OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Elva Hsiao

Elva Hsiao (Taipei, 24 augustus 1979) is een Taiwanese artiest die in het Standaardmandarijn zingt.
Ze schrijft en spreekt enigszins Engels, vanwege een studie aan het John Casablanca's College in Vancouver. Terwijl ze in Vancouver verbleef nam ze deel aan een talentenjachtauditie in 1998 onder haar geboortenaam Hsiao Ya-chih (蕭雅之) met CoCo Lee's "Love me a little longer". Ze was een van de twaalf finalisten, maar bereikte niet de top-5. In 1999 kwam haar eerste album uit, er werden meer dan een miljoen exemplaren van verkocht in Azië, bij het label Virgin records Taiwan (EMI Group). In 2002 zong ze U Make Me Wanna als onderdeel van haar album Love's Theme Song, Kiss, samen met de boyband Blue. In 2004 nam ze afscheid van EMI. In 2005 tekende ze uiteindelijk bij Warner Music.
Het zou echter tot juni 2006 duren voor Hsiao weer een single zou uitbrengen, The World I Want (我要的世界). In december 2006 kwam uiteindelijk een langbeloofd album uit, het kreeg uiteindelijk de titel [1087] - een verwijzing naar het aantal dagen dat ze afwezig was geweest uit de mandopop-scene. Hierna kwamen nog enkele singles uit. In 2008 keerde Hsiao terug naar EMI Records, een overstap die ze omschreef als "weer naar huis gaan". In juni 2008, rond de Olympische Spelen, kwam haar nieuwe album, 三面夏娃, uit.

## Discografie
### Studioalbums

* Elva Hsiao (蕭亞軒同名專輯 Xiao Ya Xuan Tong Ming Zhuan Ji) (1999) EMI
* Red Rose (紅薔薇 Hong Qiang Wei) (2000) EMI
* Tomorrow (明天 Ming Tian) (2001) EMI
* 4 U (4U) (2002) EMI
* Love's Theme Song, Kiss (愛的主打歌，吻 Ai De Zhu Da Ge, Wen) (2002) EMI
* In Love With Love (愛上愛 Ai Shang Ai) (2003) EMI
* Fifth Avenue (第五大道 Di Wu Da Dao) (2003) EMI
* 1087 (1087 Yi Ling Ba Qi) (2006) Warner Music
* 3-Faced Elva (3面夏娃 San Mian Xia Wa) (2008) EMI
* Diamond Candy (鑽石糖 (2009) EMI

### Verzamelingen en compilaties

* Beautiful Episode (美麗的插曲 Mei Li De Cha Qu) (2004) EMI
* Love Elva... Remix & More (最熟悉的...蕭亞軒 Zui Shu Xi De...Xiao Ya Xuan) (2006) EMI
# Elimaea macra

Elimaea macra is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1838 door Serville.
# Emblemariopsis

Emblemariopsis is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van snoekslijmvissen (Chaenopsidae).

## Soorten

* Emblemariopsis arawak Victor, 2010
* Emblemariopsis bahamensis Stephens, 1961
* Emblemariopsis bottomei Stephens, 1961
* Emblemariopsis carib Victor, 2010
* Emblemariopsis dianae Tyler & Hastings, 2004
* Emblemariopsis diaphana Longley, 1927
* Emblemariopsis leptocirris Stephens, 1970
* Emblemariopsis occidentalis Stephens, 1970
* Emblemariopsis pricei Greenfield, 1975
* Emblemariopsis ramirezi (Cervigón, 1999)
* Emblemariopsis randalli Cervigón, 1965
* Emblemariopsis ruetzleri Tyler & Tyler, 1997
* Emblemariopsis signifer (Ginsburg, 1942)
* Emblemariopsis tayrona (Acero P., 1987)
* ↑ (en) Emblemariopsis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Endschütz

Endschütz is een gemeente in de Duitse deelstaat Thüringen, en maakt deel uit van de Landkreis Greiz. Endschütz telt 327 inwoners.
# Emilie Luzac

Emilie Marguérite Luzac (Leiden, 30 november 1748 – Watten, 28 november 1788) was een Nederlands patriot en echtgenote van Wijbo Fijnje (1750-1809).

## Leven en werk

Luzac, telg uit het geslacht Luzac, werd in Leiden geboren als een dochter van boekverkoper en krantenuitgever Jean (Jan) Luzac en Anna Hillegonda Valckenaer. Op 5 november 1775 huwde zij met Wijbo Fijnje. Het echtpaar Fijnje-Luzac kreeg drie kinderen, te weten Jean Etienne Fijnje, Miete-Coosje Fijnje en het bijna direct na de geboorte overleden Gontje Fijnje. Ze woonden in Delft, maar bezaten ook in Voorburg het landgoed Vlietenburgh.
Wijbo Fijnje, die tot de patriotten behoorde en uitgever was van de Hollandsche Historische Courant te Delft, moest hij, samen met zijn gezin, na de Oranje-omwenteling van 1787 vluchten. Het gezin vertrok eerst naar Antwerpen, vervolgens naar Brussel, en uiteindelijk naar Watten in Frans-Vlaanderen, waar Emilie in 1788 overleed. Brieven van Emilie (en enkele van Wijbo Fijnje) zijn, met een uitvoerige inleiding, uitgegeven door Baartmans onder de titel Myne beslommerde Boedel (2003).

## Externe link

* Digitaal Vrouwenlexicon van Nederland: Luzac, Emilie Marguérite
Literatuur
* M.C. Fijnje-Luzac, Myne beslommerde Boedel. Brieven in ballingschap 1787-1788, editie Jacques J.M. Baartmans, 2003.
* C. Kroes-Ligtenberg, Dr. Wybo Fijnje (1750 - 1809); belevenissen van een journalist in de patriottentijd, 1957.
# Emilie Högqvist

Emilie Sophie Högqvist (Stockholm, 29 april 1812 – Turijn, 18 december 1846) was een Zweeds actrice. Ze was de dochter van Anders Högqvist en Anna Beata Hedvall. Haar broer Jean Högqvist was eveneens een bekend Zweeds acteur.
Högqvist studeerde bij het Koninklijk Theater in Stockholm, waar ze debuteerde in 1828. Ze was een van de meest gevierde primadonna’s van haar tijd en werd de Zweedse Aspasia genoemd.
Nadat ze een relatie had gehad met de Britse diplomaat John Bloomfield (met wie ze ook een dochter had, Tekla), leerde ze kroonprins Oscar kennen en werd zijn maîtresse. Oscar huurde voor haar een luxe appartement in Stockholm, vlak bij het koninklijk paleis, waar hij met zijn vrouw en kinderen woonde. Er werd gezegd dat hij om de dag met Högqvist sliep.
Högqvist en Oscar kregen twee kinderen, Hjalmar en Max, spottend ook de prinsen van Lapland genoemd. Max was vernoemd naar Maximiliaan van Leuchtenberg, broer van ’s konings vrouw Joséphine.
Högqvist stierf in Turijn, waar zij probeerde te herstellen van ziekte, waarschijnlijk tuberculose en mogelijk kanker.
# Emilie Moberg

Emilie Moberg (Halden, 12 juli 1991) is een Noorse voormalige wielrenster. In 2012 vertegenwoordigde ze Noorwegen in de Olympische wegrit in Londen. Ze behaalde diverse keren een medaille op het Noors kampioenschap wielrennen op de weg. Ook werd ze Noors kampioene in de Wintertriatlon. Tussen 2010 en 2017 reed ze bij de Noorse wielerploeg Hitec Products, in 2018 en 2019 voor het Deense Team Virtu en vanaf 2020 voor het Britse Drops-Le Col. Na 2022 beëindigde ze haar carrière.
Haar vader Roy Moberg is de organisator van de Ladies Tour of Norway.

## Palmares

2011
* 2 Noors kampioenschap op de weg
* 5e etappe Trophée d'Or
* 2e etappe Tour de l'Ardèche
2012
* Eindklassement en 1e etappe Tour of Zhoushan Island
2013
* 3 Noors kampioenschap op de weg
2015
* 2e en 4e etappe Tour de Feminin - O cenu Českého Švýcarska
2017
* 5e etappe Healthy Ageing Tour
* Puntenklassement Tour of Zhoushan Island
** 1e en 3e etappe Tour of Zhoushan Island
2019
* 2e etappe Ronde van Uppsala
2020
* 3 Noors kampioenschap op de weg
# El Porvenir

El Porvenir (uit het Spaans: "De toekomst") kan verwijzen naar:
* El Porvenir (El Salvador), een gemeente in het Salvadoraanse departement Santa Ana
* El Porvenir (Atlántida), een gemeente in het Hondurese departement Atlántida
* El Porvenir (Francisco Morazán), een gemeente in het Hondurese departement Francisco Morazán
* El Porvenir (Panama), de hoofdstad van de Panamese comarca Kuna Yala
* El Porvenir, een district van de Peruviaanse provincia Trujillo
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van El Porvenir en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Endotricha sasakawai

Endotricha sasakawai is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Yoshiyasu.
# Elaphoidella parapostolovi

Elaphoidella parapostolovi is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Canthocamptidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Wells.
# Entedon longiventris

Entedon longiventris is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1848 door Ratzeburg.
# Emacs

Emacs is een groep van teksteditors met uitgebreide mogelijkheden en een krachtige macro-taal (Elisp, een vorm van Lisp). Deze teksteditors zijn populair onder programmeurs en andere technisch ingestelde computergebruikers. De originele EMACS ontstond uit een verzameling Editor-MACroS voor de editor TECO, dat in 1958 ontstond. In 1975 gaven Richard Stallman, Guy Steele en Dave Moon de verzameling macro's de naam EMACS.
Sindsdien zijn er veel nieuwe varianten van Emacs verschenen. Twee ervan zijn breed in gebruik. De originele GNU Emacs die door Richard Stallman wordt ontwikkeld sinds 1984, en XEmacs, die wegens onvrede in 1991 zich van GNU Emacs afsplitste en nog steeds in 2014 onafhankelijk wordt ontwikkeld. De programmeertaal Elisp maakt het de gebruikers mogelijk om eigen commando's en lambdacalculus te schrijven. Zelf bevat Emacs bij installatie duizenden commando's, welke in macro's gecombineerd kunnen worden om het werk van de gebruiker te automatiseren.
In de jaren 80 van de 20e eeuw woedde er een onvermoeibare woordenstrijd over wie de beste editor had tussen gebruikers van Emacs (meestal Lisp-programmeurs van MIT of Stanford), en gebruikers van vi (meestal C-programmeurs op Unix-systemen, bijvoorbeeld uit Berkeley).
# Emad Mohammed Ridha

Emad Mohammed Ridha (Karbala, 24 juli 1982) is Iraaks voetballer die als aanvaller speelt.
Hij speelt sinds 2011 bij Sepahan in Iran en sinds 2000 speelde hij 89 keer voor het Iraaks voetbalelftal waarbij hij 26 doelpunten maakte.

## Externe link

* Profiel op National-Football-Teams.com
# Eli Terry

Eli Terry Sr (East Windsor, 13 april 1772 - Plymouth (Connecticut), 24 februari 1852) was een Amerikaans uitvinder en horlogemaker in Connecticut. Hij introduceerde de massaproductie in de ambachtelijke kunst van het klokkenmaken, waardoor klokken betaalbaar werden voor de gemiddelde Amerikaanse burger.
Terry ontving een Amerikaans patent voor een plank-uurwerkmechanisme. Hij neemt ook een belangrijke plaats in in de geschiedenis van de opkomst van uitwisselbare onderdelen in de productie.
Terry werd een van de meest gewaardeerde mechanici in New England in het begin van de negentiende eeuw. Het dorp Terryville, Connecticut is genoemd naar zijn zoon, Eli Terry Jr.

## Publicaties

* Hoopes, Penrose R. Connecticut Clockmakers of the Eighteenth Century. Hartford, C.T.: Edwin Valentine Mitchell, Inc., 1930, ISBN 0-8048-1152-0.
* Jerome, Chauncey, History of the American Clock Business for the Past Sixty Years and Life of Chauncey Jerome. New Haven, Conn., 1860
* Muir, Diana, Reflections in Bullough's Pond; Economy and Ecosystem in New England, University Press of New England, 2000
* Roberts, Kenneth D. & Snowden Taylor Eli Terry and the Connecticut Shelf Clock, second edition. Fitzwilliam, New Hampshire: Ken Roberts Publishing Company, 1994.
* Smith, Alan, ed. The Country Life International Dictionary of Clocks. Middlesex, England: Country Life Books, 1979.
* ↑ Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Eli Terry op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6704 2345
* Library of Congress Control Number: n95023170
* SNAC: w6639qd6
* Union List of Artist Names: 500078934
* Virtual International Authority File: 16470271
* WorldCat (via VIAF): 16470271
# Eli V van Périgord

Eli V van Périgord (1136-1205) was van 1166 tot aan zijn dood graaf van Périgord. Hij behoorde tot het huis Périgord.

## Levensloop

Eli V was de zoon van graaf Boso III van Périgord en diens echtgenote Comtorissa. In 1166 volgde hij zijn vader op als graaf van Périgord.
In 1181 nam hij deel aan de revolutie van Aquitaanse edelen tegen hertog Richard Leeuwenhart. Deze sloeg de opstand neer, waarna Eli zich in 1182 moest onderwerpen.
Toen Richard Leeuwenhart tijdens zijn terugreis van de Derde Kruistocht in 1192 gevangengenomen werd, sloot Eli V zich aan bij de opstand van koning Filips VI van Frankrijk en graaf Raymond V van Toulouse. Ditmaal werd de opstand neergeslagen door de Aquitaanse seneschalk Elias de la Celle en prins Sancho van Navarra.
In mei 1204 huldigde hij in Rouen koning Filips IV van Frankrijk als leenheer van Périgord. Hiermee werden de traditionele leenverhoudingen met het hertogdom Aquitanië beëindigd. Het duurde echter tot 1214 voor Jan zonder Land, de toenmalige hertog van Aquitanië, dit erkende.
Eli V stierf rond het jaar 1205.

## Huwelijk en nakomelingen

Eli was gehuwd met Raymonde, dochter van Raymond van Turenne, burggraaf van Ribérac. Ze kregen volgende kinderen:
* Archimbald I (overleden in 1212), graaf van Périgord
* Archimbald II (overleden in 1239), graaf van Périgord
* Eli I Talleyrand, heer van Grignols
* Armand (1178-1244), grootmeester van de Orde van de Tempeliers

## Externe link

* Fiche Eli V van Périgord op genealogics.org.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Elias VI. (Périgord) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Eli Tomac

Eli Tomac (Cortez, Colorado, 14 november 1992) is een Amerikaans motorcrosser. Hij is de zoon van voormalig wielrenner en wereldkampioen mountainbike crosscountry John Tomac.

## Carrière

Tomac begon zijn professionele carrière in 2010, bij Honda. Hij wist meteen zijn debuutwedstrijd te winnen, de eerste rijder die dit presteerde sinds James Stewart. In 2011 wist hij tweemaal te winnen in de Supercross en stond zesmaal op het podium. Hij wist het SX-kampioenschap te winnen in 2012. In 2013 werd hij tweede op twee puntjes van winnaar Ken Roczen, maar won wel het motorcrosskampioenschap.
Vanaf 2014 maakte Tomac de overstap naar de 450cc-klasse. Zijn eerste twee jaren werden genekt door verschillende blessures. In 2015 werd hij tweede in de supercross na Ryan Dungey. Sinds 2016 rijdt Tomac voor Kawasaki.
Tomac maakte ook al enkele gastoptredens tijdens de Amerikaanse Grands Prix van het Wereldkampioenschap motorcross.
Tomac werd ook al enkele keren geselecteerd voor de Amerikaanse ploeg in de Motorcross der Naties, maar wist tot op heden die wedstrijd niet te winnen.

## Palmares

* 2012: AMA SX Lites kampioen
* 2013: AMA Lites Nationals kampioen
* 2017: AMA 450cc Nationals kampioen
* 2018: AMA 450cc Nationals kampioen
* 2020: AMA 450cc Supercross kampioen
GP-overwinningen :
| No. | Datum | Grand Prix van | Plaats |
| MXGP-klasse ||||
| 1 | 03-09-2016 | Americas (Verenigde Staten) | Charlotte Motor Speedway |
| 2 | 11-09-2016 | Verenigde Staten | Glen Helen |
* 2022: naar Yamaha star racing
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Eli Tomac op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Emile de la Fuente

Emile Jacques de la Fuente (Paramaribo, 28 december 1898 - aldaar, 26 februari 1977) was een Surinaams ondernemer en politicus.
Zijn voorouders waren Sefardische Joden die uit Spanje naar Nederland waren gevlucht. Zijn grootvader kwam als Nederlands militair naar Suriname en werd daar ondernemer en diens zoon Samuel Abraham de la Fuente was bioskoopeigenaar in Paramaribo. In navolging van die vader was E.J. de la Fuente aan het begin van zijn loopbaan ook betrokken bij het vertonen van films maar hij hield zich ook bezig met de verhuur daarvan en beperkte zich niet tot Suriname maar was daarmee ook actief in het Caribisch gebied waarvoor hij zeven jaar daar veel aan het reizen was. In 1930 begon de intussen met Tilly Fernandes getrouwde De la Fuente een klein hotel wat later zou uitgroeien tot het Palace Hotel aan het Gouvernementsplein (thans Onafhankelijkheidsplein). Ze zouden één kind krijgen, Harold, die in 1948 bij een vliegtuigongeluk in Puerto Rico om het leven kwam. Met de komst van de Amerikanen vanaf 1939 vanwege het militaire belang van aluminium voor de vliegtuigindustrie gingen de zaken goed voor hem en hij kwam daarnaast als eigenaar/huurder aan de leiding te staan van vier bioscopen (Bellevue, Star, Tower en Luxor). Daarnaast was hij politiek actief. Zo werd hij in 1946 gekozen in de Staten van Suriname. In 1949 werd hij bij de eerste algemene verkiezingen voor de Nationale Partij Suriname (NPS) herkozen. Na een conflict binnen die partij (zie Hospitaalkwestie) behoorde hij in 1950 tot de 8 van de 13 NPS-Statenleden die die partij verlieten, en kort daarop gaf hij ook zijn zetel op. Het jaar erop keerde hij weer terug in de NPS en werd er zelfs korte tijd partijvoorzitter. Bij de verkiezingen van 1958 werd hij weer gekozen als Statenlid voor die partij. Ook bij de daaropvolgende verkiezingen in maart 1963 werd hij herkozen als NPS-Statenlid. J.S.P. Kraag, tot dan Statenvoorzitter, werd na de formatie benoemd tot minister van Sociale Zaken waarop De la Fuente hem in mei 1963 opvolgde als voorzitter. In januari 1964 stapte hij als voorzitter alweer op, officieel vanwege gezondheidsproblemen maar er zou ook een conflict met premier J.A. Pengel hebben gespeeld. De la Fuente was ook actief betrokken bij andere organisaties. Zo was hij onder meer als voorzitter van de Surinaamse Voetbal Bond (SVB) betrokken bij het in 1953 geopende Suriname Stadion dat later hernoemd werd tot het 'André Kamperveenstadion' en speelde hij een belangrijke rol bij de oplossing van het langdurig conflict tussen SVB en de 'Nederlandsch Guyana Voetbal Bond' (NGVB). Verder was hij de opdrachtgever voor de bouw van het Parima-zwembad. Hij bleef tot op latere leeftijd actief als ondernemer en bestuurder. Eind 1972 moest hij zijn functie als president-commissaris van de Surinaamsche Waterleiding Maatschappij (SWM) neerleggen omdat de regering besloten had dat voortaan door de overheid benoemde directieleden en commissarissen als ze 70 worden die functie moeten beëindigen. Hij overleed begin 1977 op 78-jarige leeftijd.
# Engerhafe

Engerhafe is een dorp in de Landkreis Aurich in de Duitse deelstaat Nedersaksen. Bestuurlijk maakte het vanaf 1938, samen met Fehnhusen, Oldeborg en Upende deel uit van de gemeente Oldeborg, die sedert 1972 op haar beurt een Ortsteil is van de gemeente Südbrookmerland. Het dorp ligt op een uitloper van de geest die door het midden van Oost-Friesland loopt.
Het dorp komt onder de namen Buta-Ee (buiten de Ee) en Uthengrahove (hove wijst op een gerechtsplaats) voor in oorkondes uit de tijd tussen 1250 en 1276. Uit die tijd stamt ook de bouw van de kerk van Engerhafe, gewijd aan Johannes de Doper. Bij de kerk staat een losstaande klokkentoren, alsmede een steenhuis uit de vijftiende eeuw dat dienstdoet als pastorie.
* Klokkentoren
* 15e-eeuwse pastorie te Engerhafe

## Concentratiekamp

Bij het dorp werd in oktober 1944 een concentratiekamp gebouwd als nevenvestiging van het kamp Neuengamme. In het kamp werden ongeveer 2.000 mensen onder onmenselijke omstandigheden geïnterneerd, met name verzetslieden, dwangarbeiders en gijzelaars uit Nederland. De kampbewoners werden tussen oktober en december 1944 te werk gesteld bij de bouw van de zogenaamde Friesenwall, een verdedigingslinie die de nazi's bouwden van de Nederlandse grens tot aan Denemarken. Toen het kamp in december weer werd gesloten, hadden zo'n 200 gevangenen het niet overleefd. De overlevenden werden teruggestuurd naar Neuengamme.
# Engersgouw

De Engersgouw was een Middeleeuwse Frankisch gouwgraafschap aan de Middelrijn.
Het graafschap werd op 24 juni 773 voor het eerst genoemd in de codex van Lorsch
De Engersgouw grensde in het noorden aan de Ripuarische landschappen Ahrgouw en Auelgouw aan de Sieg. Vanaf het huidige Kasbach-Ohlenberg (zuidelijk van de deelstaatgrens tussen Noordrijn-Westfalen en Rijnland-Palts) uit volgde de grens de waterscheiding tussen de Sieg en de Wied tot aan de bronnen van de Wied, sprong naar de bronnen van de Gelbach over en volgde deze beek tot aan de monding in de Lahn bij Langenau. De Lahn en de Rijn omsloten de gouw naar het zuiden en westen.
De voormalige stad Engers, sinds 1970 een stadsdeel van Neuwied, ontleent zijn naam aan de Engersgouw.

## Voetnoten

* ↑ (de) Übersetzung des Lorscher Codex
# Epidesma obliqua

Epidesma obliqua is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Schaus.
# Epiglaea apiata

Epiglaea apiata is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1874 door Grote.
# Epigiaura

Epigiaura is een geslacht van vlinders van de familie visstaartjes (Nolidae).

## Soorten

* E. trachylepis A.E. Prout
# Eolië

Eolië of Aeolië (Oudgrieks Αιολία, Aiolía; Latijn Aeolia), ook wel Eolis (Oudgrieks Αιολίς, Aiolís), was een gebied dat het westen en noordwesten van Anatolië omvatte, merendeels langs de kust, maar ook met enkele eilanden (met name Lesbos), waar de Eolische poleis lagen. Eolis overlapte met de zuidelijke gedeeltes van Mysië, welke de noordgrens vormde, Ionië in het zuiden en Lydië in het oosten. In vroege tijden waren de twaalf belangrijkste steden van Eolis onafhankelijk, en vormden een liga: Cyme (ook genoemd Phriconis), Larissae, Neonteichos, Temnus, Cilla, Notium, Aegiroessa, Pitane, Aegeaeae, Myrina, Gryneia, en Smyrna (Herodotus, 1.149).
Volgens de beschrijving van Homerus landde Odysseus na zijn verblijf bij de Cyclopen op het eiland van Aiolos, die hem de westenwind Zephyr verschafte.

## Bekende inwoners van Eolis

* Autolycus van Pitane
* Heracleides van Cyme
Bithynië · Cappadocië · Carië · Cilicië · Dorische hexapolis · Eolië · Frygië · Galatië · Ionië · Lycaonië · Lycië · Lydië · Mysië · Pamfylië · Paflagonië · Pisidië · Pontus · Troas
# Eolisch (toonladder)

De eolische toonladder (ook wel gespeld als aeolisch) is een van de zeven hoofd kerktoonsoorten of modi zoals die in de westerse muziek worden gebruikt. Deze toonladder kan worden verkregen door op een piano vanaf de A omhoog te spelen op de witte toetsen tot de eerstvolgende A.
    A 1 B ½ C 1 D 1 E ½ F 1 G 1 A
De eolische toonladder wordt ook wel natuurlijk mineur genoemd (want zonder leidtonen).
Evenals ionisch heeft de erin besloten tritonus geen relatie tot de "harmonische tonen" 1, 3 of 5: in de hieronder afgebeelde rij tonen is de tritonus (twee noten met een afstand van 3 hele noten) de combinatie B-F (of F-B). De harmonische tonen zijn A, C en E en tussen deze twee sets zit dus geen overlap. Dit is ook het geval bij de ionische toonladder (de harmonische tonen zijn hier C-E-G). Bij de andere toonladders komen B of F (of beide, in de Locrische) wel voor in het harmonische akkoord. Overigens is de tritonus in alle toonladders met onderstaande noten de combinatie B-F (of F-B).
Eolisch is geen authentieke kerktoonsoort zoals deze in de middeleeuwen en met name in het gregoriaans gebruikt werden.

## Voorbeelden van eolische toonladders

A eolisch
C eolisch
Ionisch · Dorisch · Frygisch · Lydisch · Mixolydisch · Eolisch · Locrisch
# Empis praecox

Empis praecox is een vliegensoort uit de familie van de dansvliegen (Empididae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1867 door Loew.
# Eoophyla plicatalis

Eoophyla plicatalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Acentropinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1866 door Francis Walker.
De soort komt voor in Indonesië (Sulawesi en Makian).
# Eoophyla pulchralis

Eoophyla pulchralis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Acentropinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 2003 door Wolfgang Speidel.
De soort komt voor in de Filipijnen (Luzon).