OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# John Peter Russell

John Peter Russell (Darlinghurst, Sydney, 16 juni 1858 - Sydney, 22 april 1930) was een Australisch impressionistisch schilder. Hij werd zeer gewaardeerd door zijn collega-kunstenaars als Vincent van Gogh, Claude Monet en Henri Matisse, die hij inspireerde. Russell bereikte nooit wereldwijde erkenning en wordt daarom de "lost impressionist" genoemd. Dit kan te wijten zijn aan het feit dat Russell zijn werk niet voor het publiek toegankelijk tentoonstelde. Russell was zeer rijk, met zijn kunst behoefde hij niet in zijn levensonderhoud te voorzien.

## Literatuur

* D. J. Finley: John Peter Russell: Australia’s link with French Impressionism. Royal Society of the Arts, Journal, December 1966
* Ann Galbally: The Art of John Peter Russell. Sun Books, Melbourne 1977, ISBN 0-7251-0271-3
* Correspondentie van Auguste Rodin en John Peter Russell in het archief van Musée Rodin, Paris
* Elizabeth Salter: The Lost Impressionist. A Biography of John Peter Russell. Angus and Robertson, London 1976, ISBN 0-207-95510-7
* H. Tannhauser: Van Gogh and John Russell; some unknown letters and drawings. Burlington Magazine, 23, 1938
* Claude-Guy Onfray : Russell ou la lumière en héritage . Le livre d'histoire-Lorisse, Paris 1995 ISBN 2-84178-019-8

## Weblinks

* (de) artnet - John Peter Russell
* (en) arts today - John Peter Russell – The Lost Impressionist
* ↑ theartwolf.com, John Peter Russell – The Lost Impressionist geraadpleegd op 30 juni 2012
* ↑ Claude Monet 1840 - 1926
* Auckland Art Gallery Toi o Tāmaki: 2022
* Australian Dictionary of Biography: russell-john-peter-8302
* Art Gallery of South Australia: 3573
* Bibliothèque nationale de France: cb12483482s (data)
* Dictionary of Australian Artists: john-peter-russell
* Gemeinsame Normdatei: 11944996X
* Library of Congress Control Number: n96101223
* National Gallery of Victoria: 511
* Nationale bibliotheek van Australië: 35485401
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071090797
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 68966
* SNAC: w6b85m6q
* Système universitaire de documentation: 034038205
* Trove: 970076
* Union List of Artist Names: 500016249
* WorldCat Identities (via LCCN): n96-101223
# Edcarlos Conceição Santos

Edcarlos Conceição Santos (Salvador, 10 mei 1985) is een Braziliaans voetballer, beter bekend als Edcarlos.

## Biografie

Edcarlos is een jeugdproduct van São Paulo. Hij begon zijn carrière daar in 2003 en kon in 2005 met de club het Campeonato Paulista, de Copa Libertadores en het WK voor clubs winnen. In 2006 won hij met de club ook de landstitel. In 2007 ging hij naar het Portugese Benfica en speelde daarmee in de Champions League en UEFA Cup. Hij had er een contract voor vier seizoenen, maar werd in 2008 uitgeleend aan Fluminense, dat maar net een degradatie kon vermijden. Hij keerde kort terug naar Benfica en ging dan voor 1,3 miljoen euro naar het Mexicaanse Cruz Azul. Na enkele omzwervingen tekende hij in 2014 bij Atlético Mineiro en won er de Recopa Sudamericana, Copa do Brasil, Campeonato Mineiro en de Florida Cup.

## Interlandcarrière

Edcarlos speelde interlands voor Brazilië onder 20. Hij maakte deel uit van de selectie voor het WK onder 20 in 2005 in Nederland. Brazilië reikte tot de halve finale, waarin met 2–1 van Argentinië onder 20 verloren werd. Edcarlos had een opvallende rol in de troostfinale van het toernooi tegen Marokko onder 20. Edcarlos maakte in de extra tijd van de eerste helft een eigen doelpunt, waardoor Marokko op voorsprong kwam. Pas in de 88$^{ste}$ minuut maakte Brazilië via Fabio Santos gelijk, waarna Edcarlos in de eerste minuut van de extra tijd toesloeg en Brazilië het brons pakte.
# Danny Roelandt

Daniel (Danny) Roelandt (Aalst, 5 november 1955) is een voormalige Belgische sprinter die gespecialiseerd was in de 400 m. Hij werd eenmaal Belgisch kampioen in deze discipline. Ook nam hij eenmaal deel aan de Olympische Spelen, maar won bij die gelegenheid geen medailles.

## Loopbaan

Op de Olympische Spelen van 1980 in Moskou maakte Roelandt onderdeel uit van de Belgische ploeg op de 4 x 400 m estafette. Het Belgische team kwam door een blessure van slotloper Fons Brydenbach niet verder dan de kwalificatieronde. Een jaar later verbeterde hij samen met Fons Brydenbach, Rik Vandenberghe en Eddy De Leeuw het Belgische record op de 4 x 400 m estafette tot 3.03,68. Dit record werd pas 27 jaar later verbeterd. In 1984 veroverde hij met een tijd van 46,84 de Belgische titel op de 400 m.
Roelandt was net als zijn broer Renno Roelandt aangesloten bij Eendracht Aalst en stapte nadien over naar ZOVA.

## Belgische kampioenschappen

| Onderdeel | Jaar |
| 400 m | 1984 |

## Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Plaats |
| 200 m | 21,22 s | 12 augustus 1979 | Brussel |
| 400 m | 46,84 s | 8 juli 1984 | Brussel |

## Palmares
### 200 m

* 1979: 2 BK AC - 21,22 s
* 1980: 2 BK AC - 21,46 s
* 1981: 2 BK AC - 21,37 s

### 400 m

* 1984: 1 BK AC - 46,84 s

### 4 x 100 m

* 1978: 8e EK in Praag – 39,73 s

### 4 x 400 m

* 1980: opgave OS in Moskou
* ↑ Danny (65) baalt meer dan dertig jaar na deelname nog steeds om verloren medaille: “Had onze laatste man geen verrekking gehad, dan liepen we voor het goud”, Het Nieuwsblad - Haaltert, 22 juli 2021
* (en) Profiel van Danny Roelandt op olympedia.org
* (en) Profiel van Danny Roelandt op sports-reference.com (gearchiveerd)
# Kruis van de Landmacht (Venezuela)

Het Kruis van de Landmacht (Spaans: "La Cruz de las Fuerzas Terrestres Venezolanas") is een Venezolaanse onderscheiding die in 1952 werd ingesteld om voortreffelijke prestaties als militair te belonen.
Het kruis, een "Rupertkruis", is rood geëmailleerd en heeft 12 punten die alle met een gouden bal zijn versierd. Op de voorzijde is in het centrale medaillon de tekst "HONOR AL MÉRITO" binnen een lauwerkrans afgebeeld. Op de keerzijde staat "CRUZ DEL EJÉRCITO VENEZOLANO".
De decoratie wordt in artikel 332 van de Organieke Wet op de Strijdkrachten beschreven.
De decoratie wordt in drie klassen toegekend.
* Ie Klasse, een rood geëmailleerd gouden kruis aan een geel lint met rode bies. Het kruis wordt om de hals gedragen.
* IIe Klasse
* IIIe Klasse, een groen geëmailleerd kruis aan een groen lint met een witte middenstreep dat op de linkerborst wordt gedragen.
Oudere kruisen zijn op de keerzijde gestempeld door de nu verdwenen juwelier Meyer. Het stempel draagt de tekst "N. S. MEYER INC. NEW YORK"

## Externe link

* Web oficial del Ministerio del Poder Popular para la Defensa
* ↑ EJERCITO.MIL.VE, Condecoraciones
* ↑ EJERCITO.MIL.VE, REPÚBLICA BOLIVARIANA DE VENEZUELA (versión HTML)
# San Gerónimo de Guayabal

San Gerónimo de Guayabal is een gemeente in de Venezolaanse staat Guárico. De gemeente telt 25.400 inwoners. De hoofdplaats is Guayabal.
# Saint-Hilaire-Fontaine

Saint-Hilaire-Fontaine is een gemeente in het Franse departement Nièvre (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 194 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Château-Chinon (Ville).

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Hilaire-Fontaine bedraagt 24,5 km², de bevolkingsdichtheid is 8,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Hilaire-Fontaine met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Saint-Mard-de-Réno

Saint-Mard-de-Réno is een gemeente in het Franse departement Orne (regio Normandië) en telt 440 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Mortagne-au-Perche.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Mard-de-Réno bedraagt 18,7 km², de bevolkingsdichtheid is 23,5 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Mard-de-Réno met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Saint-Hilaire-le-Grand

Saint-Hilaire-le-Grand is een gemeente in het Franse departement Marne (regio Grand Est) en telt 309 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Châlons-en-Champagne.
* Kapel en begraafplaats van Saint-Hilaire-le-Grand
* Kerk van Saint-Hilaire-le-Grand
* Gemeentehuis

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Hilaire-le-Grand bedraagt 39,4 km², de bevolkingsdichtheid is 7,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Hilaire-le-Grand met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Saint-Hilaire-le-Lierru

Saint-Hilaire-le-Lierru is een plaats en voormalige gemeente in het Franse departement Sarthe (regio Pays de la Loire) en telt 132 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Mamers. Saint-Hilaire-le-Lierru is op 1 januari 2016 gefuseerd met de gemeente Tuffé tot de gemeente Tuffé Val de la Chéronne.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Hilaire-le-Lierru bedraagt 4,5 km², de bevolkingsdichtheid is 29,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Hilaire-le-Lierru met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Saint-Hilaire-le-Vouhis

Saint-Hilaire-le-Vouhis is een gemeente in het Franse departement Vendée (regio Pays de la Loire) en telt 842 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement La Roche-sur-Yon.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Hilaire-le-Vouhis bedraagt 29,3 km², de bevolkingsdichtheid is 28,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Hilaire-le-Vouhis met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations légales 2021.
# San Martín Texmelucan

San Martín Texmelucan de Labastida is een stad in de Mexicaanse deelstaat Puebla. San Martín Texmelucan heeft 72.505 inwoners (2005) en is de hoofdplaats van de gemeente San Martín Texmelucan.

## Geboren

* Efrén Santos (1992), Mexicaans wielrenner
# Samuel Pawironadi

Samuel Pawironadi (ca. 1956) is een Surinaams politicus en diplomaat.
Hij was onderdirecteur van het ministerie van Sociale Zaken en Volkshuisvesting (SoZaVo) toen Pertjajah Luhur-leider Paul Somohardjo in 2003 als minister aftrad vanwege een zedenzaak waarbij hij veroordeeld werd tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van twee maanden vanwege schending van de eerbaarheid. Hierop werd Pawironadi in oktober 2003 namens Pertjajah Luhur de nieuwe minister op dat ministerie. Toen enige tijd later bleek dat Somohardjo als adviseur werkzaam was bij SoZaVo leidde dat tot enige commotie.
Eind 2005 trad het derde kabinet-Venetiaan waarbij slechts enkele ministers uit het vorige kabinet terugkwamen als minister. Pawironadi werd opgevolgd door zijn partijgenoot Hendrik Setrowidjojo. Pawironadi kreeg vervolgens een opleiding tot diplomaat en begin 2007 volgde zijn beëdiging als ambassadeur van Suriname in de Venezolaanse hoofdstad Caracas.
# Sainte-Honorine-la-Guillaume

Sainte-Honorine-la-Guillaume is een gemeente in het Franse departement Orne (regio Normandië) en telt 330 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Argentan.

## Geografie

De oppervlakte van Sainte-Honorine-la-Guillaume bedraagt 14,9 km², de bevolkingsdichtheid is 22,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Sainte-Honorine-la-Guillaume met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Sainte-Hélène (Saône-et-Loire)

Sainte-Hélène is een gemeente in het Franse departement Saône-et-Loire (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 399 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Chalon-sur-Saône.

## Geografie

De oppervlakte van Sainte-Hélène bedraagt 14,5 km², de bevolkingsdichtheid is 27,5 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Sainte-Hélène (Saône-et-Loire) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Sainte-Hélène-du-Lac

Sainte-Hélène-du-Lac is een gemeente in het Franse departement Savoie (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 599 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Chambéry.

## Geografie

De oppervlakte van Sainte-Hélène-du-Lac bedraagt 7,1 km², de bevolkingsdichtheid is 84,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Sainte-Hélène-du-Lac met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Sainte-Colombe (Hautes-Alpes)

Sainte-Colombe is een gemeente in het Franse departement Hautes-Alpes (regio Provence-Alpes-Côte d'Azur) en telt 56 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Gap.

## Geografie

De oppervlakte van Sainte-Colombe bedraagt 14,3 km², de bevolkingsdichtheid is dus 3,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Sainte-Colombe (Hautes-Alpes) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
* ↑ Populations légales 2021.
# San Antonio de Flores (Choluteca)

San Antonio de Flores is een gemeente (gemeentecode 0612) in het departement Choluteca in Honduras.

## Bevolking

De bevolking is als volgt verdeeld:
| Vrouwen | 2756 | 50,4% |
| Mannen | 2707 | 49,6% |

## Dorpen

De gemeente bestaat uit zeven dorpen (aldea), waarvan het grootste qua inwoneraantal: San Antonio de Flores (code 061201).
* ↑ Instituto Nacional de Estadistica (acroniem: INE); bevolking 2016
* ↑ Redatam; División Política Territorial.
# Salcedia perrieri

Salcedia perrieri is een keversoort uit de familie loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door Fairmaire.
# Samsung SCH-W2013

De Samsung SCH-W2013 is een smartphone van het Zuid-Koreaanse bedrijf Samsung. Het apparaat werd geïntroduceerd in november 2012 en is de opvolger van de Samsung SCH-W999. De telefoon beschikt over dual sim en komt alleen uit in China, waar hij omgerekend zo'n 175 euro kost. Om de telefoon te promoten werd Jackie Chan gevraagd het nieuwe gezicht van de smartphone te worden.
De smartphone heeft de vorm van een clamshell-telefoon, en beschikt over een standaard mobiel toetsenbord. Het toestel beschikt echter over twee schermen, één aan de binnenkant en één aan de buitenkant. De schermen zijn capacitieve Super amoled-touchscreens van allebei 9,4 cm met een resolutie van 480×800 pixels. De W2013 heeft een quadcore-processor die draait op 1,4 GHz. Deze heeft beschikking over 2 GB aan RAM-werkgeheugen.
De SCH-W2013 maakt gebruik van het mobiele besturingssysteem Google Android, versie 4.0, ook wel Ice Cream Sandwich genoemd. Over het besturingssysteem wordt een grafische schil heen gelegd, genaamd TouchWiz.
Het toestel is te verkrijgen in een 8GB- en 16GB-versie. Het geheugen kan nog uitgebreid worden met een SD-kaart, tot een maximumcapaciteit van 32 GB.
De tweeschermige telefoon beschikt over twee camera's; de achterste camera heeft 8 megapixel en de secundaire camera heeft 1,9 megapixel. De telefoon kan foto's maken (met digitaal inzoomen) en filmen. Daarnaast bevat het toestel ook een filmbeheerder.
# Salebius tarsalis

Salebius tarsalis is een keversoort uit de familie harige schimmelkevers (Cryptophagidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1900 gepubliceerd door Thomas Lincoln Casey.
# Salebria amoenella

Salebria amoenella is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1848 door Zeller.
# Annet Nieuwenhuijzen

Annet Nieuwenhuijzen (Utrecht, 7 november 1930 – Amsterdam, 5 augustus 2016) was een Nederlands actrice. Zij speelde jarenlang voor toneelgezelschappen als De Haagse Comedie, het Rotterdams Toneel, Globe en het Publiekstheater.
Voor haar creaties van rollen uit het Griekse repertoire en rollen in stukken van Tsjechov, Ibsen en Brecht ontving Nieuwenhuijzen tweemaal de Theo d'Or. Zij schuwde het lichte genre niet. In musicals bleek zij een begaafd zangeres. Daarnaast was zij ook televisieactrice. Voor haar aandeel in de film Leedvermaak kreeg zij een Gouden Kalf. Haar stem was te horen in verschillende films van Walt Disney, onder andere in De Reddertjes, Alice in Wonderland en Assepoester.
Zij was draagster van de Theo Mann-Bouwmeesterring, de hoogste onderscheiding voor een Nederlands actrice. Na rijp beraad schonk zij de ring in 1994 aan Anne Wil Blankers.
Televisiepresentator Kick Stokhuyzen was, tot zijn overlijden, jarenlang haar partner. Haar laatste jaren deelde ze met theaterhistorica Xandra Knebel, met wie ze in 2012 was getrouwd. Ze woonden in Amsterdam-Zuid. Ze was een zus van de grafisch ontwerper Kees Nieuwenhuijzen en tante van de acteur Victor Reinier. Nieuwenhuijzen overleed op 5 augustus 2016 op 85-jarige leeftijd.

## Televisie

* Kleren maken de man - Ellen (1957)
* Het grote begin - Maria Magdalena (1963)
* Een bruid in de morgen - Moeder (1974)
* Een pak slaag - Ans Slieps (1979)
* Afzien - Gwen (1986)
* Leedvermaak - Riet (1989). Gouden Kalf in de categorie beste actrice)
* Jaloezieën - Moeder van Rosa (1991)
* Bij nader inzien - Henriette (1991)
* Suite 215 - Aurora (1992)
* Oud Geld - Guusje Bussink-van Mechelen Liepelt (1998-1999)
* Wet & Waan - Professor Boeschoten (2000)
* Kees & Co - Oude vrouw (afl. Snik, snik, 2006)
* Keyzer & De Boer Advocaten - Fien de Boer (2006, 2007)
* Happy End - Riet (2009)

## Publicaties

* Annet Nieuwenhuijzen: Over De Haagsche Comedie van Cees Laseur en Paul Steenbergen. Eindred.: Xandra Knebel (Ida Wasserman Lezing). Amsterdam, Theater Instituut Nederland, 2007. Geen ISBN
* (audio-CD) Agathie Christie: Het geval van de volmaakte dienstbode. Moord met het meetlint. Voorgelezen door Annet Nieuwenhuijzen. Amsterdam, Rubinstein, 2006. ISBN 90-5444-443-6
# Bezirksklasse Magdeburg-Anhalt 1936/37

De Bezirksklasse Magdeburg-Anhalt 1936/37 was het vierde voetbalkampioenschap van de Bezirksklasse Magdeburg-Anhalt, het tweede niveau onder de Gauliga Mitte en een van de drie reeksen die de tweede klasse vormden. Saxonia Tangermünde werd kampioen, dat in de promotie-eindronde VfL Halle 1896 en SC Erfurt 1895 voor moest laten gaan en zodoende in de Bezirksklasse bleef.

## Eindstand

| Plaats | Club | Wed. | Saldo | Ptn. |
| 1. | Saxonia 07 Tangermünde | 20 | 57:34 | 29:11 |
| 2. | FC Preußen 02 Burg | 20 | 55:42 | 24:16 |
| 3. | FV Fortuna Magdeburg | 20 | 47:45 | 23:17 |
| 4. | FC Viktoria 09 Stendal | 20 | 52:39 | 22:18 |
| 5. | MSC Preußen 99 | 20 | 45:46 | 20:20 |
| 6. | FC Germania Halberstadt | 20 | 46:55 | 18:22 |
| 7. | SV Viktoria 03 Zerbst | 20 | 42:52 | 18:22 |
| 8. | VfB 1906 Schönebeck | 20 | 48:60 | 18:22 |
| 9. | FC 1915 Mildensee | 20 | 43:56 | 18:22 |
| 10. | SV 09 Staßfurt | 20 | 61:55 | 16:24 |
| 11. | VfL Germania Wernigerode | 20 | 40:52 | 14:26 |
* Kampioen, deelname promotie-eindronde
* Degradatie naar 1. Kreisklasse

## Promotie-eindronde

De vier kampioenen van de 1. Kreisklasse namen het tegen elkaar op, de top twee promoveerde.
| Plaats | Club | Wed. | Saldo | Ptn. |
| 1. | SV Wacker Bernburg | 6 | 27:7 | 11:1 |
| 2. | SpVgg 04 Thale | 6 | 12:17 | 6:6 |
| 3. | Magdeburger SC 1900 | 6 | 8:12 | 4:8 |
| 4. | FC Salzwedel 09 | 6 | 8:19 | 3:9 |
# Johannes van Neck

Johannes van Neck (ca. 1380 – Utrecht, 21 december 1448) was een dominicaanse prior en staatsman. Hij diende het Hof van Holland en was de secretaris en raadsheer van zowel Jacoba van Beieren als Filips de Goede.

## Biografie

Johannes ontving omstreeks 1400 het ordekleed in het Dominicanenklooster te Haarlem. In 1420 werd hij prior te 's-Gravenhage, waar hij al snel met aalmoezen van de burgerij het door brand verwoeste klooster heeft heropgebouwd. Ook aan het grafelijk hof stond hij hoog in aanzien. Johannes werd al vroeg secretaris van gravin Jacoba van Beieren.
Johannes Van Neck, Jan II van Montfoort en Lodewijk van Montfoort zaten in 1428 namens Jacoba aan de onderhandelingstafel met het kamp van Filips de Goede, die Van Neck gepoogd heeft om te kopen met zes zilveren kopjes. De onderhandelingen resulteerde in de Zoen van Delft. Zowel Jacoba als Filips waren tevreden over zijn rol als bemiddelaar. De gravin noemden hem in 1429 haar 'getrouwen biechtvader' en de graaf schonk hem en twee andere secretarissen samen 1500 schilderijen voor hun verdienstelijkheid.
Hij diende in 1428 onder Filips de Goede als onbezoldigd raadsheer en werd aangesteld als registerklerk van de Kanselerij. In 1430 was hij prior te Haarlem en "droeg veel bij de bloei van zijn klooster". Tussen 1435 tot 1443 was hij Raad in het Hof van Holland. In 1437 werd hij voor zijn rol als arbiter tussen de abt van Middelburg en Jan II van Egmont de "grote prior" genoemd. Sinds 1438 wijdde hij zich aan de stichting van het dominicanessenklooster te Westroyen bij Tiel.
Johannes voerde een familiewapen met drie jachthoorns, een symbool dat ook terug te zien is in het regentengeslacht Van Neck.

### Bronnen

* Engen, van, H., Vliet, van, K., De nalatenschap van de Paulusabdij in Utrecht, p. 236 (2012)
* Rijks geschiedkundige publicatiën: Groote serie, Volume 255 (2010)
* Damen, M., De staat van dienst: de gewestelijke ambtenaren van Holland en Zeeland in de Bourgondische periode (1425-1482) (2000)
* Het Spectrum, Kerkgeschiedenis van Nederland in de Middeleeuwen, Volume 2 (1957)
* Brinkerink, D.A., 'Neck, Joannes van', in: Blok P.J., P.C. Molhuysen, Nieuw Nederlandsch Biografisch Woordenboek (NNBW), deel 2 (1912), pp. 980
* Archief voor kerkelijke geschiedenis, inzonderheid van Nederland, Volume 1, p. 441 (1841)
* Riemer, de, J., Beschryving van s'Graven-Hage behelzende deszelfs oorsprong..., Volume 1 (1730)

### Noten

* ↑ Damen 2000, p. 179
* ↑ Damen 2000, p. 115, 177
* ↑ Het Spectrum 1957
* ↑ 'Portret van Jan van Neck (15e eeuw), Staatsman en priester, met onderschrift waarin naam en functie en familiewapen', Haags Gemeentearchief. Gearchiveerd op 17 oktober 2018.