OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Albert Alexander von Hellens

Albert Alexander baron von Hellens (Helsinki, 22 november 1879 – Turku, 2 april 1950) was een Fins Zweedstalig politicus.
Von Hellens was in 1917 waarnemend gouverneur van de provincie Åbo en Björneborg. Van 9 april 1917 tot augustus 1918 was hij gouverneur van de provincie Kuopio en van 19 september 1919 tot 16 januari 1930 was hij gouverneur van Häme (Tavastland). Van 1920 tot 1921 was hij minister van Binnenlandse Zaken. In 1922 en van 1924 tot 1925 was hij minister van Justitie.
# Albert Alberts

Albert (Bert) Alberts (Haarlem, 23 augustus 1911 – Amsterdam, 16 december 1995) was een Nederlands schrijver, vertaler en journalist. Zijn auteursnaam was A. Alberts.

## Biografie

Hij studeerde indologie aan de Rijksuniversiteit Utrecht en was lid van studentenvereniging Unitas. Daar vormde hij een vriendenkring met Anton Koolhaas en Leo Vroman. Hij promoveerde in 1939 tot doctor in de letteren en wijsbegeerte op het proefschrift Baud en Thorbecke 1847-1851, dat over de strijd tussen de politici Baud en Thorbecke handelt. Daarna verbleef hij tot 1946 als bestuursambtenaar in Nederlands-Indië. Tijdens zijn internering door de Japanners kwam hij in contact met de schrijver Han Friedericy. Na zijn terugkeer naar Nederland werkte hij korte tijd op het Ministerie van Overzeese Gebiedsdelen met Friedericy als directe chef. Vervolgens was hij tot 1953 directiesecretaris van het Kinabureau voor de handel in kinineproducten in Amsterdam. Met een onderbreking van begin 1959 tot begin 1960, waarin hij als contactambtenaar voor Azië en Afrika bij de Stichting voor Culturele Samenwerking (Sticusa) werkte, was Alberts van 1953 tot 1965 politiek redacteur van De Groene Amsterdammer. Zijn laatste werkgever was het Ministerie van Buitenlandse Zaken. In 1976 ging hij met pensioen.
Alberts publiceerde zijn eerste verhalen in het literaire tijdschrift Libertinage. Hij debuteerde in 1952 met de verhalenbundel De eilanden. Een jaar later volgde de korte roman De bomen. Hij publiceerde verder onder meer De Vergaderzaal, De honden jagen niet meer, De Utrechtse herinneringen van A. Alberts en De vrouw met de parasol. Van zijn hand verscheen ook een vertaling van La Religieuse van Diderot (De non, 1968, Kruseman)
In 1992 schreef hij het Boekenweekessay Twee jaargetijden minder. Zijn Verzameld Werk verscheen in 2005.

## Prijzen

* 1953 - Prozaprijs van de gemeente Amsterdam voor Groen
* 1973 - Marianne Philipsprijs voor zijn gehele oeuvre
* 1975 - Constantijn Huygens-prijs voor zijn gehele oeuvre
* 1994 - Zilveren eremedaille van de Universiteit Utrecht voor zijn verdiensten voor de Nederlandse letterkunde
* 1995 - P.C. Hooft-prijs voor zijn gehele oeuvre
# Aletia franclemonti

Aletia franclemonti is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door Calora.
# Aletia graditornalis

Aletia graditornalis is een vlinder uit de familie uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Berio.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Alcampell

Alcampell is een gemeente in de Spaanse provincie Huesca in de regio Aragón met een oppervlakte van 58 km². Alcampell telt 678 inwoners (1 januari 2016).
Abiego · Abizanda · Adahuesca · Agüero · Aínsa-Sobrarbe · Aísa · Albalate de Cinca · Albalatillo · Albelda · Albero Alto · Albero Bajo · Alberuela de Tubo · Alcalá de Gurrea · Alcalá del Obispo · Alcampell · Alcolea de Cinca · Alcubierre · Alerre · Alfántega · Almudévar · Almunia de San Juan · Almuniente · Alquézar · Altorricón · Angüés · Ansó · Antillón · Aragüés del Puerto · Arén · Argavieso · Arguis · Ayerbe · Azanuy-Alins · Azara · Azlor · Baélls · Bailo · Baldellou · Ballobar · Banastás · Barbastro · Barbués · Barbuñales · Bárcabo · Belver de Cinca · Benabarre · Benasque · Beranuy · Berbegal · Bielsa · Bierge · Biescas · Binaced · Binéfar · Bisaurri · Biscarrués · Blecua y Torres · Boltaña · Bonansa · Borau · Broto · Caldearenas · Campo · Camporrélls · Canal de Berdún · Candasnos · Canfranc · Capdesaso · Capella · Casbas de Huesca · Castejón de Monegros · Castejón de Sos · Castejón del Puente · Castelflorite · Castiello de Jaca · Castigaleu · Castillazuelo · Castillonroy · Chalamera · Chía · Chimillas · Colungo · Esplús · Estada · Estadilla · Estopiñán del Castillo · Fago · Fanlo · Fiscal · Fonz · Foradada del Toscar · Fraga · La Fueva · Gistaín · El Grado · Grañén · Graus · Gurrea de Gállego · Hoz de Jaca · Hoz y Costean · Huerto · Huesca · Ibieca · Igriés · Ilche · Isábena · Jaca · Jasa · Labuerda · Laluenga · Lalueza · Lanaja · Laperdiguera · Lascellas-Ponzano · Lascuarre · Laspaúles · Laspuña · Loarre · Loporzano · Loscorrales · Lupiñén-Ortilla · Monesma y Cajigar · Monflorite-Lascasas · Montanuy · Monzón · Naval · Novales · Nueno · Olvena · Ontiñena · Osso de Cinca · Palo · Panticosa · Peñalba · Las Peñas de Riglos · Peralta de Alcofea · Peralta de Calasanz · Peraltilla · Perarrúa · Pertusa · Piracés · Plan · Poleñino · Pozán de Vero · La Puebla de Castro · Puente de Montañana · Puente la Reina de Jaca · Puértolas · El Pueyo de Araguás · Pueyo de Santa Cruz · Quicena · Robres · Sabiñánigo · Sahún · Salas Altas · Salas Bajas · Salillas · Sallent de Gállego · San Esteban de Litera · San Juan de Plan · San Miguel del Cinca · Sangarrén · Santa Cilia · Santa Cruz de la Serós · Santa María de Dulcis · Santaliestra y San Quílez · Sariñena · Secastilla · Seira · Sena · Senés de Alcubierre · Sesa · Sesué · Siétamo · Sopeira · La Sotonera · Tamarite de Litera · Tardienta · Tella-Sin · Tierz · Tolva · Torla-Ordesa · Torralba de Aragón · Torre la Ribera · Torrente de Cinca · Torres de Alcanadre · Torres de Barbués · Tramaced · Valfarta · Valle de Bardají · Valle de Hecho · Valle de Lierp · Velilla de Cinca · Vencillón · Viacamp y Litera · Vicién · Villanova · Villanúa · Villanueva de Sigena · Yebra de Basa · Yésero · Zaidín
# Aliano

Aliano is een gemeente in de Italiaanse provincie Matera (regio Basilicata) en telt 1244 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 96 km², de bevolkingsdichtheid is 13 inwoners per km².

## Geografie

Aliano grenst aan de volgende gemeenten: Gorgoglione, Missanello (PZ), Roccanova (PZ), Sant'Arcangelo (PZ), Stigliano.

## Literatuur

De Italiaanse auteur Carlo Levi situeerde zijn roman Christus kwam niet verder dan Eboli grotendeels in dit stadje. In de roman wordt het Galiano genoemd.
* Italiaans bureau voor statistiek
Accettura · Aliano · Bernalda · Calciano · Colobraro · Craco · Ferrandina · Garaguso · Gorgoglione · Grassano · Grottole · Irsina · Matera · Miglionico · Montalbano Jonico · Montescaglioso · Nova Siri · Oliveto Lucano · Pisticci · Policoro · Pomarico · Rotondella · Salandra · San Giorgio Lucano · San Mauro Forte · Scanzano Jonico · Cirigliano · Stigliano · Tricarico · Tursi · Valsinni
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
* ↑ Carlo Levi (1999). Christus kwam niet verder dan Eboli. Mediagraphix, pp. 296. ISBN 978-90-468-0999-0.
# Alexander Heldring

Alexander Heldring kan verwijzen naar:
* Alexander Heldring (diplomaat)
* Alexander Heldring (directeur Algemeen Handelsblad)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Alexander Heldring en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Aleatico

De Aleatico is een van oorsprong blauwe Italiaanse druivensoort die meestal gebruikt wordt om zoete rode wijn te maken.

## Gebieden

In Italië wordt de druif verbouwd in Abruzzo, Puglia en Elba, in Frankrijk op Corsica en buiten Europa in Chili, in Californië en Australië en zelfs in Kazachstan en Oezbekistan.

## Kenmerken

De Aleatico is een fragiele druif (dunne schil) met een sterke rozengeur, dat verwantschap suggereert met de Muscat Blanc à Petits Grains. Het aroma van de lychee is kenmerkend voor deze soort. De Aleatico heeft een relatief hoog alcoholgehalte dat voor een mooi evenwicht zorgt met de hoge zuurgraad. Van Elba komt de wijn Aleatico di Portoferraio, die voornamelijk van deze druif wordt gemaakt en als een van de weinige Italiaanse zoete wijnen de hoogste DOCG-status heeft.

## Synoniemen

* Aglianico Nero
* Agliano
* Agliatico
* Aleatiau
* Aleatica
* Aleatica di Firenze
* Aleatichina
* Aleatico Ceragino
* Aleatico Ciliegino
* Aleatico Comune
* Aleatico de Corse
* Aleatico de Florence
* Aleatico de Portoferraio
* Aleatico de Solmona
* Aleatico dell'Elba
* Aleatico di Altamura
* Aleatico di Benevento
* Aleatico di Firenze
* Aleatico di Sulmona
* Aleatico di Toscana
* Aleatico Gentile
* Aleatico Nera della Toscana
* Aleatico Nero di Fermo
* Aleatico Nero di Firenze
* Aleatico Perugino
* Aleatico Nera
* Aleaticu
* Aleatiko
* Aleatiko Nero
* Alegatico
* Aliatico
* Aliatico di Benevento
* Aliaticu
* Alleaticu
* Allianico
* Allianco degli Abbuzzi
* Ispanskii Rozovyi
* Lacrima Christi
* Lakrima Kriati
* Leatico
* Livatica
* Moscatelle Livatiche
* Moskatele Livatike
* Muscatellus
* Muskat Toskanski
* Muskatele Livatike
* Nero Occhio di Pernice
* Occhio di Pernice Nera
* Ogliatico
* Rossanella
* Uva Aleatica
* Uva dei Gesuiti
* Uva Liatica
* Uva Liatika
* ↑ vivc.de. Gearchiveerd op 28 oktober 2021.
# Alice Powell

Alice Powell (Oxford, 26 januari 1993) is een Brits autocoureur.

## Carrière

Twee jaar nadat ze leerde te rijden op zesjarige leeftijd, begon Powell haar carrière in het karting. In 2009 was ze tweede in de Young Star Award tijdens de Women of the Future Awards. Ze kreeg hiervoor de British Women's Racing Drivers Club GoldStars 'Elite' Category Award. Powell was tijdens de vierde ronde van de Formule Renault BARC de eerste vrouw die een Formule Renault-race won in het Verenigd Koninkrijk. Op zestienjarige leeftijd reed ze in het Michelin Formula Renault UK-kampioenschap, waarmee ze de jongste vrouw werd in een Formule Renault-race. Powell werd in 2010 de eerste vrouw die een Formule Renault-kampioenschap won.
Op 16 april 2012 werd bekend dat Powell in 2012 voor het team Status Grand Prix zal gaan rijden in de GP3 Series. Zij is hiermee, na Vicky Piria en Carmen Jordá de derde vrouw in dit kampioenschap. Met één punt, behaald in de laatste race op het Autodromo Nazionale Monza, eindigde zij op de negentiende plaats in het kampioenschap.
In 2013 nam Powell deel aan de Formule 3, waar zij reed in de openingsronde van het Britse Formule 3-kampioenschap op Silverstone als gastrijder bij Mark Bailey Racing. Ook nam ze voor dit team deel aan de MotorSport Vision Formule 3 Cup, waar ze met vijf overwinningen als tweede eindigde achter Alex Craven. Aan het eind van het seizoen werd bekend dat ze terugkeerde in de GP3, waarbij ze in het laatste raceweekend op het Yas Marina Circuit haar landgenoot Melville McKee vervangt bij Bamboo Engineering.
In 2014 reed Powell in de internationale klasse van de Aziatische Formule Renault bij het FRD Racing Team. Zij won vier races op het Zhuhai International Circuit en een race op het Shanghai International Circuit en stond in vier andere races op het podium, waardoor zij kampioen werd met 242 punten. Dat jaar nam zij ook deel aan races in de MotorSport Vision Formule 3 Cup, waarin zij twee zeges op de Rockingham Motor Speedway behaalde, en de Britse Formule 3 bij Carlin, waarin zij in de openingsronde op Rockingham eenmaal op het podium stond.
Aan het eind van 2015 keerde Powell na ruim een jaar afwezigheid terug in de autosport toen zij deelnam aan het openingsweekend van de MRF Challenge op het Yas Marina Circuit. In alle races eindigde zij in de top 10 en met 9 punten werd zij achttiende in de eindstand.
Aan het eind van 2018 maakte Powell een nieuwe comeback in de autosport na een afwezigheid van drie jaar. Zij nam deel aan het eerste raceweekend in de elektrische toerwagenklasse Jaguar I-Pace eTrophy, waarin zij als gastcoureur deelnam in de VIP-auto. Zij eindigde de race op de vijfde plaats. In 2019 werd zij benoemd als coureur in het eerste seizoen van de W Series, een kampioenschap waar alleen vrouwen aan meedoen. In de eerste twee raceweekenden op de Hockenheimring en het Circuit Zolder behaalde zij twee podiumplaatsen.
# Alfons Boone

Alphonsus (Alfons) Boone (Turnhout, 30 juni 1923 - aldaar, 24 januari 2017) was een Belgische notaris, advocaat en politicus voor CVP.

## Levensloop

Hij werd na de gemeenteraadsverkiezingen van 1970 aangesteld als burgemeester van de stad Turnhout, hieraan voorafgaand was hij 18 jaar lid van de gemeenteraad aldaar (sinds 5 januari 1953). Hij volgde als burgemeester Henri Bauweraerts op, zelf werd hij in deze hoedanigheid opgevolgd door Richard Proost. Na de gemeenteraadsverkiezingen van 10 oktober 1982 verliet hij de gemeenteraad.
Tijdens zijn bewind werd de E34 geopend, alsook cultuurhuis De Warande en de stedelijke sporthal. Tevens vond onder zijn bestuur de bouw van de Stedelijke Handelsschool en jeugdhuis Wollewei plaats. Ten slotte vond ook de verbroedering met de Duitse stad Hammelburg plaats onder zijn aanvoeren.
Hij ontving het ereteken van ridder in de Leopoldorde. Zijn uitvaartplechtigheid vond plaats op 31 januari 2017 in de Helig Hartkerk te Turnhout. Hij kreeg een laatste rustplaats op de Stedelijke begraafplaats.
* 1 2 Overlijdensbericht Alfons Boone, inmemoriam.be
* ↑ Doodsprent Alfons Boone, Turnhout van Vroeger
* ↑ ABBEEL Jef, Turnhout van 1212 tot 2012, dewereldmorgen.be, 3 april 2012
* ↑ Verslag over het bestuur en de toestand der zaken van de stad Turnhout, College van Burgemeester en Schepenen, 5 oktober 1959. Gearchiveerd op 28 maart 2017.
* ↑ Stadsverslag Turnhout 1970-1971, College van Burgemeester en Schepenen, 4 oktober 1971
* ↑ Jaarlijks verslag over het bestuur en de toestand der zaken van de Stad Turnhout gedurende het tijdperk van 1 september 1976 tot 31 augustus 1977, Schepencollege, 1977
* ↑ Stadsverslag Turnhout 1982-1983, College van Burgemeester en Schepenen, 23 december 1983
* ↑ Vrienden en familie nemen afscheid van Ereburgemeester Alfons Boone, Het Laatste Nieuws, 1 februari 2017
* ↑ Uitvaartrede ere-burgemeester Alfons Boone door Servais Verherstraeten, CD&V, 31 januari 2017
* ↑ Ereburgemeester Boone begraven, Het Nieuwsblad, 1 februari 2017
# Alec Witmeur

Alec Witmeur (30 juli 1989) is een Belgisch voormalig tennisser en padeller.

## Levensloop

In 2016 maakte hij deel uit van de Belgische selectie die deelnam aan het wereldkampioenschap padel in het Portugese Cascais. Op het WK van 2022 te Dubai bereikte hij met het Belgisch team de kwartfinale.
In mei 2021 werd Witmeur preventief geschorst door het International Tennis Integrity Agency (ITIA) wegens verdenking van matchfixing. Voor de rechtbank van Oudenaarde bekende hij schuld. Op 10 november 2023 veroordeelde het ITIA hem tot een schorsing van twee jaar en zeven maanden en een boete krijgt 30.000 dollar, waarvan 9.000 dollar effectief.
* (en) Fiche Alec Witmeur, ITF
* ↑ (en) Fiche Alec Witmeur, ATP Tour
* ↑ (pt) XIII Campeonato Mundial de Pádel, padelnetwork.com
* ↑ MOONS Christophe, Belgische ploegen overleven groepsronde en scharen zich bij beste 8 op WK padel in Dubai, Tennisplaza, 2 november 2022
* ↑ Belgische vrouwen bereiken halve finales WK padel, mannen sneuvelen tegen Frankrijk, Sporza, 3 november 2022
# Alertigorgia mjöbergi

Alertigorgia mjöbergi is een zachte koraalsoort uit de familie Anthothelidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Alertigorgia. Alertigorgia mjöbergi werd in 1916 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Broch.
# Akkoord van Chasavjoert

Het Akkoord van Chasavjoert (Tsjetsjeens: Хаси-Эвлан Барт, Russisch: Хасавюртовские соглашения) was een overeenkomst die het einde van de Eerste Tsjetsjeense Oorlog markeerde. Het werd op 30 augustus 1996 getekend in Chasavjoert in Dagestan door Aleksandr Lebed en Sergej Charlamov aan de Russische kant, en Aslan Maschadov en Said-Chasan Aboemoeslimov aan de Tsjetsjeense kant.
Het tekenen van het Akkoord van Chasavjoert vond plaats na het ingaan van een formele wapenstilstand, die door de Russische generaal Lebed en de Tsjetsjeense generaal Maschadov werd getekend op 22 augustus 1996 in Novye Atagi. De praktische zaken van de demilitarisatie van de Tsjetsjeense hoofdstad Grozny werd middels het akkoord geregeld, met het opzetten van een gezamenlijk hoofdkwartier om plunderingen in de stad te voorkomen. Rusland zou alle militaire strijdkrachten terugtrekken uit Tsjetsjenië voor 31 december 1996. Een besluit over de vorm van diplomatieke betrekkingen tussen de Russische Federatie en Itsjkerië zou volgens de overeenkomst niet formeel gemaakt hoeven te worden voor 2001.
Op 12 mei 1997 tekenden de Russische en Tsjetsjeense presidenten, Boris Jeltsin en Aslan Maschadov, de definitieve versie van de overeenkomst in het Kremlin.
# Akkoord van Białowieża

Het Akkoord van Białowieża (Russisch: Беловежские соглашения, Wit-Russisch: Белавежскія пагадненні, Oekraïens: Біловезькі угоди) werd op 8 december 1991 ondertekend door de leiders van Rusland (Boris Jeltsin), Oekraïne (Leonid Kravtsjoek) en Wit-Rusland (Stanislaw Sjoesjkevitsj). Dit betekende formeel het einde van de Sovjet-Unie en het begin van het Gemenebest van Onafhankelijke Staten (GOS). Het verdrag erkende de soevereiniteit van elke deelnemende staat.
Dit akkoord markeert ook het einde van een periode van chaos in de Sovjet-Unie die heerste nadat in vrijwel alle deelstaten revoluties waren uitgebroken.
Het akkoord tussen de drie ministers-presidenten werd ondertekend in een staats-datsja aan de rand van het Woud van Białowieża, aan de Pools-Wit-Russische grens.
Op 21 december 1991 ondertekenden ook Azerbeidzjan, Armenië, Kazachstan, Kirgizië, Moldavië, Oezbekistan, Tadzjikistan en Turkmenistan dit verdrag, ook bekend als het Alma-Ata Protocol, genoemd naar de stad in Kazachstan. Hier werd ook overeengekomen dat Minsk het hoofdkwartier zou gaan vormen van het GOS.
In 2013 werd bekend dat de oorspronkelijke opheffingsakte was zoekgeraakt, oud-lidstaten hebben alleen nog kopieën van het Akkoord van Minsk.
# Alnwick (district)

Alnwick is een Engels district in het graafschap Northumberland, op 1 april 1974 ontstaan uit een bestuurlijke fusie van het kleine stadje Alnwick en buurgemeente Rothbury. Het is een van de dunstbevolkte districten in het Verenigd Koninkrijk.

## Geografie en demografie

De oppervlakte van het gebied bedraagt 1079,5 km² en het inwonertal was 31029. Van de bevolking is 19,6% ouder dan 65 jaar. De werkloosheid bedraagt 3,7% van de beroepsbevolking volgens de volkstelling 2001.

## Plaatsen in district Alnwick

* Alnwick
* Amble
* Rothbury
* Volkstelling 2001, National Statistics
# Alexanderhof

Alexanderhof kan verwijzen naar:
* Alexanderhof (Den Haag) - hofje in Den Haag
* Alexanderhof (Hapert) - hofje in Hapert
* Alexanderhof (Numansdorp) - Monument in Numansdorp
* Alexanderhof (Capelle aan den IJssel) - Monumentale boerderij in Capelle aan den IJssel
* Alexanderhof (Prenzlau) - dorp en wijk van Prenzlau in Duitsland
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Alexanderhof en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Alive in the Underworld

Alive in the Underworld is een livealbum van de David Cross Band, een muziekgroep met als middelpunt Cross, een ex-lid van King Crimson. Het album is opgenomen tijdens een reünietournee gedurende maart 2006 tijdens concerten in Bilston, Milton Keynes en Londen, die plaatsvonden nadat de band ook in Japan had opgetreden. De muziek is een mengeling te noemen, jazzrock, progressieve rock en enige Arabisch aandoende muziek. Het verscheen op Noisy Records, het privé platenlabel van Cross. Meerdere ex-leden van King Crimson runnen hun eigen platenlabel vanwege het financiële debacle bij EG Records, hun voormalige label.

## Musici

* David Cross – elektrische viool
* Mick Paul – basgitaar
* Paul Clark – gitaar
* Arch Stanton – zang
* Joe Crabtree – slagwerk
* Alex Hall – toetsinstrumenten.

## Muziek

De laatste track is een opname vanuit de studio.
# Allgemeiner Deutscher Motorsport Verband

De Allgemeiner Deutsche Motorsport Verband (ADMV) is een Duitse sportbond die gevestigd is in Berlijn.

## Geschiedenis

De ADMV werd op 2 juni 1957 opgericht in de DDR. Bij de oprichtingsvergadering waren 64 gedelegeerden aanwezig, zowel motorsport-functionarissen als sporters. De ADMV werd de koepelorganisatie voor alle gemotoriseerde sporten, zowel autosport, motorsport als motorbootsport. Tot 1990 was de ADMV dan ook verbonden aan de Fédération Internationale de l'Automobile, de Fédération Internationale de Motocyclisme en de Union Internationale Motonautique. Alle motorsportclubs van de DDR (voor zover ze toegestaan waren) waren op hun beurt weer aangesloten bij de ADMV. Het tijdschrift Illustrierter Motorsport was het bondsorgaan van de ADMV.

### Na de Wende

Na die Wende werd de ADMV op 22 mei 1990 een vereniging met de status van sportbond. Ze is naast de ADAC, de AvD en de DMV lid van de DMSB. De ADMV is nog steeds vooral actief in de Nieuwe Duitse deelstaten (de voormalige DDR) en heeft ongeveer 7.000 leden.

## Sport tot 1990

De gemotoriseerde sporten werden - zoals alle andere sporten - voor Oost-Duitse sporters vooral in het eigen land beoefend. Vooral na de vlucht van Ernst Degner in 1961 was men niet vaak geneigd sporters de mogelijkheid te geven in het buitenland te rijden of te varen.

### Autosport

Bekende autocoureurs uit de DDR-tijd zijn Manfred Günther, Heinz Melkus, Ulli Melkus, Peter Mücke en Helga Steudel.

### Motorsport

De motorsport in de DDR moest worden beoefend met motorfietsen uit het eigen land, of in elk geval uit het Oostblok. Dat betekende dat rijders uit de DDR vooral successen boekten in de endurosport met motorfietsen van Simson, MZ, Jawa of ČZ. In de wegrace waren Günter Bartusch, Heinz Rosner en Ernst Degner succesvol, maar Degner vluchtte in 1961 naar het Westen. De Grand Prix van de DDR maakte van 1961 tot 1972 deel uit van het wereldkampioenschap wegrace. De WK-status werd door de FIM beëindigd nadat er een aantal incidenten waren geweest waarbij het West-Duitse volkslied niet gespeeld werd nadat een West-Duitse coureur gewonnen had. Bovendien kwam het publiek hier tegen in opstand. Dat zong wél het derde couplet van het "Lied der Deutschen", zeer tegen de zin van de officials van de ADMV.

### Motorbootsport

De motorbootsport werd op meren en stromen in het eigen land uitgevoerd. Daar racete men om nationale titels, maar ook om Europese- en wereldkampioenschappen. DDR-sporters wonnen tot 1971 24 Europese- en wereldtitels. Daarna mochten ze niet meer naar het buitenland reizen omdat niet-Olympische sporten door de staat niet meer ondersteund werden.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Allgemeiner Deutscher Motorsport Verband op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.