OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Johan Timmermans

Johan Elisabeth Timmermans (Luluaburg, 19 april 1957) is een Belgisch politicus en ex-voorzitter van de Belgische voetbalclub KV Mechelen.

## Levensloop

Timmermans doorliep zijn secundair onderwijs aan het Sint-Romboutscollege te Mechelen. Hij studeerde af als licentiaat in de Rechten aan de U.I.A. in 1980. In datzelfde jaar werd hij ook lid van de Mechelse balie. Hij behandelt voornamelijk advies- en geschillenwerk in aansprakelijkheids- en verzekeringsrecht.
Op 24 april 2003 werd Timmermans officieel aan het hoofd van KV Mechelen, waar hij al van jongs af aan voor supporterde, gezet door de Algemene Vergadering van de toenmalige vzw Red KV Mechelen. Met Timmermans kwam ook een nieuwe naam voor de club met een subtiele verwijzing naar de financiële moeilijkheden in 2002-2003: Yellow-Red KV Mechelen was geboren. De krachtlijnen voor het nieuwe beleid waren duidelijk: supportersinspraak, strenge budgettaire controles en gezonde sportieve ambities moesten ervoor zorgen dat de club nooit meer in zulke moeilijke situatie terecht zou komen. Intussen, ruim 10 jaar later, is KV Mechelen onder Timmermans een gezonde club die meedraait in de Belgische Eerste klasse.
Hij engageerde zich ook op politiek vlak. Zo was hij een tijd schepen in Mechelen. Nadien zetelde hij nog in de gemeenteraad, maar was zelden aanwezig. Timmermans maakt deel uit van de Open Vld. Daarnaast maakt Timmermans deel uit van de raad van bestuur en beheerscomités van Eandis en Iverlek en van het directiecomité van IGEMO.
In juni 2019 werd Timmermans door de Geschillencommissie Hoger Beroep van de KBVB veroordeeld voor wedstrijdvervalsing tijdens het seizoen 2017-18. Na beroep bij het Belgisch Arbitragehof voor de Sport werd zijn schorsing van tien jaar bevestigd.
* ↑ Johan Timmermans (KV Mechelen) over 'Propere Handen': 'Het deed pijn om zo afscheid te nemen', Knack, 1 mei 2019. Gearchiveerd op 5 december 2021.
* ↑ Johan Timmermans kan toch schepen worden; Het Nieuwsblad; 25 juni 2003
* ↑ Sven VAN HAEZENDONCK, Voorzitter KV al jaren grote afwezige op gemeenteraad, Gazet van Antwerpen-Mechelen, 30 november 2016. Gearchiveerd op 26 juli 2019.
* ↑ Vincent VAN GENECHTEN, Dossier matchfixing: KV Mechelen degradeert, Waasland-Beveren gaat vrijuit, De Standaard, 1 juni 2019. Gearchiveerd op 26 juli 2019.
* ↑ Mechelse ex-bestuurders kennen hun sancties: 7 tot 10 jaar schorsing, Sporza, 17 juli 2019. Gearchiveerd op 23 april 2021.
# Jeanne Pauw van Wieldrecht

Jeanne Hermance Pauw van Wieldrecht (Leersum, 15 maart 1919 – aldaar, vermoedelijk op 23 september 1944) was een Nederlandse verzetsstrijdster in de Tweede Wereldoorlog. Zij was voor het plaatselijke verzet actief als koerierster. Zij verdween plotseling op 23 september 1944, haar lichaam werd ruim twee jaar later teruggevonden. Vermoedelijk is zij doodgeschoten door een Duitse soldaat.

## Levensloop

Pauw werd geboren als lid van de familie Pauw en als oudste dochter van mr. Reinier ridder Pauw van Wieldrecht, heer van Wieldrecht en Darthuizen (1893-1939), die onder andere kamerheer van koningin Wilhelmina was (1937-39), en Catharina van den Wall Bake (1897-1928), lid van de familie Bake. Haar grootvader was burgemeester van Leersum.
Pauw ging in 1942 geschiedenis in Utrecht studeren, maar moest gedwongen stoppen met haar studie omdat zij weigerde de loyaliteitsverklaring te ondertekenen. Zij keerde terug naar haar ouderlijk huis op het landgoed Darthuizen bij Leersum. Pauw werd actief als koerierster voor het Leersumse verzet. Op 23 september 1944 vertrok zij van huis, maar keerde niet terug. Zij werd voor het laatst gezien met een Duitse soldaat op de weg richting Broekhuizen.
Na Pauws verdwijning schakelde haar familie de politie in, waarop tevergeefs een zoektocht plaatsvond. Boeren in de omgeving vertelden kort daarna dat er een Duitse soldaat was langs geweest met een dameshorloge en -fiets die hij probeerde te slijten. De Ortskommandant die in Villa Dartheide aan de Rijksstraatweg 321 woonde werd ingeschakeld. Hij was erg behulpzaam. De Duitser bleek ene Matthias Haffner te zijn en hij had Pauws fiets nog in zijn bezit. Haffner ontkende echter iets van haar verdwijning af te weten en werd niet vervolgd.
De stoffelijke resten van Pauw werden pas op 26 november 1946 gevonden dicht bij het oude tolhuis. Zij was van dichtbij doodgeschoten. De Nederlandse regering zette Haffner op een opsporingslijst, maar kwam hem nooit op het spoor. Ze werd begraven in Leersum.

## Eerbetoon

* Haar naam staat vermeld op de Erelijst van Gevallenen 1940-1945.
* Tegenover haar graf werd enkele jaren na haar dood een verzetsmonument geplaatst met haar naam en de namen van twaalf andere gesneuvelde verzetsmensen.
* Haar naam staat vermeld op het monument in het Academiegebouw van de Universiteit Utrecht.

## Wetenswaardigheden

Pauw is de oudere zus van de schrijfster Agnies Pauw van Wieldrecht. Jeanne Pauw staat samen met haar zussen op de voorkant van Agnies Pauws boek Vin-je dat we een hoed op moeten (uitgave uit 2003).
* Loek Caspers (2008). Vechten voor vrijheid: Oorlog en verzet op de Utrechtse Heuvelrug. Verloren: Hilversum, p.178
* ↑ Jeanne Hermance Pauw van Wieldrecht Jkvr. | Erelijst van Gevallenen 1940-1945. www.erelijst.nl. Geraadpleegd op 5 juni 2024.
* ↑ Utrecht, monument in het Academiegebouw. Nationaal Comité 4 en 5 mei. Geraadpleegd op 5 juni 2024.
# Jervand Lalajan

Jervand Lalajan (Armeens: Երվանդ Լալայան Ervand Lalayan; Alexandropel, 8 januari [27 december JU] 1864 - Jerevan, 2 februari 1931) was een Armeens etnograaf, archeoloog en volkskundige. Hij stichtte het Historisch Museum van Armenië en was er directeur van 1919 tot 1927.

## Opleiding

In 1885 studeerde hij af aan de Nersisiaanse School van Tbilisi, om aan de slag te gaan als leraar in Achaltsiche, Achalkalaki en Alexandropel. Vervolgens volgde hij tot 1894 les aan de Universiteit van Genève. Met zijn diploma in de sociologie ging hij voor een half jaar aan de slag bij de mechitaristen in Venetië. Teruggekeerd in Transkaukasië werkte hij van 1895 tot 1897 in de diocesane school van Sjoesja. Daar verzamelde hij de meest toonaangevende onderzoekers van zijn tijd (M. Abeghjan, T. Toramjan, H. Atsjarjan, Leo, Melikset bek, S. Lisitsjan, Ch. Samoeëljan, S. Zelinski enz.) om het "Etnografisch Tijdschrift" (Ազգագագրական Հանդես Azgragakan Handes) op te richten. Het tijdschrift verscheen voor het eerst in 1896.

## Werk

Op 21 november 1900 stichtte hij de Armeense Etnografische Uitgeverij in Tbilisi, en in 1906 de Armeense Etnografische Maatschappij. Het museum van de Maatschappij werd in 1921 overgebracht van Tbilisi naar Jerevan. Lalajan publiceerde tussen 1901 en 1906 artikels over talrijke onderwerpen in Azgragakan Handes, waaronder "Dzjavachk", "Varanda", "Sisian", "Kapan", "De provincie van Gandzja", "Bortsjaloe", "Van", "De provincie van Goghtan", "Vajots Dzor", "De prefectuur Nachitsjevan of Nachtsjevan", "Zangezoer", "De provincie van Nor Bazajet of Gegharkoenik" en "Rituele praktijken onder de Armeniërs". Verder verzamelde en publiceerde Lalajan duizenden volksverhalen, fabels en spreekwoorden.

## Opgravingen

Lalajan leidde verschillende opgravingscampagnes in de oejezd Sjaroer-Daralagoz, in de provincies Nachitsjevan en Nor Bazajet, op de berg Sjresj (nabij Saravan) en in de dorpen Nizj (nabij Noechi) en Elari (nabij Abovjan). Het meest bekend staat hij om zijn opgravingen in Adıyaman, in het huidige Turkije. De resultaten van zijn archeologische onderzoek bundelde Lalajan in het (nog steeds geciteerde) boek «Դամբարանների պեղումները Խորհրդային Հայաստանում» ("De opgravingen van graftombes in Sovjet-Armenië"), uitgegeven in 1931.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Երվանդ Լալայան op de Armeenstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Yervand Lalayan op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Johan Anton Callenbach

Johan Anton Callenbach (Bergschenhoek, 2 mei 1870 - Norfolk (Virginia), 28 oktober 1932) was een Nederlands wis- en natuurkundige.

## Biografie

Callenbach was een lid van de uitgeversfamilie Callenbach en een zoon van predikant ds. Willem Callenbach (1836-1879) en Johanna Magdalena Mijer (1841-1907), de laatste een dochter van minister Pieter Mijer (1812-1881). Hij studeerde in Amsterdam en promoveerde in Leipzig in 1896 op het proefschrift Ueber die Isomerie der Produkte der Reaktion zwischen Methylenjodid und Natriumacetessigester, und über die Einwirkung von Isopropyljodid auf die Natriumverbindungen dieser Reaktionsprodukte.
Via zijn moeder en haar vader zal Callenbach bekend geweest zijn met de Indische hogere ambtelijke kringen daar zijn grootvader Mijer van 1866 tot 1872 Gouverneur-Generaal van Nederlands-Indië was geweest. In ieder geval kende hij hierdoor de schrijver Louis Couperus (1863-1923) welke laatste hem een opdrachtexemplaar van Extaze. Een boek van geluk liet sturen. Na zijn promotie emigreerde Callenbach naar Amerika, na in 1899 te zijn getrouwd met Antonie Marie Louise Mathilde Lohmann (1874-1948), concertzangeres; uit het huwelijk werden vijf kinderen geboren. Hij was er chemicus en laatst president van de Norfolk (Virginia) Testing Laboratories.
# Johan Anthony Beelaerts van Blokland

Johan Anthony Beelaerts van Blokland ('s-Gravenhage, 13 april 1924 – Kemnade, Wijnbergen, 3 oktober 2007) was een Nederlands diplomaat.

## Biografie

Beelaerts was lid van de familie Beelaerts en een zoon van jhr. mr. Willem Adriaan Beelaerts van Blokland (1883-1935) en jkvr. Adriana Maria Catharina Snoeck (1881-1951), lid van de familie Snoeck. Hij trouwde in 1951 met de publiciste jkvr. Agnies Pauw van Wieldrecht, vrouwe van Darthuizen (1927-2013) en lid van de familie Pauw, met wie hij drie kinderen kreeg van wie de twee oudste (en een schoondochter) ook in dienst van het ministerie van Buitenlandse Zaken traden.
Na zijn rechtenstudie trad Beelaerts in diplomatieke dienst. Hij vervulde verscheidene diplomatieke posten alvorens in 1978 te worden benoemd tot ambassadeur van Nederland te Koeweit en in Bahrein, Qatar, Oman en de Verenigde Arabische Emiraten. In 1983 werd hij benoemd tot ambassadeur bij de Heilige Stoel in Vaticaanstad. Hij volgde daar J. Ceulen op en was de allereerste protestante ambassadeur bij het Vaticaan. Hij bereidde daar ook het allereerste bezoek van een Nederlands staatshoofd, Beatrix der Nederlanden, aan de paus voor. In januari 1983 bood Beelaerts zijn geloofsbrieven aan de paus aan. Tijdens het staatsbezoek van Beatrix en Claus aan Italië in maart 1985 brachten zij op 28 maart 1985 een bezoek aan de paus. Dit bezoek bleef een sober bezoek wegens weerstand van de protestante gemeenschap in Nederland tegen dat bezoek van Beatrix aan de paus. (De betrekkingen tussen Nederland en het Vaticaan waren vanwege die protestante aversie altijd moeizaam geweest en het mogelijke gezantschap bij de paus had zelfs in 1926 geleid tot de val van het kabinet-Colijn I.) Na deze post ging Beelaerts in 1986 met de VUT waarbij hij benoemd werd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw; hij was al sinds 1973 Officier in de Orde van Oranje-Nassau. Als ambassadeur werd hij opgevolgd door opnieuw een rooms-katholiek, mr. Seger J.J. baron van Voorst tot Voorst (1927) die deze post ook als laatste in zijn loopbaan zou bekleden, tot 1993.

### De Kemnade

In 1955 werd het echtpaar Beelaerts-Pauw eigenaar van huis De Kemnade in Wijnbergen dat zij als vaste verblijfplaats kozen wanneer zij in Nederland vertoefden. Tijdens het verblijf van de Beelaerts in Bangkok, van 1959 tot de zomer van 1960, stelden zij de Kemnade beschikbaar als vakantie- en rustoord voor predikanten met hun gezinnen. Toen hij in 1986 een nieuwe post aangeboden kreeg bedankte hij en koos voor gebruikmaking van de VUT-regeling waarna het echtpaar zich terugtrok op het landgoed; in 2007 overleed Beelaerts op De Kemnade. Beelaerts was beschermheer van de Schutterij Sint Martinus te Wijnbergen en sinds 14 juni 1987 was hij beschermheer van de Hooglandse Schutterij Sint Martinus in Braamt.
* Nederland's Adelsboek 79 (1988), p. 307-309.
* Diverse krantenberichten via Delpher.nl.
Referentie
* ↑ Catharina L. van Groningen en Pavinha Beelaerts van Blokland, De Kemnade. Een sieraad voor de omgeving. Bilthoven, 2012.
# Jisjoev kehilati

Een jisjoev kehilati (Hebreeuws: יישוב קהילתי, 'gemeenschapsnederzetting') is een type dorp in Israël en de Westelijke Jordaanoever.
Terwijl in een gewone plaats iedereen onroerend goed kan kopen, vormen de inwoners van een gemeenschapsnederzetting hun eigen coöperatie. Zij hebben de bevoegdheid om de verkoop van een huis of bedrijfspand aan een koper goed of af te keuren. Inwoners van een dergelijke nederzetting kunnen een bepaalde gedeelde ideologie, religieus perspectief of levensstijl hebben die ze in stand willen houden door alleen gelijkgestemden te accepteren. Zo kan een gezinsgerichte gemeenschap bijvoorbeeld voorkomen dat het een gepensioneerde gemeenschap wordt door alleen jonge gehuwde stellen als nieuwe bewoners toe te laten.
Een gemeenschapsnederzetting moet niet verward worden met een Israëlische nederzetting, kibboets of mosjav. In tegenstelling tot deze woonvormen ontstond de jisjoev kehilati in de jaren '70 als een niet-politieke beweging voor nieuwe stedelijke ontwikkeling in Israël. Desondanks betekent het stichten van nederzettingen dat het in de praktijk alleen voor Joden bedoeld is en dat inwoners het recht hebben om Arabieren te weigeren naar hun dorp te verhuizen. Hoewel de wet expliciete discriminatie van andere sociale groepen nadrukkelijk verbiedt, staat het de toelatingscommissies toe kandidaten af te wijzen op grond van vaag geformuleerde redenen. Gemeenschapsnederzettingen zijn in Israëlische juridische termen coöperatieve verenigingen, wat inhoudt dat ze zijn gedefineerd als 'privé'.
Zowel de Association for Civil Rights in Israel (ACRI) als Adalah, het juridische centrum voor de rechten van de Arabische minderheid in Israël, heeft dikwijls kritiek geuit op de regelgeving omtrent dit type dorp. Zij zijn van mening dat het screeningsproces bedoeld is om Arabische gezinnen, Mizrachische Joden, eenoudergezinnen, homoseksuelen en ongehuwden uit te sluiten.
Vanaf 1977 ondersteunde de door Likoed geleide regering de uitbreiding van Israëlisch-Joodse nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever en in de Gazastrook. Binnen een paar jaar was de jisjoev kehilati het meest voorkomende type dorp in die regio's. In de eerste tien jaar werden ruim 100 nederzettingen van dit type opgericht. Een verklaring voor de populariteit is dat een gemeenschapsnederzetting ook seculiere Joden toelaat. Andere mogelijke verklaringen zijn de ligging en de financiële voordelen. Gemeenschapsnederzettingen zijn meestal dorpen zonder landbouw. Inwoners werken doorgaans in een nabijgelegen stad en kiezen voor een woning in een jisjoev kehilati om zo dichter bij hun werk te wonen.
# Johann Jakob Tobler

Johann Jakob Tobler kan verwijzen naar:
* Johann Jakob (Jean) Tobler (1830-1905), Zwitsers chocolatier
* Johann Jakob Tobler (politicus) (1854-1936), Zwitsers politicus
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Johann Jakob Tobler en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Johann Jakob Treichler

Johann Jakob Treichler (1822 - 1906), was een Zwitsers politicus.
Johann Jakob Treichler behoorde tot de Democratische Partij van het kanton Zürich. Deze partij was tegen het cliëntelisme van de Radicale Partij (voorloper van de huidige Vrijzinnig Democratische Partij) die, gegroepeerd rond de invloedrijke Alfred Escher, ervoor zorgde dat de macht in handen bleef van een select groepje gelijkgezinden van grootkapitalisten (System Escher). In 1867 werd het machtsmonopolie van de Radicale Partij in de Regeringsraad van Zürich gebroken toen Johann Jakob Treichler in de Regeringsraad werd gekozen namens de DP.
Johann Jakob Scherer was in 1867 en in 1868 voorzitter van de Regeringsraad van Zürich (dat wil zeggen regeringsleider van Zürich.
Johann Jakob Scherers ideeën naderden de sociaaldemocratie. Hij wordt wel gezien als een voorloper van het socialisme in Zwitserland.
# Johann Baptist Lampi de Oude

Johann Baptist von Lampi (Italiaans: Giovanni Battista Lampi, Duits: Johann Baptist von Lampi) (Romeno, 31 december 1751 - Wenen, 11 februari 1830) was een Oostenrijkse portretschilder van Italiaanse afkomst.
Hij werd geboren in Romeno, vandaag de dag gelegen in de Italiaanse provincie Trente. Hij werd onder meer opgeleid door Franz Xaver König en Franz Nikolaus Streicher. Hij begon zijn carrière met het schilderen van traditionele altaarstukken, maar specialiseerde zich later in de portretkunst. In 1783 verhuisde hij naar Wenen en werd in 1786 professor aan de Weense Academie. Wij werkte in Polen en Iasi en daarna verhuisde hij naar Rusland, waar hij tussen 1791 en 1797 werkte als portretschilder. Uiteindelijk wist hij een enorm fortuin te verdienen. Hij stierf in Wenen op 11 februari 1830. Johann Baptist had ook een zoon, ook hij werd een verdienstelijk portretschilder.
Hij schilderde onder andere portretten van tsarina Maria Fjodorovna, de vrouw van tsaar Paul I van Rusland. Maar hij schilderde ook meerdere portretten van koning Stanislaus II August van Polen, tsarina Catharina II van Rusland, koning Gustaaf IV Adolf van Zweden en van aartshertogin Maria Christina van Oostenrijk.

## Galerij

* Koning Gustaaf IV Adolf van Zweden, geschilderd door Johann Baptist von Lampi
* Portret van een jonge vrouw
* Biblioteca Nacional de España: XX5396965
* Bibliothèque nationale de France: cb14955700f (data)
* Gemeinsame Normdatei: 122303660
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0865 4701
* KulturNav: d9384817-4dbd-40cb-bb66-420f9ef8585b
* Library of Congress Control Number: n2002056728
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0165671
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007423751205171
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 253152
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: CFIV186454
* Système universitaire de documentation: 059071451
* Union List of Artist Names: 500004776
* Virtual International Authority File: 5194786
* WorldCat (via VIAF): 5194786
# Johannes Worpstraat

De Johannes Worpstraat is een straat in Amsterdam-Zuid.
De straat in de Prinses Irenestraat kreeg per raadsbesluit van 1 februari 1956 zijn naam, een vernoeming naar organist Johannes Worp. Meerdere straten in de buurt zijn vernoemd naar musici, zo begint de straat bij de Dina Appeldoornstraat, vernoemd naar zangeres Dina Appeldoorn en eindigt bij de Dirk Schäferstraat, vernoemd naar pianist Dirk Schäfer.
De straat heeft alleen oneven huisnummers verdeeld over twee flatgebouwtjes. De woningen 1 tot en met 27 en 29 tot en met 55 vormen twee blokken binnen de totaal vier Warnersblokken, opgefleurd met gekleurde panelen van Joseph Ongenae. Deze flats staan met hun achtergevel aan de Dirk Schäferstraat en zijn rijksmonument. De bewoners van deze huizen keken twaalf jaar uit op een veldje met daarachter het Spinoza Lyceum, maar kregen in 1969 een schepping van Piet Zanstra aan de straat met huisnummer 2, waar Winterthur Verzekeringen en later Blom & van der Aa in trok (gebouw Point 7). Het gebouw kreeg weer later haar ingang aan de Peter van Anrooystraat, ook al vernoemd naar een musicus (Peter van Anrooy).
* Worpstraat 1-27 (augustus 2019)
* Worpstraat 29-55 (augustus 2019)
* Point 7 (augustus 2019)
* Johannes Wormstraat volgens BAG via data.amsterdam.nl
* BAG-viewer
* Monumentenregister voor rijksmonumenten; Monumentenkaart Amsterdam
* 'Stadsatlas Amsterdam. Stadskaarten en straatnamen verklaard', Bakker, Martha (red.) (1998). Derde druk in 2006. Amsterdam Publishers [etc.]. ISBN 90-74891-31-4
# Jocko Sims

Jocko Sims (Laie, 20 februari 1981) is een Amerikaans acteur, filmproducent en filmregisseur.

## Biografie

Sims studeerde in 2004 af aan de theaterschool van de Universiteit van Californië in Los Angeles.
Sims begon in 2003 met acteren in de televisieserie 10-8: Officers on Duty, waarna hij nog meerdere rollen speelde in televisieseries en films. Hij is vooral bekend van zijn rol als luitenant Carlton Burk in de televisieserie The Last Ship waar hij in 56 afleveringen speelde (2014-2018), en van zijn rol als dr. Floyd Reynolds in de televisieserie New Amsterdam waar hij al in 44 afl. speelde (2018-heden).

## Filmografie
### Films

Uitgezonderd korte films.
* 2018 Beyond White Space - als Harpo
* 2017 The Climb - als Rev
* 2016 The Sweet Life - als Joe
* 2015 Petting Zoo - als mr. Brandenburg
* 2014 Dawn of the Planet of the Apes - als Werner
* 2008 Something Is Killing Tate - als Tate
* 2006 Dreamgirls - als Elvis Kelly
* 2005 Jarhead - als Julius

### Televisieseries

Uitgezonderd eenmalige gastrollen.
* 2018-2022 New Amsterdam - als dr. Floyd Reynolds - 83 afl.
* 2014-2018 The Last Ship - als luitenant Carlton Burk - 56 afl.
* 2018 The Resident - als Ben Wilmot - 2 afl.
* 2014 Masters of Sex - als Robert Franklin - 7 afl.
* 2013 Castle - als Matt Hendricks - 2 afl.
* 2012 Franklin & Bash - als R.J. Carlton - 2 afl.
* 2008-2009 Crash - als Anthony Adams - 26 afl.

### Filmproducent

* 2013-2017 Apollo Night LA - televisieserie - 162 afl.

### Filmregisseur

* 2013-2017 Apollo Night LA - televisieserie - 154 afl.
* (en) Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jocko Sims op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) Biografie op IMDb
* (en) Filmografie op IMDb
* Library of Congress Control Number: no2019140783
* Virtual International Authority File: 2729156991009861180003
* WorldCat (via VIAF): 2729156991009861180003
# John Crawfurd

Dr. John Crawfurd (13 augustus 1783 - 11 mei 1868) was een Schotse arts, koloniaal ambtenaar, diplomaat en auteur. Hij is vooral bekend voor zijn werk over de Aziatische talen, de geschiedenis van de Indische Archipel en zijn rol in de stichting van Singapore. Hij was de laatste resident van Singapore voor deze functie werd vervangen door het ambt van gouverneur van de Straits Settlements.
# Cephalotoma tonkinea

Cephalotoma tonkinea is een keversoort uit de familie boorkevers (Bostrichidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1932 door Lesne.
# Hermacha crudeni

Hermacha crudeni is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de bruine klapdeurspinnen (Nemesiidae).
Hermacha crudeni werd in 1913 beschreven door Hewitt.
# Morten Hegreberg

Morten Hegreberg (Stavanger, 11 juni 1977) is een Noors voormalig wielrenner. Hegreberg won het Noors Kampioenschap Tijdrijden in 2006 en eindigde ook enkele malen op het podium bij het Noors Kampioenschap op de Weg. Hij is de oudere broer van Roy Hegreberg die eveneens beroepsrenner was.

## Palmares
### 1995

    Nationaal kampioen, junioren

### 2000

    1e etappe Ringerike GP

### 2005

    7e etappe An Post Rás

### 2006

    Noors kampioenschap ploegentijdrit
    9e etappe An Post Rás
# Mošnov

Mošnov (Duits: Engelswald) is een Tsjechische gemeente in de regio Moravië-Silezië, en maakt deel uit van het district Nový Jičín. Mošnov telt 676 inwoners (2006).
Albrechtičky · Bartošovice · Bernartice nad Odrou · Bílov · Bílovec · Bítov · Bordovice · Bravantice · Frenštát pod Radhoštěm · Fulnek · Heřmanice u Oder · Heřmánky · Hladké Životice · Hodslavice · Hostašovice · Jakubčovice nad Odrou · Jeseník nad Odrou · Jistebník · Kateřinice · Kopřivnice · Kujavy · Kunín · Libhošť · Lichnov · Luboměř · Mankovice · Mořkov · Mošnov · Nový Jičín · Odry · Petřvald · Příbor · Pustějov · Rybí · Sedlnice · Skotnice · Slatina · Spálov · Starý Jičín · Studénka · Suchdol nad Odrou · Šenov u Nového Jičína · Štramberk · Tichá · Tísek · Trnávka · Trojanovice · Velké Albrechtice · Veřovice · Vražné · Vrchy · Závišice · Ženklava · Životice u Nového Jičína