OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Suillia

Suillia is een geslacht van insecten uit de familie van de afvalvliegen (Heleomyzidae), die tot de orde tweevleugeligen (Diptera) behoort.

## Kenmerken

De imagines van het geslacht Suillia hebben bijna altijd een min of meer donker roodachtig lichaam, hun mesonotum is soms zwartgeblakerd of gemarkeerd met kleine bruine vlekken. Hun thorax is langer dan breed en hun vleugels langer dan de buik. De abdominale tergieten zijn min of meer omzoomd met zwart aan hun uiteinde. Hun benen zijn versierd met min of meer duidelijke donkere vlekken, voornamelijk op de knieën. De larven daarentegen zijn vrij groot en zacht, ondanks een harde huid.
De volwassenen voeden zich met nectar, stuifmeel of planten, soms met schimmels, maar ook met rottend materiaal en uitwerpselen. Suillia gigantea en Suillia fuscicornis worden ook gebruikt als indicatoren voor de aanwezigheid van truffels in de bodem bij het zoeken naar deze kostbare paddenstoel.

## Soorten

* S. affinis (Meigen, 1830)
* S. apicalis (Loew, 1862)
* S. atricornis (Meigen, 1830)
* S. barberi (Darlington, 1908)
* S. bicolor (Zetterstedt, 1838)
* S. bistrigata (Meigen, 1830)
* S. cepelaki Martinek, 1985
* S. convergens (Walker, 1849)
* S. crinimana (Czerny, 1904)
* S. dawnae Withers, 1987
* S. discolor Czerny, 1927
* S. dumicola (Collin, 1943)
* S. femoralis (Loew, 1862)
* S. flagripes (Czerny, 1904)
* S. flava (Meigen, 1830)
* S. flavifrons (Zetterstedt, 1838)
* S. flavitarsis (Rondani, 1867)
* S. fuscicornis (Zetterstedt, 1847)
* S. gigantea (Meigen, 1830)
* S. hispanica (Loew, 1862)
* S. humilis (Meigen, 1830)
* S. igori Martinek, 1985
* S. imberbis Czerny, 1924
* S. innotata (Becker, 1908)
* S. kroeberi Czerny, 1935
* S. laevifrons (Loew, 1862)
* S. lineitergum (Pandelle, 1901)
* S. longipennis (Loew, 1862)
* S. lurida (Meigen, 1830)
* S. mikii (Pokorny, 1886)
* S. nemorum (Meigen, 1830)
* S. notata (Meigen, 1830)
* S. oceana (Becker, 1908)
* S. oldenbergii (Czerny, 1904)
* S. oxyphora (Mik, 1900)
* S. pallida (Fallen, 1820)
* S. parva (Loew, 1862)
* S. pilimana (Loew, 1862)
* S. plumata (Loew, 1862)
* S. quadrilineata Czerny, 1924
* S. quinquepunctata (Say, 1823)
* S. setitarsis (Czerny, 1904)
* S. similis (Meigen, 1838)
* S. sororcula Czerny, 1926
* S. tuberiperda (Rondani, 1867)
* S. umbratica (Meigen, 1835)
* S. univittata (von Roser, 1840)
* S. ustulata (Meigen, 1830)
* S. vaginata (Loew, 1862)
* S. variegata (Loew, 1862)
* S. villeneuvei Czerny, 1924
# Supermarine Attacker

De Supermarine of Vickers-Supermarine Attacker was een eenpersoons straaljager in de vroege jaren 1950 gebruikt door de Fleet Air Arm van de Britse marine, voor operaties vanaf vliegdekschepen. Het was de eerste straaljager van de FAA.

## Ontwikkeling

Het toestel werd ontworpen in antwoord op Air Ministry Specification E.10/44 uit 1944, bedoeld om op korte termijn een straaljager te ontwikkelen uitgerust met de Rolls-Royce Nene turbojet, op dat moment de krachtigste turbojet in de wereld. Er werden drie prototypes besteld, waarvan het eerste vloog op 27 juli 1946. Het tweede en derde prototype waren bestemd voor de marine.
De Attacker was van metalen constructie, voornamelijk aluminiumlegering, en had een intrekbaar landingsgestel met een bestuurbaar staartwiel. Het eerste prototype had het intrekbare onderstel van de Spiteful, terwijl de marine-exemplaren het bredere onderstel van de Seafang kregen. Alleen de vleugeltippen waren opklapbaar. De Attacker kreeg de vleugel met laminaire stroming van de Spiteful. De motor was centraal geplaatst, met de brandstoftank tussen de cockpit en de motor. De Attacker kon ook een grote externe, afwerpbare brandstoftank van 270 gallon meenemen die onderaan tegen de romp was bevestigd. Het toestel was uitgerust met een schietstoel.
De Royal Air Force besloot het toestel niet aan te kopen en de Attacker kwam alleen in dienst bij de Fleet Air Arm. In oktober 1948 werd de eerste productieversie besteld, de Attacker F.1 waarvan er vijftig werden gebouwd. Van de Attacker FB.1 werden twaalf exemplaren gebouwd; deze was uitgerust om bommen of raketten onder de vleugels mee te nemen. De meestgebouwde variant werd de Attacker FB.2, waarvan 84 exemplaren zijn gebouwd. Die had een nieuwe versie van de Nene en acht ophangpunten onder de vleugels voor bommen of raketten.
In 1952/1953 werden ook 36 exemplaren van de landversie van de Attacker geleverd aan Pakistan.
De Attacker had slechts een korte carrière in actieve dienst bij de FAA. Het toestel had last van heel wat kinderziekten en de F.1 kwam pas in augustus 1951 in dienst. In 1954 werd het type reeds uit de eerstelijneskaders verwijderd en vervangen door de modernere Hawker Seahawk en de Havilland Sea Venom. Het toestel werd in geen enkel conflict ingezet. De Royal Naval Volunteer Reserve gebruikte het nog enkele jaren daarna en in Pakistan diende de Attacker nog tot circa 1960.

## Externe link

* "Attacker". Flight, 15 mei 1947, blz. 446
# Surprise! Surprise!

Surprise! Surprise, met de ondertitel A Collection of Mystery Stories with Unexpected Endings, is een bundel met twaalf kort verhalen geschreven door Agatha Christie. Het betreft een bloemlezing uit zes andere collecties. De bundeling werd in 1965 uitgegeven door Dodd, Mead and Company. De Nederlandse vertalingen van de verhalen staan in negen verschillende verhalenbundels.

## Verhalen

| Engelse titel | Bundel US | Nederlandse titel | Nederlandse bundel |
| Double Sin | Double Sin and Other Stories | Dubbele zonde | Het wespennest |
| The Arcadian Deer | The Labours of Hercules | De Arcadische hinde | De werken van Hercules |
| The Adventure of Johnnie Waverly | Three Blind Mice and Other Stories | Het avontuur van Johnny Waverly | De muizeval en andere verhalen |
| Where There’s A Will Ook: Wireless | The Witness for the Prosecution and Other Stories | Het Testament | Getuige à charge |
| Greenshaw’s Folly | Double Sin and Other Stories | De blunder van Greenshaw | Avontuur met een kerstpudding |
| The Case of the Perfect Maid | Three Blind Mice and Other Stories | Het geval van de huisbewaardster | De muizeval en andere verhalen |
| At the Bells and Motley | The Mysterious Mr Quin | In 'De bellen en het Narrenpak' | De geheimzinnige Mr. Quin |
| The Case of the Distressed Lady | Mr. Parker Pyne, Detective | Vrouw in nood | Het gelukskantoor |
| The Third Floor Flat | Three Blind Mice and Other Stories | Moord in het flatgebouw | Jane zoekt een baan |
| The Mystery of the Spanish Shawl Ook Mr. Eastwood's Adventure | The Witness for the Prosecution and Other Stories | Het avontuur van meneer Eastwood | Het Listerdale-mysterie |
| The Cornish Mystery | The Under Dog and Other Stories | Poirot komt te laat | Jane zoekt een baan |
| The Witness for the Prosecution | The Witness for the Prosecution and Other Stories | Getuige à charge | Getuige à charge |
# Sulfurylchloride

Sulfurylchloride is een anorganische verbinding van zwavel, zuurstof en chloor met als brutoformule SO$_2$Cl$_2$. Het is het dizuurchloride van zwavelzuur. Bij kamertemperatuur is het een kleurloze vloeistof met een prikkelende geur. De verbinding ontleedt exotherm in water.
Sulfurylchloride moet niet verward worden met thionylchloride, SOCl$_2$. De eigenschappen van de twee oxychloriden zijn tamelijk verschillend. Sulfurylchloride produceert gemakkelijk chloorgas, terwijl thionylchloride chloride-ionen afgeeft.

## Synthese

Sulfurylchloride kan bereid worden door de reactie van zwaveldioxide en chloorgas in aanwezigheid van een katalysator zoals actieve kool:
    $\mathrm {SO_{2}\ +\ Cl_{2}\ \longrightarrow \ SO_{2}Cl_{2}}$
Het ruwe product kan gezuiverd worden door fractionele destillatie. Het is echter weinig gebruikelijk zelf deze verbinding in het laboratorium te vervaardigen, omdat de procedure omslachtig en gevaarlijk is (werken met toxische gassen) en omdat de verbinding gemakkelijk commercieel te verkrijgen is.

## Eigenschappen en reacties

Sulfurylchloride reageert heftig met water onder vrijkomen van waterstofchloride:
    $\mathrm {SO_{2}Cl_{2}\ +\ 2\ H_{2}O\ \longrightarrow \ 2\ HCl\ +\ H_{2}SO_{4}}$
Sulfurylchloride ontleedt boven 100 °C in zwaveldioxide en dichloor. Wanneer de vloeistof langer blijft staan treedt er eveneens ontleding op. De vrijkomende gassen lossen op in de vloeistof en zorgen voor een lichtgele kleur.

## Structuur

Zwavel heeft een tetraëdrische omringing in sulfurylchloride. Het is gebonden aan twee zuurstofatomen via dubbele bindingen en aan twee chlooratomen middels een enkele binding. Zwavel bevindt zich, net als in zwavelzuur, in oxidatietoestand +VI.

## Toepassingen

Sulfurylchloride wordt vaak als bron voor dichloor gebruikt. Omdat het een vloeistof is, is dit een gemakkelijker en veiliger methode dan met chloorgas zelf te werken. Zo is het gemakkelijker af te wegen en op te slaan. Sulfurylchloride wordt ook veel toegepast als reagens voor de omzetting van koolstof-waterstofbinding in een koolstof-chloorbinding. Deze reactie grijpt plaats op actieve plaatsen in een molecule, bijvoorbeeld naast een functionele groep zoals de carbonylgroep of sulfoxide. Het is ook in staat alkanen, alkenen, alkynen, aromatische verbindingen en epoxiden te chloreren. Dergelijke reacties verlopen via vrije radicalen en kunnen op gang gebracht worden door een initiator zoals AIBN. Sulfurylchloride zet ook alcoholen om in de overeenkomstige organische chloriden. In de industrie wordt sulfurylchloride vooral voor de vervaardiging van pesticiden gebruikt.
Sulfurylchloride wordt gebruikt voor de bewerking van wol. De bewerking beperkt de krimp van de wol.

## Toxicologie en veiligheid

Sulfurylchloride is toxisch en corrosief. Het werkt als een traangas. Met water kan het explosieve mengsels vormen. Hetzelfde geldt voor andere oplosmiddelen als zij als donor kunnen optreden zoals DMSO en DMF.
# Sulgrave

Sulgrave is een civil parish in het bestuurlijke gebied South Northamptonshire, in het Engelse graafschap Northamptonshire.
Naar Sulgrave ligt Sulgrave Manor, een historische huis dat een woning van de voorouders van George Washington. Het is nu een museum en heeft een steen met het familiewapen van George Washington naast de ingang, en portretten van hem van binnen. De vlag van de Verenigde Staten hangt aan een vlaggenmast van buiten.
# Suphrodytes dorsalis

Suphrodytes dorsalis is een keversoort uit de familie van de waterroofkevers (Dytiscidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1787 gepubliceerd door Johann Christian Fabricius. Van de Europese populatie die lange tijd werd opgevat als één soort, blijkt een deel te worden gevormd door een tweede soort: Suphrodytes figuratus. Voor de onderscheidende kenmerken met die soort, zie het artikel over het geslacht Suphrodytes.

## Verspreiding

De soort komt voor in heel Europa. met uitzondering van het Iberisch Schiereiland, Italië, de Balkan en Griekenland. Ook uit het Aziatisch deel van Rusland zijn vondsten gemeld.
# Sumita (motor)

Sumita is een historisch merk van motorfietsen.
De bedrijfsnaam was: Sumita Hatsudoki Motor Co., Tokyo.
Sumita was Japans merk van 1941 tot 1955 dat 123-, 148- en 200cc-kopkleppers leverde. Dit waren zeer Britse machines. In 1953 kwam er een 90c-kopie van een Engelse kopklepper. Het laatste model was de Sumita 250 F uit 1955, een BSA-kopie.
* Erwin Tragatsch: Alle Motorräder 1894-1981: Eine Typengeschichte. 2500 Marken aus 30 Ländern' Stuttgart 1997, ISBN 3-87943-410-7
* Erwin Tragatsch: The Illustrated Encyclopedia of Motorcycles', Secaucus 1985. ISBN 0890098689
# Symfonie nr. 11 (Joseph Haydn)

De Symfonie nr. 11 is een symfonie van Joseph Haydn, geschreven tussen 1760 en 1762.

## Bezetting

* 2 hobo's
* 1 fagot
* 2 hoorns
* Strijkers
* Klavecimbel

## Delen

Het werk bestaat uit vier delen:
* Adagio cantabile
* Allegro
* Menuetto en trio
* Presto
1 · 2 · 3 · 4 · 5 · 6 (Le Matin) · 7 (Le Midi) · 8 (Le Soir) · 9 · 10 · 11 · 12 · 13 · 14 · 15 · 16 · 17 · 18 · 19 · 20 · 21 · 22 (De Filosoof) · 23 · 24 · 25 · 26 (Lamentatione) · 27 · 28 · 29 · 30 (Halleluja) · 31 (Hoornsignaal) · 32 · 33 · 34 · 35 · 36 · 37 · 38 (Echo) · 39 · 40 · 41 · 42 · 43 (Mercurius) · 44 (Treursymfonie) · 45 (Afscheidssymfonie) · 46 · 47 (Palindroom) · 48 (Maria Theresia) · 49 (La Passione) · 50 · 51 · 52 · 53 (L'Impériale) · 54 · 55 (De schoolmeester) · 56 · 57 · 58 · 59 (Vuursymfonie) · 60 (Il distratto) · 61 · 62 · 63 (La Roxelane) · 64 (Tempora mutantur) · 65 · 66 · 67 · 68 · 69 (Laudon) · 70 · 71 · 72 · 73 (La chasse) · 74 · 75 · 76 · 77 · 78 · 79 · 80 · 81 88 · 89 · 90 · 91 · 92 (Oxford)
* Bibliothèque nationale de France: cb148044396 (data)
* Library of Congress Control Number: no92006219
* MusicBrainz work: 711d2316-7e85-4db7-bc07-31951fd9edf1
* Virtual International Authority File: 184883134
* WorldCat (via VIAF): 184883134
# Susch

Susch (tot 1943 officieel in het Duits Süs; Italiaans (verouderd): Susio) is een plaats en voormalige gemeente in het Zwitserse kanton Graubünden, behorend tot de gemeente Zernez. Het telde eind 2013 als afzonderlijke gemeente 211 inwoners. In 2015 hield de gemeente Susch op te bestaan en ging het samen met buurgemeente Lavin op in Zernez.
Het dorp ligt op de linkeroever van de Inn (En) aan het begin van het Val Susasca, dat het Engadin via de Flüelapas verbindt met Davos. Susch heeft een station aan de Rhätische Bahn.
* Gemeinsame Normdatei: 1064776892
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 001523
* Virtual International Authority File: 313275921
* WorldCat (via VIAF): 313275921
# Susen Tiedtke

Susen Tiedtke (Oost-Berlijn, 23 januari 1969) is een atleet uit Duitsland. Zij was de dochter van Ingrid Tiedtke en Jürgen Tiedtke, beide atleten. Haar zus Pia Tiedtke was een Oost-Duits handbalinternational.
Op de Olympische Zomerspelen van 1992 nam Tiedtke deel aan het onderdeel verspringen, en eindigde op de achtste plaats. Acht jaar later, op de Olympische Zomerspelen van 2000 eindigde ze wederom bij het verspringen op een vijfde plaats.
Op de Wereldkampioenschappen indooratletiek 1993 behaalde ze een zilveren medaille bij het verspringen.
* ↑ Track and Field––profiel
* ↑ IAAF––profiel
* ↑ Munzinger Sport––profiel
* ↑ SportsReference––profiel
* ↑ The-Sports.org––profiel
* ↑ Olympedia––profiel
# Sunnyslope (Californië)

Sunnyslope is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Californië, en valt bestuurlijk gezien onder Riverside County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 4437.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 3,6 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Sunnyslope.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Sunnyslope op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
# Sunnyvale

Sunnyvale kan verwijzen naar:
* Sunnyvale (Californië)
* Sunnyvale (Texas)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sunnyvale en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Syds Lieuwes Sijtsma

Syds Lieuwes Sijtsma (Anjum, 27 maart 1868 – Dokkum, 9 november 1939) was Nederlands politicus van de anti-Revolutionaire Partij.
Sijtsma was in navolging van zijn vader boer maar koos vervolgens voor de politiek. In 1893 werd hij gemeenteraadslid in Oostdongeradeel, vanaf 1897 was hij daar tevens wethouder en van 1904 tot 1934 was Sijtsma de burgemeester van die toenmalige Friese gemeente. Daarnaast was hij langdurig lid van de Provinciale Staten van Friesland (1903-1922 en 1929-1939) en vanaf juli 1922 was hij anderhalf jaar Eerste Kamerlid. In 1934 werd hij als burgemeester opgevolgd door zijn zoon Frans Sijtsma. Zijn schoonzoon Sybren van Tuinen was eveneens burgemeester en Eerste Kamerlid.
* Biografisch Portaal: 77304186
* Parlement.com: vg09ll9ya1ue
# Sydover

Sydover' (Nederlands: Ga naar het zuiden) is een verzameling gebundelde liederen van Agathe Backer-Grøndahl. Zijn schreef de liederen voor mezzosopraan of bariton; de teksten waren van Hans Reynolds. De bundel is opgedragen aan zangeres Unni Lund. Brødrene Hals (nrs. 1040-1045) publiceerde het in 1901 met toevoeging van de Duitse vertaling door Wilhelm Henzen.
De zes liederen zijn:
* Tilsjøs (Op zee) in allegretto con molto anima in Bes majeur in 6/8-maat
* Atlanterhav (Atlantische Oceaan) in allegro in Es majeur in 6/8-maatsoort
* I passaten (In de passaatwind) in tranquillo in 2/4-maatsoort
* Mellem Øerne (Tussen eilanden) in andantino in 6/8-maatsoort
* Sydens kvæld (Zuidelijke nacht) in allegro in E majeur in 4/4-maatsoort
* Paa golfen (In een golf/baai) in poco andantino in 4/4-maatsoort.
* IMSLP
* Manuscript, nog zonder opusnummer
* De Duitse titel is door Brødrene Hals verkeerd afgedrukt; in plaats van Geh Süden werd geprint Gen Süden
# Syncystis synaptae

Syncystis synaptae is een soort in de taxonomische indeling van de Myzozoa, een stam van microscopische parasitaire dieren. Het organisme komt uit het geslacht Syncystis en behoort tot de familie Urosporidae. Syncystis synaptae werd in 1892 ontdekt door Léger.
# Synaphosus nanus

Synaphosus nanus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de bodemjachtspinnen (Gnaphosidae). De spin jaagt 's nachts en verschuilt zich overdag onder rotsen en bladeren. Het lijf van de spin is ovaalvormig, smal en puntig aan de achterzijde.
Het dier behoort tot het geslacht Synaphosus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1872 door Octavius Pickard-Cambridge.
# Synaphosus sauvage

Synaphosus sauvage is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de bodemjachtspinnen (Gnaphosidae). De spin jaagt 's nachts en verschuilt zich overdag onder rotsen en bladeren. Het lijf van de spin is ovaalvormig, smal en puntig aan de achterzijde.
Het dier behoort tot het geslacht Synaphosus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Vladimir Ovtsharenko, Gershom Levy & Norman I. Platnick.
# Synaphosus neali

Synaphosus neali is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de bodemjachtspinnen (Gnaphosidae). De spin jaagt 's nachts en verschuilt zich overdag onder rotsen en bladeren. Het lijf van de spin is ovaalvormig, smal en puntig aan de achterzijde.
Het dier behoort tot het geslacht Synaphosus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Vladimir Ovtsharenko, Gershom Levy & Norman I. Platnick.
# Sułów (Lubuskie)

Sułów (duits: Zohlow) is een dorpje in het Poolse woiwodschap Lubusz. Het lintdorp ligt aan provinciale weg 137, tussen Słubice en Osno Lubuskie, ca 15 km ten noordoosten van Słubice.

## Geschiedenis

Van 1815-1828 behoorde toenmalig Zohlow tot het Pruisische district Frankfurt, vervolgens tot 1873 het district Sternberg en tot 1945 tot Weststernberg. Na de Tweede Wereldoorlog verviel Sułów in 1945 toe aan Polen en werden de Duitse inwoners verdreven. Vanaf dat moment behoorde het tot 1975 tot het woiwodschap Zielona gora, toen tot 1998 tot het woiwodschap Gorzow en sindsdien tot Lubusz.

## bevolking

| Jaar | Inwoners |
| 1801 | 159 |
| 1895 | 379 |
| 1933 | 321 |
| 2013 | 224 |

## Sport en recreatie

Door deze plaats loopt de Europese Wandelroute E11, die loopt vanaf Den Haag naar het oosten, op dit moment de grens Polen / Litouwen. De route komt vanaf Stare Biskupice en vervolgt richting Drzeńsko.
# Sunwar

Sunwar is een stam die in een aantal dorpen in het oosten van Nepal leeft. Ook de taal die zij spreken heet Sunwar.
Het Sunwar is een Indo-Arische taal die nog circa 20.000 sprekers telt. Desondanks leek deze taal met uitsterven bedreigd, doordat de taal door de jongere generatie, die naar de stad trekt, niet meer wordt geleerd. Zij spreken dan Nepalees, omdat volgens het Hindoeïsme Sunwar minderwaardig is.
Het onderzoek naar niet eerder beschreven talen in de Himalaya maken deel uit van het Himalayatalenproject van de Universiteit Leiden. Het onderzoek lijkt een positief effect te hebben gehad op de Sunwar en hun taal.

## Externe link

* https://web.archive.org/web/20070808101525/http://www.nieuws.leidenuniv.nl/index.php3?m=&c=1884
# Syndipnus monticola

Syndipnus monticola is een vliesvleugelig insect uit de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Holmgren.
# Synhoria

Synhoria is een geslacht van kevers uit de familie oliekevers (Meloidae). Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1897 door Kolbe.

## Soorten

Het geslacht omvat de volgende soorten:
* Synhoria anguliceps Fairmaire, 1885
* Synhoria betsimisaraka Paulian, 1956
* Synhoria cephalotes (Olivier, 1793)
* Synhoria crouzeti Fairmaire, 1894
* Synhoria fischeri Kolbe, 1897
* Synhoria hottentota Péringuey, 1888
* Synhoria macrognatha Fairmaire, 1887
* Synhoria maxillosa (Fabricius, 1801)
* Synhoria rhodesiana Péringuey, 1909
* Synhoria senegalensis Laporte, 1840
* Synhoria testacea Fabricius, 1781
* ↑ Meloidae in Synopsis of the described Coleoptera of the World 6 juni 2010. Gearchiveerd op 5 november 2013.
# Synoicum galei

Synoicum galei is een zakpijpensoort uit de familie van de Polyclinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Michaelsen.
# Synoicum herdmani

Synoicum herdmani is een zakpijpensoort uit de familie van de Polyclinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Brewin.
# Symfonie nr. 1 (Boyer)

Peter Boyer voltooide zijn Symfonie nr. 1 in 2013.
Boyer schreef daarvoor voornamelijk programmamuziek of muziek met een centraal thema. De Pasadena Symphony bood hem per opdracht gelegenheid eens niet-programmatische muziek te schrijven en terug te keren aan het "oude" genre, de symfonie. Boyer wilde daarbij in principe wel voldoen aan de klassieke indeling van een vierdelig werk, maar toen de schetsen verzameld werden, bleek een driedelig opbouw beter uit te komen. Als uitgangspunt voor het werk werden diverse driedelige twintigste-eeuwse symfonieën genomen, zoals die van Jean Sibelius en Dmitri Sjostakovitsj. Voor de muziek wendde Boyer zich tot de Amerikanen Aaron Copland (Symfonie voor orgel en orkest, 1924) en Leonard Bernstein (Jeremiahsymfonie). Hij droeg het werk op aan de nagedachtenis van Bernstein.
De driedelige opzet:
* Prelude
* Scherzo/dance
* Adagio
De prelude valt in drie secties uiteen, een fuga, een aantal variaties daarop, uitwerking van het thema uit de fuga. Deel twee bestaat uit het klassieke scherzo, maar hier meer Amerikaans uitgewerkt, er is ook hier sprake van een driedeling (scherzo-trio-scherzo). Deel drie is de finale. Normaliter gaat de finale in een snel tempo, maar Boyer koos voor een (relatief) traag tempo. Thema’s werd uitgewerkt tot een stevig slot.
Boyer gaf zelf leiding aan de wereldpremière op 27 april 2013 met de Pasadena Symphony (een relatief onbekend symfonieorkest) in de volgende samenstelling:
* 1 piccolo, 2 dwarsfluiten, 2 hobo’s, 1 althobo, 2 klarinetten, 1 basklarinet, 2 fagotten, 1 contrafagot,
* 4 hoorns, 3 trompetten, 3 trombones, 1 tuba
* pauken, 4 a 5 man/vrouw percussie, harp, celesta
* violen, altviolen, celli, contrabassen.
Alhoewel de meningen over de symfonie overwegend positief waren, werd de symfonie in de jaren daaropvolgend niet opgepakt door een van de grotere Amerikaanse orkesten.
* Uitgave Naxos: Peter Boyer met het London Philharmonic Orchestra in een opname van 2013 in de Abbey Road Studios
* Propulsive Music/Peter Boyer
* Reviews op Naxos.com
# Synopeas spinifer

Synopeas spinifer is een vliesvleugelig insect uit de familie van de Platygastridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Kozlov.
# Sylvia Brett

Sylvia Leonora Brett, (25 februari 1885 - 11 november 1971), was de laatste ranee (koningin) van Sarawak.
Zij was de kleindochter van Sylvain Van de Weyer en had haar voornaam van haar grootvader geërfd. In 1911 huwde ze met Charles Vyner Brooke, zoon en opvolger van de radja van Sarawak.
Tijdens de Japanse bezetting verbleef het echtpaar in Australië, en kort na de bevrijding werd het land een Britse kroonkolonie.