OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gepluimde koketkolibrie

De gepluimde koketkolibrie (Lophornis chalybeus) is een vogel uit de familie Trochilidae (kolibries).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in het Amazonebekken van zuidoostelijk Brazilië. De ondersoorten L. c. verreauxii: van oostelijk Colombia tot Midden-Bolivia en noordwestelijk Brazilië en L. c. klagesi van zuidoostelijk Venezuela zijn afgesplitst als groenkuifkoketkolibrie.
* ↑ (en) Gepluimde koketkolibrie op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Montague Rhodes James

Montague Rhodes James, of M.R. James (1 augustus 1862 – 12 juni 1936) was een Engels schrijver. James herdefineerde het genre van het spookverhaal bij de aanvang van de 20e eeuw door de formele gothic clichés van zijn voorgangers te verlaten en meer realistische hedendaagse settings te gebruiken.
Hij was student in Eton en later voor het leven benoemd als docent.
James' spookverhalen werden gepubliceerd in een reeks verzamelingen: Ghost Stories of an Antiquary (1904), More Ghost Stories of an Antiquary (1911), A Thin Ghost and Others (1919), en A Warning to the Curious and Other Ghost Stories (1925).

## Publicaties

* Ghost Stories of an Antiquary (1904)
* More Ghost Stories of an Antiquary (1911)
* A Thin Ghost and Others (1919)
* Warning to the Curious and Other Ghost Stories (1925)
* Bibsys: 90099192
* Biblioteca Nacional de España: XX995212
* Bibliothèque nationale de France: cb120156502 (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058521252606706
* CiNii: DA01441158
* Gemeinsame Normdatei: 123511399
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0785 3573
* Library of Congress Control Number: n80109149
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000163333
* MusicBrainz: a2135b5d-4a36-40cf-b1af-fb7fd0b1f3e9
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00444497
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0008527
* Nationale bibliotheek van Australië: 36543014
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007276159505171
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000029364
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068640536
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003418902
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: CFIV054626
* SNAC: w67m0h9f
* Système universitaire de documentation: 028290887
* Trove: 1282818
* Union List of Artist Names: 500320063
* Virtual International Authority File: 88882890
* WorldCat (via VIAF): 88882890
# The sound of dreams

The sound of dreams is een studioalbum van muzikale duizendpoot David Minasian.
De titel verwijst naar Minasians droom ooit eens muziek op te nemen met zijn muzikale voorbeelden. De opnamen van het album begonnen reeds direct na zijn album Random Acts of Beauty waarbij hij al kon samenwerken met Andrew Latimer van Camel. De opnamen kwamen deels stil te liggen toen een van zijn voorbeelden Justin Hayward van de The Moody Blues hem vroeg regisseur te worden van een live dvd (Spirits ... live). Het oponthoud zorgde ervoor dat hij een keur van artiesten uit de progressieve rock kon inschakelen bij de opnamen van The sound of dreams.
De opnamen namen veel tijd in beslag, de musici die hij wilde inschakelen hadden zo hun eigen werkzaamheden. Het was in de ogen van Minasian het wachten waard; hij wilde zijn “muzikale helden” toch samen een nummer van hem laten uitvoeren/opnemen. Zo zijn in het titelstuk zowel Annie Haslam van Renaissance, Billy Sherwoord van Yes en Steve Hackett (korte periode in Genesis te horen. In The wind of heaven (epilogue) deed Minasian een poging de muziek van The Moody Blues (Hayward) en Renaissance (Haslam) uit midden jaren zeventig te laten samensmelten.

## Musici

* David Minasian – alle muziekinstrumenten behalve:
* Geof O’Keefe – drumstel (tracks 3, 5, 6, 8, 10-12), gitaar (track 12)
* Justin Minasian – gitaar (tracks 2, 3, 5, 7-12), toetsen, basgitaar (track 10)
* Justin Hayward – zang, gitaar, toetsen (track 1)
* Steve Hackett – gitaar (tracks 4 en 6)
* Annie Haslam – zang, (tracks 4 en 12)
* Billy Sherwood – basgitaar (tracks 4 tot en met 6 en 12)
* P.J. Olsson – zang (track 11, toetsen (track 8 en 10); Olsson werkte bij Alan Parsons Project)
* Julie Ragins – zang (track 8); zij maakte sinds 2003 als achtergrondzangeres deel uit van de Moody Blues
* Alberto Parodi – toetsen (track 1), percussie (track 1)
* Francesca Rapetti – fluit (track 1)
* Kerry Chicoine – basgitaar (track 3)

## Nasleep

Al gedurende de voorbereidingen van het album kon Minsian aan de slag bij Camel en Alan Parsons Project en remasterde zijn vorige album, dat vanwege het faillissement van het platenlabel al enige tijd niet meer in de handel was. Er gingen ook gedachten rond voor een nieuw album, nog niet verschenen in 2024.
* The sound of dreams op Progwereld )geraadpleegd 23 april 2021); [http://www.progarchives.com/album.asp?id=70095 The sound of dreams op Progarchives, waar het werd gewaardeerd met 3,93 uit 5 bij74 stemmen (geraadpleegd 23 juni 2021)
* Paul Rijkens: IO Pages 167, november 2020 in gesprek met Minasian over genoemd album
* exemplaar van het album
# Corymorpha rubicincta

Corymorpha rubicincta is een hydroïdpoliep uit de familie Corymorphidae. De poliep komt uit het geslacht Corymorpha. Corymorpha rubicincta werd in 2008 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Watson.
# Autodesk 3ds Max

Autodesk 3ds Max (voorheen 3D Studio Max, vaak afgekort tot 3ds Max) is een computerprogramma voor het vervaardigen van 3D ruimtelijke modellen met behulp van vectoren en coördinaten. De gemaakte oppervlaktes kunnen worden bekleed met afbeeldingen (texture mapping) zodat een rechthoekig blok er als een huis uit kan zien.
De geconstrueerde objecten kunnen bij elkaar in dezelfde virtuele ruimte worden geplaatst. Er zijn uitgebreide mogelijkheden voor het plaatsen van lichtbronnen, het richten van lichtbundels en het beïnvloeden van de mate waarin de beschenen oppervlaktes reflecteren.
Daarnaast kan een virtuele camera met instelbare virtuele lenzen door deze scène worden gestuurd volgens een aan te geven route. Ook de objecten zelf kunnen worden geanimeerd.
De naamgeving van de software werd qua hoofdlettergebruik aangepast op die van Discreet, een bedrijf in Montreal wat ook door AutoDesk opgekocht werd. Door Discreet werd ook een uitgeklede afgeleide van Autodesk 3ds Max uitgebracht: gmax (freeware), die in sinds oktober 2005 niet meer aangeboden werd.
# Seeing Double

Seeing Double (2002) is een film, geregisseerd door Nigel Dick, met daarin de Britse popgroep S Club 7. Het verhaal gaat over een gestoorde professor Victor (David Gant), die in zijn laboratorium in Eagle Peak klonen maakt van de leden van de groep.
Manager Alistair (Joseph Adams) wordt, na het zien van een optreden van de klonen op TV, gekidnapt en de echte band wordt naar de gevangenis gestuurd. Ze weten te ontsnappen en vliegen naar Los Angeles, waar bandleden Jon, Rachel en Hannah hun klonen vervangen, die vervolgens Brad, Tina en Jo helpen. Op het eind is iedereen terug in Eagle Peak, waar Victor wordt gearresteerd. De klonen geven een optreden, terwijl de echte band op vakantie gaat.
De film werd na het vertrek van Paul Cattermole opgenomen, en dus onder naam S Club Seeing Double uitgebracht. Seeing Double werd slecht door de kritieken ontvangen en niet in Nederland uitgebracht, maar werd wel op 1 september 2007 en op 19 januari 2008 op RTL 4 uitgezonden.
# Pseudorhaphitoma scitula

Pseudorhaphitoma scitula is een slakkensoort uit de familie van de Mangeliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1884 door E. A. Smith.
# Geplande veroudering

Geplande veroudering (ook wel geprogrammeerde veroudering, ingebouwde veroudering, geplande slijtage, of planned obsolescence in het Engels) is een methode van industrieel ontwerp die inhoudt dat producten bewust ontworpen worden met een beperkte levensduur. Het doel is een snellere veroudering zodat de consument sneller genoodzaakt wordt om het product opnieuw aan te schaffen, ofwel omdat het uit de mode is, ofwel omdat het niet meer werkt. Naast een beperkte levensduur kan ook slechte herstelbaarheid als geplande veroudering worden beschouwd: voor goedkopere spullen overstijgen de herstelkosten vaak de aankoop van een nieuw toestel.
Bekende voorbeelden zijn Apples Time Capsule, die het massaal laten afweten ongeveer 18 maanden na aankoop, en software-updates voor de iPhone die het toestel bewust trager maken. Daarnaast bleek uit onderzoek van Arizona State University dat de levensduur van desktopcomputers tussen 1985 en 2010 zowat twee derde verminderde: van gemiddeld 10,7 tot 3,5 jaar. Ook inkjetprinters zijn niet vrij van controverse: in elke inktjetprinter zou een telsysteem zitten dat de printer na een bepaald aantal prints lam legt. Die maatregel zou zijn genomen om te vermijden dat het reservoir om overtollige inkt op te vangen op termijn gaat overlopen. In december 2010 verscheen de documentaire The Light Bulb Conspiracy, die de problematiek van geplande veroudering aan de kaak stelt. Uitgangspunt is het Phoebus-kartel, een kartel uit 1924 tussen de vier grootste gloeilampfabrikanten om de levensduur van hun product doelbewust en gecoördineerd te beperken.
In oktober 2013 riep het Europees Economisch en Sociaal Comité op tot nultolerantie op vlak van geplande veroudering. Dit zou tot jobcreatie en betere consumentenbescherming leiden, alsook maatschappelijk verantwoord ondernemen ondersteunen
In Italië kregen Apple en Samsung respectievelijk een boete van tien en vijf miljoen euro omdat hun software-updates apparaten vertraagden.
In Frankrijk is geplande productveroudering strafbaar als oneerlijke handelspraktijk.
Geplande veroudering wordt veroordeeld omdat het een zinloos verbruik van beperkt beschikbare grondstoffen in de hand zou werken. Echter kan ook beargumenteerd worden dat geplande veroudering de opening kan bieden voor vernieuwde producten en het behouden van banen. Dit is herkenbaar in de productie van modegevoelige consumentenartikelen zoals bijvoorbeeld modieuze kleding en modieuze consumentenartikelen met een korte levensduur.
# Eaters Geleen

Eaters Geleen is een Nederlandse ijshockeyclub uit Geleen. De club werd opgericht in 1968, vlak na de opening van de Geleense ijsbaan aan de Kummenaedestraat, en speelt in de Nederlandse Eredivisie.

## Geschiedenis

De club werd opgericht als Smoke Eaters als verwijzing naar het Canadese amateurteam Trail Smoke Eaters, dat tweemaal namens Canada wereldkampioen werd. Van 1999 tot 2013 speelde de club met de sponsortoevoeging onder de naam Ruijters Eaters.
De Eaters wonnen in het seizoen 2011-2012 voor het eerst in de clubgeschiedenis het landskampioenschap door in de vijfde en beslissende finalewedstrijd HYS Den Haag in eigen hal met 7-1 verslaan, tegen hetzelfde HYS won Eaters in 2010 in Eindhoven met 3-2 de beker door een doelpunt in de laatste seconde. In 1993 pakte Eaters ook al eens de beker door Nijmegen met 8-7 te verslaan.
Op 12 februari 2013 werd de stichting Topsport Eaters Geleen door de rechtbank van Maastricht failliet verklaard. De curator verzocht daarop het college van B&W van Sittard-Geleen meer subsidie te verstrekken om de club te kunnen voortzetten. In april besloot het makelaarsbureau Ruijters zich als hoofdsponsor terug te trekken. Sindsdien gaat de club verder onder de naam Noptra Eaters Geleen.
In een seizoen vol tegenslagen wisten de Geleense ijshockeyers op 23 maart 2014 beslag te leggen op de eerste Larry van Wieren Cup. In een best of two werd in eigen huis Eindhoven Kemphanen met 10-0 verslagen, na een dag eerder nog met 9-0 te hebben verloren. Glenn Bakx maakte in de laatste acht seconden van de overtime het beslissende doelpunt.
In de herfst van 2014 werd bekend dat de ijshockeyclub wederom in diepe financiële nood verkeerde. Er diende een bedrag van 85.000 euro te worden voldaan om het seizoen 2014-2015 af te kunnen maken. Interim-voorzitter Emile Frieser gooide op 29 november de handdoek in de ring en liet de club failliet verklaren. Een dag later werd bekendgemaakt dat het seizoen alsnog kon worden uitgespeeld door intreding van een groep anonieme sponsoren.

## Historische namen

* 1968-1984: Smoke Eaters
* 1984-1985: Data Union
* 1985-1988: Smoke Eaters
* 1988-1991: Intercai Geleen
* 1991-1994: Meetpoint Eaters
* 1994-1995: Hatulek Eaters
* 1995-1996: Smoke Eaters
* 1996-1997: Datak Eaters
* 1997-1999: Smoke Eaters
* 1999-2013: Ruijters Eaters
* 2013-2014: Noptra Eaters Geleen
* 2014-2018: Laco Eaters Limburg
* 2018-2020: Microz Eaters Limburg
* 2020-huidig: Snackpoint Eaters Limburg

## Selectie 2022-2023

| | Naam |
| Goalies | |
| 13 | Deniz Mollen |
| 33 | Stef Verhulst |
| Defence | |
| 3 | Martijn Geerligs |
| 14 | Cody van Lierop(A) |
| 24 | Mordy Munichman |
| 39 | Kay Gielen |
| 67 | Matteo Castronovo |
| 68 | Bojay Claassen |
| 89 | Bob Gerretsen |
| 92 | Rick Janssen |
| Attack | |
| 7 | Mitch Koumans |
| 8 | Nick Verschuren |
| 9 | Lars van Sloun (C) |
| 11 | Tom Marx |
| 16 | Cas Dieteren |
| 17 | Rolan Loos |
| 20 | Luca Heutmekers (A) |
| 21 | Jelle Noblesse |
| 22 | Jord Smit |
| 66 | Lander Paulissen |
| 77 | Harley Verkroost |
| 91 | Nick Guiney |
# The slow rust of forgotten machinery

The slow rust of forgotten machinery of Where do we draw the line now? is een studioalbum van de Britse band The Tangent.
Na A spark in the aether wilde Andy Tillison het bijltje, mede door gezondheidsproblemen, er eigenlijk bij neergooien in The Tangent. Hij kreeg weer inspiratie na het referendum dat zou leiden tot de brexit. In de jaren tachtig van de 20e eeuw wilde Tillison (als Gold Frankincense & Diskdrive) debuteren met een album Where do we draw the line now? dat terugvoerde op de Berlijnse Muur. Toen die in 1989 "viel" zag Tillison het nut van dat album niet meer in. In de uitkomst van het genoemd referendum zag Tillison de komst van een nieuwe muur, een stuk westelijker in Het Kanaal. De brexit leidde in zijn ogen tot een nieuw haatcampagne tegen iedereen die anders was dan Britser dan Brits. Hijzelf beschouwde zichzelf als Europeaan en zijn band als Europees. Hij heeft een Poolse dochter, had bijvoorbeeld een Zweedse bassist, een Duits platenlabel en een hoesontwerper uit Wit-Rusland (Ed Unitsky). De titel The slow rust of forgotten machinery moet dan ook volgens Tillison gelezen worden als het langzaam uiteenvallen (roesten) van het politieke systeem van samenwerken (machinery). Iedereen wil zijn eigen onafhankelijkheid, terwijl we alleen verder komen door samenwerking (A few steps down the wrong road). Het voert ook terug op dat de westerse wereld overal haar luxe laat zien en dan opkijkt dat mensen die in het armere deel wonen daar ook deel van uit willen maken. Hij zag het optrekken van hekwerken aan de oostrand van Europa, terwijl in die landen die dat deden de muren in het westen (IJzeren Gordijn) amper waren gesloopt. Social media lijken de verdeeldheid juist groter maken dan dat het een bindende werking heeft.
Het album werd opgenomen in het Verenigd Koninkrijk en Oostenrijk. Het album werd voorgefinancierd door fans. De platenhoes is van Mark Buckingham, in het dagelijks leven striptekenaar.

## Musici

* Andy Tillison – toetsinstrumenten, zang, drumstel
* Luke Machin – gitaar, zang
* Jonas Reingold – basgitaar
* Theo Travis – saxofoon dwarsfluit
* Marie-Eve de Gaultier – zang, toetsinstrumenten
* Boff Whalley – achtergrondzang (5)
* Matt Farrow – geluidseffecten (6)

## Muziek

Alle muziek en teksten van Tillison, behalve de tekst van Doctor Livingstone van Luke Machin; tekst van Basildonxit van Farrow.
The sad story of lead and astatine gaat over wat wij in het heden erg belangrijk vinden en de toekomst vaak gezien zal worden als vergankelijkheid, lood is een stabiel element; astaat is instabiel. Basildonxit handelt over de vraag dat als de omgeving van Basildon getroffen wordt door een tsunami, Basildon bereid is de overlevenden te herbergen of zich zal afsluiten.
* IO Pages, 146, november 2017 met interview met Tillison
* Progwereld; Proarchives waardeert het album bij 284 stemmen met 4 sterren uit 5
* exemplaar van het album
# Crepidogaster peyrierasi

Crepidogaster peyrierasi is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Deuve & Mateu.
# Pseudohyparpalus fimbriatus

Pseudohyparpalus fimbriatus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Clarke.
# Geplooide rotsboorder

De geplooide rotsboorder (Saxicavella jeffreysi) is een tweekleppigensoort uit de familie van de Basterotiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1930 voor het eerst geldig gepubliceerd door Ronald Winckworth.

## Beschrijving

De geplooide rotsboorder is een mariene tweekleppige, tot 11 mm lang en 6 mm hoog. Een kant van de schelp is afgeknot, terwijl de andere kant flauw afgerond is. De kleppen hebben een witte kleur met een lichtbruine opperhuid, waarbij in tegenstelling tot bij de Noordse rotsboorder (Hiatella arctica), het gebied rond de sifonen niet overdekt is met de opperhuid. Aan de buitenkant van de schelp is een sculptuur zichtbaar die bestaat uit concentrische, onregelmatige groeirichels. Aan de binnenkant van de schelp is geen mantelbocht aanwezig, dit in tegenstelling tot de kleine gaper (Sphenia binghami) die onder andere wel een mantelbocht heeft.

## Verspreiding en leefgebied

Het verspreidingsgebied van deze tweekleppige is Noordelijke Atlantische Oceaan en loopt van Noord-Noorwegen en IJsland tot aan de Canarische Eilanden inclusief de Noordzee en de Middellandse Zee. De soort komt voor van iets beneden de laag waterlijn tot een diepte van maximaal 200 meter.
Anders dan zijn naam doet vermoeden leeft de geplooide rotsboorder niet in steen, maar hecht zich met zijn zeer kleine byssus vast ingegraven in puur zand of sliphoudende bodems. De soort is een commensaal van soorten van het lepelwormgeslacht Maxmuelleria.
* ↑ Gofas, S. (2013). Saxicavella jeffreysi Winckworth, 1930. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species
* ↑ Winckworth, R. (1930). Notes on nomenclature 5. Some new names for British marine bivalves. Proceedings of the Malacological Society of London. 19: 14-15. [13 March 1930]
# Rose Fitzgerald Kennedy

Rose Elizabeth Fitzgerald Kennedy (Boston (Massachusetts), 22 juli 1890 – Hyannis (Massachusetts), 22 januari 1995) trouwde een Kennedy en werd de matriarch van de familie in de tweede helft van de 20e eeuw, toen de verschillende leden een belangrijke rol speelden in de vorming van de Amerikaanse politiek.

## Biografie

Zij werd geboren in Boston als oudste kind van John F. Fitzgerald en Mary Josephine Hannon Fitzgerald. Haar vader was een prominent figuur in de politiek van Boston, lid van het Amerikaans Congres, later burgemeester van Boston.
Rose bezocht Blumenthal, een Nederlandse kostschool van de Zusters van Sacré-Coeur te Vaals, het latere Sophianum te Gulpen). Daarna studeerde zij af aan Dorchester High School. Aansluitend studeerde ze piano aan het conservatorium te Boston. Ze overleed op 104-jarige leeftijd in Hyannis Port in Massachusetts.
Rose trouwde Joseph P. Kennedy sr. op 7 oktober 1914. Het paar kreeg 9 kinderen: Joseph (1915-1944), John (1917-1963), Rosemary (1918-2005), Kathleen (1920-1948), Eunice (1921-2009), Patricia (1924-2006), Robert (1925-1968), Jean (1928-2020) en Edward (1932-2009).
Toen ze in 1995 overleed, was zij de langstlevende ouder van een president in de geschiedenis. Ze stond bekend om haar filantropische inspanningen en was op 90-jarige leeftijd aanvoerder van de Grootouders-parade tijdens de Special Olympics.

## Publicaties

* Times to Remember, 1974, Doubleday and Company. ISBN 9780385016254
** (nl) Jaren Om Nooit Te Vergeten vert. W.G.M. Van der Veere-Doyer. Forum Boekerij (1974). ISBN 90 235 8086 9
* Times to Remember, 1995, Doubleday and Company. ISBN 978-0-38547-657-7
# The sound of me

The sound of me is het zevende studioalbum van de Belgische zangeres Natalia. Het album werd uitgebracht op 9 juni 2017. Op het album staan alle songs die de zangeres heeft gemaakt tijdens het televisieprogramma liefde voor muziek.

## Tracks

* 1. Gratitude (3:01)
* 2. You've Got A Friend (3:22)
* 3. How I Danced (3:53)
* 4. Sing Your Heart Out (3:35)
* 5. Who's Loving You (3:40)
* 6. Teardrops (3:35)
* 7. Synchronize (3:35)
* 8. Conqueror (4:07)
* 9. You Don't Want Me To Go (3:14)

#### Bonustracks

* 10. Razorblade (featuring Lara Fabian) (3:34)

## Singles

| Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Synchronize | 20-12-2016 | 20-12-2016 | tip 12 | - | |
| Who's Lovin' You (Live) | 10-04-2017 | 22-04-2017 | tip 44 | - | Liefde voor muziek |
| You've Got a Friend (Live) | 17-04-2017 | 29-04-2017 | 9 | 5 | Liefde voor muziek / Nr. 8 in de Radio 2 Top 30 |
| How I Danced (Live) | 24-04-2017 | 06-05-2017 | 31 | 1 | Liefde voor muziek / Nr. 28 in de Radio 2 Top 30 |
| Sing Your Heart Out (Live) | 01-05-2017 | 13-05-2017 | tip 40 | - | Liefde voor muziek |
| Teardrops (Live) | 08-05-2017 | 20-05-2017 | tip 27 | - | Liefde voor muziek |
| Gratitude (Live) | 15-05-2017 | 27-05-2017 | tip 41 | - | Liefde voor muziek |
| You Don't Want Me To Go (Live) | 22-05-2017 | 03-06-2017 | tip 31 | - | Liefde voor muziek |
| Conqueror | 25-08-2017 | 02-09-2017 | tip 16 | - | |
# Crepidogaster reducta

Crepidogaster reducta is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Basilewsky.