OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Tommy Rettig

Tommy Rettig (10 december 1941 - 15 februari 1996) was een Amerikaans acteur.

## Levensloop en carrière

Rettig startte zijn carrière in 1946 in het toneelstuk Annie Get Your Gun. Rettig was hoofdzakelijk actief als acteur tijdens zijn kindertijd. Zo speelde hij in de jaren 50 onder meer in The Jackpot (1950) naast James Stewart, in The 5,000 Fingers of Dr. T. naast Mary Healy, in So Big (1953) naast Jane Wyman en Sterling Hayden en in River of No Return naast Robert Mitchum en Marilyn Monroe.
In 1954 werd hij gecast voor een rol in de televisieserie Lassie. Op het einde van zijn leven werd Rettig informaticus. Hij overleed in 1996 op 54-jarige leeftijd.

## Externe link

* (en) Tommy Rettig in de Internet Movie Database
* Biblioteca Nacional de España: XX5282777
* Bibliothèque nationale de France: cb12108629x (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1055080031
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6304 9021
* Library of Congress Control Number: n84204231
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007428941205171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070857032
* Système universitaire de documentation: 029464285
* Virtual International Authority File: 14801073
* WorldCat (via VIAF): 14801073
# Aptesis albifrons

Aptesis albifrons is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Townes in 1962.
# Euphaedra ducarmei

Euphaedra ducarmei is een vlinder uit de onderfamilie Limenitidinae van de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Jacques Hecq.
# Begraafplaats van Cuesmes

De Begraafplaats van Cuesmes is een gemeentelijke begraafplaats in het Belgische dorp Cuesmes, een deelgemeente van Bergen. De begraafplaats ligt aan de Rue de Frameries op 250 m ten zuidwesten van het dorpscentrum (Église Saint-Remy). Ze heeft een onregelmatig grondplan en wordt omsloten door een draadafsluiting en groene heesters of een haag, behalve aan de straatzijde waar een bakstenen muur is opgetrokken. De toegang bestaat uit een tweedelig metalen hek tussen natuurstenen zuilen. Vanaf de toegang loopt een stenen pad naar een open kapel onder een zadeldak met driehoekig fronton steunend op twee ronde zuilen.
Aan de noordelijke rand van de begraafplaats ligt een militair ereperk met graven van Belgische en Britse slachtoffers uit beide wereldoorlogen. Er staat ook een monument voor de omgekomen inwoners van Cuesmes.

## Belgische oorlogsgraven

In het militaire ereperk liggen meer dan 240 graven met burgerlijke en militaire slachtoffers van zowel de Eerste- als de Tweede Wereldoorlog. Het zijn gesneuvelden, weggevoerden, gefusilleerden, weerstanders en gewone burgers die omkwamen bij bombardementen.

## Britse oorlogsgraven

Op de begraafplaats ligt een Britse militair perk met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog. De graven liggen in een lange rij naast elkaar tussen het Cross of Sacrifice en een stenen zitbank met het registerkastje. Er liggen 47 doden waarvan slecht 9 konden geïdentificeerd worden. Onder de naamloze zerken liggen soms 1 tot 9 lichamen geborgen. De graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en staan er geregistreerd onder Cuesmes Communal Cemetery.

### Graven

* P. Quinn, sergeant bij de Canadian Div. Cyclist Company werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM).
* Delbert Bean, korporaal bij de Canadian Div. Cyclist Company werd onderscheiden met de Military Medal (MM).
* James Price, soldaat bij het South Lancashire Regiment was slechts 16 jaar toen hij sneuvelde op 24 augustus 1914.
* ↑ Cuesmes Communal Cemetery op de website van de CWGC. Gearchiveerd op 21 december 2018.
# Biko Brazil

Brazil Biko Nombeko (Utrecht, 4 juli 1984) is een Nederlands voetballer van Surinaamse komaf die als aanvaller speelt.
Brazil begon op 10-jarige leeftijd te voetballen in de jeugd van Sporting 70. Vervolgens kwam hij via de jeugdopleidingen van PSV, FC Utrecht en USV Elinkwijk bij FC Den Bosch terecht. Tijdens het seizoen 2002/03 maakte hij op 18-jarige leeftijd zijn profdebuut bij de Bosschenaren.
Na zijn eerste seizoen bij Den Bosch kon hij de overstap maken naar de Eredivisie. Hij tekende een contract bij RKC Waalwijk, maar kwam hier in twee seizoenen tijd tot geen enkele wedstrijd. In het seizoen 2005/06 maakte FC Omniworld voor het eerst haar opwachting in de Eerste divisie. Aangezien Brazil in Waalwijk niet aan spelen toekwam maakte hij de overstap naar Almere. Daar speelde hij in zijn eerste seizoen 25 wedstrijden en wist hij tweemaal doel te treffen. Hierna speelde hij op Cyprus en in België.
Vanaf 2008 speelde hij in het amateurvoetbal.

## Statistieken

| seizoen | club | land | competitie | wed. | goals |
| 2002/03 | FC Den Bosch | Nederland | Eerste divisie | 17 | 0 |
| 2003/04 | RKC Waalwijk | Nederland | Eredivisie | 0 | 0 |
| 2004/05 | RKC Waalwijk | Nederland | Eredivisie | 0 | 0 |
| 2005/06 | FC Omniworld | Nederland | Eerste divisie | 25 | 2 |
| 2006/07 | APEP Pitsilia | Cyprus | B' Kategoria | 18 | 9 |
| 2007/08 | KFC Dessel Sport | België | Derde klasse | 19 | 2 |
| Bijgewerkt: | 12-03-2008 | | Totaal | 79 | 13 |
# Kevin O'Halloran

Kevin O'Halloran (Katanning, 3 maart 1937 – Kojonup, 5 juli 1976) was een Australisch zwemmer.

## Biografie

Tijdens de Olympische Zomerspelen van 1956 in eigen land won O'Halloran de gouden medaille op de 4x200 meter vrije slag estafette in een wereldrecord, individueel eindigde hij als vierde op de 400 meter vrije slag.

## Internationale toernooien

| Jaar | Olympische Spelen |
| 1956 | 1 4×200m vrije slag 4e 400m vrije slag |
* (en) Profiel van Kevin O'Halloran op olympedia.org
1908: Derbyshire, Radmilovic, Foster, Taylor · 1912: Healy, Champion, Boardman, Hardwick · 1920: McGillivray, Kealoha, Ross, Kahanamoku · 1924: O'Connor, Glancy, Breyer, Weissmuller · 1928: Clapp, Laufer, Kojac, Weissmuller · 1932: Miyazaki, Yusa, Yokoyama, Toyoda · 1936: Yusa, Sugiura, Taguchi, Arai · 1948: Ris, McLane, Wolf, Smith · 1952: Moore, Woolsey, Konno, McLane · 1956: O'Halloran, Devitt, Rose, Henricks · 1960: Harrison, Blick, Troy, Farrell · 1964: Clark, Saari, Ilman, Schollander · 1968: Nelson, Rerych, Spitz, Schollander · 1972: Kinsella, Tyler, Genter, Spitz · 1976: Bruner, Furniss, Naber, Montgomery · 1980: Kopljakov, Salnikov, Stoekolkin, Krylov · 1984: Heath, Larson, Float, Hayes · 1988: Dalbey, Cetlinski, Gjertsen, Biondi · 1992: Lepikov, Pysjnenko, Tajanovitsj, Sadovy · 1996: Davis, Hudepohl, Schumacher, Berube · 2000: Thorpe, Klim, Pearson, Kirby · 2004: Phelps, Lochte, Vanderkaay, Keller · 2008: Phelps, Lochte, Berens, Vanderkaay · 2012: Lochte, Dwyer, Berens, Phelps · 2016: Dwyer, Haas, Lochte, Phelps · 2020: Dean, Guy, Richards, Scott · 2024: Guy, Dean, Richards, Scott
# Großgarnstadt

Großgarnstadt is een plaats in de Duitse gemeente Ebersdorf bei Coburg, deelstaat Beieren, en telt 670 inwoners (2007).
# Trichina flavipes

Trichina flavipes is een vliegensoort uit de familie van de dansvliegen (Empididae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1830 door Meigen.
# Leopoldo Aguinaldo

Leopoldo R. Aguinaldo (Manilla, 15 november 1885 - Tokio, 27 april 1958) was een Filipijns ondernemer. Hij behoorde in de jaren 30 tot de grote vier van de Filipijns zakenwereld.

## Biografie

Leopoldo Aguinaldo werd geboren op 15 november 1885 in Santa Cruz in de Filipijnse hoofdstad Manilla. Zijn ouders waren Anastacio Aguinaldo en Marcela Ramos. Na zijn lagere school onderwijs op een privéschool in Santa Cruz ging hij vanaf 1904 naar het Liceo de Manila. Aansluitend vertrok hij naar Japan, waar hij begon aan een studie civiele techniek op de hogere school van Nagoya. Later veranderde hij van studierichting en in 1909 voltooide hij zijn opleiding als textiel ingenieur.
Terug in de Filipijnen werkte voor het Bureau of Education. Hij doceerde het gebruik van moderne weeftechnieken aan leden van de oorspronkelijke bergvolkeren uit het noorden van de Filipijnen in de stad Baguio. Niet lang daarna nam hij echter ontslag en begon zijn carrière als ondernemer. Eerst probeerde hij zonder succes een textielfabriek op te zetten. Daarna importeerde hij met een zakenpartner textielmachines. Ook deze onderneming werd geen succes door een gebrek aan kapitaal. Daarop richtte hij de onderneming Aguinaldo, Marcelo & Co. op. Later in 1913 incorporeerden ze The Philippine Net and Braid Manufacturing Co. Aguinaldo was algemeen manager van de onderneming.
In 1921 gingen hij en zijn zakenpartner uit elkaar en begon hij zijn eigen onderneming The House of Aguinaldo. Samen met zijn vrouw opende hij een winkel aan Juan Luna Street, waar ze een grote variëteit aan spullen verkochten. Vanaf 1923 verkocht Aquinaldo er ook door hem geïmporteerde Aladin lampen. Gedurende de jaren werd het assortiment sterk uitgebreid en werden meerdere winkelfilialen in diverse delen van de archipel geopend. In 1930 voegde hij populaire krultangen toe aan het assortiment. Weer later importeerde en verkocht hij bijvoorbeeld ook schoenen, sieraden en huishoudelijke artikelen en groeide zijn bedrijf uit tot het grootste import- en exportbedrijf van de Filipijnen. Samen met Vicente Madrigal, Toribio Teodoro en Gonzalo Puyat vormde Aguinaldo in die periode de "Big Four" van de Filipijnse zakenwereld. In 1931 richtte Aguinaldo het Aguinaldo Institute of Hair Science op.
Naast zijn de activiteiten voor zijn eigen bedrijf vervulde Aguinaldo gedurende zijn carrière ook topfuncties in andere Filipijnse bedrijven en instanties. Zo was hij president van de Luzon Surety Co., directeur van de Manila Railroad Company, directeur van Manila Hotel, directeur van de Philippine Carnival Association, president van Club Filipino en president van de Philippine Chamber of Commerce.
Aguinaldo overleed in 1958 op 72-jarige leeftijd in de Japanse hoofdstad Tokio aan de gevolgen van een hartaanval. Hij was vanaf 1911 tot zijn dood getrouwd met Andrea del Rosario, een zus van rechter Simplicio del Rosario. samen met haar kreeg hij drie zonen: Daniel, Heriberto en Francisco.
# Aptesis assimilis

Aptesis assimilis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Gravenhorst in 1829.
# Eurycope tumidicarpus

Eurycope tumidicarpus is een pissebed uit de familie Munnopsidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Schmid, Nils Brenke & Waegele.
# Begraafplaats van Oud-Berkijn

De Begraafplaats van Oud-Berkijn is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente Oud-Berkijn in het Noorderdepartement. De begraafplaats ligt aan de Rue de Bailleul op 380 m ten oosten van het dorpscentrum (Église Saint-Barthélemy).

## Britse oorlogsgraven

Op de begraafplaats liggen een aantal Britse oorlogsgraven met gesneuvelden uit beide wereldoorlogen. Er liggen 11 Britse graven uit de Eerste Wereldoorlog en 5 uit de Tweede Wereldoorlog. Onder de slachtoffers uit de Eerste Wereldoorlog zijn er 5 niet geïdentificeerde; dit zijn graven die na de oorlog door de Fransen uit de omliggende slagvelden hierheen werden gebracht.
De vijf doden uit de Tweede Wereldoorlog behoorden allen bij de Royal Canadian Air Force en sneuvelden op 13 juni 1944. Hun Lancaster bommenwerper werd neergeschoten door Duits luchtafweergeschut. Twee bemanningsleden overleefden de crash en konden ontkomen.
De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission waar ze geregistreerd staan onder Vieux-Berquin Communal Cemetery.
* ↑ Info over deze bemanning op de Engelstalige website van www.419squadron.com
* The War Graves Photographic Project (coördinaten)
* Vieux-Berquin Communal Cemetery op de website van de CWGC.
# Kazerne van Haute-Saive

De kazerne van Haute-Saive is een grote kazerne gelegen aan de Rue du Haute-Saive in de tot de Belgische gemeente Blegny behorende plaats Saive.

## Geschiedenis

In 1932 vatte men het plan op om te Saive een kazerne te bouwen, teneinde de versterkte stad Luik te ondersteunen. In 1939 begon men met de werkzaamheden, en wel in het voormalige park van het Kasteel van Méan. De Duitse invasie van 1940 maakte een eind aan de werkzaamheden. Deze werden na de bevrijding weer opgenomen en in 1951 was de kazerne voltooid. Het werd een opleidingscentrum voor de artillerie. In 1961 werd het complex weer verlaten en verval trad in.
In 1973 werd het complex weer opgeknapt en vanaf 1974 werd het weer betrokken. Van 1998-2001 vonden er opnieuw renovatiewerkzaamheden plaats. Het leek er echter op dat de site zou worden opgeheven, maar in 2003 vond weer een nieuwe cavalerie-eenheid onderdak in de kazerne. Lang duurde dit niet, en in 2014 werd de gemeente Blegny de nieuwe eigenaar.
Het complex bestaat voor 38 ha uit bos, 5 ha voormalige militaire werkplaatsen en 5 ha gebouwen, gegroepeerd om een paradeplaats. Het wordt ontwikkeld als bedrijvenverzamelcentrum, met tevens ruimte voor recreatie en diverse activiteiten.
* Geschiedenis
# Großes Pfuitjöchle

De Großes Pfuitjöchle is een berg in deelstaat Tirol, Oostenrijk. De berg heeft een hoogte van 2.197 meter.
De Großes Pfuitjöchle is onderdeel van de Danielkamm, dat weer deel uitmaakt van de Ammergauer Alpen.
# Triaenodes nymphaea

Triaenodes nymphaea is een schietmot uit de familie Leptoceridae. De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.
# Lestomyia fraudigera

Lestomyia fraudigera is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1883 door Williston.
# Appius Claudius Caecus

Appius Claudius Caecus ("Appius Claudius de Blinde", ca. 340 v.Chr.-273 v.Chr.) was een Romeinse politicus uit de gens Claudia een rijke familie van patriciërs van Sabijnse afkomst.
Hij was een censor in 312 v.Chr. tijdens de Tweede Samnitische Oorlog. Hij zocht steun van de lagere klassen door het mogelijk te maken voor zonen van bevrijde slaven om lid te worden van de Senaat, en met de uitbreiding van de stemrechten voor mannen uit stammen van het platteland, die zelf geen land bezaten. Tijdens de oorlog pleitte hij voor stichting van Romeinse kolonies in heel Latium en Campania als fortificaties tegen de Samnieten in het zuidoosten en Etrusken in het noordwesten. In 296 v.Chr. beloofde hij een tempel aan Bellona, godin van de krijgskunst, voor haar steun tijdens het conflict.
Gedurende zijn tijd als censor bouwde hij de Via Appia, een belangrijke en beroemde weg tussen Rome en Capua, evenals de eerste aquaduct in Rome, de Aqua Appia. Hij publiceerde tevens voor het eerst een lijst van juridische procedures en de juridische kalender. De exclusieve kennis hierover was voorheen toebedeeld aan de "pontifices", de priesters. Hij hield zich ook bezig met literatuur en retoriek en introduceerde hervormingen in de Latijnse orthografie.
Later diende hij tweemaal als consul, in 307 v.Chr. en 296 v.Chr., en in 292 v.Chr. en 285 v.Chr. was hij benoemd tot dictator. In 280 v.Chr., nadat hij blind geworden was (volgens Livius door een vloek), gaf hij een beroemde rede tegen Cineas, een gezant van Pyrrhus van Epirus, waarin hij duidelijk maakte dat Rome zich nooit zou overgeven. Dit is de eerste beschrijving van een politieke rede in het Latijn, en is de bron van het spreekwoord "iedere man is de architect van zijn eigen lot".
Appius Claudius Caecus wordt gebruikt in Cicero's Pro Caelio als een strenge en afkeurende voorouder van Clodia. Cicero spreekt over Caecus in een vernietigend prosopopee, waarin hij in toorn ontstoken is over haar associatie met Caelius, een middelmatig lid van de equestrische klasse, in plaats van de hogere patricische klasse. Caecus' verdiensten, zoals het bouwen van de Via Appia en de Aqua Appia, noemt Cicero bezoedeld door Clodia's acties.
Zijn zoon was de consul Publius Claudius Pulcher, zijn kleinzoon was de consul Appius Claudius Caudex
Zie ook: gens Claudia

## Externe link

* James Grout, art. Appius Claudius Caecus and the Letter Z, in Encyclopædia Romana (2005).
# Eurycope ratmanovi

Eurycope ratmanovi is een pissebed uit de familie Munnopsidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1946 door Gurjanova.
# Begraafplaats van Pommereuil

De Begraafplaats van Pommereuil is een gemeentelijke begraafplaats in de Franse gemeente Pommereuil (Noorderdepartement). Ze ligt 800 m ten zuiden van het centrum van de gemeente (gemeentehuis) langs de weg naar Bazuel.

## Brits oorlogsgraf

Op de begraafplaats ligt een perk met 1 Brits militair graf uit de Eerste Wereldoorlog. Het graf is van Harry Richard Prince, korporaal bij de 2nd Bn Royal Field Artillery. Het wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en is daar geregistreerd onder Pommereuil Communal Cemetery
In dezelfde gemeente bevindt zich de Britse oorlogsbegraafplaats Pommereuil British Cemetery.
* Pommereuil Communal Cemetery op de website van de CWGC.
# Bill Gosper

Bill Gosper (26 april 1943) is een Amerikaanse softwareontwikkelaar, wiskundige en hacker. Hij wordt samen met Richard Greenblatt beschouwd als de oprichters van de hackersgemeenschap.
Van 1961 tot 1965 studeerde hij wiskunde aan het Massachusetts Institute of Technology.
Toen John Conway schreef over de Game of Life en een prijs bood voor de eerste die een evenwichtige versie zou verzinnen kwam Gosper in 1970 als eerste met een dergelijke versie, de Gosper Glider gun, en won de prijs. Ook beschreef hij het hashlife-algoritme waarmee grafische berekeningen sneller kunnen worden gedaan door herhalende stappen te herkennen. In 1985 had hij korte tijd het wereldrecord voor pi met de meeste cijfers achter de komma te pakken, namelijk rond de zeventien miljoen.

## De Gosper-kromme

Rond 1973 bedacht Bill Gosper de Gosper-kromme. Deze ruimtevullende kromme (of fractal) was geïnspireerd op de Koch-kromme en wordt als volgt gevormd:
* Stap 0: Er wordt basisvorm gebruikt bestaande uit zeven lijnen die elkaar raken in hoeken van 60°, 120° en in één geval 0° graden.
* Stap 1: Verdeel de zeven lijnen weer onder in een kleinere variant van de basisvorm waarbij het begin en eindpunt van elke lijn, het begin en eindpunt van deze kleinere vorm vormt.
* Stap n: Blijf deze exercitie herhalen in steeds kleinere vorm.
Er ontstaat nu een steeds fijner opgevulde zeshoek met een grillige rand. Wat de Gosper-kromme bijzonder maakt is dat deze rand zelf ook weer een fractal is.
* De basisvorm (het zaadje). Deze bestaat uit twee punten (rood en groen) Die verbonden worden door zeven lijnen met dezelfde lengte. Twee van deze lijnen liggen in elkaars verlengde.
* De Gosper-kromme na stap drie.
* Animatie van zes stappen, beginnend bij stap 0, of eigenlijk nog iets eerder.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Bill Gosper op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Lamúa, Antonio Het boek der oneindigheid -ISBN 978 90 8998 289 6, blz 142 t/m 143
* YouTube: Construction of the Gosper curve
# Kempisch Legioen

Het Kempisch Legioen (KL) was een Belgische verzetsgroepering tijdens de Tweede Wereldoorlog,

## Geschiedenis

Het Kempisch Legioen werd in augustus 1942 opgericht door adjudant Omer Bobon, een beroepsmilitair die voor de oorlog actief was bij het Achtste Linieregiment in Turnhout. Het KL opereerde in de Kempen in de provincies Antwerpen en Limburg. In september 1942 telde het legioen 3 officieren, 44 onderofficieren en 160 soldaten maar einde 1942 waren er volgens de leiding 4500 leden (bronnenonderzoek duidt aan dat er eerder sprake is van een 900-tal leden). Het legioen hield zich bezig met het verzamelen van informatie, transport van wapens en dergelijke, hulp aan gevangenen, onderduikers en gevallen piloten.
Begin maart 1944 werden er massaal arrestaties verricht door de Geheime Feldpolizei en werden onder andere Bobon en een aantal andere officieren gearresteerd. De activiteiten werden uit voorzichtigheid een aantal weken opgeschort en Georges Dupret werd de nieuwe bevelhebber.
Na de landing in Normandië kwam de verzetsgroep in september 1944 meer in actie met sabotagedaden tegen de terugtrekkende Duitse troepen. Op 23 september werd Turnhout bevrijd en trok een aantal leden mee met de geallieerden om deel te nemen aan de bevrijdingsgevechten in het noorden van het land en in Nederland. Het verzet werd ook ingezet voor de eerste ordehandhaving en de vorming van een nieuw Belgisch leger.
Op 3 maart 1961 werd in het Belgisch Staatsblad de erkenning als verzetsgroep gepubliceerd van het Kempisch Legioen, en de andere verzetsgroepen Service D en de Nationale Koninklijke Beweging.

## Organisatie

Het Kempisch legioen werd gedurende de oorlog onderverdeeld in pelotons die plaatselijk actief waren :
* 1e peloton: Turnhout en Oud-Turnhout.
* 2e peloton: Mol, Balen, Meerhout, Olmen.
* 3e peloton: Weelde, Poppel, Ravels, Arendonk, Retie, Postel, Dessel.
* 4e peloton: Kasterlee, Lichtaard, Tielen, Geel, Eindhout, Vorst, Oosterlo.
* 5e peloton: Gierle, Wechelderzande, Lille, Poederlee, Vosselaar, Vlimmeren.
* 6e peloton: Meerle, Meer, Minderhout, Hoogstraten, Wortel, Merksplas, Rijkevorsel.
* 7e peloton: Hulshout, Ramsel, Westmeerbeek, Houtvenne, Herselt, Zoerle-Parwijs, Veerle.
* 8e peloton: Westerlo, Tongerlo, Oevel, Herenthout, Morkhoven, Noorderwijk, Olen.
* 9e peloton: Herentals, Bouwel, Grobbendonk en Vorselaar.
# Großes Wiesbachhorn

De Große Wiesbachhorn is een berg in Oostenrijk en met een hoogte van 3564 meter de derde hoogste berg van de Glocknergroep, waartoe ook de Großglockner behoort. De berg staat volledig vrij en bezit vele scherpe kammen. Het hoogteverschil in het zuidzuidoosten is met 2418 m het grootste hoogteverschil tussen top en dal in de Oost-Alpen.
Vanuit klimhistorisch oogpunt is de eerste beklimming van de noordwestwand van belang. Het is hier dat op 15 juli 1924 door Franz Riegele en Willo Welzenbach de eerste ijsboren werden gebruikt. Het betrof een soort ijspin die in het ijs werd geslagen en die men gebruikte om erg steil ijs te overwinnen.
De normaalroute over de Kaindlkam begint vanaf de Heinrich-Schwaihut en loopt vandaar in vier uur naar de top. Bij slechte condities zijn stijgijzers en pickel noodzakelijk.
De Duitse klimmer Toni Schmid overleed in 1932 op de Große Wiesbachhorn.
# Lestomyia unicolor

Lestomyia unicolor is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door Curran.
# Arado Ar 76

De Arado Ar 76 is een Duits licht jacht- en lesvliegtuig gebruikt in de jaren dertig.
Het vloog voor het eerst in 1934 en werd voor het eerst geleverd in 1936. Het was in opdracht van het Reichsluftfahrtministerium ontworpen als militair lesvliegtuig en moest het in de competitie opnemen tegen de concurrenten He 74, Fw 56, Hs 121 en de Hs 125. Hoewel de Fw 56 werd geselecteerd voor productie werd ook een klein aantal exemplaren van de Arado Ar 76 besteld. Hoewel ook gespecificeerd als jachtvliegtuig werd het type vooral gebruikt als lesvliegtuig bij de opleiding van jachtpiloten.
# Euphyia nigrociliata

Euphyia nigrociliata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Prout.