OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Basilica Palladiana

De Basilica Palladiana is een renaissance-gebouw in het centrum van Vicenza aan het Piazza dei Signori. Het opmerkelijkste gedeelte is de loggia, die kan worden gezien als een van de eerste voorbeelden in de stijl van de Italiaanse architect Andrea Palladio.
Het gebouw was van origine een regeringszetel uit de vijftiende eeuw, het Palazzo della Ragione, en bevatte naast de ruime zaal een groot aantal kleinere winkeltjes op de begane grond. Toen een gedeelte van het gebouw in de zestiende eeuw instortte, werd Palladio geselecteerd om het gebouw te renoveren (april 1549). Palladio ontwierp een nieuwe façade in marmeren classicistische vormen, een loggia en een portaal, die nu de oorspronkelijke gotische restanten van het eerdere gebouw verhullen.
Het gebouw was pas klaar in 1614, dertig jaar na de dood van Palladio. Het gebouw biedt momenteel onderdak aan tentoonstellingen en publieke bijeenkomsten. De begane grond herbergt nog steeds een groot aantal kleine winkels. Aan de zijkant van het gebouw staat een standbeeld van Palladio.
De openingsscènes van de verfilming van Mozarts opera Don Giovanni door Joseph Losey werden in en rond de Basilica Palladiana opgenomen.

## Fotogalerij

* Loggia en Piazza dei Signori
* Eerste verdieping van de Loggia
* Klokkentoren
# Lijst van nationale parken in IJsland

IJsland heeft drie nationale parken. Op 17 juni 2021 wordt een vierde nationaal park þjóðgarð á Vestfjörðum opgericht in Westfjorden.
| Naam van het nationaal park | Regio |
| Vatnajökull | Zuidoost-IJsland (omvat het vroegere Nationaal park Skaftafell (1967-2008) en het vroegere Nationaal park Jökulsárgljúfur) |
| Snæfellsjökull | West-IJsland |
| Þingvellir | Zuidwest-IJsland |
* ↑ IJslands Milieuagentschap
* ↑ IJslandse nationale omroep. Gearchiveerd op 22 juni 2021.
* ↑ Kaart IJslands Milieuagentschap
# Asilaris auricapillus

Asilaris auricapillus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Holzschuh.
# Neilonella flemingi

Neilonella flemingi is een tweekleppigensoort uit de familie van de Neilonellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Dell.
# Delias descombesi

Delias descombesi is een vlindersoort uit de familie van de Pieridae (witjes), onderfamilie Pierinae. Delias descombesi werd in 1836 beschreven door Boisduval.

## Kenmerken

De bovenzijde van de vleugels is overwegend wit, terwijl de onderzijde van de achtervleugels feloranje gekleurd is met twee in het oog springende rode vlekken. De spanwijdte van de vlinder bedraagt 6,5 tot 9 centimeter.

## Verspreiding en leefgebied

De soort komt voor in het Oriëntaals gebied en wordt aan de voet van de Himalaya aangetroffen in warme dalen tot hoogtes van 1500 meter boven zeeniveau.
* W. Landman (1999) Geïllustreerde Vlinder Encyclopedie, Lisse: R&B
* ↑ Gerardo Lamas: Pieridae of the World (uses Bridges Catalogue parsed by Brian Pitkin as starter, revised 4 Feb 2008) -- 8,650 names, 1135 spp., 89 genera, selectie op "valid species". Gearchiveerd op 17 oktober 2022.
# Paradelphomyia (Oxyrhiza) umbrosa

Paradelphomyia (Oxyrhiza) umbrosa is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Myiopardalis pardalina

Myiopardalis pardalina is een vliegensoort uit de familie van de boorvliegen (Tephritidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Bigot.
De soort komt van oorsprong voor in de landstreek Beloetsjistan en heeft zijn areaal van daaruit uitgebreid tot Kazachstan, India, Oekraïne, Turkije en Libanon.
Deze boorvlieg geldt als plaag voor de teelt van meloen, maar ook komkommer en watermeloen kunnen worden aangetast. Het volwassen vrouwtje is ongeveer 6 millimeter lang en legt in haar leven tussen 60 en 110 eitjes onder de schil van onrijpe vruchten. Deze komen na 3 tot 4 dagen uit, waarna de witte larven 8 tot 18 dagen van het vruchtvlees en de zaden eten. Daarna verlaten ze, ongeveer 10 millimeter lang geworden, de vrucht om te verpoppen onder de grond. De aangetaste vrucht krijgt veelal te maken met rotting. De soort kent jaarlijks tot vier generaties en overwintert als pop.
* ↑ Taxonomische informatie over Myiopardalis pardalina bij Fauna Europaea.
* ↑ European and Mediterranean Plant Protection Organisation (EPPO) - Myiopardalis pardalina (Diptera: Tephritidae), Baluchistan melon fly - Link
# Basilica San Paolo

Basilica San Paolo is een metrostation in de Italiaanse hoofdstad Rome. Het station werd geopend op 10 februari 1955 en wordt bediend door de lijnen B en B1 van de metro van Rome, alsmede de voorstadslijn naar Lido.

## Geschiedenis

In december 1918 werd begonnen met de aanleg van de spoorlijn tussen Rome en Lido d'Ostia. Het traject zou ter hoogte van de Basilica San Paolo bovengronds tussen de baseliek en de rots van San Paolo komen, maar later werd besloten om een tunnel door de rots te boren om de omgeving van de baseliek niet aan te tasten. De rots van San Paolo werd ten tijde van de Romeinse Republiek tot de vijfde eeuw gebruikt als begraafplaats. De tunnel door het tufsteen werd in de jaren twintig van de twintigste eeuw geboord. In 1924, toen de spoorlijn geopend werd, waren er tussen Porta San Paolo en Magliana-Mercato Nuovo geen stations. In 1938 werd begonnen met de bouw van de metro die tussen Porta San Paolo en Magliana bovengronds parallel aan de spoorlijn werd gebouwd en eveneens een dubbelsporige tunnel door de rots kreeg. De metrolijn kreeg wel stations, waaronder San Paolo ten zuiden van de tunnel, binnen de stadsgrenzen. De bouw van de metro werd in 1940 gestaakt en in 1948 hervat. In februari 1955 werd het metrostation bij het kruispunt van de viale Giustiniano Imperatore en via Gaspare Gozzi geopend.
* De ingang bij het viaduct.
* Perrons en sporen van de voorstadslijn.
* De uitgang aan de Via Gaspare Gozzi.
Na dertig jaar metrobedrijf kwam grootonderhoud aan de orde en in 1989 werd het bovengrondse metrotraject gesloten. De metrodienst werd voortgezet over de voorstadslijn terwijl de diensten tussen Rome en Lido tijdens het onderhoud hun noordelijke eindpunt in Magliana hadden. In 1994 keerde de metro weer terug op de eigen sporen en werd begonnen met de bouw van perrons langs de voorstadslijn die in 1996 gereed waren. De dienst op de voorstadslijn werd toen hervat en sindsdien is het station een overstappunt tussen metro en voostadslijn.

## Ligging en inrichting

Het station ligt op een talud parallel aan de Via Gaspare Gozzi aansluitend op het viaduct over de viale Giustiniano Imperatore. De toegangshal ligt in het bruggehoofd aan de noordkant van de perrons, de uitgang ligt iets zuidelijker aan de Via Gaspare Gozzi. De perrons zijn ondergebracht in twee betonnen hallen op het talud.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Basilica San Paolo (metropolitana di Roma) op de Italiaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Dichomeris chalybitis

Dichomeris chalybitis is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1920 door Meyrick.
# Lijst van nationale parken in Italië

In Italië zijn 25 natuurgebieden uitgeroepen tot nationaal park.
| Gebied | Regio('s) | Oppervlakte (km²) | Opgericht in |
| Nationaal park Abruzzo, Lazio e Molise | Abruzzen, Lazio, Molise | 507 | 1923 |
| Nationaal park Alta Murgia | Apulië | 677 | 2004 |
| Nationaal park Appennino Lucano Val d'Agri Lagonegrese | Basilicata | 690 | 2007 |
| Nationaal park Appennino Tosco-Emiliano | Emilia-Romagna, Toscane | 228 | 2001 |
| Nationaal park Arcipelago Toscano | Toscane | 747 | 1996 |
| Nationaal park Asinara | Sardinië | 270 | 1997 |
| Nationaal park Aspromonte | Calabrië | 761 | 1989 |
| Nationaal park Cilento, Vallo di Diano e Alburni | Campanië | 1810 | 1991 |
| Nationaal park Cinque Terre | Ligurië | 39 | 1999 |
| Nationaal park Circeo | Lazio | 84 | 1934 |
| Nationaal park Dolomiti Bellunesi | Friuli-Venezia Giulia | 315 | 1990 |
| Nationaal park Foreste Casentinesi, Monte Falterona, Campigna | Emilia-Romagna, Toscane | 364 | 1993 |
| Nationaal park Gargano | Apulië | 1211 | 1991 |
| Nationaal park Gennargentu en Golf van Orosei | Sardinië | 730 | 1998 |
| Nationaal park Gran Sasso e Monti della Laga | Marken, Abruzzen, Lazio | 1413 | 1991 |
| Nationaal park Gran Paradiso | Valle d'Aosta, Piëmont | 700 | 1922 |
| Nationaal park La Maddalena-archipel | Sardinië | 201 | 1994 |
| Nationaal park Majella | Abruzzen | 628 | 1991 |
| Nationaal park Monti Sibillini | Marken, Umbrië | 697 | 1993 |
| Nationaal park Pantelleria | Sicilië | | 2016 |
| Nationaal park Pollino | Basilicata, Calabrië | 1711 | 1993 |
| Nationaal park Portofino | Ligurië | | 2023 |
| Nationaal park Sila | Calabrië | 737 | 2002 |
| Nationaal park Stelvio-Stilfser Joch | Lombardije, Trentino-Zuid-Tirol | 1307 | 1935 |
| Nationaal park Val Grande | Piëmont | 146 | 1992 |
| Nationaal park Vesuvius | Campanië | 73 | 1995 |
Abruzzen, Lazio en Molise · Alta Murgia · Appennino Lucano Val d'Agri Lagonegrese· Appennino Tosco-Emiliano· Asinara · Aspromonte · Dolomiti Bellunesi · Foreste Casentinesi, Monte Falterona, Campigna · Cinque Terre · Cilento , Vallo di Diano e Alburni · Circeo · Gargano · Gennargentu en Golf van Orosei · Gran Paradiso · Gran Sasso e Monti della Laga · Maddalena-archipel · Majella · Monti Sibillini · Pantelleria · Pollino · Portofino · Sila · Stelvio-Stilfser Joch · Toscaanse Archipel · Val Grande · Vesuvius
# Attheyella (Delachauxiella) horvathi

Attheyella (Delachauxiella) horvathi is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Canthocamptidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Chappuis.
# Neilonella japonica

Neilonella japonica is een tweekleppigensoort uit de familie van de Neilonellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Okutani.
# Delias destrigata

Delias destrigata is een vlindersoort uit de familie van de Pieridae (witjes), onderfamilie Pierinae.
Delias destrigata werd in 1996 beschreven door van Mastrigt.
# Paradelta quadralis

Paradelta quadralis is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1918 door Barnes & McDunnough.
# Mylon illineatus

Mylon illineatus is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Mabille & Boullet.
# Basilica Opimia

De Basilica Opimia was een basilica in het Oude Rome. Het gebouw stond direct naast de Tempel van Concordia op het Forum Romanum en werd gebouwd door de consul Lucius Opimius, die in 121 v.Chr. ook de tempel liet herbouwen. Gezien de beschikbare ruimte kan het geen groot gebouw geweest zijn.
Tiberius liet in 7 v.Chr. de tempel nogmaals herbouwen en bij deze gelegenheid werd de Basilica Opimia afgebroken. Er zijn geen restanten van teruggevonden.
# Dichomeris chalinopis

Dichomeris chalinopis is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Meyrick.
# Attheyella (Delachauxiella) lacinulata

Attheyella (Delachauxiella) lacinulata is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Canthocamptidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Hamond.
# Neilonella guineensis

Neilonella guineensis is een tweekleppigensoort uit de familie van de Neilonellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Thiele.
# Delias cyclosticha

Delias cyclosticha is een vlindersoort uit de familie van de Pieridae (witjes), onderfamilie Pierinae.
Delias cyclosticha werd in 1955 beschreven door Roepke.
# Palazzia ausonia

Palazzia ausonia is een slakkensoort uit de familie van de Skeneidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Palazzi.
# Mysmenella pseudojobi

Mysmenella pseudojobi is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de Mysmenidae.
Het dier behoort tot het geslacht Mysmenella. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Lin & S. Q. Li.
# Basisberoepsonderwijs

Basisberoepsonderwijs (Russisch: Начальное профессиональное образование; Natsjalnoje professionalnoje obrazovanieje), acroniem: NPO (НПО), vormt in Rusland de basis van de beroepsopleidingen. Het wordt met name vertegenwoordigd door:
* de GOU NPO (ГОУ НПО), acroniem voor Gosoedarstvennoje obrazovatelnoje oetsjrezjdenieje natsjalnogo professionalnogo obrazovania (Государственное образовательное учреждение начального профессионального образования); "Staatsonderwijsinstelling voor basisberoepsonderwijs";
* de NOU NPO (НОУ НПО), acroniem voor Negosoedarstvennoje obrazovatelnoje oetsjrezjdenieje natsjalnogo professionalnogo obrazovania (Негосударственное образовательное учреждение начального профессионального образования); "Niet-gouvermentele onderwijsinstelling voor basisberoepsonderwijs".
In de sovjetperiode heette het beroepstechnische school (PTU) (complete naam: middelbare stedelijke beroepstechnische school; SGPTU). Momenteel is een groot deel van de Russische PTU's hernoemd tot beroepstechnische lycea (Профессионально-технические лицеи; Professionalno-technitsjeskieje litsei; acroniem: ПТЛ; PTL). Sommige PTU's zijn echter hernoemd tot colleges (kolledzj).
Leerlingen hebben toegang tot het basisberoepsonderwijs na de 9e of de 11e klas van de basisschool. De instellingen van het basisberoepsonderwijs (NPO) en het middelbaar beroepsonderwijs (SPO) zijn verenigd onder de overkoepelende naam middelbare speciale onderwijsinstelling (Среднее специальное учебное заведение; Sredneje spetsialnoje oetsjebnoje zavedenieje; acroniem: SSUZ).
# Dendragama

Dendragama is een geslacht van hagedissen uit de familie agamen (Agamidae).

## Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van de groep werd voor het eerst voorgesteld door Giacomo Doria in 1888. De typesoort werd later beschreven als Acanthosaura schneideri en meer recentelijk werd de naam Calotes boulengeri gebruikt. De soortaanduiding is een eerbetoon aan de bioloog George Albert Boulenger (1858–1937). Het geslacht Dendragama was lange tijd monotypisch en werd slechts vertegenwoordigd door een enkele soort; Dendragama boulengeri. In 2017 werden echter twee nieuwe soorten beschreven die aan het geslacht Dendragama werden toegerekend: Dendragama australis en Dendragama dioidema.

## Verspreiding en habitat

De agamen komen voor in delen van Azië en leven endemisch in Indonesië. Alle soorten komen uitsluitend voor op het eiland Sumatra. Het verspreidingsgebied bestaat niet uit een aaneengesloten areaal maar uit slechts enkele versnipperde populaties. De verschillende soorten zijn typische boombewoners die veel klimmen.

## Soorten

Het geslacht omvat de volgende soorten, met de auteur en het verspreidingsgebied.
| Naam | Auteur | Verspreidingsgebied |
| Dendragama australis | Harvey, Shaney, Sidik, Kurniawan & Smith, 2017 | Indonesië |
| Dendragama boulengeri | Doria, 1888 | Indonesië |
| Dendragama dioidema | Harvey, Shaney, Sidik, Kurniawan & Smith, 2017 | Indonesië |

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database - Dendragama. Gearchiveerd op 23 juni 2023.

### Bronnen

* (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database - Dendragama - Website Geconsulteerd 14 mei 2019
Acanthocercus · Acanthosaura · Agama · Amphibolurus · Aphaniotis · Bronchocela · Bufoniceps · Calotes · Ceratophora · Chelosania · Chlamydosaurus · Complicitus · Cophotis · Coryphophylax · Cristidorsa · Cryptagama · Ctenophorus · Dendragama · Diploderma · Diporiphora · Draco · Gonocephalus · Gowidon · Harpesaurus · Hydrosaurus · Hypsicalotes · Hypsilurus · Intellagama · Japalura · Laudakia · Leiolepis · Lophocalotes · Lophognathus · Lophosaurus · Lyriocephalus · Malayodracon · Mantheyus · Microauris · Moloch · Monilesaurus · Oriocalotes · Otocryptis · Paralaudakia · Phoxophrys · Phrynocephalus · Physignathus · Pogona · Psammophilus · Pseudocalotes · Pseudocophotis · Pseudotrapelus · Ptyctolaemus · Rankinia · Saara · Salea · Sarada · Sitana · Stellagama · Thaumatorhynchus · Trapelus · Tropicagama · Tympanocryptis · Uromastyx · Xenagama
# Atta capiguara

Atta capiguara is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1944 door Gonçalves.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 4 december 2020.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 9 januari 2022.
# Nederlandsche Overzee Trust Maatschappij

De Nederlandsche Overzee Trust Maatschappij (NOT) was een Nederlandse handelsmaatschappij die op 24 november 1914 werd opgericht, in verband met de neutraliteitspolitiek van Nederland ten tijde van de Eerste Wereldoorlog.
Het was een naamloze vennootschap, opgezet door Nederlandse kooplieden, reders en bankiers onder leiding van C.J.K. van Aalst. Zij had als taak om tegenover de oorlogvoerende mogendheden te garanderen, dat de aan haar geadresseerde goederen uitsluitend voor binnenlands gebruik waren bestemd.
De aanleiding tot de oprichting was de eis van de Britten dat Nederland voor alle goederen die door Nederlandse schepen vervoerd werden, een miniatuurverbod zou instellen. De Nederlandse regering kon hiermee onmogelijk akkoord gaan, omdat dit door Duitsland terecht beschouwd kon worden als een schending door Nederland van zijn neutraliteit. Daarom richtte men de NOT op, waarmee individuele reders en kooplieden de garantie gaven dat de door hun schepen vervoerde goederen niet naar een vijandige natie zouden worden doorgeleverd. Hoewel dit voor alle belligerenten gold, kreeg in de praktijk de Entente hiermee de garantie dat allerlei goederen die zij als contrabande beschouwde niet naar Duitsland doorgevoerd zouden worden. De Britten kregen dus hun zin zonder dat de Nederlandse regering daar officieel bij betrokken was en Duitsland kon zich tegen deze constructie moeilijk verzetten.
Vanaf maart 1915 ging het zelfs om álle goederen die in Nederlandse havens werden ingevoerd. Omgekeerd berustte de NOT in een vaak goed georganiseerde en omvangrijke smokkelhandel op Duitsland. De NOT was trouwens onmachtig om daar verandering in te brengen, ook al zou ze dat gewild hebben.
Het gevolg van een en ander was wel dat, via het NOT, de Britten nu de Nederlandse overzeese handel onder controle hadden. Dit was een in feite onverdraaglijke zaak, aangezien het land voor graan, veevoer en andere grondstoffen volstrekt afhankelijk was van overzeese aanvoer. Anderzijds was men voor steenkoolaanvoer afhankelijk van Duitsland. Nederland stond echter machteloos en moest zich noodgedwongen bij deze situatie neerleggen.
Een vitaal belang van Nederland werd op deze manier uitbesteed aan een particuliere organisatie, waarin zakenlieden hun eigen belangen goed in de gaten konden houden. De NOT groeide zelfs uit tot een soort van staat binnen de staat, waarin - op haar hoogtepunt in 1917 - ongeveer duizend mensen werkten, terwijl op het departement van Buitenlandse Zaken in die jaren slechts enige tientallen ambtenaren werkzaam waren.
* Remieg Aerts e.a., 'Land van Kleine Gebaren - Een politieke geschiedenis van Nederland 1780-1990'
* Kruizinga, Samuël, Economische politiek. De Nederlandsche Overzee Trustmaatschappij (1914-1919) en de Eerste Wereldoorlog, dissertatie, Universiteit van Amsterdam, 2011.
* W.C. van Meurs, ‘De levensmiddelen-politiek der Regeering’ in W.A.T. de Meester: Gedenkboek van den Europeeschen oorlog in 1918-1919, 4e deel (Leiden, z.j.) (waarschijnlijk 1920) pp. 224-240.
* Stichting Studiecentrum Eerste Wereldoorlog
# Debora (persoon)

Debora (Hebreeuws: דְּבוֹרָה, Devora, "bij") komt tweemaal voor in de Hebreeuwse Bijbel:

## Rechter en profetes

In het Bijbelboek Rechters was Debora een profetes en de vierde rechter en de vrouw van Lappidot. Zij sprak recht tussen Rama en Bethel, onder de naar haar genoemde "Deborapalm". Haar verhaal wordt in het boek Rechters tweemaal verteld: in hoofdstuk 4 in proza en in hoofdstuk 5 in poëzie. Het betreft de geschiedenis van de strijd tussen Barak en de over Kanaän regerende hardvochtige koning Jabin.
Debora profeteerde dat Barak met 10.000 man moest optrekken tegen Jabins legeroverste Sisera, en dat God het leger van Sisera aan hem zou uitleveren. Barak zei dat hij de strijd aan zou gaan op voorwaarde dat Debora hem zou vergezellen. Debora ging mee, maar profeteerde dat de eer van de overwinning niet naar Barak, maar naar een vrouw zou gaan. Aldus geschiedde. Sisera's leger werd verpletterend verslagen, maar Sisera zocht zijn heil in de tent van de vermeende bondgenote Jaël. Zij doodde hem toen hij lag te slapen, door een tentpin door zijn hoofd te slaan. In hoofdstuk 5 volgt deze geschiedenis in liedvorm, zoals het die dag door Debora en Barak is gezongen.

## Voedster van Rebekka

Een minder bekende persoon met de naam Debora komt voor in het boek Genesis. Deze Debora was de voedster van Rebekka, die haar uit haar vaderland en de woonplaats van Nahor, in Mesopotamië naar Isaak begeleidde. Ze stierf op hoge leeftijd te Bethel en werd begraven onder een eik, die men daarna "De eik van geween" noemde.
# Myurella rosacea

Myurella rosacea is een slakkensoort uit de familie van de Terebridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1869 door Pease.
# Batterij van Azeville

De batterij van Azeville was een kustbatterij in Normandië tijdens de Tweede Wereldoorlog. Gebouwd door Organisation Todt, nabij het Franse dorp Azeville, vormde de batterij een vestigingspunt in de door Duitsers aangelegde Atlantikwall.

## Geschiedenis
### Opzet

De batterij van Azeville was bewapend met vier 105 mm Schneider 331 (f) kanonnen van Franse makelij, die werden beschermd door kazematten. De kazematten, twee van het model H671 en twee van model H650, waren door de Duitsers gecamoufleerd als woningen. Opmerkelijk zijn de extra uitgesneden delen in de kazemat, wat voor een groter bereik van de kanonnen moest zorgen. Hierdoor konden de kanonnen zelfs het zuidpunt van Utah Beach kunnen treffen.
Bij het complex lagen ook enkele kelders en munitieopslagplaatsen. De gebouwen waren allemaal met elkaar verbonden via een ondergronds gangenstelsel. Er was een garnizoen gevestigd van driehonderd man, dat sinds februari 1944 onder leiding stonden van luitenant Kattnig. Daarvoor was Hugo Treiber enkele jaren de commandant geweest.

### Landing in Normandië

Ondanks veelvuldige bombardementen in het voorjaar van 1944 en een zwaar bombardement in de nacht voor de geallieerde landingen, bleven de kanonnen operationeel.
In de nacht van 5 op 6 juni 1944 werd de batterij van Azeville aangevallen door Amerikaanse parachutisten. Er braken bij de batterij enkele hevige gevechten uit en de Amerikanen moesten zich terugtrekken. In de morgen van 6 juni 1944, konden de kanonnen van de batterij op Utah Beach gericht worden.
De batterij van Azeville werd door de Duitsers zwaar verdedigd. Het dwong de Amerikanen om via een andere kant aan te vallen. Vanaf zee trof de USS Nevada een kazemat midden in de opening en schakelde het materieel en de bemanning daarmee uit. Op 8 juni nam de batterij van Azeville de batterij van Crisbecq op verzoek van de commandant aldaar onder vuur, om zo de geallieerde omsingeling troepen daar te verbreken.
Na zware gevechten moest het Duitse garnizoen op 9 juni de batterij toch opgeven.

## Tegenwoordig

Tegenwoordig is de batterij van Azeville opengesteld voor het publiek. Men kan het gangenstelsel en de kazematten bezichtigen. De kazematten zijn nog deels voorzien van de oorspronkelijke camouflage.
# Dendragonum leroyi

Dendragonum leroyi is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1949 door Basilewsky.