OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sinzing

Sinzing is een plaats in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Regensburg. Sinzing telt 7.433 inwoners.
Alteglofsheim · Altenthann · Aufhausen · Bach a.d.Donau · Barbing · Beratzhausen · Bernhardswald · Brennberg · Brunn · Deuerling · Donaustauf · Duggendorf · Hagelstadt · Hemau · Holzheim a.Forst · Kallmünz · Köfering · Laaber · Lappersdorf · Mintraching · Mötzing · Neutraubling · Nittendorf · Obertraubling · Pentling · Pettendorf · Pfakofen · Pfatter · Pielenhofen · Regenstauf · Riekofen · Schierling · Sinzing · Sünching · Tegernheim · Thalmassing · Wenzenbach · Wiesent · Wörth a.d.Donau · Wolfsegg · Zeitlarn
# Sinodytes

Sinodytes is een geslacht van kevers uit de familie waterroofkevers (Dytiscidae). Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1996 door Spangler.

## Soorten

Het geslacht omvat de volgende soort:
* Sinodytes hubbardi Spangler, 1996
* ↑ (en) Hallan, Joel, Synopsis of the described Coleoptera of the World. Biology Catalog. Texas A&M (6 juni 2010). Gearchiveerd op 20 oktober 2013.
# Sinodorcadion subspinicolle

Sinodorcadion subspinicolle is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Breuning.
# Sint-Stefanuskerk (Millen)

De Sint-Stefanuskerk is een kerkgebouw in Millen in de Belgische gemeente Riemst in Limburg. Rond de kerk ligt het ommuurde kerkhof en het gebouw staat aan de Sint-Stefanusstraat.
Het gebouw is een in neogotische stijl opgetrokken kruisbasiliek die bestaat uit een driebeukig schip met drie traveeën en een ingebouwde westtoren, een transept en een koor met vijfzijdige sluiting en rechte travee. Aan weerszijden bevinden zich de sacristieën. De vierkante mergelstenen toren heeft drie geledingen, een neogotisch portaal, neogotisch venster in de westgevel, een rondboogvormig galmgat aan iedere zijde van de bovenste geleding en een met leien gedekte ingesnoerde naaldspits. Het schip en koor zijn in baksteen opgetrokken onder zadeldaken met leien en hebben hardstenen steunberen en spitsboogvensters. De zijbeuken hebben mergelstenen westgevels. Tussen de middenbeuk en de zijbeuken bevinden zich spitsboogarcades die worden geflankeerd door schalken. De ruimtes worden overwelft door kruisribgewelven met ribben opgevangen door colonnetten en het koor door een stergewelf op schalken.
De kerk is de parochiekerk van het dorp en is gewijd aan Sint-Stefanus.

## Geschiedenis

In de 16e eeuw werd er een gotische toren gebouwd.
In 1861 werd de huidige kerk gebouwd die de vorige kerk verving, waarbij de toren behouden werd. Het ontwerp van de kerk was van Herman Jaminé.
* Sint-Stefanuskerk (Millen) in de inventaris van het agentschap Onroerend Erfgoed
# Sint-Stefanuskerk (Oppem)

De Sint-Stefanuskerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Meise behorende plaats Oppem, gelegen aan de Oppemkerkstraat 1.

## Geschiedenis

Er zou in de 9e eeuw al een hofkerkje, gewijd aan Sint-Stefanus, hebben bestaan, verbonden aan het Hof te Oppem, zetel van de heren van Oppem. Later werd de kerk een filiaalkerk van de parochie van Meise. Het patronaatsrecht behoorde toe aan de Abdij van Grimbergen. Pas in 1826 werd Oppem een zelfstandige parochie.
Van de huidige kerk werden omstreeks 1500 het koor en de toren gebouwd. Het schip en de sacristie zijn van 1681. Van de voorganger van deze kerk zijn geeb gegevens bekend.
In 2012-2013 werd de kerk gerestaureerd. In 2014 werd het interieur onderzocht en werden laatmiddeleeuwse muurschilderingen ontdekt. Deze werden in 2015 gerestaureerd.

## Gebouw

Het betreft een zaalkerk met ingebouwde westtoren. Het koor is lager en smaller dan het schip. De westgevel toont classicistische stijlelementen.

## Interieur

Een groot deel van het kerkmeubilair is uit de 2e helft van de 18e eeuw. Het hoofdaltaar heeft een afbeelding van Sint-Stefanus. De zijaltaren zijn gewijd aan Sint-Cornelius en aan Onze-Lieve-Vrouw. Communiebank, preekstoel en biechtstoel zijn van 1768. Het orgel werd in 1831 geplaatst en werd vervaardigd door Antoine Coppin. In de kerkvloer vindt men 17e-eeuwse en 18e-eeuwse grafstenen.
De laatmiddeleeuwse muurschilderingen verbeelden heiligen als Sint-Christoffel, Sint-Hubertus, Sint-Adrianus, Sint-Gillis, Sint-Catharina en Sint-Sebastiaan en Sint-Victor.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Sinularia microspiculata

Sinularia microspiculata is een zachte koraalsoort uit de familie Alcyoniidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Sinularia. Sinularia microspiculata werd in 1970 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Tixier-Durivault.
# Sinopsephenoides filitarsus

Sinopsephenoides filitarsus is een keversoort uit de familie keikevers (Psephenidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1993 gepubliceerd door Yang.
# Sklad

Sklad (Russisch: Склад; "opslag") of (lokaal) Tjoemjati is de naam van een nederzetting (selo) die vooral wordt bewoond door rendierherders. De plaats ligt aan de westoever van de rivier de Olenjok in de oeloes Boeloenski van de Russische deelrepubliek Sacha en ligt ten noorden van de poolcirkel op 71 graden noorderbreedte, op 290 kilometer ten noordwesten van het oeloescentrum Tiksi. Sklad vormt binnen deze oeloes het bestuurlijk centrum van de nasleg Toematski (waarbinnen het de enige plaats vormt) en telde 90 inwoners op 1 januari 2001.
Door zijn noordelijke ligging in Siberië is het klimaat bijzonder streng: de gemiddelde temperatuur in de maand januari is -35 graden, de gemiddelde temperatuur in de maand juli is 11 graden. Om die reden ligt de nederzetting in de toendra.
De nederzetting is met name van belang door zijn meteorologische station Tjoemjati (Тюмяти). Het meetstation werd in 1948 opgericht, en had toen 20 mensen in dienst. Verder is het gebied totaal onbewoond.

## Externe link

* (ru)
* (ru) Туматский наслег. Staatsuniversiteit van Jakoetsk. Gearchiveerd op 18 maart 2007.
# Slag bij Cowpens

De Slag bij Cowpens vond plaats op 17 januari 1781 tijdens de zuidelijke campagne van de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog bij Cowpens in South Carolina. Het werd een verpletterende overwinning voor de revolutionaire troepen onder leiding van brigadegeneraal Daniel Morgan tegen de Britse troepen van Banastre Tarleton. De veldslag werd een keerpunt in de herovering van South Carolina en staat bij de Amerikanen bekend als een van de tactische hoogtepunten van de oorlog.
# Sint-Jacobus de Meerderekerk (Zeeland)

De Sint-Jacobus de Meerderekerk is een kerkgebouw in Zeeland in de gemeente Maashorst in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De kerk staat aan de Kerkstraat 53 en achter de kerk aan de westzijde ligt het kerkhof. Voor de kerk ligt een pleintje waar ook de pastorie en een Heilig Hartbeeld staan.
De kerk is gewijd aan Jakobus de Meerdere.

## Geschiedenis

In de middeleeuwen werd er in Zeeland een kerk gebouwd.
In 1871-1872 werd er een nieuw kerkgebouw naar het ontwerp van architect C. van Dijk.
In 1914 werd het kerkgebouw uitgebreid naar het ontwerp van architect Hubert van Groenendael.
Op 7 november 1992 werd de kerk ingeschreven in het rijksmonumentenregister.

## Opbouw

De niet-georiënteerde bakstenen kerk is oost-west gepositioneerd en bestaat uit een kerktoren met naaldspits aan het oostelijk uiteinde, een driebeukig schip met drie traveeën in basilicale opstand, een pseudotransept van twee traveeën en een koor van drie traveeën met driezijdige koorsluiting. De kerktoren heeft overhoekse steunberen en vier geledingen met een ingesnoerde achtkantige spits tussen vier topgevels. Het schip, de viering en het koor worden gedekt door een samengesteld zadeldak. De transeptarmen hebben ieder twee topgevels en twee zadeldaken. Op de viering staat een naaldspits.
# Sint Janshof

Het Sint Janshof is een hofje in de Nederlandse stad Leiden, provincie Zuid-Holland. Het hofje is gelegen aan de Haarlemmerstraat. Het Sint Janshof werd gesticht in 1504 in opdracht van Jan Stoop Kerstiaanszoon en zijn vrouw Claertgen. Het hofje was bestemd voor nette mensen, die door tegenslag aan lagerwal waren geraakt. Het hofje bestond uit zeven huisjes voor alleenstaande vrouwen, zes voor echtparen, een regentenkamer en een huisje dat verhuurd kon worden ten bate van het hofje. In 1565 droegen de erven van de stichters het hofje over aan Mr. Geraert van der Laen, die in hetzelfde jaar opdracht gaf voor de nieuwbouw van de huizen, het poortgebouw en de regentenkamer. Na zijn plotselinge dood werd de naam van het hofje veranderd in het Sint Jans- of Van der Laenhofje.
Het hofje werd in 1901 (de huizen aan de voorzijde langs de Haarlemmerstraat) en 1909 (de huizen aan de achterzijde) opnieuw volledig afgebroken en weer herbouwd. Dit gebeurde onder leiding van Jan Filippo Hzn. De laatste renovatie vond plaats in 1983/84 en het hofje bestaat nu uit 15 huurwoningen.
Het hofje is een gemeentelijk monument.
Barend van Namenhof · Bethaniënhof · Bethlehemshof · Brouchovenhof · Cathrijn Jacobsdochterhof · Cathrijn Maartensdochterhof · Coninckshof · Eva van Hoogeveenshof · François Houttijnshof · Groeneveldstichting · Groot Sionshof · Heiligen Geest- of Cornelis Spronghof · Jan de Laterehof · Jan Pesijnhof · Jean Michelhof · Jeruzalemhof · Joost Frans van de Lindenhof · Juffrouw Maashof · Justus Carelhuis · Klein Sionshof · Meermansburg · Mierennesthof · Pieter Gerritz. van der Speckhof · Pieter Loridanshof · Samuel de Zeehof · Schachtenhof · Sint Anna Aalmoeshuis · Sint Annahof of Joostenpoort · Sint Elisabethgasthuishof · Sint Jacobs- of Crayenboschhof · Sint Janshof · Sint Salvatorhof · Sint Stevenshof · Tevelingshof · Van Assendelftshof
# Sklené (okres Svitavy)

Sklené is een Tsjechische gemeente in de regio Pardubice, en maakt deel uit van het district Svitavy. Sklené telt 226 inwoners.
Banín · Bělá nad Svitavou · Bělá u Jevíčka · Benátky · Bezděčí u Trnávky · Biskupice · Bohuňov · Bohuňovice · Borová · Borušov · Brněnec · Březina · Březinky · Březiny · Březová nad Svitavou · Budislav · Bystré · Cerekvice nad Loučnou · Čistá · Desná · Dětřichov · Dětřichov u Moravské Třebové · Dlouhá Loučka · Dolní Újezd · Gruna · Hartinkov · Hartmanice · Horky · Horní Újezd · Hradec nad Svitavou · Chmelík · Chornice · Chotěnov · Chotovice · Chrastavec · Janov · Janůvky · Jaroměřice · Jarošov · Javorník · Jedlová · Jevíčko · Kamenec u Poličky · Kamenná Horka · Karle · Koclířov · Korouhev · Koruna · Křenov · Kukle · Kunčina · Květná · Lavičné · Linhartice · Litomyšl · Lubná · Makov · Malíkov · Městečko Trnávka · Mikuleč · Mladějov na Moravě · Morašice · Moravská Třebová · Nedvězí · Němčice · Nová Sídla · Nová Ves u Jarošova · Oldřiš · Opatov · Opatovec · Osík · Pohledy · Polička · Pomezí · Poříčí u Litomyšle · Příluka · Pustá Kamenice · Pustá Rybná · Radiměř · Radkov · Rohozná · Rozhraní · Rozstání · Rudná · Rychnov na Moravě · Řídký · Sádek · Sebranice · Sedliště · Sklené · Slatina · Sloupnice · Staré Město · Stašov · Strakov · Suchá Lhota · Svitavy · Svojanov · Široký Důl · Študlov · Telecí · Trpín · Trstěnice · Tržek · Třebařov · Újezdec · Útěchov · Vendolí · Vidlatá Seč · Víska u Jevíčka · Vítějeves · Vlčkov · Vranová Lhota · Vrážné · Vysoká · Želivsko
# Sklené (okres Turčianske Teplice)

Sklené (Hongaars:Turócnémeti) is een Slowaakse gemeente in de regio Žilina, en maakt deel uit van het district Turčianske Teplice. Sklené telt 788 inwoners.
# Skliros

Skliros ( Grieks: Σκληρός ) is een dorp in de deelgemeente (dimotiki enotita) Eira, fusiegemeente (dimos) Oichalia, regionale eenheid (periferiaki enotita) Messinië, bestuurlijke regio (periferia) Peloponnesos. In de buurt van Skliros ligt de Tempel van Apollon Epikourios in de antieke plaats Bassae. Skliros ligt 5 kilometer ten zuiden van Andritsaina en 4 kilometer ten noordwesten van Kakaletri en 20 kilometer ten westen van Megalopolis.
# Sint Anthoniegasthuis (Utrecht)

Het Sint Anthoniegasthuis, ook geschreven als Gasthuis van St. Antoni, St. Anthonis gasthuis, Gasthuis van St. Antoni en andere varianten, was een gasthuis aan het begin van de St. Anthonis Dijck bij de stad Utrecht. Naast reizigers en zwervers konden soms ook bejaarden en zieken tijdelijk onderdak krijgen. Door de ligging konden ook passanten er terecht die voor de gesloten stadspoorten kwamen.
Dit gasthuis stond aan het begin van de Sint Anthonis Dijck op de oever van rivier de Vecht. Dit was aan het einde van het gerecht de Pylswaard, buiten de Weerdpoort. Het onderkomen werd gebouwd rond 1435. Het werd sinds 1439 bestierd door de broederschap van St. Antoni. Dit werd in 1515 nog eens bevestigd. In dat jaar werd het gasthuis in een oorlog met IJsselstein verwoest, maar vervolgens enkele jaren later herbouwd met een kapel. Deze kapel werd evenwel afgebroken toen na de Reformatie in 1580 het openlijk uitoefenen van de katholieke godsdienst verboden werd. In de loop van de 17e eeuw was het pand in gebruik als tehuis voor ouderen.
Het gasthuis was toen een langwerpig gebouw, met een hoog pannendak en een klein spits torentje. Rond 1800 werd het bewind over het gasthuis gevoerd door 'den Hoofd-Officier en Burgermeesteren van Utrecht als Superintendenten en aan agt Regenten, onder welken twee Huismeefters zyn. Hun is een Secretaris toegevoegd'. Het St. Antoniegasthuis diende zowel 'oude en afgeleefde Luiden te huisvesten', maar er was ook de mogelijkheid 'om er hunnen kost in te koopen'. Er logeerden rond 1800 twee mannen, zes vrouwen en vijf proveniers.
Aan het begin van de negentiende eeuw deden alle Utrechtse gasthuizen dienst als 'oudeliedenhuis'. Ze werden daarom in 1817 samengevoegd. Het St. Anthoniegasthuis werd toen afgebroken nadat het vier eeuwen als gasthuis was gebruikt. De namen Anthoniedijk en Gasthuismolenbrug herinneren nog aan die tijd.
# Slijmsteelmycena

De slijmsteelmycena (Roridomyces roridus) is een schimmel behorend tot de familie Mycenaceae. Hij leeft saprotroof op gevallen bladeren, naalden en dode takjes in loof- en naaldbossen op zure tot zwak zure bodem. Deze paddenstoel kan bioluminescerend zijn.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken
#### Hoed

De hoed heeft een diameter van 5-15 mm. De kleur is witachtig of vuilgeel. De vorm is eerst rond en dan klokvormig, uitlopend tot plat of bijna plat. De hoedrand is soms gestreept en soms gegroefd.

#### Lamellen

De lamellen zijn aangehecht, worden decurrent als ze oud zijn en staan tamelijk ver uit elkaar. In totaal reiken 14 tot 18 lamellen tot de steel.

#### Steel

De steel is 2-3 (5) cm lang en ongeveer 0,1 cm breed, gelijk, elastisch; blauwzwart bij de top en vervolgens vervagend naar wit. Het is bedekt met een dikke, gladde slijmlaag.

### Microscopische kenmerken

De sporen zijn elliptisch, glad, amyloïde en meten 8-12 × 4-6 µm. De cheilocystidia zijn overvloedig aanwezig en zijn glad, fusoïde, ventricose tot bijna cilindrisch, vaak onregelmatig van vorm en meten 26-34 × 6-10 µm. De cuticula bestaat uit blaasvormige elementen met fijne, kleurloze korrels die oplossen in KOH en meten 15-22 × 13-17 µm.

## Verspreiding

In Nederland komt hij algemeen voor. Hij staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.
* ↑ (en) Index Fungorum
* 1 2 NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
# Slovenië op het Eurovisiesongfestival 2011

Slovenië nam deel aan het Eurovisiesongfestival 2011 in Düsseldorf, Duitsland. Het was de 17de deelname van het land op het Eurovisiesongfestival. RTVSLO was verantwoordelijk voor de Sloveense bijdrage van de editie van 2011.

## Selectieprocedure

De selectie verliep via het jaarlijkse EMA. De nationale finale vond plaats op 27 februari 2011 in Ljubljana. De nationale omroep nodigde artiesten uit voor deelname, waarna deze componisten mochten uitkiezen voor het schrijven van hun lied. Deze werden dan voorgelegd aan RTVSLO, waarna ze geaccepteerd of afgewezen werden. De keuze van de winnaar van EMA 2011 werd volledig bepaald door het publiek, via televoting. In EMA namen tien artiesten deel, waarvan er twee doorstootten naar de superfinale, diezelfde avond. Het publiek mocht opnieuw stemmen om te bepalen wie Slovenië vertegenwoordigde in Düsseldorf. Uiteindelijk viel de keuze van het Sloveense publiek op Maja Keuc met het nummer Vanilija. Voor het festival werd het lied wel vertaald naar het Engels: No one.

## EMA 2011

| Volgorde | Artiest | Lied |
| 1 | Rock Partyzani | Time for Revolution |
| 2 | Tabu | Moje luči |
| 3 | Nina Pušlar | Bilo lepi bi |
| 4 | Maja Keuc | Vanilija |
| 5 | Feliks Langus | Disco raj |
| 6 | Leeloojamais | Slovenska |
| 7 | April | Ladadidej |
| 8 | Sylvain & Mike Vale feat. Hannah Mancini | Ti si tisti |
| 9 | Time to Time | Pravi čas |
| 10 | Omar Naber | Bistvo skrito je očem |
Superfinale
| Plaats | Artiest | Lied | Stemmen |
| 1 | Maja Keuc | Vanilija | 28.302 |
| 2 | April | Ladadidej | 11.993 |

## In Düsseldorf

In Düsseldorf trad Slovenië aan in de tweede halve finale, op 12 mei. Slovenië was als dertiende van negentien landen aan de beurt, na Israël en voor Roemenië. Bij het openen van de enveloppen bleek dat Maja Keuc zich had weten te plaatsen voor de finale. Het was nog maar de tweede keer in de geschiedenis dat Slovenië hierin slaagde. Na afloop van het festival werd duidelijk dat Slovenië op de derde plaats was geëindigd in de tweede halve finale, met 112 punten. In de finale was Slovenië als twintigste van 25 landen aan de beurt, net na Azerbeidzjan en voor IJsland. Aan het einde van de puntentelling stond Maja Keuc op een dertiende plaats, met 96 punten.
# Society of American Artists

De Society of American Artists was een Amerikaanse groep kunstenaars die in 1877 werd opgericht door leden van The National Academy of Design. De oprichters vonden dat de National Academy niet voldoende aan hun behoeften voldeed en te conservatief was.
De groep kwam in 1874 voor het eerst bijeen in het huis van Richard Watson Gilder en diens echtgenote Helena de Kay Gilder. In 1877 vormden zij de Society, waarna jaarlijkse tentoonstellingen werden gehouden.
Enkele van de eerste leden waren de beeldhouwer Augustus Saint-Gaudens, de schilders Robert Swain Gifford, Charles Courtney Curran, Albert Pinkham Ryder, John LaFarge, Julian Alden Weir, John Henry Twachtman, en Alexander Helwig Wyant en ontwerper en kunstenaar Louis Comfort Tiffany. Uiteindelijk werden de meeste destijds bekende kunstenaars lid van de groep. Velen bleven echter daarnaast lid van de National Academy.
De cyclus van conservatief tot progressief werd herhaald in 1897, toen een groep van tien schilders uit de Society trad. In 1906 werd de Society of American Artists samengevoegd met de National Academy.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Society of American Artists op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Solariorbis hypolius

Solariorbis hypolius is een slakkensoort uit de familie van de Tornidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Pilsbry & Olsson.
# Solariorbis millepunctatus

Solariorbis millepunctatus is een slakkensoort uit de familie van de Tornidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1945 door Pilsbry & Olsson.
# Resolutie 1963 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 1963 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd unaniem door de VN-Veiligheidsraad aangenomen op 20 december 2010. Met deze resolutie verlengde de Raad het uitvoerend directoraat van haar Antiterrorismecomité met drie jaar.

## Inhoud
### Waarnemingen

De Veiligheidsraad bevestigde nogmaals dat terrorisme een van de grootste bedreigingen voor de internationale vrede en veiligheid vormde en dat terrorisme niet geassocieerd mocht worden met godsdienst, nationaliteit of bepaalde etnische groepen. Hij erkende ook dat terrorisme niet met militaire macht en inlichtingenoperaties alleen kon worden verslagen en dat ook de onderliggende aanleidingen moesten worden aangepakt. Er werd ook bezorgdheid geuit over het stijgend aantal ontvoeringen en gijzelingen door terreurgroepen met een politiek motief.
De lidstaten werden herinnerd aan hun verplichting om terreur te voorkomen en onderdrukken en het criminaliseren van fondsenwerving ervoor. Ook moesten ze uitvoerige grenscontroles organiseren en informatie uitwisselen om de bewegingsvrijheid van terroristen in te dijken en te voorkomen dat ze aan wapens en geld raken. Vrijhavens voor terroristen bleven intussen een groot probleem.
De Verenigde Naties speelden een centrale rol in de strijd tegen terrorisme. In 2001 had de Veiligheidsraad hiervoor krachtens resolutie 1373 het Antiterrorismecomité opgericht.

### Handelingen

De doelstelling van dat comité was de volledige uitvoering van resolutie 1373. De Veiligheidsraad verlengde het Uitvoerend Directoraat van het Antiterrorismecomité dan ook met drie jaar, tot 31 december 2013. Het moest de lidstaten en regio's technische ondersteuning blijven leveren en mee strategieën ontwikkelen zodat ze sterker zouden staan in hun strijd tegen terrorisme.
Het Uitvoerend Directoraat werd tevens opgedragen te rapporteren over de uitvoering van de resoluties 1373 en 1624 tegen respectievelijk 30 juni en 31 december 2011. Hierbij moesten de evolutie van de risico's en bedreigingen, de impact van de resoluties hierop, problemen met de uitvoering en nieuwe praktische manieren voor de uitvoering van de resoluties aangehaald worden.

## Verwante resoluties

* Resolutie 1822 Veiligheidsraad Verenigde Naties (2008)
* Resolutie 1904 Veiligheidsraad Verenigde Naties (2009)
* Resolutie 2082 Veiligheidsraad Verenigde Naties (2012)
* Resolutie 2083 Veiligheidsraad Verenigde Naties (2012)
* ↑ (en) un.org - 20 december 2010 | Persbericht SC/10133
Lijst · 1908 · 1909 · 1910 · 1911 · 1912 · 1913 · 1914 · 1915 · 1916 · 1917 · 1918 · 1919 · 1920 · 1921 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1940 · 1941 · 1942 · 1943 · 1944 · 1945 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966