OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# The Romaunt of the Rose

The Romaunt of the Rose is de vertaling in het Middelengels van een deel van het Oudfranse allegorische gedicht Roman de la Rose van de Franse schrijvers Guillaume de Lorris, die het eerste deel schreef, en Jean de Meung, die het werk later uitbreidde.
De Engelse versie telt 7700 verzen en behandelt het eerste deel en een gedeelte van het vervolg. Althans een groot deel van dit werk wordt toegeschreven aan Geoffrey Chaucer.
Het eerste deel is een verhaal in de sfeer van de hoofse liefde. De roos uit de titel staat symbool voor de vrouw. De dichter wil een roos plukken en wordt de tuin waar deze zich bevindt binnen genodigd. Hij bemerkt echter dat de roos zwaar wordt bewaakt en dus niet gemakkelijk te bereiken is. Hij geeft zich dan over aan de god van de Liefde. Deze adviseert hem wat te doen, maar Jaloezie bouwt een kasteel om de roos heen.
Evenals in het oorspronkelijke werk is het vervolg satirisch van toon en kritiseert vrouwen, godsdienst en de sociale conventies.

## Externe link

* Gedigitaliseerde pagina's van het werk
# Rien

Rien kan verwijzen naar:
* Rien (plaats), een dorp in de Friese gemeente Súdwest-Fryslân
* Rien (taal), een van de Tai-talen
* Rien (voornaam), een jongensnaam en meisjesnaam
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Rien en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Stengelui

De stengelui (Allium fistulosum var. giganteum) is in China en Japan een meer gegeten groente dan de ui. In Japan zijn rassen gekweekt die door hun lange schacht uiterlijk sterk op prei lijken. De stengelui moet niet verward worden met de lente-ui of bosui, die tot een andere soort hoort, namelijk Allium cepa.
In Nederland wordt de stengelui op bescheiden schaal geteeld, vooral door amateurtuinders. Een veel geteeld ras in Nederland is 'Ishikura', dat snel groeit en een lange witte schacht heeft. Er moet op tijd geoogst worden, omdat de plant anders een bloemstengel gaat vormen. Voor de late herfstteelt wordt het ras 'Kincho' gebruikt, dat wat langzamer groeit en enige vorst kan verdragen.

## Teelt

Voor de vroege teelt kan in januari en februari onder verwarmd glas gezaaid worden. Na 10 tot 12 weken worden de planten van de vroegste zaai buiten uitgeplant met een plantafstand van 25 x 10 cm. Planten van latere zaaisels worden ruimer uitgeplant, namelijk 30 x 11 cm, zodat ze langer kunnen doorgroeien. Voor de herfstteelt wordt 40 x 12,5 cm geplant. De planten worden in een geul diep geplant. Door de planten regelmatig aan te aarden kan een schachtlengte van 30 tot 40 cm bereikt worden.
# Idiothauma africanum

Idiothauma africanum is een vlinder uit de familie bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam voor deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Walsingham.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Internet Explorer Mobile

Internet Explorer Mobile of IE Mobile (eerder bekend als Pocket Internet Explorer, vaak afgekort tot IE Mobile) is een internetbrowser die ontwikkeld is door Microsoft voor Windows Mobile, Windows CE en Windows Phone gebaseerd op Internet Explorer. De internetbrowser wordt standaard meegeleverd met deze besturingssystemen. Huidige versies van Internet Explorer Mobile zijn gebaseerd op hun desktop tegenhangers.
De huidige versie van Internet Explorer Mobiele is Internet Explorer Mobile 11 Update en wordt meegeleverd met Windows Phone 8.1 Update. De browser is gebaseerd op Internet Explorer 11.

## Functies

Recente versies van Internet Explorer Mobile ondersteunen het gebruik van tabbladen. Verder ondersteund Internet Explorer ook mutli-touch gebaren. Bing is sterk geïntegreerd met Internet Explorer Mobile. Verder kan er worden gekozen om websites te tonen in "mobile"-modus of "desktop"-modus.

## Geschiedenis
### Kort versieoverzicht

Legenda :
| Ondersteund | Ondersteund maar verouderd | Niet meer ondersteund | Ondersteunde testversie | Toekomstige versie |
| Versie | Sub | IE basis | Release | Belangrijkste wijzigingen | Onderdeel van |
| 1 | 1.0 | - | November 1996 | Eerste uitgave. | Windows CE 1.0 |
| 1 | 1.1 | - | | Ondersteuning voor cookies, HTTPS en SSL. | Windows CE 1.0 |
| 2 | 2.0 | - | September 1997 | Offline browser, afbeeldingen tonen in volledig scherm en betere HTML-ondersteuning. | Windows CE 2.0 |
| 3 | 3.0 | - | July 1998 | Ondersteuning JScript en verschillende beveiligingsprotocollen | Windows CE 2.1 |
| 4 | 4.0 | - | | Ondersteuning voor CSS, ActiveX, VBScript en verbeterde HTML-ondersteuning. | Pocket PC 2002 |
| 6 | 6.0 | 6 | 8 juli 2008 | Betere naleving van W3C, pop-up/ActiveX-blokkeerder, add-onmanager, verbeterde JavaScript ondersteuning, nieuwe interface | Windows Mobile 6.5 |
| 7 | 7.0 | 7 en 8 | Oktober 2010 | Ondersteuning voor PNG-alfakanalen, CSS-bugfixes, getabd browsen, RSS-integratie, snelle tabs, verschuifbare tabs, phishing-filter, nieuwe interface. | Windows Phone 7 |
| 9 | 9.0 | 9 | 27 september 2011 | Betere prestaties bij grafische onderdelen, ondersteuning voor HTML5 en CSS 3, sneller JavaScript, nieuwe UI, downloadbescherming met SmartScreen-filter, integratie met Windows 7. | Windows Phone 7.5 |
| 10 | 10.0 | 10 | 29 oktober 2012 | App voor Windows 8, betere ondersteuning voor HTML5 en CSS3, ingebouwde spellingscontrole en ondersteuning voor Do Not Track. | Windows Phone 8 |
| 11 | 11.0 | 11 | 14 april 2014 | Betere ondersteuning voor HTML5 en CSS3, nieuwe useragent (UA), tabsynchronisatie, nieuwe ontwikkelaarstools, WebGL, SPDY, Leesweergave. | Windows Phone 8.1 |
| 12 | 12.0 | 12 | 2015 | Trident 7 is vervangen met Edge 12, betere prestaties, ondersteuning voor HSTS, HTTP/2, uitgebreidere ondersteuning voor WebGL, ECMAScript 6 en verbeterde ondersteuning voor CSS3, HTML5 en Javascript, nieuwe User Agent String, begin ondersteuning van HTML5.1, SPDY-ondersteuning verwijderd. | Windows 10 |

## Externe link

* IE Mobile Team Blog
# Ingeborg Hunzinger

Ingeborg Hunzinger, geboren als Ingeborg Franck, (Berlijn, 3 februari 1915 - aldaar, 19 juli 2009) was een Duitse beeldhouwster.

## Levensloop

Hunzinger werd in 1932 lid van de Kommunistische Partei Deutschlands en begon in 1935 met een kunstzinnige opleiding. Omdat ze van moederszijde van Joodse komaf was, zocht ze tijdens de Tweede Wereldoorlog haar toevlucht in achtereenvolgens Italië, Silezië en het hogere gedeelte van het Zwarte Woud. Ze kreeg twee kinderen van de Duitse kunstschilder Helmut Ruhmer maar kon vanwege de Neurenberger rassenwetten niet met hem trouwen. Ruhmer verloor vlak voor het einde van de oorlog het leven. In de jaren 50 trouwde ze met de kunstschilder Adolf Hunzinger en baarde haar derde kind. Na te zijn gescheiden, hertrouwde ze in de jaren 60 met de beeldhouwer Robert Riehl.
Hunzinger pakte na de oorlog haar afgebroken kunststudie in Oost-Berlijn weer op en gaf er onder meer les aan de kunsthogeschool. In 1953 vestigde ze zich als vrij kunstenares in Treptow-Köpenick.
Tegen het eind van haar leven werd ze lid van de in 2007 opgerichte socialistische partij Die Linke. Inge Hunzinger overleed in 2009 op 94-jarige leeftijd.

## Familie

Ingeborg Hunzinger is de kleindochter van de Duitse schilder Philipp Franck en de grootmoeder van de Duitse schrijfster Julia Franck.

## Beeldhouwwerken (selectie)

* Die Erde
* Die Sphinx
* Block der Frauen
* Der Traum
* Die sich Erhebende
* Mühsal, Besinnung, Aufbruch
* Wiedersehen
* Twee keramische beeldhouwwerken in Berlijn

## Literatuur

* Christel Wollmann-Fiedler, Ingeborg Hunzinger. Die Bildhauerin, Wuppertal: HP Nacke Verlag, 2005, ISBN 3-9808059-6-4
* Rengha Rodewill, Einblicke: künstlerische – literarische – politische. De beeldhouwer Ingeborg Hunzinger. Met letters van Rosa Luxemburg. Karin Kramer Verlag, Berlijn 2012, ISBN 978-3-87956-368-5

## Galerij

* Block der Frauen, herdenkingsmonument van het Rosenstraße-protest
* Die Sphinx
* Die Erde
* Vater und Kind, 1958, Müggelpark Berlin-Friedrichshagen
* Die Sinnende, 1980, Schlosspark Biesdorf Berlin-Marzahn
* Tugenden und Laster des Sozialismus, 1966, Funkwerk Berlin-Köpenick
* Tugenden und Laster des Sozialismus, 1966, Funkwerk Berlin-Köpenick
* Tugenden und Laster des Sozialismus, 1966, Funkwerk Berlin-Köpenick
* Sich Befreiender, 1991, Marzahner Promenade Berlin-Marzahn
* Sich Aufrichtende, 1987, Marzahner Promenade Berlin-Marzahn
* Die Geschlagene, 1985, Marzahner Promenade Berlin-Marzahn
* Paar-Alter (Detail), 1987, Schragenfeldstraße Berlin-Marzahn
* Der Jüngling, 1987, Schragenfeldstraße Berlin-Marzahn
* Der Knabe, 1986, Gartencenter Fürstenwalder Allee Berlin-Rahnsdorf
* Werden, 1987, Garten der Künstlerin Berlin-Rahnsdorf
* Gedenken an Mathilde Jacob, 1998, Franz-Mehring-Platz Berlin-Friedrichshain

## Externe link

* (de) Biografie, lijst en foto's van haar werken in Berlijn
* Gemeinsame Normdatei: 132291185
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2131 5640
* Library of Congress Control Number: n2011045448
* Virtual International Authority File: 47918983
* WorldCat (via VIAF): 47918983
# Internationaal Perscentrum Vlaanderen

Het Internationaal Perscentrum Vlaanderen (IPV) was een professioneel ontmoetingsplatform voor de mediawereld, de communicatiesector, de overheid, de zakenwereld en de privé-sector in Vlaanderen. Het IPV groeide uit de vzw Antwerps Pershuis die in 1986 werd opgericht op initiatief van de Vereniging van Beroepsjournalisten van België, afdeling Antwerpen-Limburg. De snelle evolutie van de media- en communicatiesector en het groeiend inzicht in het belang van beiden bij de overheid en de privé-sector, hebben in 2000 geleid tot de oprichting van het IPV. Naast de alternatieve journalistenvereniging Vlaamse Journalisten Vereniging hielden ook Belga en StampMedia er kantoor.
In 2010 werd het IPV gesloten.
# Internationaal Paralympisch Comité

Het Internationaal Paralympisch Comité (IPC) is een niet-gouvernementele organisatie gevestigd in het Duitse Bonn. Het IPC heeft als doel om de Paralympische Zomerspelen en Paralympische Winterspelen te organiseren. President van het IPC is sedert 2017 Andrew Parsons.

## Organisatiestructuur
### President

De president vertegenwoordigt het IPC en wordt voor acht jaar gekozen door middel van een geheime stemming door alle IPC-leden. Na de eerste termijn, kan deze nog met vier jaar verlengd worden. Andrew Parsons volgde Philip Craven in 2017 op die op zijn beurt in 2001 gekozen werd als opvolger van Robert Steadward.
| IPC-Presidenten | Periode |
| Robert Steadward | 1989-2001 |
| Philip Craven | 2001-2017 |
| Andrew Parsons | 2017-heden |

### Uitvoerend Comité

Het Uitvoerend Comité bestaat uit de voorzitter, vier vicepresidenten en tien reguliere leden. Deze leden worden voor vier jaar gekozen tijdens een geheime stemming. De commissie draagt onder meer zorg voor:
* De inachtneming van het Paralympisch Handvest
* De interne organisatie en financiën van het IPC
* Het opstellen van de agenda voor de IPC Session
* De begeleiding van de selectieprocedure voor de gaststad van de Paralympische Spelen. Sinds 2012 is de stad die de Olympische Spelen organiseert echter automatisch ook de gaststad van de Paralympische Spelen.
De IPC Sessie is de Algemene Vergadering van het IPC en het hoogste bestuursorgaan van het IPC dat alle belangrijke beslissingen neemt. De Vergadering bestaat uit alle IPC-leden, die tijdens stemmingen elk één stem hebben. De beslissingen van het congres zijn bindend. De twee- of driedaagse vergaderingen worden jaarlijks gehouden, óf na een oproep van de president of minimaal een derde van de leden.
In een paralympisch jaar worden de Spelen voorafgegaan door een vergadering. De vergadering beslist onder meer over de onderstaande onderwerpen:
* De keuze van een gaststad voor de Paralympische Spelen, zeven jaar voor aanvang. Sinds 2012 is de gaststad van de Olympische Spelen echter automatisch ook de gaststad van de Paralympische spelen en wordt deze niet meer bepaald door het IPC.
* Opname of uitsluiting van een sport van het paralympisch programma
* Verkiezing van de president, de vicepresidenten en de tien leden van het 'Executive Board'
# Internationaal Perscentrum (Brussel)

Het Résidence Palace - Internationaal Perscentrum (IPC) is een faciliteit, hub en locatie voor internationale journalisten in Brussel. Het IPC is opgericht op initiatief van de Belgische federale overheid om haar mediamogelijkheden te verbeteren. Het is een autonome dienst van de Algemene Directie externe communicatie, die verslag uitbrengt aan de Federale Overheidsdienst Kanselarij van de Eerste Minister.

## Externe link

* Officiële website
# Ioanna Kotsalou

Ioanna Kotsalou (Grieks: Ιωάννα Κώτσαλου) (28 november 2003) is een Griekse biatlete en langlaufster.
Kotsalou vertegenwoordigde haar land op de Olympische Jeugdwinterspelen van 2020 op het onderdeel biatlon. Ze eindigde als 79e op de 6 kilometer sprint en als 83e op de 10 kilometer.
Op de wereldkampioenschappen langlaufen in februari 2021 finishte ze als 91e.
* ↑ Olympedia––profiel. Gearchiveerd op 13 juli 2023.
* ↑ Sportuitslagen.org––Langlaufen - Wereldkampioenschappen noords skiën - 2020/2021
# International Karate

International Karate (ook wel World Karate Championship) is een computerspel dat ontwikkeld door System 3. Het spel kwam als eerste uit voor de ZX Spectrum in 1985, maar werd later omgezet naar andere homecomputers. Het doel van het spel is een zo hoog mogelijke dan te halen, de wereldkampioen worden en de hoogste score te behalen. In de singleplayer modus vecht de speler tegen computertegenstanders die telkens in kracht toenemen. In het spel kan gevochten worden en tussen de gevechten kan men bonuspunten behalen door middel van het kaatsen van stuiterende ballen, breken van houten planken, et cetera. Het spel kan met een joystick of via het toetsenbord gespeeld worden.

## Stages

* Fuji (Tokio, Japan)
* Sydney Harbour (Sydney, Australië)
* Vrijheidsbeeld (New York, VS)
* Verboden Stad (Peking, China)
* Christus de Verlosser (Rio de Janeiro, Brazilië)
* Palace of Westminster (Londen, Engeland)
* Parthenon (Athene, Griekenland)
* Piramide van Cheops (Caïro, Egypte)

## Platforms

| Jaar | Platform |
| 1985 | ZX Spectrum |
| 1986 | Amstrad CPC, Apple II, Atari 8-bit, Atari ST, Commodore 16 Plus/4, Commodore 64, MSX, PC Booter |
| 1989 | DOS |
| 2008 | Virtual Console (Wii) |

## Ontvangst

| Beoordeeld door | Platform | Datum | Score |
| Zzap! | Commodore 64 | 198606 juni 1986 | 91% |
| Power Play | Commodore 64 | 198602 februari 1986 | 84% |
| 64'er | Commodore 64 | 198609 september 1986 | 80% |
| ATARImagazin | Atari 8-bit | 198703 maart 1987 | 80% |
| Nintendo Life | Wii | 20080329 29 maart 2008 | 70% |
| Pixel-Heroes.de | Commodore 64 | 200312 december 2003 | 70% |
| Your Sinclair | ZX Spectrum | 198602 februari 1986 | 70% |
| Génération 4 | Atari ST | 1987 | 52% |
| All Game Guide | Commodore 64 | 1998 | 40% |
| Power Play | DOS | 198908 augustus 1989 | 36% |

## Latere versies

Het spel werd opgevolgd door:
* International Karate Plus (1987)
* International Karate 2000 (2000)
* International Karate Advanced (2001)
* (en) International Karate op MobyGames
* (en) Info op www.worldofspectrum.org
# International Journal of Theoretical Physics

International Journal of Theoretical Physics is een internationaal, aan collegiale toetsing onderworpen wetenschappelijk tijdschrift op het gebied van de theoretische fysica. De naam wordt in literatuurverwijzingen meestal afgekort tot Int. J. Theor. Phys. Het wordt uitgegeven door Springer Science+Business Media en verschijnt maandelijks. Het eerste nummer verscheen in 1968.
* International Journal of Theoretical Physics op OCLC WorldCat
* International Journal of Theoretical Physics op Genamics JournalSeek
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel International Journal of Theoretical Physics op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Internationaal Grootmeester dammen

De titel Internationaal Grootmeester wordt in de damsport toegekend door de FMJD. De titel kan worden verkregen door een enkele prestatie, bijvoorbeeld een klassering bij de eerste drie in een wereldkampioenschap of Europees kampioenschap met minstens twintig deelnemers. De continentale kampioenen van Afrika, Amerika en Azië en de nummer 2 van Afrika als het titeltoernooi minstens zestien deelnemers telt, worden tot Internationaal Grootmeester benoemd.
Het is ook mogelijk de titel te verkrijgen door drie internationale grootmeesternormen waarbij zowel de (in categorieën ingedeelde) toernooien als de (in een tabel te toetsen) prestaties van de speler aan een aantal voorwaarden moeten voldoen. Minstens een van de normen moet zijn verkregen in een door de FMJD erkend internationaal titeltoernooi.

## Internationale grootmeesters

| Mannen A-G Geert van Aalten Jeroen van den Akker Charles Beavogui Akoi Moerodoello Amrillajev Andris Andreiko Yuri Anikejev Ncho Joel Atse Eduard Autar Bassirou Ba Alexander Baljakin Johan Bastiaannet Aleksandr Boelatov Roel Boomstra John van den Borst Alain Bukasa Dingombe Guno Burleson Edvardas Bužinskis Rob Clerc Arnaud Cordier Battulga Deleg Abdoulaye Der As Malick Elh Diallo Geert van Dijk Martin Dolfing Aleksej Domchev Mustafa Durdyev Aleksandr Dybman Dul Erdenebileg Alexander Foerman Ganjargal Ganbaatar Anatoli Gantvarg Aleksandr Georgiejev Aleksandr Getmanski Pierre Ghestem Jan Groenendijk Luc Guinard | Mannen H-O Ron Heusdens Martijn van IJzendoorn Urmo Ilves Artem Ivanov Gérard Jansen Hans Jansen Herman de Jongh Teixeira Borba Jose Leandro Andrej Kalmakov Habib Kane Michail Kats Reinier Cornelis Keller Igor Kirzner Iser Koeperman Igal Koifman Michail Korchov Michail Korenevski Koffie Maxime Kouame Djedje Patrice Kouassi Leopold Kouogueu Kouomou Johan Krajenbrink Kaido Leesmann Rostislav Lesjtsjinski Freddy Loko Luzayadio Hein Meijer Pim Meurs Vladimir Milsjin Nikolaj Misjtsjanski Alexander Mogiljanski Jean Marc Ndjofang Flaubert Ndonzi Sjargej Nasevitsj Macodou N'Diaye Mamina N'Diaye Tuvshinbold Otgonbayar | Mannen P-Z Ricardo Pierre Mark Podolski Alexander Presman Erno Prosman Piet Roozenburg N'Diaga Samb Auke Scholma Aleksandr Schwarzman Mor Seck Ajnoer Sjajbakov Mark Sjoelman Jitse Slump Ton Sijbrands Allan Silva Wouter Sipma Vjatsjeslav Sjtsjogoljev Jos Stokkel Baba Sy Kees Thijssen Aleksej Tsjizjov Guntis Valneris Hans Vermin Vladimir Vigman Raimonds Vipulis Vadim Virny Jannes van der Wal Jevgeni Vatoetin Vladimir Veytsman Harm Wiersma Pan Yiming Laimonis Zalitis Hendrik van der Zee Wei Zhou | Vrouwen Elena Altsjoel Tanja Baljakina Olga Baltazhy Elena Chitaykina Tanja Chub Mandakhnaran Erdenetsogt Olga Federovich Zoja Golubeva Nina Hoekman Olga Kamychleeva Olga Levina Karen van Lith Elena Milsjina Viktoriya Motrichko Nyamjargal Munkbaatar Matrena Nogovitsyna Irina Pashkevich Ziwille Ringelene Natalia Sadowska Ewa Schalley Liouba Shaus Ludmilla Meijler-Sochnenko Tamara Tansykkoezjina Daria Tkatsjenko You Zhang |
# Internationaal Instituut Kanunnik Triest

Het Internationaal Instituut Kanunnik Triest (veelal afgekort als IICT, naar de Engelse benaming International Institute Canon Triest) is een vormingsinstituut en een onderzoekscentrum van de Congregatie van de Broeders van Liefde, dat werd opgericht te Gent op 5 september 2000.
Dit instituut werd genoemd naar de stichter van de Congregatie van de Broeders van Liefde, Kanunnik Petrus Jozef Triest (1760-1836).
Het Internationaal Instituut is onderverdeeld in vijf departementen, met name:
* Departement Geestelijke Gezondheidszorg
* Departement Onderwijs en Orthopedagogische Zorg
* Departement Management
* Departement Spiritualiteit
* Departement Onderzoek
Daarnaast is er nog een geassocieerd departement voor Afstandsonderwijs.
Naast het aanbieden van specifieke vormingsprogramma's wordt er ook onderzoek gedaan.
Zowel de aangeboden opleidingen als het onderzoek worden georganiseerd in samenwerking met binnen- en buitenlandse universiteiten en studiecentra.
Het Internationaal Instituut Kanunnik Triest organiseert tevens internationale colloquia, studiedagen en lezingen.
De huidige voorzitter is broeder René Stockman f.c.

## Externe link

* Internationaal Instituut Kanunnik Triest
# Iolaus bilineata

Iolaus bilineata is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Bethune-Baker.
# Iqta

Een iqta (Arabisch: اقطاع, iqta') was in de Middeleeuwen in de islamitische wereld een contract waarbij een sultan het recht belasting op te halen in een bepaald gebied afstond aan een lokale machthebber, een muqti. Daarvoor in de plaats kreeg de lokale machthebber de verplichting soldaten te leveren en de orde te handhaven in het betreffende gebied.
Hoewel het systeem van iqta's wel vergeleken is met het feodale systeem van leenheren en leenmannen in middeleeuws Europa, zijn er ook verschillen. Zo hadden de muqti's het gebied niet in bezit, maar slechts het recht het te besturen.
Omdat iqta's vaak erfelijk overgingen van vader op zoon, zorgde het systeem voor het ontstaan van een soort landelijke adel. Dit was een belangrijke factor in het eroderen van het centraal gezag van de sultan.
# Iquiracetima

Iquiracetima is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Galileo & Martins.

## Soorten

Iquiracetima omvat de volgende soorten:
* Iquiracetima aspasia Galileo & Martins, 1995
* Iquiracetima brachialis (Thomson, 1868)
* Iquiracetima ceruri Galileo & Martins, 2008
* Iquiracetima rana Galileo & Martins, 2008
* Iquiracetima tuberosa (Belon, 1896)
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Il fiore delle Mille e una notte

Il fiore delle Mille e una notte is een Italiaanse dramafilm uit 1974 onder regie van Pier Paolo Pasolini. De film is het laatste deel in Pasolini's "Trilogie van het Leven". De film is gebaseerd op de Sprookjes van duizend-en-een nacht.
Pasolini's opvolgende project was zijn "Trilogie van de Dood". Alleen de eerste film in deze trilogie is tot stand gekomen; de film Salò of de 120 dagen van Sodom.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Ninetto Davoli | Prins Aziz |
| Franco Citti | Demon |
| Franco Merli | Nur Ed Din |
| Tessa Bouché | Aziza |
| Ines Pellegrini | Zumurrud |
| Margareth Clémenti | Moeder van Aziz |
| Luigina Rocchi | Budur |
| Alberto Argentino | Prins Shahzmah |
| Francesco Paolo Governale | Prins Tagi |
| Salvatore Sapienza | Prins Yunan |
| Zeudi Biasolo | Zeudi |
| Elisabetta Genovese | Munis |

## Externe link

* (en) Il fiore delle Mille e una notte in de Internet Movie Database
Accattone (1961) · Mamma Roma (1961) · Il Vangelo secondo Matteo (1964) · Uccellacci e uccellini (1966) · Edipo re (1967) · Teorema (1968) · Porcile (1969) · Medea (1969) · Il Decameron (1971) · I racconti di Canterbury (1972) · Il fiore delle Mille e una notte (1974) · Salò o le 120 giornate di Sodoma (1975)
# Il gattopardo

Il gattopardo kan verwijzen naar:
* De tijgerkat, een roman van Giuseppe Tomasi di Lampedusa
* Il gattopardo (film), een film van Luchino Visconti
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Il gattopardo en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Inti (vliesvleugeligen)

Inti is een geslacht van vliesvleugeligen uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Hansson.

## Soorten

Het geslacht Inti is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Inti levis Hansson, 2010
* Noyes, J.S. (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012