OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Wieken (windturbine)

Wieken zijn het deel van een windturbine die de wind vangen en doorgeven aan de as.
De bladen van een windturbine hebben een vleugelprofiel, waardoor ze de windenergie efficiënter kunnen omzetten in een roterende beweging, die door de turbine omgezet kan worden in elektrische energie. Ze zijn gemaakt van aluminium of een composiet met daarin plastic en aluminium of polyester en polyurethaan. Ook wordt vaak het lichte, maar constructief zeer sterke balsahout toegepast.
Windturbines uit de beginperiode hadden twee wieken. Naarmate ze in omvang toenamen is men overgestapt op driebladige systemen. Door de groei in omvang is de ook lengte van de wieken toegenomen. Begin jaren 1980 hadden windmolens nog een diameter hadden van gemiddeld 15 meter, later werd dat iets meer dan dubbel zo veel. De verwachting is dat deze groei nog door zal gaan.
Het plaatsen van de windturbinebladen is een kritiek moment bij de opbouw van een molen. De wieken, gemaakt om zo veel mogelijk wind te vangen, zijn loshangend moeilijk te controleren. Dit is de reden waarom het windstil moet zijn op het moment van hijsen.
In tegenstelling tot de energie die een windmolen genereert, is niet alles aan een windmolen duurzaam. Zo zijn de meeste windmolenwieken gemaakt van polyester en polyurethaan, een combinatie die na gebruik slecht te recyclen is. De toepassing van balsahout is evenmin erg duurzaam, aangezien dit hout uit maagdelijke tropische regenwouden afkomstig is. De levensduur van een windmolenwiek bedraagt ca. 15-20 jaar. De afvalstroom bedroeg in 2007 reeds 200 bladen per jaar, over 15 jaar zal die zijn toegenomen tot minstens 1200 wieken per jaar. Om een tweede leven voor deze wieken te promoten is een speeltuin ontworpen waarin vijf afgeschreven wieken worden hergebruikt als speeltuig.
* ↑ Weet Magazine 41, Geen vuiltje aan de lucht? oktober 2016
* ↑ Bron: Wikado speeltuin
# Choriaster

Choriaster is een geslacht van zeesterren uit de familie Oreasteridae. De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1869 voorgesteld door Christian Frederik Lütken. Bij de publicatie van de geslachtsnaam plaatste Lütken één soort in het geslacht, Choriaster granulatus, die daarmee automatisch de typesoort werd. In 1921 werd ook Culcita niassensis Sluiter, 1895 in het geslacht geplaatst, met de opmerking dat het vermoedelijk dezelfde soort was als de typesoort.

## Soort

* Choriaster granulatus Lütken, 1869
* ↑ Lütken, C.F. (1871). Fortsatte kritiske og beskrivende Bidrag til Kundskab om Söstjernerne (Asteriderne). Videnskabelige Meddelelser fra den naturhistoriske Forening i Kjöbenhavn ser. 3, 3: 243
* ↑ Clark, H.L. (1921). The echinoderm fauna of Torres Strait: its composition and its origin: 32
# Olešnice (okres Rychnov nad Kněžnou)

Olešnice (Duits: Olleschnitz) is een Tsjechische gemeente in de regio Hradec Králové, en maakt deel uit van het district Rychnov nad Kněžnou. Olešnice telt 416 inwoners.
Albrechtice nad Orlicí · Bačetín · Bartošovice v Orlických horách · Bílý Újezd · Bohdašín · Bolehošť · Borohrádek · Borovnice · Bystré · Byzhradec · Častolovice · Čermná nad Orlicí · Černíkovice · České Meziříčí · Čestice · Deštné v Orlických horách · Dobré · Dobruška · Dobřany · Doudleby nad Orlicí · Hřibiny-Ledská · Chleny · Chlístov · Jahodov · Janov · Javornice · Kostelec nad Orlicí · Kostelecké Horky · Kounov · Králova Lhota · Krchleby · Kvasiny · Lhoty u Potštejna · Libel · Liberk · Lično · Lípa nad Orlicí · Lukavice · Lupenice · Mokré · Nová Ves · Očelice · Ohnišov · Olešnice · Olešnice v Orlických horách · Opočno · Orlické Záhoří · Osečnice · Pěčín · Podbřezí · Pohoří · Polom · Potštejn · Proruby · Přepychy · Rohenice · Rokytnice v Orlických horách · Rybná nad Zdobnicí · Rychnov nad Kněžnou · Říčky v Orlických horách · Sedloňov · Semechnice · Skuhrov nad Bělou · Slatina nad Zdobnicí · Sněžné · Solnice · Svídnice · Synkov-Slemeno · Trnov · Třebešov · Tutleky · Týniště nad Orlicí · Val · Vamberk · Voděrady · Vrbice · Záměl · Zdelov · Zdobnice · Žďár nad Orlicí
# Beursplein (Westnieuwland)

Het voormalige Beursplein van Rotterdam was oorspronkelijk gelegen ten zuiden van het Westnieuwland, ten oosten van het toenmalige beursgebouw, dat dienst deed tussen 1736 en 1940, en werd aan de zuidkant begrensd door de Gapersbrug, een smalle houten ophaalbrug over de Blaak.

## Geschiedenis

In 1826 werd de Gapersbrug vervangen door de veel bredere stenen Beursbrug, die vanwege zijn breedte feitelijk gezien kan worden als de eerste uitbreiding van het Beursplein. Eind jaren 60 van de negentiende eeuw werd een serie plannen ingediend voor de bouw van een nieuw postkantoor op een te dempen gedeelte van de Blaak. Hierbij zou in een eerste variant de Beursbrug nog gehandhaafd blijven en slechts een strook van de Blaak naast de beurs gedempt worden. In latere versies werd de demping over de gehele breedte van de Blaak doorgetrokken en in combinatie met de plannen voor het Luchtspoor zelfs nog een stukje uitgebreid ten oosten van de Beursbrug. Een duiker voor de scheepvaart moest de verbinding tussen Blaak en Oude Haven in stand houden.
In 1872 werd de Beursbrug gesloopt en het oostelijke deel van de Blaak gedempt. De spoorlijn werd op 28 april 1877 geopend. Enkele jaren na de opening ging de omgeving wederom op de schop voor de verbetering van de verkeerssituatie rond de Kleine Draaisteeg en werd de duiker vanaf de Blaak nog verder verlengd.
Het nu aanzienlijk vergrote Beursplein werd aan de oostzijde afgesloten door het nieuwe station Beurs, en aan de westzijde door het post- en telegraafkantoor, dat was geopend in 1875. Nadat in 1922 het nieuwe postkantoor aan de Coolsingel in gebruik was genomen, werd het (nog niet eens zo heel) oude gebouw ten slotte in 1929 afgebroken; de vrijgekomen ruimte werd toen ingericht als parkeerplaats.
* Verbreding van de Noordblaak, postkantoor direct naast beurs.
* Beursplein na demping Blaak oost met duiker naar Oude haven, postkantoor aan westzijde plein
* Doortrekking Blaakdemping tot spoorwegstation en aanpassingen beursgebouw.
* De Gapersbrug en de Beurs aan het Beursplein in 1765
* De Beursbrug en de Beurs rond 1830
* Luchtfoto van de omgeving van het Beursplein (midden) met de Beurs en het postkantoor omstreeks 1923.
# Lahori-poort

De Lahori-poort (Urdu: لال قلعہ Lal Qila) is de hoofdingang van het Rode Fort in de Indiase stad Delhi. De poort is gebouwd in de kenmerkende Mogol-architectuur en wordt erkend als UNESCO-werelderfgoed als onderdeel van het Rode Fort-complex. Achter de poort bevindt zich een overdekte straat die geflankeerd wordt door boogvormige kamers, Chhatta Chowk geheten. Deze straat vormt de verbinding met het fort. De poort is gelegen aan de westelijke muur van het fort en dankt zijn naam aan de stad Lahore in het huidige Pakistan, waar de straat naartoe leidde. De tweede poort van het Rode Fort is de Delhi-poort.
De poort bestaat uit drie verdiepingen, elk versierd met vierkante, rechthoekige en knobbelvormig gebogen panelen. Deze worden geflankeerd door semi-achthoekige torens bekroond door twee open achthoekige paviljoens. De hele poort is bekleed met rode zandsteen, behalve de daken van de paviljoens, waarvoor een witte steensoort is gebruikt. Tussen de twee paviljoens bevindt zich een rij van zeven miniatuur-chhatri's bedekt met zeven kleine marmeren koepels. Bovenop de gehele muur bevinden zich vlamvormige kantelen.
De Lahori-poort werd gebouwd in de jaren 1639-1648 in opdracht van Mogolkeizer Shah Jahan (1627-1658), als onderdeel van de nieuwbouwplannen van het Rode Fort. De poort is door zijn zoon en opvolger Aurangzeb (1658-1707) voorzien van een 10,5 meter hoge barbacane met de ingang naar het noorden. Er wordt gezegd dat Shah Jahan, terwijl hij onder huisarrest stond, aan Aurangzeb schreef en zijn beslissing bekritiseerde: "Je hebt van een fort een bruid gemaakt en er een sluier op gezet."
Sinds de Indiase onafhankelijkheidsdag in 1947 wordt elk jaar de nationale vlag gehesen en houdt de premier een toespraak vanaf de wallen bij de poort. In de jaren tachtig werden de torenramen geblokkeerd als beveiligingsmaatregel tegen aanvallen van sluipschutters. Er werd ook een lift aan de poort toegevoegd.

## Afbeeldingen

* Lahori-poort met barbacane
* De zeven miniatuur-chhatri's
* Paviljoen
* Schilderij (jaren 1850) van Lahori-poort door Ghulam Ali
* Doorgang met zicht op de overdekte Chhatta Chowk richting het fort
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Lahori Gate, Delhi op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Mallophora pica

Mallophora pica is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1850 door Macquart.
# Choriactis opalescens

Choriactis opalescens is een zeeanemonensoort uit de familie Sagartiidae.
Choriactis opalescens is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Pax in 1922.
* http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/Cnidaria/Family/Sagartiidae.txt
* World Register of Marine Species, Choriactis opalescens. Marinespecies.org. Geraadpleegd op 23-11-2011.
# Onchopelma pulchellum

Onchopelma pulchellum is een vliegensoort uit de familie van de Mythicomyiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Hesse.
# België op het Eurovisiesongfestival 1976

Avant-première Eurovision 1976 was de Belgische preselectie voor het Eurovisiesongfestival 1976, dat gehouden zou worden in de Nederlandse stad Den Haag.
RTB hield het in 1976 opnieuw sober: vijf liedjes traden in één uitzending onder de ondertussen bekende titel. Johan Verminnen en Two Man Sound werden door de RTB aangezocht om deel te nemen, maar bedankten vriendelijk. Kandidate Delizia was de zus van Salvatore Adamo en Andrée Simons nam in 1970 al deel aan Chansons Euro '70. Een gemengde jury van professionals en het publiek wezen Pierre Rapsats rustige Judy et cie als winnaar aan.
Pierre deed het in Den Haag relatief goed. Hij eindigde als achtste op achttien deelnemers.

## Uitslag

| Plaats | Artiest | Lied |
| 1 | Pierre Rapsat | Judy et cie |
| 2 | Delizia | Monsieur, chante pour moi |
| 2 | Didier Vincent | Je viens chanter |
| 2 | Le Grand Frisson | La musique |
| 2 | Andrée Simons | H Coco |

## In Den Haag

In Den Haag moest België aantreden als 6dede net na Luxemburg en voor Nederland. Na de puntentelling bleek dat Pierre Rapsat op een 8ste plaats was geëindigd met een totaal van 68 punten.Een keer was er een jury die de volle 12 punten overhad voor België.

### Gekregen punten
#### Finale

| 12 punten | 10 punten | 8 punten | 7 punten | 6 punten |
| Finland | | Italië  Monaco Portugal | Verenigd Koninkrijk | Noorwegen  Zwitserland |
| 5 punten | 4 punten | 3 punten | 2 punten | 1 punt |
| Frankrijk | Nederland | Oostenrijk | | Israël |

### Punten gegeven door België
#### Finale

Punten gegeven in de finale:
| 12 punten | Verenigd Koninkrijk |
| 10 punten | Frankrijk |
| 8 punten | Monaco |
| 7 punten | Zwitserland |
| 6 punten | Luxemburg |
| 5 punten | Israël |
| 4 punten | Nederland |
| 3 punten | Oostenrijk |
| 2 punten | Griekenland |
| 1 punt | Duitsland |
1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974· 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
België · Duitsland · Finland · Frankrijk · Griekenland · Ierland · Israël · Italië · Joegoslavië · Luxemburg · Monaco · Nederland · Noorwegen · Oostenrijk · Portugal · Spanje · Verenigd Koninkrijk · Zwitserland
# La Vie devant soi

La Vie devant soi is een Franse film uit 1977. De film werd geregisseerd door Moshé Mizrahi en Simone Signoret speelde de hoofdrol. In Frankrijk was La Vie devant soi een van de meest succesvolle Franse films van 1977.
Het scenario is gebaseerd op de gelijknamige roman (1975 en de Prix Goncourt datzelfde jaar) van Émile Ajar, een van de pseudoniemen van Romain Gary.

## Verhaal

Madame Rosa is een oudere ex-prostituee van joodse afkomst die de concentratiekampen overleefd heeft. Ze woont in de Parijse wijk Belleville. Om in haar levensonderhoud te voorzien zorgt ze voor de kinderen van haar jongere ex-collega's. Ze heeft een bijzondere voorkeur voor de wees Momo, een Algerijns jongetje dat graag zou weten wie zijn ouders zijn. Momo op zijn beurt staat haar bij als ze ziek en onzelfstandig dreigt te worden.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Simone Signoret | madame Rosa |
| Samy Ben Youb | Momo |
| Michal Bat-Adam | Nadine |
| Gabriel Jabbour | monsieur Hamil |
| Geneviève Fontanel | Maryse |
| Bernard Lajarrige | monsieur Charmette |
| Mohamed Zinet | Kadir Youssef |
| Abder El Kebir | Mimoun |
| Claude Dauphin | dokter Katz |
| Costa-Gavras | Ramon |

## Externe link

* (en) La Vie devant soi in de Internet Movie Database
# Mallophora pluto

Mallophora pluto is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1828 door Wiedemann.
# Pernilla Wiberg

Pernilla Christina Wiberg (Norrköping, 15 oktober 1970) is een voormalige Zweedse alpineskiester. Ze was een allroundskiester die in alle disciplines uitblonk. In 1997 werd ze eindwinnares van de Wereldbeker Alpineskiën. In totaal won ze 23 wedstrijden voor de Wereldbeker.
Ze won tweemaal olympisch goud: in 1992 op de reuzenslalom en in 1994 op de combinatie. In 1998 won ze het zilver op de afdaling, achter haar grote rivale Katja Seizinger. Daarnaast werd ze vier keer wereldkampioene.
Na de Olympische Winterspelen 2002 in Salt Lake City beëindigde ze haar skicarrière. Ze bezit een hotel, het Pernilla Wiberg Hotell in het wintersportoord Idre Fjäll in de Zweedse provincie Dalarna. Sedert 1995 woont ze in Monaco.

## Belangrijkste resultaten

(Bron: Website van de FIS)

### Olympische Winterspelen

* Olympische Winterspelen 1992 in Albertville: goud op de reuzenslalom
* Olympische Winterspelen 1994 in Lillehammer: goud op de combinatie
* Olympische Winterspelen 1998 in Nagano: zilver op de afdaling

### Wereldkampioenschappen Alpineskiën

* Wereldkampioenschappen Alpineskiën 1991 in Saalbach-Hinterglemm: goud op de reuzenslalom
* Wereldkampioenschappen Alpineskiën 1996 in Sierra Nevada (Spanje): goud op de slalom en goud op de combinatie
* Wereldkampioenschappen Alpineskiën 1997 in Sestriere: brons op de afdaling
* Wereldkampioenschappen Alpineskiën 1999 in Vail/Beaver Creek, Colorado: goud op de combinatie; zilver op de slalom

### Wereldbeker Alpineskiën

* Eindwinnaar van de algemene wereldbeker in 1997
* Eindwinnaar van de wereldbeker slalom in 1997
* Eindwinnaar van de wereldbeker combinatie in 1994, 1995 en 1997.
* 23 overwinningen in wereldbekerwedstrijden:
** 07/01/1991, Bad Kleinkirchheim (Oostenrijk): slalom
** 10/03/1991, Lake Louise (Canada): reuzenslalom
** 20/03/1991, Waterville Valley (Verenigde Staten): slalom
** 28/02/1992, Narvik (Noorwegen): reuzenslalom
** 06/12/1992, Steamboat Springs (Verenigde Staten): slalom
** 12/12/1992, Veysonnaz (Zwitserland): slalom
** 06/01/1994, Morzine (Frankrijk): slalom
** 17/01/1994, Cortina d'Ampezzo (Italië): Super-G
** 12/03/1995, Lenzerheide (Zwitserland): slalom
** 12/03/1995, Lenzerheide (Zwitserland): combinatie
** 22/12/1995, Veysonnaz (Zwitserland): slalom
** 29/12/1995, Semmering (Oostenrijk): slalom
** 01/12/1996, Lake Louise (Canada): super-G
** 28/12/1996, Semmering (Oostenrijk): slalom
** 04/01/1997, Maribor (Slovenië): slalom
** 12/01/1997, Bad Kleinkirchheim (Oostenrijk): super-G
** 19/01/1997, Zwiesel (Duitsland): slalom
** 02/02/1997, Laax (Zwitserland): combinatie
** 07/03/1997, Mammoth Mountain (Verenigde Staten): slalom
** 12/03/1997, Vail (Verenigde Staten): afdaling
** 16/03/1997, Vail (Verenigde Staten): slalom
** 03/01/1999, Maribor (Slovenië): slalom
** 18/12/1999, Sankt Moritz (Zwitserland): afdaling
# Willem van Toorn

Willem Peter van Toorn (Amsterdam, 4 november 1935 – Châteauroux, 31 mei 2024) was een Nederlandse dichter, romanschrijver en vertaler.

## Loopbaan

Van Toorn werkte als chemisch analist, onderwijzer en als redacteur bij een uitgeverij. Hij was (vanaf 1988) redacteur van Raster en was medewerker aan de literaire tijdschriften De Vlaamse Gids, Maatstaf, Hollands Maandblad, New Found Land en Nieuw Vlaams Tijdschrift. Als vertaler vertaalde hij werk uit het Engels en Duits van uiteenlopende auteurs als John Updike en Franz Kafka.
Van Toorn is ook de auteur van twee jeugdboeken: het met een Zilveren Griffel bekroonde Rooie (Querido, 1991) en Heer Doos (Querido, 1997). Rooie bevat verhalen over het leven op een experimentele school in de jaren zestig waar de eigen verantwoordelijkheid en persoonlijke vrijheid van leerlingen de voornaamste uitgangspunten zijn. Op het terrein van de jeugdliteratuur was Van Toorn ook actief als vertaler, onder andere van het werk van Aidan Chambers en Marilyn Sachs. Hij werkte mee aan het standaardwerk over de historie van het kinderboek in België en Nederland: De hele Bibelebontse berg (1989).
Van Toorn was bevriend met landschapsschilder Willem den Ouden. Samen met kunstzinnige buurbewoners als graficus Gerrit Noordzij, fotograaf Freddy Rikken, beeldend kunstenaar Pieter Kooistra en anderen voerden zij in de jaren tachtig en negentig van de twintigste eeuw actie tegen de dijkverzwaringen door Rijkswaterstaat. Van Toorn heeft een boek over het werk van Den Ouden geredigeerd, en ze hebben samen het monument De Roeier in Zennewijnen gemaakt (beeld van Den Ouden, tekst van Van Toorn).
Willem van Toorn woonde in Frankrijk, in het dorp Saint-Denis-de-Jouhet (departement Indre) aan de speciaal naar hem genoemde straat Allée du Poète. Hij overleed op 31 mei 2024 op 88-jarige leeftijd in het ziekenhuis van Châteauroux aan de gevolgen van een longontsteking. Zijn broer Jan van Toorn was grafisch ontwerper.

### Poëzietableau Huizum

Op 17 juni 2023 werd tijdens de 100-jarige herdenking van de Huizumer begraafplaats te Leeuwarden publiekelijk een hardstenen poëzietableau (1,20 bij 1,80 meter) onthuld met een gedicht van Willem van Toorn. Het gedicht Begraafplaats te Huizum gaat over de daar begraven geallieerde piloten die in 1943 tijdens een crash omkwamen. Van het gedicht is door Eppie Dam een Friese vertaling gemaakt; het maakt deel uit van de Leeuwarder poëzieroute.
# Cicindela nigrior

Cicindela nigrior is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1884 door Schaupp.
# Onypterygia rubida

Onypterygia rubida is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1884 door Bates.
# Beursstraat

Beursstraat kan verwijzen naar:
* Beursstraat (Amsterdam)
* Beursstraat (Brussel)
* Beursstraat (Vlissingen)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Beursstraat en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Begraafplaats van La Neuville

De Begraafplaats van La Neuville is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente La Neuville in het Noorderdepartement. De begraafplaats ligt in het dorpscentrum, achter de kerk.

## Britse oorlogsgraven

Op de begraafplaats bevinden zich 2 Britse oorlogsgraven uit de Tweede Wereldoorlog. De 2 graven zijn geïdentificeerd en worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. In de CWGC-registers is de begraafplaats opgenomen als La Neuville Communal Cemetery.
* The War Graves Photographic Project (coördinaten)
* La Neuville Communal Cemetery op website CWGC
# La Vie en Rose (Wende Snijders)

La Vie en Rose is de eerste muzieksingle van Wende Snijders.
De single werd gratis verspreid bij de uitgave van het eerste nummer van het tijdschrift La vie en Rose. Het officiële nummer van uitgave van de single is BIS 081. Het titelnummer, origineel van Édith Piaf, verscheen in 2005 ook op de bonus cd van de dvd Au suivant. De extra nummers waren Je suis comme je suis (origineel van Jacques Brel), van het album Quand tu dors en La Valse À Mille Temps (origineel van Jacques Brel). Dit laatste nummer was een live opname uit september 2003 en verscheen ook als extra track op de single Alleen De Wind Weet uit 2007.

## Tracklist

* La Vie en Rose (4:26)
* Je Suis Comme Je Suis (1:34)
* La Valse À Mille Temps (4:07)
# Mallophora robusta

Mallophora robusta is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1828 door Wiedemann.
# Perton

Perton is een plaats en civil parish in het bestuurlijke gebied South Staffordshire, in het Engelse graafschap Staffordshire met 10.824 inwoners.
# Willem van Vloten

Willem van Vloten (Deventer, 13 september 1855 - Nunspeet, 26 oktober 1925) was een Nederlands chemicus, mijningenieur en grootgrondbezitter.

## Leven en werk

Van Vloten was de oudste zoon van Johannes van Vloten, de herontdekker van Spinoza. Hij had drie jongere broers, Frank, Gerlof en Odo, en drie zusters, Elisabeth, Martha en Kitty. Zijn zusters zouden later huwen met bekende Tachtigers: Elisabeth met Willem Witsen, Kitty met Albert Verwey en Martha met Frederik van Eeden.
Na zijn HBS-opleiding op 15-jarige leeftijd in Nederland te hebben afgerond vertrok van Vloten naar Duitsland om daar te studeren. Omdat hij nog te jong was om als student te worden ingeschreven werkte hij eerst een jaar in de kolenmijnen. Daarna studeerde hij aan de Bergacademie in Clausthal waar hij in 1875 afstudeerde als mijningenieur en "Hütteningenieur". Hij maakte carrière in de Duitse hoogovenindustrie. Hij kreeg de leiding over de hoogovenbedrijven van de Union en van enkele andere bedrijven. In 1906 werd hij na een fusie benoemd tot directeur van het hoogovenbedrijf Phoenix in Hörde bij Dortmund. In 1917 ging hij vanwege zijn gezondheid met pensioen en trok hij zich terug op zijn landgoed bij Nunspeet op de Veluwe. Van Vloten was in 1918 medeoprichter en commissaris van de Koninklijke Nederlandse Hoogovens en Staalfabrieken N.V. te IJmuiden.
Van Vloten was ook grootgrondbezitter. Samen met zijn broer Frank beheerde hij een omvangrijk landgoed rondom Nunspeet, omvattende het Willemsbos, gebieden bij Hoophuizen aan de voormalige Zuiderzee en het landgoed Het Ronde Huis.
Van Vloten trouwde op 21 augustus 1884 te Dortmund met Marie Helene Wagener, dochter van Heinrich Oswald Wagner en Emilie Wilhelmine Haimann. Uit hun huwelijk werden vijf kinderen geboren. Twee van hen overleden op jeugdige leeftijd. Van Vloten overleed in 1925 op 70-jarige leeftijd in zijn woonplaats Nunspeet, waar hij ook werd begraven.
Hij werd in 1903 benoemd tot ridder vierde klasse in de Orde van de Rode Adelaar van Pruisen. Hij kreeg officieel verlof verleend van de Nederlandse overheid om deze versierselen te mogen aannemen.

## Vernoemingen

Het Willemsbos in Nunspeet is naar hem vernoemd, evenals de Willem-van-Vloten-Straße en het daarnaar genoemde metrostation in Hörde, Dortmund.
# Chionaema miles

Chionaema miles is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1887 door Butler.
# Onypterygia shpeleyi

Onypterygia shpeleyi is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door Whitehead & Ball.