OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Norges Fiskerimuseum

Het Norges Fiskerimuseum (Noors Visserijmuseum) is een museum in Bergen over de geschiedenis van de Noorse visserij en visverwerkende industrie. In het museum zijn onder meer vissersnetten, boten en vistuig tentoongesteld. Tijdens de zomermaanden is het museum ook via de pendelboot Beffen te bereiken vanaf Vågen in het centrum van Bergen. In 1880 is het museum opgericht door de Noorse visserijsector om vernieuwing in de sector te stimuleren. In 2015 is het museum heropend met financiële steun van de gemeente Bergen. In 2016 had het museumverband Museum Vest, waarbij naast dit museum nog zeven andere musea uit de regio zijn aangesloten, 174.000 bezoekers.

## Het gebouw

Het museum is gevestigd in een voormalig houten vispakhuis. Dit pakhuis is met hout gefundeerd op de ondiepe zeebodem van de baai en was net als vele tientallen andere pakhuizen in de buurt alleen over het water en niet over land bereikbaar. De wijk kreeg daardoor de bijnaam het Venetië van het noorden. Later is in deze wijk van Bergen op veel plaatsen het water tussen de pakhuizen gedempt vanwege de aanleg van wegen. Het pakhuis is gemaakt van dikke houten balken, die op de hoeken in elkaar grijpen en aan de buitenkant van het gebouw rood zijn geverfd. Aan de binnenkant hebben de muren diverse kleuren. In dit pakhuis werd vanaf zijn oprichting stokvis uit de Lofoten gesorteerd in wel twintig kwaliteitsklassen om vervolgens verpakt en verhandeld te worden. Ook bevond zich er een ruimte waar haring werd gepekeld en schoongemaakt door vrouwen slechts onder kaarsverlichting. In deze ruimte hangt tegenwoordig nog de geur van vis en uit de houten muren komt zout vrij. In het pakhuis zijn de resten van twee rijkelijk beschilderde ruimtes te zien, waar vroeger kooplieden kantoor hielden en waar toen ook feesten werden gegeven.

## Tentoonstellingen

Het museum behandelt vele aspecten van de Noorse visserij, zoals de vangst van kabeljauw bij de Lofoten. Na het drogen daarvan in de buitenlucht werd de dan ontstane stokvis naar Bergen gebracht en vervolgens verhandelt tot wel in de tropen. Andere visverwerkende industrie komt aan bod, zoals het inblikken van sardines. Verder is er informatie te vinden over de ontwikkeling van de moderne visteelt van zalm in open kooien langs de Noorse kust vanaf de jaren 1970. Deze kweekzalm is belangrijk voor Noorwegen, omdat hij is tegenwoordig na aardolie het belangrijkste exportproduct is van het land. In een van de ruimtes van het museum wordt de geschiedenis van de zeehondenjacht behandeld. Hier zijn hakapikken, geweren en andere werktuigen te zien, die bij deze jacht werden gebruikt. Er wordt hierbij een film over de neergang van deze jacht getoond. Deze neergang werd internationaal protest tegen Noorwegen veroorzaakt en in de film komt ook de Bergense ondernemer in zeehondenbont van de firma CG Rieber aan het woord. In een andere ruimte zijn voorwerpen en informatie te vinden over de Noorse walvisvaart, waar onder andere een harpoen is te bewonderen.
* ↑ https://snl.no/Norges_Fiskerimuseum
* ↑ https://museumsforbundet.no
# Norgervaart (watergang)

De Norgervaart is een aftakking van de Drentsche Hoofdvaart en gaat over in de Kolonievaart die naar Veenhuizen voert en verdergaat als Veenhuizerkanaal. De Norgervaart is in 1816 gegraven.
Het was oorspronkelijk een open vaarverbinding, die bij Huis ter Heide overging in de Kolonievaart en vervolgens doorliep via Veenhuizen naar Haulerwijk en Bakkeveen. De gemeente Norg had in de 19e eeuw het idee om de Norgervaart via Norg door te trekken naar de jachthaven in Roden, waar vervolgens de Rodervaart de verbinding zou vormen met het Leekstermeer. De financiële middelen voor de realisatie hiervan ontbraken echter, waardoor de totstandkoming hiervan is uitgebleven.
De buurtschap Norgervaart dankt haar naam aan de vaarverbinding.
De "Norgervaartsche brug" was een draaibrug over de Norgervaart daar waar deze aftakte van de Drentsche Hoofdvaart. Tot eind jaren veertig fungeerde deze brug als trambrug voor de tramverbinding Assen-Smilde-Meppel. In de jaren tachtig van de 20e eeuw werd deze brug vervangen door een dam. Scheepvaart is dan ook niet meer mogelijk doordat er meerdere dammen geplaatst zijn in de Norgervaart.
Er zijn meerdere studies gedaan naar de mogelijkheid om deze vaarverbinding weer te heropenen. Tot nu toe is geen van de plannen uitgevoerd vanwege de verwachte hoge uitvoeringskosten.

## Afbeeldingen

* De brug over de Norgervaart bij Huis ter Heide, 1933
* Norgerbrug over Drentsche Hoofdvaart in 1933
* De Norgervaartsebrug in 1973, voormalige trambrug, later vervangen door een dam
* Norgerbrug in 2007
* ↑ Koninklijk Besluit van 13 februari 1934, no. 53
* ↑ Geschiedenis Rodervaart
# Novi Marof

Novi Marof (Kajkavisch: Nuovi Narof) is een stad en gemeente in de Kroatische provincie Varaždin. Novi Marof telt 13.857 inwoners.
Steden (gradovi): Varaždin · Ivanec · Lepoglava · Ludbreg · Novi Marof · Varaždinske Toplice Gemeenten (općine): Bednja · Beretinec · Breznica · Breznički Hum · Cestica · Donja Voća · Gornji Kneginec · Jalžabet · Klenovnik · Ljubešćica · Mali Bukovec · Martijanec · Maruševec · Petrijanec · Sračinec · Sveti Đurđ · Sveti Ilija · Trnovec Bartolovečki · Veliki Bukovec · Vidovec · Vinica · Visoko
# Schwanengesang

Schwanengesang (Zwanenzang) D 957 (Deutsch-catalogus) is de titel van een verzameling liederen van Franz Schubert.
De liederen nu bekend als Schwanengesang kregen deze naam, en hun samenstelling, van hun eerste uitgever Tobias Haslinger, waarschijnlijk omdat hij ze als Schuberts muzikale testament aan de wereld wilde verkopen. In tegenstelling tot de eerdere cycli Die schöne Müllerin en Winterreise gaat het hier om de getoonzette verzen van drie dichters: Ludwig Rellstab (1799-1860), Heinrich Heine (1797-1856) en Johann Gabriel Seidl (1804-1875). Schwanengesang werd gecomponeerd in 1828 en uitgegeven in 1829, enkele maanden na Schuberts dood op 19 november 1828. Taubenpost, het laatste lied uit Schwanengesang, wordt beschouwd als Schuberts laatste lied.

## Een onzekere cyclus

In het originele manuscript van Schuberts hand is te zien dat de eerste 13 liederen in dezelfde sessie zijn opgeschreven op opeenvolgende manuscriptpagina’s, in de volgorde die nu de standaard uitvoeringsvolgorde is. Alle titels zijn van Schubert zelf. Heine gaf geen titels aan zijn gedichten. Tobias Haslinger, Schuberts uitgever, gaf de liederen uit als een cyclus, waarschijnlijk om financiële redenen, omdat de eerdere cycli Die schöne Müllerin en Winterreise zo goed werden verkocht.
Op 2 oktober 1828 bood Schubert de serie liederen geschreven op tekst van Heine aan aan een uitgever in Leipzig met de naam Probst. Kennelijk had hij op dat moment de intentie om niet alle liederen tezamen te publiceren. De volgorde van de liederen 8 t/m 13 in het manuscript is anders dan die van de gedichten zoals Heine ze had gepubliceerd (namelijk nr. 10 gevolgd door 12, 11, 4, 9 en 8). Het was Schuberts gewoonte om de oorspronkelijke volgorde van de dichter te respecteren. Het zou dus kunnen zijn dat de volgorde in het manuscript niet de volgorde is die Schubert eigenlijk had gewild. Het lied van Seidl, Die Taubenpost, heeft geen verband met de rest van de cyclus en werd door Haslinger toegevoegd omdat het werd beschouwd als het allerlaatste lied dat Schubert had geschreven, om zo alle laatste composities bij elkaar te bundelen.
Schubert heeft ook een gedicht van Johann Senn op muziek gezet met de naam Schwanengesang, D744, dat geen verband heeft met deze liederencyclus.

## Inhoud

De liederen uit Schwanengesang, zoals aangetroffen in Schuberts handschrift:
* 7 liederen op tekst van Ludwig Rellstab:
** 1. Liebesbotschaft
** 2. Kriegers Ahnung
** 3. Frühlingssehnsucht
** 4. Ständchen
** 5. Aufenthalt
** 6. In der Ferne
** 7. Abschied
* 6 liederen op tekst van Heinrich Heine:
** 8. Der Atlas
** 9. Ihr Bild
** 10. Das Fischermädchen
** 11. Die Stadt
** 12. Am Meer
** 13. Der Doppelgänger
* Het laatste lied is gebaseerd op een gedicht van Johann Gabriel Seidl:
** 14. Taubenpost

## Bewerkingen

Franz Liszt, August Horn en Leopold Godowsky bewerkten de liederen later voor pianosolo. Theobald Böhm maakte een bewerking van drie liederen voor altfluit en piano.
# Not in Love

Not in Love is een nummer uit 2004 van de Spaanse zanger Enrique Iglesias en de Amerikaanse zangeres Kelis. Het is de tweede en laatste single van Iglesias' zevende studioalbum 7.
Op de albumversie van het nummer is alleen Iglesias te horen, terwijl de singleversie een duet is tussen Iglesias en Kelis. Hoewel het nummer flopte in zowel Kelis' thuisland de Verenigde Staten als Iglesias' thuisland Spanje, werd het nummer wel in veel andere (voornamelijk Europese) landen een hit. In de Nederlandse Top 40 haalde het de 6e positie, en in de Vlaamse Ultratop 50 de 16e.
# Sericopelma dota

Sericopelma dota is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de vogelspinnen (Theraphosidae).
Het dier behoort tot het geslacht Sericopelma. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Carlos E. Valerio.
# Scrobipalpa asiri

Scrobipalpa asiri is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Povolny.
# Scrobipalpa avetjanae

Scrobipalpa avetjanae is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Emelyanov & Piskunov.
# Notocelia punicana

Notocelia punicana is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Kuznetsov.
# Ochrota septentrionalis

Ochrota septentrionalis is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae), onderfamilie beervlinders (Arctiinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door de Toulgoët.
Deze nachtvlinder komt voor in tropisch Afrika.
# Ochrota arida

Ochrota arida is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae), onderfamilie beervlinders (Arctiinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door de Toulgoët.
Deze nachtvlinder komt voor in tropisch Afrika.
# Sergej Brjoechonenko

Sergej Sergejevitsj Brjoechonenko (Russisch: Сергей Сергеевич Брюхоненко) (Kozlov (na 1932 Mitsjoerinsk), 12 mei [O.S. 30 april] 1890 – Moskou, 20 april 1960) was een wetenschapper uit de Sovjet-Unie. Zijn bijdrage was van groot belang in de ontwikkeling van openhartoperaties in Rusland. Brjoechonenko gaf leiding aan het Research Institute of Experimental Surgery, waar in 1957 A. A. Vishnevsky de eerste openhartoperatie uitvoerde.
Sergej Brjoechonenko stond bekend als de uitvinder van de autojektor, een van de eerste hart-longmachines. Deze machine is meerdere malen getest met honden, eind jaren dertig. Dit is ook te zien in de film Experiments in the Revival of Organisms uit 1940. Voor de documentatie van deze experimenten, ontving Brjoechonenko postuum de Leninprijs.
# Sergej Botsjkov

Sergej Botsjkov (Bakoe, 20 augustus 1979) is een Azerbeidzjaans atleet, die is gespecialiseerd in het hink-stap-springen. Eenmaal nam hij deel aan de Olympische Spelen, maar bleef medailleloos.

## Loopbaan

Bij de wereldkampioenschappen atletiek voor junioren in Annecy in het jaar 1998 werd Botsjkov in de finale zevende, met een sprong van precies 16,00 m. Op de Olympische Spelen van 2000 in Sydney geraakte Botsjkov met een beste sprong van 16,01 niet door de kwalificaties van het hink-stap-springen.
Tweemaal wist hij zich te kwalificeren voor de wereldkampioenschappen. Zowel in 1999 als in 2001 bereikte hij echter niet de finale.
In 2004 plaatste Botsjkov zich voor de Olympische Spelen in Athene, maar hij kwam uiteindelijk niet aan de start.

## Persoonlijke records

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| hink-stap-springen (outdoor) | 16,82 m | 23 mei 2003 | Moskou |
| hink-stap-springen (indoor) | 16,20 m | 16 februari 2003 | Moskou |

## Prestatieontwikkeling

| Jaar | Prestatie |
| 1998 | 16,00 |
| 1999 | 16,70 |
| 2000 | 16,31 |
| 2001 | 16,50 |
| 2002 | |
| 2003 | 16,82 |
| 2004 | 16,67 |

## Palmares
### hink-stap-springen

* 1998: 7e WK U20 - 16,00 m
* 1999: 15e in kwal. WK - 15,91 m
* 2000: 14e in kwal. OS - 16,01 m
* 2001: 11e in kwal. WK - 16,19 m
* 2003: NM WK
* 2004: DNS OS
# Sergej Boebka (tennisser)

Sergej Sergijevitsj Boebka (Oekraïens: Сергій Сергійович Бубка) (Donetsk, 10 februari 1987) is een tennisspeler uit Oekraïne. Hij is de zoon van voormalig polsstokhoogspringer Sergej Boebka.
Boebka heeft nog geen ATP-toernooi in het enkel- of dubbelspel gewonnen. Hij heeft wel het challengertoernooi van Kyoto op zijn naam staan. Op de US Open in 2011 maakte Boebka zijn debuut op een grandslamtoernooi.
Op 31 oktober 2012 raakte Boebka jr. ernstig gewond, toen hij in Parijs uit een hotelraam viel.

## Prestatietabel grand slam, enkelspel

Legenda :
| g.t. | geen toernooi gehouden |
| l.c. | lagere categorie |
| – | niet deelgenomen |
| G | uitgeschakeld in de groepsfase |
| 1R | uitgeschakeld in de eerste ronde |
| 2R | uitgeschakeld in de tweede ronde |
| 3R | uitgeschakeld in de derde ronde |
| 4R | uitgeschakeld in de vierde ronde |
| KF | uitgeschakeld in de kwartfinale |
| HF | uitgeschakeld in de halve finale |
| F | de finale verloren |
| W | het toernooi gewonnen |
| w-v | winst/verlies-balans |
| Toernooi | 2011 |
| Australian Open | – |
| Roland Garros | – |
| Wimbledon | – |
| US Open | 2R |

## Externe link

* (en) Profiel van Sergej Boebka op de website van de ATP
* (en) Profiel van Sergej Boebka op de website van de ITF
* (en) Profiel van Sergej Boebka in de Davis Cup
# Seriocarpa

Seriocarpa is een geslacht van zakpijpen (Ascidiacea) uit de familie Styelidae en de orde Stolidobranchia.

## Soorten

* Seriocarpa benthedi Monniot C. & Monniot F., 1985
* Seriocarpa cristata Millar, 1975
* Seriocarpa littoralis Millar, 1975
* Seriocarpa rhizoides Dielh, 1969
* Seriocarpa tongae Monniot F. & Monniot C., 2001
# Seriocarpa rhizoides

Seriocarpa rhizoides is een zakpijpensoort uit de familie van de Styelidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Dielh.
# Octotemnus mandibularis

Octotemnus mandibularis is een keversoort uit de familie houtzwamkevers (Ciidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1813 gepubliceerd door Leonard Gyllenhaal.
# Sertularia mediterranea

Sertularia mediterranea is een hydroïdpoliep uit de familie Sertulariidae. De poliep komt uit het geslacht Sertularia. Sertularia mediterranea werd in 1890 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Marktanner-Turneretscher.
# Sertularia mertoni

Sertularia mertoni is een hydroïdpoliep uit de familie Sertulariidae. De poliep komt uit het geslacht Sertularia. Sertularia mertoni werd in 1923 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Stechow & Müller.
# Sertularia loculosa

Sertularia loculosa is een hydroïdpoliep uit de familie Sertulariidae. De poliep komt uit het geslacht Sertularia. Sertularia loculosa werd in 1852 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Busk.
# Seseria

Seseria is een geslacht van vlinders van de familie dikkopjes (Hesperiidae), uit de onderfamilie Pyrginae.

## Soorten

* S. affinis (Druce, 1873)
* S. dohertyi (Watson, 1893)
* S. formosana (Fruhstorfer, 1909)
* S. sambara (Moore, 1865)
* S. sesame Evans, 1949
* S. strigata (Evans, 1926)
# Nummer 100

Nummer 100 kan verwijzen naar:
* Het (oude) alarmnummer 100 in België voor dringende brandweer- en medische hulp dat een beller doorverbindt met een Noodcentrale 112.
* Het eufemisme in Nederland voor de wc. Ook in Frankrijk wordt het getal 100 gebruikt om in herbergen de wc aan te duiden omdat 'cent' (100) en 'sent' (ruiken of stinken) op dezelfde manier worden uitgesproken in het Frans.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Nummer 100 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Ochrotrichia mono

Ochrotrichia mono is een schietmot uit de familie Hydroptilidae. De soort komt voor in het Nearctisch gebied.
# Sem Franssen

Sem Franssen (10 april 1984) is een Belgisch voormalig doelman.

## Carrière

Zijn grootste succes kende hij door met KRC Genk de Belgische beker te winnen in 2009. Verder speelde hij nog bij clubs in de lagere reeksen van het Belgische voetbal om in 2016 zijn carrière af te sluiten.

## Prijzen

| Competitie | Aantal | Jaren |
| Nationaal |||
| Belgische Beker | 1x | 2009 |
* https://www.nieuwsblad.be/cnt/s125giv0
* https://www.voetbalkrant.com/belgie/franssen-sem/wedstrijden
* https://www.transfermarkt.nl/sem-franssen/leistungsdaten/spieler/13310/saison//plus/1#BESC
# Sem Dresden

Sem Dresden kan verwijzen naar:
* Sem Dresden (componist);
* Sem Dresden (schrijver).
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sem Dresden en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Nymphon maculatum

Nymphon maculatum is een zeespin uit de familie Nymphonidae. De soort behoort tot het geslacht Nymphon. Nymphon maculatum werd in 1910 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Carpenter.
# Nymphon megacheles

Nymphon megacheles is een zeespin uit de familie Nymphonidae. De soort behoort tot het geslacht Nymphon. Nymphon megacheles werd in 1988 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Child.
# Nymphon maldivense

Nymphon maldivense is een zeespin uit de familie Nymphonidae. De soort behoort tot het geslacht Nymphon. Nymphon maldivense werd in 1961 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Clark.
# Nymphon maruyamai

Nymphon maruyamai is een zeespin uit de familie Nymphonidae. De soort behoort tot het geslacht Nymphon. Nymphon maruyamai werd in 1991 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Nakamura & Child.
# Odontanthias tapui

Odontanthias tapui is een straalvinnige vissensoort uit de familie van zaag- of zeebaarzen (Serranidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1979 door Randall, Maugé & Plessis.
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als niet bedreigd, beoordelingsjaar 2009.
* 1 2 (en) Odontanthias tapui op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Odontanthias tapui. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Odontanthias hensleyi

Odontanthias hensleyi is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de zaag- of zeebaarzen (Serranidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2012 door Anderson & García-Moliner.
# Semiothisa flaviterminata

Semiothisa flaviterminata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Barnes & McDunnough.
# Nyckle Haisma

Nicolaas Jacobs Haisma (Ee, 18 mei 1907 - Tjilatjap, 22 februari 1943) was een Friestalig Nederlands schrijver.

## Levensloop

Haisma bezocht de ulo en volgde daarna de opleiding tot onderwijzer aan de Christelijke Kweekschool in Dokkum. Geld voor het halen van een hoofdakte was er echter niet. Hij vroeg daarom een studiebeurs aan. Die werd hem toegekend, met de verplichting daarna als leerkracht naar Nederlands-Indië te gaan. Al in zijn studietijd toonde hij belangstelling voor de Friese taal en de verspreiding daarvan. Hij haalde een onderwijsbevoegdheid Fries bij de door de dichter Douwe Kalma opgerichte Algemiene Fryske Underrjocht Kommisje. Eenmaal in Indië werd hij leraar aan een ulo in Tjirebon op Java. Na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog en bij het toenemen van de Japanse dreiging tegen de Nederlandse kolonie, werd Haisma lid van de Landstorm. Toen Nederland na de Japanse inval gecapituleerd had, in maart 1942, werd Haisma geïnterneerd. Hij kwam eerst in een krijgsgevangenkamp in Bandoeng en daarna in Tjilatjap. Hier stierf hij aan de gevolgen van difterie. Hij werd uiteindelijk begraven op de in 1949 ingewijde Erebegraafplaats Leuwigajah.

## Schrijver

Nyckle Haisma was twintig toen zijn eerste Friestalige korte verhalen verschenen in het tijdschrift "Yn ús eigen tael". In 1933 verscheen een kinderboek Simmerdagen. Pas nadat hij naar Indië was gegaan, ontwikkelde zijn schrijverschap zich pas goed. Hij werd zo geïnspireerd door de tropische omgeving, dat hij zijn indrukken en belevenissen kon gebruiken voor literair werk. Zijn romantweeluik Paed oer 't hiem en Paed nei eigen hoarnleger uit respectievelijk 1937 en 1940 behoort tot het beste dat Haisma heeft geschreven. Na zijn dood werden de twee delen samengebracht als Peke Donia, de koloniael. Ook in de verhalenbundel Suderkrús speelt Indië een belangrijke rol. In zijn laatste levensjaren schreef hij nog een Nederlandstalig kinderboek, Werkers, dat in 1948 door Douwe Tamminga in het Fries werd vertaald. Postuum verschenen nog de novelle Simmer, die als Fries Boekenweekgeschenk uitkwam, en de bundel It lân forlinne. Ype Poortinga bundelde nog in 1978 Haisma's gedichten. Na het verschijnen van Simmer, werd Nyckle Haisma postuum de Gijsbert Japiksprijs (in het Fries:Gysbert Japicxpriis) toegekend. Van Haisma's werk is alleen Suderkrús als Zuiderkruis in het Nederlands vertaald.

## Werk

* Proza
** Paed oer’t hiem (1937)
** Suderkrús - Indische verhalen(1938)
** Paed nei eigen hoarnleger (1940)
** Peke Donia, de koloniael (1943)
** Simmer (1948)
** It lân forline (1951)
** De wei nei it westen (1953)
* Poëzie
** Samle fersen (1981)
* Kinderboeken
** Simmerdagen (1933)
** De Kar (1936)
** Werkers (1942)
* Biografisch Portaal: 07188800
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: hais001
* Gemeinsame Normdatei: 123782023
* Library of Congress Control Number: nb2013025332
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068524129
* Virtual International Authority File: 47678180
* WorldCat (via VIAF): 47678180
# Nyctalus aviator

Nyctalus aviator is een zoogdier uit de familie van de gladneuzen (Vespertilionidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Thomas in 1911.
# Nyctalus furvus

Nyctalus furvus is een zoogdier uit de familie van de gladneuzen (Vespertilionidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Imaizumi & Yoshiyuki in 1968.

## Voorkomen

De soort komt voor in Japan.
* ↑ (en) Nyctalus furvus op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Ocinebrina squamulifera

Ocinebrina squamulifera is een slakkensoort uit de familie van de Muricidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1865 door Carpenter in Gabb.
# Ocinebrina leukos

Ocinebrina leukos is een slakkensoort uit de familie van de Muricidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Houart.
# Nystalea nyseus

Nystalea nyseus is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1775 door Cramer.
# Oecanthus adyeri

Oecanthus adyeri is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Otte & Alexander.
# Oecanthus argentinus

Oecanthus argentinus is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1874 door Saussure.
# Ocnophila cornuta

Ocnophila cornuta is een insect uit de orde Phasmatodea en de familie Diapheromeridae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Brunner von Wattenwyl.