OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Wallhalben

Wallhalben is een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, en maakt deel uit van de Landkreis Südwestpfalz. Wallhalben telt 842 inwoners.

## Bestuur

De plaats is een Ortsgemeinde en is lid van de Verbandsgemeinde Thaleischweiler-Fröschen - Wallhalben.
* 1 2 (de) Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz – Bevölkerungsstand 2020, Kreise, Gemeinden, Verbandsgemeinden
Althornbach · Battweiler · Bechhofen · Biedershausen · Bobenthal · Bottenbach · Bruchweiler-Bärenbach · Bundenthal · Busenberg · Clausen · Contwig · Dahn · Darstein · Dellfeld · Dietrichingen · Dimbach · Donsieders · Eppenbrunn · Erfweiler · Erlenbach bei Dahn · Fischbach bei Dahn · Geiselberg · Großbundenbach · Großsteinhausen · Hauenstein · Heltersberg · Hermersberg · Herschberg · Hettenhausen · Hilst · Hinterweidenthal · Hirschthal · Höheinöd · Höheischweiler · Höhfröschen · Horbach · Hornbach · Käshofen · Kleinbundenbach · Kleinsteinhausen · Knopp-Labach · Krähenberg · Kröppen · Leimen · Lemberg · Ludwigswinkel · Lug · Maßweiler · Mauschbach · Merzalben · Münchweiler an der Rodalb · Niederschlettenbach · Nothweiler · Nünschweiler · Obernheim-Kirchenarnbach · Obersimten · Petersberg · Reifenberg · Riedelberg · Rieschweiler-Mühlbach · Rodalben · Rosenkopf · Rumbach · Ruppertsweiler · Saalstadt · Schauerberg · Schindhard · Schmalenberg · Schmitshausen · Schönau · Schwanheim · Schweix · Spirkelbach · Steinalben · Thaleischweiler-Fröschen · Trulben · Vinningen · Waldfischbach-Burgalben · Wallhalben · Walshausen · Weselberg · Wiesbach · Wilgartswiesen · Winterbach
# Waldhausen (Neder-Oostenrijk)

Waldhausen is een gemeente in de Oostenrijkse deelstaat Neder-Oostenrijk, gelegen in het district Zwettl (ZT). De gemeente heeft ongeveer 1300 inwoners.

## Geografie

Waldhausen heeft een oppervlakte van 39,85 km². Het ligt in het noordoosten van het land, ten noordwesten van de hoofdstad Wenen en ten zuiden van de grens met Tsjechië.
Allentsteig · Altmelon · Arbesbach · Bad Traunstein · Bärnkopf · Echsenbach · Göpfritz an der Wild · Grafenschlag · Groß Gerungs · Großgöttfritz · Gutenbrunn · Kirchschlag · Kottes-Purk · Langschlag · Martinsberg · Ottenschlag · Pölla · Rappottenstein · Sallingberg · Schönbach · Schwarzenau · Schweiggers · Waldhausen · Zwettl
# Gleicheniales

Gleicheniales is een orde uit de klasse van de 'echte' varens (Polypodiopsida).
De orde telt drie families met tien recente geslachten en ongeveer 140 soorten tropische varens uit Azië en de Stille Oceaan.
De orde is vernoemd naar het geslacht Gleichenia.

## Kenmerken

Gleicheniales zijn vaatplanten met een zeer duidelijke generatiewisseling. De sporofyten bezitten goed ontwikkelde wortels, stengels en macrofyllen (bladen met vertakte nerven) en een uitgebreid systeem van vaatbundels. De gametofyten zijn veel kleiner en bestaan uit niet meer dan een prothallium.
Specifieke kenmerken voor de Gleicheniales zijn:
* Een rizoom met een stele met drie tot vijf protoxyleem-lobben;
* Antheridia met een wand met zes tot twaalf smalle, gedraaide of gebogen cellen
Verder hebben de leden van deze orde een zeer gevarieerd habitus, met bladen die simpel en ongedeeld zijn, over typische geveerde bladen tot bladen die eerder op die van palmen lijken.

## Taxonomie

In de taxonomische beschrijving van Smith en anderen uit 2006 worden Gleicheniales met een aantal andere ordes in de klasse Polypodiopsida geplaatst. Daarbij werden de ordes Dipteridales, Matoniales en Stromatopteridales opgenomen in de orde Gleicheniales.
De orde is in deze vorm monofyletisch, en omvat drie families met in totaal tien recente geslachten en ongeveer twintig soorten:
* Orde: Gleicheniales (incl. Dipteridales, Matoniales, Stromatopteridales)
** Familie: Dipteridaceae (incl. Cheiropleuriaceae)
*** Geslachten:
**** Cheiropleuria
**** Dictyophyllum †
**** Dipteris
**** Hausmannia †
** Familie: Gleicheniaceae (incl. Dicranopteridaceae, Stromatopteridaceae)
*** Geslachten:
**** Dicranopteris
**** Diplopterygium
**** Gleichenella
**** Gleichenia
**** Microphyllopteris †
**** Sticherus
**** Stromatopteris
** Familie: Matoniaceae
*** Geslachten:
**** Konijnenburgia †
**** Phlebopteris †
**** Matonia
**** Nathorstia †
**** Phanerosorus
De plaatsing van het uitgestorven geslacht Microphyllopteris uit het Mesozoïcum onder de familie Gleicheniaceae is niet door alle paleontologen aanvaard. Daarnaast zijn waarschijnlijk ook de uitgestorven geslachten Antarctipteris en Gleichenipteris uit het Trias bij de Gleicheniales te rekenen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Gleicheniales op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) A.R. Smith, K. M. Pryer, E. Schuettpelz, P. Korall, H. Schneider, P.G. Wolf, 2006: A classification for extant ferns. Taxon. 55 (3), 2006, blz. 705–731.
* (en) NCBI Taxonomy Browser
* ↑ A.R. Smith, K. M. Pryer, E. Schuettpelz, P. Korall, H. Schneider, P.G. Wolf, 2006: A classification for extant ferns. Taxon. 55 (3), 2006, blz. 705–731. (en) . Gearchiveerd op 7 februari 2012.
# Lewistown (Missouri)

Lewistown is een plaats (town) in de Amerikaanse staat Missouri, en valt bestuurlijk gezien onder Lewis County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 595. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 578, een daling van 17 (-2,9%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 1,2 km², geheel bestaande uit land. Lewistown ligt op ongeveer 220 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond Lewistown.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Lewistown op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Sint-Elooisprijs 1985

De 30e editie van de Belgische wielerwedstrijd Sint-Elooisprijs werd verreden op 25 april 1985. De start en aankomst vonden plaats in Ruddervoorde. De winnaar was William Tackaert, gevolgd door John De Keukelaere en Dirk Demol.

## Uitslag

Sint-Elooisprijs 1985 :
| Plaats | Naam | Ploeg |
| | William Tackaert | Fangio-Ecoturbo-Eylenbosch |
| 2 | John De Keukelaere | Euro Soap-Crack Meubelen-Datakor |
| 3 | Dirk Demol | Verandalux-Dries |
1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022
# Léon Tombu

Léon Tombu (Andenelle, 1866 – Brussel, 1958) was een Belgisch kunstschilder en graficus.

## Biografie

Hij was leerling van Théodore Baron en van de Academie van Namen. Hij schilderde landschappen, stadsgezichten, kerkinterieurs en bloemen. Zijn werk is meestal in de regio van Hoei (Huy) gesitueerd.
Tot 1922 was hij directeur en tekenleraar van de École des Arts in Hoei. In 1899 stichtte hij de kunst- en letterkundige kring "L'Essor de Huy".
Hij was ook een specialist in de oude ceramiek uit Andenne en Hoei

## Tentoonstelling

Retrospectieve in het Stadhuis van Andenne, november 2008.

## Musea

Andenne, Musée de la Céramique
* ↑ Tentoonstelling Léon Tombu
* (fr) C. Hellas, Léon Tombu, Andenne, 2008.
# Amerikaanse hoornschaal

De Amerikaanse hoornschaal of late hoornschaal (Musculium transversum) is een zoetwater tweekleppigensoort uit de familie van de Sphaeriidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1829, als Cyclas transversa, voor het eerst geldig gepubliceerd door Thomas Say. Deze invasieve exoot komt inmiddels in diverse Europese landen voor, doch is in Nederland nog steeds zeldzaam.

## Beschrijving

De dunschalig, langwerpig-rechthoekig schelpje van de Amerikaanse hoornschaal kan tot 14 mm hoog worden, maar is meestal kleiner. De kleur is grijsbruin tot créme-grijs.

## Verspreiding

De Amerikaanse hoornschaal komt van oorsprong uit Noord-Amerika. Deze soort werd rond 1850 in Groot-Brittannië ingevoerd, waarna de soort haar invasieve aard toonde door zich over grote delen van het land te verspreiden tot ca. 1900, waarna de soort sterk afnam. M. transversum komt inmiddels in diverse Europese landen voor, kan zich vestigen in een groot aantal leefomgevingen, is tolerant voor vervuiling en kan in grote aantallen optreden, met dichtheden van meer dan 100.000 dieren per vierkante meter (Mississippi, USA). Dergelijke dichtheden worden in Europa niet gehaald, in Frankrijk lag het maximum rond de 100 individuen per vierkante meter. Tot 2004 slechts bekend van twee plaatsen in Nederland, namelijk het IJsselmeer bij Amsterdam (1954) en in de Drentsche Aa. Op de locatie in het IJsselmeer is de soort al geruime tijd verdwenen.
* ↑ (en) Amerikaanse hoornschaal op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Taxonomische informatie over Musculium transversum bij Fauna Europaea.
* ↑ Say T. (1829). Descriptions of some new terrestrial and fluviatile shells of North America. (cont.). The Disseminator of Useful Knowledge; Containing Hints to the Youth of the U. States, from the School of Industry. 2(19): 291-293 [23 September 1829].
* 1 2 Soortenbeschrijving van Amerikaanse hoornschaal, Stichting ANEMOON. Gearchiveerd op 26 augustus 2021.
* ↑ Nienhuis, J.A.J.H. (2004). Musculium transversum (Say, 1829) (Bivalvia, Sphaeriidae) in Nederland opnieuw levend aangetroffen. Basteria 67 (4/6): 147-148. Gearchiveerd van origineel op 26 augustus 2021.
Euglesa: casertana · compressa · conventus · edlaueri · globularis · henslowana · hinzi · lilljeborgi · maasseni · pulchella · subtruncata · waldeni
Odhneripisidium: annandalei · moitessierianum · stewarti · tenuilineatum
Musculium: lacustre · †subtile · transversum
Pisidium: amnicum · †clessini · hibernicum · milium · nitidum · obtusalis · obtusale obtusale · obtusale lapponicum · personatum · pseudosphaerium · supinum
Sphaerium: asiaticum · corneum · †icenicum · nitidum · nucleus · ovale · rivicola · †rosmalense · solidum · †subsolidum
# In de tovertuin

Tom Poes in de(n) to(o)vertuin (in boekuitgaven/spraakgebruik verkort tot In de tovertuin) is het derde verhaal uit de Bommelsaga, geschreven en getekend door Marten Toonder. Het verhaal verscheen voor het eerst op 12 juli 1941 en liep tot 13 augustus van dat jaar. Thema: De eerste ontmoeting van de hoofdrolspelers.
In dit verhaal debuteren hoofdrolspeler Olivier B. Bommel en de tovenaar Hocus P. Pas.

## Samenvatting

Tom Poes ontmoet op een wandeltocht naar de Drie Kromme Sparren, gelegen op een hoge heuvel, een vreemdeling in een geruite jas met een leren tasje over de schouder, die zich Olivier B. Bommel noemt. Laatstgenoemde vraagt de weg naar de Kale Driesprong. Intussen stellen ze zich aan elkaar voor en het blijkt dat heer Bommel Tom Poes al kent uit de krant. Hij noemt hem spontaan ‘jonge vriend’ en stelt voor hem ‘heer Ollie’ te noemen. De heer in ruitjesjas heeft in een boekje gelezen dat er bij iedere volle maan een onbemande toverwagen op de Kale Driesprong voorbijkomt.
Samen slagen ze erin, naar het idee van Tom Poes, om op de wagen te springen. De toverwagen brengt hen in een lange nachtelijke tocht door de bergen naar de tovenares Anne-Miebetje. Deze is 97 jaar geleden haar gouden tovervogel kwijtgeraakt aan de boze tovenaar Hocus Pas. Tom Poes en heer Bommel gaan de uitdaging aan het dier te bevrijden. Ze moeten naar een verboden tovertuin, die bewaakt wordt door een reus. Onderweg schept Tom Poes op tegen heer Ollie dat hij goed is in listen verzinnen en dat reuzen dom zijn. Maar binnen in de poort blijkt dat heer Ollie met een list de bewakende reus Knuppeldekloris te slim af is. Hij geeft de bewaker een verrekijker en geeft zich uit voor zijn opdrachtgever, tovenaar Hocus Pas. Hij verdwijnt door de reeds eerder door Tom Poes geopende deur, richting de tovertuin.
Nu moeten ze de vogel in de tovertuin nog afhandig maken van een tweede reus, Knorremorris. De beide reuzen, die in opdracht werken van de tovenaar Hocus Pas, worden met listen om de tuin geleid en uiteindelijk tegen elkaar uitgespeeld. Ze hakken op elkaar in en lopen uiteindelijk elkaar omver. De tovenares maakt voor haar helpers een slotmaaltijd klaar. Ze worden met de toverwagen teruggebracht naar de Kale Driesprong. Anne-Miebetje biedt spontaan haar hulp aan als een van hen beiden ooit in moeilijkheden geraakt.
Aan het eind van het avontuur nodigt Tom Poes heer Bommel uit om in zijn huisje te komen logeren, maar heer Bommel slaat het aanbod beleefd af. Tom Poes vindt het jammer want hij is inmiddels wel aan heer Bommel gehecht geraakt.

## Voetnoot

* ↑ Afleveringen, via Delpher. Gearchiveerd op 6 augustus 2023.
* ↑ Interviewer Joop Lücker van De Telegraaf adviseert Marten in augustus 1941 Ollie B. Bommel geen Amerikaans staatsburgerschap te geven. De USA zal wellicht snel in de oorlog stappen en dan is Bommel een foute beer. Uit Het geluid van bloemen, autobiografie deel 2.
* ↑ De tovenaar hier nog slechts als opdrachtgever van de twee reuzen, en nog zonder afbeelding.
* ↑ Ongeveer 1 km ten zuidwesten van het kasteel Bommelstein.
* ↑ Ligging tussen de Dorre Woestijn en De Zwarte Bergen.
* ↑ Tom Poes in 1941 over heer Bommel.
# Walli

Walli, pseudoniem van André Van der Elst (Schaarbeek, 6 april 1952 – 23 juni 2021), was een Belgische stripauteur en illustrator. Hij tekende onder meer mee aan de strips Chlorophyl en Ton en Tineke. Zijn strips verschenen voornamelijk in het tijdschrift Tintin/Kuifje.

## Levensloop

Walli volgde les aan het École normale Charles Buls, waarop hij het striptekenen leerde van Géri. Deze stelde hem ook voor aan Henri Desclez, de toenmalige hoofdredacteur van Tintin/Kuifje. Walli debuteerde in 1977 in Tintin/Kuifje met de gagstrip Het ei en maakte vervolgens Toeki de Toekan met Bertrand Dupont op scenario van Bob de Groot. Ook tekende hij Kommerkat, een gagstrip, voor het Nederlandse stripblad Eppo, omdat Uco Egmond een pauze nam.
Op scenario van Bom tekende Walli van 1980 tot 1988 Ton en Tineke. In 1980 maakte hij met Bom ook de gagstrip Cosmic Connection en assisteerde hij Turk bij het Clifton-verhaal Een panter voor de kolonel. Van 1983 tot 1989 tekende Walli Chlorophyl. Het eerste verhaal, De stuwdam, was op scenario van De Groot, maar de overige verhalen werden geschreven door Bom. Nadien maakten Walli en Bom de strip Gil Sinclair, waarvan vier verhalen verschenen van 1990 tot 1994. Het duo maakte nadien nog even de strip Sam & Katz voor de tijdschriften van Uitgeverij Averbode.
Vervolgens illustreerde hij voornamelijk kinderboeken. Met Jean Lammertyn schreef hij nog de reisgids Fietsboek Brussel, dat in 2016 verscheen. Walli overleed op 23 juni 2021 op 69-jarige leeftijd.

## Verwarring met Wally

Vlak voor Walli's debuut tekende er een andere tekenaar met het gelijkaardige pseudoniem Wally in Tintin/Kuifje, waarmee Walli weleens verward wordt. Deze tekenaar tekende vanaf 1974 de gagstrip Croqueminou op scenario van Michel Noirret. Dan maakte Wally in 1976 voor Tintin Sélection het kortverhaal Jeremiah Jones met Griffo en Monique.
* 1 2 3 4 (fr) Patrimoine: Walli rejoint les étoiles..., BDZoom.com
* ↑ (fr) Walli: Chlorophylle, p. 288
* ↑ (en) Walli (André van der Elst), Lambiek.net
* ↑ Apeldoorn, Ger (2018). De jaren Eppo. Uitgeverij L, Oosterhout, p. 46. ISBN 978-9-088-86438-4.
* ↑ (fr) Modeste et Pompon dans Tintin, Bdoubliees.com
* ↑ (nl) Weetje v/d week: Weetje 156 Ton en Tineke op een rijtje, Stripspeciaalzaak.be
* ↑ (fr) Décès de Walli, dessinateur de Chlorophylle et Modeste & Pompon, Actuabd.com
* ↑ (nl) Walli (69) overleden, Stripspeciaalzaak.be
* ↑ (fr) Walli: Chlorophylle, p. 226
# Waldheim

Waldheim kan verwijzen naar:
* Waldheim (Saksen), een gemeente in Saksen
* Waldheim (Hannover), een deel van Hannover
* Waldheim (Canada), plaats in Saskatchewan (Canada)
* Waldheim-mavo, middelbare school in Baarn

## Personen

* Johann Gotthelf Fischer von Waldheim, was een Duits-Russische bioloog
* Kurt Waldheim, was Oostenrijkse diplomaat en politicus
* Elisabeth Waldheim, weduwe van Kurt, voormalig UN secretaris en president van Oostenrijk
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Waldheim en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Gleichwie der Regen und Schnee vom Himmel fällt

Gleich wie der Regen und Schnee vom Himmel fällt (BWV 18) is een religieuze cantate van Johann Sebastian Bach

## Programma

Deze cantate is bedoeld voor de tweede zondag van de Paaskring, genoemd sexagesima, en werd vermoedelijk voor het eerst uitgevoerd op 24 juli 1715 te Weimar. Deze cantate werd omgewerkt voor Leipzig en vermoedelijk uitgevoerd op 13 februari 1724 in de Nicolaaskerk aldaar. Daarmee behoort deze cantate tot de eerste cantatejaargang.
Deze cantate maakt deel uit van de zogenaamde Paaskring van het kerkelijk jaar. Dit omvat de periode van 50 dagen voor tot 50 dagen na Pasen. Op Pinksteren, 50 dagen na Pasen sluit deze kring en start de Zomerkring met Trinitatis met zijn 12 zondagen erna.

## Tekst

Erdmann Neumeister schreef de tekst in 1711 voor het Eisenachse Hof.
Bijbellezingen voor deze zondag:
* 2 Korintiërs 11, 19-12,9 "Ik weet dat een mens in eenheid met Christus, veertien jaar geleden is meegevoerd tot in de derde hemel"
* Lucas 8, 4-15 "Wie oren heeft om te horen die moet horen! Het zaad is het spreken van God, de "edele aarde" deze zijn het die met een edel en goed hart het woord horen en in hun volharding vrucht dragen"
Inhoud:
* Sinfonia
* Recitatief (bas) "Gleichwie der Regen und Schnee"
* Recitatief (tenor, bas en koor) "Mein Gott, hier wird mein Herze sein"
* Aria (sopraan) "Mein Seelenschatz ist Gottes Wort"
* Koraal "Ich bitt, o Herr, aus Herzengrund"

## Muzikale bezetting

De cantate is geschreven voor altviool en basso continuo (fagot, violoncello, violone en orgel). De latere versie werd uitgebreid met 2 blokfluiten.

## Toelichting
### Algemene informatie

De leidraad voor deze cantate op sexagesima is de metafoor van de zaaier die zijn ideeën uitstrooit over de wereld. De regen en de sneeuw uit de hemel maken de aarde vruchtbaar en doen het zaad ontkiemen om de gewassen te laten groeien. Alzo zorgt dit voor ons "dagelijks brood" dat levenskracht biedt.

### Bachs muzikale verwerking

Bachs vroege Weimarse cantate opent met een "sinfonia", zoals gebeurde bij ongeveer een derde van zijn vroege cantates. Deze sinfonia is de meest uitgebreide met 72 maten, vormgegeven in een Italiaans concerto met duidelijk retorische bedoelingen. Bach gaat te werk zoals een redenaar ons wil overtuigen: het onderwerp aankaarten, een evaluatie met argumenten neerzetten met ten slotte een besluit formuleren. Bij het lezen van de partituur valt de symmetrische opbouw op: 20 maten voor het eerste deel, 32 maten voor het middendeel en ten slotte weer 20 maten als kopie van de aanvang. Het geheel doet bijna classicistisch aan. Het dramatische middendeel vormt het derde recitatief met de Lutherse litanie, waar alle partijen aan meedoen. Door de Gregoriaanse psalmodie is de algemene teneur troost en geruststelling.
# Letterio D'Arrigo Ramondini

Letterio D'Arrigo Ramondini (Itala, 15 november 1849 – Messina, 18 december 1922) was een edelman en prelaat op Sicilië, in het koninkrijk Italië.
D'Arrigo was aartsbisschop van Messina en in deze hoedanigheid had hij de titel van archimandriet van Santissimo Salvatore. Hij was de aartsbisschop ten tijde van de aardbeving die de stad dodelijk trof in 1908.

## Levensloop

D’Arrigo werd priester gewijd in 1872 door Luigi Natoli (1799-1875), de aartsbisschop van Messina. Hij keerde naar zijn geboortedorp Itala in de provincie Messina terug als parochiepriester. Vanaf 1878 was D’Arrigo kanunnik in het kapittel van de kathedraal van Messina. Hij kreeg lesopdrachten moraaltheologie in het priesterseminarie waar hij zelf student was geweest.
In 1897 benoemde paus Leo XIII hem tot aartsbisschop van Messina, na het overlijden van Giuseppe Guarino (1827-1897), de kardinaal-aartsbisschop van Messina. De aandacht van D’Arrigo ging naar de vergroting van de bibliotheek van het priesterseminarie alsook naar een hervorming van het lessenrooster. Hij schreef meerdere herderlijke brieven onder meer over de prediking.
Ten gevolge van de aardbeving van 1908 die Messina zwaar trof, zowel in menselijke als materiële tol, veranderde de rol van D’Arrigo. Zijn aandacht ging naar de zorg voor gekwetsten en daklozen. Nadien was hij bezig met de reconstructie van kerken, seminarie en aartsbisschoppelijk paleis.
Na zijn dood (1922) werd D’Arrigo opgevolgd door Angelo Paino (1870-1967), die al sinds 1916 zijn hulpbisschop was.
* ↑ (en) Cheney, David M., Archbishop Letterio D’Arrigo Ramondini. Catholic Hierarchy (1996).
* ↑ (it) Letterio D'Arrigo Ramondini, 1849 - 1922, arcivescovo, archimandrita (Persone). BeWeb, beni ecclesiastici in web. Ufficio Nazionale per i beni culturali ecclesiastici e l'edilizia di culto, Rome (2024).
# Siren Sundby

Siren Sundby (Lørenskog, 2 december 1982) is een Noors zeiler.
Sundby werd in 2003 en 2004 wereldkampioen in de Europe. Sundby behaalde haar grootste succes met het winnen van de olympisch goud in de Europe in 2004.

## Resultaten
### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2002 | Hamilton | 2 Europe |
| 2003 | Cádiz | 1 Yngling |
| 2004 | Cagliari | 1 Europe |
| 2007 | Cascais | 19e Yngling |

### Olympische Zomerspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2000 | Sydney | 19e Europe |
| 2004 | Athene | 1 Yngling |
| 2008 | Qingdao | 9e Yngling |
* (en) Profiel van Siren Sundby op olympedia.org
* (en) Profiel van Siren Sundby van de ISAF
1992: Linda Andersen · 1996: Kristine Roug · 2000: Shirley Robertson · 2004: Siren Sundby
# Amsacta aliena

Amsacta aliena is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Kiriakoff.
# Inktval

Een inktval is een eigenschap van sommige lettertypen waarbij sommige hoeken en details weggelaten zijn van de lettervormen. Wanneer de desbetreffende letter dan gedrukt wordt, verspreidt de inkt zich vanzelf in de weggelaten zones. Zonder inktvallen zou de overschot aan inkt te veel en ongecontroleerd uitlopen waardoor de scherpe rand en de lettervorm verloren gaat. Een dergelijke uitgelopen rand, heet 'kraalrand'.
Inktvallen zijn alleen nodig voor letters in een klein korps en vindt men meestal ook alleen maar terug in fonts die speciaal ontworpen zijn voor het printen op poreus papier (waarop de inkt extra uitloopt), zoals kranten en telefoonboeken. Zo ontwierp bijvoorbeeld Matthew Carter het lettertype Bell Centennial speciaal voor telefoonboeken. Een ander voorbeeld is Retina, ontworpen voor The Wall Street Journal.
# Wallington (Victoria)

Wallington is een plaats in de Australische deelstaat Victoria en telt 1353 inwoners (2006).