OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# KAJ-KWB Prijs 1981

De 32e editie van de Belgische wielerwedstrijd KAJ-KWB Prijs werd verreden op 7 oktober 1981. De start en finish vonden plaats in Zele. De winnaar was Léo Van Thielen, gevolgd door Sean Kelly en Benny Schepmans.

## Uitslag

KAJ-KWB Prijs 1981 :
| Plaats | Naam | Ploeg |
| | Léo Van Thielen | Eurobouw |
| 2 | Sean Kelly | Splendor-Wickes Bouwmarkt-Europ Decor |
| 3 | Benny Schepmans | Safir-Ludo-Galli |
1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022
# Kamer van de WIC in Rotterdam

De West-Indische Compagnie (WIC) werd in 1621 opgericht naar het voorbeeld van de bekende Vereenigde Oostindische Compagnie (VOC). Net als de VOC was ook het bestuur van de WIC verdeeld over meerdere zogenaamde 'Kamers': groepen van investeerders met een gemeenschappelijke regionale achtergrond. In Rotterdam ontstond in 1622 de 'Kamer van de Maze'. In deze kamer namen Rotterdam, Delft en Dordrecht gezamenlijk deel.
De kamer van de Maze had twee afgevaardigden bij de Heren XIX.

## West-Indische Huizen

De Kamer van de Maze had huizen in de volgende plaatsen:
* West-Indisch Huis in Rotterdam, aan het Haringvliet, zuidzijde van de Nieuwe Haven, gekocht in 1630.
* West-Indisch Huis in Delft, op de Geer.
* West-Indisch Huis in Dordrecht, Wijnstraat, gebouwd 1623.
# KFC Langemark

KFC Langemark was een Belgische voetbalclub uit Langemark. De club was aangesloten bij de KBVB met stamnummer 5645 en heeft rood clubkleur.

## Geschiedenis

In 1953 sloot FC Langemark zich aan bij de Belgische Voetbalbond en ging er spelen in de provinciale reeksen. De club klom er op naar de hogere reeksen.
Na verschillende jaren in Tweede Provinciale promoveerde KFC Langemark in 2008 nog eens naar het hoogste provinciale niveau. In 2011 degradeerde de club terug naar Tweede Provinciale, maar het won dat jaar wel de Beker van West-Vlaanderen. Men bleef men twee seizoen in Tweede Provinciale, tot men in 2014 terug naar Eerste Provinciale promoveerde.
In 2014/15 dreigde de club in vereffening te gaan, maar uiteindelijk besloot men onder het stamnummer verder te werken met de jeugdploegen, om hun provinciaal label niet te verliezen. Het eerste elftal en de beloften zouden het volgende seizoen op het onderste niveau, Vierde Provinciale, aantreden met een nieuw stamnummer, namelijk VK Langemark-Poelkapelle met stamnummer 9650. Uiteindelijk werd in de zomer van 2015 toch ook het oude stamnummer 5645 geschrapt.

## Resultaten

* 2006/07 Tweede Provinciale
* 2007/08 Tweede Provinciale (Promotie naar Eerste Provinciale)
* 2008/09 Eerste Provinciale
* 2009/10 Eerste Provinciale
* 2010/11 Eerste Provinciale (Eindronde voor promotie naar Vierde Klasse verloren)
* 2011/12 Eerste Provinciale (Degradatie naar Tweede Provinciale)
* 2012/13 Tweede Provinciale
* 2013/14 Tweede Provinciale (Promotie naar Eerste Provinciale door het behalen van de kampioenstitel)
* 2014/15 Eerste Provinciale ...
# Kameginemertes parmiornata

Kameginemertes parmiornata is een soort in de taxonomische indeling van de snoerwormen (Nemertea). De huid van de worm is geheel met trilharen bedekt. De snoerworm jaagt op prooien van zijn eigen omvang en vangt deze met behulp van zijn slurf.
De worm behoort tot het geslacht Kameginemertes en behoort tot de familie Drepanophoridae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1957 door Iwata.
# Junonia oenone

Junonia oenone (Engels: Dark Blue pansy) is een dagvlinder uit de familie Nymphalidae (vossen, parelmoervlinders en weerschijnvlinders). De vlinder komt voor in het Afrotropisch gebied. De spanwijdte varieert tussen de 40 en 52 millimeter.
Waardplanten zijn onder andere Adhatoda densiflora, Mackaya bella, Justicia natalensis en planten uit de geslachten Asystasia, Isoglossa, Pualowilhelmia en Ruella.

## Externe link

* Butterflies of North America
* Woodhall, S. (2005) Field Guide to Butterflies of South Africa, Kaapstad: Struik - Londen: New Holland, p. 136 ISBN 1868727246
# Kampioenschap van Vlaanderen 2011

Het Kampioenschap van Vlaanderen 2011 werd gereden op vrijdag 16 september en maakte deel uit van de UCI Europe Tour 2011. De 96ste editie van deze wedstrijd, met start en aankomst in Koolskamp, werd gewonnen door Marcel Kittel. De afstand bedroeg 196 kilometer. In totaal bereikten 138 renners de finish.

## Uitslag

Kampioenschap van Vlaanderen 2011 :
| Plaats | Naam | Ploeg | tijd |
| | Marcel Kittel | Skil-Shimano | 4u16'05" |
| 2 | André Greipel | Omega Pharma-Lotto | z.t. |
| 3 | Michael Van Staeyen | Topsport Vlaanderen-Mercator | z.t. |
| 4 | Robbie McEwen | Team RadioShack | z.t. |
| 5 | Jawhen Hoetarovitsj | Française des Jeux | z.t |
| 6 | Aleksandr Porsev | Team Katjoesja | z.t. |
| 7 | Alexander Kristoff | BMC Racing Team | z.t. |
| 8 | Stefan van Dijk | Verandas Willems-Accent | z.t. |
| 9 | Joeri Stallaert | Landbouwkrediet | z.t. |
| 10 | Kevin Peeters | Landbouwkrediet | z.t. |
* Officiële website
* cyclingnews
# Kampioenschap Nederlandstalige Speculatieve Literatuur

Het Kampioenschap Nederlandstalige Speculatieve Literatuur (KNSL) is een klassement dat jaarlijks wordt samengesteld uit de uitslagen van de Nederlandstalige verhalenwedstrijden in de genres fantasy, sciencefiction, horror en suspense.
Wedstrijden die meetellen voor het KNSL zijn:
* De Paul Harland Prijs
* De Unleash Award
* De Grote Brugse Boekhandel Fantasy Award
* Fantastels
* De themawedstrijden voor Pure Fantasy.
Het aantal kampioenschappunten dat per verhaal vergaard wordt, hangt af van de rangorde en het aantal deelnemende verhalen in de wedstrijd.
Het KNSL is een initiatief van de auteurs Fred Rabouw en Django Mathijsen. Het wordt jaarlijks gehouden, maar de wedstrijdperiode beslaat steeds twee jaar. Voor het kampioenschap van 2010 tellen de punten mee behaald tussen 1 juli 2008 en 30 juni 2010.

## Externe link

* Officiële website
# Kampioenschap van Vlaanderen

Het Kampioenschap van Vlaanderen, ook wel bekend als Koolskamp Koers, is een eendaagse wielerwedstrijd die wordt verreden door de dorpen Koolskamp, Pittem en Egem in de provincie West-Vlaanderen. Sinds 2005 maakt het Kampioenschap van Vlaanderen deel uit van de continentale circuits van de UCI, de UCI Europe Tour. De wedstrijd behoort sinds 2016 ook tot het regelmatigheidscriterium Exterioo Cycling Cup.

## Erelijst
### Meervoudige winnaars

| Overwinningen | Renner | Land | Jaren |
| 4 | Niko Eeckhout | België | 1996 + 1998 + 2000 + 2006 |
| 3 | Aimé Dossche | België | 1925 + 1928 + 1931 |
| 3 | Leon Van Daele | België | 1956 + 1957 + 1958 |
| 2 | Robert Wancour | België | 1908 + 1909 |
| 2 | Jules Vanhevel | België | 1919 + 1920 |
| 2 | Gerard Desmet 1 | België | 1932 + 1933 |
| 2 | Sylvain Grysolle | België | 1938 + 1945 |
| 2 | Briek Schotte | België | 1941 + 1954 |
| 2 | Léon De Lathouwer | België | 1953 + 1955 |
| 2 | Jos Huysmans | België | 1968 + 1975 |
| 2 | Freddy Maertens | België | 1974 + 1976 |
| 2 | Johan Museeuw | België | 1991 + 1995 |
| 2 | Jimmy Casper | Frankrijk | 2002 + 2004 |
| 2 | Baden Cooke | Australië | 2003 + 2007 |
| 2 | Jasper Philipsen | België | 2021 + 2023 |

### Overwinningen per land

| Overwinningen | Land |
| 86 | België |
| 8 | Nederland |
| 3 | Australië, Duitsland, Frankrijk |
| 1 | Denemarken, Oezbekistan, Polen, Colombia |

## Externe link

* Officiële website
# Kanton Groix

Groix is een voormalig kanton van het Franse departement Morbihan. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Lorient.
Het kanton werd op 22 maart 2015 opgeven bij toepassing van het decreet van 21 februari 2014. De gemeente Groix, de enige gemeente van het kanton, werd opgenomen in het op die dag gevormde kanton Lorient-2.
# Kanton Grisolles

Kanton Grisolles is een voormalig kanton van het Franse departement Tarn-et-Garonne. Kanton Grisolles maakte deel uit van het arrondissement Montauban. Het werd opgeheven bij decreet van 27 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015.

## Gemeenten

Het kanton Grisolles omvatte de volgende gemeenten:
* Bessens
* Campsas
* Canals
* Dieupentale
* Fabas
* Grisolles (hoofdplaats)
* Labastide-Saint-Pierre
* Monbéqui
* Nohic
* Orgueil
* Pompignan
# Kaasiku (Saue)

Kaasiku is een plaats in de Estlandse gemeente Saue vald, provincie Harjumaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla).
Tot in oktober 2017 hoorde Kaasiku bij de gemeente Kernu. In die maand werd Kernu bij de gemeente Saue vald gevoegd.

## Bevolking

De ontwikkeling van het aantal inwoners blijkt uit het volgende staatje:
| Jaar | 2000 | 2011 | 2017 | 2019 | 2021 |
| Aantal inwoners | 215 | 487 | 397 | 454 | 532 |
* ↑ (et) Kaasiku küla. Eestigiid. Gearchiveerd op 29 januari 2022.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2011. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2011). Geraadpleegd op 5 oktober 2023. Tik boven het middelste vak ‘2427 Kaasiku village’ in.
* 1 2 (mul) Interactieve kaart. Estisch bureau voor de Statistiek. Geraadpleegd op 29 januari 2022.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2021. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2021). Geraadpleegd op 5 oktober 2023. Tik boven het voorlaatste vak ‘2427 Kaasiku village’ in.
# Kanton (Bolivia)

Een kanton (cantón) is een bestuurlijke eenheid in Bolivia van de vijfde orde, na de staat, de departementen, de provincies en de gemeenten. Ieder kanton is weer onderverdeeld in onderkantons. Het zevende bestuurlijke niveau zijn de localidades (dorpen).
Bolivia heeft in totaal 1374 kantons.
# Kanton (Nederland)

Het kanton was een bestuurlijke eenheid in Nederland die in aangepaste vorm heeft bestaan tot 2001. Het kanton werd ingevoerd in de Franse tijd en was toen een onderverdeling van het bestuurlijke arrondissement. Arrondissementen waren op hun beurt een onderverdeling van de provincies. Bij de invoering was Nederland verdeeld in 221 kantons. In 1838 waren het er nog 150, bij de afschaffing waren het er nog 56.
Naast een bestuurlijke rol hadden de kantons vanaf het begin ook een rol in de rechtspraak. Van 1810 tot 1838 kende ieder kanton een vrederechter. In 1838 werd de vrederechter vervangen door de kantonrechter en kwam er in ieder kanton een kantongerecht. Waar de rol van het kanton als bestuurlijke eenheid na de Franse tijd snel verdween bleef de rol van het kanton in de rechtspraak tot 2002 bestaan.
Nadat de bestuurlijke betekenis voor kantons was verdwenen was er geen noodzaak meer om bij de indeling van Nederland in kantons steeds de grenzen van de provincies te respecteren. Tot 1877 lag een kanton steeds in zijn geheel in één provincie. Nadien werd de provinciegrens regelmatig overschreden.
# Kaloplocamus ramosus

Kaloplocamus ramosus is een slakkensoort uit de familie van de Polyceridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1835 door Cantraine.
# Kamermuziek VI

Kamermuziek VI "Trois invitations au voyage" is een compositie van Aulis Sallinen.
Het werk maakt deel uit van een serie werken onder de titel Kamermuziek, maar is net als de andere werken in die serie voornamelijk een zelfstandig werk. Het kent een klassieke driedelige opzet in de tempo-indelingen snel-langzaam-snel. De deeltjes kregen geen andere titel mee dan I, II en III, waarbij alleen deel II opgedragen is “à Charles”. Collegacomponist Jouni Kaipainen verwachtte door die Franse vernoeming en het feit dat Sallinen de winters soms doorbrengt in Frankrijk (zie de titel van opus 89), muziek die in de richting van de Franse muziek klinkt. In het boekwerkje bij de uitgave van Ondine constateerde hij dat de muziek des Sallinens Fins is. Hij vergeleek het werk (voor wat betreft klank) meer met de Symfonie nr. 6 van Jean Sibelius. De Franse ondertitel verwijst wellicht naar de opdrachtgevers voor dit werk: l'Association Musique Nouvelle en Liberté, Ville de Paris en Mécenat Musical Société General. Het werk is geschreven voor een strijkkwartet dat hier als solist(-en) optreedt, begeleid door strijkorkest.
De première vond plaats is Salle Gaveau in Parijs. Arie van Beek leidde het Orchestre d’Auvergne; daarna volgden met regelmaat uitvoeringen in Frankrijk en Finland (gegevens 2017).
* Uitgave Ondine: Meta4 Strijkkwartet en het Jyväskylä Sinfonia onder leiding van Ville Matvejeff in een opname oktober 2014
* Novello muziekuitgeverij
# Kamermuziek VII

Kamermuziek VII "Cruselliana" is een compositie van de Fin Aulis Sallinen.
Sallinen schreef het werk voor een muziekfestival in het Finse plaatsje Uusikaupunki, dat in het teken stond van de componist Bernhard Henrik Crusell, die daar in 1775 geboren werd. Sallinen schreef dan ook een werk dat teruggrijpt op de muziekstijl van destijds neoclassicisme, maar dan niet de Finse variant, maar die uit Frankrijk. De uitgave van Ondine maakt vergelijkingen met de muziek van Francis Poulenc en Jacques Ibert met vleugjes van Arthur Honegger en André Jolivet. Crusell was zelf ook klarinettist, vandaar dat dat muziekinstrument in Sallinens werk veelvuldig te horen is.
Sallinen verwerkte voorts de naam van Crusell in een motief van het werk volgens BErnDt hEnrik CrusEll, maar noemde het zelf een technisch detail. John Storgårds leidde de première op 31 juli 2009 in genoemd stadje.
De orkestratie is voor blaaskwintet en strijkorkest:
* 1 dwarsfluit, 1 hobo, 1 klarinet, 1 fagot, 1 hoorn
* violen (14 eerste, 12 tweede), 10 altviolen, 8 celli, 6 contrabassen
* Uitgave Ondine: blaaskwintet uit Jyvaskylä met het Jyväskylä Sinfonia in een opname uit februari 2015
* Muziekuitgeverij Novello
# Kamermuziek IV

Aulis Sallinen componeerde Kamermuziek IV opus 79 in 2000.
Kamermuziek IV heeft als ondertitel: Metamorfosen van Elegie voor Sebastian Knight voor pianosolo en strijkorkest. Kamermuziek IV is een bewerking van Metamorfosen, een compositie voor piano en kamerorkest, dat op zich weer gebaseerd is op Elegie voor Sebastian Knight voor cello solo uit 1964.
Net als Kamermuziek III is het een concertino, in dit geval dus voor piano en orkest. Ook qua begin heeft het wat weg van die eerdere compositie; al in het begin geeft de solist het thema aan, dat door de hele compositie (16 minuten) herhaald wordt. Het werk bestaat wel uit verschillende delen, maar die worden zonder onderbreking uitgevoerd:
* Elegie;
* Alla Cadenza;
* Lento moderato;
* Rondo interotto.
De tango duikt regelmatig op, maar verdwijnt net zo snel als hij gekomen is. Aan het eind van de compositie is die tango er echter weer. Sallinen probeert in deze compositie seriële muziek te combineren met de traditionele tonale muziek.
De première vond plaats in 22 september 2000 door pianist Ralf Gothóni en leden van het Fins Kamerorkest.

## Bron

* Uitgave CPO
# Kapel van het Vredebergklooster

Het Vredebergklooster is een voormalig klooster in de Antwerpse stad Lier, gelegen aan de Vredebergstraat.

## Geschiedenis

In 1610 kwamen een aantal augustinessen aan te Lier. Zij waren vanuit de Noordelijke Nederlanden uitgeweken vanwege de reformatie. Zij lieten in 1610-1611 een klooster annex kostschool bouwen, waarna ook een kapel werd opgericht welke in 1616 gereed kwam.
Het klooster werd door de Fransen opgeheven en de gebouwen werden in 1798 openbaar verkocht. In 1843 werd de kapel verkocht aan de gemeente. Deze richtte op de begane grond een armenschool in, en op de eerste verdieping kwam een openbare feest- en vergaderzaal. In 1845 was de verbouwing gereed. In 1859-1860 werd de kapel als schouwburg ingericht. In 1886 werd de voorgevel hersteld.

## Gebouw

Het betreft een eenbeukige kapel met vijfzijdig afgesloten koor. De voorgevel, uitgevoerd in baksteen en zandsteen, is in vroegbarokke stijl.

## Literatuur

* Esther Van Thielen, "De Augustinessen van Falcon en Vredenberg. Een studie naar twee post-Tridentijnse vrouwenkloosters in het bisdom Antwerpen in de late zestiende en zeventiende eeuw" in: Ons Geestelijk Erf, 2022, nr. 2, p. 169-201. DOI:10.2143/OGE.92.2.3290909
* Inventaris Onroerend erfgoed
# Kapel van het Heilige Kruis en van Onze-Lieve-Vrouw Hulp der Christenen

De Kapel van het Heilige Kruis en van Onze-Lieve-Vrouw Hulp der Christenen, ook gekend als 't Kapelleken op de Roen, in Galmaarden is opgetrokken in 1865 door Petrus Johannes Claus, een Galmaardenaar die ten tijde van Napoleon werd opgeëist om te dienen in het leger.
Bij de belegering van Moskou in 1812 deserteerde hij. Hij dook onder, verstopte zich overdag en reisde ’s nachts. Hij liep polderkoorts op. Totaal uitgeput deed hij de belofte een kapel te bouwen voor zijn ouderlijk huis, als hij ooit thuis zou raken. Na maanden van lijden lukte dit: hij kwam terug in Galmaarden tijdens de winter van 1812-1813. De veldwachters bleven echter naar hem zoeken, omdat hij deserteur was. Een volksvertelling gaat als volgt: tijdens een marktdag kreeg de arm der wet, op zoek naar nog meer deserteurs, een ferm pak rammel en daarna lieten ze Petrus met rust.
Petrus Johannes hield zijn belofte, plaatste eerst een kruis en bouwde later de kapel uit dankbaarheid. Heel het gehucht kon er terecht voor gebed.

## Bronnen, referenties

* ↑ Matthijs, Michel (1983). Het Heilig Kruis van Galmaarden de eeuwen door, p. 167.
* ↑ ErGoed Galmaarden-Tollembeek-Vollezele (24 april 2022). Galmaarden, een vleugje geschiedenis. ErGoed Galmaarden, Tollembeek, Vollezele, p. 17.
# Kapel van het Kindje Jezus van Praag

De Kapel van het Kindje Jezus van Praag is een kapel in het dorp Heel in de Nederlandse gemeente Maasgouw. De kapel staat aan de zuidrand van het dorp nabij de Sleijebeek en de straat Schoolhof, op het terrein van het voormalige klooster Huize Sint-Anna.
Op ongeveer 450 meter naar het noordoosten staat de Mariakapel en op ongeveer 600 meter naar het zuidoosten staat de Onze-Lieve-Vrouw-van-Rustkapel. Aan de noordrand van het dorp staat de Sint-Hubertuskapel.
De kapel is gewijd aan het Kindje Jezus van Praag.
Voor de kapel bevinden zich twee gemetselde stenen zitbanken, uitgevoerd in bruine natuurstenen die ook gebruikt zijn voor de Sint-Annakerk.

## Geschiedenis

In 1628 kregen de ongeschoeide karmelieten in Praag een beeldje geschonken van het Goddelijk kindje Jezus, waarna er verering van het beeldje plaatsvond.
In 1938 stichtten de karmelietessen in Beek een nieuw Karmelietessenklooster, waarvan de eerste overste de verering van het Kindje Jezus van Praag propageerde.
In 1938 werden ook de zusters van St. Anna in Heel door de eerste overste uit Beek beïnvloed en bouwden op hun terrein een kapel gewijd aan het Kindje Jezus van Praag. Op 4 oktober 1938 werd de kapel ingezegend.
In 2021 werd de kapel door Heemkring Heel opgeknapt.

## Gebouw

De bakstenen kapel is opgetrokken op een rechthoekig plattegrond en wordt gedenkt door een verzonken zadeldak met leien. Het basement is onbeschilderd, erboven zijn de gevels wit geschilderd. De frontgevel en achtergevel steken links en rechts uit en hebben een gebogen daklijst. In de frontgevel bevindt zich de rondboogvormige toegang van de kapel die wordt afgesloten met een spijlenhek.
Van binnen is de kapel wit gestuukt en tegen de achterwand is het altaar gemetseld van roodoranje bakstenen. In de voorzijde van het altaar is een gedenksteen ingemetseld met daarin de tekst:
Op het altaar staat het beeldje van Jezus en toont hem met kroon, terwijl hij zijn rechterhand zegenend opheft en in zijn linkerhand een wereldbol vasthoudt.
# Kalenden

De kalenden (Latijn: kalendae) is in de Romeinse kalender de aanduiding voor de eerste dag van de maand. Letterlijk betekent het woord afroepdag, want op de kalenden werd afgekondigd of de nonen op de vijfde of op de zevende dag viel. Ons woord kalender is afgeleid van dit Latijnse woord.
Kalendae is een van de weinige woorden in het klassiek Latijn die de letter k bevatten.
De uitdrukking met de Griekse kalenden betekent 'nooit'; de Griekse kalender kende geen kalenden.
# Kanton Durtal

Durtal is een voormalig kanton van het Franse departement Maine-et-Loire. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Angers. Op 22 maart 2015 werd het kanton opgeheven en werden de gemeenten opgenomen in het aangrenzende kanton Tiercé.

## Gemeenten

Het kanton Durtal omvatte de volgende gemeenten:
* Baracé
* Daumeray
* Durtal (hoofdplaats)
* Étriché
* Huillé
* Montigné-lès-Rairies
* Morannes
* Les Rairies
# Karin Tanghe

Karin Tanghe (Torhout, 13 april 1957) is een Vlaamse actrice.
In 1984 studeerde ze af aan de Studio Herman Teirlinck in de kleinkunstafdeling.
Als freelance actrice was ze actief in het theater en in televisieseries. Heel wat stukken bracht ze samen met regisseur en gedurende een tijd partner Dirk Tanghe, waaronder De getemde feeks, Nora en Zwijg kleine. In de herfst van 2012 stond ze nog in regie van Dirk Tanghe op de planken in zijn bewerking van De meeuw voor jeugdtheater HETPALEIS. Bij jeugdtheater Kopergietery speelde ze in onder andere Voetstappen in de nacht (in een regie van Eva Bal) en De Matrassenkoning (in een regie van Yahya Terryn en Olivier Roels).
Als televisieactrice is ze onder meer gekend van haar vertolking als Koningin Angina in de jeugdserie Kulderzipken en die van Margot Van Wijck in de telenovela Sara. Ze vertolkt de rol van Lea, de moeder van Tom Naegels in de verfilming van diens boek Los in de langspeelfilm Los van Jan Verheyen.
Ze speelde gastrollen in de televisieseries Buiten de zone (1994), Het hof van Assisen, De Kotmadam (Simonne), Heterdaad (Nicole Callens), Recht op Recht (Marijke Peeters), Sedes & Belli (Magda Caesar), Witse (Marleen Vanaecke), Rupel (Bea Steenlandt), De Kavijaks (Visverkoopster), Aspe (Viviane Blanckers), Flikken (Directrice in 1999, Lieve Mertens in 2004, Marianne Van Dijck, de partner van commissaris Nauwelaerts in 2006), de Anneliezen, F.C. De Kampioenen, Code 37, De Vijfhoek (Yvonne in 2012), in de jeugdserie Zingaburia (Mamsiepamsie in 2012), in Familie (Isabelle De Groot in 2014-2015) en in Thuis (Veerle Vanhoof in 2014, 2015, 2017, 2018, 2019 en 2022).
Zij was de partner van toneelregisseur Dirk Tanghe en is moeder van acteurs Wietse Tanghe en Joppe Tanghe en van filmmaker Sjoerd Tanghe.
# Kasteel van Héricourt

Het Kasteel van Héricourt (Frans: Château d'Héricourt) is een kasteel in de Franse gemeente Héricourt (Haute-Saône). Het kasteel is een beschermd historisch monument sinds 1913.
Het kasteel werd al vermeld in de 12e eeuw en gaat vermoedelijk terug tot deze tijd. Het kasteel werd gebouwd op een kalkstenen heuvel in het noordelijk deel van de stad. Het kasteel had een oppervlakte van 3290 m² en bestond uit een weermuur van 12 meter hoog en 4 meter dik met torens op de hoeken. Rond het kasteel lag een gracht die gevoed werd met bronwater. In het kasteel was een 26 meter diepe en 2,5 meter brede waterput.
Het kasteel behoorde toe aan het huis Montfaucon tot 1397 en aan het huis Württemberg tot 1793. Tussen 1663 en 1667 woonde componist Johann Jakob Froberger op het kasteel. Hij was de muziekleraar van Sybilla van Württemberg.
Het kasteel werd grotendeels ontmanteld in de 18e eeuw. Er rest een toren met daarin op drie verdiepingen zalen met daarin telkens een schouw.
# Kanotix

Kanotix is een op Debian (buster) gebaseerde Linuxdistributie in de vorm van een live-systeem.
Oorspronkelijk was Kanotix een variant van Knoppix met als extra mogelijkheid om de distributie op de harde schijf van een computer te installeren. Kano was het pseudoniem van de Knoppixontwikkelaar die hiervoor verantwoordelijk was.
Standaard gebruikt Kanotix de KDE-desktopomgeving, maar er is ook een lichtgewicht versie die LXDE gebruikt. Het Kanotix-installatie-medium bevat tussen de circa 1700 en 2000 pakketten, afhankelijk van de gekozen versie. Daarnaast zijn ook alle andere Debianpakketten installeerbaar.
In april 2008 stond Kanotix op de 48e plaats op de 6 maandelijkse populariteitslijst van DistroWatch. In maart 2011 was Kanotix echter niet meer te bespeuren op deze lijst.