OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sphinx (Marvel)

Sphinx is een fictief wezen uit de strips van Marvel Comics. Hij werd bedacht door Marv Wolfman en Sal Buscema en verscheen voor het eerst in Nova #6 in 1977.

## Biografie

De Sphinx of Sfinx was oorspronkelijk de hoftovenaar van farao Ramses II. Toen Mozes hem in een test vernederde, werd hij verbannen. Hij zwierf door de egyptische woestijn, en ontdekte een tempel met de Ka-steen. Deze steen nestelde zich op zijn voorhoofd en gaf hem onmetelijke krachten alsook onsterfelijkheid.
Sindsdien noemt hij zich de Sphinx. De komende 5000 jaar struint hij de Aarde af op zoek naar interessante belevenissen. Na een poos begint hij zich danig te vervelen en probeert van de Ka-steen af te komen, om te kunnen sterven. De geest Veritas plaagt hem echter met het de onafwenbaarheid van zijn lot.
Op zoek naar een manier om zijn leven te beëindigen, leert hij van Quasimodo the Living Computer dat het antwoord op de planeet Xandar te vinden is. Daar aangekomen absorbeert de Sphinx de gezamenlijke kennis van de centrale supercomputer en wordt almachtig. Nu zocht hij niet langer zijn eigen dood, maar die van de Aarde.
De Fantastic Four riep de hulp in van Galactus om de Sphinx te verslaan. Dit lukte, en Galactus verpulverde de Ka-steen en zond de Sphinx terug in de tijd, net voordat hij de steen vond. Zo was de Sphinx dus gedoemd zijn leven steeds opnieuw te moeten herhalen.

### Wedergeboorte & Dood

Door een tijdtruc wist de Sphinx echter direct na het gevecht terug te keren, en de Ka-steen te herstellen met een machine. Het Ding voorkwam dat de steen volledig werd hersteld door de machine te vernielen. Zinnend op wraak voor het feit dat hij voelde dat hij niet langer onsterfelijk meer was, versloeg de Sphinx het Ding. De Puppet Master redde het Ding echter uit dankbaarheid, door de Sphinx met een pop te beheersen. Hij dwong de Sphinx zijn Ka-steen te verpulveren. De Sphinx, niet langer gesteund door de krachten van de Ka-steen, verouderde snel en verging tot stof.

## Krachten en vaardigheden

Onder de invloed van de krachten van de Ka-steen, was de Sphinx onsterfelijk. Hij beschikte daardoor ook over mystieke energie. Voorheen kon de Sphinx 85 ton aan kracht verzamelen, na zijn transformatie op Xandar was hij even krachtig als de Hulk, klasse 100 ton en meer. Zijn energie-krachten evenaarden die van Galactus.

## Fysieke verschijning

Na het opnemen van de kennis van de computer van Xandar, kon de egyptische Sphinx zijn eigen grootte bepalen.

## Bron

* The Official Handbook of the Marvel Universe vol.10 The Book of the Dead
# Something Wild in the City

Mary Ann’s Thema voor Something Wild in the City is muziek gecomponeerd door Morton Feldman. Het werkje is geschreven als zijnde filmmuziek voor de film Something Wild uit 1961. Something Wild in de City was de werktitel van de film van Jack Garfein.
Garfein gaf in eerste instantie aan Morton Feldman de opdracht om de filmmuziek te componeren voor zijn film. Op zich is dat vreemd, want de muziek van Feldman leent zich qua karakter niet tot muziek bij commerciële films. De muziek moet het hebben van de stilte dan wel haast tergende rust, de muziek heeft geen doel maar houdt zichzelf in beweging. Toen Garfein de muziek hoorde, zocht hij snel zijn heil bij de wat meer gerenommeerde filmcomponist Aaron Copland. Garfein schijnt gezegd te hebben: Mijn vrouw wordt verkracht en jij komt met celestamuziek?

## Muziek

Feldman componeerde een wals voor hoorn, celesta en strijkkwartet. De muziek is loom, gespeeld in een langzaam tempo; iets wat in schril contrast staat tot de filmtitel.
Feldman gebruikt de celesta echter voor een zeer sombere en sobere inleiding tot het geheel, de muziek wil haast niet vooruit. Er straalt een ongekende hopeloosheid uit de klanken van de celesta. Die klank staat recht tegenover het zachtmoedige karakter van het instrument. De muziek klinkt dan wel hopeloos, maar klinkt tegelijk troostend.
De celesta verzorgt de inleiding. Na een aantal maten zet het strijkkwartet de definitieve wals in; ook hier klinkt het hopeloos en troostend tegelijk. Als laatste komt de hoorn aan bod; geen technische hoogstandjes met hoge tonen, maar een zeer droeve trage melodielijn; de cello plukt de één, viool en/of altviool strijken twee en drie. Na samenspel van hoorn en strijkers sluit een passage van opnieuw de celesta het werkje af.
De muziek is het best te vergelijken met een Gymnopédie van Erik Satie bewerkt door Dmitri Sjostakovitsj. Deze laatste componist wist uit de celesta eveneens beide stemmingen te halen.

## Bron en discografie

* Uitgave Kairos; Ensemble Recherche
# Sparactus

Sparactus is een geslacht van kevers uit de familie somberkevers (Zopheridae).

## Soorten

Deze lijst is mogelijk niet compleet.
* S. interrupta
# Paracirrhites

Paracirrhites is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van koraalklimmers (Cirrhitidae).

## Soorten

* Paracirrhites arcatus (Cuvier, 1829) – Rode koraalklimmer
* Paracirrhites bicolor Randall, 1963
* Paracirrhites forsteri (Schneider, 1801) – Slanke koraalklimmer
* Paracirrhites hemistictus (Günther, 1874)
* Paracirrhites nisus Randall, 1963
* Paracirrhites xanthus Randall, 1963
* ↑ (en) Paracirrhites. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Spilosoma hanoica

Spilosoma hanoica is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door Daniel.
# South Brook (Halls Bay)

South Brook is een gemeente (town) in de Canadese provincie Newfoundland en Labrador.

## Geschiedenis

South Brook was een gemeentevrije plaats totdat het in 1945 deel ging uitmaken van de nieuw opgerichte gemeente Springdale-South Brook. Deze gemeente, die de status van rural district had, bestond gedurende 16 jaar.
Op 27 juni 1961 werd Springdale-South Brook opgeheven, waarop Springdale een zelfstandige town werd en South Brook opnieuw een gemeentevrije plaats. South Brook kreeg in 1965 opnieuw een gemeentebestuur kreeg doordat het een local government community (LGC) werd. In 1980 werd de LGC als bestuursvorm afgeschaft en werden ze allen automatisch omgevormd tot community's, die uiteindelijk allen towns werden.

## Geografie

South Brook ligt aan het einde van Halls Bay, een 30 km lange zee-inham van Notre Dame Bay, aan de noordkust van het eiland Newfoundland. De plaats dankt haar naam aan de gelijknamige rivier die op dezelfde plaats in Halls Bay uitmondt.
Het dorp bevindt zich aan de splitsing van de Trans-Canada Highway (NL-1) en provinciale route 380. De dichtstbij gelegen plaats is Springdale, dat hemelsbreed zo'n 7 km verder noordwaarts ligt.

## Demografie

Demografisch gezien is South Brook, net zoals de meeste kleine dorpen op Newfoundland, al decennia aan het krimpen. Tussen 1976 en 2021 daalde de bevolkingsomvang van 828 naar 420. Dat komt neer op een daling van 408 inwoners (-49,3%) in 45 jaar tijd.
* Demografische ontwikkeling van South Brook tussen 1951 en 2021
* Bron: Statistics Canada (1951–1986, 1991–1996, 2001–2006, 2011–2016, 2021)
# Sozites kerichoensis

Sozites kerichoensis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Kerrich in 1969.
# Palazzo Liviano

Het Palazzo Liviano is een universiteitsgebouw in Padua, in de Noord-Italiaanse regio Veneto. Het Palazzo Liviano bevindt zich aan de Piazza Capitaniato in het centrum van Padua. Het werd gebouwd in de jaren 1930-1940 volgens de plannen van architect Giò Ponti.
Het Palazzo Liviano is genoemd naar de Romeinse geschiedschrijver Titus Livius. De universiteitsafdelingen die hier gehuisvest zijn, zijn afdelingen van Letteren en Kunsten, met inbegrip van het Museo di Scienze Archeologiche e d’Arte.

## Sala dei Giganti

In het Palazzo Liviano is een 14e-eeuws zaal geïncorporeerd: de Sala dei Giganti of Zaal de Reuzen. Architect Giò Ponti had ook als opdracht gekregen van deze zaal een onderdeel te maken van het nieuwe Palazzo Liviano.
De Sala dei Giganti werd gebouwd in de 14e eeuw door de heersers van het Huis Carrara, heren van Padua. Het was hun ontvangstzaal. Portretten van heersers, gaande van Romulus tot Karel de Grote, alsook van prominente Italianen uit het verleden sieren de muren. Later, in de 15e eeuw was het eigendom van gouverneurs van de republiek Venetië. Zij lieten de zaal verder verfraaien. Niettemin liet de gouverneur de zaal gebruiken door de universiteit van Padua. Zo werden er bijvoorbeeld feesten of lezingen gegeven. Tot het begin van de 20e eeuw was de Sala dei Giganti de universiteitsbibliotheek. Na het verwijderen van de boekenrekken is de Sala dei Giganti in gebruik voor universitaire plechtigheden en concerten.
* ↑ (it) Piazza dei Signori: nel cuore nobile della città, la piazza su cui si affaccia la reggia dei Carraresi, signori rinascimentali di Padova. Turismo Padova. Padovanet (2016).
* ↑ (it) Sala dei Giganti. Patrimonio artistico, storico e culturale. Università degli Studi di Padova (2022).
# Paracsikia minima

Paracsikia minima is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Schimmel & Platia.
# Paragonah

Paragonah is een plaats (town) in de Amerikaanse staat Utah, en valt bestuurlijk gezien onder Iron County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 470. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 465, een daling van 5 (-1,1%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 1,5 km², geheel bestaande uit land. Paragonah ligt op ongeveer 1792 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 36 km rond Paragonah.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Paragonah op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Spirembolus latebricola

Spirembolus latebricola is een spinnensoort uit de familie hangmatspinnen (Linyphiidae). De soort komt voor in de Verenigde Staten.
# Spirembolus levis

Spirembolus levis is een spinnensoort uit de familie hangmatspinnen (Linyphiidae). De soort komt voor in de Verenigde Staten.
# Sparanise

Sparanise is een gemeente in de Italiaanse provincie Caserta (regio Campanië) en telt 7461 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 18,7 km², de bevolkingsdichtheid is 413 inwoners per km².

## Demografie

Sparanise telt ongeveer 2530 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 0,7% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 7220 |
| 2001 | 7269 |

## Geografie

Sparanise grenst aan de volgende gemeenten: Calvi Risorta, Francolise, Pignataro Maggiore.
* Italiaans bureau voor statistiek
Ailano · Alife · Alvignano · Arienzo · Aversa · Baia e Latina · Bellona · Caianello · Caiazzo · Calvi Risorta · Camigliano · Cancello e Arnone · Capodrise · Capriati a Volturno · Capua · Carinaro · Carinola · Casagiove · Casal di Principe · Casaluce · Casapesenna · Casapulla · Caserta · Castel Campagnano · Castel Morrone · Castel Volturno · Castel di Sasso · Castello del Matese · Cellole · Cervino · Cesa · Ciorlano · Conca della Campania · Curti · Dragoni · Falciano del Massico · Fontegreca · Formicola · Francolise · Frignano · Gallo Matese · Galluccio · Giano Vetusto · Gioia Sannitica · Grazzanise · Gricignano di Aversa · Letino · Liberi · Lusciano · Macerata Campania · Maddaloni · Marcianise · Marzano Appio · Mignano Monte Lungo · Mondragone · Orta di Atella · Parete · Pastorano · Piana di Monte Verna · Piedimonte Matese · Pietramelara · Pietravairano · Pignataro Maggiore · Pontelatone · Portico di Caserta · Prata Sannita · Pratella · Presenzano · Raviscanina · Recale · Riardo · Rocca d'Evandro · Roccamonfina · Roccaromana · Rocchetta e Croce · Ruviano · San Cipriano d'Aversa · San Felice a Cancello · San Gregorio Matese · San Marcellino · San Marco Evangelista · San Nicola la Strada · San Pietro Infine · San Potito Sannitico · San Prisco · San Tammaro · Sant'Angelo d'Alife · Sant'Arpino · Santa Maria Capua Vetere · Santa Maria a Vico · Santa Maria la Fossa · Sessa Aurunca · Sparanise · Succivo · Teano · Teverola · Tora e Piccilli · Trentola-Ducenta · Vairano Patenora · Valle Agricola · Valle di Maddaloni · Villa Literno · Villa di Briano · Vitulazio
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Sparasion aenescens

Sparasion aenescens is een vliesvleugelig insect uit de familie van de Scelionidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1856 door Foerster.
# Papyrus 54

Papyrus 54 (nummering Gregory-Aland), of ${\mathfrak {P}}$$^{54}$, is een oud, Grieks handschrift op papyrus van het Nieuwe Testament. Het bevat de tekst van Jacobus 2:16-18; 22-24;3:2-4. Op grond van schrifttype is het gedateerd als vijfde- of zesde-eeuws. Het wordt bewaard in de Universiteitsbibliotheek van Princeton. P. Princ. 15; Garrett Depots 7742) in Princeton, New Jersey. De Griekse tekst van deze codex is een vertegenwoordiger van de Alexandrijnse tekst. Aland plaatst het in Categorie III.
# Paralimnophila (Paralimnophila) indecora

Paralimnophila (Paralimnophila) indecora is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.
# Paralimnophila (Paralimnophila) hybrida

Paralimnophila (Paralimnophila) hybrida is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.
# Song Shenzong

Song Shenzong (zijn persoonlijke naam was Zhao Xu) (1048 - 1085) was keizer van de Chinese Song-dynastie (960-1279). Hij regeerde van 1067 tot 1085.

## Externe link

* Encyclopædia Britannica
Noordelijke Song: Taizu · Taizong · Zhenzong · Renzong · Yingzong · Shenzong · Zhezong · Huizong · Qinzong Zuidelijke Song: Gaozong · Xiaozong · Guangzong · Ningzong · Lizong · Duzong · Gongdi · Duanzong · Bingdi
# Song Taizong

Song Taizong (zijn persoonlijke naam was Zhao Kuangyi) (939 - 997) was keizer van de Chinese Song-dynastie (960-1279). Hij regeerde van 976 tot 997.

## Externe link

* Encyclopædia Britannica
Noordelijke Song: Taizu · Taizong · Zhenzong · Renzong · Yingzong · Shenzong · Zhezong · Huizong · Qinzong Zuidelijke Song: Gaozong · Xiaozong · Guangzong · Ningzong · Lizong · Duzong · Gongdi · Duanzong · Bingdi
# Song Taizu

Song Taizu (zijn persoonlijke naam was Zhao Kuangyin) (927 - 14 november 976) was de stichter van de Chinese Song-dynastie (960-1279). Hij regeerde van 960 tot 976.

## Externe link

* Encyclopædia Britannica
Noordelijke Song: Taizu · Taizong · Zhenzong · Renzong · Yingzong · Shenzong · Zhezong · Huizong · Qinzong Zuidelijke Song: Gaozong · Xiaozong · Guangzong · Ningzong · Lizong · Duzong · Gongdi · Duanzong · Bingdi
# Paradiastylis belone

Paradiastylis belone is een zeekommasoort uit de familie van de Diastylidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1945 door Fage.
# Paradiastylis capillata

Paradiastylis capillata is een zeekommasoort uit de familie van de Diastylidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Corbera & Martin.
# Paradiastylis culicoides

Paradiastylis culicoides is een zeekommasoort uit de familie van de Diastylidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Kemp.
# Parabezzia williamsi

Parabezzia williamsi is een muggensoort uit de familie van de knutten (Ceratopogonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1965 door Wirth.
# Spheciospongia semilunaris

Spheciospongia semilunaris is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Spheciospongia en behoort tot de familie Clionaidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Lindgren.
# Paleis van Justitie (Lima)

Het Paleis van Justitie van Lima is de zetel van het Peruaanse hooggerechtshof. Het ontwerp is van de Poolse architect Bruno Paprowsky en geïnspireerd op het Brusselse Justitiepaleis. Het is wel kleiner dan het Brusselse voorbeeld maar met zijn vloerplan van 100 bij 100 meter toch nog erg groot. Het is opgetrokken in neoclassicistische stijl.
In het oorspronkelijke ontwerp was ook een centrale koepel opgenomen maar deze is nooit gebouwd. Voor de ingang staan twee stenen leeuwen die oorspronkelijk aan de Paseo Colón stonden.
De bouw startte in 1929. Het paleis werd geopend op 5 december 1939 door de president van Peru, Óscar Benavides.
# Spiritpond runenstenen

De Spiritpond runenstenen zijn drie stenen met runeninscripties, zogenaamd gevonden op Spirit Pond in Phippsburg, Maine in 1971 door een Walter J. Elliott, Jr, een timmerman geboren in Bath, Maine. De stenen, die momenteel gehuisvest zijn in de Maine State Museum, worden op grote schaal afgedaan als een hoax of fraude. Als deze authentiek zouden zijn, zijn ze een bewijs van precolumbiaanse transoceanische contact en de Noorse kolonisatie van de Amerika's.
In tegenstelling tot de prehistorische monumentale runestenen opgeworpen in Scandinavië, zijn deze runenstenen kleine objecten, vergelijkbaar met middeleeuwse runen handschriften. Een soortgelijke steen is de authentieke Runensteen van Kingigtorssuaq gevonden in Groenland in 1824. Van de drie stenen, bevat er één een totaal van 15 regels tekst aan twee kanten. De "kaart runesteen" bevat een kaart met enkele inscriptie, in verschillende kranten stelt Paul H. Chapman voor dat de kaart het landschap zichtbaar vanaf de 1075 meter hoge Witte Berg toont, het hoogste punt in de nabijheid van de Spirit Pond, of de noordpunt van Newfoundland.
De inscripties bevatten meerdere gevallen van het gebruik van cijfers in Arabisch context. Het nummer 1011 op de inscriptie (weergegeven als "011") is geïnterpreteerd als een datum, wat leidt tot speculatie dat de stenen een onderdeel zijn van de expeditie van Thorfinn Karlsefni. Taalkundige analyse wijst echter op een latere datum. De eerste die de stenen wetenschappelijk onderzocht is prof. Einar Haugen. In 1974, na het vertalen van de runen, vond hij de gebruikte runen en de taal van de inscriptie in strijd te zijn met 11e eeuw Oudnoors. Hij concludeerde dat de inscripties waarschijnlijk werden gemaakt na 1932.
Amateur-onderzoekers zijn sympathieker geweest ten opzichte van de middeleeuwse oorsprong van de stenen. Suzanne van Carlson, en een groep enthousiastelingen die pleiten voor een wijdverspreide aanwezigheid van Vikingen in Noord-Amerika, suggereert dat de runen afkomstig zijn uit het midden van de 14e eeuw, hoewel het onduidelijk is hoe Carlson deze datum heeft verkregen. De amateur runeliefhebber Richard Nielsen hanteert 1401 als meer precieze datering.
Vertaling van de Spiritpond inscripties is op zich een uitdaging; onderzoekers kunnen het eens worden over slechts 80% van de tekst. Suzanne Carlson beweert dat de stenen een verhaal vertellen van een plotselinge storm en angstig Vikingen proberen te redden van hun schip "de schuimende armen van Aegir, god van de zee."
# Spilobotys leonina

Spilobotys leonina is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Butler.
# Paralvinella hessleri

Paralvinella hessleri is een borstelworm uit de familie Alvinellidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Paralvinella hessleri werd in 1989 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Desbruyères & Laubier.
# Paralvinella sulfincola

Paralvinella sulfincola is een borstelworm uit de familie Alvinellidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Paralvinella sulfincola werd in 1993 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Desbruyères & Laubier.
# Spelen van de Kleine Staten van Europa 2011

De Spelen van de Kleine Staten van Europa 2011 vormden de veertiende editie van de Spelen van de Kleine Staten van Europa. Ze werden gehouden van 30 mei tot en met 4 juni 2011. Het gastland van dienst was Liechtenstein. Het was voor de tweede maal in de geschiedenis dat Liechtenstein gastheer was, na 1999. Het land moest zich niet kandidaat stellen om de Spelen te mogen organiseren, aangezien er voor deze Spelen gebruik wordt gemaakt van een rotatiesysteem, waardoor alle landen even vaak de organisatie op zich nemen.
Er werd om de eer gestreden in tien sporten, in negen verschillende steden doorheen het land. In 2009 werd er nog in twaalf sporten gestreden voor de medailles. Voor het eerst in de geschiedenis van de Spelen nam er een nieuw land deel: Montenegro. Het land scheurde zich in 2006 af van Servië en Montenegro en vroeg in 2009 om te mogen deelnemen aan de Spelen van de Kleine Staten van Europa, en werd toegelaten. Ook de Faeröer wilden graag participeren, maar werden niet toegelaten omdat het geen onafhankelijke staat is: het is een autonoom gebied van Denemarken.

## Programma

| ● | Openingsceremonie | ● | Wedstrijddagen | ● | Sluitingsceremonie |
| Onderdeel | 30-05 | 31-05 | 01-06 | 02-06 | 03-06 | 04-06 | Locatie |
| Ceremonies | ● | | | | | ● | Vaduz |
| Atletiek | | | ● | | ● | ● | Schaan |
| Beachvolleybal | | ● | ● | ● | ● | ● | Mauren |
| Judo | | ● | | ● | | | Eschen |
| Schietsport | | ● | ● | | ● | | Balzers en Vaduz |
| Squash | ● | ● | ● | ● | ● | ● | Vaduz |
| Tafeltennis | | ● | ● | ● | ● | ● | Triesen |
| Tennis | | ● | ● | ● | ● | ● | Vaduz |
| Volleybal | | ● | ● | ● | ● | ● | Schaan en Triesenberg |
| Wielersport | | ● | | ● | ● | | Gamprin, Ruggell en Schellenberg |
| Zwemmen | | ● | ● | ● | ● | | Vaduz |

## Medaillespiegel

| Plaats | Land | 1 Goud | 2 Zilver | 3 Brons | Totaal |
| 1 | Cyprus | 32 | 30 | 20 | 82 |
| 2 | Luxemburg | 30 | 15 | 27 | 72 |
| 3 | IJsland | 20 | 23 | 25 | 68 |
| 4 | Malta | 8 | 12 | 9 | 29 |
| 5 | Liechtenstein | 6 | 10 | 11 | 27 |
| 6 | Monaco | 6 | 9 | 14 | 29 |
| 7 | Montenegro | 4 | 2 | 2 | 8 |
| 8 | Andorra | 3 | 7 | 5 | 15 |
| 9 | San Marino | 3 | 4 | 11 | 18 |
| Totaal | Totaal | 112 | 112 | 124 | 348 |

## Deelnemende landen

Er namen negen landen deel aan deze Spelen van de Kleine Staten van Europa. Montenegro debuteerde.
| Andorra  Cyprus  IJsland  Liechtenstein  Luxemburg | Malta  Monaco  Montenegro  San Marino |

## Externe link

* Officiële website Liechtenstein 2011
1985 · 1987 · 1989 · 1991 · 1993 · 1995 · 1997 · 1999 · 2001 · 2003 · 2005 · 2007 · 2009 · 2011 · 2013 · 2015 · 2017 · 2019 · 2023