OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# École normale supérieure (Parijs)

De École normale supérieure (ENS, ook wel ENS Paris, ENS Ulm of in de spreektaal Normale Sup') is een Franse onderwijs- en onderzoekinstelling in Parijs, gelegen aan de rue d'Ulm in het 5e arrondissement van Parijs. Het maakt deel uit van de PSL Research University. De ENS is een leerschool voor onderzoekers en docenten, waarbij de nadruk ligt op vrijheid in het curriculum. De ENS wordt gezien als de beste en meest prestigieuze universiteit van Frankrijk en als een van de beste in Europa.
Verscheidene alumni van de ENS hebben hoge onderscheidingen gekregen, waaronder de Fieldsmedaille (voor wiskundigen) en de Nobelprijs. De ENS heeft 13 Nobelprijswinnaars voortgebracht en 11 Fieldsmedalists. Als er wordt gekeken naar hoeveel Fieldsmedalists en Nobelprijswinnaars er zijn voortgebracht per hoofd, ligt dit beduidend hoger dan bij de andere topuniversiteiten. Dit komt mede door de extreem selectieve toelatingsprocedure en het kleinschalige onderwijs. Ook docenten aan de ENS zijn veelal mensen van naam.
In Frankrijk bestaan twee andere grandes écoles met de naam École normale supérieure, namelijk de École normale supérieure de Cachan in Cachan en de École normale supérieure de Lyon te Lyon.

## Externe link

* Officiële website
* Bibliothèque nationale de France: cb122897952 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 36276-1
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2110 5547
* Library of Congress Control Number: n81039828
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: kn20050427047
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007260743205171
* Système universitaire de documentation: 031738419
* Virtual International Authority File: 147754228
* WorldCat (via VIAF): 147754228
# École pratique des hautes études

De École pratique des hautes études (EPHE) is een universiteit in Parijs en maakt deel uit van de universiteit Sorbonne. EPHE werd in 1868 bij decreet van de minister van onderwijs Victor Duruy gesticht. De universiteit bevindt zich op verschillende locaties in Parijs en heeft ook vestigingen in Montpellier, Bordeaux, Marseille, Lyon, Grenoble en Dijon.
De school is verdeeld in drie secties:
* aard- en levenswetenschappen
* geschiedenis en taalwetenschappen
* godsdienstwetenschappen.

## Aan de EPHE verbonden personen (vroeger en nu)

| Jacques Bacot Roland Barthes Soheib Bencheikh Claude Bernard Marcellin Berthelot Anne-Marie Blondeau Édouard Branly | Fernand Braudel Paul Pierre Broca Katia Buffetrille Pierre Teilhard de Chardin Georges Dumézil Jean Favier Lucien Febvre | François Furet Bronisław Geremek Gustave Guillaume Gabriel Hanotaux Alfred Jeanroy Matthew Kapstein Alexandre Kojève | Alexandre Koyré Bernard Lazare Claude Lévi-Strauss Gaston Maspero Marcel Mauss Fernand Meyer Henri Moissan | Louis Robert Émile Roux Ferdinand de Saussure Kristofer Schipper William Henry Waddington Guy Quaden Iannis Xenakis |

## Externe link

* Officiële website
* Bibsys: 98015292
* Biblioteca Nacional de España: XX123657
* Bibliothèque nationale de France: cb11863511p (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058518581006706
* CiNii: DA10528177
* Gemeinsame Normdatei: 1003491-2
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2195 5365
* Library of Congress Control Number: n80092170
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: ko2002102360
* Nationale bibliotheek van Australië: 36228309
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007297042505171
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A000055996
* Système universitaire de documentation: 026375478
* Virtual International Authority File: 159334033
* WorldCat (via VIAF): 159334033
# École supérieure de physique et de chimie industrielles de la ville de Paris

De École supérieure de physique et de chimie industrielles de la ville de Paris, ook wel ESPCI ParisTech, is een in 1882 opgerichte grande école (technische universiteit) in Parijs. De instelling is sinds 1991 een onderdeel van de ParisTech associatie.

## Campus

De campus ligt in het PSL Research University van Parijs.

## Diploma

Mensen met een diploma van van de ESPCI worden bijvoorbeeld technisch manager of onderzoeker in een werkbouwkundige omgeving.
Diploma's die te behalen zijn:
* Ingenieursdiploma Master: 'Ingénieur ESPCI' (300 ECTS)
* Doctoraatsscholen.
Daarnaast kunnen studenten een massive open online course volgen, een cursus waarbij het cursusmateriaal wordt verspreid via het internet.

## Bekende docenten

* Georges Charpak, Pools-Frans natuurkundige

## Bekende alumni

* Paul Langevin, Frans natuurkundige
* Georges Urbain, Franse scheikundige
* Officiële site
* ↑ (fr) ESPCI Paris
* ↑ (en) ESPCI Paris
* ↑ (fr) Peser l'Univers
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1882 0021
* Library of Congress Control Number: n84146470
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007362863505171
* Virtual International Authority File: 267694391
* WorldCat (via VIAF): 267694391
# Sotero Baluyut

Sotero Baluyut, ook Sotero Baluyot, (San Fernando, 3 januari 1889 - 6 januari 1975) was een Filipijns politicus.

## Biografie

Sotero Baluyut werd geboren op 3 januari 1889 in San Fernando in de Filipijnse provincie Pampanga. Zijn ouders waren Leoncio Balayot en Casimira Julao. In 1904 kreeg Baluyut de kans om op kosten van de overheid te studeren in de Verenigde Staten. Na de Santa Ana Central and High School in Californië en de University Summer School of Illinois, behaalde hij een bachelor-diploma Civiele techniek aan de University of Iowa. In 1911 keerde Baluyut terug in de Filipijnen, waar hij ging werken voor het Bureau of Public Works als assistent ingenieur in de provincies Pampanga en Cavite. Nadien was hij van 1912 tot en met 1919 districtsingenieur voor de provincies Isabela, Antique, Ilocos Norte, Bulacan en Pangasinan. Ook werkte aan de San Jose-Santa Fe Road. In 1920 werd hij ingenieur voor de Pampanga Sugar Development Corporation.
In 1925 werd Baluyut gekozen tot gouverneur van de provincie Pampanga. Drie jaar later werd hij herkozen. Tijdens zijn termijn van zes jaar als gouverneur was hij verantwoordelijk voor de bouw van vele scholen, ziekenhuizen, wegen en bruggen. Een van de grotere projecten die in zijn termijn gerealiseerd werd was een lange verharde weg dwars door de provincie heen. Na afloop van zijn tweede termijn werd Baluyut namens het 3e senaatsdistrict in 1931 gekozen als lid van de Senaat van de Filipijnen. In de senaat diende hij onder meer de wet in waarmee de National Electric Power and Development Corporation werd opgericht. Eind 1937 werd Baluyut voor een derde termijn gekozen tot gouverneur van de provincie Pampanga.
Baluyut overleed in 1975 op 86-jarige leeftijd. Hij was getrouwd met Encarnacion Lopez en kreeg met haar een zoon.
# Spathius radialis

Spathius radialis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Szepligeti in 1908.
# Spathius psammenitus

Spathius psammenitus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Nixon in 1943.
# Spathius pyrrhus

Spathius pyrrhus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Nixon in 1943.
# Sphaerarthrum pusillum

Sphaerarthrum pusillum is een keversoort uit de familie soldaatjes (Cantharidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1969 gepubliceerd door Wittmer.
# Sphaerarthrum pseudomagniceps

Sphaerarthrum pseudomagniceps is een keversoort uit de familie soldaatjes (Cantharidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1969 gepubliceerd door Wittmer.
# Zoi Sadowski-Synnott

Zoi Sadowski-Synnott (Sydney, 6 maart 2001) is een Nieuw-Zeelandse snowboardster. Ze vertegenwoordigde haar vaderland op de Olympische Winterspelen 2018 in Pyeongchang.

## Carrière

Bij haar wereldbekerdebuut, in december 2016 in Copper Mountain, scoorde Sadowski-Synnott dankzij een negende plaats direct wereldbekerpunten. In februari 2017 stond de Nieuw-Zeelandse in Quebec voor de eerste maal in haar carrière op het podium van een wereldbekerwedstrijd. Op de FIS wereldkampioenschappen snowboarden 2017 in de Spaanse Sierra Nevada veroverde ze de zilveren medaille op het onderdeel slopestyle. Op 15 maart 2017 boekte Sadowski-Synnott in Špindlerův Mlýn haar eerste wereldbekerzege. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2018 in Pyeongchang sleepte de Nieuw-Zeelandse de bronzen medaille in de wacht op het onderdeel big air, op het onderdeel slopestyle eindigde ze op de dertiende plaats.
In Park City nam ze deel aan de FIS wereldkampioenschappen snowboarden 2019. Op dit toernooi werd ze wereldkampioene op het onderdeel slopestyle.
Tijdens de Olympische Winterspelen 2022 won zij de eerste Nieuw-Zeelandse olympische gouden medaille op de Winterspelen door het winnen van het onderdeel slopestyle.

## Resultaten
### Olympische Winterspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2018 | Pyeongchang | 3 Big air 13e Slopestyle |

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2017 | Sierra Nevada | 2 Slopestyle |
| 2019 | Park City | 1 Slopestyle |

### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algm | BA | SBS |
| 2016/2017 | 7e | 18e | 6e |
| 2017/2018 | 49e | – | 11e |
| 2018/2019 | 34e | 10e | – |
| 2019/2020 | 38e | 16e | – |

#### Wereldbekerzeges

| Datum | Plaats | Onderdeel |
| 15 maart 2017 | Špindlerův Mlýn | Slopestyle |
| 9 januari 2021 | Kreischberg | Big air |

## Externe link

* (en) Profiel van Zoi Sadowski-Synnott op de website van de FIS
* (en) Profiel van Zoi Sadowski-Synnott op olympedia.org
2014: Jamie Anderson · 2018: Jamie Anderson · 2022: Zoi Sadowski-Synnott
# Odacantha

Odacantha is een geslacht van kevers uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1798 door Paykull.

## Soorten

Het geslacht Odacantha omvat de volgende soorten:
* Odacantha aegrota (Bates, 1883)
* Odacantha chinensis Jedlicka, 1963
* Odacantha composita Liebke, 1938
* Odacantha cyanea LaFerte-Senectere, 1849
* Odacantha flavipennis Liebke, 1931
* Odacantha hagai Nemoto, 1989
* Odacantha insulicola Basilewsky, 1977
* Odacantha laportei Chaudoir, 1848
* Odacantha melanura (Linne, 1767)
* Odacantha metallica Fairmaire, 1889
* Odacantha pomposa Liebke, 1933
* Odacantha puziloi Solsky, 1875
* Odacantha seriepunctata Chaudoir, 1878
* Odacantha subcomposita Basilewsky, 1970
* Odacantha swazina Basilewsky, 1965
* ↑ Anichtchenko A. et al., (editors): Carabidae of the World. www.carabidae.org (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)
# Slag om de Komandorski-eilanden

De Slag om de Komandorski-eilanden was een zeeslag in de Slag om de Aleoeten, tijdens de Tweede Wereldoorlog. De slag vond circa 160 kilometer ten zuiden van de eilanden, op 27 maart 1943 plaats.

## De slag

De Verenigde Staten kwamen erachter dat er een Japans konvooi met voorraden onderweg was naar de Japanse garnizoenen op de Aleoeten, die ze ongeveer een jaar eerder, op 3 juni 1942, hadden bezet. Hierop werden enkele schepen van de US Navy, onder bevel van schout-bij-nacht (Amerikaanse equivalent: Rear Admiral) Charles McMorris, erop uitgestuurd om dit konvooi te onderscheppen. De Amerikaanse vloot bestond uit de zware kruiser USS Salt Lake City, de oude lichte kruiser USS Richmond en de torpedobootjagers USS Coghlan, USS Bailey, USS Dale en USS Monaghan.
De Amerikanen wisten echter niet dat de Japanners hadden besloten om het konvooi te escorteren met twee zware kruisers, twee lichte kruisers en vier torpedobootjagers, onder bevel van viceadmiraal Boshiro Hosogaya. In de ochtend van 27 maart werd het Japanse konvooi ontdekt door de Amerikaanse vloot waarop een gevecht volgde.
Doordat de slag plaatsvond op open zee en de ontmoeting redelijk op toeval gebaseerd was, had geen van beide partijen lucht- of onderzeesteun, waarmee het een van de weinige zeeslagen was tijdens de Pacifische Oorlog die puur tussen oppervlakteschepen werd uitgevochten, en was het een van de laatste pure schietduels in de maritieme geschiedenis.
Hoewel de Japanners een groter aantal schepen hadden, kwam er geen tactische overwinnaar uit het gevecht. Beide partijen leden verliezen, maar de Amerikaanse schepen waren niet zo zwaar beschadigd als ze hadden kunnen zijn. Toen de Japanners op het punt stonden de overwinning binnen te halen, besloot de Japanse bevelhebber de strijd te staken, uit angst voor mogelijke Amerikaanse luchtsteun en zonder te weten hoeveel schade zijn schepen hadden aangebracht aan de bevelvoerende USS Salt Lake City.
Dankzij het terugtrekken van het Japanse konvooi behaalden de Amerikanen wel een strategische overwinning, want hiermee stopten de Japanse pogingen om de Aleoeten te bevoorraden met oppervlakteschepen, en kon dit alleen nog maar gedaan worden met onderzeeërs.
De Japanse admiraal Hosogaya werd na de slag op non-actief gesteld.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Battle of the Komandorski Islands op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sphaericus langer

Sphaericus langer is een keversoort uit de familie klopkevers (Ptinidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2002 gepubliceerd door Erber & Hinterseher.
# Obscuropterus

Obscuropterus is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Adlbauer.

## Soorten

Obscuropterus is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Obscuropterus melanargyrea (White, 1855)
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Hendrik II van Schwerin

Hendrik II van Schwerin (overleden rond 18 augustus 1267) was van 1246 tot 1267 mede-graaf van Schwerin.

## Levensloop

Hendrik II was de oudste zoon van graaf Günzel III van Schwerin en Margaretha van Mecklenburg, dochter van heer Hendrik Borwin II van Mecklenburg. Vanaf 1246 was Hendrik II medeheerser van Schwerin, maar oefende net als zijn oom Helmhold II geen echte invloed uit op het regeringsgebied.
Hendrik II bleef waarschijnlijk ongehuwd en stierf in 1267 zonder nakomelingen na te laten. Hetzelfde jaar stierf zijn oom, waarna zijn vader als enige heerser van Schwerin achterbleef.
# Verkiezingen voor het Europees Parlement 2014/Kandidatenlijst/PFF

Dit is de kandidatenlijst voor de Belgische Partei für Freiheit und Fortschritt voor de Europese verkiezingen van 2014.

## Effectieven

* Axel Kittel

## Opvolgers

* Patrick Thevissen
* Stephanie Schiffer
* Susanne Scheepers
* André Britz
* Cécile Pfeiffer
* Gregor Freches
# Knalbonbon

Een knalbonbon is een kartonnen buisje dat in bont gekleurd papier is verpakt en waarin zich ofwel speelgoed bevindt, ofwel een papiertje met een spreuk of grap erop. Knalbonbons werden in 1847 in Londen uitgevonden door Tom Smith en vormen een traditioneel onderdeel van het kerstfeest, om welke reden ze in het Engels als ‘Christmas crackers’ bekendstaan.
Traditioneel worden ze vóór de maaltijd op de feestdis gelegd, naast het bestek. Om de knalbonbons te openen, moeten de uiteinden eraf getrokken worden; deze zijn in de buis vastgeklemd middels staafjes waarop zilverfulminaat zit, hetgeen tijdens het openen een knallend geluid voortbrengt. Traditiegetrouw openen twee mensen de knalbonbon gelijktijdig; de inhoud is dan bestemd voor degene die het buisje in handen heeft wanneer een van de uiteinden losgerukt is.
Het speelgoed in de knalbonbon bestaat heden meestal uit een papieren kroontje, een plastic autootje of een ander kunststof kleinood. De papiertjes bevatten woordspelingen of raadseltjes. Oorspronkelijk, in de 19de eeuw, stonden verzen op de papiertjes. De zoon van Tom Smith, Walter, begon de teksten in de vroege 20ste eeuw te diversifiëren.
# Paraeuchaeta simplex

Paraeuchaeta simplex is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Euchaetidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Tanaka.
# Alistra inanga

Alistra inanga is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de kamstaartjes (Hahniidae).
Het dier behoort tot het geslacht Alistra. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Raymond Robert Forster.
# Hendrik Willem Schepp

Hendrik Willem Schepp (Rotterdam, 20 mei 1843 - Neu-Ulm, 31 maart 1912), bekend onder H.W. Schepp, was een Duits (koor)dirigent van Nederlandse komaf. Hij was voornamelijk bekend in Duitsland en Zwitserland.
Hij was zoon van kantoorbediende Hendrik Christiaan Schepp en Susanna Gerdina Dolk. Zuster Jozina Cornelia Schepp huwde met zilversmid Willem Kooiman uit Schoonhoven.
Hij kreeg zijn opleiding op piano en in muziektheorie van Alex W.A. Heyblom. Daarna volgde een studie aan het Conservatorium in Leipzig (1867-1870). Aansluitend werd hij dirigent van de Caeciliavereeniging in Solothurn, Zwitserland. Hij schakelde daarbij bekende solisten in, zoals Willem Margadant, met wie hij in 1872 Richard Wagner ontmoette in Bayreuth. Wagner vroeg hem om samen met Anton Seidl op te treden als corrector van de partituren van Der Ring des Nibelungen; hij kon dat in zijn ogen niet combineren met zijn werk in Zwitserland. Vanaf 1878 was hij te vinden bij het Ulmer Mannenkoor en was inspecteur bij de Swäbische Sangerbund. Hij verbleef daar minstens tot 1884, hij dirigeerde toen het Ulmer zangersfeest.
Volgens Melchior schreef hij een aantal werken binnen de kamermuziek, liederen en werken voor mannenkoor. Zijn Zwei Lieder op tekst van Ernst Wolfram (1874) droeg hij op aan Wilhelmina Gips.
* Eduard A. Melchior: Woordenboek der toonkunst 1890, pagina 598
* J.H. Letzer: Muzikaal Nederland 1850-1910. Bio-bibliographisch woordenboek van Nederlandsche toonkunstenaars en toonkunstenaressen - Alsmede van schrijvers en schrijfsters op muziek-literarisch gebied, 2. uitgaaf met aanvullingen en verbeteringen. Utrecht: J. L. Beijers, 1913, pagina 156.
* Redactie, Familieberichten (Overlijdensbericht). Bredasche Courant (3 april 1912). Geraadpleegd op 25 september 2022 – via delpher.nl.
# Allerheiligenkapel

De Allerheiligenkapel is een kapel in de Vlaams-Brabantse stad Diest, gelegen aan de Allerheiligenberg 40.
Hier bevond zich een barokkapel van 1648 die in 1854 werd vervangen door een bouwwerk in neoclassicistische stijl.
Deze kapel, feitelijk een kerkgebouw, bezit een schilderij van de kruisafneming van omstreeks 1700. Uit het eerste kwart van de 16e eeuw en uit de 18e eeuw is er beeldhouwwerk in hout. De communiebank (midden 18e eeuw) is in Lodewijk XV-stijl. Het koorhek is van 1762 en het doksaal is uit dezelfde tijd.
Het hoofdaltaar is 19e-eeuws en werd uitgevoerd in neoclassicistische stijl.
# Hendrik Willem ter Haar

Hendrik Willem ter Haar (Oosterwolde, 3 september 1922 - Hoogzand, 19 juli 2012) was een Nederlandse geriater en oprichter van de stichting Alzheimer Nederland. Ook was hij mede-oprichter en voorzitter van Alzheimer Europe en bestuurslid van Alzheimer Disease International.
Henk ter Haar werd geboren op 3 september 1922 in Oosterwolde als zoon van Barend ter Haar en Reinette Schnitger. Hij volgde Gymnasium Alpha en Beta in Deventer en studeerde daarna geneeskunde aan Universiteit Leiden alwaar hij ook lid was van LSV Minerva. Hij trouwde in 1947 te Diepenveen met Vera Elisabeth van Oyen, ze kregen vijf kinderen. In 1954 werd hij huisarts in Biezelinge en in 1964 geneesheer-directeur van het verpleeghuis Nieuw Toutenburg in Noordbergum. Daar werd hij verpleeghuisarts en vervolgens klinisch geriater.
Voor zijn werk op het gebied van de ziekte van Alzheimer werd hij in 1983 benoemd tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau. Ter ere van hem werd tien jaar lang door Alzheimer Nederland de ter Haar Penning uitgereikt. De Ter Haar-penning werd toegekend aan een project of persoon die een bijzondere bijdrage leverde aan het welzijn van mensen met dementie en hun familie.
# Alice Hall

Alice Hall, pseudoniem van Alice Marie Laquiere (Brussel, 26 juni 1917 – Barberton (Ohio), 3 maart 1999) was een jazzaccordeonist. In 1949 bracht ze een single uit.

## Jeugd

Hall groeide op in Detroit] nadat haar familie van België naar de Verenigde Staten was gemigreerd. Haar vader was een muzikant en leerde haar drums en accordeon spelen zodat zij hem op het podium kon vergezellen. Ze speelde een Europees type knopaccordeon (chromatisch) met een “finto-piano” keyboard zoals deze ook gebruikt werden door vaudeville-accordeonist Pietro Frosini en jazzaccordeonist Leon Stash.  Toen ze 13 jaar was begon ze te werken bij een radiostation in Detroit. Om te zorgen dat ze een plek had om op te treden opende haar vader een bar, The Blue Star. Ze begon een band met haar zus Rachel. Tijdens de tweede wereldoorlog kwamen ze in het magazine Billboard als "2 Boys, 2 Girls, Sax, Piano, Accordeon, Drums".

## Carrière

Benny Goodman vroeg haar om mee op tournee te gaan, maar de clubeigenaar waar ze op dat moment speelde wilde haar contract niet vrijgeven. Ze weigerde in te gaan op de vraag van Jack Teagarden om bij zijn orkest te komen spelen. Later zei ze hierover: “Als je in een big band speelt krijg je maar kans om 16 maten te spelen of zelf 8 maten, en dat is het. Dat is niks... Ik wilde bewijzen dat je iets kunt doen met dit instrument, behalve de gewone, 'Jolly Caballero'-muziek, weet je wel”.
Hall heeft maar weinig opnames gemaakt. In 1997 zei ze hierover in een interview op National Public Radio (NPR) dat ze “het te druk had gehad met optreden”.
In 1948 ondertekende ze een contract met Capitol Records maar door het verbod op opname van de Musicians Union werden opnames uitgesteld. Vervolgens kwam daar nog eens de staking van muzikanten van 1942 – 1944 bij. Ze heeft zelf één commerciële plaat uitgebracht (78 rpm disc) "Pennies from Heaven"/"Caravan" bij Capitol in 1949. Een Zweeds accordeon museum heeft hier een kopie van in zijn bezit. Hall heeft later ook nog wat demo’s gemaakt en zelf wat ruwe live-opnames uitgegeven.

## Latere jaren

In 1970 stopte Hall met muziek. Ze liet zich opnemen in het ziekenhuis met een depressie en sprak bijna niet gedurende 10 jaar. In 1985 kwam ze terug boven water. De rest van haar leven bleef ze toegewijd aan haar instrument en steunde ze andere accordeonisten. Ze publiceerde de nieuwsbrief Friends of the Accordion. Haar versie van “What is this thing called love?” werd opgenomen in de Planet Squeezebox compilation van 1995.
* ↑ (en) Noir, Accordion, Alice Hall, Squeezebox Goddess, 1917-2000. Accordion Uprising (17 februari 2013). Geraadpleegd op 11 september 2024.
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 7143 1572
* Library of Congress Control Number: no2012082451
* MusicBrainz: 1354adf6-bcfd-4ecb-84df-49ace7307c10
* Virtual International Authority File: 251084409
* WorldCat (via VIAF): 251084409