OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ianiropsis koreaensis

Ianiropsis koreaensis is een pissebed uit de familie Janiridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Jang & Kwon.
# Ianiropsis kincaidi

Ianiropsis kincaidi is een pissebed uit de familie Janiridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Richardson.
# Ignace Dereeper

Ignace Dereeper (12 juli 1946) is een Belgisch voormalig politicus voor de CVP en CD&V. Hij was burgemeester van Oudenburg van 1989 tot 2018.

## Levensloop

Ignace Dereeper is afkomstig van Gistel. Vanaf de jaren 1960 werkte hij in een garage en bij het reisagentschap Royal Tours (later Jetair) in Oostende. Van 1976 tot 1977 werkte hij als regionaal journalist voor Het Nieuwsblad, van 1978 tot 1981 voor het NCMV en van 1981 tot 2003 bij de CM in Oostende. Vanaf 2003 werkte hij voltijds in de politiek.
Hij was in zijn jeugd al actief in het verenigingsleven, onder meer als leider bij de jeugdbewegingen KSA en KAJ. Hij ging in Oudenburg in de gemeentepolitiek en werd er in 1968 secretaris van de lokale CVP-afdeling. In 1970 nam hij een eerste keer deel aan de gemeenteraadsverkiezingen. Bij zijn tweede deelname in 1976 werd Dereeper verkozen en werd hij in 1977 schepen. Na de verkiezingen van 1982 werd hij eerste schepen en in 1989 werd hij burgemeester van Oudenburg. Dereeper bleef na de verkiezingen van 1994, 2000 en 2006 burgemeester. Ondanks verlies in 2012 werd hij opnieuw burgemeester.
In januari 2018 kondigde Dereeper aan dat hij niet meer zou opkomen bij de verkiezingen in oktober. Schepen Peter Velle werd aangeduid als lijsttrekker. Aan zijn sinds 1989 onafgebroken burgemeestersambt kwam eerder dan verwacht een einde. Hij bood zijn ontslag aan bij de Vlaamse Regering. Na alle wettelijke procedures, die voor 1 juni werden afgerond, legde Velle de eed af als burgemeester.
Vanuit zijn functie als burgemeester bekleedde hij verschillende bestuursmandaten, onder meer bij Inter-Regies, Infrax West, Publilec, Publipart, ERSV West-Vlaanderen, EFIN, het Regionaal Economisch Sociaal Overlegcomité West-Vlaanderen, huisvestingsmaatschappij WoonWel en vzw Lavoro. Hij is of was ook voorzitter van dienstenbedrijf BOD, maatwerkbedrijf WerkPlus en De Kringwinkel Kust. Ook was hij lid van de adviesraad van de West-Vlaamse Intercommunale (WVI) en lid van het sectorcomité van de West-Vlaamse Energie- en Teledistributiemaatschappij (WVEM)
Dereeper was ook meermaals kandidaat bij de provincieraadsverkiezingen, en werd daar in 2006 voor het eerst verkozen in de provincieraad, een mandaat dat hij tot 2012 uitoefende.
* ↑ Ignace Dereeper zet stap opzij, Peter Velle is kandidaat-burgemeester voor CD&V in Oudenburg, Krant van West-Vlaanderen, 21 januari 2018.
* ↑ Peter Velle legt eed af als burgemeester, Het Laatste Nieuws, 1 juni 2018.
* ↑ Burgemeester na PubliPart-schandaal: "Ik ben onschuldig", Het Nieuwsblad, 14 februari 2017.
* ↑ Ignace Dereeper, Oudenburg, De Standaard, 17 januari 2007.
# Ignace Joseph III Younan

Ignace Joseph III Younan (Syrisch: ܐܓܢܛܝܘܣ ܝܘܣܦ ܬܠܝܬܝܐ ܝܘܢܢ) (Al-Hasakah, Syrië, 15 november 1944) is de patriarch van Antiochië en de geestelijk leider van de Syrisch-katholieke Kerk.
Joseph III Younan werd geboren als Ephrem Joseph Younan in de stad Hasakah in noordoostelijk Syrië. Zijn opleiding ontving hij in eerste instantie aan het St.-Ephrem-St.-Benoît-seminarie van de Franse benedictijnen in Charfet (Libanon). Hij vervolgde zijn opleiding in Rome. Op 12 september 1971 werd hij priester gewijd. Vervolgens bekleedde hij diverse lagere kerkelijke functies in Syrië.
Vanaf 1986 was Younan belast met de opbouw van de Syrisch-katholieke gemeenschap in de Verenigde Staten. Toen op 6 november 1995 het bisdom Our Lady of Deliverance of Newark werd ingesteld, werd Younan benoemd tot eerste bisschop. Zijn bisschopswijding vond plaats op 7 januari 1996.
Na het aftreden, vanwege zijn gevorderde leeftijd, van de Syrisch-katholieke patriarch Ignace Pierre VIII Abdel-Ahad in 2008 werd Younan op 20 januari 2009 door de bisschoppelijke synode van de kerk gekozen tot zijn opvolger en patriarch van Antiochië. Younan voert sindsdien de naam Ignace Joseph III. De keuze van de synode werd op 22 januari 2009 bevestigd door paus Benedictus XVI. Zijn installatie vond plaats op 15 februari 2009.

## Bezoeken aan Nederland

* Younan was in mei 2014 aanwezig bij de inwijding in Arnhem van het gebouw van de voormalige Sint-Willibrorduskerk, die werd omgedoopt tot die voor de Syrisch-katholieke parochie Sint-Jan de Apostel.
* Op 3 september 2023 wijdde Younan in Arnhem Saadi Khuder, pastoor van de Syrisch-katholieke parochie Sint-Jan de Apostel tot koorbisschop.
Bron
* (en) Joseph III Younan op www.catholic-hierarchy.org
Referenties
* ↑ Arnhem, Oude Velperweg 56 - Willibrordus
* ↑ Mgr. Hoogenboom bij wijding Saadi Khuder tot koorbisschop nieuwsbrief nr. 289 Aartsbisdom Utrecht d.d. nr. 289, 13 september 2023 Gearchiveerd d.d. 13 september 2023
# Iiella formosensis

Iiella formosensis is een aasgarnalensoort uit de familie van de Mysidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Ii.
# Iiella hispida

Iiella hispida is een aasgarnalensoort uit de familie van de Mysidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Jo & Murano.
# In hac sublimi

In hac sublimi kan verwijzen naar:
* In Hac Sublimi, apostolische constitutie van paus Pius IX uit 1871 met betrekking tot de organisatie van toekomstige conclaven;
* In hac sublimi, apostolische constitutie van paus Leo XIII uit 1890, strekkende tot oprichting van het bisdom Alexandria in Canada.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van In hac sublimi en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# In hac Tanta

In hac Tanta (Latijn voor Te midden van vele (beproevingen en moeilijkheden) is een encycliek, uitgevaardigd door paus Benedictus XV op 14 mei 1919, waarin de betekenis van de heilige Bonifatius voor de relatie tussen Duitsland en de Heilige Stoel centraal stond. De encycliek was gericht aan kardinaal Felix von Hartmann, aartsbisschop van Keulen, en de overige aartsbisschoppen van Duitsland.
De encycliek werd uitgegeven ter gelegenheid van de viering van de bekering van de Duitse volkeren 1200 jaar geleden, waarbij Bonifatius het initiatief had genomen. Door de aanhoudende onrust in Duitsland meende Benedictus XV dat door op grootse wijze aandacht te besteden aan deze herdenking een nieuw christelijk besef zou opkomen wat zou leiden tot welzijn en welvaart van het Duitse volk. In de encycliek roemde de paus de wijze waarop Bonifatius in de 8e eeuw de verkondiging van het geloof in de Duitse gebieden tot stand had gebracht en hoe hij tevens ernaar gestreefd had om goede betrekkingen te onderhouden met de Heilige Stoel, die hij als steun voor zijn missiewerk zag.
Opeenvolgende pausen (Gregorius II, Gregorius III, Zacharias en Stefanus II (III)) bevestigden de importantie van het werk van Bonifatius en zijn volgelingen, waarbij zij hem regelmatig giften deden toekomen. Hiermee realiseerde de heilige nieuwe kerken, kloosters, ziekenhuizen en vestingwerken. Bonifatius’ trouw aan de Heilige Stoel had hij bevestigd door een eed van trouw af te zweren op het graf van de heilige Petrus te Rome.
Deze blijk van trouw aan de paus vormde voor Benedictus aanleiding om in de encycliek te verwijzen naar de betekenis van het pausschap: “Het welzijn van de kerk hangt af van de waardigheid van het pausschap. Indien we de paus geen soevereine en onafhankelijke macht geven, zullen er evenveel schisma’s zijn als dat er priesters zullen zijn.” Benedictus meende dat deze voorspelling voor de moderne tijd van toepassing was, onder meer door de vele rampspoeden en bloedige slachtpartijen.
Benedictus riep op om met de feestelijkheden de eenheid van de kerk en het nastreven van vrede en liefdadigheid te bewerken, omdat hij ervan overtuigd was, dat de geest van Bonifatius nog steeds aanwezig was onder de christenen van Duitsland. Hij hoopte dat terugkeer naar de grondbeginselen van christelijke liefdadigheid zouden bijdragen tot het einde van oorlogen, het voorkomen van haatcampagnes en schisma’s.
Ter ondersteuning van de feestelijkheden van de herdenking verleende Benedictus diverse privileges, waaronder de uitgifte van een bijzondere aflaat.
# In mijn dromen

In mijn dromen is een Nederlandstalige roman geschreven door Simone van der Vlugt en in 2011 gepubliceerd.

## Het verhaal

“In mijn dromen” is een verhaal over paranormale zaken, met name lucide dromen en de dreiging van terrorisme.
Het hoofdpersonage Rosalie heeft een kapperszaak in Amsterdam en is getrouwd met Jeroen. Als Rosalie en Jeroen op vakantie zijn in Marrakesh droomt Rosalie dat het vliegtuig waarmee ze zullen terugkeren zal neerstorten en weigert ze mee te vliegen. Jeroen stapt wel op het vliegtuig, dat inderdaad neerstort zoals Rosalie gedroomd heeft. Haar man komt hierbij om het leven. Terug in Amsterdam besluit Rosalie de politie in te lichten omdat ze vermoedt dat het geen ongeluk was, maar een aanslag. Niemand gelooft haar. Wanneer ze weer een voorspellende droom krijgt, deze maal van een terroristische aanslag tijdens een drukbezochte Koninginnedag te Amsterdam, besluit ze in actie te komen. Zij heeft waardevolle informatie om deze aanslag te voorkomen maar Rosalie beseft dat ze maar weinig tijd heeft. Ze heeft in haar dromen het gezicht van de terrorist gezien en gaat samen met haar vriend Rafik, die haar wel gelooft, op zoek naar deze man.

## Externe link

* In mijn dromen op Simonevandervlugt.nl
# Ilhas Desertas

De Ilhas Desertas (Verlaten Eilanden) is een archipel van drie kleine onbewoonde eilanden van vulkanische oorsprong gelegen op zowat dertig kilometer voor de zuidoostkust van het eiland Madeira, vanwaar ze meestal goed zichtbaar zijn.
De eilanden die net als Madeira ontdekt werden door João Gonçalves Zarco in 1419, maken deel uit van de autonome regio Madeira. De eilandengroep die van 1894 tot 1971 het privé bezit was van twee op Madeira gevestigde Engelse families, werden door Portugal gekocht en sedert 1995 door de Portugese overheid erkend als natuurreservaat.
De drie eilanden heten, van noord naar zuid:
* Ilhéu Chão, het kleinste van de drie en het dichtst bij Madeira gelegen
* Deserta Grande, met een lengte van 13,5 km bij 2,4 km het grootste eiland
* Bugio
De eilanden zijn alleen te bezoeken met een speciale toelating die in principe enkel verstrekt wordt aan wetenschappelijke onderzoekers.
De wetenschappelijke nederzetting bevindt zich ongeveer in het midden aan de westzijde van het Deserta Grande aan een natuurlijke haven. Er is een permanente bewoning door enkele bewakers die instaan voor de bescherming van een van de laatste populaties van gewone monniksrobben (Monachus monachus) die in de talrijke aanwezige grotten een goede leefomgeving vinden. Er is een verzorgingsmogelijkheid voor zieke of gewonde robben in de buurt van de bewakingspost.
* Deserta Grande
* Ilhéu Chão - noordelijke eiland
* Bugio - zuidelijke eiland
* Verblijf van de eilandbewaker
* Wetenschappelijk station anno 2009
Deserta Grande · Bugio · Ilhéu Chão
# Idaea albarracina

Idaea albarracina is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Reisser.
De soort komt voor in Europa.
Taxonomische informatie over Idaea albarracina bij Fauna Europaea.
# Illice fuscilingua

Illice fuscilingua is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Dyar.
# Illice griseola

Illice griseola is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Rothschild.
# Ilse Aigner

Ilse Aigner (Feldkirchen-Westerham, 7 december 1964) is een Duitse politica namens de CSU. Ze was onder meer actief als gemeenteraadslid in haar geboorteplaats, parlementslid in de Beierse Landdag, parlementslid in de Bondsdag en minister in de federale kabinetten Merkel I en Merkel II. Sinds 2018 is ze voorzitter van de Beierse Landdag. In 2007 werd Aigner lid van het presidium van de CSU.

## Levensloop

Ilse Aigner volgde een beroepsopleiding in radio- en televisietechniek en werkte aanvankelijk in de zaak van haar ouders. Ze nam nadien nog een hogere opleiding in de elektrotechniek, en van 1990 tot 1994 werkte ze bij Eurocopter aan de ontwikkeling van elektronische systemen voor helikopters. Toen ze verkozen werd in de Beierse Landdag gaf ze dit beroep op. Ze is ongehuwd en kinderloos.

### Politieke carrière

Aigner werd in 1983 lid van de Junge Union en in 1985 van de CSU. Van 1990 tot 1998 was ze gemeenteraadslid van haar woonplaats Feldkirchen-Westerham en van 1990 tot 1999 lid van het bestuur (de Kreistag) van de Landkreis Rosenheim. Vanaf 1994 zetelde ze vier jaar als parlementslid in de Beierse Landdag, tot ze in 1998 de overstap maakte naar de federale Bondsdag in Berlijn. Daarin vertegenwoordigde ze de kieskring Starnberg, die de Landkreise Bad Tölz-Wolfratshausen, Miesbach en Starnberg omvat.
In oktober 2008 werd Aigner minister voor Landbouw, Voeding en consumentenbescherming in het eerste kabinet van Angela Merkel. Ze volgde in die functie Horst Seehofer op, die minister-president van Beieren werd. In 2013 stelde ze zich niet herkiesbaar voor de Bondsdag en keerde na vijftien jaar terug naar Beieren. Ze werd opnieuw lid van de Beierse Landdag en nam zitting in de tweede regering van Seehofer, waarin zij de functie van viceminister-president vervulde en minister was van Economie, Energie, Technologie en Media. Na het vroegtijdige vertrek van Seehofer, in maart 2018, fungeerde Aigner twee dagen als waarnemend minister-president van Beieren, tot het aantreden van partijgenoot Markus Söder. Onder zijn leiderschap werd ze minister van Huisvesting, Bouw en Transport.
Na de deelstaatverkiezingen van 2018 werd Aigner gekozen als voorzitter van de Beierse Landdag. In die functie werd ze in 2023 herkozen.

## Externe link

* Website van Ilse Aigner
* ↑ (de) Curriculum
* Gemeinsame Normdatei: 120680319
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 1560 2195
* Library of Congress Control Number: no2019119543
* Virtual International Authority File: 13144725
* WorldCat (via VIAF): 13144725
# Ilse Koolhaas

Ilse Koolhaas (Ouderkerk aan de Amstel, 11 juni 1997) is een Nederlandse waterpolospeler die sinds 2020 weer uitkomt voor Vouliagmeni in Griekenland. Eerder speelde ze voor De Snippen (-2007), HZC De Robben (2007-2011), ZVL Leiden (2011-2016), Vouliagmeni (2016-2018), Orizzonte Catania (2018-2019), en ZV de Zaan (2019-2020). Met ZVL behaalde Koolhaas de Nederlandse landstitel in 2014 en 2016, en won de KNZB beker in 2012, 2013, 2014 en 2015. Met Orizzonte Catania won ze het Italiaanse kampioenschap in 2018 en de LEN Cup in 2019.
Koolhaas debuteerde in 2017 in het Nederlands seniorenteam en vertegenwoordigde Nederland onder meer op de Europese kampioenschappen van 2018, waar goud werd behaald.

## Internationale erelijst

* 2018: 2 World League Kunshan (China)
* 2018: 1 EK Barcelona (Spanje)
* 2022: 3 WK Boedapest (Hongarije)
* 1 2 3 4 (en) Todor Krastev, Women Water Polo XVII European Championship 2018 Barcelona, Spain 14-28.07 - Winner Netherlands (5th). todor66.com (15 december 2018). Geraadpleegd op 22 juli 2019.
* 1 2 Waterpolosters Ilse Koolhaas en Kitty Lynn Joustra maken in Hongarije WK-debuut. Leidsch Dagblad (10 juli 2018). Gearchiveerd op 22 juli 2019. Geraadpleegd op 22 juli 2019.
* ↑ Kettinggesprek: Ilse Koolhaas, waterpolo-topper. weekbladvoorouderamstel.nl (16 september 2018). Gearchiveerd op 22 juli 2019. Geraadpleegd op 22 juli 2019.
* ↑ ZVL uit Leiden is landskampioen Waterpolo Eredivisie 2014. knzb.nl (10 mei 2014). Gearchiveerd op 22 juli 2019. Geraadpleegd op 22 juli 2019.
* ↑ Dames ZVL-BAM winnen landstitel waterpolo. knzb.nl (31 mei 2016). Gearchiveerd op 22 juli 2019. Geraadpleegd op 22 juli 2019.
* ↑ Koolhaas en Van de Sloot kampioen van Italië. waterpolo.nl. Gearchiveerd op 17 mei 2019. Geraadpleegd op 22 juli 2019.
* ↑ Koolhaas en Van der Sloot pakken LEN Trophy. waterpolo.nl (14 april 2019). Gearchiveerd op 22 juli 2019. Geraadpleegd op 22 juli 2019.
# Innere Neustadt

Innere Neustadt is een stadsdeel van het stadsdistrict Neustadt en van de hoofdstad Dresden van de Duitse deelstaat Saksen. Aanvankelijk heette het stadsdeel Neuen Königlichen Stadt. Het was een heropbouw van het oude Altendresden dat volledig afgebrand was en vanaf 1732 heropgebouwd werd. In tegenstelling tot het stadsdeel Äußere Neustadt bevond zich de kern van de Innere Neustadt binnen de vestingsmuren van de stad en wordt daarom ook als historische Neustadt bestempeld. Het stadsdeel ligt aan de rechterkant van de Elbe, tegenover de Innere Altstadt.
De gebouwen werden in barokstijl opgetrokken. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd tijdens het bombardement op Dresden een deel van de stad verwoest. Na de oorlog werden lang niet alle gebouwen heropgebouwd. Het bekende standbeeld Goldener Reiter staat op de Neustädter Markt.

## Infrastructuur

Acht tramlijnen van de Dresdner Verkehrsbetriebe rijden door het stadsdeel. Vanzelfsprekend is station Dresden-Neustadt in het stadsdeel gelegen. Dit is het tweede grootste station van de stad. Net als in de Altstadt bevinden zich vele hotels en restaurants in dit stadsdeel.
# Imatidium validicorne

Imatidium validicorne is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1922 gepubliceerd door Spaeth.
# Instituto Ricardo Brennand

Het Instituto Ricardo Brennand (IRB), ook wel Kasteel Brennand genoemd, is een Braziliaans cultureel instituut in Recife dat in 2002 door de kunstverzamelaar Ricardo Brennand werd opgericht. Het instituut is gevestigd in een kasteel in neotudorstijl met een oppervlakte van 77.000 m$^2$. Het kasteel wordt omgeven door een tuin, met een totale oppervlakte van 18.000 hectare.
Het instituut herbergt onder meer een museum, een pinacotheek en een bibliotheek. De collectie bestrijkt de periode vanaf het middeleeuwse Europa van de vijftiende eeuw tot het negentiende-eeuws Brazilië. Deze collectie bestaat uit Braziliaanse en buitenlandse schilderijen, waaronder de grootste private collectie schilderijen van Frans Post, diverse kleine handwapens, wandtapijten, decoratieve kunst, beeldhouwwerk en meubilair. De nadruk van de collectie ligt op schilderijen die in Nederlands-Brazilië zijn gemaakt.

## Externe link

* Virtuele rondleiding
* ↑ (pt) Adler Vainsencher, Semira, Instituto Ricardo Brennand. Instituto Ricardo Brennand (6 augustus 2009). Gearchiveerd op 14 juli 2014. Geraadpleegd op 9 april 2024 – via web.archive.org.
* Library of Congress Control Number: nr2003011123
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: ko20221163861
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007283630305171
* Système universitaire de documentation: 200579185
* Virtual International Authority File: 139349291
* WorldCat (via VIAF): 139349291
# Indrek Zelinski

Indrek Zelinski (Pärnu, 13 november 1974) is een voormalig profvoetballer uit Estland, die speelde als aanvaller gedurende zijn carrière. Hij speelde competitievoetbal in Estland, Finland, Zweden en Denemarken. Na zijn actieve loopbaan stapte hij het trainersvak in.

## Interlandcarrière

Zelinski kwam in totaal 103 keer uit voor de nationale ploeg van Estland, en scoorde 27 keer voor zijn vaderland. Hij maakte zijn debuut onder leiding van bondscoach Roman Ubakivi op 7 mei 1994 in de vriendschappelijke uitwedstrijd tegen de Verenigde Staten (4-0 nederlaag) in Fullerton, net als Toomas Krõm (FC Flora Tallinn).
Zelinski speelde zijn laatste interland op 21 mei 2010: in de vriendschappelijke thuiswedstrijd tegen Finland (2-0) kreeg hij na zeventien minuten een publiekswissel en maakte hij plaats voor Oliver Konsa. Hij is met 27 treffers na Andres Oper (36 goals) 's lands alltime-topscorer voor de nationale ploeg.
Interlanddoelpunten van Indrek Zelinski :
| № | Datum | Wedstrijd | Goal(s) | Score | Uitslag | Competitie |
| 1 | 1996-11-13 | Andorra la Vella | Andorra | 1–0 | 6–1 | Oefeninterland |
| 2 | 1996-11-16 | Celle Ligure | Indonesië | 1–0 | 3–0 | Oefeninterland |
| 3 | 1996-11-16 | Celle Ligure | Indonesië | 2–0 | 3–0 | Oefeninterland |
| 4 | 1996-11-16 | Celle Ligure | Indonesië | 3–0 | 3–0 | Oefeninterland |
| 5 | 1997-03-01 | Larnaca | Azerbeidzjan | 2–0 | 2–0 | Oefeninterland |
| 6 | 1997-05-18 | Tallinn | Letland | 1–0 | 1–3 | WK-kwalificatie |
| 7 | 1997-06-22 | Kuressaare | Andorra | 1–0 | 4–1 | Oefeninterland |
| 8 | 1998-06-22 | Kuressaare | Andorra | 1–0 | 2–1 | Oefeninterland |
| 9 | 1998-09-23 | Tallinn | Egypte | 2–0 | 2–2 | Oefeninterland |
| 10 | 1998-11-21 | Abovyan | Armenië | 1–2 | 1–2 | Oefeninterland |
| 11 | 1999-01-22 | Umm al-Fahm | Noorwegen | 2–3 | 3–3 | Oefeninterland |
| 12 | 1999-01-22 | Umm al-Fahm | Noorwegen | 3–3 | 3–3 | Oefeninterland |
| 13 | 1999-03-16 | Larnaca | Cyprus | 1–0 | 2–1 | Oefeninterland |
| 14 | 2000-02-23 | Bangkok | Finland | 1–4 | 2–4 | King's Cup |
| 15 | 2000-12-10 | Hongkong | Hongkong | 1–1 | 2–1 | Oefeninterland |
| 16 | 2000-12-10 | Hongkong | Hongkong | 2–1 | 2–1 | Oefeninterland |
| 17 | 2001-06-02 | Tallinn | Nederland | 2–1 | 2–4 | WK-kwalificatie |
| 18 | 2001-07-03 | Riga | Letland | 1–1 | 1–3 | Baltic Cup |
| 19 | 2001-08-15 | Tallinn | Cyprus | 1–1 | 2–2 | WK-kwalificatie |
| 20 | 2001-11-10 | Athene | Griekenland | 2–4 | 2–4 | Oefeninterland |
| 21 | 2002-03-14 | Montecatini Terme | Saoedi-Arabië | 1–0 | 2–0 | Oefeninterland |
| 22 | 2002-05-21 | Serravalle | San Marino | 1–0 | 1–0 | Oefeninterland |
| 23 | 2002-10-12 | Tallinn | Nieuw-Zeeland | 3–2 | 3–2 | Oefeninterland |
| 24 | 2003-04-30 | Andorra la Vella | Andorra | 1–0 | 2–0 | EK-kwalificatie |
| 25 | 2003-04-30 | Andorra la Vella | Andorra | 2–0 | 2–0 | EK-kwalificatie |
| 26 | 2003-12-20 | Muscat | Oman | 1–1 | 1–3 | Oefeninterland |
| 27 | 2007-08-22 | Tallinn | Andorra | 2–1 | 2–1 | EK-kwalificatie |

## Erelijst
### Estland

* Zilveren Bal ("Hõbepall")
    2000, 2003, 2007

### Individueel

* Estisch voetballer van het jaar
    2001
# Indreabhán

Indreabhán (Engels: Inverin) is een plaats in het Ierse graafschap Galway. De plaats bevindt zich in de Gaeltacht. Bij het dorp ligt Aerphort Chonamara dat met name wordt gebruikt door Aer Arann, die vanaf hier naar de Araneilanden vliegt.
# In the Shadow of the Stars

In the Shadow of the Stars is een met een Oscar beloonde Amerikaanse documentaire uit 1991 van regisseurs Allie Light en Irving Saraf.

## Inhoud

In the Shadow of the Stars gaat over het lange,voor de meesten niet af te leggen pad naar de hogere regionen van de operawereld. De documentaire richt zich op de zangers en zangeressen in opera's die niet op de voorgrond treden, maar op de achtergrond het plaatje volmaken voor de sterren van het moment. Er is met name aandacht voor een aantal homoseksuele koorleden van de San Francisco Opera.
De volledige versie van In the Shadow of the Stars duurt 93 minuten.

## Prijzen

* Academy Award voor Beste Documentaire

## Dvd

In the Shadow of the Stars kwam op 30 augustus 2005 in de Verenigde Staten op dvd uit.
# In the Shadows

In the Shadows is een nummer van de Finse rockband The Rasmus uit 2003. Het is de eerste single van hun vijfde studioalbum Dead Letters.
Het nummer betekende de doorbraak voor The Rasmus, en werd een hit in veel Europese landen. In Finland haalde het een nummer 1-positie. In de Nederlandse Top 40 haalde het nummer 5 en in de Vlaamse Ultratop 50 kwam het een plaatsje lager dan in Nederland.