OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Walckenaeria thrinax

Walckenaeria thrinax is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Walckenaeria. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Ralph Vary Chamberlin & Wilton Ivie.
# Sabahorhinus hajeki

Sabahorhinus hajeki is een keversoort uit de familie Rhynchitidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Legalov.
# Vitridomus fragilis

Vitridomus fragilis is een slakkensoort uit de familie van de Tornidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1945 door Pilsbry & Olsson.
# Vitridomus nereidis

Vitridomus nereidis is een slakkensoort uit de familie van de Tornidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1945 door Pilsbry & Olsson.
# Vitrimurella ampla

Vitrimurella ampla is een mosdiertjessoort uit de familie van de Vitrimurellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is, als Figularia ampla, voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Ferdinand Canu en Ray Smith Bassler.
* ↑ Bock, P. (2021). Vitrimurella ampla (Canu & Bassler, 1928). In: Bock, Phil; Gordon, D. (2021) World list of Bryozoa. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species
* ↑ Canu, F.; Bassler, R. S. (1928). Bryozoaires du Brésil. Bulletin de la Société des Sciences de Seine-et-Oise. 9: 58-110
# Vitridomus

Vitridomus is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soorten

* Vitridomus fragilis Pilsbry & Olsson, 1945
* Vitridomus nereidis Pilsbry & Olsson, 1945
# Saccharissa latifurca

Saccharissa latifurca is een vliesvleugelig insect uit de familie Eucharitidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Boucek.
# Walter Zoo

Abenteuerland Walter Zoo is een dierentuin in de Zwitserse plaats Gossau (Sankt Gallen).
De dierentuin werd in 1961 geopend door Walter Pischl en zijn vrouw Edith en is sindsdien regelmatig uitgebreid en veranderd.
In de zoo bevinden zich circa 130 verschillende diersoorten van alle continenten. Naast dierentuin is in Walter Zoo ook een quarantainestation van de Zwitserse overheid gevestigd, waar illegaal geïmporteerde dieren worden opgevangen.
Van maart tot oktober vinden in een circustent dagelijks, met uitzondering van de vrijdag, wisselende voorstellingen plaats.

## Externe link

* (de) Website Walter Zoo
# Vrouwezijp

De Vrouwezijp, Vrouwenzief of Frohen Siffe is een beek in de gemeente Kerkrade in de Nederlandse provincie Limburg. De beek ligt ten noorden van Abdij Rolduc, ten oosten van Rolduckerveld en ten zuiden van het Berenbos. Het stroomt vanaf de bron in oostwaartse richting naar de Worm.
De beek wordt naast de eigen bron ook gevoed door een klein beekdalletje zo'n 200 meter zuidelijker, waar verschillende vijvers het water deels vasthouden.
Op de noordflank van de beek lag in de Romeinse tijd de Romeinse villa Rolduc met grafveld.
# Vrouweputje

Het Onze Lieve Vrouweputje of Mariaputje was een bedevaartsoord, gelegen in Zuid-Beveland nabij Goes. In ieder geval vanaf de late negentiende eeuw tot in de jaren 60 van de twintigste eeuw gingen katholieke gelovigen naar het Onze Lieve Vrouweputje op bedevaart.
Het betrof een poel, waarvan het water geneeskrachtig zou zijn geweest. De sage die in dat verband vaak is gepubliceerd verhaalt over "Blinde Tannie", die op miraculeuze wijze weer kon zien na aanraking van het water uit de poel.
Over het ontstaan van de geneeskrachtige werking van het water zijn tussen 1884 en 1949 meerdere verhalen gepubliceerd. Het water zou geneeskrachtig zijn geworden nadat iemand tijdens de reformatie een Mariabeeld uit de kerk van Baarsdorp in de poel had gegooid. Een andere verklaring is dat Maria tijdens een verschijning zelf van het water zou hebben gedronken.
Het vroegste geschrift, waarin het putje werd genoemd is een ingezonden krantenartikel uit 1884. In dit artikel, maar ook in latere publicaties, wordt de suggestie gewekt dat het putje reeds in de tijd van de reformatie als bedevaartsoort bekend zou hebben gestaan.
Er is echter geen enkel archiefstuk waaruit het bestaan van het bedevaartsoord vóór 1884, laat staan in de late middeleeuwen, blijkt. De eerste publicatie van enkele sagen over de plek vond ook pas voor het eerst in 1933 plaats. Bij gebrek aan oudere bronnen is het daarom aannemelijk dat het Onze Lieve Vrouweputje als bedevaartsoord in de late negentiende eeuw is ontstaan. In deze tijd was er ook sprake van een opleving van de Mariaverering, en daarmee van de Mariabedevaart
Tijdens de ruilverkaveling De Poel-Heinkenszand is het Onze Lieve Vrouweputje in 1973 gedempt. De plaats waar de poel eens lag maakt nu deel uit van een perceel landbouwgrond.

## Nieuw gegraven Vrouweputje

In 2005 is op initiatief van de stichting Vrouweputje Goes een nieuwe poel gegraven. De naam van die poel is "Vrouweputje" en ligt op een andere plek dan het Onze Lieve Vrouweputje. Wel is het water van het Vrouweputje afkomstig uit dezelfde ondergrondse kreek als die van haar in 1972 verdwenen voorganger.
Het Vrouweputje is gelegen op een terrein dat als park is ingericht. Het is vrij toegankelijk voor bezoekers, zonder commercieel oogmerk. Er is geen sprake meer van een bedevaartsoord, maar de locatie wordt wel gebruikt voor spirituele en kerkelijke activiteiten. Daarnaast organiseert de stichting ook zelf van alles op het terrein. Als gevolg daarvan is het Vrouweputje regelmatig in het nieuws.
* ↑ G.D. van Oosten, De rondwarende pastoor, Nederlandsch Volkskundig Genootschap, 1944, aflevering 8, p. 69
* ↑ D.L. Broeder, Zwerftochten door Zeeland, Uitgeverij F.G. Kroonder, 1949, p. 129
* ↑ https://krantenbankzeeland.nl/issue/gco/1884-05-17/edition/0/page/2 , https://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMDA03:000098574:mpeg21:p002
* ↑ J.R.W. en M. Sinnighe, Zeeuwsch Sagenboek, W.J. Thieme & Cie, Zutphen, 1933, p. 68, 195
* ↑ https://www.meertens.knaw.nl/bedevaart/bol/achtergrond_cultuur#negentien
* ↑ https://krantenbankzeeland.nl/issue/pzc/2007-05-19/edition/null/page/63
* ↑ https://www.vrouweputje.nl
# Wakulla County

Wakulla County is een county in de Amerikaanse staat Florida.
De county heeft een landoppervlakte van 1.571 km² en telt 22.863 inwoners (volkstelling 2000). De hoofdplaats is Crawfordville.
# Wakusei Abnormal

Wakusei Abnormal (Japans: 惑星アブノーマル; Romaji: Wakusei abunōmaru; Nederlands: Abnormale Planeet) is een Japans muzikaal duo. De band werd opgericht door zangeres Taneko Alex (ボーカル) en toetseniste Tena Ondine (キーボード). Hun muziek wordt omschreven als psychedelisch en avant-gardistisch. Ze staan daarnaast bekend om hun intense live-uitvoeringen.

## Discografie
### Mini-albums

* Nandemonai Kyoki (2013)
* Anata Sonata (2013)
* Kokoro Koko ni (2015)
* Danjo (2020)

## Externe link

* (ja) Officiële Website
* (en) Wakusei Abnormal op Discogs
* ↑ (ja) ナタリー - 惑星アブノーマルのプロフィール. ナタリー (22 mei 2013). Gearchiveerd op 29 oktober 2017.
* ↑ (ja) 【インタビュー】惑星アブノーマル. HMV Online (16 juli 2013). Gearchiveerd op 11 maart 2013.
* MusicBrainz: e230ef03-b1b3-4f0d-a86a-d18b9e791fb4
# Sains-lès-Fressin

Sains-lès-Fressin is een gemeente in het Franse departement Pas-de-Calais (regio Hauts-de-France) en telt 173 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Montreuil.

## Geografie

De oppervlakte van Sains-lès-Fressin bedraagt 6,6 km², de bevolkingsdichtheid is 26,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Sains-lès-Fressin met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Saint-Amand (Manche)

Saint-Amand is een plaats en voormalige gemeente in het Franse departement Manche in de regio Normandië en telt 2003 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saint-Lô.

## Geschiedenis

De gemeente maakte deel uit van het kanton Torigni-sur-Vire tot dat op 22 maart 2015 werd samengevoegd met het kanton Tessy-sur-Vire tot het kanton Condé-sur-Vire. Op 1 januari 2016 fuseerde de gemeente Placy-Montaigu tot de commune nouvelle Saint-Amand-Villages, waarvan Saint-Amand de hoofdplaats werd.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Amand bedraagt 29,1 km², de bevolkingsdichtheid is 68,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Amand (Manche) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Saint-Amand (Pas-de-Calais)

Saint-Amand is een gemeente in het Franse departement Pas-de-Calais (regio Hauts-de-France) en telt 164 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Arras.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Amand bedraagt 5,5 km², de bevolkingsdichtheid is 29,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Amand (Pas-de-Calais) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Vroegmisheer

Een vroegmisheer (Latijns: primissarius), ook wel vroegmislezer genoemd, was een priester binnen de Katholieke Kerk die dikwijls geen vaste aanstelling had als pastoor of parochievicaris, maar wel missen verzorgde binnen een parochie.
Geestelijken werden per gelezen mis betaald. Om misstanden tegen te gaan mochten zij slechts één mis per dag lezen. Op zondagen werden echter regelmatig meerdere missen gelezen. Omdat de pastoor van een parochie slechts één mis mocht lezen, kon hij deze tweede mis niet zelf uitvoeren, en dit werd dan ook gedaan door een andere priester die ondersteuning bood. Deze laatste priester kon als parochievicaris aangesteld zijn, of als vroegmisheer speciaal voor deze mis naar de parochie afreizen.
De extra mis betrof regelmatig de vroegmis op zondagen en feestdagen, waarbij de pastoor de hoogmis verzorgde, op een later tijdstip. De naam vroegmisheer en vroegmislezer is hiervan afgeleid. De Latijnse naam primissarius komt van "prima missa", wat "eerste mis" betekent.
Sommige vroegmisheren wisten een eigen beneficie te verwerven door de mis te lezen voor een specifiek altaar of kapel. Zo lazen de vroegmisheren van de Sint-Remigiusparochie in Simpelveld de mis in de kapel van Bocholtz.
# Waltham Abbey

Waltham Abbey is een civil parish in het bestuurlijke gebied Epping Forest, in het Engelse graafschap Essex. Watham Abbey is tevens onderdeel van Groot-Londen. De plaats ligt aan de rivier de Lea. In 2021 telde de parish 22.859 inwoners.
Bij de voormalige abdijkerk, thans parochiekerk, ligt volgens een overlevering koning Harold II van Engeland (1020-1066) begraven.
* 15e-eeuwse herberg Welsh Harp Inn
* Kerk uit 1177
De plaats heeft een jumelage met Hörstel in Duitsland.
# Waltham (Minnesota)

Waltham is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Minnesota, en valt bestuurlijk gezien onder Mower County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 196. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 190, een daling van 6 (-3,1%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 1,2 km², geheel bestaande uit land. Waltham ligt op ongeveer 384 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond Waltham.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Waltham op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Saint-Jean-de-Boiseau

Saint-Jean-de-Boiseau is een gemeente in het Franse departement Loire-Atlantique (regio Pays de la Loire). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Nantes. Saint-Jean-de-Boiseau telde op 1 januari 2021 5.982 inwoners.
* Kapel van Betlehem in Saint-Jean-de-Boiseau
* Gemeentehuis
* Kerk van Saint-Jean-de-Boiseau

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Jean-de-Boiseau bedroeg op 1 januari 2021 11,4 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 524,7 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Saint-Jean-de-Beauregard

Saint-Jean-de-Beauregard is een gemeente in het Franse departement Essonne (regio Île-de-France) en telt 283 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Palaiseau.
* Gemeentehuis
* School van Saint-Jean-de-Beauregard
* Kerk van Saint-Jean-de-Beauregard

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Jean-de-Beauregard bedraagt 4,0 km², de bevolkingsdichtheid is 70,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Jean-de-Beauregard met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Saint-Jean-de-Barrou

Saint-Jean-de-Barrou is een gemeente in het Franse departement Aude (regio Occitanie) en telt 231 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Narbonne.
Saint-Jean-de-Barrou is onderdeel van het samenwerkingsverband van verschillende kleinere gemeenten (Communauté de communes de la Contrée de Durban-Corbières).

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Jean-de-Barrou bedraagt 7,5 km², de bevolkingsdichtheid is 30,8 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Wapen van Wezet

Het wapen van Wezet is het heraldisch wapen van de Luikse gemeente Wezet. Het wapen werd op 28 juli 1819 verleend en op 21 juli 1838 in ongewijzigde vorm herbevestigd. Op 15 september 1923 werd, per Koninklijk Besluit, een gewijzigde - corrigerende - omschrijving toegekend, die ten slotte op 29 oktober 1977 in licht andere bewoordingen aan de nieuwe fusiegemeente Wezet, per Ministerieel Besluit, werd herbevestigd.

## Blazoeneringen

Omwille van de wijzigingen en herbevestigingen van het wapen, heeft Wezet vier blazoeneringen gekend voor haar wapen.

### Eerste wapen

Het eerste wapen werd als volgt omschreven:
   Een schild van goud beladen met een streep van blaauw, loopende van de boven linker tot de beneden rechter hoek, het schild rustende tegen een kolom waarop een wereld kloot, alles van goud.
Het wapen is goud van kleur met daarop een schuin geplaatste blauwe dwarsbalk (vermoedelijk werd het wapen in de Rijkskleuren toegekend omdat men bij de aanvraag geen kleuren had gespecificeerd). De dwarsbalk loopt van heraldisch linksboven (voor de kijker rechtsboven) naar heraldisch rechtsonder (voor de kijker linksonder). Het schild staat voor een pilaar die als schildhouder fungeert. De pilaar heeft bovenop een Rijksappel, aangewezen als "wereld kloot". De pilaar en rijksappel zijn geheel van goud.

### Tweede wapen

De eerste Belgische, Franstalige blazoenering, luidde als volgt:
   D'or à la barre d'azur, l'écu ayant pour support une colonne posée sur trois degrés et surmontée d'un globe terrestre, le tout d'or.
Het wapen is, ten opzichte van het wapen uit 1819, ongewijzigd gebleven.

### Derde wapen

Het derde wapen werd in 1923 toegekend en de omschrijving luidde als volgt:
   D'azur à la bande d'argent, l'écu sommé d'une couronne murale et placé devant une colonne posée sur trois degrés et sumontée d'une pomme de pin portante une croix.
Het wapen is blauw van kleur, met daarop een zilveren schuinbalk van rechtsboven (voor de kijker linksboven) naar linksonder (voor de kijker rechtsonder): dit waren de historisch correcte kleuren. Boven op het schild is een zilveren muurkroon geplaatst. De kolom is niet van kleur gewijzigd, deze is goudkleurig gebleven.

### Vierde wapen

Het vierde, huidige, wapen wordt als volgt omschreven:
   D'azur à une bande d'argent; l'écu sommé d'une couronne murale et placé devant un perron liégois, le tout d'or.
Het wapen is gelijk aan het vorige wapen: blauw van kleur met een zilveren muurkroon en een gouden kolom achter het schild. Het belangrijkste verschil met de vorige omschrijving is het feit dat men nu gewoon van een Luikse perroen spreekt en niet langer een uitgebreide omschrijving geeft.

## Geschiedenis

Wezet behoorde tot de drieëntwintig Goede Steden van het Prinsbisdom Luik. Op een zegel uit 1621 komt het huidige wapen eveneens voor. Dit zegel is gelijk aan het wapen van de familie du Rivage. Aan het begin van de 20e eeuw ontdekte men dat de schuinbalk in het wapen verkeerd om stond. Bij het nieuwe wapen, dat op 15 september 1923 werd toegekend, werd deze fout rechtgezet. De muurkroon die aan het wapen werd toegevoegd, is een verwijzing naar oude fortificaties in de gemeente.
# Wapen van Weststellingwerf

Het wapen van Weststellingwerf is het gemeentelijke wapen van de Friese gemeente Weststellingwerf. Het is afgeleid van het wapen van Stellingwerf, het gebied waar Weststellingwerf en Ooststellingwerf uit voort zijn gekomen. De gemeente kreeg op 25 maart 1818 bij Koninklijk Besluit bericht dat het wapen in gebruik vastgesteld werd. Vaststelling houdt in dat het wapen voordien al gebruikt werd en dat de Hoge Raad van Adel, die over toekenning gaat, het wapen namens de koning in gebruik bevestigde.
De griffioen kan op verschillende manieren afgebeeld worden, meestal van opzij. De staart van de griffioen wordt soms tussen de benen en soms opgeheven afgebeeld. Wel kijkt de griffioen altijd naar achteren en heeft hij tussen de voor- en achterpoten een rode bal met een zilveren vijfpuntige ster.

## Geschiedenis

Het wapen van Stellingwerf is ontstaan in de 14e eeuw, in die tijd scheidde Stellingwerf zich af van het Oversticht, onderdeel van het Sticht Utrecht. Stellingwerf hoorde tot dat moment niet bij Friesland, maar bij de regio dat later Drenthe zou worden. In 1350 werd een zegel gebruikt met daarop een onduidelijk dier. Net als op het huidige wapen staat voor het dier een cirkel of bal met daarop een vijfpuntige ster. Sinds 1504 is Stellingwerf onderdeel van Friesland, maar wel opgedeeld in twee aparte grietenijen: Oost- en Weststellingwerf. Het wapen van Stellingwerf, op dat moment nog steeds een niet herkenbaar dier, ging over naar Ooststellingwerf en Weststellingerf kreeg het huidige wapen.

## Blazoen

De beschrijving van het wapen luidt als volgt:
   Van zilver beladen met een griffioen van keel, het hoofd achterwaarts dragende, hebbende tusschen de voor- en achterpooten een roode bal, beladen met een vijfpuntige ster van zilver.
Het wapen bestaat uit een zilveren schild met daarop een rode griffioen. De griffioen loopt naar rechts (voor de kijker links) en kijkt naar achteren. Tussen zijn voor- en achterpoten is een rode bal geplaatst met daarop een zilveren vijfpuntige ster. In het blazoen staat niet vermeld dat het wapen gekroond wordt door een kroon van drie bladeren met daartussen twee parels.

## Vergelijkbare wapens

* Het wapen van Ooststellingwerf
* Het wapen van Groote Veenpolder in Weststellingwerf
# Walter López

Walter López kan verwijzen naar:
* Wálter López Cardenas (1977-2015), Hondurees voetballer
* Walter López Castellanos (1980), Guatemalteeks voetbalscheidsrechter
* Walter Alberto López (1985), Uruguayaans voetballer
* Walter López Reyes, Hondurees politicus
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Walter López en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Walter M. Miller

Walter Michael Miller, Jr. (New Smyrna Beach, Florida, 23 januari 1923 - 11 januari 1996) was een Amerikaanse, katholieke sciencefictionschrijver. Hij is bekend geworden door de roman A Canticle for Leibowitz (1959).
Miller diende in de US Army Air Force in de Tweede Wereldoorlog en nam deel aan 53 bombardementsmissies in Italië. Het bombardement op de benedictijnen Abdij van Monte Cassino, gesticht door Benedictus zelf, vormde voor hem een traumatische belevenis.
Op latere leeftijd leed hij een pathologisch teruggetrokken leven en meed contact met de meeste mensen, inclusief zijn familieleden. Hij schoot zichzelf neer terwijl hij aan het werk was aan de opvolger van A Canticle for Leibowitz. Die roman, Saint Leibowitz and the Wild Horse Woman, was bijna gereed en is door de ghostwriter Terry Bisson in 2000 voltooid.
A Canticle for Leibowitz was de enige roman van Miller die tijdens zijn leven gepubliceerd werd. Hij won er in 1961 de Hugo Award mee. Het is een van de meest aangrijpende werken over het leven na de vrijwel totale nucleaire vernietiging van de mensheid, hier aan het einde van de 20e eeuw. Als reactie wijzen de overlevenden kennis af, algemene ongeletterdheid is het gevolg. In de 26e eeuw vindt een monnik van de Orde van Leibowitz relieken van hun patroonheilige, die gekopieerd worden en voorzien van versieringen. De heilige tekst luidt "Pound pastrami, can kraut, six bagels – bring home for Emma". Een belangrijke vraag in het verdere boek is of de mensheid bij de opbouw van de beschaving in staat zal blijken de eerdere fouten te voorkomen.
Miller publiceerde naast deze indrukwekkende roman nog ongeveer veertig korte SF-verhalen. Met The Darfsteller verdiende hij in 1955 een Hugo Award voor beste novelette.
* Bibsys: 90178459
* Bibliothèque nationale de France: cb11916139t (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058602763206706
* CiNii: DA12401144
* Gemeinsame Normdatei: 119106876
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0787 4921
* Library of Congress Control Number: n81120378
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00450098
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jn20000604038
* Nationale bibliotheek van Australië: 36538790
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007265446005171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001115032
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000001331
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 074951386
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003595846
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: RAVV647854
* SNAC: w6903xx1
* Système universitaire de documentation: 061406856
* Trove: 857321
* Virtual International Authority File: 105150576
* WorldCat (via VIAF): 105150576
# Saint-Bonnet-Elvert

Saint-Bonnet-Elvert is een gemeente in het Franse departement Corrèze (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 185 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Tulle.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Bonnet-Elvert bedraagt 18,8 km², de bevolkingsdichtheid is 9,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Bonnet-Elvert met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Saint-Ouen-le-Pin

Saint-Ouen-le-Pin is een gemeente in het Franse departement Calvados (regio Normandië) en telt 304 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Lisieux.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Ouen-le-Pin bedraagt 5,6 km², de bevolkingsdichtheid is 54,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Ouen-le-Pin met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.