OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gyergyószék

De Gyergyószék is een etnisch Hongaarse regio in het Szeklerland in Roemenië. De belangrijkste stad is Gheorgheni (Gyergyószentmiklós in het Hongaars). Historisch gezien was de Gyergyószék een autonoom gebied (een zogenaamde stoel) in het Transsylvanië van voor 1876. Tot dat jaar hadden de Szeklers een eigen status binnen Transsylvanië samen met de Saksen van Transsylvanië buiten de provinciestructuur (Megyék in het Hongaars). Nadien ging deze stoel op in het comitaat Csík.

## Bevolking

Volgens de volkstelling van 2011 had de Gyergyószék 93.321 inwoners. Hiervan waren er 55.153 (59,10%) Hongaars, 36.541 (39,16%) Roemeens, 1468 (1,57%) Roma en 159 (0,17%) met een andere afkomst.
* Stedelijke bevolking: 34.891 personen (37,39%)
* Plattelandsbevolking: 58.430 personen (62,61%)
* Mannelijk: 46.310 personen (49,62%)
* Vrouwelijk: 47.011 personen (50,38%)
# Rhagiops costulipennis

Rhagiops costulipennis is een keversoort uit de familie boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Fairmaire.
# Dianema (slijmzwam)

Dianema is een geslacht van slijmzwammen uit de familie Trichiidae. De typesoort is Dianema harveyi.

## Kenmerken

De vruchtlichamen staan verspreid of dicht bij elkaar. Het peridium is vliezig of kraakbeenachtig. Het capillitium bestaat uit eenvoudige of gevorkte, smalle filamenten die aan het oppervlak glad of licht geruwd zijn. Ze zijn verankerd aan de basis van de sporocarp en meestal ook aan het bovenste peridium. De sporen zijn lichtgeel in doorvallend licht.

## Verspreiding

Dianema-soorten zijn tot nu toe aangetroffen in Europa (bijv. Scandinavië, Centraal-Europa), Azië (bijv. Mongolië, China) en Noord-Amerika (bijv. Californië, Colorado, Mexico). Vondsten uit Zuid-Amerika waren pas in 1976 bekend; het lijdt echter geen twijfel dat ze tijdens een intensieve zoektocht ook daar in de bergen zullen worden ontdekt. Over het algemeen worden ze echter slechts zelden gevonden, de meest voorkomende is Dianema corticatum. Sommige soorten groeien bij de sneeuwgrens groeien als de sneeuw smelt.

## Geslachten

Volgens Index Fungorum telt het geslacht elf soorten (peildatum februari 2023):
| Soortnaam | Auteur(s) | Publicatiejaar |
| Dianema aggregatum | Kowalski | 1968 |
| Dianema andersonii | T. Macbr. | 1922 |
| Dianema corticatum | Lister | 1894 |
| Dianema depressum (Grijsbruin zijdekussentje) | (Lister) Lister | 1894 |
| Dianema harveyi (Rood zijdekussentje) | Rex | 1891 |
| Dianema inconspicuum | Poulain, Mar. Mey. & Bozonnet | 2000 |
| Dianema microsporangium | H.Z. Li & Yu Li | 1990 |
| Dianema mongolicum | Novozh. | 1986 |
| Dianema nivale | (Meyl.) G. Lister | 1925 |
| Dianema repens | G. Lister & Cran | 1925 |
| Dianema subretisporum | Kowalski | 1968 |
* (en) Index Fungorum
# Infernal (Phideaux album)

Infernal is het negende studioalbum van Phideaux.

## Inleiding

In de periode 2003 tot 2011 bracht deze artiest regelmatig albums in eigen beheer uit. In 2011 stokte de productie, alhoewel Phideaux in 2013 al aangaf dat dit album klaar was. Wat volgde was vertraging na vertraging. In 2015 werden de teksten op facebook geplaatst, het album werd aangekondigd in 2016, in mei 2018 gaf de artiest aan dat alles printklaar was, In 2018 werd er ook een EP uitgegeven. De nieuwe deadline voor het totale augustus werd net aan gehaald. Eind augustus was het album tegen kostprijs downloadbaar, in op 31 augustus 2018 volgde het fysieke exemplaar.
Infernal is het sluitstuk van een trilogie voorafgegaan door The Great Leap (2006) en Doomsday Afternoon (2009). De trilogie gaat qua tekst over misdragingen van overheden en religies als ook de klimaatcrisis. Ondanks deze “zware thematiek” hield Phideaux de muziek licht. Phideaux ging met dit album door op de ingeslagen weg, heldere melodielijnen en zang, ritme-, maat en stemmingswisselingen, akoestische tegenover elektronische muziek. Het gehele album is opgenomen in de Firehiouse Recording Studios op enkele zangstemmen na (Kitten Robot Studios}. Owen Davies van Dutch Progressive Rockpages hoorde invloeden van zeer uiteenlopende aard: Pink Floyd, The Beatles, Jon Anderson, Genesis, King Crimson en ook Alice Cooper.
Het album werd gestoken in een hoes van Molly Ruttan, die zich volgens het boekwerkje liet inspireren door Hieronymus Bosch en Salvador Dalí

## Musici

* Xavier Phideaux – piano, gitaren, zang
* Rich Hutchins – drumstel
* Ariel Farber – viool, zang
* Valerie Gracious – zang
* Mathew Kennedy – basgitaar
* Gabriel Moffat – dobro, gitaren
* Linda Rutton Moldawsky, Molly Ruttan – zang
* Markus Sherkus – toetsinstrumenten
* Johnny Unicorn – saxofoon, toetsen, zang
Met
* Andy Campou – trompet
* Stefanie Fife – cello
* Frank Valentini – handgeklap
* Doug Moldawsky, Nina Moldowsky, Caroline Oster, Mary Kelly Weir - achtergrondzang

## Muziek

* exemplaar van het album (Bloodfish)
* Maarten Goossensen, Phideaux-Infernal. ProgWereld (11 september 2018). Gearchiveerd op 3 februari 2022. Geraadpleegd op 3 februari 2022 – via ProgWereld.org.
* Owen Davies, Phideaux-Infernal. Dutch Progressive Rock Pages (9 augustus 2018). Geraadpleegd op 3 februari 2022 – via dprp.net.
* Phideaux-Infernal. Progarchives. Gearchiveerd op 3 februari 2022. Geraadpleegd op 3 februari 2022 – via progarchives.com. : 367 fans waardeerden het met 4 uit 5
# Sinochlora trispinosa

Sinochlora trispinosa is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Shi & Chang.
# Sindicato Español Universitario

Het Sindicato Español Universitario (Nederlands: Syndicaat van Spaanse Universiteiten, SEU) was een Spaanse falangistische studentenorganisatie die in 1933 werd opgericht en in 1965 werd opgeheven.
Het SEU werd opgericht door leden van de Falange Española op 21 november 1933 als tegenhanger van linkse en katholieke studentenorganisaties. De SEU bleef echter vele malen kleiner dan de concurrenten. Tijdens de Spaanse Burgeroorlog (1936-1939) namen veel bij de SEU aangesloten studenten deel aan de strijd aan de zijde der nationalisten onder generaal Francisco Franco. Na de burgeroorlog verklaarde Franco op 23 september 1939 dat het SEU voortaan de enige toegestane studentenorganisatie zou zijn. Leden van de tot dan toe nog toegestane katholieke, monarchistische en carlistische studentenorganisaties sloten zich aan bij het SEU. Sinds 1943 waren alle studenten - behalve die aan technische hogescholen - verplicht om zich aan te sluiten bij de SEU.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog (1940-1945) wierf de leiding van het SEU actief vrijwilligers onder haar leden om toe te treden tot de zogenaamde Blauwe divisie (División Azul) om aan de zijde van Nazi-Duitsland en haar bondgenoten te strijden tegen de Sovjet-Unie - dit terwijl Spanje geen deelnam aan de Tweede Wereldoorlog.
Na de oorlog werd het SEU regelmatig geïnfiltreerd door leden van de illegale communistische partij met als doel de studenten van het SEU te winnen voor het marxisme-leninisme. Ook radicale nationaal-syndicalisten die stonden voor het oorspronkelijke falangisme speelden een belangrijke rol binnen het SEU.
De laatste leider van het SEU, José Miguel Ortí Bordás, trachtte de studentenorganisatie in neo-falangistische geest te hervormen, maar hij kreeg hier de kans niet voor. De Spaanse regering besloot het SEU in 1965 te vervangen door de Asociaciones Profesionales de Estudiantes (Associatie voor Professionele Studenten, APE), die tot het einde van het Franco-regime, in 1975, bleef bestaan. Deze organisatie was niet specifiek falangistisch en volgde meer de lijn van de Spaanse regering.
# Sint-Martinuskerk (Martenslinde)

De Sint-Martinuskerk is de parochiekerk van Martenslinde, gelegen aan de Martenslindestraat.

## Geschiedenis

Vanouds had Martenslinde een aan de Heilige Martinus gewijde kapel, die gesticht werd door de Abdij van Munsterbilzen en die ondergeschikt was aan de parochie van Bilzen. Deze werd in 1803 verheven tot parochiekerk.
In 1892 werd deze kerk gesloopt, waarbij het koor behouden bleef. Een nieuwe, neogotische, kerk werd gebouwd die ontworpen werd door Mathieu Christiaens. Van 1935-1941 werd het schip hersteld en werden, op de grond van het oude kerkhof, de zijbeuken aangebouwd.

## Gebouw

De kerk heeft een driebeukig schip in baksteen op een breukstenen plint. Aan de zuidzijde van de voorgevel bevindt zich een ingebouwde toren van drie geledingen, met een ingesnoerde naaldspits.
Het 14e-eeuws gotisch koor met driezijdige sluiting is uitgevoerd in mergelsteen.

## Meubilair

Het orgel, geplaatst in 1892, werd gebouwd door Pereboom & Leijser uit Maastricht. De meeste neogotische schilderingen zijn verdwenen, op een Verrijzenistafereel boven de scheiboog na.
Er is een stenen Onze-Lieve-Vrouw met Kind, uit de 15e eeuw, een gepolychromeerd houten Sint-Martinusbeeld (17e eeuw), een als altaar hergebruikte communiebank in Lodwijk XVI-stijl uit het 4e kwart van de 18e eeuw en een zeldzame Kruisweg, geschilderd achter glas, in het begin van de 19e eeuw.
# Sint-Corneliuskerk (Molenveld)

De Sint-Corneliuskerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse plaats Grimbergen behorende wijk Molenveld, die zich bevindt in de Tangedallaan 34.

## Geschiedenis

In 1960 werd deze tegen de kom van Vilvoorde gelegen wijk een zelfstandige parochie. In 1961 werd een noodkerk aangekocht. Dit gebouw was voorheen het restaurant Moeder Avia bij de luchthaven Melsbroek en werd tot noodkerk omgebouwd. Een definitieve kerk werd nooit gebouwd.

## Gebouw

Het betreft een eenvoudige zaalkerk onder licht hellend zadeldak. Er werd voorzien in een losstaande open klokkentoren in de vorm van een buisconstructie. Het klokje is afkomstig van het voormalig Kasteel Ter Tommen te Borgt.
Het kerkmeubilair stamt uit de 2e helft van de 20e eeuw.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Sint-Gorikskerk (Aubechies)

De Sint-Gorikskerk (Frans: Église Saint-Géry) is een kerkgebouw in de Belgische plaats Aubechies, toegewijd aan de heilige Gorik. De kerk, waarvan de oorsprong teruggaat tot de 11e eeuw, is tussen 1900 en 1904 quasi heropgebouwd in neoromaanse stijl.

## Historiek

In de 11e eeuw vestigden zich enkele benedictijnermonniken in Aubechies met de bedoeling er een abdij te stichten. Deze abdij (priorij) kwam nooit tot stand. Er werd wel een kapel gebouwd in de romaanse stijl die toen gangbaar was.
In 1454 dreigde de kapel in verval te raken en werd besloten een nieuwe kerk te bouwen. De oorspronkelijke plannen werden gehandhaafd en boven het transept werd een toren met een spits gebouwd. Het schip werd vergroot. In de loop van de tijd vonden verschillende restauraties plaats. In de 19e eeuw was de kerk praktisch een ruïne en werd het project ontwikkeld om een nieuwe kerk te bouwen. Uiteindelijk besloot men tot restauratie van de bestaande kerk die zo ingrijpend was dat het een wederopbouw werd.
De architect liet de houten toren verwijderen en bouwde de lantaarntoren die anno 2021 te zien is. Aan de linkerzijde van het gebouw bouwde hij de huidige sacristie en de wenteltrap die toegang geeft tot de klokkentoren. Hij bouwde het voorportaal, verstevigde de muren en sloot de zijdeur waardoor de parochianen binnenkwamen. Onder het koor ontdekte men in de jaren 1960 een crypte met daarin een Romeins bassin, waarschijnlijk gewijd aan een nimf. De kerk werd dus gebouwd op de plaats van een oude Romeinse tempel.

## Galerij

* Voorzijde kerkschip
* Het kerkschip
* De preekstoel
* Kapel van Sint-Gorik op het kerkhof
* Graf van minister van Staat Pierre Descamps op het kerkhof
* ↑ (fr) Horaires. Eglise info. Geraadpleegd op 29 mei 2021.
# Sint-Elooisprijs 1986

De 31e editie van de Belgische wielerwedstrijd Sint-Elooisprijs werd verreden op 24 april 1986. De start en aankomst vonden plaats in Ruddervoorde. De winnaar was Michel Vermote, gevolgd door Yvan Lamote en Ron Mackay.

## Uitslag

Sint-Elooisprijs 1986 :
| Plaats | Naam | Ploeg |
| | Michel Vermote | RMO |
| 2 | Yvan Lamote | Hitachi-Marc-Splendor |
| 3 | Ron Mackay | Skala-Skil |
1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022
# Sint-Jansboschgroeve II

De Sint-Jansboschgroeve II is een Limburgse mergelgroeve in de Nederlandse gemeente Valkenburg aan de Geul in Zuid-Limburg. De ondergrondse groeve ligt ten zuidwesten van Oud-Valkenburg in het oordwesten van het Sint-Jansbosch op de noordoostelijke rand van het Plateau van Margraten in de overgang naar het Geuldal. Ter plaatse duikt het plateau een aantal meter steil naar beneden. Van de vijf Sint-Jansboschgroeven is deze groeve de op een na hoogst gelegen groeve en ligt niet ver van de bosrand van het Sint-Jansbosch vlak bij een smal wandelpaadje.
Binnen tien meter naar het westen ligt de Sint-Jansboschgroeve I, oostelijker liggen ook de Sint-Jansboschgroeve III, Sint-Jansboschgroeve IV en Sint-Jansboschgroeve V. Op ongeveer 95 meter naar het noordwesten ligt de Groeve Pruus Karel I, op ongeveer 300 meter naar het zuiden ligt de Groeve Essenbosch IV en op ongeveer 325 meter naar het zuidoosten ligt de Groeve van de Scheve Spar II.

## Geschiedenis

Van de 17e tot in de 19e eeuw werden de groeven door blokbrekers ontgonnen voor de winning van kalksteen.

## Groeve

De groeve heeft een oppervlakte van ongeveer acht vierkante meter en een ganglengte van 80 centimeter.
De groeve is dichtgevallen met omliggende grond.

## Geologie

De groeve is uitgehouwen onder de Horizont van Romontbos in de Kalksteen van Schiepersberg uit de Formatie van Maastricht.
* ↑ Topografische hoogtekaart
* ↑ Inventarisatie ingangen onderaardse kalksteengroeven NL, 2002-2004, Joep Orbons, Studiegroep Onderaardse Kalksteengroeven
* 1 2 Verleden met toekomst; Archeologische beleidskaart en groevenbeleidskaart voor Valkenburg aan de Geul, 2009
* ↑ Stratigrafische plaats kalksteengroeven in Boven-Krijt van ZL 4, W.M. Felder, Natuurhistorisch Maandblad, november 1979
* ↑ Krijt van Zuid-Limburg, serie Geologie van Nederland, W.M. Felder, P.W. Bosch, Nederlands Instituut voor Toegepaste Geowetenschappen TNO, 2000, ISBN 90-6743-710-7
Noot
* ↑ In de publicaties van W.M. Felder is gezien de stratigrafische positionering de nummering van de Sint-Jansboschgroeven omgekeerd, waarbij de laagst gelegen groeve nummer 1 is en de hoogste gelegen groeve nummer 5.
# Sint-Jansboschgroeve V

De Sint-Jansboschgroeve V is een Limburgse mergelgroeve in de Nederlandse gemeente Valkenburg aan de Geul in Zuid-Limburg. De ondergrondse groeve ligt ten zuidwesten van Oud-Valkenburg in het oordwesten van het Sint-Jansbosch op de noordoostelijke rand van het Plateau van Margraten in de overgang naar het Geuldal. Ter plaatse duikt het plateau een aantal meter steil naar beneden. Van de vijf Sint-Jansboschgroeven is deze groeve het laagst gelegen en ligt niet ver van de oostelijke bosrand van het Sint-Jansbosch.
Binnen 80 meter naar het westen liggen de Sint-Jansboschgroeve IV, Sint-Jansboschgroeve III, Sint-Jansboschgroeve II en Sint-Jansboschgroeve I. Op ongeveer 150 meter naar het noordwesten ligt de Groeve Pruus Karel I, op ongeveer 300 meter naar het zuiden ligt de Groeve Essenbosch IV en op ongeveer 270 meter naar het zuidoosten ligt de Groeve van de Scheve Spar II.

## Geschiedenis

Van de 17e tot in de 19e eeuw werden de groeven door blokbrekers ontgonnen voor de winning van kalksteen.

## Groeve

De groeve heeft een oppervlakte van ongeveer 104 vierkante meter en een ganglengte van ongeveer 20 meter.
De groeve is afgesloten met een hekwerk zodat vleermuizen en andere dieren de groeve kunnen gebruiken als verblijfplaats.

## Geologie

De groeve is uitgehouwen onder de Horizont van Schiepersberg in de Kalksteen van Gronsveld uit de Formatie van Maastricht.
* ↑ Topografische hoogtekaart
* ↑ Inventarisatie ingangen onderaardse kalksteengroeven NL, 2002-2004, Joep Orbons, Studiegroep Onderaardse Kalksteengroeven
* 1 2 Verleden met toekomst; Archeologische beleidskaart en groevenbeleidskaart voor Valkenburg aan de Geul, 2009
* ↑ Stratigrafische plaats kalksteengroeven in Boven-Krijt van ZL 4, W.M. Felder, Natuurhistorisch Maandblad, november 1979
* ↑ Krijt van Zuid-Limburg, serie Geologie van Nederland, W.M. Felder, P.W. Bosch, Nederlands Instituut voor Toegepaste Geowetenschappen TNO, 2000, ISBN 90-6743-710-7
Noot
* ↑ In de publicaties van W.M. Felder is gezien de stratigrafische positionering de nummering van de Sint-Jansboschgroeven omgekeerd, waarbij de laagst gelegen groeve nummer 1 is en de hoogste gelegen groeve nummer 5.
# Sint-Jansboschheidegroeve

De Sint-Jansboschheidegroeve is een Limburgse mergelgroeve in de Nederlandse gemeente Valkenburg aan de Geul in Zuid-Limburg. De ondergrondse groeve ligt ten zuidoosten van Valkenburg in het zuidelijk deel van het hellingbos Biebosch op de noordoostelijke rand van het Plateau van Margraten in de overgang naar het Geuldal. Ter plaatse duikt het plateau een aantal meter steil naar beneden, de groeve zelf ligt nabij een holle weg (IJzeren Koeweg) die ligt ingesneden in het plateau vanuit de Sibbergrubbe.
Naar het noorden ligt de groeve Sansovet, op ongeveer 80 meter naar het noordwesten liggen het Ingvarsputje en Canadasbergske en op ongeveer 50 meter naar het zuidwesten ligt de Heiberggroeve.

## Geschiedenis

De groeve werd door blokbrekers ontgonnen voor de winning van kalksteenblokken.

## Groeve

Van de Sint-Jansboschheidegroeve is de ingang dichtgestort.

## Geologie

De groeve is uitgehouwen in de Kalksteen van Nekum uit de Formatie van Maastricht.
# Sint-Jansbron

De Sint-Jansbron is een bron in Nederlands Zuid-Limburg in het Geuldal in de gemeente Valkenburg aan de Geul. Ze ontspringt onderaan de voet van de Schaelsberg in het Schaelsbergerbos en mondt direct uit in de Geul. Ze ligt naast het pad langs de Geul dat vanuit Valkenburg naar Schin op Geul voert en ligt ongeveer 300 meter ten zuidoosten van Kasteel Oost. Vlak bij de bron ligt de Groeve Kasteel Oost en ongeveer 200 meter naar het zuidoosten staat een oorlogsmonument.
De bron is vernoemd naar Johannes de Doper.

## Geschiedenis

De kluizenaars die in de Kluis op de Schaelsberg woonden kwamen vroeger hier hun drinkwater halen.
* ↑ Legger Waterschap Limburg
* ↑ De Sint Jansbron. Gearchiveerd op 22 mei 2020. Geraadpleegd op 22 mei 2020.
* ↑ De Sint Jansbron
* ↑ Bordje ter plaatse (link)
# Sint-Johanneskapel (Stadthagen)

De Sint-Johanneskapel (Duits: St.-Johannis-Kapelle) is het oudste nog bestaande monument in de Nedersaksische stad Stadthagen.

## Geschiedenis en architectuur

De kerk werd in 1312 ongeveer 250 meter voor de poort buiten de stadsmuren gebouwd. De bouw hing samen met het ten noorden van de kapel liggende leprozenhuis Johanneshof, waarvan voor het eerst in 1394 schriftelijke melding werd gedaan.
Het gebouw betreft een rechthoekige, gotische zaalkerk met zadeldak. In de noordelijk muur is een kleine opening, een zogenaamde hagioscoop. Lepralijders konden via dit venster de heilige mis bijwonen.
Het leprozenhuis kreeg omstreeks 1500 een nieuwe bestemming als armenhuis. Het huidige gebouw dateert uit de 17e eeuw en werd in de jaren 1970 gerestaureerd en verbouwd tot een atelier respectievelijk woonhuis.
Tijdens de inflatieperiode was de Johanneskapel een lijkenhuis. Sinds 1979 is de kapel eigendom van de gemeente Sint-Martini, die de kerk gebruikt voor een mediatief moment in het kader van de weekafsluiting.

## Externe link

* (de) De kapel op de website van Stadthagen
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel St.-Johannis-Kapelle (Stadthagen) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sisu (film)

Sisu is een Finse actiefilm uit 2022 geregisseerd door Jalmari Helander. De film ging op 9 september 2022 in première op Internationaal filmfestival van Toronto en ontving goede recensies met een score van 94% op Rotten Tomatoes. In de Verenigde Staten bracht de film $7.3 miljoen dollar op. De film werd uitgeroepen to Beste film op het Filmfestival van Sitges en won een Saturn Award voor Beste Internationale Film.

## Plot

In Fins Lapland tijdens de Tweede Wereldoorlog probeert een voormalige Finse commando en goudzoeker zijn goud veilig te stellen en zich te verdedigen tegen een Nazi-doodseskader onder leiding van een meedogenloze SS-officier.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Sisu (film) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sistrum (folkgroep)

Sistrum was een Nederlandse folkgroep uit Dordrecht.
Sistrum begon in 1977 met akoestischefolk en bluegrass met Ad Vermeer, Carel Jacobs en Leo de Kruis, maar besloot na een jaar om uitsluitend Nederlandse folk te gaan spelen. Toen in 1978 Ruud Verschoor als vierde man de band kwam versterken, ontstond een folkgroep die in de daarop volgende zes jaar een vaste waarde bleek te zijn in het Nederlandse folkcircuit. Sistrum trad op in zo'n beetje alle folkclubs en festivals in Nederland, maar ook in België en zelfs in Duitsland sloeg het vrolijke volksmuziekrepertoire erg in. Dit resulteerde in opnames voor de Radio (VARA en NCRV) en het uitbrengen van twee lp's ("Rinkeltuig en Wonderlijke Reis"). Bij de laatste lp had Ruud Verschoor inmiddels plaats gemaakt voor violist/fluitist Jan van der Elst.
In 1986 werd na het vertrek van Jan van der Elst besloten om weer verder te gaan als trio met de mannen van het eerste uur en nu te concentreren op de eigen liedjes die Leo de Kruis inmiddels was gaan schrijven.
Na gestopt te zijn als folkgroep in 1988 had Sistrum in 2000 een doorstart gemaakt met Carel, Ruud en Leo. De meeste nummers werden nu samen geschreven en voorzichtig werd weer wat opgetreden. Toen Busted in 2003 stopte kon Sistrum weer volop aan de slag en maakten de drie Sistrum-leden de cd Oude Manna. In 2004 kwam violist Tamas Schiffer de band versterken en werd de cd Over de Rivier uitgebracht. Ook weer met veel eigen nummers.
Nadat in 1984 Sistrum als "bijproduct" al een folk-rockgroep was gestart onder de naam "Kanniedansband" werd in 2006 als vervolg hierop de groep McVolk opgericht.
Sistrum komt nog één keer tot leven, omdat de band in 2016 werd gevraagd voor een reünie-optreden in de oude thuishaven Dordrecht, maar na een drie-tal optredens werd besloten definitief te stoppen met deze groep en op 21 januari 2017 gaven zij een afscheidsoptreden in de Lantaern in Zevenaar.
* ↑ aankondiging laatste concert. Geraadpleegd op 5 februari 2017.
* ↑ website van de band. Geraadpleegd op 5 februari 2017.
# Sjoerd Zeldenthuis

Sjoerd Zeldenthuis (Joure, 8 juli 1909 – Sneek, 10 april 1984) was een kortebaanschaatser.

## Loopbaan

Sjoerd Zeldenthuis werd in Kampen Nederlands Kampioen kortebaan in 1940. Bovendien werd hij tweemaal Fries kortebaankampioen, in 1938 en 1946. Hij bleef tot op hoge leeftijd meedoen aan kortebaanwedstrijden 'om prijs en premie'.
Zeldenthuis werkte op het bedrijf van zijn vader, een planten- en bloemenkwekerij in Joure.
Sjoerd was gehuwd en had zes kinderen. Hij stierf in het Sint Anthoniusziekenhuis in Sneek op 74-jarige leeftijd.
| Jaar | Plaats | Kampioenschap |
| 1938 | 1 | FK Kortebaan |
| 1940 | 1 | NK Kortebaan |
| 1946 | 1 | FK Kortebaan |