OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Oetert

De Oetert is een natuurgebied ten zuidoosten van Lierop. Het is eigendom van Staatsbosbeheer. Het gebied is vernoemd naar de Otter, welke hier vroeger voorkwam.
Het gebied wordt doorstroomd door de Kleine Aa, die hier gekanaliseerd is en via een duiker onder in de Zuid-Willemsvaart (die oostelijke begrenzing van het terrein vormt) door in de Aa uitmondt (ter hoogte van Sluis 11). Vanouds mondde de Kleine Aa in de noordpunt van het gebied uit in de Aa, doch daaraan kwam een einde door het graven van de Zuid-Willemsvaart en de kanalisatie van de Aa.
De Oetert is een aaneenschakeling van broekbossen, wat drogere eiken-berken-elzenbossen en schraalgraslandjes, welke een overblijfsel zijn van hooilandjes. De vochtige delen van de Oetert ontstonden doordat de Kleine Aa hier elk jaar overstroomde.
Kenmerkende planten van de schraalgraslandjes zijn: Slanke sleutelbloem, bosanemoon, gevlekte orchis, brede orchis en grote ratelaar. Tot de kenmerkende vogels behoren boomklever en geelgors.
De Oetert is ontsloten door enkele wandelpaden, en ook de bewegwijzerde Vlerkenroute voert erdoor.

## Externe link

* Vlerkenroute
# Olens Broek en Langendonk

Het Olens Broek en Langendonk is een natuurgebied tussen de Kleine Nete en het Kanaal Bocholt-Herentals. Het ligt direct ten oosten van Herentals en ten noorden van Sint-Jozef-Olen.
Het gebied is ongeveer 185 ha groot en wordt beheerd door het Agentschap Natuur en Bos. Het is Europees beschermd als onderdeel van Natura 2000-gebied Valleigebied van de Kleine Nete met brongebieden, moerassen en heiden.

## Geschiedenis

Dit reservaat is het resultaat van natuurherstel, want een aanzienlijk deel ervan was een landbouwontginning die ten prooi viel aan verdroging. Het is een onderdeel van het vroegere, veel grotere, Geels Gebroekt, dat tussen 1950 en 1970 vrijwel volledig ontgonnen werd. Vanaf 1993 werd dit gebied hersteld. Hierbij werden oude veenkuilen weer open gemaakt, werd de voedselrijke bovenlaag verwijderd en werden de elementen van het gebied, zoals elzenbroekbos, hooilanden, houtwallen en rivierduinen, weer als zodanig beheerd.
Tot het natuurgebied behoort ook de Hellekens, dicht tegen Herentals aan, dat in de jaren '60 van de 20e eeuw met zand uit het Albertkanaal werd opgespoten. Dit gebied werd later omgevormd tot een waterbergingsgebied, waarbij ook een voormalige meander van de Kleine Nete weer werd hersteld.

## Planten en dieren

Er is een overgang van droge zandgronden met struikheide, klein warkruid en heideknotszwam. Op de wat nattere voedselarme delen vindt men wilde gagel, zonnedauw en moeraswolfsklauw. De voedselrijke veenbodem wordt gekenmerkt door moeraswederik, snavelzegge, gele lis en melkeppe.
Tot de broedvogels behoren: wielewaal, nachtegaal, zwartkop, tuinfluiter, kleine karekiet, waterral grasmus en tuinfluiter. De sijs is hier een wintergast.

## Toegankelijkheid

Het gebied is opgenomen in het wandelknooppuntennetwerk.
* Natuur en Bos
# Oides flavipennis

Oides flavipennis is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1900 gepubliceerd door Julius Weise.
# Oinophila zulella

Oinophila zulella is een vlinder uit de familie van de echte motten (Tineidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1881 door Walsingham.
# Olivio

Olivio is een Nederlands voormalig restaurant in Harderwijk.
Het dinerrestaurant verwierf in 2002 een Michelinster en behield die tot (zeker) 2005.
# Olivoidea

Olivoidea zijn een superfamilie van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Taxonomie

De volgende families zijn bij de superfamilie ingedeeld:
* Ancillariidae Swainson, 1840
* Bellolividae Kantor, Fedosov, Puillandre, Bonillo & Bouchet, 2017
* Benthobiidae Kantor, Fedosov, Puillandre, Bonillo & Bouchet, 2017
* Olividae Latreille, 1825
* Pseudolividae de Gregorio, 1880
# Oliver Jeffers

Oliver Jeffers (Port Hedland, 1977) is een Brits schrijver en illustrator van kinderboeken.

## Leven

Jeffers is werd geboren in Australië, maar groeit op in Belfast in Noord-Ierland. Als tiener wilde hij drummer worden, maar toen dat niets werd begon hij met tekenen en schilderen. Hij studeerde Illustration and Visual Communication aan de Universiteit van Ulster. Jeffers woont en werkt in Brooklyn, New York.

## Werk

Oliver Jeffers schrijft en illustreert prentenboeken.
Zijn eerste drie prentenboeken, Mijn eigen ster, Laat me niet alleen en The way back home, volgen hetzelfde jongetje dat een ster wil vangen, vriendschap sluit met een pinguïn en naar de maan reist. In de verhalen verwerkte hij humor en subtiele details. Zijn boeken hebben vaak een thema, zoals vriendschap, eenzaamheid, onafhankelijkheid en verbeelding, en gaan over het alledaagse dat fantasievol wordt geïllustreerd. Dit is bijvoorbeeld te zien in het boek Vast, over een jongen die zijn vlieger uit een boom probeert te krijgen. Het prentenboek De ongelooflijk bijzondere boekeneter kenmerkt zich doordat er letterlijk een hap uit de kaft van het boek genomen is.
"Jeffers' illustraties stralen een kinderlijke eenvoud uit." Voor de prentenboeken gebruikt hij verschillende technieken.
Jeffers’ prentenboeken zijn vertaald in meer dan dertig talen en halen geregeld de New York Times Best Seller list. Zijn werk beperkt zich niet tot prentenboeken alleen. Hij maakt ook covers, posters, tijdschriften, cd- en platenhoezen, en is beeldend kunstenaar.

## Bekroningen

* 2011: Kinder- en Jeugdjury Vlaanderen (KJV) voor De ongelooflijk bijzondere boekeneter
* 2018: Sardes-Leespluim voor Die eland is van mij
* 2019: Zilveren Griffel voor Die eland is van mij. Het boek werd vertaald door Berd Ruttenberg

## Externe link

* Website
* De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van de website jeugdliteratuur.org, waarvan overname van teksten toegestaan is onder CC-BY-SA/GFDL
* ↑ jeugdliteratuur.org
* Bibsys: 7038184
* Biblioteca Nacional de España: XX4833382
* Bibliothèque nationale de France: cb14617785s (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058512355506706
* CiNii: DA17625750
* Gemeinsame Normdatei: 142553204
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6696 0312
* Library of Congress Control Number: n2003054835
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00981084
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0184324
* Nationale bibliotheek van Australië: 57139829
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007309569105171
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000677787
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 270146172
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A011105538
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 421093
* Système universitaire de documentation: 11112171X
* Virtual International Authority File: 25675091
* WorldCat (via VIAF): 25675091
# Ommatius peristus

Ommatius peristus is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1972 door Oldroyd.
# Ommatius pashokensis

Ommatius pashokensis is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Joseph & Parui.
# Omnia (trustmaatschappij)

De Omnia-Treuhandgesellschaft m.b.H. (GmbH) was een Duitse trustmaatschappij, die tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog joodse ondernemingen te gelde maakte (liquideerde) voor het Duitse Rijk. De opbrengst werd meestal gestort bij Lippmann, Rosenthal & Co. (de Liro-bank) in Amsterdam. Tussen 1941 en september 1944 kreeg Omnia 16.000 liquidatie-opdrachten van de Duitse overheid, waarvan er 1500 niet afgewikkeld werden.

## Geschiedenis

De Duitse bezetter wilde het Nederlandse bedrijfsleven "ariseren", dat wil zeggen alle joodse bezit onteigenen. Verordening 189/40 van 22 oktober 1940 verplichtte alle ondernemingen in Nederland met joden zich aan te melden bij de Wirtschaftsprüfstelle (bureau voor economisch onderzoek), een onderdeel van het Generalkommissariat für Finanz und Wirtschaft. Een verdere verordening 48/41 van 12 maart 1941 bepaalde dat joden uit het bedrijfsleven verwijderd moesten worden en dat de Wirtschaftsprüfstelle bewindvoerders (Treuhänder) kon aanstellen. Deze konden tot liquidatie van het bedrijf overgaan.
De Wirtschaftsprüfstelle verstrekte de meeste opdrachten voor de liquidatie van de kleine bedrijvigheid (veehandel, markt, verkoop van verzekeringen en kleermakerij) aan Omnia-Treuhandgesellschaft, dat in oktober 1941 een Nederlandse vestiging begon in 's-Gravenhage. Sachbearbeiters (curatoren) van Omnia, meestal Nederlanders, voerden het werk zelfstandig uit, maar moesten zich houden aan richtlijnen van het hoofdkantoor van Omnia. Ze werkten vanuit Sachbearbeiterburo's in Amsterdam, 's-Gravenhage, Rotterdam, Zwolle, Meppel, Enschede, Hengelo, Groningen, Leeuwarden en Den Bosch. In 1942 en 1943 waren er ongeveer vijftig Sachbearbeiter, maar in september 1944 nog maar veertien. De opbrengsten moesten per bedrijf ter controle op een aparte rekening worden gestort, voordat het geld de Liro-bank Lippmann, Rosenthal & Co. in Amsterdam bereikte.
In juli 1943 doorkruiste Dr. H. Schröder, de vertegenwoordiger van Rijkscommissaris voor Nederland Seyss-Inquart, deze regeling met de Sonderaktion Amsterdam. Protest van Omnia-directeur Heinrich Friedmann mocht niet baten. De nog niet geliquideerde kleine joodse bedrijven werden in Amsterdam per straat aangepakt en het geld kwam op een verzamelrekening op naam van S. Blits te Amsterdam.
In januari 1943 verhuisde het Nederlandse hoofdkantoor van Omnia met de Wirtschaftsprüfstelle naar Arnhem, maar de luchtlanding van de geallieerden op 17 september 1944 onderbrak het werk tot januari 1945. Toen werd een kantoor in Groningen opgericht. Het einde kwam toen directeur Friedmann niet meer in Groningen kon terugkeren na een reis naar Duitsland. De Wirtschaftsprüfstelle had nog van oktober 1944 tot eind maart 1945 een kantoor in Almelo.

## Externe links en literatuur

* René Potkamp: NIOD-archief 094, Omnia Treuhandgesellschaft m.b.H.
* René Potkamp: NIOD-archief 094f, Collectie dossiers afkomstig uit de archieven van de Omnia-Treuhandgesellschaft m.b.H., de Deutsche Revisions- und Treuhand A.G. (Zweigniederlassung Den Haag) en de Wirtschaftsprüfstelle
# Old style

Old style kan verwijzen naar:
* Old school, termen uit de housewereld
* Old Style en New Style, datumaanduiding
# Olynthus obsoleta

Olynthus obsoleta is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd als Eumaeus minyas obsoleta in 1926 gepubliceerd door Lathy.

## Synoniemen

* Olynthus ochraventris Austin & Johnson, 1998
* Olynthus pallens Austin & Johnson, 1998
* Olynthus purpuratus Austin & Johnson, 1998
* ↑ Beccaloni, G.W., Scoble, M.J., Robinson, G.S. & Pitkin, B. (Editors). (2003). The Global Lepidoptera Names Index (LepIndex). (Geraadpleegd maart 2013).
# Onychiurus ariegicus

Onychiurus ariegicus is een springstaartensoort uit de familie van de Onychiuridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Deharveng.
# Onychiurus arans

Onychiurus arans is een springstaartensoort uit de familie van de Onychiuridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Gisin.
# OmBC (stroomlijnmotorrijtuig)

De motorrijtuigen omBC 2901-2908 waren een serie van acht motorrijtuigen van de Nederlandse Spoorwegen, die in 1937 in dienst werd gesteld voor secundaire spoorlijnen in Nederland. Al na 15 jaar eindigde voor de laatste drie exemplaren de inzet in de reizigersdienst, nadat de overige vijf door oorlogsschade verloren waren gegaan.

## Bouwwijze

De motorrijtuigen van de derde serie omBC's, de omBC 2901-2908 hadden dieselmechanische aandrijving, de laatste serie verbrandingsmotorrijtuigen voor de NS met een dergelijke aandrijving. Zij werden in 1937 gebouwd door Werkspoor met als voorbeeld de omBC 1904-1910, echter met een gestroomlijnd uiterlijk. De vorm was ontleend aan die van de treinstellen Mat '34, Mat '35 en Mat '36, maar de ramen van de machinistencabine liepen hoger door. Deze kopvorm zou later ook te zien zijn bij de Dieselvijf en het elektrische Mat '40.
De rijtuigen waren voorzien van Scharfenbergkoppelingen en konden met elkaar in treinschakeling rijden, maar niet met de dieselelektrische stroomlijntreinstellen en ook niet met de andere (niet-gestroomlijnde) omBC's en omC's van de NS, die buffers en orthodoxe schroefkoppelingen hadden.
Het interieur van de motorrijtuigen kwam sterk overeen met de iets later in dienst gestelde Mat '40 en Dieselvijven. De zitplaatsindeling was dezelfde en ook hadden de reizigers een vrij zicht naar voren op de baan.

## Tweede Wereldoorlog

Vanwege brandstofschaarste werden na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog de motorrijtuigen al spoedig terzijde gesteld en vervangen door stoomtreinen. Na de bevrijding in 1945 was een groot deel van de rijtuigen zoek of onbruikbaar: alleen de 2904 was inzetbaar. De 2903 en 2905 werden later teruggevonden in het door de Sovjet-Unie bezette Oost-Europa. De 2907 en 2908 waren zwaar beschadigd en werden pas in 1950 hersteld. De overige waren vernield.

## Inzet

De treinen waren oorspronkelijk bedoeld voor de toen nog niet geëlektrificeerde spoorlijnen Alkmaar – Den Helder, Alkmaar – Hoorn en Hoorn – Enkhuizen. Daar zijn ze echter nooit ingezet. Ze zijn gebruikt op de toen nog niet geëlektrificeerde spoorlijn Amersfoort – Barneveld – Ede-Wageningen, ook bekend als de "Kippenlijn". Een aantal diensten reed vanaf Ede-Wageningen via Arnhem door naar Doetinchem.

## Buitendienststelling

Na de oorlog werden de drie overgebleven motorrijtuigen 2904, 2907 en 2908, vanaf 1950 genummerd 101-103, ingezet op de spoorlijn Gouda - Alphen aan den Rijn. In 1952 werden zij afgevoerd. De 2903 en 2905 waren naar Duitsland afgevoerd en werden later teruggevonden in de Russische bezettingszone. De 2901, 2902, 2905 en 2906 werden wegens oorlogsschade voor sloop afgevoerd. De 102 is echter nog tot 1961 in gebruik gebleven als inspectierijtuig en had hierbij het nummer 11.
# Omphale xanthoceps

Omphale xanthoceps is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Hansson.
# Only the Lonely (film)

Only the Lonely is een Amerikaanse romantische komedie annex dramafilm uit 1991 van Chris Columbus met in de hoofdrollen onder meer John Candy en Ally Sheedy.

## Verhaal

Danny Muldoon (John Candy), een 38-jarige politieagent uit Chicago, woont nog steeds in bij zijn dominante moeder Rose (Maureen O'Hara). Als hij verliefd wordt op de verlegen Theresa (Ally Sheedy), keurt zijn moeder dit sterk af, onder meer omdat Theresa niet zoals de Muldoons van Ierse maar van Siliciaanse en Poolse afkomst is. Ondertussen probeert de buurman van de Muldoons (Anthony Quinn) weduwe Rose voor zich te winnen.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage | Opmerkingen |
| Candy, John John Candy | Danny Muldoon | politieagent in Chicago |
| O'Hara, Maureen Maureen O'Hara | Rose Muldoon | Danny's moeder, weduwe |
| Sheedy, Ally Ally Sheedy | Theresa Luna | |
| Quinn, Anthony Anthony Quinn | Nick Acropolis | buurman van de Muldoons |
| Dunn, Kevin Kevin Dunn | Patrick Muldoon | Danny's broer |
| Belushi, James James Belushi | Salvatore (Sal) Buonarte | collega van Danny |

## Productie

Only the Lonely is een remake van Marty uit 1955.
De film is opgenomen in Chicago. Prominente locaties die voorkomen in de film zijn onder meer Comiskey Park, destijds thuisbasis van honkbalteam Chicago White Sox, het Michiganmeer en Emmett's Pub, ook te zien in Uncle Buck en Ocean's Eleven.
Chris Columbus schreef de rol van Rose specifiek voor Maureen O'Hara zonder te weten dat zij gestopt was met acteren. O'Hara was enthousiast over het script en stemde na een ontmoeting met John Candy toe.

## Muziek

De film is genoemd naar het gelijknamige nummer van Roy Orbison, dat in zijn geheel te horen is tijdens de openingsscène.
# Onmensen

De Onmensen (Engels: Inhumans) zijn een door de Kree gemuteerd mensenras in de Marvel Comics, bedacht door Stan Lee en Jack Kirby.

## Geschiedenis

De Onmensen zijn ontstaan door genetische experimenten van de buitenaardse Kree met de vroege mens, net zoals de Skrull het Deviant-ras voortbracht. Oorspronkelijk werden deze rassen gecreëerd om strijders voor de desbetreffende imperia op te leveren. Zo brachten de Celestials het Eternals-ras voort. Nadat deze praktijk werd gestopt, ontwikkelde de Onmensen zich als beste. Ze ontdekten de 'Terrigan Mist', een katalysator waardoor ze konden muteren. Dit resulteerde voor de meeste, zo niet alle Onmensen, in zowel een deformatie van vorm alsook een vergroting van de ingeboren kracht. Voor sommigen betekende dat een monsterlijk uiterlijk, zoals Lockjaw. Anderen kregen zoveel kracht dat ze ingeperkt moesten leven (Blackbolt). Alle leden van dit ras hebben een supergave. Ze kwamen in Nederland voor het eerst voor in de strips van de Fantastic Four.

## Residentie

Zij leefden voorheen recentelijk in de citadel Attilan op een geheime locatie in de Himalaya, maar waren in verband met luchtverontreiniging gedwongen te verhuizen naar het Blauwe gedeelte van de maan. Dit ging met de hulp van de Fantastic Four.

## Bekende Onmensen

Bekende Onmensen zijn Blackbolt, Medusa, Crystal, Maximus, Gorgon, Karnak, Lockjaw en Triton.

## Marvel Cinematic Universe

De Onmensen maken voor het eerst hun opwachting binnen het Marvel Cinematic Universe in het tweede seizoen van de tv-serie Agents of S.H.I.E.L.D.. In dit seizoen blijkt dat de Kree in een ver verleden al geprobeerd hebben om mensen te muteren tot sterkere levensvormen om als soldaten te dienen. Hiervoor werd gebruikgemaakt van buitenaardse apparaten genaamd Diviners. Deze Diviners zijn in het heden deels in handen van HYDRA, die er wapens van probeert te maken, en deels in handen van reeds veranderde onmensen. Halverwege seizoen 2 wordt Skye, wiens moeder een onmens blijkt, door een Diviner in een onmens veranderd.
# Onyx dimorphus

Onyx dimorphus is een rondwormensoort uit de familie van de Desmodoridae.
# Oonops placidus

Oonops placidus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de Dwergcelspinnen (Oonopidae).
Het dier behoort tot het geslacht Oonops. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Dalmas.
# Oonops persitus

Oonops persitus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de Dwergcelspinnen (Oonopidae).
Het dier behoort tot het geslacht Oonops. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Arthur M. Chickering.
# Oonops ornatus

Oonops ornatus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de Dwergcelspinnen (Oonopidae).
Het dier behoort tot het geslacht Oonops. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Arthur M. Chickering.
# Oostelijke nawaga

De Oostelijke nawaga (Eleginus gracilis) is een straalvinnige vis uit de familie van kabeljauwen (Gadidae) en behoort tot de orde van kabeljauwachtigen (Gadiformes). De vis is bij ongeveer 30 cm geslachtsrijp en kan maximaal 55 cm lang en 1,3 kg zwaar worden. De hoogst geregistreerde leeftijd is 12 jaar.

## Leefomgeving

E. gracilis komt zowel in zoet als zout water voor. Ook in brak water is de soort waargenomen. De vis leeft hoofdzakelijk in de Grote Oceaan. Van de Gele Zee bij noordelijk Korea via de Japanse Zee en de Beringstraat tot Victoria-eiland (Noord-Canada). De diepteverspreiding is 0 tot 300 m onder het wateroppervlak.

## Relatie tot de mens

E. gracilis is voor de beroepsvisserij van groot belang.
* Foto's van deze soort op FishBase
* Species summary op FishBase
# Oostelijke langstaartheremietkolibrie

De oostelijke langstaartheremietkolibrie (Phaethornis superciliosus) is een vogel uit de familie Trochilidae (kolibries).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in Venezuela, de Guiana's en noordoostelijk Brazilië en telt twee ondersoorten:
* Phaethornis superciliosus superciliosus: zuidelijk Venezuela, de Guiana's en noordelijk Brazilië (ten noorden van de Amazone).
* Phaethornis superciliosus muelleri: noordelijk Brazilië (ten zuiden van de Amazone).

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Oostelijke langstaartheremietkolibrie op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1).
# Onís

Onís is een gemeente in de Spaanse provincie Asturië in de regio Asturië met een oppervlakte van 75,42 km². Onís telt 752 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
# Onze-Lieve-Vrouw-van-Lourdeskapel (Grathem)

De Onze-Lieve-Vrouw-van-Lourdeskapel is een kapel in Grathem in de Nederlandse gemeente Leudal. De Mariakapel staat op de hoek van de Veldstraat in buurtschap Heiakker op ongeveer 900 meter ten noorden van het dorp.
De kapel is gewijd aan de heilige Maria, specifiek aan Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes.

## Geschiedenis

Op 29 mei 1939 werd de kapel opgericht nadat een vrouw van een nabijgelegen boerderij dit als laatste had.

## Gebouw

De in gele bakstenen opgetrokken kapel heeft een driezijdige koorsluiting en wordt gedekt door een zadeldak met leien. In de schuine zijgevels van de koorsluiting is er elk een spitsboogvenster met glas-in-lood aangebracht. De frontgevel is een puntgevel met schouderstukken met op de top een smeedijzeren kruis. In de frontgevel bevindt zich de spitsboogvormige toegang omlijst met een band van bruine bakstenen en afgesloten met een halfhoog ijzeren hek met hierop de witte letter M van Maria.
Van binnen is de kapel uitgevoerd in gele baksteen. Tegen de achterwand is in dezelfde baksteen een altaar gemetseld waarop een blauw geschilderde opstand geplaatst is met drie spitsboogvormige ruitjes. In de achterwand is een ondiepe spitsboogvormige nis aangebracht waarin het heiligenbeeld geplaatst is. Het beeld toont de Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes in biddende positie met haar handen samengevouwen.
# Onze-Lieve-Vrouw-van-Lourdeskapel (Kerkrade)

De Onze-Lieve-Vrouw-van-Lourdeskapel of kortweg Lourdeskapel is een kapel in de wijk Vink in de Nederlands Zuid-Limburgse gemeente Kerkrade. De kapel staat op het Plateau van Kerkrade en bevindt zich onder lindebomen aan een plein in de wijk, aan de splitsing van de Bernard Pothaststraat en de Joseph Rietrastraat.
De kapel is gewijd aan Maria, specifiek aan Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes.

## Geschiedenis

In 1905 werd er een Lourdeskapel gebouwd aan de Sint-Pietersstraat. Deze kapel kreeg last van mijnschade en werd daarom in 1946 afgebroken.
In 1946 werd een nieuwe kapel ter vervanging van de oude op ongeveer 100 meter afstand staande kapel gebouwd. De bouw werd uitgevoerd door door de mijn Laura en de Jongelingenvereniging Sint Johannes Bergmans en de mijn schonk de kapel aan de wijk.

## Bouwwerk

De bakstenen kapel is gebouwd op een achthoekig plattegrond onder een achtzijdig tentdak van kunstleien en op de top een smeedijzeren kruis dat van de oude kapel afkomstig is. De drie achterste gevels zijn blind. De linker- en rechtergevel zijn elk voor zien van een segmentboogvenster. De drie voorste gevels zijn open, elk overspannen met een segmentboog, ertussen steeds een ronde pilaar, en worden elk afgesloten door een ijzeren hekwerk. De aanzetstenen van de bogen zijn uitgevoerd in gele cementstenen blokken, waarvan de middelste twee rusten op de pilaren.
Van binnen zijn de wanden in baksteen uitgevoerd, maar zijn deels aan het zicht onttrokken door de nabootsing van een Lourdesgrot tegen de achterwand van de kapel. Deze nabootsing in natuursteen is aangekleed met planten, kadelaars en in het midden in een nis een beeld van Onze-Lieve-Vrouw. Maria heeft haar handen gevouwen en kijkt omhoog, terwijl ze blootsvoets op groene takken staat. Links van het Mariabeeld is een beeld van een al knielend biddende Bernadette Soubirous geplaatst. Voor deze natuurstenen wand is een massief altaar van grove breuksteen geplaatst, waarop een zwart altaarblad is geplaatst.