OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# San Guillermo

San Guillermo is een gemeente in de Filipijnse provincie Isabela in het noordoosten van het eiland Luzon. Bij de laatste census in 2007 had de gemeente bijna 17 duizend inwoners.

## Geografie
### Bestuurlijke indeling

San Guillermo is onderverdeeld in de volgende 26 barangays:
| Anonang Aringay Burgos Calaoagan Centro 1 Centro 2 Colorado Dietban Dingading Dipacamo Estrella Guam Nakar | Palawan Progreso Rizal San Francisco Norte San Francisco Sur San Mariano Norte San Mariano Sur San Rafael Sinalugan Villa Remedios Villa Rose Villa Sanchez Villa Teresita |

## Demografie

San Guillermo had bij de census van 2007 een inwoneraantal van 16.865 mensen. Dit zijn 3.527 mensen (26,4%) meer dan bij de vorige census van 2000. De gemiddelde jaarlijkse groei komt daarmee uit op 3,29%, hetgeen hoger is dan het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (2,04%). Vergeleken met de census van 1995 is het aantal mensen met 4.359 (34,9%) toegenomen.
De bevolkingsdichtheid van San Guillermo was ten tijde van de laatste census, met 16.865 inwoners op 325,49 km², 51,8 mensen per km².
# San Ignacio (Honduras)

San Ignacio (uit het Spaans: "Sint-Ignatius") is een gemeente (gemeentecode 0819) in het departement Francisco Morazán in Honduras.
San Ignacio hoorde eerst bij de gemeente Cedros. In 1920 werd het een zelfstandige gemeente. Dit werd in 1924 weer ingetrokken, waarbij San Ignacio weer bij Cedros gevoegd werd. In 1958 werd het definitief zelfstandig.
De hoofdplaats ligt in de Vallei van Siria.

## Bevolking

De bevolking is als volgt verdeeld:
| Vrouwen | 4592 | 50,8% |
| Mannen | 4444 | 49,2% |

## Dorpen

De gemeente bestaat uit zeven dorpen (aldea), waarvan het grootste qua inwoneraantal: San Ignacio (code 081901).
* ↑ Instituto Nacional de Estadistica (acroniem: INE); bevolking 2016
* ↑ Redatam; División Política Territorial.
* (es) Municipio de San Ignacio op de pagina Honduras Universal
# San Ignacio (Sinaloa)

San Ignacio is een plaats in de Mexicaanse deelstaat Sinaloa. San Ignacio heeft 4.591 inwoners (census 2005) en is de hoofdplaats van de gemeente San Ignacio.
# Saurita admota

Saurita admota is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Draudt.
# Saint-Josse

Saint-Josse (Nederlands: Sint-Joost) is een gemeente in het Franse departement Pas-de-Calais (regio Hauts-de-France). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Montreuil. Saint-Josse telde op 1 januari 2021 1.080 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Josse bedroeg op 1 januari 2021 21,1 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 51,2 inwoners per km².

## Geschiedenis

Volgens de overlevering is Saint-Josse gesticht door de zevende-eeuwse Bretonse prins en heilige Sint-Joost. Op de plek waar hij was overleden werd een klooster gesticht. Deze abdij van Saint-Josse was in de middeleeuwen een belangrijk bedevaartsoord, ook voor strafbedevaarten vanuit de Nederlanden en Duitsland. Het gebouw werd tijdens de Franse Revolutie totaal vernietigd. De relieken van Sint-Joost konden worden gered en bevinden zich in een reliekschrijn in het koor van de dorpskerk. Op dinsdag na Pinksteren wordt het schrijn in processie naar een calvariebeeldengroep op een nabije heuveltop gedragen. Een zweetdoek of lijkwade van kostbare oosterse stof uit de tiende eeuw werd in 1922 uit het reliekschrijn verwijderd en bevindt zich thans in het Louvre in Parijs.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Scalmicauda corinna

Scalmicauda corinna is een vlinder uit de familie tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Sergius Kiriakoff.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Scalmicauda epistrophus

Scalmicauda epistrophus is een vlinder uit de familie tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Sergius Kiriakoff.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Scalmicauda chalcedona

Scalmicauda chalcedona is een vlinder uit de familie tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Sergius Kiriakoff.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Scenopinus pakhuisensis

Scenopinus pakhuisensis is een vliegensoort uit de familie van de venstervliegen (Scenopinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Kelsey.
# Sankt Jakob im Rosental

Sankt Jakob im Rosental is een gemeente gelegen in het zuiden van de Oostenrijkse deelstaat Karinthië.
In de gemeente ligt tevens de ingang van de Karawankentunnel, de grenstunnel tussen Oostenrijk en Slovenië.
In het dorp woont een aanzienlijke Sloveense minderheid (16,4%), vandaar dat het dorp ook nog de Sloveense naam 'Šentjakob v Rožu' draagt.
Sankt Jakob im Rosental telt ongeveer 4400 inwoners.
Afritz am See · Arnoldstein · Arriach · Bad Bleiberg · Feistritz an der Gail · Feld am See · Ferndorf · Finkenstein am Faaker See · Fresach · Hohenthurn · Nötsch im Gailtal · Paternion · Rosegg · St. Jakob im Rosental · Stockenboi · Treffen am Ossiacher See · Velden am Wörther See · Weißenstein · Wernberg
* Gemeinsame Normdatei: 4203138-2
* Library of Congress Control Number: nb2009023444
* Virtual International Authority File: 130449213
* WorldCat (via VIAF): 130449213
# Scaptognathus exquisitus

Scaptognathus exquisitus is een mijtensoort uit de familie van de Halacaridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Otto.
# Saint-Éloy-la-Glacière

Saint-Éloy-la-Glacière is een gemeente in het Franse departement Puy-de-Dôme (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 62 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Ambert.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Éloy-la-Glacière bedraagt 13,5 km², de bevolkingsdichtheid is dus 4,6 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Éloy-la-Glacière met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations légales 2021.
# Santiago del Estero

Santiago del Estero kan verwijzen naar:
* Santiago del Estero (provincie), een provincie van Argentinië
* Santiago del Estero (stad), de hoofdstad van de provincie Santiago del Estero
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Santiago del Estero en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Santiago do Cacém

Santiago do Cacém is een plaats en gemeente in het Portugese district Setúbal. De gemeente heeft een totale oppervlakte van 1,059 km² en telde 31.105 inwoners in 2001.
Bezienswaardig is het kasteel van Santiago do Cacém.

## Freguesias

Santiago do Cacém bestaat uit de volgende freguesias:
* Abela
* Alvalade
* Cercal do Alentejo
* Ermidas-Sado
* Santa Cruz
* Santiago do Cacém
* São Bartolomeu da Serra
* São Domingos
* São Francisco da Serra
* Vale de Água
* Vila Nova de Santo André
# Saint Mary Cayon

Saint Mary Cayon is een van de veertien parishes van Saint Kitts en Nevis. Het ligt op het hoofdeiland Saint Kitts en de hoofdstad is Cayon.

## Overzicht

De hoofdplaats Cayon ligt een vallei omringd door weilanden en suikerrietvelden. De plaats werd in de 17e eeuw gebouwd aan de Cayonrivier tegen de grens van het Engelse gedeelte van Saint Kitts. Sinds 1979 wordt jaarlijks het Green Valley Festival gevierd met concerten, lokale cuisine, en een schoonheidswedstrijd.
Ten oosten van Cayon bevindt zich Spooner’s Estate. In 1753 werd er suikerriet verbouwd op de plantage. In 1901 werd overgestapt op katoen, en werd de eerste ontkorrelmachine van Saint Kitts gebouwd. De plantage heeft tot de jaren 1970 gefunctioneerd, en is gekocht door de overheid.
De inwoners van Cayon hadden het dorp en omgeving aangemeld voor het Mens- en Biosfeerprogramma van de UNESCO vanwege de culturele geschiedenis, de stranden die door schildpadden worden gebruikt om hun eieren te leggen, de nevelwouden, mangrovebossen en koraalriffen. Sinds 2011 is het gebied beschermd als St Mary's Biosphere Reserve. Het reservaat is 4.040 hectare groot, waarvan 2.338 hectare een marinepark is.
* ↑ (en) Statoids, Parishes of Saint Kitts-Nevis
* 1 2 (en) Department of Statistics St Kitts and Nevis, Households, Population and Average Household Size by Parish 2001 - 2011
* ↑ (en) Caribbean Outdoor Life, St Kitts Culture in Cayon
* ↑ (en) St Kitts Heritage, Heritage Sites Brochure (via archive.org)
* ↑ (en) St. Christopher National Trust, Spooner’s Ginnery
* ↑ (en) UNESCO, St. Mary's Biosphere Reserve, St. Kitts and Nevis
* ↑ (en) Nevis Pages, O’Loughlin Explains Significance of St. Mary’s Biosphere Reserve, 24 oktober 2018
Saint Kitts: Christ Church Nichola Town · Saint Anne Sandy Point · Saint George Basseterre · Saint John Capisterre · Saint Mary Cayon · Saint Paul Capisterre · Saint Peter Basseterre · Saint Thomas Middle Island · Trinity Palmetto Point
Nevis: Saint George Gingerland · Saint James Windward · Saint John Figtree · Saint Paul Charlestown · Saint Thomas Lowland
# Sarunga calida

Sarunga calida is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1869 door Walker.
# Sarud

Sarud is een plaats (község) en gemeente in het Hongaarse comitaat Heves. Sarud telt 1336 inwoners (2002).
# Sassacus trochilus

Sassacus trochilus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Sassacus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Eugène Simon.
# Sassacus papenhoei

Sassacus papenhoei is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Sassacus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Elizabeth Maria Gifford Peckham & George William Peckham.
# Sainte-Gemme (Marne)

Sainte-Gemme is een gemeente in het Franse departement Marne (regio Grand Est) en telt 121 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Epernay.

## Geografie

De oppervlakte van Sainte-Gemme bedraagt 7,4 km², de bevolkingsdichtheid is 16,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Sainte-Gemme (Marne) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Satijnslak

De satijnslak (Jorunna tomentosa) is een slakkensoort uit de familie van de Discodorididae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1884 voor het eerst geldig gepubliceerd door Georges Cuvier als Doris tomentosa.

## Beschrijving

De satijnslak is geel tot zandbruin van kleur. De mantel is fluweelachtig van uiterlijk en textuur. Dit effect wordt gecreëerd door de aanwezigheid van talrijke, kleine, uniforme knobbeltjes. Meestal zijn er meerdere donkerbruine pigmentvlekken aan de zijkanten van de mantel zichtbaar. Deze vlekken lijken op de uitstroomopeningen van sponzen en zijn een voorbeeld van mimicry: het nabootsen van een ander organisme. Satijnslakken kunnen een lengte bereiken van maximaal 55 mm. De eisnoeren is een breed lint dat in een nette, strakke rol is gelegd.

## Verspreiding

Het verspreidingsgebied van de satijnslak in de oostelijke Atlantische Oceaan, van Noorwegen tot Noord-Afrika, in de Middellandse Zee en rond de Britse Eilanden. Dit dier wordt gevonden aan de kust en in het ondiepe subtidale zone. Sinds 1952 wordt de satijnslak ook in Nederland waargenomen, met name in de westelijke Oosterschelde. Het dier voedt zich met een verscheidenheid aan sponzen, maar vooral met Haliclona-soorten, waaronder Haliclona oculata en Haliclona cinerea.
* ↑ Gofas, S. (2012). Jorunna tomentosa (Cuvier, 1804). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species
* ↑ Cuvier, G. L. (1804). Mémoire sur le genre Doris. Annales du Muséum d'Histoire Naturelle, Paris. 4: 447-473
* ↑ Picton, B.E. & Morrow, C.C., Jorunna tomentosa (Cuvier, 1804).. Encyclopedia of Marine Life of Britain and Ireland (2016). Geraadpleegd op 22 juni 2021.
* ↑ Soortenbeschrijving van Satijnslak, Stichting ANEMOON
# Scenopinus sibiricus

Scenopinus sibiricus is een vliegensoort uit de familie van de venstervliegen (Scenopinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Krivosheina.
# Scenopinus stuckenbergi

Scenopinus stuckenbergi is een vliegensoort uit de familie van de venstervliegen (Scenopinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1971 door Kelsey.
# Sandoyartunnilin

De Sandoyartunnilin is een verkeerstunnel op de Faeröer, een eilandengroep die een autonoom gebied vormt binnen het Koninkrijk Denemarken. De toltunnel verbindt de eilanden Streymoy en Sandoy en vervangt de veerdienst tussen deze eilanden. De tunnel is ongeveer 10,8 kilometer lang en daarmee de langste tunnel van de Faeröer. Op 21 december 2023 is de tunnel in gebruik genomen en werd per ommegaande de veerdienst tussen Skopun en Streymoy buiten dienst gesteld.
In 2004 werd door de Faeröerse overheid opdracht gegeven voor een haalbaarheidsstudie van de tunnel. In 2005 concludeerde Landsverk Føroya dat een tunnel haalbaar was en dat de kosten van 610 miljoen Faeröerse kronen volledig zouden kunnen worden terugbetaald door middel van tolheffing.
Volgens de planning uit 2014 zou hij in 2021 worden opgeleverd, maar door een politieke crisis over de eigenaar en rechtsvorm van een vergelijkbaar project – de Eysturoyartunnilin – was enig uitstel noodzakelijk.
In 2014 werd besloten om de tunnel daadwerkelijk te bouwen. De tunnel wordt samen met de nieuwe Eysturoyartunnel gefinancierd door middel van kruissubsidie. Beide tunnels zijn uiteindelijk als één project aanbesteed en in publiek eigendom. De kosten van de Sandoyartunnilin werden inmiddels geschat op 865 miljoen kronen. Volgens onderzoek zullen dagelijks 350 tot 400 voertuigen er gebruik van maken.
De bouw begon officieel in 2018 en de eerste boringen vonden in 2019 plaats, toen de eerste tunnelmachine van de Eysturoyartunnilin klaar was en overgeplaatst werd. Het diepste punt ligt op 155 meter onder de zeespiegel. De beide tunnelboorpijpen raakten verbonden op 3 februari 2022. De aangepaste geplande opleverdatum is naar eind 2023 verschoven. De tunnel heeft ingangen bij de voormalige veerhaven Gamlarætt op het eiland Streymoy, ten westen van Tórshavn, en in Traðardalur – in het midden van Sandoy, tussen de dorpen Skopun en Sandur.
Veerhaven Gamlarætt blijft in gebruik voor het veer naar het eiland Hestur.
# Sandown Park Racecourse

Sandown Park Racecourse (niet te verwarren met Sandown Raceway in Australië) is een paardenrenbaan in Esher (Engeland). Het spoorwegstation Esher ligt vlakbij en verbindt de baan met Londen Waterloo.
De grasbaan werd in 1875 geopend en is nu eigendom van de Jockey Club Racecourses. De baan is dertien furlongs (2615 meter) lang. Er is ook een rechte baan van een halve mijl (805 m) die dwars door het circuit loopt.
Er worden galoprennen gehouden, zowel vlak als met hindernissen. Een paar van de belangrijkste wedstrijden op Sandown Park zijn:
* de Eclipse Stakes begin juli, een vlakkebaanrace over 2000 meter voor paarden van drie jaar en ouder. Deze wedstrijd werd in 1886 voor het eerst gehouden.
* de Bet365 Gold Cup eind april, een steeplechase over 5,784 meter met vierentwintig hindernissen, voor paarden van vijf jaar en ouder. Deze wedstrijd wordt sedert 1957 gehouden en werd oorspronkelijk gesponsord door de Whitbread brouwerij. Bet365 is sedert 2008 sponsor van de race.
Naast paardenrennen worden er allerlei andere evenementen georganiseerd zoals tentoonstellingen, optredens of conferenties. Er is ook een kartingcircuit. Aan de binnenkant van de renbaan is een golfbaan aangelegd met negen holes, Sandown Park Golf Centre van de Sandown Park Golf Club.
# Sandra Schenkel

Sandra Schenkel (Barquisimeto, 20 augustus 1986) is een Belgische voormalige atlete, die gespecialiseerd was in de (middel)lange afstand en het veldlopen. Zij veroverde één Belgische titel.

## Biografie

Schenkel nam in het veldlopen driemaal deel aan de Europese kampioenschappen met een vijftiende plaats in 2009 als beste resultaat. In 2010 werd ze Belgisch kampioene op de 1500 m. In 2012 was ze een volledig seizoen uitgeschakeld door oververmoeidheid als het gevolg van overmatig trainen.
Schenkel was aangesloten bij Daring Club Leuven Atletiek.

## Belgische kampioenschappen

| Onderdeel | Jaar |
| 1500 m | 2010 |

## Persoonlijke records

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 1500 m | 4.19,30 | 18 juli 2010 | Brussel |
| 3000 m | 9.22,46 | 26 juli 2009 | Brasschaat |
| 5000 m | 15.47,48 | 14 augustus 2010 | Kessel-Lo |
| 10.000 m | 33.35,64 | 5 juni 2010 | Marseille |

## Palmares
### 1500 m

* 2009: 2 BK AC – 4.25,37
* 2010: 1 BK AC – 4.19,30

### 10.000 m

* 2010: 20e Europa Cup te Marseille – 33.35,64

### veldlopen

* 2004: 98e WK U20 te Brussel
* 2007: 21e EK U23 te Toro
* 2009: 15e EK te Dublin
* 2010: 19e EK te Albufeira
* 2011: 23e EK te Velenje
* (en) World Athletics-profiel voor Sandra Schenkel
* ↑ Sandra Schenkel een jaar out, Het Nieuwsblad-Leuven, 15 juni 2012
* ↑ Sandra Schenkel nog niet klaar, Het Nieuwsblad, 27 maart 2013

#### Externe link

* Profiel op website van de EAA
# Schaatsen.nl

    Dit artikel is mogelijk incompleet; u kunt helpen door het uit te breiden.
Schaatsen.nl is een Nederlandse schaatswebsite en voormalig schaatstijdschrift met journalistieke berichtgeving over de schaats- en skeelersport. Vóór 2011 droeg het tijdschrift de naam SchaatsSport.
Na het stopzetten van het tijdschrift ging Schaatsen.nl door als digitaal medium met naast een website ook (mobiele) apps, in samenwerking met de KNSB.
# Schizocoleus avitus

Schizocoleus avitus is een keversoort uit de familie Schizocoleidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1961 door Rohdendorf.
# Schizocoleus foveolatus

Schizocoleus foveolatus is een keversoort uit de familie Schizocoleidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1961 door Rohdendorf.
# Schizocoleus kuznetskiensis

Schizocoleus kuznetskiensis is een keversoort uit de familie Schizocoleidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1961 door Rohdendorf.
# Schizocoleus angustior

Schizocoleus angustior is een keversoort uit de familie Schizocoleidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1961 door Rohdendorf.
# Schizopelex anatolica

Schizopelex anatolica is een schietmot uit de familie Sericostomatidae. De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Schizopelex

Schizopelex is een geslacht van schietmotten uit de familie van de Sericostomatidae. Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door McLachlan in 1876.

## Soorten

Het genus bevat de volgende soorten:
* Schizopelex anatolica F. Schmid, 1964
* Schizopelex cachetica A.V. Martynov, 1913
* Schizopelex festiva (Rambur, 1842)
* Schizopelex furcifera McLachlan, 1880
* Schizopelex genalica Ruiz-Garcia, 2014
* Schizopelex huettingeri Malicky in Malicky & Kumanski, 1974
* Schizopelex persica F. Schmid, 1964
* Schizopelex pontica A.V. Martynov, 1913
* Schizopelex rhamnes H. Malicky, 1976
* ↑ Schizopelex Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 6 november 2023.
* ↑ Schizopelex Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Geraadpleegd op 6 november 2023.
* ↑ Schizopelex Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 6 november 2023.
# Schenckochloa

Schenckochloa is een geslacht uit de grassenfamilie (Poaceae). De soorten van dit geslacht komen voor in delen van Brazilië.

## Soorten

Van het geslacht zijn de volgende soorten bekend:
* Schenckochloa barbata
# Sataspes galleyi

Sataspes galleyi is een vlinder uit de familie van de pijlstaarten (Sphingidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Patrick Basquin.
# Sataspes cerberus

Sataspes cerberus is een vlinder uit de familie van de pijlstaarten (Sphingidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1896 gepubliceerd door G Semper.
# Schorsvaandeldrager

De schorsvaandeldrager (Dasycera oliviella) is een vlinder uit de familie Oecophoridae. De spanwijdte van de vlinder bedraagt zo’n 15 millimeter. De soort komt verspreid over Europa en het Nabije Oosten voor. De rups leeft vooral van dood hout, onder de bast van dode en stervende bomen.

## Voorkomen in Nederland en België

De schorsvaandeldrager is in Nederland een zeer zeldzame en in België een zeldzame soort. De soort kent één jaarlijkse generatie, die vliegt van mei tot in augustus.

## Externe link

* Kaarten met waarnemingen:
   * België
   * Nederland
   * wereldwijd
* Muus T.S.T., Schorsvaandeldrager op Microlepidoptera.nl
* (en) Dasycera oliviella op UK Moths
* (en) Dasycera oliviella op Lepidoptera of Belgium (Internet Archive)
# Schorssteatoda

De schorssteatoda (Steatoda castanea) is een spinnensoort uit de familie van de kogelspinnen (Theridiidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd, als Araneus castaneus, in 1758 gepubliceerd door Carl Alexander Clerck.
De soort komt voor in een groot deel van het Palearctische gebied, van Europa tot aan China. Ze is geïntroduceerd in Canada.
* 1 2 Platnick, N.I. (2012) The world spider catalog, version 12.5. American Museum of Natural History. DOI: 10.5531/db.iz.0001.
* ↑ Volgens afspraak in Art. 3.1 van de ICZN
* ↑ Clerck, C. (1758). Svenska spindlar. Stockholm, 154 pp.
# Schorszebraspin

De schorszebraspin (Salticus zebraneus) is een spin uit de familie der springspinnen (Salticidae) die voorkomt in het Palearctisch gebied.
De spinnen worden 3 tot 5 mm groot. Salticus-soorten lijken erg veel op elkaar. Deze wordt onderscheiden van de andere soorten doordat deze kleiner is en meer zwart gekleurd. Het betrouwbaarste verschil zit in de genitaliën.
# Schotse voetbalbeker 2018/19

De Scottish Cup 2018–19 was de 134ste editie van het meest prestigieuze voetbaltoernooi in Schotland, dat sinds 1874 wordt georganiseerd door de Scottish Football Association (SFA). Het toernooi begon op 12 augustus 2018 en eindigde op zaterdag 25 mei 2019 met de finale op Hampden Park in Glasgow, die onder leiding stond van scheidsrechter William Collum. Celtic won de beker voor de 39ste keer in het bestaan van de club.

## Schema

| kwartfinale | kwartfinale | kwartfinale | kwartfinale | halve finale | halve finale | finale | finale |
| Aberdeen | 1 | 2 | 3 |
| Rangers | 1 | 0 | 1 |
| Rangers | 1 | 0 | 1 | Heart of Midlothian | 3 |
| | | | | Inverness | 0 |
| Hibernian | | | 0 | Inverness | 0 |
| Celtic | | | 2 | | |
| Celtic | | | 2 | | | Heart of Midlothian | 1 |
| | | | | | | Celtic | 2 |
| Dundee United FC | | | 1 | | | Celtic | 2 |
| Inverness | | | 2 | | |
| Inverness | | | 2 | Aberdeen | 0 |
| | | | | Celtic | 3 |
| Partick Thistle | 1 | 1 | 2 | Celtic | 3 |
| Heart of Midlothian | 1 | 2 | 3 |