OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kashmirvliegenvanger

De kashmirvliegenvanger (Ficedula subrubra) is een zangvogel uit de familie van vliegenvangers (Muscicapidae). Deze vogel werd in 1934 als ondersoort van de kleine vliegenvanger beschreven, maar wordt nu algemeen als een aparte soort beschouwd.

## Kenmerken

De vogel is 13 cm lang en weegt 9 tot 12 g. Het meest opvallende verschil met de kleine vliegenvanger is de oranje, bijna kastanjebruine kleur op de kin, borst en buik.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in India. De vogel broedt in Kasjmir en overwintert in Zuid-India en Sri-Lanka. Het broedgebied bestaat uit gemengd bos met vooral Juglans, Prunus en Salix (wilgen) en met dichte ondergroei van onder meer Corylus (hazelaar) op hoogten tussen 1800 en 2700 m boven de zeespiegel.

## Status

De grootte van de populatie werd in 2001 geschat op 1500 tot 7000 volwassen vogels. Het leefgebied wordt bedreigd door voortdurende ontbossingen waardoor het versnippert. De vogel was vroeger veel algemener. Om deze reden staat de kleine vliegenvanger als kwetsbaar op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Kashmirvliegenvanger op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 3 Handbook of the Birds of the World deel 11, 2006.
# Kasteel van Wimmertingen

Het Kasteel van Wimmertingen (ook: Kasteel de Grady) is een kasteel dat zich bevindt te Wimmertingen, aan Luikersteenweg 741.

## Bewoners

De geschiedenis van het complex gaat terug tot begin 18e eeuw, waar Libert Princen de oudst bekende pachter van de toenmalige kasteelhoeve was. Door huwelijk kwam het aan de familie Van den Borne (1741) en in 1785, door huwelijk, aan Joannes Henricus Eyben, die van 1805-1823 burgemeester van Wimmertingen was. Dochter Anna trouwde in 1820 met Bartholomeus Van den Born, die eveneens burgemeester van Wimmertingen is geweest. Ook in latere tijden woonden er nog kasteelheren en -vrouwen die het burgemeesterschap van Wimmertingen op zich hebben genomen, zoals Inès de Grady de la Neuville, die burgemeester bleef tot aan de fusie met Hasselt in 1977. Zij stierf in 1998, waarna het kasteel werd verkocht.

## Gebouw

Oorspronkelijk stond hier een vierkantshoeve, maar het was bewoner baron Julien de Cecil die het in 1829 kocht en vanaf 1849 dit verbouwde tot een neoclassicistisch kasteeltje. In 1843 werd reeds een lagere vleugel met hoektoren gebouwd. Het hoofdgebouw, met een kern uit de 2e helft van de 18e eeuw, is in baksteen gebouwd, maar ook kalksteen en arduin zijn erin verwerkt. De tuinmuur is uit 1871 en ook einde 19e eeuw werd er verbouwd en in 1911 werden de voormalige hoevegebouwen gesloopt. In 1914 werden nog een aantal gebouwen omgebouwd tot wagenhuis en paardenstal.
In het hoofdgebouw bevindt zich een renaissanceschouw uit 1667, welke uit de voormalige hoeve afkomstig is.
# Kasteel van Widooie

Het Kasteel van Widooie is een kasteel in Widooie in de Belgische gemeente Tongeren in de provincie Limburg. Het kasteel is gelegen aan de Kasteelweg. Het kasteel ligt ten westen van de dorpskern nabij de bron van de Mombeek.
Het Kasteel van Widooie is een kasteelhoeve en vormt een gesloten geheel bestaande uit vier vleugels rondom een rechthoekige binnenplaats. Het kasteel is deels van een gracht voorzien en wordt omringd door een park aan de zuidzijde en weilanden aan de overige zijden.

## Gebouwen

Het hoofdgebouw bestaat uit drie delen; het poortgebouw, het woonhuis en het stallencomplex. Het poortgebouw in de westelijke vleugel telt twee bouwlagen en is opgetrokken in baksteen. Het gebouw wordt bedekt door een zadeldak en is voorzien van hoekbanden, spekbanden en vensteromlijstingen uit mergelsteen en gekrulde muurankers ter versiering van de gevel. In de onderste bouwlaag bevindt zich een korfboogpoort die voorzien is van een rechthoekige omlijsting in kalksteen. Centraal boven de poort is eveneens in kalksteen het wapen van Richard Vaes gehouwen, deze beeltenis dateert uit 1662.
Het woonhuis is gelegen aan de zuidzijde. Het bakstenen gebouw telt twee bouwlagen en is negen traveeën lang. Deze vleugel wordt bedekt door een zadeldak, echter, boven de travee grenzend aan de westelijke hoektoren bevindt zich een schilddak. Net als bij het poortgebouw worden hoekbanden, spekbanden en vensteromlijstingen uit mergelsteen en gekrulde muurankers gebruikt om de gevel te versieren. Het uitzicht van het woonhuis is het resultaat van grondige aanpassingswerken in de 18e eeuw.
De vierkante hoektoren op de aansluiting van het poortgebouw en het woonhuis telt drie bouwlagen en wordt bedekt door een tentdak bekroond met een vierzijdige dakruiter.
Het stallencomplex bestaat uit twee gebouwen die gelegen zijn aan de oostelijke en de noordelijke zijde van het complex. De noordelijke vleugel betreft een dwarsschuur uit de 17e eeuw opgetrokken in baksteen en bedekt wordt door een zadeldak en waarvan de zijgevel trapsgewijs versmalt naar boven toe. De oostelijke vleugel is betreft eveneens een bakstenen gebouw voorzien van een zadeldak. Beide vleugels dateren uit de 17e eeuw.

## Geschiedenis en bewoners

In 1559 werd het kasteel van Widooie door abt Karel I van Bourbon van de abdij van Corbie in erfpacht gegeven aan Godfried van Bocholt, heer van Grevenbroek. In 1588 komt het kasteel in bezit van Hendrik Vaes. Na de Franse revolutie kwam het kasteel in het bezit van verschillende families zoals de families Grisard, Blochaise, De Coen, Van Aken en de Schaetzen. Historisch gezien is het kasteel van Widooie sterk verbonden met het nabijgelegen kasteel Terhove.
# Kantoor voor Klanten

Kantoor voor Klanten, afkorting KVK, is een Belgisch bedrijf (een BVBA) gevestigd in Antwerpen, dat beweerdelijk een handelsregister aanlegt voor bedrijven. Om klanten binnen te halen krijgen Nederlandse ondernemers een aanbieding met aangehechte acceptgirokaart, die sprekend lijken op een factuur van de Nederlandse Kamer van Koophandel. Ook de website van Kantoor voor Klanten is een bedrieglijke reproductiel. De rekening geeft een ongeldig adres in Den Haag.
Volgens berichten in de media zouden inmiddels 1,4 miljoen van deze aanbiedingen verstuurd zijn. De databank van de Belgische Federale Opsporingsdienst Justitie geeft aan dat Kantoor voor Klanten op 12 september 2008 door een inwoner van het Nederlandse Hoogezand en een inwoner van het Antwerpse Deurne werd opgericht. Volgens dezelfde databank werd op 30 september een nieuwe zaakvoerder benoemd, een inwoner van Heerhugowaard.
De Kamer van Koophandel heeft aangifte gedaan tegen het Kantoor voor Klanten wegens oplichting. De Kamer van Koophandel is door de rechtbank in het gelijk gesteld, en de daders zijn hoofdelijk aansprakelijk gesteld. Een werknemer van postbedrijf Sandd die ontvangers van de post van Kantoor voor Klanten waarschuwde voor het bedrieglijke karakter ervan, werd op staande voet ontslagen door Sandd. Enkele weken later werd het ontslag teruggedraaid.
* ↑ Emerce 9 december 2008
* ↑ Ejustice
* ↑ Website Kamer van Koophandel
* ↑ Groepsaansprakelijkheid in rechtszaak Kamer van Koophandel tegen acquisitiefraudeurs
* ↑ Postbode ontslagen die klanten waarschuwde, Parool, 12 december 2008
# Kantoorgangers

Kantoorgangers is een beeldengroep in de Schalk Burgerstraat in Amsterdam-Oost.
De beelden werden ontworpen nadat het Woningbedrijf Amsterdam een complex met woningen van Jan Gratama aan die straat had gerenoveerd. De renovatie en samenvoeging van kleine woningen moesten er toe leiden dat de buurt een beter aanzien kreeg na een periode van kleine misdaad en vandalisme. De opdracht tot meer kunst in de wijk werd verleend aan Elisa van Schie en Martin Takken. Zij kwamen met twaalf bronzen beeldjes met forenzende kantoormannen, die dag-in-dag-uit dezelfde route afleggen tussen woning en kantoor. De kunstenaars probeerden duidelijk te maken dat werken in de eigen omgeving ook voldoening kan geven. In de periode van renovatie waren namelijk een aantal bedrijfsunits ontstaan, woon-/werkplaatsen. De beeldjes van sjouwende kantoorgangers zijn verdeeld over de volledige lengte van de gevelwand aan de even zijde van de Schalk Burgerstraat te zien nabij de lijst tussen begane grond en eerste etage. Bij Schalk Burgerstraat 2 verdwijnen ze uit zicht. De beeldjes aldaar vallen in het niet achter het Monument tegen apartheid en racisme van Pépé Grégoire.
* Buitenkunst Amsterdam
* Eilsa van Schie met kantoorgangers (geraadpleegd 16 juni 2021)
# Kantoorgebouw

Een kantoorgebouw is een gebouw waarin één of meer organisaties hun kantoor hebben ondergebracht. Veel kantoren zijn karakterloze gebouwen, maar er zijn ook prestigieuze kantoren die door gerenommeerde architecten zijn ontworpen.
# Kanton Miradoux

Miradoux is een voormalig kanton van het Franse departement Gers. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Condom. Het werd opgeheven bij decreet van 26 februari 2014, met uitwerking op 22 maart 2015. Alle gemeenten werden opgenomen in het nieuwe kanton Lectoure-Lomagne.

## Gemeenten

Het kanton Miradoux omvatte de volgende gemeenten:
* Castet-Arrouy
* Flamarens
* Gimbrède
* Miradoux (hoofdplaats)
* Peyrecave
* Plieux
* Saint-Antoine
* Sainte-Mère
* Sempesserre
# Kasteel Heylweghen

Kasteel Heylweghen is een kasteel in de tot de Oost-Vlaamse gemeente Evergem behorende plaats Langerbrugge, gelegen aan Burggravenlaan 18.

## Geschiedenis

In 1379 was voor het eerst sprake van een Goed Ter Beken, genoemd naar de beek (de Burggravenstroom) die langs het goed liep. Het behoorde toe aan Jan van der Woestinen. Naast een landbouwbedrijf zou er sprake zijn van een omgracht mottekasteel. Via een van de dochters van der Woestinen kwam het in het bezit van de familie Teerpennine en dan van de Gentse poorter Lieven Papal, die het goed door aankopen verder uitbreidde.
In 1545 kwam het door aankoop aan de Voorzitter van de Raad van Vlaanderen, Louis van Heylweghen, die het zijn huidige naam bezorgde en het bleef in die familie tot 1749. Hoewel het in 1584 tijdens de godsdiensttroebelen werd vernield, was het in 1621 weer herbouwd en stond te boek als "huys van plaisancie”. In 1631 bekwam men bij breve van paus Urbanus VIII de toelating tot oprichten van een huiskapel. Na de dood van Philippe van Heylweghen ging het goed over op zijn kinderen om dan langs vrouwelijke lijn in 1749 bij de familie Borluut de Noortdonck te belanden.
Omstreeks 1780 werd het kasteel herbouwd in de huidige vorm. In 1836 kwam het via erfenis aan de familie Groverman (Jean-Baptiste Groverman was de neef van de weduwe van Emmanuel Borluut de Noortdonck). In 1919 overleed Adrien Groverman en kwam het in het bezit van zijn weduwe Marie Maertens de Noordhout, die het in 1951 verkocht aan de NV Compagnie Immobilière de Belgique, die het doorverkocht aan de vzw 'Opvoeding der jeugd Evergem-Langerbrugge‘ die er een jongensschool en parochiale kring in onder bracht. Uiteindelijk kwam het weer in privébezit.

## Gebouw

Het kasteel bevindt zich op een terrein dat ooit door een dubbele rechthoekige gracht was omgeven, die in 1880 werden gedempt. Het is in classicistische stijl van omstreeks 1780. Het interieur heeft stucwerk in late rococostijl in de inkomhal en de errond gegroepeerde salons.
Uit de 19e eeuw dateert een wagenhuis.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Kasteel van Nobles

Het Kasteel van Nobles (Frans: Château de Nobles) is een kasteel in de Franse gemeente La Chapelle-sous-Brancion. Het kasteel is een beschermd historisch monument sinds 1946.
# Kanton Saint-Sauveur-Lendelin

Saint-Sauveur-Lendelin is een voormalig kanton van het Franse departement Manche. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement Coutances.
Het kanton werd op 22 maart 2015 opgeheven en Camprond en Monthuchon werden overgeheveld naar het kanton Coutances, Le Lorey werd opgenomen in het het op die dag gevormde kanton Saint-Lô-1 en de overige gemeenten in het op die dag eveneens gevormde kanton Agon-Coutainville.

## Gemeenten

Het kanton Saint-Sauveur-Lendelin omvatte de volgende gemeenten:
* Camprond
* Hauteville-la-Guichard
* Le Lorey
* Le Mesnilbus
* Montcuit
* Monthuchon
* Muneville-le-Bingard
* La Ronde-Haye
* Saint-Aubin-du-Perron
* Saint-Michel-de-la-Pierre
* Saint-Sauveur-Lendelin (hoofdplaats)
* Vaudrimesnil
# Kathedraal van Pistoia

De kathedraal van Pistoia (Italiaans: Duomo di Pistoia of Cattedrale di San Zeno) is de belangrijkste kerk van de Toscaanse stad Pistoia en staat aan de Piazza del Duomo. Zij is de hoofdkerk van het bisdom Pistoia en is gewijd aan Zeno van Verona.

## Geschiedenis

Men neemt aan dat er in de vijfde eeuw een kleinere kathedraal in Pistoia stond. Men weet niet waar die gestaan heeft, maar waarschijnlijk op de plaats van de huidige of op de plaats van de Pieve di Sant'Andrea of de San Pier Maggiore.
De oudste bron die verwijst naar de kathedraal dateert uit 923. Een diploma uit 998 van keizer Otto III van het Heilige Roomse Rijk noemt een vroeg-christelijk gebouw tussen het Piazza del Duomo en de uitkijktoren van de stad. In 1108 raakte de kathedraal beschadigd door een brand en zij werd waarschijnlijk herbouwd in de daaropvolgende decennia. In 1145 werd er een altaar gewijd aan Jakobus de Meerdere door bisschop Sint-Atto. In 1202 verwoestte een brand wederom delen van de kathedraal. In 1274-1275 werden er gewelven geplaatst boven de zijbeuken terwijl de kerk in 1298 ten derden male werd beschadigd, dit keer door een aardbeving.
Tussen 1379 en 1440 werd de façade gebouwd met haar loggia. Aan het begin van de zeventiende eeuw werd het middeleeuwse koor afgebroken en vervangen door barokke nieuwbouw. De straalkapellen werden eveneens aangepast.
Tussen 1952 en 1966 werd de kerk grondig gerestaureerd.
# Kees Verhaar

Kees Verhaar (Rotterdam, 18 augustus 1957) is een Nederlandse muziekleraar, dirigent en liedjesschrijver.
Kees Verhaar heeft de Pedagogische Academie doorlopen en begon daarna met een studie aan het conservatorium van Rotterdam, maar zette hier na een jaar een punt achter. Van 1981 tot 2024 heeft hij gewerkt als muziekdocent aan een aantal basisscholen in de regio Rotterdam en van 1997 tot 2017 als dirigent van Kinderkoor Prettig Weekend. Hij werkte onder meer aan de Montessorischool Tuinstad Schiebroek, Monterssorischool Kralingen, de Kleine Prins en de Jacob Marisschool.
Als oprichter en dirigent van Kinderkoor Prettig Weekend nam hij in 1997 het initiatief voor de opname een serie CD's, waaronder Kinderen zingen Nederlandse pop, de meeste in samenwerking met een keur aan Nederlandse artiesten. Uiteindelijk zijn er 25 CD's geproduceerd waarvan de opbrengsten veelal bestemd waren voor een goed doel. Voor de CD's heeft Verhaar diverse liedjes zelf geschreven.
In 2012 kreeg Kees Verhaar ter gelegenheid van het 15-jarig bestaan van Kinderkoor Prettig Weekend uit handen van burgemeester Aboutaleb in het Oude Luxor Theater in Rotterdam de Erasmusspeld uitgereikt.
In 2020 bracht Verhaar zijn eerste solo-album Een mooie dag uit in een gelimiteerde oplage.

## Uitgebrachte albums (selectie)
### CD's met Kinderkoor Prettig Weekend

* 1998 Kinderen zingen Nederlandse pop
* 2001 Prettig Weekend in Rotterdam
* 2010 Tour de France in Rotterdam
* 2015 Prettig Weekend in Blijdorp
* 2017 Sport!

### LP's en EP's

* 2020 Een mooie dag (kleuterliedjes)
* 2022 Met Kerstmis ben ik blij (kerstliedjes); besproken op de webiste van Radio Rijnmond
* 2023 Kerst in de koeienstal (kerstliedjes)
# Keizerin van India-medaille

De Keizerin van India-medaille is een herdenkingsmedaille die werd geslagen ter gelegenheid van het feit dat de Britse koningin Victoria was uitgeroepen tot keizerin van India. Dit gebeurde officieel op 1 januari 1877 tijdens de Delhi Durbar. De medaille werd uitgereikt aan al degenen die de Durbar bijwoonden. Het was de eerste herinneringsmedaille uitgegeven door het Britse koningshuis die feitelijk bedoeld was om gedragen te worden.

## Achtergrond

De titel Keizer(in) van India werd in 1877 voor het eerst toegekend aan de Britse koningin Victoria, op het moment dat Brits-Indië volledig in het koninkrijk was geïntegreerd. Het voeren van deze titel was een initiatief van premier Benjamin Disraeli maar zeker niet uitgesloten is dat ook koningin Victoria zelf het maar moeilijk kon verdragen dat haar familieleden in Duitsland en Rusland een keizerstitel droegen en zij niet. Dit laatste was zeker Victoria's kleinzoon, de Duitse keizer Wilhelm II niet ontgaan. Hij had er aardigheid in om, in kleine kring, aan zijn grootmoeder te refereren als aan de keizerin van Hindoestan.

## De medaille

De medaille toont aan de voorzijde een beeltenis van de vorstin, met als opschrift Victoria 1st January 1877. Aan de keerzijde van de medaille staat de tekst keizerin van India in verschillende rijkstalen. De medaille werd om de nek gedragen aan een paars draaglint met gele biezen. Er waren medailles in goud en zilver die men kreeg uitgereikt al naargelang de hoogte in rang of maatschappelijke status.
Pas bij de kroning van koning George V werd er weer een herdenkingsmedaille geslagen: de Durbarmedaille 1911.
# Karlingia lutheri

Karlingia lutheri is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in het zoute water.
Het geslacht Karlingia, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Dolichomacrostomidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1948 door Marcus.
# Kenneth Platts

Kenneth M. Platts (1946 — 1989) was een Brits componist en dirigent.

## Levensloop

Platts studeerde compositie aan het London College of Music bij onder andere William R. Pasfield en Lennox Berkeley. Hij componeerde een aantal lichte muziek voor orkest. Tot zijn bekendere werken behoren de composities voor blaasorkesten.

## Composities
### Werken voor orkest

* 1988 Summer Suite
* 1989 Dance canticles
* A Saturday Overture, voor orkest
* Dance Overture, voor orkest
* Divertimento, voor strijkorkest
* Elizabethan Dances, voor orkest
* Little Suite, voor strijkorkest
* Manx Dances, voor orkest
* Mountbatten Overture, voor jeugdorkest
* Music for the Maltings, voor jeugdorkest
* Restoration Dances, voor orkest
** Trumpet tune: Allegro
** Hornpipe: Allegro vivace
** Chaconne: Andante
** Country Dances and Finale: Molto vivace
* Serenade, voor strijkorkest
* Sinfonietta, voor orkest
* Sussex Overture, voor orkest
* Tapestries: a symphonic portrait of Mary, Queen of Scots, voor orkest
** Prelude - The Port of Leith
** Highland Reel - The Great Hall of Inverness
** Romanza - The Castle of Holyrood
** Memories and Envoi - Fortheringhay Castle

### Werken voor harmonieorkest en brassband

* 1978 Concerto, voor brassband, op. 37
* 1980 Delta Dances, voor harmonieorkest
** River Song
** Ragtime
** New Orleans Can Can
** Negro Spiritual
* Little Suite, voor brassband, op. 28 - In 1993 verplicht werk in de vierde afdeling tijdens de British National Brass Band Championships
* Strand on the Green, ouverture voor brassband

### Vocale muziek

* Three Bird Songs

### Werken voor gitaar

* 1979 Sonatine

### Filmmuziek

* 1974 Fall of Eagles
* 1974 The Last Tsar tv-series
* 1974 Absolute Beginners tv-series

## Media

* ↑ Gedeelte uit de Sinfonietta, voor orkest door het Oldham Youth Orchestra o.l.v. Gerard Booth

## Externe link

* (en) Kenneth Platts in de Internet Movie Database
# Kenneth Regan

Kenneth Regan kan verwijzen naar:
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Kenneth Regan en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Keizerreiger

De keizerreiger (Ardea insignis) is een vogel uit de familie van de reigers. De vogel werd in 1878 door de Britse vogelkundige Allan Octavian Hume beschreven. Het is een ernstig bedreigde vogelsoort uit het Himalayagebied.

## Kenmerken

De vogel is gemiddeld 127 cm lang en de snavel alleen al is 15,2 tot 17,6 cm. De reiger is van boven voornamelijk donkergrijs. In het zomerkleed heeft hij een grijs-witte nekpluim en langwerpige grijze veren met een witte borst. De snavel is zwart en groen in de buurt van de snavelbasis en aan het uiteinde. Het "gezicht" is groenachtig grijs. De kin is witachtig, de poten zijn donker. De bovenkant van de vleugels is donkergrijs, de onderkant wit. De rug is bruingrijs.
Met zijn formaat lijkt het de op een na grootste reiger op aarde te zijn, na de reuzenreiger, maar er is sprake van onzekerheid. Eerdere schattingen van het lichaamsgewicht gingen uit van 2 tot 2,6 kg, maar een aangetroffen overleden jong exemplaar van de soort woog 5,6 kg. Een andere dode jonge reiger mat 1,58 m en woog 8,51 kg. Deze bevindingen moeten nog worden geverifieerd, maar ze zouden aangeven dat deze soort zelfs groter kan worden dan de reuzenreiger die tot nu toe te boek staat als grootste reiger.

## Verspreiding en leefgebied

De keizerreiger is te vinden in de draslanden van tropische en subtropische bossen aan de voet van de oostelijke Himalaya in India en Myanmar. Hij werd ook gespot in de Himalaya in Bhutan en werd ooit gevonden in Nepal. Het leefgebied bestaat uit kleine of grote rivieren met zand- en grindbanken die omzoomd worden door subtropisch loofbos in zowel laagland en tot op 1500 m boven de zeespiegel. Er zijn ook waarnemingen aan meren in het binnenland gedaan.

## Status

De keizerreiger heeft een klein verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de wereldpopulatie werd in 2006 geschat op 70 tot 400 individuen. Het leefgebied van deze reiger wordt bedreigd door watervervuiling, explosieve groei van waterplanten, aantasting van het riviergeleidend bos en verstoring door uitbreiding van menselijke nederzettingen. Bovendien heeft de reiger te lijden door stroperij. Om deze redenen staat de keizerreiger sinds 2007 als ernstig bedreigd (kritiek) op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 (en) Keizerreiger op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Stray Feathers 6 p.470 BHL
* ↑ Handbook of the Birds of the World deel 1, 1992.
* ↑ Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel white-bellied heron op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.