OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Martenatuin

De Martenatuin is een 0,4 hectare grote openbare tuin in Engelse landschapsstijl aangelegd achter de Stadsstate Martenastins waarin een museum is gevestigd in Franeker. De tuin geniet bekendheid door de aanwezige stinsenplanten.

## Geschiedenis

De Martenastins werd gebouwd in 1498 op een groot terrein in de stad Franeker. Huis en tuin werden gewijzigd nadat burgemeester Suffridius Westerhuis en zijn vrouw Titia Bogarda het verwierven. Zij lieten een tuin aanleggen in formele stijl met parterres, spiegelhagen en een orangerie, waarbij het achterste deel van de tuin een boomgaard was. In 1737 werd het oostelijk deel van de tuin verkocht voor de bouw van het Westerhuis Vrouwengasthuis. In 1834 verwierf Albartus Telting huis en tuin en liet de tuin veranderen in een Engelse landschapstuin waarbij oude bomen gespaard bleven. Een ontwerper wordt in bewaard gebleven documenten uit die tijd niet genoemd, maar op grond van stijlkenmerken wordt L.P. Roodbaard als tuinarchitect beschouwd. In 1895 werd de Martenastins aangekocht als gemeentehuis voor Franekeradeel. In de jaren dat deze gemeente de tuineigenaar was, is de tuin kleiner geworden en zijn elementen als de orangerie en het prieel verdwenen. In 1984 vertrok de gemeente uit de Martenastins. In 2006 werd het Museum Martena er gevestigd. Het beheer van de tuin kwam in handen van de stichting Martenatuin.

## Stinsenflora en bomen

De stinsenflora in de tuin bestaat uit planten als: holwortel, sneeuwklokje,lenteklokje, bonte krokus, blauwe anemoon en bostulp. Enkele monumentale bomen zijn een juttepeer, bonte esdoorn, een plataan en zomereiken.

## Toegankelijkheid

De tuin is toegankelijk via de Voorstraat (middels een steeg tussen de Martenastins en het Bangahuis) en vanaf de Heerengracht. De openstelling is van 8:00 uur tot winkelsluitingstijd.
* Sneeuwklokje in de Martenatuin
* Witte en paarsrode holwortel in de Martenatuin
* Martenatuin (2019)
* Martenatuin (2019)
* Martenatuin (1983)
* ↑ Carla S. Oldenburger-Ebbers, Anne Mieke Backer en Erik Blok: Gids voor de Nederlandse Tuin en Landschapsarchitectuur. Deel Noord. Groningen Friesland Drenthe Overijssel Flevoland. Uitgegeven door Uitgeverij De Hef Rotterdam 1995.ISBN 90-6906-019-1 blz.103
* 1 2 3 N0.0RDPEIL landschap.stedenbouw: MARTENATUIN – FRANEKER Historie en toekomstperspectief. Rapport in opdracht van de Stichting Martenatuin. September 2013. Geraadpleegd op martenatuin.live.addsite.nl op 24 april 2024. Gearchiveerd op 5 juli 2017.
* ↑ https://stinzenflora-monitor.nl geraadpleegd op 23 april 2023. Gearchiveerd op 24 april 2023.
* ↑ www.martenatuin.nl. Gearchiveerd op 10 juni 2023.
* ↑ Henk Buith, Stefien Smeding, Heilien Tonckens en Aad van der Burg (tezamen de redactie): Stinzenplanten in Fryslân. Voorjaarsbloeiers in historisch groen. Uitgegeven door Noordboek Natuur 2020.ISBN 978-90-5615-622-0 blz. 127
* ↑ www.martenatuin.nl (geraadpleegd op 23 april 2023). Gearchiveerd op 10 juni 2023.
# Marja West

Marja West (geboren in Bakkum) is een Nederlandse schrijfster.

## Loopbaan

In 2015 debuteerde West met Uitgeteld (bij Ambo/Anthos), dat op de longlist stond van de Diamanten Kogel, de Belgische prijs voor de beste Nederlandstalige thriller. In 2016 verscheen van haar hand Echte barkeepers heten Henk bij dezelfde uitgever. In beide boeken combineerde West spanning met humor.
Naast boeken schrijft West luisterseries voor Uitgeverij Storytel Originals. In 2017 verscheen van haar hand Gelukkig zijn we familie, de eerste audio-soap, en De bende van Huize Avondrust (voorgelezen door Bram van der Vlugt), dat tevens werd vertaald in het Deens. In 2018 verscheen Graviton, dat vertaald werd in het Fins, Spaans en Arabisch. In 2018 verscheen tevens het tweede seizoen van Gelukkig zijn we familie.
In 2020 werden de filmrechten van Graviton tijdens Shoot the Book in Cannes verkocht aan Vauxclair www.vauxclairproductions.com.
In 2020 verscheen Het spel van leugens bij Crime Compagnie onder de alias Anna West, de filmrechten werden verkocht aan Stepping Stone Productie.
In maart 2021 verschijnt het eerste deel van een serie van vier romans getiteld Nueva Vida bij Luitingh Sijthoff, onder de alias Anna Thomas.
In april 2021 verschijnt Verloren in de jungle, de mysterieuze verdwijning van Kris en Lisanne bij Unieboek|Het Spectrum. West schreef dit met co-auteur Jurgen Snoeren en de Panamese Officier van Justitie op deze zaak Betzaida Pitti Cerrud. In augustus van dat jaar werden de filmrechten verkocht aan Stepping Stone Producties.
Naast boeken schrijft West ook scenario's.

## Persoonlijk

Marja West werd geboren in Bakkum, Noord Holland, maar woonde jaren in Groningen en Drenthe. In 2021 verhuisde ze samen met haar man naar Spanje.
# Marianenbrilvogel

De marianenbrilvogel (Zosterops conspicillatus) is een zangvogel uit de familie Zosteropidae (brilvogels). Deze soort is endemisch op de Marianen

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort telt twee ondersoorten:
* Zosterops conspicillatus saypani op de noordelijke Marianen.
* † Zosterops conspicillatus conspicillatus tot 1983 op Guam, sindsdien uitgestorven.
Deze ondersoorten worden door BirdLife International als aparte soorten beschouwd en hebben ieder afzonderlijk een vermelding op de Rode Lijst van de IUCN.
# Marianenkraai

De marianenkraai (Corvus kubaryi) is een vogel uit de familie van de kraaien. De vogel werd in 1885 door de Duitse vogelkundige Anton Reichenow geldig beschreven en vernoemd naar de Poolse ontdekkingsreziger John Stanislaw Kubary. Het is een endemische vogel van de Marianen (vroeger Ladrone-eilanden), die ernstig bedreigd wordt met uitsterven.

## Kenmerken

De marianenkraai is 38 cm lang. Het is een vrij kleine kraai. Het mannetje is iets groter dan het vrouwtje. De vogel is helemaal zwart met een metaalblauwe glans op de staart en een groene glans op de rug, buik, borst, kop en vleugels.

## Leefwijze

Als een echte kraai is het een alleseter die foerageert op insecten, hagedissen, vogeleieren, krabben, vruchten en zaden.

## Verspreiding en leefgebied

Het leefgebied van de marianenkraai bestaat uit ongerept bos maar ook secondair bos en begroeiing aan stranden. De soort nestelt echter exclusief in het oorspronkelijke bostype van de eilanden op kalkrijke bodems.
In 2008 waren er nog twee mannetjes op het eiland Guam. In 1998 werd het aantal volwassen vogels op Rota geschat op 234. In 2008 waren dit er nog maar 60.

## Status

De inheemse vogelfauna, en deze kraai in het bijzonder, worden bedreigd door ontbossingen die veroorzaakt werd door tropische stormen, maar ook door uitbreiding van menselijke nederzettingen en de aanleg van golfbanen. Verder zijn er tal van ingevoerde organismen die de eieren roven of de (jonge) vogels zelf opeten, zoals de bruine nachtboomslang Boiga irregularis, ratten, verwilderde katten, Pacifische varaan (Varanus indicus) en verder concurrentie met een andere kraaiachtige, de koningsdrongo (Dicrurus macrocercus). BirdLife International schat de totale populatie in 2018 op 50 tot 250 volwassen exemplaren.Om deze redenen staat deze kraai als ernstig bedreigd (kritiek) op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Marianenkraai op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Journal für Ornithologie 33 p. 110 BHL
# Material records

material records is een Oostenrijks platenlabel, dat jazz, muziek en werk van singer-songwriters uitbrengt. Het werd in 2000 opgericht door de gitarist Christian Muthspiel om zijn eigen platen op uit te brengen, maar ook het werk van jonge, veelbelovende musici. Het label is gevestigd in Wenen.
Naast werk van Muthspiel is op het label muziek uitgebracht van Christian Muthspiel, Max Frankl, Lisette Spinnler, Jean-Paul Brodbeck en Joris Roelofs.

## Externe link

* Officiële website
# Materialise

Materialise NV is een Belgisch bedrijf dat gespecialiseerd is in additive manufacturing en de software hiervoor en de industriële toepassingen ervan. Het hoofdkwartier is in Leuven op het Researchpark Haasrode.

## Geschiedenis

Materialise is in 1990 opgericht door Wilfried "Fried" Vancraen als een spin-off van de Katholieke Universiteit Leuven (KU Leuven). Het begon als een joint venture tussen de familie Vancraen en de universiteit. Het was een van de pioniers in 3D-printen, waarbij vooral prototypes in opdracht van andere bedrijven werden geprint, het zogenaamde rapid prototyping. De andere belangrijke takken van het bedrijf waren het ontwikkelen van software voor additive manufacturing en medische toepassingen zoals mallen voor operaties en tandprotheses. In 1997 kocht de familie Vancraen de KU Leuven uit en werd het bedrijf een familiebedrijf. Later werden externe investeerders aangetrokken. De dentale toepassingen werden ondergebracht in Materialise Dental, dat in 2006 gedeeltelijk verkocht werd aan Dentsply.
In 2014 trok Materialise naar de Amerikaanse technologiebeurs NASDAQ.
* (en) Website van Materialise
* (en) jaarverslag 2017, Last10K.com
* Vancraen (CEO Materialise): nuchtere pionier in 3D, Trends, 13 november 2013
* ↑ https://investors.materialise.com/static-files/e92dd3f2-960a-40b0-82ab-38f99c5d04de. Gearchiveerd op 22 april 2022.
* ↑ Materialise, kapitaalsverhoging van 10 miljoen, De Standaard, 9 oktober 2002
* ↑ Amerikaanse koper voor Leuvense tandtechnologie, De Standaard, 17 augustus 2006
* ↑ 3D-printer Materialise trekt tegen 12 dollar per aandeel naar Nasdaq, De Standaard, 25 juni 2014
# Marieke van Drogenbroek

Maria (Marieke) van Drogenbroek (Utrecht, 16 december 1964) is een Nederlands roeister. Zij nam eenmaal deel aan de Olympische Spelen en won bij die gelegenheid een bronzen medaille.
In 1982 won ze een bronzen medaille op het WK junioren bij de dubbel vier. Twee jaar later nam ze op 19-jarige leeftijd als scholiere deel aan de Spelen van Los Angeles. De roeiwedstrijden werden daar gehouden op Lake Casitas. Ze kwam hierbij uit op de roeionderdelen vier met stuurvrouw en acht met stuurvrouw. Bij de vier met stuurvrouw werd ze vijfde en bij de acht met stuurvrouw won ze een bronzen medaille. Met een tijd van 3.02,92 eindigde de Nederlandse acht met stuurvrouw achter de Verenigde Staten (goud; 2.59,80) en Roemenië (zilver; 3.00,87).
Ze was in haar actieve tijd aangesloten bij de Utrechtse studentenroeivereniging Orca.

## Palmares
### Roeien (skiff)

* 1987: 8e WK - 9.37,03

### Roeien (dubbel vier)

* 1982: 3 WK junioren - 3.27,40

### Roeien (vier met stuurvrouw)

* 1984: 5e OS - 3.23,97

### Roeien (acht met stuurvrouw)

* 1984: 3 OS - 3.02,92
* (en) Profiel van Marieke van Drogenbroek op sports-reference.com (gearchiveerd)
* Bijkerk, T. (2004) Olympisch Oranje De Vrieseborch ISBN 90 6076 522 2
* (en) profiel van Marieke van Drogenbroek op WorldRowing.com
Catalien Neelissen · Anne-Marie Quist · Wiljon Vaandrager · Marieke van Drogenbroek · Marty Laurijsen (stuurvrouw)
Lynda Cornet · Marieke van Drogenbroek · Harriet van Ettekoven · Greet Hellemans · Nicolette Hellemans · Catalien Neelissen · Anne-Marie Quist · Wiljon Vaandrager · Marty Laurijsen (stuurvrouw)
# Mats Näslund

Mats Torsten Näslund (Timrå, 31 oktober 1959), bijgenaamd Le Petit Viking, is een voormalig Zweeds ijshockeyspeler. Hij was Left Wing.
Samen met Håkan Loob en Tomas Jonsson werd hij in 1994 als eerste lid van de Triple Gold Club, een club voor spelers die een Stanley Cup, gouden Olympische Medaille en gouden WK medaille hebben gewonnen. In 2005 werd hij opgenomen in de Hockey Hall of Fame.
# Matt Pelissier

Matt Pelissier is een drummer, muziekproducent en een van de oprichters van de Amerikaanse band My Chemical Romance. In 2006 heeft hij de Strong Arm Recording Studios opgericht.

## Carrière

Matt Pelissier begon samen met Gerard Way in 2001 de band My Chemical Romance. Toen de band was opgericht was hij al jaren vrienden met Gerard en had al in verschillende lokale bands gespeeld. Samen met Gerard heeft Matt aan de eerste demo's voor de band gewerkt. Toen de band compleet was kwam het eerste album I Brought You My Bullets, You Brought Me Your Love was Matt hiervan de producent. Hij heeft hierna ook nog het tweede album Three Cheers for Sweet Revenge geproduceerd.

## Vertrek uit My Chemical Romance

In 2004 na het lanceren van het tweede album heeft de manager van My Chemical Romance Brian Schecter Matt Pellisier uit de band gezet. De redenen hiervoor zijn nooit helemaal bekend geworden. De twee meeste gebruikte geruchten zijn:
* Matt zou de eerste tourbus in brand hebben gestoken.
* Er zou een probleem zijn geweest tussen de platenmaatschappij Eyeball Records en Matt omtrent betalingen.
Na zijn vertrek uit My Chemical Romance heeft Matt Pelissier samen met George Collazo de Strong Arms Studios opgericht in Harrison, New Jersey.

## Links

* http://www.myspace.com/strongarmstudios
# Matt Oakley

Matthew "Matt" Oakley (Peterborough, 17 augustus 1977) is een Engels voormalig betaald voetballer die als centrale middenvelder speelde. Hij speelde het grootste luik van zijn profcarrière voor Premier League-club Southampton. In 2017 beëindigde hij zijn loopbaan bij Exeter City.

## Clubcarrière
### Southampton

Oakley was afkomstig uit de jeugd van Southampton en maakte als zeventienjarige zijn debuut tegen Everton op 6 mei 1995. In 11 seizoenen op The Dell, vanaf 2001 het St. Mary's Stadium, speelde hij meer dan 300 officiële wedstrijden voor de Saints, waarvan 261 wedstrijden in competitieverband. Het summum van zijn carrière aan de zuidkust was het bereiken van de finale van de FA Cup in 2003. Arsenal versloeg het Southampton van Oakley met 1–0. Oakley speelde centraal naast Anders Svensson. Een doelpunt van de Franse middenvelder Robert Pirès gaf de doorslag. De club stond destijds onder leiding van Gordon Strachan en rekende even af met de degradatienood van de jaren negentig, een net waarin de club verstrengeld was geraakt ondanks de aanwezigheid van sterspeler en icoon Matthew Le Tissier, met wie Oakley nog tot 2002 de kleedkamer mocht delen. In 2005 degradeerde Oakley onder leiding van Harry Redknapp met Southampton uit de Premier League.
Oakley worstelde evenals Matt Le Tissier met blessures aan het einde van zijn Saints-carrière. Trainer George Burley, die er overigens niet in slaagde de club weer naar de Premier League te brengen, verlengde in augustus 2006 het contract van Oakley met slechts een jaar nadat duidelijk werd dat hij niet 100 procent op de middenvelder kon rekenen. In het najaar van 2006 verliet Oakley de club. Hoofdzakelijk blessures – de zwaarste aan de knie tegen Middlesbrough in de competitie (september 2003) – waren de aanleiding voor een terugval. Bij zijn volgende clubs Derby County en Leicester City kende Oakley minder blessureleed.

### Derby County en Leicester City

Van 2006 tot 2008 speelde Oakley voor Derby County. Hij gidste Derby in 2007 mee naar de Premier League via de play-offs van de Football League Championship met als inzet een promotie. Derby greep op 28 mei 2007 mede dankzij hem zijn kans in de finale, 1–0 winst tegen West Bromwich Albion op Wembley. In 2008 verruilde hij Pride Park voor het King Power Stadium van Leicester City. Leicester betaalde £ 500.000 ,- aan Derby. Met derdeklasser Leicester dwong aanvoerder Oakley in 2009 promotie af naar de Championship, de op een na hoogste divisie op de Engelse voetbalpiramide. Medio april 2009 waren Oakley en zijn maats al zeker van de overgang.

### Exeter City

Oakley stond nog tot en met 2012 onder contract, maar Leicester leende hem in 2011 uit aan Exeter City. In juli 2012 nam Exeter hem definitief over van Leicester.
In mei 2017 hing ouderdomsdeken Oakley de schoenen uiteindelijk aan de wilgen, op bijna 40-jarige leeftijd.

## Erelijst

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Leicester City |
| Football League One | 1× | 2008/09 |
# Marshallville

Marshallville kan verwijzen naar de volgende plaatsen in de Verenigde Staten:
* Marshallville (Georgia)
* Marshallville (Ohio)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Marshallville en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Massagraf

Een massagraf of verzamelgraf is een graf waarin meerdere mensen worden begraven. Dat geschiedt meestal zonder kist en zonder begrafenisritueel.
De meest voorkomende vorm is de zogenaamde knekelput, waar resten van mensen van geruimde graven bij elkaar worden geplaatst om zo minder ruimte in te nemen. Soms worden massagraven aangelegd na een natuurramp, om snel de lijken op te ruimen voordat besmettelijke ziekten zich kunnen verspreiden. Vaak wordt het massagraf dan later weer geopend om de lijken te identificeren en eventueel te herbegraven.
In oorlogssituaties worden vaak massagraven aangelegd wanneer door bijvoorbeeld genocide of executie grote groepen mensen worden gedood. In dat geval wordt het massagraf vaak verstopt, zodat het later niet als eventueel bewijsmateriaal kan worden gebruikt. Er zijn ook massagraven bekend van personen die zijn geofferd, zoals nabij de hoofdstad van het Chimúrijk in Peru.

## Gewone massagraven

Voor Frankrijk ziet Philippe Ariès tot 1800 massagraven als een courant verschijnsel: voor "minderbedeelden" werd regelmatig een kuil gegraven, die geleidelijk aan met lijken en ontsmettingsmiddel (kalk) werd opgevuld. Voor de Nederlanden ontbreken vermeldingen daarvan.
De miniatuur Het bezoek van Margaretha van York, van circa 1500, vertoont ten zuiden van het schip van de Sint-Goedelekerk drie vlakken van ongeveer 8 bij 3 meter, die als graven geduid kunnen worden omdat er ter weerszijden van elk van hen telkens een (houten) kruis is opgesteld. Bij een veronderstelde diepte van 3 meter maakt dit per massagraf 72 kubieke meter uit, genoeg voor telkens toch zeker 100 lijken.
Volgens een getuigenverklaring in 1989 worden massagraven in deze tijd nog gebruikt in de miljoenenstad Kinshasa.
* Ariès, Philippe, 1987. Het uur van onze dood - duizend jaar sterven, begraven, rouwen en gedenken. Amsterdam/Brussel: Elzevier Aries Philippe ISBN 9010057879 = (L’homme devant la mort)
* Haar, Jaap ter, 1976. Geschiedenis van de lage Landen - dl 2 - 6e druk, p. 18: afbeelding van de miniatuur St. Goedelekerk. - origineel in Kon. Bib. Brussel, ms 9296
* ↑ https://www.nu.nl/wetenschap/5242727/massagraf-met-meer-dan-140-geofferde-kinderen-gevonden-in-peru.html Massagraf met meer dan 140 geofferde kinderen gevonden in Peru. Gearchiveerd op 22 maart 2023.
# Massagetal

Het massagetal van een nuclide is de som van het aantal protonen en het aantal neutronen in de atoomkern (het aantal protonen is het atoomnummer). Het massagetal wordt als een superscript voor het symbool genoteerd, bijvoorbeeld $^{207}$Pb. Ook de notatie lood-207 wordt gebruikt.
De atoommassa van een nuclide (nuclidenmassa), verminderd met het massagetal, wordt het massa-overschot genoemd. Het ligt tussen −0,1 en 0,22. Als de nuclidenmassa op een geheel getal wordt afgerond verkrijgt men dus het massagetal.
De (relatieve) atoommassa van een element is een gewogen gemiddelde over de massagetallen van de isotopen. De weging is gestoeld op de relatieve aanwezigheid van de isotopen in de vrije natuur. Zo is de atoommassa van chloor 35,453 omdat chloor in de natuur voorkomt als ongeveer 75% chloor-35 en 25% chloor-37.
# Mau

Mau kan verwijzen naar:
* Mau (district), een district in de Indiase staat Uttar Pradesh
* Mau (rivier), een zijriviertje van de Marne in Châlons-en-Champagne
* Maú (rivier), de grensrivier van Brazilië en Guyana
* Mau (stad in Uttar Pradesh), een stad in de Indiase staat Uttar Pradesh
* Mau (stad in Madhya Pradesh), een stad in de Indiase staat Madhya Pradesh
* Bob Mau, Belgisch striptekenaar
* Egyptische Mau, een Egyptisch kattenras
* Medium Attachment Unit, een transceiver in een Ethernet-netwerk
* Media access unit, een toestel om meerdere computers in een Token Ring netwerk te verbinden met elkaar in een stertopologie
# Mbabane Highlanders

Mbabane Highlanders Football Club is een Swazische voetbalclub uit Mbabane. De club werd opgericht in 1952 en werd al 12x landskampioen.

## Erelijst

Landskampioen
    1975/76, 1979/80, 1981/82, 1983/84, 1985/86, 1987/88, 1990/91, 1991/92, 1994/95, 1996/97, 1999/00, 2000/01
Beker van Swaziland
    1982/83, 1984/85, 1989/90, 1996/97, 1998/99, 2008/09
Swazi Charity Cup
    1997/98, 2006/07, 2007/08
# Marynowo

Marynowo kan verwijzen naar verschillende Poolse plaatsen en gemeenten:
* Marynowo (Ermland-Mazurië), een plaats in het Poolse district Ostródzki, woiwodschap Ermland-Mazurië
* Marynowo (Podlachië), een plaats in het Poolse district Sejneński, woiwodschap Podlachië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Marynowo en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Max Temmerman

Max Temmerman (Antwerpen, 30 september 1901 - 21 november 1942) was een Belgisch verzetsheld.
Na de inval van de Duitsers op 10 mei 1940 kwam een van de eerste bommen terecht op de woning van de familie Temmerman in Edegem. De familie nam haar intrek in haar buitenverblijf in Heide-Kalmthout.
De bezetter had het heidegebied uitgekozen voor het opstellen van vernietigingswapens gericht op Londen. Kalmthout zou een belangrijke strategische draaischijf worden met intense militaire activiteit. Informatie hierover was voor de geallieerden belangrijk.

## Levensloop

Max Temmerman was de oudste in een gezin met vijf kinderen. Zijn vader, Emmanuel Temmerman was magistraat. Max werd advocaat en pleitte vlot in beide landstalen.
In 1924 werd hij onder de wapens geroepen en promoveerde tot reserveofficier. Gemobiliseerd in april 1940, trad hij toe tot het Verzet in december 1941. Hij behoorde tot de 'groep Stockmans' die gegevens, bevindingen en verslagen doorstuurde naar Groot-Brittannië.
De groep werd verraden en opgepakt op 20 juni 1942. Een Duits krijgstribunaal veroordeelde acht leden, waaronder Max Temmerman, tot de doodstraf op 13 augustus 1942. Zij werden gefusilleerd op 21 november 1942 in een militair bouwwerk van de Brialmont verdedigingswal. Getuigen vertelden dat zij het vaderlandse lied zongen toen hun lot zich voltrok. Hun lichamen werden getransporteerd naar de begraafplaats van Hechtel, bij Leopoldsburg, door de bezetter ingericht in een verlaten bos. Deze plek is vandaag een monument aan de Weerstand waar 174 kruisen staan opgesteld.
Na de oorlog werden de lichamen opgegraven en aan de families overgedragen. Max Temmerman kreeg een burgergraf met daarop gebeiteld: Mort pour la Patrie. Hij werd postuum gelauwerd met eretekens met palm, waaronder ridder in de Leopoldsorde, Oorlogskruis en de Medaille van de weerstand.

## Herdenking als verzetsheld

In 1946 werden enkele straten in Heide-Kalmthout omgedoopt. De Keienhoflaan werd de Max Temmermanlaan, de Planterijstraat de Bevrijdingslei en de Zandstraat de Canadezenlaan. In de grote hal van het gerechtshof in Antwerpen bevindt zich een arduinen gedenkmonument 1940-1945 met 10 namen, waaronder die van Max Temmerman. Een naamplaat met oorlogsslachtoffers tegen de St.Jozefkerk van de parochie Heide vernoemde hem eveneens. Deze plaat is verdwenen. Het plaatsje Heide, na de fusie Kalmthout, werd bevrijd op 8 oktober 1944 door 2de Canadese infanteriedivisie. Jaarlijks wordt hier hulde gebracht bij het Monument van de Erkentelijkheid. Het werd gesculpteerd door beeldhouwer Xavier De Wulf en stelt twee bronzen soldaten voor die elkaar ontmoeten: Een weerstander en een geallieerde. Had deze gruwelijke oorlog nog niet lang genoeg geduurd?
* Familiearchief
* Heemkundige kring Kalmthout
* Stichting Simon Stevin
* Rijksarchief Antwerpen
* Heemkundige kring Beverlo
* DG Oorlogsslachtoffers
# Gasleiding

Een gasleiding is een buis (uit metaal of kunststof) die gebruikt wordt om diverse stoffen in gasvorm te vervoeren. Voorbeelden van gassen die door middel van (plaatselijke) pijpleidingen vervoerd (kunnen) worden: aardgas, koolwaterstoffen, zuurstofgas, waterstofgas, stikstofgas, perslucht en voor de jaren 60 ruikend koolstofmonoxide in stadsgas.
Metalen gasleidingen zouden ook gebruikt kunnen worden als drager voor draadloos internet (tot 100 Mbps). De buizen doen dienst als golfgeleider en schermen het signaal af van de omgeving.