OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Aisy-sur-Armançon

Aisy-sur-Armançon is een gemeente in het Franse departement Yonne (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 264 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Avallon.

## Geografie

De oppervlakte van Aisy-sur-Armançon bedraagt 18,5 km², de bevolkingsdichtheid is 14,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Aisy-sur-Armançon met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Anne Heggtveit

Anne Heggtveit (Rockliffe park, Ottawa, 11 januari 1939) is een Canadese oud-alpineskiester.
Heggtveit nam tweemaal deel aan de Olympische Winterspelen (in 1956 en 1960), welke tevens als Wereldkampioenschappen alpineskiën golden.
Tijdens de Winterspelen van 1960 werd ze olympisch kampioene en wereldkampioene op de slalom en op de combinatie werd ze alleen wereldkampioene. Dit was de enige alpineskidiscipline die niet als olympische wedstrijd gold. De gouden olympische medaille op de slalom was het eerste Canadese goud in het alpineskiën.

## Kampioenschappen

| Jaar | Resultaat | Discipline | Kampioenschap |
| 1956 | 22e | afdaling | OS/WK Oslo (Noorwegen) |
| | 29e | reuzenslalom | |
| | 30e | slalom | |
| 1958 | 6e | combinatie | WK Bad Gastein (Oostenrijk) |
| 1960 | 1 | slalom | OS/WK Squaw Valley (Verenigde Staten) |
| | 12e | reuzenslalom | OS/WK |
| | 12e | slalom | OS/WK |
| | 1 | combinatie | WK |

## Externe link

* (en) Profiel van Anne Heggtveit op de website van de FIS
1948: Gretchen Fraser · 1952: Andrea Mead-Lawrence · 1956: Renée Colliard · 1960: Anne Heggtveit · 1964: Christine Goitschel · 1968: Marielle Goitschel · 1972: Barbara Cochran · 1976: Rosi Mittermaier · 1980: Hanni Wenzel · 1984: Paoletta Magoni · 1988: Vreni Schneider · 1992: Petra Kronberger · 1994: Vreni Schneider · 1998: Hilde Gerg · 2002: Janica Kostelić · 2006: Anja Pärson · 2010: Maria Riesch · 2014: Mikaela Shiffrin · 2018: Frida Hansdotter · 2022: Petra Vlhová
# Sabré Cook

Sabré Cook (Grand Junction, Colorado, 21 mei 1994) is een Amerikaans autocoureur.

## Carrière

Cook begon haar autosportcarrière in het karting in 2008, waar zij tot 2017 in uitkwam. Hier reed zij voornamelijk in Noord-Amerikaanse kampioenschappen, waarvan zij er een aantal wist te winnen. In 2017 maakte zij haar debuut in het formuleracing, waarin zij uitkwam in de SCCA National Championship Runoffs. Zij eindigde hierin als negende in de formuleklasse.
In 2018 maakte Cook haar fulltime debuut in het formuleracing, waarin zij in twee Amerikaanse kampioenschappen uitkwam. In zowel de U.S. F2000 als het Amerikaanse Formule 4-kampioenschap kwam zij uit voor het Team Benik. In de U.S. F2000 reed zij, met uitzondering van de ovalrace op de Lucas Oil Raceway en de Canadese race op het Stratencircuit Toronto, in alle races van het kampioenschap. Zij behaalde haar beste resultaat op de Indianapolis Motor Speedway met een veertiende plaats, waardoor zij met 27 punten dertigste werd in het kampioenschap. In de Formule 4 reed zij enkel in de laatste twee raceweekenden op het New Jersey Motorsports Park en het Circuit of the Americas, met een vijftiende plaats tijdens de seizoensfinale op het laatste circuit als beste raceklassering. Hierdoor eindigde zij puntloos op plaats 39 in het klassement.
In 2019 werd Cook geselecteerd als een van de achttien coureurs in het eerste seizoen van de W Series, een kampioenschap waar enkel vrouwen aan deelnemen.
# Indophantes kalimantanus

Indophantes kalimantanus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Indophantes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Michael Ilmari Saaristo & Andrei V. Tanasevitch.
# Heteropoma quadrasi

Heteropoma quadrasi is een slakkensoort uit de familie van de Assimineidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Möllendorff.
* ↑ (en) Heteropoma quadrasi op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Rosenberg, G. (2012). Heteropoma quadrasi (Möllendorff, 1894). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=405020
# Studzienice (powiat Bytowski)

Studzienice is een dorp in het Poolse woiwodschap Pommeren, in het district Bytowski. De plaats maakt deel uit van de gemeente Studzienice en telt 816 inwoners.
# Erfgoedvereniging

Erfgoedvereniging kan verwijzen naar:
* Erfgoedvereniging Heemschut
* Herita
* Historische Vereniging (Heemkundige Kring)
* Materieel (cultureel) erfgoed
* Immaterieel (cultureel) erfgoed
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Erfgoedvereniging en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Albany

Albany kan verwijzen naar:
* Albany (Australië), een stad in Australië
* Albany (Engeland), een stad in Engeland
* Albany (Nieuw-Zeeland), een plaats in Nieuw-Zeeland
* Albany, een oude naam voor Schotland
Plaatsen in de Verenigde Staten:
* Albany (Californië)
* Albany (Florida)
* Albany (Georgia)
* Albany (Indiana)
* Albany (Illinois)
* Albany (Iowa)
* Albany (Kentucky)
* Albany (Louisiana)
* Albany (Minnesota)
* Albany (Missouri)
* Albany (New Hampshire)
* Albany (New York)
* Albany (Ohio)
* Albany (Oklahoma)
* Albany (Oregon)
* Albany (Pennsylvania)
* Albany (Tennessee)
* Albany (Texas)
* Albany (Wisconsin)
* Albany (Wyoming)
* Albany (Vermont)
County's en townships in de Verenigde Staten:
* Albany County (New York)
* Albany County (Wyoming)
* Albany Township (Maine)
* Albany Township (Pennsylvania)
Plaatsen in Canada:
* Albany (Nova Scotia)
* Albany Cross (Nova Scotia)
* Albany New (Nova Scotia)
* Albany (Ontario)
* Albany Forks (Ontario)
* Fort Albany (Ontario)
* Fort Albany 67 (Ontario)
* Albany (Prince Edward Island)
* Albany Corner (Prince Edward Island)
* Albany (rivier), een rivier in Canada
# Anne Heinis

Anne Heinis kan verwijzen naar:
* Anne Heinis (politica) (1933-2009), Frans politica.
* Anne Heinis (waterpoloër) (1987), Nederlands waterpoloster.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Anne Heinis en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sacapulteeks

Sacapulteeks (ook wel bekend als Sakapulteko of Sacapulteco) is een taal die behoort tot de Quicheaanse tak van de Mayataalfamilie en wordt gesproken door het Sacapulteekse volk in het westen van Guatemala. Het Sacapulteekse taalgebied wordt gevormd door de gemeente Sacapulas in het departement El Quiché en had naar schatting 15.000 sprekers in het jaar 2006. Het Sacapulteeks is nauw verwant aan het K'iche'.
* 1 2 Lewis, M. Paul (ed.) (2009). Ethnologue: Languages of the World (online version), 16. SIL International, Dallas, TX, "Sakapulteko". ISBN 1-55671-159-X.
* ↑ Congreso de la República de Guatemala, Decreto Número 19-2003. Ley de Idiomas Nacionales. Geraadpleegd op 22-06-2009.
* ↑ De officiële volkstelling van 2002 noemt echter een cijfer van 6.973 Sacapulteekse sprekers. Zie XI Censo Nacional de Población y VI de Habitación (Censo 2002) - Idioma o lengua en que aprendió a hablar. Instituto Nacional de Estadística (2002). Gearchiveerd op 11 februari 2012. Geraadpleegd op 27 mei 2008.
Achi · Acateeks · Aguacateeks · Chalchiteeks · Chuj · Garifuna · Ch'orti' · Itza · Ixil · Jacalteeks · K'iche' · Kaqchikel · Lacandón · Mam · Mopan · Poqomam · Poqomchi' · Q'anjob'al · Q'eqchi' · Sacapulteeks · Sipakapense · Tectiteeks · Tz'utujil · Uspanteeks · Xinka
# Heteropoma tuberculatum

Heteropoma tuberculatum is een slakkensoort uit de familie van de Assimineidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Quadras & Möllendorff.
* ↑ (en) Heteropoma tuberculatum op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Rosenberg, G. (2012). Heteropoma tuberculatum (Quadras & Möllendorff, 1894). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=405021
# Stueningeria

Stueningeria is een geslacht van vlinders van de familie van de Metarbelidae. De wetenschappelijke naam en de beschrijving van dit geslacht werden voor het eerst in 2019 gepubliceerd door Ingo Lehmann.
De soorten van dit geslacht komen voor in Indo-china.

## Soorten

* Stueningeria campbelli (Hampson, 1910)
* Stueningeria csovarii Yakovlev & Zolotuhin, 2021
* Stueningeria htetae Yakovlev & Zolotuhin, 2021
* Stueningeria ihlei Yakovlev & Zolotuhin, 2021
* Stueningeria loeffleri Yakovlev & Zolotuhin, 2021
* Stueningeria murzini Yakovlev & Zolotuhin, 2021
* Stueningeria nepalensis Lehmann, 2019
* Stueningeria phaga (Swinhoe, 1894)
* Stueningeria pinratanai Yakovlev & Zolotuhin, 2021
* (en) Markku Savela. Stueningeria Lehmann, 2019. nic.funet.fi. Geraadpleegd op 5-12-2022.
# Erik van Ommen

Erik van Ommen (1956) is een Nederlands tekenaar, kunstschilder, aquarellist, graficus en schrijver.
Van Ommen studeerde in 1983 af aan de Academie voor Beeldende Kunsten Minerva in Groningen. Hij maakt figuratief werk in de traditie van het Noordelijk realisme en exposeerde in musea en galerieën in binnen- en buitenland. Van Ommen maakt olieverfschilderijen, aquarellen, pastels, etsen, lino- en houtsnedes, sumi-e schilderingen en videofilms. Hij schreef de teksten voor een aantal van zijn boeken. Hij woont, werkt en exposeert in Vries.
Van Ommen publiceerde onder meer boeken over de bijeneter, de dwerggans, de grauwe kiekendief, de boerenzwaluw, de kluut en de ijsvogel. In 2013 verscheen tijdens zijn overzichtstentoonstelling in Slot Zeist, ter gelegenheid van dertig jaar kunstenaarschap, het boek Het Waddenatelier. In 2015 kwam hij met zijn 32e boek, Mijn reigerparadijs. Hierin zijn voor het eerst videofilms opgenomen. Het boek werd genomineerd voor de Jan Wolkersprijs 2015.
Voor VARA's Vroege Vogels ontwierp hij in 2015 het logo van de grutto, Nederlands nationale vogel. In 2015 riep hij Het Bevlogen Oog, een prijs voor de beste jonge vogeltekenaar, in het leven.

## Publicaties

* Vogels in onze tuin - 2021 (Aquarellen Erik van Ommen, tekst Paul Böhre)
* Erik van Ommen: vogelprenten: ontwerpen, snijden en drukken - 2021
* Spitsbergen: logboek van een kunstenaar - 2019
* Poldervogels - 2018
* Mijn Reigerparadijs – 2015
* Het Waddenatelier – 2013
* De ijsvogels van de Hunze – 2012
* Mijn pastorietuin – 2010
* De kluten van Breebaard – 2008
* De inktvogel – 2007
* Vingeroefeningen – 2007
* Hirado no sura – 2006
* De zwaluwen van Singraven – 2006
* De kiekendieven van het Oldambt – 2004
* De Strandgids – 2003
* Vlerkenstreken – 2003
* De dwergganzen van Anjum – 2003
* Het Groene woud – 2002
* De bijeneters van Harkstede – 2001
* Het Uilenpad – 1999
* Het Vossenpad – 1998
* 33 Etsen – 1998
* Het Ganzenpad – 1996
* Texel – 1995
* Trekvogels van rots tot rots – 1993
* De Kroonspolders – 1993
* Vogels op water en slik – 1989
* Op twee Vleugels – 1983
Verder verschijnt zijn werk regelmatig in de tijdschriften Vogels, Noorderbreedte, Golden Raand en Roots. Hij maakte tekeningen en aquarellen voor verschillende landschappen en natuurorganisaties.

## Werkwijze

Erik van Ommen is een van de weinige kunstenaars die buiten vogels en dieren schildert en tekent. Een telescoop is daarbij zijn belangrijkste hulpmiddel. Hierdoor kan hij het gedrag van zijn onderwerp zo goed mogelijk bestuderen en schetsen. Veel aquarellen en tekeningen werkt hij ter plaatse uit. Olieverfschilderijen, etsen en houtsneden zijn gebaseerd op veldschetsen en ontstaan in zijn atelier.
Hij beschouwt de "wereld als zijn atelier" en werkte buiten Europa onder meer in een groot deel van de USA, Canada, Japan, India, Egypte, Israël, Kenia, Mauritanië, Gambia, Senegal, Namibië en Zimbabwe.

## Externe link

* erikvanommen.nl
* ↑ Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* ↑ Grutto-logo. Gearchiveerd op 1 juni 2023.
# L'Homme Mort British Cemetery

L’Homme Mort British Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Écoust-Saint-Mein (departement Pas-de-Calais). De begraafplaats werd ontworpen door William Cowlishaw. Ze ligt in het uiterste westen van het grondgebied van de gemeente, tussen de bedding van de spoorlijn van de TGV Thalys Parijs-Rijsel en de autosnelweg A1 op 3 km van het dorpscentrum (Eglise Saint-Mein).
De begraafplaats heeft een trapeziumvormig grondplan met een oppervlakte van 980 m² en wordt omsloten door een ruwe natuurstenen muur. Het Cross of Sacrifice staat centraal tegen de oostelijke muur en aan de noordelijke muur staat een schuilgebouw met een rustbank. Aan de voorzijde van de begraafplaats vormt een naar binnen gebogen gedeelte van de muur de toegang die bestaat uit een metalen hek tussen stenen bloembakken.
De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en telt 166 graven.

## Geschiedenis

In maart en augustus 1918 werd in het gehucht L'Homme Mort hevig gevochten. Perk I, rij A, van de begraafplaats werd aangelegd in augustus 1918. De rest van dit perk en perk II werden na de wapenstilstand aangelegd toen 152 graven vanuit het naburig slagveld werden overgebracht.
Onder de geïdentificeerde slachtoffers zijn er 27 Britten, 36 Nieuw-Zeelanders en 1 Canadees. Voor 1 Britse soldaat (J. Tierney) werd een Special Memorial opgericht omdat zijn graf niet meer gelokaliseerd kon worden. Naast de begraafplaats staat een gedenksteen voor kapitein Pulteney Malcolm en zijn manschappen die omkwamen tijdens het gevecht. De stoffelijke resten van deze officier werden niet meer teruggevonden en op zijn grafzerk staat de vermelding dat hij in de omgeving sneuvelde.

### Onderscheiden militairen

* compagnie sergeant-majoor James Edward Lewis Hinton (Oxford and Bucks Light Infantry), de sergeanten Walter Anderson MacMillan en William Sullivan (Otago Regiment, N.Z.E.F.) en sergeant A. Wilson (Grenadier Guards) werden onderscheiden met de Military Medal (MM).
* ↑ Op deze grafzerk staat de toegevoegde tekst:Known to be buried in this cemetery
* The War Graves Photographic Project (coördinaten)
* (en) Informatie over de begraafplaats op de website van de CWGC
* (en) L'Homme Mort British Cemetery op de website van ww1cemeteries.com
# Alaodima

Alaodima is een geslacht van kevers uit de familie
kniptorren (Elateridae). Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1980 door Dolin.

## Soorten

Het geslacht omvat de volgende soort:
* Alaodima grandis Dolin in Dolin, Panfilov, Ponomarenko & Pritykina, 1980
* ↑ Elateridae in Synopsis of the described Coleoptera of the World 13 december 2008. Gearchiveerd op 20 oktober 2013.
# Anoplodactylus pharus

Anoplodactylus pharus is een zeespin uit de familie Phoxichilidiidae. De soort behoort tot het geslacht Anoplodactylus. Anoplodactylus pharus werd in 1975 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Stock.
# Sacagawea dollar

De Sacagawea dollar is een Amerikaanse dollarmunt die wordt geslagen sinds 2000. De munt werd in eerste instantie voorgesteld als een vervanging voor de Susan B. Anthony dollar, die erg bruikbaar bleek te zijn voor de exploitanten van verkoopautomaten en in het openbaar vervoer, ondanks het feit dat de munt niet populair was bij het publiek. In eerste instantie werd het Vrijheidsbeeld voorgesteld als onderwerp, maar Sacagawea, de Shoshonegids van de Lewis en Clark-expeditie, werd uiteindelijk gekozen.
De munt toont aan de voorzijde een ontwerp van Glenna Goodacre en aan de achterzijde van Thomas D. Rogers. De nieuwe dollarmunt werd sterk onder de aandacht gebracht via een drukwerk-, radio- en televisiereclame, alsmede door een partnerschap tussen de United States Mint en Wal-Mart en Cheerios. De Munt had ook een plan voor een 22-karaats gouden munt met hetzelfde ontwerp, maar dit idee werd al snel verlaten na vragen m.b.t. de bevoegdheden van de Munt hierover.
Spoedig na de eerste productie van de dollar, viel het op dat sommige van de munten werden geslagen met aan de voorkant de afbeelding van de State quarter en de normale achterkant.
De Sacagawea dollar bleek niet populair bij het publiek en het aantal geslagen munten daalde sterk in het tweede productiejaar. Sinds 2009 krijgt de achterkant van de munt jaarlijks een ander ontwerp dat gerelateerd is aan prestaties van de oorspronkelijke inwoners van Amerika.
# Histampica umbonata

Histampica umbonata is een slangster uit de familie Ophiactidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1915 gepubliceerd door Matsumoto.
# Strossmayeria

Strossmayeria is een geslacht van schimmels behorend tot de familie Helotiales. De typesoort is Strossmayeria rackii, maar deze is later hernoemd naar Strossmayeria basitricha.

## Soorten

Volgens Index Fungorum telt het geslacht 20 soorten (peildatum januari 2024):
| Soortnaam | Auteur(s) | Publicatiejaar |
| Strossmayeria alba | (P. Crouan & H. Crouan) Iturr. & Korf | 1990 |
| Strossmayeria alnicola | (Velen.) Iturr. | 1990 |
| Strossmayeria atriseda | (Saut.) Iturr. | 1990 |
| Strossmayeria australiensis | J. Fröhl. & K.D. Hyde | 2000 |
| Strossmayeria bakeriana | (Henn.) Iturr. | 1990 |
| Strossmayeria basitricha (Schorsloos boomschijfje) | (Sacc.) Dennis | 1960 |
| Strossmayeria calamicola | J. Fröhl. & K.D. Hyde | 2000 |
| Strossmayeria confluens | (Seaver & Waterston) Iturr. & Korf | 1990 |
| Strossmayeria dickorfii | Iturr. | 1990 |
| Strossmayeria immarginata | (Pat. & Gaillard) Iturr. | 1990 |
| Strossmayeria introspecta | (Cooke) Iturr. | 1990 |
| Strossmayeria jamaicensis | (Seaver) Iturr. & Korf | 1990 |
| Strossmayeria japonica | Iturr. | 1990 |
| Strossmayeria josserandii | (Grelet) Bertault | 1970 |
| Strossmayeria nigra | Iturr. | 1990 |
| Strossmayeria notabilis | Iturr. | 1990 |
| Strossmayeria ochrospora | Iturr. | 1990 |
| Strossmayeria phaeocarpa | Dennis | 1961 |
| Strossmayeria sordida | (E.K. Cash) Iturr. | 1990 |
| Strossmayeria sphenospora | (Kirschst.) Dennis | 1962 |
* (en) Index Fungorum
# Erik van Raaij

Erik Martijn (Erik) van Raaij (1971) is een Nederlands bedrijfskundige en hoogleraar.

## Studies en werk

Van Raaij studeerde technische bedrijfskunde aan de Universiteit Twente en was werkzaam aan de Universiteit Twente (1994-2001), Cass Business School (City University London) (2001-2003), de Technische Universiteit Eindhoven (2003-2006) en de Erasmus Universiteit Rotterdam (sinds 2006). Van Raaij is sinds 2016 hoogleraar aan de Erasmus Universiteit Rotterdam, bij Rotterdam School of Management en Erasmus School of Health Policy and Management.
Van Raaij's vakgebied is bedrijfskunde met specialisatie in inkoopmanagement in de zorg, waaronder zorginkoop en inkoop voor de zorg. Van Raaij publiceert internationaal en wordt ook internationaal geciteerd. Van Raaij is Senior Associate Editor van de Journal of Purchasing and Supply Management.

## Erkenning

* In 2011 kreeg Van Raaij de "Chris Voss Highly Commended Award" voor zijn paper Electronic purchasing tools and purchasing absorptive capacity as antecedents of purchasing category performance.
* In 2019 ontving Van Raaij de award voor outstanding paper in de Journal of Purchasing and Supply Management voor het artikel Déjà lu: On the limits of data reuse across multiple publications.
# Kurikka (eiland)

Kurikka is een Zweeds eiland behorend tot de Haparanda-archipel. Het eiland ligt circa 25 kilometer ten zuiden van de plaats Haparanda. Het eiland heeft geen oeververbinding en is onbebouwd.
# Albert Alleman

Albert Alleman (Roeselare, 14 januari 1892 - Jette, 16 januari 1933) was een Belgisch kunstschilder.

## Levensloop

Albert Adolf Alidor Alleman was de zoon van een kleermaker en kreeg een opleiding daartoe. Vanaf 1906 volgde hij les aan de Stedelijke Academie voor Bouw- en Tekenkunst in Roeselare. Hij had er leraren zoals Alidor Bonquet en Gaston Vallaeys. In 1913 haalde hij er de eerste prijs van uitmuntendheid. Daarna ging hij zich aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten te Brussel bekwamen, waar hij les kreeg van onder meer Constant Montald en Herman Richir. Tijdens de oorlog keerde hij naar Roeselare terug. Eind 1917 werd hij naar Hamme geëvacueerd, waarna hij zich te Sint-Pieters-Jette bij Brussel zou vestigen.
In 1921 vestigde hij zich als kunstschilder in Jette. Hij specialiseerde zich in religieuze werken, maar is vooral bekend voor zijn portretten. Zijn stijl leunt aan bij het Vlaamse expressionisme van het Interbellum. Bij het schilderen liet hij zich vaak meeslepen door zijn introverte persoonlijkheid en zijn melancholische bewogenheid. Hij richtte zich vooral op het landelijke, eenvoudige en primaire bestaan van mens en ding. Zijn werk is doortrokken van een poëtisch-religieuze bezieling en is intimistisch. Hij kende bij leven veel succes, zij het vooral in eigen land.
Alleman kende een zwakke gezondheid. Hij overleed te Jette op 16 januari 1933. Hij werd er ook begraven, maar zijn lichaam werd in 1934 naar het familiegraf in Roeselare overgebracht. Ook na zijn dood bleef de belangstelling voor zijn werk groot. In 1983 was er nog een retrospectieve van zijn werk in Roeselare. In 2004 werd een straat in Rumbeke naar hem genoemd.

## Musea

* Roeselare, Stedelijke verzameling
* P.G. BUCKINX, De schilder Albert Alleman, in : Hooger Leven, december 1928.
* Nationaal Biografisch Woordenboek, 4, Brussel, 1970.
* Lexicon van West-Vlaamse Beeldende Kunstenaars, 3, Brugge, 1994.
* Siegfried ANECA. Van Aardappelhoekstraat tot Zwingelaarsstraat. Meer dan 650 straatnamen in Roeselare verklaard. Roeselare, 2006.
* Library of Congress Control Number: nr95026183
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 335086
* Virtual International Authority File: 4820852
* WorldCat (via VIAF): 4820852
# Anthene lemnos

Anthene lemnos is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door Hewitson.
* ↑ (en) Anthene lemnos op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Beccaloni, G.W., Scoble, M.J., Robinson, G.S. & Pitkin, B. (Editors). (2003). The Global Lepidoptera Names Index (LepIndex). (Geraadpleegd maart 2013).
# Sacapulteken

De Sacapulteken zijn een Mayavolk in Guatemala. Het Sacapulteeks is verwant aan het K'iche' en wordt gesproken in de gemeente Sacapulas in het departement El Quiché.
* ↑ Instituto Nacional de Estadística (INE), XI Censo Nacional de Población y VI de Habitación (Censo 2002) - Pertenencia de grupo étnico
* ↑ Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), Ethnologue: Languages of the World - Sakapulteko, A language of Guatemala. SIL International (2005). Geraadpleegd op 3 juni 2008.
Achi · Acateken · Aguacateken · Chuj · Garifuna · Ch'orti' · Itza · Ixil · Jacalteken · K'iche' · Kaqchikel · Lacandón · Mam · Mopan · Poqomam · Poqomchi' · Q'anjob'al · Q'eqchi' · Sacapulteken · Sipakapense · Tectiteken · Tz'utujil · Uspanteken · Xinka