OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Mazocraes alosae

Mazocraes alosae is een soort in de taxonomische indeling van de platwormen (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig en kan zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtscellen produceren. De soort leeft in zeer vochtige omstandigheden.
De platworm behoort tot het geslacht Mazocraes en behoort tot de familie Mazocraeidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1782 door Hermann.
# Mazocraes pilchardi

Mazocraes pilchardi is een soort in de taxonomische indeling van de platwormen (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig en kan zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtscellen produceren. De soort leeft in zeer vochtige omstandigheden.
De platworm behoort tot het geslacht Mazocraes en behoort tot de familie Mazocraeidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door van Beneden & Hesse.
# Mecolaemus

Mecolaemus is een geslacht van wantsen uit de familie van de Miridae (Blindwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Hsiao in 1947.

## Soorten

Het genus bevat de volgende soorten:
* Mecolaemus carvalhoi (Costa Lima, 1942)
* Mecolaemus costalimai Hsiao, 1947
* Mecolaemus fasciatus Hsiao, 1947
* Mecolaemus peruanus Carvalho, 1985
* Mecolaemus tijucanus Carvalho & Gomes, 1971
* ↑ Mecolaemus Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 12 november 2023.
* ↑ Mecolaemus Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Gearchiveerd op 3 augustus 2024. Geraadpleegd op 12 november 2023.
* ↑ Mecolaemus Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Gearchiveerd op 3 augustus 2024. Geraadpleegd op 12 november 2023.
# Mata Paraibana

Mata Paraibana is een van de vier mesoregio's van de Braziliaanse deelstaat Paraíba. Zij grenst aan de mesoregio's Mata Pernambucana (PE), Agreste Paraibano, Agreste Potiguar (RN) en Leste Potiguar (RN). De mesoregio heeft een oppervlakte van ca. 5.232 km². In 2006 werd het inwoneraantal geschat op 1.327.691.
Vier microregio's behoren tot deze mesoregio:
* João Pessoa
* Litoral Norte
* Litoral Sul
* Sapé
Mesoregio's: Agreste Paraibano · Borborema · Mata Paraibana · Sertão Paraibano Microregio's: Brejo Paraibano · Cajazeiras · Campina Grande · Cariri Ocidental · Cariri Oriental · Catolé do Rocha · Curimataú Ocidental · Curimataú Oriental · Esperança · Guarabira · Itabaiana · Itaporanga · João Pessoa · Litoral Norte · Litoral Sul · Patos · Piancó · Sapé · Seridó Ocidental · Seridó Oriental · Serra do Teixeira · Sousa · Umbuzeiro
# Mecyclothorax perraulti

Mecyclothorax perraulti is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2012 door Liebherr.
# Medaille voor het achthonderdjarig bestaan van Moskou

De Medaille voor het achthonderdjarig bestaan van Moskou (Russisch: Медаль «В память 800-летия Москвы») werd in 1947 ingesteld bij de herdenking van het officieel 800-jarig bestaan van de stad Moskou. Het Presidium van de Opperste Sovjet verleende de medaille vanaf 20 september 1947 aan alle burgers van de Sovjet-Unie die in oorlogs- of vredestijd ten dienste waren geweest van de stad Moskou. De medaille werd in totaal 1 733 400 maal uitgereikt. Arbeiders, technici en werknemers van industriële bedrijven, transport- en stadsdiensten van Moskou, wetenschappers, kunstenaars, docenten en gezondheidswerkers, ambtenaren en partijleden, vakbondsleden en werknemers van de Komsomol konden de medaille ontvangen op voorwaarde dat deze personen in Moskou of zijn voorsteden hadden verbleven voor een periode van minstens 5 jaar.
Op de ronde koperen medaille is Tsaar Joeri Dolgoroeki afgebeeld. Op de achterzijde is het Kremlin afgebeeld. De medaille heeft een diameter van 37 mm.
Het ontwerp voor de medaille was van S.L. Tulchinsky en Ivan Ivanovich Dubasov.
# Megalonema orixanthum

Megalonema orixanthum is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de antennemeervallen (Pimelodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Lundberg & Dahdul.
* ↑ (en) Megalonema orixanthum op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Megalonema orixanthum. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Megalonotus

Megalonotus is een geslacht van wantsen uit de familie bodemwantsen (Lygaeidae). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Franz Xaver Fieber in 1860.

## Soorten

Het genus bevat de volgende soorten:
* Megalonotus antennatus (Schilling, 1829)
* Megalonotus brevicornis (Puton, 1883)
* Megalonotus chiragra (Fabricius, 1794)
* Megalonotus chiragrus (Thomson, 1870)
* Megalonotus colon Puton, 1874
* Megalonotus dilatatus (Herrich-Schäffer, 1840)
* Megalonotus emarginatus (Rey, 1888)
* Megalonotus hirsutus Fieber, 1861
* Megalonotus hoggari (Bergevin, 1930)
* Megalonotus lederi (Horvath, 1880)
* Megalonotus longipilis (Puton, 1884)
* Megalonotus maximus (Puton, 1895)
* Megalonotus merus Seidenstücker, 1979
* Megalonotus mixtus (Horváth, 1887)
* Megalonotus nitidicollis Puton, 1874
* Megalonotus opaconotum (Lindberg, 1953)
* Megalonotus parallelus (Horváth, 1911)
* Megalonotus praetextatus (Herrich-Schäffer, 1835)
* Megalonotus puncticollis (Lucas, 1849)
* Megalonotus rugulosus (Linnavuori, 1953)
* Megalonotus sabulicola (Thomson, 1870)
* Megalonotus scaurus Seidenstücker, 1973
* Megalonotus seidenstueckeri Pericart, 1995
* Megalonotus setosus Puton, 1874
* Megalonotus sophenus Seidenstücker, 1973
* Megalonotus subtilissimus Roubal, 1961
* Megalonotus tricolor (Horváth, 1895)
* ↑ Megalonotus Genus Informatie ITIS. ITIS.gov. Geraadpleegd op 23 september 2019.
* ↑ Megalonotus Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 23 september 2019.
* ↑ Megalonotus Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Gearchiveerd op 24 september 2019. Geraadpleegd op 23 september 2019.
# Medailleur

Een medailleur is een beeldend kunstenaar die medailles, penningen en munten ontwerpt. Medailleurs worden ook wel aangeduid als penningkunstenaars. De meeste moderne medailleurs hebben een opleiding aan een kunstacademie gevolgd.
De eerste munten als betaalmiddel werden al rond 700 v.Chr. gemaakt. Dit waren kleine, gegraveerde 'boontjes'. Veel later ging men ook penningen maken. Vaak gebeurde dit ter gelegenheid van een evenement of ter herdenking aan een persoon of historische gebeurtenis. Een bekend voorbeeld zijn de 16e-eeuwse geuzenpenningen.

## Nederlandse medailleurs

In Nederland zijn het vooral Jan Bronner en Piet Esser geweest die als docenten aan de Rijksakademie van beeldende kunsten in Amsterdam grote invloed hebben uitgeoefend op ontwikkeling van de penningkunst. Mede dankzij hen kwam na de Tweede Wereldoorlog een vrijere vormgeving op gang. Bekende Nederlandse medailleurs zijn en waren bijvoorbeeld Eric Claus (o.a. 50 guldenmunt, 1982), Hans van Houwelingen (o.a. Huwelijksmunt, 2002), Pier Pander en Jac.J. van Goor.
In de Gouden Eeuw bracht de Zuid-Nederlandse familie Waterloos een aantal belangrijke medailleurs voort.
# Megachile alata

Megachile alata is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Mitchell.
# Chaetodon leucopleura

Chaetodon leucopleura is een straalvinnige vissensoort uit de familie van koraalvlinders (Chaetodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1867 door Playfair.
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als niet bedreigd, beoordelingsjaar 2009. De omvang van de populatie is volgens de IUCN stabiel.
* 1 2 (en) Chaetodon leucopleura op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Chaetodon leucopleura. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Fialide

Een fialide is een flesvormige, conidiogene cel aan de top van een conidiofoor van een zakjeszwam, die voortdurend nieuwe sporen vormt. Daar de fialide zelf niet van vorm en lengte verandert, groeit de sporenketting naar boven.

## Externe link

* Fialide vorming bij fusarium
# Leola (South Dakota)

Leola is een plaats (city) in de Amerikaanse staat South Dakota, en valt bestuurlijk gezien onder McPherson County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 462. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 402, een daling van 60 (-13,0%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 1,8 km², geheel bestaande uit land. Leola ligt op ongeveer 485 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 36 km rond Leola.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Leola op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Bracenica spiridoni

Bracenica spiridoni is een slakkensoort uit de familie van de Hydrobiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Radoman.
* ↑ (en) Bracenica spiridoni op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Taxonomische informatie over Bracenica spiridoni bij Fauna Europaea.
# Tylencholaimus vigil

Tylencholaimus vigil is een rondwormensoort. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Andrássy.
# Harleston (Suffolk)

Harleston is een civil parish in het bestuurlijke gebied Mid Suffolk, in het Engelse graafschap Suffolk.
# Hansaplatz

Hansaplatz (Hanzeplein) is de naam van meerdere pleinen en een metrostation in Duitsland:
* Hansaplatz (Berlijn)
** Hansaplatz (metrostation), gelegen onder dit plein
* Hansaplatz (Dortmund)
* Hansaplatz (Hamburg)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Hansaplatz en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Hausdorff-paradox

In de maattheorie, een deelgebied van de wiskunde, stelt de hausdorff-paradox, vernoemd naar de Duitse wiskundige Felix Hausdorff, dat als men een zekere telbare deelverzameling van de bol, S$^2$, wegneemt, de rest kan worden opgedeeld in drie disjuncte deelverzamelingen, A, B en C, zodanig dat A, B, C en B ∪ C allemaal congruent aan elkaar zijn. Hieruit volgt in het bijzonder dat op S$^2$ geen eindige optelbare maat op alle deelverzamelingen is gedefinieerd, zodanig dat de maat van de congruente verzamelingen aan elkaar gelijk is (omdat dit zou betekenen dat de maat van A tegelijkertijd zowel 1/3 als 1/2 van de niet-nulzijnde maat van de gehele bol zou zijn).
De paradox werd in 1914 door Felix Hausdorff gepubliceerd in Mathematische Annalen en in hetzelfde jaar ook in zijn boek, Grundzüge der Mengenlehre (Grondslagen van de verzamelingenleer). Het bewijs van de bekendere banach-tarskiparadox maakt gebruik van deze ideeën van Hausdorff.
De hausdorff-paradox laat zien dat er op een bol geen eindig optelbare maat is gedefinieerd op alle deelverzamelingen die gelijk is aan de congruente stukken (Hausdorff liet in hetzelfde artikel eerst het gemakkelijkere resultaat zien dat er geen telbare optelbare maat voor alle deelverzamelingen is gedefinieerd). De structuur van de groep van rotaties op de bol speelt hier een cruciale rol - de stelling is niet waar voor het vlak of de lijn. In feite, zo werd later door Banach aangetoond, is het mogelijk om een "oppervlak" te definiëren voor alle begrensde deelverzamelingen in het Euclidische vlak (evenals een "lengte" op de reële lijn), zodanig dat congruente verzamelingen een gelijk "oppervlak" hebben. Deze banach-maat is echter alleen eindig optelbaar, zodat het geen maat in de volledige zin van het woord is, maar hij is gelijk aan de lebesgue-maat voor verzamelingen waarop de lebesgue-maat is gedefinieerd. Dit houdt in dat als twee open verzamelingen van het vlak (of de reële lijn) equidecomposeerbaar zijn, zij een gelijk oppervlak beslaan.
# Hausdorffmetriek

De Hausdorffmetriek, ook wel de Hausdorff-afstand genoemd, is een maat voor de afstand tussen twee compacte niet-lege deelverzamelingen van een metrische ruimte. De metriek is genoemd naar de Duitse wiskundige Felix Hausdorff.
De Hausdorffmetriek maakt gebruik van de bestaande afstandsmaat (metriek) op de metrische ruimte en bepaalt de minimale afstand van een punt in de ene deelverzameling tot de andere deelverzameling en omgekeerd. De grootste van deze twee afstanden is dan de Hausdorff-afstand.

## Definitie

Zij (X,d) een metrische ruimte met een metriek d, en A en B twee niet-lege compacte deelverzamelingen van X. Voor een punt b ∈ B definiëren we de afstand tot A als:
    $d(b,A)=\inf\{d(b,a):a\in A\}$
en de afstand van B tot A als:
    $d(B,A)=\sup\{d(b,A):b\in B\}$.
Omdat de afstand van B tot A niet hetzelfde hoeft te zijn als de afstand van A tot B, definiëren we de Hausdorff-afstand h(A,B) tussen A en B als:
    $h(A,B)=\max(d(A,B),d(B,A))$.
Dat h inderdaad een afstand is, dat wil zeggen aan de eisen voor afstand voldoet, berust onder andere op het feit dat een afstand een continue functie is en voor een compacte deelverzameling A het infimum steeds zal worden bereikt in een punt van A. Als dus h(A,B) = 0, is bij elk punt x∈A een punt y∈B met d(x,y)=0, dus x=y.

## Externe link

* De Hausdorffmetriek op planetmath.org
# Hazy Sunrise

Hazy Sunrise is een Nederlands bier dat sinds 2017 gebrouwen wordt door Brouwerij Kees. Het is een New England IPA met een alcoholpercentage van 5,6% (voorheen 7,1%). Dit bier wordt gekenmerkt door het gebruik van de hopsoorten Citra, Mosaic en Loral, die het een uitgesproken fruitig en floraal aroma geven.

## Onderscheidingen

Hazy Sunrise heeft tijdens de Dutch Beer Challenge van 2020 goud behaald in de categorie "Pale & Amber Ale - Hazy IPA / NEIPA".
# Hazleton

Hazleton kan verwijzen naar de volgende plaatsen in de Verenigde Staten:
* Hazleton (Indiana)
* Hazleton (Iowa)
* Hazleton (Pennsylvania)
* West Hazleton
Het kan ook verwijzen naar:
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Hazleton en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Hazleton (Indiana)

Hazleton is een plaats (town) in de Amerikaanse staat Indiana, en valt bestuurlijk gezien onder Gibson County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 288. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 291, een stijging van 3 (1,0%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 0,9 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Hazleton.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Hazleton op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Heereburen

Heereburen, vroeger ook Hereboeren of Heerburen, is een gehucht in de gemeente Westerkwartier in de Nederlandse provincie Groningen. Het ligt iets ten zuiden van Niehove aan de weg van Kommerzijl naar Frytum. De naam verwijst naar het geslacht Herema dat op de gelijknamige heerd boerde. Aan de weg liggen een tiental boerderijen en huizen.
Bij het gehucht ligt het Nijhoofster zieltje (of Niehoofster zijltje). Na de bedijking van het Humsterland rond 1200 werd de hier bestaande slenk vergraven tot het het Niehoofsterdiep, de waterverbinding van Niehove met de Hunze (tegenwoordig met het Kommerzijlsterdiep). Ter plekke werd een sluis gelegd. Tegenwoordig is dit een bruggetje over het Niehoofsterdiep. Vanaf dit bruggetje loopt het tracé van de oude zuiderdijk van het Humsterland naar het zuidoostelijker gelegen Balmahuizen. ten noordoosten van Heereburen stroomt de Frytumertocht.
Ten westen van het Niehoofsterdiep liggen drie oude boerderijen (heerden), waaronder Oudebosch (vroeger Pama) en Ooster Pama (Wester Pama staat ten noorden van Heereburen). Ten oosten van het Nijhoofster zieltje liggen onder andere de boerderijen Mentemaheerd, Poppemaheerd, Almaheerd en Harco Pavingaheerd. Een aantal boerderijen ligt op oude huiswierden, waarvan die van de Poppemaheerd met 2,73 meter boven NAP de hoogste is.
# Harpactea loebli

Harpactea loebli is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de celspinnen (Dysderidae).
Het dier behoort tot het geslacht Harpactea. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Brignoli.
# Helcystogramma malacogramma

Helcystogramma malacogramma is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Meyrick.
# Helcystogramma macroscopa

Helcystogramma macroscopa is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1932 door Meyrick.
# Hector Le Blus

Hector Michael Isabella Le Blus (Willebroek, 14 mei 1850 - Mechelen, 25 juni 1906) was een Belgisch arts en politicus voor de Katholieke Partij.

## Biografie

Als telg uit een artsenfamilie in Klein-Brabant studeerde hij geneeskunde aan de Katholieke Universiteit van Leuven. Via zijn huwelijk belandde hij in Mechelen.
Hector Le Blus werd hoofdheelmeester van het Onze-Lieve-Vrouw-Gasthuis aan de Keizerstraat in Mechelen. Ook trad hij op als geneesheer voor de Burgerwacht. Hij sensibiliseerde de Mechelse bevolking met affiches, folders, brochures en krantenadvertenties in zijn strijd tegen tuberculose. Dit leidde tot zijn eigen “Dispensarium H. Le Blus” in de Frederik de Merodestraat in Mechelen, dat beschikbaar werd voor wereldbefaamde onderzoekers uit verschillende landen.
In 1894 werd Le Blus verkozen tot provincieraadslid in de provincie Antwerpen voor de Katholieke Partij. In 1900 werd hij verkozen tot gemeenteraadslid te Mechelen en benoemd tot schepen van openbare werken in het college geleid door burgemeester (en partijgenoot) Edouard De Cocq. Als schepen was hij betrokken bij het intergemeentelijk overleg met betrekking tot de vervuiling van de Zenne in Brussel en het effect op de benedenstroomse gemeenten waar ook de gezondheidsrisico's zijn aandacht kregen. Na zijn overlijden in 1906 werd Hector Le Blus als schepen opgevolgd door Léo Louveaux en in de provincieraad door Léon Gobbers.
Hector Le Blus was voorzitter van het Mechelse brandweerkorps, bestuurslid van het Mechels Stedelijk Middelbaar Onderwijs en de Mechelse Muziekacademie. Tevens leidde hij de Provinciale School voor Vroedvrouwen en de Mechelse Academie voor Schone Kunsten.
Vanaf 1901 was hij raadslid van de Koninklijke Kring voor Oudheidkunde, Letteren en Kunst van Mechelen.
Le Blus werd geridderd in de Leopoldsorde en ontving het Burgerkruis Eerste Klas.
* Enkele markante figuren uit het bestuur van de Kring; Koninklijke Kring voor Oudheidkunde, Letteren en Kunst van Mechelen
* ↑ Fiche Hector Le Blus; ODIS
* ↑ Kronieken van Leest - 1896
* ↑ Kronieken van Leest - 1902
* ↑ Toezicht op gemeentebesturen: schepenen; Archief van het Provinciebestuur Antwerpen
* ↑ Fiche Léon Gobbers; ODIS
# Hector Marinus

Hector Nicolaas Constant Marinus (Nederlands-Indië, Simpang Empat, 31 maart 1901 – Wassenaar, 21 september 1952) was een Nederlands componist.
Hij was een van de drie zonen van tabak-, thee- en rubberexploitant Johannes Hermanus Marinus (ondernemingen Melati, Simpang IV en Titan Oerat) en Christine Johanne Janssen van Bevervoorde. De vermogende familie kwam rond 1904 naar Nederland en ging in 1907 in Hilversum in Villa Limborg aan de ’s Gravelandseweg (in 1959 gesloopt) wonen. De vader had een politieke loopbaan; was er gemeenteraadslid en wethouder en was een van de weinige eigenaren van een auto. Hij stond bekend als "De thee- en rubberkoning van de ’s Gravelandseweg".
Hector Marinus bezocht het plaatselijk gymnasium. Tijdens die periode nam/kreeg hij ook al pianolessen van Marie Jannette Walen (Muzieklyceum Hilversum), Dirk Schäfer en de Poolse pianist Leo Podolsky. Het zag er echter niet naar uit dat hij verder zou gaan in de muziek; hij ging in 1922 rechten studeren aan de Universiteit van Amsterdam. Gedurende die periode probeerde hij voor het eerste te componeren, zonder verdere steun of opleiding. Bij die werken Suite javanaise en Suite chinoise zijn oosterse klanken terug te vinden. Na in 1930 even terug geweest te zijn in Nederlands-Indië trok hij naar Parijs, waar hij in contact kwam met de Franse impressionistische muziek van Claude Debussy en Maurice Ravel, maar ook met de muziek van Igor Strawinsky. Pas toen zijn rechtenstudie was afgelopen nam Marinus compositielessen bij Franz Schmidt in Wenen (1937) en Sem Dresden in Amsterdam (1938). Bij composities is dan ook een mengeling te horen van westerse moderne en oosterse traditionele muziek. Zo probeerde hij met westerse muziekinstrumenten de klanken van de gamelan na te bootsen. Voorts worden zijn werken gekenmerkt door een verfijnde maar daardoor (voor die tijd) moeilijke ritmiek. Er volgden werk als een Perzische suite, Japanse suite en Javaanse suite (1928) Zijn pianoconcertino stond in 1952 op de lessenaars van het Residentie Orkest onder leiding van Willem van Otterloo met als solist Luctor Ponse.. In datzelfde jaar speelde Jo Juda met het Radio Filharmonisch Orkest onder leiding van Paul Kempen zijn vioolconcert.
Marinus werd in Hilversum begraven, waarbij uiteraard veel musici aanwezig waren waaronder het echtpaar Karel Mengelberg (componist) en Rahel Draber (harpiste).
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 6, pagina 209
* Hector Marinus bij Donemus
* Hector Marinus bij Muziekweb (Muziekbibliotheek van Nederland)
* De ’s Gravelandseweg en zijn bewoners en William Ukers: All about tea voor korte familiegeschiedenis
* ↑ De Sumatra Post, 1 april 1902, Geboorteadvertentie
* ↑ De Maasbode, 14 februari 1952, Recensie concert
# Helcystogramma symbolica

Helcystogramma symbolica is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Meyrick.
# Helcystogramma trichocyma

Helcystogramma trichocyma is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Meyrick.
# Heddawa

De Heddawa is een Marokkaanse soefi-orde.

## De stichter

Sidi Heddi heeft de orde einde 18e, begin 19e eeuw gesticht. Behalve dat het zeker is dat hij geleefd heeft is er verder bijna niets met zekerheid over hem te vertellen. Hij ligt begraven op de Jbel al- Alam in het westelijke Rifgebergte, in de nabije omgeving van het graf van Abd-as-Salâm Ibn Mashish. Ibn Mashish, alhoewel hij eeuwen voor Sidi Heddi leefde, was een van zijn leermeesters, naast Abd-al-Qadir al Jilani.

## De orde

De Heddawa zijn zwervende bedelmonniken, die iedere vorm van materialisme verwerpen. Zij kenmerken zich door een excessief gebruik van kif en hashish teneinde extase op te wekken. Tevens wordt door enkele Heddawi opium en/of alcohol gebruikt. Momenteel zijn er meerdere muziekgroepen die uit Heddawi bestaan actief in Marokko en internationaal.

## Zaouïa

Bij het graf van Sidi Heddi op de Jbel al- Alam.

## Literatuur

* René Brunel; "Le monachisme errant dans l'Islam, Sidi Heddi et les Heddawa."
* Simon Vinkenoog; "Het Moederkruid"
* À. Lafuente Laarby; "Los Gnawas: chamanismo islamico"; uit: Traditiones del Mundo, 11/11/03