OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jae'Sean Tate

Jae'Sean Tate (Toledo, 28 oktober 1995) is een Amerikaans basketballer.

## Carrière

Tate speelde collegebasketbal voor Ohio State Buckeyes van 2014 tot 2018. In zijn laatste jaar stelde hij zich kandidaat voor de NBA draft, maar werd niet gekozen. Hij besloot daarop om te gaan basketten in Europa, bij de Antwerp Giants, na een seizoen en bekerwinst vertrok hij naar de Sydney Kings In de Australische competitie waar toen ook LaMelo Ball en RJ Hampton speelden. Na een seizoen in Australië kreeg hij dan toch een kans in de NBA bij de Houston Rockets. Hij wist zich meteen op te werken tot een starter en verdiende aan het eind van het seizoen NBA All-Rookie First Team en was daarmee de tweede speler die undrafted ging die deze eer ontving. In zijn tweede seizoen speelde hij op een wedstrijd na al zijn wedstrijden als starter. Aan het eind van het seizoen tekende hij bij voor drie jaar en een deal van 22 miljoen.

## Privéleven

Zijn broer Jalen Tate en zijn vader Jermaine Tate zijn ook profbasketballers.

## Erelijst

* Belgische bekerwinnaar: 2019
* All-Pro Basketball League Teams: 2019
* NBA All-Rookie First Team

## Statistieken
### Regulier seizoen

| Seizoen | Team | WG | WS | MPW | 2P% | 3P% | FW% | RPW | APW | SPW | BPW | PPW |
| 2020/21 | Houston Rockets | 70 | 58 | 29,2 | 50,6 | 30,8 | 69,4 | 5,3 | 2,5 | 1,2 | 0,5 | 11,3 |
| 2021/22 | Houston Rockets | 78 | 77 | 26,4 | 49,8 | 31,2 | 70,7 | 5,4 | 2,8 | 0,9 | 0,5 | 11,8 |
* ↑ De leegloop duurt voort: Antwerp Giants zien sterkhouder Jae’Sean Tate naar Australië vertrekken. Gazet van Antwerpen. Gearchiveerd op 17 september 2021. Geraadpleegd op 17 september 2021.
* ↑ Ex-Antwerp Giant Jae'Sean Tate schittert in NBA: "Ik doe gewoon mijn best". sporza.be (5 februari 2021). Gearchiveerd op 17 september 2021. Geraadpleegd op 17 september 2021.
* ↑ Jae’Sean Tate (ex-Antwerp Giants) maakt knap debuut in NBA. Het Nieuwsblad. Gearchiveerd op 17 september 2021. Geraadpleegd op 17 september 2021.
* ↑ (en) Rockets Re-Sign Jae’Sean Tate to Multi-Year Contract. www.nba.com. Gearchiveerd op 3 oktober 2022. Geraadpleegd op 21 augustus 2022.
* (en) Profiel op Proballers
* (en) Profiel op basketball references
* (en) Profiel op NBA
# Jae Head

Jae Head (Hamlin (Texas), 27 december 1996) is een Amerikaans acteur.
Head begon in 2005 als jeugdacteur met acteren in de televisieserie How I Met Your Mother.

## Filmografie
### Films

Uitgezonderd korte films.
* 2019 Hell Girl - als Scott
* 2017 The Bachelors - als Gober
* 2015 Bravetown - als Tony
* 2013 Robosapien: Rebooted – als Cody (stem)
* 2009 The Blind Side – als S.J. Tuohy
* 2008 Hancock – als Aaron
* 2006 The Angriest Man in Suburbia – als kleine Chuck

### Televisieseries

Uitgezonderd eenmalige gastrollen.
* 2007 Friday Night Lights – als Bo Miller – 5 afl.
* (en) Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jae Head op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) Jae Head in de Internet Movie Database
* Library of Congress Control Number: no2008184662
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007362219305171
* Virtual International Authority File: 21974534
* WorldCat (via VIAF): 21974534
# Jan Cools (worstelaar)

Jan Albert Alice Cools (Antwerpen, 1 oktober 1918 - onbekend) was een Belgisch worstelaar. Hij nam tweemaal deel aan de Olympische Spelen.

## Biografie

In 1948 nam Cools bij de lichtgewichten deel aan de Olympische Spelen in Londen. Hij werd uitgeschakeld in de derde ronde van de vrije stijl. Vier jaar later nam hij opnieuw deel aan de Olympische Spelen in Helsinki. In de vrije stijl werd hij uitgeschakeld in de vierde ronde. In het Grieks-Romeins worstelen werd hij uitgeschakeld in de derde ronde.
Cools werd coach worstelen vrije stijl.

## Erelijst

* 1948: 10e OS in Londen - vrije stijl lichtgewicht
* 1952: 8e OS in Helsinki - vrije stijl lichtgewicht
* 1952: 10e OS in Helsinki - Grieks-Romeinse stijl lichtgewicht
* ↑ Krachtsportbond kan plannen gaan maken, IJmuider Courant, 13 mei 1959
Externe links
* (en) Profiel van Jan Cools op Olympedia
# Jam Session (film)

Jam Session is een Amerikaanse korte concertfilm uit 1942. In de film zien we Duke Ellington en zijn orkest het nummer C Jam Blues spelen. De film werd in 2001 opgenomen in de National Film Registry.

## Externe link

* Jam Session - Film op YouTube
# Jam Master Jay

Jam Master Jay (21 januari 1965 - 30 oktober 2002) was een Amerikaans dj. Hij is bekend geworden als lid van de groep Run-D.M.C.. Zijn echte naam is Jason Mizell.
Jam Master Jay was naast uitvoerend muzikant ook producer en werkte in die hoedanigheid onder meer met Biohazard ('Tales From The B-Side'), Dog Eat Dog ('In The Dog House'), Chris Rock ('Born Suspect') en Onyx ('Bacdafucup'). Jam Master Jay was ook de leermeester van de rapper 50 Cent.
Op 30 oktober 2002 werd Jam Master Jay vermoord in een opnamestudio te Queens, New York. De krant New York Daily News legde een verband tussen de moord en de samenwerking tussen Jam Master Jay en 50 Cent.
* Biblioteca Nacional de España: XX1580896
* Bibliothèque nationale de France: cb139499207 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 130255580
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6636 2240
* Library of Congress Control Number: no2003047633
* MusicBrainz: bb229712-e010-45b5-872b-3256f66d459c
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0101966
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 241392527
* Système universitaire de documentation: 157863069
* Virtual International Authority File: 22333713
* WorldCat (via VIAF): 22333713
# Jan van Galenplantsoen

Het Jan van Galenplantsoen, ook bekend als het Bolwerk, is een plantsoen in de Amsterdamse wijk Bos en Lommer. Het plantsoen bevindt zich ten noorden van de Jan van Galenstraat, ten zuiden van de Rijpgracht, ten oosten van de Willem de Zwijgerlaan en ten westen van het Westelijk Marktkanaal en de Jan van Galenbrug. Tegenover het plantsoen bevond zich van 1936-1974 het Hallen Theater.
Het plantsoen bestaat uit twee gedeelten. Een al lang bestaand gedeelte aan de zijde van de Jan van Galenstraat waar zich enkele bankjes, bomen, perken, struiken en in het voorjaar en de zomer ook een aantal bloembakken zich bevinden. Ook bevindt zich er het beeld De Rustende Tuinder van de kunstenaar Jan Havermans. Dit beeld verwijst naar de tuinders die in het zuidwesten tuinderijen hadden en sinds 1934 hun groenten over het Westelijk Marktkanaal naar de Centrale Markt brachten.
Sinds een aantal jaren is het plantsoen uitgebreid, op een plek waar voorheen bosjes waren, met een door een hek van de Willem de Zwijgerlaan afgesloten gedeelte waar de speeltuin de Ruige speelplek zich bevindt. Hier bevinden zich slingertouwen, schuilhutten, piratenschepen, tunnels, bergen en zand, een 'militair oefenterrein' in zakformaat voor kinderen. Aan de kant van de Rijpgracht is ook een toegang.
Het plantsoen is ongeveer 250 meter lang en loopt met de flauwe S-bocht van de Willem de Zwijgerlaan mee, maar is aan de zijde van het Westelijk Marktkanaal recht. De breedte van het plantsoen varieert van ongeveer 40 tot ongeveer 100 meter.
Het plantsoen wordt in de volksmond aangeduid als het Jan van Galenplantsoen, . Daarnaast wordt het plantsoen, onder meer door het Stadsdeel, ook wel het Bolwerk genoemd naar de vorm die iets weg heeft van een bolwerk.
* ↑ Buitenbeelden in Amsterdam: De rustende tuinder. Gearchiveerd op 9 april 2022.
* ↑ stukje over het park
* ↑ Het Parool 12 september 2013 pagina 15
# Jan van der Hoeve

Jan van der Hoeve (Santpoort, 13 april 1878 – Leiden, 26 april 1952) was een Nederlandse oogarts, die onder andere bekend is geworden vanwege de introductie van het begrip 'facomatose'.

## Biografie

Van der Hoeve studeerde in 1901 af als arts aan de Universiteit Leiden en promoveerde een jaar later aan de universiteit van Bern met een dissertatie over behandelmethoden bij scheelzien. Hij werd in 1913 hoogleraar in de oogheelkunde aan de Rijksuniversiteit Groningen en stapte in 1919 over naar de Universiteit Leiden. Op 18 mei 1923 werd hij lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW). In 1927 bewerkstelligde hij de heroprichting van het internationaal congres voor oogheelkunde, dat vanwege de Eerste Wereldoorlog had opgehouden te bestaan. Hij werd hiervan voorzitter. Hij richtte met enkele collega's de 'Algemeene Nederlandsche Vereeniging tot voorkoming van Blindheid' op en werd daarvan voorzitter.
In 1926 werd hij benoemd tot onder-voorzitter en in 1931 tot voorzitter van de KNAW; een functie die hij 16 jaar heeft bekleed. Eveneens in 1926 ontving hij een eredoctoraat aan de universiteit van Heidelberg en in 1928 aan de universiteit van Edinburgh.
In 1948 werd hij, bij zijn aftreden als hoogleraar, benoemd tot grootofficier in de Orde van Oranje-Nassau.

## Externe link

* Profiel bij Universiteit Leiden
* Flieringa, H.J. (1952) "In memoriam prof. dr. Jan van der Hoeve", Ned. Tijdschr. Geneesk. 96.11.19, 10 mei 1952 pag. 1122-1124
* W.P.C. Zeeman, Levensbericht J. van der Hoeve, in: Jaarboek, 1952-1953, Amsterdam, pp. 291-301
* Van der Hoeve J (1920). Eye symptoms in tuberous sclerosis of the brain. Trans Ophthalmol Soc UK 40: 329–334.
* Virtual International Authority File (VIAF): 9329433
* ↑ Hoogleraren Rijksuniversiteit Groningen
* Biografisch Portaal: 15422605
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: hoev026
* Gemeinsame Normdatei: 128188863
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 3995 3184
* Library of Congress Control Number: n2008183995
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0307176
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 06925866X
* Système universitaire de documentation: 12238475X
* Virtual International Authority File: 9329433
* WorldCat (via VIAF): 9329433
# Jan Meesters (Nederlands politicus)

Jan Meesters (Steenwijk, 2 september 1850 - Steenwijk, 5 januari 1904) was een Nederlands politicus.
Meesters was een liberaal afgevaardigde voor het district Steenwijk in de Tweede Kamer; van de hoofdplaats van dat district was hij van 1888 tot 1899 lid van de gemeenteraad en van 1899 tot 1904 burgemeester. Voordien was hij net als zijn vader (J.R. Meesters) eigenaar van een leerlooierij. Zijn vader was eveneens burgemeester en Tweede Kamerlid. In de Kamer hield hij zich met landbouw en waterstaat bezig, in het bijzonder met betrekking tot Overijssel.
# Jabaina uteles

Jabaina uteles is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae), onderfamilie donsvlinders (Lymantriinae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Collenette.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Javorina

Javorina (Hongaars: Javorina) is een Slowaakse gemeente in de regio Prešov, en maakt deel uit van het district Kežmarok. Javorina telt 0 inwoners.
# Javorje (Šentjur)

Javorje is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Šentjur in de NUTS-3-regio Savinjska. De plaats telde 187 inwoners op 1 januari 2020.
# Jan Willem Schouten

Jan Willem Schouten (Bergen op Zoom, 8 januari 1912 – Rhenen, 7 mei 1943) was een Nederlandse verzetsstrijder. Hij verloor het leven doordat bij een poging de spoorlijn Amersfoort-Kesteren op te blazen de lading te vroeg explodeerde.

## Levensloop

Schouten studeerde aan de Landbouw Hogeschool in Wageningen. Tijdens de meidagen van 1940 was hij in dienst als sergeant. Hij was lid van de Communistische Partij. Al vroeg in de oorlog raakte hij betrokken bij het verzet. Zo hielp hij onderduikers en verspreidde illegale bladen. Een week voor zijn dood had hij nog geholpen bij de ontsporing van een trein in Ede. Daarnaast was hij in de Achterhoek actef waar hij verschillende sabotagegroepen oprichtte. Hij werkte onder andere samen met Jantie van Gilse, Jeantje Schipper en Gerben Wagenaar.
Op 29 april 1943 besloten de Duitse autoriteiten dat alle Nederlandse militairen die in de mei 1940 in dienst waren wederom in krijgsgevangenschap moesten. In de daaropvolgende dagen volgde een landelijke staking die door de bezetter hardhandig werd neergeslagen. Ook waren er verschillende aanslagen op het spoorwegenstelsel. Loe de Jong veronderstelde dat deze aanslagen landelijk gecoördineerd werden door het communistische Militair Contact.
Schouten werkte samen met Paul Morel en Jonathan Bastiaan. Beide mannen stonden op de uitkijk. De aanslag vond plaats tussen de Zuidelijke Meentsteeg en de 1e Poort, nabij Achterberg. Nadat Schouten door een vroegtijdige explosie het leven verloor, sloegen Morel en Bastiaan op de vlucht. Vrij snel kwam de Sicherheitsdienst hen op het spoor. Morel overleefde het concentratiekamp Neuengamme, terwijl Bastiaan overleed aan bloedvergiftiging aan zijn voet in Groß-Rosen.
Na de dood van Schouten werd zijn zwangere vrouw gearresteerd en vier dagen vastgehouden. Ironisch genoeg zorgde de mislukte aanslag er waarschijnlijk voor dat de Duitsers niet overgingen tot represaillemaatregelen tegen buurtbewoners, zoals regelmatig gebeurde. In dit geval was dat niet nodig, aangezien de dader(s) bekend was. Wel vond er in de buurt rondom het huis van Schouten - hij woonde aan de Prins Bernardlaan 32 - een groot aantal huiszoekingen plaats. Daarbij werden meerdere buurtbewoners opgepakt, onder wie Piet Toxopeus die in Kamp Vught terecht kwam. Bij hem waren illegalen kranten gevonden. Na de oorlog werd het lichaam van Schouten overgebracht naar het Mausoleum op de Paasberg in Ede.

## Persoonlijk

Aan het begin van de oorlog was Schouten samen met zijn vrouw en dochtertje naar Bennekom verhuisd. Drie maanden na zijn dood werd een tweede kindje geboren. In april 2017 werd bekend dat er een straat naar Schouten wordt vernoemd in Bennekom.
* OUD RHENEN - vijfentwintigste jaargang - januari 2006 - no. 1 - blz. 21
* ↑ Loe de Jong (1976), Het koninkrijk der Nederlanden in de Tweede Wereldoorlog, dl. 7, 2e helft, mei ’43-juni ’44, Den Haag: Staatsuitgeverij, p. 973
* ↑ Kees Heitink en Ad Nooij (2012). Bennekom Joods toevluchtsoord 1940-1944. Bennekom: Historische Vereniging Oud-Bennekom, p.139
* ↑ Verzetshelden Ede geëerd met straatnaam in Kazernewijk, De Gelderlander, 22 april 2017. Gearchiveerd op 17 juni 2018.
# Jean-Pascal Delamuraz

Jean-Pascal Delamuraz (Vevey, 1 april 1936 - Lausanne, 4 oktober 1998) was een Zwitsers politicoloog en politicus voor de Vrijzinnig-Democratische Partij (FDP/PRD) uit het kanton Vaud. Van 1983 tot 1998 maakte hij deel uit van de Bondsraad. In 1989 en 1996 was hij bondspresident van Zwitserland.

## Biografie
### Opleiding

Delamuraz studeerde politicologie aan de Universiteit van Lausanne, waar hij promoveerde in 1960.

### Politicus

Hij was lid van de Vrijzinnig-Democratische Partij (FDP/PRD) en van 1965 tot 1970 was hij secretaris-generaal van de FDP/PRD van het kanton Vaud. Van 1966 tot 1969 was hij lid van de gemeenteraad van Lausanne. Van 1961 tot 1981 was hij wethouder. Hij bekleedde de functie van burgemeester van Lausanne van 1974 tot 1981. Van 1981 tot 1983 was hij lid van de Staatsraad van Vaud en beheerde hij de departement Landbouw, Handel en Industrie.
Bij de parlementsverkiezingen van 1975 werd Delamuraz verkozen in de Nationale Raad gekozen.

### Bondsraad

Op 7 december 1983 werd Delamuraz in de Bondsraad gekozen. Hij beheerde er het Departement van Militaire Zaken (1984-1986) en het Departement van Economische Zaken (1987-1998). In 1988 en 1995 was hij vicebondspresident en in 1989 en in 1996 Bondspresident. Hij bleef in de Bondsraad tot 30 maart 1998, toen hij aftrad om gezondheidsredenen. Later dat jaar zou hij overlijden.
Als Bondsraadslid zette hij zich in voor Zwitsers lidmaatschap van de Wereldhandelsorganisatie en van de Europese Unie. Dat eerste lukte de populaire Delamuraz. De Zwitserse bevolking stemde echter tegen Zwitserse deelname aan een Europese handelsorganisatie (1992) en de regering besloot daarom Delamuraz' voorstel, lidmaatschap van de EU, niet te laten onderwerpen aan volksstemming, waarna het voorstel in de ijskast verdween. In 1997 kwam Delamuraz negatief in het wereldnieuws toen hij de Joodse miljardenschadeclaim ter compensatie voor het niet door de Zwitserse regering teruggeven Joodse geld "chantage" noemde. Later sprak hij zijn verontschuldigingen uit.
Na zijn aftreden was president van de Nieuw Zwitserse Europese Beweging. Jean-Pascal Delamuraz overleed op 62-jarige leeftijd.
# Javaj

Javaj (Russisch: Явай) is een schiereiland aan noordwestzijde van het schiereiland Gyda in het Hoge Noorden van West-Siberië, in het noorden van het district Tazovski van de Russische autonome okroeg Jamalië. Het schiereiland bevindt zich tussen de Obboezem in het westen, de Karazee in het noorden en de Gydaboezem in het oosten. Ten noorden van Javaj ligt als tektonische voortzetting het eiland Sjokalski, waarvan het wordt gescheiden door de nauwe (5 km) Straat Gydanski. Javaj is een langgerekt in noordelijke richting verlopend schiereiland met een lengte van ruim 210 kilometer en een breedte die gemiddeld varieert tussen de 20 en 30 kilometer.
Het reliëf bestaat uit een laaggelegen heuvelachtige vlakte (tot 75 meter hoogte) met een groot aantal meren en rivieren. Delen van het schiereiland zijn zeer moerassig. De vegetatie bestaat uit toendra. De kust verloopt bijna overal geleidelijk, is laaggelegen en loopt op sommige plekken uit in grote zandbanken.
Met uitzondering van een paar Nenetsische rendierhouderkampen is het schiereiland onbewoond. In 1996 werd het hele deel ten noorden van de bovenloop van de rivier de Mongatalangjacha (72e breedtegraad) toegewezen aan het natuurreservaat zapovednik Gydanski, waar economische activiteiten (zoals rendierhouden) verboden zijn. Dit reservaat staat onder grote druk van de rendierhouders en in 2008 werd voorgesteld om de zapovednik om te vormen tot een zakaznik, waar rendierhouden wel is toegestaan. De dichtstbijzijnde plaatsen zijn Joeribej en Matjoejsale.
In het zuidelijk deel van Javaj zijn grote gasvoorraden aangetroffen; het aardgascondensaatveld Oetrenneje en het gasveld Sjtormovoje. Beide velden staan voor de voorzienbare lange termijn echter niet in de planning voor ontwikkeling.
# Jan de Lange

Johannes Hendrikus (Jan) de Lange (Rotterdam, 15 november 1960 – omgeving van Heemstede op 12 mei 2014) was een Nederlands ondernemer en veroordeeld moordenaar.
Hij groeide met een oudere broer op in Rotterdam en Haarlem en bezocht daar het Stedelijk Gymnasium. Na zijn middelbare school studeerde hij bedrijfseconomie aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Zijn eerste zakelijke succes was MAEX Innovatie & Exploitatie waarvan hij directeur-eigenaar was. De Lange was ook op andere terreinen een zeer succesvol ondernemer. Zijn parkeergarages en parkeerterreinen (het bedrijf heet P1), callcenter en uitzendbureau maakten hem miljonair.
In 2008 kwam De Lange opiniepeiler Maurice de Hond te hulp in wat de "Deventer moordzaak" is gaan heten. De Lange was net als Maurice de Hond van mening dat een onschuldige man voor de moord op een weduwe in Deventer was veroordeeld. In NRC Handelsblad stelde De Lange dat documenten waren "vervalst" en feiten waren "verdraaid", iets dat hij zei te herkennen uit zijn echtscheidingszaak.
De Lange financierde de website "geenonschuldigenvast". Toen Maurice de Hond het door de rechter opgelegde verbod om nog langer te beweren dat iemand die hij met naam en toenaam noemde de werkelijke dader van de moord in Deventer was geweest was het De Lange die de verbeurde dwangsom betaalde.
Op Tweede Paasdag 2010 belde De Lange zelf de politie in zijn woonplaats Wassenaar met de mededeling dat in zijn huis iets ergs was gebeurd. De politie vond daar het lijk van De Langes tweede vrouw. De ondernemer werd gearresteerd en vervolgd. In eerste aanleg werd hij schuldig bevonden aan moord en tot vijf jaar gevangenisstraf en tbs veroordeeld. In hoger beroep werd dat vonnis van de rechtbank vernietigd. Het gerechtshof legde daarop wel een gevangenisstraf op maar geen tbs.
Het hof volgde de verdediging en accepteerde dat de verdachte tijdens de moord in een toestand van "psychotische depressie" verkeerde. Omdat de verdachte door shocktherapie was genezen, was tbs niet langer nodig.
De Lange maakte zelf een einde aan zijn leven.
Hij liet drie kinderen na, een zoon en twee dochters, geboren uit zijn eerste relatie. Het tweede, in 2010 gesloten huwelijk bleef kinderloos.
# Jan de Kreek

Hendrik Jan de Kreek (Deventer, 11 oktober 1903 - Deventer, 14 februari 1988) was een Nederlands voetballer. Hij kwam uit voor dvv Go Ahead, waaruit later Go Ahead Eagles zou ontstaan, en het Nederlands elftal
De Kreek was op en top een Go Ahead man. Zijn hele familie was bij de club betrokken. In Deventer was hij als speler jarenlang de bejubelde, productieve midvoor. Na zijn honderden doelpunten bleef hij Go Ahead op een ander vlak dienen: hij werd terreinknecht van de club. Vanaf het eind van de jaren twintig tot midden jaren dertig had Go Ahead een zeer sterke ploeg met onder anderen de internationals Jan en Leo Halle.
Met Go Ahead werd De Kreek in 1930 landskampioen nadat de beslissende wedstrijd in de kampioenscompetitie tegen Blauw-Wit met 5-3 gewonnen werd. In 1933 werd hij met Go Ahead nogmaals landskampioen. Nu werd de beslissende wedstrijd in de kampioenscompetitie tegen PSV met 3-0 gewonnen. In de kampioenscompetities liet Jan de Kreek keer op keer zien als aanvalsleider uit het goede hout gesneden te zijn. Tussen 1929 en 1935 plaatste Go Ahead zich als kampioen van het oosten vijf keer voor de strijd om de nationale titel, en in die series van in totaal 40 wedstrijden scoorde De Kreek zevenentwintigmaal.
Jan de Kreek was bovenal een echte clubspeler. In het jaar van Go Aheads eerste landstitel mocht hij drie keer als midvoor aantreden in Oranje. Toen kon hij zijn faam als goalgetter niet bevestigen. In drieënhalf uur interlandvoetbal scoorde hij niet eenmaal. Dat kostte hem als international de kop. Hij moest plaatsmaken voor de Ajacied Piet van Reenen, maar toen ook deze Goaltjes-Piet de bal er niet in kreeg, werd de weg vrijgemaakt voor de Rotterdamse reus Wim Lagendaal. Die scoorde wel: dertien doelpunten in vijftien interlands.
Toen De Kreek in 1935 aan de slag ging als terreinknecht werd hij door de NVB terstond als prof aangemerkt waardoor hij meteen niet meer mocht voetballen. Bij de invoering van het professionele voetbal in 1954 kreeg De kreek het bericht dat hij weer als amateur gezien werd. Hij werkte tot zijn pensioen bij Go Ahead.

## Interlands

* 6 april 1930 Nederland - Italië 1 - 1
* 4 mei 1930 Nederland - België 2 - 2
* 18 mei 1930 België - Nederland 3 - 1