# Minus de Jonge

Marinus Willem Cornelis (Minus) de Jonge (Zutphen, 25 april 1911 – aldaar, 30 december 2001) was een Nederlandse advocaat van 1933 tot 1981 en verzetsstrijder tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij zette zich daarnaast onder meer in voor monumentenbehoud in zijn geboorte- en woonplaats Zutphen.

## Levensloop

De Jonge, telg uit het van oorsprong Zeeuwse adellijke geslacht De Jonge uit Zierikzee, volgde het gymnasium-A in Zutphen en studeerde rechten te Leiden. Daarna keerde hij terug naar Zutphen, waar hij in 1935 een advocatenpraktijk begon in het kantoor van zijn overleden vader jhr. mr. Bonifacius (Bon) de Jonge (1874–1933) en zijn oom jhr. mr. Carel Claudius (Cai) de Jonge (1887–1963).
Na de Tweede Wereldoorlog voerde hij deze praktijk samen met zijn jongere broer jhr. mr. Willem Hendrik (Hank) de Jonge (1917–2008).

### Tweede Wereldoorlog

Op 9 juni 1942 werd De Jonge gearresteerd wegens deelname aan Inlichtingengroep Van Hattem. Hij zat als politiek gevangene in het Oranjehotel in Scheveningen, het Groot Seminarie Haaren en de Wehrmachtsgefängnis aan de Gansstraat in Utrecht. Nadat hij door de Duitse Militaire Rechtbank aldaar in het Van Hattem-proces buiten het proces was gesteld, werd De Jonge gedetineerd in Kamp Amersfoort en als Nacht und Nebel-gevangene in de kampen Natzweiler-Struthof, Erzingen (een buitenkamp van Natzweiler-Struthof) en Dachau, waar hij op 29 april 1945 werd bevrijd.
In 1945 trouwde hij te Zutphen met domineesdochter Clasina Johanna (Cies) Ort (1910–2001). Ze kregen een dochter en twee zonen van wie de jongste zoon ook weer advocaat werd.

### Na de oorlog

De Jonge was deken van de Orde van Advocaten in het Arrondissement Zutphen van 1961 tot 1980. In zijn vrije tijd was hij van 1935 tot 1985 secretaris-penningmeester van de Stichting Het Wijnhuisfonds – mede opgericht door zijn vader Bon de Jonge in 1927 –, een Professionele Organisatie voor Monumentenbehoud (POM), waarvoor hij uit handen van Pprins Bernhard de Zilveren Anjer ontving van het Prins Bernhard Cultuurfonds en koninklijk onderscheiden werd als ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.
Tevens was de Jonge bestuurslid en erelid van de Zutphense Roei- en Zeilvereniging "Isala".
De Jonge overleed in 2001 op negentigjarige leeftijd.

## Onderscheidingen

De Jonge ontving diverse onderscheidingen:
* 1958 – De erepenning van de stad Zutphen in zilver voor burgerzin
* 1967 – Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw
* 1975 – Bronzen herinneringspenning van het Nationaal Comité M75
* 1978 – Zilveren Anjer voor verdiensten t.a.v. restauratie van monumenten
* 1981 – Verzetsherdenkingskruis

### Bronnen

* "Zutphense jurist had zijn hart verpand aan Zutphen", Zutphens Dagblad, 29 juni 1985. Geraadpleegd op 29 mei 2024.
* "De Jonge weg bij Wijnhuisfonds na 50 jaar: 'Ik vertrek met zorg in mijn hart' ".
* Zie ook m.b.t. de inlichtingengroep Van Hattem: dr L. de Jong "Het Koninkrijk der Nederlanden in de Tweede Wereldoorlog", deel 5, blz 839 e.v.
* Nederland's Adelsboek 86 (1996-1997), p. 201-202.

### Noten

* ↑ De Jonge zat gevangen in het Oranjehotel van 9 juni 1942 tot en met 17 november 1942, zoals vermeld in het ‘Gastenboek’ op pagina 364.
* ↑ Stichting Wijnhuisfonds zet zich sinds 1927 in voor monumentenzorg in Zutphen.

### Referenties

* ↑ Gastenboek Oranjehotel, p.364. Geraadpleegd op 30 mei 2024.
* ↑ De Jonge vermeld op de pagina over het Oranjehotel bij Geni. Geraadpleegd op 29 mei 2024.
* ↑ Minus de Jonge op Vriendenkring Natzweiler. Vermeld onder NN 05587 (tweede pagina). Geraadpleegd op 29 mei 2024.
* ↑ Informatiesite van het Wijnhuisfonds Zutphen. Geraadpleegd op 30 mei 2024.
* ↑ De Jonge op Neerlandsch Verzetsmonument. Geraadpleegd op 29 mei 2024.