OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Het geheim van Lord Cammarleigh

Het geheim van Lord Cammarleigh is een hoorspel naar Lord Cammarleigh’s Secret - a Fairy Story of To-day (1907) van Roy Horniman. Het werd bewerkt door Basil Dawson en vertaald door Geert Stevens. De VARA zond het uit op woensdag 23 februari 1955, door Jan C. Hubert aan de vleugel voorzien van muzikale illustraties naar bekende motieven. De regisseur was S. de Vries jr. Het hoorspel duurde 80 minuten.

## Rolbezetting

* Paul van der Lek (Anthony Brooke)
* Wam Heskes (Lord Cammarleigh)
* Willy Brill (Sybil Travers)
* Peronne Hosang (Lady Edith Travers)
* Enny Mols-de Leeuwe (Mrs. Westerby)
* Frans Somers (Lord Cyril Bruton)
* Tine Medema (Lady Bruton)
* Erik Plooyer (Lionel Bruton, hun zoon)
* Peter Aryans (de hertog van Frant)
* Betty Kapsenberg (Mrs. Leech, de hospita)
* Charles Mögle (Gregsbury, de butler)
* Piet te Nuyl sr. (burgemeester Baker)
* Jan de Lang (een koetsier)

## Inhoud

Anthony Brooke, een berooid toneelspeler, heeft geen geld meer om zijn huur te betalen en zijn hospita weigert hem nog een ontbijt te bezorgen. Hij besluit het toneel te verlaten en wil nu uit zijn moeilijke situatie geraken door Lord Cammarleigh te chanteren. Hij is op twee na de rijkste edelman van Engeland (maar ook de gierigste) en het troetelkind van de journalisten. Brooke observeert hem een paar dagen en ziet dat hij de indruk maakt opgejaagd wild te zijn. Hij rijdt per koets naar hem toe en deelt hem mee “dat hij op de hoogte is van alles”, “dat hij het geheim van de Lord kent”…
# Het geheim van Egelantine

Het geheim van Egelantine is het 11de stripalbum uit de reeks Steven Sterk. Het scenario voor dit verhaal komt van Pascal Garray en Thierry Culliford. Garray tekende het verhaal ook.

## Verhaal

Steven Sterk gaat bloemen voor mevrouw Adolphine kopen in Seringendaal. Op zijn weg ziet hij een meisje een paard optillen. Het meisje, Egelantine, is de dochter van de bloemenverkoper en wil niet dat iemand van haar kracht weet. Ze vraagt Steven te zwijgen over haar kracht en vertelt dat ze zo sterk is geworden door het opdrinken van experimentele krachtvoeding voor planten. Ze wordt alleen slap en ziek als ze bij rozen in de buurt komt. Nadat Steven de bloemen heeft gekocht, gaat hij naar huis.
Enkele dagen later gaat Steven op kamp. Toevallig is ook Egelantine daar. Zij laat al direct merken dat ze sterker is dan de anderen. Vooral Stevens zwaarlijvige vriend Alexander krijgt het hard te verduren. Door haar mag hij die dag niet meedoen met de activiteiten. Hij besluit dan maar weg te lopen. Hij laat een briefje achter voor Steven, maar dat wordt pas de volgende dag gevonden. De kampleiding organiseert onmiddellijk een zoektocht. Ze vinden Alexander al snel terug, maar hij loopt weg. Hij steelt een trapwagen. Stevens vrienden en Egelantine nemen ook een trapwagen en gaan hem achterna. Egelantine maakt er een race van tot ongenoegen van Steven. Tijdens haar dolle rit krijgt ze echter een krat rozen over zich heen. Ze wordt ziek en rijdt in het water en sleurt de wagen van Steven mee. Steven probeer haar uit het water te halen, maar krijgt per ongeluk een klap van een roeispaan. Alexander heeft alles zien gebeuren en duikt het water in en redt de twee. Steven komt verkouden weer tot bewustzijn. Alexander wordt als een held onthaald, vooral door Egelantine.
Enkele dagen later lijken zowel Egelantine als Steven hun kracht nog steeds kwijt te zijn. Ze mijmeren dat het zo wel beter is, want zo kunnen ze normaal met hun vriendjes spelen. Maar als ze een schommelende jongen een duwtje willen geven, blijken ze hun kracht terug te hebben: de schommel breekt los en de jongen vliegt de lucht in.
# Hemiodus tocantinensis

Hemiodus tocantinensis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de penseelvissen (Hemiodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Langeani.
* ↑ (en) Hemiodus tocantinensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Hemiodus tocantinensis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Hemiodus unimaculatus

Hemiodus unimaculatus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de penseelvissen (Hemiodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1794 door Bloch.
Deze zoetwatervis bewoont zowel snelstromende rivieren als overstroomde beemden. Hij wordt tot 21,5 cm lang en zijn verspreidingsgebied omvat Guyana, Suriname, Frans Guiana en Brazilië. De vis komt in het Brokopondostuwmeer voor.
* ↑ (en) Hemiodus unimaculatus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Hemiodus unimaculatus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
* ↑ seriousl fish. Gearchiveerd op 30 maart 2023.
# Herminio Aquino

Herminio "Hermie" Aquino (Manilla, 25 april 1949 – Tarlac City, 31 juli 2021) was een Filipijns zakenman en politicus. Aquino was Minister van "Human Settlements" van 1986 tot 1987 in het kabinet van Corazon Aquino en was aansluitend drie termijnen lang lid van het Filipijns Huis van Afgevaardigden namens de provincie Tarlac. Bij de verkiezingen van 2004 deed hij mee als kandidaat voor het vicepresidentschap als "running mate" van Raul Roco

## Biografie

Aquino werd in 1949 in Manilla geboren als zoon van generaal Servillano Aquino en Belen Sanchez en is derhalve de halfbroer van Benigno Aquino sr., de vader van voormalig senator Ninoy Aquino. Hij studeerde Economie aan de Ateneo de Manila University en behaalde zijn Bachelor-diploma in 1969. Na zijn afstuderen werkte Aquino onder andere als vicepresident van G.A. Machineries Inc. van 1974 tot 1981, senior consultant van Management and Investment Development Associates Inc. van 1972 tot 1985 en vicepresident van Circa Nila Development Corp. van 1981 tot 1985.
Na de val van president Ferdinand Marcos door de EDSA-revolutie werd hij door de nieuwe president Corazon Aquino benoemd tot assistent Executive Secretary en Minister van Human Settlements van 1986 tot 1987. Bij de verkiezingen van 1987 won hij een zetel in het Filipijns Huis van Afgevaardigden namens het 3e kiesdistrict van de provincie Tarlac. Na tweemaal herkozen te zijn en zijn wettelijk laatste opeenvolgende termijn werd hij bij de verkiezingen van 1998 gekozen als vicegouverneur van Tarlac onder gouverneur Margarita Cojuangco, de schoonzus van Corazon Aquino. Een poging om herkozen te worden in 2001 mislukte, waarna hij zijn oude bestaand als zakenman weer oppakte.
Aquino werd voorzitter en president van Buenavista Management Corporation, een bedrijf dat managementconsultants, financiële adviseurs en project managers levert. Ook was hij voorzitter van Trackworks Inc., een reclame en retail bedrijf voor Metro Rail Transit.
Aquino was campagnemanager en fondsenwerfer voor de politieke partij Aksyon Demokratiko Party. In 2004 werd hij door de presidentskandidaat van die partij, Raul Roco, uitgenodigd om als zijn running mate mee te doen aan de verkiezingen van 2004. Hij verloor de verkiezing tot vicepresident echter van Noli de Castro.
Herminio Aquino trouwde met Maria Victoria Guanzon. Zij kregen vier kinderen: Servillano II, Paolo Antonio en Maria Theresa Belinda and Maria Camille Corazon.
Aquino overleed op 72-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker.
* ↑ (en) Former lawmaker Herminio Aquino dies. The Manila Times (1 augustus 2021). Gearchiveerd op 4 april 2023.
* ↑ (en) Ninoy's uncle Hermie Aquino loses cancer battle. ABS-CBN News (1 augustus 2021). Gearchiveerd op 28 september 2021.
# Het Rode Kruis en de Smurfen

Het Rode Kruis en de Smurfen is een stripalbum buiten de reguliere reeks van De Smurfen. Het gaat om een promotiealbum voor het Rode Kruis.
Naast het titelverhaal bevat het album ook de verhalen De Smurf met geheugenverlies, De Potige Smurf en de machines, en Het kasteel met de duizend spiegels.

## De verhalen
### Het Rode Kruis en de Smurfen

De Smurfen racen en er zijn veel toeschouwers, maar die gedragen zich gevaarlijk. Er worden vrijwilligers gevraagd om toezicht te houden tijdens het racen. Ongelukken worden voortaan voorkomen of sneller opgelost. Valsspeelsmurf legt tijdens de race de weg wat om waardoor de andere racers op een verkeerd traject komen. Daarbij stoten ze letterlijk op Gargamel die hierdoor tegen een boom knalt. Het Rode Kruis van de Smurfen maakt geen onderscheid in vriend en vijand en dus helpen ze ook Gargamel. Valsspeelsmurf moet daarbij als straf helpen.

### De Smurf met geheugenverlies

Smulsmurf krijgt een appel op zijn hoofd en verliest zijn geheugen. Hij raakt op de dool en komt zo uit bij Gargamel. Die maakt misbruik van de situatie en vraagt de Smurf hem naar het Smurfendorp te brengen. De andere Smurfen treffen de twee aan en Lolsmurf neemt de plaats van Smulsmurf in. Bij een andere wissel neemt Brilsmurf de plaats over, maar hij wordt herkend. Gargamel grijpt om zich heen om de Smurfen te vangen, maar stoot zijn hoofd tegen een boom en verliest ook zijn geheugen.

### De Potige Smurf en de machines

Knutselsmurf ontwerpt wat machines zodat niet iedereen Potige Smurf nodig heeft om zwaar werk te verrichten. De Smurfen laten hem bovendien geloven dat hij zwak is geworden. Maar de machines gaan kapot en zo wordt Knutselsmurf de onmisbare Smurf. Hij wordt moe en een van z'n machines wordt slecht gerepareerd. Door een ongelukje ontploft zijn werkplaats. Potige Smurf komt hem redden en wordt in ere hersteld.

### Het kasteel met de duizend spiegels

Smurffatje hoort dat er een kasteel met 1000 spiegels bestaat en gaat het zoeken. Hij weet echter niet dat het geen gewoon kasteel is, want al zijn spiegelbeelden komen tot leven en hijzelf begint te vervagen. Grote Smurf weet raad: hij roept alle spiegelbeelden op terug te keren in de spiegels en daarna laat hij ze breken. Smurffatje wordt weer zichzelf.

## Tekenfilmversie

De tekenfilmversie van 'Het kasteel met de duizend spiegels heet Een huis vol spiegels. De verhaallijn is hetzelfde.
# Het Rond

Het Rond is een plein en winkelgebied in het centrum van Houten in de Nederlandse provincie Utrecht, aan de oostkant van de spoorlijn Utrecht-'s-Hertogenbosch, bij station Houten. Het is gebouwd in 1984 nadat Houten was aangewezen als groeikern voor de stad Utrecht. Het plein is het centrale punt van de fietsinfrastructuur van Houten. Alle hoofdfietsroutes komen samen op dit plein, dat wordt omgeven door hogere bebouwing. Direct aan het plein zijn winkels te vinden, waaronder horeca. Op het plein wordt de wekelijkse markt gehouden en is een horecapand te vinden. Het Rond wordt doorsneden door een betonnen gracht en is autovrij.

## Winkels

Het oudste winkelgebied van Het Rond is bij Het Wed, ten noorden van het centrale plein. Hier is een aantal winkelstraten te vinden, waarbij sinds de eeuwwisseling de HEMA een publiekstrekker is. Ook is hier de noordelijke parkeergarage Spoorhaag gebouwd. Aan de westkant van het plein is het Vershof. In eerste instantie was hier de bibliotheek van Houten gevestigd, maar sinds het eind van de jaren 90 is deze ingewisseld voor een overdekt winkelgedeelte met dagelijkse producten, zoals vlees, kaas, vis en bloemen. Aan de zuidwestkant van het plein is een overdekt winkelgebied. Deze heet De Passage en is rond 2006 opgeleverd. In dit deel is een Albert Heijn (supermarkt) publiekstrekker. Onder de Passage is de zuidelijke parkeergarage ‘De Kruitmolen’. In dit deel is een bioscoop aanwezig. Voorheen tot ongeveer 1992 was op deze locatie een snookercentrum en zwembad.

## Concurrentie

Het imago van Het Rond is niet heel positief. Het gebied wordt ervaren als sfeerloos en te modern. In zowel 2006 als 2018 vinden er flinke renovaties plaats aan Het Rond. Daarbij wordt vooral gezocht naar meer sfeer en beleving op het betonnen plein. Met de tweede bouwtaak van Houten verscheen er een tweede winkelcentrum in Houten-Zuid. Het centrum van Houten kwam daardoor niet meer in het geografische midden van het dorp te liggen. Andere concurrenten zijn City Plaza in Nieuwegein en Hoog Catharijne in Utrecht. Deze laatste is met de trein in 15 minuten te bereiken. Verder wordt er in Houten bovengemiddeld veel online gewinkeld. Inwoners beschouwen Het Rond voornamelijk geschikt als winkelcentrum voor de dagelijkse boodschappen. Voor shoppen en beleving wordt al snel uitgeweken naar Utrecht. Voor het uitgaansleven wordt liever uitgeweken naar het oude historische centrum, het Plein of "Oude Dorp" of de binnenstad van Utrecht.

## Evenementen

Tot halverwege de jaren 0 werd Koninginnedag gevierd op Het Rond. Er was een kindervrijmarkt en er waren optredens. Daarna is uitgeweken naar het decentraal gelegen manifestatieterrein. Sinds enkele jaren wordt geprobeerd een deel van de festiviteiten opnieuw onder te brengen op Het Rond. Op het Rond wordt een keer per jaar een activiteitenmarkt gehouden waar verenigingen en organisaties zich presenteren. Daarnaast zijn er braderieën en organiseert de winkeliersvereniging activiteiten. De kermis van Houten wordt gehouden op Het Rond en in de winter is er een ijsbaan, in de zomer een strand met activiteiten.
# Het Roode Hert (Princenhage)

Het Roode Hert is een voormalige herberg en hotel, gelegen aan de Haagsemarkt in Princenhage in Breda. Anno 2013 is een café en restaurant.

## Geschiedenis

Het eerste Hert is gebouwd in 1510-1511. In 1518 kocht Gieles Beys het pand en maakte er een herberg van. Het is afgebrand in 1612 tijdens een dorpsbrand. In 1615 bouwde Jonker Michel du Blioul een nieuwe herberg.
Van 1675 tot 1710 was er een bierbrouwerij van Jacob Schellekens achter de herberg. In 1741 had Dingeman van Ginneken er een grutterij. Hendrik Schrouwen kocht het Roode Hert in 1832.Tussen 1832 en 1837 vindt een verbouwing plaats. Tot 1836 had het Roode Hert bakstenen gevels. Van 1837 tot 1935 is de voorgevel bepleisterd. Johannes Lips en Barbara Donkers verbouwden het in 1884.
In 1935 vindt er een grote verbouwing plaats door Mathieu Lips en Adriana Bink. Het cafegedeelte en de zaal krijgen grote ramen. Het werd een open huiskamer in het Haagje. Tot 1976 zijn er geen wijzigingen. In 1990 laat Piet de Jong de vroegere garage verbouwen tot restaurant. Sinds 1935 is de buitengevel niet meer veranderd.
Bij Het Roode Hert was ook een station van de stoomtram van de Zuid-Nederlandsche Stoomtramweg-Maatschappij (ZNSM).
# Hermann Christlieb Matthäus von Stein

Hermann Christlieb Matthäus Stein, na zijn opname in de adelstand in 1913 von Stein (Wedderstedt, 13 september 1854 - Lehnin, 26 mei 1927 in ) was een Pruisisch generaal der Artillerie en aan het einde van de Eerste Wereldoorlog enige tijd Pruisisch minister van Oorlog.
De domineeszoon trad na zijn eindexamen in 1873 in dienst als avantageur in het Veldartillerie-Regiment „General-Feldzeugmeister“ (1. Brandenburgse Regiment Veldarillerie Nr. 3) en kreeg in 1875 zijn officierspatent. Hij bezocht de Krijgsschool en werd in 1888 als kapitein lid van de Generale Staf van het leger.
Zijn verdere loopbaan stond in het teken van de artillerie, de opleidingen van de Generale Staf en de organisatie en bewapening van het leger. Hij was enige malen kwartiermeester. Op 16 juni 1913 werd hij in de erfelijke Pruisische adelstand verheven.
Toen de Eerste Wereldoorlog uitbrak was v. Stein generalquartiermeister, een sleutelpositie in het opperbevel van het Duitse leger, verantwoordelijk voor wapenaankopen, uitrusting, voorraden en depots. Hij was ook verantwoordelijk voor de communiqués van de legertop. Tijdens de oorlog ontnamen de militairen de burgers gaandeweg de politieke macht in het Duitse Rijk. Van 29 oktober 1916 tot 9 oktober 1918 was generaal der Artillerie v. Stein minister van Oorlog van Pruisen. Toen duidelijk werd dat het Westelijk front instortte en de uitgeputte en hongerende Duitse bevolking in opstand kwam nam v. Stein ontslag uit de ministerraad.

## Militaire loopbaan

* Avantageur: 1873
* Leutnant: 12 oktober 1875
* Oberleutnant: 12 juni 1885
* Hauptmann: 20 september 1890
* Major: 30 mei 1896
* Oberstleutnant: 1902
* Oberst: 15 september 1905
* Generalmajor: 1910
* Generalleutnant: 22 april 1912
* Generalquartiermeister: september 1914
* General der Artillerie: 1 november 1916

## Onderscheidingen

* Pour le Mérite op 1 september 1916
** Eikenloof op 8 april 1918
* IJzeren Kruis 1914, 1e en 2e klasse
* Adelstand verheven op 16 juni 1913

## Literatuur

* Gothaisches Genealogisches Taschenbuch, Teil B 1941, Seite 480, Verlag Justus Perthes, Gotha 1941
* Genealogisches Handbuch des Adels, Adelslexikon Band XIV, Seite 54, Band 131 der Gesamtreihe, C. A. Starke Verlag, Limburg (Lahn) 2003
* Der Völkerkrieg, Band 2, Seite 106, Casimir Hermann Baer (Herausgeber), Stuttgart 1914
* 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 (de) The Prussian Machine, Hermann Christlieb Matthäus von Stein. Gezien op 29 februari 2016.
* 1 2 (de) Pour le Mérite. Gezien op 29 februari 2016.
* Gemeinsame Normdatei: 117242160
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8126 5465
* Library of Congress Control Number: no2014045138
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007603846505171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002794111
* Système universitaire de documentation: 181034816
* Virtual International Authority File: 47534963
* WorldCat (via VIAF): 47534963
# Hermann Cornelius

Harmanus Christian Cornelius (Amsterdam, juni 1774 - Semarang, 1833?) was een Nederlands militair en archeoloog in Nederlands-Indië. Hij leidde de eerste archeologische inspanningen om de monumenten op het oosten van Java schoon te maken van de vegetatie en structureel te onderzoeken.
Cornelius' vader was Duits, zijn moeder Nederlands. Hij vertrok in 1791 als cadet naar Nederlands-Indië, waar hij in Semarang aangesteld werd. In de loop der jaren klom hij op tot de rang van luitenant. Hij raakte geïnteresseerd in de antiquiteiten die in tempelruïnes op Java gevonden werden, en die de Europeanen in die tijd gebruikten om hun tuinen mee te decoreren. In opdracht van de gouverneur van het noordoosten van het eiland, Nicolaus Engelhard, liet Cornelius in 1806 en 1807 de Candi Sewutempel in Prambanan vrijmaken van begroeiing. Ook maakte hij enkele schetsen van het monument. De tempel was in 1733 ontdekt door C.A. Lons en eerder vluchtig onderzocht door F. von Boekholtz. De Engelse onderzoeker Thomas Horsfield had enkele tekeningen gemaakt.
In 1814 (tijdens het Engelse bewind op Java) was Cornelius waarschijnlijk de eerste die de tempel Borobudur herontdekte. In opdracht van gouverneur Raffles liet hij ook deze tempel deels vrijmaken.
Nadat Java weer onder Nederlands bewind kwam te staan werd Cornelius in 1818 bevorderd tot luitenant-kolonel. Hij werd aangesteld als directeur van de militaire school in Semarang.
# Binh Gia

Binh Gia kan verwijzen naar:
* Bình Gia (doorverwijspagina)
* Bình Giã (Bà Rịa-Vũng Tàu)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Binh Gia en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Stigen (Sandviken)

Stigen is een plaats in de gemeente Sandviken in het landschap Gästrikland en de provincie Gävleborgs län in Zweden. De plaats heeft 58 inwoners (2005) en een oppervlakte van 7 hectare.
# Metrichia alajuela

Metrichia alajuela is een schietmot uit de familie Hydroptilidae. De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Meifoor

De Meifoor is een jaarlijkse kermis in de Belgische stad Brugge. De kermis, de grootste in de stad, telt een 90-tal attracties. Het evenement duurt steeds een kleine maand en eindigt het weekend na Hemelvaart. De opening gebeurt op de 3e vrijdag na Pasen, volgens de traditie telkens met een verklede kinderstoet en een groots vuurwerk. De vrijdag na Hemelvaart is er de traditionele verminderde-prijsdag.
De kermis strekt zich uit over heel 't Zand, een deel van het Koning Albert I-park, de Hauwerstraat, het Beursplein en een deel van het Simon Stevinplein. In 2019 was het de laatste keer dat het Beursplein kon worden gebruikt als kermisplein. Op het plein startte de stad Brugge in 2020 met de bouw van een beurs- en congresgebouw. In 2019 werd de kermisindeling op 't Zand volledig hertekend, aangezien het plein volledig werd heraangelegd. Vanwege de coronacrisis werden de edities van 2020 en 2021 afgelast, voor het eerst in de geschiedenis van de foor.
De Meifoor gaat terug tot 1200, toen Brugge op basis van een oorkonde, aan de stad geschonken door Boudewijn IX, de eerste internationale jaarmarkt kon houden. Tot in de 20ste eeuw vond de Meifoor plaats op de Markt. Tot in de helft van de eeuw maakte steeds een circus deel uit van de aangeboden attracties.
Aangezien Pasen doorgaans in april valt en de kermis dus vaak in mei plaatsvindt, refereert de naam aan deze maand. Soms valt het merendeel van de meeste kermisdagen echter in april. De einddatum valt steeds enkele dagen voor de Sinksenfoor in Antwerpen, waar de meeste foorkramers vanuit Brugge naartoe trekken.
De Meifoor wordt aangekondigd met twee affiches die worden ontworpen door schoolkinderen. Er wordt hiervoor een ontwerpwedstrijd georganiseerd waaraan alle Brugse scholen (lager onderwijs) kunnen deelnemen.
Sinds 2022 is er een prikkelarme moment voorzien. In die tijd worden muziek en lichteffecten beperkt, zodat ook mensen die daar gevoelig voor zijn de kermis in betere omstandigheden kunnen bezoeken.
# Menkia rolani

Menkia rolani is een slakkensoort uit de familie van de Aciculidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door E. Gittenberger.
# Mercedes-Benz W108-W109

De Mercedes-Benz W108 / W109 serie werd geproduceerd van 1965 tot 1972. In totaal werden er 383.361 exemplaren gemaakt. De W108 verving de W111 en de W109 verving de W112 in 1965. Ze werden beide opgevolgd door de W116 in 1972.
De W108 was leverbaar als S, SE (E van Einspritzer / Injectiemotor) en SEL (L voor Lang) de W109 met luchtvering was alleen als SEL leverbaar.
De W108 en W109 waren alleen leverbaar in een vierdeurs versie, de van 1965 tot 1972 geproduceerde tweedeurs-coupé en cabriomodellen behoren allemaal tot de W111 en W112 serie.
Wel zijn er een aantal voertuigen achteraf omgebouwd naar cabriolet of Landaulet, zo had Paus Paulus VI een W109 Landaulet die later voor Paus Johannes Paulus II zelfs gedeeltelijk gepantserd werd.

## W108

| Model code | Jaren | Model | Motor |
| W108.012 | 1965–1969 | 250S | 2.5 L (M108) Lijn6 |
| W108.014 | 1965–1968 | 250SE | 2.5 L (M129) Lijn6 |
| W108.015 | 1965–1967 | 300SEb | 3.0 L (M189) Lijn6 |
| W108.016 | 1967–1972 | 280S | 2.8 L (M130) Lijn6 |
| W108.018 | 1967–1972 | 280SE | 2.8 L (M130) Lijn6 |
| W108.019 | 1968–1971 | 280SEL | 2.8 L (M130) Lijn6 |
| W108.057 | 1970–1972 | 280SE 3.5 | 3.5 L (M116) V8 |
| W108.058 | 1970–1972 | 280SEL 3.5 | 3.5 L (M116) V8 |
| W108.067 | 1971–1972 | 280SE 4.5 | 4.5 L (M117) V8 |
| W108.068 | 1971–1972 | 280SEL 4.5 | 4.5 L (M117) V8 |

## W109

| Model code | Jaren | Model | Motor |
| W109.015 | 1965–1967 | 300SEL | 3.0 L (M189) L6 |
| W109.016 | 1967–1970 | 300SEL | 2.8 L (M130) L6 |
| W109.018 | 1967–1972 | 300SEL 6.3 | 6.3 L (M100) V8 |
| W109.056 | 1969–1972 | 300SEL 3.5 | 3.5 L (M116) V8 |
| W109.057 | 1971–1972 | 300SEL 4.5 | 4.5 L (M117) V8 |
* Linker-vooraanzicht van een 300SEL
* Motorruimte van een 300SEL 6.3

## Externe link

* Site met veel links naar W108 pagina's
# Meridarchis bryodes

Meridarchis bryodes is een vlinder uit de familie van de Carposinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Meyrick.
# Messor minor

Messor minor is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1883 door André.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Messor marikovskii

Messor marikovskii is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Arnoldi.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 5 juni 2021.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)