OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jean-Luc Vasseur

Jean-Luc Vasseur (Poissy, 1 januari 1969) is een Frans voormalig voetballer en voetbaltrainer. Hij was als laatst in dienst bij het vrouwenelftal van Olympique Lyon in de Divison 1.

## Spelerscarrière

Vasseur speelde zijn gehele carrière in Frankrijk. Hij begon bij Paris Saint-Germain en speelde er 6 jaar, van 1986 tot 1992. Na PSG vertrok Vasseur naar Rennes. Via een korte periode bij Saint-Étienne kwam hij in 1996 bij US Créteil terecht. Hij speelde aan het eind van zijn carrière nog bij Racing Club de France en Aubervilliers.

## Trainerscarrière

Vasseur begon zijn trainersloopbaan bij de jeugd van Paris Saint-Germain. Zijn eerste baan als hoofdcoach van een eerste team kreeg hij bij US Créteil. Hij won met Créteil de Championnat National in 2013. In 2014 werd Vasseur hoofdcoach bij Stade de Reims toen Hubert Fournier een beter contract kreeg bij Olympique Lyon. In zijn eerste wedstrijd in de Ligue 1 trad Reims meteen aan tegen regerend landskampioen Paris Saint-Germain. Vasseur en Reims hielden PSG op 2–2. Vasseur werd echter op 8 april 2015 ontslagen bij een zestiende plaats op de ranglijst. Hij werd opgevolgd door Olivier Guégan. In november 2015 tekende Vasseur een contract bij Paris FC. Hij volgde er Denis Renaud op. Tussen 2017 en 2018 was hij coach van LB Châteauroux. In 2019 stapte Vasseur over naar het vrouwenvoetbal, waar hij coach werd van de succesvolste club in het Europese vrouwenvoetbal gemeten naar aantal prijzen, Olympique Lyon Féminin. Met de club won Vasseur alle denkbare prijzen in het seizoen 2019/20, het nationaal kampioenschap, de nationale beker en de Champions League. Bovendien werd Vasseur in dat seizoen onderscheden met de UEFA Coach van het jaar in het vrouwenvoetbal. In april 2021 werd hij ontslagen en opgevolgd door Sonia Bompastor.

## Erelijst
### Als manager
#### Créteil

* Championnat National
    2013

#### Olympique Lyon Féminin

* UEFA Women's Champions League
    2019/20
* Division 1 Féminine
    2019/20
* Coupe de France Féminine
    2019/20
* Trophée des Championnes (Franse supercup)
    2019
* Women's International Champions Cup
    2019

#### Individueel

* UEFA Coach van het Jaar in het vrouwenvoetbal
    2019/20
# Joedinocultuur

De Joedinocultuur was een archeologische cultuur van de 7e-13e eeuw in het Trans-Oeral-gebied.
Sites van deze cultuur werden ontdekt in de oblast Sverdlovsk. De cultuur is vernoemd naar een versterkte nederzetting met een oppervlakte van 3000 m², de Joedino-gorodisjtsje. De nederzetting was omgeven door een palissade en een aarden wal. De woningen van de Joedinocultuur zagen eruit als zowel blokhutten als tentvormen. Sporen van metaalbewerking werden geregistreerd.
In de graven bevond zich paardentuig, wat duidt op het fokken van paarden. Er werd ook aardewerk ontdekt: handgevormde potten met ronde bodem, kommen, schalen gemaakt door uitkloppen en versierd met combinaties van koord- en kampatronen en figuurstempels.
De basis van de economie was jacht, visserij en veeteelt.
De moderne Mansen worden beschouwd als afstammelingen van de Joedinocultuur.
# Joechnovocultuur

De Joechnovocultuur (Russisch: Юхновская культура, Joechnovskaja koeltoera) is een archeologische cultuur van de ijzertijd van de 5e tot 2e eeuw v.Chr. Ze is vernoemd naar het dorp Joechnovo in de oblast Tsjernihiv.
Ze wordt gevonden op het grondgebied van de Oekraïense oblast Tsjernihiv en de Russische oblasten Brjansk, Koersk en Orjol.
De Joechnovocultuur wordt vaak in verband gebracht met de door Herodotus vermelde Budini. Ook een identificatie met de Melanchlaeni is voorgesteld.
De Joechnovocultuur grenst aan de Boven-Okacultuur, Dnjepr-Dvinacultuur en Milogradcultuur.

## Verbanden met andere culturen

Zowel de Milograd- als de Joechnovocultuur werden gevormd op basis van de Lebedovocultuur. Een belangrijke rol werd daarbij gespeeld door de Bondarichacultuur, die in de 7e eeuw v.Chr. door de stammen van de Tsjornoliscultuur naar het noorden werd verdreven, waar het in het Desna-bekken een van de componenten van de Joechnovocultuur werd. De ontwikkeling van de Joechnovocultuur werd sterk beïnvloed door de Scythische bossteppecultuur.
Aan het begin van de jaartelling ervoer de Joechnovocultuur een zuidelijke invloed van de Zaroebyntsicultuur, waardoor de "hybride" Potsjep- en Mosjtsjiny-culturen werden gevormd.

## Materiële cultuur

De nederzettingen van de Joechnovocultuur waren, net als de Scythische, onderverdeeld in twee typen: kleine versterkte nederzettingen en niet-versterkte nederzettingen, waarbij de laatste territoriaal verbonden waren met de versterkte nederzettingen, waardoor ze een soort agglomeratie, "microregio's" vormden. De vestingwerken van de versterkte nederzettingen waren krachtig en complex - een of drie rijen sloten en wallen, houten muren langs de hele omtrek en gelegen op kliffen langs de oevers van de rivieren. Artefacten van deze cultuur worden vertegenwoordigd door aardewerk, lemen ovens, spintollen, ijzeren priemen, benen naalden en bronzen ornamenten. De belangrijkste graansoorten waren gerst, emmertarwe en gierst.

## Geestelijke cultuur

Er zijn meerdere cultplaatsen van de Joechnovocultuur bekend. Nabij het dorp Vsjtsjizj in het district Zjoekovka van de oblast Brjansk werd een groot en complex heiligdom-fort van de Joechnovocultuur onderzocht. Er zijn aanwijzingen voor een berencultus.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Юхновская культура op de Russischtalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Jean Louis Stuurop

Jean-Louis Henk Stuurop (Amsterdam, 13 september 1936 - Amsterdam, 17 juni 2000) was een Nederlands violist.
Hij was de zoon van pianist Henk Stuurop (1894-1956), die tussen 1922 en 1927 de vaste begeleider van de cabaretier Jean-Louis Pisuisse was, en de Spaanse danseres Sophia Gallirue (echte naam: Sofia Galicia Arrue, 1904-1965). Jean-Louis Stuurop werd vernoemd naar Jean-Louis Pisuisse. Hijzelf trouwde in 1962 met violiste Alida Henriëtte (Alda) Kamermans (geboren Weerselo 1938, overlijden onbekend).
Hij was al vanaf zijn elfde leerling van Oskar Back, ondertussen nog een driejarige Hogereburgerschool afrondend. Hij gaf al concerten vanaf de vroege jaren vijftig, toen hij als solist optrad met het Haarlemsche Orkest Vereeniging onder leiding van Marinus Adam in het Vioolconcert van Felix Mendelssohn-Bartholdy. In 1952 won hij vijftien jaar oud een tweede prijs in een concours voor jonge kunstenaars en mocht daardoor een aantal weken in de Verenigde Staten studeren. Optredens met de Arnhemsche Orkest Vereeniging onder Leo Pappenheim, het Residentie Orkest onder Ignaz Neumark, Frysk Orkest en het Rotterdams Philharmonisch Orkest en het Concertgebouworkest volgden. In 1954 kreeg hij een prijs in het Arrigo Ferato Concours in Rome (1954).
Stuurop was violist in het Concertgebouworkest (1961-1999). Hij was er vanaf september 1961 ook enige tijd plaatsvervangend eerste concertmeester in afwachting van de komst van Herman Krebbers.
Zijn vrouw Kamermans, leerlinge van Jos de Klerk had tussen 1961 en 1969 ook zitting in dat orkest, maar was meer op haar plek in de barokstijl. Hij doceerde aan het Sweelinck Conservatorium in Amsterdam. Hij won de Vriendenkrans van de Vereniging Vrienden van het Concertgebouw en het Concertgebouworkest in 1952.
* ↑ Gemeente Amsterdam: Archiefkaartgegevens Kamermans vermeldt bij raadpleging op 19 augustus 2024, overleden
* ↑ redactie, Jean Louis Stuurop, een Nederlands wonderkind. Nieuw Utrechtsch Dagblad (25 juli 1952). Geraadpleegd op 19 augustus 2024 – via delpher.nl.
* ↑ redactie, Krebbers en Stuurop benoemd bij Concertgebouworkest. Algemeen Handelsblad (11 november 1960). Geraadpleegd op 19 augustus 2024 – via delpher.nl.
* ↑ muziekredacteur, Nieuwe concertmeesters bij het Concertgebouworkest. Het Parool (11 november 1960). Geraadpleegd op 29 augustus 2024 – via delpher.nl.
# Jean Lucas Oliveira

Jean Lucas Oliveira (Rio de Janeiro, 22 juni 1998), beter bekend als Jean Lucas, is een Braziliaans voetballer, die doorgaans speelt als centrale middenvelder. Jean Lucas werd in 2019 door Olympique Lyonnais overgenomen van Flamengo.

## Clubcarrière

Jean Lucas is een jeugdspeler van Nova Iguaçu, Bonsucesso en Flamengo. Aldaar debuteerde hij op 22 april 2018 in de Série A. In de thuiswedstrijd tegen América FC mocht hij een minuut voor tijd Lucas Paquetá komen vervangen. De wedstrijd werd met 2–0 gewonnen. In februari 2019 werd Jean Lucas verhuurd aan Santos. Op 20 juni 2019 tekende Jean Lucas een contract voor vijf jaar bij Olympique Lyonnais. Hij maakte zijn debuut in de Ligue 1 op 9 augustus 2019. In de uitwedstrijd tegen AS Monaco kwam hij dertien minuten voor tijd Houssem Aouar vervangen. De wedstrijd werd met 0–2 gewonnen. De daaropvolgende speeldag scoorde hij zijn eerste doelpunt. Thuis tegen Angers SCO scoorde hij het zesde doelpunt en legde zo de 6–0 eindstand vast.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Internationaal | Totaal | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Ass. | Wed. | Dlp. | Ass. | Wed. | Dlp. | Ass. | Wed. | Dlp. | Ass. |
| 2018 | Flamengo | Série A | 14 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | 0 | 16 | 0 | 0 |
| Club Totaal | Club Totaal | Club Totaal | 14 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | 0 | 16 | 0 | 0 |
| 2019 | → Santos | Série A | 9 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | 9 | 0 | 1 |
| Club Totaal | Club Totaal | Club Totaal | 9 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 9 | 0 | 1 |
| 2019/20 | Olympique Lyonnais | Ligue 1 | 11 | 1 | 0 | 5 | 2 | 1 | 1 | 0 | 0 | 17 | 3 | 1 |
| 2020/21 | Olympique Lyonnais | Ligue 1 | 8 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | 8 | 0 | 0 |
| Club Totaal | Club Totaal | Club Totaal | 19 | 1 | 0 | 5 | 2 | 1 | 1 | 0 | 0 | 25 | 3 | 1 |
| 2020/21 | → Stade Brest | Ligue 1 | 16 | 0 | 3 | 1 | 0 | 0 | — | — | — | 17 | 0 | 3 |
| Club Totaal | Club Totaal | Club Totaal | 16 | 0 | 3 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 17 | 0 | 3 |
| 2021/22 | AS Monaco | Ligue 1 | 28 | 1 | 1 | 2 | 1 | 1 | 9 | 0 | 0 | 39 | 2 | 2 |
| 2022/23 | AS Monaco | Ligue 1 | 6 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 4 | 0 | 0 | 10 | 0 | 0 |
| Club Totaal | Club Totaal | Club Totaal | 34 | 1 | 1 | 2 | 1 | 1 | 13 | 0 | 0 | 49 | 2 | 2 |
| TOTAAL | TOTAAL | TOTAAL | 92 | 2 | 5 | 8 | 3 | 2 | 16 | 0 | 0 | 116 | 5 | 7 |
Bijgewerkt op 21 april 2022.
# Ji Chunmei

    Dit is een Chinese naam; de familienaam is Ji.
Ji Chunmei (Jiangsu, 14 februari 1986) is een voormalig tennisspeelster uit China. Zij was actief in het inter­na­tio­nale tennis van 2002 tot en met 2012.

## Loopbaan

Ji nam in 2002 voor het eerst deel aan een ITF-toernooi, in Tianjin. In 2006 stond zij voor het eerst in een finale, op het ITF-toernooi van Shenzhen. In het enkelspel wist zij nooit een toernooi te winnen, en zij stopte met enkelspeltoernooien in de herfst van 2010.
In het dubbelspel was Ji succesvoller. In 2005 won zij haar eerste ITF-titel in Wuhan, samen met landgenote Yu Dan. In totaal won zij tien ITF-toernooien. In 2006 nam zij voor het eerst deel aan een WTA-toernooi in Peking, samen met landgenote Sun Shengnan – zij bereikten de tweede ronde. Hetzelfde koppel bereikte in 2007 de finale in Praag – zij verloren van het Tsjechische duo Petra Cetkovská / Andrea Hlaváčková. Later dat jaar won Ji, eveneens met Sun Shengnan, haar enige WTA-titel: op het toernooi van Bali – in de finale versloegen zij Jill Craybas en Natalie Grandin. Ji en Sun namen in 2007 deel aan de Fed Cup – zij wonnen hun dubbelspelpartij op gravel tegen België (Debbrich Feys en Aude Vermoezen). In 2007 en 2008 nam het koppel Ji/Sun enkele malen deel aan een grandslamtoernooi – slechts eenmaal bereikten zij de tweede ronde, op het Australian Open. Haar hoogste positie op de WTA-ranglijst is de 61e plaats, die zij bereikte in mei 2008.
In de tweede helft van 2008 eindigde Ji's samenwerking met Sun Shengnan. In 2009 en 2010 speelde zij nog verscheidene toernooien met andere partners, daarna niet of nauwelijks meer.

## Posities op de WTA-ranglijst

Positie per einde seizoen:
| jaar | rang enkelspel | rang dubbelspel |
| 2004 | 791 | 685 |
| 2005 | 847 | 421 |
| 2006 | 409 | 125 |
| 2007 | 673 | 94 |
| 2008 | 636 | 98 |
| 2009 | 439 | 198 |
| 2010 | 551 | 197 |
| 2011 | – | 927 |

## Palmares

* Legenda
* Grandslamtoernooi
* Olympische Spelen
* Year-End Championships
* Tier I
* Tier II
* Tier III
* Tier IV & V

### WTA-finaleplaatsen vrouwendubbelspel

| nr. | finale | toernooi | ondergrond | partner | tegenstandsters | score | |
| gewonnen finales ||||||||
| 1. | 2007-09-16 | WTA Bali | hardcourt | Sun Shengnan | Jill Craybas Natalie Grandin | 6-3, 6-2 | details |
| verloren finales ||||||||
| 1. | 2007-05-13 | WTA Praag | gravel | Sun Shengnan | Petra Cetkovská Andrea Hlaváčková | 6-7, 2-6 | details |

## Resultaten grandslamtoernooien

Legenda :
| g.t. | geen toernooi gehouden |
| l.c. | lagere categorie |
| – | niet deelgenomen |
| G | uitgeschakeld in de groepsfase |
| 1R | uitgeschakeld in de eerste ronde |
| 2R | uitgeschakeld in de tweede ronde |
| 3R | uitgeschakeld in de derde ronde |
| 4R | uitgeschakeld in de vierde ronde |
| KF | uitgeschakeld in de kwartfinale |
| HF | uitgeschakeld in de halve finale |
| F | de finale verloren |
| W | het toernooi gewonnen |
| w-v | winst/verlies-balans |

### Vrouwendubbelspel

| toernooi | 2007 | 2008 |
| Australian Open | – | 2R |
| Roland Garros | – | 1R |
| Wimbledon | 1R | 1R |
| US Open | 1R | – |
# Jean-Claude Servais

Jean-Claude Servais (Luik, 22 september 1956) is een Belgisch auteur (scenario en tekeningen) van stripverhalen.

## Biografie

Jean-Claude Servais, geboren te Luik op 22 september 1956 in een familie afkomstig uit de Gaume, studeerde van 1974 tot 1976 grafische kunsten aan het Institut St. Luc in zijn geboortestad. Vanaf 1975 publiceerde hij onder het pseudoniem Jicé zijn eerste tekeningen in de rubriek "carte blanche" van het stripblad Spirou. Deze werden gevolgd door drie afleveringen van Ronny Jackson, naar scenarios van Jean-Marie Brouyère. In 1977 werkte hij nog steeds voor Spirou aan twee Verhalen van oom Wim (ditmaal onder de naam Gil Verse en naar scenario's van Octave Joly); deze verhalen worden echter niet gepubliceerd. Nog hetzelfde jaar begon Jean-Claude Servais te werken voor het stripblad Kuifje. Hij tekende er een serie van authentieke historische verhalen naar scenario's van Michel de Bom en Yves Duval. Vooraleer hij in 1978 zijn militaire dienstplicht vervulde te Stockem, tekende hij nog enkele pagina's voor het fanzine Oufti.
In 1980 startte hij een serie verhalen rond het thema van magie en hekserij die in 1982 hernomen werden in het album De Toverkol (La Tchalette), uitgegeven bij Lombard. Voor het stripblad Kuifje tekende hij in 1983 de serie Isabelle. In die periode ondertekende hij het Manifeste pour la culture Wallonne.
Eind jaren zeventig ontmoet hij Gérard Dewamme. Samen creëerden zij de serie Bosliefje die vanaf 1979 verscheen in het maandblad Wordt Vervolgd en als albums bij Casterman. Vanaf album nummer 5 nam Servais ook het scenario van deze serie voor zijn rekening.
Servais tekent op realistische wijze, aanvankelijk met tekenpen en inkt. Door de verbeterde druktechnieken is hij daarna overgeschakeld op potloodtekeningen en dit op groter formaat. Hij geeft in zijn verhalen een belangrijke plaats aan de natuur van zijn regio, de Gaume, waar hij woont in het huis van zijn overgrootmoeder. Verhalend en qua locatie en setting heeft zijn werk veel verwantschap met het werk van Didier Comès.
# Jean-Claude Turcotte

Jean-Claude Turcotte (Montréal, 26 juni 1936 – aldaar, 8 april 2015) was een Canadees geestelijke en kardinaal van de Rooms-Katholieke Kerk.
Turcotte werd op 24 mei 1959 priester gewijd. Op 14 april 1982 werd hij benoemd tot hulpbisschop van Montréal en tot titulair bisschop van Suas; zijn bisschopswijding vond plaats op 29 juni 1982. Op 17 maart 1990 werd hij benoemd tot aartsbisschop van Montréal.
Tijdens het consistorie van 26 november 1994 werd Turcotte kardinaal gecreëerd met de rang van kardinaal-priester. Zijn titelkerk werd de Nostra Signora del Santissimo Sacramento e Santi Martiri Canadesi. Hij nam deel aan de conclaven van 2005 en 2013.
Turcotte was van 1997 tot 1999 tevens voorzitter van de Canadese bisschoppenconferentie.
Op 20 maart 2012 ging Turcotte met emeritaat.
Hij overleed in het Marie-Clarac ziekenhuis in zijn geboorteplaats op 78-jarige leeftijd.
# Jellyella eburnea

Jellyella eburnea is een mosdiertjessoort uit de familie van de Membraniporidae. De wetenschappelijke naam van de soort is, als Membranipora eburnea, voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Hincks.
* ↑ Gordon, D. (2012). Jellyella eburnea (Hincks, 1891). In: Bock, Phil; Gordon, D. (2012) World list of Bryozoa. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species
* ↑ Hincks T. (1891). Contributions towards a general history of the marine Polyzoa. XV. South-African and other Polyzoa. Ann. Mag. Nat. Hist. (6)7: 285-298
# Jellyfish

Jellyfish was een Amerikaanse powerpopgroep uit San Francisco, opgericht in 1989 door Andy Sturmer en Roger Manning. Ze brachten twee albums uit, zijnde: Bellybutton en Spilt Milk. Spilt Milk wordt veelal beschouwd als hun meesterwerk. De groep ging uiteen in 1994 vanwege interne problemen in de groep.
# Jean Vinois

Jean Charles Léon Farnand Vinois (Elzele, 18 juli 1896 - 28 mei 1965) was een Belgisch senator en burgemeester.

## Levensloop

De industrieel Vinois werd in 1932 gemeenteraadslid van Elzele en was er van 1947 tot 1964 burgemeester.
Hij werd liberaal senator
* van 1950 tot 1954 als provinciaal senator voor Henegouwen;
* van 1954 tot 1958 als senator voor het arrondissement Doornik.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
# Jean Warland

Jean Warland, geboren als Jean Vanden Heuvel (Brussel, 23 oktober 1926 – nabij Keulen, 17 juni 2015) was een Belgisch jazzbassist, -componist en -arrangeur. Hij wordt beschouwd als een van de grote Europese contrabasspelers van moderne jazz van zijn generatie.

## Leven

Warland leerde als kind eerst accordeon. In 1948 behoorde hij tot het septet van Bill Alexandre, dat in de Parijse Boeuf sur le Toit optrad, en een van de vroege bebop-formaties van de Europese jazz was. In de late jaren 1940 speelde hij ook in het Toots Thielemans Quartet, met Francis Coppieters en John Ward (1949), en in de orkesten van Jean Omer, Fud Candrix, Francis Bay, Jean Robert, Gus Deloof, Bobby Naret, Stan Brenders en Jack Sels. Tijdens de jaren vijftig werkte hij vervolgens vooral als sessiemuzikant, onder meer met Stéphane Grappelli, Michel Legrand, Léo Souris en Sacha Distel. In Parijs speelde hij ook in het grote orkest van Jacques Helian, waar hij Fats Sadi en Kenny Clarke ontmoette, met wie hij voor vele jaren zou samenwerken. Warland is te horen op opnamen uit die tijd van Lee Morgan, Martial Solal, J. J. Johnson, Lucky Thompson, Allen Eager, Henri Renaud en Billy Byers. Hij toerde met Caterina Valente in Japan en Latijns-Amerika, en trad op in de Parijse Olympia.
In 1962 werd hij lid van het RIAS Dance Orchestra in Berlijn en maakte opnames onder eigen naam voor Telefunken. Van 1967 tot 1992 woonde hij in Keulen, waar hij speelde met Kurt Edelhagen en vervolgens met de WDR Big Band. Hij werkte met Charly Antolini (In the Groove, 1972), Dieter Reith, de Kenny Clarke / Francy Boland Big Band, Günter Noris en Werner Twardy, en nam deel aan concerten van Dizzy Gillespie en Mike Longo. In een kleinere formatie van Francy Boland en Kenny Clarke speelde hij met gastmuzikanten als Don Byas, Fats Sadi, Ronnie Scott, Johnny Griffin, Tony Coe, Eddie Lockjaw Davis en de verschillende gastsolisten van de WDR Big Band. Bij zijn terugkeer in België speelde hij met Mary Kay, Nathalie Loriers, Sadi, Michel Herr, Richard Rousselet, Toots Thielemans, Félix Simtaine, Al Goyens en de BRT Big Band. Zijn composities werden gespeeld door de ACT Big Band. In 1997 was hij met het Brussels Jazz Orchestra te gast op het Jazz Middelheim Festival in Antwerpen voor een eerbetoon aan Francy Boland. In 1998 werd hij bekroond met de Belgische Django d’Or speciale prijs voor zijn levenswerk.

## Discografie (selectie)

* Jean Warland & Fabrice Alleman: The Duet (Igloo, 2009)
* Kenny Clarke: Kenny Clarke Sextet Plays André Hodeir (Philips, Emarcy, 1956)
* Kenny Clarke/Francy Boland Big Band: Three Latin Adventures (MPS, 1988)
* Dusko Goykovich: Belgrade Blues (Cosmic Sounds, 1961-66)
* Dieter Reith: Join Us (1979)
* Toots Thielemans: Just Friends (Jazz Line, 1986)
# Jij mag altijd op me rekenen

Jij mag altijd op me rekenen is een single van de Belgische zangeres Isabelle A uit 1993. In de Top 40 haalde de single de 37e plaats en stond ze drie weken in de lijst. In België werd deze single in 1993 door Radio 2 verkozen tot beste Belgische productie van het jaar. De productie was van Peter Gillis en Peter Bauwens.

## Versies

* 7 Inch
** Jij Mag Altijd Op Me Rekenen
** Voor Jou Wil Ik Uit de Bocht Gaan
* Cd-single
** Jij Mag Altijd Op Me Rekenen
** Voor Jou Wil Ik Uit de Bocht Gaan
* ↑ Geschiedenis van de Radio 2 zomerhit verkiezing (zie 1993)
* Discogs.com, gegevens van de single
# Johan Toonstra

Johan Toonstra (10 december 1950) is een voormalige Nederlandse voetballer die in Friesland opgroeide en bij sc Heerenveen en Roda JC speelde. Hij begon zijn voetballoopbaan bij het destijds in de eerste divisie uitkomende SC Heerenveen waar hij zich door zijn vele doelpunten in de kijker speelde bij clubs uit de hoogste Nederlandse en Belgische klasse. Hij koos uiteindelijk voor een overgang naar Roda JC omdat hij daar dicht bij (in Heerlen) zijn werk bij de rijksbelasting kon voortzetten.

## Loopbaan

| Seizoen | Club | Wedstrijden | Doelpunten |
| 1972/73 | SC Heerenveen | 26 | 3 |
| 1973/74 | SC Heerenveen | 8 | 4 |
| 1974/75 | SC Heerenveen | 35 | 16 |
| 1975/76 | Roda JC | 22 | 3 |
| 1976/77 | Roda JC | 29 | 9 |
| 1977/78 | Roda JC | 26 | 4 |
| 1978/79 | Roda JC | 23 | 3 |

## Externe link

* Achtergrond
# Johan Tukker

Johan Tukker (Westervoort, 18 januari 1955) is een voormalig doelman. Tukker speelde tussen 1975 en 1991 voor o.a. SC Cambuur, PEC Zwolle, FC Groningen en Heracles Almelo. Na zijn actieve voetbalcarrière werd Tukker trainer en later onder andere algemeen directeur van FC Eindhoven, BV Veendam en BV De Graafschap.

## Erelijst
### Met PEC Zwolle

Kampioen Eerste divisie in 1977/78

### Met Heracles Almelo

Kampioen Eerste divisie in 1984/85
# Johan Treffers

Johan Treffers {Rotterdam, 5 april 1883 - Meester Cornelis, 5 juli 1945) was een Nederlands schrijver.

## Biografie

Johan Treffers werd in Rotterdam geboren. In de jaren twintig schreef hij een aantal succesvolle jeugdboeken, die gepubliceerd werden onder de naam J. Treffers. Verscheidene van deze romans verschenen bij uitgeverij Valkhoff & Co in Amersfoort, met tekeningen van Isidorus van Mens. Zijn ervaringen als leraar op een Hogereburgerschool inspireerde hem tot het schrijven van deze romans, waaronder Een H.B.S. film. Daarnaast schreef hij ook een aantal romans voor volwassenen, zoals Het moeilijk ambt.
Van 1933 to 1935 schreef hij boekbesprekingen voor het Indische weekblad d'Oriënt. In 1934 publiceerde hij twee Indische romans, Slagschaduwen en Schuim van goud. De zedenroman Schuim van goud die werd uitgebracht bij uitgeverij G. Kolff & Co. werd na twee weken weer uit de handel genomen, waarschijnlijk in verband met rassentegenstellingen en minder op grond van fatsoensrakkerij. In 1990 verscheen een herdruk van deze roman met een voorwoord van Joop van den Berg.
# Jesús Noguera

Jesús Noguera Perea (Orihuela, 3 mei 1990) is een Spaanse darter die uitkomt voor de PDC. Hij haalde zijn tourkaart voor 2020/2021 door als tweede te eindigen op de Challenge Tour ranglijst van 2019. Hij haalde hier twee overwinningen. In 2020, 2021 en 2024 kwam Noguera uit voor Spanje op de World Cup of Darts.

## Externe link

* Player Profile Darts Database
* ↑ Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 6 augustus 2020. Geraadpleegd op 13 mei 2020.
* ↑ Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 18 september 2020. Geraadpleegd op 13 mei 2020.