OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Mefo

Mefo-wissels zijn handelswissels van een fictief bedrijf, de Metallurgische Forschungsgesellschaft, m.b.H.. Met deze wissels werd buiten de Duitse rijksbegroting om de Duitse herbewapening na de Eerste Wereldoorlog gefinancierd. Het initiatief kwam van Hjalmar Schacht, de toenmalige president van de Duitse Reichsbank.
Een kapitaal van een miljoen Reichsmark werd bijeengebracht door vier grote Duitse bedrijven met grote reputatie Siemens, Gutehoffnungshütte, Krupp en Rheinmetall. Van deze bedrijven kon verwacht worden dat ze hun rekeningen gingen betalen waardoor toeleveranciers gerust konden leveren, De Mefo-handelswissels konden bij banken ingeleverd worden in ruil voor geld (verdisconteerd).

## Achtergrond

Na de depressie, begin jaren dertig van de twintigste eeuw, kreeg Adolf Hitler vanaf 1933 de Duitse economie op gang met behulp van MEFO-wechsel. Daarmee financierde hij de Duitse herbewapening. Na de Eerste Wereldoorlog was Duitsland volgens het Verdrag van Versailles ontwapend.
* ↑ Die Vorläuferunternehmen (mit ein Beispiel eines MEFO-wechsels). Gearchiveerd op 21 september 2021. Geraadpleegd op 10 april 2020.
# Mefiboset

Mefiboset (Hebreeuws: מְפִיבֹשֶׁת, "uit de mond van schaamte" of "uit de mond van schande") is een naam uit de Hebreeuwse Bijbel en heeft betrekking op twee verschillende personen.

## Zoon van Saul

Mefiboset was een zoon van koning Saul en zijn bijvrouw Rizpa (2 Samuel 21:8). Na de dood van Saul willen de Gibeonieten voldoening voor het feit dat Saul hen probeerde uit te roeien. Zeven nakomelingen van Saul werden door koning David aan de Gibeonieten overgeleverd om gedood te worden, waaronder genoemde Mefiboset. Na hun dood hield Rizpa 's nachts de wacht bij hun lijken. Later begroef David hen bij het graf van Saul en Jonatan (2 Samuel 21:1-14).

## Zoon van Jonathan

Deze Mefiboset wordt ook wel Merib-Baäl (Hebreeuws: מְרִיב־בַּעַל) genoemd (1 Kronieken 8:34; 9:40). Hij was de zoon van Jonatan en dus kleinzoon van koning Saul en neef van bovengenoemde Mefiboset. Toen Saul en Jonatan stierven, was Mefiboset vijf jaar. Door het bericht van hun dood raakte de verzorgster van Mefiboset in paniek en liet Mefiboset vallen, waarop hij kreupel werd aan beide voeten (2 Samuel 4:4).
David wilde naar het verbond dat hij met Jonathan had gesloten (1 Samuel 20:12-17) de nakomelingen van Jonatan gunst betonen en ging naar hen op zoek. Dankzij Ziba, een voormalige knecht van Saul, kwam hij erachter dat er maar één nakomeling over was, namelijk Mefiboset (2 Samuel 9:1-4). David liet hem bij zich brengen. Toen Mefiboset bij David kwam, boog hij diep voor David. Deze verzekerde hem dat hij geen kwaad in de zin had en zei dat Mefiboset voortaan bij hem aan tafel zou eten, als was hij zijn eigen zoon (2 Samuel 9:5-11).
Jaren later, toen David voor zijn zoon Absalom uit Jeruzalem moest vluchten, kwam Ziba hem tegemoet. David vroeg waar Mefiboset was. Ziba loog en zei dat deze in Jeruzalem bleef in de verwachting dat hij weer koning zou worden van het rijk van zijn vader. Hierop gaf David hem alle bezittingen van Mefiboset (2 Samuel 16:1-4). Later ontmoette David Mefiboset weer en vroeg waarom hij niet bij hem was gekomen. Mefiboset wees erop dat hij kreupel was en dat Ziba een ezel voor hem zou zadelen, maar dit niet had gedaan en bovendien David had bedrogen. David besloot dat Mefiboset en Ziba hun bezittingen maar onderling moesten verdelen (2 Samuel 19:24-29).
Mefiboset wordt hierna in de Hebreeuwse Bijbel alleen genoemd in een stamboom (1 Kronieken 9:40-44).
* ↑ Hierbij had hij mededogen met de andere Mefiboset, daar hij een nakomeling was van zijn vriend Jonatan; 2 Samuel 21:7
# Mefloquine

Mefloquine is een antimalariamiddel dat als profylaxe en als behandeling van malaria gebruikt wordt. Mefloquine wordt veelal onder de merknaam Lariam® in de handel gebracht. Het werd in de jaren 1970 ontwikkeld als een synthetisch alternatief voor kinine. Mefloquine wordt ingezet waar chloroquine-resistente Plasmodium falciparum aangetroffen worden. Waar Mefloquine wordt ingezet treedt na enige tijd resistentie op waardoor de effectiviteit als antimalariamiddel afneemt dan wel teniet wordt gedaan. Mefloquine is het voorkeursmiddel voor chloroquine-resistente Plasmodium vivax.
Om effectief te zijn moet Mefloquine een week voor aankomst in een malaria-risico-gebied gebruikt worden, en na het verlaten daarvan nog gedurende vier weken. Vanwege het serieuze risico op psychische bijwerkingen (zoals depressie), wordt geadviseerd om reeds drie weken van tevoren mefloquine te gebruiken opdat eventuele hinderlijke bijwerkingen bijtijds opgemerkt worden, en zo nodig op een ander middel overgeschakeld kan worden.
De stof is opgenomen in de lijst van essentiële geneesmiddelen van de WHO.

## Waarschuwing na registratie

Hoewel de psychische bijwerkingen overbekend zijn, gaf de FDA op 29 juli 2013 een nieuwe waarschuwing uit wegens psychiatrische en neurologische bijwerkingen. Na het stoppen van het geneesmiddel kunnen die bijwerkingen nog jaren blijven bestaan.
# Maralik

Maralik (Armeens: Մարալիկ) is een stad in Armenië. Deze stad ligt in de marz (provincie) Sjirak.
De stad heeft ook een kerk met vele chatsjkars uit de 11e eeuw.
Abovjan · Agarak · Achtala · Alaverdi · Aparan · Ararat · Armavir · Artasjat · Artik · Artsvasjen · Asjtarak · Berd · Bjoeregavan · Dastakert · Darakert · Dilidzjan · Dzjermoek · Etsjmiadzin · Gavar · Goris · Gjoemri · Hrazdan · Idzjevan · Jechegnadzor · Jegvard · Kadzjaran · Kapan · Maralik · Martoeni · Masis · Megri · Metsamor · Nojemberjan · Nor Hatsjen · Odzoen · Sevan · Sisian · Sjamloeg · Spitak · Stepanavan · Talin · Tasjir · Toemanjan · Tsachkadzor · Tsjambarak · Tsjarentsavan · Vajk · Vanadzor · Vardenis · Vedi · Jerevan
# Opalescentie

Opalescentie is een vorm van lichtverstrooiing in mineralen en gassen.

## Kleuren

Opalescerende materialen vertonen vrij sterke verstrooiing van zichtbaar licht. Kenmerkend is dat zij in de richting van de lichtbundel en loodrecht daarop verschillende kleuren vertonen. De term is afgeleid van het woord opaal en het kleurenspel in dit mineraal wordt dan ook wel opalescentie genoemd hoewel de twee definities niet geheel met elkaar overeenkomen.

## Kritische opalescentie

Een bijzondere vorm van opalescentie is die welke optreedt wanneer een systeem een kritisch punt bereikt. Dit geldt zowel voor het verdampingsproces (het evenwicht tussen vloeistof en gas) als voor kritische mengbaarheid. Er treedt in de buurt van het kritisch punt kritische opalescentie op: een sterke vorm van lichtverstrooiing ten gevolge van de grote fluctuaties in dichtheid die in het fluïdum kunnen optreden.

## Externe link

* Kritische opalescentie in mengsel methanol/cyclohexaan op YouTube
# Musiri

Musiri is een panchayatdorp in het district Tiruchirappalli van de Indiase staat Tamil Nadu.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 27.886 mensen in Musiri, waarvan 50% mannelijk en 50% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 75%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Herbita hypolizon

Herbita hypolizon is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Prout.
# DBV Rowic

DBV Rowic (Dordrechtse Basketballvereniging Rood Wit Crispijn) is een Nederlands basketbalteam uit Dordrecht. Rowic kwam onder de naam Frisol Rowic in 1973 in de Eredivisie terecht en eindigde dat jaar op de elfde plaats. Het seizoen daarop werd Rowic laatste en degradeerde het. Van 1978 tot 1982 speelde Rowic wederom in de eredivisie. Na dat seizoen stopte sponsor Frisol en kwam Rowic niet meer uit in de eredivisie. Rowic speelde daarna in de eerste divisie maar ook dat eindigde na een aantal jaar. Sinds 2000 speelt Rowic weer in de eerste divisie.
* 1 2 Geschiedenis DBV Rowic
* ↑ Basketbaljaarboek 73/74
* ↑ Basketbaljaarboek 74/75
* ↑ Basketbaljaarboek 81/82
# Thorhild Widvey

Thorhild Widvey (Karmøy, 9 januari 1956) is een voormalig Noors politica van de partij Høyre. Zij was tweemaal minister en is sinds 2016 bestuursvoorzitter van het staatsenergiebedrijf Statkraft.

## Biografie

Widvey werd geboren op het eiland Karmøy in de provincie Rogaland. Ze volgde een opleiding als sportinstructeur en heeft tevens een graad van de Handelshogeschool.
Na haar studie was Widvey een aantal jaren werkzaam als sportleraar en in het hotelwezen. In 1980 werd ze gekozen in de gemeenteraad van Karmøy. Bij de Noorse parlementsverkiezingen in 1985 werd Widvey reservelid van de Storting, waar ze vier jaar later tot volwaardig lid werd gekozen. In 1993 werd ze herkozen, maar in 1997 was ze niet meer herkiesbaar.
In 2002 werd ze staatssecretaris van het ministerie van Visserij in het kabinet-Bondevik II. Tussen 2004 en 2005 was ze minister van Olie en Energie. In 2013 werd ze opnieuw minister, nu voor Cultuur, in het kabinet-Solberg. Widvey trad af in december 2015 om een paar weken later benoemd te worden tot bestuursvoorzitter van Statkraft.
* Bibsys: 90564379
* Virtual International Authority File: 255149196420674791147
* WorldCat (via VIAF): 255149196420674791147
# Meinhard III

Meinhard III kan verwijzen naar:
* Meinhard III van Gorizia, graaf van Gorizia en Tirol (1231/1253-1258)
* Meinhard III van Tirol, graf van Tirol (1361-1363)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Meinhard III en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Swanscombe-schedel

De Swanscombe-schedel (Engels: Swanscombe skull; ook: Swanscombe man) is een uit drie fragmenten bestaande fossiele schedel uit het Midden-Pleistoceen, gevonden bij het Engelse Swanscombe.
Het eerste deel van de schedel werd op 29 juli 1935 door de Britse arts en amateur-paleontoloog Alvan Theophilus Marston (1889–1971) gevonden in de kiezelgroeve Barnfield pit bij Swanscombe. De locatie was al tientallen jaren bekend door vondsten van Acheuléen-werktuigen en dierlijke fossielen uit het Midden-Pleistoceen. Het fragment werd door Marston geïdentificeerd als menselijk achterhoofdsbeen. Een jaar later vond Marston het bij het eerste fragment behorende linkerwandbeen. Verder onderzoek ter plaatse door het Royal Anthropological Institute bleef zonder resultaat tot 30 juli 1955, toen een derde fragment, het minder goed bewaarde rechterwandbeen, werd gevonden.
De stratigrafische positie van de vondsten is volgens een publicatie uit 1999 met het Holsteinien gelijk te zetten, en een leeftijd van rond 400.000 jaar. Dit is vergelijkbaar met de Tautavelmens in Zuid-Frankrijk. De menselijke fossielen uit deze periode worden tegenwoordig meest als Homo heidelbergensis ingedeeld, de voorganger van de neanderthaler.
De drie fragmenten maakten een nauwkeurige reconstructie van het achterhoofd mogelijk. Hieruit volgde een schedelinhoud van ca. 1300 ml (ter vergelijking: het moderne gemiddelde ligt rond 1500 ml). Verschillende kenmerken brengen het dicht bij de afstammingslijn van de neandertaler. Wegens de relatief licht ontwikkelde spieraanhechtingspunten wordt vermoed dat het zich om de overblijfselen van een vrouw handelt.
In de jaren na zijn ontdekking gold de Swanscombe-schedel na de Piltdown-mens, die pas begin jaren '50 als vervalsing herkend werd, en de kaak van Mauer als het op twee na oudste menselijke fossiel in Europa, met een geschatte leeftijd van 200.000 jaar, later 300.000 jaar. De in 1933 gevonden en naar huidig inzicht uit ongeveer dezelfde periode stammende Steinheimmens werd door Marston op slechts 175.000 jaar geschat. Tegenwoordig geldt de Swanscombe-schedel na de rond 500.000 jaar oude Boxgrovemens als het op een na oudste menselijke fossiel uit de Britse Eilanden.
# Marambat

Marambat is een gemeente in het Franse departement Gers (regio Occitanie) en telt 327 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Auch.

## Geografie

De oppervlakte van Marambat bedraagt 9,8 km², de bevolkingsdichtheid is 33,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Marambat met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Opalia abbotti

Opalia abbotti is een slakkensoort uit de familie van de Epitoniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Clench & Turner.
# Hilara strakaiana

Hilara strakaiana is een vliegensoort uit de familie van de dansvliegen (Empididae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1993 door Parvu.
# Musis Sacrum (Schiedam)

Musis Sacrum (Latijn: gewijd aan de Muzen) is een rijksmonument aan de Lange Haven 115 in de Nederlandse stad Schiedam. Het gebouw met een middenrisaliet heeft gepleisterde lijstgevels. Het witgepleisterde gebouw wordt bekroond met een lijstgevel. Boven de hoge vensters op de eerste verdieping is snijwerk in empirestijl aangebracht.
Een aantal Schiedamse burgers richtte in 1842 de vereniging Musis Sacrum op voor de bevordering der beoefening van fraaie kunsten en wetenschappen en brachten een kapitaal bijeen van zeventienduizend vijfhonderd gulden. Om de bouw mogelijk te maken werd een pand aan de Lange Haven gesloopt.
Na de eerstesteenlegging op 10 mei 1842 werd Musis Sacrum op 11 oktober van dat jaar ingewijd als concertzaal. Drie jaar later werd het gebouw geschikt gemaakt als schouwburg. De zaal dienende tot het houden der bijeenkomsten van verschillende genootschappen voor wetenschappen en kunsten; de concertzaal is 25 el lang, 8 1/2 el breed, ongeveer 8 el hoog en is vooral uit het oogpunt der acoustiek voortreffelijk gebouwd; zij kan ruim 400 mensen bevatten, en dient sedert 1845 ook tot Schouwburg. Naast de concertzaal was een gang die naar een stemkamer voor orkesten leidde. Aan de voorzijde op de tweede verdieping bevonden zich een koffiekamer en een biljartkamer.
In Musis Sacrum werden voorstellingen gegeven en werden er films gedraaid, maar er vonden ook veilingen plaats. Tot de sprekers op de gehouden bijeenkomsten van genootschappen behoorden sprekers als Multatuli, Arthur Seyss-Inquart, Simon Carmiggelt en Paul Huf.
Begin 1917 waren er veel gevluchte Polen en Russen in Rotterdam-West. Daarom werden door de Directie ter Tehuizen voor Poolsche vluchtelingen een aantal panden in Schiedam opgekocht, waaronder Musis Sacrum.
In 1978 was er een grote restauratie. Eind twintigste eeuw werd het gebouw gebruikt als bowlingcentrum. Rond de laatste eeuwwisseling werd de zaal afgebroken en bleef slechts de voorgevel behouden.
Bron
Noten
* ↑ De geschiedenis van Schiedam, Historische Vereniging Schiedam. Gearchiveerd op 20 januari 2018. Geraadpleegd op 20 januari 2018.
* ↑ J.L. Terwen - Het Koninkrijk der Nederlanden voorgesteld in een reeks van naar de natuur geteekende schilderachtige gezigten, en beschreven door J.L. Terwen ISBN 9000023602
* ↑ Schiedamopdekaart.nl
* ↑ Monumenten in Nederland. Zuid-Holland(2004)–Sabine Broekhoven, Saskia van Ginkel-Meester, Chris Kolman, Ronald Rommes, Elisabeth Stades-Vischer, Ronald Stenvert
* ↑ Over de geschiedenis van Schiedam. Gearchiveerd op 20 januari 2018. Geraadpleegd op 20 januari 2018.
# Dactyloscopus heraldi

Dactyloscopus heraldi is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de zandsterrekijkers (Dactyloscopidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1975 door Dawson.
* ↑ (en) Dactyloscopus heraldi op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Dactyloscopus heraldi. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Thorichthys

Thorichthys is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van cichliden (Cichlidae).

## Soorten

* Thorichthys affinis (Günther, 1862)
* Thorichthys aureus (Günther, 1862)
* Thorichthys callolepis (Regan, 1904)
* Thorichthys ellioti Meek, 1904
* Thorichthys helleri (Steindachner, 1864)
* Thorichthys meeki Brind, 1918 – Vuurkeelcichlide
* Thorichthys pasionis (Rivas, 1962)
* Thorichthys socolofi (Miller & Taylor, 1984)
# Melanolycaena thecloides

Melanolycaena thecloides is een vlinder uit de familie Lycaenidae. De wetenschappelijke naam is gepubliceerd in 1974 door Sibatani.
# Polycarpa macra

Polycarpa macra is een zakpijpensoort uit de familie van de Styelidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1991 voor het eerst geldig gepubliceerd door Claude en Françoise Monniot.
# Maralauda

Maralauda is een geslacht van wantsen uit de familie van de Miridae (blindwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door William Lucas Distant in 1913.

## Soorten

Het genus is monotypisch en bevat alleen de volgende soort:
* Maralauda lania Distant, 1913
* ↑ Maralauda Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 26 november 2023.
* ↑ Maralauda Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Gearchiveerd op 26 november 2023. Geraadpleegd op 26 november 2023.
* ↑ Maralauda Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Gearchiveerd op 8 juni 2024. Geraadpleegd op 26 november 2023.
# Hilara sartor

Hilara sartor is een vliegensoort uit de familie van de dansvliegen (Empididae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1888 door Becker.
# Moreton

Moreton kan verwijzen naar:
* Moreton (Dorset), een plaats in het Engelse graafschap Dorset
* Moreton (Essex), een plaats in het Engelse graafschap Essex
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Moreton en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Thorichthys helleri

Thorichthys helleri is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de cichliden (Cichlidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Steindachner.
* ↑ (en) Thorichthys helleri op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Thorichthys helleri. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Sycantha longstaffi

Sycantha longstaffi is een sponssoort in de taxonomische indeling van de kalksponzen (Calcarea). De spons leeft in de zee en zijn steencel bestaat uit calciumcarbonaat.
De spons behoort tot het geslacht Sycantha en behoort tot de familie Sycanthidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Jenkin.
# Mariene ecoregio Uruguay-Buenos Aires Plat

De Mariene ecoregio Uruguay-Buenos Aires Plat (183) (Engels: Uruguay–Buenos Aires Shelf marine ecoregion) is een biogeografische regio en ligt in het zuidwesten van de Atlantische Oceaan in de Mariene provincie Warme Gematigde Zuidwestelijke Atlantische Oceaan (47) in het Marien rijk Gematigd Zuid-Amerika. De mariene ecoregio is vastgesteld door het World Wide Fund for Nature en The Nature Conservancy en is vernoemd naar het continentaal plat van Uruguay en Buenos Aires.
In het noordoosten grenst het gebied aan de mariene ecoregio Rio Grande (181), in het noordwesten aan de mariene ecoregio Río de la Plata (182), in het zuidwesten aan de mariene ecoregio Noord-Patagonische Golven (184) en in het zuiden aan de mariene ecoregio Patagonische Plat (185).

## Geografie

De mariene ecoregio ligt in het zuidwesten van de Atlantische Oceaan voor de zuidoostkust van Uruguay en voor de oostkust in het noordoosten van Argentinië. Het gebied ligt grotendeels in de Argentijnse Zee, strekt zich uit van de grens Uruguay-Brazilië tot aan de kust bij Viedma en omvat onder andere het estuarium Bahía Blanca, maar niet de Río de la Plata.
Door het gebied stromen de Braziliëstroom en de Falklandstroom.

## Biogeografie

Het gebied kent zeeleven dat houdt van gematigde temperaturen.
# D29 (hunebed)

Hunebed D29 ligt samen met hunebed D28 iets ten oosten van het dorp Borger in de richting van Buinen ten zuiden van de N374 in de Nederlandse provincie Drenthe.
De hunebedden liggen in een klein bebost gebied midden in een akker, dat te bereiken is via een smal zandpaadje.

## Bouw

Hunebed D29 heeft, in tegenstelling met het nabijgelegen D28, die er drie heeft, slechts twee dekstenen, waarvan er één schuin naar beneden gegleden is. Van Giffen denkt dat het om twee helften van één gebroken deksteen gaat, de aanzet van de dekheuvel is dan nog aanwezig.

## Geschiedenis

H. Tiessing beschrijft in 1905 dat er veel oudheden verstoord zijn door het doorwerken van de Buineres tussen 1880 en 1890.
Er is bij deze hunebedden meermalen archeologisch onderzoek gedaan onder meer door Van Giffen in 1927 en door het Biologisch-Archaeologisch Instituut (BAI) te Groningen in 1985.
De inhoud van D29 is nooit wetenschappelijk onderzocht.

## Society of Antiquaries

In Engeland ontstond in de jaren zeventig van de 19e eeuw bezorgdheid over de wijze waarop in Nederland hunebedden werden gerestaureerd. In die kringen was men vooral bezorgd dat met de restauraties het oorspronkelijk beeld van de situatie verloren zou gaan. De directeur van de Society of Antiquaries in Londen verzocht de oudheidkundigen William Collings Lukis en sir Henry Dryden om de staat waarin de hunebedden zich op dat moment bevonden nauwkeurig vast te leggen. Zij bezochten in juli 1878 Drenthe en brachten veertig hunebedden op de Hondsrug in kaart. Ze hebben opmetingen verricht en beschreven de aangetroffen situatie, die zij tevens vastlegden in een serie aquarellen. Hun rapportage aan de Society of Antiquaries verscheen echter niet in druk. Hun materiaal werd bewaard bij de Society of Antiquaries, het Guernsey Museum & Art Gallery en het Drents Museum. Het Ashmolean Museum in Oxford bezit kopieën van hun werk. In 2015 publiceerde de Drentse archeoloog dr. Wijnand van der Sanden alsnog hun werk. Hij voorzag hun materiaal van een uitgebreide inleiding. Ook schetste hij de ontwikkelingen met betrekking tot het archeologisch onderzoek van de hunebedden na hun onderzoek tot 2015. Hij gaf als oordeel dat het werk van Lukis en Dryden van hoge kwaliteit was. In het Drents Museum was in 2015 een tentoonstelling over het werk.
Hunebed D29 is weergegeven op Plan XXII: Het hunebed had twee dekstenen, de deksteen aan de oostkant was verdwenen. Er waren tien draagstenen. Er stonden nog twee poortstenen aan de zuidkant. De dekheuvel was recent verlaagd.
* ↑ De Hunebedden in Nederland, dr.A.E.van Giffen, 1925
* ↑ Hunebedden, Maarten Westmaas, 2009, ISBN 9789077548677
* ↑ ARC-Rapporten 2006, 12 januari 2006
* ↑ Mythische stenen, Hendrik Gommer, ISBN 9789082311167
* ↑ In het spoor van Lukis en Dryden; Twee Engelse oudheidkundigen tekenen Drentse hunebedden in 1878, Wijnand van der Sanden, 2015
* ↑ Van der Sanden 2015:9
* ↑ Hoge heren en hunebedden - Lukis en Dryden in Drenthe 1878
* ↑ Van der Sanden 2015:120 e.v.
# Psittaculirostris

Psittaculirostris is een geslacht van vogels uit de familie Psittaculidae (papegaaien van de Oude Wereld).

## Soorten

Het geslacht kent de volgende soorten:
* Psittaculirostris desmarestii – Desmarests vijgpapegaai
* Psittaculirostris edwardsii – Edwards' vijgpapegaai
* Psittaculirostris salvadorii – Salvadori's vijgpapegaai
* ↑ Gill, F., Wright, M. & Donsker, D. (2010). IOC World Bird Names (version 2.6). (en)