OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jean-Paul Vroom

Johannes Paulus (Jean-Paul) Vroom (Den Haag, 21 januari 1922 – Amsterdam, 29 maart 2006) was een Nederlands beeldend kunstenaar, vormgever en fotograaf.
* ↑ Overlijdensadvertentie Overleden: Jean-Paul Vroom (29-03-2006), online-familieberichten.nl. Gearchiveerd op 26 september 2022.
* ↑ Johannes Paulus Vroom, archief.amsterdam
* ↑ Etser JEAN-PAUL VROOM stort zich in de fotografie Van onze verslaggever TEUN VAN DEN BERG. "Het vrĳe volk : democratisch-socialistisch dagblad". Rotterdam, 27-09-1969, p. 23. Geraadpleegd op Delpher op 26-09-2022, https://delpher.nl/nl/kranten/view?coll=ddd&identifier=ddd:010957018:mpeg21:p023
* ↑ Jean-Paul Vroom in kort geding Kunstschilder bestrijdt artikel in Revu Ook journalist aangeklaagd. "De Volkskrant". 's-Hertogenbosch, 01-11-1967. Geraadpleegd op Delpher op 26-09-2022, https://delpher.nl/nl/kranten/view?coll=ddd&identifier=ABCDDD:010849390:mpeg21:p009
* ↑ Jean-Paul Vroom, theaterencyclopedie.nl. Gearchiveerd op 30 november 2022.
* ↑ IMDB. Gearchiveerd op 29 september 2022.
* ↑ jpvroom.nl, Hans Plomp
# De vierde dimensie (Ravian)

De vierde dimensie is het eerste stripalbum uit de Ravian-reeks. Het album is getekend door Jean-Claude Mézières met scenario van Pierre Christin.

## De verhalen

In het Galaxity van het jaar 2720 saboteert technoctraat Xombul de droommachines waaraan de bewoners van Galaxity hun gelukkige en zorgeloze leventje ontlenen en zet zo hun hele dagelijkse leven op z'n kop. Vervolgens reist hij naar het jaar 1000, naar het kasteel van Alberik de Oude. Met behulp van diens toverkunst wil hij de bewoners van Galaxity tot slaven maken en zichzelf uitroepen tot Keizer. Ravian krijgt de opdracht hem achterna te reizen en hem tegen te houden. In dit middeleeuws tijdperk ontmoet hij voor het eerst Laureline, in alle vervolgdelen zijn metgezellin.
# Station Heuvelsche Steeg

Stopplaats Heuvelsche Steeg (ook wel Amerongen genoemd) is een voormalige stopplaats aan de Rhijnspoorweg (Amsterdam-Utrecht-Arnhem). De stopplaats werd geopend op 21 juli 1902, en gesloten in 1927.
Tot 1915-1916 was de naam van dit station "stopplaats Amerongen".
0: Amsterdam Centraal · 1: Amsterdam Muiderpoort · 2: Amsterdam Weesperpoort · 3: Amsterdam Amstel · 4: Duivendrecht · 6: Amsterdam Arena (stadionhalte) · 6: Amsterdam Bijlmer ArenA · 9: Amsterdam Holendrecht · 11: Abcoude · 16: Vreeland · 19: Nieuwersluis-Loenen · 23: Breukelen · 28: Maarssen · 33: Utrecht Zuilen · 35: Utrecht Centraal · 37: Jeremiebrug · 37: Utrecht Vaartsche Rijn · 38: Houtenschepad · 39: Meerveldscheweg · 40: Vechten · 42: Bunnik · 47: Driebergen-Zeist · 50: Driebergen-Austerlitz · 53: Maarn (oud) · 54: Maarn · 57: Maarsbergen · 62: Heuvelsche Steeg · 68: Veenendaal-De Klomp · 75: Ede-Wageningen · 80: Buunderkamp · 84: Wolfheze · 88: Oosterbeek · 92: Arnhem Centraal · 93: Arnhem Velperpoort · 96: Fort Westervoort · 97: Oostzijde Brug · 98: Westervoort · 101: Duiven · 105: Groessen · 106: Zevenaar · 111: Babberich · 115: Elten
# Alaus constrictus

Alaus constrictus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door Schwarz.
# Anaspis incognita

Anaspis incognita is een keversoort uit de familie bloemspartelkevers (Scraptiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Schilsky.
# Essex (Missouri)

Essex is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Missouri, en valt bestuurlijk gezien onder Stoddard County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 524. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 529, een stijging van 5 (1,0%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 0,7 km², geheel bestaande uit land. Essex ligt op ongeveer 95 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Essex.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Essex op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Jan Ekels de Jonge

Jan Ekels de Jonge (ook genoemd: Jan Ekels II) (Amsterdam, 28 juni 1759 - aldaar, 4 juni 1793) was een Nederlands kunstschilder.
Johannes Hermannus Ekels werd in de katholieke schuilkerk 't Boompje gedoopt als zoon van Jan Ekels de Oude en Sibilla Angenent. Hij kreeg les van zijn vader, en bezocht de Amsterdamse Tekenacademie. Van 1776 tot 1778 studeerde hij in Parijs, waar hij kennismaakte met het classicisme. In 1781 won hij de eerste prijs van de Amsterdamse Tekenacademie en als geschenk kreeg hij een medaille en het Groot-Schilderboek van Gerard de Lairesse. In 1783 trok hij met een tweetal vrienden langs de Rijn om in Duitsland musea te bezoeken. In datzelfde jaar werd hij toegelaten tot het genootschap Felix Meritis op Keizersgracht. In 1790 woonde hij op de Achtergracht. Na de dood van zijn ouders erfde hij een klein fortuin en beoefende de kunst op z'n gemak.
Er zijn ongeveer 50 schilderijen en vele tekeningen van hem bekend. In zijn genrestukken werd hij beïnvloed door 17e-eeuwse genreschilders als Johannes Vermeer, Gabriel Metsu en Pieter de Hooch. Ook schilderde hij het enig bekende portret van Egbert van Drielst, een behangschilder. De kunstenaar stierf op 33-jarige leeftijd als gevolg van een beroerte. Hij werd begraven in de Nieuwezijds Kapel vanuit een chic logement in de Nieuwe Doelenstraat.
* Een schrijver in zijn studio
* Interieur met een man schrijvend aan een lessenaar op een tafel (1784)
* Kaartspelers in een herberg (1784)
* Een schrijver die zijn pen versnijdt, 1784
* Studie van mannelijk naakt, achterover liggend op de rug (1786)
* Portret van de schilder Egbert van Drielst
# De vier evangelisten (stripalbum)

De vier evangelisten is het 59ste stripalbum van De Blauwbloezen. De oorspronkelijke Franse titel luidt Les quatre evangélistes. De strip werd getekend door Willy Lambil en het scenario werd geschreven door Raoul Cauvin. Het album werd uitgebracht in 2015 door uitgeverij Dupuis.
# Acanthobothrium chilensis

Acanthobothrium chilensis is een lintworm (Platyhelminthes; Cestoda). De worm is tweeslachtig. De soort leeft als parasiet in andere dieren.
Het geslacht Acanthobothrium, waarin de lintworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Onchobothriidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Rego, Vincednte & Herrera.
# Station Dunowo

Station Dunowo is een spoorwegstation in de Poolse plaats Dunowo.
# Albert Rossow

Albert Rossow (Szczecin (toen: Stettin), 21 maart 1857 – Luzern, 24 april 1943) was een Duits componist en militaire kapelmeester, die later in Zwitserland leefde.

## Levensloop

Hij studeerde aan de Staatliche Hochschule für Musik in Berlijn. Rond 1900 emigreerde hij naar Zwitserland en woonde voortaan te Luzern. Rossow werd in 1917 de eerste dirigent van de Stadtmusik Zürich, die ter voren vanuit de fusie van twee harmonie-orkesten ontstaan was. In deze functie bleef hij tot 1928. In 1926 en 1927 was hij eveneens dirigent van de Stadtmusik Winterthur.
Hij componeerde werken voor orkest, harmonie- en fanfareorkest, koor- en kamermuziek. Hij is begraven op de "Südwestkirchhof (Zuidwestelijke kerkelijke begraafplaats)" te Stahnsdorf. Alhoewel het graf er niet meer is, werd in het register van deze begraafplaats gedocumenteerd "Dirigent des Koslekschen Bläserbundes".

## Composities
### Werken voor orkest

* 1926: - In der Jasminlaube, gavotte voor orkest, op. 36
* 1927: - Für myni liäbe Chind, vanuit een Zwitsers dialect-boek voor Kleine en Grote - tekst: Wilfried Schwyzer
* 1937: - Jugendspiele - Jeux de la jeunesse, Intermezzo, opus 138

### Werken voor harmonie- en fanfareorkest

* 1909: - Marschmusik-Album, verzameling van 12 marsen voor mars- en concertmuziek
* 1921: - Mit Leier und Schwert - Sabre et Lyre Preis-Marsch
* 1923: - Gai Retour Pas Redoublé pour harmonie et fanfare, op. 110
* 1923: - Feierstunde - Récréation Serenade, op. 92
* 1923: - Spanischer Tanz - Danse espagnole
* 1925: - Ballettmusik
* 1926: - In der Jasminlaube gavotte, op. 36
* 1927: - Fackeltanz, op. 123
* 1927: - Rhapsodie, op. 126
* 1929: - Czardas
* - Concertouverture
* - Erinnerung an die Schweiz
* - Frühlingsanfang
* - Herbstgedanken, voor 2 bugels en harmonieorkest
* - Triumph-Marsch, op. 146

### Vocale muziek
#### Werken voor koor

* 1935: - Gloria!, Hymne, op. 87 - tekst: Gobi Walder

#### Liederen

* - Kampf, voor zangstem en piano, op. 145
* - Nothelfer-Lied, voor zangstem en piano, op. 148 - tekst: Johannes Lejeune

### Werke für Klavier

* 1923: - Con grazia gavotte voor piano vierhandig, op. 53
# Anaspis jeanneli

Anaspis jeanneli is een keversoort uit de familie bloemspartelkevers (Scraptiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Pic.
# Euchorthippus pulvinatus

Euchorthippus pulvinatus of gele prairiesprinkhaan is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1846 door Johann Gotthelf Fischer von Waldheim.
# Jan Eizes de Boer

Jan Eizes de Boer (Sneek, 6 juni 1932 – Heerde, 17 februari 2020) was een Nederlands burgemeester. Hij was lid van de CHU en later het CDA.

## Biografie

Hij werd in 1971 gemeentesecretaris van Medemblik en eind 1973 volgde zijn benoeming tot burgemeester van Marken. In juni 1979 werd hij de burgemeester van de Gelderse gemeente Hengelo en van oktober 1985 tot zijn pensionering in 1997 was de Boer de burgemeester van Heerde.
* ↑ Mensenlinq
# De Nieuwe Stijl

De Nieuwe Stijl: werk van de internationale avant-garde is een voormalig literair tijdschrift voor avant-garde poëzie en literatuur.
Het tijdschrift werd in 1965 opgericht door Armando, Hans Sleutelaar, C.B. Vaandrager en Hans Verhagen als opvolger van het literaire blad Gard Sivik. Zij waren de voornaamste vertegenwoordigers van de Zestigers, een literaire groep volgend op de Vijftigers.
Karakteristiek aan hun werk was een nieuw realisme en een nieuwe zakelijkheid. Sleutelaar en Vaandrager hadden enige jaren reclameteksten geschreven, en Sleutelaar had de naam ook bedacht als pakkende slogan. Met de naam zelf verwezen ze naar De Stijl uit de jaren 1920 rond Theo van Doesburg.
De intentie was om de 'Nieuwe Poëzie' en het beeldende werk van de Nederlandse Nul-beweging als een geheel te presenteren. Het tijdschrift is in twee jaarlijkse nummers verschenen. Een derde nummer is er door onderlinge strijd niet gekomen.

## Externe link

* Tijdschrift De Nieuwe Stijl bij de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren (dbnl)
* 1 2 Jac. Janssen. "De beeldenstorm van Gard Sivik en De Nieuwe Stijl 1955-1966." Literatuur. Jaargang 7 (1990). p. 126-133. Gearchiveerd op 8 juni 2023.
* ↑ Ares Koopman en Janneke Wesseling, "De Nieuwe Stijl forever," Ons Erfdeel. Jaargang 33 (1990). Gearchiveerd op 14 april 2023.
* ↑ Redactie. "De Nieuwe Stijl volgt Gard Sivik op," Algemeen Handelsblad, 06-01-1965. Geraadpleegd op Delpher op 29-09-2018.
* ↑ Redactie "'GARD SIVIK' IS DOOD, MAAR DE NIEUWE POËZIE LEEFT ’onze privé-stemmingen moeten niets te maken hebben met onze gedichten’". Nieuwsblad van het Noorden. Groningen, 29-12-1965. Geraadpleegd op Delpher op 29-09-2018.
* ↑ Hans van Straaten. "Gard Sivik + (Nul = O) = De Nieuwe Stijl," Het vrĳe volk : democratisch-socialistisch dagblad, Rotterdam, 30-04-1965. Geraadpleegd op Delpher op 29-09-2018.
# Acanthoscelides fernandezi

Acanthoscelides fernandezi is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1990 gepubliceerd door Johnson.
# Station Pińczów

Station Pińczów is een spoorwegstation in de Poolse plaats Pińczów.
# Ancistrogobius squamiceps

Ancistrogobius squamiceps is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de grondels (Gobiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Shibukawa, Yoshino & Allen.
# Eucera tricincta

Eucera tricincta is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1835 door Erichson.
# Homothraulus larensis

Homothraulus larensis is een haft uit de familie Leptophlebiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Navás. De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Acanthoscelides ferrugineus

Acanthoscelides ferrugineus is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1790 gepubliceerd door Oliver.
# Station Plabuan

Plabuan is een spoorwegstation in de Indonesische provincie Midden-Java.

## Bestemmingen

* Brantas: naar Station Jakarta Tanahabang en Station Kediri
* Kertajaya: naar Station Jakarta Pasar Senen en Station Surabaya Pasarturi
* Matarmaja: naar Station Jakarta Kota en Station Malang
* Tawang Jaya: naar Station Jakarta Pasar Senen en Station Semarang Poncol
* Kaligung Ekonomi: naar Station Semarang Poncol en Station Slawi
# Albrecht Altdorfer

Albrecht Altdorfer (bij Regensburg, circa 1480 — aldaar, 2 februari 1538) was een kunstschilder in Zuid-Duitsland en een tijdgenoot van Albrecht Dürer. Hij geldt als de belangrijkste vertegenwoordiger van de Donau-school. Naast schilder, was hij ook etser en architect. Tevens was hij een prominent raadslid in Regensburg.
Over het leven van Altdorfer is weinig bekend. Men denkt dat hij leerling geweest is in een atelier voor miniaturisten, omdat zijn vroegste werk aan deze techniek herinnert. In elk geval is Altdorfer beïnvloed door Lucas Cranach de Oude en door Max Reichlich. Altdorfer verkreeg in 1505 het burgerrecht van Regensburg en werd daar raadslid. In 1526 werd hij er benoemd tot stadsbouwmeester. Hij wilde echter geen burgemeester worden, omdat hij zich aan de schilderkunst wilde wijden.

## Schilderstijl

Altdorfer schilderde vooral landschappen en mythologische voorstellingen; het meest beroemd zijn de landschappen, die hij schilderde om hun schoonheid en niet als illustratie bij een verhaal. Altdorfer kan zo gezien worden als de eerste landschapsschilder uit de Noordelijke renaissance. Zelfs in de meeste van zijn religieuze schilderijen speelt het landschap een grote rol.

## Musea

Werken van Albrecht Altdorfer bevinden zich in diverse musea, onder andere:
* Gemäldegalerie in Berlijn
* Kunsthistorisches Museum in Wenen
* Louvre in Parijs
* Alte Pinakothek in München
* Hermitage in Sint-Petersburg

## Externe link

* Albrecht Altdorfer op Artcyclopedia met veel links
* Auckland Art Gallery Toi o Tāmaki: 930
* Art Gallery of South Australia: 3949
* Bibsys: 90618338
* Biblioteca Nacional de España: XX1002383
* Bibliothèque nationale de France: cb11888570t (data)
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: altd001
* Gemeinsame Normdatei: 118502220
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2145 2119
* KulturNav: 66ddeb5f-baed-48e5-acd9-ef1dea50bbbe
* Library of Congress Control Number: n50053721
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000200893
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00431354
* National Gallery of Victoria: 3953
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: skuk0000027
* Nationale bibliotheek van Australië: 35003981
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007257783805171
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000212685
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070232768
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 1354
* LIBRIS: 258853
* SNAC: w6wd6nr1
* Système universitaire de documentation: 027539342
* Museum of New Zealand Te Papa Tongarewa: 64
* Trove: 786029
* Union List of Artist Names: 500031250
* Virtual International Authority File: 100221829
* WorldCat (via VIAF): 100221829
# Ancistrogobius yanoi

Ancistrogobius yanoi is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de grondels (Gobiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Shibukawa, Yoshino & Allen.
* ↑ (en) Ancistrogobius yanoi op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Ancistrogobius yanoi. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Eucera truttae

Eucera truttae is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Cockerell.
# Homothyrea

Homothyrea is een geslacht van kevers uit de familie bladsprietkevers (Scarabaeidae). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1895 door Kolbe.

## Soorten

* Homothyrea cinctipennis (Lansberge, 1882)
* Homothyrea helenae (Schaum, 1848)
* Homothyrea inornatipennis Gahan, 1903
* Homothyrea thoracica (Schaum, 1841)
# Jan Hulst (violist)

Jan Hulst (23 juni 1937 - 23 september 2024) is een Nederlands (alt)violist en (alt)vioolpedagoog.
Hulst was een leerling van Jan Damen en Jo Juda, hij behaalde aan het Conservatorium van Amsterdam zijn solisten-diploma en vervolgde zijn studie bij Felix Hupka in het vak orkestdirectie. Hij was concertmeester van het Kunstmaand Orkest (later Amsterdams Philharmonisch Orkest) en werkte regelmatig mee aan concerten van het Nederlands Kamerorkest. Daarnaast speelde hij tussen 1963 en 1966 tweede viool in het Koninklijk Concertgebouworkest.
Tussen 1971 en 2000 was hij leraar viool aan de Conservatorium Zwolle en het Rotterdams Conservatorium.
In de jaren zestig en zeventig was Jan Hulst tweede violist van het Amsterdams Strijkkwartet, dat onder leiding stond van partner Jeannelotte Hertzberger, voortkomend uit het Nederlands Kamerorkest. Daarna waren ze beiden te vinden in muziekensemble Arcis. In 2005-2006 was hij invallend dirigent van het Zeister Philharmonisch Orkest. Tussen 2003 en 2012 was hij dirigent van het Colenso Consort, thans Kamerorkest Soest (KOS). Hij was zelf eerste violist in het Antonio Strijkkwartet. Op latere leeftijd speelden zowel Hulst als Hertzberger in het Laer-Strijktrio en/of Strijkkwartet; ze woonden toen allebei in Laren. Zijn laatste jaren bracht hij door in het Rosa Spier Huis.
Hulst als docent vroeg aan componist Maarten Bon een werk voor zijn leerlingen; hij vond dat ze wel eens met een ander instrument dan piano moesten leren samenspelen. Hij koos daartoe een bezetting van violist en twee slagwerkers. Bon schreef voor Boréal echter de vioolpartij veel te moeilijk voor leerlingen en er waren uiteindelijk zestien slagwerkers nodig voor zijn werk uit te voeren. Boréal I kreeg varianten, voor twee piano’s Boréal II; voor pianola Boréal III, voor orkest Boréal IV en voor vier piano’s Boréal V). Het werd in een uitvoering vastgelegd voor Composers’s Voice (CV 8404) uitgave 1984.
* Zeister Philharmonisch Orkest (geraadpleegd 27 april 2023) met opleiding, orkesten en leraarschap
* Kamerorkest Soest ~. Kamerorkest Soest. Gearchiveerd op 29 november 2022. Geraadpleegd op 27 februari 2021.
* Soester Courant, 2 april 2003, pagina 10, benoeming dirigent Colenso met opleiding, Colenso en leraarschap (geraadpleegd 27 april 2023)
* Soester Courant, 24 april 2002, pagina 7, overgang van Antoniokwartet naar Laer-strijkkwartet (geraadpleegd 27 april 2023)
# De Koe (Heesselt)

De Koe is een kunstwerk van de Nederlandse beeldend kunstenaar Gerry van der Velden in het Betuwse dijkdorp Heesselt. Heesselt ligt aan de Waal in de gemeente West Betuwe, in de Nederlandse provincie Gelderland. Het beeld staat in de bocht van de Waalbandijk bij de steenfabriek.
Het beeld van een roodbonte koe was eigenlijk een ludieke uiting van protest tegen de plannen van Rijkswaterstaat om het natuurontwikkelingsgebied de Heesseltsche Uiterwaarden ingrijpend te gaan herinrichten. Om het land achter de dijken beter te beschermen tegen hoogwater en om nieuwe natuur te verkrijgen, wordt het overwegend agrarische gebied opnieuw ingericht. Tegenstanders vinden de nieuwe natuur helemaal niet nodig en willen dat het uiterwaardenlandschap blijft zoals het is. Als protest plaatste de Kunststichting Neerijnen in 2003 de metershoge koe in de uiterwaarden. Rijkswaterstaat heeft nadien de plannen in overleg met de bevolking aangepast.
Het oorspronkelijke kunstwerk was gemaakt van gips en glasvezel en was bedoeld als een tijdelijke actie. Toen het door de natuur was aangetast en de tijdelijke vergunning was verlopen, liet de gemeente Neerijnen weten dat het moest verdwijnen. Tijdens een bijeenkomst van de Vrienden van de oude toren, die geld bijeen wilden brengen voor het uurwerk van de Dikke toren in Varik, kwam De Koe aan de orde en werd de Stichting Behoud van de Koe opgericht.
De stichting wilde de koe graag in brons laten gieten. Hiervoor heeft zij sponsors gezocht, een kunstveiling gehouden tijdens het Tielse fruitcorso van 2010, en honderden miniaturen van de koe verkocht. Een bronzen beeld bleek echter niet haalbaar omdat dat te duur en te zwaar zou worden. In plaats daarvan kwam er een koe van kunststof waarop de kleuren van het roodbont weer duidelijk uitkomen. Deze is op 18 juni 2011 onthuld door wethouder Jan Koedam, onder begeleiding van muziek van koehoorns en koebellen. Koe Antonia mag nu op haar plek blijven staan.
Aan de dijk is een plaquette met een gedicht van Koos van Zomeren geplaatst:
    Doe maar gewoon
    Doe mij maar een gewone koe
    in een gewone uiterwaard
    aan het gewone water van de Waal.
    Doe mij het licht van vroeger maar,
    een boer die als een wilg geworteld is,
    en als het even kan o Heer,
    die fietser nog een keer, die ene fietser op zijn Fongers
    op de dijk.
# Station Sprokkelbosch

Station Sprokkelbosch is een voormalige treinhalte aan de Brabantse Lijn in de gemeente Rosmalen. De halte was bij het gehucht Sprokkelbosch.
Daar waar de stopplaats heeft gestaan, is nog terug te vinden op de kaart van Rosmalen. Thans is daar de Peelhoeven. Het gebouw waar het station was, van waar ook de overwegen en de seinen werden bediend, is in de jaren 80 afgebroken. Het station heeft van 1881 tot 1938 dienstgedaan als station.