OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jankenberg

Jankenberg is een wijk in Halsteren. Het ligt in het zuiden van Halsteren tussen Bergen op Zoom en de Rode Schouw. De wijk bestaat uit wat oudere huizen en veel rijtjeshuizen, die gebouwd zijn rond 1985. Het merendeel van deze huizen zijn koopwoningen (81%), tegen 19% huurwoningen. De straten zijn veelal genoemd naar middeleeuwse begrippen, bijvoorbeeld Blazoen en Kruisboog. Aan de zuidkant van de wijk staat een van de grootste vestigingen van Intratuin.

## Openbaar vervoer

De wijk Jankenberg heeft goede busverbindingen met Bergen op Zoom, Steenbergen, Rotterdam, Ossendrecht en het eiland Tholen.
Busvervoer Jankenberg-Halsteren :
| Lijnnummer | Van | Naar | Vervoerder | Bustype |
| 107 | Bergen op Zoom | Stavenisse | Connexxion | Regiobus |
| 108 | Bergen op Zoom | St. Annaland | Connexxion | Regiobus |
| 110 | Dinteloord | Ossendrecht (via Bergen op Zoom) | Arriva | Spitsbus |
| 310 | Bergen op Zoom | Rotterdam (Zuidplein) | Arriva | Bravodirect |
* 1 2 Tabel: Bevolking; maandcijfers per gemeente en overige regionale indelingen, 1 januari 2023, Centraal Bureau voor de Statistiek, Voorburg/Heerlen
# Jaminia loewii

Jaminia loewii is een slakkensoort uit de familie van de Enidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1844 door Philippi.
# Jandaíra (Bahia)

Jandaíra is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Bahia. De gemeente telt 10.018 inwoners (schatting 2009).

## Aangrenzende gemeenten

De gemeente grenst aan Conde, Rio Real, Cristinápolis (SE) en Indiaroba (SE).
* Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística, Inwonertallen 2009
# James D. Houston

James D. Houston (San Francisco, 10 november 1933 - 16 april 2009) was een Amerikaans romanschrijver.
Houston studeerde aan de San José State University, waar hij zijn echtgenote Jeanne Wakatsuki leerde kennen. Samen met haar schreef hij haar autobiografie Farewell to Manzanar over haar ervaringen in het interneringskamp van Manzanar voor Amerikanen van Japanse afkomst tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het boek werd een bestseller toen het in 1973 gepubliceerd werd. Snow Mountain Passage (2001) was geïnspireerd op zijn band met de noodlottige Donner Party uit de vroege geschiedenis van Californië.
* Bibliothèque nationale de France: cb144605152 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 119110733
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1494 0157
* Library of Congress Control Number: n79147900
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007432193105171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 306643618
* SNAC: w6h13ft3
* Système universitaire de documentation: 060844868
* Virtual International Authority File: 79411250
* WorldCat (via VIAF): 79411250
# Jari Villanueva

Jari A. Villanueva is een Amerikaans componist, dirigent, muziekpedagoog, flügelhoornist en trompettist.

## Leven

Villanueva studeerde muziek aan het Peabody Conservatory of Music in Baltimore en aan de Staatsuniversiteit van Kent (KSU), in Kent, Ohio. Hij was muziekleraar in Baltimore, Maryland en aan het Goucher College en het Loyola College. Als trompetter was hij lid van verschillende orkesten, zoals het Baltimore Symphony Orchestra, Annapolis Symphony Orchestra, het orkest van de Baltimore Opera Company en verzorgde als solist een groot aantal huwelijksfeestelijkheden. Als dirigent werkte hij voor het Dundalk Community Theater, Catonsville Summer Theater, het Young Victorian Theater en The Peabody Ragtime Ensemble.
Hij is lid en Master Sergeant van de United States Air Force Band op de Bolling Air Force Base in Washington, D.C.. Bekend is hij in de Verenigde Staten als historicus van "signalen" voor bugel in de Amerikaanse strijdkrachten sinds de burgeroorlog. Tijdens de uitvaart van President John F. Kennedy van Smithsonian naar de Arlington National Cemetery speelde hij de signalen op de bugel. Van 1999 tot 2002 was hij curator van de Taps Bugle Exhibition op de Arlington National Cemetery.
Sinds 1998 is hij hoogleraar aan de University of Maryland, Baltimore County (UMBC)) en dirigent van de Down and Dirty Dog Band (The UMBC Pep Band), The UMBC Jazz Ensemble-Big Band en The UMBC Concert Band. Villanueva is medeoprichter van The Federal City Brass Band, die uitzonderlijk op instrumenten uit de 19e eeuw speelt.
Als componist schreef hij muziek voor harmonieorkest, brassband, koperensemble en koperkwintet.

## Composities
### Werken voor harmonieorkest

* Goin’ Home
* Honor With Dignity
* The Music From Titanic (the movie)
* American Revolutionary War Medley
* Overture from H.M.S. Pinafore

### Kamermuziek

* An American Revolutionary Civil War Medley, voor koperkwintet
* Armed Forces Salute
* Civil War Brass Journal, voor koperkwintet

## Publicaties

* Jari A. Villanueva: Twenty-four Notes That Tap Deep Emotions: The Story of America’s Most Famous Bugle Call.
# Jan Bascour

Jean Hubert Ghisleen (Jan) Bascour (Sint-Kwintens-Lennik, 9 februari 1923 – aldaar, 11 november 1996) was een Belgisch politicus en burgemeester voor de PVV. Hij behoorde tot de zogenaamde Blauwe Leeuwen.

## Levensloop

Jan Bascour was de zoon van een flamingantische Waal die zijn gezin opvoedde in de Nederlandse taal. Hij volgde onderwijs aan de Karel Buls-normaalschool in Brussel en aan de middelbare normaalschool in Antwerpen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was Bascour actief in het Verzet. Na de Bevrijding werkte hij tot in 1977 als leraar wiskunde aan de Karel Buls-normaalschool in Brussel. Bovendien was hij beheerder van vennootschappen.
Hij werd politiek actief voor de PVV en was voor deze partij van 1965 tot 1976 gemeenteraadslid en burgemeester van Sint-Kwintens-Lennik, een gemeente in het Pajottenland, en van 1977 tot 1982 burgemeester van Lennik. Bovendien zetelde hij van 1965 tot 1991 voor het arrondissement Brussel in de Belgische Senaat, waarvan hij van 1982 tot 1985 de ondervoorzitter was. Van 1979 tot 1985 was hij ondervoorzitter van de PVV en van 1985 tot 1988 was hij staatssecretaris voor het Brussels Gewest, hoewel hij een niet-Brusselaar was. In 1968 was Bascour medestichter van de Blauwe Leeuwen, de PVV-federatie van Brusselse Vlamingen, waarvan hij tot in 1972 de eerste voorzitter was. Van 1983 tot 1985 was hij lid van de Internationale Commissie van de Nederlandse Taalunie.
In de periode december 1971-oktober 1980 zetelde hij als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook in de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd. Op 9 mei 1974 werd hij door de plenaire vergadering verkozen tot voorzitter van deze Cultuurraad. Hij oefende deze functie uit tot april 1977. In de volgende legislaturen bleef hij als vierde ondervoorzitter (juni 1977-december 1978) en als derde ondervoorzitter (april 1979-oktober 1980) deel uitmaken van het Bureau (dagelijks bestuur) van de Cultuurraad. Vanaf 21 oktober 1980 tot november 1991 was hij lid van de Vlaamse Raad, de opvolger van de Cultuurraad en de voorloper van het huidige Vlaams Parlement. De functie van derde ondervoorzitter van de Vlaamse Raad bekleedde hij verder tot december 1981. Vanaf 30 januari 1991 mocht hij zich erevoorzitter noemen, een eretitel die hem werd toegekend door het Bureau (dagelijks bestuur) van de toenmalige Vlaamse Raad.

## Externe link

* Biografische fiche Jan Bascour op website Vlaams Parlement
* Gewezen voorzitters Vlaams Parlement
* ↑ Biografie Jan Bascour in de Nieuwe Encyclopedie van de Vlaamse Beweging.
# Jan Adriaensz. van Staveren

Jan Adriaensz. van Staveren (Leiden, ca. 1614 - aldaar, 1669) was een Nederlands kunstschilder en tekenaar uit de periode van de Gouden Eeuw. Hij gaf in 1628 bij zijn inschrijving aan de Leidse universiteit aan veertien jaar oud te zijn, wat betekent dat hij in 1613 of 1614 moet zijn geboren. In die periode was zijn vader Adriaen Jansz van Staveren burgemeester van Leiden, zijn moeder was Machteld Symons van Borssen.
Van Staveren vervaardigde onder meer portretten, religieuze taferelen en genrestukken. Hij maakte deel uit van de groep Leidse fijnschilders rond Gerrit Dou, door wiens stijl hij ook werd beïnvloed en van wie hij enig werk kopieerde.
In 1644 werd hij ingeschreven in het Schilder-Schultboeck, een document dat in dat jaar ontstond en waarin de aan- en verkooptransacties van de aangesloten schilders werden vastgelegd in de periode tot augustus 1645. In 1648 werd hij lid van het plaatselijke Sint-Lucasgilde.
De schilder werd op 29 april 1669 in Leiden begraven.
In maart 2023 kwam Van Staveren in het nieuws doordat het op te richten Rotterdamse migratiemuseum Fenix, dat eind 2024 zou moeten opengaan, twee portretten van hem uit 1640 aankocht, omschreven als "Een set tronies van een jonge man van Afrikaanse herkomst in oriëntaals kostuum en een jonge man van Afrikaanse herkomst met een gele gevederde baret". Bijzonder voor de tijd van ontstaan was dat Van Staveren zwarte vreemdelingen had uitgebeeld, niet als slaven, bedienden of figuranten, maar als vrije mensen.
* Biddende kluizenaar in grot
* De lezer
* Keukentafereel
* Jongen met vogelkooi
# Jannie Regnerus

Jannie Regnerus (Oudebildtzijl, 9 september 1971) is een Nederlands schrijfster van reisverslagen en romans en beeldend kunstenaar. Met haar boek Het geluid van vallende sneeuw won zij in 2007 de VPRO Bob den Uyl-prijs voor het beste reisboek van het jaar, waarin zij beschrijft hoe zij een jaar doorbrengt in de Japanse stad Kitakyushu.

## Literatuur
### Reisboeken

* De volle maan als beste vriend (2005)
* Het geluid van vallende sneeuw (2006)

### Romans

* De ent (2009)
* Het lam (2013)
* Nachtschrijver (2017)
* Het wolkenpaviljoen (2020)
# Jean-Marie Bruno

Jean-Marie Bruno (Marseille, 15 januari 1958) is een Frans diplomaat. Hij was ambassadeur in Suriname, Slowakije en Cuba.

## Biografie

Jean-Marie Bruno studeerde af aan het Institut d'études politiques de Paris (Sciences Po) en volgde de École nationale d'administration (ENA).
Na verschillende posten te hebben bekleed voor het ministerie van Buitenlandse Zaken, werd hij op 23 juli 2004 ambassadeur voor Suriname en daarnaast vanaf 6 januari 2005 voor Guyana. Bij zijn afscheid in 2007 werd hij onderscheiden met het grootlint in de Ere-Orde van de Palm. Rond deze tijd liepen de spanningen tussen beide landen op, omdat Frankrijk het betwiste gebied tussen de Marowijne en de Litani had opgenomen in een natuurbeschermingsplan. Dit plan was in de jaren 1980 tussen beide landen overeengekomen, maar niet in het Surinaamse parlement bekrachtigd. President Ronald Venetiaan bemoeide zich persoonlijk met de kwestie, die verder uit de hand dreigde te lopen doordat Franse gendarmes materieel van inheemse Surinamers hadden vernietigd die zij voor goudwinning gebruikten. Het ging om een boot die volgens de goudzoekers vanuit Surinaamse zijde naar de Franse grens was gesleept en in brand gestoken. De gebeurtenissen vonden plaats nog voordat zijn opvolger Richard Barbeyron op 17 september 2007 werd benoemd.
Op 29 augustus 2010 werd Bruno ambassadeur voor Slowakije en op 20 december 2014 voor Cuba. Op 25 oktober 2016 werd hij in Havanna geëerd met een vriendschapsmedaille. In dezelfde week hervatte Cuba de betaling van achterstallige schulden. Bruno bleef aan als ambassadeur tot juni 2018. Op 21 juni 2022 werd Bruno benoemd tot officier in het Legioen van Eer.
* ↑ Who is Who, Jean-Marie Bruno. Gearchiveerd op 1 oktober 2022.
* 1 2 3 Steiner Triples, Jean-Marie Bruno. Gearchiveerd op 24 juni 2022.
* ↑ De Ware Tijd, Surinaamse steekt Fransen stokje voor plannen Zuid-Oost Suriname, 13 juli 2007
* ↑ Waterkant, Suriname wacht nog op informatie van Frankrijk, 19 juli 2007. Gearchiveerd op 22 maart 2023.
* ↑ Legi France, Décret du 17 septembre 2007 portant nomination d'un ambassadeur extraordinaire et plénipotentiaire de la République française auprès de la République du Suriname - M. Barbeyron (Richard), 18 september 2007. Gearchiveerd op 16 oktober 2022.
* ↑ Cuban News Agency, French Diplomat Presented in Havana with Friendship Medal, 26 oktober 2016. Gearchiveerd op 17 juni 2023.
* ↑ Reuters, Cuba begins to pay debts to Western creditors, beats deadline, 27 oktober 2016. Gearchiveerd op 24 juni 2022.
* ↑ Auteurs Publics, Jean-Marie Bruno rejoint le ministère de l’Intérieur, 27 augustus 2018. Gearchiveerd op 16 augustus 2023.
# Jean-Marie Buisset

Jean-Marie Buisset (Anderlecht, 21 augustus 1938 - 7 februari 2010) was een Belgisch hockeyer en bobsleeër.

## Levensloop

Buisset was actief als doelman bij Royal Daring, Royal Baudouin en RRC Bruxelles. Op het einde van zijn spelerscarrière maakte hij de overstap naar Relais HC en La Rasante. Hij werd tweemaal verkozen tot beste doelman ter wereld.
Ook maakte hij deel uit van de Belgische veld- en zaalhockeyploeg. Hij verzamelde ca. 100 caps en nam met de nationale ploeg onder meer deel aan de Olympische Zomerspelen van 1964, 1968 & 1972. Met de nationale indoorploeg behaalde hij zilver op het Europees kampioenschap van 1976 te Arnhem.
Na zijn spelerscarrière ging hij aan de slag als coach. In deze hoedanigheid was hij onder meer actief bij Royal White Star, Royal Orée, Royal Beerschot, RRC de Bruxelles en het damesteam van Royal Léopold.
Als bobsleeër nam hij deel aan de Olympische Winterspelen van 1964 in zowel de 2-mansbob als de 4-mansbob.
Zijn echtgenote Nicole was eveneens actief in het hockey, evenals hun zonen Jean-Didier en Olivier.
* (fr) MERTENS Alain, Jean-Marie Buisset: Un homme, un vrai, RSide, november 2021
* ↑ (en) Fiche Jean-Marie Buisset, Olympedia. Gearchiveerd op 6 juni 2023.
* 1 2 3 4 (fr) JOURDAIN Jean-François, Jean-Marie Buisset, le gardien de but volant, n’est plus, La Libre Belgique, 9 februari 2010. Gearchiveerd op 23 april 2023.
* 1 2 (fr) Décès de Jean-Marie Buisset, RTBF, 8 februari 2010. Gearchiveerd op 16 augustus 2023.
* ↑ (fr) Buisset, le gardien volant, n’est plus, La Dernière Heure, 8 februari 2010. Gearchiveerd op 6 juni 2023.
* ↑ (fr) JO: les 50 ans de Munich, Okey.be, 10 augustus 2022. Gearchiveerd op 28 mei 2023.
* ↑ (fr) La médaille d'argent de 1976, Okey.be, 26 januari 2018. Gearchiveerd op 7 juni 2023.
* ↑ (fr) Décès de Jean-Marie Buisset, sport.be, 8 februari 2010
* ↑ (fr) Décès de Jean-Marie Buisset, ancien gardien de l'équipe nationale, L'Echo, 8 februari 2010. Gearchiveerd op 7 juni 2023.
* ↑ (en) Fiche Jean-Marie Buisset, Olympics.com
# Jean-Marie Charles Abrial

Jean-Marie Charles Abrial (Réalmont, 17 december 1879 - Dourgne, 19 december 1962) was een Frans admiraal.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog was hij onder meer commandant van een patrouilleboot. In 1939 kreeg hij het bevel over de Franse marine in Noordwest-Frankrijk. In die hoedanigheid onderscheidde hij zich in de slag om Duinkerke in mei 1940. Na zijn evacuatie uit het door de Duitsers belegerde Duinkerke kreeg hij het bevel over de havenstad Cherbourg. Deze moest hij in juni van dat jaar aan de Duitsers overgeven. Vervolgens was hij van juli 1940 tot juli 1941 gouverneur-generaal van Algerije. Na de landing van de geallieerden in Noord-Afrika werd hij in november 1942 minister van marine en bevelhebber van de zeestrijdkrachten in de regering van het Vichy-regime. Hij zou deze functies tot maart 1943 bekleden.
Hiervoor werd hij na de oorlog in 1946 tot tien jaar dwangarbeid veroordeeld; ook verloor hij zijn staatsburgerschap. Hij bleef slechts tot 1947 in gevangenschap.

## Militaire loopbaan

* Adelborst (Aspirant): 5 oktober 1899
* Luitenant ter zee der 3de klasse (Enseigne de vaisseau): 5 oktober 1901
* Luitenant ter zee der 1ste klasse (Lieutenant de Vaisseau): 21 januari 1909
* Korvetkapitein (Capitaine de corvette): 1 januari 1918
* Fregatkapitein (Capitaine de frégate): 1 augustus 1920
* Kapitein-ter-zee (Capitaine de vaisseau): 26 oktober 1925
* Schout-bij-nacht (Contre-amiral): maart 1930
* Vice-admiraal (Vice-amiral): oktober 1936

## Onderscheidingen

* Legioen van Eer
** Grootkruis op 30 mei 1940
** Grootofficier op 24 juni 1937
** Commandeur op 30 juni 1932
** Officier op 30 november 1921
** Legionair op 31 december 1913
* Médaille militaire op 14 juli 1941
* Croix de guerre 1914-1918
* Croix de guerre 1940-1945 met 3 Palmen
* Officier in de Maritieme Orde van Verdienste op 27 juli 1935
* Commandeur in de Orde van Sharifian Alawaidis
* Commandeur in de Orde van de Glorie

## Externe link

* (fr) Ecole.nav.traditions.free, - Officiers et anciens élèves - Jean Marie Charles ABRIAL (1879 - 1962), bio
* 1 2 (fr) National Archives, Ministère de la culture, Abrial, Legioen van Eer, grootkruis en grootofficier. Gezien op 4 maart 2017.
* 1 2 (fr) National Archives, Ministère de la culture, Abrial, Legioen van Eer, commandeur en officier. Gezien op 4 maart 2017.
* Bibliothèque nationale de France: cb113233285 (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 0010 7386
* Base Léonore: 19800035/434/58016
* Système universitaire de documentation: 188133615
* Virtual International Authority File: 66461034
* WorldCat (via VIAF): 66461034
# Jan Leijten

Johannes Cornelia Maria (Jan) Leijten (Etten-Leur, 14 januari 1926 – Nijmegen, 4 mei 2014) was een Nederlands rechtsgeleerde, advocaat-generaal bij de Hoge Raad en auteur.

## Loopbaan

Leijten studeerde rechten aan de Katholieke Universiteit Nijmegen. Van 1952 tot 1962 was hij advocaat en procureur in Nijmegen, en vervolgens was hij rechter in 's-Hertogenbosch. Van 1969 tot 1975 was Leijten hoogleraar inleiding tot de rechtswetenschap en de algemene rechtsleer aan de KU Nijmegen. Daarna, van 1976 tot 1991, was hij daar buitengewoon hoogleraar burgerlijk procesrecht. Tegelijkertijd was hij vanaf 1971 raadsheer-plaatsvervanger bij het gerechtshof 's-Hertogenbosch, en van 1975 tot 1981 raadsheer bij het Gerechtshof Arnhem. In 1981 volgde zijn benoeming tot advocaat-generaal bij de Hoge Raad, welke functie hij tot 1996 uitoefende.
Leijtens sollicitatie naar het hoogleraarschap in de roerige universitaire wereld van eind jaren zestig leidde tot commotie onder studenten. Een strijd tussen de studenten en de juridische faculteit over de benoeming van hoogleraren kwam op dat moment tot een hoogtepunt. Studenten vreesden dat hij niet deskundig genoeg was en dat hij bij de benoeming voorrang had gekregen omdat hij de juiste contacten had binnen de faculteit. Later bleek Leijten zich juist tot een zeer populaire en gezaghebbende hoogleraar te ontwikkelen.

## Literair werk

Leijten publiceerde naast vele boeken en artikelen in zijn vakgebied ook literaire werken:
* De achterkant van de jurisprudentie (1972)
* De verschrikkelijke eenzaamheid van de inbreker (1992)
* Brullen als een nachtegaal (1993)
* De achterkant van het recht (1994)
* God houdt niet van rechters (2000)
* Van mensen en dingen die niet voorbij zijn (2001)
* Kleine hebzucht loont niet (2003)
* Een leven lang (postuum, aug 2015)

## Over Leijten

* Jan Cornelia Maria Leijten Etten-Leur 14 januari 1926 - Nijmegen 4 mei 2014, door Willibrord Davids, in: Jaarboek van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde te Leiden, jrg. 2013-2014, pag. 124-134

## Weetje

Leijten zat in het comité van aanbeveling van de door Eef Hoos opgerichte stichting Themis.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Biografie website Radboud Universiteit
* ↑ Familiebericht, de Volkskrant, 7 mei 2014
* ↑ Emeritus hoogleraar Jan Leijten overleden Nieuwsbericht Radboud Universiteit, 6 mei 2014 (via Wayback Machine)
* ↑ Tegenwoordig: Radboud Universiteit
* ↑ J.C.M. Leijten op de website van de Radboud Universiteit.
* ↑ Jan Cornelia Maria Leijten, dbnl.org
* ↑ "'U bent veroordeeld dit blad voortaan te lezen'", Trouw, 13 mei 1996. Gearchiveerd op 16 november 2020. Geraadpleegd op 3 juli 2021.
* Gemeinsame Normdatei: 1145917909
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 2556 708X
* Library of Congress Control Number: n88166608
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068961596
* Virtual International Authority File: 67935099
* WorldCat (via VIAF): 67935099
# Jodia basalis

Jodia basalis is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1862 door Walker.
# Jean-Pierre Pradervand

Jean-Pierre Pradervand (Avenches, 23 november 1908 - aldaar, 7 juni 1996) was een Zwitsers econoom en politicus voor de Vrijzinnig-Democratische Partij (FDP/PRD) uit het kanton Vaud.

## Biografie
### Econoom

Jean-Pierre Pradervand studeerde economische wetenschappen aan de universiteiten van Lausanne en Alabama. Tussen 1932 en 1943 was hij docent aan de handelshogeschool van Lausanne. Nadien was hij tot 1947 delegatieleider van het Internationaal Comité van het Rode Kruis in Noord-Afrika, Frankrijk en de Verenigde Staten. Vervolgens was hij tot 1963 directeur van de handelshogeschool van Lausanne.

### Politicus

Van 1949 tot 1959 was hij lid van de Grote Raad van Vaud, die hij in 1958 voorzat. Bij de federale parlementsverkiezingen van 1959 werd hij verkozen in de Nationale Raad, waar hij zetelde van 7 december 1959 tot 1 juni 1966. Toen werd hij immers opnieuw actief op kantonnaal niveau, door lid te worden van de Staatsraad van Vaud. Binnen deze kantonnale regering was hij bevoegd voor Onderwijs en Religies. Deze functie oefende hij uit tot 1974. Bij de parlementsverkiezingen van 1967 geraakte hij verkozen in de Kantonsraad, waar hij zetelde tussen 4 december 1967 en 30 november 1975.
# Jean-Pierre Rey

Jean-Pierre Rey (Antwerpen, 30 januari 1927 – Ukkel, 6 oktober 2002) was een Belgische acteur.

## Biografie

Hij volgde acteerlessen aan het Koninklijk Conseravtorium te Brussel waar hij onder andere les kreeg van André Gobert.
In 1981 werd hij directeur van het Koninklijk theater te Namen. Hij speelde ook mee in een film van Georges Lust namelijk Forçats d'honneur en ook in de film La mariée était en noir .
Hij was getrouwd met de actrice Christiane Lenain.

## Externe link

* Rey op IMDB
* Gemeinsame Normdatei: 1222684233
* Virtual International Authority File: 254922567
* WorldCat (via VIAF): 254922567
# Jason James Richter

Jason James Richter (Medford, Oregon, 29 januari 1980) is een Amerikaanse acteur die vooral bekend werd als Jesse in de films van Free Willy.

## Carrière

Op 3-jarige leeftijd verhuisde hij naar Hawaï, waar hij werd ontdekt door een Japans castingbureau dat hem inschreef voor 3 tv-programma's. In 1989 verhuisde hij naar Los Angeles waar hij zijn carrière kon voortzetten. Zijn eerste film was Free Willy, waarvoor hij uit meer dan 4000 kinderen werd uitgekozen om de rol van Jesse te spelen.

## Filmografie

* Last Rampage: The Escape of Gary Tison (2017)
* 3 Solitude Elliott (2013)
* Ricochet River - Wade (1998)
* Sabrina, the Teenage Witch - Dante (1997)
* The Setting Son - Big Bully (1997)
* Laserhawk - Zach Raymond (1997)
* Free Willy 3: The Rescue - Jesse (1997)
* The Client - Chris Love (1996)
* Free Willy 2: The Adventure Home - Jesse (1995)
* The NeverEnding Story III - Bastian Bux (1994)
* Cops and Robbers - Kevin Robberson (1994)
* Free Willy - Jesse (1993)
* Bibsys: 13041142
* Biblioteca Nacional de España: XX1101950
* Bibliothèque nationale de France: cb142205287 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1061488985
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6302 5038
* Library of Congress Control Number: no97010241
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007358058705171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 120981963
* Virtual International Authority File: 59295856
* WorldCat (via VIAF): 59295856
# Jason Johnson

Jason Johnson (Happy News, 9 oktober 1990) is een Jamaicaans voetballer die bij voorkeur als aanvaller speelt. Hij debuteerde in 2013 in het betaald voetbal in het shirt van Houston Dynamo.

## Clubcarrière

Johnson werd als dertiende gekozen in de MLS SuperDraft 2013 door Houston Dynamo. Op 9 mei 2013 maakte hij in de met 4-0 gewonnen wedstrijd tegen DC United zijn competitiedebuut. Zijn eerste competitiedoelpunt maakte hij op 8 september 2013 tegen New York Red Bulls. Houston verloor de wedstrijd uiteindelijk met 1-4.

## Interlandcarrière

Johnson maakte op 10 februari 2010 tegen Argentinië zijn debuut voor Jamaica.