OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Aquaduct van Maintenon

Het Aquaduct van Maintenon is een onvoltooid bouwwerk, gelegen op het terrein van het kasteel van Maintenon, door de vallei van de Eure. Het was een essentieel onderdeel van het Canal de l'Eure met als doel het Paleis van Versailles van water te voorzien. Koning Lodewijk XIV gaf hiervoor de opdracht. De werken begonnen in 1686 en werden drie jaar later gestaakt door de oorlog van Frankrijk tegen de Liga van Augsburg. Het aquaduct is sinds 1875 geklasseerd als historisch monument.

## Aanleiding en studies

In 1624 werd bij het dorp Versailles een jachtslot voor koning Lodewijk XIII opgetrokken. Zijn zoon, Lodewijk XIV, gaf in 1662 opdracht het jachthuis en terrein enorm uit te breiden met het kasteel van Versailles als resultaat. In 1682 verhuisde Lodewijk en zijn hof naar het kasteel. De tuinen met vele fonteinen maakten een goede watertoevoer noodzakelijk waar de nabijgelegen bronnen en stromen niet in konden voorzien.
Diverse pogingen werden gedaan hierin verbetering te brengen, de Bièvre werd omgeleid en de machine van Marly gebouwd, een waterpompstation aan de Seine, maar hadden niet het gewenste resultaat.
Er werden verschillende omvangrijke projecten ontwikkeld om het kasteel en het park van water te voorzien. Het eerste plan uit 1674 van Pierre-Paul Riquet was om water uit de Loire te gebruiken maar dit plan was onhaalbaar. Vier jaar later volgde een plan om water uit de rivier Essonne te halen, maar ook dit plan was niet te realiseren.
Pas in 1684 werden studies uitgevoerd door Philippe de La Hire in opdracht van Louvois. Hij merkte dat het water van de Eure bij Pontgouin zo'n 27 meter hoger lag dan het kasteel van Versailles. Hij kwam met het plan een kanaal te graven tussen beide plaatsen, een afstand van 80 kilometer. Louvois hoopte op een wateraanvoer van 50.000 à 100.000 m³ per dag. Hij vroeg aan Vauban, de belangrijkste vestingbouwer van het land, hierbij te helpen. Vauban ging onmiddellijk aan de slag, hij nam metingen en stelde een ondergrondse pijpleiding voor vanwege de lagere kosten in vergelijking tot een kanaal.

## Bouw

De koning gaf de voorkeur aan een combinatie van een kanaal met aquaducten over de valleien. Nabij het kasteel van Maintenon lag het grootste obstakel, een diepe vallei. Het aquaduct werd maximaal 70 meter hoog gemeten vanaf de valleibodem. De plannen gingen uit van drie bogen boven elkaar om dit te bereiken. In 1686 begon men met de bouw, twee jaar eerder was men al begonnen met het graven van het kanaal. In 1688 stopte de werkzaamheden vanwege de oorlog en de hoge kosten. Alleen de onderste bogenrij was gereed en het werk bleef onafgemaakt staan.
Het bouwwerk is sinds 1993 een Frans monument, een monument historique,
* Bouwtekening van het aquaduct
* Aquaduct gezien vanuit de tuin van kasteel van Maintenon
* Aquaduct van boven gezien met het kasteel op de achtergrond
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Maintenon aquaduct op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Informatie over monumentnummer PA00097145 op Base Mérimée
# Singhiella bassiae

Singhiella bassiae is een halfvleugelig insect uit de familie witte vliegen (Aleyrodidae), onderfamilie Aleyrodinae.
De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door David & Subramaniam in 1976.
# Sinzenich

Sinzenich is een plaats in de Duitse gemeente Zülpich, deelstaat Noordrijn-Westfalen, en telt 1331 inwoners (2006).
# Sinzig

Sinzig is een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, gelegen in de Landkreis Ahrweiler. De plaats telt 17.642 inwoners.

## Geboren

* Inge Helten (1950), atleet
# Sinodorcadion

Sinodorcadion is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Gressitt.

## Soorten

Sinodorcadion omvat de volgende soorten:
* Sinodorcadion punctulatum Gressitt, 1939
* Sinodorcadion subspinicolle Breuning, 1959
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Sinodulia gressiti

Sinodulia gressiti is een keversoort uit de familie netschildkevers (Lycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2003 gepubliceerd door Sergey Vasiljevich Kazantsev.
# Slag bij Chios

De Slag bij Chios is een zeeslag die plaatsvond in 201 v.Chr. in de Egeïsche Zee die het gevolg was van de maritieme uitbreidingen van Philippos V van Macedonië die samen met Carthago in volle oorlog was met Rome. De Romeinse bondgenoten Rhodos en Pergamum steunden Rome ten volle en verhinderde een Macedonische doorbraak naar het eiland Chios in de Egeïsche Zee. Deze slag mag niet verward worden met de 19e-eeuwse Slag om Chios of de Slag bij Çeşme waarbij de Griekse vloot de Ottomaanse vloot versloeg.

## Aanloop

Philippos V verklaarde drie jaar na Carthago de oorlog aan Rome. De oorlog verliep rustig wegens de Carthaagse successen in Midden-Italië. Die rust was van korte duur want slechts een jaar voor de slag was Carthago verslagen. In 203 v.Chr. sloot Macedonië een geheim verbond met Antiochus III, koning van Syrië. Dit verdrag was gericht tegen Egypte. Ze wilden zo de Egyptische protecoraten in de Egeïsche Zee bemachtigen. De Macedonische vloot zette koers naar het eiland Chios, een eiland aan de westkust van Turkije in de Egeïsche Zee en tot dan toe onafhankelijk.
Rhodos en Pergamum, die in de eerste Macedonische Oorlog voor Rome kozen, stuurde een vloot af op het eiland dat toen net door Macedonië was veroverd.

## Verloop

Beide vloten ontmoeten elkaar in de zeestraat tussen Chios en de Aziatische kust. De vloot van Pergamum en Rhodos stond onder leiding van admiraal Theophiliscus (Rhodos) en Attales (Pergamum) die zo'n 65 zware schepen onder hun leiding hadden. De slag verliep al snel in het voordeel van Rhodos en Pergamum. De vloot van de twee stadstaten bereikte al snel het Macedonische vlaggenschip. Ook al werd het vlaggenschip heroverd op Pergamum, de verliezen waren te hoog voor de bezetters. Een van de laatste gesneuvelden was Theophiliscus die in het gevecht sneuvelde. Atteles bleef in leven maar toen zijn schip strandde verliet Pergamon het strijdtoneel met de gedachte dat hun koning ook gesneuveld was. De overwinning was niet doorslaggevend maar wel erg kostbaar voor Macedonië.

## Nasleep

De Slag bij Chios was niet een zware tegenslag voor de Macedonische heerser. In het Verdrag van Phoinike werd de heerschappij van Griekenland geheel aan hem overgedragen. De hegemonie was van korte duur want op aanvraag van Athene, Rhodos en Pergamum startte Rome de Tweede Macedonische Oorlog. Philippos werd verslagen bij Cynoscephalae op zijn weg naar Zuid-Thessalië. Onder zijn opvolger Perseus ging Macedonië voorgoed ten onder. In 190 v.Chr. werd ook Antiochus III verslagen in de Slag bij Magnesia. Na deze reeks oorlogen beheersten de Romeinen Macedonië, Spanje, een stuk van Noord-Afrika en Klein-Azië.
# Sint-Adrianuskerk (Adegem)

De Sint-Adrianuskerk is een kerkgebouw in Adegem, een deelgemeente van Maldegem in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen. De kerk is toegewijd aan de heilige Adrianus.
Oorspronkelijk stond hier een romaanse kruiskerk waarvan de 13e-eeuwse vieringtoren bewaard is gebleven. De toren is beschermd erfgoed. Ze was toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw, wat een bewijs was van haar hoge ouderdom. Tussen 1575-1578 gaat de kerk in vlammen op ten gevolge van de godsdienstonlusten. Tussen 1578 tot 1583 predikten hier de calvinisten. Er volgen een aantal herstellingen in de 17e en 18e eeuw. Na de Reformatie werd Adrianus patroon van de kerk.
De huidige kerk is in 1842-1843 opgetrokken, onder leiding van de Gentse architect Louis Minard. Het bakstenen kerkschip houdt volgens kenners geen rekening met de afmetingen van de toren.
Rechts van de kerk loopt een eeuwenoude kerkwegel, de Hogen Pad, die naar Maldegem leidt.
* Toren
* Interieur
* Hoofdaltaar
* Interieur
* Doksaal en Delhayeorgel
* Rechterzijbeuk
* Gedenkplaat Wereldoorlog I
* Calvarie door Matthias Zens
# Sinularia mira

Sinularia mira is een zachte koraalsoort uit de familie Alcyoniidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Sinularia. Sinularia mira werd in 1970 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Tixier-Durivault.
# Sinopsephenoides malickyi

Sinopsephenoides malickyi is een keversoort uit de familie keikevers (Psephenidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1995 gepubliceerd door Jäch & Jeng.
# Sint-Jacobus de Meerderekerk (Roermond)

De Sint-Jacobus de Meerderekerk is een voormalige parochiekerk gelegen aan Voorstad Sint-Jacob 72 in de Nederlandse stad Roermond.

## Geschiedenis

Voorstad Sint-Jacob was een door de Roer van de stad afgesneden en het was een enigszins arme buurt. Sinds de 16e eeuw was er sprake van een aan Sint-Jacob gewijde kapel, waar elke zaterdag de Mis werd opgedragen. Deze kapel werd tijdens de Tweede Wereldoorlog verwoest en nooit meer herbouwd. In 1938 was er een rectoraat opgericht en in 1940 werd een kerkje gebouwd, ontworpen door Joseph Franssen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de kerk geplunderd.
In 1951 werden muurschilderingen aangebracht, doch spoedig trad verval in. Veel huizen in de buurt werden gesloopt en de kerkgang liep terug. Vanaf 1980 nam de bevolking weer toe door woningbouw op het Hammerveld, maar in 1981 werden vernielingen aangericht door vandalen. Men overwoog restauratie, maar de bevolkingstoename bleef beperkt terwijl de ontkerkelijking toenam. In 1998 werd het kerkje aan de eredienst onttrokken. Het werd omgebouwd tot buurthuis.

## Gebouw

Het betreft een eenvoudig, vrij laag, kruiskerk-achtig bouwwerk onder zadeldaken. Het koor is verhoogd, en zo wordt licht naar binnen gelaten. Hier is ook een clocher-arcade aangebracht. Het gebouw is, met uitzondering van de plint, witgeschilderd.
* Kerkgebouwen in Limburg
# Sint Sebastiaansdoelen

Sint Sebastiaansdoelen kan verwijzen naar:
* Sint Sebastiaansdoelen (Den Haag)
* Sint-Sebastiaansdoelen (Middelburg)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint Sebastiaansdoelen en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Slag bij Helsingborg

Slag bij Helsingborg kan verwijzen naar:
* Slag bij Helsingborg (1362), een slag tijdens de oorlog tussen Denemarken en de Hansebond
* Slag bij Helsingborg (1535), een slag tijdens de Gravenvete
* Slag bij Helsingborg (1710), een slag tijdens de Grote Noordse Oorlog
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Slag bij Helsingborg en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sint Anthonisbos

Het Sint Anthonisbos is een natuurgebied van 937 ha ten westen van Sint Anthonis in het noordoosten van de Nederlandse provincie Noord-Brabant.
In de volksmond wordt dit gebied vaak aangeduid met de naam De Staatsbossen of kortweg De Staat. Het gebied wordt namelijk beheerd door Staatsbosbeheer.
Het gebied bestaat uit een jong ontginningsbos van voornamelijk grove dennen dat in de jaren '20 en 30 van de 20e eeuw is aangelegd. Naast naaldbos vindt men ook gemengd bos, zodat het een natuurlijk karakter heeft. In een vastgelegd stuifzandgebiedje nabij het dorp Sint Anthonis staat de z.g. Heksenboom, een merkwaardig vergroeide grove den.

## Flora en fauna

In het bos bevindt zich het laaggelegen Peelven, een vochtig heidegebied, en de Ullingse Bergen, een open vlakte van zo'n 150 ha waar zich heide en (niet meer actief) stuifzand bevinden. Dopheide, moeraswolfsklauw, ronde zonnedauw, kleine zonnedauw en kruipwilg zijn te vinden in vochtige laagtes zoals het Peelven. Amfibieën als heikikker en rugstreeppad komen hier voor. Op drogere delen groeien fraaie jeneverbesstruwelen. In het noordwesten van het gebied bevinden zich, niet ver van Landhorst, broekontginningen met de namen Visdel en Groot Berkenbos. Dit is het brongebied van de Tovense Beek. Hier zijn droge en natte graslanden en vindt men doorgeschoten elzenhakhoutbosjes en bloeit er in het voorjaar de dotterbloem.
Broedvogels in het gebied zijn de havik, sperwer, nachtzwaluw, tapuit, geelgors, boomleeuwerik en wulp. Aan zoogdieren komen hier onder meer veel reeën voor naast een flink aantal dassen en andere bosbewoners. Vanwege het beheer graast in dit gebied ook een kudde Schotse Hooglanders en een kudde Kempense heideschapen.

## Recreatie

De aantrekkelijkheid van het gebied wordt onder meer bepaald door de rustige ligging en grote mate van stilte. Ruimtelijk is het interessant door de open ruimtes van niet alleen de Ullingse bergen, maar het Peelven en de weiden in het dal van de Tovense beek en bij het Visdel. Het bos biedt vele fiets- en wandeltochten. Een aantal daarvan zijn met paaltjes aangegeven en andere zijn verkrijgbaar bij de plaatselijke VVV. Ook zijn er ruiterpaden. Er zijn ingangen vanuit alle richtingen: westelijk bij het dorp Landhorst, zuidelijk aan de Gemertseweg, oostelijk aan de Bosweg bij Sint Anthonis, en noordelijk aan de Quayweg. Het gebied is vrij toegankelijk.
# Sint Anthonis

Sint Anthonis kan verwijzen naar:
* Sint Anthonis (gemeente), een voormalige gemeente in Noord-Brabant
* Sint Anthonis (plaats), plaats in de gemeente Land van Cuijk
zie ook:
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint Anthonis en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Slijmspoorspikkelschijfje

Het slijmspoorspikkelschijfje (Ascobolus immersus, soortaanduiding immersus betekent onder het oppervlak) is een schimmel die behoort tot het geslacht Ascobolus van de familie Ascobolaceae van de ascomyceten. Het slijmspoorspikkelschijfje is in Nederland vrij zeldzaam en groeit op uitwerpselen van koeien, paarden, schapen, geiten, honden, nijlgaus, antilopen, olifanten, hazen en konijnen.
Het slijmspoorspikkelschijfje is heterothallisch en bipolair. De gesegmenteerde schimmeldraden zijn vertakt. De compartimenten van het mycelium bestaan uit meer cellen met kernen maar zonder celwanden (coenocytisch). In elk compartiment kunnen tien of meer kernen voorkomen, maar het eindcompartiment heeft meestal minder kernen. Het mycelium is zeer bleek tot bijna wit. De tussenwanden van de schimmeldraden zijn ringvormig met een centrale opening. Bij een opening liggen een tot vijf kleine, ronde, lichtbrekende lichaampjes, de zogenoemde Woronin-lichaampjes, die bij breuk voorkomen dat het protoplasma van de aanliggende compartimenten wegstroomt.
De bruine, geelbruine of groengele, zittende ascocarp is een apothecium. Het jonge apothecium is gesloten. Het volgroeide apothecium is rond of peervormig en aan de top open. Bij rijpheid steekt het apothecium uit de uitwerpselen en steken de een tot tien aanwezige sporenzakjes ver boven het oppervlak uit. Het apothecium is gewoonlijk 0,5-1,0 mm breed en 0,5-0,7 mm hoog. De bovenkant is vlak of bol. Het hymenium is zeer dun en bestaat uit 3-4 μm grote, isodiametrische cellen. Het merg is vrij dun en bestaat uit iets ronde of iets langwerpige, 7-19 μm grote cellen. De doorzichtige, draadvormige, 2-3 μm dikke parafysen zijn ongeveer 3 μm breed en hebben tussenwanden. Het lichtbruine excipulum is ongeveer 25 μm dik, bestaat uit twee of drie lagen van iets ronde of iets hoekige, dikwandige, 6-20 μm grote cellen en is bedekt met kleurloze, 5 μm dikke schimmeldraden.
De sporenzakjes zijn 490-720 × 100-130 μm groot, hebben een ronde top en een korte voetcel. De sporen zijn meestal in twee rijen van vier gerangschikt. De breed knuppelvormige tot zakvormige, gladde, purper tot violette ascosporen zijn 56-63 × 31,5-38 μm groot met een of enkele lijnen op het oppervlak. De spore is bedekt met een dikke, gelatineachtige massa. Ze worden in de turbulente luchtzone boven de bodem weggeschoten met behulp van een sporenkanon. De 'loop', het sporenzakje, van het sporenkanon wordt met behulp van een lenzensysteem door de lichtinval gericht. De benodigde druk wordt verkregen door osmose.

## Externe link

* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* Foto's
* ↑ Catalogue of Life: 2011 Annual Checklist
* 1 2 Van Brummelen, J. (1967) A world-monograph of the genera Ascobolus and Saccobolus (Ascomycetes, Pezizales), Proefschrift
* ↑ Een bipolaire schimmel heeft één locus voor paring met de allelen A of a.
* ↑ An update on the genera Ascobolus and Saccobolus with keys and descriptions of three coprophilous species, new to Italy
# Sinularia kotanianensis

Sinularia kotanianensis is een zachte koraalsoort uit de familie Alcyoniidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Sinularia. Sinularia kotanianensis werd in 2007 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Manuputty & van Ofwegen.
# Sinularia lamellata

Sinularia lamellata is een zachte koraalsoort uit de familie Alcyoniidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Sinularia. Sinularia lamellata werd in 1979 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Verseveldt & Tursch.
# Sinularia loyai

Sinularia loyai is een zachte koraalsoort uit de familie Alcyoniidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Sinularia. Sinularia loyai werd in 1983 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Verseveldt & Benayahu.
# Solariorbis mooreanus

Solariorbis mooreanus is een slakkensoort uit de familie van de Tornidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Vanatta.
# Soechoemse militaire weg

De Soechoemse militaire weg (Russisch: Военно-Сухумская дорога, [Vojenno-Soegoemskaja doroga]) werd eind 19de eeuw gebouwd in tsaristisch Rusland en verbond Tsjerkessk (in Karatsjaj-Tsjerkessië) en Soechoemi (in Abchazië). Tegenwoordig is het deel tot Dombai in gebruik: op de oude weg ligt thans de A 155. Het pittoreske deel van de verbinding dat de Kaukasus passeert is voor vervoer in onbruik geraakt, maar het is als bergpad te bewandelen.

## Geschiedenis

De pasweg zelf bestaat al eeuwen als pad, en is waarschijnlijk gebruikt door Arabieren die Alanië – het gebied ten noorden van de Kaukasus – binnenvielen. Deze route staat al afgebeeld op een Venetiaanse kaart uit de veertiende eeuw. Het plan om het pad tot een weg uit te bouwen werd geboren in de jaren 1850, in de jaren 1890 ontstond zelfs het idee om een spoorverbinding aan te leggen. Geologisch onderzoek langs de weg werd in 1895 uitgevoerd Ivan Moesjketov. Het project werd gezien als tweetrapsraket: de aanleg van de weg was met name een tussenstap naar de bouw van de spoorlijn.
De aanleg van de weg tussen Tjerkessk – destijds Batalpashinsk geheten – en Soechoemi begon in 1894 en in 1903 kwam deze gereed. Tijdens de Russische Burgeroorlog werd er door de verschillende partijen gevochten om deze weg. In de Tweede Wereldoorlog werden de weg en enkele kilometers van de aan de zuidkant gelegen Kodorivallei gedurende enige dagen veroverd door de Duitsers. Na de Tweede Wereldoorlog raakte de weg in onbruik, maar hij bleef bekend als toeristische route.
Naast de alpiene omgeving staan enige monumenten in de valleien in Abchazië ook bekend als het bezoeken waard.
# Slotkerk (Eichtersheim)

De Slotkerk (Duits: Schlosskirche) is een voormalig kerkgebouw in Eichtersheim, een Ortsteil van de gemeente Angelbachtal in het Rhein-Neckar-Kreis (Baden-Württemberg). De kerk werd in het jaar 1782 gebouwd en is een beschermd monument.

## Geschiedenis en beschrijving

De Slotkerk staat tegenover het waterslot Eichtersheim en werd in opdracht van Carl Philipp von Venningen (1728−1797) en zijn gemalin Maria Anna von Hutten zu Stolzenberg († 1781) gebouwd. In de kerk bevindt zich het familiegraf van de heren Von Venningen.
De voormalige katholieke kerk was oorspronkelijk aan het Heilig Kruis en Sint-Gallus gewijd en werd in de barokke stijl opgericht.
Het gestucte bouwwerk is versierd met lisenen, die uit gele Schilfzandsteen werden vervaardigd.
Boven het versierd portaal, dat in romeinse cijfers de bouwdatum 1782 draagt, is een cartouche met het wapen van de bouwer aangebracht. Het zadeldak draagt een barokke dakruiter.

## Huidig gebruik

De kerk werd aan de eredienst onttrokken en in het gebouw is tegenwoordig een kunstenaarsatelier gevestigd.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Schlosskirche Eichtersheim op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Slotklooster

Een slotklooster is een klooster waar weinig of geen contact met de buitenwereld toegelaten wordt. Hiertoe zijn ze grotendeels zelfvoorzienend. De kloosterlingen mogen het slot of de clausuur enkel in uitzonderlijke omstandigheden verlaten. Onder de bewoners (slotzusters) kan er een zwijgplicht gelden.
Meestal valt de kapel buiten de clausuur en zijn er gastenkamers en spreekkamers die voor iedereen toegankelijk zijn.

## Voorbeelden

* Cisterciënzers
* Kartuizers
# Slotkerk (Berlijn)

De protestantse Slotkerk Buch (Duits: Schlosskirche Buch) is een kerkgebouw in het Berlijnse stadsdeel Buch (district Pankow).

## Beschrijving

Het barokke gebouw werd in opdracht van de Pruisische minister van Staat Adam Otto von Viereck tussen 1731 en 1736 op het gebied van een landgoed gebouwd door de architect Friedrich Wilhelm Diterichs. Het kerkgebouw verving een voorganger die in 1731 werd afgebroken en waarover verder weinig bekend is.
Het grondplan van de kerk heeft de vorm van een Grieks kruis. Boven de viering verhief zich een koepel die overging in een centrale, octogonale met pilasters versierde toren, afgesloten door een achthoekige lantaarn. Nadat de kerk tijdens bombardementen in de nacht van 18 november 1943 sterk beschadigd werd, volgde in de jaren 1950-1953 slechts een gedeeltelijke reconstructie van het gebouw. De toren werd niet herbouwd.
Een omvangrijke restauratie van de gevels vond van 1995 tot 2000 plaats. Sinds het herstel van de kerk biedt het gebouw onderdak aan de Evangelische Kirchengemeinde Buch. In de onmiddellijke omgeving van de kerk bevindt zich het parochiehuis en het oude kerkhof. In de kerk worden regelmatig concerten door Berlijnse koren en orkesten georganiseerd.

## Afbeeldingen

* Ontwerptekening
* Interieur 1888

## Externe link

* (de) Website Evangelische Kirchengemeinde Buch
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Schlosskirche Buch op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Slacentrifuge

Een slacentrifuge (ook wel slaslinger of slazwierder genoemd) is keukengerei waarmee natte (net gewassen) sla drooggecentrifugeerd wordt. Door de centrifugaalkracht die ontstaat, wordt het aanhangend water van de sla gescheiden.
De slacentrifuge bestaat meestal uit een plastic bakje met een deksel erop en een soort vergiet van binnen. Aan het deksel zit een handvat waarmee het vergiet dankzij een tandwieloverbrenging snel rondgedraaid kan worden, waardoor de sla gecentrifugeerd wordt.
# Snavelvissen

Snavelvissen (Gibberichthyidae) zijn een familie van straalvinnige vissen uit de orde van Doornvissen (Stephanoberyciformes).

## Geslacht

* Gibberichthys Parr, 1933
* ↑ (en) Gibberichthyidae. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Sorberacea

Sorberacea is een klasse binnen de onderstam Tunicata (manteldieren).

## Orde

* Aspiraculata