OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ereteken van de Vereniging van Reserve-Officieren

Het Ereteken van de Vereniging van Reserve-Officieren (Deens: Reserveofficersforeningen i Danmarks Hæderstegn) is een Deense onderscheiding.
Het ereteken werd op 27 april 1950 ingesteld als onderscheiding van de Vereniging van Deense Reserve-Officieren. Er wordt per jaar niet meer dan een drietal van deze onderscheidingen uitgereikt aan verdienstelijke reservisten.
De dragers mogen de letters R.O.Ht. achter hun naam plaatsen.
Het versiersel is een trofee samengesteld uit een met het Deense wapen versierd schild van een officier van de wacht, een ontbloot zwaard en een eikenkrans. Het lint is wit met twee smalle rode zijstrepen en twee brede rode middenstrepen.
De onderscheiding wordt op de linkerborst gedragen aan een tot een vijfhoek gevouwen lint. Op de linkerborst kan een baton worden gedragen.
Medailles van Verdienste · Medaille voor Langdurige Dienst · Medaille "Ingenio et Arti" · Medaille voor Nobele Daden · Ereteken van het Deense Rode Kruis · Medaille van Verdienste voor de Groenlandse Onafhankelijkheid · Herinneringsmedaille aan de 70e Verjaardag van Hare Majesteit Koningin Margrethe Herinneringsmedaille aan de 75e Verjaardag van Prins Henrik Zie ook: Historische Orden van Denemarken · Onderscheidingen in Denemarken
# Ergasilus chautauquaensis

Ergasilus chautauquaensis is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Ergasilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1887 door Fellows.
# Ergasilus coatiarus

Ergasilus coatiarus is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Ergasilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1998 door Araujo & Varella.
# Eriborus erythrogaster

Eriborus erythrogaster is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Ashmead in 1896.
# Eriborus iavilai

Eriborus iavilai is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cheesman in 1936.
# Eriborus gardneri

Eriborus gardneri is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cushman in 1927.
# Eriborus mandibularis

Eriborus mandibularis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cameron in 1903.
# Esnes Communal Cemetery

Esnes Communal Cemetery is een Britse militaire begraafplaats gelegen in de Franse plaats Esnes (Noorderdepartement). De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission.
De begraafplaats telt 55 geïdentificeerde Gemenebest graven uit de Eerste Wereldoorlog.
* The War Graves Photographic Project (coördinaten)
* Commonwealth War Graves Commission (geïdentificeerde graven)
# Ettore Campogalliani

Ettore Campogalliani (30 september 1903 – 3 juni 1992) was een Italiaans componist, pianist en docent.

## Levensloop

Campogalliani studeerde piano in 1921, en studeerde af aan het conservatorium van Bologna. Daarna studeerde hij compositie aan het conservatorium van Parma in 1933. Hij studeerde uiteindelijk af aan het conservatorium van Piacenza in 1940.
Na een korte periode waarin hij actief was als componist (hij schreef onder andere de muziek voor de film Musica proibita (1942), geregisseerd door Carlo Campogalliani), en als pianist, wijdde hij zich geheel aan het lesgeven. Hij was pianodocent aan het Liceo Musicale van Piacenza en zang aan de conservatoria van Parma en Milaan. Hij ging door met het lesgeven in zangtechniek en interpretatie aan de operaschool van La Scala in Milaan.
Campogalliani was de zangdocent van Renata Tebaldi, Renata Scotto, Mirella Freni, Ferruccio Furlanetto, Ruggero Raimondi, Luciano Pavarotti, Antonio Carangelo en Giuliano Bernardi.
In 1946 richtte Ettore ter ere van zijn vader Francesco de Accademia Teatrale Francesco Campogalliani op, een academie voor theater en drama.

## Enkele composities

* Trio voor viool, cello en piano (1932)
* Sarabanda en Minuetto voor piano Op. l (1934)
* Sonate in e mineur voor viool en piano
* 'L'arrivo' (1935) voor zangstem en piano op tekst van Amedeo Pinelli
* 'Castello in aria' (1936) voor zangstem en piano op tekst van Sergio Corazzini
* 'Piangete occhi' (1935) voor zangstem en piano op tekst van Angelo Poliziano

## Boeken

* Campogalliani, Ettore, Dal libro di ieri: Storie di voci sacre e pensieri profani, Bongiovanni, 1982
* Cadonici, Paola and Campogalliani, Ettore, Il linguaggio della voce: Voce, parola, musica, CRO, 1987
# Ettore Borgia

Ettore Borgia (Velletri, 1802 – Gioiosa Marea, 11 juli 1892) was een Italiaanse politicus en patriot.

## Biografie

Ettore Borgia, zoon van Camillo Borgia en Adelaide Quainson (of Quenson), behoorde tot de adellijke familie Borgia van Velletri. In 1812, toen hij tien jaar oud was, moest op bevel van de Franse autoriteiten verhuizen naar de militaire college van La Flèche in Frankrijk, ondanks de pogingen van de familie om hem vrij te stellen van deze plicht. Toen hij bijna dertig jaar oud was kon hij uiteindelijk terugkeren naar zijn geboortestad waar hij samen met zijn moeder de leiding van de familie nam. Ettore is nooit in het huwelijk getreden en heeft geen kinderen gehad, waardoor hij de laatste mannelijke directe afstammeling van de familie werd.
Ondanks het revolutionaire verleden van zijn vader en diens ballingschap kon Ettore tussen 1840 en 1849 meermaals de functie van Gonfaloniere di Velletri bekleden. In 1847 kreeg hij bovendien het bevel over het stadswachtbataljon met de rang van luitenant-kolonel. Maar in 1849 stond hij aan de kant van de Romeinse Republiek en werd zelfs op het hoofd geplaatst van de Marittima Provincie ten zuiden van Rome.
In 1867, na de inval in Velletri van Giovanni Nicotera en zijn vrijwilligersleger, werd Ettore benoemd tot lid van het gemeentelijk bestuur vanwege zijn rol in de opstand van 1849. Na de nederlaag van Garibaldi in Mentana moest hij echter de stad ontvluchten en Nicotera volgen tijdens zijn terugtocht.
In 1870 werd Ettore, na de uiteindelijke annexatie van de Pauselijke Staat aan Italië, beloond voor zijn patriottische acties door de jaren heen en werd daarom benoemd tot voorzitter van de Voorlopig Provincieraad van Rome. Na de ontbinding van deze raad enkele maanden later en door de hoge leeftijd verliet hij de actieve politiek en werd onder ander voorzitter van de kleuterschool van Velletri, die hij hielp financieren door middel van diverse initiatieven.
Ettore Borgia overleed in 1892 in San Giorgio di Gioiosa Marea bij de woning van zijn neef.

## Verwijzingen

* ↑ Vincenzo Ciccotti, Camillo Borgia (1773-1817). Soldato ed archeologo (Quaderni della Biblioteca comunale - 8), Velletri, Città di Velletri, 1999
* ↑ Luca Maggiore, L'ordine pubblico nello Stato pontificio. Velletri dal 1814 al 1870, Tivoli, Tored edizioni, 2016
* ↑ Luca Maggiore, Velletri nel Regno d'Italia (1870-1876), Tivoli, Tored edizioni, 2019
* ↑ I diari del giovane Antonino Cumbo conte Borgia. Gearchiveerd op 11 april 2020.
# Ettore Fioravanti

Ettore Fioravanti (Rome, 18 mei 1958) is een Italiaanse jazzpercussionist en orkestleider.

## Biografie

Fioravanti studeerde klassieke percussie bij Antonio Striano aan het Conservatorio Alfredo Casella in L'Aquila en compositie en arrangement bij Bruno Tommaso en Marco Tiso. Hij werkt sinds 1975 als jazzmuzikant en is lid van het Paolo Fresu Quintet sinds de oprichting in 1983, is sinds 1995 lid van het Piero Bassini Trio, de Terre di mezzo-groep sinds 2000 en de Millenovecento-groep sinds 2005. Hij was ook lid van de bands van Paolo Damiani, Gianluigi Trovesi, Roberto Ottaviano en Bruno Tommaso en werkte als sideman met muzikanten als Karl Berger, Marcello Melis, Tony Oxley, Enrico Rava, David Liebman, Massimo Urbani, Mal Waldron, Kenny Wheeler, Gunther Schuller, Steve Lacy, Sheila Jordan en Tim Berne.
Fioravanti leidt zijn eigen bands sinds 1990: tot 1995 het Ettore Fioravanti Quartet (met Fabio Zeppetella, Dario Deidda en Ramberto Ciammarughi), de Ricercar scintille (1995-1996) en sinds 1995 de groep Belcanto.
Naast zijn werk als jazzmuzikant, werkte hij ook bij het Teatro Stabile della Toscana (1980–82), trad op met het RAI Symphony Orchestra, nam deel aan Giorgio Battistelli's Experimentum mundi en trad op met het dansgezelschap Danzatori scalzi.

## Discografie

* 1988: Sorgente Sonora met Eugenio Colombo
* 1989| Settecanconi mit Steve Swallow, Roberto Ottaviano, Riccardo Bianchi, Stefano Battaglia, Gianni Oddi, Roberto Ottini, Doriano Beltrame, Cicci Santucci, Stefano Mastrangelo, Stefano Scalzi, Fiorenzo Gualandris
* 1992: Nelle stanca delle arcate met Bruno Tommaso
* 1993: Canzoni non cantate met Fabio Zeppetella, Stefano De Bonis, Dario Deidda
* 1995: Belcanto met Gianluigi Trovesi, Franco D'Andrea, Ernst Reijseger
* 1997: Ricercar scintille met Pietro Tonolo, Stefano Battaglia, Steve Swallow
* 2000: Florilegium met Achille Succi, Beppe Caruso, Tino Tracanna, Stefano De Bonis, Giovanni Maier
* 2000: La musica rubata met Achille Succi, Beppe Caruso, Tino Tracanna, Giorgio Vendola en de Banda Città di Montescaglioso onder Rocco Lacanfora
* 2003: Più met Tino Tracanna, Achille Succi, Beppe Caruso, Stefano De Bonis, Giovanni Maier
* 2005: Pierino, il lupo e altre cantastorie met Tino Tracanna, Achille Succi, Beppe Caruso, Stefano De Bonis, Giovanni Maier, Francesco Di Giacomo
* ↑ (en) Ettore Fioravanti. Discogs. Gearchiveerd op 24 oktober 2021. Geraadpleegd op 24-10-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ettore Fioravanti op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibliothèque nationale de France: cb139828443 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 135443563
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7987 7761
* MusicBrainz: 3e8e8b57-60fa-4e0d-b2fc-83eafb1ce565
* Système universitaire de documentation: 086927779
* Virtual International Authority File: 27260830
* WorldCat (via VIAF): 27260830
# Ernest Grips

Ernest Marie (Ernest) Grips (Jette, 16 december 1872 – Vught, 2 oktober 1970) was een Nederlandse schilder en tekenaar.

## Leven en werk

Grips werd geboren in België uit Nederlandse ouders. Hij was een zoon van de schilder Carel Jozeph Grips en Hermina Maria Johanna Jacoba Gerdessen en een jongere broer van Frits Grips.
Grips leerde de beginselen van de schilderkunst van zijn vader en studeerde verder aan de Bossche Tekenschool. Hij schilderde portretten, stillevens en landschappen in een romantisch-naturalistische trant en was ook actief als restaurator voor musea.
Grips overleed op 97-jarige leeftijd.
* ↑ Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
# Estram

Estram is de naam van het trambedrijf in de Turkse stad Eskişehir dat op 24 december 2004 is geopend. Het netwerk is bijna 17 kilometer lang en bestaat uit twee lijnen in een X-vorm. In het centrum delen de lijnen 800 meter spoor en een tramhalte (Çarşı). In totaal zijn er 26 haltes. Er is gekozen voor een spoorwijdte van 1000 mm om krappere bogen mogelijk te maken.
Op het tramnet doen 18 trams van het type Flexity Outlook C dienst. Deze eenrichtingtrams zijn 29,5 meter lang en 2,30 meter breed.
Op 20 juni 2002 heeft de gemeente een contract gesloten met een consortium, bestaande uit Bombardier Transportation en het Turkse bedrijf Yapı Merkezi, voor de aanleg van de rails en de bouw van de trams. Het project, dat 120 miljoen Amerikaanse dollar kostte, is gefinancierd door de Europese Investeringsbank, de Nordic Investment Bank en ABN AMRO.

## Haltes

* Lijn 1: Otogar - Borsa - Yunuskent - Devlet Hast. - Gökmeydan - Alanönü - Atatürk lisesi - Belediye - Çarşı - Ismet inönü - Bağlar - Anadolu Univ. - Havacılık Müzesi - Eczacılık Fk. - (keerlus: Uluönder / SSK).
* Lijn 2: Osmangazi Univ. (OGÜ) - Porsuk - Büyükdere - Göztepe - Atatürk Bulvarı - Vişnelik - Stadyum - Çarşı - Yıldız - Mamure - Opera

## Externe link

* Officiële website (in het Turks)
# Estradadoctrine

De estradadoctrine is een beginsel in de buitenlandse politiek waarbij een regering buitenlandse staten erkent in plaats van regeringen. De estradadoctrine is genoemd naar Genaro Estrada, een Mexicaans minister van buitenlandse zaken die de doctrine in 1930 formuleerde.
In de praktijk betekent de estradadoctrine dat een regering die deze doctrine hanteert buitenlandse regeringen erkent die de facto aan de macht, ongeacht de legitimiteit van die regering. Hiermee worden dus regeringen die aan de macht komen door een revolutie of coup d'état automatisch erkend. De Mexicaanse regering formuleerde de estradadoctrine na afloop van de Mexicaanse Revolutie in de hoop zo door meer landen erkend te worden. In latere jaren greep de Mexicaanse regering deze doctrine aan om onder andere de revolutionaire regeringen in Cuba en Nicaragua te erkennen. Overigens was de Mexicaanse regering hier niet altijd consequent in: het Spanje van Francisco Franco is bijvoorbeeld nooit erkend door Mexico, samen met Joegoslavië was Mexico het enige land dat de Tweede Spaanse Republiek als legitieme regering van Spanje bleef erkennen. Sinds de verkiezingsoverwinning van Vicente Fox in 2000 is Mexico grotendeels afgestapt van de estradadoctrine.
De good neighbor policy, in 1933 geformuleerd door de Amerikaanse president Franklin D. Roosevelt, kan ook als vorm van de estradadoctrine worden genoemd. Hierin verklaarde Roosevelt dat de Amerikanen zich niet zozeer zouden bemoeien met de binnenlandse aangelegenheden van Latijns-Amerikaanse landen, en de regeringen van die landen ongeacht de staatsvorm te erkennen.
Voorstanders van de estradadoctrine voeren aan dat staten het recht niet hebben zich met de staatsvorm en interne politiek van andere staten te bemoeien, dat wel doen zou een inbreuk betekenen op de soevereiniteit. Tegenstanders betogen dat het toepassen van de estradadoctrine misdadige regimes in stand kan houden.
# Estourmel

Estourmel is een gemeente in het Franse Noorderdepartement (regio Hauts-de-France) en telt 440 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Cambrai.

## Geografie

De oppervlakte van Estourmel bedraagt 5,5 km², de bevolkingsdichtheid is 80,0 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Estourmel met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Eualus townsendi

Eualus townsendi is een garnalensoort uit de familie van de Hippolytidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door Rathbun.
# Eualus suckleyi

Eualus suckleyi is een garnalensoort uit de familie van de Hippolytidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Stimpson.
# Ethelum gezei

Ethelum gezei is een pissebed uit de familie Eubelidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1941 door Paulian de Felice.
# Eucereon xanthoperas

Eucereon xanthoperas is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Hampson.
# Eucereon tigrisoma

Eucereon tigrisoma is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Rothschild.
# Eucereon zamorae

Eucereon zamorae is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Dognin.
# Eucereon zephyrum

Eucereon zephyrum is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Schaus.
# Euclimacia metallica

Euclimacia metallica is een insect uit de familie van de Mantispidae, die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Euclimacia metallica is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Esben-Petersen in 1917.
# Etheostoma etowahae

Etheostoma etowahae is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de echte baarzen (Percidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1993 door Wood & Mayden.
* ↑ (en) Etheostoma etowahae op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Etheostoma etowahae. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Euchromia schoutedeni

Euchromia schoutedeni is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae), onderfamilie beervlinders (Arctiinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Debauche.
Deze nachtvlinder komt voor in tropisch Afrika.
# Euchromia wahnesi

Euchromia wahnesi is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Rothschild.
# Euchromia salomonis

Euchromia salomonis is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Swinhoe.
# Euchromia walkeri

Euchromia walkeri is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Hampson.
# Essenbach

Essenbach is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Landshut. Essenbach telt 12.054 inwoners.

## Galerij

* 1 2 (de) Genesis Online-Datenbank des Bayerischen Landesamtes für Statistik Tabelle 12411-001 Fortschreibung des Bevölkerungsstandes: Gemeinden, Stichtage (letzten 6) (inwonersaantallen op basis van de census 2011)
Adlkofen · Aham · Altdorf · Altfraunhofen · Baierbach · Bayerbach b.Ergoldsbach · Bodenkirchen · Bruckberg · Buch a.Erlbach · Eching · Ergolding · Ergoldsbach · Essenbach · Furth · Geisenhausen · Gerzen · Hohenthann · Kröning · Kumhausen · Neufahrn i.NB · Neufraunhofen · Niederaichbach · Obersüßbach · Pfeffenhausen · Postau · Rottenburg a.d.Laaber · Schalkham · Tiefenbach · Velden · Vilsbiburg · Vilsheim · Weihmichl · Weng · Wörth a.d.Isar · Wurmsham
# Eucyclops longispinosus

Eucyclops longispinosus is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Cyclopidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Pesce & Galassi.
# Eucyclops lanceolatus

Eucyclops lanceolatus is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Cyclopidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Kiefer.
# Pteracantha agrestis

Pteracantha agrestis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Monné M. A. & Monné M. L..
# Belichthys

Belichthys is een geslacht van uitgestorven straalvinnige beenvissen die behoort tot de Chondrostei. Het leefde in het Midden-Trias (ongeveer 242-240 miljoen jaar geleden) en zijn fossiele overblijfselen zijn gevonden in Australië.

## Naamgeving

Belichthys kongicaudatus, B. magnidorsalis en B. minimus werden benoemd in 1935 door R. T. Wade op basis van fossiele resten gevonden in het Brookvale-gebied van New South Wales in Australië.

## Beschrijving

Deze kleine vis was meestal niet langer dan vijf centimeter. Hij was begiftigd met een langwerpig en slank lichaam; het hoofd was langwerpig en de snuit rond en kort. De ogen waren groot en stonden ver naar voren. De rugvin was puntig en bevond zich ongeveer in het midden van het lichaam, bijna tegenover de kleine buikvinnen. De heterocerciale staartvin was uitgerust met puntige en smalle lobben; de bovenste lob was langer dan de onderste, en de stralen van de vin vielen niet samen met het einde van de lob: op deze manier leek de staart een soort 'zwaard' te hebben dat uit de bovenste lob kwam. De schubben die Belichthys' lichaam bedekten, waren klein en ruitvormig.

## Classificatie

Belichthys werd oorspronkelijk ingedeeld bij de Paleonisciformes, een zeer heterogene groep archaïsche beenvissen waarvan verschillende beoordelingen hebben aangetoond dat ze parafyletisch zijn. Het is niet duidelijk tot welke groep vissen Belichthys behoorde; het maakte zeker deel uit van een evolutionaire radiatie van Chondrostei uit het Trias.

## Paleo-ecologie

Talloze Belichthys-fossielen zijn gevonden in het Brookvale-veld; waarschijnlijk was deze kleine vis een roofdier dat zich voedde met kleine dieren en in grote aantallen de zoetwaterpoelen bewoonde.
Literatuur
* Wade, R.T. 1935. The Triassic fishes of Brookvale, New South Wales xiv + 110p 10 pl , 47 fig
* Hutchinson, Peter (1975). "Two Triassic fish from South Africa and Australia, with comments on the evolution of the Chondrostei". Palaeontology. 18 (3): 613–629.
* Frickhinger, K. A., 1995: Fossil Atlas – Fishes. Mergus – Publishers for Natural History and Pet Books, Hans A. Baensch, Malle, Germany, 1-1088.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Belichthys minimus op de Italiaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# SL X1

De X1 is een Zweeds tweedelig elektrisch treinstel voor het regionaal personenvervoer. De treinen zijn aangeschaft door de Statens Järnvägar (SJ), maar rijden sinds mei 1968 voor het regionaal personenvervoer van de Storstockholms Lokaltrafik (SL).

## Geschiedenis

Het treinstel werd in de zestiger jaren door Kalmar Verkstad ontwikkeld, gebaseerd op treinen van de serie X6. Zij werden gebouwd in de periode 1967-75. Door onder meer de vele storingen werd de oorspronkelijke order van 100 treinen met 4 treinen uitgebreid. De treinen werden in de zeventiger jaren meerdere malen gemoderniseerd. Tijdens de strenge winter van 1982 viel meer dan 80% van alle X1-treinen uit. Hiervoor werd een verwarmde stalling in Älvsjö gebouwd. Door de snelle opwarming van ijs in de luchtkanalen van de tractiemotoren ontstond veel condens in de elektrische installaties, gevolgd door kortsluiting. Hierdoor waren deze treinen in de winter niet altijd inzetbaar.
Twee treinstellen, de 3013 en de 3037 werden aan Bombardier verkocht om te worden voorzien van testapperatuur om het signaleringssysteem ERTMS op onder meer de nieuwe Botniabanan te testen.
Sinds 2006 worden de X1-treinen geleidelijk buiten dienst gesteld en vervangen door de SL X60. Op 1 april 2011 werden de laatste zeven treinstellen afgevoerd en op 18 april 2011 gesloopt.

### Museumtrein

Het treinstel 3001 werd aangewezen om te worden bewaard als museumtrein. Door een brandje op het dak werd dit treinstel in 2007 gesloopt. In 2011 werd de treinstellen 3019 en 3081 als vervangende museumtrein aangewezen.

## Constructie en techniek

De trein is samengesteld uit een motorrijtuig met een stuurstandrijtuig. De passagiers zitten in rijen van 3 + 2. De trein heeft 6 deuren aan beide kanten. Bij de treinen 3103 en 3104 werden een aantal veranderingen doorgevoerd, waaronder de montage van schijfremmen in plaats van blokkenremmen. De treinen waren geschikt om in treinschakeling te rijden met treinen van het nieuwere type X10.

## Treindiensten

De treinen werden door Storstockholms Lokaltrafik (SL) op de volgende trajecten ingezet:
* Märsta - Stockholm C - Södertälje C
* Bålsta/Kungsängen - Stockholm C - Västerhaninge/Nynäshamn
* Södertälje C - Gnesta

## Literatuur

* Ulf Diehl en Lennart Nilsson: Svenska lok och motorvagnar 1982. Frank Stenvall, Malmö, 1982. ISBN 91-85098-34-5
* Gerrit Nieuwenhuis, Richard Latten: Spoorwegen. De Alk, Alkmaar, diverse jaarboeken.