OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Voinsles

Voinsles is een gemeente in het Franse departement Seine-et-Marne (regio Île-de-France) en telt 537 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Provins.

## Geografie

De oppervlakte van Voinsles bedraagt 27,7 km², de bevolkingsdichtheid is 19,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Voinsles met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Pseudoceros perviolaceus

Pseudoceros perviolaceus is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in het zoute water.
Het geslacht Pseudoceros, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Pseudocerotidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1859 door Schmarda.
# Kalvariebos

Het Kalvariebos is een natuurgebied nabij de Vlaams-Brabantse plaats Lubbeek.
Het is een betrekkelijk klein bos rond de top van een 90 meter hoge heuvel waarop zich een calvarie bevindt. Aangezien het bos een relict is van het oude Cieffeltebos, dat meer dan 300 ha, omvatte zijn er ook oude bomen te zien waaronder een heksenkring van beuken. Verder is er een Onze-Lieve-Vrouw-van-Bijstandkapel en aan de ingang van het gebied is een speelbos aangelegd.
# Stille

Stille is het vijfde studioalbum van het Duitse muziekduo Lacrimosa, verschenen in 1997.

## Geschiedenis

Het album piekte op nummer 64 in de Duitse hitparade.

## Tracklist

* Der erste Tag - 10:11
* Not every pain hurts - 05:20
* Siehst du mich im Licht? - 08:19
* Deine Nähe - 11:02
* Stolzes Herz - 08:47
* Mein zweites Herz - 06:53
* Make it end - 06:06
* Die Strasse der Zeit - 14:42
* Ich bin der Brennende Komet (bonusnummer) - 07:01
* ↑ Longplay-Chartverfolgung, www.musicline.de
# Fran Tudor

Fran Tudor (Zagreb, 27 september 1995) is een Kroatisch voetballer die doorgaans als verdediger speelt. Hij tekende in januari 2020 bij Raków Częstochowa. Dat lijfde hem transfervrij in nadat een halfjaar eerder zijn contract bij Hajduk Split afliep. Tudor debuteerde in 2017 in het Kroatisch voetbalelftal.

## Carrière

Tudor speelde in de jeugd van drie verschillende clubs in Zagreb en een halfjaar in die van Panathinaikos. Hij keerde in februari 2015 terug naar Kroatië, waar hij een contract tekende bij Hajduk Split. Hiervoor debuteerde hij op 18 april 2015 in het eerste elftal. Dat verloor die dag een competitiewedstrijd in de 1. HNL, thuis tegen HNK Rijeka (1–2). Tudor kreeg een basisplaats en maakte in de 44e minuut 1–0 voor Hajduk Split.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2014/15 | Hajduk Split | 1. HNL | 7 | 2 | 1 | 0 | 0 | 0 | 8 | 2 |
| 2015/16 | Hajduk Split | 1. HNL | 31 | 7 | 5 | 0 | 7 | 0 | 43 | 7 |
| 2016/17 | Hajduk Split | 1. HNL | 27 | 3 | 3 | 2 | 4 | 1 | 34 | 6 |
| 2017/18 | Hajduk Split | 1. HNL | 20 | 2 | 3 | 0 | 4 | 0 | 27 | 2 |
| 2018/19 | Hajduk Split | 1. HNL | 24 | 1 | 2 | 0 | 1 | 0 | 27 | 1 |
| Club totaal | Club totaal | Club totaal | 109 | 15 | 14 | 2 | 16 | 1 | 139 | 18 |
| 2019/20 | Raków Częstochowa | Ekstraklasa | 6 | 0 | 0 | 0 | – | – | 6 | 0 |
| Club totaal | Club totaal | Club totaal | 6 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 6 | 0 |
Bijgewerkt t/m 18 april 2020

## Interlandcarrière

Tudor debuteerde op 11 januari 2017 in het Kroatisch voetbalelftal, tijdens een oefeninterland in Nanning in het kader van de China Cup, tegen Chili (1–1, 5–2 verlies na strafschoppen). Hij viel in de 57e minuut in voor Filip Ozobić. Ook zijn tweede interland (tegen China) behoorde tot dit vriendschappelijke toernooi. Tudor maakte op 28 mei 2017 zijn eerste interlanddoelpunt. Hij zorgde die dag voor de 0–2 tijdens een met 1–2 gewonnen oefeninterland tegen Mexico.
# Suillia apicalis

Suillia apicalis is een vliegensoort uit de familie van de afvalvliegen (Heleomyzidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1862 door Loew.
# Dirk Olthuis

Dirk Olthuis (Hoorn, 1 maart 1877 – Semarang, 21 januari 1945) was een Nederlands directeur en politicus.
Hij werd geboren als zoon van Frans Olthuis (timmerman) en Johanna Mol. Hij werkte als ambtenaar bij de gasfabriek in zijn geboorteplaats voor hij in 1900 benoemd werd tot onderdirecteur bij de Nederlands Indische Gas Maatschappij (NIGM; later OGEM). Rond 1903 fungeerde hij enige tijd als waarnemend directeur in Semarang. Hij was adjunct-directeur van de gasfabriek in Soerabaja voor hij in 1908 als directeur van de Surinaamse tak van NIGM naar Suriname ging om in Paramaribo een gasfabriek te beginnen. Een jaar later vond de officiële opening plaats. Bij de parlementsverkiezingen van 1912 werd hij verkozen tot lid van de Koloniale Staten. Eind 1915 gaf hij het Statenlidmaatschap op vanwege verlof in Nederland. Toen hij in 1916 in Paramaribo terugkeerde was hij intussen getrouwd met Elisabeth Maria Agatha van Wageningen Walstra. Hij verliet in 1918 Suriname en werd als directeur opgevolgd door P.J.M. Payens. Olthuis vestigde zich in Hoorn maar vertrok later weer naar Nederlands-Indië.
Daar overleed hij in 1945 op 67-jarige leeftijd in het jappenkamp Bangkong te Semarang.
# Vladimir Jasjtsjenko

Vladimir Illitsj Jasjtsjenko (Russisch: Влади́мир Ильи́ч Я́щенко) (Zaporizja, 12 januari 1959 – 30 november 1999) was een Oekraïense hoogspringer, die op internationale wedstrijden uitkwam voor de Sovjet-Unie. Hij werd bij de senioren driemaal Europees kampioen en verbeterde tweemaal het wereldrecord op deze discipline.

## Biografie

Jasjtsjenko was een natuurtalent bij het hoogspringen en sprong op 17-jarige leeftijd in 1976 al over 2,22 m. Op 3 juli 1977 verbeterde hij in Richmond tijdens een internationale wedstrijd tussen de jeugd van Sovjet-Unie en de Verenigde Staten allereerst het wereldjuniorenrecord tot 2,27 m, vervolgens het Europese record tot 2,31 m en ten slotte het wereldjuniorenrecord tot 2,33 m. Zijn eerste succes behaalde hij in 1977 door bij de Europese jeugdkampioenschappen in Donetsk het hoogspringen op zijn naam te schrijven.
Op 12 maart 1978 won Vladimir Jasjtsjenko het EK indoor in Milaan door met 2,35 het wereldindoorrecord te verbeteren. In de zomer van 1978 won hij op het Europees Kampioenschap in Praag hij onderdeel hoogspringen. Met een beste poging van 2,30 versloeg hij zijn landgenoot Aleksandr Grigorjev (zilver; 2,28) en de Oost-Duitser Rolf Beilschmidt (brons; 2,28).
Hierna was hij genoodzaakt een lange pauze in te lassen en werd hij verschillende malen aan zijn knieën geopereerd. Zijn laatste wedstrijd sprong hij in 1983 waarbij hij met moeite over 2,10 m kwam. Hij overleed op 40-jarige leeftijd na langdurige alcoholproblemen aan de leveraandoening levercirrose.

## Titels

* Europees kampioen hoogspringen (outdoor) - 1978
* Europees kampioen hoogspringen (indoor) - 1978, 1979
* Europees jeugdkampioen hoogspringen - 1977

## Persoonlijke records

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| hoogspringen (outdoor) | 2,34 m | 16 juni 1978 (ex-WR) | Tbilisi |
| hoogspringen (indoor) | 2,35 m | 12 maart 1978 | Milaan |

## Wereldrecords

| Hoogte (m) | Datum | Plaats |
| 2,33 | 03.07.1977 | Richmond |
| 2,34 | 16.06.1978 | Tbilisi |

## Palmares
### Hoogspringen

* 1978: 1 EK indoor - 2,35 m
* 1978: 1 EK - 2,28 m
* 1979: 1 EK indoor - 2,26 m
* (en) World Athletics-profiel voor Vladimir Jasjtsjenko
* ↑ (en) Downes, Steven, Obituary: Vladimir Yashchenko. The Independent (8 december 1999). Geraadpleegd op 14 februari 2023.
# Provinciaal Park Gooseberry Cove

Het Provinciaal Park Gooseberry Cove (Engels: Gooseberry Cove Provincial Park) is een provinciaal park in de Canadese provincie Newfoundland en Labrador. Het park werd opgericht in het jaar 1980 en bestaat uit een strand en wat achterliggende natuur. Het bevindt zich in de kustregio Cape Shore in het zuidoosten van het eiland Newfoundland.

## Ligging en omschrijving

Het park ligt centraal in de regio Cape Shore, aan de westkust van het Newfoundlandse schiereiland Avalon. Het bevindt zich in het kleine gehucht Gooseberry Cove, dat gelegen is aan de gelijknamige inham. Het ligt meer bepaald vlak bij provinciale route 100, op een rijafstand van 27 km ten zuiden van de grote plaats Placentia.
De inham Gooseberry Cove is een goed beschermde cove van de Placentia Bay met aan haar oevers een zandstrand, hetgeen in de provincie een zeldzaamheid is. Het is daarenboven gelegen te midden van een groene omgeving bestaande uit grasland en bos. Ter hoogte van het park mondt ook de Big Brook in zee uit.
Het strand en het daar achter gelegen grasland zijn als mooi en waardevol stukje natuurgebied daarom door Newfoundland en Labrador erkend als een provinciaal park. Het is met een oppervlakte van 3 hectare het op één na kleinste van provinciaal park in de provincie.

## Fauna

Het Provinciaal Park Gooseberry Cove maakt net als heel de rest van de westelijke Cape Shore deel uit van het grote Important Bird Area van de Placentia Bay. De weide omgeving is immers belangrijk als voedlocatie voor heel wat broedende zeevogels en huisvest ook grote groepen eidereenden in de wintermaanden.
Relatief zeldzame landvogels die specifiek in het park nu en dan kunnen gespot worden zijn onder andere de roodkroonhaan, noordse waterlijster, witkeelgors en de geelstuitzanger. Ook enkele middelgrote zoogdieren kunnen in het provinciaal park waargenomen worden, waaronder rivierotters, nertsen en vossen.
# Strepera

Strepera is een geslacht van zangvogels uit de familie orgelvogels (Cracticidae). Deze vogels heten in het Nederlands klauwierkraaien. De geslachtsnaam is ontleend aan het Klassiek Latijn: strepere betekent herrie maken.

## Kenmerken

Het zijn vrij grote vogels (45 tot meer dan 50 cm) die sterk op kraaiachtigen lijken, met een grote snavel en een geel oog.

## Leefwijze

Ze leven van insecten, afval en gebruiken hun grote snavels om larven onder boombast vandaan te halen.

## Verspreiding en leefgebied

Het zijn uitgesproken omnivoren die zich ophouden in open landschappen maar ook wel in steden en bij boomgaarden waar ze soms een plaag vormen.

## Soorten

Het geslacht kent de volgende soorten:
* Strepera fuliginosa – Zwarte klauwierkraai
* Strepera graculina – Bonte klauwierkraai
* Strepera versicolor – Grijze klauwierkraai
* ↑ Gill, F. & D. Donsker (Eds). (2013). IOC World Bird List (v 3.4).
# Fran Vanderstukken

Fran Vanderstukken is een Belgisch jiujitsuka.

## Levensloop

Vanderstukken is afkomstig uit Zemst. Ze doctoreert aan de UGent en is werkzaam als kinesiste.
Op de wereldkampioenschappen van 2016 in het Poolse Wrocław en 2017 in het Colombiaanse Bogota behaalde ze goud in de gewichtsklasse -62kg van het ne waza. In 2015 in het Thaise Bangkok behaalde ze in deze discipline en gewichtsklasse brons. Op het WK van 2019 te Abu Dhabi behaalde ze zilver in de gewichtsklasse -57kg.
* (en) Profiel Fran Vanderstukken, Ataste BJJ
* ↑ Wereldkampioene Fran Vanderstukken lost verwachtingen in: “En dan nu eindelijk slaap inhalen”, Het Nieuwsblad, 8 december 2017. Gearchiveerd op 28 december 2022.
* ↑ DE MESMAEKER Dirk & VANDER GRACHT Kris, Fran Vanderstukken (Zemst) is wereldkampioen jiu-jitsu, Ring-tv, 2 december 2017. Gearchiveerd op 28 december 2022.
* ↑ (en) PESSELA Amith, Amal Amjahid secures eighth JJIF gold at world championship in Abu Dhabi, The National News, 20 november 2019. Gearchiveerd op 28 december 2022.
* ↑ Dubbel goud voor België op WK jiujitsu: Amjahid Amal en Licai Pourtois kronen zich tot beste van de wereld, Gazet van Antwerpen, 21 november 2019. Gearchiveerd op 28 december 2022.
# Suillellus

Suillellus is een geslacht van schimmels behorend tot de familie Boletaceae.

## Soorten

Volgens Index Fungorum bevat het geslacht 19 soorten (peildatum december 2021):
| Soortnaam | Auteur(s) | Publicatiejaar |
| Suillellus adalgisae | (Marsico & Musumeci) N. Schwab | 2019 |
| Suillellus adonis | (Pöder & H. Ladurner) Vizzini, Simonini & Gelardi | 2014 |
| Suillellus amygdalinus | (Thiers) Vizzini, Simonini & Gelardi | 2014 |
| Suillellus atlanticus | (Blanco-Dios & G. Marques) Vizzini, Simonini & Gelardi | 2014 |
| Suillellus austrinus | (Singer) Murrill | 1948 |
| Suillellus caucasicus | (Singer ex Alessio) Blanco-Dios | 2015 |
| Suillellus comptus | (Simonini) Vizzini, Simonini & Gelardi | 2014 |
| Suillellus gabretae | (Pilát) Blanco-Dios | 2015 |
| Suillellus hypocarycinus | (Singer) Murrill | 1948 |
| Suillellus luridiceps | Murrill | 1946 |
| Suillellus luridus (Netstelige heksenboleet) | (Schaeff.) Murrill | 1909 |
| Suillellus mendax | (Simonini & Vizzini) Vizzini, Simonini & Gelardi | 2014 |
| Suillellus permagnificus | (Pöder) Blanco-Dios | 2015 |
| Suillellus pictiformis | Murrill | 1943 |
| Suillellus queletii (Gladstelige heksenboleet) | (Schulzer) Vizzini, Simonini & Gelardi | 2014 |
| Suillellus subamygdalinus | Kuan Zhao & Zhu L. Yang | 2016 |
| Suillellus subluridus | Murrill | 1938 |
| Suillellus subvelutipes | (Peck) Murrill | 1948 |
| Suillellus weberi | (Singer) Murrill | 1948 |
* (en) Index Fungorum
# Dolichopus nigricoxa

Dolichopus nigricoxa is een vliegensoort uit de familie van de slankpootvliegen (Dolichopodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Van Duzee.
# I'm Sure We're Gonna Make It

I'm Sure We're Gonna Make It is een compilatie-cd van Nederlandse punksingles van de eerste generatie punkbands (1977-1982). Het betreft vaak eigen beheer-producties die in een beperkte oplage verschenen. Door de uitgave van deze in 1996 werd deze muziek voor het eerst in jaren weer voor een groot publiek toegankelijk. Deze compilatie is in de USA ook als illegale bootleg dubbel LP verschenen onder de naam Killed by Epitaph.
De uitgave van de cd werd vergezeld door een boek over de beginjaren van de Nederlandse punk: "Het Gejuich Was Massaal".
I'm Sure We're Gonna Make It is samengesteld door Jeroen Vedder en uitgegeven door het Amerikaanse Epitaph Records.

## Tracklisting LP

Side One
* Ivy Green - I'm Sure We're Gonna Make It
* Helmettes - I Don't Care What People Say
* Panic - Requiem for Martin Heidegger
* Flyin Spiderz - City Boy
* Speedtwins - I Hate Football
* Paul Tornado - Van Agt Casanova
Side Two
* The Suzannes - Teenage Abortion
* Tits - Daddy is My Pusher
* Mollesters - Plastic
* Filth - Don't Hide Your Hate
* God's Heart Attack - Treat Me Like a Doll
* Helmettes - Half Twee
* Mecano Ltd - Fools
* Subway - Jesus Loves Me (But I Don't Care)
Side Three
* Mort Subite - Ich Liebe Ulrike
* Brommers - Miracles
* B V D - Look Out the Cops
* Shith - Tonight She's By My Side
* Coïtus Int. - I Shouldn't Go
Side Four
* Vopo's - Menten
* The Ex - Human Car
* The Nixe - Searching
* Rondos - A Black and White Statement
* Nitwitz - I'm So Lazy
* Tröckener Kecks - Lang Zo Aardig Niet
# Vladimir Jepisjin

Vladimir Viktorovitsj Jepisjin (Russisch: Владимир Викторович Епишин) (Leningrad, 11 juli 1965) is een Russische schaker met een rating van 2558 in 2015. Hij is een grootmeester.
* In 1999 won hij, ongedeeld, het open kampioenschap van Gouda. In 2016 werd hij op hetzelfde toernooi eerste, gedeeld met Erik van den Doel.
* In 2000 won Jepisjin samen met Semen Dvoirys de open groep van het Schaaktoernooi Hoogeveen.
* In het Open kampioenschap van Apeldoorn dat in 2001 verspeeld werd, eindigde hij samen met Friso Nijboer op de eerste plaats. Op het Hastings International Chess Congress in 2004 werd hij derde. De Schot Jonathan Rowson werd eerste.
* In 2003 en in 2004 won Vladimir Jepisjin het Open Kampioenschap van Utrecht.
* In augustus 2004 eindigde hij samen met Igor Glek als eerste en tweede in het ROC-Aventus open Apeldoorn met 159 deelnemers
* Epishin speelt in november 2004 ook mee in het toernooi om het kampioenschap van Rusland.
* In februari 2005 nam Jepisjin deel aan het Daniël Noteboom-toernooi.
* Op 5 mei 2005 werd in Wageningen het 73e Bevrijdingstoernooi verspeeld dat met 6 uit 7 door Jepisjin gewonnen werd. Vincent Rothuis en Petar Popovic werden gedeeld tweede.
* In juli 2005 vond in Haarlem het vierde Roc Nova College schaaktoernooi plaats, met meer dan 190 deelnemers. Drie schakers eindigden met 5.5 pt. uit 6: Friso Nijboer, Erwin l'Ami en Edwin van Haastert. Na de tie-break werd Friso eerste. Vijf spelers eindigden met 5 punten, namelijk Sergej Tiviakov, Vladimir Jepisjin, Lev Gutman, Harmen Jonkman en Irina Slavina.
* In augustus 2005 eindigde Jepisjin op het Solsones open met 6.5 pt. uit 9.
* Van 24 september t/m 2 oktober 2005 speelde hij mee in het 14e Monarch Assurance toernooi op het eiland Man waar hij met 6 uit 9 op de achtste plaats eindigde.
* In november 2005 vond het Leuven open 2005 plaats, dat met 6.5 pt. uit 7 door hem gewonnen werd.
* In juni 2014 won hij het HSC/De Legibus Open in Helmond.
* In mei 2015 en mei 2016 won hij het Apeldoornse Rapidkampioenschap.
# Provinciaal Museum Emile Verhaeren

Het Provinciaal Museum Emile Verhaeren werd in 1955 in Sint-Amands (België), de geboorteplaats van de Franstalige Vlaamse dichter en kunstcriticus Emile Verhaeren, opgericht. De heer René Gevers, een achterneef van de dichter, bracht het museum onder in het veerhuis aan de Kaai. De collectie bestond grotendeels uit kunstwerken, allerlei boeken en realia.
In de jaren zestig trok de heer Gevers zijn collectie terug. Een nieuwe collectie werd samengesteld en het beheer van het Veerhuis werd overgenomen door de VVV Klein-Brabant/Scheldeland.
In 1982 werd het Antwerpse Provinciebestuur eigenaar van het gebouw en de collectie. Met provinciale, gemeentelijke en private participatie is, sinds 1 januari 1995 het Emile Verhaeren Genootschap vzw volledig verantwoordelijk voor het beleid en het beheer van het museum.
In 1997 werd het museum ondergebracht op de eerste verdieping van het 'Dorpshuis De Leeuw' aan de Emile Verhaerenstraat. Dit volledig gerestaureerde gebouw, maakte vroeger deel uit van het geboortehuis van Emile Verhaeren.
Het Provinciaal Museum Emile Verhaeren is een literair museum. Het herbergt originele manuscripten, boeken, brieven, foto’s, persoonlijke realia, kunst- en beeldhouwwerken.
De bezoeker kan er kennismaken met de dichter, zijn literaire activiteit en de tijdgeest waarin hij leefde.

## Externe link

* officiële website
# Karaman (district)

Karaman is een Turks district in de provincie Karaman en telt 160.179 inwoners (2007). Het district heeft een oppervlakte van 3685,7 km². Hoofdplaats is Karaman.
De bevolkingsontwikkeling van het district is weergegeven in onderstaande tabel.
| 1997 | 2000 | 2007 |
| 149.956 | 152.450 | 160.179 |
# Strepenlori

De strepenlori (Chalcopsitta scintillata) is een vogel uit de familie van de Psittaculidae (papegaaien van de Oude Wereld). Deze papegaai werd in 1835 door Coenraad Jacob Temminck beschreven aan de hand van verzamelde specimens bij de Tritonbaai (baie Lobo) tijdens de expeditie naar Nieuw-Guinea in 1828. Het is een endemische vogelsoort in Nieuw-Guinea.

## Kenmerken

De vogel is 31 cm lang en overwegend groen gekleurd. De snavelbasis en de naakte ring om het oog zijn zwart. Onder het oog en op het voorhoofd is de vogel helderrood. De veren op borst en buik hebben oranjekleurige randen en uiteinden, de "dijen" zijn rood evenals de ondervleugeldekveren.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in Nieuw-Guinea en telt drie ondersoorten:
* C. s. rubrifrons of oranje gestreepte lori: de Aru-eilanden.
* C. s. scintillata of geel gestreepte lori: zuidwestelijk Nieuw-Guinea.
* C. s. chloroptera of groen gestreepte lori: zuidoostelijk Nieuw-Guinea.
Het leefgebied bestaat uit een groot aantal landschapstypen zoals savanne, bos, secundair hellingbos tot op 800 m boven zeeniveau, moerasbos met sagopalm, kokospalmplantages en mangrovebos.

## Status

De strepenlori heeft een groot verspreidingsgebied en daardoor is de kans op de status kwetsbaar (voor uitsterven) gering. De grootte van de wereldpopulatie is niet gekwantificeerd. De soort is waarschijnlijk stabiel in aantal. Om deze redenen staat de vogel als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Strepenlori op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ BHL
* 1 2 Handbook of the Birds of the World deel 4 1997.
# Fugu (kogelvis)

De fugu (Takifugu niphobles) is een straalvinnige vissensoort uit de familie van kogelvissen (Tetraodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Jordan & Snyder.

## Kenmerken

Het lichaam van deze giftige 15 cm lange vis is lichtgroen met op de rug witte vlekken. Op de flanken heeft hij stekels, die rechtop gaan staan als hij bedreigd wordt. Daarvoor pompt hij lucht in een rekbare maagzak om zich op te blazen.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in de noordwestelijke Grote Oceaan in Japanse wateren.

## Voortplanting

De paaitijd ligt tussen mei en juni, altijd na volle of nieuwe maan. Dan worden op grindstranden bij vloed de eieren afgezet.

## Delicatesse

Deze vis wordt in Japan als een delicatesse beschouwd, maar hij moet voor consumptie heel goed worden schoongemaakt. De mensen die deze vis bereiden, moeten hiervoor speciaal worden opgeleid. Het gif dat deze vis bevat, is giftiger dan cyanide en absoluut dodelijk. De organen die dit gif bevatten, moeten absoluut worden verwijderd. Dit gif scheidt de vis ook af in het water om belagers af te schrikken.

## Status

De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als Onzeker, beoordelingsjaar 1996.
* 1 2 (en) Fugu op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Takifugu niphobles. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
* David Burnie (2001) - Animals, Dorling Kindersley Limited, London. ISBN 90-18-01564-4 (naar het Nederlands vertaald door Jaap Bouwman en Henk J. Nieuwenkamp).
# Suphrodytes

Suphrodytes is een geslacht van kevers uit de familie van de waterroofkevers (Dytiscidae). De naam van het geslacht werd in 1914 (postuum) voorgesteld door Maurice des Gozis.
Het geslacht telde lang maar één soort, totdat in 2012 het werk van Johannes Bergsten en drie co-auteurs verscheen, waarin het bestaan van een tweede soort aannemelijk werd gemaakt.

## Soorten

* Suphrodytes dorsalis (Fabricius, 1787)
* Suphrodytes figuratus (Gyllenhal, 1826)

### Onderscheidende kenmerken

Suphrodytes dorsalis is gemiddeld groter (5.0–5.5 mm) dan S. figuratus (4.5–5.0 mm), en heeft een wat meer langgerekt lichaam. De kop van S. dorsalis is vaak geheel geel, en het halsschild draagt grotere gele vlekken; de kop van S. figuratus vertoont vaak donkere vlekken, en de gele vlekken op het halsschild zijn kleiner. De dekschilden van S. dorsalis zijn vaak grotendeels donker, met smalle gele randen, en aan de voorzijde op ieder schild een ovale gele vlek die nooit verbonden is met de gele marge; bij die van S. figuratus zijn de gele randen breder, en vaak door een smalle gele zone verbonden met de gele vlek aan de voorkant. Aan de buikzijde is het achterlijf van S. dorsalis bijna zwart, en constrasteert met de bruinrode onderzijde van het borststuk; bij S. figuratus is de gehele onderzijde bruinrood, zonder contrast tussen achterlijf en borststuk.
* ↑ (en) Hallan, Joel, Synopsis of the described Coleoptera of the World. Biology Catalog. Texas A&M (6 juni 2010). Gearchiveerd op 20 oktober 2013.
* ↑ Gozis, M. des (1914). Tableaux de détermination des dytiscides, notérides, hyphydrides, hygrobiides et haliplides de la faune franco-rhénane (part). Miscellanea Entomologica 21: 97–112
* 1 2 Bergsten, J., Brilmyer, G., Crampton-Platt, A. & Nilson, A.N. (2012). Sympatry and colour variation disguised well-differentiated sister species: Suphrodytes revised with integrative taxonomy including 5 kbp of housekeeping genes (Coleoptera: Dytiscidae). DNA Barcodes 1: 1–18; DOI:10.2478/dna-2012-0001
# Doddosia

Doddosia is een vliegengeslacht uit de familie van de wolzwevers (Bombyliidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Edwards.
# Hypolamprus janenschi

Hypolamprus janenschi is een vlinder uit de familie venstervlekjes (Thyrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Gaede.
De soort komt voor in tropisch Afrika.