OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Teuvo Laine

Teuvo Ilmari Laine (Kalvola, 4 november 1930 – Turku, 22 augustus 1996) was een Fins componist en dirigent.

## Levensloop

Laine studeerde muziek en werd na het behalen van zijn diploma als militaire kapelmeester in 1960 dirigent van de militaire muziekkapel van het Garnizoen Helsinki. In 1984 werd hij benoemd tot muziekinspecteur van het Finse leger in Helsinki. Hij was ook dirigent van verschillende civiele blaasorkesten zoals van het Puhallinorkesteri Sinetti-Seitsikolla.
Hij schreef een aantal bewerkingen voor harmonieorkest zoals de Ernst von Vegesacks Marsch van Johann Ignaz Stranensky, de Isänmaalle van Jean Sibelius, de Puhaltajat puistossa van Leif Källman, de Porilaisten mars, van Christian Fr. Kress, de Sotilaspoika van Frederik Pacius. Laine componeerde ook eigen werken voor harmonieorkest en voor koor.

## Composities
### Werken voor harmonieorkest

* Kahdeksan tuuman kanuuna, mars
* Nuoret marssilla, mars
* Oolannin sota
* Pohjalainen Sarja (Österbottnische suite)
* Rajamiesten marssi, mars
* Santahaminan kadetit, mars
* Ulos Ulapalla, mars

### Vocale muziek
#### Werken voor koor

* Karjalan Jääkärirykmentin laulu "Kaunis Karjala" (Karelische Jagerslied "Heerlijk Karelië"), voor mannenkoor

### Filmmuziek

* 1990 Suomen meripuolustus ennen itsenäisyyden aikaa

## Publicaties

* samen met: Esko Juuri: Sotilaskapellimestarit ry. 1962-72, Turku: Sotilaskapellimestarit, 1972. 39 p.
# Johan V van Saksen-Lauenburg

Johan V van Saksen-Lauenburg (18 juli 1439 — 15 augustus 1507) was de enige zoon van hertog Bernhard II van Saksen-Lauenburg en Adelheid van Pommeren. Hij volgde zijn vader op in 1463. Johan was gehuwd met Dorothea van Brandenburg (1447-1519), dochter van keurvorst Frederik II van Brandenburg, en was vader van:
* Sophia, gehuwd met graaf Anton van Holstein-Schauenburg (1439-1507)
* Magnus I (1470-1543)
* Erik (1472-1522), bisschop van Münster,
* Johan (1483-1547), bisschop van Hildesheim,
* Elisabeth (1489-1541), gehuwd met hertog Hendrik IV van Brunswijk-Grubenhagen (1460-1526).
# Roodvleugelpapegaai

De roodvleugelpapegaai (Touit dilectissimus) is een vogel uit de familie Psittacidae (papegaaien van Afrika en de Nieuwe Wereld).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van oostelijk Panama tot Venezuela en noordwestelijk Ecuador.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als niet algemeen voorkomend. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Roodvleugelpapegaai op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Paranaphoidea densiciliata

Paranaphoidea densiciliata is een vliesvleugelig insect uit de familie Mymaridae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Girault.
# Katholieke Vlaamsche Landsbond

Katholieke Vlaamsche Landsbond was een federatie van katholieke en Vlaamse arrondissementsbonden.

## Geschiedenis

In 1891 werd, onder de naam Vlaamsche Katholieke Landsbond een eerste overkoepelende organisatie van katholieke flaminganten opgericht. De hoofdbedoeling van de oprichters, behorende tot de middenstand, was erkenning te verkrijgen binnen de katholieke partij. Nog voor de Eerste Wereldoorlog was deze landsbond bijna uitgestorven.
In 1919 werd een nieuwe Landsbond opgericht, onder impuls van Frans Van Cauwelaert. De stichters waren: Frans Van Cauwelaert en Alfons Van de Perre (provincie Antwerpen), Gustave Sap en Lodewijk Scharpé (provincie West-Vlaanderen), Norbert Gijsen en Theodoor Van Tichelen (provincie Brabant), priester Clysters en Jules Van Caenegem (provincie Limburg) en Paul Orban en Edmond Rubbens (provincie Oost-Vlaanderen). Een hoofdbestuur met zestig leden werd aangesteld, met onder hen de belangrijkste leiders van de sociale organisaties.
De KVL werd een belangrijke drukkingsgroep met aanzienlijke invloed. De opeenvolgende voorzitters waren:
* Frans Van Cauwelaert (1919-1925)
* Albert Bouweraerts (1925-1964).
In de loop van de jaren verminderde de daadkracht en derhalve ook de invloed van de landsbond. De werking werd vanaf 1938 op een laag pitje geplaatst.
Pas in 1947 werd een poging tot herleving ondernomen.
In 1950 kwam het tot een samenwerking met de pas opgerichte Vlaamse Volksbond maar het succes bleef uit.
In 1954 werd door ondervoorzitter Leo Lindemans een nieuwe poging tot herleven ondernomen. De respons was niet groot en de vereniging doofde uit.

## Literatuur

* Lode WILS, De oorsprong van de christen-democratie. Het aandeel van de Vlaams-democratische stroming, Leuven, 1963.
* Mia VAN CAUWELAERT, De Katholieke Vlaamsche Landsbond, in: Liber Amicorum August De Schrijver, 1968.
* H.J. ELIAS, 25 jaar Vlaamse Beweging, 1914-1939, 1969.
* Emmanuel GERARD, Strijd om het Vlaams minimumprogramma in 1919. De katholieke Vlaamse Bond, Mgr Rutten en de katholieken van Limburg, in: Wetenschappelijke Tijdingen', 1981.
* Emmanuel GERARD, De Katholieke Partij in crisis. Partijpolitiek leven in België (1918-1940), 1985.
* Lode WILS, De historische verstrengeling tussen de christelijke arbeidersbeweging en de Vlaamse beweging, 1986.
* Emmanuel GERARD, De Katholieke Vlaamsche Volksbond, in: Nieuwe encyclopedie van de Vlaamse Beweging, Tielt, 1998.
# Kandavas novads

Kandavas novads was tussen 2009 en medio 2021 een gemeente in Koerland in het westen van Letland. Hoofdplaats was Kandava.
De gemeente ontstond in 2009 na een herindeling waarbij de stad Kandava, het landelijk gebied van Kandava en de landelijke gemeenten Cēre, Matkule, Vāne, Zante en Zemīte werden samengevoegd.
In juli 2021 ging Kandavas novads, samen met de gemeenten Engures novads en Jaunpils novads, op in de nieuwe gemeente Tukuma novads.
* ↑ The Ministry of Regional Development and Local Government of the Republic of Latvia
* ↑ Latvijas iedzīvotāju skaits pašvaldībās Aantal inwoners zelfstandige gemeenten, 1 juli 2018; geraadpleegd 16 februari 2019
Steden van de Republiek (republikas pilsētas): Daugavpils · Jēkabpils · Jelgava · Jūrmala · Liepāja · Rēzekne · Riga · Valmiera · Ventspils Gemeenten (novadi): Aglona · Aizkraukle · Aizpute · Aknīste · Aloja · Alsunga · Alūksne · Amata · Ape · Auce · Ādaži · Babīte · Baldone · Baltinava · Balvi · Bauska · Beverīna · Brocēni · Burtnieki · Carnikava · Cēsis · Cesvaine · Cibla · Dagda · Daugavpils · Dobele · Dundaga · Durbe · Engure · Ērgļi · Garkalne · Grobiņa · Gulbene · Iecava · Ikšķile · Inčukalns · Ilūkste · Jaunjelgava · Jaunpiebalga · Jaunpils · Jēkabpils · Jelgava · Kandava · Kārsava · Kocēni · Koknese · Krāslava · Krimulda · Krustpils · Kuldīga · Ķegums · Ķekava · Lielvārde · Līgatne · Limbaži · Līvāni · Lubāna · Ludza · Madona · Mālpils · Mārupe · Mazsalaca · Mērsrags · Naukšēnu · Nereta · Nīca · Ogre · Olaine · Ozolnieki · Pārgauja · Pāvilosta · Pļaviņas · Preiļi · Priekule · Priekuļi · Rauna · Rēzekne · Riebiņi · Roja · Ropaži · Rucava · Rugāji · Rundāle · Rūjiena · Salacgrīva · Sala · Salaspils · Saldus · Saulkrasti · Sēja · Sigulda · Skrīveri · Skrunda · Smiltene · Stopiņi · Strenči · Talsi · Tērvete · Tukums · Vaiņode · Valka · Varakļāni · Vārkava · Vecpiebalga · Vecumnieki · Ventspils · Viesīte · Viļaka · Viļāni · Zilupe
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000136487
* MusicBrainz: 79e1b110-0197-4373-b93e-b4b3686a93ff
* Virtual International Authority File: 5929154260571124480001
* WorldCat (via VIAF): 5929154260571124480001
# Teuvo Moilanen

Teuvo ("Tepi") Moilanen (Helsinki, 12 december 1973) is een voormalig profvoetballer uit Finland, die speelde als doelman gedurende zijn carrière. Hij beëindigde zijn actieve loopbaan in 2006 bij de Finse club FC Hämeenlinna. Behalve in Finland speelde Kavén clubvoetbal in Schotland en Engeland.

## Interlandcarrière

Moilanen kwam in totaal vier keer uit voor de nationale ploeg van Finland in de periode 1997–2003. Hij maakte zijn debuut onder leiding van bondscoach Richard Møller-Nielsen op 20 augustus 1997 in de WK-kwalificatiewedstrijd tegen Noorwegen (0-4) in Helsinki.

## Erelijst
### Ilves Tampere

* Suomen Cup
    1990
# Jervant Vosgan

Jervant Vosgan (Armeens: Երվանդ Հակոբի Ոսկան, Ervand Hakobi Oskan) (Constantinopel, 1855 - aldaar, 10 juni 1914), ook bekend onder zijn Turkse naam Osgan Efendi, was een Ottomaans schilder, beeldhouwer, leraar en administrator van Armeense afkomst. Hij wordt beschouwd als de eerste beeldhouwer van Turkije.

## Geboorte en opleiding

Jervant Vosgan werd geboren in 1855 te Constantinopel, als zoon van de schrijver Hagop Vosgan (1825-1907). Nadat hij basisonderwijs genoten had bij zijn vader, liep hij school aan de Armeens-katholieke school van Beşiktaş. In 1866 ging hij naar Venetië om er aan de Moerad-Rafajeljan-school te studeren, een prestigieus college voor de Armeense diaspora.

## Werk

Vosgan begon beeldhouwkunst te doceren in de academie op 1 maart 1883. Op dat moment was hij de enige professor in de beeldhouwkunst in het Ottomaanse Rijk. Verder voerde hij samen met Osman Hamdi Bey het eerste wetenschappelijke archeologisch onderzoek in het Ottomaanse Rijk uit. Zijn archeologische ontdekkingen bevatten onder meer het Commageense grafcomplex van Nemrut Dağı in Zuidoost-Anatolië en de Alexandersarcofaag van Sidon. Vosgan was de hoofdrestaurator van de sarcofaag. Uiteindelijk nam hij afscheid van de academie in 1908, om slechts zes jaar later te overlijden.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Yervant Voskan op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* 1 2 F. Ozturk, Nancy (2005). Eyüp Sultan symposia I - VIII : Selected Articles. Municipality of Eyüp, Directorate of Culture and Tourism, Istanbul, p. 112. ISBN 9789759384494. Geraadpleegd op 28 november 2012.
* 1 2 Renda, Günsel (1986). The Transformation of Turkish culture : The Atatürk Legacy. Kingston Press, Princeton, N.J., p. 136. ISBN 9780940670105. Geraadpleegd op 28 november 2012.
* 1 2 3 4 Kurkman, Garo (2004). Armenian painters in the Ottoman Empire 1600-1923. Matüsalem Publications, İstanbul. ISBN 9789759201555. Geraadpleegd op 28 november 2012.
* ↑ (tr) Özdoğan, Günay Göksu (2009). Türkiye'de Ermeniler : cemaat, birey, yurttaş. İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, Şişli, İstanbul, blz. 99. ISBN 9786053990956. Geraadpleegd op 28 november 2012.
* ↑ Kasaba, edited by Reşat (2008). Turkey in the modern world, 1. publ.. Cambridge University Press, Cambridge, UK, p. 427. ISBN 9780521620963. Geraadpleegd op 28 november 2012.
* Bibliothèque nationale de France: cb127365483 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 142374229
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8659 3628
* Library of Congress Control Number: n89615715
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007459187505171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 273464507
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003209626
* Système universitaire de documentation: 144741245
* Union List of Artist Names: 500491379
* Virtual International Authority File: 3773152381773401950007
* WorldCat (via VIAF): 3773152381773401950007
# Roodvleugelprinia

De roodvleugelprinia (Prinia erythroptera synoniem: Heliolais erythropterus) is een zangvogel uit de familie Cisticolidae.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort telt vier ondersoorten:
* P. e. erythroptera: van Senegal tot noordelijk Kameroen.
* P. e. jodoptera: van centraal Kameroen tot zuidelijk Soedan en noordwestelijk Oeganda.
* P. e. major: Ethiopië.
* P. e. rhodoptera: van Kenia tot oostelijk Zimbabwe en Mozambique.
* ↑ (en) Roodvleugelprinia op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) F. Gill, M. Wright D. & Donsker (2020)
# Kasteel van Oberhofen

Het kasteel van Oberhofen (Duits: Schloss Oberhofen) bevindt zich in Oberhofen am Thunersee, in het kanton Bern in Zwitserland. Het kasteel ligt aan de oevers van de Thunersee.

## Geschiedenis

Het donjon van het kasteel dateert uit de 12e eeuw, terwijl andere delen van het kasteel, waaronder de kapel, stammen uit de 15e eeuw. Sinds de 19e eeuw zijn er in het kasteel tevens glasraamwerken van Ludwig Stantz te zien. Het meest herkenbare punt van dit kasteel is het kleine torentje dat in de Thunersee staat.
Het kasteel behoorde oorspronkelijk toe aan Walter IV van Eschenbach. Zijn eigendommen werden echter geconfisqueerd na de moord op de Heilig Roomse keizer Albrecht I in 1308. Gedurende de 14e eeuw behoorde het kasteel toe aan de Habsburgers. Ten tijde van de Confederatie van de VIII kantons werd het kasteel bezet door Bernse Geconfedereerden, na hun overwinning in de Slag bij Sempach (1386). Vervolgens behoorde het kasteel toe aan de familie de Scharnachtal en de familie d'Erlach, tot in 1651. Vanaf dan tot aan de Franse inval in 1798 deed het kasteel dienst als zetel van de lokale baljuw. In deze periode werden er ook barokke elementen toegevoegd aan het kasteel. Ten tijde van de Helvetische Republiek, in 1801, kwam het kasteel in privéhanden terecht. Na de Eerste Wereldoorlog werd het kasteel eigendom van een Amerikaan. Sinds 1954 wordt er in het kasteel een deel van de collectie van het Bernisches Historisches Museum van Bern getoond.

## Galerij

* Kasteel van Oberhofen
* Het kasteel.
* Het torentje in de Thunersee.
* De toegangspoort.
* Luchtbeeld uit 2006.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Château d'Oberhofen op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Protomunda imitatoria

Protomunda imitatoria is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Gorochov.
# Estolomimus curtus

Estolomimus curtus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Breuning.
# Kapel van het Heilige Kruis (Galmaarden)

De Kapel van het Heilige Kruis in Galmaarden is één van de (eerste) kapellen op de 'Ommegang van het Heilig Kruis van Galmaarden' en nog meerdere ommegangen en processies.
De kapel is al terug te vinden op een kaart uit 1773.
De laatste eigenaar van de kapel was de familie Olemans, die tevens de bewoners en eigenaars waren van het Baljuwhuis. In 1975 werd de kapel overgedragen aan de gemeente Galmaarden. In 2009 werd de kapel gerestaureerd en terug ingewijd door pastoor Kris Meskens in aanwezigheid van het Kapellekescomité en veel gelovigen.

## Bronnen, referenties

* 1 2 Heilig Kruisommegang in Galmaarden. Kerknet (17 maart 2017). Geraadpleegd op 17 oktober 2023.
* ↑ Vandenherreweghen, Franciscus, Van Mulders, Anthelmus (1773). Caert-Boeck en register van alle goederen en gronden die erfven, die syn toebehoorende het Chartroosen Clooster van Onze Lieve Vrouwe Capelle binnen Herne.
# The Frozen Tears of Angels

The Frozen Tears of Angels is het achtste muziekalbum van Rhapsody of Fire. Het album is uitgebracht in Europa op 30 april 2010. Dit is het eerste album dat de band bij het label Nuclear Blast uitgaf, na een langdurig dispuut met hun vorige label Magic Circle Music.
Het conceptalbum is het derde deel van "The Dark Secret Saga", die begon met Symphony of Enchanted Lands II: The Dark Secret. Dit album is wel zwaarder, sneller en meer gitaar-georiënteerd dan zijn twee voorgangers.

## Credits

* Luca Turilli - gitarist
* Fabio Lione - vocalist
* Alex Staropoli - keyboard
* Patrice Guers - basgitarist
* Alex Holzwarth - drums
* Christopher Lee - Album Verteller
# Johan Anthonie Steenman

Johan Anthonie Steenman, meest bekend als Joh. Steenman, (Haarlem, 25 september 1862 – Haarlem, 27 februari 1934) was een Nederlands violist.
Hij was zoon van Jan Steenman en Maria Catharina Heins. Hijzelf was in 1890 als violist getrouwd met Martina Johanna Brondgeest, een echtscheiding volgde in 1898. Dochter Eva Steenman, geboren in 1892, deed in 1917 examen piano bij het Nederlands Muziekpaedagogisch Verbond; een loopbaan kwam niet van de grond. In 1900 trouwde Johan Anthonie met Anna Maria Cornelia van Rhijn. Steenman werd gecremeerd op Westerveld
Hij kreeg zijn opleiding van een aantal fameuze violisten van zijn tijd. Leraren waren Joseph Joachim en Emanuel Wirth in Berlijn, Hubert Léonard en Eugène Ysaÿe in Parijs. Hij werd vervolgens eerste violist bij het Orchestre Lamoureux van Charles Lamoureux.
Hij werd muziekleraar in Haarlem, alwaar hij ook een eigen (amateur)symfonieorkest annex strijkorkest (Joh. Steenman’s Orkest) had, dat na zijn door nog enige tijd onder bewind stond van Felix de Nobel. Het orkest zou het tot circa 1940 volhouden. Het gaf regelmatig liefdadigheidsconcerten, onder andere voor de Centrale Vacantiekolonie. Hij was in Haarlem en omstreken ook bekend kamermusicus.
Een van Steenmans leerlingen was Willem Knikker, tussen 1921 en 1941 concertmeester en tweede dirigent van het Haarlemse Orkest Vereniging en daarna van het Groninger Orkest Vereniging.
* J.H. Letzer: Muzikaal Nederland 1850-1910. Bio-bibliographisch woordenboek van Nederlandsche toonkunstenaars en toonkunstenaressen - Alsmede van schrijvers en schrijfsters op muziek-literarisch gebied, 2. uitgaaf met aanvullingen en verbeteringen. Utrecht: J. L. Beijers, 1913, pagina 168
* Redactie, J. Steenman overleden. Het Vaderland (28 februari 1934). Geraadpleegd op 19 december 2022 – via delpher.nl.
* Redactie, Joh. Steenman’s Orkest. Nieuwe Haarlemsche Courant (10 april 1935). Geraadpleegd op 19 december 2022 – via delpher.nl.
# Roodvleugeltangare

De roodvleugeltangare (Tangara lavinia) is een zangvogel uit de familie Thraupidae (tangaren).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort telt 3 ondersoorten:
* T. l. cara: van oostelijk Guatemala tot het noordelijke deel van Centraal-Panama.
* T. l. dalmasi: zuidelijk Panama.
* T. l. lavinia: van oostelijk Panama tot westelijk Ecuador.
* ↑ (en) Roodvleugeltangare op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Parascaptor leucura

Parascaptor leucura is een zoogdier uit de familie van de mollen (Talpidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Edward Blyth in 1850.

## Voorkomen

De soort komt voor in Bangladesh, Birma, India en China.
* ↑ (en) Parascaptor leucura op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Kasteel van Nyköping

Kasteel Nyköping (Zweeds: Nyköpingshus of Nyköpings slott) is een deels geruïneerd 12e-eeuws kasteel in Nyköping (Zweden). Het kasteel is vooral bekend geworden door een voorval uit 1317 dat de geschiedenis is ingegaan als het Banket van Nyköping.
In een van de gebouwen van het voormalige kasteel, Gamla residenset (de oude residentie), huist het Sörmlands Museum. Een restaurant is gevestigd in de bankethal en Drottningkällaren (de koninginnekelder).

## Geschiedenis

De bouw van het kasteel begon eind 12e eeuw. Oorspronkelijk was het bedoeld als fort of vesting, maar er werd later tijdens de bouw, waarschijnlijk door Birger Jarl, tot de bouw van een groot kasteel besloten. Gedurende de regeerperiode van Albert van Zweden werd het kasteel als onderdeel van een leenschap aan de Duitse ridder Raven van Barnekow beleend. Deze maakte een aantal verbeteringen aan het bouwwerk en ook Bo Jonsson Grip deed dit wat later ook. Verdere verbeteringen en uitbreidingen aan het kasteel werden in de late middeleeuwen gedaan. Gustaaf I van Zweden versterkte het kasteel verder. Hij liet bijvoorbeeld de ronde schutterstoren bouwen die er vandaag de dag nog staat.
Het middeleeuwse kasteel werd eind 16e eeuw herbouwd door hertog Karel (de latere Karel IX van Zweden als renaissancepaleis. Het paleis brandde volledig af tijdens de stadsbrand van 1665. Het kasteel werd niet opnieuw opgebouwd en veel van de nog bruikbare bouwmaterialen werden hergebruikt voor de opbouw van het Stockholmpaleis. Wel waren nog gebouwen gespaard gebleven die groot genoeg waren om als zomerresidentie te fungeren en dit bleef zo tot 1760.
Gedeeltes van het kasteel werden gerestaureerd in de 20e eeuw, zoals Kungstornet (de koningstoren) en Gamla residenset (de oude residentie).

### Gebeurtenissen

* Op 26 december 1302 overleed ex-koning Waldemar I van Zweden op het slot, nadat deze vanaf 1288 er in luxe gevangenschap verbleef.
* Op 11 december 1317 vond het Banket van Nyköping in het middeleeuwse kasteel plaats. De twee broers Erik en Waldemar, broers van koning Birger I van Zweden, werden na het kerstdiner gevangengenomen.
* Op 20 september 1396 vond hier de ondertekening van het Reces van Nyköping plaats.
* Op 3 maart 1538 vond het huwelijk tussen Svante Stensson Sture en Martha Leijonhufvud plaats (zij was een zus van koningin Margaretha Leijonhufvud).
* Op 30 oktober 1611 overleed koning Karel IX van Zweden op het slot.
* Op 8 november 1622 werd de latere koning Karel X Gustaaf van Zweden op het slot geboren.
# Protomyctophum

Protomyctophum is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van de lantaarnvissen (Myctophidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1949 voorgesteld door Fraser-Brunner.

## Soorten

* Protomyctophum andriashevi Becker, 1963
* Protomyctophum arcticum Lütken, 1892
* Protomyctophum beckeri Wisner, 1971
* Protomyctophum bolini Fraser-Brunner, 1949
* Protomyctophum chilense Wisner, 1971
* Protomyctophum choriodon Hulley, 1981
* Protomyctophum crockeri Bolin, 1939
* Protomyctophum gemmatum Hulley, 1981
* Protomyctophum luciferum Hulley, 1981
* Protomyctophum normani Tåning, 1932
* Protomyctophum parallelum Lönnberg, 1905
* Protomyctophum subparallelum Tåning, 1932
* Protomyctophum tenisoni Norman, 1930
* Protomyctophum thompsoni Chapman, 1944
* ↑ (en) Protomyctophum. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Eugnosta lukaszi

Eugnosta lukaszi is een vlinder uit de familie bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam voor deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Razowski.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Kapel van het heilige kruis (Turku)

De Kapel van het heilige kruis (Fins:Pyhän Ristin kappeli) is een kapel bij begraafplaats van de Finse stad Turku. Het is, met de Verrijzeniskapel, een van twee kapellen die zich aan de begraafplaats bevindt. In begin jaren zestig werd de begraafplaats qua oppervlakte flink uitgebreid en moest er een nieuwe kapel gebouwd worden. Deze kapel werd in 1967 gebouwd door Pekka Pitkänen.
* ↑ http://www.yellowtrace.com.au/the-turku-chapels-finland/
* ↑ https://archinect.com/TheArchitecturalVennDiagram/finland-west-the-sacred-and-the-profane. Gearchiveerd op 28 mei 2023.
* ↑ http://www.turunseurakunnat.fi.old.ambientia.fi/portal/en/churches_and_chapels/holy_cross_chapel_in_turku/
# Thairopora lunti

Thairopora lunti is een mosdiertjessoort uit de familie van de Thalamoporellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Soule, Soule & Chaney.
* ↑ Bock, P. (2012). Thairopora lunti Soule, Soule & Chaney, 1991. In: Bock, Phil; Gordon, D. (2012) World list of Bryozoa. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species
* ↑ Soule, D. F.; Soule, J. D.; Chaney, H. W. (1991). Some little-known genera of Thalamoporellidae: Thairopora, Diploporella, and new genera Marsupioporella and Thalamotreptos. In: Bigey, F.P., & d'Hondt, J.-L., (editors), Bryozoaires Actuels et Fossiles: Bryozoa Living and Fossil. Bulletin de la Societe des Sciences Naturelles de l'Ouest de la France Mémoire HS. Société des Sciences Naturelles de l'Ouest de la France, Nantes. 1: 447-464