OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Willem Johan Cornelis Huyssen van Kattendijke

Willem Johan Cornelis ridder Huyssen van Kattendijke ('s-Gravenhage, 22 januari 1816 – aldaar, 6 februari 1866) was een Nederlands militair en staatsman.
Huyssen van Kattendijke studeerde rechten en was later zeeofficier. In die hoedanigheid gaf hij Japanners onderwijs in de zeevaartkunde. Hij was minister in het kabinet-Van Zuylen van Nijevelt-Van Heemstra en het tweede kabinet-Thorbecke.

## Overlijden

Begin januari 1866 werd Huyssen van Kattendijke, kort nadat hij de begroting van zijn departement had verdedigd in de Eerste Kamer, ernstig ziek. De dagen daarop verergerde zijn toestand, die als zorgelijk werd omschreven. Hoewel zijn toestand een week later licht was verbeterd, werd de kans op herstel twee weken later nihil geschat. Enkele dagen later overleed hij in functie op 50-jarige leeftijd. De portefeuille van Huyssen van Kattendijke werd tijdelijk overgenomen door Johan Blanken, voordat Eppo Cremers tot zijn opvolger werd benoemd.

## Familie

Hij was de zoon van minister Jan Willem Huyssen van Kattendijke en de kleinzoon van Tweede Kamerlid Willem Jacob Huyssen van Kattendijke.
In 1842 trouwde hij Gustavine Otteline Frédérique Sophie barones van Nagell (1822-1883), dochter van Carel Anne Daniël baron van Nagell (1790-1868) en Otteline Frederica Louise gravin Bentinck, vrouwe van Nederhemert (1793-1868). Bij wie hij meerdere kinderen had.
* De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname was tot 1 februari 2016 toegestaan met bronvermelding.
* ↑ Men schrijft ons uit 's Hage, Utrechtsch provinciaal en stedelĳk dagblad van 5 januari 1866
* ↑ 's Gravenhage, 4 Januarij, Leeuwarder courant van 5 januari 1866
* ↑ 's Gravenhage, 11 Jan., Algemeen Dagblad van 13 januari 1866
* ↑ 's Gravenhage, 1 Februarij, Opregte Haarlemsche Courant van 2 februari 1866
* ↑ Rotterdam, 6 Februarij, Nieuwe Rotterdamsche courant van 7 februari 1866
# Widsith

Widsith is een Oudengels gedicht van 143 regels. Het is bewaard gebleven in het uit de 10e eeuw daterende manuscript het Exeter Book. Het gedicht zelf stamt vermoedelijk uit de 9e eeuw. Het is anoniem en is opgebouwd uit de destijds gebruikelijke allitererende verzen, zonder eindrijm.
Widsith (de naam betekent 'verre reis') is een rondtrekkend minstreel. Hij beschrijft zichzelf als behorend tot de Myrgings, een stam die alleen in dit gedicht vermeld wordt, maar die mogelijk buren waren van de Angelen.
In het gedicht vermeldt hij een uitgebreide serie van heersers, stammen, volkeren en helden uit zeer uiteenlopende perioden van de Europese geschiedenis, die bekend waren in de Germaanse wereld van de 6e eeuw. De schrijver haakt in het gedicht kennelijk in op de traditie van de mondelinge overlevering. Hij vermeldt volken als de Goten, de Angelen, de Saksen, de Franken, de Romeinen en de Friezen en figuren als Julius Caesar en Offa. De taak van een minstreel was om de heldendaden van volkeren en met name koningen te bezingen. Het belang hiervan werd groot geacht en een zanger kon dan ook rijkelijk beloond worden. Widsith beschrijft in het gedicht een aantal rijke giften die hij heeft ontvangen.
Het gedicht besluit dan ook met de overpeinzingen van de rondtrekkende minstreel die de lof zingt van diegenen die hem goed belonen.
# Wihan

Een wihan (wordt uitgesproken als wihaan), afgeleid van het Sanskriet woord vihāra (en daarom ook vaak als vihara of viharn aangeduid), is een gebouw binnen een tempelcomplex of wat. Het is een gebeds- en ontmoetingsruimte waar diverse activiteiten kunnen plaatsvinden, zoals: meditatie, de dagelijkse maaltijd, een conversatie tussen leken en monniken, het aanbieden van een gift aan de gemeenschap van monniken (de sangha). De wihan is gewoonlijk met de hoofdingang naar het oosten gericht. Een wat kan meer dan één wihan hebben.
# Wingerdweg 28-34

Wingerdweg 28-34 is een complex aan de Wingerdweg in Amsterdam-Noord.
Het betreft een voormalig schoolgebouw, dat gebouwd werd in opdracht van de Publieke Werken. Architect van het geheel is Nicolaas Lansdorp, werkend onder Wichert Arend de Graaf. In het gebouw kwamen in 1926 twee scholen, genaamd de Resedaschool (32-34) en Wingerdschool (28-30). De twee openbare scholen werden geplaatst naast een katholieke school (Sint-Rosaschool, later Katholieke MAVO Noord), die in de Tweede Wereldoorlog beschadigd raakte door een bombardement en rond 1991 is afgebroken. Het gebouw buigt mee met de kromme straat alhier. In de gevels van het gebouw zijn enige beeldjes van Hildo Krop te bewonderen, bestaande uit sprookjesfiguren.
In 2002 kwam het gebouw in handen van Stadsherstel die het renoveerde en als eigenaar verhuurde als bedrijfsverzamelgebouw.
# Wikiquote

Wikiquote (een samenstelling van wiki en quote, Engels voor citaat) is een van de deelprojecten van de Wikimedia Foundation. Het doel van Wikiquote is het verzamelen van citaten van en over bekende personen. Daarnaast zijn er aparte pagina's voor citaten over een bepaald thema, zoals films, series, fictieve personages, boeken en meer algemene zaken zoals het weer. Ook is er ruimte voor het verzamelen van spreekwoorden in een bepaalde taal.
Alle citaten op Wikiquote moeten van een betrouwbare bron zijn voorzien.

## Geschiedenis

Het project werd oorspronkelijk alleen in het Engels gestart. De grondleggers waren Daniel Alston en Brion Vibber. In juli 2003 kreeg Wikiquote een eigen domeinnaam, quote.wikipedia.org. Een maand later verhuisde Wikiquote naar wikiquote.org. In juli 2004 werden er ook versies in andere talen geïntroduceerd, waaronder het Nederlands.
In februari 2010 waren er in alle taalversies bij elkaar in totaal 100.000 Wikiquotepagina's.
De Engelstalige Wikiquote is met enige afstand de grootste versie. deze telde begin 2017 bijna 30.000 individuele pagina's. Het aantal pagina's op de Nederlandstalige Wikiquote schommelt rond de 1000. Een groot deel van de oude content werd hier na enkele jaren verwijderd wegens het niet voldoen aan de richtlijnen.
De Franstalige versie van Wikiquote moest in maart 2006 voor enige tijd geheel worden gesloten, nadat hier problemen met auteursrechtelijk beschermd materiaal waren ontstaan. In december 2006 ging de site weer open.
# Willem de Vries Lentsch jr.

Willem de Vries Lentsch jr. (Nieuwendam, 31 mei 1919 – Amsterdam, 27 januari 2007) was een Nederlandse zeiler, jachtontwerper en scheepsbouwer, die internationale bekendheid genoot.

## Biografie

Willem de Vries Lentsch jr. was de zoon van Willem de Vries Lentsch sr., winnaar van een bronzen medaille in de Star op de Olympische Spelen van 1936 in Berlijn. Hij was een neef van Gerard de Vries Lentsch jr., die de zilveren medaille won in de achtmeterklasse tijdens de Olympische Spelen van 1928 in Amsterdam. Beide broers waren eveneens vermaarde bootbouwers. De familie De Vries Lentsch heeft een stempel gedrukt op het huidige wedstrijdzeilcircuit onder meer door het ontwerpen van de Regenboog, de Pampus en de Vrijheid. Alle drie de boottypen zijn nog veel op de Nederlandse wedstrijdwateren te zien. De Pampus werd ontworpen door G. de Vries Lentsch (Gerardus Janszoon), geboren 14 april 1901 van Scheepswerf "Het Fort" Fa. G. de Vries Lentsch te Nieuwendam. W. de Vries Lentsch sr. heeft nog nooit een potlood vastgehouden. De laatste directeur van "Het Fort" was de heer Jan de Vries Lentsch III, overleden op 13 september 2010. De Regenboog werd ontworpen door G. de Vries Lentsch jr. (Gerardus II), stichter van de Amsterdamsche Scheepswerf (1917) G. de Vries Lentsch jr. en een oom van Geradus Janszoon de Vries Lentsch.
W. de Vries Lentsch jr., niet te verwarren met de huidige jachtontwerper W. de Vries Lentsch, zoon van W. de Vries Lentsch jr., uit de Rijp, zeilde zelf ook op de Olympische Spelen van 1948 (in de Swallow) en 1952 (in de 5,5 meter klasse), waarbij hij respectievelijk een 11de en een 13de plaats behaalde. Hij was vijftien jaar lang voorzitter van het tentoonstellingscomité van de Hiswa. Tevens is hij voorzitter van het KNWV geweest.
Zijn militaire dienstplicht vervulde hij vanaf 18 september 1939 bij het korps Pontonniers en Torpedisten in Dordrecht. Op 10 mei 1940 was hij betrokken bij een gevecht tegen Duitse parachutisten in de wijk Krispijn. Als krijgsgevangene werd hij, samen met andere gevangengenomen militairen, tijdens de meidagen 1940 verschillende keren als menselijk schild gebruikt door de Duitsers. Na de oorlog werd De Vries Lentsch bevorderd tot reserve-kapitein. In 2006 is hij benoemd tot ere-lid van de Vereniging (Oud) Pontonniers en Torpedisten (VOPET), waar hij als veteraan bestuurslid (tweede voorzitter) van was.

## Ontwerpen

De Vries Lentsch tekende onder andere de Vrijheid, een 5,4 meter open gaffelgetuigd kielbootje, de Waterlandkruiser, de tweemaster Eendracht 1, de driemaster Eendracht 2 en de Dutchy Mark II, een 8,15 meter lang, solide zeewaardig zeiljacht uit 1966. Niet alleen stond hij aan de wieg van een aantal zeilboten, ook tekende hij vele motorjachten, waaronder een aantal reddingboten voor de Koninklijke Nederlandse Redding Maatschappij. In 2005 kreeg Willem de Vries Lentsch het Gouden Waterhoen uitgereikt ter ere van zijn verdienste voor de Hiswa-vereniging en de watersport in het algemeen.

## Externe link

* (en) Profiel van Willem de Vries Lentsch jr. op sports-reference.com (gearchiveerd)
# West Orange

West Orange kan verwijzen naar de volgende plaatsen in de Verenigde Staten:
* West Orange (New Jersey)
* West Orange (Texas)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van West Orange en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# What Lies Beneath (Robin Trower)

What Lies Beneath is een studioalbum dat door Robin Trower werd uitgebracht in het jaar 2009.
De opnamen voor dat album begonnen op 8 september 2008 en zouden tot 8 maart 2009 duren, toen het album voor de mastering werd aangeboden. Trower heeft zijn eerdere losse werk losgelaten en is weer perfectionist geworden, zoals in de begintijd van zijn solocarrière. De muziek is dan ook in vergelijking tot de begin jaren 70 nauwelijks veranderd; de nummers zijn even traag en loom als bij zijn eerste muziekalbum. Op het album staat slechts één track waarvan het tempo het normale tempo overstijgt, maar Trower keert vrijwel direct weer terug naar zijn voor hem te bespelen tempo. Ook nu deed de muziek denken aan Jimi Hendrix. Het album dat is opgenomen in Godalming werd geproduceerd door basgitarist Livingstone Brown. De opnamen moest regelmatig onderbroken worden, omdat Trower te vermoeid was.

## Musici

* Robin Trower – gitaar, zang
* Levingstone Brown – basgitaar, arrangementen voor strijkers
* Sam van Essen – slagwerk
* Roger Cotton – orgel
* Chris Taggart – slagwerk op 2, 8 en 9.

## Composities

Allen door Trower:
* Wish you were mine
* What lies beneath
* As you watch each city fall (deel 1)
* As you watch each city fall (deel 2)
* Freefall
* Once the spell is broken
* Sleeping on the moon
* Time and emotion
* Skin and bone
* Buffalo blues
* Find a place

## Bron

* de compact disc
# What Life?

What Life? is de vierde aflevering van het tweede seizoen van de televisieserie ER, die voor het eerst werd uitgezonden op 12 oktober 1995.

## Verhaal

De spanningen tussen Dr. Lewis en Dr. Weaver lopen zo hoog op dat Dr. Greene zich genoodzaakt voelt om er tussen te springen. Ondertussen verzorgt Dr. Greene een verlaten oudere vrouw.
Nadat Dr. Benton een gevecht heeft gehad om een parkeerplaats bezeert hij zijn hand zozeer dat Carter hem moet vervangen in een operatie.
Dr. Lewis denkt over een eventuele adoptie van de baby nu Chloe hun verlaten heeft.
Shep riskeert zijn leven als hij een slachtoffer van een schietpartij wil verzorgen, dit tot ontsteltenis van Hathaway.

## Rolverdeling
### Hoofdrol

* Anthony Edwards - Dr. Mark Greene
* George Clooney - Dr. Doug Ross
* Sherry Stringfield - Dr. Susan Lewis
* Eriq La Salle - Dr. Peter Benton
* CCH Pounder - Dr. Angela Hicks
* Laura Innes - Dr. Kerry Weaver
* Noah Wyle - John Carter
* Christine Elise - Harper Tracy
* Julianna Margulies - verpleegster Carol Hathaway
* Ellen Crawford - verpleegster Lydia Wright
* Conni Marie Brazelton - verpleegster Connie Oligario
* Yvette Freeman - verpleegster Haleh Adams
* Lily Mariye - verpleegster Lily Jarvik
* Laura Cerón - verpleegster Chuny Marquez
* Kristin Minter - Randi Fronczak
* Abraham Benrubi - Jerry Markovic
* Carlos Gómez - ambulanceverpleegkundige Raul Melendez
* Ron Eldard - ambulanceverpleegkundige Ray 'Shep' Shepard
* Emily Wagner - ambulanceverpleegkundige Doris Pickman
* Montae Russell - ambulanceverpleegkundige Dwight Zadro

### Gastrol

* Phil Leeds - echtgenoot
* Shay Astar - Amy Thompson
* Lucy Liu - Mei-Sun Leow
* Dennis Burkley - Tom Perry
* Andi Chapman - Jodi
* Phyllis Lyons - Mrs. Tubbs
* Susan Peretz - Mrs. Perry
* Khandi Alexander - Jackie Robbins
* Andrea Parker - Linda Farrell
* Nicole Nagel - Hulda
* Jennifer Balgobin - Mimi
en vele andere

## Externe link

* (en) Beschrijving aflevering op tv.com
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel ER (season 2) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) What Life? in de Internet Movie Database
# Wielwebkaardespin

De wielwebkaardespin (Uloborus walckenaerius) is een spinnensoort uit de familie wielwebkaardespinnen.
Het vrouwtje wordt 4 tot 6 mm groot, het mannetje is 3 tot 4 mm. De spin is meestal lichtbruin gekleurd, maar kan ook blauwgrijze gloed hebben. Ook kan het achterlijf bruin gestreept zijn, of er loopt een donkerbruine band aan de onderzijde. In het web neemt de soort vaak de strekhouding van de strekspinnen aan.
# Wieluń

Wieluń (uitspraak: [ˈvʲɛluɲ]) is een stad in het Poolse woiwodschap Łódź, gelegen in de powiat Wieluński. De oppervlakte bedraagt 16,9 km², het inwonertal 24.453 (2005).
De geschiedenis van Wieluń gaat terug tot in de 13e eeuw. De stad kreeg z'n stadsrechten rond 1283.

## Geschiedenis

Wieluń is tevens de stad waar de Tweede Wereldoorlog "begon". Op 1 september 1939 om 4.40 bombardeerde de Duitse Luftwaffe Wieluń, dat toen op 15 kilometer van de Duitse grens lag, zonder de oorlog te verklaren. 70-75% van de stad is toen verwoest en bijna 1300 inwoners kwamen daarbij om (ter vergelijking: het bombardement op Rotterdam in 1940 kostte aan 800 mensen het leven).
De Duitsers gebruikten voor Wieluń in 1940–41 en in 1942–45 de naam Welun, en in 1941–42 de naam Welungen.

## Openbaar vervoer

Sinds 1926 heeft Wieluń een spoorverbinding. In de jaren 1980 liep er een smalspoorbaan van Wieluń naar Praszka. Anno 2008 zijn er twee treinstations, Wieluń Dąbrowa en Wieluń Miasto (Wieluń Stad), van waaruit Wieluń een rechtstreekse verbinding heeft met Tarnowskie Góry, Katowice, Szczecin en Kępno. Vroeger was er tevens een spoorverbinding met Lubliniec en met Częstochowa.
De verbinding met de omliggende dorpen en steden en met de rest van Polen worden verzorgd door de busdiensten van onder andere PKS Wieluń. Tevens vertrekken er van het busstation (gebouwd in 1976) internationale bussen naar onder andere Duitsland, Nederland en Frankrijk.

## Economie

Het eerste grote bedrijf dat zich in Wieluń vestigde was de suikerfabriek "Wieluń"(1912). Die fabriek hield in 2002 op met bestaan.
Andere grote bedrijven in Wieluń zijn: Protyl-Serwis 44, Korona (kaarsenfabriek), Galaxia (koffieverwerkingsbedrijf), Wielton, Gras (producenten van aanhangers) en SDM (melkdistributiebedrijf).
In Wieluń bevinden zich de volgende autodealers: Chevrolet, Citroën, Dacia, Fiat, Peugeot, Renault, Seat en Škoda, en hebben de volgende supermarktketens hun vestigingen: Lidl, Carrefour Express, Plus, Intermarché, Bricomarché, Pszczółka, Sedal, Rossmann, Mrówka.
Tevens bevond er zich van 1916 tot 1939 een elektriciteitscentrale. Na 1939 werd de stad aangesloten op het landelijke elektriciteitsnetwerk.

## Sport en recreatie

Wieluń telt twee grote parken, en er bevinden zich de volgende sportfaciliteiten: een stadszwembad, het zwembad "Kryta", een kunstijsbaan, een sporthal, een voetbalstadion en talloze voetbalvelden.

## Media

* Radio Ziemi Wieluńskiej (radiozender)
* Telewizja Kablowa Wieluńskiej Spółdzielni Mieszkaniowej (kabeltelevisiezender)
Maand- en weekbladen:
* Kulisy Powiatu Wieluń
* ITP tygodnik
* Nasz Tygodnik Wieluń-Wieruszów-Pajęczno (extra editie bij de krant "Dziennik Łódzki")
* Puls Wielunia (gratis tweewekelijks blad)
* Gazeta Wieluńska (gratis maandblad)

## Partnersteden

* Adelebsen - 1999
* Osterburg - 2002
* Letterkenny - 2007
# William (stripalbum)

William is het zevende stripalbum uit de reeks De torens van Schemerwoude. Het zevende deel verscheen bij uitgeverij Arboris in 1991. Het album is geschreven en getekend door Hermann Huppen.

## Inhoud

In dit deel reist Aymar met Olivier af naar het Heilige Land. William de zoon van de kasteelheer in Landri is mee op kruistocht. Ze sluiten zich aan bij een groep pelgrims als beschermers die barrevoets over land eveneens op weg zijn naar het Heilige Land. Aymar en Olivier raken gescheiden van de pelgrims en William door ziekte van Aymar. Later treffen ze een groep achterblijvers waarmee ze verder trekken. Eenmaal in Hongarije worden ze geconfronteerd met vreemde gebeurtenissen.
* ↑ zie vorige deel Sigurd
# William Aberhart

William Aberhart (Kippen (Ontario), 30 december 1878 - Vancouver (Brits-Columbia), 23 mei 1943) was een Canadees politicus en de 7e premier van de provincie Alberta tussen 1935 en 1943.
Aberhart was van beroep onderwijzer en tijdens de Grote Depressie ontwikkelde hij een interesse voor de politiek. Hij werd mede-oprichter van de Social Credit Party of Alberta die bij provinciale verkiezingen in 1935 met grote meerderheid als overwinnaar uit de bus kwam. Aberhart diende als premier, minister van onderwijs en minister van justitie maar slaagde er niet in de hoofdpunten van het verkiezingsprogramma uit te oefenen daar de filosofie van de Social Credit Party berustte op het onder controle hebben van banken en de geldstroom, allen zaken die onder Federale verantwoordelijkheid vielen. Wetten die de regering door de provinciale wetgevende vergadering had geloodsd om dit te bewerkstelligen werden door de luitenant-gouverneur-generaal niet ondertekend en later door het Hooggerechtshof van Canada ongrondwettelijk verklaard.
Ondanks deze tegenslagen bleef Aberhart's partij echter populair onder de bevolking van Alberta en in 1940 wonnen zij met gemak de verkiezingen voor de Alberta Legislative Assembly. Aberhart overleed onverwachts op 23 mei 1943 tijdens een bezoek aan Vancouver. Hij werd opgevolgd door Ernest Manning.
# Wierzejskiella elongata

Wierzejskiella elongata is een raderdiertjessoort uit de familie Dicranophoridae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Glascott.
# Jelena Betsjke

Jelena Joerjevna Betsjke (Russisch: Елена Юрьевна Бечке) (Leningrad, 7 januari 1966) is een Russisch voormalig kunstschaatsster. Betsjke en haar toenmalige echtgenoot Denis Petrov namen in 1992 met het gezamenlijk team, bestaande uit de voormalige Sovjet-republieken, deel aan de Olympische Winterspelen in Albertville. Ze wonnen er de zilveren medaille bij de paren.

## Biografie

Jelena Betsjke schaatste van 1979 tot 1987 met Valeri Kornijenko bij de paren. Hun belangrijkste overwinningen waren een gouden medaille tijdens de allereerste Skate Canada voor paren in 1984 en een bronzen plak bij de EK 1986. Toen Kornijenko in 1987 stopte met de sport adviseerde Tamara Moskvina, destijds hun coach, om verder te gaan met Denis Petrov.
In 1989 namen Betsjke en Petrov voor het eerst deel aan de wereldkampioenschappen; ze veroverden meteen de bronzen medaille, wat tevens hun enige WK-medaille zou blijven. Ze wonnen twee zilveren medailles bij de Europese kampioenschappen in 1991 en 1992, veroverden in 1992 de nationale titel en bemachtigden olympisch zilver bij de Olympische Winterspelen in Albertville. Ze beëindigden vervolgens hun carrière als amateurs. Betsjke en Petrov, die van 1990 tot 1995 gehuwd waren, gingen verder als professionals. Na vier keer zilver bij de WK voor professionals wonnen de twee in 1996 goud. Drie jaar later volgde een vijfde zilveren medaille. In 2000 stopten ze de samenwerking. Hoewel het contact goed was, verwaterde dit later toch. Betsjke werkte daarna als kunstschaatscoach in de Verenigde Staten. Ze is hertrouwd en heeft twee kinderen: een zoon (2002) en een dochter (2004).

## Belangrijke resultaten

    1979-1987 met Valeri Kornijenko, 1987-1992 met Denis Petrov (tot 1992 voor de Sovjet-Unie uitkomend)
| Kampioenschap | 81/82 | 83/84 | 84/85 | 85/86 | 87/88 | 88/89 | 89/90 | 90/91 | 91/92 |
| Olympische Spelen | | | | | | | | | 2 |
| Wereldkampioenschap | | | | | | 3 | | 4e | 4e |
| Europees kampioenschap | | | | 3 | | | | 2 | 2 |
| Nationaal kampioenschap | 6e | 3 | 4e | 5e | 4e | 4e | 4e | 3 | 1 |
* (en) Profiel van Jelena Betsjke op sports-reference.com (gearchiveerd)
* ↑ Betsjke heeft via haar vader Hongaarse roots. De Hongaarse schrijfwijze van haar achternaam is Becske.
* ↑ (en) No Longer Soviet Skaters, But They Are Still the Best, The New York Times (12 februari 1992)
* 1 2 (en) Interview With Elena Bechke, skateguard1.blogspot.ca (22 mei 2014). Gearchiveerd op 19 september 2016.
# Carl Johan Adlercreutz

Carl Johan Adlercreutz (Porvoo (Nyland), 27 april 1757 – Stockholm, 21 augustus 1815) was een Fins-Zweedse graaf, generaal en minister die een belangrijke rol speelde in de Finse Oorlog en de afzetting van koning Gustaaf IV Adolf.
Adlercreutz werd geboren in Nyland in Zuid-Finland en ging al op 13-jarige leeftijd in militaire dienst. Hij onderscheidde zich tijdens de Russisch-Zweedse Oorlog van 1788 – 1790 en bereikte de rang van brigadegeneraal.
Tijdens de Finse Oorlog (1808 – 1809) tussen Zweden en Rusland werd hij benoemd tot bevelhebber van de Zweedse troepen in Finland. Hij behaalde een aantal overwinningen, maar verloor de belangrijke Slag bij Oravais op 14 september 1808, een omslagpunt in de oorlog.
Adlercreutz speelde een centrale rol in de afzetting van de Zweedse koning Gustaaf IV Adolf na het verlies van Finland aan de Russen. Op 13 maart 1809 leidde hij een groep militairen naar het koninklijk paleis, arresteerde de koning en zette hem gevangen.
Als dank voor zijn diensten werd Adlercreutz benoemd tot generaal en verheven in de adelstand als graaf. In 1810 werd hij benoemd tot minister en in 1811 tot ridder in de Serafimerorde.
Adlercreutz had het bevel over de Zweedse troepen in de Slag bij Leipzig tegen Napoleon in 1813 en in de korte veldtocht in 1814 tegen Noorwegen, dat bij de Vrede van Kiel door Denemarken aan Zweden was afgestaan, maar zich onafhankelijk had verklaard.
De Fins-Zweedse dichter Johan Ludvig Runeberg wijdde in 1860 een gedicht aan Adlercreutz.
* Gemeinsame Normdatei: 142429848
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8219 0493
* KulturNav: 20f74e9e-092a-4d63-bc58-a0b6fddd35c5
* LIBRIS: 223870
* Virtual International Authority File: 36894197
* WorldCat (via VIAF): 36894197