OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Fåborg (parochie, Varde)

Fåborg is een parochie van de Deense Volkskerk in de Deense gemeente Varde. De parochie maakt deel uit van het bisdom Ribe en telt 775 kerkleden op een bevolking van 818 (2004).
Voor 1970 was de parochie deel van Skast Herred. In dat jaar werd de parochie opgenomen in de nieuwe gemeente Helle. Deze ging in 2007 op in de vergrote gemeente Varde.
Abild · Ådum · Agerbæk · Agerskov · Ål · Alslev · Andst · Ansager · Årre · Arrild · Askov · Åstrup · Bække · Ballum · Bedsted · Billum · Blåhøj · Bølling · Børsmose Kirkedistrikt · Bramming · Brande · Branderup · Brede · Brejning · Brøns · Brørup · Bryndum · Bur · Burkal · Bylderup · Daler · Darum · Dejbjerg · Døstrup · Egvad · Emmerlev · Emmerske Kirkedistrikt · Fåborg · Farre Kirkedistrikt · Farup · Faster · Filskov · Finderup Kirkedistrikt · Fjelstervang Kirkedistrikt · Folding · Fole · Føvling · Gadbjerg · Gammel · Gesten · Give · Givskud · Gjesing · Gørding · Gørding · Gram · Grene · Grimstrup · Grindsted · Grundtvigs · Guldager · Hanning · Haurvig Kirkedistrikt · Hee · Hejnsvig · Hemmet · Henne · Herborg · Hjerpsted · Hjerting · Hjerting · Hjortlund · Ho · Hodde · Højer · Højst · Holmsland Klit · Holsted · Horne · Hostrup · Hostrup · Hovborg Kirkedistrikt · Hoven · Hover · Hunderup · Husby · Hviding · Janderup · Jerne · Jernved · Johanneskirken Kirkedistrikt · Kalvslund · Kvaglund · Kvong · Læborg · Langelund Kirkedistrikt · Lem Sydsogns Kirkedistrikt · Lindeballe · Lindknud · Lintrup · Løgumkloster · Lønborg · Lønne · Lunde · Lydum · Lyne · Lyngvig Kirkedistrikt · Madum · Malt · Mandø · Mjolden · Møgeltønder · Mosevrå Kirkedistrikt · Næsbjerg · No · Nollund Kirkedistrikt · Nordby · Nørre Bork · Nørre Løgum · Nørre Nebel · Nørre Omme · Nørre Vium · Nørup · Ny · Obbekær · Oksby · Ølgod · Ølstrup · Øse · Øster Lindet · Øster Nykirke · Ovtrup · Randbøl · Randerup · Ravsted · Rejsby · Ribe Domsogn · Rindum · Ringive · Ringkøbing · Roager · Rødding · Rømø · Rousthøje Kirkedistrikt · Sædden · Sædding · Sankt Katharine · Sankt Knuds Kirkedistrikt · Sankt Peders Kirkedistrikt · Seem · Skads · Skærbæk · Skærlund Kirkedistrikt · Skjern · Skjoldbjerg Kirkedistrikt · Skodborg · Skovlund · Skrave · Skrydstrup · Sneum · Sønder Bork · Sønder Borris · Sønder Hygum · Sønder Lem · Sønder Nissum · Sønder Omme · Sønder Skast · Sønder Vium · Sønderho · Spandet · Staby · Stadil · Stauning · Stenderup · Stenderup Kirkedistrikt · Strellev · Tarm · Thorstrup · Thyregod · Tim · Tinglev · Tirslund · Tistrup · Tjæreborg · Toftlund · Tønder · Torsted · Treenigheds · Troldhede · Ubjerg · Uhre Kirkedistrikt · Ulfborg · Urup Kirkedistrikt · Væggerskilde Kirkedistrikt · Varde · Vedersø · Veerst · Vejen · Vejrup · Velling · Vemb · Vester · Vester Nebel · Vester Nykirke · Vester Starup · Vester Vedsted · Vesterhede Kirkedistrikt · Videbæk · Vilslev · Visby · Vodder · Vonge Kirkedistrikt · Vor Frelser · Vorbasse · Vorgod · Vorslunde Kirkedistrikt · Zions
# Suphisellus variicollis

Suphisellus variicollis is een keversoort uit de familie diksprietwaterkevers (Noteridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1921 gepubliceerd door Alois Zimmermann.
# Dorcadion faldermanni

Dorcadion faldermanni is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1884 door Ganglbauer.
# Synoicum insulsum

Synoicum insulsum is een zakpijpensoort uit de familie van de Polyclinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Sluiter.
# International Safety Guide for Oil Tankers and Terminals

De International Safety Guide for Oil Tankers and Terminals (ISGOTT) is de standaardreferentie geworden voor de veiligheid aan boord van tankers en op terminals waar deze terechtkomen. Om deze status te behouden is met de modernste technologieën en de laatste wetgevingen rekening gehouden.
Deze publicatie is tot stand gekomen en wordt onderhouden door een samenwerking van de International Chamber of Shipping (ICS) met de Oil Companies International Marine Forum (OCIMF) en de International Association of Ports and Harbors (IAPH). Deze organisaties verdedigen de belangen van deze industrie bij de regelgevende organen zoals de International Maritime Organisation (IMO) door actief mee te werken aan gelijksoortige publicaties die bijdragen aan een veilige scheepvaart.

## Inhoud

Zoals in de titel van de publicatie vermeld staat is de ISGOTT een gids en legt op zich geen verplichtingen op aan de betrokken partijen. Er worden eerder richtlijnen en methodes aangeboden om op tankers en in terminals tot op zeker hoogte de veiligheid te kunnen garanderen voor iedereen die bij de laad- en losoperaties betrokken is. De 5e editie van de ISGOTT (2006) is onderverdeeld in 4 delen:

### General Information

    Het eerste deel geeft algemene informatie over het behandelen van aardolie en zijn afgeleiden. De aandacht wordt gevestigd op de ontvlambaarheid en toxiciteit net als op het gevaar van elektriciteit in een ruimte waar explosieve gassen aanwezig zijn. Er wordt een algemeen beeld over brandbestrijding geschetst waarbij aandacht wordt gegeven aan verschillende blusmiddelen. Tot slot wordt de "International Ship and Port Facility Security Code" (ISPS Code) aangehaald.

### Tanker Information

    In het tweede deel worden de veiligheidsaspecten van het schip besproken. Hier gaat het over het betreden van een gesloten ruimte of het opbergen van gevaarlijke goederen zoals verf en poetsproducten. De menselijke factor in verband met veiligheid krijgt ook zijn plaats, vermoeidheid en drugs zijn vaak deels de oorzaak van ongevallen. De "International Safety Management Code" (ISM Code) wordt ook vermeld.

### Terminal Information

    Dit derde deel gaat over de organisatie en veiligheid van een terminal en de voorzieningen voor het schip. Richtlijnen aangaande de elektrische isolatie tussen de wal en het schip, het laden en lossen en de organisatie van de evacuatie zijn allemaal terug te vinden in het derde deel.

### Management of the Tanker and Terminal Interface

    Het laatste deel behandelt de situaties waarin het schip en de wal beiden betrokken zijn, zoals de communicatie, het aan- en afmeren en bunkeren. In het kader van veiligheidsbeleid wordt een voorbeeld gegeven van de "Ship/Shore Safety Check-List" en zijn er procedures beschreven voor in geval van brand of explosie.
# Vorstengraf (Krefeld-Gellep)

Het Vorstengraf van Krefeld-Gellep staat ook bekend als het Vorstengraf Arpvar. Het is de naam van een vorst uit de tijd van de Merovingen. Het graf staat ook bekend als Fürstengrab Nr. 1782, het werd ontdekt in 1962 op het zuidelijke grafveld van Gellep-Stratum in Krefeld in de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen.

## Grafveld

In de directe omgeving van het vorstengraf werden, naast honderden kleinere graven, nog vijf grafheuvels aangetroffen met uitzonderlijk rijke grafgiften:
* Graf 2528: relatief dicht bij de grafheuvel van Arpvar. Dit graf is van een man.
* Graf 2590: ongeveer 35 meter ten zuiden van de grafheuvel van Arpvar, deze grafheuvel was volledig leeggeroofd voor het onderzoek plaatsvond.
* Graf 2589: ongeveer 35 meter ten westen van de grafheuvel van Arpvar, bevatte een dubbelgraf met twee mannen.
* Graf 2613: ongeveer 10 meter naast graf 2589 en de kleinste grafheuvel.
* Graf 2268: ongeveer 60 meter ten westen van de grafheuvel van Arpvar. Grafrovers hebben enkele interessante grafgiften over het hoofd gezien. Waarschijnlijk is dit het graf van een voorname dame. Dendrochronologie wees uit dat het graf uit de 6e of 7e eeuw stamt,
# Pseudantechinus ningbing

Pseudantechinus ningbing is een buidelmuis uit het geslacht Pseudantechinus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Darrell Kitchener in 1988.

## Kenmerken

Deze soort heeft grote, nauwelijks behaarde oren en een ietwat behaarde, vaak opgezwollen staart. De bovenkant is grijsbruin, de onderkant geelbruin. Achter de oren zitten kaneelkleurige vlekken. De kop-romplengte bedraagt 73 tot 93 mm, de staartlengte 74 tot 94 mm, de achtervoetlengte 13,0 tot 15,4 mm en het gewicht 15 tot 33 g. Vrouwtjes hebben 4 mammae.

## Voortplanting

De paartijd is in juni. Na een draagtijd van 45 tot 52 dagen worden de jongen in juli of augustus geboren en in oktober of november gespeend.

## Verspreiding

Deze soort komt voor in de Kimberley (West-Australië) oostelijk tot Gregory National Park (net over de grens met het Noordelijk Territorium).
* Menkhorst, P. & Knight, F. 2001. A Field Guide to the Mammals of Australia. South Melbourne: Oxford University Press, x+269 pp. ISBN 0 19 550870 X
* ↑ (en) Pseudantechinus ningbing op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Dasyuromorphia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 27. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Pseudantechinus ningbing Kitchener, 1988. Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 28-05-2023.
Pseudantechinus bilarni · Vetstaartbuidelmuis (Pseudantechinus macdonnellensis) · Pseudantechinus mimulus · Pseudantechinus ningbing · Pseudantechinus woolleyae
# Kazantsevo

Kazantsevo (Russisch: Казанцево) is een plaats (posjolok) binnen de selskoje poselenieje van Karaoel in het gemeentelijk district Tajmyrski van de Russische kraj Krasnojarsk. De plaats ligt aan de steile rechteroever van de Jenisej, grofweg tussen Oest-Port (± 45 km) en Karaoel (32 km) en telt ongeveer 35 inwoners.
Het kleine dorpje bestaat uit twee rijen houten huisjes, verspreid langs de oever. De inwoners zijn actief in de visserij (bijna allemaal in het bedrijf Bolsjaja medveditsa/"Grote Beer") en de jacht ('s winters; op vis, patrijzen en hazen). De baas van het visbedrijf beheert ook een winkeltje, waar de inwoners inkopen kunnen doen. De kinderen volgen les aan de middelbare school van Oest-Port (internaat).
# Galathella solivagus

Galathella solivagus is een vlokreeftensoort uit de familie van de Uristidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Kilgallen.
# Svendborgmotorvejen

De Svendborgmotorvejen (Nederlands: Svendborgautosnelweg) is een autosnelweg in Denemarken op het eiland Funen tussen Odense en Svendborg. Bij Odense sluit de Svendborgmotorvejen aan op de Fynske Motorvej.
Over de gehele lengte is de Svendborgmotorvejen genummerd als Primærrute 9. Deze weg loopt vanaf Svendborg verder via Langeland naar Maribo op het eiland Lolland. Administratief is de weg genummerd als M41, maar dit nummer wordt niet op de bewegwijzering gebruikt.

## Geschiedenis

Het eerste gedeelte tussen Knooppunt Odense en Kværndrup werd op 16 september 2006 voor het verkeer opengesteld. Het tweede gedeelte tussen Kværndrup en Svendborg werd december 2007 geopend.
* ↑ Rute 9 - Frakørsel 11-15 (Motorvejsfrakørsler) (gearchiveerd)
# Dorcadion fulvum

Dorcadion fulvum is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1763 door Scopoli.
# Symfonie nr. 1 (Berg)

De Zweedse componist Natanael Berg voltooide zijn Symfonie nr. 1 in 1913. Zelf beschouwde de componist het werk als een combinatie tussen symfonie en symfonisch gedicht.
Berg, grotendeels autodidact, maakte met name furore met zijn symfonieën en opera’s. Het begin was allesbehalve makkelijk. In 1912 begon hij met het componeren, maar bleef steken in het vierde deel. De symfonie klinkt tot en met deel 3 vrij optimistisch, maar in deel vier zit het onheil. Dankzij dit deel en de gebeurtenis die het vorm gaf kreeg het zijn bijtitel Alles wat gemaakt is vergaat, een citaat uit een sonnet van Michelangelo. Het zinken van de Titanic op 12 april 1912 had een grote invloed op het slotdeel van deze symfonie. De componist wilde zelf de eerste uitvoering dirigeren en kreeg daarbij steun van zijn leermeester Armas Järnefelt. Järnefelt dirigeerde het werk wel negen jaar later in Helsinki. De muziek bleef nog lang populair, maar door de vele muzikale vernieuwingen binnen de klassieke muziek van de 20e eeuw verdween het werk naar de achtergrond.

## Delen

Het werk heeft de traditionele vierdeling:
* Allegro energico
* Andante con moto
* Presto
* Moderato molto.
De symfonie als geheel gaat eigenlijk over het leven zelf; deel 1 geeft het begin van het leven weer; deel 2 gaat over de liefde, deel 3 over de verdere ontwikkeling. Deel 4 gaat over de eindtijd van het leven. Tot dan toe is de muziek vrij normaal gezien de tijd waarin het geschreven is. Rond de vijfde minuut is het onheil (de dood) daar en ook in de muziek is dat door middel van schelle dissonanten te horen. Vervolgens ontwikkelt zich een begrafenismars.

## Orkestratie

* 3 dwarsfluiten, 4 hobo's, 4 klarinetten, 3 fagotten;
* 4 hoorns, 4 trompetten, 4 trombones, 1 tuba
* 1 stel pauken, 4 man / vrouw percussie, 2 harp
* violen, altviolen, celli, contrabassen

## Discografie

* Uitgave CPO: het Deutsche Staatsphilharmonie Rheinland-Pfalz o.l.v. Ari Rasilainen in een opname uit 2007
# International Scout and Guide Fellowship

De International Scout and Guide Fellowship (ISGF) is een wereldorganisatie die alle volwassen leden van Scouting Internationaal verbindt. De organisatie was een idee van de Deen Erik Sjoqvist en mr. J.S. Wilson en werd opgericht in 1953 in Zwitserland.
Oorspronkelijk droeg de organisatie de naam "International Fellowship of Former Scouts and Guides" (IFOFSAG). Deze naam werd in 1996 omgezet in de huidige naam. Lidmaatschap van de International Scout and Guide Fellowship is mogelijk voor vroegere leden van de World Association of Girl Guides and Girl Scouts (WAGGGS) en de World Organization of the Scout Movement (WOSM) en voor volwassenen die niet de kans hadden om jeugdlid of leider bij scouting te zijn, maar die in de idealen van scouting geloven. De organisatie wordt zowel erkend als gesteund door zowel de WOSM als de WAGGGS.
Wereldwijd zijn er zo'n 55.000 leden, verdeeld over 63 lid-landen en 38 individuele takken. Deze individuele takken zijn een apart lid van de organisatie omdat ze (nog) niet aangesloten zijn bij een nationale organisatie. Nederland is zo'n individuele tak en dus lid van deze organisatie en in België zijn de Oudscouts en Oudgidsen van België (OSOGB) (pluralistische scouting), de Vlaamse Oud-Scouts en Oud-Gidsen (VOSOG) en Fédération des Groupements d'Adultes Scouts et Guides (FEGASEG) onderdeel van het genootschap.

## Doelstellingen

* Persoonlijk de geest van wet en belofte levend te houden
* Deze geest over te brengen in de woon- en werkomgeving
* Scouting actief te steunen in de omgeving, land en wereldwijd
# Vron

Vron is een gemeente in het Franse departement Somme (regio Hauts-de-France) en telt 721 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Abbeville.

## Geografie

De oppervlakte van Vron bedraagt 20,8 km², de bevolkingsdichtheid is 34,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Vron met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Pseudantechinus woolleyae

Pseudantechinus woolleyae is een buidelmuis uit het geslacht Pseudantechinus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Kitchener & Caputi in 1988.

## Kenmerken

P. woolleyae is de grootste Pseudantechinus. De staart is ietwat opgezwollen. De bovenkant is bruin, de onderkant geelbruin. Achter de oren zit een kaneelkleurige vlek. De kop-romplengte bedraagt 77 tot 99 mm, de staartlengte 75 tot 97 mm, de achtervoetlengte 13,0 tot 15,5 mm, de oorlengte 18 tot 20 mm en het gewicht 18 tot 43 g. Vrouwtjes hebben 6 mammae.

## Voortplanting

De jongen van deze soort worden in september of oktober geboren. Na tien maanden zijn die geslachtsrijp en ze worden over het algemeen minstens twee jaar oud.

## Verspreiding

Deze soort komt voor in de Pilbara en ten zuiden daarvan in andere delen van het noordwesten van West-Australië.
* Menkhorst, P. & Knight, F. 2001. A Field Guide to the Mammals of Australia. South Melbourne: Oxford University Press, x+269 pp. ISBN 0 19 550870 X
* ↑ (en) Pseudantechinus woolleyae op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Dasyuromorphia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 28. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Pseudantechinus woolleyae Kitchener & Caputi, 1988. Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 28-05-2023.
Pseudantechinus bilarni · Vetstaartbuidelmuis (Pseudantechinus macdonnellensis) · Pseudantechinus mimulus · Pseudantechinus ningbing · Pseudantechinus woolleyae
# Kaxgar

Kaxgar kan verwijzen naar:
* Kaxgar (stad)
* Kaxgar (prefectuur)
* Kaxgar (rivier)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Kaxgar en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Gaiter

Een gaiter is een rubberen beschermhoes.
Gaiters worden toegepast om metalen delen, zoals bowdenkabels te beschermen tegen inwerking van vocht, zand en stof. Ze worden bijvoorbeeld toegepast op de telescoopvork van een motorfiets.
Aanvankelijk werden voorvorken zonder dit accessoire gebruikt, omdat de binnenpoten (die bij het inveren in de buitenpoten schuiven) verchroomd en daarmee ook mooi waren. Door beschadigingen van het chroom, onder andere door steenslag, ontstond er lekkage bij de voorvorkkeerringen, waardoor de olie naar buiten kwam. Ook opgedroogde insecten die tegen de voorvork zaten beschadigden deze keerringen. Daarom werden later harmonicavormige beschermrubbers gebruikt, waarin aan de achterkant een klein gaatje zit om eventuele lek-olie op te kunnen merken.
Tegenwoordig worden bij motorfietsen gaiters minder gebruikt, omdat de materialen beter zijn en ook omdat ze vaak vervangen zijn door kleine plastic kapjes aan de voorkant van de vorkpoten.
Stofhoezen worden ook toegepast om stuurarmen, aandrijfassen en remdelen tegen vuil te beschermen.
# Svenevik

Svenevik is een plaats in de Noorse gemeente Lyngdal, provincie Agder. Svenevik telt 206 inwoners (2007) en heeft een oppervlakte van 0,28 km².
# Dorcadion frustrator

Dorcadion frustrator is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Plavilstshikov.
# Symfonie nr. 1 (Beamish)

Sally Beamish voltooide haar Symfonie nr. 1 in 1992.

## Achtergrond

Het werk ontstond naar aanleiding van een culturele uitwisseling tussen Schotland en IJsland (Skotti). Beamish woonde toen net in Schotland en kreeg in het kader van die samenwerking de opdracht van het IJslands Symfonieorkest een compositie te leveren. Alhoewel vereerd voelde Beamish zich ook enigszins ongemakkelijk, want ze had nog nooit voor een groot professioneel ensemble geschreven, laat staan voor een symfonieorkest. Desondanks was ze tevreden nadat ze het werk voor het eerst had gehoord tijdens de repetities.

## Opzet

Beamish kwam met een eendelige symfonie van circa vierentwintig minuten. De klassieke indeling van de symfonie liet ze voor wat het is en zij kwam met een werk dat beter thuishoort in de categorie Thema met variaties. Het thema haalde ze uit haar pianotrio en uit psalm 104. Zo ontstond een werk waarbij de thema’s en variaties in elkaar overlopen. Halverwege de symfonie zakt de dynamiek weg, er volgt een crescendo naar de climax, waarna de symfonie als een nachtkaars uitgaat. Beamish trok de vergelijking met een pibroch, de Schotse variant van "Thema met variaties".
Het Symfonieorkest van IJsland gaf op 28 januari 1993 de première van dit werk onder leiding van Günther Schuller.

## Orkestratie

* 3 dwarsfluiten (III ook piccolo), 3 hobo’s, 3 klarinetten (III ook basklarinet), 3 fagotten (III ook contrafagot)
* 4 hoorns, 3 trompetten, 2 trombones, 1 bastrombone, 1 tuba
* pauken, 3 man/vrouw percussie, piano, 1 harp
* violen, altviolen, celli, contrabassen.
* Uitgave Bis Records: Martin Brabbins met het Royal Scottish National Orchestra in een opname uit 2009.
* Schots muziekcentrum
* Symfonie nr. 2 volgde in 1998
# Ischnocampa

Ischnocampa is een geslacht van vlinders van de familie spinneruilen (Erebidae), uit de onderfamilie Arctiinae.

## Soorten

* I. achrosis Dognin, 1912
* I. affinis Rothschild, 1935
* I. albiceps Dognin, 1911
* I. angulosa Gaede, 1928
* I. birchelli Druce, 1901
* I. brunneitincta Rothschild, 1909
* I. celer Schaus, 1892
* I. discopuncta Hampson, 1901
* I. ferrea Dognin, 1914
* I. floccosa Rothschild, 1909
* I. griseola Rothschild, 1909
* I. hemihyala Hampson, 1909
* I. huigra Schaus, 1933
* I. ignava Dognin, 1912
* I. insitivum Draudt, 1917
* I. lithosioides Rothschild, 1912
* I. lugubris Schaus, 1892
* I. mamona Dognin, 1892
* I. mundator Druce, 1884
* I. nubilosa Dognin, 1892
* I. obscurata Hampson, 1901
* I. perirrorata Hampson, 1901
* I. pseudomathani Gaede, 1928
* I. remissa Dognin, 1902
* I. rubrosignata Reich., 1936
* I. sordida Felder, 1874
* I. sordidior Rothschild, 1909
* I. styx Jones, 1914
* I. tolimensis Rothschild, 1916
* I. tristis Schaus, 1889
# Vredenburgerbrug

De Vredenburgerbrug (brug nr. 209) is een voetgangersbrug in Amsterdam-Centrum.
Ze overspant de Oudezijds Achterburgwal in het Wallengebied en is daarmee de noordelijkste brug over die gracht voordat die samenstroomt met de Oudezijds Voorburgwal tot Oudezijds Kolk. De brug verbindt de Vredenburgersteeg met de Spooksteeg. De brug is net als de steeg vernoemd naar Vredenburgh. De brug ligt een beetje verscholen en is in de 21e eeuw alleen overdag toegankelijk. Opvallend is dat de OZ Achterburg aan de oostzijde zowel ten noorden als ten zuiden van de brug geen kades heeft, ook aan de westzijde ligt er ten noorden van de brug geen kade. Aan de andere kant van de Vredenburgersteeg ligt de veel langere en bredere Armbrug.
Er ligt hier al eeuwen een bruggetje. Op de geschilderde plattegrond van Cornelis Anthonisz. uit 1538 is niet goed te zien of er een brug ligt, maar op zijn vernieuwde plattegrond van 1544 ligt er wel een bruggetje. Ook de plattegrond van Balthasar Florisz. van Berckenrode uit 1625 laat een brug zien, al heette de Vredenburgersteeg en Spooksteeg toen nog Sout Steech naar een zoutkoperij. Een oude bijnaam van de brug was dan ook Zoutkopersbrug.
In 1893 moesten de stenen landhoofden van deze houten vaste brug vernieuwd worden. Wellicht werd toen tegelijkertijd of vlak daarna ook de overspanning vernieuwd. Op foto’s etc. is in 1888 nog een houten overspanning te zien, in 1905 is de overspanning van ijzer met de typisch Amsterdamse plaatconstructie.
* Andries Jager met een houten brug
* IJzeren brug in 1930
* ↑ Beeldbank Amsterdam, Houten brug in 1888
* ↑ Beeldbank Amsterdam, ijzeren brug in circa 1900
<<< · 200 · 201 · 202 · 203 · 204 · 205 · 206 · 207 · 208 · 209 · 210 · 211 · 212 · 213 · 214 · 215 · 216 · 217 · 218 · 220 · 221 · 222 · 223 · 224 · 225 · 226 · 227 · 228 · 228P · 229 · 230 · 231 · 232 · 233 · 234 · 235 · 236 · 237 · 238 · 239 · 240 · 241 · 242 · 243 · 244 · 245 · 246 · 247 · 248 · 249 · 250 · 251 · 252 · 253 · 254 · 255 · 256 · 257 · 258 · 259 · 260 · 261 · 262 · 263 · 264 · 265 · 266 · 267 · 270 · 271 · 272 · 273 · 274 · 275 · 277 · 278 · 279 · 280 · 281 · 283 · 285 · 286 · 287 · 288 · 289 · 290 · 291 · 292 · 293 · 295 · 296 · 297 · 298 · 299 · >>>
Brugnummers 219, 268, 269, 276, 282, 284, 294 zijn niet (meer) in omloop.
# Pseudopetalophthalmus australis

Pseudopetalophthalmus australis is een aasgarnalensoort uit de familie van de Petalophthalmidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Panampunnayil.
# Kawęczyn (powiat Turecki)

Kawęczyn is een dorp in het Poolse woiwodschap Groot-Polen, in het district Turecki. De plaats maakt deel uit van de gemeente Kawęczyn.