OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Stengelomvattend havikskruid

Stengelomvattend havikskruid (Hieracium amplexicaule) is een vaste plant, die behoort tot de composietenfamilie (Asteraceae). De soort staat op de Nederlandse Rode Lijst van planten als zeer zeldzaam en stabiel of iets toegenomen. In Nederland is de plant vanaf 1 januari 2017 niet meer wettelijk beschermd.
De plant heeft geen uitlopers, wordt 20-60 cm hoog en heeft zoals de Nederlandse naam al aangeeft stengelomvattende bladeren. Deze bladeren hebben een hartvormige voet. De tijdens de bloei groene wortelbladeren hebben een breedgevleugelde steel en zitten in een bladrozet. Op de bladeren zitten veel klierharen.
Stengelomvattend havikskruid bloeit in juni en juli met gele bloemen. De bloeiwijze is een hoofdje. De vrucht is een nootje met in twee rijen staande pappusharen. Aan de top van het nootje zit een onduidelijke, ongetande ring.
De plant komt voor op droge, stenige plaatsen, zoals oude muren en walkanten.

## Plantengemeenschap

Het stengelomvattend havikskruid is een kensoort voor de muurbloem-associatie ( Asplenio-Cheiranthetum cheiri).

## Namen in andere talen

* Duits: Stengelumfassendes Habichtskraut
* Engels: Heart-leaved Hawkweed
* Frans: Epervière amplexicaule

## Externe link

* Stengelomvattend havikskruid (Hieracium amplexicaule) op SoortenBank.nl (gearchiveerd) (gebaseerd op de Heukels$^{23}$, dit is de voorlaatste uitgave)
... · H. amplexicaule (stengelomvattend havikskruid) · H. aurantiacum (oranje havikskruid) · H. bauhini (Hongaars havikskruid) · H. caespitosum (weidehavikskruid) · H. glaucinum (vroeg havikskruid) · H. lactucella (spits havikskruid) · H. laevigatum (stijf havikskruid) · H. macrodontophyllum · H. murorum (muurhavikskruid) · H. peleterianum (vals muizenoor) · H. pilosella (muizenoor) · H. piloselloides (Florentijns havikskruid) · H. praealtum (grijs havikskruid) · H. sabaudum (boshavikskruid) · H. scabrum (ruig havikskruid) · H. umbellatum (schermhavikskruid) · H. vogesiacum (vogezenhavikskruid) · H. vulgatum (dicht havikskruid) · ...
# Stengelslankmier

De stengelslankmier (Temnothorax albipennis) is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1854 door Curtis.
Deze mieren leven in kolonies in nesten met vlakke bodem. Soms moet de kolonie verhuizen naar een nieuw nest. Er gaan dan werkers vooruit om geschikte nesten te zoeken in verhouding tot het aantal mieren in de kolonie. Gebleken is dat deze werkers regelmatig de ruimte doorkruisen en door waar te nemen hoe vaak ze hun eigen pad kruisen kunnen inschatten of de ruimte geschikt is. Het algoritme dat de mieren daarbij nodig hebben is gebaseerd op de naald van Buffon.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Mallon, Eamonn B. & Franks, Nigel R. (2000) "Ants estimate area using Buffon's needle", Proceedings: Biological Sciences 267(1445): 765-770. DOI:10.1098/rspb.2000.1069 PDF
* ↑ S. T. Mugford, E. B. Mallon & N. R. Franks (2001) "The accuracy of Buffon's needle: a rule of thumb used by ants to estimate area" Behavioral Ecology 12 (6): 655-658. DOI:10.1093/beheco/12.6.655
# Stephanopachys sachalinensis

Stephanopachys sachalinensis is een keversoort uit de familie boorkevers (Bostrichidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Matsumura.
# Stephanopachys hispidulus

Stephanopachys hispidulus is een keversoort uit de familie boorkevers (Bostrichidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Casey.
# Stenoptilodes littoralis

Stenoptilodes littoralis is een vlinder uit de familie van de vedermotten (Pterophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1882 door Butler.
# Stenobermuda brucei

Stenobermuda brucei is een pissebed uit de familie Stenetriidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Brian Frederick Kensley & Marilyn Schotte.
# Stenobia

Stenobia is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1872 door Lacordaire.

## Soorten

Stenobia is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Stenobia pradieri Lacordaire, 1872
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Stenagra multipunctata

Stenagra multipunctata is een vlinder uit de familie van de Metarbelidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst gepubliceerd in 1920 door George Francis Hampson.
Deze soort komt voor in Nigeria.
# Stenakron vetustum

Stenakron vetustum is een soort in de taxonomische indeling van de platwormen (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig en kan zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtscellen produceren. De soort leeft in zeer vochtige omstandigheden.
De platworm behoort tot het geslacht Stenakron en behoort tot de familie Opecoelidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Stafford.
# Steve Potts (voetballer)

Steven John ("Steve") Potts (Hartford (Connecticut), 7 mei 1967) is een in de Verenigde Staten geboren Engels voormalig voetballer die als voorstopper of als rechtsachter speelde. Hij speelde 17 seizoenen en 505 officiële wedstrijden voor West Ham United.
In 1970 verhuisde de in Hartford, Connecticut geboren Potts als peuter met zijn Engelse ouders terug naar het Verenigd Koninkrijk.

## Clubcarrière
### West Ham United

Potts begon zijn carrière bij West Ham United als jeugdspeler in 1983 en maakte zijn eerste optreden tegen Queens Park Rangers op 1 januari 1985.
Potts begon als vleugelverdediger, maar ontwikkelde zich later als voorstopper ondanks een kleine gestalte. Potts werd af en toe op het middenveld uitgespeeld.
Potts was drie jaar lang aanvoerder van West Ham United, tussen 1993 en 1996, en werd verkozen tot "Hammer of the Year" in 1993 en 1995. Hij speelde 505 officiële wedstrijden voor de club uit Londen. Potts staat op de negende plaats aller tijden wat betreft gespeelde wedstrijden voor West Ham.
Potts scoorde slechts één doelpunt gedurende zijn carrière. Dat gebeurde tijdens een 7-1 overwinning op Boleyn Ground tegen Hull City op 6 oktober 1990. Potts kwam onder leiding van managers Billy Bonds en Harry Redknapp met West Ham uit in de Premier League. Potts kwam 204 keer in actie in de Premier League vanaf 1992. Hij gaf zijn aanvoerdersband door aan Julian Dicks vanaf het seizoen 1996/1997.
Potts speelde zijn laatste officiële wedstrijd op 7 maart 2001 tegen Chelsea, hoewel Potts tot mei 2002 onder contract stond. Hij deed zijn contract gewoon uit zonder nog één duel te spelen. Potts kreeg in 1997 een testimonial van West Ham, na meer dan tien seizoenen dienst. Potts' testimonial werd gespeeld op 2 augustus 1997 en was een 2-0 overwinning tegen Queens Park Rangers.

### Dag & Red

Potts verruilde West Ham in 2002 voor toenmalig amateurclub Dagenham & Redbridge en speelde daar nog een volledig seizoen, voordat hij zich terugtrok uit de voetballerij.

## Trainerscarrière

In augustus 2011 keerde Potts terug naar het voetbal en werd aangesteld als coach van de U16 van West Ham.
Potts leidde voorts de U18 van West Ham. In januari 2015 werd Potts aangesteld als beloftencoach.
# Stichting voor Bosbeheer en Bostoezicht

De Stichting voor Bosbeheer en Bostoezicht (SBB) is een Surinaamse overheidsinstantie.
Ze werd op 22 augustus 1998 in het leven geroepen door het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen. Op dat moment was dat nog het verantwoordelijke ministerie. In 2005 werd dat het ministerie van Ruimtelijke Ordening, Grond- en Bosbeheer. Het fungeert als werkarm van het ministerie.
De taak van de SBB is de bescherming van Surinaamse bossen. Van 1947 tot de oprichting lag die bij de dienst 's Lands Bosbeheer. De organisatie houdt zich ook bezig met handhaving, zoals het onderscheppen van illegaal hout. Op 28 december 2016 organiseerde ze de lancering van het geoportaal www.gonini.sr, die officieel werd voltrokken door minister Steven Relyveld. Het bevat up-to-date kaarten en geografische, bos-gerelateerde gegevens die ten dienste staan van beleidsmaatregelen, onderzoekers en burgers.
# Steniselma carpanetoi

Steniselma carpanetoi is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Bologna.
# Steniscadia poliophaea

Steniscadia poliophaea is een vlinder uit de familie van de visstaartjes (Nolidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Hampson.
# Stormy Weather (lied)

Stormy Weather is een jazzstandard uit 1933, geschreven door Harold Arlen (muziek) en Ted Koehler (tekst). Het werd door talloze musici uitgevoerd, het eerst door Ethel Waters met het orkest van Duke Ellington in de Cotton Club in Harlem. Het is een droevig lied over de scheiding van een geliefde.
Arlen en Koehler werkten in die tijd in de Cotton Club, waar ze voor twee shows per jaar liedjes schreven. Het nummer werd in nog geen 30 minuten geschreven voor zanger en bandleider Cab Calloway. Deze bleek dat jaar echter niet in de revue te spelen, zijn plaats zou worden ingenomen door de band van Ellington. Op zoek naar iemand die het zou kunnen zingen vonden ze Ethel Waters die net naar New York was teruggekeerd. Haar opname van de song, in 1933, werd in 2003 in de Grammy Hall of Fame opgenomen. Maar het was niet de eerste opname: Arlen zong het zelf met het orkest van Leo Reisman en deze opname was destijds de grootste hit.
Nadien hebben velen het lied uitgevoerd en op plaat gezet. Enkele namen:
* The Dorsey Brothers met Ethel Waters als zangeres (1933)
* Duke Ellington nam een instrumentale versie op en een versie met zangeres Ivie Anderson (1933).
* Lena Horne nam het liefst vijf keer op. Haar versie werd in 2000 opgenomen in de Grammy Hall of Fame. Ze zong het lied ook in de gelijknamige film uit 1943.
* Billie Holiday nam het lied in 1952 op
* Judy Garland nam het in de studio op en er staat een live-versie op 'Judy at Carnegie Hall'
* Django Reinhardt maakte eveneens een opname, te vinden op 'Keep Cool: Guitar Solos (1950-1953)'
* Frank Sinatra heeft het drie keer op de plaat gezet, onder andere op het herfstige album 'No One Cares' (1959)
* Ella Fitzgerald's versie is te vinden op 'Ella Fitzgerald Sings the Harold Arlen Songbook' (1961)
* Jeff Lynne, nam het lied in 1990 op voor zijn soloalbum Armchair Theatre (1990)
* Toots Thielemans nam het op met Oleta Adams (op de cd 'One More for the Road', 2006)
In januari 2011 dook de handgeschreven tekst van het lied op in de Amerikaanse versie van de 'Antiques Roadshow' en werd daar, met een schilderij van Koehler, getaxeerd op een waarde van 50.000 tot 100.000 dollar.

## Externe link

* Geschiedenis totstandkoming van 'Stormy Weather' en links naar clips met uitvoeringen
# Street Hawk

Street Hawk was een Amerikaanse actietelevisieserie, die van 4 januari tot 16 mei 1985 werd uitgezonden op het ABC-netwerk. Het lijkt qua opzet veel op de NBC-serie Knight Rider.

## Plot

Het uitgangspunt van de show wordt vóór elke aflevering verteld tijdens de openingstitels, ingesproken door Ernie Anderson:
   This is Jesse Mach, an ex-motorcycle cop, injured in the line of duty. Now a police troubleshooter, he's been recruited for a top secret government mission to ride Street Hawk -- an all-terrain attack motorcycle designed to fight urban crime, capable of incredible speeds up to three hundred miles an hour, and immense firepower. Only one man, federal agent Norman Tuttle, knows Jesse Mach's true identity.
   The man... the machine... STREET HAWK
De pilotaflevering toont het achtergrondverhaal: Jesse Mach (Rex Smith) werkte eerder als PR-man voor de poliite en amateur-motorcrossracer; zijn werving door Norman Tuttle voor het Street Hawk-project; en de mogelijkheden van de motorfiets en zijn computerbackend, van het voorzien van real-time missie-informatie van de motorrijder, tot het assisteren van de motorfiets tijdens zijn "hyperthrust" runs.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Smith, Rex Rex Smith | Jessie Mach |
| Regalbuto, Joe Joe Regalbuto | Norman Tuttle |
| Venture, Richald Richald Venture | Leo Altobelli |
| Wilson, Jeannie Jeannie Wilson | Rachel Adams |

## Afleveringen

* Street Hawk (Pilot)
* A Second Self
* The Adjuster
* Vegas Run
* Dog eat Dog
* Fire on the Wing
* Chinatown Memories
* The Unsinkable 453
* Hot Target
* Murder is a Novel idea
* The Arabian
* Female of the Spacies (a.k.a. The Assassin)
* Follow the Yelow Gold Road
# Stibaroptera parvula

Stibaroptera parvula is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Karny.
# Stibaroptera nitidifolia

Stibaroptera nitidifolia is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1842 door Haan.
# Strai

Strai is een plaats in de Noorse gemeente Kristiansand, provincie Agder. Strai telt 1358 inwoners (2007) en heeft een oppervlakte van 0,99 km².
# Strahovstadion

Het Strahovstadion (Tsjechisch: "Strahovský stadion") is een stadioncomplex in de wijk Strahov in de Tsjechische hoofdstad Praag. Het is met plaats voor 220.000 toeschouwers het grootste samengestelde stadioncomplex ter wereld. In de vorige eeuw hielden de communisten er hun Spartakiades. Het speelveld meet 63.500 vierkante meter, er is plaats voor 6 voetbalvelden en 2 futsalvelden. Op dit moment dient het als trainingscentrum voor de voetbalclub Sparta Praag. Het stadion staat naast het Evžena Rošickéhostadion.
In 1926 is de bouw gestart. In 1932, 1948 en 1975 is het stadion uitgebreid.
# Striatojonesia

Striatojonesia is een geslacht van uitgestorven kreeftachtigen uit de klasse van de Ostracoda (mosselkreeftjes).

## Soorten

* Striatojonesia fusiformis (Drexler, 1958) Schornikov, 1990 †
* Striatojonesia multistriata (Michelsen, 1975) Schornikov, 1990 †
* Striatojonesia striata (Triebel & Bartenstein, 1938) Schornikov, 1990 †
# Stricklandiana setosa

Stricklandiana setosa is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door Baehr.
# Strijkkwartet nr. 1 (Dvořák)

Strijkkwartet nr. 1 in A groot, opus 2 is een compositie van de Tsjechische componist Antonin Dvořák. Dvořák schreef het werk in 1862.

## Ontstaan

Dit kwartet is door Dvořák op 21-jarige leeftijd geschreven. Dvořák had de organistenschool doorlopen en speelde in de Prager Kapelle Voor zich componeerde hij in stilte; composities die vrijwel alle verloren zijn gegaan Dit strijkkwartet is mogelijk door een gelukkig toeval bewaard gebleven. Toen de componist het na 25 jaar weer vond heeft hij het gerevideerd. Wat in eerste instantie vooral forse coupures betekende (met name in de doorwerkingen). Hoewel de opbouw hierdoor soms wat minder logisch werd, heeft het werk toch aan kracht gewonnen.
“In de stijl van Mendelssohn” lichtte Dvořák in een brief uit 1898 toe. Mogelijk sloeg dat erop dat hier in de langzame inleiding al het melodisch materiaal wordt ingebracht, waaruit vervolgens het hele deel ontstaat (parallel aan opus 13 van Mendelssohn). Alle delen hebben een open einde, wat bijdraagt aan een sfeer van openheid en ruimte. Verder een traditionele vorm met sonatevorm van de hoekdelen en een scherzo.
Burghauser wijst op de overwegende invloed van Schubert. Dvořáks beide opstellen op school gingen over Schubert.

## Delen

* Andante-Allegro: Langzame introductie ter inleiding van de sonatevorm. Het hoofdthema is hetzelfde als wat 3 jaar later (iets gewijzigd) opduikt als neventhema van het celloconcert in A.
* Andante affettuoso ed appassionato: Meeslepende cantilene met "orkestrale" begeleiding.
* Allegro scherzando: Harmonisch onconventioneel trio. Spelen met het metrisch zwaartepunt in de ¾ maat in het scherzo.
* Allegro animato: Sonatevorm. Vlak voor het laatste stretta komt de langzame inleiding van het eerste deel terug.

## Betekenis

Dit kwartet werd pas voor het eerst in 1888 uitgevoerd, hoewel Dvořák zelf schrijft dat “tot zijn verrukking” het kwartet door enkele van zijn vrienden is uitgevoerd en het bevallen is aan zijn leermeester.
Zelf rekende hij wellicht niet op publicatie, daar Dvořák het thema uit het 1e deel zonder toelichting in zijn celloconcert liet opduiken.
* Mathias Walz in Harenberg Kammermusikfüher blz 269 2e uitg. 1998 Uitg Harenberg
* Dr Milan Slavicky Toelichting bij Complete strijkkwartetten door het Stamitz Quartet; Brilliant Classics
* Jarmil Burghauser Toelichting in de box met grammofoomplaten van Het Prager Streich Quartett. DGG 1977
* Hartmut Schick, Studien zu Dvořáks Streichquartetten, Laaber-Verlag, 1990
* Library of Congress Control Number: no2005031182
* MusicBrainz work: 4f46d4da-c88e-41b2-9287-4f04ae03080b
* Virtual International Authority File: 184139798
* WorldCat (via VIAF): 184139798
nr. 1 A · nr. 2 B · nr. 3 D · nr. 4 e · nr. 5 f · nr. 6 a · nr. 7 a · nr. 8 E · nr. 9 d · nr. 10 Es · nr. 11 C · nr. 12 F (Amerikaans) · nr. 13 G · nr. 14 As · Cipressen
# Stigafoss

De Stigafoss is een waterval in de rivier de Stigá in het zuiden van IJsland. Met zijn 138 meter hoogte is dit de op een na hoogste waterval van IJsland (de Glymur is de hoogste).
De waterval is al zichtbaar vanaf de rondweg, de weg die rondom IJsland loopt, maar is desondanks lastig te bereiken. Een karrenspoor leidt er een eindje heen, maar het laatste lange stuk moet men zelf zijn weg vinden. De rivier de Stigá heeft haar oorsprong in de gletsjer Öræfajökull.
# Strijkkwartet nr. 2 (Beethoven)

Het Strijkkwartet Nr. 2 in G groot, opus 18/2 is een vierdelige compositie voor strijkkwartet van Ludwig van Beethoven, die in 1799 voltooid werd en in 1800 gereviseerd.Qua ontstaan is dit kwartet het derde binnen de volgorde van componeren van opus 18. Zie de achtergrondinformatie.

## Aard

Herinnert qua sfeer aan Haydn: de komedie van goede manieren, die Haydn als de essentie van de klassieke stijl zag. Het is ook niet vreemd dat Beethoven aan Haydn refereert: Haydn had in de laatste decade van de bijna voorbije 18e eeuw nog 14 meesterwerken in het genre strijkkwartet gepubliceerd. De verouderde Duitse bijnaam “Complimentier quartett” trekt dit kwartet te karikaturaal in de Rokoko-sfeer. Maar iets van de sfeer van het 18e-eeuws divertimento klinkt toch door.

## Delen

opus 18/2 Strijkkwartet Nr 2 (Beethoven) :
| Opus | deel | Aanduiding | Maatsoort | Toonsoort | Duur |
| 18/2 | I | Allegro | 2/4 | G | ca 7' 57 |
| | II | Adagio cantabile-Allegro | 3/4 | C | ca 6' 28" |
| | III | Scherzo: Allegro | 3/4 | G | ca 4' 24 |
| | IV | Allegro molto, quasi presto | 2/4 | G | ca 5' 15 |
* Het openingsthema lijkt een hoffelijk spel van vraag en antwoord (voorbeeld I). Er is een luchtige conversatietoon (bij een zeer complexe en intrigerende verwerking van al het thematisch materiaal)
* Een innige melodie in C. Verder opvallend simpel (en daardoor weinig typisch voor Beethoven), misschien zelfs conventioneel.
* Vrolijk scherzo met eigenzinnig pralend trio
* Wederom een geestig vraag- en antwoordspel, nu geopend tussen cello en tutti en uiteindelijk eindigend in een bruisend coda.

## Betekenis

Kerman acht de kwartetten 1 en 2 als vergelijkbaar qua stand van -de zijns inziens nog niet ultieme- compositietechniek. Beide ontbreekt het aan optimale afstemming op de expressie. In het eerste kwartet zocht Beethoven hartstocht en heftigheid. Bij het tweede kwartet zocht Beethoven een sfeer van volgehouden humor. Beide werken tonen een stoutmoedige vindingrijkheid en daarmee een nieuwe en grotere greep op het medium.

## Notenvoorbeeld

opus 18/2 Strijkkwartet Nr 2 Beethoven: Notenvoorbeeld :
| Opus | deel | Voorbeeld 1 | Voorbeeld 2 | Voorbeeld 3 |
| 18/2 | I & IV | "complimenterend"(?) vraag- en antwoordspel | 4e deel | |
# Stigmella alba

Stigmella alba is een vlinder uit de familie van de dwergmineermotten (Nepticulidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1979 door Wilkinson & Scoble.
# Stigmella alilediella

Stigmella alilediella is een vlinder uit de familie dwergmineermotten (Nepticulidae). De wetenschappelijke naam van deze soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2020 door Diškus en Navickaitė.
# Striomecyna bimaculicollis

Striomecyna bimaculicollis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1957 door Breuning.
# Strugia ohridana

Strugia ohridana is een slakkensoort uit de familie van de Hydrobiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Radoman.
# Strumigenys scelesta

Strumigenys scelesta is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Mann.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Stygobromus idahoensis

Stygobromus idahoensis is een vlokreeftensoort uit de familie van de Crangonyctidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door Wang & Holsinger.
# Stopplaats Noord Kraaijert

Noord Kraaijert (Lwd), ook bekend als Lewedorp, is een voormalige stopplaats van de Zeeuwse Lijn tussen Goes en Arnemuiden. De stopplaats was open van 1877 tot 15 mei 1938 en van 7 januari 1945 tot 16 september 1946.

## Externe link

* Station Noord Kraaijert op Stationsweb
0,0: Roosendaal · 6,6: Wouw · 12,5: Bergen op Zoom · 18,4: Woensdrecht · 28,2: Rilland-Bath · 31,5: Krabbendijke · Oostdijk · 38,2: Kruiningen-Yerseke · 40,3: Vlake · 44,1: Kapelle-Biezelinge · 49,2: Goes · 54,3: 's-Heer Arendskerke · Noord Kraaijert · 64,5: Arnemuiden · 68,3: Middelburg · 71,0: Oost Souburg · 72,0: Vlissingen Souburg · 73,7: Vlissingen Stad · 74,4: Vlissingen
# Stopplaats Nieuwe Wetering

Nieuwe Wetering is een voormalige stopplaats aan de Spoorlijn Hilversum - Lunetten tussen Utrecht Lunetten en Hilversum. De stopplaats was geopend van 10 juni 1874 tot 15 mei 1928.
0: Hilversum · 1: Hilversum Sportpark · 6: Hollandsche Rading · 8: Maartensdijk · 10: Nieuwe Wetering · 12: Groenekan West · Blauwkapel · 15: Utrecht Biltstraat · 16: Utrecht Maliebaan · 18: Utrecht Lunetten