OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Actinium(III)nitraat

Actinium(III)nitraat is een anorganische verbinding, een zout, van actinium en salpeterzuur met de formule ${\ce {Ac(NO3)3}}$. De verbinding is een witte, vaste stof die makkelijk in water oplost.

## Synthese

Actinium(III)nitraat kan verkregen worden door actinium of actinium(III)hydroxide op te lossen in salpeterzuur.
* ${\ce {2Ac\ +\ 6HNO3\ \xrightarrow \ 2Ac(NO3)3\ +\ 3H2}}$
* ${\ce {Ac(OH)3\ +3HNO3\ \xrightarrow \ Ac(NO3)3\ +\ 3H2O}}$

## Eigenschappen

Actinium(III)nitraat ontleedt als het verwarmd wordt boven 600 °C:
    ${\ce {4Ac(NO3)3\ \xrightarrow {>600\ ^{o}C} \ 2Ac2O3\ +\ 12NO2\ +\ 3O2}}$
Dit zout wotrdt gebruikt in de bereiding van onoplosbare Ac$^{3+}$-verbindingen door deze neer te slaan uit waterige oplossingen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Actinium(III) nitrate op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Ferrier, Maryline G., Stein, Benjamin W., Batista, Enrique R., Berg, John M., Birnbaum, Eva R. (22 March 2017). Synthesis and Characterization of the Actinium Aquo Ion. ACS Central Science 3 (3): 176–185. ISSN: 2374-7943. PMC 5364452. DOI: 10.1021/acscentsci.6b00356. Gearchiveerd van origineel op 18 augustus 2021. Geraadpleegd op 18 August 2021.
* ↑ Salutsky, M. L., Kirby, H. W. (1 november 1956). Precipitation of Actinium Oxalate from Homogeneous Solution. Analytical Chemistry (journal) 28 (11): 1780–1782. ISSN: 0003-2700. DOI: 10.1021/ac60119a044. Gearchiveerd van origineel op 18 augustus 2021. Geraadpleegd op 18 August 2021.
# Halice cocalito

Halice cocalito is een vlokreeftensoort uit de familie van de Pardaliscidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door J.L. Barnard.
# York Harbour

York Harbour is een gemeente (town) in de Canadese provincie Newfoundland en Labrador. De gemeente ligt aan de westkust van het eiland Newfoundland.

## Geografie

York Harbour ligt aan het westelijke uiteinde van de Bay of Islands, een grote baai aan Newfoundlands westkust. Het kijkt uit over Governors Island en ligt net ten zuiden van de gemeente Lark Harbour en het Blow Me Down Provincial Park. York Harbour ligt 35 km ten noordwesten van de stad Corner Brook en wordt doorkruist door Route 450.

## Geschiedenis

In 1972 werd het dorp een gemeente met de status van local government community (LGC). In 1980 werden LGC's op basis van The Municipalities Act als bestuursvorm afgeschaft. De gemeente werd daarop automatisch een community om via een algemene wet in 1996 uiteindelijk een town te worden.
In 2013 liet de provinciale overheid een haalbaarheidsonderzoek voeren naar de eventuele creatie van een fusiegemeente bestaande uit York Harbour en Lark Harbour. De fusie vond echter nooit plaats en York Harbour bleef gewoon als zelfstandige gemeente voortbestaan.

## Demografie

York Harbour kende een decennialange demografische groei die piekte op 416 inwoners in 1996. Sindsdien kende de plaats, net zoals de meeste kleine Newfoundlandse gemeenten, een dalende demografische trend.
* Demografische ontwikkeling van York Harbour tussen 1951 en 2021
* Bron: Statistics Canada (1991–2001, 2006–2011, 2016–2021)
# Dialeurodes evodiae

Dialeurodes evodiae is een halfvleugelig insect uit de familie witte vliegen (Aleyrodidae), onderfamilie Aleyrodinae.
De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Corbett in 1935.
# Simaethula aurata

Simaethula aurata is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Simaethula. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Ludwig Carl Christian Koch.
# Grieks-Katholieke Kerk

De Grieks-Katholieke Kerk (Grieks: Ελληνόρρυθμη Καθολική Εκκλησία, Ellinórrythmi Katholikí Ekklisía) behoort tot de oosters-katholieke kerken en volgt de Byzantijnse ritus. De liturgische taal is het Grieks, zowel Koinè als Nieuwgrieks. Deze kerk gebruikt de gregoriaanse kalender.
De Grieks-Katholieke Kerk vindt haar oorsprong in katholiek missiewerk onder orthodoxe gelovigen tijdens de 19de eeuw in Ottomaans gebied.
Omstreeks 1920 dienden de gelovigen onder Turkse druk Istanboel te verlaten. Een aantal verhuisde naar Athene. In 1932 richtte Rome voor hen een exarchaat op.
De kerk telt slechts enkele priesters voor ongeveer 2300 gelovigen, allen woonachtig in en nabij Athene. Het hoofd is de exarch van de Grieks-Katholieke Kerk.

## Lijst van apostolisch exarchen van de Grieks-Katholieke Kerk

* 1932-1957: George Calavassy
* 1958-1975: Hyakinthos Gad
* 1975-2008: Anárghyros Printesis
* 2008-2016: Dimitrios Salachas
* 2016-heden:Manuel Nin O.S.B.
* (en) Apostolic Exarchate of Greece op www.catholic-hierarchy.org
* (en) Cijfergegevens betreffende oosters-katholieke kerken pagina 8
# Ptose

Ptose kan verwijzen naar:
* Ptose (borsten), het verslappen en afhangen van de borsten
* Ptose (ogen), het afhangen van een of beide bovenste oogleden
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Ptose en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jenny Wright

Jennifer G. Wright (New York, 23 maart 1962) is een Amerikaanse actrice. Ze maakte haar filmdebuut in de muziekfilm Pink Floyd: The Wall uit 1982 en verscheen hetzelfde jaar ook in de dramafilm The World According to Garp met de rol van Cushie.

## Externe link

* (en) Jenny Wright in de Internet Movie Database
* Bibsys: 10044110
* Bibliothèque nationale de France: cb14035737t (data)
* Gemeinsame Normdatei: 142253960
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1933 0155
* Library of Congress Control Number: no2004031410
* Nationale bibliotheek van Australië: 35079570
* SNAC: w6gq7tpz
* Système universitaire de documentation: 152279539
* Virtual International Authority File: 26771451
* WorldCat (via VIAF): 26771451
# Actinium(III)chloride

Actinium(III)chloride is een chemische verbinding, een zout van het radioactieve element actinium en chloor.

## Synthese

Actinium(III)chloride wordt bereid in een reactie tussen actinium(III)hydroxide met with tetrachloormethaan (tetra).
    ${\ce {4Ac(OH)3\ +3\ CCl4->4AcCl3\ +\ 3CO2\ +\ 6H2O}}$
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Actinium(III) chloride op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* 1 2 3 Ltd, Mark Winter, University of Sheffield and WebElements, WebElements Periodic Table » Actinium » actinium trichloride. www.webelements.com. Gearchiveerd op 7 februari 2024.
* ↑ Pubchem, Actinium chloride. pubchem.ncbi.nlm.nih.gov.
# Haroldiataenius hintoni

Haroldiataenius hintoni is een keversoort uit de familie bladsprietkevers (Scarabaeidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Saylor.
# Zellik-Galmaarden

Zellik-Galmaarden is een Belgische eendaagse wegwielerwedstrijd die sinds 2010 behoort tot de UCI Europe Tour van categorie 1.2. Winnaars van de koers zijn onder andere Tom Boonen, Jurgen Van den Broeck, Johan Vansummeren en Greg Van Avermaet.
De eerste editie werd gereden in 1983 en werd gewonnen door de Belg Frank Verleyen. In 2012 ging de overwinning naar Kevin Thome. De start van de wedstrijd vond tot 2012 plaats in Zellik en de aankomstlijn ligt in Galmaarden. De editie van 2013 gaat niet door. Vanaf 2014 zal de startplaats gewijzigd worden.
* ↑ Nieuwsblad (2009): Zellik-Galmaarden wordt categorie 1.2 op UCI kalender
* ↑ Nieuwsblad (2013): In 2013 geen Zellik-Galmaarden
# Diglyphomorphomyia nigra

Diglyphomorphomyia nigra is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Zhu & Huang.
# Sinner Man

Sinner Man, ook gespeld als Sinnerman, is een Amerikaanse negrospiritual. Het lied is waarschijnlijk in de negentiende eeuw ontstaan.
Sinner Man gaat over een man die zich van God heeft afgekeerd, niet alleen door te stoppen met bidden maar ook door een zondig leven te leiden. Uiteindelijk ontdekt hij dat de duivel op hem wacht. Het lied is een waarschuwing om God trouw te blijven. Ook is het een verbloemd protestlied tegen racisme.
Er is onder meer een folkversie van The Weavers uit 1959 en een tien minuten durende blues- en gospelversie van Nina Simone uit 1965. In de jaren 1960 brachten de Jamaicaanse zangers Peter Tosh en Bunny Livingston meerdere malen een reggaeversie uit. De versie van Nina Simone, gezongen door Bill Conti, is gebruikt in de film The Thomas Crown Affair. De uitvoering van Nina Simone is verder gebruikt in televisieseries.
# Grijze sidderspotlijster

De grijze sidderspotlijster (Cinclocerthia gutturalis) is een vogelsoort uit de familie van de spotlijsters (Mimidae) en komt voor op Martinique en Saint Lucia.
De soort telt twee ondersoorten:
* Cinclocerthia gutturalis gutturalis (Lafresnaye, 1843) op Martinique
* Cinclocerthia gutturalis macrorhyncha (Sclater, 1866) op Saint Lucia
# Ptorthodius lanei

Ptorthodius lanei is een keversoort uit de familie Phengodidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Wittmer.
# Actinium(III)sulfide

Actinium(III)sulfide is de binaire chemische verbinding, een zout, tussen het radioactieve element actinium en zwavel. Het zout heeft als formule ${\ce {Ac2S3}}$. De verbinding wordt verkregen als actinium(III)oxalaat 6 minuten bij 1400 °C wordt blootgesteld aan een mengsel van koolstofdisulfide en waterstofsulfide. Met behulp van röntgendiffractie werd aangetoond dat de gevormde verbinding actinium(III)sulfide was.
    ${\ce {Ac2(C2O4)3 + 3 H2S -> Ac2S3 + 3 H2O + 3 CO2 + 3 CO}}$
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Actinium(III) sulfide op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Actinium(III)-sulfid op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Zachariasen, W. H. (1949). Crystal chemical studies of the 5f-series of elements. XII. New compounds representing known structure types. Acta Crystallographica 2 (6): 388–390. DOI: 10.1107/S0365110X49001016.
* ↑ (en) The Preparation of Actinium Compounds. U.S. Atomic Energy Commission, Technical Information Division (1948), pp. 4. Geraadpleegd op 16 april 2021.
# Harro Ran

Harro Ran (Den Haag, 18 april 1937 - aldaar, 10 maart 1990) was een Nederlands waterpolospeler.
Harro Ran nam als waterpoloër eenmaal deel aan de Olympische Spelen van 1960. Hij eindigde met het Nederlands team op de achtste plaats. In de competitie speelde Ran voor Zian Den Haag
Fred van Dorp · Henk Hermsen · Ben Kniest · Harry Lamme · Bram Leenards · Hans Muller · Harro Ran · Harry Vriend · Fred van der Zwan
# Diglyphomorphomyia sringeriensis

Diglyphomorphomyia sringeriensis is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Narendran.
# Simon Poncin

Simon Henri Ghislain Poncin (Poulseur, 11 juni 1916 - 26 juli 1992) was een Belgisch senator.

## Levensloop

Poncin was architect van beroep. Hij werd in 1958 gemeenteraadslid van Aarlen.
In 1961 werd hij PSB-provinciaal senator voor de provincie Luxemburg en vervulde dit mandaat tot in 1965. In 1964 leidde hij een dissidente socialistische groep in de gemeenteraad van Aarlen.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
# Grm (Trebnje)

Grm is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Trebnje in de NUTS-3-regio Jugovzhodna Slovenija. De plaats telde 135 inwoners op 1 januari 2020.
# Ptilodactyla impressicollis

Ptilodactyla impressicollis is een keversoort uit de familie Ptilodactylidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Pic.
# Jan Kooi

Jan Kooi (circa 1840 – na 1884) was een korporaal van het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger (KNIL), afkomstig uit Ghana. Zijn naam wordt soms ook geschreven als Jan Kooij. Hij sprak zeer goed Nederlands en heeft ook een tijd in Nederland gewoond.

## Levensloop

Kooi is vermoedelijk ergens in de buurt van Elmina geboren, waar het KNIL hem rekruteerde. Er zijn geen gegevens over zijn geboorte- / overlijdensdatum bekend en waarschijnlijk is zijn (Nederlandse) naam bij aanwerving aan hem gegeven.
In 1878 werd Kooi per koninklijk besluit benoemd tot ridder 4e klasse in de Militaire Willems-Orde vanwege zijn prestaties gedurende een krijgstocht in 1877 in Atjeh (zie verder Atjehoorlog). Hij verdiende in zijn loopbaan verder nog een Eervolle Vermelding, de Atjeh-medaille 1873-1874 en het Ereteken voor Belangrijke Krijgsbedrijven. Kooi redde het leven van een zekere kapitein Baum in Atjeh in 1878 door twee Atjehers te doden, waarbij hij zelf gewond raakte. Voorts vernagelde hij tien vijandelijke kanonnen en korte tijd later redde hij tijdens een gevecht met de vijand het leven van een luitenant. Hiervoor ontving hij een beloning van 100 gulden. In 1879 wist hij, samen met twee andere Afrikaanse militairen, een aanval op een konvooi af te slaan.
Na zijn diensttijd zou Kooi in 1883 via Nederland terugkeren naar Elmina.

## Portret

Kooi is tegenwoordig vooral bekend om het portret dat Johan Conrad Leich in 1882 van hem schilderde toen hij in het Koloniaal Werfdepot te Harderwijk wachtte tot hij naar Elmina kon terugkeren. Trots draagt hij zijn vier Nederlandse dienstmedailles, waarvan de meest linkse is, Ridder van de Vierde Klasse van de Militaire Willems-Orde, die hij in 1878 ontving voor zijn dienst in de Tweede Atjeh-expeditie, onderdeel van de Atjeh-oorlog. Het portret bleef in het bezit van Leich, die het schonk aan Museum Bronbeek.
Kooi's collega's werden destijds ook geschilderd door andere Nederlandse schilders, met name Kees Pop die datzelfde jaar door Isaac Israels werd geschilderd., Eveneens als Kooi wachtte Pop tot hij naar Elmina kon terugkeren.
* ↑ Portret van een gewonde KNIL-militair, Isaac Israels, 1882, Rijksmuseum. Gearchiveerd op 31 maart 2023.
# Acolasis lobuligera

Acolasis lobuligera is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1852 door Guenée.
# Harro Ruijsenaars

Hermanus Rodolphus Maria (Harro) Ruijsenaars (Hillegom, 6 juni 1945) is een Nederlands cellist.
Hij is zoon van kantoorbediende Hermanus Petrus Ruijsenaars en viool- en pianopedagoge Anna Maria Leegwater. Er volgde een muziekjeugd met onder andere lidmaatschap van het plaatselijk harmonieorkest, zijn ouders zagen echter geen muziekloopbaan voor hun zoon weggelegd. Hij doorliep het gymnasium aan het RK Lyceum St Bonaventura te Leiden.
Op dertienjarige leeftijd werd de cello toch serieus; hij kreeg les van Marinus Snoeren, cellist bij het Residentie Orkest (hij leidde ook Anner Bijlsma op) en speelde cello in het Leidse Jeugdorkest. Al voor de afronding in 1963 wilde hij opleiding van Paul Tortelier in Parijs, maar kreeg te maken met “tussen wal en schip”. Nederland gaf alleen internationale studiebeurzen na een conservatoriumopleiding, Frankrijk kende een minimum leeftijd van 21 jaar. Hij begon daarom een opleiding bij Hans van Weijdom Claterbos aan het Conservatorium van Amsterdam, waar hij in botsing kwam met de directie. Er volgde een driejarige studie bij Maurice Gendron aan de Staatliche Hochschule in Saarbrücken. Hij speelde korte perioden in het Zuid-Hollands Orkest (dan net opgericht) en Residentie Orkest. In 1968 volgde een aanstelling bij het Rotterdams Philharmonisch Orkest (1968-1977); hij was er de opvolger van Samuel Brill. Daarop volgde de aanstelling als solocellist van het Koninklijk Concertgebouworkest (1977-1989); hij was er opvolger van Tibor de Machua en collega van Jean Decroos.
Ruijsenaars speelde in duo’s met pianisten, kamermuziekensembles en symfonieorkesten, als cellist of als begeleid solomuzikant en kwam zo contact met gerenommeerde musici, dirigenten en orkesten.
Ruijsenaars was tevens fervent pedagoog. Hij gaf les aan conservatoria in Aarhus en Göteborg, maar kwam rond 2001 terug naar Nederland. Hij werd er wederom cellist bij het Residentie Orkest (The Hague Philharmonic) en gaf les aan het Haags Conservatorium, alles combinerend met een docentschap aan de Universiteit van Göteborg.
Van hem is een uitgebreide discografie voorhanden.
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 9, pagina 12 tot aanstelling KCO (Ruysenaars)
* Ruijsenaars op koncon.nl (Haags Conservatorium, geraadpleegd 13 juli 2022)
* Ruijsenaars op Muziekweb, muziekbibliotheek van Nederland
* Redactie, Familieberichten (familie). Nieuwe Haarlemsche Courant (10 juni 1945). Geraadpleegd op 13 juli 2022 – via delpher.nl.
* Redactie, Slaaf van mijn cello ben ik beslist niet. Nieuwe Haarlemsche Courant (7 oktober 1964). Geraadpleegd op 13 juli 2022 – via delpher.nl.
# Yukoana bhutanicus

Yukoana bhutanicus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1993 door Dolin.
# Dijocaria

Dijocaria is een geslacht van wantsen uit de familie van de Miridae (blindwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door José Cândido de Melo Carvalho en Diego Leonardo Carpintero in 1991.

## Soorten

Het genus bevat de volgende soorten:
* Dijocaria morali Carvalho & Carpintero, 1991
* Dijocaria oculata Carvalho & Carpintero, 1991
* Dijocaria pulcherrima Carvalho & Carpintero, 1991
* Dijocaria sanmarcosiana Carvalho & Carpintero, 1991
* ↑ Dijocaria Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 24 november 2023.
* ↑ Dijocaria Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Geraadpleegd op 24 november 2023.
* ↑ Dijocaria Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 24 november 2023.
# Simon Poulain

Simon Poulain (La Louvière, 13 januari 1906 – ?, 3 maart 2004) was een Belgisch componist, muziekpedagoog, militaire kapelmeester, cornettist en trompettist.

## Levensloop

Poulain studeerde na een opleiding aan het conservatorium van La Louvière aan het Koninklijk Conservatorium te Bergen (België). Aldaar behaalde hij een eerste prijs voor cornet. Vervolgens studeerde hij harmonie, contrapunt en fuga aan het Koninklijk Conservatorium te Brussel en behaalde daar een eerste prijs trompet in 1928.
Al in 1926 werd hij trompettist in het Groot Harmonieorkest van de Belgische Gidsen te Brussel. In 1934 werd hij militaire kapelmeester van de Muziekkapel van het 2e Linie-Regiment te Gent. In 1937 werd hij dirigent van de Muziekkapel van het 1e Regiment Carabiniers te Brussel en in 1945 dirigent van de Muziekkapel van het 1e Regiment Grenadiers. In 1946 werd hij dirigent van de Muziekkapel van de 4e Brigade der Infanterie, die in Duitsland gestationeerd was. Op 1 januari 1948 werd hij dirigent van het Groot Harmonieorkest van de Belgische Gidsen te Brussel. In deze functie bleef hij tot 31 maart 1957. Gedurende de negen jaar van zijn dirigentschap wist hij talrijke successen in binnen- en buitenland in de wacht te slepen. Van zijn hand zijn er verschillende transcripties en bewerkingen van Belgische en buitenlandse toondichters: Sylvain Dupuis, Godfried Devreese, Toussaint de Sutter, Jean Absil (Peau d'âne), Gaston Brenta, Raymond Moulaert (Symphonie de valses), Marcel Poot (Allegro symphonique), Camille Schmit (Musique pour piano et orchestre), Maurice Ravel, Domenico Cimarosa, Sergej Prokofjev (Symphonie classique), René Bernier en Eugène Bozza (Pax triumphans). Hij werd tot ere-dirigent van de Koninklijke Muziekkapel der Gidsen.
Vervolgens was hij directeur van het conservatorium van La Louvière tot 1975. Hij was eveneens ere-voorzitter van de Franstalige Union des Sociétés Musicales de la Communauté Française de Belgique (U.S.M.).
Hij dirigeerde ook verschillend amateur-blaasorkesten, zoals de Koninklijke harmonie van Morlanwelz, de Union des Fanfares de Nismes, de Koninklijke harmonie Dout en de Royale Fanfare Amitié «Les Noirs» d'Eugies.
Als componist schreef hij werken voor harmonieorkest.

## Composities
### Werken voor harmonieorkest

* La Charge de Burkel
* Marche solennelle
* Marche de la Brigade Piron
* Marche de la Libération
* Marche de la Police Militaire
* Marche de La Louvière
* Marche du Hainaut
* Mars van het 1e Artillerie Regiment
* Mars van de 1e Infanterie Brigade
* Souvenir d'Avesnes

### Kamermuziek

* Melodie, voor altsaxofoon
# Grmada

Grmada is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Trebnje in de NUTS-3-regio Jugovzhodna Slovenija. De plaats telde 29 inwoners op 1 januari 2020.
# Pyrgulina noviportus

Pyrgulina noviportus is een slakkensoort uit de familie van de Pyramidellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1961 door Saurin.
# Jean-Baptiste d'Hooghe de la Gauguerie

Jean-Baptiste François Marie d'Hooghe de la Gauguerie (Brugge, 14 oktober 1772 - 2 januari 1848) was een Zuid-Nederlands edelman.

## Geschiedenis

* In 1650 werd adelsverheffing verleend door koning Filips IV van Spanje aan Ignace-Michel de Hooghe. Verlening die geen rechtskracht had in de Spaanse Nederlanden.
* In 1702 verleende koning Filips V van Spanje de titel ridder aan Ignace de Hooghe, heer van Ter Heyde.
* In 1719 verhief keizer Karel VI Angeline Pattyn in de adel, met erfelijkheid op haar zoons, geboren uit haar huwelijk met de overleden Pierre d'Hooghe.

## Genealogie

* Richard d'Hooghe.
** Antoine d'Hooghe, x Jeanne Strymeersch.
*** Bernard d'Hooghe, x Anna van de Walle dit Reyphens.
**** Ignace-Michel d'Hooghe († 1715), x Marie-Madeleine de le Flye, vrouwe van Gauguerie. Hij was de auteur van het 'Handschrift De Hooghe'.
***** Ignace-François d'Hooghe (1710-1761), pensionaris van de stad Brugge, x Thérèse Anchemant (1713-1766).
****** Joseph-Ignace d'Hooghe de la Gauguerie (1735-1795).
****** Jean-Baptiste d'Hooghe de la Gauguerie (1736-1813), x Marie-Joséphine de Tollenaere.
******* Jean-Baptiste d'Hooghe de la Gauguerie (1772-1848), x Thérèse Joos de ter Beerst.
*** Antoine d'Hooghe, x Jeanne Marissael.
**** Jean-Antoine d'Hooghe, x Angeline Pattyn.
***** Jean-Antoine d'Hooghe († 1744), schepen van het Brugse Vrije, zonder nageslacht.
***** Bernard d'Hooghe († 1761), zonder nageslacht.

## Levensloop

Jean-Baptiste d'Hooghe werd in 1823, onder het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, in de erfelijke adel erkend, met de titel ridder, overdraagbaar bij eerstgeboorte. Hij was een zoon van Jean-Baptiste d'Hooghe, heer van Ten Heede, majoor van de stad Brugge, en van Marie-Joséphine de Tollenaere. Hij werd stadhouder van de Gilde der Hallebardiers in Brugge en hoofdman van de Vrije Archiers in Sint-Kruis. Hij trouwde in 1800 met Thérèse Joos de ter Beerst (1777-1856). Ze kregen tien kinderen, van wie de meeste jong of ongehuwd overleden.
De enige mannelijke telg die trouwde was Guido d'Hooghe de la Gauguerie (1806-1873), met Pauline Serdobbel (1803-1878). Hij was kapitein bij de infanterie. Ze hadden zes kinderen die vroegtijdig en ongehuwd stierven, behalve de oudste, Leonie d'Hooghe (1835-1930) die de laatste naamdraagster was en getrouwd was met jonkheer Charles Dhont (1808-1885).

## Literatuur

* F. VAN DYCKE, Recueil héraldique, Brugge, 1851.
* J. GAILLIARD, Bruges et le Franc, T. IV, Brugge, 1852..
* Généalogie d'Hooghe, in: Annuaire de la noblesse de Belgique, Brussel, 1862.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1990, Brussel, 1990.