OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Wapen van Erpe-Mere

Het Wapen van Erpe-Mere is het heraldisch wapen van de Oost-Vlaamse stad Erpe-Mere. Het wapen werd op 8 mei 1981, per ministerieel besluit, op toegekend.

## Geschiedenis

Na de fusie in 1976 van Aaigem, Bambrugge, Burst, Erondegem, Erpe, Mere, Ottergem en Vlekkem tot de nieuwe gemeente Erpe-Mere werd besloten een nieuw gemeentewapen aan te vragen gebaseerd op de geschiedenis van de deelgemeenten. Het zwaard van keel op een veld van zilver verwijst naar het feit dat al de deelgemeenten deel uitmaakten van het Land van Aalst (een zwaard was al in de gemeentewapens van Erondegem, Mere en Ottergem terug te vinden), terwijl de leeuw van keel het wapen van de heren van Erpe was (een leeuw was al in de gemeentewapens van Burst, Erpe en Aaigem terug te vinden) en de acht sterren van lazuur in de zoom verwijzen naar de acht deelgemeenten (sterren werden al in de gemeentewapens van Aaigem en Vlekkem terug te vinden).
* Wapens van de deelgemeenten
* Wapen van Aaigem.
* Bambrugge (voerde nooit een wapen).
* Wapen van Burst.
* Wapen van Erondegem.
* Wapen van Erpe.
* Wapen van Mere.
* Wapen van Ottergem.
* Wapen van Vlekkem.

## Blazoen

Het wapen heeft de volgende blazoenering:
   In zilver een leeuw van keel, met voor hem een zwaard van hetzelfde en acht vijfpuntige sterren van lazuur, zoomsgewijze geplaatst.

## Verwante wapens

* Wapen van Aalst.
* Wapen van Geraardsbergen.
* Wapen van Lierde.
* Wapen van Ninove.
# Lijst van nationale parken in Ivoorkust

Hieronder volgt een lijst van nationale parken in Ivoorkust. Behalve de nationale parken zijn er ook andere natuurreservaten (Mont Nimba,...). Twee nationale parken (Nationaal park Comoé en Nationaal park Taï) staan op de Unesco-Werelderfgoedlijst.
| Nationaal park | Stichtingsjaar | Oppervlakte (km2) |
| Nationaal park Assagny | 1981 | 194 |
| Nationaal park Banco | 1953 | 34 |
| Nationaal park Comoé | 1983 | 11500 |
| Nationaal park Îles Éhotilé | 1974 | 105 |
| Nationaal park Marahoué | 1968 | 1000 |
| Nationaal park Mont Péko | 1968 | 340 |
| Nationaal park Mont Sangbé | 1976 | 975 |
| Nationaal park Taï | 1972 | 3300 |

## Externe link

* officieel overzicht nationale parken Ivoorkust
# Heilig Hartbeeld (Donk)

Het Heilig Hartbeeld is een standbeeld in de Nederlandse plaats Donk, in de provincie Noord-Brabant.

## Achtergrond

Het neogotische Heilig Hartbeeld werd in 1922 gemaakt door Jan Custers en is geplaatst naast de Sint-Leonarduskerk.

## Beschrijving

Het beeld is een staande Christusfiguur die zijn beide armen langs het lichaam naar beneden houdt. Op zijn borst draagt hij het Heilig Hart. Op de sokkel vermeldt een koperen plaquette de tekst
   H.Hart van Jezus zegen de parochie Donk U toegewijd 1922

## Waardering

Het beeldhouwwerk werd in 2002 als rijksmonument ingeschreven in het monumentenregister, het heeft onder meer "cultuurhistorische waarde als voorbeeld van de katholieke devotiecultuur in het zuiden. Het heeft kunsthistorisch belang als voorbeeld van het werk van het atelier Custers."
# Megachile hilli

Megachile hilli is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Theodore Dru Alison Cockerell.
De soort is genoemd naar G.F. Hill, die ze ontdekte in Townsville (Queensland) in Australië.
* ↑ Theodore D.A. Cockerell. "Bees from the Australian region." American Museum novitates no. 346 (1929), blz. 16. Gearchiveerd op 22 oktober 2014.
* ↑ (2008) Integrated Taxonomic Information System (ITIS) Bee Checklist 3 oktober 2008 (niet meer beschikbaar, nieuwe lijst hier)
# Candovia annulata

Candovia annulata is een insect uit de orde Phasmatodea en de familie Diapheromeridae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Brunner von Wattenwyl.
# Tetranodus niveicollis

Tetranodus niveicollis is een keversoort uit de familie boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Linell.
# Leeuwarden

Leeuwarden kan verwijzen naar:
* Leeuwarden (gemeente), een gemeente in de Nederlandse provincie Friesland
* Leeuwarden (stad), een stad in de Nederlandse provincie Friesland
* Leeuwarden (Bonaire), een veldnaam op Bonaire
* Stadsregio Leeuwarden, een samenwerkingsverband van de regio Leeuwarden
# Waterval (Escher)

Waterval is een litho van de Nederlandse kunstenaar M. C. Escher, voor het eerst gedrukt in oktober 1961. Het toont een eeuwigdurende bewegingsmachine waarbij water onderaan een waterval bergafwaarts lijkt te stromen voordat het de bovenkant van de waterval bereikt.
Terwijl de meeste tweedimensionale kunstenaars relatieve verhoudingen gebruiken om een illusie van diepte te creëren, gebruikt Escher hier en elders tegenstrijdige verhoudingen om een visuele paradox te creëren. De waterloop die de waterval voedt (het aquaduct) heeft de structuur van twee Penrose-driehoeken. Een Penrose-driehoek is een onmogelijk object, ontworpen door Oscar Reutersvärd in 1934 en onafhankelijk gevonden door Roger Penrose in 1958.

## Beschrijving

De afbeelding toont een watermolen met als belangrijkste kenmerk een verhoogd aquaduct en een waterrad. Het aquaduct begint bij het waterrad en stroomt naar achter. De wanden van het aquaduct lopen naar beneden, wat suggereert dat het naar beneden helt. Het aquaduct maakt drie keer een scherpe bocht, eerst naar links, dan naar rechts en ten slotte weer naar links. De kijker kijkt schuin naar beneden, waardoor het aquaduct vanuit het perspectief van de kijker schuin naar boven lijkt te staan. Ook kijkt de kijker schuin van rechtsonder over het tafereel, wat betekent dat vanuit het perspectief van de kijker de twee bochten naar links direct in elkaars verlengde liggen, terwijl het waterrad, de voorwaartse bocht en het uiteinde van het aquaduct allemaal in elkaars verlengde liggen (in lijn). De tweede bocht naar links wordt ondersteund door pilaren uit de eerste, terwijl de andere twee hoeken worden ondersteund door een toren van pilaren die begint bij het waterrad. Het water valt van de rand van het aquaduct en over het waterrad in een onmogelijke oneindige cyclus. In zijn aantekeningen bij de foto wijst Escher erop dat er periodiek wat water aan deze perpetuum mobile moet worden toegevoegd om de verdamping te compenseren. Het gebruik van de Penrose-trap loopt parallel met Eschers Klimmen en Dalen (1960), waar in plaats van de waterstroom twee rijen monniken eindeloos bergop of bergaf marcheren rond de vier trappen.
De twee steuntorens lopen door boven het aquaduct en worden bekroond door twee samengestelde veelvlakken, waaruit blijkt dat Escher als kunstenaar geïnteresseerd was in wiskunde. De linker is een samenstelling van drie kubussen. De rechter is een constructie van een ruitvormige dodecaëder (of een verbinding van drie niet-regelmatige octaëders) en staat bekend als de vorm van Escher.
Onder de molen bevindt zich een tuin met bizarre, gigantische planten. Dit is een uitvergrote weergave van een groepje mos en korstmos dat Escher in 1942 als studie met inkt tekende.
De achtergrond lijkt een klimmende uitgestrektheid van terrasvormige landbouwgronden te zijn.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Waterfall (M. C. Escher) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Lijst van nationale parken in Kameroen

Hieronder volgt een lijst van nationale parken in Kameroen. Behalve de nationale parken zijn er ook andere natuurreservaten (wildreservaat Dja, wildreservaat Banyang-Mbo, Mengame gorillareservaat...).
| Nationaal park | Stichtingsjaar | Oppervlakte (km<super>2</super>) |
| Nationaal park Bakossi | 2007 | 293 |
| Nationaal park Bénoué | 1968 | 1979 |
| Nationaal park Bouba Njida | 1968 | 2114 |
| Nationaal park Boumba Bek | 2005 | 2362 |
| Nationaal park Campo Ma'an | 2000 | 2609 |
| Nationaal park Deng Deng | 2013 | 687 |
| Nationaal park Douala Edéa | 2018 | 2715 |
| Nationaal park Faro | 1980 | 3500 |
| Nationaal park Kimbi-Fungom | 2015 | 990 |
| Nationaal park Korup | 1982 | 1261 |
| Nationaal park Lobéké | 1999 | 2178 |
| Nationaal maritiem park Manyange na Elombo-Campo | 2021 | 42364 |
| Nationaal park Mbam Djerem | 2000 | 4291 |
| Nationaal park Vallée du Mbéré | 2004 | 741 |
| Nationaal park Mount Cameroon | 2009 | 581 |
| Nationaal park Mpem and Djim | 2004 | 975 |
| Nationaal park Nki | 2005 | 3130 |
| Nationaal park Takamanda | 2008 | 627 |
| Nationaal park Tchabal Mbabo | 2008 | 1068 |
| Nationaal park Waza | 1968 | 1406 |

## Externe link

* protectedplanet.net nationale parken Kameroen, website van het United Nations Environment Programme World Conservation Monitoring Centre (UNEP-WCMC)
# Heinz Friesen

Heinz Friesen (Brunssum, 16 juli 1934 – Breda, 23 oktober 2019) was een Nederlands muziekpedagoog, dirigent en hoboïst.

## Levensloop

Friesen studeerde hobo aan het Koninklijk Conservatorium te Den Haag bij Jaap Stotijn en orkestdirectie bij Rocus van Yperen, Piet Ketting en Willem van Otterloo.
Van 1961 tot 1966 was hij als solo-hoboïst verbonden aan het Brabants Orkest en van 1966 tot 1988 aan het Rotterdams Philharmonisch Orkest. Hij soleerde tevens met het Koninklijk Concertgebouworkest in Amsterdam, Brussel en Parijs.
Hij volgde de hoboïst Jaap Stotijn op als hoofdvakdocent aan het Conservatorium te Den Haag.
Tot 2005 dirigeerde hij het kamerorkest Concerto Rotterdam en het Conservatoriumorkest Rotterdam. Ook dirigeerde hij het Rotterdams Philharmonisch Orkest, het Residentie Orkest te Den Haag en het Brabants Orkest te Tilburg.
Van eind 1971 tot 1975 was Friesen chef-dirigent van het Nationaal Jeugdorkest.
Friesen begon op jonge leeftijd blaasorkesten te dirigeren. Hij won als enige dirigent het Wereldmuziekconcours (WMC) te Kerkrade vijf maal, met drie verschillende orkesten: Harmonieorkest "St. Michaël", Thorn uit Thorn (1974 en 1993), Koninklijke Harmonie Oefening & Uitspanning te Beek en Donk (1978) en de Koninklijke Philharmonie Bocholtz uit Bocholtz (1985 en 1989). De laatste twintig jaar werd hij vaak uitgenodigd voor speciale projecten, zowel in Nederland als daarbuiten. Sinds haar oprichting in 1989 is hij artistiek directeur en dirigent van The Amsterdam Wind Orchestra. Verder dirigeerde hij de Koninklijke Harmonie "Pieter Aafjes", Culemborg (1975 tot 2016), Harmonieorkest "St. Michaël", Thorn (1970 tot 1974 en vanaf 1985 tot 2013), de Koninklijke Philharmonie Bocholtz (1962 tot 1967 en vanaf 1980 tot 2003), de Koninklijke Harmonie "Sophia's Vereeniging", Loon op Zand (1969 tot 1980 en vanaf 1993 tot 2015) en de Koninklijke Harmonie Oefening & Uitspanning Beek en Donk (1963 tot 1990).
Heinz Friesen overleed in 2019 op 85-jarige leeftijd in een ziekenhuis in Breda, nadat hij daar een week eerder met hartklachten was opgenomen.

## Onderscheidingen

* Dr. Fockmedaille en de Zilveren Vriendenkrans der Vereniging van Concertgebouwvrienden (1960).
* Ridder in de Orde van Oranje-Nassau (1989)
* Caspar Hogenbijlprijs voor verdiensten als dirigent en deskundige op het gebied van blaasmuziek (1990)
* Persoon van verdienste van de Vereniging Vrienden van het Wereld Muziek Concours (2003)
* 2e Amstel Music Award (2009).
* “Commilito Honoris Causa” - Bond Van Orkestdirigenten (2016)
* ↑ Dirigent Heinz Friesen (85) overleden. www.klankwijzer.nl. Gearchiveerd op 23 oktober 2019. Geraadpleegd op 23 oktober 2019.
* ↑ Vriendenkranswinnaars vanaf 1949
* Bibliothèque nationale de France: cb16693235t (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9315 1897
* Library of Congress Control Number: n86866660
* MusicBrainz: eea84c7c-6f2d-4052-819e-965e2af08c34
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: pag2016921030
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007320247205171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 072037377
* Virtual International Authority File: 287309583
* WorldCat (via VIAF): 287309583
# Mesoleius hamulator

Mesoleius hamulator is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Kasparyan in 2000.
# Candidodon

Candidodon is een geslacht van uitgestorven notosuchische Mesoeucrocodylia. Fossielen zijn gevonden in de Itapecuruformatie uit het Vroeg-Krijt van Brazilië.

## Naamgeving

De typesoort Candidodon itapecuruense werd in 1988 benoemd door Carvalho. De geslachtsnaam betekent 'stralend witte tand'. De soortaanduiding verwijst naar de herkomst uit de Itapecuruformatie.
Het holotype is MN 4154-V, een tand. Verschillende tanden zijn toegewezen. In 2002 werd een hele schedel gemeld. In 2004 werd een postcraniaal skelet toegewezen, specimen UFRJ-DG 114-R.

## Beschrijving

De schedel is zo'n vijftien centimeter lang. In bovenaanzicht is het profiel tongvormig en langgerekt. De oogkassen zijn zeer groot en staan laag. Een van de tanden in het bovenkaaksbeen is veel groter dan de overige.
Het geslacht wordt gekenmerkt door een bijzonder langwerpig paar choanae, interne neusgaten, in het verhemelte.

## Fylogenie

Het is het typegeslacht van de familie Candidodontidae, voor het eerst benoemd in 2004. Het werd aanvankelijk toegewezen aan de familie met het voorgestelde zustergeslacht Mariliasuchus, maar een recente fylogenetische analyse heeft aangetoond dat Mariliasuchus in plaats daarvan dichter bij Comahuesuchus kan zijn dan bij Candidodon en dus lid is van de familie Comahuesuchidae. Als dit waar is, zou Candidodon het enige lid zijn van de familie Candidodontidae.
* ↑ Fossilworks: Candidodon. www.fossilworks.org. Geraadpleegd op 16-08-2022.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Candidodon op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Brizoides nigricornis

Brizoides nigricornis is een insect uit de orde Phasmatodea en de familie Pseudophasmatidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Redtenbacher.
# Tennistoernooi van Indian Wells 2017

| Jelena Vesnina, winnares bij de vrouwen | Roger Federer, winnaar bij de mannen |
Het tennistoernooi van Indian Wells van 2017 werd van 8 tot en met 19 maart 2017 gespeeld op de hardcourt-buitenbanen van de Indian Wells Tennis Garden in de Amerikaanse plaats Indian Wells. De officiële naam van het toernooi was BNP Paribas Open.
Het toernooi bestond uit twee delen:
* WTA-toernooi van Indian Wells 2017, het toernooi voor de vrouwen
* ATP-toernooi van Indian Wells 2017, het toernooi voor de mannen

## Toernooikalender

| Indian Wells | maart 2017 | maart 2017 | maart 2017 | maart 2017 | maart 2017 | maart 2017 | maart 2017 | maart 2017 | maart 2017 | maart 2017 | maart 2017 | maart 2017 | maart 2017 |
| Indian Wells | woe 8 | don 9 | vrĳ 10 | zat 11 | zon 12 | maa 13 | din 14 | woe 15 | don 16 | don 16 | vrĳ 17 | zat 18 | zon 19 |
| vrouwenenkelspel | 1e ronde | 1e ronde | 2e ronde | 2e ronde | 3e ronde | 3e ronde | 4e ronde | kwartfinale | kwartfinale | kwartfinale | halve finale | | finale |
| vrouwendubbelspel | 1e ronde | 1e ronde | 1e ronde | 2e ronde | 2e ronde | 2e ronde | kwartfinale | kwartfinale | halve finale | halve finale | | finale | |
| mannenenkelspel | | 1e ronde | 1e ronde | 2e ronde | 2e ronde | 3e ronde | 3e ronde | 4e ronde | kwartfinale | kwartfinale | kwartfinale | halve finale | finale |
| mannendubbelspel | | | 1e ronde | 1e ronde | 1e ronde | 2e ronde | | kwartfinale | halve finale | halve finale | halve finale | finale | |
ATP-toernooi van Indian Wells‎ – WTA-toernooi van Indian Wells‎ 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Lenarchus gravidus

Lenarchus gravidus is een schietmot uit de familie Limnephilidae. De soort komt voor in het Nearctisch gebied.
# Wendtorf

Wendtorf is een gemeente in de Duitse deelstaat Sleeswijk-Holstein, en maakt deel uit van de Kreis Plön. Wendtorf telt 996 inwoners.
Ascheberg (Holstein) · Barmissen · Barsbek · Behrensdorf · Belau · Bendfeld · Blekendorf · Boksee · Bönebüttel · Bösdorf · Bothkamp · Brodersdorf · Dannau · Dersau · Dobersdorf · Dörnick · Fahren · Fargau-Pratjau · Fiefbergen · Giekau · Grebin · Großbarkau · Großharrie · Heikendorf · Helmstorf · Högsdorf · Hohenfelde · Höhndorf · Hohwacht · Honigsee · Kalübbe · Kirchbarkau · Kirchnüchel · Klamp · Klein Barkau · Kletkamp · Köhn · Krokau · Krummbek · Kühren · Laboe · Lammershagen · Lebrade · Lehmkuhlen · Löptin · Lütjenburg · Lutterbek · Martensrade · Mönkeberg · Mucheln · Nehmten · Nettelsee · Panker · Passade · Plön · Pohnsdorf · Postfeld · Prasdorf · Preetz · Probsteierhagen · Rantzau (gemeente) · Rastorf · Rathjensdorf · Rendswühren · Ruhwinkel · Schellhorn · Schillsdorf · Schlesen · Schönberg (Holstein) · Schönkirchen · Schwartbuck · Schwentinental · Selent · Stakendorf · Stein · Stolpe · Stoltenberg · Tasdorf · Tröndel · Wahlstorf · Wankendorf · Warnau · Wendtorf · Wisch · Wittmoldt
# Hardin (Kentucky)

Hardin is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Kentucky, en valt bestuurlijk gezien onder Marshall County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 564. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 575, een stijging van 11 (2,0%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 1,5 km², geheel bestaande uit land. Hardin ligt op ongeveer 134 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 32 km rond Hardin.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Hardin op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Mesoleius fuscipes

Mesoleius fuscipes is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Holmgren in 1857.
# Candido Portinari

Candido Portinari (Brodowski, 29 december 1903 – Rio de Janeiro, 6 februari 1962) was een Braziliaanse kunstschilder.
Hij werd op een koffieboerderij in het binnenland van de deelstaat São Paulo geboren en bracht zijn jeugd door in het kleine plaatsje Brodowski. Zoals veel Brazilianen in die tijd waren zijn ouders Italiaanse immigranten.
Als telg uit een arme familie volgde hij slechts de lagere school. Toch liet hij vanaf zijn kindertijd zijn artistieke roeping blijken en zijn lage vooropleiding weerhield hem er niet van om in 1918 een plaats te verwerven op de Escola Nacional de Belas Artes (ENBA) in Rio de Janeiro. In 1928 eindigde hij op een concours als eerste en won hij een reis naar Parijs waar hij tot 1930 zou blijven.
In het jaar van zijn terugkomst ontmoette hij de negentienjarige Uruguayaanse Maria Victoria Martinelli met wie hij de rest van zijn leven zou delen. Om zijn jonge gezin te kunnen onderhouden begon hij in 1931 met het schilderen van de portretten. In 1935 nam hij met zijn werk CAFÉ deel aan een expositie van het Carnegie Institute of Technology in Pittsburgh waar het een eervolle vermelding kreeg. Het schilderij laat een koffieplantage zien zoals die algemeen waren in de regio waar hij woonde.
Hij werd lid van de Partido Comunista Brasileiro en stelde zich verkiesbaar als senator in 1947. Vanwege de vervolging van communisten moest hij kort daarna naar Uruguay vluchten. Hij keerde terug naar Brazilië in 1951; gedurende de laatste 10 jaar van zijn leven zou hij aan een slechte gezondheid lijden. Portinari stierf op 58-jarige leeftijd aan loodvergiftiging. Hij was op uitnodiging van de gemeente Milaan een grote expositie van 200 werken aan het voorbereiden. De loodverbindingen in zijn verf zijn hem uiteindelijk fataal geworden.
Werk van hem bevindt zich onder andere in het Museu de Arte Moderna, het Museu de Arte de São Paulo en in het VN-hoofdkantoor in New York.
* ↑ João Candido Portinari fala sobre o Projeto Portinari e sua trajetória. Gearchiveerd op 6 maart 2023.
* ↑ (pt) Luca, I. de, Cultura - Painéis de Portinari estão de volta à ONU. O Globo, 13 december 2014. Gearchiveerd op 1 maart 2021.
* Bibsys: 14051076
* Bibliothèque nationale de France: cb119729457 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 119278758
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8353 3590
* Library of Congress Control Number: n80097941
* MusicBrainz: 0bbbb589-c109-42a4-8298-69a4dfe2556f
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007307996405171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000003142647
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 124396011
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 64379
* SNAC: w6jm2f4x
* Système universitaire de documentation: 027754529
* Union List of Artist Names: 500022426
* Virtual International Authority File: 5737825
* WorldCat (via VIAF): 5737825
# Brizoides viridipes

Brizoides viridipes is een insect uit de orde Phasmatodea en de familie Pseudophasmatidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Rehn.
# Tephritis cometa

Tephritis cometa is een vliegensoort uit de familie van de boorvliegen (Tephritidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1840 door Loew.
# Leovigild

Leovigild, Liuvigild, Leuvigild of Leogild (rond 525 – Toledo, 21 april 586) was van 569 tot zijn overlijden koning van het Visigotische koninkrijk, dat in zijn tijd het grootste deel van het moderne Spanje besloeg.
Na een korte periode van anarchie die volgde op de dood van koning Athanagild, werden Leovigild en zijn broer Liuva I uitgeroepen tot koningen van de Visigoten. De overleden Athanagild was een broer van zowel Leovigild als Liuva. Beide nieuwe koningen waren ariaanse christenen, in tegenstelling tot hun merendeels katholieke onderdanen. Liuva heerste in de Visigotische landen ten noorden van de Pyreneeën, terwijl Leovigild in Hispania regeerde. Na de dood van Liuva in 572 werd Leovigild alleenheerser.
Leovigild was tweemaal getrouwd: eerst met Theodosia; uit dit huwelijk werden zijn twee zonen Hermenegild en Reccared geboren. Na de dood van zijn eerste vrouw trad hij in het huwelijk met Athanagilds weduwe Goiswintha.
Hij werd opgevolgd door zijn tweede zoon Reccared, die in 589 overging naar het katholicisme. Deze bekering zou spoedig gevolgd worden door het merendeel van de Visigoten en er toe leiden dat de afstand tussen het gewone Romaanse volk en de Visigotische bovenlaag kleiner werd.