OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Heerenlaak

Heerenlaak is een recreatiegebied in Aldeneik, een kerkdorp behorend bij de Belgische stad Maaseik. Het gebied is 235 ha groot.
Sinds de jaren zestig van de 20ste eeuw werd er grind gewonnen in het Maaseikse gehucht Aldeneik. Voorheen werd dit ook al in de Maas gedaan, maar nu werd er ook buiten de Maas ontgonnen. Door het Maaswater dat hierin kwam, ontstonden er grindplassen. Dit gebied dat in een meander van de Maas ligt werd Heerenlaak genoemd.
Het gebied werd toeristisch gemaakt door een jachthaven en een camping aan te leggen. Rond het begin van de 21ste eeuw hield grindwinning op en werd het gebied herbestemd. Heerenlaak zou een recreatiepark moeten worden voor watersporters, wandelaars en fietsers. De Bosbeek mondde vroeger in de Maas uit, maar deze monding was verdwenen en had plaatsgemaakt voor een grindgat. Deze monding werd heraangelegd en hierdoor werd een deel van een grindgat dat vroeger in verbinding stond met de andere gaten afgesneden. In dit gat is er vis uitgezet en er werden ook vier kunstmatige eilanden aangelegd. Er leven veel vogels aan deze gaten, voornamelijk eenden, ganzen en zwanen. Rond de waterplassen zijn er wandelpaden aangelegd.
Het tweede grindgat is het grootste en staat in verbinding met de Maas. Hier is een strand aangelegd waar 's zomers veel toeristen komen. Er zijn ook enkele horecazaken gevestigd. Het recreatiepark werd officieel geopend in september 2007.

## Afbeeldingen

* Heerenlaak visvijver
* Witte ganzen
* Grote Canadese ganzen
* Jachthaven van Heerenlaak
# Fågelreven

Fågelreven, Nederlands: vogelrif, is een eiland annex zandbank behorend tot de Lule-archipel. De archipel hoort bij Zweden. Het eiland ligt in de Rånefjärden. Het heeft geen oeververbinding en er is geen bebouwing.
Ågrundet · Alskäret · Avasjögrundet · Fågelreven · Flakaskäret · Fliggen · Furuholmen · Grangrundet · Granholmen · Hällholmen · Kilsgrundet · Köpmanholmen · Långholmen · Laxön · Laxögrundet · Lill-Kilholmen · Lönngrundet · Piltreven · Rödbergsgrunden · Sandviksreven · Skärgrundet · Skärgrundsflagan · Stor-Kilholmen · Stor-Lönngrundet · Troppen · Yttre Sandgrundet
# Chionaema pura

Chionaema pura is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door van Eecke.
# San Román de la Cuba

San Román de la Cuba is een gemeente in de Spaanse provincie Palencia in de regio Castilië en León met een oppervlakte van 18,03 km². San Román de la Cuba telt 68 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
# Western (Fiji)

Western (Fijisch-Hindoestani: Pachchhim vibhaag) is een van de vier divisies van Fiji. Het is 6.360 km² groot en heeft 317.376 inwoners (2007). De hoofdstad is Lautoka.
Western beslaat voor het grootste gedeelte het eiland Viti Levu en is onderverdeeld in drie provincies: Ba, Nadroga-Navosa en Ra.
Divisies: Central · Eastern · Northern · Western
Provincies: Ba · Bua · Cakaudrove · Kadavu · Lau · Lomaiviti · Macuata · Nadroga-Navosa · Namosi · Naitasiri · Ra · Rewa · Serua · Tailevu
Dependency: Rotuma
# Vlag van Niigata

De prefecturale vlag van Niigata bestaat uit een rood vlak met een goud of wit prefecturale embleem in het midden. Het prefecturale embleem wordt gevormd door een gestileerde kanji 新 [nii] aan de bovenkant, en twee katakana-karakters: ガ [ga] aan de linkerkant, en タ [ta] aan de rechterkant, in de vorm van een kraag die harmonie, hoop en ontwikkeling van de prefectuur voorstelt. De officieel kleur van het prefecturale embleem is goud, maar wit kan informeel worden gebruikt. De prefecturale vlag werd op 23 augustus 1963 aangenomen.
# Dieuwke Fetter

Dieuwke Fetter (Amsterdam, 26 januari 1991) is een Nederlandse roeister, die actief is als stuurvrouw. Zowel in 2022 als in 2023 behaalde zij met de mannenacht zilver bij de Wereldkampioenschappen roeien. In 2024 won ze zilver met de mannenacht bij de Olympische Zomerspelen 2024 in Parijs.

## Levensloop

Fetter groeide op in Dommelen. Toen zij ging studeren in Amsterdam meldde ze zich, naar eigen zeggen dronken, aan bij ASR Nereus, alwaar zij al snel stuurvrouw werd. De mannenacht die zij stuurde, wist in 2017 verrassend een wereldbekerwedstrijd te winnen.
Na dit verenigingssucces kwam Fetter bij de bondsselectie, aanvankelijk als stuurvrouw van de nationale vrouwenacht, en vanaf 2022 van de mannenacht. Als stuurvrouw van de vrouwenacht behaalde ze onder meer de bronzen medaille bij de Europese kampioenschappen van 2018 in Glasgow.
In 2022 behaalde Fetter met de Holland Acht bij de Wereldkampioenschappen in Račice verrassend de zilveren medaille, nadat de ploeg door een mishaal kort na de start kansloos had geleken.
In 2023 stuurde Fetter de mannenacht die brons behaalde op de EK in Bled. Op de Wereldkampioenschappen van 2023 in Belgrado stuurde Fetter wederom de mannenacht, die net als de editie ervoor als tweede eindigde achter de Britse acht. In 2024 tijdens de Olympische Zomerspelen 2024 in Parijs was Fetter de stuurvrouw van de mannenacht. Samen wonnen zij de zilveren medaille.

## Resultaten
### Olympische Zomerspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2024 | Parijs | 2 in de mannenacht |

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2019 | Ottensheim | 9e in de vrouwenacht |
| 2022 | Račice | 2 in de mannenacht |
| 2023 | Belgrado | 2 in de mannenacht |

### Europese kampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2018 | Glasgow | 3 in de vrouwenacht |
| 2020 | Poznań | 3 in de vrouwenacht |
| 2021 | Varese | 2 in de vrouwenacht |
| 2022 | München | 2 in de mannenacht |
| 2023 | Bled | 2 in de mannenacht |
# Heleniella extrema

Heleniella extrema is een muggensoort uit de familie van de dansmuggen (Chironomidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1972 door Albu.
# Fågelbro

Fågelbro is een plaats in de gemeente Värmdö in het landschap Uppland en de provincie Stockholms län in Zweden. De plaats is opgedeeld in twee småorter: Fågelbro en Fågelbro (oostelijk deel) (Zweeds: Fågelbro (östra delen)). Fågelbro heeft 100 inwoners (2005) en een oppervlakte van 7 hectare. Fågelbro (oostelijk deel) heeft 54 inwoners een oppervlakte van 4 hectare.
Fågelbro ligt op het schiereiland Fågelbrolandet, dit schiereiland maakt deel uit van het via bruggen met het vasteland verbonden eiland Värmdö. De plaats wordt voornamelijk omringd door bos en ligt op een paar honderd meter van de Oostzee. In het zuiden grenst het dorp aan een golfbaan.
# Western (Sierra Leone)

Western (Nederlands: Westelijk) is het kleinste van de vier deelgebieden van Sierra Leone. Het is geen provincie zoals de drie andere delen, maar een speciaal gebied. Het ligt aan de kust in het uiterste zuidwesten van Sierra Leone. In het gebied Western is de hoofdstad van het land, Freetown, gelegen die tevens hoofdstad van het gebied is. Western is 557 vierkante kilometer in oppervlakte en had in 2004 zo'n 950.000 inwoners.

## Grenzen

Western grenst aan twee van Sierra Leones provincies:
* Northern in het noordoosten.
* Southern in het uiterste zuidoosten.
In alle overige richtingen grenst de provincie aan de Atlantische Oceaan.

## Districten

Western is onderverdeeld in twee districten:
* Western Area Rural
* Western Area Urban
# Chloroclystis rufibasalis

Chloroclystis rufibasalis is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Warren.
# Sankt Marein bei Knittelfeld

Sankt Marein bei Knittelfeld is een plaats en voormalige gemeente in de Oostenrijkse deelstaat Stiermarken. Sankt Marein bei Knittelfeld telt 1214 inwoners.

## Geschiedenis

Sankt Marein bei Knittelfeld maakte deel uit van het district Knittelfeld tot dit op 1 januari fuseerde met het district Judenburg tot het huidige district Murtal. Op diezelfde dag fuseerde de gemeente met Feistritz bei Knittelfeld tot de gemeente Sankt Marein-Feistritz.
* Gemeinsame Normdatei: 4591327-4
* Library of Congress Control Number: nr2005009578
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007487031005171
* Virtual International Authority File: 124797821
* WorldCat (via VIAF): 124797821
# Vlag van de Kaaimaneilanden

De vlag van de Kaaimaneilanden werd aangenomen in 1959; voordien gebruikte het territorium voor alle officiële gelegenheden de Britse vlag. In 1999 werd de vlag iets gewijzigd. De vlag is een blauw Brits vaandel, dus een blauwe vlag met in het kanton de Britse vlag. Aan de rechterkant van de vlag staat het wapen van het territorium.
In de handelsvlag is het veld rood in plaats van blauw, zie het artikel Rood vaandel voor meer informatie. De gouverneur van de Kaaimaneilanden gebruikt de Britse vlag met in het midden het wapen van het territorium.

## Historische vlaggen

Oorspronkelijk werd alleen de Union Jack gebruikt op de Kaaimaneilanden. Op 3 april 1957 vroeg de wetgevende macht van de Kaaimaneilanden een wapenschild aan bij koningin Elizabeth II. Op 13 januari besloot ze dat het wapenschild op een witte schijf op een Blauw vaandel voor de eilanden moest worden gebruikt. De vlag en het wapen werden uiteindelijk in deze vorm ingevoerd op 14 mei 1958, maar pas in 1993 door een aparte wet. De wet werd herzien in 1998 en gewijzigd in 2002. Oorspronkelijk was het gebruik van de vlag alleen toegestaan voor handel en commercie. Op 25 januari 1999 verwijderde het Britse Ministerie van Defensie de witte schijf uit de vlag en vergrootte het wapenschild.
* voormalige vlag van de Kaaimaneilanden (1959-1999)
* voormalige handelsvlag van de Kaaimaneilanden (1959-1999)

## Voorgestelde vlag

James Minahan presenteert in zijn Encyclopedia of Stateless Nations deze voorgestelde onafhankelijkheidsvlag van de Kaaimaneilanden, hoewel het er niet op lijkt dat onafhankelijkheidsgroepen van de Kaaimaneilanden deze vlag gebruiken.
* Onafhankelijk voorstel Kaaimaneilanden (2002)
# Dieuwke de Graaff-Nauta

Dieuwke IJtje Willemke de Graaff-Nauta (Sneek, 22 mei 1930 – aldaar, 10 juni 2008) was een Nederlandse politica van achtereenvolgens de Christelijk-Historische Unie (CHU) en het Christen-Democratisch Appèl (CDA).

## Levensloop

De Graaff-Nauta volgde de kweekschool te Sneek en was vervolgens een aantal jaren in het onderwijs werkzaam alvorens ze de politiek inging. Vanaf 1962 was zij actief in de provinciale politiek in Friesland, als lid van de Provinciale Staten en later ook als lid van Gedeputeerde Staten. Ook was zij gemeenteraadslid en wethouder in Sneek.
In 1986 werd zij door formateur Lubbers naar Den Haag gehaald om staatssecretaris te worden. Tussen 14 juli 1986 en 27 mei 1994 was zij namens het CDA staatssecretaris van Binnenlandse Zaken in de kabinetten Lubbers II en Lubbers III. Daarna was zij in het kabinet-Lubbers III drie maanden (tot 22 augustus 1994) minister van Binnenlandse Zaken, als opvolger van Ed van Thijn die op 27 mei had moeten aftreden in verband met de IRT-affaire.
Als staatssecretaris was zij verantwoordelijk voor de herziening van de Gemeentewet, Provinciewet en Kieswet. Ook bracht zij een groot aantal bestuurlijke herindelingen tot stand. Als politica gold zij eerder als pragmatisch dan als sterk ideologisch bevlogen.
Na haar periode als minister was ze onder meer voorzitter van een commissie die onderzoek deed naar financiële affaires rond inzamelingsacties waar GroenLinks-politica Tara Singh Varma bij was betrokken.
Dieuwke de Graaff-Nauta overleed op 78-jarige leeftijd.

## Familie

Nauta werd geboren als dochter van leraar Wiebe Nauta (1897-1964), later voorzitter van de Sneker Kamerkring voor de CHU en diens tweede echtgenote Pietje de Jong (1900-1937). Haar broer Lolle Nauta was filosoof en partijideoloog van de PvdA. Ze is ook familie van radioprogrammamaker Jan Nauta (1934-2020).

## Onderscheidingen

De Graaff-Nauta kreeg de volgende ridderorden:
* Ridder in de Orde van Oranje-Nassau
* Commandeur in de Orde van Oranje-Nassau
* Biografisch Portaal: 69464909
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9000 9924
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 073938696
* Parlement.com: vg09lloidqy9
* Virtual International Authority File: 283547865
* WorldCat (via VIAF): 283547865
# Heleno de Freitas

Heleno de Freitas (São João Nepomuceno, 12 februari 1920 – Barbacena, 8 november 1959) was een Braziliaans voetballer.
Hij speelde het grootste deel van zijn carrière voor Botafogo en scoorde 209 keer voor de club, vaak met zijn hoofd. Hij werd drie keer topschutter van het Torneio Municipal, een toernooi dat in de jaren veertig voorafging aan het Campeonato Carioca. In 1948 ging hij naar de Argentijnse hoofdstad om er voor Boca Juniors te spelen. Na één jaar keerde hij terug naar Brazilië en won er met CR Vasco da Gama de Campeonato Carioca. Hij beëindigde zijn carrière bij América FC in Rio de Janeiro. Hij speelde slechts één wedstrijd voor deze club, in het Maracanã.
De Freitas speelde ook 18 wedstrijden voor het nationale elftal en scoorde er 19 keer. Met zijn team werd hij zowel in 1945 als 1946 vicekampioen in het Zuid-Amerikaans kampioenschap.
Hij overleed in 1959 aan complicaties van onbehandelde syfilis in een sanatorium.
In 2012 maakte de Braziliaanse cineast José Henrique Fonseca de film Heleno over het leven van de Freitas. Acteur Rodrigo Santoro speelde de rol van Heleno. De film gaat meer over zijn persoonlijke leven, voornamelijk zijn etherverslaving en mentale toestand, dan over zijn prestaties op het voetbalveld.
# White Sands National Park

Het White Sands National Park (voor 20 december 2019 White Sands National Monument) is een Nationaal Park en Nationaal Monument in de Verenigde Staten, ongeveer 25 km verwijderd van Alamogordo in New Mexico op een hoogte van 1291 meter. Het gebied is een deel van de door bergen omringde vallei Tularosa Basin en bevat het zuidelijke deel van een 710 km² groot veld met zandduinen van gipskristallen.
Op 18 januari 1933 verklaarde president Herbert Hoover White Sands tot een nationaal monument onder de wet Antiquities Act van 1906.
Op 20 december 2019 werd White Sands het 62e nationaal park van de Verenigde Staten.

## Afbeeldingen

* Zeldzame vegetatie in White Sands
* Plant in de gipsduin
* Aanpalende White Sands Missile Range.
* Holbrookia maculata Stekelleguaan in White Sands
# What Lies Beneath

What Lies Beneath kan verwijzen naar:
* What Lies Beneath (film), een Amerikaans bovennatuurlijk thriller-mysterie uit 2000 geregisseerd door Robert Zemeckis
* What Lies Beneath (Robin Trower), een album uit 2009 van de Britse gitarist/zanger Robin Trower
* What Lies Beneath (Tarja), een album uit 2010 van de Finse zangeres Tarja Turunen
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van What Lies Beneath en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Chloroclystis rubroviridis

Chloroclystis rubroviridis is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Warren.
# Voel (plaats)

Voel is een plaats in de Deense regio Midden-Jutland, gemeente Silkeborg. De plaats telt 1312 inwoners (2008).
# Die österreichisch-ungarische Monarchie in Wort und Bild

Die österreichisch-ungarische Monarchie in Wort und Bild is een vierentwintigdelige encyclopedie met betrekking tot land en volk van de Oostenrijks-Hongaarse Dubbelmonarchie die tussen 1886 en 1902 verscheen. Het werk was een initiatief van de Oostenrijkse kroonprins Rudolf en wordt, naar zijn bemoeienis met de totstandkoming ervan, ook wel het Kronprinzenwerk genoemd.
De encyclopedie beschrijft, grotendeels per Oostenrijks-Hongaars kroonland de landen, volken, landschappen en de geschiedenis van de Dubbelmonarchie en wordt gekenmerkt door een patriottische inslag. De encyclopedie kent ook een Hongaarse pendant - Az Osztrák-Magyar Monarchia írásban és képben - die tweeëntwintig delen beslaat en werd vormgegeven door een aparte redactie. De Duitse versie stond onder redactie van de geleerde historicus en geograaf Josef Weil von Weilen, terwijl de Hongaarse uitgave werd bezorgd door Maurus Jokai. Enkel de Duitse versie van het werk vond gretig aftrek. De Duitse uitgave onderscheidt zich van de Hongaarse doordat enkele antisemitische passages erin ontbreken.
De werken werden uitgegeven bij de K.k. Hof- und Staatsdruckerei te Wenen. De kroonprins - die, door zijn zelfmoord in 1889, de afronding van het project niet meer zou meemaken - nam zelf een aantal lemmata voor zijn rekening.
# Havoddaa

Havoddaa is een van de onbewoonde eilanden van het Gaafu Dhaalu-atol behorende tot de Maldiven. Het eiland is in gebruik als resort.
# Gaius (jurist)

Gaius (circa 110 - 180) was een vooraanstaand Romeins jurist en docent die tussen ongeveer 130 - 180 belangrijke werken schreef over het Romeins recht, waaronder vier juridische leerboeken, de Instituten (Gaii Institutiones), die een volledig beeld gaven van het in het keizerrijk geldende recht. Daarnaast schreef hij onder andere ook een verhandeling over de Edicten van de Magistraten, een commentaar op de Twaalf Tafelen en op de Lex Iulia et Papia Poppaea.
Keizer Theodosius II noemde Gaius in de Citeerwet (Lex citandi), samen met Papinianus, Ulpianus, Modestinus en Paulus, als een van de vijf juristen wiens juridische zienswijzen moesten worden gevolgd in de rechtspraak. De werken van deze vijf rechtsgeleerden werden daarom belangrijke bronnen van Romeins recht. De handboeken van Gaius werden in de zesde eeuw in opdracht van keizer Justinianus I bijgewerkt en als Institutiones Iustiniani opgenomen in het grote Byzantijnse rechtsboek Corpus Iuris Civilis, dat aan de basis ligt van veel latere Westerse rechtssystemen. Op deze manier vonden onder andere rechtsfiguren en beginselen uit de Twaalftafelenwet van circa 450 v.Chr de weg naar het Burgerlijk Wetboek in België en Nederland.
Veel citaten uit de werken van Gaius komen voor in de Digesten, verzameld en opgesteld door Tribonianus in opdracht van Justinianus I. Een vergelijking van de Instituten van Justinianus met die van Gaius toont aan dat methode en systematiek van het latere werk werden gekopieerd van het eerdere, en dat talrijke passages woord voor woord hetzelfde zijn. Vermoedelijk zijn de Instituten van Gaius gedurende het grootste deel van de drie eeuwen die verstreken tussen Gaius en Justinianus het meest gebruikte leerboek voor studenten van het Romeinse recht.
De Instituten van Gaius verdwenen eeuwenlang vrijwel uit beeld. Begin negentiende eeuw vond Barthold Georg Niebuhr een handschrift in de Biblioteca Capitolare te Verona waarin de tekst ervan in palimpsest is overgeleverd. Met behulp van chemische middelen werd geprobeerd om de tekst leesbaar te maken, waarbij het handschrift zwaar werd beschadigd. De Instituten van Gaius vormen uiteindelijk een van de zeer weinige teksten van de klassieke Romeinse juristen die in zijn geheel bewaard is gebleven.
De Nederlandse hoogleraar Romeins recht en latere Minister van Justitie Julius Van Oven had bijzondere belangstelling voor het werk van Gaius; de dogmatische onderwerpen die hij in zijn publicaties behandelde betreffen vrijwel alle kernproblemen van het zaken- en verbintenissenrecht. Hij gaf werkcolleges waarin hij met studenten de teksten op papyrus bestudeerde. Een voorbeeld hoe het onderwijs en het denken van Gaius doorwerkt in het hedendaagse Nederlands recht.

## Citaat

"Lex est quod populus iubet atque constituit; plebiscitum est quod plebs iubet atque constituit" , Institutiones, 1.2.3. Vertaling: "Wetgeving is wat de bevolking beveelt en vaststelt; een volksraadpleging is wat de bevolking in opdracht geeft en benoemt."
# White Pigeon

White Pigeon is een plaats (village) in de Amerikaanse staat Michigan, en valt bestuurlijk gezien onder St. Joseph County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1627. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 1584, een daling van 43 (-2,6%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 3,6 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond White Pigeon.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over White-Pigeon op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Wim Bosma

Willem (Wim) Bosma (Amsterdam, 21 september 1902 - aldaar 28 december 1985) was een Nederlands kunstschilder, aquarellist, grafisch ontwerper, monumentaal kunstenaar en wandschilder.
Hij was autodidact maar kreeg wel lessen van Piet van Wijngaerdt.
Bosma had een atelier op de Stadhouderskade 100 te Amsterdam. Hij schilderde en aquarelleerde in een constructief expressionistische trant landschappen, havens, figuren, spoorwegviaducten, treinen, boten en vliegmachines. Tot zijn meest bekende werken behoren de stations en havens uit de jaren dertig, geschilderd in een nieuw-zakelijke, realistische stijl. Na 1945 deden naast technische onderwerpen ook andere motieven hun intrede in zijn werk. Een favoriet onderwerp in zijn werk was de Afrikaanse vrouw. Bosma was een liefhebber van jazz-muziek.
Werk van Wim Bosma is onder meer aangekocht door het Centraal Museum in Utrecht, het Gemeentemuseum Den Haag, het Stedelijk Museum Amsterdam en particuliere verzamelaars.
Bosma was overtuigd communist en lid van de kunstenaarsvereniging De Onafhankelijken, tot deze vereniging zich in de Tweede Wereldoorlog aansloot bij de Nederlandsche Kultuurkamer. Lidmaatschap van deze aan Nazi-Duitsland gelieerde instelling was voor Bosma niet te rijmen met zijn communistische denkbeelden.
Wim Bosma was de broer van Jan Johannes Bosma, tuinarchitect en ontwerper van het Bijenpark in Amsterdam.
* Wim Bosma Stedelijk Museum Amsterdam
* Wim Bosma RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* Biografisch Portaal: 08220532
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 11106
# Chondroderella borneensis

Chondroderella borneensis is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Carl Brunner von Wattenwyl.