OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# John Roddam Spencer Stanhope

John Roddam Spencer-Stanhope (Yorkshire, 20 januari 1829 – Florence, 2 augustus 1908) was een Engels kunstschilder, geassocieerd met de Prerafaëlieten.

## Leven en werk

Stanhope werd geboren in een vooraanstaande familie. Zijn vader was classicus en Member of Parliament. Hij studeerde te Oxford en koos daar al snel de richting van kunst en architectuur. Van 1853 tot 1857 maakte hij met George Frederic Watts een reis door Italië en Klein-Azië. Na zijn terugkeer assisteerde hij Dante Gabriel Rossetti bij het maken van muurschilderingen voor de hal van Oxford Union. In 1859 exposeerde hij het schilderij Thoughts of the Past bij de Royal Academy of Arts.
Stanhope was goed bevriend met Edward Burne-Jones en wordt gerekend tot de tweede ‘golf’ van Prerafaëlieten (“Aesthetic Movement”). Hij schilderde vooral mythologische, allegorische en Bijbelse taferelen, en werkte met olieverf, waterverf en fresco-technieken. Ter verlichting van zijn chronische astma reisde hij in de winters regelmatig naar Florence, in Italië. Hij was de oom en leermeester van kunstschilderes Evelyn De Morgan.
Stanhope was gehuwd met de vermogende Elizabeth King. In 1867 verloor hij zijn enige dochter, Mary, aan roodvonk. Hij overleed in 1908, op 89-jarige leeftijd, te Florence, waar hij zich vanaf 1880 definitief gevestigd had.

## Galerij

* Thoughts of the Past, 1859, Tate Britain, Londen
* Juliet and her Nurse, ca. 1860
* Why seek ye the living among the dead?, ca. 1860
* Charon and Psyche, 1883 (Standfords vrouw Elizabeth stond model voor Psyche)
* Morgan le Fay

## Literatuur

* A.M.W. Stirling, The Life of Roddam Spencer Stanhope, Pre-Raphaelite, a Painter of Dreams, in A Painter of Dreams and Other Biographical Studies, Londen: Lane, 1916. pag. 288-289.
# Johannes Klingenberg Sejersted

Johannes Klingenberg Sejersted (Flå, 7 april 1761 - Trondheim, 17 september 1823) was een Noors generaal ten tijde van de Coalitieoorlogen.

## Biografie

Sejersted werd geboren als de zoon van luitenant-kolonel Jens Fredrik Svane Sejersted en Dorothea Catharina Klingenberg. Hij studeerde aan de Universiteit van Kopenhagen tussen 1777 en 1781. In 1788 diende hij als aide-de-camp onder generaal Moltke tijdens de Theater Oorlog. Vanaf 1794 ging hij na verscheidene promoties deel uitmaken van de Deens-Noorse generale staf. Hij diende in 1808 aan de zijde van prins Christiaan August tijdens de Deens-Zweedse Oorlog. Later dat jaar werd Sejersted tot kolonel gepromoveerd.
In 1814 werd hij door prins Christiaan Frederik uitgenodigd om deel te nemen aan de vergadering van notabelen. Na de Noorse onafhankelijkheidsverklaring in mei van dat jaar werd hij het hoofd van de nieuwe Noorse generale staf en werd hij majoor-generaal. Door de Vrede van Kiel kwam het nieuwe land in oorlog met Zweden. Ondanks de defensieve plannen van Sejersted viel Noorwegen ten prooi aan de Zweden. Na de Conventie van Moss werd de Unie tussen Zweden en Noorwegen een feit. Hij bleef dienen in het leger en werd zelfs nog luitenant-generaal. Hij overleed ongehuwd en zonder kinderen in Trondheim in 1823.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Johannes Klingenberg Sejersted op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# John O'Hara (schrijver)

John Henry O'Hara (Pottsville (Pennsylvania), 31 januari 1905 – Princeton (New Jersey), 11 april 1970) was een Amerikaans schrijver en columnist.

## Leven en werk

O'Hara’s vader stierf toen hij 19 was. Om financiële redenen kon hij vervolgens niet naar de gerenommeerde Yale-universiteit, maar moest hij naar de Niagara Universiteit, nabij New York. Het betekende voor O'Hara het uiteenspatten van een droom, die zijn hele verdere leven zijn littekens zou achterlaten, vooral in de vorm van een gekrenkt klassegevoel.
Na zijn studie begon O'Hara een journalistieke carrière, om zich vervolgens aan het schrijven te wijden. De meeste van zijn boeken handelen over macht, seks en sociale standing. Reeds in zijn eerste (en volgens sommigen beste) roman Appointment in Samarra (1934) volgt het verhaal een stramien dat ook in zijn latere werk vaak opduikt: een jonge ambitieuze man stuurt onwillekeurig aan op zijn eigen ondergang door het overtreden van het benauwende normenstelsel dat de sociale elite van een provinciestad samenhoudt.
O'Hara is ook een bekend schrijver van korte verhalen, die zich net als de meeste van zijn romans afspelen in zijn geboortestaat of in Hollywood, waar hij een tijd werkzaam was als scriptwriter. Hij schrijft vooral over de bezitlozen (hun onvervulde verlangens, frustraties en gekrenkte gevoelens van eigenwaarde), over de zinloosheid van het bestaan, en het vreugdeloos cynisme van de rijken. Zijn schrijfstijl is afstandelijk en effectief, met een zuiver gevoel voor de Amerikaanse omgangstaal.
O'Hara bouwde in de Verenigde Staten ook een naam op als controversieel columnist, onder andere in The New Yorker, waarin hij vanuit een rechts-conservatieve invalshoek vaak geen blad voor de mond nam en erg opvliegend kon zijn. Opvallend is dat O'Hara’s standpunten als columnist niet geheel lijken te stroken met ideeën die hij uitdraagt in zijn fictieve werken.
O'Hara werd in de jaren zestig meermaals genoemd als kandidaat voor de Nobelprijs voor de Literatuur (die hij ook sterk begeerde, maar uiteindelijk dus nooit kreeg). Zijn eersteling Appointment in Samarra werd in werd in 1999 op nummer 22 gekozen in de Modern Library’s lijst van 100 beste Engelstalige romans uit de 20e eeuw.
O'Hara stierf in 1970 aan hartproblemen.
# John O'Mill

John O'Mill, pseudoniem van Johan van der Meulen (Breda, 11 januari 1915 – Breda, 13 september 2005), was een Nederlands dichter.
Van der Meulen, tot 1975 leraar Engels aan de Rijks-HBS te Breda, schreef nonsensgedichten die vaak gebaseerd waren op een letterlijke vertaling van Nederlands idioom in het Engels. Hij werd hiertoe geïnspireerd door het werk van zijn leerlingen. De schrijver was "op aandrang van vrienden en collega's overgegaan tot publicatie van de versjes, die hij samenstelde uit blunders van zijn leerlingen ten vermake van zijn leerlingen".
O'Mills eerste bundel Lyrical Laria in Dutch and double Dutch (1956) werd gepubliceerd in de hoge oplage van 5000 stuks, en werd daarna nog vijftienmaal herdrukt (tot 1983). In het voorwoord bij zijn tweede bundel (Rollicky Rhymes) sprak O'Mill zijn verbazing uit over het succes van zijn eerste bundel: "Dat de gehele oplaag daarvan - 5000 stuks - uiteindelijk verkocht zou worden waren wij zo optimistisch geweest te hopen, de uitgever en ik. Dat u ze alle 5000 de eerste week al zoudt verslinden hadden wij niet gehoopt, niet durven hopen, niet kunnen vermoeden".
Van der Meulen publiceerde in het tijdschrift Mandril (onder andere zijn eerste limerick), de Kleine krant en De Groene Amsterdammer. In dit laatste tijdschrift introduceerde hij op 1 april 1975, onder het pseudoniem dr. J.J. van den Meulenbeeke van het Instituut voor Vergelijkende Taalstudies te Leuven, de nieuwe Europese taal, het "EUROGLOT", een aaneenschakeling van goed leesbaar koeterwaals, waar veel reacties op kwamen. Sommige in "Euroglot", andere boze, zoals die van Esperantisten die een nieuwe Europese taal onwenselijk achtten.
Zijn werk kenmerkt zich niet alleen door een perfect 'ritme', maar tevens door een creatief gebruik van 'Double Dutch', waarmee hij zijn leerlingen de uitspraak van Engelse woorden verduidelijkte:
    Doctor Bertram Ballerbough, hacks the smokers’ head right ough.
Hij werd door Hugo Brandt Corstius (auteur van onder andere Opperlandse taal- & letterkunde en Opperlans) omschreven als "Anglo-Opperlandicus".
# Jonggol

Jonggol kan verwijzen naar:

## Plaats in Indonesië (met tussen haakjes het onderdistrict)

* Jonggol (Jambon), in het regentschap Ponorogo van de provincie Oost-Java
* Jonggol (Jonggol), in het regentschap Bogor van de provincie West-Java
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jonggol en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jongerenvereniging voor Sterrenkunde

De Jongerenvereniging Voor Sterrenkunde (JVS) is in 1971 opgericht door de Vereniging voor Sterrenkunde (VVS) om sterrenkunde bij jongeren van 12 tot 21 jaar te promoten. Jongeren die geïnteresseerd zijn in sterrenkunde en ruimtevaart kunnen bij de JVS terecht. De JVS is de overkoepelende jongerenvereniging van Vlaanderen op astronomisch vlak, en maakt deel uit van de VVS. Er zijn zo'n 300 JVS-leden, verspreid over de verschillende JVS-kernen en inclusief losse leden.

## Nationale activiteiten

Een eerste pijler van de JVS-werking is het aanbieden van nationale activiteiten, waarbij de omvang vaak te groot is voor een (kleine) kern.
Dit zijn onder meer:
* De Vlaamse Sterrenkunde Olympiade.
* De JVS-dag, de jaarlijkse JVS-feestdag.
* Het Paas Astro Kamp, in de paasvakantie.
* De Zomeractiviteit.
* De Zomerschool Sterrenkunde.
* De Winter Astro Activiteit.

## Plaatselijke groepen in Vlaanderen

De tweede pijler bestaat uit de plaatselijke jeugdverenigingen. Deze zijn verspreid over Vlaanderen en organiseren wekelijks, tweewekelijks of maandelijks activiteiten. Deze jeugdverenigingen worden JVS-kernen genoemd en worden ondersteund door de JVS en de VVS.
De JVS-kernen zijn:
* JVS-Charon (Leuven)
* JVS-Descartes (Genk)
* JVS Gentster (Gent)
* JVS Hyperion (Halle)
* JVS Oberon (Hove)
* JVS Orion (Roeselare)
* JVS Quasar (Oostende)
* JVS Vigilia (Brugge)
Onderstaande verenigingen zijn geen JVS-kern, maar hebben wel een jongerenwerking:
* Volkssterrenwacht Astrolab Iris (Ieper)
* Volkssterrenwacht Mira (Grimbergen)
* Werkgroep Sterrenkunde Universiteit Gent (Gent)

## Tijdschrift Astra

Sinds 1972 geeft de Jongerenvereniging Voor Sterrenkunde ook een tijdschrift uit. Het heet Astra en verschijnt tweemaandelijks. Het is geschreven op kinder- en jongerenmaat en gaat over sterrenkunde en ruimtevaart. Astra is te vinden in plaatselijke bibliotheken. In 2013 verschijnt het laatste nummer van Astra in zijn huidige vorm. Vanaf 2014 wordt dit tijdschrift samen verzonden met Heelal, het tijdschrift van de Vereniging voor Sterrenkunde. Tegelijkertijd wordt het tijdschrift voorzien van een nieuwe lay-out om de nieuwe start in te leiden.

## Promotie van sterrenkunde

Gezien de JVS de overkoepelende vereniging is in Vlaanderen voor door sterrenkunde geboeide jongeren, voert zij ook een actieve promotiecampagne om jongeren warm te maken voor wetenschappen. Zo organiseerden ze de waarneemactie 'Wat wens jij voor 2009?' in het begin van 2009, waarbij gewone Vlamingen bij hen thuis Quadrantiden konden waarnemen en nadien konden loggen als wensen voor het nieuwe jaar. Verder staat de JVS ook op wetenschappelijke beurzen, zoals het Wetenschapsfeest, en werkt ze samen ter promotie van wetenschappen met andere instellingen.

## Externe link

* Officiële website
# Johan Willem Oostveen

Johan Willem Oostveen, meest Joh. Oostveen (Leiden, 31 juli 1875 – Amsterdam, 24 oktober 1953) was een Nederlands bas en stempedagoog.
Hij was zoon van onderwijzer Willem Fredrik Oostveen en Johannes Petronella Blass, wonende aan de Hooglandschekerkgracht. Hijzelf trouwde in 1903 met Hendrika Wilhelmina Leur van wie hij in 1914 scheidde; hij hertrouwde datzelfde jaar met Esther van der Hoop, waarna in 1931 een nieuwe scheiding volgde. Er volgde nog een huwelijk met Adolphine Cornelie Kruls, waarmee hij tot aan zijn dood aan het Van Tuyll van Serooskerkenplein 40 woonde.
Hij kreeg zijn opleiding aan het Conservatorium van Amsterdam en een vervolgstudie bij Aaltje Noordewier-Reddingius. Hij werd vervolgens muziekleraar in Haarlem in vakken solozang en spreken (1907-1909), dat combinerend met het docentschap aan De Nieuwe Muziekschool in Amsterdam als ook de Volks-Oratoriumvereniging. Daarna volgde een aanstelling bij een kweekschool in Arnhem, Nieuwe Schoolvereniging in Amsterdam en het seminarie van de Algemene Doopsgezinde Sociëteit is Amsterdam. Zanger en koordirigent Paul Pul en Nel Oosthout waren leerlingen van hem. Als zanger bleef hij door het hele land optreden. Op 2 mei 1906 stond hij bij de uitvoering van Elias van Felix Mendelssohn-Bartholdy op het podium van het Concertgebouw. Onder aanvoering van Johan Schoonderbeek stond hij tussen de andere solisten Tilia Hill, Johanna Klippink, Pauline de Haan-Manifarges, G.E. Molenaar-Suyver, Jos. E., Schildermans, A. Swart en Gerard Zalsman.
Ondertussen schreef hij wat muziek, waaronder een "Kindercantate Michiel Adriaansz. De Ruyter" en de ballade "Der untreue Knabe". Hij schreef de handleidingen Handboek voor spreekonderwijs (uitgegeven door Wolters), Spreekoefeningen voor kinderen (uitgegeven bij Noordhoff) en Spraak- en stemafwijkingen. Zijn Wat Nederland zingt (Een keur van Nederlandsche volksliederen) in 1923 uitgegeven door Meulenhoff met illustraties van Jan Wiegman, kreeg in 1980 een fotografische herdruk bij uitgeverij De Toorts. Hij wendde zich in de laatste dagen van zijn leven steeds meer richting spraakles en oefeningen ter voorkoming en bestrijding van stotteren en lispelen. Ook behandelde hij psychiatrische patiënten en hield lezingen over zijn vakgebied.
Hij was ridder in de Orde van Oranje-Nassau.
* J.H. Letzer: Muzikaal Nederland 1850-1910. Bio-bibliographisch woordenboek van Nederlandsche toonkunstenaars en toonkunstenaressen - Alsmede van schrijvers en schrijfsters op muziek-literarisch gebied, 2. uitgaaf met aanvullingen en verbeteringen. Utrecht: J. L. Beijers, 1913, pagina 131
* Johan Oostveen op Worldcat.org
* De Tijd, 25 september 1948, Joh. Oostveen, Vijftig jaar spraakleraar
# Johannes ten Heuvelhof

Johannes ten Heuvelhof (Zaandam, 20 november 1918 – Leidschendam, 5 februari 2003) was een Nederlands politicus van de ARP en later het CDA.
Hij was een kleermakerszoon en nog geen twee maanden na zijn geboorte verhuisde het gezin naar Rotterdam. Toen hij 4 jaar was overleed zijn vader waarop moeder moest gaan werken. Na de mulo begon hij zijn loopbaan als jongste bediende bij een galanterieënzaak en in 1938 trad hij in dienst bij de gemeente Rotterdam waar hij ging werken op de afdeling comptabiliteit. Begin 1947 werd hij de penningmeester van de Nederlandse Christelijke Bond van Overheidspersoneel (NCBO) en in 1959 volgde hij daar Pieter Kapinga op als voorzitter. Daarnaast was hij gemeenteraadslid en wethouder in Leidschendam. In mei 1970 werd Ten Heuvelhof de burgemeester van Hazerswoude wat hij tot zijn pensionering eind 1983 zou blijven. Daarna is hij nog voorzitter geweest van zowel de plaatselijke ruilverkaveling als van de Protestants Christelijke Ouderenbond (PCOB). In Hazerswoude werd de Hoogheemraadsweg officieel omgedoopt in de Burgemeester ten Heuvelhofweg. Ten Heuvelhof overleed begin 2003 op 84-jarige leeftijd.
# José Smits

José Smits (Zoetermeer, 24 juni 1957) is een Nederlands politicus en journalist. Zij was namens de Partij van de Arbeid lid van de Tweede Kamer. Eerder werkte ze als journalist in dienst van de Volkskrant.
Smits studeerde rechten en Nederlands, maar rondde beide studies niet af. In 1977 trad ze als journalist in dienst van de Sijthoff Pers, later werkte ze bij de GPD en de Volkskrant. Bij de Tweede Kamerverkiezingen 1998 werd ze gekozen in het parlement. In 2002 verdween ze uit het parlement, om bij de Tweede Kamerverkiezingen 2003 haar rentree in de Kamer te maken. Bij de Tweede Kamerverkiezingen 2006 werd ze door haar partij niet op de kandidatenlijst gezet. Op 29 november 2006 nam ze afscheid van de Haagse politiek.
Smits hield zich onder meer bezig met de stelselherziening gezondheidszorg, de AWBZ en met het gehandicaptenbeleid. Zij was van 2004 tot haar afscheid in 2006 voorzitter van de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid.
José Smits is gehuwd met een vrouw en woont met haar partner en drie kinderen in Almere.
# Jorge Ortiz

Jorge Alberto Ortiz (Castelar, 20 juni 1984) is een Argentijns voetballer. De middenvelder begon zijn carrière in zijn thuisland bij San Lorenzo en speelde daarna bij Arsenal de Sarandí en AIK.

## Statistieken

| seizoen | club | land | competitie | wed. | goals |
| 2004-2008 | San Lorenzo | Argentinië | Primera División | 65 | 3 |
| 2006-2007 | Arsenal de Sarandí (huur) | Argentinië | Primera División | 33 | 5 |
| 2008-2011 | AIK | Zweden | Allsvenskan | 62 | 1 |
| 2011-... | Arsenal de Sarandí | Argentinië | Primera División | 59 | 4 |
| Bijgewerkt | 16-04-2012 | | | | |
# Jorge Pan

Jorge Alberto Pan (1954) is een Argentijnse backgammonspeler. Hij won in 2007 het 32e wereldkampioenschap backgammon dat dat jaar in Monte Carlo werd gehouden. Pan is de eerste Zuid-Amerikaan die de wereldtitel backgammon won.
Pan is advocaat en woont in Argentinië.
# Jolie blonde

Jolie blonde is een traditional in de cajunmuziek die teruggaat tot de 19e eeuw. Het is een wals met Franse tekst waarin de zanger zich beklaagt dat zijn geliefde (een mooie blondine) hem in de steek heeft gelaten voor een ander. Het lied werd voor het eerst opgenomen in 1929 door de Breaux Family Band. Het kreeg nationale bekendheid in de Verenigde Staten door de opname van Harry Choates uit 1946. Daarna werd Jolie blonde veelvuldig opgenomen en gespeeld, in het Frans en het Engels, zowel door cajun- en niet-cajunmuzikanten. Het werd uitgebracht met verschillende alternatieve schrijfwijzen en titels. Het lied wordt het onofficiële volkslied van de cajuns genoemd.

## Oorsprong

De oorsprong van Jolie blonde is onduidelijk. Violist Wade Frugé (1916-1992) getuigde dat zijn grootvader het lied al speelde. Het lied zou mogelijk al 200 jaar oud zijn.

## Eerste opnamen

Jolie blonde werd voor het eerst opgenomen door de Breaux Family Band op 18 april 1929 in Atlanta. De single kreeg de titel Ma blonde est partie. Deze opname is met een traditionele bezetting voor cajunmuziek, met Amedee Breaux (zang en accordeon), Ophy Breaux (viool) en Cleoma Breaux (gitaar).
Violist Leo Soileau nam het lied op in 1935 met als titel La Valse de Gueydan. Dit was de eerste opname met een bezetting als string band, in navolging van het toen populaire genre van de western swing. Ook de versie van de Hackberry Ramblers uit 1936, Jolie blond, is een versie met string band.

## Nationale bekendheid

Op 31 maart 1946 nam Harry Choates met zijn band The Swingsters het lied op voor Gold Star in Houston als Jole blon. Het werd uitgebracht als B-kant van de single Basile Waltz. Het nummer bereikte nummer 4 in de National Billboard op 4 januari 1947 en opnieuw op 8 maart 1947. Zo maakte het brede Amerikaanse publiek voor het eerst kennis met cajunmuziek.
Al in het najaar van 1946 begonnen niet-cajunmuzikanten het lied te spelen. Aubrey 'Moon' Mullican, een pianist en kennis van Choates, nam verschillende Engelse versies op, New Jole Blon in 1946, Jole Blon's sister en Jole blon is gone in 1947. In 1947 bereikte Red Foley nummer 1 in de nationale hitparade met New jolie blonde. De versie van Roy Acuff, (Our Own) Jole Blon, bereikte plaats 4.
In 1956 nam Charles Lee een Rock-'n-roll-versie op: Rock and Roll Jolie Blonde. In 1958 nam Waylon Jennings Jole blon op als zijn debuutsingle.

## Navolging

In Louisiana wordt het nummer nog regelmatig gespeeld en opgenomen, niet alleen in cajunmuziek, maar ook in zydeco en swamppop.
Artiesten als Bruce Springsteen, Joan Baez en Gary U.S. Bonds brachten versies van het nummer.
* Ryan Brasseaux, Arguably the most famous Cajun song of all time, "Jolie Blonde" began as a folk melody in French Louisiana.. 64parishes.org. Gearchiveerd op 19 juni 2021. Geraadpleegd op 6 mei 2021.
# Joodse begraafplaats (Oosterhout)

De Joodse begraafplaats in de Nederlandse gemeente Oosterhout ligt op de Vrachelse heide. De begraafplaats stamt uit 1822 en werd gebruikt door de Joodse gemeenschappen van Oosterhout, Breda en Geertruidenberg.
Op de begraafplaats staan 168 grafstenen, alsmede een metaheerhuisje, kohaniemhuisje en een beheerderswoning. De begraafplaats is een gemeentelijk monument.
# Joodse begraafplaats (Oss)

De Joodse begraafplaats aan de Hescheweg net buiten de Nederlandse stad Oss was een van de twee Joodse begraafplaatsen in de regio, naast de Joodse begraafplaats van Geffen. De Joodse begraafplaats aan de Heescheweg is in gebruik vanaf 1888.
De stad Oss is bekend vanwege de Unox-fabriek. Hier waren de meeste Joden ook werkzaam. De Joden hebben een grote bijdrage geleverd aan de industrialisatie van de stad. Er is een synagoge aan de Smalstraat, die werd ingewijd in 1959.
Op de begraafplaats aan de Heescheweg staan 142 grafstenen. Vandaag de dag worden er in Oss geen synagogediensten gehouden.
In de Tweede Wereldoorlog lieten 280 Joden uit Oss het leven. Voor hen is een gedenkteken opgericht op de begraafplaats.
# Jollas armatus

Jollas armatus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Jollas. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1943 door Elizabeth Bangs Bryant.
# Jollas crassus

Jollas crassus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Jollas. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1943 door Elizabeth Bangs Bryant.
# Jolke Siderius

Jolke Siderius (Rauwerderhem, 11 januari 1890 - Paterswolde, 25 juni 1969) was een Nederlandse ambtenaar en burgemeester.

## Biografie

Siderius was een zoon van de timmerknecht en latere postbode Hendrik Siderius en Tietje Jolkes Bruinsma. Hij was gehuwd met en gescheiden van Tjitske van der Goot uit Rauwerderhem.
Siderius was commies chef ter secretarie in Steenwijk voor hij in 1921 de gemeentesecretaris van Hindeloopen werd. In 1927 werd hij burgemeester van Termunten. Hij vervulde dat ambt tot 1932. Van 20 juni 1932 tot 10 september 1942 was hij burgemeester van Nieuwe Pekela. Op 17 augustus van dat jaar had hij om gezondheidsredenen ontslag aangevraagd. Siderius werd opgevolgd door de NSB-burgemeester Th. Heeg.
* Dick Kuil: Kroniek van Pekela (1558) 1599-1999, Ten Boer (1999).
* Bram Camerlingh: Pekelders I. Biografisch woordenboek van Pekela. Deel I: Biografieën, pag. 334-335, Ten Boer (2010).
# Jules Limbourg

Jules Limbourg (12 mei 1918) is een Belgische voormalige atleet, die gespecialiseerd was in de lange afstand en het veldlopen. Hij veroverde één Belgische titel.

## Biografie

Limbourg nam in 1952 deel aan de Landencross in Hamilton. Met zijn drieëndertigste plaats had hij een aandeel in de tweede plaats van het Belgische team in het landenklassement. In 1955 veroverde hij de Belgische titel op de marathon. Hij was aangesloten bij Union Sint-Gillis.

## Belgische kampioenschappen

| onderdeel | jaar |
| marathon | 1955 |

## Persoonlijk record

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| marathon | 2:33.20 | 14 juni 1952 | Gent |

## Palmares
### marathon

* 1952: 4e BK AC (Waregem - Gent) - 2:33.20
* 1955: 1 BK AC (Bosvoorde - Stokkel) - 2:44.47

### veldlopen

* 1952: 33e Landencross in Hamilton
* 1952: 2 landenklassement Landencross
* 100 jaar Belgische atletiek, uitgave KBAB, 1989