OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# John Merritt Young

John Merritt Young (Little Rock, 16 maart 1922 - 16 april 2008) was een Amerikaanse jazzpianist en arrangeur.

## Biografie

Young groeide op in Chicago, leerde als kind piano spelen en bezocht de DuSable Highschool. Op 12-jarige leeftijd begon hij op te treden. Zij vroege invloed was Earl Hines. In 1939 kreeg hij zijn eerste professionele baan in een resort bij Grand Rapids, daarna speelde hij in de huisband in Joe's DeLuxe Club. Zijn doorbraak had hij als lid van de Andy Kirk Big Band, waartoe hij behoorde van september 1942 tot 1945 en weer in 1946/1947. Young werkte in deze periode ook mee aan een reeks arrangementen. Na zijn terugkeer naar Chicago trad hij op in de band van Dick Davis (1947–1950). In 1950 formeerde Young zijn eigen band met de drummer Eldridge 'Bruz' Freeman en de bassist Leroy Jackson, waarmee opnamen ontstonden bij Seymour Records.
Van 1951 tot 1955 speelde Young bij Eddie Chamblee en werkte hij mee aan diens opnamen voor Premium Records, Coral Records en United Records, voordat hij in 1955 met een eigen ensemble werkte. Youngs trio trad tijdens de volgende jaren op in de South Side van Chicago, alsook in de evenementsplaatsen Kitty Kat Club (611 East 63rd, met de zangeres Lorez Alexandria), de Pershing Lounge (755 East 64th), de Sutherland Lounge (46th and Drexel) en de Laura's 819 Lounge (819 West 59th).
In 1957 nam hij zijn eerste album John Young Trio op voor het Chess Records-sublabel Argo Records, gevolgd door Themes and Things (1961) en A Touch of Pepper (1963). Voor Delmark Records ontstond Serenata (1959) en voor Major Records Think Young (1987).
Tijdens de jaren 1970 speelde Young vaak bij Von Freeman en werkte hij mee aan diens opnamen voor Atlantic Records (1972), Nessa Records (1975) en Daybreak Records (1977). In 1992 nam hij met Freeman en Yusef Lateef een album op voor Lateefs label Yal.

## Overlijden

John Merritt Young overleed in april 2008 op 86-jarige leeftijd.
* ↑ (en) John Young (16). Discogs. Gearchiveerd op 18 december 2021. Geraadpleegd op 18-12-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel John Merritt Young op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Biblioteca Nacional de España: XX5377193
* Bibliothèque nationale de France: cb169221717 (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 2806 7785
* Library of Congress Control Number: n85076545
* MusicBrainz: 08acbfb9-6875-4556-aa3a-d97fda3afd3d
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: SBNV082920
* Virtual International Authority File: 8812469
* WorldCat (via VIAF): 8812469
# John Merrick

John Merrick kan verwijzen naar:
* John Merrick (golfer), een Amerikaans golfprofessional
* Joseph Merrick, beter bekend als The Elephant Man
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van John Merrick en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Johan Cox

Johan Cox (Mönchengladbach, 1704 ― Zaltbommel, 29 maart 1775) werd, nadat hij in 1729 burger van Zaltbommel was geworden, eerst schepen en tussen 1731 en 1744 burgemeester van Zaltbommel.

## Privé

Cox werd geboren te Wanlo (bij Mönchengladbach in Duitsland) in 1704 als zoon van Wilhelm Cox, pachter op de Wilderather Hof te Wanlo en diens tweede echtgenote Tringen Janssen. Hij had twee broers Petrus en Godfried.
Hij huwde te Zaltbommel op 30 oktober 1730 met Charlotte Catharina Spengler, een dochter van burgemeester Laurens Spengler en Debora van Rijssel. Johan en Charlotte kregen een zoon: dr. Laurens Cox, gedoopt te Zaltbommel op 31 augustus 1732. Na het overlijden van Charlotte huwde hij te Opijnen op 12 mei 1766 met Cecilia Eerken Mels.

## Andere werkzaamheden

Johan Cox komt in het archief van het polderdistrict van de Bommelerwaard boven de Meidijk in adviesfuncties voor. Zo treedt hij bijvoorbeeld in deze rol op, inzake geschillen met betrekking tot het herstel van de doorgebroken dijk te Hedel op 8 februari 1757.
# Johan Cruijff: En un momento dado

Johan Cruijff: En un momento dado is een Nederlandse sportdocumentaire uit 2004, geregisseerd door Ramón Gieling. De film draait om de periode dat Johan Cruijff voor FC Barcelona speelde en de sportieve en culturele impact die hij heeft gehad op de club, de aanhang en de rest van Catalonië.

## Synopsis

De film begint en eindigt met de afscheidswedstrijd van Cruijff bij Barcelona in 1999, tussen voormalige sterren en het eerste elftal van die periode. In de film worden dertien Spanjaarden (waarvan tien Catalanen) geïnterviewd over de vraag wat Cruijff voor hem of haar persoonlijk en voor Catalonië heeft betekend. Onder de geïnterviewden zijn Barcelona-voorzitter Joan Laporta en voetballer Emilio Butragueño, maar ook journalisten, muzikanten en andere Spanjaarden. Velen van hen imiteren hun favoriete actie van El Salvador ("de verlosser"). Tussendoor worden momenten getoond uit Cruijff's loopbaan bij FC Barcelona als speler en trainer.
En un momento dado eindigt met een lang interview met Cruijff zelf, waarin hij verhaalt over zijn leven.

## Cast

* Johan Cruijff
* Xavier Pitarque
* Gemma Folch
* Sergi Pàmies
* Emilio Butragueño
* Diego Carrasco
* Joan Patsy
* Ferran Torrent
* Fermí Puig
* Marius Petit
* Jordi Solé
* Miguel Rico Santamaría
* Joan Laporta

## Titel

De titel van de film, En un momento dado, is een Spaanse uitdrukking die Cruijff vaak bezigde.
# Joeri Oganesjan

Joeri Tsjolakovitsj Oganesjan (Russisch: Юрий Цолакович Оганесян, Armeens: Յուրի Ցոլակի Հովհաննիսյան, Yuri Ts‘olaki Hovhannisyan) (Rostov aan de Don, 14 april 1933) is een Russisch-Armeense fysicus, die bekend is door zijn werk op het gebied van de transactiniden, de superzware chemische elementen in het periodiek systeem. Het element oganesson is naar hem genoemd. In 2017 ontving Oganesjan de Gouden Lomonosov-medaille van de Russische Academie van Wetenschappen.
* ↑ Большая золотая медаль РАН имени М.В. Ломоносова. Russische Academie van Wetenschappen. Geraadpleegd op 6 juli 2020.
* ↑ EPS introduces new Lise Meitner prize. CERN Courier. IOP Publishing (2 april 2001). Gearchiveerd op 12 juni 2018.
# Joeri Pardo

Joeri Pardo (Brugge, 12 oktober 1977) is een Belgische voetballer die voor KBS Poperinge uitkomt. Hij is linksvoetig en speelt als middenvelder.
Pardo begon met voetballen bij SK Steenbrugge toen hij zowat zes jaar oud was. In 1989 werd hij aangetrokken door Club Brugge. Hij doorliep er alle jeugdreeksen en geraakte tot in het eerste elftal. Hij was jeugdinternationaal en nam deel aan het WK -21 te Maleisië. In 1998 geraakte hij zwaar geblesseerd aan z'n kruisbanden, waardoor hij bijna een heel jaar aan de kant bleef. Het volgende seizoen, 1998/99, werd hij uitgeleend aan Cercle Brugge, dat in Tweede Klasse speelde. Pardo was er een vaste waarde in de ploeg. Na dit seizoen keerde hij terug naar Club Brugge. Na een anderhalf seizoen in de A-kern verliet hij in 2002 Club Brugge. Pardo speelde drie competitiewedstrijden en twee Europese wedstrijden voor Club.
In 2002/03 trok hij naar Eendracht Aalst. Daarna ging hij nog naar FC Doornik en KMSK Deinze. Vanaf het seizoen 2012-2013 komt hij uit voor KBS Poperinge.
In zijn eerste wedstrijd (KBS Poperinge 1-0 Sassport Boezinge, Cofidis Cup) scoorde hij het enige doelpunt.
# Jonathan Hoefler

Jonathan Hoefler (New York, 22 augustus 1970) is een hedendaags Amerikaans letterontwerper, bekend van collega Tobias Frere-Jones met wie hij samen de bekende letteruitgeverij Hoefler & Frere-Jones runt. Hoefler geeft ook lettertypes uit via zijn eigen Hoefler Type Foundry in New York.
Onder zijn uitgaves vallen onder meer originele lettertypes ontworpen voor Rolling Stone, Harper’s Bazaar, The New York Times Magazine, Sports Illustrated en Esquire. Ook voor het Solomon R. Guggenheim Museum en de rockband They Might Be Giants. Onder zijn bekendste werken valt ook het lettertype Hoefler Text ontworpen voor Apple Computer operating systems. Hoeflers werk is ook regelmatig internationaal tentoongesteld en zijn werk is ook te bezichtigen in Cooper-Hewitt National Design Museum (Smithsonian Institution) in New York.
In 2002 ontving Hoefler van de Association Typographique Internationale (ATypI) de Prix Charles Peignot onderscheiding voor zijn indrukwekkende en inspirerende oeuvre, bestaande uit meer dan vijfhonderd lettertypes.

## Lettertypes

Jonathan Hoefler ontwierp onder meer deze lettertypen:
* HTF Acropolis
* HTF Champion Gothic
* HTF Didot
* English Textura
* Fell Type
* HTF Fetish
* HTF Gestalt
* Great Primer Uncials
* Hoefler Text
* Hoefler Titling
* Knockout
* HTF Leviathan
* Mercury
* HTF Requiem
* HTF Saracen
* St Augustin Civilité
* HTF Ziggurat
* The Proteus Project
# Jonathan Hendrickx

Jonathan Kevin Hendrickx (Court-Saint-Étienne, 25 december 1993) is een Belgisch voetballer die doorgaans speelt als rechtsback. In juli 2023 verruilde hij URSL Visé voor Union Tubize-Braine. Hij is een broer van voetballer Gaëtan Hendrickx.

## Clubcarrière

Hendrickx voltooide de jeugdopleiding van Standard Luik, maar toen in de zomer van 2012 zijn contract afliep bij de Belgische club, besloot de verdediger in te gaan op een contractaanbod van Fortuna Sittard. Bij die club speelde hij voor het eerst mee op 17 augustus 2012 tegen SC Cambuur. De Friezen wonnen met 2–0 door treffers van Mart Dijkstra en Michiel Hemmen. In dit duel begon Hendrickx in de basisopstelling en van coach Wil Boessen mocht hij de volledige negentig minuten meespelen. Na twee jaar verliep zijn verbintenis en hierop stapte hij over naar FH Hafnarfjörður. Gedurende drie jaar was hij een belangrijke speler voor FH en hij speelde bijna vijftig competitiewedstrijden.
In de zomer van 2017 stapte Hendrickx over naar Leixões, waar hij voor één jaar tekende. Op 15 november 2017 werd zijn contract ontbonden. Hierop vertrok hij naar Breiðablik. In de zomer van 2019 keerde Hendrickx terug naar België, waar hij voor twee jaar tekende bij Lommel SK. Na een half seizoen bij KA Akureyri en een jaar bij Lierse Kempenzonen tekende Hendrickx in de zomer van 2022 voor URSL Visé. Een jaar later werd Union Tubize-Braine zijn nieuwe club.
# Jonathan Dasnières de Veigy

Jonathan Dasnières de Veigy (Nîmes, 5 januari 1987) is een voormalig Franse tennisspeler. Hij heeft geen ATP-toernooi gewonnen, wel deed hij al mee aan Grand Slams. Hij heeft één challenger in het enkelspel en één challenger in het dubbelspel op zijn naam staan.

## Palmares
### Palmares enkelspel

| Nr. | Datum | Toernooi | Ondergrond | Tegenstander in finale | Score |
| Gewonnen challengers ||||||
| 1. | 30 april 2012 | Ostrava | Gravel | Jan Hájek | 7-5, 6-2 |

### Palmares dubbelspel

| Nr. | Datum | Toernooi | Ondergrond | Partner | Tegenstanders in finale | Score |
| Gewonnen challengers |||||||
| 1. | 25 juli 2011 | Tampere | Gravel | David Guez | Pierre-Hugues Herbert Nicolas Renavand | 5-7, 6-4, [10-5] |

## Prestatietabellen

Legenda :
| g.t. | geen toernooi gehouden |
| l.c. | lagere categorie |
| – | niet deelgenomen |
| G | uitgeschakeld in de groepsfase |
| 1R | uitgeschakeld in de eerste ronde |
| 2R | uitgeschakeld in de tweede ronde |
| 3R | uitgeschakeld in de derde ronde |
| 4R | uitgeschakeld in de vierde ronde |
| KF | uitgeschakeld in de kwartfinale |
| HF | uitgeschakeld in de halve finale |
| F | de finale verloren |
| W | het toernooi gewonnen |
| w-v | winst/verlies-balans |

### Prestatietabel (Grand Slam) enkelspel

| Toernooi | 2011 | 2012 | Carrière w-v |
| Grandslamtoernooien ||||
| Australian Open | – | – | 0-0 |
| Roland Garros | – | 1R | 0-1 |
| Wimbledon | – | – | 0-0 |
| US Open | 1R | – | 0-1 |
| Winst-verlies | 0–1 | 0–1 | 0-2 |
| ATP World Tour Finals ||||
| ATP World Tour Finals | – | – | 0-0 |
| Olympische Spelen ||||
| Olympische Spelen | g.t. | – | 0-0 |
| Statistieken ||||
| Totaal aantal titels | 0 | 0 | 0 |
| Totaal winst-verlies | 1-3 | 0-1 | 1-5 |
| Eindejaarsranking | 229 | 155 | n.v.t. |

### Prestatietabel (Grand Slam) dubbelspel

| Toernooi | 2012 | 2013 | Carrière w-v |
| Grandslamtoernooien ||||
| Australian Open | – | – | 0-0 |
| Roland Garros | 1R | 3R | 2-2 |
| Wimbledon | – | – | 0-0 |
| US Open | – | – | 0-0 |
| Winst-verlies | 0–1 | 2–1 | 2-2 |
| ATP World Tour Finals ||||
| ATP World Tour Finals | – | – | 0-0 |
| Olympische Spelen ||||
| Olympische Spelen | – | g.t. | 0-0 |
| Statistieken ||||
| Totaal aantal titels | 0 | 0 | 0 |
| Eindejaarsranking | - | | n.v.t. |
# Joodmonochloride

Joodmonochloride is een interhalogeenverbinding met als brutoformule ICl. Het is een rood-bruine corrosieve verbinding met een smeltpunt dicht tegen kamertemperatuur. Door het verschil in elektronegativiteit tussen jood en chloor is ICl een polaire verbinding die zich gedraagt als een bron van I$^+$ (jodonium-ionen).

## Synthese

De bereiding van joodmonochloride verloopt door de twee halogenen met elkaar te mengen:
    ${\ce {I2 + Cl2 -> 2ICl}}$
Als chloorgas over joodkristallen geleid wordt, is de vorming van de bruine joodmonochloride-damp duidelijk waarneembaar. Joodmonochloride kan vervolgens als vloeistof verzameld worden. Een overmaat chloor zet joodmonochloride in een reversibele reactie om in joodtrichloride volgens:
    ${\ce {ICl + Cl2 -> ICl3}}$

## Polymorfie

Van ICl zijn twee polymorfe vormen bekend. α-ICl vormt rood doorschijnende, zwarte naalden met een smeltpunt van 27,2 °C, β-ICl bestaat uit zwarte plaatvormige kristelen, roodbruin bij dioorvallend licht, met een smeltpunt van 13,9 °C.

## Toepassingen

In de organische synthese is joodmonochloride een zeer bruikbaar reagens. Het wordt gebruikt als een bron van elektrofiel jood (I$^+$) in de synthese van een aantal aromatische joodverbindingen. Joodmonochloride is ook in staat om binding tussen koolstof en silicium te verbreken.
Joodmonochloride addeert aan dubbele bindingen in alkanen, waarbij chloor-joodalkanen worden gevormd:
    ${\ce {R-CH=CH-R' + ICl -> R-CH(I)-CH(Cl)-R'}}$
Als deze reactie in aanwezigheid van natriumazide wordt uitgevoerd, ontstaat het joodazide.
In tegenstelling tot de algemene reactie van interhalogenen, reageert joodmonochloride met water onder ontleding naar de elementen.
Met droog (= watervrij) HCl-gas reageert ICl onder vorming van waterstofdichloorjodaat:
    ${\ce {HCl\ +\ ICl\ ->\ HICl2}}$
* 1 2 R.G. Brisbois, R.A. Wanke, K.A. Stubbs & R.V. Stick - Iodine Monochloride, Encyclopedia of Reagents for Organic Synthesis, 2004, John Wiley & Sons
* 1 2 joodmonochloride. Gearchiveerd op 24 november 2022.
# Jordi García Pinto

Jordi García Pinto (Girona, 14 februari 1990) is een golfprofessional, niet te verwarren met Jordi García del Moral, die vijf jaar ouder is. Hij speelt sinds 2012 op de Europese Challenge Tour.

## Amateur

Als amateur had García Pinto handicap +3.

### Gewonnen

Onder meer:
* NK Junioren in 2007 en 2008
* NK U21 in 2008

## Professional

Jordi werd in 2008 professional. In 2009 speelde hij enkele toernooien op de Europese Challenge Tour en haalde de cut tijdens het Open de España in Sevilla.
In 2012 eindigde hij met een score van -13 op de 6de plaats bij het Oostenrijks Open, dat door Gary Stal met -20 werd gewonnen. In 2013 behaalde hij in Kenya zijn eerste overwinning en in 2014 won hij het Najeti Hotels et Golfs Open in Frankrijk.

### Gewonnen
#### Challenge Tour

* 2013: The Barclays Kenya Open
* 2014: Najeti Hotels et Golfs Open

## Trivia

In 2010 werd hij tijdens de Fred. Olsen Challenge de España gediskwalificeerd wegens het spelen met een wedge met groeven die niet meer toegestaan werden.
# Jordi Fluvia Poyatos

Jordi Fluvia Poyatos (31 augustus 1984) is een Spaanse schaker met een FIDE-rating 2448 in 2016. Sinds 2006 is hij internationaal meester (IM).
In augustus 2005 speelde hij mee in het Banyoles 2005 Chess Festival en eindigde daar met 7.5 punt op de tweede plaats. Harmen Jonkman werd eerste. In 2006 eindigde hij als zesde bij het Banyoles Chess Festival. Bij het 12e Open Schaaktoernooi van Villard de Lans in 2015 eindigde hij op een tweede plaats.

## Externe koppelingen

* (en) Informatie over schaakpartijen van Jordi Fluvia Poyatos op ChessGames.com
* (en) Informatie over schaakpartijen van Jordi Fluvia Poyatos op 365chess.com
* (en) FIDE-ratinggegevens voor Jordi Fluvia Poyatos
# Joost de Haas

Joost de Haas (1962) is een Nederlands journalist. Hij is adjunct-hoofdredacteur van het dagblad De Telegraaf. Hij schrijft voornamelijk over binnenlandse onderwerpen. De Haas heeft diverse spraakmakende onthullingen en primeurs op zijn naam staan, maar werd ook diverse keren door de Raad voor de Journalistiek op de vingers getikt vanwege onzorgvuldige berichtgeving. De Haas won samen met zijn collega Bart Mos in 2006 de persprijs De Tegel in de categorie Nieuws/Print voor een artikelenreeks over de "AIVD-affaire". De Haas studeerde rechten aan de Universiteit van Amsterdam.

## Onthullingen van De Haas

Voor weekblad Elsevier schreef De Haas in 1989 een artikel waarin hij de Amsterdamse kinderarts en kankerspecialist prof. dr. P.A. Voute beschuldigde van financieel wanbeheer en fraude bij de besteding van giften voor kankeronderzoek. Naar het oordeel van de Raad voor de Journalistiek (RvdJ) werden de aantijgingen in het artikel niet voldoende waargemaakt. In januari 1992 werkte De Haas voor De Telegraaf mee aan een artikel over camping Gran Bru in de Belgische Ardennen. De camping organiseert survivaltrainingen, volgens het artikel was het echter de "beruchtste camping van Wallonië door de aanwezigheid van geüniformeerde fanatiekelingen" en "verzameloord voor rechtse groepen". Een klacht bij de RvdJ wegens grievende en tendentieuze berichtgeving werd gegrond verklaard.
Met het Telegraaf-artikel "Marcel Wouda en Ronaldo klagen over clubarts – Nieuw seksschandaal bij PSV" in juni 2003 overschreed De Haas volgens de RvdJ de grenzen van hetgeen, gelet op de eisen van journalistieke verantwoordelijkheid, maatschappelijk aanvaardbaar is. In november 2005 stelde De Haas in het Telegraaf-artikel "Op kruistocht met de DUIVEL" dat Dries van Agt en Gretta Duisenberg begrip toonden voor zelfmoordaanslagen door Palestijnse terroristen, volgens de RvdJ was er voor deze bewering geen deugdelijke grondslag. De Haas en zijn collega Martijn Koolhoven werken voor hun artikelen over linkse organisaties samen met publicist Peter Siebelt. In het Telegraaf-artikel "De Tentakels van RaRa" uit 1993 suggereerde De Haas een directe lijn tussen de RAF, RaRa en vluchtelingenorganisaties. Volgens het artikel was er sprake van een "ondergronds solidariteitswerk met illegale vluchtelingen, gefinancierd door XminY", het netwerk zou "het 'Umfeld' van de RaRa" zijn.
Op 27 november 2006 werd De Haas samen met Telegraaf-collega Bart Mos door de rechter-commissaris in Den Haag in gijzeling genomen, omdat hij niet bekend wilde maken wat of wie zijn bronnen waren inzake een artikel over Mink Kok. Hij zat in de cel in de gevangenis van Scheveningen. Op 30 november werd hij vrijgelaten.

## Publicatie

* Joost de Haas over de AIVD-inval. In: De Journalist, vol. 114 (2009), afl. 12, pag. 21-22
# Joost de Brune

Joost de Brune (zestiende eeuw) was burgemeester van Brugge.

## Levensloop

In Brugge behoorden verschillende leden van de familie de Brune tot het bestuur van het Brugse Vrije. In de veertiende en vijftiende eeuw werden de ridders Jacob, Jan, Joos en Lodewijk de Brune vermeld. Ook in de zeventiende eeuw waren er nog schepenen van het Brugse Vrije met de naam de Brune. De verwantschap met Joost de Brune is echter niet zeker.
Het is daarbij ook niet zeker wie de hier behandelde Joost was. Er zijn twee mogelijkheden.
De eerste is Josse de Brune die rond 1470 moet geboren zijn en in 1497 lid werd van de Edele Confrérie van het Heilig Bloed, er in 1530 proost van was en in 1534 overleed.
De tweede is Joost de Brune, zoon van Bavo, waarschijnlijk in 1501 geboren. Hij trouwde met een niet nader bekende echtgenote en ze hadden in 1535 een zoon, Cornelis genaamd. Aangezien niets meer over Joost de Brune vermeld wordt na 1534, zou het niet onmogelijk zijn dat het om hem ging, hoewel hij toch wat erg jong was toen hij als raadslid in het stadsbestuur ging zetelen en het anderzijds uitzonderlijk zou geweest zijn dat hij een postume zoon kreeg.

## Stadsbestuur

Gedurende een decennium was de Brune actief in het Brugse stadsbestuur, als volgt:
* 1521-1522: eerste raadslid
* 1522-1523: hoofdman van het Sint-Niklaassestendeel
* 1523-1524: eerste raadslid
* 1525-1526: eerste raadslid
* 1526-1527: burgemeester van de schepenen
* 1527-1528: burgemeester van de schepenen
* 1528-1529: burgemeester van de schepenen
* 1529-1530: hoofdman van het Sint-Niklaassestendeel
* 1530-1531: burgemeester van de schepenen
* 1531-1532: hoofdman van het Sint-Niklaassestendeel
* 1532-1533: eerste schepen
* 1533-1534: hoofdman van het Sint-Niklaassestendeel

## Bron

* Stadsarchief Brugge, Register van de Wetsvernieuwingen.

## Literatuur

* J. J. GAILLIARD, Recherches historiques sur la chapelle du Saint-Sang à Bruges, Brugge, 1846.
* F. VAN DYCKE, Recueil héraldique de familles nobles et patriciennes de la ville et du franconat de Bruges, Brugge, 1851.
* Fredrik BUYLAERT, Repertorium van de Vlaamse adel (1350-1500), Gent, 2011.
# Joost de Hurtere

Joost de Hurtere werd geboren op het Hagebroekkasteel en was een buitenpoorter van Torhout. Hij is een zoon van Boudewijn de Hurtere of van diens broer Leo de Hurtere, hoogbaljuw van Wijnendale. De familie de Hurtere leverde de heren van de heerlijkheid Hagebroek en hadden hun residentie in het Hagebroekkasteel, een hoeve in de Driewegenstraat in Hooglede.

## Ontdekkingsreizen

Joost koos voor een avontuurlijk leven en vertrok in 1466, in dienst van de Portugese koning Hendrik de Zeevaarder, met tal van andere Vlamingen naar het eiland Faial. Hij werd in 1468 de bewindvoerder van dit eiland, in 1484 werd hij ook de bewindvoerder van Pico.
Het grote probleem voor Joost de Hurtere was de kleine populatie op de eilandjes. Daarom bedacht hij een list om kolonisten aan te trekken. Hij beloofde gouden bergen, overal zouden er edele metalen voor het oprapen liggen. Maar na een jaar beseften de kolonisten dat ze om de tuin waren geleid en kwamen in opstand. Joost de Hurtere moest het eiland verlaten en trok naar Lissabon. Daar trouwde hij met een Portugese hofdame en keerde nadien terug met een Portugees contingent naar Faial om de opstand neer te slaan.
Door het Vlaamse aandeel bij de ontdekking van de Azoren werden deze ook de Vlaamse eilanden genoemd.

## Dood

Joost de Huttere overleed omstreeks 1495 maar de familie de Huttere bleef voortbestaan op het eiland met de Portugese vervorming “de Hutra” en “Dutra”.
* VAN BIERVLIET, A., Gits door de eeuwen heen, Davidsfonds, Leuven, 1985
# Johannes van den Bergh

Johannes van den Bergh (Viersen, 22 november 1986) is een voormalig Duits voetballer die bij voorkeur als middenvelder speelde.

## Clubcarrière

Van den Bergh begon zijn voetbalcarrière bij Borussia Mönchengladbach. Op 16 september 2006 maakte hij zijn debuut in de Bundesliga in de wedstrijd tegen Alemannia Aachen. Na drie jaar voor Borussia gevoetbald te hebben maakte hij in juni 2009 de overstap naar Fortuna Düsseldorf. Met die club wist hij in 2012 te promoveren naar het allerhoogste niveau in Duitsland. Fortuna wist zich echter niet hand te haven op het hoogste Duitse niveau en degradeerde al na een jaar weer. Op 24 mei 2013 tekende hij een driejarig contract wat hem aan Hertha BSC verbond.
Na drie jaar verliet hij de club en maakte hij de overstap naar het Spaanse Getafe CF. Al na een halfjaar werd hij door de club verhuurd en keerde hij terug naar Duitsland om voor SpVgg Greuther Fürth te spelen. In augustus 2017 tekende hij een contract bij Holstein Kiel. Voor deze club speelde Van den Bergh tot zijn contract in 2022 werd beëindigd.

## Erelijst

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Borussia Mönchengladbach |
| Kampioen 2. Bundesliga | 1x | 2007/08 |