OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Victor Marchetti

Victor Marchetti (1930) is een Amerikaans militair die in 1952 tijdens de Koude Oorlog door de veiligheidsdiensten werd aangesteld om te spioneren in de DDR. In 1952 werd hij lid van de CIA als USSR-specialist. Marchetti was de CIA-expert op het gebied van steun aan de Derde Wereld, met speciale aandacht voor de militaire leveringen van de USSR aan Cuba nadat het Kabinet Kennedy van het toneel verdween.

## Afkeer van de CIA

Marchetti promoveerde in 1966 tot bijzonder assistent van de Chief of Planning Programming, and Budgeting en CIA-directeur Richard Helms. Binnen drie jaar trad Marchetti af (1969), gedesillusioneerd door het beleid en de praktijken van de CIA. In het boek The Rope Dancer uit 1971 publiceerde hij een uiteenzetting over dat onderwerp.

## Kritisch auteur

Later bracht Marchetti samen met auteur John D. Marks nog meer kritische boeken over de CIA uit, zoals The CIA and the Cult of Intelligence (1973). Voordat dit boek gepubliceerd werd, eiste de CIA dat Marchetti 399 passages zou verwijderen, maar Marchetti wist dit te beperken tot 168 gecensureerde passages. De uitgever besloot het boek te publiceren met blanco bladzijden waar gecensureerde passages gestaan hadden en met beklaagde maar behouden passages in vetgedrukte letters. De publicatie van dit boek was een van de gebeurtenissen die hebben geleid tot de oprichting van het Church Committee, een commissie die de onderzoekswijzen van de CIA en de FBI onderzoekt op illegale methodes.

## De Kennedy-moord

In 1976 bracht Marchetti Foreign and Military Intelligence uit en in 1978 publiceerde hij een artikel over de moord op president Kennedy in Spotlight, de krant van de Liberty Lobby (een organisatie voor politieke voorspraak). Marchetti beweerde dat het United States House Select Committee on Assassinations (HSCA) een memo van de CIA uit 1966 onthuld had dat Howard Hunt, Frank Sturgis en Gerry Patrick Hemming noemde in verband met de moord op JFK. Marchetti beweerde daarbij dat Marita Lorenz aanbood om onder ede hiervan te getuigen.
In 1981 klaagde Hunt de Liberty Lobby en Marchetti aan voor laster en kreeg $650.000 schadevergoeding toegewezen. De Liberty Lobby ging echter in hoger beroep met advocaat Mark Lane en won het beroep in 1995. Lane schreef het boek Plausible Denial (1991) om het verloop van dat proces te beschrijven.
* Bibsys: 90374977
* Biblioteca Nacional de España: XX1355067
* Gemeinsame Normdatei: 12362861X
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2209 7454
* Library of Congress Control Number: n84012272
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007276215105171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071289593
* Système universitaire de documentation: 075192705
* Virtual International Authority File: 27984056
* WorldCat (via VIAF): 27984056
# Victor Manuel Gerena

Victor Manuel Gerena (New York, 24 juni 1958) is een voortvluchtig Amerikaans crimineel. Gerena wordt gezocht wegens een gewapende overval, in samenwerking met de Los Macheteros groep, op een Wells Fargo bank. De Federal Bureau of Investigation vermoedt dat Gerena zich schuil houdt in Cuba.

## Overval

Gerena werkte als beveiliger bij een Wells Fargo geldtransport filiaal. Op 12 september 1983 bracht Gerena zijn verloofde naar het stadhuis waar ze de papieren voor hun trouwerij in orde zou gaan maken. Daarna vertrok hij naar zijn werk. Op een bepaald moment ontdeed hij zijn collega's James McKeon en Timothy Girard van hun wapens en deed ze handboeien om. Vervolgens injecteerde Gerena de twee mannen met een, tot op heden nog steeds onbekende, vloeistof waardoor ze buiten westen raakten. Gerena stopte daarna zeven miljoen Amerikaanse dollars in de achterbak van een wagen en ging ervandoor. Op een bepaald moment heeft Gerena het geld in een andere auto overgeladen en verdween spoorloos.

## Zoektocht

Op 14 mei 1984 werd Gerena de 386e persoon die op de FBI Ten Most Wanted Fugitives lijst werd geplaatst. Sinds 11 april 2010 is Gerena de langst gezochte persoon ooit die op de lijst staat. In 2016 werd hij van de lijst gehaald na meer dan 32 jaar op de lijst te hebben gestaan.

## Externe link

* Victor Manuel Gerena bij de FBI
# Verschure

Verschure kan verwijzen naar:
* Jan Verschure (1893-1945), Nederlands verzetsstrijder
* Wiet Verschure (1924-2009), Nederlands wethouder
# Verschroeiing

Verschroeiing of verkoling is het verbranden van materiaal zonder dat er sprake is van vuur. Bij verbranding is er altijd vuur aanwezig; het materiaal wordt dan zichtbaar en snel verbrand. Bij verkoling is dat niet het geval; het proces is dan ook trager dan verbranding.
Verschroeiing is ook vaak het eerste teken van verbranding. Als het materiaal zodanig verschroeid is dat er rookontwikkeling ontstaat, dan krijg je ontbranding. Het vuur ontstaat dan door de extreme hitte. Dit gebeurt vooral bij het koken van etenswaren, maar ook planten verdorren zich en er ontstaat verkoling.

## Enkele voorbeelden

* Planten
    Blaadjes worden slapper en verdorren, er verschijnen bruine plekjes op het blad
* Plastic
    Het materiaal verkrimpt en smelt
* Koken
    Bij koken kan eten weleens aanbranden. Bij het aanbranden van vlees vormen zich zwarte plekken op het vlees. Dit gebeurt ook bij een gebakken ei, maar ook op aardappelen en vis kan er een zwart laagje ontstaan. Bij groente gebeurt dit minder vaak, omdat groenten meer water bevatten.
Verschroeiing komt alleen voor bij vaste stoffen.
# Ventojassa neptunea

Ventojassa neptunea is een vlokreeftensoort uit de familie van de Ischyroceridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Vader & Myers.
# Verzetsmonument Deventer

Het Verzetsmonument op het Grote Kerkhof in Deventer is een monument ter ere van het Nederlands verzet in de Tweede Wereldoorlog.

## Beschrijving

Al vroeg na de bevrijding in 1945 ontstonden er plannen om in Deventer een verzetsmonument op te richten. Een collecte onder de bevolking bracht het voor die tijd forse bedrag van 27.000 gulden op. Het monument is gemaakt door Dirk Wolbers en bestaat uit een bronzen beeld van een verzetsstrijder op een hoge stenen sokkel. De man staat rechtop met gebalde vuisten als symbool voor kracht en ongenaakbaarheid. Op de sokkel staat 'Verzet 1940 1945'.
Het monument werd op 3 mei 1953 onthuld. Tot 1957 stond het monument op het plein voor de toren van de Lebuïnuskerk. In dat jaar werd het verplaatst naar de zuidelijke zijbeuk van de kerk. Op de kerkmuur is in metalen letters een tekst aangebracht:
   Zij hebben door hun sterven meer gegeven dan veler jaren som ons geven kon.
Jaarlijks vindt er een kranslegging plaats bij het Verzetsmonument tijdens de Nationale Dodenherdenking.
* Baalen, H.J. van en Oltheten, H.J.M. (1998) Beeldend Deventer. Twello: Robine
* Ramaker, W. en Bohemen, B. van (1980) Sta een ogenblik stil... Monumentenboek 1940/1945. Kampen: Uitgeversmaatschappij J.H. Kok
* Oorlogsmonumenten.nl - Deventer, verzetsmonument
# Verzetsmonument Driebergen

Het verzetsmonument in Driebergen is een monument ter ere van het Nederlands verzet in de Tweede Wereldoorlog.

## Achtergrond

Het monument in Driebergen herinnert aan twaalf omgekomen inwoners die actief waren in het verzet, onder wie Jan van Bijnen, landelijke sabotagecommandant van de Landelijke Knokploegen, en knokploegleider Samuel Esmeijer. Zij verloren eind 1944 het leven nadat ze bij de voorbereiding van een bevrijdingsoverval bij een vuurgevecht betrokken raakten. Vier anderen werden gefusilleerd in Kamp Amersfoort.
Beeldhouwer Wim Harzing kreeg in 1948 de opdracht een gedenkteken te maken. Een van zijn dochters stond model voor de keramische vrouwenfiguur die haar boeien verbreekt. Harzing maakte wel vaker beelden van gebakken klei, maar het is een van zijn weinige profane beelden. Het beeld werd opgericht in het park De Wildbaan.

## Beschrijving

Het monument bestaat uit een beeld van een jonge vrouwenfiguur ten voeten uit. Zij verbreekt met gebalde vuisten de touwen waarmee zij is geboeid. Het beeld staat op een gemetselde, bakstenen sokkel, waarop aan de voorzijde de namen van de twaalf omgekomen verzetsstrijders worden vermeld:
   J.A. VAN BIJNEN W.L.A. DU CELLIEE MULLER S. ESMEIJER J. GROENHUIJSE A.TH.J.M. VAN DER HEIJDEN MEJ. L.E. HOLST J. JONGEJAN C.B. NINABER VAN EIJBEN B.A.W. SCHLIMMER J.A. SCHOTEL JHR. K.W.J. STOOP G. VONK
# Villa Maria (Delft)

Villa Maria is een gemeentelijk monument gelegen aan de Oostsingel 185 in Delft.
De villa werd in 1894 gebouwd als villa voor de directeur van het naastgelegen buitengesticht, een gebouwencomplex van het Sint Jorisgasthuis, bestemd voor psychiatrische hulpverlening. Net als de acht paviljoens van het buitengesticht werd ook de directeurswoning gebouwd in de neorenaissancestijl. De villa werd voorzien van een groot aantal weelderige elementen, en een decoratief metalen toegangshek.
In de loop der tijd verloor de villa haar functie als directeurswoning, en raakte het gebouw in verval, waarbij houten onderdelen verrotten en decoratieve elementen door eenvoudiger alternatieven werden vervangen.
In 2002 werd de woning gekocht door een echtpaar dat het gebouw in dertien jaar tijd vrijwel geheel in zijn oorspronkelijke staat wist terug te brengen. Op basis van originele bouwtekeningen en oude foto's werd onder meer het decoratieve houtwerk teruggebracht, en kregen geveltoppen hun smeedijzeren ornamenten terug. Als kers op de taart werd de verbouwing voltooid met het terugplaatsen van het gietijzeren hek, dat de tuin scheidde van de straat.
Voor de reconstructie won Villa Maria in 2007 de Le Comteprijs 2006 uit handen van historische vereniging Delfia Batavorum. Voor de reconstructie van het hek en de tuinommuring werd Villa Maria in 2015 nogmaals voor de prijs genomineerd.
* 1 2 Jaarboek Delfia Batavorum 17 - 2007. Delfia Batavorum, p. 168-170. ISBN ISSN 0927-409X.
* ↑ Delfia Batavorum - Laudatio Delfia Batavorum Le Comteprijs 2015. delfia-batavorum.nl. Geraadpleegd op 30 november 2023.
# Villa Maritza

Villa Maritza werd in het jaar 1885 gebouwd naar een ontwerp van architect Antoine Dujardin, in opdracht van een industrieel uit Anderlecht. Het bevindt zich op de zeedijk (Albert I-Promenade 76) van de Belgische stad Oostende. Het is een der laatste overgebleven restanten van de architectuur op de zeedijk uit de belle-époqueperiode. Antoine Dujardin (1848-1933) was een der meest markante architecten uit de Tweede Eclectische Periode en architect van een groot aantal luxevilla's op de Oostendse zeedijk en aanpalende straten.

## Geschiedenis

In het jaar 1885 heette het Villa Rosenda. Rond de eeuwwisseling (1902-1905) was Georges Marquet, uitbater van het casino, eigenaar van de villa en heeft het interieur opnieuw ingericht.
Het gelijkvloers diende voor ontvangst van gasten. De eigenlijke woonvertrekken bevonden zich op de tweede en derde verdieping.
Het huis is in eclectische stijl ingericht. De gevel is sterk eclectisch. De benedenverdieping is neo-Italiaans renaissancistisch, de eerste verdieping is in neobaroktrant en de tweede neoclassicistisch. Op de tweede verdieping zijn er drie traveeën: twee zijtraveeën en één brede middentravee. De zolderverdieping met topgevel in arduinen bekleding is geflankeerd door voluten en obelisken in neo-Vlaamse renaissancestijl.
Achteraan het gebouw bevindt zich er een groot brandglas. Van 1950 tot 1980 bewoonden notaris en mevr. Lacourt de villa en gaven het de nieuwe naam, waarna de villa een paar jaar leeg stond, met sloop bedreigd werd, en tot slot verkocht werd aan de Vlaamse Gemeenschap. Op 24 september 1996 werd het gebouw geklasseerd als beschermd monument. Van 1986 tot 2011 was Villa Maritza een restaurant. Boven had de Vlaamse Gemeenschap er enkele burelen.
Het gebouw werd in 2012 gekocht door de aannemer Bart Versluys in een non-profit-renovatieproject ter ondersteuning van het cultureel erfgoed van Oostende. Zowel de voorgevel als de binnenhuisinrichting werd gerenoveerd. Na de renovatiewerken werd de villa te koop aangeboden voor 2,5 miljoen euro.
* www.villa-maritza.be
* Oostende: Villa Maritza, beschermd monument
* Bellaert Johan. ‘Villa Maritza 1885-1981; van Villa Rosenda tot symbool’. De Plate, X, 1981, 4, pp. 20-29
* Goosens, M. ‘Beschermingen op de zeedijk : Villa Maritza en Villa Doris’. Monumenten en Landschappen, I, november-december 1982, 6, pp. 50 – 54
* Van Hyfte, Ivan. ‘De villa-naam “Maritza” is amper een halve eeuw oud’. De Plate, XXX, 2001, pp. 181-183.
* ↑ Eerst wilden ze villa maritza nog slopen nu kost de oostendse penthouse 2 5 miljoen euro. www.demorgen.be. Geraadpleegd op 1 september 2023.
# Vergeten viltkruid

Vergeten viltkruid (Filago neglecta) is een uitgestorven eenjarige plant die behoort tot de composietenfamilie en in Europa voorkwam.
De plant wordt 6-20 cm hoog en heeft vanaf de voet sterk vertakte, rechtopgaande, dunne stengels. Zowel de stengels als de bladeren zijn witachtig of groenachtig behaard. De lijnvormige bladen zijn 1,5-2,5 cm lang.
Vergeten viltkruid bloeit vanaf juli tot in oktober met 2,5-4 mm grote hoofdjes. De aan de basis wollig behaarde eivormige omwindselbladen zijn aan de bovenkant bruinachtig en niet gekield. Ze zitten met 2-6 hoofdjes in een kluwen.
De vrucht is een nootje.
Vergeten viltkruid kwam voor op droge tot vochtige, matig voedselarme grond in grasland en bouwland.
# Verzorgingsplaats De Lucht (A2)

Verzorgingsplaats De Lucht bestaat uit twee verzorgingsplaatsen langs de A2 tussen aansluitingen 17 en 19 ten zuidoosten van Bruchem: De Lucht-Oost voor het verkeer dat naar het noorden rijdt en De Lucht-West voor het verkeer in zuidelijke richting.
De Lucht-Oost bestaat uit een tankstation en een Starbucks-store. Vanuit deze verzorgingsplaats is De Lucht-West via een voetgangerstunnel te bereiken die onder de A2 doorloopt.
De onderneming die de horeca op deze verzorgingsplaats verzorgt, is dezelfde als die bij verzorgingsplaats De Lucht langs de A59.

## Geschiedenis

De Lucht is als pleisterplaats ontstaan langs de Drielse Wetering. Bij het onderhoud en inspecteren van deze wetering pakte men een biertje in de boerderij van "Anna op de Locht". De oudst bewaarde rekening dateert van 1615. De Franse keizer Napoleon Bonaparte liet een kaart maken met daarop "Herberg de Logt" als pleisterplaats.
In 1938 kwam de naam terug toen men er een bescheiden wegrestaurant begon, toen ook al met een Shell-pomp. De A2 werd in 1958 als snelweg opengesteld en zodoende kwam De Lucht aan de erkenning van eerste pleisterplaats langs een Nederlandse snelweg.
Vanwege de verbreding van de A2 moest De Lucht-Oost naar het oosten worden opgeschoven. Het nieuwe De Lucht-Oost werd op 5 juni 2009 geopend. Het tankstation daar is na de heropening een Shell-station gebleven.
Per 1 december 2009 werd het tankstation op De Lucht-West een BP-station. Bovendien werd hier op 31 maart 2010 het eerste oplaadpunt voor elektrisch aangedreven voertuigen geopend. Per 1 december 2012 is het tankstation opnieuw een Shell-station geworden.
* ↑ S. van Doornmalen, M. van der Laan en P. Schipper (2002): Ach Lieve Tijd, Waanders, Zwolle, p. 37.
Richting Eijsden: Haarrijn · IJsselstein · Bisde · De Lucht West · Velder · 't Haasje · Roevenpeel · Ellerbrug · Het Anker · Vossedal · Knuvelkes
Richting Amsterdam: Patiel · Meerssen · Kruisberg · Swentibold · Bosserhof · Meiberg · Groote Bleek · Ooiendonk · De Lucht Oost · Lingehorst · Jutphaas · Ruwiel
# Viru-Nigula (plaats)

Viru-Nigula is een plaats in de Estlandse gemeente Viru-Nigula, provincie Lääne-Virumaa. De plaats telt 283 inwoners (2021) en heeft de status van vlek (Estisch: alevik). Tot in 2017 was de plaats het bestuurscentrum van de gemeente; in dat jaar fuseerde de gemeente met Kunda en Aseri en werd het bestuurscentrum verplaatst naar Kunda.
Bezienswaardigheden in Viru-Nigula zijn de Sint-Nicolaaskerk en de Mariakapel. In het huis waar de taalkundige Otto Wilhelm Masing heeft gewoond, is het Viru-Nigula Koduloomuuseum, het museum voor plaatselijke geschiedenis, gevestigd.

## Foto’s

* Het museum voor plaatselijke geschiedenis
* Gedenkplaat voor Otto Wilhelm Masing
* De Sint-Nicolaaskerk
* Ruïne van de Mariakapel
* ↑ (et) ,(en) Estisch bureau voor de statistiek, interactieve kaart.
# Vesperus flaveolus

Vesperus flaveolus is een keversoort uit de familie Vesperidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1863 gepubliceerd door Mulsant & Rey.
# Vesperus gomezi

Vesperus gomezi is een keversoort uit de familie Vesperidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2004 gepubliceerd door Verdugo.
# Vesperus ocularis

Vesperus ocularis is een keversoort uit de familie Vesperidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1863 gepubliceerd door Mulsant & Rey.
# Vinyols i els Arcs

Vinyols i els Arcs is een gemeente in de Spaanse provincie Tarragona in de regio Catalonië met een oppervlakte van 11 km². Vinyols i els Arcs telt 1.918 inwoners (1 januari 2016).

## Galerij

* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
Aiguamúrcia · Albinyana · L'Albiol · Alcanar · Alcover · L'Aldea · Aldover · L'Aleixar · Alfara de Carles · Alforja · Alió · Almoster · Altafulla · L'Ametlla de Mar · L'Ampolla · Amposta · L'Arboç · Arbolí · L'Argentera · Arnes · Ascó · Banyeres del Penedès · Barberà de la Conca · Batea · Bellmunt del Priorat · Bellvei · Benifallet · Benissanet · La Bisbal de Falset · La Bisbal del Penedès · Blancafort · Bonastre · Les Borges del Camp · Bot · Botarell · Bràfim · Cabacés · Cabra del Camp · Calafell · Camarles · Cambrils · La Canonja · Capafonts · Capçanes · Caseres · El Catllar · Castellvell del Camp · Colldejou · Conesa · Constantí · Corbera d'Ebre · Cornudella de Montsant · Creixell · Cunit · Deltebre · Duesaigües · L'Espluga de Francolí · Falset · La Fatarella · La Febró · La Figuera · Figuerola del Camp · Flix · Forès · Freginals · La Galera · Gandesa · Garcia · Els Garidells · Ginestar · Godall · Gratallops · Els Guiamets · Horta de Sant Joan · El Lloar · Llorac · Llorenç del Penedès · Margalef · Marçà · Mas de Barberans · Masdenverge · Masllorenç · La Masó · Maspujols · El Masroig · El Milà · Miravet · El Molar · Mont-ral · Mont-roig del Camp · Montblanc · Montbrió del Camp · Montferri · El Montmell · Móra d'Ebre · Móra la Nova · El Morell · La Morera de Montsant · La Nou de Gaià · Nulles · Els Pallaresos · La Palma d'Ebre · Passanant i Belltall · Paüls · Perafort · El Perelló · Les Piles · El Pinell de Brai · Pira · El Pla de Santa Maria · La Pobla de Mafumet · La Pobla de Massaluca · La Pobla de Montornès · Poboleda · El Pont d'Armentera · Pontils · Porrera · Pradell de la Teixeta · Prades · Prat de Comte · Pratdip · Puigpelat · Querol · La Ràpita · Rasquera · Renau · Reus · La Riba · Riba-roja d'Ebre · La Riera de Gaià · Riudecanyes · Riudecols · Riudoms · Rocafort de Queralt · Roda de Berà · Rodonyà · Roquetes · El Rourell · Salomó · Salou · Sant Jaume d'Enveja · Sant Jaume dels Domenys · Santa Bàrbara · Santa Coloma de Queralt · Santa Oliva · Sarral · Savallà del Comtat · La Secuita · La Selva del Camp · Senan · La Sénia · Solivella · Tarragona · Tivenys · Tivissa · La Torre de Fontaubella · La Torre de l'Espanyol · Torredembarra · Torroja del Priorat · Tortosa · Ulldecona · Ulldemolins · Vallclara · Vallfogona de Riucorb · Vallmoll · Valls · Vandellòs i l'Hospitalet de l'Infant · El Vendrell · Vespella de Gaià · Vila-rodona · Vila-seca · Vilabella · Vilalba dels Arcs · Vilallonga del Camp · Vilanova d'Escornalbou · Vilanova de Prades · Vilaplana · Vilaverd · La Vilella Alta · La Vilella Baixa · Vimbodí i Poblet · Vinebre · Vinyols i els Arcs · Xerta
# Vinzenz Geiger

Vinzenz Geiger (Oberstdorf, 24 juli 1997) is een Duitse noordse combinatieskiër. Hij vertegenwoordigde zijn vaderland op de Olympische Winterspelen 2018 in Pyeongchang.

## Carrière

Geiger maakte zijn wereldbekerdebuut op 5 december 2015 in Lillehammer, de volgende dag scoorde hij aldaar zijn eerste wereldbekerpunten. In november 2016 behaalde de Duitser in Kuusamo zijn eerste toptienklassering in een wereldbekerwedstrijd. Een maand later stond Geiger in Ramsau voor de eerste maal in zijn carrière op het podium van een wereldbekerwedstrijd. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2018 in Pyeongchang eindigde hij als zevende op de gundersen grote schans en als negende op de gundersen normale schans. Samen met Fabian Rießle, Johannes Rydzek en Eric Frenzel werd hij olympisch kampioen in de landenwedstrijd.
Op 13 januari 2019 boekte de Duitser in Val di Fiemme zijn eerste wereldbekerzege. Op de wereldkampioenschappen noordse combinatie 2019 in Seefeld eindigde Geiger als twaalfde op de gundersen grote schans en als veertiende op de gundersen normale schans. In de landenwedstrijd sleepte hij samen met Johannes Rydzek, Eric Frenzel en Fabian Rießle de zilveren medaille in de wacht. In Oberstdorf nam hij deel aan de wereldkampioenschappen noordse combinatie 2021. Op dit toernooi eindigde hij als veertiende op de gundersen normale schans en als vijftiende op de gundersen grote schans. Samen met Terence Weber, Fabian Rießle en Eric Frenzel behaalde hij de zilveren medaille in de landenwedstrijd.

## Resultaten
### Olympische Winterspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2018 | Pyeongchang | 9e Gundersen NH 7e Gundersen LH 1 Team |

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2019 | Seefeld | 14e Gundersen NH 12e Gundersen LH 2 Team |
| 2021 | Oberstdorf | 14e Gundersen NH 15e Gundersen LH 2 Team |

### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Plaats |
| 2015/2016 | 51e |
| 2016/2017 | 20e |
| 2017/2018 | 12e |
| 2018/2019 | 5e |
| 2019/2020 | 3 |
| 2020/2021 | 2 |

#### Wereldbekerzeges

| Datum | Plaats | Onderdeel |
| 13 januari 2019 | Val di Fiemme | 10 km Gundersen |
| 21 december 2019 | Ramsau | 10 km Gundersen |
| 11 januari 2020 | Val di Fiemme | 10 km Gundersen |
| 19 december 2020 | Ramsau | 10 km Gundersen |
| 20 december 2020 | Ramsau | 10 km Gundersen |
| 6 februari 2021 | Klingenthal | 10 km Gundersen |
| 7 februari 2021 | Klingenthal | 10 km Gundersen |
# VfB Fortuna Chemnitz

VfB Fortuna Chemnitz is een Duitse voetbalclub uit de stad Chemnitz, in de deelstaat Saksen. De club ontstond in 2005 na een fusie tussen VfB 01 Chemnitz en SV Fortuna Furth Glösa. Clubkleuren zijn blauw-geel en thuiswedstrijden worden gespeeld in het Stadion an der Chemnitztalstraße.

## Geschiedenis

In 2011 promoveerde de club terug naar de Oberliga en speelde daar tot 2013. In 2014 volgde een tweede degradatie op rij.

## Externe link

* Officiële site
VfB Fortuna Chemnitz · FV Dresden 06 · SC Borea Dresden · Dresdner SC 1898 · VfB Empor Glauchau · SV Tapfer 06 Leipzig · FC 1910 Lößnitz · FSV Motor Marienberg · SSV Markranstädt · FC Oberlauzits Neugersdorf · VfL Pirna-Copitz · SG Handwerk Rabenstein · Reichenbacher FC · BSG Stahl Riesa · SG Taucha · ESV Lok Zwickau
# VfB Freya Memel

VfB Freya Memel was een Duitse voetbalclub uit Memel, dat tegenwoordig het Litouwse Klaipėda is.

## Geschiedenis

De club werd in 1922 opgericht. Een jaar later werd Memelland geannexeerd door Litouwen en de naam van de stad werd in Klaipėda gewijzigd en de club speelde in de Litouwse competitie als Freya Klaipėda. In 1925 werd de club regionaal kampioen, maar nam niet aan de Litouwse eindronde deel. Of de club aan de daaropvolgende eindronde niet deelnam omdat het een Duitse club was of hierin vroeg werd uitgeschakeld is tot op heden niet bekend. Stadsrivaal SpVgg Memel speelde inmiddels in de Duitse competitie van de Baltische voetbalbond en was daar vrij succesvol. Na het seizoen 1930 werden de regionale competities vervangen door één reeks en Freya was de enige Duitse club nu in de Litouwse competitie. In 1931 werd de club derde. Na dit seizoen nam de club de naam Freya-VfR Klaipėda aan na een fusie met VfR Klaipėda. Hierna slaagde de club er niet meer in te promoveren naar de hoogste klasse.
In maart 1939 werd Memelland door het Derde Rijk geannexeerd en was de club weer Duits. In 1940 promoveerde de club als enige club uit Memelland naar de Gauliga Ostpreußen, de toenmalige hoogste klasse. De naam was inmiddels gewijzigd naar VfB Freya Memel. Het seizoen 1940/41 verliep catastrofaal voor de club. Freya verloor alle wedstrijden en had een doelsaldo van 6:63.
Na de Tweede Wereldoorlog werden alle Duitse clubs in Oost-Pruisen en Memelland ontbonden.