OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Siphonogorgia pauciflora

Siphonogorgia pauciflora is een zachte koraalsoort uit de familie Nidaliidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Siphonogorgia. Siphonogorgia pauciflora werd in 1928 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Chalmers.
# Gulpener Jaarling

Gulpener Jaarling is een Nederlands bier van het type bokbier, dat sinds 2010 wordt gebrouwen in Gulpen, bij de Gulpener Bierbrouwerij.
Het is een diep bruinrood bovengistend bier met een alcoholpercentage van 6,5%. Het bier ontstaat door Gulpener HerfstBock, nadat het te veel of extra gebrouwen HerfstBock wordt afgevuld in flessen van 75cl, 12 maandenlang te laten rijpen in de fles. Vandaar ook de naam Jaarling.
# Conura libanotica

Conura libanotica is een vliesvleugelig insect uit de familie bronswespen (Chalcididae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Schmiedeknecht.
# Éloise

Éloise is een gemeente in het Franse departement Haute-Savoie (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 872 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saint-Julien-en-Genevois.

## Geografie

De oppervlakte van Éloise bedraagt 9,0 km², de bevolkingsdichtheid is 96,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Éloise met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Ecnomus samouensis

Ecnomus samouensis is een schietmot uit de familie Ecnomidae. De soort komt voor in het Afrotropisch gebied.
# 79 v.Chr.

Het jaar 79 v.Chr. is een jaartal volgens de christelijke jaartelling.

## Gebeurtenissen
### Italië

* De 59-jarige Lucius Cornelius Sulla trekt zich terug uit de politiek en verblijft op zijn landgoed in Puteoli (huidige Pozzuoli), waar hij zijn memoires schrijft.
* Quintus Sertorius verslaat in Hispania Ulterior een Romeins expeditieleger (2 legioenen) en sticht met steun van de Kelt-Iberiërs een eigen staat.
* Marcus Tullius Cicero vertrekt voor een studiereis naar Athene en Rhodos.

## Geboren

* Tullia Ciceronis (~79 v.Chr. - ~45 v.Chr.), dochter van Marcus Tullius Cicero
# Zanclognatha

Zanclognatha is een geslacht van vlinders uit de familie spinneruilen (Erebidae).

## Soorten

* Zanclognatha atrilineella (Grote, 1873)
* Zanclognatha bryanti Barnes, 1928
* Zanclognatha cruralis (Guenée, 1854)
* Zanclognatha deceptricalis Zeller, 1873
* Zanclognatha gypsalis (Grote, 1880)
* Zanclognatha inconspicualis (Grote, 1883)
* Zanclognatha jacchusalis (Walker, 1859)
* Zanclognatha laevigata (Grote, 1872)
* Zanclognatha lituralis (Hübner, 1818)
* Zanclognatha lunalis (Scopoli, 1763) – Maansnuituil
* Zanclognatha lutalba (J.B. Smith, 1906)
* Zanclognatha martha Barnes, 1928
* Zanclognatha minoralis J.B. Smith, 1895
* Zanclognatha nigrisigna Wileman, 1915
* Zanclognatha obscuripennis (Grote, 1872)
* Zanclognatha ochreipennis (Grote, 1872)
* Zanclognatha pedipilalis (Guenée, 1854)
* Zanclognatha protumnusalis (Walker, 1859)
* Zanclognatha theralis (Walker, 1859)
* Zanclognatha zelleralis (Wocke, 1850)

### Foto's

* Zanclognatha zelleralis
# Hoplocampa plagiata

Hoplocampa plagiata is een vliesvleugelig insect uit de familie van de bladwespen (Tenthredinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1816 door Klug.
# Siphonogorgia palmata

Siphonogorgia palmata is een zachte koraalsoort uit de familie Nidaliidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Siphonogorgia. Siphonogorgia palmata werd in 1909 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Thomson & Simpson.
# Gulpener Oud Bruin

Gulpener Oud Bruin is een Nederlands bier van lage gisting, dat wordt gebrouwen in Gulpen, bij de Gulpener Bierbrouwerij. Het bier, in de volksmond ook wel Donker genoemd, is een diep bruinrood bier met een laag alcoholpercentage.
# Conura lineocoxalis

Conura lineocoxalis is een vliesvleugelig insect uit de familie bronswespen (Chalcididae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Ashmead.
# Áporka

Áporka is een plaats (község) en gemeente in het Hongaarse comitaat Pest. Áporka telt 1165 inwoners (2001).
# Eenheid in diversiteit

Eenheid in diversiteit is een muurschildering van tien bij twaalf meter in Amsterdam Nieuw-West. Het is geplaatst op de hoek van Lauernessestraat en Wiltzanghlaan.

## Voorgeschiedenis

Vanaf 2019 werden diverse kunstenaars op het gebied van muurschilderingen gevraagd werk te leveren voor blinde gevels in de wijk Kolenkitbuurt in Amsterdam-West. Deze wijk volgebouwd in de jaren veertig en vijftig kent veel portieketageflats, die steevast aan de kopse kant een blinde muur hebben. Die kopse kanten werden na renovatie vaak voorzien van een laag buitenisolatie. Dit geeft de wijk aan die kopse kanten een groezelige grijsgrauwe sfeer. De wijk werd in de 21e eeuw grondig gesaneerd; er werd gerenoveerd en gesloopt/nieuwbouw gepleegd. Om de flats die bleven staan een vrolijker aanblik te geven werd het project Muren van West gestart. Er kwamen muurschilderingen die een binding met de buurt moesten hebben. De eerste muurschildering in dat project was Reinaert de Vos van Stefan Glerum (2019/2020, verwijzend naar de Reinaert de Vosstraat). In 2020 werden vier muurschilderingen gezet op flats, die een kopse kant hebben aan de Wiltzanghlaan.

## Saïd Kinos

Saïd Kinos maakte de schildering Eenheid in diversiteit. Hij haalde daarbij inspiratie uit de bevolkingssamenstelling in de wijk. Kinos staat bekend vanwege zijn kleurige muurschilderingen met allerlei lettertypen (fonts).
* De Westkrant; interview 11 november 2020 met Fenna Ulichki, stadsdeelvoorzitter West (geraadpleegd 7 mei 2021)
* Het Parool, 10 november 2020, Als muren konden praten; bijdrage van Edo Dijksterhuis.
# Yoro Diakité

Yoro Diakité (17 oktober 1932 – Taoudénit, 13 juni 1973) was een Malinees militair en staatsman.
Diakité, die toen de graad van kapitein had in het Malinese leger, was een medestander van Moussa Traoré bij de militaire staatsgreep van november 1968. Traoré was voorzitter van het Comité Militaire de Libération Nationale (CMLN, Militaire Commissie van Nationale Bevrijding) en Diakité vicevoorzitter. Traoré werd president van Mali en Diakité premier. Maar in september 1969 werd Diakité opzij geschoven en voortaan nam Traoré ook de functie van premier waar. Diakité werd in 1971 veroordeeld tot levenslange dwangarbeid omdat hij een rol zou hebben gehad in de samenzwering van maart dat jaar. Twee jaar later stierf hij in de gevangenis van Taoudénit ten gevolge van een slechte behandeling.
* ↑ (fr) "Le lieutenant Moussa Traoré remplace le capitaine Yoro Diakité à la tête du gouvernement", Le Monde, 22 september 1969. Geraadpleegd op 24 juli 2024.
* ↑ (fr) La mort du Capitaine Yoro Diakité. Mali Jet (2 oktober 2008). Geraadpleegd op 24 juli 2024.
* ↑ Winkler Prins Jaarboek 1974, p. 210
# Hubert van Hille

Hubert (Hubertus) van Hille (Ambon (stad), 12 september 1903 - Warnsveld, 10 augustus 1983) was een Nederlands kunstschilder en lithograaf.

## Biografie

Zijn ouders waren woonachtig in Nederlands Nieuw-Guinea, waar zijn vader (J. van Hille) controleur was bij het ministerie der Koloniën in de regio Fak Fak. Hubert bleek nadat hij begon met lopen een bewegingsgebrek te hebben, vermoedelijk ontstaan door encefalitis. In 1911 keerde hij met zijn ouders terug naar Nederland. Op de terugreis lieten ze Hubert achter bij een tante in Zutphen.
In Zutphen bezocht Hubert het gymnasium (nu heet die school Het Stedelijk Zutphen). Na dit met succes te hebben doorlopen werd hij in 1922 ingeschreven als student in de rechten aan de Universiteit van Utrecht.
Na zijn studie rechten besloot hij in 1929 schilder te worden. Aanvankelijk schilderde hij in de stijl van de oude naturalisten, maar omstreeks 1940 veranderde zijn stijl in een meer abstractere vorm waarin kleur en ritme boven het illustratieve, van zijn nog steeds figuratieve, werk staan. Tevens produceerde hij in de periode ’30 en ’40 talloze litho’s (steendruk).
Na de Tweede Wereldoorlog sloot hij zich aan bij De Nieuwe Groep, een vernieuwende kunstenaarsgroep waarvan onder andere Ben Akkerman, Jan Broeze, Johan Haanstra en Riemko Holtrop de oprichters waren.
Zijn eerste tentoonstelling vond in 1935 in Amsterdam plaats, waarna hij regelmatig in het hele land exposeerde, in Zutphen (zijn woon- en werkplaats), Den Haag, Utrecht, Rotterdam (waar hij in 1940 ruim 30 schilderijen verloor), Zwolle en Wassenaar. Zijn werk is aanwezig in musea zoals het Rijksmuseum Kröller-Müller, het Stedelijk Museum Zutphen, de Zutphense Kunstcollectie (het voormalige Hanzehofmuseum), alsmede in diverse particuliere collecties. In 2021 was zijn werk te zien in Museum voor Achterhoekse Schilderkunst in Vorden.

## Literatuur

* Mr. W.C. Feltkamp, 'De Schilder Hubert van Hille'; een studie over zijn ontwikkeling, Uitgeverij Becht, Amsterdam, 1957.
* W. Derksen, De Zutphense School; een eigenzinnige generatie kunstenaars, Uitg. Walburg Pers, Zutphen, 2008, ISBN 978-90-5730-539-9.
* Biografisch Portaal: 62044895
* Gemeinsame Normdatei: 1141614375
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 5685 3144
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 264118057
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 38456
* Système universitaire de documentation: 254516998
* Union List of Artist Names: 500108711
* Virtual International Authority File: 193138587
* WorldCat (via VIAF): 193138587
# Sint-Catharinakerk (Zillebeke)

De Sint-Catharinakerk is de parochiekerk van de tot de West-Vlaamse gemeente Ieper behorende plaats Zillebeke, gelegen aan Zillebeke-Dorp 7.

## Geschiedenis

In 1102 werd een eenbeukige kapel gesticht. Tijdens de 14e eeuw werd de kapel tot een gotische kerk verbouwd. In 1578 werd de kerk door de calvinisten zwaar beschadigd. In het eerste kwart van de 16e eeuw werd de kerk hersteld. In 1910 werd de toren gerestaureerd onder leiding van G. Lernould. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de kerk geheel verwoest. In 1923 werd de kerk weer herbouwd naar ontwerp van Lernould. Hierbij werd uitgegaan van de oorspronkelijke kerk, maar er werd een travee toegevoegd.

## Gebouw

Het betreft een georiënteerde bakstenen hallenkerk met voorgeplaatste zware westtoren. De driebeukige kerk heeft een driezijdig afgesloten hoofdkoor en twee vlak afgesloten zijkoren. In de noord- en zuidgevel zijn arduinen grafstenen ingemetseld, onder meer van de familie de Florisone de Siam. Het interieur wordt door een houten spitstongewelf overkluisd.
De kerk bezit een 12e-eeuws Doorniks doopvont. In de muren van de zijbeuken zijn gedenkplaten aangebracht, vrijwel alle van de familie De Vinck. Het meeste meubilair is neogotisch.
De kerk wordt omgeven door een kerkhof.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Cornelis van Bol'es (1658-1735)

Cornelis Harmensz van Bol'es (Bolnes, 1658 - Schiedam, 12 november 1735) was stadstimmerman van Schiedam vanaf 1690 en stadsarchitect vanaf 1694 tot 1724. Hij werd gedoopt te Ridderkerk op 13 oktober 1658.

## Leven en werk

Cornelis van Bol'es was afkomstig uit het oorspronkelijk uit Krimpen afkomstige geslacht van timmerlieden Van Bol'es. Hij was de zoon van Harmen Cornelisz van Bol'es (ca.1635-na 1708) en Marighje Huijgen van der Waal (?-1674). Hij trouwde zelf op 31 oktober 1683 in Amsterdam met Annetie Samuels (weduwe van Simon Fredrix Brouwer), hertrouwde op 19 september 1688 in Amsterdam met Annetje Barents Kock (1655-1699; weduwe van Pieter Vos) en hertrouwde nogmaals op 28 juni 1699 in Schiedam met Margaretha Ariens van Crimpen (?-1756). Uit beide laatste huwelijken kreeg hij veertien kinderen, daarvan overleden er zeven op jonge leeftijd.
Cornelis' vader had zich als timmerman in het dorpje Bolnes gevestigd, vandaar de geslachtsnaam. Cornelis wordt genoemd als molenmaker in de Wijdewormer in 1688 en kreeg in 1689 het poorterschap van Amsterdam. In 1690 werd hij aangesteld als stadstimmerman in Schiedam, vanaf 1694 was hij de stadsarchitect. Deze functie droeg hij in 1724 over aan zijn vierde zoon Arij van Bol'es (1695-1776); diens afstammelingen zouden nog tot 1827 de stadsarchitecten leveren. Zijn oudste zoon Harmen van Bol'es (1689-1764) trad in 1713 in dienst van tsaar Peter de Grote van Rusland als bouwmeester te Sint-Petersburg; zijn tweede zoon Barent van Bol'es (1690-1767) werd hoofdman van het stedelijke huistimmermansgilde.
Het enige nog bekende gebouw van Cornelis van Bol'es in Schiedam is de Stadstimmerwerf aan de Korte Haven.
Cornelis van Bol'es ligt begraven in de Grote of St. Janskerk te Schiedam.
# Β-Fergusoniet

Β-Fergusoniet kan verwijzen naar:
* Β-Fergusoniet-(Ce), cerium-lanthaan-neodymium-niobaat
* Β-Fergusoniet-(Nd), neodymium-cerium-niobaat
* Β-Fergusoniet-(Y), yttrium-niobaat
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Β-Fergusoniet en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Effective radiated power

Effective radiated power of ERP is een term uit de radiotelecommunicatie. Letterlijk vertaald betekent het 'effectief afgestraald vermogen'.
De ERP komt overeen met het vermogen dat aan een halve-golflengtedipoolantenne toegevoerd zou moeten worden om dezelfde veldsterkte te bereiken op een gegeven afstand en richting van de zender. Daarmee kan worden nagegaan of op een bepaalde plaats goede ontvangst van het zendsignaal mogelijk is. Men moet daarnaast ook weten of er bepaalde obstructies zijn (heuvels, hoge flatgebouwen) tussen zender en ontvanger. De antennewinst (uitgedrukt in dB(d) oftewel de winst ten opzichte van een dipoolantenne) kan worden gebruikt om de ERP te berekenen. De ERP wordt berekend door de verliezen van een antennesysteem af te trekken van de winsten van datzelfde systeem. Met de ERP is te berekenen hoe sterk de veldsterkte is op een gegeven afstand van de zendantenne. De ERP is in het algemeen afhankelijk van de richting (N, NNW, NW, WNW, W, WZW ZW, etc). Ook als men probeert een rondstralende antenne te construeren, met in alle richtingen een even groot ERP, zijn er toch kleine variaties in antennewinst en dientengevolge in uitgestraald vermogen. In sommige toepassingen wordt de straling met opzet heel sterk in één richting gebundeld. Dat is bijvoorbeeld het geval bij straalverbindingen, waarbij het zendsignaal bestemd is voor één ontvangstantenne.

## Voorbeeld

Het uitgangsvermogen van een zender bedraagt 100 W. De verliezen in kabels tot aan de antenne bedragen 3 dB. De winst van de antenne is +6 dB. Dan is:
    ERP = 100 W + (−3 dB + 6 dB) = 100 W + 3 dB = 200 W.
De ERP kan worden gemeten door op vaste afstand van de zender de veldsterkte te meten. Dit kan bijvoorbeeld op 100 meter afstand met een helikopter (voor zendmasten met een hoogte van 100 tot 300 meter). De meetantenne moet zich in de beam van de zendantenne bevinden tijdens het meten.
# Yornaning

Yornaning is een plaats in de regio Wheatbelt in West-Australië.

## Geschiedenis

Ten tijde van de Europese kolonisatie leefden de Wiilman Nyungah Aborigines in de streek. In 1869 vermeldde John Forrest de Aboriginesnaam voor een plaats in de streek, 'Yornanmunging'.
In 1889 werd de Great Southern Railway geopend. Er werd een nevenspoor voorzien, 'Watertank' genoemd, waar later Yornaning zou worden gesticht. In 1896 werd een dam aangelegd om stoomlocomotieven van water te voorzien.
In 1903/04 werd beslist de naam van het nevenspoor te veranderen in Yornaning en in 1907 werd er een dorp gesticht dat naar het nevenspoor werd vernoemd. De naam is afgeleid van de door Forrest vermelde Aboriginesplaatsnaam. Volgens sommige bronnen is de betekenis van de naam niet bekend. Volgens andere betekende Yornaning 'plaats van de vele waters'. Het dorp kreeg een postkantoor, een school, een kruidenierszaak en een spoorwegstation met verpozingsruimte. Nadat de stoomlocomotieven door diesellocomotieven werden vervangen verloor het dorp aan belang.

## Beschrijving

Yornaning maakt deel uit van het landbouwdistrict Shire of Cuballing. Het is een verzamel- en ophaalpunt voor de oogst van de graanproducenten uit de streek die bij de Co-operative Bulk Handling Group aangesloten zijn.
In 2021 telde Yornaning 49 inwoners.

## Toerisme

Het toerismekantoor voor de streek, het 'Dryandra Country Visitor Centre', is in Narrogin gevestigd. Men kan er informatie bekomen over onder meer:
* Yornaning Dam, een stuwmeer geschikt om te zwemmen, met barbecue- en picknickfaciliteiten en een 1,5 kilometer lange wandeling er rond.
* Dryandra State Forest, een van de weinig niet ontboste gebieden in de regio Wheatbelt
* Barna Mia, een dierenasiel voor de buideldieren van en in het 'Dryandra State Forest'.

## Transport

Yornaning ligt 184 kilometer ten zuidoosten van Perth, 197 kilometer ten noordoosten van Bunbury en 9 kilometer ten noorden van Cuballing, langs de Great Southern Highway.
Over de Great Southern Railway die door Yornaning loopt rijden voornamelijk graantreinen van de CBH Group.
# 1,4-fenyleendi-isocyanaat

1,4-fenyleendi-isocyanaat of p-fenyleendi-isocyanaat is een aromatisch di-isocyanaat met als brutoformule C$_8$H$_4$N$_2$O$_2$. Het wordt ook aangeduid met de afkorting PPDI van het Engelse p-phenylenediisocyanate. De zuivere stof komt voor als een witte vaste stof met een vrij hoog smeltpunt, dat reageert bij contact met water.

## Synthese

1,4-fenyleendi-isocyanaat kan bereid worden door de reactie van fosgeen met p-fenyleendiamine.

## Toepassingen

1,4-fenyleendi-isocyanaat wordt hoofdzakelijk gebruikt als co-monomeer, samen met een polyol, van thermoplastische of thermohardende polyurethanen. Polyesterurethaan, het resultaat van de reactie van PPDI met een polyesterglycol, dit is een polyester dat twee hydroxylgroepen aan de uiteinden bezit, is onder meer geschikt voor de bekleding van golfballen.
In vergelijking met de meest gebruikte di-isocyanaten, 2,4-tolueendi-isocyanaat en methyleendifenyldi-isocyanaat, is PPDI moeilijker te verwerken omwille van het hoge smeltpunt. Daartegenover staat dat polyurethanen op basis van PPDI tegen hogere temperaturen bestand zijn dan polyurethanen op basis van MDI.
De continue bereiding van polyurethanen gebeurt in de gesmolten toestand en met PPDI is daarvoor een hoge temperatuur nodig, waarbij de stof begint te ontleden. Er wordt daarom in twee stappen gewerkt; eerst wordt een prepolymeer gemaakt door een overmaat aan PPDI toe te voegen aan gesmolten polyesterglycol, zodat het product vrije isocyanaatgroepen heeft aan de uiteinden. Het product uit deze eerste stap wordt dan verder gereageerd met bijkomend polyesterglycol om de vrije isocyanaatgroepen weg te reageren.
Prepolymeren van PPDI met polyester- of polyether-polyolen zijn commercieel verkrijgbaar, bijvoorbeeld in het Adiprene-gamma van Chemtura.

## Externe link

* (en) MSDS van 1,4-fenyleendi-isocyanaat
* ↑ U.S. Patent 4248432, "Golf ball" van 3 februari 1981 aan The B.F. Goodrich Company
* ↑ U.S. Patent 4349657, "Polyurethane process" van 14 september 1982 aan The B.F. Goodrich Company
* ↑ Adiprene (Chemtura)
# Huize Hofzicht

Huize Hofzicht is een rijksmonument nabij het voormalige Hof in Honselersdijk.

## Geschiedenis

Huize Hofzicht is in 1707 gebouwd als hofherberg.
De opdrachtgever is Frederik I, koning van Pruisen en kleinzoon van Frederik Hendrik van Oranje-Nassau, die indertijd ook eigenaar was van Huis Honselaarsdijk. Tegenover het huidige pand stond een herberg met de naam "'s Lands Welvaren". Deze wordt reeds genoemd in verkoopakten uit 1659. Op 14 oktober 1706 werd deze oude herberg door Frederik I gekocht van Cornelis Pietersz. Post voor een bedrag van 5600 gulden, met het doel deze af te breken om de toegangsweg naar het Hof te verbreden. De nieuwe herberg behield deze naam en werd voor 325 gulden per jaar verpacht aan Dirk Oykaas. In 1754 kocht Anna van Hannover, moeder van prins Willem V, de Westlandse domeinen en de hofherberg en wijzigde de naam in "Het Wapen van Oranje". Doordat Prinses Caroline, oudere zuster van Willem V, tijdelijk in het Huis Honselaarsdijk ging wonen, was deze gesloten voor toeristen, waardoor de herberg veel inkomsten misliep. In 1814 werd het Hof verkocht en vervolgens afgebroken, maar de herberg behield zijn functie.
In 1834 verkocht de herbergier Arend Goeijenbier het pand aan Jhr. Willem Frederic de Mauregnault, gemeentesecretaris en kantonrechter van beroep. Deze liet de paardenstal ombouwen tot herberg en ging in het pand wonen en kantoor houden. Van 1851 tot 1881 werd het huis bewoond door burgemeester J.A. van der Goes en na hem tot 1899 door burgemeester Jhr. Mr. Willem Theodoor Cornelis van Doorn. Daarna werd het huis verbouwd tot kostschool voor jongens uit gegoede families en kreeg het de naam "Instituut". De oprichter was Floris Jan Bergman welke hierin gesteund werd door burgemeester C.J.M. Noorduyn en het gemeentebestuur. Bergman vertrok echter in 1904 naar Amsterdam en in september 1905 werd het instituut gesloten.
Vervolgens werd het pand voor 1900 gulden verbouwd en deels ingericht als postkantoor. Van 1917 tot 1922 was Cornelis (Cees) Rodenburg, voorheen chef-veldwachter, hier 'houder van het telefoonkantoor'. Hij was tevens de laatste klokopwinder van de Hofklok boven de poort van het huidige Nederhof, bode van de Bospolder en havenmeester van de Noorduinkade. Daarna werd het bewoond door J.F. Houtzager, deurwaarder, en tot 1970 was Zaadteelt en Zaadhandel D. van der Sluys & Zoon hier gevestigd.
In de daaropvolgende 27 jaar was het huis eigendom van stukadoor Den Hollander, die het vervallen pand opknapte. De laatste restauratie heeft plaatsgevonden in 2005 in opdracht van de huidige eigenaren.

## Gebouw

Aan het begin van de 18de eeuw werd er weinig gebouwd. Veel materialen voor de hofherberg zijn mogelijk hergebruikt door de tegenoverliggende herberg af te breken. De bouwstijl is Hollands classicisme. Mogelijk is de gevel in schoon metselwerk opgetrokken en later gepleisterd.
# Simulium cryophilum

Simulium cryophilum is een muggensoort uit de familie van de kriebelmuggen (Simuliidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Rubtsov.
# Grote Prijs van de Etruskische Kust 2003

De Grote Prijs van de Etruskische Kust 2003 (Italiaans: Gran Premio Costa degli Etruschi 2003) was een wielrenwedstrijd die werd gehouden op 2 februari in Italië. De wedstrijd, de opening van het Italiaanse wielerseizoen, ging over 192 kilometer van San Vincenzo naar Donoratico en werd gewonnen door de Est Jaan Kirsipuu.

## Uitslag

Grote Prijs van de Etruskische Kust 2003 :
| Plaats | Naam | Ploeg | Tijd |
| | Jaan Kirsipuu | Ag2r Prévoyance | 4u50'00" |
| 2 | Fred Rodriguez | Sidermec-Saunier Duval | z.t. |
| 3 | Werner Riebenbauer | Team Fakta | z.t. |
| 4 | Paolo Bettini | Quick Step-Davitamon | z.t. |
| 5 | Uros Murn | Formaggi Pinzolo Fiave | z.t |
| 6 | Massimiliano Mori | Formaggi Pinzolo Fiave | z.t. |
| 7 | Saulis Ruskys | Marlux-Wincor Nixdorf | z.t. |
| 8 | Thierry Masschelein | Flanders - IteamNova.com | z.t. |
| 9 | Giuseppe Palumbo | De Nardi - Colpack | z.t. |
| 10 | Joeri Metloesjenko | Landbouwkrediet-Colnago | z.t. |
1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017
* cyclingnews
* wvcycling
# Cornelis van Bergen (bisschop)

Cornelis van Glymes van Bergen (1490 ? - 1560 ?) was prins-bisschop van Luik van 1538 tot 1544.
Hij was zoon van Cornelis van Glymes (1458-1508), heer van Grevenbroek, Merlet en Schijndel, en Maria Margaretha van Zevenbergen. Hij was eerst proost van Sint-Pieters in het Vlaamse Rijsel; vervolgens verbleef hij in Mechelen aan het hof van Margareta van Oostenrijk. In 1520 werd hij coadjutor aan het prins-bisschoppelijke hof in Luik. Keizer Karel V liet hem in 1538 aanstellen tot prins-bisschop, maar dat werd geen groot succes. In 1544 trad hij af om in het huwelijk te treden, en nadien is niet veel meer van hem vernomen. Hij zou overleden zijn in 1560.
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8911 1243
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069927987
* Système universitaire de documentation: 188344152
* Virtual International Authority File: 282463694
* WorldCat (via VIAF): 282463694