OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Frederika Broeksmit

Frederika Henriette Broeksmit (Charlois, 14 augustus 1875 – Bussum, 25 januari 1945) was een Nederlands schilder, tekenaar, etser en lithograaf. Als Megaleep publiceerde ze in 1925 een poëziebundel.

## Leven en werk

Frederika Broeksmit was een dochter van dr. Jacob Broeksmit, genees-, heel- en verloskundige in Charlois, en Wilhelmina Maria van Peski. Ze studeerde aan de Rotterdamse Academie als leerling van Alexander van Maasdijk en H.J. Melis en aan de Rijksakademie van beeldende kunsten (1899-1902) in Amsterdam, als leerling van August Allebé, Carel Dake en Nicolaas van der Waay. Ze volgde in het laatste jaar aan de academie ook les aan de Rijksnormaalschool voor Teekenonderwijzers (1901-1902) om haar onderwijsakte te halen. Dat was geen ongebruikelijke stap voor academiestudenten. Broeksmit woonde in Rotterdam, Amsterdam, Katwijk (1905-1943) en Bussum (1943-overlijden). Ze gaf in 1922 etslessen aan Johan Windhorst, met wie ze tot ca. 1935 in Katwijk samenwoonde. Ze bleef ongehuwd.
Broeksmit schilderde onder meer genrevoorstellingen, dorps- en stadsgezichten, landschappen en stillevens. Ze was lid van Arti et Amicitiae, De Onafhankelijken en de Vereeniging tot Bevordering der Grafische Kunst. Ze exposeerde met genoemde verenigingen, verder onder andere solo bij kunstzaal Prakke (1913) en kunstzaal Kleykamp (1940) en in duo-exposities met Hobbe Smith bij kunsthandel Olderzeel in Rotterdam (1910) en met Johan Windhorst in de Museum De Lakenhal (1934).
Broeksmit was pacifist en actief in de vredesbeweging. Ze was oprichter en secretaris van het genootschap Si vis pacem, para pacem en als zodanig afgevaardigde naar het Internationaal Congres van Vrouwen in 1915. Ze was bovendien lid van de in 1914 opgerichte Nederlandsche Anti-Oorlog Raad.
Frederika Broeksmit overleed op 69-jarige leeftijd.

## Enkele werken

* Portret van moeder, Wilhelmina M. Broeksmit-van Peski, Rijksmuseum Amsterdam
* Bomschuit op strand, Rijksmuseum Amsterdam
* Zwarte zee-eend, Rijksmuseum Amsterdam
* Sorengo (1920), Rijksmuseum Amsterdam

## Literatuur

* W.F. Eekelen (1980) Het grafisch werk van Frederika Broeksmit : inleiding en oeuvre-catalogus. Amsterdam: Vereniging van Grafiekliefhebbers. 18 p.
* ↑ Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* ↑ Megaleep (1925) Zeedrijfsel. Leiden: Batteljee & Terpstra. 263 p.
* ↑ Pieter A. Scheen (1969) Lexicon Nederlandse Beeldende Kunstenaars 1750-1950. 's-Gravenhage: Kunsthandel Pieter A. Scheen N.V. Volume 1, p. 166.
* ↑ Hanna Klarenbeek (2012) Penseelprinsessen & broodschilderessen: Vrouwen in de beeldende kunst 1808-1913. Bussum: uitgeverij THOTH. p. 83-86.
* ↑ "Broeksmit, F. (Frederika)", Documentatie van Beeldende Kunst in Noord-Holland.
* Biografisch Portaal: 86309854
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 30803662X
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 12847
* Virtual International Authority File: 288125467
* WorldCat (via VIAF): 288125467
# Xanthorhoe tauaria

Xanthorhoe tauaria is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1882 door Staudinger.
# She's All I Ever Had

She's All I Ever Had is een nummer van de Puetro Ricaanse zanger Ricky Martin uit 1999. Het is de tweede single van zijn titelloze, vijfde studioalbum. Naast de originele Engelstalige versie heeft Martin ook een Spaanstalige versie van het nummer opgenomen, genaamd "Bella".
Het nummer werd een hit in Noord-Amerika, Europa, Oceanië en Mexico. In de Amerikaanse Billboard Hot 100 haalde het de nummer 2-positie. In de Nederlandse Top 40 haalde het de 16e positie en in de Vlaamse Ultratop 50 de 32e.
# Sphaerosyllis goorabantennata

Sphaerosyllis goorabantennata is een borstelworm uit de familie Syllidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Sphaerosyllis goorabantennata werd in 2005 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door San Martin.
# Jarra painei

Jarra painei is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Austin & Dangerfield in 1997.
# Whitwell

Whitwell kan verwijzen naar:
* Whitwell (Derbyshire), een plaats in het Engelse graafschap Derbyshire
* Whitwell (North Yorkshire), een plaats in het Engelse graafschap North Yorkshire
* Whitwell (Tennessee), een plaats in de Amerikaanse staat Tennessee
* Whitwell (Wight), een plaats op het Engelse eiland Wight
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Whitwell en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Whythorne's shadow

Whythorne's shadow is een compositie van Ernest John Moeran.
Moeran geldt als een van de verzamelaars van Brits en Ierse volksmuziek, die hij later in zijn eigen werk zou verwerken. Dat geldt niet voor Whythorne’s shadow. Hij gebruikt voor dit werk een lied van Thomas Whytorne, dat sinds 1571 van de aardbodem verdwenen leek. De componist was geheel in de vergetelheid geraakt totdat Philip Heseltine, beter bekend als Peter Warlock hem herontdekte. De stijl van dit werk is dan ook wat in Engeland bekendstaat als "Elizabethan", verwijzend naar het tijdperk van koningin Elizabeth I van Engeland.
Inspiratie vond Moeran in de tekst, die hij in het voorwoord liet afdrukken:
    As thy shadow itself apply'th
    To follow thee whereso thou go
    And when thou bends, itself it wry'th
    Turning as thou both to and fro:
    The flatterer doth even so;
    And shopes himself the same to gloze,
    With many a fawning and gay show,
    Whom he would frame for his purpose.
Net als andere werken van Moeran zat ook in het compositietraject van Whythorne’s shadow een kink in de kabel. Moeran was al een flink eind op weg, toen hij het manuscript kwijt raakte toen hij dronken in de straten van Brussel lag na een avond stappen op zoek naar Frederick Delius. Hij kon in 1929 opnieuw beginnen. In februari 1931 vond dan de première van dit werk plaats.
* Uitgave Chandos: Vernon Handley met het Ulster Orchestra
* Uitgave Naxos: JoAnn Falletta ook met het Ulster Orchestra
* het werk werd vaak samengebundeld met Lonely waters tot Two pieces for small orchestra; de orkestratie is gelijk aan dat werk
# Wi! Uma Fu Sranan

Wi! Uma Fu Sranan (Wij! Vrouwen van Suriname) is een Surinaamse landbouwcoöperatie van vrouwen.
Het initiatief voor de coöperatie kwam van Tania Lieuw A Soe, na een contact met een vertegenwoordiger van de Inter-American Institute for Cooperation on Agriculture, waarna zij haar land in Jamaica mocht vertegenwoordigen. Het contact dat zij daar legde met de Caribbean Network of Rural Women Producers motiveerde haar om in 2014 Wi! op te zetten. In 2016 kwam binnen anderhalf jaar de vergunning van de president in orde. De start werd gemaakt in het dorp Kapasikele aan de Surinamerivier, iets ten noorden van het stuwmeer.
De aangesloten vrouwelijke ondernemers hebben binding met de landbouwsector en wordt geleerd om duurzaam te ondernemen en zelfredzaam te worden. Een middel hiervoor is onder meer de administratiedienst van Wi! die voor de leden administratieve en belastingzaken regelt.
De coöperatie herintroduceerde in 2015 de pap Kokori. Dit is babyvoeding die gemaakt wordt van cassavemeel en waar een smaak aan toegevoegd is. Het merk is in driehonderd supermarkten in Suriname te koop en wordt naar Nederland geëxporteerd waar het door Mitra wordt gedistribueerd. Door de eigen productie van cassavemeel werd in Kapasikele de recessie van 2016 niet gevoeld.
In 2023 ontving Wi! samen met de Nationale Vrouwenbeweging (NVB) een schenking van Japan van 60.000 USD. Wi! wil haar deel besteden om het productie- en verwerkingsproces op te voeren.
* 1 2 3 4 5 United News, De eerste vrouwen coöperatie: “eerst doen dan praten”, 1 februari 2016
* ↑ Waterkant, Suriname krijgt eigen lokaal geproduceerde babyvoeding, 23 januari 2019
* ↑ Suriname Herald, Japan steunt werk Wi Uma Fu Sranan en NVB, 4 februari 2023
# Wi-Fi Protected Access

Wi-Fi Protected Access (WPA) is een systeem om veilige draadloze netwerken (wifi) op te zetten dat is ontwikkeld nadat onderzoekers een aantal zwakke plekken in WEP (Wired Equivalent Privacy) hadden gevonden. WPA is gebaseerd op een deel van de 802.11i-standaard van IEEE en bedoeld als tussenoplossing voor de problemen met WEP terwijl de nieuwe draadloze veiligheidsstandaard (802.11i) werd ontwikkeld. Certificatie van producten met WPA is begonnen in april 2003; de volledige 802.11i werd geratificeerd in juni 2004.
WPA is bedoeld om gebruikt te worden met een IEEE 802.1X-authenticatieserver die elke gebruiker verschillende sleutels geeft, maar kan ook gebruikt worden in de zogenaamde pre-sharedkeymode (PSK) waarbij de sleutel door de gebruiker zelf moet worden ingevoerd. WPA gebruikt RC4 met een 128 bits sleutel en een 48 bits initialisatievector (IV).
Een belangrijke verbetering ten opzichte van WEP was het gebruik van het Temporal Key Integrity Protocol (TKIP) dat ervoor zorgde dat de sleutels regelmatig en automatisch worden gewijzigd, maar is ondertussen reeds vervangen door WPA2/CCMP (Counter Mode Cipher Block Chaining Message Authentication Code Protocol), gebaseerd op AES (Advanced Encryption Standard). De Cyclic Redundancy Check (CRC) gebruikt in WEP is compleet onveilig: het is mogelijk om, zonder de WEP-sleutel te weten, de inhoud van een versleuteld pakket en de CRC zo te wijzigen dat het pakket ten onrechte als goed zal worden herkend. WPA gebruikt een veel veiliger algoritme genaamd Message Integrity Check (MIC). De MIC in WPA wordt ook berekend over een pakketteller zodat een cryptoaanval waarbij bestaande pakketten worden herhaald (zo goed als) onmogelijk wordt.
De grotere sleutel en initialisatievector, het regelmatig wisselen van de sleutels en de toevoeging van de MIC lossen de bekende problemen met WEP op en maken het inbreken in een draadloos netwerk op basis van WPA veel moeilijker. Een aanval op RC4 is echter denkbaar ondanks de grotere sleutel en IV.
De Wi-Fi Alliance zal de term WPA2 gaan gebruiken voor de volledige IEEE 802.11i-standaard. Er wordt aangeraden om enkel WPA2/CCMP te gebruiken met een zo lang mogelijke en complexe passphrase. Alle moderne operating systemen kunnen met deze beveiliging overweg. Gebruik niet WEP noch WPA noch TKIP. Het eenvoudigste is dat het access punt goed beveiligd wordt en deze protocollen niet aanbiedt.
De Wi-Fi Alliance gebruikt de termen WPA(2)-personal en WPA(2)-enterprise voor wifi-interoperabiliteitscertificatie. WPA(2)-personal wordt gebruikt voor WPA in pre-sharedkeymode (PSK) terwijl WPA(2)-enterprise wordt gebruikt bij WPA in combinatie met een authenticatieserver. Tevens bestaat er ook EAP (Extensible Authentication Protocol).

## Externe link

* (en) FreeRADIUS - opensource authenticatieserver
# Willem Schweitzer

Wilhelmus Josephus Bernardus Schweitzer (Amsterdam, 19 maart 1880 – Heerlen, 12 augustus 1962) was de tweede directeur van de steenkolenmijnen Laura en Vereeniging te Eygelshoven in de Nederlandse provincie Limburg. Hij geldt als een der grondleggers en promotors van de Limburgse mijnindustrie.
Willem Schweitzer volgde te Amsterdam het gymnasium en de Hogere Handelsschool. In 1899 vond hij werk als employé bij de Oranje Nassaumijnen te Heerlen. In 1901 trad hij in dienst bij Laura & Vereeniging als boekhouder en kassier. Al in 1910 promoveerde hij tot commercieel directeur van deze onderneming, waarna hij, in 1925, de algemene leiding van het bedrijf overnam van directeur P.H.R. (Raymond) Pierre. Zijn directeurschap duurde tot 1946. Mede onder zijn leiding legde de onderneming een tweede mijnzetel aan: de mijn Julia die in 1926 in productie kwam. Zijn opvolger, ir. G.H. Edixhoven, memoreert: “Aan vrijwel alle instellingen die in de beginperiode tot stand kwamen ten bate van het personeel van de mijnen heeft hij zijn energieke medewerking verleend. Groot vriend van dr. Poels (Henri Poels) als hij was, steunde hij diens sociale initiatieven.” Een van die initiatieven was de bouw van het mijnwerkersdorp Lauradorp.
Zijn zoon Leo Schweitzer is burgemeester van Vlijmen geweest.

## Nevenfuncties

* Medeoprichter van het St. Josephziekenhuis te Heerlen en voorzitter van het college van regenten.
* Curator Katholieke Economische Hogeschool Tilburg.
* Lid van de raad van directeuren van de ENCI, Maastricht.
* Bestuurslid Heerlense Ambachts- en Mijnschool.
* Lid van de gemeenteraad van Heerlen.
* Bestuurslid van de Stichting Thuis Best.

## Onderscheidingen en straatnamen

* Officier in de Orde van Oranje-Nassau (1924)
* Ridder in de Orde van Sint-Gregorius de Grote (1929)
* Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw (1949)
* In Heerlen-Welten ligt de W. Schweitzerlaan. Eygelshoven-Hopel heeft een Schweitzerstraat.
# Willem Seymour Mulder

Willem Seymour Mulder (Namen (België), 23 augustus 1820 - Peize, 14 april 1896) was een dichter die voornamelijk kindergedichten schreef. Hij werd bekend door het lange, bijna volledig Drentstalige, gedicht Het hunnebed te Borger.
Mulder werd geboren als Willem Mulder, zoon van een sergeant in het leger, maar voegde later de achternaam van zijn moeder aan de zijne toe. Hij was ondermeester in Peize, klerk in Borger en belastingdeurwaarder in Borger, Terborg (Achterhoek), Druten (Betuwe) en Maassluis (Zuid-Holland). De laatste jaren van zijn leven woonde hij in Peize.
Van Mulder verschenen diverse Nederlandstalige kindergedichten. In 1853 publiceerde hij in de volksalmanak Drenthina een lang gedicht, Het hunnebed te Borger. Hierin staat de schrijver voor het hunebed in Borger en vraagt zich af hoe men deze stenen in vroeger tijd bij elkaar heeft kunnen brengen. Van achter de stenen komt een scheper genaamd Proempien tevoorschijn die vertelt van reuzenkerels die duizend jaar eerder hier leefden. De scheper spreekt Drents (41 kwatrijnen) en de schrijver omkadert zijn relaas met zeven Nederlandse kwatrijnen.
Bij het aanbieden van zijn gedicht aan Drenthina schreef Mulder dat hij zo goed mogelijk het Drentse dialect had trachten weer te geven, en vroeg hij de hulp van de redactie om het te verbeteren.
Het Gedicht werd vaak (gedeeltelijk) gebloemlezen en stond een tijdlang ten onrechte bekend als het eerste Drentse gedicht. (In 1837 was al het Drentstalige gedicht Zaomensproak over 't Broabands opreur, tussen Baerent, Greet en Harrem gepubliceerd).
Uit Mulders werk blijkt een grote liefde voor Drenthe, en Borger in het bijzonder.
In 1945 verscheen van de 'Drentsche Studiekring D.H. van der Scheer' (voorloper van Het Drents Genootschap, Culturele Raad voor Drenthe) het bundeltje In Seymour Mulder's voetspoor... Drentse Rymkrans (gedichten en rijmprent-teksten) gevlochten rond de "Drentsche Studiekring D.H. van der Scheer" onder de zinspreuk "Byna in 't verborgen bloeiende" (Joh. Th.).
# Westerschelde (vaargeul)

De Westerschelde (vaargeul) is een betonde vaargeul in de Westerschelde in de Nederlandse provincie Zeeland, ten zuiden van Walcheren en Zuid-Beveland en ten noorden van Zeeuws-Vlaanderen. Deze geul is het hoofdvaarwater van de Westerschelde en is ongeveer 36 zeemijl (66½ km) lang en loopt vanaf de Belgisch-Nederlandse grens tot zuid van Vlissingen. Hemelsbreed is dat ongeveer 25⅓ zeemijl (46¾ km). Vanaf de Belgisch-Nederlandse grens stroomopwaarts heet het water Zeeschelde. Bij Vlissingen zijn keuzemogelijkheden: noord naar het Kanaal door Walcheren of in noordwestelijke richting Sardijngeul - Oostgat naar zee of west door de Wielingen naar zee of de haven van Zeebrugge, of zuid naar Vaarwater langs Hoofdplaat of oost naar Schaar van Spijkerplaat.

## Gebruik

De geul wordt gebruikt door de (grote) zeeschepen. Met het oog op veiligheid wordt er naar gestreefd om de (grote) zeevaart enerzijds en binnenvaart en pleziervaart anderzijds te scheiden. Om die reden zijn op sommige stukken extra parallelle vaarwegen gemaakt gemarkeerd met gele betonning, de zogenoemde "Fietspaden". Met de dringende aanbeveling voor jacht- en binnenschippers om van de fietspaden gebruik te maken. Ook zijn er meerdere betonde nevenvaargeulen zoals Schaar van Spijkerplaat en Everingen die vaak een kortere route hebben dan het hoofdvaarwater en niet bevaren worden door de grote zeeschepen.
Het water is zeewater en heeft een getij. De waterdiepte gaat van -51,4 tot -13,4 meter t.o.v. NAP. Het astronomisch getij in Vlissingen (afhankelijk van het seizoen) -2,18 tot +2,58 m NAP en stroomopwaarts bij Bath -2,48 tot +2,67 NAP.
Het vaarwater is te gebruiken voor schepen tot en met CEMT-klasse VIc. (Duwkonvooi met 3×2 of 2×3 bakken.)
Voor zeeschepen is de maximale diepgang vastgesteld op 16 meter.

## Verbonden kanalen

* Naar het noorden bij Hansweert via de sluizen naar het Kanaal door Zuid-Beveland. (CEMT VIb)
* Naar het noorden bij Vlissingen via de sluizen naar het Kanaal door Walcheren. (CEMT Va)
* Naar het zuiden via de Noordzeesluizen naar het Kanaal Gent-Terneuzen. (CEMT VIb)

### Havens

* North Sea Port met de havens Vlissingen, Vlissingen-Oost, Braakmanhaven, Terneuzen, Kanaalzone (Gent-Terneuzen), Haven van Gent.

#### Jachthavens

* Cadzand
* Breskens
* Terneuzen
* Griete
* Walsoorden
* Paal
* Hoedekenskerke
* Ellewoutsdijk
* Vlissingen (3×)

## Reglement

Op de Westerschelde geldt niet het Binnenvaartpolitiereglement, of de Internationale Bepalingen ter Voorkoming van Aanvaringen op Zee, maar het Scheepvaart Reglement Westerschelde. Noot: Het toepassingsgebied van het reglement omvat niet alleen de Westerschelde maar ook de monding daarvan. (ruwweg het zeewater van de gemeente Vlissingen).

#### Loodsplicht

De zeeschepen (er zijn enkele uitzonderingen) moeten een loods aan boord nemen.

## Natura 2000

De hele Westerschelde valt binnen het Natura 2000-gebied Westerschelde & Saeftinghe.
# Westerschelde & Saeftinghe

De Westerschelde & Saeftinghe is één Nederlands Natura 2000-gebied dat bestaat uit de Westerschelde en het Verdronken Land van Saeftinghe. Het gebied is aangewezen als Natura 2000-gebied op 16 februari 2010 en gewijzigd op 26 september 2012 als gevolg van een uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.
Het gebied ligt in de provincie Zeeland, in de gemeenten Borsele, Hulst, Kapelle, Reimerswaal, Sluis, Terneuzen, Veere en Vlissingen. Aan de westkant grenst Westerschelde & Saeftinghe aan de Natura 2000-gebieden Vlakte van de Raan en Zwin & Kievittepolder.
# Wiert Omta

Wiert Pauwel Omta (Emmeloord, 19 november 1946) is een Nederlands politicus van het CDA.
Omta had een eigen akkerbouwbedrijf in Emmeloord, dat later door zijn zoon is overgenomen. Hij is acht jaar wethouder geweest in de Noordoostpolder voor hij in 1994 burgemeester werd van de gemeente Wieringermeer. Vanaf oktober 2000 was Omta elf jaar de burgemeester van de gemeente Ermelo.
In maart 2011 werd bekend dat Omta per november dat jaar met het ambt zou stoppen. Op 28 oktober 2011 werd hij benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.
* ↑ Wieringenmeer.nl over de burgemeesters door de jaren heen Geraadpleegd op 7 september 2024
* ↑ Wiert Omta: "Het is mooi geweest.", www.deweekkrant.nl, 8 maart 2011
* ↑ "Wiert Omta onderscheiden" op www.emerlo.nl. Geraadpleegd op 5 december 2011.
# Willem van Hildernisse

Willem van Hildernisse (Mechelen, 1358 - Brussel, 1425) was een karmeliet en prior van het Karmelietenklooster van Brussel. Hij werd veroordeeld voor zijn (geestelijke) leiding van de sekte der Homines intelligentiae en zat zijn straf uit.

## Levensloop
### Karmel

Willem is niet geboren in Hildernisse, zoals zijn bijnaam stelt en soms geschreven wordt. Hildernisse lag bij Bergen op Zoom en was nog niet onder water gelopen (in de veronderstelling dat hij er als kind geleefd zou hebben). Willem werd geboren in Mechelen in 1358 en trad in het Karmelietenklooster van Mechelen (1374). Na zijn priesterstudie leefde hij in het Karmelietenklooster van Trier (1385-1386) en Mainz (1386-1390). In Mainz werd hij onder-prior. Vervolgens kwam hij terug naar de Nederlanden en leefde in het Karmelklooster van Mechelen (1390-1391) en Brussel (1391-1411). In Brussel was hij er vele jaren prior.

### Sekte

Omstreeks de jaren 1400 werd Willem betrokken bij een sekte in Brussel, deze van de Homines intelligentiae. De sekte was mogelijks beïnvloed door een katholieke dwaalleer uit Keulen; in Brussel had de leek Aegidius Cantor er de leiding. Aanvankelijk gaf Willem Bijbelse citaten ter ondersteuning van de sekte. In latere jaren verkondigde hij zelf vanuit de preekstoel deze leer en had hij de geestelijke leiding. In 1411 veroordeelde de inquisitie de gehele sekte op vraag van de bisschop van Kamerijk, Pierre d'Ailly. De bisschop had onder meer Brussel onder zijn jurisdictie. De bisschop had weliswaar conciliaristische ideeën en dus anti-Roomse ideeën, doch de sekte ging voor hem veel te ver.
De vlotheid waarmee Willem zijn dwaallering herriep, viel op. In de jaren na 1411 herriep Willem al zijn stellingen op 3 plaatsen. De eerste en belangrijkste van de lijst stellingen die hij afzwoer, was dat alle christenen, joden, heidenen en duivels gered werden en naar God terugkeerden. Eerst herriep Willem plechtig in het bisschoppelijk paleis in Kamerijk, dan in het kapittel van Sint-Goedele en in het begijnhof van Brussel. Nadien ging hij, ter boetedoening voor de stellingen van de sekte die hijzelf niet persoonlijk gepredikt had, in de gevangenis. Hij verbleef 3 jaren in het kasteel van Selles bij Kamerijk (vermoedelijk circa 1415). Eenmaal uit de gevangenis werd hij opgesloten in een verder onbekend Karmelklooster, zonder contact met de buitenwereld.

### Rehabilitatie

In 1422 dook Willem op in het Karmelietenklooster van Tienen, waar hij les gaf. Hij verbleef verder in het Karmelklooster van Brussel (1422-1425), waar hij stief.
# Willy Balyon

Maria Helena Wilhelmina Noorland, auteursnaam Willy Balyon (Den Haag, 10 juli 1927 - Heerlen, 21 juni 2000), was een Nederlandse dichteres.
Balyon werkte als directie-secretaresse en ook als correspondent, zowel bij de overheid als voor particulieren. Als dichteres publiceerde ze zeven dichtbundels en twee kunstmappen, in samenwerking met de schilders Géne Eggen en Jos Muris. Met Eggen maakte ze een cyclus, geheten Eenheid waarbij hij de aquarellen verzorgde. Ze was lid van de Vrienden van het Letterkundig Museum, de Vereniging van Limburgse Schrijvers en het Christelijk Vlaams Kunstenaars Verbond.
Haar werk werd in verschillende verzamelbundels in België opgenomen en ook werden haar gedichten gepubliceerd in vele literaire tijdschriften en bladen. In België betrof dat onder meer Kiezel, 't Kofschip, Vlaanderen, Standaard der Letteren, Poëziekrant, Dietsche, Warande en Belfort. Vanwege de toegankelijkheid van haar gedichten werden er tijdens haar leven diverse declamatieavonden gehouden waar haar werk werd voorgedragen. Bekend waren de uitvoeringen van de actrice Els Eymael die verbonden was aan de Toneelgroep Expressie te Heerlen.
Samen met haar echtgenoot Wim Balijon organiseerde de dichteres al dan niet met de presentaties van haar werk het 'Limburgs Cultureel Samenspel' in de Stadsschouwburg in Heerlen. Dit betrof een compilatieavond waar voordrachten gehouden werden, zanguitvoeringen gegeven, muziek werd gespeeld en exposities van schilders waren. De matinees werden gepresenteerd door Cor Bertrand, journalist en voorzitter van de Vereniging van Limburgse Auteurs.
# Willy Bandholz

Willy Bandholz (circa 1912 – ?) was een Duits handballer.
Op de Olympische Spelen van 1936 in Berlijn won hij de gouden medaille met Duitsland. Bandholz speelde vier wedstrijden.
Willy Bandholz · Wilhelm Baumann · Helmut Berthold · Helmut Braselmann · Wilhelm Brinkmann · Georg Dascher · Kurt Dossin · Fritz Fromm · Hermann Hansen · Erich Herrmann · Heinrich Keimig · Hans Keiter · Alfred Klingler · Arthur Knautz · Heinz Körvers · Karl Kreutzberg · Wilhelm Müller · Günther Ortmann · Edgar Reinhardt · Fritz Spengler · Rudolf Stahl · Hans Theilig