# Accenttekens in de Nederlandse spelling

Accenttekens zijn tekens die helpen bij de uitspraak van geschreven woorden. In de Nederlandse spelling zijn regels gesteld aan het gebruik van deze tekens.

## Franse herkomst

In algemeen gangbare woorden van Franse herkomst worden de Franse accenttekens alleen gebruikt op de e — é, è en ê:
    comité, coupé, crêpe, fêteren, scène, volière
De â, ô, û en á worden voor deze categorie woorden dus niet gebruikt:
    paté, compote, ragout (Ter vergelijking de Franse vormen: pâté, compôte, ragoût.)
Vrouwelijke nevenvormen van woorden op -é krijgen geen -ée maar -ee:
    attaché → attachee; prostitué → prostituee
Als de eerste lettergreep in het Frans bestaat uit een é of medeklinker(s) plus é, blijft het accentteken achterwege:
    bechamelsaus, etage, rechaud, present
In niet-algemeen gangbare woorden en uitdrukkingen – die nog als zuiver Frans worden aangevoeld – blijven de accenttekens staan:
    à, dégénéré, déjà vu, tête-à-tête

## Klemtoonteken

Het klemtoonteken is het teken ΄. Als de klank met meer dan één letter wordt weergegeven, krijgen de eerste twee letters een accentteken:
    dé, jé van hét, búíten, ééuwig, voorkómen, vóórkomen.
Maar bij een digraaf 'ij' lukt dat laatste wegens technische beperkingen soms niet:
    blíjf! / blíȷ́f!
Vóór de spelling van 1995 gebruikten sommige auteurs het teken ` (accent grave) met korte klinkers en het teken ´ (accent aigu) met lange klinkers, en in klinkers en tweeklanken die uit twee verschillende letters bestaan kreeg alleen de eerste letter het klemtoonteken:
    dè, jè van hèt, búiten, ééuwig, voorkómen, vóórkomen, blíjf!

## Uitspraakteken

De tekens ΄ en ` worden ook gebruikt om de uitspraak van de letter e aan te geven: de ΄ voor /ee/ en de ` voor de /e/:
    hé, hè, één, blèren

## Andere tekens

In anderstalige woorden, vooral in eigennamen, komen verschillende andere tekens voor: diakritische tekens.

## Frequentie

Een analyse op de woordenlijst van OpenTaal (ruim 300.000 woorden) uit 2011 telde de volgende frequenties voor de daarin voorkomende letters met accenten:
| Letter | Frequentie |
| ë | 1852 |
| ï | 680 |
| é | 562 |
| è | 330 |
| ö | 235 |
| ê | 86 |
| ü | 75 |
| ç | 22 |
| à | 21 |
| û | 12 |
| î | 11 |
| ñ | 8 |
| ä | 5 |
| ô | 3 |
* Accenttekens, Nederlandse Taalunie
* Klemtoonteken en uitspraaktekens, Nederlandse Taalunie
* 1 2 Renkema, Jan (2002). Schrijfwijzer. Sdu, p. 314. ISBN 90 12 09023 7.
* ↑ Taalbeheersing in de administratie. U.G.A., Heule (1962), p. 327. Gearchiveerd op 30 oktober 2022 "In een gesloten lettergreep met twee gelijke klinkertekens plaatst men op elke klinker het klemtoonteken."
* ↑ Onze Taal (1967). Wèl of wél?. Onze Taal 36 (3): 35. Gearchiveerd van origineel op 3 november 2022.
* ↑ Renkema, Jan (1987). Schrijfwijzer. Staatsuigeverij, 's-Gravenhage, p. 159. ISBN 90 12 03782 4 "Als de lange klinker uit twee dezelfde letters bestaat, schrijft u tweemaal een ´."
* ↑ Onze Taal (1989). Vraag en antwoord: Klemtoontekens. Onze Taal 58 (11): 189. Gearchiveerd van origineel op 29 september 2022.
* ↑ Onze Taal (1990). Vraag en antwoord: Weerzien met de datief. Onze Taal 59 (1). Gearchiveerd van origineel op 29 september 2022.
* ↑ van der Horst, Peter J., "Puntjes op de ï", Algemeen Dagblad, 26-01-1991, p. Onderwijs & Wetenschap 1. “Op twee gelijke klinkers zetten we tweemaal ´: óók, dáár, één.”
* ↑ van Geloven, Sander, Karakterfrequentie, OpenTaal, 3 september 2011. Gearchiveerd op 26 januari 2021.