OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hartentroef

Hartentroef is een hoorspel van Maxwell Charles Cohen. Die Welle der einsamen Herzen werd op 22 februari 1965 door de Hessischer Rundfunk uitgezonden. Jan Hardenberg vertaalde het en de AVRO zond het uit op donderdag 12 maart 1970, met muzikale bijdragen en composities van Piet Sonneveld. De regisseur was Dick van Putten. Het hoorspel duurde 50 minuten.

## Rolbezetting

* Jan Borkus (Jerry Janus)
* Hans Veerman & Hans Karsenbarg (twee omroepers)
* Huib Orizand, Frans Somers, Willy Ruys & Jan Wegter (vier mannen)
* Jan Wegter (Rus)
* Fé Sciarone (Grace)
* Eva Janssen, Gerrie Mantel, Nel Snel & Joke Hagelen (vier vrouwen)
* Joke Hagelen (omroepster)
* Fé Sciarone (huishoudfee)
* Nel Snel (moeder)
* Gerrie Mantel (kind)
* Willy Ruys (vader)

## Inhoud

Het is vijf voor twaalf. “Radio Hartentroef” opent zijn programma: “Hier,” zegt omroeper Jerry Janus, “is de hartlijn van VERO’s Hartentroef. Hallo, hallo, iedereen, de hartlijn is open. Voelt u zich bedroefd, terneergeslagen? Kwellen u duizend vragen? Maak dan een eind aan al dat plagen! Hallo, hier de Hartentroef hartlijn… van hart tot hart.” De leiding van het radiostation van omroeper Jerry Janus is er rotsvast van overtuigd dat een ontwikkeld publiek ook een waakzaam en gewaarschuwd publiek is. Het brengt daarom een aantal belangrijke boodschappen en geeft antwoord op alle vragen…
# Harterts camaroptera

Harterts camaroptera (Camaroptera harterti) is een kleine zangvogel uit het geslacht Camaroptera uit de familie Cisticolidae.

## Taxonomie

Harterts camaroptera wordt samen met de blaatcamaroptera (Camaroptera brevicaudata) vaak beschouwd als ondersoort van de mekkercamaroptera (C. brachyura).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in zuidoostelijk Gabon en noordwestelijk Angola.
* ↑ (en) Harterts camaroptera op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ BirdLife International 2012. Camaroptera brachyura. In: IUCN 2013. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.1. <www.iucnredlist.org>. Downloaded on 09 October 2013.
# Hartenvrouw

Hartenvrouw kan verwijzen naar:

## Kaartspel

* Een andere naam voor de spelkaart Hartenkoningin, zie Koningin (kaartspel)
* Een personage uit Alice's Adventures in Wonderland, zie Hartenkoningin (personage)

## Boeken

* Hartenvrouw (boek) - een boek van Babette van Veen

## Film en toneel

* Hartenvrouw (film), film uit 1963
* Hartenvrouw (toneelstuk), toneelstuk uit 1971

## Muziek

* Hartenvrouw (album) - muziekalbum uit 1981 van Imca Marina
# Helmert van der Flier

Helmert Richard van der Flier, (Baarn, 26 november 1827 - aldaar, 5 juni 1899), was een kunstschilder uit Baarn. Helmert (ook wel Helmerd) was de zoon van Riekert van der Flier (1798-1865) en Aaltje Karssen (1786 - voor 1857) en had een zuster. Hij huwde op 5 oktober 1859 in Utrecht met Elisabeth Clara Geertruida Schrader (1828-1912) met wie hij twee kinderen kreeg. Het gezin woonde in Baarn aan de Schapendrift (de tegenwoordige Kerkstraat). Hij zou zijn hele leven in Baarn wonen en werken in zijn huis tegenover de Sint Nicolaaskerk. Achter zijn huis was een heuvel gemaakt zodat hij de schapen kon bestuderen en schetsen. Het huis zou in 1922 worden afgebroken bij de bouw van de nieuw gebouwde Bonifaciusschool.
Nadat hij was opgeleid voor huisschilder legde hij zich toe op het decoratieschilderen. Hij kreeg hiervoor lessen bij de Hilversumse veeschilder James de Rijk. Nadat hij zich eerst schilderde in de geest van de romantische school werd zijn werk later meer impressionistisch en toonde het verwantschap met werk uit de Larense en Haagse school.
De onderwerpen vond hij veel in zijn omgeving. Veel van zijn onderwerpen vond hij in zijn omgeving op de heide- en zandgronden. Van der Flier schilderde meest landschappen en veestukken. Doordat hij veel schapenstukken maakte werd hij ook wel de schapenschilder genoemd.
Hij was lid van de Maatschappij Arti et Amicitiae in Amsterdam, waar zijn werk regelmatig werd geëxposeerd, evenals bij "Pulchri" in Den Haag. Arti zond in 1876 werk van Van der Flier in naar de wereldtentoonstelling in Philadelphia. In Parijs deed hij mee aan de jaarlijkse expositie van "de salon". In 1895 en 1948 was zijn werk te zien op een tentoonstelling in het Stedelijk Museum van Amsterdam. In 1987 organiseerde de Historische Kring Baerne een tentoonstelling over zijn werk.
Zijn werk Aan de Molensteeg werd aangekocht door het Stedelijk Museum Amsterdam. Ook Museum Boijmans Van Beuningen in Rotterdam en de Historische Kring Baerne bezitten werk van zijn hand.
Helmert was sinds 1881 raadslid in Baarn. Nadat hij door een beroerte was getroffen kon hij alleen nog met zijn linkerhand schilderen. Hij werd begraven op de Oude Begraafplaats aan de Berkenweg in Baarn.
* Artindex
* J. Kruidenier - Baarnse persoonlijkheden - Helmut Richard van der Flier (1827-1899) in "Baerne" 4e jaargang 1980, nr 3 pag 4
* ↑ albertusperk.nl pag 105
* ↑ Groenegraf.nl
* ↑ Yvonne van den Akker - Gefascineerd door schapen:Helmert van der Flier belicht in de oudheidkamer in "Baarne" van de Historische Kring Baerne, 23e jaargang nr.2 juni 1999 pag.24
# Helminthopsis elongata

Helminthopsis elongata is een keversoort uit de familie beekkevers (Elmidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1965 gepubliceerd door Joseph Delève.
# Hem Communal Cemetery

Hem Communal Cemetery kan verwijzen naar:
* Hem Communal Cemetery (Noorderdepartement), in de gemeente Hem
* Hem Communal Cemetery (Somme), in de gemeente Hem-Hardinval
* Hem Communal Cemetery (Nord)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Hem Communal Cemetery en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Hem (rivier)

De Hem is een riviertje in Noord-Frankrijk. Hij ontspringt in Surques, komt door Licques, Tournehem-sur-la-Hem, en mondt uit in de Aa te Hennuin.
De belangrijkste zijriviertjes zijn de ruisseau de Loquin, de ruisseau de Sanghem, de ruisseau de Licques en de ruisseau de Bainghen.
* Virtual International Authority File: 141924036
* WorldCat (via VIAF): 141924036
# Hemacroneuria malickyi

Hemacroneuria malickyi is een steenvlieg uit de familie borstelsteenvliegen (Perlidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Stark & Sivec.
# Hebridenzee

De Hebridenzee is de zee tussen de Hebriden en Schotland. De Hebriden horen bij Schotland. De Hebridenzee is een randzee van de Atlantische Oceaan. Nauwkeuriger bepaald ligt de Hebridenzee tussen de Noordelijke Eilanden van de Binnen-Hebriden, de Zuidelijke Eilanden van de Binnen-Hebriden en de Buiten-Hebriden. De Hebridenzee wordt in het noorden smaller, omdat de Binnen- en de Buiten-Hebriden daar dichter bij elkaar liggen. Zij worden daar door the Little Minch van elkaar gescheiden en die gaat weer over in de Minch.
# Havenlicht

Een havenlicht is een lichtbaken dat de toegang van een haven markeert voor de scheepvaart. Dit lichtbaken is een lichtopstand en wordt aan weerszijden van de haveningang aangebracht zodat schepen veilig de haven kunnen binnenvaren. Veel havens hebben een havenhoofd in de vorm van een stenen dam of een staketsel waarop op het uiteinde de havenlichten zijn aangebracht. De havenlichten bestaan uit een paal of een stellage met daarop de lamp aangebracht. Soms wordt er een vuurtoren op die plek gebouwd.
Over de kleur van havenlichten zijn er internationale afspraken gemaakt door middel van het IALA Maritiem Betonningsstelsel dat door de International Association of Lighthouse Authorities (IALA) is ontworpen. Havenhoofden worden gerekend tot de laterale markering (lateral marks) waarbij de kleuren rood en groen worden gebruikt voor het licht van de havenlichten en ook voor de lichtopstanden zelf. Vanwege historische redenen zijn er wereldwijd twee regio's die het gebruik van de kleur anders toepassen. In Regio A, waaronder Europa, Australië, Nieuw-Zeeland, Afrika en het grootste deel van Azië valt, wordt er wanneer je een haven binnenvaart vanaf zee rood aan bakboord gebruikt en groen aan stuurboord. In Regio B, waaronder Noord-Amerika, Midden-Amerika en Zuid-Amerika, de Filipijnen, Japan en Korea vallen is dit kleurgebruik precies omgekeerd.
In België zijn alleen de lichten van de havenlichten zelf in een bepaalde kleur, de lichtopstand zelf niet.
| Het havenlicht van de haven van Stavoren | Het havenlicht op het Oosterstaketsel van Blankenberge |
# Heiligewegsluis

De Heiligewegsluis (brug nr. 2) is een vaste brug in Amsterdam-Centrum. De brug zorgt voor de verbinding van de westelijke kade van de Singel naar de Heiligeweg.

## Brug

Er ligt hier al eeuwen een brug, doch ter plaatse begon het met een sluis met sluiswachterwoninkje. Begin 17e eeuw moest de sluis nog voor de scheiding zonder van het Amsterdamse binnenwater en het water van de Amstel. Later bleef alleen de brug over. Het lag ooit samen op de stadsgrens van Amsterdam, vlak naast de Heiligewegspoort, die in 1663/1664 werd afgebroken omdat door de stadsuitbreiding de stadsgrens naar de Leidsepoort was verschoven. De oorspronkelijke ophaalbrug verdween in 1792. Er kwam een vaste brug. De brug kreeg een steeds steviger constructie, werd verbreed en verlaagd, omdat in de loop der tijden er steeds meer verkeer (de verlaging was onder meer nodig voor de paardentrams) overheen moest. De Leidsestraat werd meer en meer de uitvalsweg richting Leiden, maar ook richting Amsterdam-West. Er zijn wijzigingen bekend in 1875/1876, 1882, 1909 en 1927. Begin jaren zeventig werd die uitvalsstraat gewijzigd in voetgangersgebied, waardoor de straat en ook de brug(-gen) haar verkeersfunctie grotendeels verloren. Op de brug ligt in 2017 al jaren een deel van het Koningsplein met eenrichtingsverkeer naar het centrum toe (tot 2015 in de andere richting), dat via de noordelijke kade van de Singel richting Muntplein (met brug nr. 1) wordt afgevoerd. Over de brug rijden de tramlijnen 2 en 12 en fietsers in beide richtingen.
Aan en op de zuidelijke kade van de Singel begint hier oostwaarts de Bloemenmarkt. De brug is in 2017 meer dan 45 meter breed, terwijl de doorvaartbreedte slechts nog geen 7 meter bedraagt.
De brug heeft twee verschillende naamplaten.

## Afbeeldingen

* De Heiligewegsluis in de 17e eeuw
* Heiligewegsluis in december 2019
* Bruggedeelte (december 2019)
* Naamplaat Heiligewegsluis (januari 2020)
* Naamplaat Heiligewegsluis met dubbel s (januari 2020)
* Heiligewegssluis op Bruggen van Amsterdam
* Heiligewegsluis volgens BAG via data.amsterdam.nl
* Archief Publieke Werken, Nieuw dek voor brug 2 in 1960 (dossier 38153)
* Sluizen door Theo Bakker
1 · 2 · 3 · 4 · 5 · 6 · 7 · 8 · 9 · 10 · 11 · 12 · 13 · 14 · 15 · 16 · 17 · 18 · 19 · 20 · 21 · 22 · 23 · 24 · 25 · 26 · 27 · 28 · 29 · 30 · 31 · 32 · 34 · 35 · 36 · 37 · 38 · 39 · 40 · 41 · 42 · 43 · 44 · 45 · 46 · 47 · 48 · 49 · 50 · 51 · 52 · 53 · 54 · 55 · 56 · 57 · 58 · 59 · 60 · 61 · 62 · 63 · 64 · 65 · 66 · 67 · 68 · 69 · 70 · 71 · 72 · 73 · 74 · 75 · 76 · 77 · 78 · 79 · 80 · 81 · 82 · 84 · 85 · 86 · 87 · 88 · 89 · 90 · 91 · 92 · 93 · 94 · 95 · 96 · 97 · 98 · 99 · >>>
Brugnummers 33 en 83 zijn niet (meer) vergeven
# Henk Don

Frans Joos Hendrik (Henk) Don (Middelburg, 1954) is een Nederlands econoom. Hij was tot 1 februari 2020 bestuurslid van de Autoriteit Consument en Markt (ACM); hij is sinds 1 juni 2020 lid van de Raad van Advies van het Centraal Bureau voor de Statistiek. Daarnaast is hij regelmatig voorzitter van een werkgroep, commissie of adviescollege. Hij is vooral bekend geworden als directeur van het Centraal Planbureau (1994-2006).

## Opleiding en werk

Henk Don behaalde in 1972 het gymnasium-β-diploma aan het Stedelijk Gymnasium Middelburg. Hij studeerde econometrie aan de Universiteit van Amsterdam en promoveerde in 1986 cum laude aan dezelfde universiteit met een proefschrift getiteld Linear methods in non-linear models (Lineaire methoden in niet-lineaire modellen).
Met een onderbreking van één jaar (1984 - 1985, toen hij werkzaam was aan de Universiteit van Pennsylvania) is Don vanaf 1978 steeds verbonden geweest aan het Centraal Planbureau. Tot 1984 was hij betrokken bij de ontwikkeling van modellen voor de nationale en wereldeconomie. Na zijn terugkeer uit de Verenigde Staten werd hij afdelingshoofd en in 1989 onderdirecteur. In 1994 volgde hij Gerrit Zalm op als directeur van het Bureau, een functie die hij bekleedde tot februari 2006.
Daarnaast was Don van 1990 tot 1999 parttime hoogleraar economie aan de Universiteit van Amsterdam. Van 1 mei 2006 tot 1 oktober 2009 was hij bijzonder hoogleraar Econometrie en Economisch Beleid aan de Erasmus Universiteit Rotterdam.
Van 1 september 2005 tot 1 september 2013 was dr. Don lid van de Raad van Toezicht van de Technische Universiteit Eindhoven; hij werd opgevolgd door Coen Teulings, die hem ook opgevolgd was als directeur van het Centraal Planbureau. Per 1 oktober 2009 is hij benoemd tot lid van de Raad van Bestuur van de Nederlandse Mededingingsautoriteit (NMA); sinds de fusie in april 2013 van de NMA met de Consumentenautoriteit en de OPTA is hij bestuurslid van de ACM.
Per 1 februari 2020 is Don gepensioneerd en opgevolgd door Manon Leijten. Sindsdien was dr. Don onder andere voorzitter van het tijdelijke Adviescollege verdeling frequentieruimte commerciële radio en van de werkgroep Discontovoet. Sinds 1 juni 2020 is hij lid van de Raad van Advies van het Centraal Bureau voor de Statistiek en sinds 1 oktober 2021 lid van de Raad van Toezicht van het Expertisecentrum Euthanasie.

## Publicaties

* Henk Don, Forecasting in macroeconomics: a practitioner's view, De Economist 149 (2001), 155-175.
* Henk Don, How econometric models help policy makers: theory and practice, De Economist 152 (2004), 177-195.
* Henk Don & Johan Verbruggen, Models and methods for economic policy, CPB 2006.
* Henk Don, Agenda for the housing market, De Economist 157 (2009), 251-264.
* Henk Don, Financial policy for schools and universities, De Economist 158 (2010), 323-335.
* Henk Don, The influence of Jan Tinbergen on Dutch Economic Policy, De Economist 167 (2019), 259-282.
# Henk Dubbink (musicus)

Henk Dubbink (1963) is een Nederlands organist en componist.

## Loopbaan

Dubbink studeerde aan de Schumann Akademie te Zwolle en volgde lessen bij Gerrit Hoekstra, Henk Linker en Ab Weegenaar.
Hij componeerde vele werken voor orgel, piano en koor. Hij publiceerde 19 bundels voor orgel, waaronder een complete intonatiebundel voor de 150 Geneefse psalmen. Voor piano schreef hij 3 bundels, waaronder Dance Hommage, een eerbetoon aan de kunst van diverse klassieke componisten. Zijn koorwerken bestaan uit het op melodie zetten van bekende gedichten. In 2012 vierde hij zijn 25-jarig organistenjubileum en werd hem het zilveren draaginsigne toegekend door de Protestantse Kerk in Nederland. Als organist bespeelde hij de orgels van de kerken in Beerzerveld, Bergentheim, Hengelo en de Gereformeerde kerk in Den Ham. Hij is tot op heden organist in de Dorpskerk van Den Ham en de Ichtuskerk in Lemele.

## Bladmuziek

* Koraalmuziek voor orgel
* Laat zich't orgel overal..
* Suite: "Pasen"
* Muziek voor orgel maualiter
* Concerto pro organo
* Kerstsuite
* Intermezzi voor piano
* Met blijde klanken deel 2
* Flutes
* Psalmen voor orgel 1
* Psalmen voor orgel 2
* Christmas corols voor piano
* Piano pieces
* Muziek voor orgel maualiter 2
* Clavier-übing
* Lied voor de Goede Herder
* Freu dich sehr, o meine seele
* Houdt de lofzang gaande 3
* Zeven psalmen voor orgel
* Vijf kerstmelodieen voor orgel
* O God die droeg ons voorgeslacht

## Externe link

* Eigen website
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9010 0576
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 337884838
* Virtual International Authority File: 283686610
* WorldCat (via VIAF): 283686610
# Heksenkrans

Een heksenkrans of verenkrans is een krans die in het hoofdkussen werd aangetroffen van iemand die volgens het volksgeloof slachtoffer was geworden van een heks. Als de veren in elkaar gekruld en verward waren, was de ziekte het gevolg van beheksing.
Een heksenkrans wees op betovering, maar vertegenwoordigde ook een directe band met de heks. Vandaar dat ze gedwongen werd te komen als de krans werd verbrand of in de doofpot werd gestopt. Bij een dergelijke handeling diende men alle openingen in het huis af te sluiten, om ontsnapping te voorkomen. De krans fungeerde hier als het magische werk van de heks, of, volgens een andere voorstelling, zelfs als een deel van het tweede lichaam van de heks zelf.
In werkelijkheid werden verenkransen wel vaker in het kussen of matras aangetroffen, wanneer de veertjes samenklonterden. Als een kussen oud werd begon het tijk aan de binnenkant te rafelen. Schudde men het niet voldoende op, dan hechtten de veren zich aan de draad en leek het of ze zich tot een krans vormden.
# Helminthocharis abdominalis

Helminthocharis abdominalis is een keversoort uit de familie beekkevers (Elmidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1953 gepubliceerd door Joseph Delève.
# Helminthocharis cristula

Helminthocharis cristula is een keversoort uit de familie beekkevers (Elmidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1967 gepubliceerd door Joseph Delève.
# Helicopsyche comosa

Helicopsyche comosa is een schietmot uit de familie Helicopsychidae. De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Heratemita

Heratemita is een geslacht van spinnen uit de familie springspinnen (Salticidae).

## Soorten

De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
* Heratemita alboplagiata (Simon, 1899)
* Heratemita chrysozona (Simon, 1899)
* ↑ Platnick, N.I. (2012) The world spider catalog, version 12.5. American Museum of Natural History. DOI: 10.5531/db.iz.0001.
# Helius (Helius) albitarsis fuscipes

Helius (Helius) albitarsis fuscipes is een ondersoort van de tweevleugelige Helius (Helius) albitarsis uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De ondersoort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Sycophila naso

Sycophila naso is een vliesvleugelig insect uit de familie Eurytomidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Boucek.
# Gerard Prins

Gerard Prins (Amsterdam, 11 februari 1929 – aldaar, 20 oktober 2017) was een Nederlands (restauratie)architect.
Hij was getrouwd met Antoinette Anna Speksnijder en was langdurig woonachtig aan de Prinsengracht 853, een rijksmonument.
Hij zou in eerste instantie boekhouder worden. De nasleep van de Tweede Wereldoorlog vroeg echter om handarbeiders. Prins werd tot timmerman opgeleid aan de ambachtsschool aan het Ambonplein, Amsterdam-Oost. Later schoolde hij zich aan de Academie van Bouwkunst Amsterdam om tot architect (1959 diploma architect HBO). Hij werd vanaf 1956 betrokken bij restauratie of herbouw van vervallen gebouwen in Amsterdam. De restanten van de gebouwen kwamen in handen van Stadsherstel, waarna deze de gebouwen liet herbouwen/herstellen in de (min of meer) oorspronkelijke vorm met Prins als begeleider van de bouw. Prins’ belangstelling ging met name uit naar trappen; hij miste in Nederland de grandeur van Franse of Italiaanse trappen.
Prins werkte niet alleen in Amsterdam. Hij was bijvoorbeeld betrokken bij herstel van:
* Prins Hendrikkade, een vervallen huis dat hij zelf als woonhuis had aangekocht en zelf gerestaureerd heeft
* Claes Claeszhofje, Tuinstraat, Amsterdam
* Waterleidingpanden aan de Nieuwe Herengracht 47-53 hoek Weesperstraat, gesloopt voor de aanleg van de Amsterdamse metro en weer opgebouwd;
* Vijzelgracht 1, Amsterdam, een van oorsprong 17e-eeuws pand dat in het midden van de 20e eeuw geheel in verval raakte en dat inclusief de paalfundering weer opnieuw opgetrokken werd
* Amstelkerk
* Boterwaag
* Bornhof in Zutphen
In 2006 kreeg hij een overzichtstentoonstelling in de Amsterdamse Zuiderkerk, dan een middelpunt binnen stadsherstel.
* Het Parool, 30 oktober 2017, In memoriam Gerard Prins.
* Cobouw
* Haagse Beeldbank
# Scytodes bergeri

Scytodes bergeri is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de lijmspuiters (Scytodidae).
Het dier behoort tot het geslacht Scytodes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Embrik Strand.
# Pidgin (software)

Pidgin, voorheen bekend onder de naam Gaim, is een vrij chatprogramma voor Windows, macOS en Linux. Het programma werd oorspronkelijk ontwikkeld door Mark Spencer voor Unix-achtige besturingssystemen. Pidgin is gebaseerd op libpurple, die wordt ontwikkeld door dezelfde groep auteurs als Pidgin. Libpurple wordt door meerdere chatprogramma's gebruikt, alsook in het chatprogramma Adium voor Mac OS X. De broncode van Pidgin wordt vrijgegeven onder de GPL.

## Ondersteunde protocollen
### Standaard

* Bonjour iChat (onder de oude naam, Rendezvous)
* Gadu-Gadu
* IBM Lotus Sametime
* IRC (zoals ChatZilla)
* MSNP (Windows Live Messenger) (stopgezet)
* MXit (stopgezet)
* MySpaceIM (stopgezet)
* Novell GroupWise
* OpenNAP
* OSCAR (AIM/ICQ)
* Session Initiation Protocol (SIP) (alleen met de chat functie)
* SILC
* Simple Instant Messenger (SIM)
* XMPP/Jabber (Google Talk, LJTalk, Gizmo5 etc.)
* Yahoo! Messenger Protocol (Yahoo! Messenger) (stopgezet)
* Zephyr

### Met externe plug-ins

Onder meer de volgende protocollen kunnen worden toegevoegd door middel van plug-ins:
* DirectNet, plug-in voor DirectNet - peer to peer instant messenger
* Facebook Chat
* IMPS, plug-in van Smart VAS
* Skype
* QQ
* Tlen.pl, plug-in van SourceForge.net
* Xfire
# Plaxomicrus latus

Plaxomicrus latus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Gahan.
# Waterkering Leendert Abrahampolder

De Waterkering Leendert Abrahampolder was een waterschap in de gemeente Kats op Noord-Beveland, in de Nederlandse provincie Zeeland.
Het waterschap had tot taak het beheer van de zeedijken van de Leendert Abrahampolder, de Katspolder, de Oud-Noord-Bevelandpolder en de Al te Kleinpolder. Het was in 1883 opgericht na het calamiteus verklaren van de Leendert Abrahampolder. Pas in 1979 werden de taken overgenomen door het Waterschap Noord-Beveland.