OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Saosin

Saosin is een post-hardcore band uit Californië.

## Biografie

De band werd opgericht in 2003 door Anthony Green, Zach Kennedy, Beau Burchell, Justin Shekoski en Alex Rodriguez. In juni 2003 bracht de band haar eerste ep uit Translating the Name. Kort daarop verliet Green de band en Cove Reber werd na audities de nieuwe zanger. Ook Kennedy verliet de band. Hij werd vervangen door Chris Sorenson.
In 2005 toerde de groep en bracht ze verscheidene singles uit en een tweede ep Saosin genaamd. In 2006 kwam het eerste volledige album op de markt, Saosin. In 2009 nam Saosin exclusief voor de (soundtrack van de) Amerikaanse serie NCIS een nummer op, 'Move Slow'.
In 2010 kondigde Saosin aan dat Reber de band had verlaten. De jaren daarna was de band inactief. In juni 2014 gaf de band een optreden met hun originele zanger, Green. Shekoski verliet de band in 2015 vlak voordat Saosin een comeback zou maken.
In 2015 keerde Green officieel terug in de band en ging ze op tournee. Ze speelde twee nieuwe nummers en gaf aan dat ze bezig was met een nieuw album. Op 20 maart 2016 kwam dit album uit onder de titel Along The Shadow.

## Leden
### Huidige leden

* Beau Burchell – leidende gitaar (2003–10; 2014–heden), achtergrondvocalen (2003–heden), slaggitaar (2003–15), piano, keyboards (2003; 2010–14)
* Alex Rodriguez – drums, percussie (2003–heden)
* Chris Sorenson – bass, piano, keyboards, achtergrondvocalen (2003–heden)
* Anthony Green – leidende vocalen, additionele gitaar, piano, keyboards (2003–04; 2014–heden)

### Voormalige leden

* Zach Kennedy – bas (2003)
* Cove Reber – leidende vocalen, piano, keyboards, additionele gitaar, percussie (2004–10)
* Justin Shekoski – leidende gitaar, achtergrondvocalen (2003–15)

### Tijdlijn
## Discografie
### Albums

* Saosin (2006)
* Come Close (2008)
* In Search of Solid Ground (2009)
* Along The Shadow (2016)

### Ep's

* Translating The Name (2003)
* Saosin (2005)
* Voices (2006)
* The Gray (2008)

### Singles

* Seven Years (2003)
* 3rd Measurement in C (2003)
* Bury Your Head (2005)
* Voices (2006)
# Sant'Angelo in Lizzola

Sant'Angelo in Lizzola is een gemeente in de Italiaanse provincie Pesaro-Urbino (regio Marche) en telt 7617 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 11,8 km², de bevolkingsdichtheid is 646 inwoners per km².

## Demografie

Sant'Angelo in Lizzola telt ongeveer 2735 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 23,9% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 5495 |
| 2001 | 6810 |

## Geografie

Sant'Angelo in Lizzola grenst aan de volgende gemeenten: Colbordolo, Monteciccardo, Montegridolfo (RN), Montelabbate, Pesaro, Tavullia.

## Geboren

* Silvio Grassetti (1936-2018), motorcoureur
* Italiaans bureau voor statistiek
Acqualagna · Apecchio · Auditore · Barchi · Belforte all'Isauro · Borgo Pace · Cagli · Cantiano · Carpegna · Cartoceto · Casteldelci · Colbordolo · Fano · Fermignano · Fossombrone · Fratte Rosa · Frontino · Frontone · Gabicce Mare · Gradara · Isola del Piano · Lunano · Macerata Feltria · Maiolo · Mercatello sul Metauro · Mercatino Conca · Mombaroccio · Mondavio · Mondolfo · Monte Cerignone · Monte Grimano · Monte Porzio · Montecalvo in Foglia · Monteciccardo · Montecopiolo · Montefelcino · Montelabbate · Montemaggiore al Metauro · Novafeltria · Orciano di Pesaro · Peglio · Pennabilli · Pergola · Pesaro · Petriano · Piagge · Piandimeleto · Pietrarubbia · Piobbico · Saltara · San Costanzo · San Giorgio di Pesaro · San Leo · San Lorenzo in Campo · Sant'Agata Feltria · Sant'Angelo in Lizzola · Sant'Angelo in Vado · Sant'Ippolito · Sassocorvaro · Sassofeltrio · Serra Sant'Abbondio · Serrungarina · Talamello · Tavoleto · Tavullia · Urbania · Urbino
# Sasser

Sasser kan verwijzen naar:
* Sasser (computervirus), een computervirus
* Sasser (Georgia), een plaats in de Amerikaanse staat Georgia
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sasser en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sarolangun (regentschap)

Sarolangun is een regentschap (kabupaten) in de provincie Jambi op Sumatra, Indonesië. Het regentschap heeft een oppervlakte van 5166 km² en heeft 245.848 inwoners (2010). De hoofdstad van Sarolangun is Sarolangun.
Sarolangun is onderverdeeld in 10 onderdistricten (kecamatan):
* Air Hitam
* Batang Asai
* Bathin VIII
* Cermin Nan Gadang
* Limun
* Mandiangin
* Pauh
* Pelawan
* Sarolangun
* Singkut

## Externe link

* Officiële website
Stadsgemeenten: Jambi · Sungai Penuh Regentschappen: Batang Hari · Bungo · Kerinci · Merangin · Muaro Jambi · Sarolangun · West-Tanjung Jabung · Oost-Tanjung Jabung · Tebo
# Saron-sur-Aube

Saron-sur-Aube is een gemeente in het Franse departement Marne (regio Grand Est) en telt 254 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Épernay.

## Geografie

De oppervlakte van Saron-sur-Aube bedraagt 16,9 km², de bevolkingsdichtheid is 15,0 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saron-sur-Aube met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Scarites politus

Scarites politus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1813 door Bonelli.
# Scarites patruelis

Scarites patruelis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1845 door Leconte.
# Sauter-Finegan Orchestra

Het Sauter-Finegan Orchestra was een Amerikaanse swing-jazzband die populair was in de jaren 50.
Het orkest werd geleid door Eddie Sauter en Bill Finegan, die beiden veel ervarig hadden als arrangeurs van big bands. Sauter, die mellofoon, trompet en drums bespeelde, had zijn opleiding gevolgd aan de Columbia-universiteit en de Juilliard School; Finegan had gestudeerd aan de Conservatoire national supérieur de musique te Parijs. De begonnen in 1952 met het opnemen van muziek waarbij ze gebruik maakten van inventieve arrangementenen ongebruikelijke instrumenten, zoals de kazoo en het slaan op de menselijke borstkas.
Ze verschenen voor het eerst in de hitlijsten met Doodletown Fifers, dat ook de tune werd van het Nederlandse radioprogramma Vijftig pop of een envelop. Niet veel later volgden Nina Never Knew en The Moon is Blue. Na het succes van hun singles stelden ze een 21-koppig ensemble samen om vanaf 1953 mee te gaan toeren. Dit werd echter geen succes, waarna ze in 1955 na forse financiële verliezen weer met toeren stopten.
In maart 1957 hief het duo de groep op en verhuisde Sauter naar Duitsland; Finegan bleef werken als arrangeur. In 1959 gingen ze opnieuw de studio in om een nieuw album uit te brengen genaamd Return of the Doodletown Fifers, en om jingles op te nemen voor reclames. Na Sauters overlijden in 1981 gebruikte Finegan de naam Sauter-Finegan Orchestra opnieuw voor concerten in New York in de jaren 80.

## Discografie

* New Directions in Music (Bluebird, 1952)
* The Sound of the Sauter-Finegan Orchestra (RCA Victor, 1952)
* Inside Sauter-Finegan (Victor, 1953)
* Concert Jazz (RCA, 1954)
* Concerto for Jazz Band and Symphony Orchestra (RCA, 1954) (met Fritz Reiner en het Chicago Symphony Orchestra)
* The Sons of Sauter-Finegan (RCA, 1954)
* Adventure in Time (RCA, 1956)
* Under Analysis (RCA, 1956)
* Straight Down the Middle (RCA, 1957)
* Return of the Doodletown Fifers (United Artists, 1960)

## Externe link

* (en) Sauter-Finegan Orchestra in de All Music Guide
# Sauteyrargues

Sauteyrargues is een gemeente in het Franse departement Hérault (regio Occitanie) en telt 300 inwoners (1999). De gemeente werd op 1 januari 2017 overgeheveld van het arrondissement Montpellier naar het arrondissement Lodève.

## Geografie

De oppervlakte van Sauteyrargues bedraagt 12,5 km², de bevolkingsdichtheid is 24,0 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Scatopsciara vitripennis

Scatopsciara vitripennis is een muggensoort uit de familie van de rouwmuggen (Sciaridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1818 door Meigen.
# Satan (South Park)

Satan is een personage uit de animatieserie South Park, gebaseerd op de gelijknamige kwaadaardige duivelse persoonlijkheid. De stem van Satan wordt ingesproken door Trey Parker.
Satan heerst over de hel en is, in tegenstelling tot de persoon waarop hij gebaseerd is, een vriendelijk, emotioneel wezen. Hij is homoseksueel, zo heeft hij een relatie gehad met Saddam Hoessein (gebaseerd op de gelijknamige dictator), maar later krijgt hij nog relaties met twee andere mannen, genaamd Chris en Kevin.
# Savarna (geslacht)

Savarna is een geslacht van spinnen uit de familie trilspinnen (Pholcidae).

## Soorten

Het geslacht kent de volgende soorten:
* Savarna baso (Roewer, 1963)
* Savarna tesselata (Simon, 1901)
* Savarna thaleban Huber, 2005
* ↑ Huber, B.A. (2005) Revision of the genus Spermophora Hentz in southeast Asia and on the Pacific islands, with descriptions of three new genera (Araneae: Pholcidae). Zool. Med. Leiden 79: 61-114. Link
* ↑ Platnick, Norman I. (2010):The world spider catalog, version 10.5. American Museum of Natural History
# Savara catortha

Savara catortha is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Hampson.
# Scena

Scena kan verwijzen naar:
* Schenna, een gemeente in de Italiaanse provincie Zuid-Tirol (regio Trentino-Zuid-Tirol)
* Scena (geslacht), een geslacht van vlinders van de familie spinneruilen (Erebidae)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Scena en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Schismadillo rouxi

Schismadillo rouxi is een pissebed uit de familie Armadillidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Verhoeff.
# Schans (Afferden)

De schans van Afferden was een boerenschans in de Nederlandse gemeente Bergen. De schans lag midden in het dorp.

## Geschiedenis

Het jaar waarin de schans precies aangelegd werd is niet bekend, maar werd waarschijnlijk aangelegd vanwege de dreiging van Spaanse troepen. In 1592 werd de schans voor het eerst genoemd.
Op een later moment werd de schans uitgebreid en kwam de kerk binnen de schans te liggen.
* 1 2 Afferden
# Santo Estêvão (Estremoz)

Santo Estêvão is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Estremoz en telt 112 inwoners (2001).
# Schip naar India

Schip naar India (Zweeds: Skepp till Indialand) is een Zweedse dramafilm uit 1947 onder regie van Ingmar Bergman.

## Verhaal

De film speelt zich af op een bergingsschip. De gebochelde Johannes Blom wordt voortdurend vernederd door zijn vader Alexander Blom, de kapitein van het schip. Wanneer Alexander Blom de nachtclubzangeres Sally meeneemt naar zijn schip en Johannes verliefd wordt op haar, bereikt het conflict tussen vader en zoon een hoogtepunt.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Birger Malmsten | Johannes Blom |
| Holger Löwenadler | Kapitein Alexander Blom |
| Anna Lindahl | Alice Blom |
| Gertrud Fridh | Sally |
| Naemi Briese | Selma |
| Hjördis Petterson | Sofi |
| Lasse Krantz | Hans |
| Jan Molander | Bertil |
| Erik Hell | Pekka |
| Åke Fridell | Eigenaar van de nachtclub |

## Externe link

* (en) Skepp till India land in de Internet Movie Database
Kris (1946) · Det regnar på vår kärlek (1946) · Skepp till Indialand (1947) · Musik i mörker (1948) · Hamnstad (1948) · Fängelse (1949) · Törst (1949) · Till glädje (1950) · Sånt händer inte här (1950) · Sommarlek (1951) · Kvinnors väntan (1952) · Sommaren med Monika (1953) · Gycklarnas afton (1953) · En lektion i kärlek (1954) · Kvinnodröm (1955) · Sommarnattens leende (1955) · Det sjunde inseglet (1957) · Smultronstället (1957) · Nära livet (1958) · Ansiktet (1958) · Jungfrukällan (1960) · Djävulens öga (1960) · Såsom i en spegel (1961) · Nattvardsgästerna (1962) · Tystnaden (1963) · För att inte tala om alla dessa kvinnor (1964) · Persona (1966) · Stimulantia (1967) · Vargtimmen (1968) · Skammen (1968) · Riten (1969) · En passion (1969) · The Touch (1971) · Viskningar och rop (1972) · Scener ur ett äktenskap (1973) · Trollflöjten (1975) · Ansikte mot ansikte (1976) · The Serpent's Egg (1977) · Höstsonaten (1978) · Aus dem Leben der Marionetten (1980) · Fanny och Alexander (1982) · Efter repetitionen (1984) · De två saliga (1986) · Larmar och gör sig till (1997) · Saraband (2003)
# Schip van Sinternuit

Het Schip van Sinternuit (soms: Schip van Ternuten) is volgens een sage het grootste schip dat op de wereldzeeën vaart, althans dat beweren veel matrozen en schippers.
   Het schip is zo groot, dat de naam De Almacht al op een uur varen te lezen is. De kapitein rijdt op een paard het dek op en neer. Hij heeft zes weken nodig om van de boeg naar de achtersteven te komen. Op zijn schouders zitten twee raven, die alles zien wat de kapitein niet ziet en hem dat vertellen. Als de matrozen de mast in moesten, dan gingen ze als jonge man naar boven en kwamen als grijsaard naar beneden. In de mast was daarom een herberg waar ze konden overnachten. Er grazen daarboven ook koeien, voor het vlees, anders zouden ze verhongeren. De kok heeft een ketel voor de soep, die is zo groot dat hij er in een bootje in rondvaart om de soep te roeren. Bij een storm is eens een koe uit de mast in de soep gevallen, maar ze konden haar niet terugvinden. Toen de soep na het schaften op was, bleek ze onder een klinknagel onder in de ketel te zitten. Toen het schip door het Kanaal wilde varen, bleef het steken. Toen hebben ze het ingesmeerd met witte zeep. Daarna lukte het wel. Daarom zijn de rotsen van Dover wit.
Dit lijkt een oud verhaal, omdat sommige eigenschappen van de kapitein en zijn twee raven veel lijken op die van Odin met Huginn en Muninn. Ook de naam van het schip heeft iets goddelijks. Toch is het veel jonger. Het gaat om een leugenverhaal of leugensprookje (zie leugenliteratuur) en is te vergelijken met het onwaarschijnlijke verhaal van Luilekkerland. Ook de naam "Sinternuit" is een verwijzing naar de aard van het verhaal – sinternuit komt van is-t-er niet (is er niet).
Het schip is ook bekend in Noord-Friesland, maar daar heet het Mannigfual. Daar is het verantwoordelijk voor het ontstaan van het eiland Bornholm. Toen het schip in de "ondiepe" Oostzee terechtkwam, moest het een deel van de lading overboord zetten om niet vast te lopen. Dit werd het eiland.
Als in Groningen een sterk verhaal wordt verteld, zeggen ze: Dat is een schip van Ternuten.
# Sanyo (spoorwegmaatschappij)

De Sanyo Electric Railway Co., Ltd. (Japans: 山陽電気鉄道株式会社 San'yō Denki-tetsudō Kabushiki-gaisha), algemeen bekend onder de naam Sanyo (Japans: 近鉄) is een private spoorwegmaatschappij in Japan. De maatschappij heeft twee lijnen en rijdt met intercity's van Himeji naar Osaka en vice versa via de Hanshin-lijn.

## Geschiedenis

In 1910 opende de Hyogo Electric Railway een spoorlijn tussen Hyogo en Suma (nu station Sanyo Mami) met 600 V gelijkstroom. In 1912 werd het gedeelte tussen Suma en Shioya in twee fases geopend. De lijn werd in 1917 verlengd naar Akashi.
In 1923 opende de Kobe Himeji Electric Railway een spoorlijn tussen Akashi (nu station Sanyo Akashi) - Himeji (nu station Sanyo Himeji). In 1923 fuseerde Hyogo Electric Railway met de Kobe Himeji Electric Railway; in 1934 werd de Sanyo Electric Railway opgericht.
In 1948 werd de spanning verhoogd tot 1500 V gelijkstroom, 1968 werd het gedeelte van station Higashi Suma naar station Hyogo Electric Railway gesloten en werd de verbinding met de Hanshin-lijn in gebruik genomen, zodat er treinen voortaan naar Umeda in Osaka konden rijden.

## Spoorlijnen

Het netwerk van Sanyo bestaat uit twee lijnen: een hoofdlijn en een zijtak.
| Lijnen | Van/naar | Afstand | Stations | Geopend | Maximale snelheid |
| Sanyo Hoofdlijn | Station Nishidai - Station Sanyo Himeji | 54,7 | 43 | 1910 | 110 |
| Aboshi-lijn | Station Shikama - Station Sanyo-Aboshi | 8,5 | 7 | 1940 | 90 |
| Totaal | 2 lijnen | 63,2 | 50 | | |
* Enkele intercity's rijden door over de Hanshin-lijn.

## Andere activiteiten

Sanyo rijdt ook busdiensten in Kobe en Akashi, en beheert de Sumaura Kabelbaan.
# Sanyo PHC-28

De PHC-28 is een door het Japanse Sanyo in 1984 ontwikkelde homecomputer die voldoet aan de MSX-standaard. De Sanyo PHC-33 is identiek aan de PHC-28L maar beschikt over een geïntegreerde datarecorder.
De PHC-28P is variant voor de Europese markt en voldoet aan de PAL-televisiestandaard en heeft een QWERTY-toetsenbordindeling. De PHC-28L beschikt daarentegen over een AZERTY-toetsenbordindeling en vodoet aan de Franse SECAM-televisiestandaard. De PHC-28S beschikt in tegenstelling tot de PHC-28P en PHC-28L over slechts 32 kB RAM in plaats van 64 kB.

## Technische specificaties
### Processor

   * Zilog Z80A met een kloksnelheid van 3,56 MHz.

### Geheugen

   * ROM: 32 kB
   ** MSX BASIC versie 1.0
   * RAM: 64 kB (32 kB voor PHC-28S)
   ** VRAM: 16 kB
   ** Werkgeheugen: 64 kB

### Weergave

   * VDP
   ** Yamaha V9938
   ** tekst: 80×24, 40×24 en 32×24 (karakters per regel × regels) vier kleuren, twee voorgrondkleuren en twee achtergrondkleuren
   ** grafisch: resolutie maximaal 256×192 beeldpunten
   ** kleuren: 16 simultaan
   ** sprites: 32

### Controller

   * MSX-controller: S-3527

### Geluid

   * General Instrument AY-3-8910 PSG
   * 3 geluidskanalen, waarvan één ruiskanaal
   * 8 octaven

### Aansluitingen

   * netsnoer
   * RF-uitgang
   * CVBS monitor
   * luminantie uitgangsconnector
   * datarecorder
   * printer
   * 2 joysticks
   * 2 cartridgesleuven
# Schizotrema wittmanni

Schizotrema wittmanni is een zeekommasoort uit de familie van de Nannastacidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door Petrescu & Sterrer.
# Schizotricha

Schizotricha is een geslacht van hydroïdpoliepen uit de familie van de Halopterididae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst in 1883 gepubliceerd door George James Allman, in zijn studie van de hydroïdpoliepen verzameld op de expeditie van H.M.S. Challenger in 1873-76. Hij beschreef als eerste soorten Schizotricha unifurcata, gevonden bij het eiland Kerguelen, en Schizotricha multifurcata gevonden bij Heard Island.
Álvaro L. Peña Cantero en Willem Vervoort publiceerden in 1999 een nieuwe beschrijving en herziene taxonomie van dit geslacht.

## Soorten

* Schizotricha anderssoni Jäderholm, 1904
* Schizotricha crassa Peña Cantero & Vervoort, 2004
* Schizotricha dichotoma Nutting, 1900
* Schizotricha falcata Peña Cantero, 1998
* Schizotricha frutescens (Ellis & Solander, 1786)
* Schizotricha glacialis (Hickson & Gravely, 1907)
* Schizotricha heteromera Peña Cantero & Vervoort, 2005
* Schizotricha jaederholmi Peña Cantero & Vervoort, 1996
* Schizotricha multifurcata Allman, 1883
* Schizotricha nana Peña Cantero, Svoboda & Vervoort, 1996
* Schizotricha pacificola Naumov, 1960
* Schizotricha parvula Nutting, 1900
* Schizotricha philippima Hargitt, 1924
* Schizotricha polaris Naumov, 1960
* Schizotricha profunda (Nutting, 1900)
* Schizotricha southgeorgiae Peña Cantero & Vervoort, 2004
* Schizotricha trinematotheca Peña Cantero & Vervoort, 2005
* Schizotricha turqueti Billard, 1906
* Schizotricha unifurcata Allman, 1883
* Schizotricha variabilis Bonnevie, 1899
* Schizotricha vervoorti Peña Cantero, 1998
* ↑ G.J. Allman. "Report on the Hydroida dredged by H.M.S. Challenger during the years 1873-76.", in Report on the Scientific Results of the Voyage of H.M.S. Challenger during the years 1873-76. Zoology - Vol. VII. (1883), blz. 28
* ↑ Peña Cantero, A. L., & Vervoort, W. "Review of the genus Schizotricha Allman, 1883 (Cnidaria, Hydrozoa, Halopterididae)." Journal of Natural History (1999), vol. 33, blz. 351-386. DOI:10.1080/002229399300290
* ↑ World Register of Marine Species (Geraadpleegd op 13 augustus 2015)
# Scoliophthalmus trapezoides

Scoliophthalmus trapezoides is een vliegensoort uit de familie van de halmvliegen (Chloropidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Becker.
# Sclerothamnus clausi

Sclerothamnus clausi is een sponssoort in de taxonomische indeling van de glassponzen (Hexactinellida). De spons leeft diep in zee. Het skelet van de spons bestaat uit spicula van kiezel.
De spons behoort tot het geslacht Sclerothamnus en behoort tot de familie Tretodictyidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1875 door Marshall.
# Sclerostygnellus rotundus

Sclerostygnellus rotundus is een hooiwagen uit de familie Cranaidae.
# Sclerothyone unicolumnus

Sclerothyone unicolumnus is een zeekomkommer uit de familie Sclerodactylidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2008 gepubliceerd door A.S. Thandar.
# Scharloo

Scharloo of Skálo is een wijk en vroegere voorstad van Willemstad, ten noorden van het Waaigat vanaf de haven tot aan Berg Altena. De naam Scharloo betekent hoger gelegen.
Buurten van Scharloo zijn Fleur de Marie, St. Jago, Scharloo Abou en Zwaan. Het is met Punda verbonden door de Koningin Wilhelminabrug, ook bekend als Scharloobrug.

## Geschiedenis

De historie van Scharloo begint in de zeventiende eeuw. Vanaf 1634 stimuleerde de West-Indische Compagnie de landbouw op Curaçao door plantageconcessies te verstrekken aan Nederlandse boeren. Het landgoed Scharloo was een van de eerste negen plantages. Vanwege de harde ondergrond bleek het echter ongeschikt te zijn voor landbouw. De boeren vertrokken naar elders en de eigenaar, Pieter Claas Oostdorp, verkocht het landgoed in 1729 in kavels.
In 1694 werd de eerste werf op Scharloo gevestigd en werden de eerste houten huizen gebouwd langs het Waaigat.
Toen het ommuurde Punda in de achttiende eeuw te krap werd, trokken rijke Joodse kooplieden naar de buitenwijken Pietermaai en Scharloo, buiten de stadsmuren. In Scharloo bouwden zij elegante herenhuizen in Zuid-Europese stijl, in Antilliaanse kleuren. De panden kregen veel neoklassieke elementen, gekenmerkt door versieringen aan de gevels en in de huizen, en in veel gevallen een patio. In 1819 telde Punda 3042 inwoners, Otrobanda 3430, Scharloo slechts 703.
Vanaf 1850 begon de wijk zich te ontwikkelen. In 1861 werden de stadmuren afgebroken en in 1881 werd een brug gebouwd die Scharloo met Pietermaai verbond. Na de orkaan van 1877 verhuisden veel Joodse families van Pietermaai naar het hoger gelegen Scharloo en bouwden villa’s aan de kant van het Waaigat. Scharloo werd al snel het rijkste deel van de stad.
Vanaf de jaren vijftig van de twintigste eeuw trokken de bewoners naar de moderne buitenwijken van Willemstad en raakte Scharloo in verval. Er volgde een tijd van armoede en criminaliteit. In de jaren tachtig begon de restauratie. In veel herenhuizen kwamen boetiekhotels, andere zijn in gebruik als kantoor en zij worden perfect onderhouden. Sommige panden zijn voorzien van muurschilderingen in de typische kleuren van Curaçao; Street Art Skalo (een project van Fundashon Rebiba Skálo Abou), heeft als missie de wijk op te knappen en te verfraaien en lokaal talent tentoon te stellen. In 1999 werd Scharloo op de Werelderfgoedlijst geplaatst als deel van het historisch centrum van Willemstad.

## Bezienswaardigheden

* Maritiem Museum Curaçao, N. van den Brandhofstraat 1
* Yotin Kortá Geldmuseum, Scharlooweg 11
* Literair Museum, gevestigd in de Nationale Bibliotheek van Curaçao, A. Mendez Chumanciero Bulevar 17
* Bolo di Batrei (de bruidstaart), Scharlooweg 77, huisvesting van het Nationaal Archief, met een rococo façade en plafondschilderingen.

## Muurschilderingen (selectie)

* Three o’ Clock Romance door Francis Sling
* Don't give a man a fish, teach him how to fish! door Sander van Beusekom
* More than meets the eye door Garrick Marchena