OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gentpoortbrug

De Gentpoortbrug is een brug in de Belgische stad Brugge. Ze ligt ter hoogte van de Gentpoort, tussen het stadscentrum en de deelgemeente Assebroek, en overspant de Ringvaart. De Gentpoortbrug bestaat uit een vast boogbrug- en een beweegbaar basculebruggedeelte. De brug is onderdeel van de N337 en verbindt de Gentpoortstraat met de Generaal Lemanlaan. Het is voor het autoverkeer een eenrichtingsbrug met rijrichting staduitwaarts.
Augustijnenbrug · brug A. J. Witteryckstraat · Bargebrug (IJsputbrug) · Begijnhofbrug (Wijngaardbrug) · Blinde-Ezelbrug · Boeveriepoortbrug · Bonifaciusbrug · Boudewijnbrug · Boudewijnsluisbrug · Buiten-Kruisvestbrug · Canadabrug · Carmersbrug · Colettijnebrug · Conzettbrug · Coupurebrug (Scharebrug) · Dambrug · Dampoortbruggen · brug Dampoortstraat & fietsbrug Dampoortstraat · Dudzelebrug · Dudzele Spoorbrug · Duinenbrug · Ezelbrug · Ezelpoortbrug · Fonteinbrug · Gentpoortbrug · Gouden-Handbrug · Groeningebrug · Gruuthusebrug · Gulden-Vliesbrug · Herdersbrug · Houtkaaibrug · Johannes Nepomucenusbrug · Jonckheerefietsbrug · Kapucijnenbrug · Karel van Manderbrug · Katelijnebrug · Katelijnepoortbrug · Ketsbruggebrug · Kleine Boudewijnbrug · Koningsbrug · Krakelebrug · Kruispoortbruggen · Leeuwbrug · Leonardsstuwbrug · Mariabrug · Meebrug · Minnewaterbrug · Minnewaterparkbrug · Molenbrug · Brug van Mylle · brug Odegemstraat · Oostmeersbrug · brug Oude Kortrijkstraat · Passantenfietsbrug · Peerdenbrug · Pharebrug · Pierre Vandammebrug 1 · Pierre Vandammebrug 2 · Pierre Vandammebrug 3 · Pierre Vandammebrug 4 · Predikherenbrug · Roskambrug · Sashuisbrug · Scheepsdalebrug · Sint-Annabrug · Sleutelbrug · Smedenpoortbrug · Snaggaardbrug · Steenbruggebrug · Straussbrug · Strobrug · Torenbrug · voetgangers- en fietsbrug Vaartdijkstraat-Lappersfortstraat · Van Bellenbrug · Visartbrug · Vlamingbrug · Waggelwaterbrug · Waggelwaterspoorbrug (nieuwe) · Waggelwaterspoorbrug (oude) · Walbrug · Warandebrug · Westmeersbrug · Wijngaardpleinbrug · Wulpenbrug · Zwankendammebrug
# Arman Amirkchanian

Arman Amirkchanian (11 juli 1979) is een Armeens voormalig voetbalscheidsrechter. Hij was in dienst van FIFA en UEFA tussen 2006 en 2011. Ook leidde hij tot 2011 wedstrijden in de Bardzragujn chumb.
Op 27 juli 2006 leidde Amirkchanian zijn eerste wedstrijd in Europees verband tijdens een wedstrijd tussen SS Murata en APOEL Nicosia in de eerste voorronde van de UEFA Cup; het eindigde in 0–4 en de Armeen gaf vier gele kaarten. Zijn eerste interland floot hij op 9 september 2009, toen Tsjechië met 7–0 won van San Marino door onder meer vier goals van Milan Baroš. Tijdens dit duel gaf Amirkchanian zeven gele kaarten en één rode.

## Interlands

| Datum | Plaats | Wedstrijd | Uitslag | Competitie | | | |
| 9 september 2009 | Uherské Hradiště, Tsjechië | Tsjechië – San Marino | 7 – 0 | WK 2010 kwalificatie | 7 | 0 | 1 |
| 6 september 2011 | Belgrado, Servië | Servië – Faeröer | 3 – 1 | EK 2012 kwalificatie | 2 | 0 | 0 |
# Jezuïetenhof (Heverlee)

Het Jezuïetenhof is een landhuis in het Egenhovenbos ten oosten van het gehucht Egenhoven in de Belgische stad Leuven. Tot het domein behoren niet enkel het landhuis, maar ook twee hoevegebouwen.

## Geschiedenis

Het Jezuïetenhof werd begin 17e eeuw door de jezuïeten gebouwd. In 1622 werd het landhuis door protestanten in brand gestoken. Vervolgens kwam het landgoed in handen van de Leuvense notaris Gérard Stas, die het omvormde tot een landschapspark met paviljoen. Hij voerde ook werken aan het landhuis zelf uit. In 1829 werd het domein door de hertogen van Arenberg gekocht. Zij gebruikten het als jachthuis.
Vanaf 1870 verhuurden de hertogen het landgoed aan de paters jozefieten van het Heilige-Drievuldigheidscollege in het centrum van Leuven. Begin 20e eeuw bouwden zij schapenstallen op het domein. In 1924 kochten de jozefieten het landhuis van de hertogen van Arenberg over. In 1949 werd het landhuis als beschermd monument erkend.
Sinds augustus 2011 is de Katholieke Universiteit Leuven eigenaar van het landgoed. Sinds 2015 doet het landhuis dienst als Stiltehuis.

## Galerij

* Het landhuis
* Toegangsgebouw
* De hoeve aan de straat

## Externe link

* Landhuis Jezuïetenhof en hoeve, Inventaris Onroerend Erfgoed
* Stiltehuis, KU Leuven
* ↑ (en) History of the House of Silence, KU Leuven.
* ↑ Stilte, concentratie en een ijsvogel: kennismaken met het Stiltehuis, KU Leuven, 27 september 2016.
# Andrena anograe

Andrena anograe is een vliesvleugelig insect uit de familie Andrenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Cockerell.
# Encarsia noahi

Encarsia noahi is een vliesvleugelig insect uit de familie Aphelinidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Polaszek & Hernández.
# Babam ve Oğlum

Babam ve Oğlum is een Turkse dramafilm uit 2005.

## Verhaal

Het gezin van een linkse journalist valt uiteen na de militaire coup in Turkije in 1980.

## Externe link

* (en) Babam ve Oglum in de Internet Movie Database
* (nl) Babam ve Oğlum op MovieMeter
* (mul) Babam ve Oglum in The Movie Database
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel My Father and My Son op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Tetramorium coloreum

Tetramorium coloreum is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Mayr.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Labyrint in Lan-fang

Labyrint in Lan-fang is een misdaadroman uit 1956 van Robert van Gulik. Het is een boek uit diens Rechter Tie-serie, waarvan alle verhalen in de zevende eeuw na Christus spelen.

## Verhaal

Na een lange reis arriveert Rechter Tie in zijn nieuwe standplaats Lan-fang, een grensstad in het westen van het Chinese Keizerrijk. Meteen na zijn aankomst krijgt hij te maken met een plaatselijke potentaat. Laatstgenoemde heeft alle bestuurlijke macht aan zich getrokken, en wil met behulp van het Oeigoerse buurvolk in Lan-fang een eigen rijk stichten.
Bovendien moet Rechter Tie het mysterieuze testament van een grote staatsman afwikkelen, de moord op een ex-generaal in diens hermetisch afgesloten werkkamer oplossen, en de verdwijning van de dochter van een eenvoudige smid ophelderen. Het speurwerk hiervoor voeren hem en zijn trouwe assistenten langs een schilderij-met-verborgen-boodschap, een Oeigoerse achterbuurt en een verwaarloosde doolhof buiten de stad. Ook wordt Rechter Tie door een verheven kluizenaar in de verleiding gebracht om zijn aardse bestaan als magistraat op te geven.

## Vormgeving

De Chinese staatsman Tie-Jen-Tsjiè is een historische figuur, die van 630 tot 700 leefde. Hij stond bij zijn volk bekend als een scherpzinnige speurder, en leeft als zodanig in talloze vertellingen voort. De sinoloog Van Gulik heeft dit gegeven als basis voor zijn Rechter Tie-serie gebruikt.
Ook bij Labyrint in Lan-fang heeft Van Gulik zijn fictieve plot in de Chinese samenleving van Tie's tijd gebed. Een van de aspecten daarvan is, dat er in een Rechter Tie-mysterie niet op een mensenleven meer of minder wordt gekeken. Al was het maar omdat de Chinese wet aan Tie voorschrijft, dat hij zijn moordenaars met een strenge of minder strenge variant van de doodstraf moet vonnissen.
Desondanks is het sleutelkenmerk van alle Rechter Tie-mysteries, dat Van Gulik zijn lezers volledig laat meedelen in de wiskundige precisie waarmee hij Rechter Tie zijn complexe plotten laat oplossen. De illustraties in Chinese stijl, door Van Gulik zelf, mogen daarbij niet onvermeld blijven.
* ↑ Robert van Gulik, in het nawoord van dit boek
# Armanaz

Armanaz is een plaats in het Syrische gouvernement Idlib.
# Johan Reinhard III van Hanau

Johan Reinhard III van Hanau (Bischofsheim am hohen Steg, 31 juli 1665 - Schloss Philippsruhe bij Hanau, 28 maart 1736) was een zoon van graaf Johan Reinhard II van Hanau-Lichtenberg en de paltsgravin Anna Magdalena van Palts-Zweibrücken-Birkenfeld, een dochter van Christiaan I van Palts-Birkenfeld-Bischweiler en Magdalena Catharina van Palts-Zweibrücken.
Johan Reinhard III werd te Rheinau gedoopt op 1 augustus 1665. Van 1685 tot 1736 regeerde hij in het graafschap Hanau-Lichtenberg. In 1712 erfde hij het graafschap Hanau-Münzenberg en werd daardoor graaf van heel Hanau.

## Huwelijk en kind

Op 20 augustus 1699 huwde hij met Dorothea Frederika van Brandenburg-Ansbach (Ansbach, 12 augustus 1676 - Hanau, 13 maart 1731). Door haar huwelijk werd zij de laatste gravin van Hanau. Zij was de dochter van markgraaf Johan Frederik van Brandenburg-Ansbach (1654-1686) en prinses Eleonora Erdmuthe Louisa van Saksen-Eisenach (1662-1696). Dorothea was een halfzuster van Carolina die gehuwd was met George II van Groot-Brittannië.
Uit hun huwelijk is één kind geboren:
* Charlotte Christina (1700-1726), erfdochter van het graafschap Hanau, zij huwde op 5 april 1717 met prins Lodewijk VIII van Hessen-Darmstadt (1691-1768).
Johan Reinhard III overleed in 1736 en werd bijgezet in het familiegraf van de Johanneskerk in Hanau. Deze kerk werd in de Tweede Wereldoorlog door een bomaanval weggevaagd.
# Andrena marsae

Andrena marsae is een vliesvleugelig insect uit de familie Andrenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Schmiedeknecht.
# Endectyon

Endectyon is een geslacht van sponsdieren uit de klasse van de Demospongiae (gewone sponzen).

## Soorten

* Endectyon (Endectyon) delaubenfelsi Burton, 1930
* Endectyon (Endectyon) elyakovi Hooper, 1991
* Endectyon (Endectyon) fruticosum (Dendy, 1887)
* Endectyon (Endectyon) hornelli (Dendy, 1905)
* Endectyon (Endectyon) lacazei (Topsent, 1892)
* Endectyon (Endectyon) lamellosum Thomas, 1976
* Endectyon (Endectyon) multidentatum (Burton, 1948)
* Endectyon (Endectyon) pearsi (Wells, Wells & Gray, 1960)
* Endectyon (Endectyon) pilosus (Vacelet, 1961)
* Endectyon (Endectyon) tenax (Schmidt, 1870)
* Endectyon (Endectyon) thurstoni (Dendy, 1887)
* Endectyon (Hemectyon) hamatum (Schmidt, 1870)
* Endectyon aculeata Topsent, 1936 non Bowerbank, 1866
* Endectyon gorgonioides (Kirkpatrick, 1903)
* Endectyon xerampelinum (Lamarck, 1814)
# Bactra scalopias

Bactra scalopias is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Meyrick.
# Tetramorium crepum

Tetramorium crepum is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Wang & Wu.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Gebouw van de Internationale Crediet- en Handelsvereeniging Rotterdam

Het gebouw van de Internationale Crediet- en Handelsvereeniging Rotterdam, later bekend als Cipta Niagagebouw, is gebouwd in 1913 in Jakarta, Indonesië. De architecten waren Eduard Cuypers en Marius Hulswit.
De opdrachtgever was voor de bouw was Internationale Crediet- en Handelsvereeniging Rotterdam, kortweg Internatio, een handelshuis opgericht in 1863. Zij hield zich bezig met import en export, exploiteerde landbouwondernemingen en financierde voorschotten aan cultuurondernemingen.
Het gebouw, gelegen op de hoek met de Kali Besar en de Theewaterstraat, heeft een breedte van 20 meter en een diepte van ongeveer 56 meter en heeft een begane grond en een eerste verdieping. Het pand is in Nederlands-Indische stijl opgericht wat een eis was van de gemeente. De voorzijde is betrekkelijk smal en heeft beneden een open galerij en bestaat verder uit drie assen. Het dak is hoog opgaand en wordt ingeklemd door twee torens. De zijgevel grenst aan de Theewaterstraat en heeft een topgevel die gedecoreerd is met het wapen van Rotterdam in zandsteen, vervaardigd door Van de Bossche & Crevels. De buitenmuren zijn gepleisterd en wit geverfd. Op de begane grond vond de Rotterdamsche Lloyd haar onderkomen dat te bereiken was via een ingang op de hoek van de Kali Besar en de Theewaterstraat. De Internatio zat op de eerste etage dat te bereiken was via een ingang aan de Theewaterstraat. Via de entree kwamen bezoekers bij een monumentale trap met granieten treden en kon men naar de bovenverdieping. Daar kwam men in een hal dat toegang bood tot een galerij waar de overige kamers op uitkwamen, zoals de importafdeling, de exportafdeling, boekhouding en een eetzaal. De ruimtes werden van elkaar gescheiden door glazen puien. De galerij bevat gebrandschilderde ramen met onder andere de wapens van Batavia, Semarang, Surabaya en Rotterdam en de logo's van Internatio en de Rotterdamsche Lloyd. Het pand is gebouwd van gewapend beton en de etages worden ondersteund door pilaren die vloeiend overgaan op het plafond.
In 2016 is het pand gerestaureerd en sindsdien wordt het gebruikt voor tentoonstellingen.
# Asaphes suspensus

Asaphes suspensus is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1834 door Nees.
# Jimmy Prenen

Jimmy Prenen (31 maart 1984) is een Belgisch voormalig volleyballer.

## Levensloop

Prenen was actief bij VC Maaseik. Met deze club werd hij tweemaal landskampioen (2003 en 2004) en driemaal bekerwinnaar (2003, 2004 en 2007). Ook won hij met Maaseik driemaal de Supercup (2002, 2003 en 2006). Vervolgens maakte hij de overstap naar het Nederlandse SV Dynamo Apeldoorn, waarmee hij landskampioen (208) werd en tweemaal de Beker van Nederland (2008 en 2009) won. Ook won hij met Apeldoorn in 2007 de Supercup. Na een passage bij het Italiaanse Codyeco Santa Croce ging hij aan de slag bij het Israëlische Maccabi Tel Aviv, waarmee hij in 2011 de landstitel pakte. Vervolgens was hij aan de slag bij het Franse Nantes Rezé Métropole. Zijn spelerscarrière sloot hij af bij VC Puurs.
Daarnaast was hij actief bij het Belgisch volleybalteam, waarmee hij onder meer deelnam aan de Europese kampioenschappen van 2007.
* (en) Profiel Jim Prenen, LinkedIn
* Fiche Jimmy Prenen, Volleybox
* (en) Fiche Jimmy Prenen, World of Volley
* ↑ Jimmy Prenen, nieuw talent van Maaseik, De Morgen, 18 december 2006
* ↑ Prenen van Maaseik naar Nederlandse kampioen, Het Belang van Limburg, 11 juni 2007
* ↑ (en) Fiche Jimmy Prenen, Lega Volley
* ↑ GEEROMS Stefan, ‘Met goede mix van jong en oud’, Het Nieuwsblad, 28 september 2012
* ↑ COPPENS Marcel, "Geen licentie, geen Ethias Liga A (p.12), Volley Magazine, juli 2015
# Andrena medeninensis

Andrena medeninensis is een vliesvleugelig insect uit de familie Andrenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Pérez.
# Encarsia tamaulipeca

Encarsia tamaulipeca is een vliesvleugelig insect uit de familie Aphelinidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Myartseva & Coronado-Blanco.
# Bactra rhabdonoma

Bactra rhabdonoma is een vlinder uit de familie bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Diakonoff.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Tetramorium cordatum

Tetramorium cordatum is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1998 door Sheela & Narendran.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Lasioglossum ibadanicum

Lasioglossum ibadanicum is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1945 door Cockerell.
# Gebouw Mercurius

Het Gebouw Mercurius (ook Mercurius Gebouw genoemd) is een monumentaal 19e-eeuws gebouw aan de Prins Hendrikkade nr. 20-21 in Amsterdam. Het pand is een rijksmonument (nr. 518505), en heeft zowel een ingang aan de Prins Hendrikkade, als aan de Nieuwendijk.

## Geschiedenis
### Bouw

Het pand werd in 1882-1883 gebouwd door architect IJme Gerardus Bijvoets in de stijl van een classicistische neo-renaissance. Van oorsprong had het gebouw de functie van winkelpassage. Erboven was een hotel gehuisvest ('Hotel du Passage') aan de kant van de Prins Hendrikkade. Aan de kant van de Nieuwendijk waren er woningen boven de passage. De passage-doorgang naar de Prins Hendrikkade werd vanwege de harde wind (tocht) al kort na de bouw in 1883 gesloten. In 1886-1887 vond een inwendige verbouwing plaats door A.L. van Gendt, waarbij de passage verdween en de in het midden van de voorgevels gelegen toegangen gesloten werden. In 1896 werd het gehele pand tot kantoorgebouw bestemd.

### Oibibio

In 1992 kocht Ronald Jan Heijn, achterkleinzoon van de welbekende Albert Heijn (oprichter van de supermarktketen), het Mercurius pand voor 3,5 miljoen gulden, om er een spiritueel centrum in te vestigen met de naam Oibibio. Dit centrum werd in mei 1994 geopend. Heijn financierde bijna het gehele project uit eigen zak, met het fortuin dat hij van zijn vader had geërfd. Uiteindelijk ging deze onderneming failliet door onverstandig financieel beheer. Oibibio was in het pand gevestigd tot 2001.

### Latere bestemmingen

Na het vertrek van Oibibio kocht het vastgoedbedrijf NV Stadsgoed het pand in 2001 voor 24 miljoen euro van Heijn, om er weer een kantoorgebouw van te maken. Onder andere een internetbedrijf en een restaurant waren erin gehuisvest. In 2008 begon NV Stadsgoed met herstel van het pand in oude luister, dat door gebruik behoorlijk was aangetast. Sinds oktober 2009 is op de begane grond een filiaal van Albert Heijn gevestigd. Vanaf augustus 2021 wordt een groot deel van het kantoorgebouw gebruikt door een designbureau.

## Afbeeldingen

* Het Gebouw Mercurius rond 1885 met de passagetoegang nog in het midden
* Het beeld van Mercurius bovenop de geveltop
* De ingang aan de Nieuwendijk
* ↑ Informatie over het pand op de site van Rijksmonumenten.
* ↑ Artikel over Oibibio in de Volkskrant van 15 mei 1995. Gearchiveerd op 28 juli 2021.
* ↑ Artikel over de opening van Oibibio in De Groene Amsterdammer van 25 mei 1994. Gearchiveerd op 4 juni 2023.
* ↑ Filiaal Albert Heijn in oude Oibibio, Het Parool, 9 december 2009. Gearchiveerd op 13 april 2019.
# Asaphestera

Asaphestera is een geslacht van uitgestorven tetrapoden beschreven op basis van fossielen uit het Carboon van de plaats Joggins in Nova Scotia, Canada. Het werd oorspronkelijk beschreven als een onbepaalde lepospondyle en vervolgens geclassificeerd als een microsauriër binnen de familie Tuditanidae. Een in mei 2020 gepubliceerde studie wees uit dat exemplaren die naar Asaphestera werden verwezen, verschillende niet-verwante soorten vertegenwoordigden. De oorspronkelijke soortnaam Asaphestera platyris van Margaret C. Steen (1934) werd behouden voor een schedel die opnieuw werd geëvalueerd als de vroegst bekende synapside.
De typesoort van het geslacht is Asaphestera platyris, benoemd door Steen (1934) op basis van drie schedels. Steen gaf geen etymologie van de geslachtsnaam maar in het Grieks is het een filosofische term, ἀσαφεστέρα, voor 'zaken die niet duidelijk zijn alleen op grond van hun uiterlijke schijn'; in 2020 werd het verklaard als 'de minder duidelijke (schedel)'. De soortaanduiding zou het Grieks platyrris kunnen zijn, 'met een brede neus'. Carroll & Gaskill (1978) merkten op dat een van de schedels door Dawson (1894) kort was benoemd als de soort Hylerpeton intermedium, hoewel het niet langer wordt beschouwd als verwant aan het geslacht Hylerpeton. De soortaanduiding van Dawson toepassend hernoemden ze Asaphestera platyris naar Asaphestera intermedia.
Mann et alii (2020) hebben vermeende Joggins-microsauriërs opnieuw geëvalueerd en verschillende ongebruikelijke resultaten gevonden. Een van de schedels die door Steen de naam Asaphestera platyris kreeg, holotype RM 2.1192, bleek een geldig taxon te zijn, maar in plaats van een microsauriër was het de oudst bekende synapside, mogelijk een eothyridide. Dawsons Hylerpeton intermedium werd gezien als een onbepaalde tetrapode en een nomen dubium. Aanvullend materiaal van Asaphestera werd benoemd als een nieuw geslacht van microsauriërs, Steenerpeton.
In 2020 werd een unieke combinatie van kenmerken aangegeven. Het grootste deel van het kleine, spits driehoekige, binnenste postparietale is gelegen op het achterhoofd, terwijl de voorste punt uitsteekt over het schedeldak, een wig vormend tussen de wandbeenderen.
Dat het een synapside betreft, zou blijken uit de volgende combinatie van kenmerken. Er is een groot foramen pineale aanwezig, gelegen op de achterste helft van de beennaad tussen de wandbeenderen. Het prefrontale en postfrontale buigen sterk naar boven in de bovenrand van de oogkas. Het bovenkaaksbeen heeft een hoge bovenste buitenwand. Het slaapvenster is matig groot. De tabularia zijn beperkt tot het achterhoofd.
# Jineologie

Jineologie (Koerdisch: jineoloji), de wetenschap van vrouwen of vrouwenwetenschappen, is een vorm van feminisme en gendergelijkheid die door Abdullah Öcalan wordt bepleit. Volgens Öcalan bepaalt de vrijheid van vrouwen de mate van vrijheid van een samenleving. Hij zei hier zelf over: "Een land kan niet vrij zijn als de vrouwen niet vrij zijn."

## Ideologie

Jineologie is een kritiek op de benadering van de positivistische sociale wetenschappen, die de structuren van staten, patriarchaat en kapitaal handhaven. Voor de bevrijdingsbeweging van de Koerdische vrouwen is jineologie de fundamentele theoretische onderbouwing van nieuwe vormen van sociale organisatie: het impliceert betrokkenheid bij linkse intellectuele tradities en nieuwe manieren om het menselijk verleden te bestuderen om het ontstaan van de marginalisering van vrouwen te begrijpen.

## Geschiedenis

In de jaren negentig sprak PKK-leider Abdullah Öcalan zich in zijn artikelen uit over de bevrijding van de vrouwen. Zij werden "behandeld als slaven" en hun levens werden beperkt door mannelijke familieleden. Toen Öcalan in 1999 de gevangenis kwam broeide hij voort op zijn ideeën en bedacht hij de term jineologie. Zijn ideeën kregen effect en de linkse Koerdische politieke partij HDP kreeg twee leiders: een vrouw en een man. Ook de plaatsen die bestuurd worden door de HDP hebben een vrouwelijke en mannelijke co-burgemeester. Ook de vertegenwoordigende lichamen kregen een quota van veertig procent en werden er wetten tegen polygamie, kindhuwelijken en huiselijk geweld ingevoerd.
# Andricus catilla

Andricus catilla is een vliesvleugelig insect uit de familie van de echte galwespen (Cynipidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Darboux & Houard.
# Engelbert Graswinckel van Maesland

Engelbert Graswinckel van Maesland (Delft, 14 juni 1577 - aldaar, 16 april 1635) was een Nederlands bestuurder.
Engelbert (ook: Engelbrecht) Graswinckel stamt uit een Delfts regentengeslacht. Hij was een zoon van Gerrit Jans Graswinckel en Baertje van Maesland. Hij studeerde aan de Leidse universiteit (waar hij in 1597 werd ingeschreven als Engelbert van Maesland) en vervolgde zijn opleiding in Orléans. Bij zijn terugkeer in Nederland was hij doctor in de beide rechten. In 1602 werd hij geadmitteerd als advocaat in het Hof van Holland, maar het is niet zeker of hij het beroep daadwerkelijk heeft uitgeoefend. Dr. Graswinckel assisteerde zijn vader in diens brouwerij De Ruyt aan de Koornmarkt in Delft. In 1606 trouwde hij met zijn buurmeisje Margaratha van Hoogenhouck (1588-1648), dochter van de Delftse burgemeester Maarten Jansz van Hoogenhouck en Catharina Adriaans van der Dussen.
Graswinckel vervulde diverse openbare functies in Delft. Zo was hij bewaarder van het Fraterhuis (1608), visitator op de Latijnse school en van 1632 tot aan zijn overlijden schout van Overschie en Hogenban, Biesland en Vrijenban, Hof van Delft, 't Woudt en Hoog- en Woud Harnasch. Hij werd begraven in de Oude Kerk.
* Graswinckel, D.P.M. (1956) Graswinckel. Geschiedenis van een Delfts brouwers- en regentengeslacht. 's-Gravenhage.
* Koornmarkt 73 (brouwerij De Ruyt)