OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Dichomeris illusio

Dichomeris illusio is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Hodges.

## Type

* holotype: "female, USNM Genitalia Slide No. 12203. USNM Genitalia Slide No. 12203"
* instituut: USNM
* typelocatie: "USA, Florida, Hastings"
* ↑ Beccaloni, G.W., Scoble, M.J., Robinson, G.S. & Pitkin, B. (Editors). (2003). The Global Lepidoptera Names Index (LepIndex). (Geraadpleegd maart 2013).
* ↑ Hodges, R.W., 1986: Moths of America North of Mexico, fasc. 7.1. (Gelechioidea: Gelechiidae): 97-98
* ↑ Brown, J.W., D. Adamski, R.W. Hodges & S.M. Bahr, 2004: Catalog of the type specimens of Gelechioidea (Lepidoptera) in the collection of the National Museum of Natural History, Smithsonian Institution, Washington, DC. Zootaxa 510: 7. Gearchiveerd op 19 oktober 2022.
# Collix blosyra

Collix blosyra is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Prout.
# Jan Willem Verlinden

Jan Willem Antonius Marie Verlinden ('s-Hertogenbosch, 29 januari 1941 – Amsterdam, 21 oktober 2012) was een Nederlands politicus van de VVD.
Jan Willem Verlinden studeerde rechten en internationale betrekkingen. Van 1979 tot 1986 was hij burgemeester van de toenmalige gemeente Wehl en aansluitend tot april 2003 burgemeester van gemeente Renkum. Bij zijn afscheid kreeg hij de erepenning van de gemeente. Verder was hij Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Eind-2012 overleed hij op 71-jarige leeftijd.
* ↑ Oud-burgemeester Verlinden (71) van Renkum overleden. De Gelderlander. Geraadpleegd op 26 oktober 2012.
* ↑ Jan Willem Verlinden overleden. De Veluwepost. Geraadpleegd op 26 oktober 2012. , vervolg. De Veluwepost. Geraadpleegd op 26 oktober 2012.
# Ljoebov Sjarmaj

Ljoebov Georgievna Sjarmaj (Russisch: Любовь Георгиевна Шармай; geboortenaam: Гончарова; Gontsjarova) (Moskou, 15 april 1956), is een voormalig basketbalspeelster die uitkwam voor het nationale team van de Sovjet-Unie. Ze werd Meester in de sport van de Sovjet Unie in 1980.

## Carrière

Sjarmaj begon haar carrière bij Serp i Molot Moskou, Hamer en sikkel, in 1973. In 1974 ging ze voor CSKA Moskou spelen. Ze won met CSKA het landskampioenschap van de Sovjet-Unie in 1985. Sjarmaj werd ook Bekerwinnaar van de Sovjet-Unie in 1978. Ook won Sjarmaj één keer de Ronchetti Cup. In 1985 won ze in de finale van SISV Bata Viterbo uit Italië met 76-64.
Met het nationale team van de Sovjet-Unie won Sjarmaj goud op de Olympische Spelen in 1980 en twee gouden medailles op het Europees Kampioenschap in 1985, 1989.

## Erelijst

* Landskampioen Sovjet-Unie: 1
** Winnaar: 1985
* Bekerwinnaar Sovjet-Unie: 1
** Winnaar: 1978
* Ronchetti Cup: 1
** Winnaar: 1985
* Olympische Spelen: 1
** Goud: 1980
* Europees Kampioenschap: 2
** Goud: 1978, 1980
# Caspingium

Caspingium of Caspingio was een Romeinse nederzetting in de provincie Neder-Germanië (Germania Inferior) aan de heerweg van Noviomagus (Nijmegen) naar Lugdunum Batavorum (Katwijk-Brittenburg). De plaats staat vermeld op de Peutingerkaart tussen Grinnibus (Grinnes) (Rossum?) en Tablis (Oud-Alblas?).
De Peutingerkaart geeft naar alle waarschijnlijkheid de situatie weer in de vroege 3e eeuw na Chr., toen er een heerweg liep vanaf Nijmegen, hoofdstad van de civitas Batavorum (het stamgebied der Bataven) naar Forum Hadriani, de hoofdstad van de Cananefaatse civitas, en vandaar naar de meest westelijke nederzetting aan de Rijn, Lugdunum Batavorum. Deze heerweg volgde grotendeels de loop van Waal en Maas, die op de Peutingerkaart als één rivier worden weergegeven met de naam Patabus (een verschrijving van Batavus). Caspingium was een van de pleisterplaatsen langs deze weg, op een afstand van 12 Gallische mijl (ca. 26,5 km) van Tablis en 18 (ca. 40 km) vanaf Grinnes. Mogelijk was Caspingium een baanpost (statio): een officiële Romeinse halteplaats waar koeriers of reizigers konden eten, baden, overnachten en van paard kon worden gewisseld.

## De locatie van Caspingium

Naast de vermelding op de Peutingerkaart zijn er nooit concrete archeologische of historische aanwijzingen gevonden voor de locatie van Caspingium. De 18e-eeuwse Franse cartograaf Jean Baptiste Bourguignon d'Anville plaatste Caspingium in Asperen, op grond van de overeenkomst in naam en de afstand tot Oud-Alblas, waar hij de locatie van Tablis vermoedde.
Een alternatieve hypothese is dat Caspingium gelegen was in de huidige Biesbosch, bij een plaats die in de Middeleeuwen bekendstond als Almsvoet. Deze theorie is vooral gebaseerd op de veronderstelling dat Caspingium dichter bij de Maas moet hebben gelegen dan Asperen, dat aan de Linge ligt.
Omdat geen van beide plaatsen op basis van de schaarse gegevens erg waarschijnlijk lijken, is recent geopperd dat Caspingium misschien in Gorinchem moet worden gezocht.
# Providenia

Providenia (Russisch: Провидения) is een Russische plaats (nederzetting met stedelijk karakter) in het district Providenski in het noordoosten van Tsjoekotka in het noordoosten van het Russische Verre Oosten. Het ligt aan de Baai van Komsomolsk, naast de Provideniabocht, ten zuidwesten van de Beringstraat tegenover het eiland Saint Lawrence van Alaska en ligt dicht bij de internationale datumgrens. De naam "providenia" betekent "goddelijke voorzienigheid". Providenia wordt soms wel aangeduid als de "Poort tot het Arctisch gebied".
De bevolking bestaat voornamelijk uit Siberische Joepikken, een tak van de eskimovolkeren. Bij de volkstelling van 2002 woonden er 2723 mensen. De plaats heeft sinds de val van de Sovjet-Unie een sterk dalend bevolkingsaantal, net als de meeste grotere plaatsen van Tsjoekotka. De lokale economie bestaat uit de jacht, rendierhouderijen, visserij, een voedselverwerkingsbedrijf (vooral rendiervlees) en een aantal faciliteiten rond de haven. De plaats heeft een luchthaven bij het dorpje Oereliki, Luchthaven Provideniejabocht, die voornamelijk vluchten onderhoudt met Nome in Alaska.

## Geschiedenis

Het gebied rond Providenia wordt al sinds vroege tijden bewoond vanwege de rijke walvisvangsten die hier werden gedaan. Voor de komst van de Russen was het gebied rond Providenieja het dichtstbevolkte gebied van Tsjoekotka. In 1909 werd het gemaakt tot het bestuurlijk centrum van de okroeg Tsjoekotka, dat in 1912 echter weer werd verplaatst naar Oeëlen.
Providenieja werd gesticht aan het einde van de jaren 1930 om dienst te doen als meest oostelijke haven voor de Noordelijke Zeeroute. De diepe fjordbaai van Komsomolsk is geschikt voor grote schepen en werd opengehouden in de winter door de nucleaire ijsbrekers die ook de plaatsen aan de noordkust van Rusland openhielden. In de jaren 40 en 50 was Providenia de meest oostelijke Sovjet-plaats met een zeehaven, gebouwen met verdiepingen, centrale verwarming, een elektriciteitscentrale en een telefoonlijn (Oeëlen was en is de meest oostelijke plaats). Het was dan ook een militaire post met in de tijd van de Sovjet-Unie meer dan 8000 inwoners. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het vliegveld gebruikt om het eiland Attu te bombarderen, dat toen was bezet door het Japanse leger. Na de val verdween het grootste deel van de bevolking en werd het een toeristenoord voor toeristen vanuit Alaska.
De plaats is nu een grotendeels leegstaande plaats met een centrum en een aantal daarbuiten liggende nederzettingen langs de fjord. De plaats heeft een vervallen uiterlijk. Er bevindt zich een museum voor de geschiedenis van Tsjoekotka.
Providenia kent een poolklimaat, maar dit wordt gematigd door zeeinvloeden.
* Kaart van Providenia en omgeving
# Congregatie van de zusters van het Onbevlekt Hart van Maria

De Zusters van het Onbevlekt Hart van Maria is een diocesane congregatie van zusters naar apostolisch recht. Het generalaat is gevestigd in Diksmuide-Vladslo.
Deze kloostergemeenschap is ontstaan in het jaar 1808.

## Externe link

* Zusters van het Onbevlekt Hart van Maria
# Dicranomyia (Dicranomyia) commixta

Dicranomyia (Dicranomyia) commixta is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Comoren

Comoren kan verwijzen naar:
* Comoren (land)
* Comoren (eilandengroep)
* Geschiedenis van de Comoren
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Comoren en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jacques Malbrancq

Jacques Malbrancq (Aire-sur-la-Lys bij Sint-Omaars, 14 augustus 1579 - Doornik, 5 mei 1653) was een Zuid-Nederlands jezuïet.

## Levensloop

Als jezuïet werd Malbrancq predikant en leraar aan het jezuïetencollege van Sint-Omaars.
Hij ondernam enkele vertalingen van het Frans naar het Latijn. Hij werd vooral bekend door zijn studie gewijd aan de Moriniërs, de stam van oude Galliërs die de streek van Sint-Omaars en Boulogne-sur-Mer bevolkte.

## Publicatie

* De Morinis et Morinorum rebus, 3 vol., Doornik, 1639, 1647 en 1659. De geschiedenis vanaf de voorgeschiedenis tot in de veertiende eeuw, was vergezeld van talrijke kaarten, portretten en illustraties

## Literatuur

* A. BEECKMAN, Jacques Malbrancq, in: Biographie nationale de Belgique, T. XIII, Brussel, 1894.
* Edmond VANSTEENBERGHE, La valeur historique du De Morinis de Malbrancq, in Bulletin de la Société des antiquités de Morinie, 1926.
* Jan SCHEPENS, Jacques Malbrancq, in: Lexicon van West-Vlaamse schrijvers, Deel 3, Torhout, 1986.
# Ljoebov Tolkalina

Ljoebov Nikolajevna Tolkalina, ook wel Ljoeba Tolkalina (Russisch: Любо́вь Никола́евна Толка́лина) (Rjazan, 16 februari 1978) is een Russische film- en televisieactrice. In 1999 studeerde zij af aan de theaterfaculteit van het Rijksinstituut voor Cinematografie (VGIK/ВГИКа).
Van 1999 tot 2003 was zij actrice bij het Theater van het Russische Leger (Театра Российской Армии). Zij vertolkte er de rollen van onder meer Sarah in Ivanov van Tsjechov (1999) en van Desdemona in Othello van William Shakespeare (2000).
In 2002 verwierf zij ruimere bekendheid door haar rol in de actiefilm Antikiller, die nadien nog een vervolg kende. Zij had rollen in verschillende televisieseries. In de tragikomedie Ik hou van jou (Ya lyublyu tebya/You I Love) uit 2004 van Olga Stolpovskaja en Dmitry Troitsky speelt zij de rol van Vera, een vrouw die wordt geconfronteerd met de homoseksuele relatie van haar vriend. Deze film, die door de thematiek van homo- en biseksualiteit ophef maakte in Rusland, kende ook internationale verspreiding.
In Vlaanderen werd zij bekend door de rol van Olga in het eerste seizoen van de televisieserie Matroesjka's over vrouwenhandel.
Zij is gehuwd met de Russische regisseur Jegor Kontsjalovski. Zij hebben een dochter, Masja.

## Filmografie

* Moskva, ja ljoebljoe tebja! (2010)
* Kompensatsija (2010)
* Dalshe - ljoebov (2010)
* Stolitsa grecha (2009)
* Nasja Masja i Volsjebnyj orech (2009)
* Zapresjtsjennaja realnost (2009)
* Nevesta ljoeboj tsenoj (2009)
* Utsjastkovaja (2009)
* Doroga, vedusjaja k sjastjoe (2009)
* Sjalnoj angel (2008)
* Odnazjdy v provintsi (2008)
* Fotograf (2007)
* Otkroite, ded moroz! (2007)
* Zastava (2007)
* Konservy (2007)
* Davaj poigrajem! (2007)
* Kavkaz (2005)
* Pobeg (2005)
* Matroesjka's (2005)
* Talisman ljoebvi (2005)
* Sloesjatel (2004)
* Ja ljoebljoe tebja (2004)
* Antikiller 2: Antiterror (2003)
* Mail Order Bride (2003)
* Linija zasjtsjity (2002))
* Antikiller (2002)
* Red Serpent (2002)
* Zatvornik (2000)
* Vasilisa (2000)

## Externe link

* (en) Lyubov Tolkalina in de Internet Movie Database
* ↑ Ya lyublyu tebya in IMDb. Gearchiveerd op 9 november 2023.
* Gemeinsame Normdatei: 1011394685
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1942 3968
* Library of Congress Control Number: no2010128233
* Virtual International Authority File: 151689999
* WorldCat (via VIAF): 151689999
# Catocala unijuga

Catocala unijuga is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Walker.
# Pseudokuzicus

Pseudokuzicus is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1993 door Gorochov.

## Soorten

Het geslacht Pseudokuzicus omvat de volgende soorten:
* Pseudokuzicus acinacus Shi, Mao & Chang, 2007
* Pseudokuzicus pieli Tinkham, 1943
* Pseudokuzicus spinus Shi, Mao & Chang, 2007
* Pseudokuzicus tamdao Gorochov, 1998
* Pseudokuzicus longidentatus Chang, Zheng & Wang, 1998
* Pseudokuzicus quadridentatus Shi, Mao & Chang, 2007
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Congregatie van het Allerheiligst Sacrament

De Congregatie van het Allerheiligst Sacrament (Latijnse naam: Societas Sanctissimi Sacramenti, (S.S.S.) – ook sacramentijnen genoemd – is een congregatie die in 1856 door de heilige Pierre-Julien Eymard in Parijs werd opgericht. In 1863 werd ze door de paus goedgekeurd. De congregatie legt zich vooral toe op het apostolaat en de bevordering van het gebed voor het Allerheiligste Sacrament.
In 1936 kochten de paters van de Congregatie van het heilig Sacrament uit Brakkenstein een landgoed aan in Stevensbeek. De paters hadden in Stevensbeek onder meer een kleinseminarie. Het jongensinternaat van dit klooster heette 'Eymard-Ville'. In 1972 werd het gesloten. In 2009 werd Eymard-Ville gesloopt op de kapel na. De middelbare school werd onderdeel van Scholengemeenschap Stevensbeek (tegenwoordig Metameer). In 2010 kwam het voormalige Eymard-Ville in opspraak doordat er leerlingen seksueel misbruikt blijken te zijn. In september 2007 werden er al opnamen gemaakt voor een uitzending van Netwerk over dit onderwerp.
In Nederland zijn de sacramentijnen onder andere gevestigd in Brakkenstein bij Nijmegen. In België zijn er vestigingen in Lommel (provincialaat) en Brussel. Het klooster te Nijmegen biedt onderdak aan het Centrum voor Parochiespiritualiteit. De sacramentijnen dragen verder zorg voor de kapel van het Amsterdamse Begijnhof en hebben daar ook een communiteit.
Sinds 2005 vallen de paters uit België, Nederland, Duitsland en Mozambique onder een bestuur dat geleid wordt door Maurits Gijsbrechts uit Lommel. Sinds het provinciaal kapittel van mei 2014 zijn Frankrijk en Zwitserland bij de provincie gekomen, die de naam 'Pierre-Julien Eymard' heeft gekregen. Zodoende heeft deze provincie nu 11 communiteiten en 93 religieuzen. Maurits Gijsbrechts werd opnieuw tot provinciaal gekozen.

## Vrouwelijke tak

De sacramentijnen hebben ook een vrouwelijke tak: De Dienaressen van het Heilig Sacrament. Deze werd opgericht door Marguerite Guillot.

## Bekende sacramentijnen

* Pierre-Julien Eymard, oprichter van de congregatie
* Jan van Burgsteden, emeritus hulpbisschop in het bisdom Haarlem-Amsterdam
# Pentax K-3

De Pentax K-3 is een 24-megapixel Pentax topmodel digitale spiegelreflexcamera met APS-C-sensor, aangekondigd op 7 oktober 2013. De Pentax K-3 is de opvolger van zowel het Pentax K-5 II als K-5 IIs-model. Zoals zijn voorgangers is de K-3 afgedicht tegen weersinvloeden en heeft ingebouwde beeldstabilisatie door middel van een in meerdere richtingen beweegbare beeldsensor.
Naast de 24-megapixel sensor zijn nog een aantal andere specificaties verbeterd ten opzichte van de K-5 serie, de meest opvallende zijn
* De autofocus-sensor heeft 27 punten in vergelijking met de 11 van de K-5;
* Er is geen vast anti-aliasingfilter, in plaats daarvan kan zo nodig de door een dergelijk filter veroorzaakte lichte onscherpte gesimulleerd worden door de beweegbare beeldsensor tijdens de opname te laten trillen;
* Twee sleuven voor SD-kaarten met ondersteuning voor verschillende types draadloze (Wi-Fi) communicatiekaarten;
* Een RGB-lichtmeetsysteem met 80000 meetpunten waardoor een meervelds automatische witbalans mogelijk is.

## Ricoh

De cameradivisie van Pentax is eind 2013 overgenomen door Ricoh, de K-3 is het eerste camera-model van na de overname en is ook het eerste waar de naam Ricoh op vermeld staat.
* ↑ dpreview.com
# Dicranomyia (Dicranomyia) consimilis

Dicranomyia (Dicranomyia) consimilis is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Comoren (eilandengroep)

De Comoren vormen een eilandengroep in de Indische Oceaan, ten noordwesten van Madagaskar, in de noordelijke ingang van de Straat van Mozambique. Afgezien van een paar zeer kleine eilanden bestaat de groep uit vier eilanden: Anjouan, Grande Comore, Mayotte en Mohéli.
Mayotte is een Frans overzees departement, de andere drie eilanden vormen elk een deelstaat van de federale staat van de Comoren.

## Comoorse eilanden

| Naam eiland | Hoofdstad | Oppervlakte | Dialect | Huidige land |
| Anjouan | Mutsamudu | 424 km² | Shindzuani | Comoren |
| Grande Comore | Moroni | 1148 km² | Shingazija | Comoren |
| Mohéli | Fomboni | 290 km² | Shimwali | Comoren |
| Mayotte | Mamoudzou | 374 km² | Shimaore | Frankrijk |
De eilanden zijn van vulkanische oorsprong.

## Geologie en natuurlijke omgeving

De Comoren zijn van geologisch jonge datum en zijn ontstaan op een hotspot die eerder onder meer de Farquhar-eilanden en vulkanen op Noord-Madagaskar vormde. Mayotte is met circa 5,4 miljoen jaar het oudste eiland, Grande Comore met 130.000 jaar het jongste. De vulkaan op Grande Comore (Karthala) is nog actief, en kwam in 2006 tot uitbarsting.
Rond Mohéli en Mayotte bevinden zich koraalriffen, rond Mayotte zelfs een uniek dubbel rif. Anjouan kent verspreide riffen, Grande Comore geen enkele; de zeebodem rond Grande Comore loopt steil af. Rond de eilanden ligt een zee van 3000 meter diep.

## Geschiedenis

De Comoren stonden al vanaf ongeveer 800 na Chr. onder Arabische invloed, wat zich thans nog laat merken in het feit dat de islam de overwegende religie is. De bevolking bevat naast een negroïde en een Arabisch bestanddeel ook een Maleis bestanddeel, vermoedelijk verwant aan dat van Madagaskar. De inheemse bevolking spreekt evenwel al eeuwenlang diverse dialecten van het Swahili, een Bantoetaal met sterke Arabische invloeden.
In 1843 werd Mayotte door Frankrijk geannexeerd, in 1886 werden de andere eilanden ook een Frans protectoraat. In 1912 werden ze een Franse kolonie, aanvankelijk bestuurd vanuit Madagaskar.
In 1975 werd de onafhankelijkheid van de Comoren uitgeroepen, doch het volgende jaar koos de bevolking van Mayotte in grote meerderheid voor de terugkeer tot Frankrijk.
De Comoren hebben na hun onafhankelijkheid een roerige tijd doorgemaakt. Sinds de onafhankelijkheid hebben 22 al dan niet geslaagde pogingen tot staatsgreep plaatsgevonden. Viermaal grepen "les affreux", een huurlingenleger onder leiding van de Fransman Bob Denard, de macht. Tweemaal (in 1978 en 1990) greep Frankrijk militair in. In 2001 trad een nieuwe grondwet in werking, waarbij het land een meer federalistisch bestuur kreeg.
# Jacques Marchais Museum of Tibetan Art

The Jacques Marchais Museum of Tibetan Art is een museum voor Tibetaanse kunst in New York. Het ligt op Lighthouse Hill in de wijk Egbertville in de borough Staten Island en herbergt een grote collectie kunstwerken uit Tibet en de Himalaya.
Het museum werd opgericht in 1947 door de Amerikaanse vrouw Jacques Marchais. Het doel van het museum was het vormen van een brug tussen het westen en de oude culturele tradities van Tibet en de Himalaya-regio. Marchais heeft Tibet noch de Himalaya ooit zelf bezocht.
Het museum dient sinds de oprichting als educatief centrum en is erop gericht een gehele ervaring van de regio te bieden. Marchais richtte het centrum om die reden overeenkomstig een Tibetaans klooster in, met daarnaast uitgebreide tuinen en een visvijver met heilige lotusbloemen. In 1991 werd het museum bezocht door de veertiende dalai lama.
# Locked In (2023)

Locked In is een Brits-Franse psychologische thriller uit 2023, geregisseerd door Nour Wazzi.

## Verhaal

De film draait om een goedbedoelende verpleegster die probeert te begrijpen hoe de verwondingen van een comateuze patiënte zijn ontstaan.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Famke Janssen | Katherine |
| Rose Williams | Lina |
| Alex Hassell | dokter Lawrence |
| Finn Cole | Jamie |
| Anna Friel | verpleegster Mackenzie |

## Productie

Nicky Bentham produceerde voor Neon Films terwijl Alison Jackson uitvoerend produceerde voor Gaumont. Het is het speelfilmdebuut van regisseur Nour Wazzi, die werkte op basis van een script van Rowan Joffé.
In december 2022 werden Finn Cole, Famke Janssen en Rose Williams bevestigd in de hoofdrollen, met Alex Hassell en Anna Friel ook in de cast.
De opnames begonnen eind 2022 in Londen. Begin 2023 vonden er ook opnames plaats in St. Albans, onder meer in de St. Albans-kathedraal.

## Release

De film werd uitgebracht op 1 november 2023 op de streamingdienst Netflix.
# Pseudokoroga barnardi

Pseudokoroga barnardi is een vlokreeftensoort uit de familie van de Lysianassidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Schellenberg.
# Congregatie voor de Goddelijke Eredienst en de Regeling van de Sacramenten

De Congregatie voor de Goddelijke Eredienst en de Regeling van de Sacramenten (Congregatio de Cultu Divino et Disciplina Sacramentorum) was een congregatie van de Romeinse Curie.
Op 8 mei 1969 werd de Heilige congregatie voor de Goddelijke Eredienst ingesteld met de apostolische constitutie Sacra Rituum Congregatio. Met deze constitutie werd een reorganisatie doorgevoerd binnen de Curie. Paus Paulus VI vond de taken van de Heilige Congregatie voor de Riten te omvangrijk om in een enkele dicasterie te worden ondergebracht. Hij hief met deze constitutie derhalve deze congregatie op en riep tezelfdertijd twee nieuwe congregaties in het leven: de congregatie voor de Goddelijke Eredienst en de congregatie voor de Heilig- en Zaligsprekingsprocessen.
Op 1 augustus 1975 werd de congregatie voor de Sacramenten, die in 1908 was afgesplitst van de congregatie voor de Riten, opgeheven. Het aandachtsgebied van deze congregatie werd toegewezen aan de congregatie voor de Goddelijke Eredienst, die gelijktijdig hernoemd werd in Heilige congregatie voor Sacramenten en de Goddelijke Eredienst.
In 1984 werd de sacramentscongregatie wederom afgesplitst; deze afsplitsing werd in 1988 weer ongedaan gemaakt. De naam van de congregatie werd hierbij aangepast en luidde sindsdien congregatie voor de Goddelijke Eredienst en de Regeling van de Sacramenten.
Bij de invoering van de apostolische constitutie Praedicate Evangelium op 5 juni 2022 werden alle congregaties opgeheven. Het taakgebied van de congregatie werd overgedragen aan de dicasterie voor de Goddelijke Eredienst en de Regeling van de Sacramenten.
De congregatie was bevoegd voor alle vragen over de Goddelijke Eredienst, de liturgie en de sacramenten in de Kerk. Zij moest de geldige en geoorloofde toediening van de sacramenten bewaken. Zij was bovendien verantwoordelijk voor het bevorderen van degelijke liturgie, keurt de teksten goed die in de liturgie kunnen worden gebruikt en controleert de vertalingen. Maar ook het toekennen van de titel van basiliek aan een kerk kwam haar toe.
Kardinaal Danneels en Mgr. Karel Kasteel waren lid van deze congregatie.
Enige documenten van de congregatie:
* Instructie Musicam Sacram, 5 maart 1967
* Instructie Liturgiam Authenticam, over de juiste uitvoering van de Constitutie over de Liturgie van het Tweede Vaticaans Concilie, 28 maart 2001
* Instructie Redemptionis Sacramentum (Het Sacrament van de Verlossing), over de eucharistieviering, 25 maart 2004