OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Zuid-Spaanse schijftongkikker

De Zuid-Spaanse schijftongkikker, ook wel Discoglossus galganoi jeanneae is een kikker uit de familie Alytidae en de ondersoort van de Iberische schijftongkikker. De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Stephen Dana Busack in 1986.

## Uiterlijke kenmerken

De kleur is licht- tot donkerbruin met vele onregelmatige donkere vlekjes rond de wratachtige bultjes en een lichte bandering op de achterpoten in dezelfde kleur. Er zijn drie kleurvariaties, één vrij uniforme met kleine vlekjes, een met grotere licht omrande vlekken en de derde heeft drie lengtestrepen op de rug. De huidplooien of dorsolaterale lijsten zijn erg groot zodat de rug breed aandoet. Het lichaam is erg gedrongen en de kop stomp, breed en afgeplat. De pas in 1986 ontdekte soort werd lange tijd als ondersoort van de Iberische schijftongkikker (Discoglossus galganoi) gezien. Nog steeds is de opsplitsing naar een eigen soort niet onomstreden. De soorten lijken sprekend op elkaar en kunnen alleen op mitochondriaal niveau kunnen worden onderscheiden. De lichaamslengte is ongeveer zes centimeter.

## Algemeen

De Zuid-Spaanse schijftongkikker komt voor in het uiterste zuiden van Spanje van de Straat van Gibraltar tot het Morenagebergte. Het verspreidingsgebied loopt door Centraal-Spanje als een brede strook naar het noorden tot het westen van de Pyreneeën en de Atlantische kuststrook. De voortplanting is grotendeels hetzelfde als die van de Iberische schijftongkikker. Wat betreft de levensgewoonten, de soortendichtheid en ecologie van de soort is nog weinig onderzoek gedaan.

## Bronvermelding

Referenties
* ↑ (en) Zuid-Spaanse schijftongkikker op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Nöllert, A & Nöllert, C (1992). Die Amphibien Europas. Franckh-Kosmos Verlags-GmbH & Company, Stuttgart, Pagina 366. ISBN 90-5210-419-0.
* ↑ Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.1 - American Museum of Natural History, Discoglossus (galganoi) jeanneae.
* ↑ Amphibia Web, Discoglossus jeanneae.
Bronnen
* (en) - Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History - Discoglossus (galganoi) jeanneae - Website Geconsulteerd 2 maart 2021
* (nl) Nöllert, A & Nöllert, C - Die Amphibien Europas (1992) - Pagina 366 - Uitgever Franckh-Kosmos Verlags-GmbH & Company - Stuttgart - ISBN 90-5210-419-0
# Zuid-Soedanese Autonome Regio

Zuid-Soedanese Autonome Regio kan verwijzen naar:
* Zuid-Soedanese Autonome Regio (1972-1983)
* Zuid-Soedanese Autonome Regio (2005-2011)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Zuid-Soedanese Autonome Regio en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Zuid-Sotho

Het Zuid-Sotho (Zuid-Sotho: Sesotho) is een van de elf officiële talen van Zuid-Afrika. Het wordt door ongeveer 3.849.000 mensen als moedertaal gesproken (1996-census) en is de meest gesproken taal in de provincie Vrijstaat. Ook is het de officiële taal van Lesotho en een van de zestien officiële talen van Zimbabwe.
Er zijn een paar orthografische verschillen tussen het Zuid-Sotho van Zuid-Afrika en dat van Lesotho. Zuid-Sotho behoort tot de Sotho-Tswana talen.
# Zuphium olens

Zuphium olens is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1790 door P.Rossi.
# Zuphium microphthalmum

Zuphium microphthalmum is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1874 door Putzeys.
# Zuphium numidicum

Zuphium numidicum is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1846 door Lucas.
# Zuidertoren

Zuidertoren kan verwijzen naar:
* Zuidertoren (Brussel), een gebouw in Brussel.
* Zuidertoren (Den Haag), een gebouw in Den Haag.
* Zuidertoren (Schiermonnikoog), vuurtoren van Schiermonnikoog.
* een veelgebruikte naam voor de Zuiderkerkstoren te Amsterdam
* Zuidertoren (Enkhuizen), kerktoren in Enkhuizen is tussen het jaar 1423 en 1524 gebouwd met een hoogte van 75 m.
* Zuidertoren (Egmond aan Zee), voormalige vuurtoren van Egmond aan Zee.
# Platambus optatus

Platambus optatus is een keversoort uit de familie waterroofkevers (Dytiscidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1884 door Sharp.
# Karlis Irbitis

Karlis Irbitis (Valmiera, 14 oktober 1904 - St. Laurent, 13 oktober 1997) was een Letse ontwerper van vliegtuigen.
Irbitis studeerde in 1925 af aan het Nationaal Technologisch Instituut in Riga. Datzelfde jaar ontwierp hij zijn eerste vliegtuig. In 1930 trad hij als vliegtuigontwerper in dienst van de staatsfabriek VEF te Riga, waarvoor hij tevens het (tot op heden gebruikte) logo ontwierp. Irbitis' eerste vliegtuigen voor VEF waren sportvliegtuigen. Later ontwierp hij ook een aantal les- en jachtvliegtuigen. De meeste van zijn ontwerpen kwamen niet verder dan het stadium van prototype. Het jachtvliegtuig I-16 uit 1939 wekte de belangstelling van zowel de Russische als Duitse bezetters.
Van 1942 tot 1948 was Irbitis werkzaam bij de Duitse Messerschmitt fabriek. Na de Tweede Wereldoorlog vestigde hij zich in Canada. Van 1950 tot 1971 werkte hij bij de Canadese vliegtuigfabrikant Canadair. Hier speelde hij onder meer een belangrijke rol bij de ontwikkeling van de CL-84, een zogenaamd VTOL-toestel dat verticaal kon opstijgen en landen. In 1986 publiceerde hij zijn boek "Of Struggle and Flight". In 1992 ontving hij een eredoctoraat van de Letse academie van wetenschappen. Irbitis overleed een dag voor zijn 94e verjaardag in St. Laurent, Quebec.

## Vliegtuigen ontwikkeld door Karlis Irbitis

* VEF I-11
* VEF I-12
* VEF I-14
* VEF I-15
* VEF I-16
* VEF I-17
* VEF I-18
* VEF I-19
* Canadair CL-84
# TDC

TDC kan verwijzen naar:
* TDC (telecom) Een Deens telecombedrijf
* TD Cross, een historisch Brits motorfietsmerk
* Tour des Combins, een wandelroute door Italië en Zwitserland
* Toerwagen Diesel Cup, een Nederlandse raceklasse
* Tereftaloyldichloride, een chemische stof
* Trompetterkorps der Cavalerie, een voormalig militair orkest van de Nederlandse cavalerie
* Code voor het veilig vervoer van deklast hout
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van TDC en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Pseudoparatettix palpatus

Pseudoparatettix palpatus is een rechtvleugelig insect uit de familie doornsprinkhanen (Tetrigidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Bey-Bienko.
# Pyramidella bairdi

Pyramidella bairdi is een slakkensoort uit de familie van de Pyramidellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Dall & Bartsch.
# T1

T1 kan verwijzen naar:
* Moedertaal, in tegenstelling tot een tweede taal (T2)
* de eerste generatie van de Volkswagen Transporter
* The Terminator, de eerste van een reeks Amerikaanse sciencefictionfilms
* Tramlijn 1 (Île-de-France) in Parijs
* de naam van de volgende verkeerswegen:
** T1 (Italië)
** T1 (Tanzania)
** T1 (Zambia)
* T1 (telecommunicatie), een digitale verbinding met een capaciteit van 1544 kbit/s
* een medische term; zie Magnetic resonance imaging
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van T1 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Tabanus dietrichi

Tabanus dietrichi is een vliegensoort uit de familie van de dazen (Tabanidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Pechuman.
# Tabanus daedalus

Tabanus daedalus is een vliegensoort uit de familie van de dazen (Tabanidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Stone.
# Synode van de Eik

De Synode van de Eik was een provinciale synode, die in juli 403 werd gehouden in Constantinopel. De synode veroordeelde Johannes Chrysostomus en zette hem af als patriarch van Constantinopel.
De synode wordt algemeen beschouwd als politiek gemotiveerd, het resultaat van een samenzwering door een aantal van Chrysostomus' prominente tegenstanders, waaronder keizerin Eudoxia en de Koptische paus Theophilus van Alexandrië.
# Synodita

Synodita is een geslacht van kevers uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1875 gepubliceerd door Félicien Chapuis.

## Soorten

* Synodita abdominalis (Jacoby, 1891)
* Synodita borrei Chapuis, 1875
* Synodita flavicollis (Jacoby, 1886)
* Synodita impura (Blackburn, 1888)
* Synodita melanocephla (Fabricius, 1775)
* ↑ Chrysomelidae in Synopsis of the described Coleoptera of the World, 13 december 2008. Gearchiveerd op 27 september 2013.
# Synodische dag

Een synodische dag of zonnedag is de periode die een planeet nodig heeft om eenmaal om zijn as te roteren gezien vanaf het hemellichaam waar hij omheen draait (in het Zonnestelsel de Zon), ook wel aangeduid als de daglengte. De synodische dag staat tegenover de siderische dag, de periode die een planeet nodig heeft om om zijn as te roteren ten opzichte van de sterren.
Anders gezegd kan een synodische dag worden gezien als de tijd tussen twee zonsopkomsten (als het verschil tussen de seizoenen verwaarloosd wordt), terwijl een siderische dag de tijd is tussen twee opkomsten van dezelfde ster. De twee zijn voor bijvoorbeeld de Aarde niet helemaal gelijk omdat de Aarde om de Zon beweegt, zodat de Zon vanaf de Aarde gezien elke dag een klein stukje verschuift ten opzichte van de sterren. Op planeten met een langere omlooptijd zal het verschil tussen de siderische en synodische dag kleiner zijn. Vanaf de Aarde gezien beweegt de Zon over een denkbeeldige lijn langs de hemelglobe, die de ecliptica wordt genoemd. Deze schijnbare beweging van de Zon bedraagt een klein beetje minder dan een booggraad per dag (360 graden per jaar; er zitten 365,2422 dagen in een jaar).
Op Aarde duurt de synodische dag volgens de voormalige definitie gemiddeld 24 uur, en nu iets in de orde van 1 ms langer.
# Sébastien Guillot

Sébastien Guillot (ca. 1970) is een Frans klavecimbelspeler en organist.

## Levensloop

Sébastien Guillot studeerde klavecimbel en basso continuo in Parijs bij Huguette Dreyfus en Christophe Rousset, alsook muziekgeschiedenis aan het Conservatorium van Versailles en aan de Schola Cantorum de Paris. Van 1989 tot 1993 studeerde hij aan het Sweelinck Conservatorium Amsterdam in de klas van Bob van Asperen. Hij volgde tevens volmakingscursussen bij Gustav Leonhardt en een postgraduate cursus in vroege kamermuziek aan het Koninklijk Conservatorium van Den Haag bij de gebroeders Kuijken, Lucy Van Dael, en Wilbert Hazelzet. Aan hetzelfde conservatorium volgde hij cursussen gewijd aan het begeleiden van zangers. Daarop specialiseerde hij zich in zanginterpretatie bij Max van Egmond en Marius van Altena in Den Haag, bij Kai Wessel, Barbara Schlick en Konrad Junghänel in Keulen en bij René Jacobs in Venetië. Hij behaalde een Master in Musicologie aan de Universiteit van Parijs-Sorbonne en aan de École Pratique des Hautes Études van Parijs.
In 1997 won hij de Tweede prijs in het internationaal orgelconcours (orgelpositief, duo's) in het kader van het Festival Musica Antiqua in Brugge.
Vanaf 1992 concerteerde hij tijdens talrijke festivals voor oude muziek, onder meer in Utrecht, Beaune, Parijs (Art sacré), Vieux-Lyon, Versailles (Chapelle Royale), Arsenal de Metz, St-Bertrand de Comminges, Tallinn, Kyoto, Rome, enz. Hij heeft ook een reputatie opgebouwd als begeleider van zangers zoals de Duitse contertenor Kai Wessel, de Nederlandse bas Peter Kooij en Jed Wentz (Musica ad Rhenum). Hij heeft in Parijs La Petite Chapelle gedirigeerd, en dirigeert sinds 2001 het door hem gestichte ensemble Caeli Aperti.
Sébastien Guillot doceerde barokzang aan de Maîtrise van Centre de Musique baroque de Versailles en Maîtrise van Notre-Dame van Parijs, oude muziek aan de Sorbonne (2003-2006), en doceerde klavecimbel, basso continuo, kamermuziek en barokzang aan het Conservatorium Darius Milhaud in het 14de arrondissement van Parijs (1994-2014).

## Discografie

Hij heeft onder meer opgenomen:
* Orgelconcerto's van Antonio Vivaldi (1993)
* Werken voor viola da gamba en klavecimbel van Forqueray (2001)
* Werken voor zang en klavecimbel van Henry Purcell (2008)
* Johann Sebastian Bach, Die Kunst der Fuge (2004)
* Johann Sebastian Bach, Das Wohltemperierte Klavier-Teil II (2009)
* Johann Sebastian Bach, Das Wohltemperierte Klavier-Teil I (2011).
* Bibliothèque nationale de France: cb150282551 (data)
* Virtual International Authority File: 5209950
* WorldCat (via VIAF): 5209950
# Synthetisch rubber

Synthetisch rubber is een synthetisch alternatief voor natuurrubber. Het is een thermoplastisch elastomeer.
Voor het synthetisch produceren van rubber is polymerisatie vereist, een proces dat ook gebruikt wordt in de productie van plastics. Voorbeelden van synthetische rubbers zijn chloropreenrubbers, 1,3-butadieenrubbers en butylrubbers. Als grondstof voor synthetisch rubber wordt doorgaans aardolie gebruikt. De wereldmarkt voor rubber is ongeveer 24 miljoen ton groot, waarvan het aandeel synthetisch rubber ongeveer 55-60% bedraagt.

## Geschiedenis

In 1910 slaagde de Russische chemicus Sergei Vasiljevich Lebedev erin om synthetisch rubber te maken gebaseerd op polybutadieen. Zijn boek, Research in polymerisation of by-ethylene hydrocarbons (Onderzoek naar de polymerisatie van bi-ethylene koolwaterstoffen) (1913), werd de bijbel voor de studie van synthetisch rubber. In 1928 ontwikkelde hij een methode om synthetisch rubber te maken door polymerisatie van butadieen, waarbij hij metallisch natrium als katalysator gebruikte.
De productie van synthetische rubber begon in de jaren twintig, en liet een grote stijging zien vanaf de Tweede Wereldoorlog. Belangrijke rubberproducerende landen werden tijdens de oorlog door Japan bezet en de zoektocht naar alternatieven kreeg hierdoor een extra impuls.
In 1936 werd in Nazi-Duitsland, dat in geval van oorlog door zeeblokkades van de invoer van natuurrubber dreigde te worden afgesneden, door IG Farben te Schkopau een fabriek gebouwd waar Buna werd geproduceerd; een polymeer van butadieen en natrium, dat als synthetisch rubber dienst kon doen. De fabriek werd naar het product de Buna-Werke genoemd. De Duitse bandenfabrikant Pneumant maakte in 1936 als eerste bandenfabrikant gebruik van Buna.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd een filiaal van de Buna-Werke gesticht in concentratiekamp Auschwitz-Monowitz (Auschwitz III). Ook Continental AG ontwikkelde tijdens de oorlog synthetisch rubber. De Buna-Werke in Auschwitz werden na de Tweede Wereldoorlog door de Poolse regering overgenomen. De fabriek te Schkopau bestaat nog steeds, en is tegenwoordig onderdeel van Dow Chemical.
In 1950 lag het wereldwijde gebruik van rubber op 2,5 miljoen ton, waarvan een derde synthetisch rubber, maar tegenwoordig wordt meer dan de helft van de gebruikte rubber synthetisch vervaardigd.

## Soorten synthetisch rubber

* Styreen-1,3-butadieenrubber (SBR)
* Polybutadieenrubber (BR)
* Isopreenrubber (IR)
* Chloropreenrubber (CR) = neopreen
* Nitrilrubber (NBR)
* Ethyleen-Propyleen-Dieen-Monomeer (EPM, EPDM)
* Butylrubber (IIR)
* Siliconenrubber (VMQ)
* Fluorrubber (FKM)
* Ethylvinylacetaatrubber (EVA)
* Gechloorsulfoneerd polyetheenrubber (CMS)
* Acrylaatrubber (ACM)
* Polyurethaanrubber (AU of EU)
* Vulkanisatierubber
Deze rubbersoorten hebben ieder hun eigen specialiteit. Waar bijvoorbeeld de ene soort goed buiten gebruikt kan worden, omdat hij ozon- en weerbestendig is, zijn andere weer heel rekbaar.
# Syntheta novaguinensis

Syntheta novaguinensis is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Bethune-Baker.
# Tacticiteit

Bij de vorming van een polymeer uit monomeren zoals propeen, styreen en chlooretheen, zijn er in principe drie mogelijkheden, “kop–staart”-, “kop–kop”- en “staart–staart”-bindingen.
In praktijk ontstaan in de meeste gevallen kop-staart-polymeren. Bij dergelijke polymeren staat er dus om de twee koolstofatomen een R-groep gesubstitueerd.
Op elke koolstofatoom (dat zich in de sp³-hybridisatietoestand bevindt) waarop zich zo'n R-groep bevindt zijn er verder twee mogelijkheden, naargelang de ruimtelijke stand van de R-groep: de R-groep kan ofwel naar voor, ofwel naar achter gericht staan.
De relatieve stand van de R-groepen bepaalt de tacticiteit van het polymeer. Er kunnen voor de tacticiteit drie gevallen worden onderscheiden.
Bij radicalaire polymerisatie ontstaan overwegend atactische polymeren, terwijl bij het gebruik van Ziegler-Natta-katalysatoren vooral isotactische polymeren worden gevormd. En dit verschil is van groot belang. De tacticiteit blijkt namelijk een zeer grote invloed uit te oefenen op de eigenschappen van polymeren. Zo is polypropeen dat radicalair wordt geproduceerd een viskeuze pasta, die totaal ongeschikt is voor de verdere verwerking tot voorwerpen. Alle polypropeen dat in voorwerpen wordt omgezet is dus isotactisch, en is verkregen via een productie met vaste katalysatoren.

## Atactisch

Een eerste soort tacticiteit zijn de atactische polymeren. Een atactisch polymeer heeft onregelmatig verdeelde R-groepen. Polymeerketens zijn over het algemeen regelmatig opgebouwd, doch er zijn enkele variaties mogelijk. Een van deze variatie is de plaatsing van de zijgroepen in de polymeerketen. De plaatsing van de R-groepen bij de keten -CH$_2$-CHR- kan regelmatig of onregelmatig zijn. Indien de R-groepen onregelmatig geplaatst zijn spreekt men van atactisch.

## Isotactisch

Een tweede soort tacticiteit zijn de isotactische polymeren. Hier bevinden alle R-groepen zich aan dezelfde kant van de keten in de ruimtelijke structuur van het polymeer. Deze structuur is veel meer geordend dan atactische polymeren.

## Syndiotactisch

Een derde soort tacticiteit zijn de syndiotactische polymeren. Hier bevinden alle R-groepen zich afwisselend naar voor en naar achter in de ruimtelijke structuur van het polymeer. Deze structuur is veel meer geordend dan atactisch polymeren.

## De tacticiteiten van polystyreen

De afbeelding rechts geeft de tacticiteiten van polystyreen weer: respectievelijk atactisch, isotactisch en syndiotactisch polystyreen.
# Systasis henrici

Systasis henrici is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Girault.
# Systasis horridula

Systasis horridula is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Girault.
# Systasis gabiroi

Systasis gabiroi is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1957 door Risbec.
# Sóly

Sóly is een plaats (község) en gemeente in het Hongaarse comitaat Veszprém. Sóly telt 406 inwoners (2001).
# Sóstófalva

Sóstófalva is een plaats (község) en gemeente in het Hongaarse comitaat Borsod-Abaúj-Zemplén. Sóstófalva telt 305 inwoners (2001).
# Tamfana Corona

Tamfana Corona is een corona op de planeet Venus. Tamfana Corona werd in 1994 genoemd naar Tamfana, een Germaanse-Noordse godin van de vruchtbaarheid.
De corona heeft een diameter van 400 kilometer en bevindt zich in het quadrangle Kaiwan Fluctus (V-44) De corona maakt samen met Eve Corona, Carpo Corona, Selu Corona, Derceto Corona en Otygen Corona deel uit van de "Alpha-Lada extensionele gordel" aan de noordwestelijke rand van Lada Terra, die meer dan 6000 kilometer lang en 50 à 200 km breed is.
# Taekwondo op de Olympische Zomerspelen 2012 – Klasse tot 58 kilogram mannen

Het taekwondotoernooi in de klasse tot 58 kilogram voor mannen op de Olympische Zomerspelen 2012 vond plaats op woensdag 8 augustus 2012.

## Toernooischema
### Hoofdtoernooi

| Eerste ronde | Eerste ronde | Eerste ronde | Kwartfinale | Kwartfinale | Kwartfinale | Halve finale | Halve finale | Halve finale | Finale | Finale | Finale |
| 1 | Joel González | 7 |
| | Uno Sanli | 6 |
| | Uno Sanli | 6 | 1 | Joel González | 5 |
| | | | 8 | Safwan Khalil | 3 |
| | Diego García | 4 | 8 | Safwan Khalil | 3 |
| 8 | Safwan Khalil | 9 | | | |
| 8 | Safwan Khalil | 9 | | | | 1 | Joel González | 13 |
| | | | | | | | Óscar Muñoz Oviedo | 4 |
| 5 | Mokdad El-Yamine | 1 | | | | | Óscar Muñoz Oviedo | 4 |
| | Óscar Muñoz Oviedo | 8 | | | | | | |
| | Óscar Muñoz Oviedo | 8 | | Óscar Muñoz Oviedo | 14 | | | |
| | | | | Tameem Al-Kubati | 2 | | | |
| | Tameem Al-Kubati | 8 | | Tameem Al-Kubati | 2 | | | |
| 4 | Gabriel Mercedes | 3 | | | | | | |
| 4 | Gabriel Mercedes | 3 | | | | | | | 1 | Joel González | 17 |
| | | | | | | | | | | Lee Dae-hoon | 8 |
| 3 | Pen-Ek Karaket | 7 | | | | | | | | Lee Dae-hoon | 8 |
| | Lee Dae-hoon | 7$^1$ | | | | | | |
| | Lee Dae-hoon | 7$^1$ | | Lee Dae-hoon | 10$^1$ | | | |
| | | | 6 | Tamer Bayoumi | 10 | | | |
| | Noersoeltan Mamajev | 0 | 6 | Tamer Bayoumi | 10 | | | |
| 6 | Tamer Bayoumi | 0$^1$ | | | | | | |
| 6 | Tamer Bayoumi | 0$^1$ | | | | | Lee Dae-hoon | 7 |
| | | | | | | 7 | Aleksej Denisenko | 6 |
| 7 | Aleksej Denisenko | 5 | | | | 7 | Aleksej Denisenko | 6 |
| | Heiner Oviedo | 2 | | | |
| | Heiner Oviedo | 2 | 7 | Aleksej Denisenko | 7$^1$ |
| | | | 2 | Wei Chen-Yang | 7 |
| | Le Hyunh Chau | 1 | 2 | Wei Chen-Yang | 7 |
| 2 | Wei Chen-Yang | 5 |
$^1$ Gewonnen na verlenging

### Herkansingen

| Herkansing | Herkansing | Herkansing | Bronzen medaille | Bronzen medaille | Bronzen medaille |
| Safwan Khalil | Safwan Khalil | 1$^1$ |
| Uno Sanli | Uno Sanli | 1 | Safwan Khalil | Safwan Khalil | 1 |
| | | | Aleksej Denisenko | Aleksej Denisenko | 3 |
| Herkansing | Herkansing | Herkansing | Bronzen medaille | Bronzen medaille | Bronzen medaille |
| Pen-Ek Karaket | Pen-Ek Karaket | 6 |
| Tamer Bayoumi | Tamer Bayoumi | 4 | Pen-Ek Karaket | Pen-Ek Karaket | 4 |
| | | | Óscar Muñoz Oviedo | Óscar Muñoz Oviedo | 6 |
$^1$ Gewonnen na verlenging

## Bronvermelding

* (en) Loting