OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gaston van Foix-Nemours

Gaston van Foix-Nemours (Mazères, 10 december 1489 - Ravenna, 11 april 1512) was van 1500 tot aan zijn dood graaf van Étampes en van 1507 tot aan zijn dood hertog van Nemours. Hij behoorde tot het huis Foix.

## Levensloop

Gaston was de zoon van Jan van Foix, burggraaf van Narbonne en graaf van Étampes, uit diens huwelijk met Maria van Orléans, dochter van hertog Karel van Orléans en zus van koning Lodewijk XII van Frankrijk.
Na de dood van zijn vader in 1500 werd hij burggraaf van Narbonne en graaf van Étampes. Ook was hij van 1503 tot 1512 gouverneur van de Dauphiné. Op 19 november 1507 werd Gaston eveneens benoemd tot hertog van Nemours en pair van Frankrijk, waardoor hij het burggraafschap Narbonne moest afstaan aan de Franse kroon. In 1511 werd de toen 21-jarige Gaston aangesteld tot gouverneur van Milaan en militair bevelhebber van de Franse troepen in Italië. In enkele maanden tijd ontpopte hij zich tot een groot militair talent.
Op 13 mei 1511 veroverden de Franse strijdkrachten Bologna. Deze stad werd echter al snel belegerd door de Spaanse troepen onder leiding van Ramón Folch van Cardona. Gaston leidde zijn leger naar Bologna en versloeg het leger van de Heilige Liga. Vervolgens trok hij naar Noord-Italië en versloeg de Venetiaanse troepen nabij Brescia, de stad die de Fransen in februari 1512 veroverden. Tegen maart 1512 had Gaston de Franse controle over Noord-Italië verstevigd. Vervolgens liet hij zijn troepen naar het zuiden marcheren, om Ravenna te belegeren en de Spanjaarden tot een veldslag te dwingen. Gaston nodigde Cordona uit voor een veldslag, waar de Spaanse opperbevelhebber op in ging.
Op 11 april 1512 vond de beslissende Slag bij Ravenna plaats. De Spanjaarden leden een grote nederlaag, maar Gaston van Foix werd tijdens een door hem aangevoerde cavalerieaanval doodgeschoten. Hij werd bijgezet in het Castello Sforzesco in Milaan. Gaston was ongehuwd en kinderloos gebleven.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Gaston de Foix (Nemours) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Geelvlekjachtkogelspin

De geelvlekjachtkogelspin (Euryopis flavomaculata) is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de kogelspinnen (Theridiidae).
Het dier komt uit het geslacht Euryopis. Euryopis flavomaculata werd in 1836 beschreven door Carl Ludwig Koch.
# Geelvleugelbladvogel

De geelvleugelbladvogel (Chloropsis flavipennis) is een vogelsoort uit de familie van de chloropseidae (bladvogels). De geelvleugelbladvogel is een endemische vogelsoort van de Filipijnen.

## Ondersoorten

De geelvleugelbladvogel is monotypisch.

## Verspreiding en leefgebied

De geelvleugelbladvogel komt voor op de eilanden Samar, Leyte, Cebu en Mindanao. Het is een vogel van primair regenwoud maar ook van meer gedegradeerde bostypen in laagland en heuvelland tot een hoogte van 1000 m boven de zeespiegel.

## Status

De geelvleugelbladvogel komt op Mindanao nog plaatselijk voor. Op Samar en Leyte zijn er nauwelijks waarnemingen van na 2000 en op Cebu is de vogel sinds 1920 niet meer gezien. De hele populatie wordt geschat op 600 - 1.700 volwassen vogels. Het leefgebied van de vogel is sterk ingekrompen door ontbossingen. Om deze redenen staat deze bladvogel als kwetsbaar op de Rode Lijst van de IUCN.
* Kennedy, R.S., Gonzales P.C., Dickinson E.C., Miranda, Jr, H.C., Fisher T.H. A Guide to the Birds of the Philippines, Oxford University Press, Oxford (2000).
* 1 2 (en) Geelvleugelbladvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Geelvleugelbuidelspreeuw

De geelvleugelbuidelspreeuw (Cassiculus melanicterus; synoniem: Cacicus melanicterus) is een zangvogel uit de familie Icteridae (troepialen).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van westelijk Mexico tot zuidoostelijk Guatemala.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Geelvleugelbuidelspreeuw op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Geelvlekslak

De geelvlekslak (Marstoniopsis insubrica) is een slakkensoort uit de familie van de Hydrobiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1853 door Kuster.

## Beschrijving

Het huisje van de geelvlekslak is tot 2,9 bij 1,9 mm groot, met een afgeplatte en stompe top. De kleur is geelbruin. De soort heeft de naam te danken aan de gele vlekjes boven en soms rondom de ogen. De mondopening is ovaal tot rond met een dun hoornachtig operculum.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort leeft in sommige gebieden in Noord-, West-, Centraal- en Oost-Europa. Deze kleine slak verdraagt geen stromend water; het geeft de voorkeur aan meren en rustige gebieden in grote rivieren en kanalen.
* ↑ (en) Geelvlekslak op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Taxonomische informatie over Marstoniopsis insubrica bij Fauna Europaea.
* ↑ Küster, H. C. (1852-1853). Die Gattungen Paludina, Hydrocaena und Valvata. In Abbildungen nach der Natur mit Beschreibungen. Systematisches Conchylien-Cabinet von Martini und Chemnitz, 2. Edition
# Gegeneraliseerde stelling van Gauss-Bonnet

In de differentiaalmeetkunde, een deelgebied van de wiskunde, is de gegeneraliseerde stelling van Gauss-Bonnet (ook wel de stelling van Chern-Gauss-Bonnet genoemd) een stelling die zegt dat de euler-karakteristiek van een gesloten, even-dimensionale riemann-variëteit gelijk is aan de integraal van een bepaalde polynoom van haar kromming. Het is een directe generalisatie van de stelling van Gauss-Bonnet (genoemd naar Carl Friedrich Gauss en Pierre Ossian Bonnet) naar hogere dimensies die voor het eerst gepubliceerd werd door Shiing-Shen Chern in 1945, en daarmee een verband legde tussen globale topologie en lokale meetkunde.
# Geaya nigricoxa

Geaya nigricoxa is een hooiwagen uit de familie Sclerosomatidae.
# Geaya plaumanni

Geaya plaumanni is een hooiwagen uit de familie Sclerosomatidae.
# Geboortecijfer

In de demografie is het bruto geboortecijfer (of de bruto nataliteit) van een bepaalde bevolkingsgroep het aantal levend geborenen per 1000 personen per jaar. Dit cijfer varieert naargelang het land en het jaartal tussen ongeveer 6,5 en 48 levend geborenen/1000 inwoners. België en Nederland hebben een zeer laag geboortecijfer: in België bedroeg het 11,3 levend geborenen/1000 inwoners in 2018, in Nederland 10,8 levend geborenen/1000 inwoners.

## Totale geboortecijfer

Het geboortecijfer wordt ook soms gebruikt om te verwijzen naar het gemiddelde aantal kinderen dat een vrouw baart gedurende haar leven. Correcter is om in dat geval te spreken over het totale geboortecijfer.

## Europa

Het geboortecijfer is in Europa sinds de tweede helft van de jaren 1960 sterk afgenomen. Factoren die hierbij een rol spelen, zijn:
* de veralgemening van het tweeverdienersmodel
* de intrede van het gebruik van voorbehoedsmiddelen
* onderwijs tot op latere leeftijd van kind en moeder
* de perceptie dat de kost om kinderen op te voeden ten koste gaat van de rijkdom van de ouders, ondanks de toegenomen welvaart.
De laatste grote geboortegolf in West-Europa vond plaats in de periode 1945-1950; in België en Nederland duurde deze voort tot aan 1965. Deze periode is ook wel bekend onder de Engelse naam babyboom.

## Geboorteoverschot

Het geboorteoverschot van een land of een bepaald gebied is het verschil tussen het aantal levend geboren kinderen en het aantal sterfgevallen per 1000 inwoners. In landen met een hoog geboortecijfer kan dit geboorteoverschot 40 ‰ bedragen, maar het kan ook negatieve waarden aannemen. Dit doet zich sinds het einde van de 20e eeuw voor in vele Europese landen. Zo bedroeg het geboorteoverschot van West-Duitsland in 1979 -2,1 ‰. In dat geval spreekt men van denataliteit.
In Nederland daalde het geboorteoverschot tussen 1960 en 1970 van 15 ‰ naar minder dan 5 ‰.

## Beïnvloeding

Sommige overheden proberen het geboortecijfer te beïnvloeden (nataliteitspolitiek).
Dictatoriale regimes hebben daarbij omstreden middelen gebruikt of doen dat nog steeds. Zo kende China van ongeveer 1980 tot 2015 een eenkindpolitiek om de bevolkingsgroei terug te dringen, terwijl onder het bewind van Nicolae Ceaușescu in Roemenië het geboortecijfer juist opgestuwd werd na de uitvaardiging van decreet 770. Berucht is ook het nazibeleid in deze, dat doorspekt was van racisme en het streven naar een arisch Lebensraum waartoe grote gebieden veroverd en gekoloniseerd moesten worden. Teneinde daarvoor arische übermenschen te kweken werd het Lebensborn-project opgericht en kregen moeders van grote gezinnen onderscheidingen.
In het democratische Zweden werden tot in 1975 ongeschikt geachte vrouwen tegen hun wil gesteriliseerd. In enkele Amerikaanse staten werden soortgelijke eugenetische maatregelen voltrokken. Het succes ervan is betwistbaar.
# Geboortegolf

Een geboortegolf is een opvallende toename in het aantal geboorten. In de demografie wordt een periode van enkele jaren waarin het aantal geboorten hoger is dan in de jaren ervoor en erna een geboortegolf genoemd.
Nederland en België kenden een geboortegolf direct na de Tweede Wereldoorlog (1946-1955) die vaak wordt aangeduid als de babyboom; in sociologische zin worden mensen die geboren zijn tussen 1945 en 1955 babyboomers genoemd. De kleinere geboortegolven in de perioden 1965-1970 en 2000-2004 zijn een logisch gevolg van de eerste geboortegolf, aangezien er toen meer mensen in de vruchtbare leeftijd waren.
Als gevolg van de naoorlogse geboortegolf ontstond in Nederland de maartschool (ook wel aprilschool).
Een kunstmatig gestuurde geboortegolf is in de geschiedenis aan te wijzen onder het bewind van dictator Ceaușescu in Roemenië. Hier ontstond na de uitvaardiging van decreet 770 eind jaren 60 een geboortegolf die moest leiden tot een nieuwe, sterke Roemeense natie.
# Gele lijn (metro van Lissabon)

De gele lijn (Linha Amarela) is een metrolijn van Lissabon en in 1995 ontstaan als gevolg van de splitsing van de toen enige metrolijn. De lijn telt momenteel 13 stations en is ongeveer 12 km lang.

## Geschiedenis

In 2004 is de gele lijn verlengd van het toenmalige eindstation Campo Grande naar Odivelas.

## Toekomst

Voor de gele lijn is een verlenging in zuidelijke richting naar het spoorwegstation Alcantara Mar aan de spoorweglijn naar Cascais in studie.
| Linha Azul Blauwe lijn Linha Azul | Linha Amarela Gele lijn Linha Amarela | Linha Verde Groene lijn Linha Verde | Linha Vermelha Rode lijn Linha Vermelha |
# Gelvonai

Gelvonai is een plaats in de gemeente Širvintos in het Litouwse district Vilnius. De plaats telt 380 inwoners (2001).
# Gem

Gem kan verwijzen naar:
* Gem (gesneden edelsteen), een halfedelsteen met een gesneden decoratie
* Gem Archer (Colin Murray Archer, 1966), gitarist, onder andere van de Britse rockband Oasis
* -gem, een deel van veel plaatsnamen dat huis van betekent
* Gem Theater (Gem Variety Theater, The Gem), van 1876 tot 1899 een saloon van Al Swearengen in Deadwood (South Dakota)
* Gem, een figuur uit de Amerikaanse televisieserie Power Rangers
* Gem (mossen), een orgaan bij mossen, dat dient voor vegetatieve vermeerdering
* RhB Gem 4/4, een locomotief van de Rhätische Bahn

## Afkortingen en acroniemen

* gemeente (gem.), zie gemeente (doorverwijspagina)
* gemiddeld of gemiddelde (gem.), zie ook rekenkundig gemiddelde of meetkundig gemiddelde
* Globaal Ecologisch Model
* Tweelingen (sterrenbeeld)

## Plaatsaanduidingen

* Gem (Kansas), een plaats in de Amerikaanse staat Kansas
* Gem Lake, een plaats in Ramsey County in de Amerikaanse staat Minnesota
* Gem County, een county in de Amerikaanse staat Idaho
# Gamera vs. Guiron

Gamera vs. Guiron (ガメラ対大悪獣ギロン, Gamera tai Daiakaijū Giron, Gamera vs. Devil Monster Guiron) is een Japanse film uit 1969, en de vijfde van de Gamera-films. De film werd geregisseerd door Noriaki Yuasa.

## Verhaal

Twee jongens, Akio en Tom, zien op een avond een ruimteschip landen in een veld vlak bij hun huis. De twee gaan samen met Akio’s zusje Tomoko op verkenning, en vinden het blijkbaar verlaten schip. Wanneer de twee aan boord gaan, vertrekt het schip onverwacht. Tomoko blijft op aarde achter.
Het schip vliegt naar een nog onbekende planeet aan de andere kant van de zon. Daar worden de jongens verwelkomt door twee humanoïde aliens. Tevens zien ze hoe een monster genaamd Guiron, dat blijkbaar onder controle van de aliens staat, een zilverkleurige versie van Gyaos vernietigd. De jongens ontdekken spoedig dat de aliens hen naar de planeet hebben gehaald met het doel hen op te eten.
Terug op aarde probeert Tomoko tevergeefs iemand te overtuigen van wat er met Akio en Tom is gebeurd. Gamera ontdekt echter wat er gebeurd is, en haast zich naar de planeet. Daar verslaat hij Guiron, en neemt de jongens mee terug naar de aarde.

## Rpmverdemo,g

| Acteur | Personage |
| Kajima, Nobuhiro Nobuhiro Kajima | Akio |
| Akiyama, Miyuki Miyuki Akiyama | Tomoko |
| Murphy, Christopher Christopher Murphy | Tom |
| Hamada, Yuko Yuko Hamada | Kuniko |
| Funakoshi, Eiji Eiji Funakoshi | Dr. Shiga |
| Omura, Kon Kon Omura | Officer Kondo |

## Trivia

* Dit was een van de vijf Gamerafilms die werd gebruikt voor een aflevering van Mystery Science Theater 3000.
* De zilverkleurige Gyaos stond aanvankelijk niet gepland voor deze film. Vanwege tijd- en budgetgebrek konden de producers het geplande monster voor de film niet gebruiken, dus werd het oude Gyaos kostuum overgeschilderd.

## Externe link

* (en) Gamera vs. Guiron in de Internet Movie Database
* Gamera vs. Guiron op Internet Archive
* De Engelstalige Wikipedia
# Gamera vs. Viras

Gamera vs. Viras (ガメラ対宇宙怪獣バイラス, Gamera tai Uchu Kaijū Bairasu, Gamera versus Outer Space Monster Bairasu) is een Japanse film, en de vierde van de Gamerafilms. De regie was in handen van Noriaki Yuasa.

## Verhaal

Een buitenaards ras genaamd de "Virans" onderneemt een poging de aarde te veroveren, maar voor ze goed en wel kunnen beginnen wordt hun eerste schip aangevallen en vernietigd door Gamera. De Virans laten het niet bij deze mislukte poging, en keren terug met een tweede ruimteschip. Ditmaal zijn ze Gamera te snel af, en plaatsten een apparaat op zijn lichaam waarmee ze hem kunnen beheersen.
De Virans gebruiken Gamera als wapen om Japan aan te vallen. Tevens ontvoeren ze twee kinderen. Wanneer ze Gamera het bevel geven de kinderen te doden, breekt hij los uit hun controle. In een laatste wanhoopspoging fuseren alle virans tot een groot wezen genaamd Viras. Gamera en Viras vechten het uit, en uiteindelijk dood Gamer Viras door hem de stratosfeer in te vliegen waar het monster stikt.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Hongo, Kojiro Kojiro Hongo | Scout Master Mr. Shimida |
| Takatsuka, Toru Toru Takatsuka | Masao Nakaya |
| Craig, Carl Carl Craig | Jim Crane |
| Peter Williams | Dr. Dobie |
| Clay, Carl Carl Clay | Carl Crane |
| Yaegaki, Michiko Michiko Yaegaki | Girl Scout |
| Atsumi, Mari Mari Atsumi | Junko Aoki |
| Yashiro, Junko Junko Yashiro | Masako Shibata |

## Achtergrond

De film werd ook uitgebracht in Amerika. Daar kreeg de film de naam Destroy All Planets, om zo mee te liften op het succes van Toho’s film Destroy All Monsters.

## Trivia

* Beeldmateriaal van deze film werd later herbruikt in Gamera: Super Monster.

## Externe link

* (en) Gamera vs. Viras in de Internet Movie Database
* De Engelstalige Wikipedia
* Variety Weekly. May 22, 1968.
# Generalaat

Het generalaat is het algemeen bestuur van een kloosterorde of congregatie (kloostergemeenschap). Veel generalaten zijn te Rome gevestigd. Aan het hoofd ervan staat een generaal-overste.
# Ganzenpas

De ganzenpas is een paradepas, een ceremoniële manier van marcheren.
Bij de ganzenpas wordt een gestrekt been naar voren omhoog gebracht, bijna horizontaal, en wordt een stap gemaakt waarbij de voet met kracht wordt neergezet. De benen blijven gestrekt en buigen dus niet in de knieën.
In het Russische leger en bij de Griekse Garde wordt de ganzenpas gebruikt bij het wisselen van de wacht. In Pruisen en Duitsland is de Stechschritt vanaf de 19e eeuw tot 1945 in gebruik geweest. Na de Tweede Wereldoorlog heeft de Nationale Volksarmee de Exerzierschritt nog tot 1990 gebruikt. De West-Duitse Bundeswehr heeft de ganzenpas niet gebruikt.
* Duitse Wehrmacht in Stechschritt in Parijs
* Oost-Duitse NVA in Exerzierschritt
* Cubaanse militairen in ganzenpas
* Wisseling van de wacht in Moskou
# Geelschoudertroepiaal

De geelschoudertroepiaal (Agelaius xanthomus) is een zangvogel uit de familie Icteridae (troepialen). Het is een bedreigde endemische vogelsoort op Puerto Rico

## Kenmerken

De vogel is 20 tot 23 cm lang en overwegend glanzend zwart gekleurd met een kenmerkende gele vlek op de schouders.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor op Puerto Rico en telt twee ondersoorten:
* A. x. xanthomus: Puerto Rico.
* A. x. monensis: Mona ten westen van Puerto Rico.
Het oorspronkelijke leefgebied bestaat uit mangrove, weilanden, rotsig gebied met cactussen en kokospalmplantages, altijd in de kuststreek. Sinds de vorige eeuw broedt de vogel vooral op zandbanken en koraalriffen voor de kust.

## Status

De geelschoudertroepiaal heeft een beperkt verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 1998 door BirdLife International geschat op 1250 individuen en de populatie-aantallen nemen af. De soort heeft last van de toename van de broedparasiet glanskoevogel (Molothrus bonariensis). Verder wordt het leefgebied aangetast door omzetting van natuur in cultuurland en invasieve soorten als de Indische mangoeste (Herpestes javanicus auropunctatus). Om deze redenen staat deze soort als bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 (en) Geelschoudertroepiaal op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) F. Gill, M. Wright D. & Donsker (2019) - IOC World Bird Names (version 9.2)
# Geelsnavelamazone

De geelsnavelamazone (Amazona collaria) is een papegaaiachtige uit de familie papegaaien van Afrika en de Nieuwe Wereld (Psittacidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd als Psittacus collarius in 1758 gepubliceerd door Carl Linnaeus. Het is een door habitatverlies kwetsbaar geworden vogelsoort die alleen voorkomt op Jamaica.

## Kenmerken

De vogel is 28 cm lange, gedrongen amazonepapegaai, overwegend groen gekleurd, met witte vlekje op de veren op de kop tussen snavel en het oog. De kruin is van voren blauw en de keel en bovenborst zijn roze. De handpennen zijn blauwachtig en de snavel is geel.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch op op Jamaica. De leefgebieden van deze vogel liggen in natuurlijke bossen op een kalkbodems in heuvelland tot op 1200 meter boven zeeniveau. Maar de vogel kan zich over grote afstanden verplaatsen en wordt ook gezien in cultuurland met vruchtbomen op zeeniveau.

## Status

De geelsnavelamazone heeft een beperkt verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2016 door BirdLife International geschat op 6 tot 15 duizend volwassen individuen. De populatie-aantallen nemen af door jacht en habitatverlies. Het leefgebied wordt aangetast door ontbossing, mijnbouwactiviteiten (winning van bauxiet) waarbij natuurlijk bos plaats maakt voor intensief agrarisch gebruikt land en de aanleg van infrastructuur en menselijke nederzettingen. Om deze redenen staat deze soort als kwetsbaar op de Rode Lijst van de IUCN.
Er gelden beperkingen voor de handel in deze amazonepapegaai, want de soort staat in de Bijlage II van het CITES-verdrag.
* 1 2 3 4 5 (en) Geelsnavelamazone op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Linnaeus, C. (1758). Systema naturae ed. 10: 102
# Garaeus phthinophylla

Garaeus phthinophylla is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Prout.
# Georges Valmier

Georges Valmier (Angoulême, 11 april 1885 - Montmartre, 25 maart 1937) was een Frans schilder. Zijn werk omvat de belangrijkste stromingen van de moderne geschiedenis van de schilderkunst. Zijn vroege werken zijn impressionistisch. Rond zijn vijfentwintigste ontdekte hij het kubisme en vanaf 1921 vervaardigde hij abstracte kunst.
In 1890 verhuisde hij met zijn familie naar Montmartre. Hij groeide op in een omgeving met liefde voor de kunst, waaronder muziek en schilderkunst.
Bij zijn terugkeer uit militaire dienst (1904-1905), ontdekte hij het werk van Cézanne.
Hij doorliep de École des Beaux-Arts waar hij tot 1909 werd onderwezen door Luc-Olivier Merson. In 1908 trouwde hij met Jeanne Bliss Pessina, en in 1912 werd hun dochter Martha geboren.
Georges Valmier werd gemobiliseerd in 1914, en gestationeerd in Toul. Hij maakte kennis met Albert Gleizes. Terug in Montmartre in 1918 ontmoette hij Léonce Rosenberg, die hem al snel onder contract bracht. Hij organiseerde in 1921 een solo-tentoonstelling in de Galerie de L'Effort Moderne. Van 1923 tot 1927 werden zijn werken regelmatig gepubliceerd in het Bulletin de L'Effort Moderne
Het begin van de jaren 30 markeerde de definitieve overgang naar abstractie. Valmier werd bestuurslid van Abstraction-Creation, naast Arp, Gleizes, Helion, Kupka, Tutundjian en Vantongerloo en de Hongaarse schilder Alfred Reth. Formes dans l'Espaceis de titel van een aantal van hun werken.
In 1936 begon hij aan drie monumentale werken, bestemd voor de filmzaal van het Palais des Chemins de Fer tijdens de Wereldtentoonstelling van 1937.
In 1932 werd Valmier ziek en op 25 maart 1937 overleed hij te Montmartre.
Valmier schilderde niet alleen; hij ontwierp ook decors en kostuums voor theater en ballet, patronen voor stoffen, tapijten, voorwerpen, enz. Valmier overleed tamelijk jong, op 54-jarige leeftijd, en hij vervaardigde in totaal niet meer dan 300 olieverfschilderijen. Hij vervaardigde vele gouaches als voorbereiding op zijn schilderijen, vaak in meerdere versies, die op zichzelf zijn vakmanschap, zijn gevoel voor kleur en zijn grote inventiviteit voor vormen weergeven.
Georges Valmier was behalve schilder ook muzikant, hij zong Debussy, Ravel, Fauré of Satie tijdens grote concerten.
* Bibliothèque nationale de France: cb149591342 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1014332869
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6660 1301
* Library of Congress Control Number: nr94011636
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 79115
* Système universitaire de documentation: 136231551
* Union List of Artist Names: 500005229
* Virtual International Authority File: 7656992
* WorldCat (via VIAF): 7656992
# Generaal Spoorkazerne

De Generaal Spoorkazerne aan de Leuvenumseweg te Ermelo is geopend in 1952 en genoemd naar generaal Simon Spoor, die van 1946 tot 1949 legercommandant was in Nederlands-Indië.
De kazerne is gebouwd naar ontwerp van Kol. Ir. J.C. Stumphius en Kol. J.H. Hoogendoorn door N.V. Midden Nederland.
Anno 2016 is de kazerne in gebruik bij 400 Geneeskundig Bataljon, de Koninklijke Militaire School en in de zomer van 2020 is ook de Regimentsfanfare 'Garde Grenadiers en Jagers' hier gehuisvest.
# Geranomyia eurygramma eurygramma

Geranomyia eurygramma eurygramma is een ondersoort van de tweevleugelige Geranomyia eurygramma uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Geranomyia errana

Geranomyia errana is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Afrotropisch gebied.
# George van Beieren

George van Beieren kan verwijzen naar:
* George van Beieren (1455-1503), bijgenaamd de Rijke, hertog van Beieren-Landshut
* George van Beieren (1880-1943), prins van Beieren en priester
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van George van Beieren en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.