OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# De Volharding (Best)

De Volharding is de naam van een ronde stenen stellingmolen in Best, die is gebouwd als korenmolen.

## Geschiedenis

De molen werd gebouwd in 1850. In 1884 woedde er na blikseminslag brand in de molen, waarna hij werd hersteld met onderdelen van een gesloopte poldermolen uit het westen van het land, waarschijnlijk in de omgeving van Delft. In 1904 werd een stoommachine geplaatst om niet afhankelijk te zijn van de wind. De Volharding bleef tot 1936 op windkracht malen, hoewel er ook een hulpmotor (olie- of dieselmotor) aanwezig was. In 1938 werd het gevlucht verkocht. In 1947 dreigde sloop, maar de sloopvergunning werd niet afgegeven. De gemeente kocht de romp in 1998, met de bedoeling van de Volharding weer een draaiende molen te maken. In juni 2010 is een kap op de molen geplaatst en in oktober 2011 draaide de Volharding opnieuw. De roeden zijn bij de restauratie voorzien van Van Busselneuzen en remkleppen, een uitvinding die pas kort na de onttakeling van de molen is gedaan. De restaurateurs vonden het aannemelijk dat deze verbetering zou zijn toegepast wanneer De Volharding een aantal jaren langer op windkracht had gemalen.
Het interieur van de zolders is zo goed mogelijk in originele staat gebracht. De maalstenen in een van de twee koppels zijn de originele "blauwe stenen" van voor 1936; die in het andere koppel zijn gemaakt door een plaatselijk bedrijf dat kunststenen molenstenen vervaardigt. In het met de molen verbonden bijgebouw is een proeverij gevestigd.

## Foto's

* De Volharding met proeverij
* De maalzolder
* Het koppel kunststenen op de steenzolder
* De kruilier
* Molen Database
# Eugrapheus spinipennis

Eugrapheus spinipennis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1971 door Breuning.
# Merijn Bolink

Merijn Olivier Bolink (Amsterdam, 16 september 1967), is een Nederlandse beeldhouwer, installatiekunstenaar en tekenaar.

## Leven en werk

Bolink studeerde van 1987 tot 1992 aan de Academie voor Kunst en Industrie (AKI) in Enschede. Hij ontving in 1997 de Charlotte Köhler Prijs voor beeldende kunst van het Prins Bernhard Cultuurfonds.
Zijn werken zijn onder andere tentoongesteld in het Groninger Museum, het Gemeentemuseum Den Haag, het Cobra Museum voor Moderne Kunst Amstelveen, de Kunsthal Rotterdam, de Post Gallery in Los Angeles en de Kunstraum Düsseldorf in Düsseldorf.
De kunstenaar woont en werkt in Amsterdam.

## Werken in de openbare ruimte

* De tolgaarder (1995), Woonbuurt De Tol, Deventerweg in Apeldoorn
* Bouillabaisse (1999), Psychiatrisch Centrum Bloemendaal Monsterseweg in Den Haag
* Man en schaap - Fontein met schaap en Otto Schaap (2003), Zeeburgerdijk in Amsterdam
* Zonder titel - Apen aan tafel (2005), Zoutkeetsplein in Amsterdam
* Zonder titel (2008), Twee ramen met geprepareerde boeken in epoxyhars in de voor- en achtergevel van het Onderwijsgebouw bij het LUMC, Leiden
* DNA Boom (2008/09), Raadhuislaan in Diever
* De Poort van Enschede (2009), Havengebied, Hendrik ter Kuilestraat in Enschede
* Snoepman in boot (2014), Wijkpark Risdammerhout, Hoorn. De titel is niet door Bolink gegeven.
* Speelplaats Falckstraat, Amsterdam-Centrum. De titel is niet door Bolink gegeven.

## Fotogalerij

* Raam met geprepareerde boeken in epoxyhars LUMC, Leiden
* Zonder titel - Apen aan tafel, Amsterdam
* De Tolgaarder, Apeldoorn
* Zonder titel - Fontein met schapen en Otto Schaap, Amsterdam
# Cléber Eduardo Arado

Cléber Eduardo Arado (São José do Rio Preto, 11 oktober 1972 – Curitiba, 2 januari 2021), kortweg Cléber genoemd, was een Braziliaans voetballer die als aanvaller speelde.

## Overlijden

Cléber overleed begin 2021 op 47-jarige leeftijd aan de gevolgen van een besmetting met het coronavirus.

## Erelijst
### Mogi Mirim

* Campeonato Paulista Série A2: 1995

### Atlético Paranaense

* Campeonato Paranaense: 1998

### Coritiba

* Campeonato Paranaense: 1999

### Ceará

* Campeonato Cearense: 2002
* ↑ Morre o ex-atacante Cleber Arado por complicações da Covid-19, gazetaderiopreto.com.br, 2 januari 2021. Gearchiveerd op 26 september 2021.
* ↑ Profiel Ogol. Gearchiveerd op 14 juni 2023.
# Pianoconcert nr. 1 (Brahms)

Het Pianoconcert nr. 1 in d mineur, opus 15 is een van de meest frequent uitgevoerde werken van Johannes Brahms. Hij voltooide het werk in 1858.
Het pianoconcert bestaat uit drie delen:
* Maestoso
* Adagio
* Rondo: Allegro non troppo

## Geschiedenis

Brahms begon het werk als een sonate voor twee piano's, maar hij vond het resultaat niet bevredigend. Hij besloot het om te werken tot een symfonie, maar ook hiermee was Brahms niet gelukkig. Hij vond zichzelf niet capabel om een krachtige symfonie neer te zetten. Hierop besloot hij te steunen op zijn ervaring als pianist, waarna hij het omwerkte tot het huidige pianoconcert.
De première vond plaats op 22 januari 1858 te Hannover. Het publiek vond het werk verschrikkelijk en critici sabelden het werk ook neer. Tegenwoordig geldt dit jeugdwerk van Brahms als een van zijn meesterwerken.

## Het concert

* Het Maestoso is in een sonatevorm geschreven, verdeeld in vier delen: opening, uitwerking, herhaling en coda. De krachtige opening is geïnspireerd op Beethovens 9e symfonie en bevat een grote klankexplosie van d mineur en bes majeur. Een meer mysterieuze passage breidt gestaag uit naar een fanfareachtig deel gevolgd door een decrescendo. Pas daarna maakt de piano zijn entree in het concert. De fanfare bouwt zich op, maar klettert weer naar beneden. Aan het eind van het Maestoso volgt een herhaling van de introductie van de piano. Een tragisch einde volgt in stemmige akkoorden.
* Brahms omschreef het Adagio als een "net portret" van Clara Schumann. Het draagt de woorden "Benedictus qui venit in nomine Domini (Hij is gezegend die in de naam van de Here komt)". Het Adagio opent met een ware tranentrekker voor het gehele orkest en de piano. De piano en het orkest gaan in elkaar over in een complexe melodie, waarna ze voortschrijden naar een emotionele climax. Ze sluiten af met subtiele akkoorden.
* De Finale (Rondo: Allegro non troppo) is gemodelleerd naar Beethovens 3e pianoconcert, dat op zijn beurt weer is beïnvloed door Mozarts pianoconcert in c mineur, KV 491. De piano introduceert het hoofdthema, dat het orkest volgt. De bassen kondigen neerwaartse toonladders aan voor de piano, wanneer hij weer teruggaat naar het thema. In de coda komt een tweede thema aan bod. Fragmenten uit het eerste deel komen weer naar voren. Het orkest en de piano sluiten samen triomfantelijk af.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Piano Concerto No. 1 (Brahms) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Kuseröd

Kuseröd is een plaats in de gemeente Tanum in het landschap Bohuslän en de provincie Västra Götalands län in Zweden. De plaats heeft 73 inwoners (2005) en een oppervlakte van 17 hectare.
# DJO

DJO kan verwijzen naar:
* De Jonge Onderzoeker, een Nederlands tijdschrift
* Domstad Jeugd Orkest, een Nederlands orkest
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van DJO en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Ripipteryx mexicana

Ripipteryx mexicana is een rechtvleugelig insect uit de familie Ripipterygidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1859 door Saussure.
# Dendrocoelopsis spinosipenis

Dendrocoelopsis spinosipenis is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water in Europa, met vondsten in Joegoslavië en Zweden.
Het geslacht Dendrocoelopsis, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Dendrocoelidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Roman Kenk. De soort is de typesoort van het geslacht Dendrocoelopsis.
# Eublemma basalis

Eublemma basalis is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1890 door Möschler.
# Mercure

Mercure kan verwijzen naar:
* Mercure (Accor), hotelketen – een dochteronderneming van Accor
* Mercure (metrostation), metrostation aan lijn 2 van de metro van Rijsel in Tourcoing
* Mercure (Amélie Nothomb), roman van Amélie Nothomb
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Mercure en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Coelotes suthepicus

Coelotes suthepicus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de nachtkaardespinnen (Amaurobiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Coelotes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Pakawin Dankittipakul, Chami-Kranon & Jia-Fu Wang.
# Pianoconcert nr. 1 (Kilar)

Wojciech Kilar componeerde zijn eerste Pianoconcert in de periode september 1996 / februari 1997. In 2011 verscheen een tweede pianoconcert. Ook zijn Tweede symfonie met ondertitel Sinfonia concertante voor piano en orkest heeft karakteristieken van een pianoconcert.
Het eerste concerto is niet geschreven om de virtuositeit van de pianist tentoon te spreiden. De teneur van het concert is rustig en de stijl neigt naar minimal music. Deze stijl heeft de componist zich eigen gemaakt gedurende zijn beginperiode als componist maar verdween later uit beeld. In de jaren 90 kwam die weer tevoorschijn. De gebruikte minimal music roept direct beelden op van andere componisten, die deze stijl hanteerden/hanteren, maar blijft zonder meer Kilar. Dat heeft te maken met de zeer lang uitgerekte noten in de partituur van de strijkersgroep.

## Delen
### 1. Andante con moto

    Het andante begint met de solist die een kabbelende melodie speelt, die heen en weer wiegt, tegen een achtergrond van monotone strijkers. Het deel is een constant crescendo waarbij de strijkers steeds een muziekstem toevoegen en de pianist meer variatie aan zijn melodietje toevoegt, zonder dat het erg technisch wordt. Typerend voor Kilar is de afsluiting van de muzikale zin. Deze duurt bij hem bijna net zo lang als het melodietje zelf, waardoor de muziek opgerekt lijkt te worden. De muziek lijkt op die van Philip Glass, als die zich rustig weet te houden.

### 2. Corale

    Het Corale is een deel, dat gebruikt kan worden als kerkmuziek. De muziek is ingetogen en toch verheven. Het doet denken aan de muziek van Alan Hovhaness of Arvo Pärt. De piano is hier niet zozeer het instrument dat soleert, maar een stuwende kracht voor de rest van het orkest vormt. Ook hier begint men piano om via een langzame crescendo naar de cadenza te gaan. In de cadenza mag de solist even laten horen wat hij/zij in huis heeft, maar het heeft meer met melodie te maken dan pure techniek. De muziek is haast liturgisch van aard.

### 3. Toccata

    Tot slot gaat het Corale zonder pauze over in de toccata. Orkest en solist hebben hier naast de melodie oog voor ritmische verschuivingen. Hier is het John Coolidge Adams die naar de oppervlakte komt drijven (The Chairman Dances). De dynamiek gaat heen en weer tot een climax. Na de climax blijft de piano als enige over om in het coda samen met het orkest naar het slot te hollen. Een statige finale met ondersteuning van koperblazers loopt uit op een dissonante ritmische passage in de strijkers (op één toon), dat een herhaling is van een solopassage van de solist. Deze passage gaat over in een bijna ordinair loopje om de compositie te eindigen. De toccata is het enige deel waar de techniek van de solist echt op de proef wordt gesteld, maar die passage is in het totaal verwerkt en is daarom niet zo in het oog springend als bij een "normaal" concerto.

## Bron en discografie

* Uitgave Naxos en Filharmonisch Orkest van Warschau o.l.v. Antoni Wit; pianist Waldemar Malicki
# Kryg (Klein-Polen)

Kryg is een dorp in de Poolse woiwodschap Klein-Polen. De plaats maakt deel uit van de gemeente Lipinki en telt 2000 inwoners.
# Ripipteryx luteicornis

Ripipteryx luteicornis is een rechtvleugelig insect uit de familie Ripipterygidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1920 door Chopard.
# Dennis Erhardt

Dennis Erhardt (Amsterdam, 1 april 1972) is een Nederlands zanger, presentator en producer.

## Biografie

Na het behalen van zijn havodiploma ging Erhardt werken als platenverkoper bij de Bijenkorf in Amsterdam. Hierdoor kwam hij terecht in de muziekwereld en volgde een baan bij Arcade.

### Loopbaan

Vanaf 1993 was hij manager en producent bij diverse platenmaatschappijen. In 1996 nam hij zelf, onder de artiestennaam Dennis, het liedje Gewoon een vrolijk liedje op dat een hit werd. Het lied, dat werd uitgegeven door Polydor, was een cover van Afric Simones Hafanana. Ook schreef hij als componist en tekstschrijver liedjes voor diverse Nederlandstalige artiesten en scoorde in 1995 een hit met het nummer Waardeloos, gezongen door het trio Tina, Toos en Tessa, een parodie op het nummer Ademnood.
Als producent kreeg hij in 1998 voor zijn album ‘De Grootste Nederlandstalige Songfestivalhits’ de Eurovision Award. Hij werkte verder als redactiechef entertainment bij het persbureau Novum en werd in 2010 de initiator van een entertainmentwebsite.
Erhardt presenteerde ook het Alternatief Songfestival en is verslaggever bij RTV Rijnmond. Ook werkte hij bij RADIONL.

## Discografie
### Singles

| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Gewoon een vrolijk liedje | 1996 | 05-10-1996 | 34 | 3 | als Dennis / Nr. 31 in de Single Top 100 |
| Wil je met me mee? | 1996 | - | | | als Dennis / Nr. 89 in de Single Top 100 |

## Externe link

* Officiële site
# Eublemma bipartita

Eublemma bipartita is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door Hampson.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Mercure (Amélie Nothomb)

Mercure (vertaald als De spiegel van Mercurius) is een in 1998 verschenen Franstalige roman van de Belgische schrijfster Amélie Nothomb. Het is haar zesde roman, en tevens de zesde die werd gepubliceerd door Uitgeverij Albin Michel.

## Verhaal

Het boek speelt zich af in 1923 en gaat over een perverse oude man van 77 jaar, kapitein Omer Loncours, die op het onbewoond eiland Mortes-Frontières (nabij het havenstadje Nœud in Normandië) samenleeft met de veel jongere Hazel Englert. Ze leven er praktisch afgescheiden van de rest van de maatschappij. Een keer per dag komt er een kleine boot vanuit Noeud. Ze brengen post en voedselvoorraad. De mannen die de ouderling bewaken, wachten hen op aan de pier, kijken alles na en fouilleren Jacqueline die maaltijden bereidt voor Omer. Hazel is een meisje van 23 jaar en Omer is reeds vijf jaar haar tutor. Haar ouders stierven bij een bomaanslag zonder dat iemand zag dat Omer de dochter van 18 jaar meenam. Hazel is een heel mooi meisje, maar door haar een lachspiegel voor te houden, doet de oude man haar geloven dat haar gezicht verbrand en verminkt is. In het huis waar ze wonen zijn er geen spiegels, zodat Hazel nooit haar echte gezicht te zien krijgt. Op een dag wordt Hazel ziek en een verpleegster, Françoise Chavaigne, komt haar verzorgen. De kapitein zegt dat ze alleen maar praktische vragen aan het meisje mag stellen. Françoise keert nu elke dag terug naar Mortes Frontières om haar te behandelen. Hazel is opgetogen, want ze is erg eenzaam en nu heeft ze een vriendin die ze elke dag ziet. De twee worden vriendinnen, maar ze weten niet dat de kapitein hun gesprekken afluistert. De verpleegster wil de waarheid vertellen, maar het meisje wil niet ontsnappen om vrijuit te kunnen spreken.
# Coelotes thailandensis

Coelotes thailandensis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de nachtkaardespinnen (Amaurobiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Coelotes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Pakawin Dankittipakul & Jia-Fu Wang.
# Philorhizus luvubuanus

Philorhizus luvubuanus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Basilewsky.
# Kryha

Een Kryha is een in 1924 door de Oekraïense technicus Alexander von Kryha ontwikkelde geheimschriftmachine. Het werd tijdens de Spaanse Burgeroorlog door beide zijden en tijdens de Tweede Wereldoorlog door de Duitse diplomatieke dienst gebruikt.
De oorspronkelijke versie woog zo'n 5 kilo, later verscheen een verkleinde variatie die de naam Lilliput meekreeg.
De machine werkte door middel van twee concentrische schijven. Deze schijven konden met behulp van een hendel variabel ten opzichte van elkaar ingesteld worden: een vorm van polyalfabetische substitutie. Aanvankelijk werd de machine getest door de Duitse professor in de wiskunde Georg Hamel. Deze berekende het aantal mogelijke verschillende permutaties en 'bewees' door dit 'immense aantal mogelijkheden' dat de versleuteling 'onbreekbaar' was. Om de machine te verkopen werd contact gezocht met het Amerikaanse leger. Deze liet een 1135 letters tellend testbericht onderzoeken door de befaamde cryptoloog William Friedman die, geassisteerd door Solomon Kullback, Frank Rowlett and Abraham Sinkov, het bericht in minder dan 3 uur ontcijferde.
# DENIS 0334-49

DENIS 0334-49 (= 2MASS J03341218-4953322) is een bruine dwerg met een spectraalklasse van M9. De ster bevindt zich 28,96 lichtjaar van de zon.

## Externe link

* 2MASS J03341218-4953322 bij SIMBAD
# Richfield (Utah)

Richfield is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Utah, en valt bestuurlijk gezien onder Sevier County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 6847. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 7104, een stijging van 257 (3,8%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 13,7 km², geheel bestaande uit land. Richfield ligt op ongeveer 1592 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Richfield.

## Geboren

* Walter Frederick Morrison (1920-2010), uitvinder van de frisbee
* Gordon Bess (1929-1989), striptekenaar
* Jake Garn (1932), astronaut en politicus

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Richfield op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Degithina hersilia

Degithina hersilia is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cameron in 1898.
# Eucereon nervulum

Eucereon nervulum is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Rothschild.
# Merivälja

Merivälja is een subdistrict of wijk (Estisch: asum) binnen het stadsdistrict Pirita in Tallinn, de hoofdstad van Estland. De naam betekent ‘zeeveld’. De wijk telde 2.964 inwoners op 1 januari 2020.
De wijk grenst in het westen aan de Baai van Tallinn, een onderdeel van de Finse Golf. In het noorden grenst ze aan het dorp Miiduranna en de vlek Viimsi in de gemeente Viimsi. Verder grenst ze aan de wijken Mähe en Pirita.

## Geschiedenis

Tot 1924 was Merivälja weideland dat behoorde tot het landgoed en later de vlek Viimsi. In dat jaar begon het bouwbedrijf Saku, dat geïnteresseerd was in het concept van het tuindorp, in Merivälja zo’n tuindorp aan te leggen. Sindsdien bestaat de wijk uit vrijstaande huizen met veel groen ertussen, doorgaans in particulier bezit. Dat bleef ook zo in de tijd van de Sovjetbezetting. Merivälja diende zelfs als model voor de in de jaren vijftig aangelegde tuinsteden Mähe en Lepiku, beide ook in het stadsdistrict Pirita.
In 1945 werd Merivälja bij Tallinn gevoegd. Tot 1980 werden kavels vaak opgesplitst en werden kleinere woningen gebouwd. Na dat jaar werden weer grotere gebouwen neergezet, vaak onder invloed van de postmodernistische stroming in de architectuur. Er werden ook villa’s gebouwd. De wijk is populair onder de beter gesitueerde inwoners van Tallinn.
In het noorden van de wijk ligt het Merivälja park; in het zuidwestelijk deel van de wijk is een populair strand, Merivälja rand. In de buurt van het strand bevinden zich enkele (vaak luxueuze) appartementencomplexen en verzorgingstehuizen.

## Vervoer

De enige grote doorgaande weg in de wijk is de Ranna tee (‘Strandweg’), die vanuit Pirita de wijk binnenkomt en langs de kust loopt tot de grens met Miiduranna. Daar gaat de weg het binnenland in en vormt hij over korte afstand de grens met Miiduranna.
Langs de grens tussen Merivälja en de vlek Viimsi loopt een goederenspoorlijn.
Merivälja wordt bediend door enkele buslijnen. Twee lijnen hebben hun eindpunt in Merivälja, de rest rijdt door naar Viimsi.
* ↑ Statistisch jaarboek van Tallinn; zie blz. 24.
* ↑ Over de wijken van Pirita. Gearchiveerd op 8 maart 2022.
Iru · Kloostrimetsa · Kose · Laiaküla · Lepiku · Maarjamäe · Mähe · Merivälja · Pirita
# Coelotes titaniacus

Coelotes titaniacus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de nachtkaardespinnen (Amaurobiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Coelotes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Paolo Marcello Brignoli.
# Phytomyptera longicornis

Phytomyptera longicornis is een vliegensoort uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door Coquillett.
# Degithina apicalis

Degithina apicalis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Ashmead in 1890.
# Degithina davidi

Degithina davidi is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cameron in 1901.
# Degithina melanopus

Degithina melanopus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cameron in 1901.
# Depasophilus vietnamensis

Depasophilus vietnamensis is een keversoort uit de familie Rhynchitidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Legalov.