OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hendrick van den Broeck

Hendrick van den Broeck (ook wel Arrigo Fiammingo of Hendricus van Mechelen) (Mechelen, 1530 - 28 september 1597) was een Zuid-Nederlandse kunstschilder, glasschilder en beeldhouwer uit de late Renaissance of Maniëristische periode. Hij is de broer van beeldhouwer Willem van den Broecke en de schilders Joris en Pieter. De schilder Chrispijn van den Broeck is naar alle waarschijnlijkheid ook zijn broer.

## Biografie

Van den Broeck was een leerling van Frans Floris, een schilder en beeldhouwer uit Antwerpen en een vertegenwoordiger van de Noordelijke Renaissance. Rond 1557 vertrok van den Broeck naar Italië en zou hij daar de rest van zijn leven in veel verschillende steden blijven werken. De vele verhuizingen waren vermoedelijk noodgedwongen in verband met financiële problemen en de moeite om rond te komen. In de begin periode werkte hij voornamelijk als glasschilder en werkte hij in opdracht van de hertog Cosimo I de Medici en zijn hof. Van den Broeck werkte aan glazen ramen in het Palazzo Vecchio (deze ramen zijn inmiddels verloren gegaan), het kloostercomplex van de Sint-Laurensbasiliek en de Biblioteca Medicea Laurenziana van dezelfde basiliek in Florence.
In Rome heeft van den Broeck onder andere samengewerkt met Giorgio Vasari en andere kunstenaars aan de decoratie van de Sala Regia van het Vaticaan. Ook werkte hij aan fresco's in de Vaticaanse Bibliotheek en de Sixtijnse Kapel. Zijn Wederopstandig van Christus hangt op de muur tegenover Michelangelo's Laatste Oordeel. Op de plek waar eerder een werk van Domenico Ghirlandaio hing maar dat beschadigd was geraakt.
Verder werkte hij onder Cesare Nebbia aan de versieringen van de Capella Sistina van de Santa Maria Maggiore.

## Galerij (selectie)

* Glasschildering van de dom in Perugia
* Aanbidding van de wijzen (collectie Galleria Nazionale dell'Umbria)
* Venus gekust door Cupido (collectie Galleria Farnese)
* De wederopstanding van Christus (tussen 1571 en 1572)

## Trivia

In 2011 bracht het Vaticaan hun jaarlijkse paaszegel (postzegel) uit met een afbeelding van het fresco de Wederopstanding van Christus van Hendrick van den Broeck.

## Externe link

* Profiel (Mechelen Mapt)
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Hendrick van den Broeck op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Rijks Kunsthistorisch Documentatiecentrum - Hendrick ven den Broeck. Gearchiveerd op 22 december 2015.
* ↑ Sven Van Haezendonck, Sixtijnse kapel deels beschilderd door Mechelaar. Gazet van Antwerpen (14 maart 2013). Geraadpleegd op 4 oktober 2019.
* ↑ Fresco Vlaamse schilder op paas-postzegel Vaticaan (21 maart 2011). Geraadpleegd op 4 oktober 2019.
* Biografisch Portaal: 02354275
* Gemeinsame Normdatei: 121199703
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 12758
* Union List of Artist Names: 500002179
* Virtual International Authority File: 122194749
* WorldCat (via VIAF): 122194749
# Hendrick van der Burgh

Hendrick van der Burgh, ook Van der Burch (Honselersdijk, 1627 - Leiden?, na 1664) was een Nederlands kunstschilder, tekenaar en prentkunstenaar. Hij vervaardigde portretten en genrestukken, die hij signeerde met 'HVB'.
Zijn ouders waren Rochus Hendricksz van der Burch, kaarsenmaker, en Diewertje Jochmsdr van Vliet. Hij had zeker 4 zussen, waarvan Annetje getrouwd was met de zilversmid Barent Jacobsz Gast en Jannetje met Pieter de Hooch, wiens werk grote overeenkomst vertoont met dat van Van der Burgh. Hun beider namen komen voor in diverse notariële documenten. In 1633 verhuisde het gezin naar Voorburg, en later naar de Binnenwatersloot te Delft.
Hendricks naam komt voor het eerst voor in Delftse documenten van 1642. Van der Burgh werd op 24 januari 1649 lid van het Delftse Sint-Lucasgilde. Het is onbekend van wie hij het schildersvak leerde.
Van 1655 tot 1659 was hij in Leiden, waar hij eveneens lid was van het gilde. Hij trouwde er in november 1655 met Cornelia Cornelisdr. van Rossum. In Leiden huurde het echtpaar een huis op stand aan het Rapenburg in Leiden, tegenover de universiteit. Zij kregen vijf kinderen, van wie de zoon Rochus (1658 geboren) eveneens kunstschilder werd. In 1659 was hij met zijn familie verhuisd naar Amsterdam, om in 1661 weer in Leiden te zijn teruggekeerd. In 1664 zou hij mogelijk weer naar Delft zijn teruggekeerd omdat hij er toen zijn lidmaatschap van het Lucasgilde betaalde. Zijn jongste kind werd echter in 1666 in Leiden gedoopt.
De sterfdatum en -plaats van de schilder zijn onbekend. Hij overleed in Delft of in Leiden.
# Hendrick van Doerne (16e eeuw)

Hendrick van Doerne (ca 1500 - Maaseik, 1545) was een Nederlands bestuurder en geestelijke uit het geslacht Van Doerne.
Van Doerne werd geboren als zoon van Everard van Doerne, zoon van de toenmalige eigenaar van het Groot Kasteel te Deurne, en Margaretha van Vladeracken. Als oudste zoon maakte hij de opmerkelijke stap geestelijke te worden, iets wat doorgaans voorbehouden was aan jongere zonen en dochters. Hij werd kanunnik te Tongeren. Na de dood van zijn vader in 1526 werd hij in 1527 heer van Deurne, waarmee hij ook het Klein Kasteel verwierf. Ook was hij kortstondig heer van Vlierden. Zijn jongere broers erfden andere onroerende bezittingen en rechten van hun vader.
Na zijn dood werd hij opgevolgd door zijn broers Everard, Hendrick van Doerne en Jan van Doerne. Everard en Hendrick deden spoedig hun deel over aan Jan, die daarmee de feitelijke nieuwe heer van Deurne werd.
# Henk Ellens

Henk Ellens (Amsterdam, 22 mei 1939 - Amsterdam, 27 september 2021) was een Nederlands voetballer en voetbaltrainer.
Met De Volewijckers speelde hij als rechtsback twee seizoenen in de Eredivisie. Hij was onder meer trainer van FC Volendam (1979-1980 en 1980-1981) en De Graafschap (1977-1978).
Bij De Graafschap had hij de bijnaam de melkboer omdat hij de spelers altijd melk liet drinken.
# Henicorhynchus lobatus

Henicorhynchus lobatus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1945 door Smith.
* ↑ (en) Henicorhynchus lobatus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Henicorhynchus lobatus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Henicoplax nitida

Henicoplax nitida is een krabbensoort uit de familie van de Euryplacidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Miers.
# Helwigacris insolita

Helwigacris insolita is een rechtvleugelig insect uit de familie Lentulidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1944 door Rehn.
# Helyett

Helyett is een Frans historisch merk van fietsen en motorfietsen.
De bedrijfsnaam was: Ateliers Helyett, Sully-sur-Loire, Loiret.
Ateliers Helyett begon in 1926 met de productie van motorfietsen met inbouwmotoren van 100- tot 990 cc die voornamelijk werden ingekocht bij JAP en Chaise. De V-motoren van JAP werden soms langsgeplaatst, zodat asaandrijving mogelijk was. Na de Tweede Wereldoorlog beperkte de productie zich tot lichtere modellen met 48- tot 125cc-tweetaktmotoren, tot ze in 1956 werd beëindigd.
* Erwin Tragatsch: Alle Motorräder 1894-1981: Eine Typengeschichte. 2500 Marken aus 30 Ländern' Stuttgart 1997, ISBN 3-87943-410-7
* Erwin Tragatsch: The Illustrated Encyclopedia of Motorcycles', Secaucus 1985. ISBN 0890098689
* S. Ewald/G. Murrer: Enzyklopädie des Motorrads, Marken - Modelle - Technik, Bechtermünz Verlag 1999, ISBN 3-8289-5364-6
# Hesydrus caripito

Hesydrus caripito is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de Trechaleidae.
Het dier behoort tot het geslacht Hesydrus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Carico.
# Heniocha marnois

Heniocha marnois is een vlinder uit de familie nachtpauwogen (Saturniidae), onderfamilie Saturniinae.
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Rogenhofer in 1891.
# Henry Lucien de Vries

Henry Lucien (Hein) de Vries (Paramaribo, 12 december 1909 – Leiden, 6 april 1987) was een Nederlands-Surinaams politicus en ondernemer.
Zijn vader, Henry Juriaan de Vries, begon in 1903 een kleine levensmiddelenwinkel aan de Saramaccastraat te Paramaribo. Toen Hein de Vries 7 jaar was, overleed zijn moeder waarna zijn vader in 1921 genaturaliseerd werd tot Nederlander. De kunstenaar Erwin de Vries is een halfbroer van De Vries. Hij heeft Economie gestudeerd aan de Nederlandse Economische Hogeschool (NEH; voorloper van de Erasmus Universiteit) te Rotterdam en Rechten aan de Universiteit van Amsterdam. Bovendien heeft hij een officiersopleiding gevolgd aan de Britse Koninklijke Militaire Academie Sandhurst.
Voor de Tweede Wereldoorlog werkte De Vries enkele jaren in de winkel van zijn vader. Tijdens die oorlog was hij officier bij de Prinses Irene Brigade. In die tijd bracht hij regelmatig een bezoek aan Oranjehaven, waar Engelandvaarders bijeen kwamen en waar Kaatje (Cathy) Peters werkte. Op 11 juni 1945 trouwde hij in Leeuwarden met haar; ze kregen twee zonen.
In 1946 ging De Vries werken bij De Surinaamsche Bank, destijds de circulatiebank van Suriname, waar hij opklom tot lid van de directie. Later dat jaar benoemde de gouverneur hem tot lid van de Staten van Suriname. Mr. drs. De Vries volgde in 1947 Frederik Lim A Po op als voorzitter van de Staten van Suriname. In 1948 werd in Suriname het algemeen kiesrecht ingevoerd en in januari 1949 stapte De Vries op als lid en voorzitter van de Staten van Suriname. De Vries werd nog datzelfde jaar Gecommitteerde van Surinaamse zaken in Nederland wat hij zou blijven tot 1961. In 1957 was zijn vader waarnemend gouverneur van Suriname.
In 1961 ging hij werken bij de bauxietmaatschappij Suralco waar hij van april 1962 tot februari 1965 directeur-beheerder was.
De 75-jarige Archibald Currie werd in 1964 op eigen verzoek eervol ontslag verleend als Gouverneur van Suriname waarna François Haverschmidt tot waarnemend Gouverneur werd beëdigd. In februari 1965 volgde De Vries hem op als gouverneur. Ruim drie jaar later volgde Johan Ferrier hem in die functie op.
Later was De Vries nog lid van het bestuur van zowel Sticusa (Stichting voor Culturele Samenwerking met Suriname en de Nederlandse Antillen) als de Stichting tot bevordering van investeringen in Suriname.
De Vries overleed in 1987 op 77-jarige leeftijd.
Zijn zoon Hein is onder andere ambassadeur in Teheran geweest.
* Henry Juriaan de Vries
* parlement.com
* Genealogisch overzicht De Vries
* Naturalisties 1901/1925 (zoek op 'Vries')
# Henry Marsh

Henry Marsh kan verwijzen naar:
* Henry Marsh (chirurg) (1790-1860), Iers chirurg
* Henry Marsh (neurochirug) (1950), Brits neurochirug
* Henry Marsh (muzikant) (1948), Brits muzikant
* Henry Marsh (atleet) (1954), Amerikaans olympisch atheet
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Henry Marsh en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Henricus melanoleuca

Henricus melanoleuca is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Gates Clarke.
# Henk Pijlman

Henk Pijlman kan verwijzen naar:
* Henk Pijlman (bestuurder), een Nederlandse voormalige leraar en oud-politicus voor D66
* Henk Pijlman (componist) (?, 1908 – ?, 1989), een Nederlands componist, dirigent, organist en beiaardier
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Henk Pijlman en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Hemicordulia chrysochlora

Hemicordulia chrysochlora is een libellensoort uit de familie van de glanslibellen (Corduliidae), onderorde echte libellen (Anisoptera).
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door Lieftinck.
* ↑ (en) Hemicordulia chrysochlora op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011
# Hemicordulia asiatica

Hemicordulia asiatica is een libellensoort uit de familie van de glanslibellen (Corduliidae), onderorde echte libellen (Anisoptera).
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als niet bedreigd, beoordelingsjaar 2010.
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door Selys.
* 1 2 (en) Hemicordulia asiatica op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011
# Heptanthura colombiana

Heptanthura colombiana is een pissebed uit de familie Expanathuridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Müller.
# Heptanthura scopulosa

Heptanthura scopulosa is een pissebed uit de familie Expanathuridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Kensley.
# Heptanthura lewisi

Heptanthura lewisi is een pissebed uit de familie Expanathuridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Kensley & Snelgrove.
# Hemiodus orthonops

Hemiodus orthonops is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de penseelvissen (Hemiodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Eigenmann & Kennedy.
* ↑ (en) Hemiodus orthonops op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Hemiodus orthonops. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Herminia yakushimalis

Herminia yakushimalis is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Sugi.
# Herminie Cadolle

Herminie Cadolle (Beaugency, 17 augustus 1842 - Saint-Cloud, 8 januari 1924) was een Franse uitvindster van de moderne beha en oprichtster van het Cadolle Lingeriehuis.
Cadolle werd geboren als Herminie Sardon en nam de naam aan van haar echtgenoot Ernest Cadolle. Ze nam met haar man en haar goede vriendin Louise Michel deel aan de Parijse Commune van 1871. Ze zat daarna zes maanden vast in de gevangenis. Ze was een militante socialist en feminist. In 1880 werd ze opnieuw opgepakt na een manifestatie waar zij en haar man aan hadden deelgenomen, maar ze werd vrijgesproken. Ze week in 1887 uit naar Buenos Aires, Argentinië.

## Carrière

In 1887 opende Cadolle in Buenos Aires een winkel in op maat gemaakt ondergoed. In 1889 keerde Cadolle terug naar Parijs waar ze een soortgelijk lingerieatelier opende. Daar vond ze een tweedelig ondergoed uit. Het onderste deel was een hybride-corset voor de taille en het bovenste ondersteunde de borsten door middel van schouderbandjes. Een patent voor de uitvinding werd aangevraagd in 1889. Cadolle stelde haar uitvinding tentoon op de Grote Tentoonstelling van 1900 en tegen 1905 werd de bovenste helft apart verkocht als hedendaagse beha's.
Korsetten waren korte tijd niet populair geweest tijdens de Franse Revolutie van 1789, toen ze werden geassocieerd met de aristocratie, maar al snel kwamen ze weer op de voorgrond toen de politieke stemming weer rustig werd. Vanaf het midden van de 19e eeuw kreeg het korset steeds meer kritiek. Voorvechters van vrouwenrechten, zoals Cadolle, en artsen benadrukten de rol van het korset als veroorzaker van fysiek ongemak en gezondheidscomplicaties. Bovendien bleef Cadolle werken tot in de jaren 1920. Haar inspanningen werden gestimuleerd door de Eerste Wereldoorlog, waarin vrouwen de fabrieken binnenkwamen toen mannelijke arbeiders naar de oorlog vertrokken. Comfort was belangrijker dan schoonheid, dus het korset was uit en de beha was in. Cadolle's innovatie en verschillende variaties daarop zijn nog steeds dominant in de vrouwelijke onderkleding, net als het verlangen naar vrouwenrechten en de rebellie tegen het vasthouden aan maatschappelijke normen en het ideaalbeeld van een vrouwenlichaam.
Cadolle werd fitter van beha's aan koninginnen, prinsessen, danseressen en actrices. Mata Hari behoorde tot haar klanten. Zij was ook de eerste die doek gebruikte waarin rubber (elastische) draad was verwerkt. Cadolle's zaak loopt nog steeds.
* ↑ (fr) CADOLLE Herminie, née Eugénie SARDON. Le maitron, dictionnaire biographique (7 juni 2016). Gearchiveerd op 8 maart 2023. Geraadpleegd op 8 maart 2023.
* ↑ (en) Topi Ani, The First bra in history of Herminie Cadolle 1898. RUNWAY MAGAZINE (12 november 2018). Gearchiveerd op 8 maart 2023. Geraadpleegd op 8 maart 2023.
* ↑ (en) Laird Borrelli-Persson, Bras lingerie madonna rihanna grimes. Vogue (30 mei 2016). Gearchiveerd op 8 maart 2023. Geraadpleegd op 8 maart 2023.
* ↑ (en) Diana Crandall, 100 Years of Brassieres: The Historical Evolution of the Bra. InsideHook (26 april 2018). Gearchiveerd op 8 maart 2023. Geraadpleegd op 8 maart 2023.
* 1 2 (en) Cadolle. Gearchiveerd op 8 maart 2023. Geraadpleegd op 8 maart 2023.
# Henri Schoeman (judoka)

Henri Schoeman (Zutphen, 22 april 1983) is een voormalig Nederlands judoka. Zijn laatste grote toernooi bij de senioren was de NK judo in 2012. Hij begon zijn loopbaan bij Mirjam van 't Hul (Judo Zutphen). Een van de hoogtepunten was het bereiken van de halve finale van de WK judo in 2005.
Inmiddels is hij docent bewegingsonderwijs op het voortgezet onderwijs en geeft judo workshops.

## Erelijst
### Super Wereldbeker

* 3 2006 Hamburg, Duitsland (–73 kg)
* 2 2007 Hamburg, Duitsland (–73 kg)

### Wereldbeker

* 3 2004 Rotterdam, Nederland (–73 kg)
* 3 2006 Rotterdam, Nederland (–73 kg)
* judoinside
# Henri Scholtz

Hendrik Adolphe (Henri) Scholtz (Amsterdam, 26 juli 1868 - Schaarbeek, 13 maart 1904) was een Nederlandse beeldhouwer.

## Leven en werk

Scholtz werd geboren in Amsterdam, waar hij werd opgeleid door Eduard Colinet en Louis Bourgonjon aan de Kunstnijverheidsschool Quellinus (1882-1884) en door Ludwig Jünger aan de Rijksschool voor Kunstnijverheid (1884-1887). Hij studeerde vervolgens een jaar bij de Belgische beeldhouwer Charles Van der Stappen aan de Académie des beaux-arts in Brussel (1887-1888), waarna hij nog een tijd in Parijs verbleef. Scholtz was een figuratieve beeldhouwer. Hij woonde en werkte in Amsterdam, waar hij lid was van Arti et Amicitiae. Hij was onder andere betrokken bij het organiseren van kunsttentoonstellingen. In 1902 verhuisde hij naar Schaarbeek, waar hij in 1904 overleed.

## Werken (selectie)

* 1892-1894 – ornamenteel beeldhouwwerk Stadsschouwburg Amsterdam.
* 1900-1901 – Perseus, gevelsteen voor het Witte Huis, kantoorgebouw van de Rotterdamsche Verzekerings Sociëteit aan de Raadhuisstraat in Amsterdam.
* 1900 – standbeeld van Frans Hals, Florapark, Haarlem.
* 1901 – Verzekeringsengel in Utrecht. Werd gemaakt als nisbeeld voor De Utrecht, het hoofdgebouw van een levensverzekeringsmaatschappij, en was tot juni 2008 geplaatst op het eerste balkon van Muziekcentrum Vredenburg. Het beeld stond daarna tijdelijk bij het Catharijneconvent en kreeg een plaats in het in 2014 geopende TivoliVredenburg.

## Galerij

* Monument Frans Hals
* Verzekeringsengel
* ↑ Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* ↑ Ype Koopmans (1997) Muurvast & gebeiteld - Beeldhouwkunst in de bouw 1840-1940, Rotterdam: NAi Uitgevers. ISBN 90-5662-076-2
* ↑ Smit, K. (2008) De Utrecht/Amev/Fortis-engel op de grond gezet
* Biografisch Portaal: 18129474
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 90092
# Het Ronker-contact

Het Ronker-contact is een hoorspel van Jan Apon. De AVRO zond het uit op donderdag 27 oktober 1966. De regisseur was Dick van Putten. De uitzending duurde 70 minuten.

## Rolbezetting

* Peter Aryans (inspecteur Baan)
* Willy Ruys (Wins)
* Jan Apon (Ronker)
* Wiesje Bouwmeester (mevrouw Ronker)
* Hans Karsenbarg (Leo Ronker)
* Tonny Foletta (Bram Duif)
* Harry Bronk (Leendert Zwaan)
* Han König (Rijk Fileta)
* Corry van der Linden (Els Waaier)
* Nel Snel (Marie, de vrouw van Bram Duif)
* Trudy Libosan (Jopie Duif)
* Tine Medema (Stijn Burk)
* Jan Verkoren (agent De Wit)
* Jos van Turenhout (een politiedokter)
* Herman van Eelen (een journalist)

## Inhoud

De directeur van een technisch bedrijf wordt vermoord aangetroffen in zijn kantoor. Nader onderzoek laat zien dat zowel zijn zoon, zijn vrouw, zijn secretaresse als enige andere medewerkers in het bedrijf een motief zouden kunnen hebben om hem van het leven te beroven…
# Het Rode Antwoord

Het Rode Antwoord is een spionageroman van auteur Gérard de Villiers en het 102e deel uit de S.A.S.-reeks met als protagonist de Oostenrijkse prins en freelance CIA-agent Malko Linge.

## Het verhaal

De Verenigde Staten stelt alles in het werk om de vrede in Cambodja te herstellen en te voorkomen dat de Rode Khmer weer aan de macht komt. Deze militaire tak van de communistische partij was verantwoordelijk voor ongeveer 2 miljoen doden ten tijde van het schrikbewind van de partij tussen 1975 en 1979.
De Chinezen bedenken een plan om de communistische partij weer in het zadel te krijgen. Dit plan, met de naam “Het Rode Antwoord”, behelst de volledige isolatie van het land met het buitenland - met uitzondering van China - en de eliminatie van alle elementen die een belemmering vormen voor de doelstellingen van de communistische partij.
Malko vertrekt in opdracht van de CIA naar Phnom Penh om deze plannen te dwarsbomen. Daar aangekomen treft hij echter zijn informant dood aan met twee lange naalden in zijn hersenpan.

## Personages

* Malko Linge, een Oostenrijkse prins en CIA-agent;
# Hermann Buse

Hermann Buse (Heidelberg, 27 februari 1907 - Berlijn, 28 april 1945) was een Duits wielrenner.
Buse werd in 1945 opgeroepen tot de Wehrmacht, waarmee hij in de laatste oorlogsdagen bij de straatgevechten van de slag om Berlijn sneuvelde.

## Belangrijkste overwinningen

1930
* Eindklassement Ronde van Duitsland
* Luik-Bastenaken-Luik
1931
* 8e etappe Ronde van Duitsland
1932
* 2e etappe Ronde van Italië

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk |
| 1930 | | opgave |
| 1931 | | 22e |
| 1932 | 16e (1) | |
| 1933 | 29e | opgave |
| 1934 | | opgave |
| Jaar | Milaan-San Remo | Ronde van Vlaanderen | Parijs-Roubaix | Luik-Bast.‑Luik | WK op de weg |
| 1930 | | 13e | | 1 | 13e |
| 1931 | | 29e | 11e | | |
| 1932 | | | 21e | 4e | |
| 1933 | 28e | | | | |
| 1934 | | | | | |
* ↑ W. Ruttkus en W. Schoppe (2011). Rundenkreisel & Berliner Luft, p. 343.