OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Wapen van de Turks- en Caicoseilanden

Het wapen van de Turks- en Caicoseilanden is in gebruik sinds 1965.
Het wapen bestaat uit een schild dat gedragen wordt door twee flamingo's. Het schild toont in een geel veld een schelp, een zeekreeft en een cactus. Boven het schild staat een pelikaan op een ridderhelm afgebeeld.
Het schild staat afgebeeld op de vlag van de Turks- en Caicoseilanden.
Antigua en Barbuda · Aruba · Bahama's · Barbados · Belize · Canada · Costa Rica · Cuba · Curaçao · Dominica · Dominicaanse Republiek · El Salvador · Grenada · Guatemala · Haïti · Honduras · Jamaica · Mexico · Nicaragua · Panama · Saint Kitts en Nevis · Saint Lucia · Saint Vincent en de Grenadines · Sint Maarten · Trinidad en Tobago · Verenigde Staten
Afhankelijke gebieden Amerikaanse Maagdeneilanden · Anguilla · Bermuda · Britse Maagdeneilanden · Groenland · Guadeloupe · Kaaimaneilanden · Martinique · Montserrat · Navassa · Puerto Rico · Saint-Pierre en Miquelon · Turks- en Caicoseilanden
# WarioWare: Touched!

WarioWare: Touched! (Japans: さわるメイドインワリオ; Sawaru Made in Wario) is een computerspel dat werd ontwikkeld door Intelligent Systems en uitgegeven door Nintendo. Het spel kwam in Europa op 11 maart 2005 uit voor de Nintendo DS. WarioWare Touched! is het derde deel uit de WarioWare-reeks, voorlopers waren: WarioWare, Inc.: Minigame Mania en WarioWare, Inc.: Mega Party Game$ voor de Game Boy Advance en de Nintendo GameCube. Het doel van het spel is om mini-games binnen de tijd te voltooien, waar je in dit deel gebruikmaakt van het touchscreen en de microfoon van de Nintendo DS.
Bij de lancering van de Nintendo DS werd Wario Ware Touched! uitgegeven. De minigames bestuurde je met het Touchscreen van de Nintendo DS. Deze nieuwe manier van spelen zorgde er dan ook voor dat Wario Ware Touched! een van de betere verkochte launchgames van de Nintendo DS was.

## Ontvangst

Het spel werd overwegend positief ontvangen:
| Beoordeeld door | Jaar | Score |
| GameSpy | 2005 | 90% |
| Armchair Empire, The | 2005 | 88% |
| Go Fanboy | 2005 | 85% |
| Purojuegos | 2007 | 80% |
| G4 TV: X-Play | 2005 | 80% |
| GameCola.net | 2005 | 79% |
| Game Freaks 365 | 2005 | 78% |
| Diehard GameFan | 2005 | 75% |
| GameSpot | 2005 | 72% |
| videogamer.com | 2005 | 70% |
# Warnow (bij Grevesmühlen)

Warnow is een gemeente in de Duitse deelstaat Mecklenburg-Voor-Pommeren, en maakt deel uit van het Landkreis Nordwestmecklenburg. Warnow telt 624 inwoners.
Alt Meteln · Bad Kleinen · Barnekow · Benz · Bernstorf · Bibow · Blowatz · Bobitz · Boiensdorf · Boltenhagen · Brüsewitz · Carlow · Cramonshagen · Dalberg-Wendelstorf · Damshagen · Dassow · Dechow · Dorf Mecklenburg · Dragun · Gadebusch · Gägelow · Glasin · Gottesgabe · Grambow · Grevesmühlen · Grieben · Groß Molzahn · Groß Siemz · Groß Stieten · Hohen Viecheln · Hohenkirchen · Holdorf · Hornstorf · Insel Poel · Jesendorf · Kalkhorst · Klein Trebbow · Klütz · Kneese · Königsfeld · Krembz · Krusenhagen · Lübberstorf · Lübow · Lübstorf · Lüdersdorf · Lützow · Menzendorf · Metelsdorf · Mühlen Eichsen · Neuburg · Neukloster · Niendorf · Passee · Perlin · Pingelshagen · Pokrent · Rehna · Rieps · Roduchelstorf · Roggendorf · Roggenstorf · Rögnitz · Rüting · Schildetal · Schlagsdorf · Schönberg · Seehof · Selmsdorf · Stepenitztal · Testorf-Steinfort · Thandorf · Upahl · Utecht · Veelböken · Ventschow · Warin · Warnow · Wedendorfersee · Wismar · Zickhusen · Zierow · Zurow · Züsow
# Wasgagel

Wasgagel (Morella caroliniensis, synoniem: Myrica pensylvanica, Myrica caroliniensis, Myrica cerifera, Morella cerifera) is een bladverliezende struik die behoort tot de gagelfamilie (Myricaceae). De soort komt van nature voor in het oosten van Noord-Amerika en is van daaruit verspreid naar Zuid-Engeland en Nederland. De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als zeer zeldzaam en matig in aantal afgenomen. Het aantal chromosomen 2n = 16.
De struik wordt 60-250 cm hoog, vormt uitlopers en heeft enigszins viltige takken. Wasgagel is in de regel tweehuizig, maar er zijn ook eenhuizige struiken. De 4-10 cm lange bladeren zijn langwerpig, omgekeerd eirond en naar de top hebben ze meestal een gekarteld-gezaagde bladrand.
Wasgagel bloeit van april tot in juni met lichtgroene, 4-18 mm lange katjes, die tegelijk met de bladeren verschijnen. De schutbladen van de vrouwelijke katjes vallen na de bloei af.
De vrucht is een blauwachtige, ronde, 3,5-5,5 mm grote steenvrucht, die bedekt is met een witte waslaag. Van de was kunnen kaarsen gemaakt worden.

## Ecologie en verspreiding

Wasgagel staat op zonnige tot beschaduwde, vochtige tot natte, ruderale, zwak zure tot zure, voedselarme veen-, zand- en leembodems. Ze groeit in heiden en moerasbossen, in duinen, op akkers, in loof- en naaldbossen, op rivier- en meeroevers, in weilanden en op richels. Wasgagel kan zich vegetatief handhaven en uitbreiden door haar talrijke uitlopers. De wortels ruiken naar kruidnagel en zijn in staat stikstof te binden. Het blad geeft bij kneuzing een aromatisch geur af en is licht giftig en roesverwekkend. De bloemen worden door de wind bestoven, de met waslaag beklede steenvruchten worden door vogels verspreid.
De plant is in Nederland zeer zeldzaam, ze werd vroeger bij Tubbergen en Landsmeer aangetroffen en anno 2019 nog op een groeiplaats bij Zutphen. De teruggang zal voornamelijk te wijten zijn aan eutrofiëring en ontginningen. Mogelijk gaat de herkomst van de wintergroene plant terug op mislukte cultuurexperimenten op 'woeste gronden'. In België komt de struik niet voor.

## Afbeeldingen

* Struik
* Takken
* Bladeren
* Plantgoed
* Mannelijke bloemen (links), vrouwelijke (rechts)
* Mannelijke bloemen
* Flora Batava: Vrouwelijke bloemen (links), mannelijke (rechts)
* Flora Batava: Vruchten
# We are Seven

We Are Seven is een gedicht van de Engelse dichter William Wordsworth. Het werd voor het eerst gepubliceerd in de samen met Samuel Taylor Coleridge gepubliceerde bundel Lyrical Ballads, die in 1798 verscheen.
Het gedicht geeft een impressie van de ontmoeting die Wordsworth een aantal jaren daarvoor had gehad tijdens een wandeling, waarbij hij in gesprek raakte met een klein meisje. Merkwaardig genoeg is het feit dat hij de laatste strofen van het gedicht als eerste schreef. Thuisgekomen liet hij het lezen aan zijn vriend Coleridge en zijn zuster Dorothy, waarop zij gezamenlijk kwamen tot een begin van het gedicht.
Die gesuggereerde openingszin luidde: A little child, dear brother Jem, waarbij de naam Jem door Wordsworth later werd gewijzigd in Jim. De naam verwijst naar de bijnaam van een vriend van het gezelschap, James Tobin. Wordsworth veranderde ook het woord 'little' in 'simple'. In veel publicaties van het gedicht wordt deze openingszin overigens aangepast weergegeven in de vorm '--A Simple Child', waarbij de vermelding van Jim of Jem achterwege blijft.
    A simple child, dear brother Jim,
    That lightly draws its breath,
    And feels its life in every limb,
    What should it know of death?
Een opvallende bijzonderheid is dat het juist deze James Tobin was die tijdens de drukgang van Lyrical Ballads een proefdruk onder ogen kreeg, waarop hij Wordsworth adviseerde om dit gedicht niet op te nemen omdat het mogelijk zijn reputatie zou schaden. De dichter ging hier echter niet op in omdat hij het werk een kans wilde geven. Na de uiteindelijke publicatie ervan kreeg het in de pers inderdaad de nodige ironische kritieken, die erop neerkwamen dat de inhoud, met name wat betreft de observaties van het kleine meisje, wel erg vergezocht was. Diverse latere critici hebben dit bezwaar echter in perspectief weten te plaatsen.

## Inhoud

De dichter ontmoet een klein meisje en raakt met haar in gesprek. Hij vraagt haar met hoeveel kinderen zij thuis zijn, waarop zij vertelt dat ze met hun zevenen zijn. In het vervolg blijkt dat twee kinderen van het gezin in Wales verkeren, dat er twee op zee zijn en dat er twee, een broer en een zus, al zijn overleden. De laatste twee liggen begraven nabij het huisje waar zij en haar moeder wonen. De dichter kan de zienswijze van het meisje niet accepteren: als er twee zijn overleden, dan telt het gezin nog slechts vijf kinderen.
    You run about, my little Maid,
    Your limbs they are alive;
    If two are in the church-yard laid,
    Then ye are only five.
Het meisje blijft echter volhouden dat het gezin zeven kinderen telt en dat de overleden kinderen daar nog steeds bij horen. Ondanks herhaald aandringen van de dichter blijft zij bij haar zienswijze:
    "How many are you, then," said I,
    "If they two are in heaven?"
    Quick was the little Maid's reply,
    "O Master! we are seven."
    "But they are dead; those two are dead!
    Their spirits are in heaven!"
    'Twas throwing words away; for still
    The little Maid would have her will,
    And said, "Nay, we are seven!"
* ↑ http://www.clayfox.com/ashessparks/reports/matt.html
# Walt Lloyd

Walter 'Walt' Lloyd is een personage uit de televisieserie Lost, uitgezonden in Amerika door ABC en in Nederland door Net5.
Walt wordt geïntroduceerd in de eerste aflevering, nadat het vliegtuig is neergestort. Hij is een van de overlevenden van het middengedeelte van het vliegtuig. Hij ging met zijn vader naar Amerika, nadat zijn moeder (die van zijn vader was gescheiden) was overleden en zijn vader hem had opgehaald. In de eerste paar dagen wordt Walt voornamelijk verzorgd door Sun, aangezien zijn vader zo veel mogelijk probeert te helpen. Na enige tijd weet Michael samen met anderen een vlot te bouwen, waar op Walt ook mee mag varen. Het eerste vlot wordt door Walt in brand gestoken omdat hij niet weg wil van het eiland. Met het tweede vlot vertrekt hij. Op zee wordt hij echter ontvoerd door de Anderen, tot Juliet Ben aanspoort Michael met zijn zoon te herenigen. Wanneer Michael in het luik de nummers invoert, ontvangt hij op de computer onverwachts een bericht dat, volgens hem, afkomstig is van Walt (What Kate Did). Daarna wordt hij voor korte tijd herenigd met Walt nadat hij naar het kamp van de Anderen gebracht is. Later komt Michael terug samen met Jack, Kate, Sawyer en Hurley. Jack, Kate, Sawyer en Hurley worden gevangengenomen en Walt wordt vrijgelaten. Hij wacht in de boot en herenigt zich korte tijd later met Michael, waarna ze wegvaren.
Terug in de Verenigde Staten verslechtert het contact tussen Walt en zijn vader; op een gegeven moment ziet hij hem nooit meer. Zijn vader probeert zelfmoord te plegen, maar het eiland staat dat niet toe en hij besluit met een schip richting het eiland te reizen, in de hoop daar de achtergebleven mensen te helpen. Hij sterft in deze poging en Walt krijgt dat pas enkele jaren later te horen. Ook John Locke weet er niets van als hij hem ontmoet, enkele dagen voor zijn dood.
# Warren Weaver

Warren Weaver (Reedsburg, Wisconsin 17 juli 1894 - New Milford, Connecticut 24 november 1978) was een Amerikaans wiskundige en communicatiewetenschapper, bekend geworden door de publicatie The Mathematical Theory of Communication uit 1949 geschreven samen met Claude Shannon.
# Warren Westlund

Warren DeHaven Westlund (Olympia, 20 augustus 1926 - Seattle, 13 februari 1992) was een Amerikaans roeier. Westlund won in 1948 de gouden medaille in de vier-met-stuurman tijdens de Olympische Zomerspelen 1948. De gouden medaille in de vier-met-stuurman in 1948 was de enige keer dat de Verenigde Staten dit onderdeel won op de Olympische Zomerspelen.

## Resultaten

* Olympische Zomerspelen 1948 in Londen in de vier-met-stuurman
* (en) Profiel van Warren Westlund op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) profiel van Warren Westlund op WorldRowing.com
1900: Henri Bouckaert & Jean Cau & Émile Delchambre & Henri Hazebrouck & Charlot / Gustav Goßler & Oskar Goßler & Walter Katzenstein & Waldemar Tietgens & Carl Goßler · 1912: Albert Arnheiter & Hermann Wilker & Otto Fickeisen & Rudolf Fickeisen & Otto Maier· 1920: Willy Brüderlin & Max Rudolf & Paul Rudolf & Hans Walter & Paul Staub · 1924: Émile Albrecht & Alfred Probst & Eugen Sigg & Hans Walter & Émile Lachapelle · 1928: Valerio Perentin & Giliante D'Este & Nicolò Vittori & Giovanni Delise & Renato Petronio · 1932: Hans Eller & Horst Hoeck & Walter Meyer & Joachim Spremberg & Carlheinz Neumann · 1936: Hans Maier & Walter Volle & Ernst Gaber & Paul Söllner & Fritz Bauer· 1948: Warren Westlund & Gordon Giovanelli & Robert Martin & Robert Will & Allen Morgan · 1952: Karel Mejta & Jiří Havlis & Jan Jindra & Stanislav Lusk & Miroslav Koranda · 1956: Alberto Winkler & Romano Sgheiz & Angelo Vanzin & Franco Trincavelli & Ivo Stefanoni · 1960: Gerd Cintl & Horst Effertz & Klaus Riekemann & Jürgen Litz & Michael Obst· 1964: Peter Neusel & Bernhard Britting & Joachim Werner & Egbert Hirschfelder & Jürgen Oelke · 1968: Dick Joyce & Ross Collinge & Dudley Storey & Warren Cole & Simon Dickie · 1972: Peter Berger & Hans-Johann Färber & Gerhard Auer & Alois Bierl & Uwe Benter · 1976: Vladimir Jesjinov & Nikolai Ivanov & Michail Koeznetsov & Aleksandr Klepikov & Aleksandr Loekjanov · 1980: Dieter Wendisch & Ullrich Dießner & Walter Dießner & Gottfried Döhn & Andreas Gregor · 1984: Martin Cross & Richard Budgett & Andy Holmes & Steve Redgrave & Adrian Ellison· 1988: Bernd Niesecke & Karsten Schmeling & Bernd Eichwurzel & Frank Klawonn & Hendrik Reiher · 1992: Iulică Ruican & Viorel Talapan & Dimitrie Popescu & Nicolae Țaga & Dumitru Răducanu
# Warren Vaché sr.

Warren W. Vaché senior (Brooklyn, 27 november 1914 - Rahway, 4 februari 2005) was een Amerikaanse jazzcontrabassist en journalist.

## Biografie

Vaché was aanvankelijk drummer, maar had snel in de gaten, dat er een grotere vraag was naar contrabassisten. Hij speelde met Eddie Condon in de New Yorkse club Nick's, trad regelmatig op met Doc Cheatham, speelde ook met Bobby Hackett en Vic Dickenson en leidde zijn eigen, aan de traditonele dixieland verbonden bands als The Syncopatin' Six en The Syncopatin' Seven, die twee albums opnamen voor Jazzology Records. Met The Syncopatin’ Seven trad hij in 1989 op tijdens het dixielandfestival in Dresden.
Daarnaast verdiende hij zijn levensonderhoud als reparateur en verkoper in de elektrohandel. Vaché was ook een van de oprichters van de American Jazz Hall of Fame. Hij was verder betrokken bij de oprichting van de New Jersey Jazz Society en de American Federation of Jazz Societies. Hij tekende 15 jaar lang als uitgever van het tijdschrift Jersey Jazz.
Vaché sr. schreef verder biografieën over jazzmuzikanten als Pee Wee Erwin, Johnny Blowers en Claude Hopkins (Crazy Fingers) en publiceerde de collecties The Unsung Songwriters en Jazz Gentry, die uit eigen artikels bestonden over jazz en jazzmuzikanten.

## Privéleven en overlijden

Samen met zijn echtgenote Madeline heeft hij een dochter en twee zoons, die allebei professionele jazzmuzikanten zijn: trompettist Warren Vaché jr. en klarinettist Allan Vaché. Vaché sr. overleed op 4 februari 2005 op 90-jarige leeftijd.

## Discografie

* 1990: Swingin' and Singin’ (Jazzology) met Larry Weiss
* ↑ (en) Warren Vaché Sr.. Discogs. Geraadpleegd op 23-12-2021.
* ↑ (fr) Warren Vache And His Syncopatin' Six. Discogs. Geraadpleegd op 23-12-2021.
* ↑ (en) Warren Vaché Sr. And The Syncopatin' Seven. Discogs. Geraadpleegd op 23-12-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Warren Vaché sr. op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibsys: 1078086
* Bibliothèque nationale de France: cb124658076 (data)
* CiNii: DA1201203X
* Gemeinsame Normdatei: 130687405
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8185 3785
* Library of Congress Control Number: n86032021
* MusicBrainz: e751ad5a-6e1e-41ed-8a25-f67a509cf714
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 073707228
* Virtual International Authority File: 116525922
* WorldCat (via VIAF): 116525922
# Wantij (waterweg)

Het Wantij is een waterweg in de Nederlandse provincie Zuid-Holland, ongeveer vanaf de Biesbosch bij de Merwede naar Dordrecht. Dit water deelt het Eiland van Dordrecht in tweeën. Het Wantij dankt zijn naam aan de grote getijverschillen die hier - ondanks de ligging landinwaarts - nog konden plaatsvinden. De Maas en de Waal komen bij Dordrecht vanouds samen, en deze grote rivieren beïnvloeden het peil in het smalle Wantij ingrijpend. Bovendien lag tot de afsluiting van het Haringvliet de Biesbosch in de directe invloed van het Noordzee-getij. Nog steeds is de invloed van getijden merkbaar, in het eerste deel van de Sliedrechtse Biesbosch is het verschil ongeveer zeventig centimeter. De getijdestroom kan tot ongeveer vier kilometer per uur bereiken.
Het Wantij heeft in het verleden vaak als grens gediend , bijvoorbeeld tussen de stad Dordrecht en het ambacht Dubbeldam enerzijds en de heerlijkheid Huis te Merwede anderzijds. Tot 1970 vormde het nog grotendeels nog de grens met het zuidelijk deel van Sliedrecht. Van alle Dordtse stadswijken ligt er slechts één, De Staart, ten noorden van het Wantij.
Rijksweg 3 (de N3) kruist ten oosten van Dordrecht via de Wantijbrug de rivier. Nog verder oostelijk zijn er een spoorbrug en een fietsbrug.
Ten noorden ligt ook het drinkwaterspaarbekken "De Rug" van drinkwaterbedrijf Evides, er wordt alleen in noodgevallen water ingenomen van het Wantij.
# Wantigga

Wantigga, pseudoniem van Jonathan Andreas Tan, is een Nederlandse dj, producer en rapper. Onder het Franse label Roche Musique heeft Wantigga twee ep's uitgebracht. Daarnaast is hij werkzaam als producer voor artiesten als Damso. Wantigga was te zien op festivals als Lowlands, Tomorrowland, Pukkelpop, Down The Rabbit Hole en toert regelmatig in Europa en Azië.

## Biografie

Tan groeide op in Deventer in een Indisch gezin. Als zoon van een predikant van een pinkstergemeente kwam hij in aanraking met onder andere gospel. Op latere leeftijd verbreedde zijn aandacht naar de hiphop en de elektronische muziek en begon hij beats te maken voor zijn zelfgeschreven teksten.
De eerste release als producer was in 2008 op het Amsterdamse label Kindred Spirits met het producercollectief Javaanse Jongens, welke met lovende kritieken werd ontvangen. Jaren later werden zijn remixes op Soundcloud gesteund door artiesten als Aluna George, Maxwell en platformen als Soulection & HW&W. Door deze internationale aandacht begon Wantigga te toeren in Nederland, Europa en Azië en werd dj bij onder andere KLEAR.
In 2013 startte hij met Louis Bordeaux en K1 Kerbusch de hiphopformatie FATA, waarmee ze in de zomer van dat jaar de radiohit Geile donder uitbrachten.
Zijn eerste EP Pillow Talk met een viertal tracks verscheen in 2016 onder het Franse label Roche Musique. Het vervolg op dit project verscheen in 2018 met zijn tweede ep Suddenly Everything.
Voor de Belgische rapper Damso produceerde Wantigga de track "Lové" voor het album Ipséité. Het album behaalde in de Frankrijk de diamanten status, terwijl het nummer "Lové" platina kreeg.
In 2017 startte Wantigga een muziekopleiding in Deventer. Tevens werkt hij als docent op de Herman Brood Academie.
* Wantigga, Amsterdam Dance Event
* Wantigga is nog eerlijker dan je beste vriend, Vice, 13 juni 2017
* 1 2 Deventenaar Jonathan Tan start zijn eigen muziekschool Low End Theory, Indebuurt, 20 oktober 2017
* ↑ BSMNT x KLEAR, DJ Guide, 3 april 2017
* ↑ Fata live bij Giel, 3FM, 16 juli 2013
* ↑ ballinnn.com
* ↑ Wantigga over de allersmerigste glijers en Koreaanse hiphop, 3voor12, 5 april 2018
* ↑ (fr) Damso, SNEP, geraadpleegd op 26 juni 2019
* ↑ (fr) Lové, SNEP, geraadpleegd op 26 juni 2019
# Wattental

Het Wattental is klein zijdal van het Inndal in de gemeente Wattenberg in de Oostenrijkse deelstaat Tirol. Bij Wattens buigt het dal af vanuit het Unterinntal.
Het dal wordt doorstroomd door de rivier de Wattenbach, die zich diep in het kwartsfylliet van de Tuxer Alpen heeft gesneden. Aan het begin van het dal liggen de verspreide woonkernen van de plaatsen Wattenberg en Vögelsberg. Aan het einde van het dal ligt de Wattener Lizum, een militair oefenterrein van het Oostenrijkse leger.
Het Wattental staat bekend als recreatiegebied. Vanuit het dal kunnen de bergen Rotwandspitze, Hirzer en Hahneburger worden beklommen. De toegang tot het achterste deel van het dal is vanwege het militaire oefenterrein beperkt.
# Wattentalstraße

De Wattentalstraße (L339) is een 4,69 kilometer lange Landesstraße (lokale weg) in het district Innsbruck Land in de Oostenrijkse deelstaat Tirol. De weg is een zijweg van de Tiroler Straße (B171) en begint in Wattens (564 m.ü.A.) en zorgt voor een verbinding met Wattenberg (1050 m.ü.A.) in het Wattental.
* ↑ Statistisches Handbuch des Landes Tirol 2006
* ↑ TIROL ATLAS - Geographie Innsbruck
# Wattenwylia

Wattenwylia is een geslacht van Phasmatodea uit de familie Diapheromeridae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Piza. Het geslacht is vernoemd naar Karl Brunner-von Wattenwyl.

## Soorten

Het geslacht Wattenwylia omvat de volgende soorten:
* Wattenwylia cearensis Piza, 1938
* Wattenwylia foliata Piza, 1938
* Brock, P.D. Phasmida Species File Online. Version 5.0/5.0. http://Phasmida.SpeciesFile.org (bezocht 2 juli 2013)
# Wapen van Aalsmeer

Het wapen van Aalsmeer werd op 26 juni 1816 aan de Noord-Hollandse gemeente Aalsmeer toegekend. Het wapen is sindsdien in ongewijzigde vorm in gebruik gebleven. De gemeente zelf voert een aangepaste, uitgebreidere, vorm van het wapen.

## Blazoenering

De blazoenering van het wapen luidt als volgt:
   Een veld van lazuur beladen met een klimmende leeuw van keel houdende een aal in deszelfs voorpoten.
Het schild is blauw van kleur met daarop een rode klimmende leeuw. De leeuw houdt in zijn voorpoten een aal van natuurlijke kleur vast. Omdat het schild blauw is en de leeuw rood, is het wapen een raadselwapen: rood en blauw zijn in de heraldiek kleuren die niet op elkaar geplaatst mogen worden. Daarnaast is het wapen eveneens een sprekend wapen vanwege de aal die door de leeuw vastgehouden wordt.
De gemeente zelf voert bij het wapen ook nog een motto: RETINE QUOD HABES (Behoud wat gij hebt).

## Geschiedenis

Het wapen werd op 26 juni 1816 per Koninklijk Besluit aan de gemeente toegekend. Vermoedelijk is de leeuw de leeuw van het Graafschap Holland, de heerlijkheid Aalsmeer behoorde tot dat graafschap. Sindsdien is het wapen in ongewijzigde vorm bij de gemeente in gebruik gebleven.

## Gebruik van het wapen

Enkele voorbeelden van gebruik van het wapen in de openbare ruimte in Aalsmeer:
* Gevelsteen in het Oude Raadhuis aan de Dorpsstraat
* Reliëf van JW Rädecker aan het (nieuwe) Raadhuis (1962)