eekhoorn vergeleek, vertelde Scott graag gezien te worden als "Darwins golden retriever" (zie Thomas Huxley, alias Darwin's Bulldog).

## Academisch leven

Scott werd Master of Science en Bachelor of Science aan de Universiteit van Wisconsin-Milwaukee, gevolgd door de titel Doctor of Philosophy aan de Universiteit van Missouri–Columbia. In 1974 ging ze aan de slag als biologisch-antropologe aan de Universiteit van Kentucky. Scott gaf les als hoogleraar aan de universiteiten van Colorado en Californië. Haar onderzoeksgebied richt zich voornamelijk op medische antropologie en antropologie met betrekking tot skeletten.