OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Johannes van Wulfen

Johannes van Wulfen (of Johan van Wulfen) (Laren, 1838-1912) was een dorpsonderwijzer in Laren, daarnaast was hij de bedenker van een in 1885 door de Hilversumse uitgeverij J. Geradts & Co. uitgebrachte leesmethode: ‘Sprekende Letterbeelden’. Dit bestond uit achttien tekeningen waarop verschillende letters waren afgebeeld. Zo bestond de letter O uit een jongetje met een hoepel. Van Wulfen bleef na de onthulling van zijn bankje nog tot 31 december 1907 tot zijn zeventigste levensjaar in dienst bij de gemeente Laren die hem toen eervol ontslag verleende.

## School

Van Wulfen richtte zijn eigen school op, in de volksmond "De school van Van Wulfen" genoemd, waarvan hij zelf de hoofdonderwijzer was. Dit gebouw stond op de hoek van de Van Nispenstraat-Klaaskampen, ongeveer waar het Hamdorffmonument is geplaatst, links naast het café 'Het Bonte Paard'. Dit gebouw met de aangrenzende woning van de bovenmeester is in 1914 afgebroken.

## Aandenken

* Bij de Coeswaerde staat een stenen bank: de Van Wulfenbank. De bank is ontworpen door beeldhouwer Eduard Jacobs en aan Van Wulfen geschonken door de inwoners van Laren, als huldeblijk bij zijn gouden jubileum op 25 mei 1905. Het is een stenen bank met op de rugleuning de tekst VAN WULFENBANK en in reliëf afbeeldingen van de leerlingen Lijsje Calis en Gerrit Wiegers (latere sigarenmaker op de Schapendrift te Laren).
* De Van Wulfenlaan in Laren is naar hem vernoemd.
* ↑ Mythes en verdriet op kerkhof Laren, in: Gooi- en Eemlander, 25 juli 2016 pag. 4 regionaal
* ↑ Gooi en Vecht Historisch. Gearchiveerd op 31 mei 2019.
* ↑ Kent u ze nog... de Laarders, door G. Koekkoek.
* ↑ Van der Krogt, gedenkbeeld van Van Wulfen.
# Jos van der Donk (sporter)

Jos van der Donk (Utrecht, 20 januari 1954) is een voormalig Nederlands atleet, die gespecialiseerd was in het speerwerpen. Van der Donk verloor zijn onderbeen door een ongeluk in militaire dienst.
Van der Donk maakte in 1980 zijn debuut in het atletiek en heeft aan meerdere Paralympische Spelen meegedaan. Zo kwam hij in 1984 uit voor Nederland op de Paralympische Zomerspelen in Stoke Mandeville en won daar zilver. Op de Paralympische Zomerspelen van 1988 in Seoel veroverde hij het goud. In 1990 stopte Van der Donk met topsport maar 10 jaar later, in 2000, maakte Van der Donk zijn comeback. Hij was daardoor ook in 2004 in Athene erbij. Voor de Paralympische Zomerspelen in 2008 in Beijing was hij eveneens geselecteerd. Na deze spelen heeft hij zijn carrière definitief beëindigd.
In het dagelijks leven is hij GZ-psycholoog.
# Jonathan Jarvis

Jonathan B. Jarvis (26 juni 1953) is de 18e directeur van de National Park Service, het federale agentschap bevoegd met het beheer van onder andere de nationale parken van de Verenigde Staten.
Tot 2009 was Jarvis regionaal directeur van de regio Pacific West van de National Park Service. Hij werkte al meer dan dertig jaar bij het agentschap, onder andere als superintendent van Mount Rainier National Park, Craters of the Moon National Monument and Preserve en Wrangell-St. Elias National Park and Preserve. Op 10 juli 2009 nomineerde president Barack Obama hem als directeur van de Service, volgend op het ontslag van Mary A. Bomar in januari 2009. De Senaat bevestigde die nominatie op 25 september. Op 2 oktober legde hij de eed af.
# Jonathan Joseph-Augustin

Jonathan 'Jo' Joseph-Augustin (13 mei 1981, Tremblay-les-Gonesse) is een Frans voetballer.
De verdediger deed zijn jeugdopleiding bij Villepinte, Clairefontaine en En Avant Guingamp. In juli 2000 maakt hij zijn eersteklassedebuut tegen Saint-Étienne met onder andere Didier Drogba en Edwin Van Ankeren ook in de ploeg . Na 15 wedstrijden in de competitie werd hij in 2003 uitgeleend aan tweedeklasser Grenoble Foot (36 wedstrijden). Sinds 2004 speelde hij voor reeksgenoot Niort FC (32 wedstrijden). In 2005 tekende hij bij de Belgische eersteklasser SK Beveren, waar hij basisspeler was. Op vrijdag 29 juni 2007 tekende hij een contract voor drie jaar KSV Roeselare. Hij bleef er echter maar een half jaar, waardoor hij in januari 2008 bij het Duitse Rot-Weiss Essen belandde. In 2010 keerde hij terug in eigen land en speelde voor AS Moulins, waarna hij in 2012 weer voor een buitenlands avontuur koos bij FC Edmonton in Canada.
Hij was Frans belofteninternational en nam deel aan het WK 2001 in Argentinië. Hij werd ook opgeroepen bij de onder 17-jarigen voor het toernooi van Porto in 1998 en vriendschappelijk tegen Zwitserland, Duitsland en 2x Turkije.

## Carrière

* jeugd: INF Clairefontaine
* 2000-2004: EA Guingamp
** 2003-2004: Grenoble Foot (huur)
* 2004-2005: Chamois Niortais FC
* 2005-2007: KSK Beveren
* 2007-2008: SV Roeselare
* 2008: Rot-Weiss Essen
* 2010-2011 : AS Moulins
* 2012: FC Edmonton
# José Fernando Bonaparte

José Fernando Bonaparte (Rosario, 14 juni 1928 - Mercedes, 18 februari 2020) was een Argentijns paleontoloog. Hij beschreef diverse geslachten van Zuid-Amerikaanse dinosauriërs en cynodonten.

## Loopbaan

Bonaparte werd in Rosario geboren als zoon van een Italiaans zeeman. Hij volgde nooit een opleiding in de Paleontologie, maar vanaf jonge leeftijd verzamelde Bonaparte fossielen. Later werd hij curator van de Universidad Nacional de Tucumán, waar Bonaparte in 1974 een eredoctoraat ontving. Aan het einde van de jaren zeventig ging hij werken voor het Museo Argentino de Ciencias Naturales Bernardino Rivadavia in Buenos Aires.

## Ontdekkingen

In 1993 beschreef Bonaparte samen met Rodolfo Coria een van de grootste landdieren ooit, de titanosauriër Argentinosaurus. Hij beschreef ook diverse andere Argentijnse dinosauriërs, zoals de sauropodomorf Riojasaurus (1969), de sauropoden Amargasaurus (1991) en Mussaurus (1979), de theropoden Abelisaurus en Carnotaurus (beide 1985), en Alvarezsaurus (1991).
Daarnaast deed Bonaparte diverse studies naar de cynodonten van Argentinië en Brazilië. Hij beschreef diverse geslachten uit de Rosário do Sul-groep en benoemde de Brasilodontidae, een familie die nauw verwant aan de zoogdieren is. Bonacynodon werd in 2016 naar Bonaparte vernoemd ter ere van zijn uitgebreide bijdragen aan de kennis over Zuid-Amerikaanse cynodonten. Tevens bestuurde Bonaparte de Zuid-Amerikaanse zoogdieren van het Laat-Krijt en het Vroeg-Paleoceen en hij beschreef een deel van de fauna van de Los Alamitos-formatie en Punta Peligro in Patagonië, waaronder Gondwanatherium en Peligrotherium.
Ook buiten Zuid-Amerika was Bonaparte actief en hij beschreef onder meer Iberomesornis, een vogel uit het Vroeg-Krijt van Spanje.
Bonaparte werd 91.
* Bibsys: 98017586
* Gemeinsame Normdatei: 1057373656
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0991 2530
* Library of Congress Control Number: n87916599
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007369615305171
* Système universitaire de documentation: 133615634
* Virtual International Authority File: 77848030
* WorldCat (via VIAF): 77848030
# Joseph DeCamp

Joseph Rodefer DeCamp (Cincinnati, 5 november 1858 – Boca Grande, Florida, 11 februari 1923) was een Amerikaans kunstschilder. Hij was lid van het impressionistische kunstenaarsgenootschap Ten American Painters.

## Leven en werk

DeCamp werd geboren en groeide op Ohio. Hij begon zijn studies in Cincinnati bij de jonge, flamboyante Frank Duveneck. In 1878 volgde hij, samen met onder anderen John Henry Twachtman, Duveneck naar de Academie voor Schone Kunsten in München. Met Duveneck, Alexander, Twachtman en enkele anderen maakte hij vervolgens ook reizen naar Italië, onder andere naar Florence.
In 1883 keerde DeCamp terug naar de Verenigde Staten, naar Boston. Hij werd lid van de Boston School, onder leiding van Edmund Charles Tarbell en Emil Otto Grundmann. Hij richtte zich vervolgens vooral op portret- en modelschilderen, enigszins onder invloed van James McNeill Whistler, die hij in Florence had ontmoet. In de loop van de jaren 1890 veranderde hij zijn stijl steeds meer richting het impressionisme en tonalisme. In 1897 was hij een van de oprichters van de Ten American Painters.
In 1904 verwoestte een brand in zijn atelier te Boston enkele honderden van zijn schetsen en schilderijen, met name vrijwel al zijn impressionistische landschappen. In zijn latere leven maakte hij vooral weer portretten.
Decamp overleed in 1923, op 64-jarige leeftijd. Diverse van zijn werken bevinden zich momenteel in het Museum of Fine Arts te Boston.

## Portretten

* Pauline DeCamp age 13
* The Blue Mandarin Coat
* Red and Gold (miss Pearson)
* Sally
* Woman Drying Her Hair
* The Blue Cup
* The Window Blind
* Girl with a Green Shawl
* The Cellist
* Arrangement in Pink (Reflections)

## Literatuur

* Laurene Buckley: Joseph DeCamp: The Boston Technician. Prestel Publishing, 1995. ISBN 3-7913-1604-4
# John Michael Bishop

John Michael Bishop (York, 22 februari 1936) is een Amerikaans immunoloog en microbioloog. In 1989 won hij samen met Harold E. Varmus de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde voor de ontdekking van de cellulaire oorsprong van retrovirale oncogenen.

## Biografie

Bishop werd geboren in York, Pennsylvania, als zoon van de lutherse predikant John Michael Bishop Sr. en Carrie Grey Bishop. Na de Swatara Township High School in Oberlin studeerde hij aan het Gettysburg College en de Harvard Medical School. Aan die eerste haalde hij in 1957 een bachelorgraad in de scheikunde en aan de tweede in 1962 zijn Doctor of Medicine (MD).
Hij begon zijn carrière bij het National Institute of Allergy and Infectious Diseases, een onderdeel van het National Institutes of Health (NIH). Hij werkte vervolgens een jaar voor het Heinrich-Pette Instituut in Hamburg, Duitsland, alvorens lid te worden van de faculteit van de Universiteit van Californië - San Francisco. Eerst als docent en vanaf 972 als hoogleraar microbiologie en immunologie. Hij bleef bij deze faculteit tot 1968.

## Werk

Bishop is vooral bekend van zijn werk aan retrovirale oncogenen. Samen met Varmus voerde hij gezamenlijk onderzoek uit naar het Rous-sarcoom, een retrovirus waarvan Nobellaureaat Peyton Rous had aangetoond dat het kankertumoren veroorzaakt bij kippen. Het kankerverwekkende gen dat deel uitmaakt van het retrovirus dat sarcomen in kippen doet ontstaan was "src" (uitspraak sarc als in sarcoom). Bishop en Varmus ontdekten dat bij mensen een vergelijkbaar proto-oncogen voorkomt: c-Src. Hun onderzoek gaf meer inzicht in hoe tumoren ontstaan uit veranderingen (mutaties) in normale genen.
Bishop kreeg in 1982 de Albert Lasker Award for Basic Medical Research, in 1999 de Priestley Medal en in 2003 de National Medal of Science. Sinds 1998 is hij kanselier van de Universiteit van Californië - San Francisco.
# Jules Blangenois

Jules Blangenois (Doornik, 28 april 1870 – Brussel, 29 juli 1957) was een Belgisch componist en dirigent. Hij componeerde ook onder het pseudoniem Banon Jemy.

## Leven

Tijdens zijn schooltijd gaat hij ook naar de muziekschool van Doornik. Blangenois doet zijn studies aan het Koninklijk Muziek-Conservatorium te Brussel in het hoofdvak trombone en in de theoretische vakken. Tot zijn leraren behoren Flon, Ruhlmann en Paul Gilson.
Ondertussen is hij 1e trombonist aan de Muntschouwburg te Brussel, een functie die hij 11 jaar houdt. In 1896 wordt hij docent voor tuba en trombone aan het Conservatorium te Verviers. Eveneens treedt hij met diverse orkesten in België en Frankrijk als solist op. Verder musiceert hij in de operaorkesten van Gent en Lyon, Frankrijk alsook als solo trombonist in de Musique de Garde Civique te Elsene. In 1930 stopt hij met de werkzaamheden als docent in Verviers. Hij schrijft meerdere artikelen over harmonie- en fanfareorkesten en hun muziek in verschillende dagbladen en magazines, onder andere ook in de La Revue Musicale Belge.
Blangenois was dirigent in talrijke harmonie- en fanfareorkesten, onder andere van het fanfareorkest Cercle Instrumental te Brussel.

## Composities
### Werken voor harmonie- en fanfareorkest

* Ça ira
* Carnaval à Bruxelles
* Caecilia
* Flamants-Walon en avant
* France et Belgique
* Gamin Bruxellois
* Goodbye
* Joyeux Retour
* Jusqu'au Bout
* Liberté
* Lille
* Marche Polonaise, concertmars
* Nativité
* Neiges Printanières
* Noces Princières
* Polonaise de Concert
* Promenade Persane
* Sainte Agnès
* Sainte Monique
* Sainte Wivine
* Salut au Drapeau
* Song d'Amour
* Soir d'Eté
* Spero in Deo
* Stapedaf
* Par File à Droite
* Un Centinaire
* Vieux Bruxelles

### Publicaties

* 1932 A la mémoire de l'ami Franc Delmas (1886-1931)
* 1934 La fanfare - Traité de l'accord des instruments à Pistons et à Coulisse
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7354 8668
* MusicBrainz: 498f330b-1dab-43d1-8ff7-02f0aa5ef3e4
* Virtual International Authority File: 103249029
* WorldCat (via VIAF): 103249029
# Jules Bogaers

Julianus Egidius Alphonsus Theresia Bogaers (Cuijk, 26 mei 1926 – Nijmegen, 10 september 1996), doorgaans bekend als prof.dr. J.E. Bogaers, was een Nederlandse archeoloog. Hij was de broer van de voormalige Minister van Volkshuisvesting Pieter Bogaers.
Beide broers volgden het gymnasium aan het Bisschoppelijk College te Roermond, en in 1944 ging Jules Klassieke Taal- en Letterkunde studeren aan de Katholieke Universiteit Nijmegen, waar hij in 1949 zijn doctoraal deed.
Bogaers was sinds 1949 werkzaam bij de Rijksdienst voor het Oudheidkundig Bodemonderzoek (ROB) en deed onderzoek naar Romeinse overblijfselen te Limburg. Ook beschreef hij de overblijfselen van Gallo-Romeinse tempels te Elst, een onderwerp waarop hij in 1955 cum laude promoveerde.
In 1953 trouwde hij met Gerda Bongers. Het echtpaar vestigde zich in Amersfoort en kreeg vier kinderen.
In 1959 werd hij benoemd tot buitengewoon hoogleraar op het gebied van de provinciaal-Romeinse archeologie Oudheidkunde aan de Nijmeegse universiteit. Van 1963 tot 1965 leidde hij de opgraving van een thermencomplex in het Stokstraatkwartier in Maastricht (het huidige plein Op de Thermen). In 1966 nam hij ontslag bij het ROB en werd gewoon hoogleraar in Nijmegen. Vooral onderzoek naar de Nederlandse limes had zijn interesse. In Nijmegen waren vele Romeinse overblijfselen die hij heeft onderzocht. Ook in Roermond en Cuijk was hij actief, evenals in een groot aantal andere plaatsen in Nederland.
In 1991 ging hij met emeritaat en in 1996 overleed hij.

## Literatuur

* J. Bogaers, Voorburg-Arentsburg: Forum Hadriani, Oudheidkundige mededeelingen van het Rijksmuseum van Oudheden te Leiden, vol 52 p128-138, 1971 online
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: boga033
* Gemeinsame Normdatei: 120821494
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0954 1581
* Library of Congress Control Number: no2002064272
* NARCIS: PRS1340489
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069063311
* Système universitaire de documentation: 130684856
* Virtual International Authority File: 10686782
* WorldCat (via VIAF): 10686782
# Jules Ramaeckers

Guillaume Jules Arthur Ramaeckers (Namen, 11 december 1848 - Karema, 25 februari 1882) was de leider van de derde expeditie georganiseerd door het Belgisch comité van de Association internationale africaine (1880-1882). Hij bereikte Karema en nam er op 10 december 1881 het bevel over van Ernest Cambier. Hij stierf er korte tijd later aan koorts en dysenterie.

## Literatuur

* G. Donny, RAMAECKERS (Guillaume - Jules - Arthur), in: Biographie Coloniale Belge, Inst. roy. colon. belge, deel II, 1951, kol. 798-800
* Archief Jules Ramaeckers, Koninklijk museum voor Midden-Afrika
# Joodse begraafplaats (Kortenhoef)

De Joodse begraafplaats van de kille van 's Graveland ligt net buiten de bebouwde kom, langs de Koninginneweg in Kortenhoef. De begraafplaats was in gebruik tussen 1859 en 1940. De Joodse gemeente van 's Graveland was het gevolg van een conflict binnen de Joodse gemeente van Hilversum. 's Graveland ging daarom van 1859 tot 1906 zijn eigen gang.
Op de begraafplaats zijn 13 "grafstenen" bewaard gebleven. Dat wil zeggen: tien graven worden gemarkeerd door een steen en drie door een bordje. De begraafplaats werd in 1951 overgedragen aan het Nederlands-Israëlitisch Kerkgenootschap. De grafstenen zijn geïnventariseerd in het Stenen Archief.
* Blik op de Joodse begraafplaats in Kortenhoef.
* Grafstenen op de Joodse begraafplaats in Kortenhoef.
* Grafstenen op de Joodse begraafplaats in Kortenhoef.
* Bet tohorah (metaheerhuis of lijkenhuis) op de Joodse begraafplaats in Kortenhoef.
# Joodse begraafplaats (Lekkerkerk)

De Joodse begraafplaats in Lekkerkerk is gelegen op de hoek van de Kerkweg en de Tiendweg in het noorden van de Nederlandse plaats Lekkerkerk. De begraafplaats werd in 1886 gesticht door David Heijman van Blankensteijn op zijn terrein met de naam "Welgelegen". Op zijn grafsteen wordt de schenking van de begraafplaats aan de "Heilige Gemeente Lekkerkerk" vermeld. Deze schenking vond plaats op 3 mei 1886. Er zijn zes grafstenen bewaard gebleven.
De kleine Joodse gemeenschap van Lekkerkerk heeft gedurende een korte periode (1862-1923) de beschikking over een eigen synagoge gehad. De bovenverdieping van een woning aan de Lekdijk was hiertoe ingericht. Rond 1870 telde Lekkerkerk ruim zestig Joodse inwoners. In 1923 werd de Joodse gemeente Lekkerkerk opgeheven als een zelfstandige gemeente en bij Rotterdam gevoegd. In 1930 was er nog slechts één Joodse inwoner in Lekkerkerk overgebleven. Van de oorspronkelijk in Lekkerkerk geboren Joodse bewoners worden zestien namen van hen die in de Tweede Wereldoorlog naar Auschwitz, Sobibór en Mauthausen werden gedeporteerd en daar werden vermoord, vermeld op de website Joods Monument.
In november 2023 werden twee grafstenen op de begraafplaats omvergegooid, één van de stenen is in tweeën gebroken.
# Julia thecaphora

Julia thecaphora is een slakkensoort uit de familie van de Juliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Carpenter.
# José María Arguedas

José María Arguedas Altamirano (Andahuaylas, 18 januari 1911 – Lima, 2 december 1969) was een Peruviaans schrijver, journalist en krantenuitgever.
# Jules Rimet

Jules Rimet (Theuley-les-Lavoncourt, 14 oktober 1873 – Suresnes, 15 oktober 1956), van opleiding advocaat, later voetbalvoorzitter, werd voorzitter van de FFF, de Franse voetbalbond (1919-1947) en eveneens van de FIFA, de wereldvoetbalbond (1921-1954). Rimet was de initiator van het eerste WK voetbal in 1930.

## Levensloop

In 1897 richtte Rimet de Parijse voetbalclub Red Star op, die thans nog bestaat als amateurclub. In de Eerste Wereldoorlog kreeg hij als luitenant in de infanterie het Croix de guerre. Na deze oorlog, in 1919, werd hij eerste voorzitter van de nieuw opgerichte FFF. Hij moest dit voorzitterschap verlaten in 1949 toen hij Saarbrücken wilde opnemen in de competitie, wat door betrokken clubs niet werd gewaardeerd. In 1946 werd de bestaande wisseltrofee voor het WK voetbal naar hem genoemd: Coupe Jules Rimet.
Robert Guérin (1904–1906) · Daniel Burley Woolfall (1906–1918) · Jules Rimet (1921–1954) · Rodolphe William Seeldrayers (1954–1955) · Arthur Drewry (1955–1961) · Sir Stanley Rous (1961–1974) · João Havelange (1974–1998) · Sepp Blatter (1998–2015) · Issa Hayatou (2015–2016) · Gianni Infantino (2016–heden)
# Juraj Dobrila-Universiteit van Pula

De Juraj Dobrila-Universiteit van Pula (Kroatisch: Sveučilište Jurja Dobrile u Puli) is een Kroatische universiteit in de Istrische stad Pula. De naam is Juraj Dobrila, bisschop van Poreč-Pula en van Triëst-Capodistria.
Het aantal studenten vertoont een stijgende tendens en bedroeg in 2011 iets minder dan 2.465.

## Faculteiten en departementen

De Juraj Dobrila-Universitet van Pula bestaat uit een faculteit en vier departmenten:
* Faculteit Economie en Toerisme "Dr. Mijo Mirković"
* Department Geesteswetenschappen
* Department Muziek
* Department Onderwijswetenschappen
* Department Studies in de Italiaanse Taal

## Externe link

* De Juraj Dobrila-Universiteit van Pula
* Dit artikel is voornamelijk gebaseerd op het gelijknamige artikel in de Engelstalige Wikipedia.
* ↑ Statistička izvješća: Studenti u akademskoj godini 2011./2012.
# Kalhuhuraa

Kalhuhuraa kan verwijzen naar:
* Kalhuhuraa (Kaafu-atol), een eiland van het Kaafu-atol, Maldiven
* Kalhuhuraa (Laamu-atol), een eiland van het Laamu-atol, Maldiven
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Kalhuhuraa en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kahrasenoja

Kahrasenoja is een beek, die stroomt in de Zweedse provincie Norrbottens län. De Kahrasenoja voert het water af dat verzameld wordt in het moerasmeer Kahrasenjärvi (ongeveer 1 hectare groot). Ze stroomt oostwaarts en is ongeveer 4 kilometer lang.
# Sant'Antonio (Corteno Golgi)

Sant'Antonio is een plaats (frazione) in de Italiaanse gemeente Corteno Golgi.
# Ipixuna

Ipixuna is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Amazonas. De gemeente telt 18.202 inwoners (schatting 2009).

## Geboren

* José Melo de Oliveira (1946), gouverneur van Amazonas
* Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística, Inwonertallen 2009
# Eupelmus axestops

Eupelmus axestops is een vliesvleugelig insect uit de familie Eupelmidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Perkins.
# Henk Rijzinga

Henk Rijzinga (Uithuizen, 28 april 1946 – Amsterdam, 4 april 2013) was een Nederlands beeldend kunstenaar, actief als tekenaar, beeldhouwer en activist. Hij diende tweemaal als voorzitter van de Beroepsvereniging van Beeldende Kunstenaars (BBK).

## Levensloop

Rijzinga was geboren en getogen in Uithuizen. Op twintigjarige leeftijd in 1966 vestigde hij zich in Amsterdam, waar hij zich als autodidact ontwikkelde in de beeldende kunst. Rijzinga volgde nog wel lessen bij o.a. Henk Zomer, Renee Caré en Aart van Dobbenburgh. De Duitse expressionist Emil Nolde was voor hem een groot voorbeeld.
Hij was tot twee keer toe voorzitter van de Beroepsvereniging van Beeldende Kunstenaars (BBK) van 1980 tot 1982 als opvolger van Johan Blaeke, en na Bard Houtkamp nog een jaar in 1984-85 na de plotselinge terugtreding van de Houtkamp. Hij werd zelf opgevolgd door Frits Linnemann.

## Exposities, een selectie

* 1974. Expositie van schilderijen, aquarellen, tekeningen v. h. Groningerland, Doopsgezinde kerk Uithuizen.
* 1975. Henk Rijzinga, oliepastels en tekeningen, Proeflokaal Hooghoudt Groningen.
* 1986. Kunst aan de Galg tegen stopzetting BKR. Haagse Zuiderpark.
* 1987. Henk Rijzinga collages/assemblages in pasteltechniek, Artigalerie Amsterdam.

## Galerie

* Kunstenaarsproject Kunst aan de Galg (1986)
* Kunstenaarsproject Kunst aan de Galg (1986)
* Gerry de Kraai, Den Haag
* Gerry de Kraai, Den Haag

## Externe link

* Henk Rijzinga, exto.nl
* Henk Rijzinga - Stichting Beeldende Kunst
* 1 2 Kunstredactie, "Ex-voorzitter BBK: gevecht over BKR is ongenuanceerd gevoerd," NRC Handelsblad, 21-11-1984. p.6
* ↑ Henk Rijzinga ; man / Nederlands ; tekenaar, laatst gewijzigd op: 2015-11-11. Gearchiveerd op 16 november 2019.
* ↑ Henk Rijzinga - Schoorlse Kunsten op schoorlsekunsten.nl, 1997-2006. Geraadpleegd 16-11.2019. Gearchiveerd op 30 september 2022.
* ↑ Redactie, "Ledenevenement BBK in Dordrecht," De waarheid, Amsterdam, 1980/10/09, p. 6.
* ↑ Peter van Kooten, "Gesprek met Henk Rijzinga, voorzitter van de BBK". De waarheid, Amsterdam, 1981/09/24, p. 6.
* ↑ Peter Huysman, "De alles-of-niets-methode van ex-BBK-voorzitter Henk Rijzinga," Nieuwsblad van het Noorden. Groningen, 1984/11/29, p. 17.
* ↑ Jelle Jensma, "KUNST Een gesprek met Henk Rijzinga van de BBK"'Zonder kunstenaars verdort de cultuur'," De waarheid, Amsterdam, 1985/02/13, p. 2. Geraadpleegd op Delpher op 16-11-2019.
* ↑ Redactie. "Agenda van Groningen: HET NOORDEN," Nieuwsblad van het Noorden, Groningen, 1974/09/07, p. 2.
* ↑ "TENTOONSTELLINGEN"."Nieuwsblad van het Noorden". Groningen, 1975/02/28, p. 2.
* ↑ "Advertentie". NRC Handelsblad. Rotterdam, 1987/10/02, p. 7.
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 67035