OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ipsen

Ipsen is de fictieve benaming die het Kleine Volkje geeft aan hun najaarstrek, zoals dat voorkomt in de Bommelsaga, geschreven en getekend door Marten Toonder. Het ipsen wordt vermeld in de verhalen De kwade inblazingen (1967), De erfpachter (1970), De pronen (1973), De doorluchtigheid (1974), De grijze kunsten (1976) en De uitvalsels (1978).
Het Kleine Volkje leeft in de omgeving van het Donkere Bomen Bos, niet ver van Bommelstein. Contacten met de buitenwereld worden maar zelden gelegd. Het Kleine Volkje is één met de natuur, en wanneer de herfst aanbreekt gaat het 'ipsen', wat zoveel wil zeggen als naar het zuiden trekken voor overwintering en de natuur met rust laten. Het ipsen gaat met een groep te voet, of de leden van het Kleine volkje die achterbleven laten zich door de wind meenemen.

## Oloroon

Er zijn twee verhalen in de Bommelsaga, waarin het ipsen in combinatie met de oloroon van Kwetal een rol speelt: in de kwade inblazingen en in de andere wereld.

### De kwade inblazingen

Laat in de herfst trekken de dwergen Coreander Hop en Kwetal naar het zuiden om te ipsen. Omdat Kwetal last heeft van zijn zware bepakking laat hij zijn "oloroon" achter bij een tuinmanshokje van het kasteel Bommelstein. Het apparaat is per ongeluk ingeschakeld. Joost vindt in het schuurtje de toegang naar een vreemde wereld, waarvandaan een warm zonlicht naar binnen schijnt en hij uitkijkt over een onafzienbare vlakte met vreemde gewassen.

### De andere wereld

Breinbaas Kwetal loopt al voor het twaalfde jaar te slepen met zijn oloroon, een ruimtehevelaar, die niet goed werkt en drie dagen achter loopt. Op aanraden van Lut Lierelij, een ander lid van het Kleine Volkje, gooit hij het apparaat in het Zompzwin in de Zwarte Bergen (ook wel genaamd het Zwarte Water), ongeveer 40km ten oosten van Rommeldam. De oloroon verdwijnt in het Zompzwin waardoor er een mist ontstaat met daarachter een onbekende wereld, die drie dagen voorloopt.
* ↑ Een oloroon of ruimtehevelaar is een fictief zwaar apparaat van Kwetal dat toegang kan geven tot een ander, parallel universum
# Ipsdienol

Ipsdienol, de triviale naam van (S)-2-methyl-6-methylideenocta-2,7-dien-4-ol, is een monoterpeen. Het is een seksferomoon van keversoorten uit het geslacht Ips, maar het trekt ook andere keversoorten aan. De naam is afgeleid van de schorskever Ips confusus waarbij de stof voor het eerst werd aangetoond.
De stof wordt gebruikt voor de bestrijding van schorskevers, in het bijzonder de letterzetter in naaldbossen. Het insectenlokmiddel Pheroprax Ampulle van BASF bevat de feromonen (S)-cis-verbenol en ipsdienol. De ampullen verspreiden de stoffen in de omgeving en lokken zo de kevers naar een geschikte val.
* ↑ Pherobase. Gearchiveerd op 13 april 2023.
* ↑ Robert M. Silverstein, J. Otto Rodin, David L. Wood. "Sex Attractants in Frass Produced by Male Ips confusus in Ponderosa Pine." Science, 28 oktober 1966; Vol. 154 no. 3748 pp. 509-510 DOI:10.1126/science.154.3748.509
* ↑ Veiligheidsinformatieblad van Pheroprax-Ampulle
# Iridagonum fessum

Iridagonum fessum is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1971 door Darlington.
# Iðunn

Iðunn is in de Noordse mythologie de bewaarster van de appels der jeugd, die de goden de eeuwige jeugd gaven.
De naam Iðunn is Oudnoords en betekent "de verjongende". De uitspraak is ongeveer [ˈiðunː]. Gemoderniseerde vormen van de naam zijn Iduna en Idun.
Iðunn is volgens de Gylfaginning de vrouw van Bragi.
Iðunn werd ooit door de reus Þjazi (Thjazi) ontvoerd. Loki hielp hem de klus te klaren. Loki was namelijk vermomd als valk en werd zo gevangen door de reus. De reus wist dat het geen gewone valk was, zette hem gevangen en liet hem uithongeren. Hij dwong hem zijn naam te zeggen en hem te helpen bij het ontvoeren van Iduna. Loki stemde uiteindelijk toe.
De goden merkten niet meteen dat Iðunn weg was, tot ze merkten dat ze ouder werden. Uiteindelijk kwamen ze te weten hoe de vork in de steel zat, aangezien Loki aanzienlijk minder was verouderd. Loki had namelijk een appel van Iðunn meegepikt, zodat hij nog wat langer jonger bleef. Loki biechtte alles op en hielp vervolgens de goden om Iðunn en haar appels terug te krijgen door de reus te misleiden en Iðunn in een noot (of zwaluw) te veranderen om vervolgens weer in Asgard te verschijnen.
Iðunn wordt vóór de kerstening alleen in Þjóðólfr van Hvinirs (Thjódolf) skaldengedicht Haustlöng (rond 900) genoemd. Snorri Sturluson gebruikt dit gedicht in de Gylfaginning. Daarnaast komt Iðunn in de Lokasenna voor. Verder zijn er geen bewaard gebleven teksten die iets over Iðunn zeggen. Als zij een godin was, dan geen erg bekende, maar zoals hierboven geschetst verhaal aangeeft, wel een belangrijke voor de Asen.

## Overeenkomst met Griekse mythologie

Mogelijk is er een verband tussen het verhaal van Iðunn en Þjazi en ook met de gouden appels van de Hesperiden.

## Afbeeldingen

* Idun en Bragi, Nils Blommér
* Idun en de appels, James Doyle Penrose
* Bragi en Iðunn
* Brita als Iduna, Carl Larsson
# Iñaki Irazabalbeitia

Iñaki Irazabalbeitia Fernández (Donostia-San Sebastián, 1 augustus 1957) is een Baskisch scheikundige en politicus voor de partij Aralar. Vanaf 10 juli 2013 heeft hij zitting in het Europees Parlement voor de lijstverbinding Europa van de Volkeren-De Groenen die deel uitmaakte van de fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie. Hij is de opvolger van Ana Miranda van het Galicisch Nationalistisch Blok.
Irazabalbeitia studeerde scheikunde aan de Universiteit van Baskenland. Na zijn promotie werkte hij bij het bedrijf Elhuyar, waarvoor hij een tijdschrift en een encyclopedie uitgaf. Later werd hij de directeur van dit bedrijf. Na een tussenstop als directeur van een technische school keerde hij terug naar Elhuyar en werd bedrijfsleider van een afdeling voor linguïstische techniek. Sinds 2003 is hij lid van de Koninklijke Academie van de Baskische Taal.
Hij was een tijdlang plaatsvervangend coördinator van de partij Aralar. Ook zat hij voor deze partij in de gemeenteraad van Tolosa. In het Europees Parlement is hij lid van de commissies regionale ontwikkeling en verzoekschriften, en van de delegaties voor betrekkingen met Mercosur en in de Euro-Latijns-Amerikaanse Parlementaire Vergadering.
* Biblioteca Nacional de España: XX970805
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7829 2067
* Library of Congress Control Number: nr98023206
* Système universitaire de documentation: 202750574
* Virtual International Authority File: 100955528
* WorldCat (via VIAF): 100955528
# Içara

Içara is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Santa Catarina. De gemeente telt 57.103 inwoners (schatting 2009).

## Aangrenzende gemeenten

De gemeente grenst aan Araranguá, Criciúma, Jaguaruna, Morro da Fumaça en Sangão.

## Verkeer en vervoer

De plaats ligt aan de noord-zuidlopende weg BR-101 tussen Touros en São José do Norte. Daarnaast ligt ze aan de weg SC-444.
* Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística, Inwonertallen 2009
# Iñaki Azkuna

Iñaki Azkuna Urreta (Durango, 14 februari 1943 – Bilbao, 20 maart 2014) was een Spaans politicus. Hij was burgemeester van Bilbao en politiek leider van de Baskische Nationalistische Partij.
# Ischnura ramburii

Ischnura ramburii is een libellensoort uit de familie van de waterjuffers (Coenagrionidae), onderorde juffers (Zygoptera).
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als niet bedreigd, beoordelingsjaar 2007, de trend van de populatie is volgens de IUCN stijgend.
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Selys in Sagra.
* 1 2 (en) Ischnura ramburii op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011
# Jack Burke

Jack Burke kan verwijzen naar:
* Jack Burke (Australianfootballspeler), Australisch Australianfootballspeler
* Jack Burke (boxer), Amerikaans boxer
* Jack Burke (golfer), Amerikaans golfer
* Jack Burke (wielrenner), Canadees wielrenner
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jack Burke en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jakob Kaschauer

Jakob Kaschauer (Košice, ca. 1400 – Wenen, maart/augustus 1463) was een schilder en beeldhouwer die in Wenen werkte, in zijn latere leven aan het keizerlijk hof van Frederick III. Kaschauer zou een belangrijk productieatelier geleid hebben dat in Wenen gevestigd was. Van het werk van Kaschauer is nauwelijks iets bewaard gebleven; als voorbeelden gelden zijn Moeder Gods en de H. Corbinianus in het altaar van Freising van rond 1443.

## Levensloop

Het werk van Jakob Kaschauer gaat terug tot 1429 in de werkplaats van de Stephansdom in Wenen. Kaschauer had een schilder-, beeldhouwer- en glasschilderwerkplaats in Wenen.
De prins-bisschop van Freising, Nicodemus della Scala, had Kaschauer de opdracht gegeven figuren te snijden voor een hoogaltaar dat hij in 1443 schonk aan de kathedraal van Freising. Het beeld Moeder Gods en de figuur van Sint Corbinianus (beide tegenwoordig in het Beiers Nationaal Museum in München), de figuur van Sint Sigismund (in bruikleen van het Staatsmuseum Württemberg in het Beiers Nationaal Museum) en een schenkerfiguur (in bruikleen van het Domberg Museum in Freising in het Beiers Nationaal Museum).
Van 1445 tot 1448 maakte Jakob Kaschauer de panelen voor het hoofdaltaar in de Sint-Michaëlkerk in Wenen.
Frederik III was vanaf 1440 Romeins-Duitse koning en vanaf 1452 keizer van het Heilige Roomse Rijk en breidde vanaf 1440 Wiener Neustadt uit tot zijn residentie en trok kunstenaars als Jakob Kaschauer, Peter von Pusica en Nikolaus Gerhaert aan.
Kaschauer was getrouwd met Margareta Hirschvogel uit Neurenberg († 1480) en werd begraven in de crypte van de Weense Sint-Michaëlkerk.
In 1953 werd de Kaschauerplatz in Wenen-Donaustadt (22e district) naar hem vernoemd.

## Werken

De volgende werken kunnen aan Jakob Kaschauer of zijn atelier worden toegeschreven:
* Albrechtaltaar, hoogaltaar van de Karmelietenkerk, glas-in-lood, Am Hof, 1436, Wenen
* Hoofdaltaar van de kerk in Freising
* Hoofdaltaar, kerk van St. Michaelerkirche, 1445-1449, Wenen
* De kroning van de Maagd Maria (fragment), Bode Museum, Berlijn
* Sint Anna de Derde, Wallfahrtskirche Annaberg bij Sankt Pölten
* Madonna op de halve maan, privécollectie, Wenen
* Stenen beeld van hertog Frederik V., kapel van St. George in Wenen (vóór 1452)
* Stenen beeld van de Madonna, Württembergischen Landesmuseum Stuttgart
* Standbeeld van Madonna bij de fontein, Mariazell (waarschijnlijk uit atelier van Jakob Kaschauer)
* Gekroonde Sint Peter als Paus, Museum Mittelalterlicher Österreichischer Kunst, Wenen (waarschijnlijk uit atelier van Jakob Kaschauer)
* Moeder Gods, oorspronkelijk Purgstall (Niederösterreich), nu Metropolitan Museum of Art, New York

## Literatuur

* Alfred Schädler: Kaschauer, Jakob. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 11, Duncker & Humblot, Berlin 1977, ISBN 3-428-00192-3, pp. 310–312, v:
* E. Baum, Katalog des Museums mittelalterlicher österreichischer Kunst, 1971
* Gemeinsame Normdatei: 128347384
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 114487
* Union List of Artist Names: 500062007
* Virtual International Authority File: 96101892
* WorldCat (via VIAF): 96101892
# Jakob Kägi

Jakob Kägi (Egg, 25 juli 1889 - Zürich, 7 april 1950) was een Zwitsers politicus.

## Vakbondsbestuurder

Kägi was van arme afkomst. Hij studeerde van 1902 tot 1904 aan de kweekschool van Küsnacht en daarna van 1904 tot 1906 aan de spoorwegschool te Biel. Sinds 1906 was hij als stationsbeambte van de Schweizerische Bundesbahnen (SBB, Zwitserse Spoorwegen) werkzaam. Van 1912 tot 1918 was hij voorzitter van de Vakbond voor Stationsbeambten en van 1919 tot 1939 voorzitter en secretaris van de Vakbond voor Stationspersoneel. In 1919 was hij medeoprichter van de Schweizerische Eisenbahn- und Verkehrspersonal-Verband (SEV, Verbond van Zwitsers Spoorweg- en Verkeerspersoneel). Daarna lid van het bestuur van de SEV, alsook lid van de leiding van de afdeling kanton Zürich van de Schweizerischer Gewerkschaftsbund (SGB).

## Politicus

Kägi was actief lid van de Sociaaldemocratische Partij van Zwitserland (SP) en was lid van het bestuur van de SP kanton Zürich.
Kägi was van 1917 tot 1939 lid van de Kantonsraad van Zürich en van 1919 tot 1934 en van 1936 tot 1939 was hij ook lid van de gemeenteraad van Erlenbach. Van 1919 tot 1950 was hij lid van de Nationale Raad (tweede kamer Bundesversammlung).
Van 1939 tot zijn dood in 1950 was hij lid van de Regeringsraad van het kanton Zürich. Hij beheerde eerst het departement van Volksgezondheid en Armenhulp (1939-1942), daarna het departement van Binnenlandse Zaken en Justitie (1942-1947) en ten slotte dat van Openbare Werken (vanaf 1947). In die laatste functie droeg hij bij aan de bouw van de Luchthaven Zürich. De voltooiing van de luchthaven in 1953 maakte hij echter niet mee; hij overleed reeds in 1950 op 60-jarige leeftijd.
Kägi was van 1 mei 1943 tot 30 april 1944 en van 1 mei 1949 tot 7 april 1950 (†) voorzitter van de Regeringsraad (dat wil zeggen regeringsleider) van Zürich.
Hij was een pionier op het gebied van spoorwegvakverenigingen.
# Italiaanse Rivièra

De Italiaanse Rivièra is een deel van de kust van Italië die loopt van de grens met Frankrijk tot Toscane. De kuststrook ligt aan de Ligurische Zee en wordt ook de Ligurische kust genoemd.
De Rivièra is gelegen zowel ten westen als ten oosten van de havenstad Genua. In het Italiaans wordt het oostelijke deel Riviera di Levante genoemd en het westelijke deel Riviera di Ponente. De Riviera di Ponente eindigt bij Ventimiglia. Het westelijk deel wordt Riviera dei Fiori (Bloemenrivièra) genoemd.
Een aantal plaatsen aan de Italiaanse Rivièra geniet internationale bekendheid, zoals Portofino, Bordighera, Lerici en Cinque Terre.
# Jaktorów (plaats)

Jaktorów is een dorp in het Poolse woiwodschap Mazovië, in het district Grodziski (Mazovië). De plaats maakt deel uit van de gemeente Jaktorów en telt 910 inwoners.

## Verkeer en vervoer

* Station Jaktorów
# Jan Antoon Labare

Jan Antoon Labare (Brugge, 1695 – aldaar, ca. 1748) was een Vlaams schrijver van toneelstukken.

## Levensloop

Labare was een ambachtsman en rederijker. De paar toneelstukken die van hem zijn bewaard, waren op rijm geschreven.
Zijn Konst der poëzie was een vertaling van de befaamde Art poétique (1674) van de Franse dichter Nicolas Boileau. Labare beheerste dus het Frans, naast het 'Nederduits'.

## Publicaties

* Konst der poëzie in Nederduytsche veirzen, 1721.
* De trauwe van Maria de Valois, princesse van Bourgogne en vrauwe van de seventhien Nederlandsche Provinciën, blij eindigend treurspel, 1727.
* Christelijke bemerkinghe op de doodt (...). Kruistocht door Diederik van Elsatien grave van Vlaenderen en Ludovicus den Goeden, koninck van Vrankryk, blij eindigend treurspel, 1741.

## Literatuur

* P. G. WITSEN GEYSBEEK, Biographisch anthologisch en critisch woordenboek der Nederduitsche dichters, Deel 4, 1823.
* F. Jos VAN DEN BRANDEN & J. G. FREDERIKS, Biographisch woordenboek der Noord- en Zuidnederlandsche letterkunde, 1888-1891.
* K. TER LAAN, Letterkundig woordenboek voor Noord en Zuid, 1952.
* Richard LAUWERS, Leven en werk van een Brugse rederijker uit de 18e eeuw : Jan Antoon Labare (1672-1748) : met proeve van uitgave van Mengeldichten, licentiaatsthesis (onuitgegeven), Rijksuniversiteit Gent, 1959.
* Jan SCHEPENS, Jan Antoon Labare, in: Lexicon van Westvlaamse schrijvers, Deel 2, Torhout, 1985.
* Ivo NIEUWENHUIS, Een literatuurgeschiedenis zonder voorwerp, Amsterdam, 2017.

## Externe link

* Jan Antoon Labare op dbnl
# Ivo Cattenstart

Ivo Cattenstart (Hilvarenbeek, 27 september 1973) is een Nederlands oud-voetballer die tijdens zijn profloopbaan uitsluitend voor VVV speelde.

## Loopbaan

Op 14-jarige leeftijd werd de aanvaller opgenomen in de jeugdopleiding van PSV, waar hij tussen 1992 en 1994 in het tweede elftal speelde. In 1994 tekende hij een contract voor een jaar bij eerstedivisionist VVV. Die verbintenis werd niet verlengd. Cattenstart zette zijn spelersloopbaan vervolgens voort bij amateurclub T.S.V. LONGA.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Playoff | Playoff | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 1994/95 | VVV | Eerste divisie | 14 | 4 | 4 | 0 | 3 | 0 | 21 | 4 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 14 | 4 | 4 | 0 | 3 | 0 | 21 | 4 |
# Jan Charisius

Jan Willem Peter Charisius (Leeuwarden, 30 september 1926 – Fagernes, 3 juli 2008) was een Nederlands wielrenner, schaatser en sportbestuurder.

## Biografie

Charisius was tussen 1948 en 1955 een wielrenner die zich vooral in wedstrijden in Friesland deed gelden. Zo werd hij vier keer provinciekampioen. Meer nog dan in het wielrennen boekte Charisius succes in het langebaanschaatsen. In 1951 werd hij derde op het Nederlands kampioenschap allround, achter Kees Broekman en Gerard Maarse, en zestiende op het Europees kampioenschap allround. Hij nam deel aan de Olympische Winterspelen 1952, maar viel op de 500 meter, de enige afstand waarop hij uitkwam. In 1954 finishte hij als derde in de tiende Elfstedentocht. In 1947 had hij ook aan de negende Elfstedentocht deelgenomen, waarin hij was uitgevallen nadat hij bewusteloos op het ijs was gevonden. Kort voor zijn uitvallen maakte hij nog deel uit van de kopgroep.
Na zijn actieve sportcarrière bekleedde Charisius diverse functies in de sport. Tijdens de Olympische Spelen van 1964 en 1968 was hij chef d’equipe van de schaatsploeg met onder meer Ard Schenk, Kees Verkerk, Peter Nottet en Rudie Liebrechts in de gelederen. Vervolgens werd hij schaatsscheidsrechter. In deze functie was hij tussen 1971 en 1998 aanwezig bij vele EK, WK of Olympische Spelen. Van 1982 tot 1999 maakte hij deel uit van het dagelijks bestuur van de KNSB. Tot 2007 was hij voorzitter van de recordcommissie van de schaatsbond. Charisius was erelid van het schaatsgewest Friesland, de KNSB en de Internationale Schaatsunie.
Hij overleed in 2008 tijdens een vakantie in Noorwegen.

## Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 45,4 | 14 januari 1953 | Hamar |
| 1000 meter | 1.47,1 | 4 maart 1955 | Midwolda |
| 1500 meter | 2.23,8 | 29 januari 1953 | Hamar |
| 3000 meter | 5.16,0 | 11 januari 1953 | Rena |
| 5000 meter | 8.42,8 | 29 januari 1953 | Hamar |
| 10.000 meter | 18.50,0 | 11 januari 1951 | Oslo |
* Biografie Jan W.P. Charisius
* Oud-schaatser Charisius overleden, AD Sportwereld, 5 juli 2008.
# Jamhaur

Jamhaur is een notified area in het district Aurangabad van de Indiase staat Bihar.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 8.575 mensen in Jamhaur, waarvan 52% mannelijk en 48% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 50%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Jamides

Jamides is een geslacht van vlinders uit de familie Lycaenidae, de kleine pages, vuurvlinders en blauwtjes.

## Soorten

* Jamides abdul (Distant, 1886)
* Jamides aetherialis (Butler, 1884)
* Jamides alecto (Felder, 1860)
* Jamides alenas (C. & R. Felder, 1865)
* Jamides aleuas (C. & R. Felder, [1865])
* Jamides allectus (Grose-Smith, 1894)
* Jamides alocina Swinhoe, 1915
* Jamides alsietus (Fruhstorfer, 1916)
* Jamides amarauge Druce, 1891
* Jamides anops (Doherty, 1891)
* Jamides aratus (Stoll, 1782)
* Jamides areas (Druce, 1891)
* Jamides aruensis Pagenstecher, 1884
* Jamides batjanensis (Röber, 1886)
* Jamides biru (Ribbe, 1926)
* Jamides bochus Stoll, 1782
* Jamides boswelliana (Distant, 1885)
* Jamides butleri (Rothschild, 1915)
* Jamides caerulea (Druce, 1873)
* Jamides callistus (Röber, 1886)
* Jamides campanulata Butler, 1884
* Jamides candrena (Herrich-Schäffer, 1869)
* Jamides carissima (Butler, 1875)
* Jamides carola Grose-Smith, 1900
* Jamides celebica (Eliot, 1969)
* Jamides celeno (Cramer, 1775)
* Jamides cephion Druce, 1891
* Jamides cleodus (C. & R. Felder, [1865])
* Jamides coritus (Guérin-Méneville, 1829)
* Jamides coruscans (Moore, 1877)
* Jamides cunilda (Snellen, 1896)
* Jamides cyta (Boisduval, 1832)
* Jamides elioti Hirowatari & Cassidy, 1994
* Jamides elpis (Godart, [1824])
* Jamides epilectus (Grose-Smith, 1897)
* Jamides euchylas (Hübner, 1816)
* Jamides ferrari Evans, 1932
* Jamides festivus (Röber, 1886)
* Jamides fractilinea Tite, 1960
* Jamides gamblea Swinhoe, 1916
* Jamides goodenovii (Butler, 1876)
* Jamides grata Grose-Smith, 1895
* Jamides halus Takanami, 1994
* Jamides kankena (Felder, 1862)
* Jamides kava Druce, 1892
* Jamides lacteata (de Nicéville, 1895)
* Jamides latimargus (Snellen, 1878)
* Jamides limes (Druce, 1895)
* Jamides lobelia Butler, 1884
* Jamides lucide de Nicéville, 1894
* Jamides lugine (Druce, 1895)
* Jamides malaccanus (Röber, 1886)
* Jamides morphoides Butler, 1884
* Jamides nemophila (Butler, 1876)
* Jamides nitens (Joicey & Talbot, 1916)
* Jamides parasaturata (Fruhstorfer, 1916)
* Jamides petunia Druce, 1887
* Jamides phaseli (Mathew, 1889)
* Jamides philatus (Snellen, 1878)
* Jamides porphyris Holland, 1900
* Jamides pseudosias (Rothschild, 1915)
* Jamides pulcherrima Butler, 1884
* Jamides pulchrior Grose-Smith, 1895
* Jamides puloensis Tite, 1960
* Jamides pura (Moore, 1886)
* Jamides purpurata Grose-Smith, 1894
* Jamides reverdini (Fruhstorfer, 1915)
* Jamides sabatus (Fruhstorfer, 1916)
* Jamides saturata (Snellen, 1892)
* Jamides schatzi (Röber, 1886)
* Jamides seminiger Grose-Smith, 1895
* Jamides snelleni (Röber, 1886)
* Jamides soemias Druce, 1891
* Jamides suidas (C. & R. Felder, [1865])
* Jamides talinga (Kheil, 1884)
* Jamides tamborana Grose-Smith, 1900
* Jamides timon Grose-Smith, 1895
* Jamides tsukadai Takanami, 1994
* Jamides uniformis Rothschild, 1915
* Jamides vasilia Müller, 2016
* Jamides virgulatus (Druce, 1895)
* Jamides walkeri Druce, 1892
* Jamides woodfordii Butler, 1884
* Jamides yehi Eliot, 1995
* Jamides zebra (Druce, 1895)
* (en) Markku Savela. Jamides Hübner, 1819 nic.funet.fi. Geraadpleegd op 9-7-2022.
# J. Christian Ingvordsen

John Christian (Chris) Ingvordsen (Kopenhagen, 4 juli 1957), is een Deense filmregisseur, -producer, -acteur en scenarioschrijver.
Sinds 1982 heeft hij een twintigtal films geproduceerd en geregisseerd. Al zijn films werden onafhankelijk gefinancierd. Ingvordsen heeft samengewerkt met onder andere Sandra Bullock, Julia Roberts, Danny Aiello, Martin Kove, Dan Haggerty, Lance Henriksen en Robert Davi.

## Filmografie

* Blood Relic (2005) (V)
* Fort Doom (2004) (V)
* The Bog Creatures (2003)
* Airboss III: The Payback (1999)
* Airboss IV: The X Factor (1999)
* Covert Justice (TV) (1999)
* Strike Zone (1999)
* Airboss II: Preemptive Strike (1998)
* Airboss (1997)
* Absolute Aggression (1996)
* Cyber Vengeance (1995)
* The Little Patriot (1995)
* The Outfit (1993)
* Blue Vengeance (1992)
* Comrades in Arms (1991)
* B.F.D. (1990)
* Mob War (1989)
* Shocktroop (1989)
* Covert Action (1988)
* Search and Destroy (1988)
* Hangmen (1987)
* Firehouse (1987)
* Model Behavior (1984)

## Externe link

* (en) J. Christian Ingvordsen in de Internet Movie Database
* Bibliothèque nationale de France: cb14037063x (data)
* Gemeinsame Normdatei: 138128316
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7841 0254
* Library of Congress Control Number: no2004109198
* Virtual International Authority File: 74052191
* WorldCat (via VIAF): 74052191