OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Horin (rivier)

De Horin of Harin is een rivier die door Oekraïne en Wit-Rusland stroomt en ten slotte de Pripjat voedt. De rivier heeft een lengte van 659 km en een stroomgebied van 22.700 km². De maximale breedte van de Horin bedraagt 80m en de maximale diepte 16m. Een belangrijke zijrivier van de Horin is de Sloetsj.
De Horin ontspringt in de oblast Ternopil in Oekraïne, ten zuiden van de stad Kremenets. Deze stad ligt ten noorden van Ternopil, het administratief centrum van de oblast. De rivier stroomt naar het noorden alwaar deze meandert door de oblasten Chmelnytsky en Rivne. Daarna stroomt de rivier naar het noordoosten door de Wit-Russische oblast Brest, alwaar de Horin uitmondt in de Pripjat.
De kerncentrale Chmelnytsky, gelegen nabij de stad Netisjin, betrekt water uit de Horin als koelwater.
Voordat de rivier werd ingedamd, wat tot vervuiling leidde, werd het water gebruikt voor irrigatie en visserij. Een schoonmaakpoging in 1996 was een stap richting herstel van de rivier.
Steden en dorpen gelegen aan de Horin zijn: (Oekraïne:) Iziaslav, Slavoeta, Netisjin, Ostrog, Dubrovytsia, en (Wit-Rusland:) Rechytsa, Stolin.
* Virtual International Authority File: 317093384
* WorldCat (via VIAF): 317093384
# Dyschirius matisi

Dyschirius matisi is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Lafer.
# De sponskesrace

De sponskesrace is het 21ste album uit de Belgische stripreeks De avonturen van Urbanus en verscheen in 1989. Het werd getekend door Willy Linthout en bedacht door Urbanus zelf.

## Verhaal

Urbanus is depressief, hij ziet het niet meer zitten omdat hij geen ouders meer heeft, zie Het kunstmatige weeskindje. Hij zou graag naar zijn moeder in Congo gaan.

## Culturele verwijzingen

* In dit album gaat het verhaal nog verder op de achterkaft van de laatste pagina.
* ↑ Fiche De Sponskesrace; De Avonturen van Urbanus
# De spookmolen

De spookmolen is een volksverhaal uit de Lage Landen.

## Het verhaal

Een molenaar woont met zijn gezin in een woning naast de molen. De knecht slaapt in de molen en moet 's nachts als het waait malen. Ook scherpt hij de molensteen met een bilhamer. Wie overdag niet in spoken gelooft, weet 's nachts niet hoe snel hij de molen moet verlaten. Als de molenaar 's nachts zelf maalt, gebeurt er echter niks. De man kan het werk niet alleen en huurt steeds nieuwe knechten in. Een jonge man komt, hij heeft een vierkante kaak van iemand die niet snel opzij gaat. De molenaar waarschuwt dat het 's nachts nogal rumoerig kan zijn in de molen. De vrouw van de molenaar verzorgt de knecht goed en de grootmoeder krijgt dunne melksoep. Na het eten gaat de knecht naar de molen en zet op elke traptrede een kaars.
Later begint het te kreunen in de molenbalken alsof er een volle storm staat, maar als de jongen zijn hoofd naar buiten steekt houdt het op. Dan ziet hij een kat op een balk en er klinkt een enorm hard kattegekrijs. De knecht ziet felrode ogen vanaf de balk schijnen en hij vraagt of de kat dit doet. Er schiet een gifgroene straal uit de ogen van de kat en het beest waarschuwt voor de grote rooie. De knecht schrikt van de sprekende kat en hoort van buiten een gruwelijk gekrol. Tot nu toe was elke knecht op de loop gegaan, maar soms worden mensen kwaad als je ze bang maakt. Deze knecht smijt de bilhamer naar de kat, treft een voorpoot en het dier vlucht op drie poten.
De vierde poot zit onder de bilhamer en de knecht vindt dit toch wel zielig en steekt de poot in zijn zak. De knecht gaat naar bed en de volgende morgen vraagt de molenaar hoe het is gegaan. De knecht vertelt dat alles goed ging en wil niet praten over het voorval. Hij vraagt waar de grootmoeder is en hoort dat ze een vingertop heeft afgesneden. Dan laat de knecht het kattepootje zien en vertelt alles. De molenaar en zijn vrouw beseffen wat dit betekent. Ze zullen moeilijkheden krijgen als in het dorp bekend wordt dat grootmoeder een heks is. De knecht belooft niks te vertellen, het bevalt hem wel bij dit gezin.
De knecht wordt goede vrienden met de grootmoeder en de molenaar en zijn vrouw hebben nooit gevraagd of de kat nog op bezoek is geweest. Niemand weet of de grote rooie de kater van de buren is of de duivel. De molen is inmiddels afgebroken.
# De eindafrekening 2015

De eindafrekening 2015 is de lijst van nummers die het tijdens het jaar 2015 het best hebben gedaan in de Afrekening, de wekelijkse lijst van Studio Brussel. De eindafrekening 2015 werd op 02 januari 2016 gepresenteerd door Joris Lenaerts op Studio Brussel.
| Positie | Artiest | Titel |
| 1 | Muse | Mercy |
| 2 | Dotan | Hungry |
| 3 | Balthazar | Bunker |
| 4 | Oscar and the Wolf | Joaquim |
| 5 | Tame Impala | The Less I Know The Better |
| 6 | Royal Blood | Little Monster |
| 7 | The Van Jets | Two Tides of Ice |
| 8 | Black Box Revelation | Gloria |
| 9 | K's Choice | Private Revolution |
| 10 | Balthazar | Then What |
| 11 | Kendrick Lamar | King Kunta |
| 12 | Muse | Dead Inside |
| 13 | Oscar and the Wolf | Undress |
| 14 | School Is Cool | If So |
| 15 | Royal Blood | Ten Ton Skeleton |
| 16 | The War on Drugs | Burning |
| 17 | The Van Jets | Carpet Man |
| 18 | EL VY | Return To The Moon |
| 19 | Blur | Lonesome Street |
| 20 | Netsky | Rio |
| 21 | Selah Sue | Alone |
| 22 | Tourist LeMC | Koning Liefde |
| 23 | Florence + The Machine | Ship to Wreck |
| 24 | Editors | Life is a Fear |
| 25 | Arctic Monkeys | Fireside |
| 26 | Christine and the Queens | Christine |
| 27 | Foo Fighters | Congregation |
| 28 | James Bay | Hold Back The River |
| 29 | Bring Me the Horizon | Throne |
| 30 | Balthazar | Night Club |
| 31 | Intergalactic Lovers | Great Evader |
| 32 | Triggerfinger | Big Hole |
| 33 | Tout Va Bien | This Fight |
| 34 | Florence + The Machine | Queen of Peace |
| 35 | Raving George ft. Oscar and the Wolf | You’re Mine |
| 36 | Blur | Ong Ong |
| 37 | K's Choice | Bag Full of Concrete |
| 38 | Beck | Dreams |
| 39 | Selah Sue | I Won’t Go For More |
| 40 | Foo Fighters | The Feast and The Famine |
| 41 | Channel Zero | Help (Unplugged) |
| 42 | Mumford & Sons | Believe |
| 43 | / The Subs ft. Friends in Paris | Close To Faith |
| 44 | Trixie Whitley | Soft Spoken Words |
| 45 | Circa Waves | T-Shirt Weather |
| 46 | Intergalactic Lovers | No Regrets |
| 47 | Adele | Hello |
| 48 | Muse | Psycho |
| 49 | Lost Frequencies | Reality |
| 50 | Selah Sue | Reason |
1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014
# Dave Potter

David "Dave" Potter (Hovingham (Yorkshire), 27 juli 1950 - Chester (Cheshire), 18 september 1981) was een Brits motorcoureur.
Dave Potter was een typische vertegenwoordiger van het "Continental Circus", de groep coureurs die vooral lang internationale racecircuits reden, maar lang niet altijd uitkwamen in het wereldkampioenschap wegrace.

## Carrière

Potter begon in 1969 te racen met zijn toen al sterk verouderde BSA Gold Star. Die haalde hij uit elkaar, gooide de onderdelen in een auto en reed naar Londen, waar hij in dienst trad bij Paul Dunstall. Door veel overuren te maken kon hij een Dunstall-Norton racer kopen en hij spaarde steeds door om speciale Dunstall-onderdelen te monteren die zijn machine steeds beter maakten. Daarmee begon hij nationale races te winnen. Hij won de Lord of Lydden Crown, maar startte met een eendags-licentie in de internationale Hutchinson 100. Daar crashte Charlie Sanby, die voor de Londense motorhandelaar en oud-racer Gus Kuhn reed. Kuhn zocht een vervanger en nam Dave Potter in dienst. In 1972 werd hij Brits 750cc-kampioen met een Kuhn-Norton Commando.
Toen de Norton Commando niet meer competitief was kocht hij een Suzuki RG 500, maar samen met Gary Green kwam hij met een BMW uit in langeafstandsraces zoals de Bol d'Or en de 24 uur van Montjuïc. Met een BMW R 90 S werden ze tweede in de 24 uur van 24 uur van Le Mans.
In 1974 reed Potter met de 500cc-Crescent, eigenlijk een buitenboordmotor die was omgebouwd voor racemotoren, maar het werd geen succes. Hij startte ermee in de Senior TT, maar de motor viel uit. Dat deed hij bijna altijd, ook in veel kortere races. Potter dacht eraan zijn carrière te beëindigen toen hij hoorde dat Barry Ditchburn het team van Ted Broad verliet om naar Kawasaki te gaan.
Bij Ted Broad kreeg hij Yamaha TZ 500-racers, maar ook een Yamaha TZ 700 en later een TZ 750 waarmee hij in het Motor Cycle News Superbike Championship uitkwam.
Intussen reed Potter vooral in Britse races, hoewel de Isle of Man TT een eenmalige ervaring bleef. Af en toe ging hij naar het buitenland, zoals demonstratieraces in Sugo (Japan) en Formule 750-races. In 1975 won hij een manche in Mettet.
In 1978 reed hij in de Formule 750 op Brands Hatch in de tweede manche een geweldige inhaalrace, die hem de tweede plaats opleverde.
Zijn beste prestatie in het wereldkampioenschap was een zesde plaats in de TT van Assen van 1981.

## Overlijden

Op 31 augustus 1981 startte Dave Potter in het British Superbike Championship op Oulton Park. In de "Cascades"-bocht crashte hij en hij werd naar het ziekenhuis van Chester gebracht. Hij lag in coma en kwam niet meer bij kennis tot hij op 18 september overleed.
Dave Potter was getrouwd met Sue.
* http://www.guskuhn.net/GKMLtd/Racing/DavePotter.htm
* http://www.motorsportmemorial.org/focus.php?db=ms&n=2153

### Voetnoten

* ↑ De Crescent-motor kwam van de speedbootracer Willie Ryan en werd ingezet als "Ryan-Crescent".
# De wezelkennis

Heer Bommel en de wezelkennis of verkort De wezelkennis is het 95ste verhaal uit de Bommelsaga, geschreven en getekend door Marten Toonder. Het verhaal verscheen voor het eerst op 31 juli 1961 en liep tot 17 oktober van dat jaar. Thema: Misbruik van vertrouwen. Het verhaal heeft overeenkomsten met De knollengaard uit 1954, en met De stamboom uit 1970.

## Samenvatting

Tom Poes ontmoet toevallig een persoon die beweerd graaf Edelhart van Wezel te zijn. Hij weet binnen Bommelstein binnen te komen en het vertrouwen van heer Bommel te winnen als zijnde een vergeten familielid.
De kasteelheer is maar wat blij met zijn verwantschap aan een echte graaf. Heer Bommel wil desgevraagd geen testament opmaken omdat hij daar slechte herinneringen aan heeft. Neef Edelhart vertrekt nu onder de belofte de stamboom van hen beiden nader uit te laten zoeken.
Terug op Bommelstein biedt de postbode een gezegelde brief aan voor Edelhart, graaf van Wezel. De inhoud jaagt hem grote schrik aan. Niet Edelhart, maar heer Bommel is van de rechte tak. Heer Bommel zet vergenoegd zijn handtekening onder de documenten, die tevens bij kinderloos overlijden alsnog Edelhart als erfgenaam aanwijzen. Maar omdat nu ook de bankrekening van Edelhart aan heer Bommel is toegevallen, heeft de eerste een probleem. Hij leent met enige moeite 20.000 florijnen contant. Tom Poes vindt het verdacht.
Edelhart heeft inderdaad boze plannen en tracht heer Ollie tot roekeloosheid aan te zetten, maar iedere liquidatie poging mislukt. Steeds andere listen brengen het tweetal ten slotte naar een gebied rond een vergeten fort aan de grens, Edelhart stelt dit grensfort Gruwelsteen voor als het stamslot van het geslacht Van Wezel. Door een list van Tom Poes moet Edelhart daar later blijven, terwijl heer Bommel 'vrijuit' gaat, en Edelhart geen erfgenaam meer is.
* ↑ Zie het eerdere verhaal: De partenspeler
# De Westermolen (Nieuwe Niedorp)

De Westermolen is een poldermolen aan de Oosterweg in Nieuwe Niedorp, in de Noord-Hollandse gemeente Hollands Kroon. In 1854 werd deze molen gebouwd voor de bemaling van de Oosterpolder, samen met twee andere molens, die de Oude Molen en de Nieuwe Molen werden genoemd. Hij verving een eerdere molen die in de nacht van 18 op 19 februari 1854 na blikseminslag afbrandde. In tegenstelling tot zijn voorganger die met een scheprad was uitgerust, voert de nieuwe Westermolen het water op met behulp van een vijzel.
In 1893 werd een deel van de bemaling overgenomen door een stoomgemaal, en werd de Nieuwe Molen afgebroken. In 1950 werd het stoomgemaal vervangen door een elektrisch gemaal. Bemaling op windkracht werd langzaam verminderd en vanaf omstreeks 1968 werd de polder uitsluitend nog elektrisch bemalen. De Westermolen werd van 1975 tot 1978 gerestaureerd. Hierbij werd het wiekenkruis voorzien van het systeem Fauël op beide roeden. Dit was nodig omdat het polderpeil was verlaagd en de molen het water nu hoger moest opvoeren.
De Westermolen is eigendom van het Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier en is niet te bezoeken.
# De zwarte tulp (film)

De zwarte tulp is een Nederlands-Engelse stomme film uit 1921 in zwart-wit, gerealiseerd door Maurits Binger. Hij is gebaseerd op de roman De zwarte tulp van Alexandre Dumas. Voor de Engelse markt kreeg de film de titel The Black Tulip.
Het was de eerste verfilming van het boek dat – voor een roman van Dumas – zelden op het grote of kleine scherm zou worden gebracht. De bezetting van de Nederlandse stille film bestond uit een mengeling van Hollandse en Engelse acteurs vanwege de coproductie met Groot-Brittannië (wat voor de bezoeker geen verschil maakte aangezien er toch niet werd gesproken in de film).

## Verhaal

In het Haarlem van de 17e eeuw wordt een tulpenwedstrijd uitgeschreven, het gaat erom wie de eerste zwarte tulp kan kweken, de winnaar krijgt 100.000 gulden als beloning. Cornelis van Baerle lijkt het te gaan lukken maar vele concurrerende kwekers proberen zijn pogingen te dwarsbomen. Door politieke strubbelingen raakt Cornelis in de gevangenis terecht. De tulp houdt zelfs heel Holland in de ban, de teloorgang van de gebroeders De Witt zien we ook voorbij komen. Uiteindelijk beslist de Prins van Oranje dat Cornelis vrij moet komen, deze kweekt zijn tulp, wint zijn prijs en trouwt met Rosa.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Gerald McCarthy | Cornelis van Baerle |
| Zoe Palmer | Rosa, dochter van de Cipier |
| Eduard Verkade | Cornelis de Witt |
| Dio Huysmans | Johan de Witt |
| Coen Hissink | Cipier Gryphus |
| Harry Waghalter | Isaac Boxtel |
| August van den Hoeck | Tichelaer |
| Frank Dane | Prins van Oranje |

## Trivia

* Bijzonder is dat de film op de meeste originele plaatsen gefilmd is zoals het in het boek van Dumas is beschreven, die locaties waren in Haarlem (onder andere het stadhuis van Haarlem, Den Haag (Buitenhof en Gevangenpoort), Dordrecht en Slot Loevestein.
* Bij EYE Film Instituut Nederland is zowel in het archief als online een (niet geheel complete) kopie te vinden.
* ↑ "De zwarte tulp" - EYE Film Instituut Nederland. Gearchiveerd op 18 april 2019.
# De zwarte weduwe (jeugdroman)

De zwarte weduwe is een Nederlandstalige jeugdroman, geschreven door Paul Biegel en uitgegeven in 1984 bij Uitgeverij Holland in Haarlem. Het verhaal werd geschreven in opdracht van de NCRV voor het radioprogramma Rabarbara.

## Externe link

* De zwarte weduwe (jeugdroman) in de Koninklijke Bibliotheek
# Delia nemoralis

Delia nemoralis is een vliegensoort uit de familie van de bloemvliegen (Anthomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1965 door Huckett.
# De beloning

De beloning is een hoorspel van Başar Sabuncu. Die Belohnung werd in 1975 door de Westdeutscher Rundfunk uitgezonden. De NCRV zond het uit op maandag 24 maart 1980. De vertaling en regie was van Ab van Eyk. Het hoorspel duurde 42 minuten.

## Rolbezetting

* Jan Wegter (Sabri, nachtportier van de fabriek)
* Mart Gevers (Sabiha, zijn vrouw)
* Anke van ’t Hooft (Saadet, zijn dochter)
* Dries Krijn (grootvader, vader van Sabri)
* Manfred van Eyk (Yilmaz, Sabri’s zoon)
* Peter Aryans (Tahsin, fabriekseigenaar)
* Lies de Wind (Nezahat, zijn vrouw)

## Inhoud

Een milieustuk uit Turkije, beter gezegd: uit de achterbuurten van Ankara. In de “gecekondu”, de armzalige, gauw ineengeflanste hut van de nachtwaker Sabri heerst grote opwinding, voor een feestmaal worden de laatste spaarcenten geofferd, kleden en borden geleend. Sabri’s patroon wordt verwacht. Hij, een fabriekseigenaar, en diens vrouw hebben zichzelf uitgenodigd om te komen eten. Met pijnlijk beschermheerschap en gekunsteld enthousiasme, als waren ze bij rijke vrienden, bezichtigen ze de hut. Bij het eten denken ze zich eenvoudig te gedragen, maar ze gedragen zich grof - als waren ze toeristen bij de eigen, eenvoudige landgenoten. Sabri heeft een dief gepakt en hoopt op een salarisverhoging. De fabriekseigenaar heeft hem een zilveren schaal meegebracht met de inscriptie "aan Sabri, de held". Maar dat is nog niet de eigenlijke beloning...
# Deiride

Een deiride is een sensorische papil, die in het laterale kopgebied in de buurt van de zenuwring van een rondworm kan voorkomen en dient als een tastorgaan.
* Lichaamsbouw van Torrestrongylus tetradorsalis.
* Lichaamsbouw van Torrestrongylus tetradorsalis. 17 met deiride.
* E = deiride van mannelijke Rasheedia novaecaledoniensis
# De heer Kannt heeft de eer

De heer Kannt heeft de eer is een hoorspel van Konrad Hansen. Herr Kannt gibt sich die Ehre werd op 14 september 1966 door de Westdeutscher Rundfunk uitgezonden. Thérèse Cornips vertaalde het en de NCRV zond het uit op maandag 22 mei 1967. De regisseur was Ab van Eyk. Het hoorspel duurde 62 minuten.

## Rolbezetting

* Ton Lensink (Kiesel, controleur)
* Jan Wegter (Bosch, boekhouder)
* Wam Heskes (Smit, baas in een patatkraam)
* Robert Sobels (Kannt, een directeur)
* Rolien Numan (z’n moeder)
* Han König (Lodewijk, z’n bediende)
* Wam Heskes (Bock, een vriend van Kannt)
* Fé Sciarone (Laura, de geliefde van Kannt)

## Inhoud

De uitgangssituatie is zo alledaags als het maar kan: twee employés staan bij een patatkraam en eten onder een geanimeerd gesprek braadworsten. Meneer Kannt kijkt daarbij door het venster naar hen. De scène ademt vrede, en toch zijn reeds van bij het begin de wissels voor een heel ander dan een alledaags slot getrokken. De aanvankelijk realistische dialoog krijgt steeds groteskere trekken, en het gebeuren wordt in toenemende mate door het irrationele bepaald. De auteur schrijft daarover: 'Als ik mijn spel tot een formule zou willen reduceren, dan zou die ongeveer zo luiden: angst, de aanblik van angst, brengt geweld teweeg. Zo gezien gaat het bij dit spel om een parabel over een van de wezenlijkste elementen van het fascisme...'
# Deliverance (Opeth)

Deliverance is het zesde studioalbum van de Zweedse metalband Opeth.
Het album werd opgenomen in de zomer van 2002 (gelijktijdig met het zevende Opeth album "Damnation") en uitgegeven op 4 september 2002 op het "Koch Records" label. Oorspronkelijk was het de bedoeling dat "Damnation" en "Deliverance" gelijktijdig zouden worden uitgegeven (als een dubbelalbum), maar de groep besloot op de valreep dit toch niet te doen. Beide albums zijn door frontman Mikael Åkerfeldt opgedragen aan zijn toen net overleden grootmoeder. De productie stond net als het vorige album "Blackwater Park" onder de leiding van Steven Wilson, bekend van Porcupine Tree. Het album is een van de zwaarste van Opeth, in sterk contrast met "Damnation".

## Nummers

* "Wreath" – 11:10
* "Deliverance" – 13:37
* "A Fair Judgement" – 10:23
* "For Absent Friends" – 2:17
* "Master's Apprentices" – 10:32
* "By the Pain I See in Others" – 13:50
* Totale lengte: 61:49

## Credits

* Mikael Åkerfeldt – zang, gitaar
* Peter Lindgren – gitaar
* Martin Mendez – basgitaar
* Martin Lopez – drums

## Trivia

* Het nummer "Master's Apprentices" is genoemd naar een Australische hardrock groep.
* Opeth won een Zweedse grammy met Deliverance, die voor beste "Hard rock performance".
# De betoverde kikker

De betoverde kikker is een volksverhaal uit Turkije.

## Het verhaal

Een oude padisha heeft drie zonen en hij wil dat ze trouwen voor hij sterft. De vizier van de padisha vertelt dat hij zal zoeken naar geschikte meisjes en de volgende ochtend, voor zonsopgang, de Gür Dağ (Rommelberg) op zal gaan. Vanaf de berg moeten de zonen een pijl naar de stad schieten. De meisjes uit de huizen die geraakt worden, zullen de bruiden worden. De oudste zoon schiet zijn pijl in het huis van de vizier en viert veertig dagen en veertig nachten bruiloft. De middelste zoon raakt met zijn pijl het huis van een rijke heer en trouwt. De jongste zoon schiet zijn pijl, maar deze raakt een populier.
De jongen schiet nog een pijl, maar opnieuw wordt de populier geraakt. Er wordt niemand gevonden en de jongen schiet een derde pijl. Opnieuw wordt de populier geraakt en de jongen gaat naar de populier. De volgende ochtend hoort de jongen een stem en ziet een kikker. Deze vertelt dat hij zijn zus de volgende dag naar het paleis zal sturen. De zoon van de padisha weet niet dat de zus van de kikker een betoverd feetje is. De volgende nacht wordt de jongen meteen verliefd op het meisje, maar ze zegt dat ze moet vertrekken en de volgende nacht terug zal komen. Ze trekt haar toverhuid, die verstopt was in de schoorsteen, weer aan en gaat als kikker naar buiten.
De zoon vindt het jammer dat het meisje overdag niet bij hem kan zijn en op een nacht verstopt hij zich om de komst van het meisje af te wachten. Hij ziet hoe ze de toverhuid verstopt bij de haard. De volgende ochtend staat de jongen vroeg op en verstopt de huid. Het meisje vertelt dat ze niet meer naar de jongen kan komen als ze de huid niet terug krijgt, want haar broers en zussen zullen haar doden. De jongen geeft uit medelijden de huid aan het meisje, maar later verbrand hij deze in het haardvuur. Het meisje kon nooit meer een kikker worden en ze vieren veertig dagen en veertig nachten bruiloft.

## Achtergronden

* De Turkse titel is Sihirli Kurbağa.
* Het verhaal komt uit Kastamonu, Ankara, Elvan, Istanbul, Adana, Mersin, Gümüshane, Amasya, Kavakdibi en Kars.
* Er zijn veel varianten op het verhaal.
* Het is eenzelfde type verhaal als Het meisje uit de vis.
* Door pijlschieten wordt bepaald met wie men zal trouwen. De pijl komt in een boom terecht. De kikker in de boom (in dit geval de zus van de kikker) moet de bruid worden.
* Het verbranden van de dierenhuid verbreekt de betovering.
* De hoofdmotieven van dit verhaal komen ook voor in de vertellingen uit Duizend-en-één-nacht.
* De Russische Turkoloog Radloff beschreef een variant die hij had gehoord in Altai (Siberië/Mongolië).
* Betoverd, volksverhalen uit kleurrijk Nederland, 1991, ISBN 90-6069-721-9
# Deltoptera

Deltoptera is een geslacht van vlinders van de familie slakrupsvlinders (Limacodidae).

## Soorten

* D. iphia Janse, 1964
* D. omana Wiltshire, 1976
* D. rosea (Matsumura, 1931)