OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Zuilen (Utrecht)

Zuilen is een subwijk van de wijk 'Noordwest' in de stad Utrecht.
Volgens de officiële indeling van de gemeente bestaat het uit acht verschillende buurten.

## Buurten

* Julianapark en omgeving
* Elinkwijk en omgeving
* Prins Bernhardplein en omgeving
* Geuzenwijk (voormalig Betonbuurt)
* De Driehoek
* Schaakbuurt en omgeving
* Queeckhovenplein en omgeving
* Zuilen-Noord

## Ligging

Zuilen wordt enerzijds begrensd door de rivier Vecht en het spoor, door het Amsterdam-Rijnkanaal, de Marnixlaan, en de gemeentegrens aan de noordkant. Omliggende gebieden zijn Ondiep, Schepenbuurt, Overvecht en Oud-Zuilen.
Een deel van de wijk Zuilen is een beschermd stadsgezicht.

## Geschiedenis

De huidige Utrechtse wijk vormde tot 1954 samen met het dorp Oud-Zuilen en het industrieterrein Lage Weide de zelfstandige gemeente Zuilen. De huidige wijk Zuilen ontstond aan het begin van de twintigste eeuw door uitbreiding van het oude dorp ten behoeve van arbeiders van de bedrijven Werkspoor en Demka die zich aan het Amsterdam-Rijnkanaal vestigden. In 2001 kwam een deel van het industrieterrein van Maarssen in handen van Utrecht.
De uitbreiding stond eigenlijk geheel los van het oude dorp en werd daarom Nieuw Zuilen genoemd. Tegenwoordig heet de wijk kortweg Zuilen en benadrukt alleen de toevoeging bij het oude dorp Oud-Zuilen het onderscheid.

## Kenmerken

De monumentale 'As van Berlage' en de Amsterdamsestraatweg zijn zeer bepalend voor de ruimtelijke structuur van de wijk. Zuilen wordt getypeerd door arbeiderswoningen uit de jaren 1910 tot en met 1935. In het noordelijk deel van de wijk zijn naoorlogse flats te vinden. De afgelopen jaren zijn er in het kader van stadsvernieuwing vele nieuwbouwprojecten opgeleverd. Daarbij is zwembad Het Noorderbad (1934) in 1990 opgeheven en gesloopt. Het zwembad beschikte over een bassin voor dames en een bassin voor heren. Op de plek van het zwembad ligt nu een speeltuin.
# Sphallambyx mexicanum

Sphallambyx mexicanum is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Galileo & Martins.
# Éric Poulat

Éric Poulat (Chaponost, 8 december 1963) is een Franse voetbalscheidsrechter actief op mondiaal niveau. Poulat was een van de in totaal 23 scheidsrechters bij het Wereldkampioenschap voetbal 2006 in Duitsland.
Poulat fluit sinds 2001 op internationaal niveau in dienst van de FIFA, en de UEFA. Hij floot onder andere wedstrijden in de UEFA Cup, UEFA Champions League en in EK- en WK-kwalificatiewedstrijden.

## Statistieken

| evenement | wed | | | |
| Vriendschappelijk | 3 | 2 | 0 | 0 |
| Ligue 1 | 198 | 774 | 13 | 24 |
| UEFA Cup | 3 | 9 | 0 | 1 |
| UEFA Champions League | 14 | 48 | 3 | 3 |
| EK-kwalificatie 2004 | 2 | 7 | 0 | 1 |
| WK-kwalificatie 2006 | 4 | 20 | 0 | 0 |
| Wereldkampioenschap voetbal 2006 | 2 | 9 | 0 | 0 |
| Totaal | 226 | 869 | 16 | 29 |
Bijgewerkt t/m 22 augustus 2013.
# Éric Lenaerts

Éric Lenaerts (22 juni 1965) is een Belgisch striptekenaar en illustrator. Hij tekende onder meer aan De romantici en aan een tweetal reeksen van Jacques Martin, te weten De reizen van Alex en Historische personages.

## Carrière

Lenaerts studeerde kunst en volgde cursussen in striptekenen aan het Institut Saint-Luc in Brussel. Zijn eerste verhalen maakte hij samen met scenarist Pascal Renard, onder meer de thriller Sur des Eaux Troubles, die door Lombard werd gepubliceerd in 1995. Hierna volgde de saga Valcourt waarvoor ze twee episodes maakten (in het Nederlands gepubliceerd in 1997) tot aan het overlijden van Renard. Lenaerts hield zich vervolgens bezig met illustratiewerk tot hij de fantasyserie Les Royaumes de Borée opstartte samen met Dominique Latil.
Tussen 2001 en 2003 maakte hij samen met André-Paul Duchâteau de historische reeks De romantici voor uitgeverij Casterman. In 2004 realiseerde Lenaerts samen met André Taymans de thriller Le Fugitive bij Casterman.
In 2006 tekende Lenaerts de illustraties voor het album De vikingen op scenario van Jacques Martin voor de historische reeks De reizen van Alex, gevolgd door het album Cleopatra in de reeks Historische personages, dit keer op scenario van François Maingoval. Hierna maakte hij samen met zijn voormalige assistent Gihef Mister Hollywood voor uitgeverij Dupuis, waarvan het tweede deel in 2010 verscheen.
* ↑ https://bd75011.blogspot.com/2009/06/joyeux-anniversaire-eric-lenaerts.html.
* 1 2 3 4 5 6 Comiclopedia, Eric Lenaerts.
* Bibliothèque nationale de France: cb137615537 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1146079907
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 0145 8401
* Library of Congress Control Number: no2008033497
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 139336001
* Système universitaire de documentation: 083765352
* Virtual International Authority File: 76496829
* WorldCat (via VIAF): 76496829
# Soldanellonyx monardi

Soldanellonyx monardi is een mijtensoort uit de familie van de Halacaridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1919 door Walter.
# Ẋ

Ẋ is een letter uit het Tsjetsjeense Latijnse alfabet. De letter representeert de klank /ħ/. De latijnse vorm wordt minder gebruikt sinds het Cyrillische alfabet werd ingevoerd.
# Solierella pisonoides

Solierella pisonoides is een vliesvleugelig insect uit de familie van de graafwespen (Crabronidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1873 door S. Saunders.
# Solieria boreotis

Solieria boreotis is een vliegensoort uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Reinhard.
# Ørby

Ørby is een plaats in de Deense regio Hovedstaden, gemeente Gribskov, en telt 310 inwoners (2018).

## Geboren

* Aage Krarup Nielsen (1891-1972), reiziger, schrijver van reisverhalen
* ↑ Statbank.dk, tabel BEF44: inwoneraantal op 1 januari 2007 (volgens definitie stedelijk gebied)
# Solnhofener kalksteen

De Solnhofener kalksteen (Duits: Solnhofener Plattenkalk) is een geologische formatie in de Fränkische Alb (Beieren). De formatie behoort tot het Boven-Jura (ongeveer 161 tot 145 miljoen jaar oud). Ze is bekend als een van de belangrijkste vindplaatsen van fossielen uit het Jura, met name vanwege de vondsten van Archaeopteryx, de oudst bekende vogel.

## Voorkomen

De formatie dankt zijn naam aan het plaatsje Solnhofen en wordt gerekend tot de zogenaamde Weißjura, zoals de Boven-Jura in Zuid-Duitsland genoemd wordt. Ze dagzoomt in de omgeving van Solnhofen, in Middel-Franken en rondom Eichstätt in Opper-Beieren.

## Gesteente en fossielen

De Solnhofener kalksteen is een lichtgekleurde carbonaathoudende schalie, gevormd in een periodisch van de zee afgesloten lagune. Het hoge zoutgehalte van het water en in het sediment heeft ervoor gezorgd dat dode dieren en planten goed konden worden gefossiliseerd.
De Solnhofener kalksteen is een van de bekendste vindplaatsen van fossielen ter wereld. De fossielen zijn van zowel ondiep mariene als terrestrische soorten dieren en planten. De zachte kalksteen heeft vaak zeer gedetailleerde indrukken van zachte delen van de organismen bewaard (plantenbladeren of stengels, vleugels van insecten, veren, enzovoorts). Onder de soorten bevinden zich vissen, ammonieten, insecten, pterosauriërs en alle tien exemplaren van de Archaeopteryx, die door de meeste paleontologen wordt beschouwd als de oudst bekende vogel. In veel musea wereldwijd zijn fossielen te vinden afkomstig uit de Solnhofener kalksteen.

## Winning

De Solnhofener kalksteen wordt in groeven gewonnen als natuursteen en onder andere gebruikt in de huizenbouw, beeldhouwkunst en als decoratiesteen in gevels of bestrating. Het dal van de Altmühl is bekend om zijn "Jurahäuser", huizen gemaakt van kalksteen. In de 16e en 17e eeuw was de Solnhofener kalksteen een geliefd materiaal voor reliëfs.

## Toepassingen

De Solnhofener kalksteen werd ook gebruikt in de 18e eeuw door Alois Senefelder uitgevonden lithografie (drukken van afbeeldingen, boeken, kaarten, enzovoorts). In de lithografie dienen platen van bijvoorbeeld kalksteen als drager van een tekst of afbeelding. De fijnkorreligheid van de Solnhofener kalksteen maakte het uitstekend geschikt als materiaal hiervoor.
# Solnhofia

Solnhofia is een geslacht van uitgestorven thalassochelydische schildpadden uit het Laat-Jura van Duitsland.

## Naamgeving

De typesoort is Solnhofia parsoni, benoemd door Gaffney in 1975 voor een gedeeltelijke schedel en onderkaak uit het Vroeg-Tithonien van de Solnhofen-formatie in Beieren. De geslachtsnaam verwijst naar de Solnhofener kalksteen. De soortaanduiding eert Thomas S. Parsons die het stuk in 1961 meldde uit de collectie van het Teylers Museum. De precieze herkomst is onbekend. Het holotype is TM 4023. Aanvullend materiaal, waaronder het complete skelet JME Scha 70, is bekend uit het Laat-Kimmeridgien van Zwitserland en het Kimmeridgien/Tithonien van andere afzettingen in Beieren, en mogelijk ook nog niet geprepareerd materiaal uit het Laat-Jura van Frankrijk.
In 2020 werd de nieuwe soort Solnhofia brachyrhyncha beschreven uit de oude Reuchenette-formatie uit het Kimmeridgien van Zwitserland. De soortaanduiding betekent 'de kortsnuit'. Het holotype is MJSN BAN001-2.1a.

## Beschrijving

Solnhofia werd ongeveer een voet lang.
Solnhofia onderscheidt zich door een grote kop, die bij S. parsonsi 40 procent van de lengte van het schild heeft. Er is een doorlopend secundair verhemelte gevormde door de interne vleugels van de bovenkaaksbeenderen.

## Fylogenie

Het geslacht werd in 2017 door Anquetin e.a. naar de familie Eurysternidae verwezen, wat een niet-natuurlijke groep, een ontwikkelingsgraad van vroege Thalassochelydia kan vertegenwoordigen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Solnhofia op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Örkelljunga (gemeente)

Örkelljunga is een Zweedse gemeente in Skåne. De gemeente behoort tot de provincie Skåne län. Ze heeft een totale oppervlakte van 331,5 km² en telde 9500 inwoners in 2004.
De huidige gemeente is ontstaan door het samenvoegen van de "oude" gemeente Örkelljunga en de gemeente Skånes-Fagerhult.
De gemeente ligt in het noordwesten van Skåne aan de grens met Halland en Småland. Het landschap bestaat afwisselend uit landbouwgrond, loofbossen en kleine meren. De dichtstbijzijnde grote stad is Helsingborg aan de westkust, deze stad ligt ongeveer op een half uur autorijden van de gemeente.

## Plaatsen

| # | Plaats | Inwoneraantal |
| 1 | Örkelljunga (plaats) | 4,574 |
| 2 | Skånes-Fagerhult | 854 |
| 3 | Åsljunga | 690 |
| 4 | Eket | 448 |
| 5 | Skånes Värsjö | 109 |
| 6 | Boalt | 60 |
| 7 | Harbäckshult | 58 |
| 8 | Tockarp | 51 |
# Spathulosporomycetidae

De Spathulosporomycetidae vormen een subklasse van de klasse der Sordariomycetes, parasiterend op Rhodophyta.

## Taxonomie

* Orde: Spathulosporales
** Familie: Hispidicarpomycetaceae
** Familie: Spathulosporaceae
* (en) Index Fungorum
# Spatiebalk

De spatiebalk (Engels: space bar) is een toets op het toetsenbord van bijna alle computers en schrijfmachines. Hij bevindt zich op de onderste rij van het toetsenbord, en ontleent z'n naam aan het feit dat de toets hoofdzakelijk dient om spaties te typen en langgerekt van vorm (balkvormig) is. Deze vorm maakt dat de toets met de duim van beide handen bediend kan worden, zodat de spatiebalk makkelijk te bereiken is, want spaties komen veelvuldig voor in teksten.
De spatiebalk heeft meestal geen opschrift.

## Andere functies

Op computers heeft de spatiebalk soms nog andere functies, meestal afhankelijk van het gebruikte besturingssysteem en/of het huidige programma. Vaak wordt hierbij de spatiebalk gebruikt in combinatie met één of meerdere andere toetsen.
Veel mediaspelers gebruiken de spatiebalk om de weergave van beeld en/of geluid te pauzeren en weer verder te laten gaan.
Programma's voor Unix die een hoeveelheid tekst weergeven die niet in één keer op het scherm past, gebruiken de spatiebalk vaak om naar het volgende scherm te gaan (om de tekst dus één scherm naar boven te laten scrollen). Deze functie is overgenomen door de meeste webbrowsers.
Onder versie 10.4 en later van Mac OS X dient de toetscombinatie Command-spatiebalk om de zoekfunctie Spotlight te starten.
In Microsoft Windows wordt de toetscombinatie Alt-spatiebalk gebruikt om een menu te openen waarmee het huidige venster onder andere gesloten, verplaatst en geminimaliseerd kan worden.
Computerspellen gebruiken de spatiebalk voor allerlei verschillende functies, meestal dingen die makkelijk en snel in het spel te doen moeten zijn, zoals schieten met een wapen, voorwerpen gebruiken, deuren openen, enz.

## Toetsenbord

Op een IBM/Windows toetsenbord (QWERTY) is het de brede toets aan de onderzijde van het toetsenbord:
# Spatium perivitellinum

Het spatium perivitellinum, bij mensen ook het spatium subzonale of spatium subcapsulare genoemd, is de ruimte tussen de zona pellucida en het celmembraan van de secundaire oöcyt, die het poollichaampje bevat. Het spatium perivitellinum bestaat al vóór de bevruchting en speelt direct na de bevruchting een essentiële rol.
Het is een heldere en smalle ruimte van ongeveer 5 μm die de eicel scheidt van de zona pellucida. Het is vergroot in het gebied dat het eerste poollichaampje bevat.
Wanneer het sperma capacitatie ondergaat (het fysiologische rijpingsproces van spermacellen in het vrouwelijke geslachtsorgaan) en de acrosoomfase ingaat, bindt het zich met de receptoren aan het ZP3-glycoproteïne van de zona pellucida van het ei (secundaire oöcyt bij zoogdieren). Plasmogamie wordt geactiveerd en de twee gameten versmelten met hun cytoplasma. Het is dan dat om polyspermie te voorkomen de corticale reactie wordt geactiveerd, waarbij de corticale korrels naar het oppervlak van het eicelmembraan gaan en hun inhoud door exocytose vrijgeven in het spatium perivitellinum. Polysachariden die vrijkomen in de korrels zorgen ervoor dat de ruimte opzwelt, waardoor de zona pellucida verder van de eicel wordt geduwd. De hydrolytische enzymen in deze corticale korrels komen vrij in het spatium perivitellinum en wijzigen de structuur van de zona pellucida door de ZP3-liganden uit de zona pellucida te verwijderen, waardoor deze ondoordringbaar wordt gemaakt voor andere spermatozoa.
* ↑ I.C.V.E.N. (International Committee on Veterinary Embryological Nomenclature). (2017). Nomina Embryologica Veterinaria (2$^e$ editie).
* 1 2 FIPAT (Federative International Programme on Anatomical Terminologies). (2013). Terminologia Embryologica. Stuttgart: Thieme.
* ↑ Carlson, Bruce M. (2004). Human Embryology and Developmental Biology, 3rd. Elsevier (Mosby), Philadelphia, PA, 34–38.
# Spinariella nigrita

Spinariella nigrita is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door van Achterberg in 2007.
# Ptinus niveicollis

Ptinus niveicollis is een keversoort uit de familie klopkevers (Ptinidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1856 gepubliceerd door Anatole Auguste Boieldieu.
# Cis biramosus

Cis biramosus is een keversoort uit de familie houtzwamkevers (Ciidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1872 gepubliceerd door Edouard Steinheil.
# Markevitchielinus

Markevitchielinus is een geslacht van eenoogkreeftjes uit de familie van de Chondracanthidae. De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1975 door Titar.

## Soorten

* Markevitchielinus anchoratus Titar, 1975
* ↑ Walter, T. Chad (2013). Markevitchielinus Titar, 1975. In: Walter, T.C. & Boxshall, G. (2013). World of Copepods database. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species at http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=347452
# Sicista tianschanica

Sicista tianschanica is een zoogdier uit de familie van de jerboa's (Dipodidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Salensky in 1903.
# Upper Grand Lagoon

Upper Grand Lagoon is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Florida, en valt bestuurlijk gezien onder Bay County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 10.889.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 41,3 km², waarvan 21,4 km² land en 19,9 km² water.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Upper Grand Lagoon.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Upper-Grand-Lagoon op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
# Thirsk

Thirsk is een stad en civil parish in het bestuurlijke gebied Hambleton, in het Engelse graafschap North Yorkshire. Het telt ongeveer 5000 inwoners. Thirsk ligt ongeveer twintig mijl ten noorden van York.
Thirsk is vooral bekend als woonplaats van de dierenarts Alfred Wright, die onder het pseudoniem James Herriot enkele boeken heeft gepubliceerd. In 23, Kirkgate kan men zijn praktijk nog steeds bezoeken.
# Richard Nielsen

Richard Nielsen (Houston, Texas – 3 juli 2016) is een amateuronderzoeker op het gebied van taalkunde en runologie. Hij groeide op in een Deens sprekend gezin in Californië. Aan de Technische Universiteit van Denemarken behaalde hij een doctoraat in materiaalkunde. Hij ontwikkelde een intense belangstelling voor de Kensington Runesteen (KRS) terwijl hij in Scandinavië werkt als raadgevend ingenieur.
Toen Nielsen in 1985 terugkeerde naar de Verenigde Staten, richtte hij zijn belangstelling op de Scandinavische runen, woorden en dialecten van de KRS-inscriptie. Hij heeft verscheidene artikelen over de runestenen gepubliceerd in wetenschappelijke tijdschriften.
Samen met geoloog F. Scott Wolter uit Minnesota onderzocht hij het KRS oppervlak en rune-inscriptie uitgebreid met een elektronenmicroscoop. In 2004 reisden Nielsen en Wolter met de KRS naar het historisch museum in Stockholm, Zweden. Nielsen en Wolter zijn co-auteur van The Kensington Runestone: Compelling New Evidence.
# Uranotaenia diagonalis

Uranotaenia diagonalis is een muggensoort uit de familie van de steekmuggen (Culicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Brug.
# Uranotaenia dibrugarhensis

Uranotaenia dibrugarhensis is een muggensoort uit de familie van de steekmuggen (Culicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Bhattacharyya, Prakash, Mohapatra & Mahanta.
# Urapteroides equestraria

Urapteroides equestraria is een vlinder uit de familie van de uraniavlinders (Uraniidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Boisduval.
# Urapteritra suavis

Urapteritra suavis is een vlinder uit de familie uraniavlinders (Uraniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Oberthür.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Thirsty Moon

Thirsty Moon is een Duitse krautrockgroup. De band ontstond in de jaren zeventig in Bremen en speelde progressieve rock met sterke jazz-invloeden. In de groep speelden onder andere Jürgen en Norbert Drogies, Michael Kobs, Harald Konietzko, Erwin Noack, Willi Pape en Siegfried Pisalla, hoewel op het eind van de jaren zeventig de bezetting wat zou wisselen. Vooral de eerste twee albums worden kritisch hoog aangeschreven.
De groep werd opgericht in de zomer van 1971 toen zeven leden van verschillende bands zich samenvoegden. Eén van die groepen was het Drogies Rock Project (DRP) van de broers Norbert, die drumde, en Jurgen Drogies, die gitaar speelde. Ook de organist van de band, Hans-Werner Ranwig zou mee in de nieuwe band stappen, samen met Harold Konietzko van de groep Tomorrow Too, en Michael Kobs, Willi Pape en Erwin Noack van de jazz-soulgroep The Shakespeares. De muziek ontstond uit het plezier van samen muziek te spelen, er was weinig sprake van commercialisering. De teksten werden in het Engels gezongen, de muziek schommelt tussen progressieve en experimentele elementen, met jazz-invloeden. In 1972 verscheen het eerste album, "Thirsty Moon" op het fameuze label Brain Records. Ranwig verliet kort daarna de band en werd vervangen door Siegfried Pisalla, vroeger drummer van Tomorrow Too. In juli 1973 dook de band de studio in voor de opnames van een tweede album, en dat later dat jaar als "You'll never come back" verscheen. De band viel in 1974 uiteen, tegen 1975 bleven enkel de broers Drogies over. Toch werden vanaf 1975 nog nieuwe opnames gemaakt met een wisselende bezetting, en verscheen het derde instrumentale en lichtere album "Blitz. Het volgende album A Real Good Time verscheen een jaar later, en bevatte een nog conventioneler popgeluid. De groep zou het voor bekeken houden, maar in het begin van de jaren 80 bracht Brain nog de compilatie "Yellow Sunshine" uit, met nummers uit de eerste vier albums. De broers Drogies verzamelden weer een band, samen met origineel lid Ranwig en drummer Junior Weerasinghe (die in de sessie van het laatste album had meegespeeld). In 1981 werd het album "Starchaser" opgenomen, dat datzelfde jaar verscheen op het labek Sky. Het album dat synthesizer-discoklanken bevatte werd zowel bij fans als critici echter slecht onthaald, en de groep hield het weer voor bekeken.

## Bandleden

* Norbert Drogies - drums
* Michael Kobs - elektrische piano
* Erwin Noack - conga's
* Willi Pape - saxofoon
* Harald Konietzko - bas, gitaar, zang
* Jürgen Drogeis - gitaar, percussie
* Hans Werner Ranwig - orgel, zang
* Siegfried Pisalla - zang, gitaar
Latere leden:
* Rainer Neumann - saxofoon
* Serge Weber - piano, synthesizer
* Junior Weerasinghe - drums, zang

## Discografie

* (1972) Thirsty Moon
* (1974) You'll never come back
* (1975) Blitz
* (1976) A Real Good Time
* (1981) Starchaser
# Tihar (gevangenis)

De Tihargevangenis (Engels: Tihar Prisons, Hindi: तिहाड़ सेन्ट्रल क़ैदख़ाना, Urdu: تہاڑ سینٹرل قیدخانہ Tihāṛ Central Qaidkhānā, ook wel Tihar Jail en Tihar Ashram - Hindi: तिहाड़ आश्रम, Urdu: تہاڑ آشرم) is het grootste gevangeniscomplex in Zuid-Azië. Het complex ligt bij de plaats Tihar, ongeveer 7 km van Chanakya Puri, ten westen van New Delhi, India. De omgeving wordt Hari Nagar genoemd.
De gevangenis is een correctionele institutie, en het hoofddoel is officieel om de gevangenen om te vormen tot normaal functionerende leden van de samenleving door ze te voorzien van bruikbare vaardigheden, onderwijs en regels. Het doel is om de eigenwaarde van de gevangenen en hun wens om te verbeteren te verbeteren. Goederen die in de gevangenis worden geproduceerd dragen het merk Tihar. Anno 2006 waren er bijna 12.000 gevangenen in het gevangeniscomplex, waar er een eigenlijke capaciteit is voor 5200.

## Geschiedenis

De oorspronkelijke Tihargevangenis werd in 1958 gebouwd aan de buitenkant van het gelijknamige dorp. Oorspronkelijk was het een gevangenis met maximale beveiliging die door de deelstaat Punjab was ingesteld. In 1966 werd het beheer overgedragen aan het Hoofdstedelijk Territorium van Delhi (territorium). Vanaf 1984 werden extra faciliteiten toegevoegd, en werd de gevangenis een complex.
Onder de inspecteur-generaal van gevangenissen Kiran Bedi, die het Tihar-gevangeniscomplex binnen haar jurisdictie had, werden diverse hervormingen doorgevoerd, waaronder het wijzigen van de naam naar Tihar Ashram. Ze stelde ook een Vipassana meditatieprogramma in voor zowel het personeel als de gevangenen.

### Beroemde gevangenen

De internationale crimineel Charles Sobraj ontsnapte in 1986 van de gevangenis, maar werd kort daarna alweer gevangengenomen en teruggeplaatst in Tihar, met een extra straf van 10 jaar voor zijn ontsnappingspoging. Hij werd uiteindelijk vrijgelaten in 1997. De moordenaar van Daniel Pearl, Ahmed Omar Saeed Sheikh bracht enige jaren door in Tihar in verband met de ontvoering van vier Westerse toeristen in 1994.