OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Witoogprinia

De witoogprinia (Schistolais leontica; synoniem: Prinia leontica) is een zangvogel uit de familie Cisticolidae. Het is een bedreigde vogelsoort in een beperkt gebied in West-Afrika.

## Kenmerken

De vogel is 14 tot 15 cm lang. Het is een kleine, grijze vogel met een lange staart. Het grijs op de borst wordt naar de buik toe steeds lichter, de buik is licht okerkleurig. Een opvallend kenmerk is verder het lichte oog.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in oostelijk Sierra Leone, zuidelijk Guinee en zuidwestelijk Ivoorkust. De leefgebieden liggen in bergachtig gebied tussen de 700 en 1600 meter boven zeeniveau, in struikgewas in het overgangsgebied tussen beekoevers, watervallen en natuurlijk hellingbos.

## Status

De witoogprinia heeft een beperkt verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2017 door BirdLife International geschat op 1000 tot 2500 volwassen individuen en de populatie-aantallen nemen af door habitatverlies. Het leefgebied wordt aangetast door ontbossing door mijnbouwactiviteiten. Daarnaast wordt bos aangetast door zich uitbreidende zwerflandbouw. Om deze redenen staat deze soort als bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 (en) Witoogprinia op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) del Hoyo, J., et al. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona (retrieved from https://www.hbw.com/node/58698 on 26 October 2019).
# Penisa

Penisa is een geslacht van vlinders van de familie Uilen (Noctuidae), uit de onderfamilie Acontiinae.

## Soorten

* P. albigrisea Warren, 1914
* P. albilineata Hampson, 1897
* P. albitegulata Warren, 1913
* P. albolinearia Leech, 1897
* P. algae Hampson, 1910
* P. atricincta Hampson, 1907
* P. erythroglauca Hampson, 1910
* P. flavicincta Hampson, 1910
* P. griseipennis Hampson, 1891
* P. inversa Warren, 1913
* P. leprosa Hampson, 1910
* P. leucogramma Hampson, 1910
* P. leucosticta Hampson, 1910
* P. lichenostola Hampson, 1910
* P. minuta Hampson, 1893
* P. niviceps Turner, 1909
* P. oblataria Walker, 1861
* P. oinistis Hampson, 1907
* P. ornata Wileman, 1911
* P. parva Bethune-Baker, 1906
* P. poliorhoda Hampson, 1907
* P. purpurascens Hampson, 1907
* P. quadricostaria Walker, 1861
* P. regulata Walker, 1861
* P. rosea Hampson, 1893
* P. roseata Hampson, 1902
* P. rubrescens Warren, 1913
* P. rubrifuscaria Hampson, 1904
# Ian Taylor (1954)

Ian Charles Boucher Taylor (Bromsgrove, 24 september 1954) is een hockeydoelman uit het Verenigd Koninkrijk. Taylor speelde 91 interlands voor het Engelse elftal en ook nog 80 interlands voor Britse hockeyelftal.
Taylor won in 1984 de olympische bronzen medaille in Los Angeles. Tijdens het Wereldkampioenschap in eigen land verloor Taylor met het Engelse elftal de finale van Australië. Tijdens de Olympische Spelen 1988 behaalde Tarlor zijn grootste succes met het winnen van olympisch goud.

## Erelijst

* 1980 - 7e Champions Trophy in Karachi
* 1981 - 6e Champions Trophy in Karachi
* 1984 – 3 Olympische Spelen in Los Angeles
* 1984 - 3 Champions Trophy in Karachi
* 1985 - 2 Champions Trophy in Perth
* 1986 - 2 Wereldkampioenschap in Londen
* 1986 - 4e Champions Trophy in Karachi
* 1987 - 4e Champions Trophy in Amstelveen
* 1988 – 1 Olympische Spelen in Seoel
* (en) Profiel van Ian Taylor op sports-reference.com (gearchiveerd)
* Gemeinsame Normdatei: 118914197
* Virtual International Authority File: 20479039
* WorldCat (via VIAF): 20479039
# Antiekbeurs Brugge

De Antiekbeurs Brugge vond plaats in het Belfort op de Markt van Brugge, van 1984 tot 2002, traditioneel in de periode tussen 1 en 11 november. Op de beurs waren internationale antiquairs aanwezig. Veel deelnemers waren dezelfde antiekhandelaars die in het voorjaar teruggevonden werden op de TEFAF in Maastricht. Gemiddeld waren er 60 deelnemers en 20.000 bezoekers. Naast het beursgedeelte was er ook ruimte voor thematentoonstellingen.
Op de luchthaven van Zaventem was een aparte ontvangstbalie aanwezig, in samenwerking met luchtvaartmaatschappij Sabena.
Na de aanslagen van 11 september 2001 daalde het aantal bezoekers sterk. De antiekmarkt was ineengestort door de zwakke economische situatie. Hierdoor was het niet langer mogelijk de beurs te organiseren en werd de editie van 2002 de laatste.
De catalogi van de Antiekbeurs in Brugge bevinden zich onder meer in het archief van het RKD.
* ↑ Provinciale Zeeuwse Courant | 26 september 2002 | pagina 28. Krantenbank Zeeland. Geraadpleegd op 20 mei 2022.
* ↑ Dit jaar geen Kunst- en Antiekbeurs in Brugge. De Tijd (12 september 2003).
* Tiende uitgave van Antiekbeurs Brugge, De Tijd
* Elfde kunst en antiekbeurs in Brugge, De Tijd
* RKD-archief, RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* Schilderij van Pieter Claissens de Oude ontdekt, De Tijd
# Thomas Wright Blakiston

Thomas Wright Blakiston (Lymington, 27 december 1832 – New Mexico (Verenigde Staten), 15 oktober 1891) was een Brits ontdekkingsreiziger en natuuronderzoeker.
Tussen 1857 en 1859 verkende hij het westen van Canada. In 1861 reisde hij door China. Hij voer verder stroomopwaarts over de rivier de Jangtsekiang dan andere West-Europeanen hem voordeden.
Daarna woonde Blakiston lange tijd in Japan, waar hij een van de belangrijkste onderzoekers en verzamelaars van nieuwe vogelsoorten werd. Hij ontdekte daar dat de dieren op het noordelijke eiland Hokkaido verwant waren aan soorten die in Noord-Azië voorkwamen, terwijl de dieren die op Honshu in het zuiden voorkwamen, meer leken op de dieren in zuidelijk Azië. De Straat van Tsugaru tussen deze eilanden wordt daarom wel de lijn van Blakiston genoemd. Op Hokodate verzamelde Blakiston in 1883 een grote uilensoort die door Henry Seebohm werd beschreven als de Blakistons visuil (Bubo blakistoni). Blakiston zorgde ervoor dat meer dan honderd vogelsoorten konden worden toegevoegd aan de lijst van in Japan voorkomende diersoorten.

## Externe link

* Ibis Jubilee supplement 1908
* Author citation (botany): Blakiston
* Gemeinsame Normdatei: 143132768
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0823 2357
* Library of Congress Control Number: n87846105
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00433461
* Nationale bibliotheek van Australië: 35019250
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007401049305171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 152103023
* SNAC: w61z518p
* Trove: 793583
* Virtual International Authority File: 54515374
* WorldCat (via VIAF): 54515374
# Strymon daraba

Strymon daraba is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd als Thecla daraba in 1867 gepubliceerd door William Chapman Hewitson.

## Synoniemen

* Thecla tyleri Dyar, 1913
* ↑ Beccaloni, G.W., Scoble, M.J., Robinson, G.S. & Pitkin, B. (Editors). (2003). The Global Lepidoptera Names Index (LepIndex). (Geraadpleegd maart 2013).
# Oyster Creek

Oyster Creek is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Texas, en valt bestuurlijk gezien onder Brazoria County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1192. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 1231, een stijging van 39 (3.3%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 5,2 km², waarvan 4,9 km² land en 0,3 km² water. Oyster Creek ligt op ongeveer 2 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 12 km rond Oyster Creek.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Oyster-Creek op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Lemi

Lemi (Zweeds: Klemis) is een gemeente in de Finse provincie Zuid-Finland en in de Finse regio Zuid-Karelië. De gemeente heeft een landoppervlakte van 217,96 km² en telt 2.886 inwoners (2022).
In 2018 werd het plaatsje verkozen tot "metal hoofdstad van de wereld", vanwege de vele metalbands zoals Stam1na die hun oorsprong vinden in Lemi.
# Willoughby Smith

Willoughby Smith (Great Yarmouth, 6 april 1828 – Eastbourne, 17 juli 1891) was een Engels elektrotechnicus die in 1873 de fotogeleiding van het element seleen ontdekte. Zijn ontdekking leidde tot de uitvinding van foto-elektrische cellen, die onder andere gebruikt werden in het begintijdperk van de telefacsimile en de elektromechanische televisie.

## Biografie

In 1848, op zijn twintigste, ging hij aan het werk bij de Gutta Percha Company in Londen, waar hij experimenten uitvoerde om ijzeren en koperen kabels elektrische te isoleren met guttapercha om ze zo geschikt te maken voor telegrafie onder water.
Later was hij betrokken bij de aanleg van verscheidene onderzeese telegrafiekabels in Europa. Hierbij werkte hij nauw samen met Charles Wheatstone, die diverse machines had ontworpen voor het maken en leggen van kabels. In 1865 was Smith aan boord van de SS Great Eastern waar hij assisteerde bij de aanleg van de tweede trans-Atlantische telegraafkabel tussen Ierland en Newfoundland.

### Seleen

Rond 1873 ontwikkelde Smith een methode om al tijdens het leggen van onderzeese kabels deze te testen op gebreken. Voor zijn meetschakeling moest hij gebruikmaken van een halfgeleider materiaal met een hoge elektrische weerstand. Staven seleen leek voor dit doeleinde geschikt te zijn, maak in de praktijk bleek het materiaal wisselende resultaten te geven.
Na onderzoek kwam hij samen met zijn assistent Joseph May erachter dat de geleiding van seleen sterk toenam naarmate het meer werd blootgesteld aan daglicht. Hierbij had hij de staven in een met deksel afgesloten doos geplaatst. Wanneer de doos gesloten was, was de weerstand van het materiaal het hoogst. Werd de doos geopend en viel er op de staven een fel zonlicht dan nam de geleiding met 15 tot 100% toe.
Smith beschreef zijn bevindingen in een brief aan de Society of Telegraph Engineers. Zijn brief werd ook gepubliceerd in een artikel in de Nature-editie van 20 februari 1873, onder de titel "Effect of Light on Selenium during the passage of an Electric Current".

## Publicaties

* The Rise and Extension of Submarine Telegraphy (1891)
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Willoughby Smith op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) Biografie Willoughy Smith
Voetnoten
* ↑ (en) Willoughby Smith (1873). Effect of Light on Selenium during the passage of an Electric Current (Nature Publishing Group). DOI: 10.1038/007303e0.
# Penisa albolinearia

Penisa albolinearia is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Leech.
# IASON

IASON kan verwijzen naar:
* VV IASON, een amateurvoetbalvereniging uit Houthem
* HV Iason, een voormalige handbalvereniging uit Houthem
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van IASON en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Antieke tempel (Sanssouci)

De antieke tempel (Duits: Antikentempel) is een rond gebouw in het park van het Slot Sanssouci in Potsdam. De tempel ligt in het westelijke deel van het park dicht bij het Nieuwe Paleis. Frederik II liet het in 1768-1769 bouwen om zijn verzameling klassieke kunstvoorwerpen in onder te brengen. Het was net als de Bildergalerie opengesteld als museum.
Architect van de kleine tempel was Carl von Gontard. Hij ontwierp het gebouwtje als een pendant van de vriendschapstempel die zich aan de zuidzijde van de centrale laan van het park bevindt. Zijn sobere ontwerp bestaat uit een gesloten tholos omringd met tien zuilen van de Toscaanse orde. De tempel heeft een diameter van zestien meter met aan de achterzijde een vierkante aanbouw. Het koepelvormige dak wordt bekroond met een lantaarn waardoor via een oculus licht in de binnenruimte kan vallen. Binnen zijn de wanden van de rotunda bedekt met grijs marmer, het interieur van de aanbouw is betimmerd. De uitgebreide collectie (onder andere marmeren en bronzen beelden, keramiek, munten, gemmen en cameeën) werd tijdens het bewind van Frederik Willem III verplaatst naar verschillende Berlijnse musea. Sinds het bijzetten van keizerin Augusta Victoria op 19 april 1921 is het gebouw in gebruik als een mausoleum voor het Hohenzollerngeslacht. Sindsdien zijn vier andere leden van dit vorstenhuis hier bijgezet: Joachim van Pruisen, Wilhelm van Pruisen, Eitel Frederik van Pruisen en Hermine van Reuss.
Dit object is onderdeel van het ensemble paleizen en parken van Potsdam en Berlijn dat in 1990, 1992 en 1999 in drie fasen op de werelderfgoedlijst van de UNESCO is geplaatst. Andere items ervan zijn:
De Russische kolonie Alexandrowka · De Antieke Tempel · Het Slot Babelsberg · Het Babelsbergpark · De Belvédère op de Pfingstberg · De Belvédère van Sanssouci · De Bildergalerie · Slot Cecilienhof · Slot Charlottenhof · Het Chinese theehuis · Het Drakenhuis · Het Glienickepark · Het Jachtslot Glienicke · Het Slot Glienicke · Het keizerlijk station van Potsdam · Het Marmerpaleis · De Neptunusgrotte · Het Nieuwe paleis · De Nieuwe Tuin · De Nieuwe Vertrekken · De blokhut Nikolskoë · Het Oranjerieslot · Het Pauweneiland · De Sint-Petrus-en-Pauluskerk van Nikolskoë · De Pomonatempel · De Romeinse baden · Slot Sanssouci · Slot Sacrow · De Verlosserkerk van Sacrow · De Vredeskerk · De vriendschapstempel
# Thomomys bottae retractus

Thomomys bottae retractus is een knaagdier dat voorkomt in zuidwestelijk Noord-Amerika. Dit dier is een ondersoort van de valleigoffer (Thomomys bottae). Hij is oorspronkelijk beschreven door Baker (1953). De typelocatie, de plaats waar het exemplaar vandaan komt op basis waarvan de ondersoort oorspronkelijk is beschreven, ligt in Coahuila (Mexico).

## Literatuur

* Baker, R.H. 1953. The pocket gopher (genus Thomomys) of Coahuila, México. University of Kansas Publications, Museum of Natural History 5:501–514.
abbotti · absonus · abstrusus · acrirostratus · actuosus · aderrans · affinis · agricolaris · albatus · albicaudatus · alexandrae · alienus · alpinus · alticolus · altivallis · amargosae · analogus · angularis · angustidens · anitae · apache · aphrastus · argusensis · aridicola · aureiventris · aureus · awahnee · baileyi · basilicae · birdseyei · bonnevillei · boregoensis · boreorarius · borjasensis · bottae · brazierhowelli · brevidens · cabezonae · cactophilus · camargensis · camoae · caneloensis · canus · carri · catalinae · catavinensis · cedrinus · centralis · cervinus · chiricahuae · chrysonotus · cinereus · collinus · collis · comobabiensis · concisor · confinalis · connectens · contractus · convergens · convexus · crassus · cultellus · cunicularis · curtatus · depauperatus · depressus · desertorum · desitus · detumidus · diaboli · dissimilis · divergens · estanciae · extenuatus · flavidus · fulvus · fumosus · grahamensis · growlerensis · guadalupensis · harquahalae · homorus · howelli · hualpaiensis · hueyi · humulis · imitabilis · incomptus · infrapallidus · ingens · internatus · jacinteus · jojobae · juarezensis · lachuguilla · lacrymalis · laticeps · latirostris · latus · lenis · leucodon · levidensis · limitaris · limpiae · litoris · lorenzi · lucidus · lucrificus · magdalenae · martirensis · mearnsi · melanotis · mewa · minimus · minor · modicus · mohavensis · morulus · muralis · mutabilis · nanus · nasutus · navus · neglectus · nesophilus · nicholi · nigricans · operarius · operosus · optabilis · opulentus · oreoecus · osgoodi · paguatae · pallescens · parvulus · pascalis · patulus · pectoralis · peramplus · perpallidus · perpes · pervagus · pervarius · phasma · phelleoecus · pinalensis · piutensis · planirostris · planorum · powelli · providentialis · proximarinus · proximus · puertae · pusillus · retractus · rhizophagus · riparius · robustus · rubidus · rufidulus · ruidosae · rupestris · ruricola · russeolus · sanctidiegi · saxatilis · scapterus · scotophilus · sevieri · siccovallis · silvifugus · simulus · sinaloae · solitarius · spatiosus · stansburyi · sturgisi · suboles · subsimilis · texensis · tivius · toltecus · trumbullensis · tularosae · vanrossemi · varus · vescus · villai · virgineus · wahwahensis · winthropi · xerophilus
# Streekhuis Esenkasteel

Het Streekhuis Esenkasteel is een voormalig landhuis in Diksmuide, dat eigendom is van de provincie West-Vlaanderen. Het is gelegen aan Woumenweg 100 en huisvest verschillende diensten die de lokale streekwerking ondersteunen, waaronder Oorlog en Vrede in de Westhoek.

## Geschiedenis

Op de plek van het huidige Esenkasteel was in de 18e eeuw de jachtresidentie gelegen van de familie De Ruysscher. In 1841 werd die afgebroken en Pierre Antoine de Ruysscher bouwde een landhuis met park en orangerie. Diens opvolger, Edmond Ghislain Deruysscher, brak het opnieuw af en verving het door een nieuw gebouw. Maurice Maeterlinck, neef van Edmond, beschreef het als indrukwekkend lelijk, en gebouwd op de puinen van een lieflijk riddergoed uit de zestiende eeuw. Hij hekelde de sterk eclectische stijl van het geheel. In 1907 werd het landhuis vergroot door Marie De Ruysscher en haar man, Eugene Hynderick de Ghelcke. Het stond sindsdien als kasteel te boek.
Op 12 oktober 1914, in de Eerste Wereldoorlog, werd het kasteel door de Duitsers vernield. De ruïne en het park werden omgebouwd tot een vesting.
De huidige gebouwen werden opgetrokken in 1925. Het kasteel werd weer volledig herbouwd, nu in neoclassicistische stijl. Architect was None Lauwers. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het kasteel opnieuw door de Duitsers bezet, maar bleef onbeschadigd. Na de oorlog, in 1944, verbleven ook Charles Foulkes en Veldmaarschalk Montgomery enige tijd in het kasteel.
In 1983 werd een deel van het domein (4,7 ha) verkocht aan de gemeente Diksmuide, met uitzondering van de conciërgewoning. Het domein werd opengesteld als park. De gemeente vond geen goede invulling voor het kasteel zelf, en verkocht daarom in 1994 het geheel aan de provincie West-Vlaanderen. De provincie gaf het kasteel de huidige bestemming als kantoorruimte.
Het park werd in 1997 heraangelegd door Paul Deroose, met behoud van een aantal historische elementen. In het park bevinden zich een tiental oude, merkwaardige bomen.
Het gebouw betreft een breed landhuis van twee bouwlagen en een zolder. De ingangspartij wordt getooid door een fronton.
* ↑ Streekhuis Esenkasteel wordt vernieuwd, Het Nieuwsblad 16 mei 2012
* ↑ Esenkasteel, Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed
* ↑ Park van het Esenkasteel, Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed
# Oytier-Saint-Oblas

Oytier-Saint-Oblas is een gemeente in het Franse departement Isère (regio Auvergne-Rhône-Alpes). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Vienne. Oytier-Saint-Oblas telde op 1 januari 2021 1.720 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Oytier-Saint-Oblas bedroeg op 1 januari 2021 14,3 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 120,3 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* 1 2 Populations légales 2021.
# Witte woensdag

Witte woensdag (Perzisch: چهارشنبه‌های سفید) is een campagne op sociale media om te protesteren tegen het gedwongen dragen van de hidjab in Iran. Vrouwen dragen op woensdag witte kleding of een witte hoofddoek en plaatsen foto's van zich zelf op sociale media met de hashtag #whitewednesdays. Een aantal vrouwen is gearresteerd omdat ze ook foto's van zichzelf zonder hoofddoek hadden geplaatst.
De campagne werd in 2017 gestart door de in de Verenigde Staten wonende vrouwenrechtenactivist Masih Alinejad, die drie jaar eerder de campagne My stealthy freedom startte waarbij Iraanse vrouwen foto's van zichzelf zonder hidjab plaatsten. Familieleden van Alinejad werden door de Iraanse overheid gearresteerd, naar haar zeggen als reactie op het succes van de campagne.
* ↑ Why Iranian women are wearing white on Wednesdays. BBC News (14 juni 2017). Geraadpleegd op 11 februari 2020.
* ↑ Carolien Omidi-Damen, De jongste trend in Iran: Witte Woensdag. Trouw (17 juni 2017). Geraadpleegd op 11 februari 2020.
* ↑ (en) Women taking photos of themselves without headscarves face 10-year prison sentence in Iran. The Independent (29 juli 2019). Geraadpleegd op 11 februari 2020.
* ↑ Iran lawyer raises concern over missing hijab protester | News , Middle East | THE DAILY STAR. www.dailystar.com.lb. Gearchiveerd op 31 maart 2019. Geraadpleegd op 11 februari 2020.
* ↑ (en) Deutsche Welle (www.dw.com), White Wednesdays founder Masih Alinejad: 'His crime is to be my brother' | DW | 27.09.2019. DW.COM. Geraadpleegd op 11 februari 2020.
# Station Bad Salzdetfurth

Station Bad Salzdetfurth (Haltepunkt Bad Salzdetfurth) is een spoorwegstation in de Duitse plaats Bad Salzdetfurth, in de deelstaat Nedersaksen. Het station ligt aan de spoorlijn Bad Gandersheim - Groß Düngen en is geopend op 1 oktober 1900, toen de spoorlijn vanuit Groß Düngen geopend werd. De lijn naar Bodenburg werd op 7 november 1901 geopend.

## Indeling

Het station heeft één zijperron, dat niet is overkapt maar voorzien van abri's. Het station is te bereiken vanaf de straat Bahnhofstraße. Hier bevinden zich ook een parkeerterrein, een bushalte en een fietsenstalling. Daarnaast staat hier het stationsgebouw van Bad Salzdetfurth, maar dat heeft nu een culturele bestemming gekregen, een zogenaamde Kulturbahnhof. Ten westen van het station ligt er een klein goederenemplacement, waar elke werkdag een trein van en naar rangeerterrein Hannover-Linden rijdt.

## Verbindingen

De volgende treinserie doet het station Bad Salzdetfurth aan:
| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| RB 79 | Regionalbahn (NordWestBahn) | Hildesheim Hbf – Bad Salzdetfurth – Bodenburg | |
# IOS 17

IOS 17 is een mobiel besturingssysteem voor iPhones dat is ontwikkeld door Apple Inc. Het werd aangekondigd tijdens de Worldwide Developers Conference op 5 juni 2023 en kwam op 18 september 2023 beschikbaar voor het publiek.

## Functies

Nieuw in iOS 17 zijn aanpasbare contactposters en een vernieuwde stand-by-modus. Een contactposter kan worden samengesteld en worden getoond aan personen die men belt. De stand-by-modus wordt getoond bij het opladen en horizontaal houden van de iPhone en kan eveneens worden aangepast met bijvoorbeeld een klok, het weer, sportuitslagen en widgets. Ook nieuw is een Dagboek-app en live transcripties van voicemails in het Engels.
Enkele toegevoegde functies zijn interactieve widgets, Live Stickers, AirDrop met NameDrop, muziek delen in de auto, AirTags voor meerdere personen, en een systeemfunctie voor het doorgeven of iemand veilig thuis of op locatie is gekomen.
Andere verbeteringen zijn aangebracht aan onder meer Kaarten, Notities, Herinneringen, Foto's, Camera en de Weer-app.

## Ondersteuning

Alle apparaten met een Apple A12 Bionic-processor en nieuwer worden ondersteund binnen iOS 17. Hierdoor kwam ondersteuning voor de IPhone 8 (Plus) en iPhone X te vervallen.
* iPhone XS (Max)
* iPhone XR
* iPhone 11 (Pro en Max)
* iPhone SE (2020) (2e generatie)
* iPhone 12 (Mini, Pro en Max)
* iPhone 13 (Mini, Pro en Max)
* iPhone SE (2022) (3e generatie)
* iPhone 14 (Plus, Pro en Max)
* iPhone 15 (Plus, Pro en Max)
# Aphthonetus passerella

Aphthonetus passerella is een vlinder uit de familie van de prachtmotten (Cosmopterigidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Walsingham.