OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sint-Theresiakerk (Borne)

De Sint-Theresiakerk is een kerkgebouw in het Overijsselse Borne. De kerk is in 1935 in gebruik genomen en is ontworpen door de architect W.A.M. te Riele in een enigszins neogotische stijl. Het was de laatste kerk die Te Riele ontwierp. De kerk werd opgericht wegens een toenemend aantal rooms-katholieken in een zuidelijke uitbreiding.
Het gebouw heeft een totale oppervlakte van ongeveer 1150 vierkante meter. De middenbeuk heeft een gemiddelde hoogte van circa 15 meter en de zijbeuk een van circa 10 meter. Het bevindt zich langs de N743.
Wegens teruglopend kerkbezoek is de kerk per 31 december 2015 gesloten. Het gebouw was tot die tijd in gebruik door de parochie H.H. Jacobus en Johannes. In 2016 is het gebouw verkocht en daarna verbouwd tot gezondheidscentrum met onder andere een huisartsenpost en fysiotherapie praktijk. Bij de verbouwing zijn veel originele elementen van het gebouw behouden gebleven.
* ↑ ReliWiki: Borne, Theresiaplein 1
* ↑ Funda in business: Theresiaplein 1
* ↑ Nieuwsbrief 4 - januari 2014 - Theresiakerk Borne
# Quincy (Ohio)

Quincy is een plaats (village) in de Amerikaanse staat Ohio, en valt bestuurlijk gezien onder Logan County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 734. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 696, een daling van 38 (-5,2%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 2,9 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond Quincy.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Quincy op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Jeffry Romero

Jeffry Johan Romero Corredor (Sogamoso, 4 oktober 1989) is een Colombiaans wielrenner die anno 2016 rijdt voor Boyacá Raza de Campeones.

## Overwinningen
### 2005

    Colombiaans kampioen op de weg, Nieuwelingen

### 2008

    5e etappe Ronde van Guatemala

### 2009

    2e etappe Ronde van Boyacá

### 2010

    Proloog en 1e etappe Clasica del Meta
    Eindklassement Clasica del Meta
    3e etappe Ronde van Boyacá

### 2011

    3e etappe Ronde van Boyacá

### 2014

    2e etappe Ronde van Colombia

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië |
| 2012 | |
| 2013 | |
| 2014 | 149e |
| Jaar | Milaan-San Remo | Ronde van Lombardije | Waalse Pijl | Brabantse Pijl | Parijs-Brussel |
| 2012 | 121e | opgave | 112e | opgave | 15e |
| 2013 | | opgave | | | |
| 2014 | | | opgave | 13e | |

## Ploegen

* 2008 – Colombia es Pasión-Coldeportes
* 2009 – Boyacá es Para Vivirla
* 2011 – SP Tableware (vanaf 1-6)
* 2012 – Colombia-Coldeportes
* 2013 – Colombia
* 2014 – Colombia
* 2016 – Boyacá Raza de Campeones
* (en) Profiel op ProCyclingStats
* Profiel op de Wielersite
Bothia · Chaparro · Cruz · Cubides · Diagama · Flórez · García · Gómez · Mancipe · Ochoa · Ortega · C.Parra · H.Parra · M.Rodríguez · W.Rodríguez · Romero
# Acanthocranaus

Acanthocranaus is een geslacht van hooiwagens uit de familie Cranaidae.
De wetenschappelijke naam Acanthocranaus is voor het eerst geldig gepubliceerd door Roewer in 1913.

## Soorten

Acanthocranaus is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Acanthocranaus calcariger
* ↑ Hallan J. (2005) Cranaidae in SYNOPSIS OF THE DESCRIBED OPILIONES OF THE WORLD. Gearchiveerd op 13 oktober 2014.
# Dinophasma kinabaluense

Dinophasma kinabaluense is een insect uit de orde Phasmatodea en de familie Aschiphasmatidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door Bragg.
# Zonsverduisteringen van 2721 t/m 2730

De periode 2721 t/m 2730 bevat 23 zonsverduisteringen. Deze zijn onderverdeeld in de volgende typen:
* 6 totale
* 11 ringvormige
* 0 hybride
* 6 gedeeltelijke

## Overzicht

Onderstaand overzicht bevat alle details van deze zonsverduisteringen.
| Datum | UTC op Max | Type | Stijl | Saros nr | Magni- tude | Lengte op Max | Coördinaten op Max |
| 18 apr. 2721 | 18:47:26 | ringvormig | | 150 | 0.9657 | 03m17s | 44n 103w |
| 13 okt. 2721 | 09:57:38 | ringvormig | | 155 | 0.9940 | 00m34s | 37z 28o |
| 8 apr. 2722 | 03:51:03 | totaal | | 160 | 1.0208 | 02m06s | 3z 137o |
| 2 okt. 2722 | 15:28:06 | ringvormig | | 165 | 0.9501 | 06m12s | 10n 40w |
| 28 mrt. 2723 | 18:35:42 | totaal | | 170 | 1.0465 | 03m13s | 55z 60w |
| 21 sep. 2723 | 15:48:55 | ringvormig | centraal geen noorddgrens | 175 | 0.9291 | 05m24s | 70n 12o |
| 11 aug. 2724 | 06:23:26 | gedeeltelijk | | 147 | 0.8797 | | 70z 56o |
| 16 feb. 2724 | 23:45:25 | gedeeltelijk | | 142 | 0.7511 | | 71n 148o |
| 5 feb. 2725 | 09:02:01 | ringvormig | | 152 | 0.9567 | 05m17s | 12n 53o |
| 31 jul. 2725 | 19:21:13 | totaal | | 157 | 1.0612 | 05m57s | 3n 100w |
| 25 jan. 2726 | 10:59:24 | ringvormig | | 162 | 0.9206 | 09m52s | 32z 31o |
| 21 jul. 2726 | 12:17:48 | totaal | | 167 | 1.0780 | 05m43s | 49n 13o |
| 5 dec. 2727 | 00:17:21 | gedeeltelijk | | 144 | 0.4521 | | 64n 144w |
| 14 jan. 2727 | 10:03:51 | ringvormig | | 172 | 0.9189 | 05m57s | 84z 76o |
| 11 jul. 2727 | 04:36:05 | gedeeltelijk | | 177 | 0.5441 | | 68n 63w |
| 11 jun. 2727 | 19:39:01 | gedeeltelijk | | 139 | 0.3372 | | 65z 80w |
| 3 jan. 2728 | 13:50:32 | gedeeltelijk | | 182 | 0.0567 | | 67z 165o |
| 31 mei 2728 | 03:03:54 | ringvormig | | 149 | 0.9608 | 04m48s | 17z 154o |
| 23 nov. 2728 | 14:20:46 | totaal | | 154 | 1.0468 | 04m17s | 13n 18w |
| 20 mei 2729 | 04:11:51 | ringvormig | | 159 | 0.9412 | 07m01s | 26n 125o |
| 13 nov. 2729 | 06:26:10 | totaal | | 164 | 1.0480 | 04m05s | 24z 88o |
| 9 mei 2730 | 05:30:52 | ringvormig | | 169 | 0.9560 | 03m16s | 65n 61o |
| 2 nov. 2730 | 19:52:57 | ringvormig | | 174 | 0.9959 | 00m17s | 63z 161w |

### Legenda

| Kolomhoofd | Uitleg |
| Datum | Datum op het moment van het maximum van de eclips |
| UTC op Max | Tijd in UTC op het moment van het maximum van de eclips |
| Type | Type van de eclips |
| Stijl | Binnen een type zijn verschillende stijlen mogelijk |
| Sarosnr | Het nr van de sarosreeks waartoe de eclips behoort |
| Magnitude | Percentage van verduistering van de middellijn van de zon op het moment van het maximum van de eclips |
| Lengte op Max | Tijdsduur van de eclips op de plek met het maximum |
| Coördinaten op Max | Coördinaten op het moment van het maximum van de eclips |
# Guibemantis liber

Guibemantis liber is een kikker uit de familie gouden kikkers (Mantellidae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Mario Giacinto Peracca in 1893. De soort behoort tot het geslacht Guibemantis.

## Leefgebied

De soort is endemisch in Madagaskar. De soort komt voor in het oosten van het eiland, van Nationaal park Montagne d'Ambre tot Nationaal park Andohahela, en leeft op een hoogte van tot de 2050 meter boven zeeniveau. Deze kikker komt ook voor op Île Sainte-Marie. Het leeft vooral in bomen.

## Beschrijving

De soort is variabel gekleurd, mannetjes zijn 21 tot 29 millimeter en vrouwtjes 27 tot 28 millimeter. Rugzijde is rood-, grijs- of groenachtig, vaak met een donkere balk tussen de ogen en soms met een lichte groene band aan de zijkanten. Er zitten witte of gele vlekken op de lies en donkere en witte vlekken op de bovenlip. De buikzijde van de vrouwtjes is lichtgroen, de keel van de mannetjes is glanzend wit. De onderzijde van de poten zijn donker, soms volledig zwart. De huid min of meer glad.

## Voortplanting

Het broedseizoen loopt van november tot mei. Het leggen van 30 tot 90 lichtgroene eitjes is klaar binnen tien minuten. De eitjes zijn 2-3 centimeter in diameter, later 4,5 tot 6. De embryo's zijn 1,3 tot 1,5 millimeter. Dit kleurloze kikkerdril kan men vinden in bomen, 1,5 meter boven een waterlichaam. Na 5 tot 7 dagen vallen de ongeveer 9 millimeter lange larven in het water. De staart is meer dan tweemaal zo lang als het lichaam. De kikkervisjes zijn grijs of soms bruinig. Kikkervisjes bereiken een maximale totale lengte van 35 millimeter. Ze zijn gedurende het hele jaar te vinden, vaak samen met die van de Mantidactylus betsileanus. De metamorfose in het warme seizoen duurt twee maanden.
# Quincy (Michigan)

Quincy is een plaats (village) in de Amerikaanse staat Michigan, en valt bestuurlijk gezien onder Branch County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1701. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 1630, een daling van 71 (-4,2%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 3,3 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond Quincy.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Quincy op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Johan Weegenhuise

Johan Eduard Weegenhuise, een enkele keer Joop Weegenhuise (Amsterdam, 2 september 1910 – Amsterdam, 15 december 2007) was een Nederlands componist, pianist, organist, (koor)-dirigent en muziekpedagoog.
Hij was zoon van het Amsterdamse echtpaar Louise Maria Antonia Winkelmeijer en kantoorbediende Antonius Eduardus Carolus Ludovicus Weegenhuise. Hijzelf was getrouwd met alt Bernadette Maria Gerarda Alphonse (Det) Nooij. Voor zover bekend hadden zij één dochter.
De eerste muzieklessen volgden op jonge leeftijd bij Olivier Koop. In 1923 vestigde het gezin zich in Maastricht alwaar hij les kreeg van Benoit Franssen aan de Stedelijk Muziekschool Maastricht. Zijn pianodiploma (193.) behaalde hij met ondersteuning van Henri Heydendael in Luik (met grande distinction). In 1932 volgde het orgeldiploma van de Katholieke Organisten- en Directeurenvereniging in Amsterdam.
Andere docenten waren Jean Schrijvers in harmonieleer en contrapunt (1935-1936), Piet van Egmond op orgel (-1939), Willem Andriessen en Stefan Askenase op piano (respectievelijk 1945 en 1950), Hendrik Andriessen en Daniël Ruyneman voor compositieleer (respectievelijk 1946-1948 en 1952-1954) en Jos. Smits van Waesberghe voor Gregoriaanse muziek (-1960). Vanaf 1932 was hij organist van de Vondelkerk in Amsterdam. Hij was er vanaf 1943 ook koordirigent. Hij verruilde die kerk in 1951 voor de Jan-de Doperkerk aan de Poeldijkstraat, alwaar hij tot 1967 zou werken. Als musicus gaf hij een beperkt aantal recitals, zowel op piano als orgel, maar beperkt tot de Bachzaal en de Kleine Zaal van het Concertgebouw.
Hij componeerde meest liederen en koorwerken waaronder Zes Kleengedichtjes met tekst van Guido Gezelle. Op bescheidener schaal schreef hij instrumentaal werk, zowel kamermuziek als orkestwerken zoals de Petite Sérenade (1967), Passacaglia (1970) en een Ouverture (1975). Bijzonder is nog te noemen de Suite voor de linkerhand uit 1976.
Hij was vanaf 1950 enige jaren verbonden aan het Muzieklyceum Amsterdam; hij gaf er les in Gregoriaanse zang en leidde hij leerlingen op in muziektheorie en -praktijk tot de staatsexamens. Van zijn hand kwam voorts De speelbewegingen van het pianospel.
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 10, pagina 236 meldt geboortejaar abusievelijk 1920
* Johan Weegenhuise Johan Weegenhuise meldt op Donemus (geraadpleegd 28 augustus 2024)
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 3135 8890
* Library of Congress Control Number: n79089432
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070237719
* Virtual International Authority File: 48041961
* WorldCat (via VIAF): 48041961
# Adelomyrmex myops

Adelomyrmex myops is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Wheeler, W.M..
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 16 april 2021.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Dinophasma maalon

Dinophasma maalon is een insect uit de orde Phasmatodea en de familie Aschiphasmatidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Gottardo.
# Sint-Jeanne d'Arc-kerk (Le Touquet)

De Sint-Jeanne d'Arc-kerk is de parochiekerk van de tot het Franse departement Pas-de-Calais behorende stad Le Touquet-Paris-Plage, aan de Avenue de la Paix.

## Geschiedenis

De eerste katholieke kerk in Le Touquet is van 1886, vier jaar nadat de verkaveling van het gebied begon. Deze kerk, de Sint-Andreaskapel (Chapelle Saint-André) werd gebouwd om ook praktiserende katholieken uit Noord-Frankrijk aan te trekken, aangezien verbindingen nog ontbraken en er geen kerk in de buurt was. In 1888 werd de kerk, die op het terrein van het Hôtel des Postes was gebouwd, ingezegend. De kapel, een neoromaans bakstenen kruiskerkje met dakruiter, werd herhaaldelijk uitgebreid maar bleef te klein. Iedere zondagochtend moesten er zes missen worden opgedragen om alle gelovigen te kunnen bedienen.
In 1910 werd daarom begonnen aan de bouw van een nieuwe kerk, die in 1911 in gebruik werd genomen. Lucien Viraut was de architect. Toen Jeanne d'Arc in 1920 werd heilig verklaard, werd de kerk aan haar gewijd. Deze patroonheilige werd voorgesteld door enkele Britse dames die het betreurden dat zij door de Engelsen levend was verbrand. Het werd daarmee de eerste kerk in Frankrijk die aan haar werd gewijd.
Bij het bombardement van 4 juni 1944 werd de kerk zwaar beschadigd. Het koor en het transept werd vernietigd en veel kerkmeubilair werd verwoest. Tot in 1946 werd in de parochiezaal gekerkt, en grotere plechtigheden vonden in een ruimte in het gemeentehuis plaats. In 1946 begon men met het herstel van de verwoeste kerk, maar -mede ten gevolge van materiaalschaarste- kwam de kerk pas gereed in 1954. Opnieuw bleek de kerk te klein en van 1957-1958 werd het rechter transept verlengd, waarin een bijkerk kwam.

## Gebouw

Het betreft een kruiskerk in natuursteenbrokken met neoromaanse stijlelementen en een voor- en naastgebouwde toren. Naast een hoofdaltaar van wit marmer zijn er twee zijaltaren. De glas-in-loodramen geven het leven van Jezus, en dat van Jeanne d'Arc weer. In het koor worden de geheimen van de rozenkrans weergegeven.
# Zonsverduisteringen van 2651 t/m 2660

De periode 2651 t/m 2660 bevat 22 zonsverduisteringen. Deze zijn onderverdeeld in de volgende typen:
* 6 totale
* 8 ringvormige
* 0 hybride
* 8 gedeeltelijke

## Overzicht

Onderstaand overzicht bevat alle details van deze zonsverduisteringen.
| Datum | UTC op Max | Type | Stijl | Saros nr | Magni- tude | Lengte op Max | Coördinaten op Max |
| 12 feb. 2651 | 08:17:28 | totaal | centraal | 170 | 1.0298 | 1m 41s | 76.6z 139.9o |
| 8 aug. 2651 | 13:13:27 | gedeeltelijk | | 175 | 0.4757 | - | 70.3n 135.6o |
| 3 jan. 2652 | 12:55:42 | gedeeltelijk | | 142 | 0.8144 | - | 67.2n 3.1w |
| 28 juni 2652 | 02:31:12 | ringvormig | centraal | 147 | 0.9892 | 1m 11s | 26.5z 154.7o |
| 22 dec. 2652 | 23:31:17 | ringvormig | centraal | 152 | 0.9680 | 3m 56s | 2.8n 162.0w |
| 17 juni 2653 | 13:53:05 | totaal | centraal | 157 | 1.0493 | 4m 37s | 25.5n 18.8w |
| 12 dec. 2653 | 02:51:33 | ringvormig | centraal | 162 | 0.9271 | 8m 21s | 38.0z 141.1o |
| 7 juni 2654 | 06:09:50 | totaal | centraal | 167 | 1.0703 | 4m 12s | 70.6n 70.1o |
| 1 dec. 2654 | 02:03:29 | ringvormig | centraal | 172 | 0.9165 | 5m 41s | 75.8z 53.4o |
| 28 apr. 2655 | 13:40:56 | gedeeltelijk | | 139 | 0.8094 | - | 62.0z 45.1o |
| 27 mei 2655 | 22:51:50 | gedeeltelijk | eerste eclips Sarosserie | 177 | 0.0543 | - | 64.1n 62.4o |
| 21 okt. 2655 | 15:32:13 | gedeeltelijk | | 144 | 0.6123 | - | 61.7n 21.7o |
| 16 apr. 2656 | 22:23:12 | ringvormig | centraal | 149 | 0.9633 | 4m 0s | 10.5z 136.2w |
| 10 okt. 2656 | 05:06:01 | totaal | centraal | 154 | 1.0539 | 4m 28s | 16.7n 122.2o |
| 6 apr. 2657 | 00:01:46 | ringvormig | centraal | 159 | 0.9305 | 7m 38s | 23.6n 179.4o |
| 29 sep. 2657 | 21:43:07 | totaal | centraal | 164 | 1.0647 | 5m 11s | 16.4z 146.6w |
| 26 mrt. 2658 | 00:02:23 | gedeeltelijk | | 169 | 0.9002 | - | 61.0n 96.4o |
| 19 sep. 2658 | 12:42:52 | gedeeltelijk | | 174 | 0.9564 | - | 61.1z 90.4w |
| 13 feb. 2659 | 16:57:15 | gedeeltelijk | | 141 | 0.8073 | - | 62.0z 54.6o |
| 10 aug. 2659 | 08:11:51 | ringvormig | centraal | 146 | 0.9487 | 3m 30s | 67.6n 146.8o |
| 3 feb. 2660 | 07:27:31 | totaal | centraal | 151 | 1.0457 | 3m 30s | 38.2z 91.5o |
| 29 juli 2660 | 08:55:21 | ringvormig | centraal | 156 | 0.9495 | 5m 42s | 28.9n 61.8o |

### Legenda

| Kolomhoofd | Uitleg |
| Datum | Datum op het moment van het maximum van de eclips |
| UTC op Max | Tijd in UTC op het moment van het maximum van de eclips |
| Type | Type van de eclips |
| Stijl | Binnen een type zijn verschillende stijlen mogelijk |
| Sarosnr | Het nr van de sarosreeks waartoe de eclips behoort |
| Magnitude | Percentage van verduistering van de middellijn van de zon op het moment van het maximum van de eclips |
| Lengte op Max | Tijdsduur van de eclips op de plek met het maximum |
| Coördinaten op Max | Coördinaten op het moment van het maximum van de eclips |
# Guibertus van Gembloers

Guibertus van Gembloers (ook: Sint-Wijbrecht en Wichpert) (gestorven 23 mei 962) was een 10e-eeuws edelman die monnik werd en in de rooms-katholieke kerk vereerd wordt als heilige. Hij was de stichter van de Abdij van Gembloers die tot bloei werd gebracht met kapitaal en landgoederen uit zijn familie.
Guibertus was een ridder geboren aan het einde van de 9e eeuw als zoon van Godfried III van Lotharingen, graaf van Holland, en Irmintrud van Ringelheim.
Samen met benedictijnen van de Abdij van Gorze stichtte hij in Gembloers een abdij. Guibertis vermaakte zijn wereldlijke goederen en ook zijn grootmoeder, Mathilde van Ringelheim schonk grote landgoederen. De abdij groeide rond zijn voorouderlijk kasteel. Hij overleed in 962 in de Abdij van Gorze en zijn lichaam werd naar de kerk van Gembloers gebracht. In de 11e eeuw schreef Sigebert, monnik van Gembloers, een Leven van Sint-Guibertus.
Hij werd in 1211 gecanoniseerd en in de katholieke kerk is zijn feestdag 23 mei.
# Quincy (Frankrijk)

Quincy is een gemeente in het Franse departement Cher (regio Centre-Val de Loire) en telt 775 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Vierzon.

## Geografie

Quincy is een dorp op 10 km van Vierzon en Bourges. Mehun-sur-Yèvre (5000 inwoners) is een middelgrote stad in de buurt van Quincy. Het is beroemd om zijn kasteel, gebouwd door koning Karel VII. De rivier Cher stroomt door Quincy. De gemeenschap geeft de Quincy-wijnregio zijn naam.
De oppervlakte van Quincy bedraagt 18,0 km², de bevolkingsdichtheid is 43,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Quincy (Frankrijk) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Joeri Nejolov

Joeri Vasiljevitsj Nejolov (Russisch: Юрий Васильевич Неёлов) (Salechard, 24 juni 1952) is de huidige gouverneur van het Russische autonome district Jamalië binnen de West-Siberische oblast Tjoemen. Hij is getrouwd en heeft een zoon.

## Biografie

Nejolov werd geboren in de Noordwest-Siberische stad Salechard en studeerde af in 1974 aan het industrieel instituut van Tjoemen met als specialiteit mechanisch ingenieur.
Van 1974 tot 1976 was hij mechanicus en stond aan het hoofd van de transportkolom van de Salechardse luchtvaartmaatschappij. Van 1976 tot 1977 was hij vervolgens instructeur van de regionale Jamalische districtscommissie van de komsomol en van 1977 tot 1978 eerste secretaris van de komsomolcommissie van het district Prioeralski. Van 1978 tot 1982 was hij achtereenvolgens tweede en eerste secretaris van de autonome-districtscommissie van de komsomol van Jamalië en het daaropvolgende jaar was hij secretaris van de stadscommissie van de komsolmol van Salechard, om van 1983 tot 1986 zijn carrière bij de komsomol af te sluiten als eerste secretaris van haar regionale commissie van de stad Tjoemen. Van 1986 tot 1987 was hij tweede secretaris van de stadsraad van de CPSU van de stad Soergoet. De drie jaar daarop was hij voorzitter van het uitvoerend comité van het district Soergoetski en van 1990 tot 1991 was hij voorzitter van de raad van volksafgevaardigden van het district Soergoetski. Van 1992 tot 1994 was hij vicevoorzitter van het bestuur van de oblast Tjoemen.
In februari 1994 werd hij benoemd tot bestuurder over het autonome district Jamalië en in augustus van dat jaar werd hij hierin aangesteld. In maart 1995 werd hij benoemd tot lid van de Federatieraad als vertegenwoordiger van Jamalië en werd hierbinnen onderdeel van de commissie voor federatiezaken, federatieve akkoorden en regionaal beleid. In januari 1996 trad hij toe tot de tweede convocatie van de federatieraad en nam deel aan een commissie voor zaken met betrekking tot de noordelijke en kleine volken.
Op 13 oktober 1996 werd hij verkozen tot gouverneur van Jamalië met ongeveer 70% van de uitgebrachte stemmen en op 26 maart 2000 werd hij herkozen met 87,93% van de stemmen. Sindsdien is zijn positie herbevestigd door president Vladimir Poetin.
Sinds 26 juni 1998 is hij onderdeel van de raad van commissarissen van Gazprom.
# Adelomyrmex mackayi

Adelomyrmex mackayi is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Fernández.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 11 juni 2019.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Dinophasma braggi

Dinophasma braggi is een insect uit de orde Phasmatodea en de familie Aschiphasmatidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Zompro.