OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Geliefde gezellin van Horus

Geliefde gezellin van Horus (zm3yt-hrw-mryt.f), of Gezellin van Horus (zm3yt-hrw), was een koninklijke titel die in het oude Egypte werd verleend aan de vertegenwoordigster van de vrouwelijke zijde van het faraoschap, om aldus haar gezag te doen gelden. Horus was de godheid die in het Oude Rijk door de mannelijke farao, haar gemaal, werd vertegenwoordigd. Dus kon zij voor zijn geliefde gezellin doorgaan.
Toch duiken beide titels pas op in de 18e dynastie van Egypte, namelijk bij koningin Ahmose, en lijken ze na haar niet meer voor te komen. Met name vanaf de 18e dynastie lijkt dan ook een tijdelijk teruggrijpen naar de oudste dynastieke titels en tradities opnieuw courant te worden.
Deze oudste titels met Horus als thema dateren uit resp.:
* de 1e dynastie van Egypte: Zij die Horus draagt (rmnt-hrw)
* de 1e-3e dynastie van Egypte: Zij die Horus ziet (m33t-hrw)
* de 3e dynastie van Egypte: Aan de zijde van Horus (kht-hrw)
* de 4e dynastie van Egypte: Begeleidster van Horus (tist-hrw)
* de 4e-5e dynastie van Egypte: Gade van Horus, zijn geliefde (smrt-hrw-meryt.f)
* de 4e en de 11e dynastie van Egypte: Zij die Horus en Seth ziet (m33t-hrw-stsh)

## Literatuur

* Dodson Aidan & Hilton Dyan, 2004: The Complete Royal Families of Ancient Egypt, Thames & Hudson, ISBN 0-500-05128-3
* Grajetzki, Wolfram, 2005: Ancient Egyptian Queens - A Hieroglyphic Dictionary, Golden House Publications, Londen, ISBN 0-9547218-9-6
# Fót

Fót is een plaats (város) en gemeente in het Hongaarse comitaat Pest. Fót telt 17 633 inwoners (2007).
# Galeichthys peruvianus

Galeichthys peruvianus is een straalvinnige vissensoort uit de familie Ariidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1874 gepubliceerd door Christian Frederik Lütken.
* ↑ (en) Galeichthys peruvianus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Galeichthys peruvianus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
* ↑ Lütken, C.F. (1874). Ichthyographiske Bidrag. II. Nye eller mindre vel kjendte Malleformer fra forskjellige Verdensdele. Videnskabelige Meddelelser fra den naturhistoriske Forening i Kjöbenhavn ser. 3, 6: 205
# Galeichthys ater

Galeichthys ater is een straalvinnige vissensoort uit de familie van christusvissen (Ariidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1861 door Castelnau.
# Genneper Parken

Genneper Parken is een natuur-, sport- en recreatiegebied in het zuiden van Eindhoven. Het is genoemd naar de buurtschap Gennep en behoort tot een van de grootste parken in Nederland.

## Beekdalgebied

Het gebied Genneper Parken is gelegen in en langs de riviertjes de Dommel en de Tongelreep, waarvan vooral de laatste haar natuurlijke karakter heeft weten te behouden en sterk meandert. Dit beekdalgebied behoort tot de ecologische hoofdstructuur van Nederland. Hier zijn diverse kortere wandelroutes uitgezet en men kan daarnaast langs de Tongelreep naar Aalst en verder lopen. In tegenovergestelde richting loopt het Airbornepad Market Garden, dat van Lommel naar Arnhem voert. Door een aantal natuurontwikkelingsprojecten hoopt men het gebied nog gevarieerder te maken.

## Bezienswaardigheden

* Het Heempark Frater Simon Deltour is een heemtuin die, op een terrein van drie ha, honderden inheemse plantensoorten herbergt. deze zijn gegroepeerd in een twintigtal Brabantse landschapstypen. Vanaf 1983 wordt dit park beheerd door vrijwilligers. Het park is vernoemd naar frater Simon Deltour, een broeder die actief was op Eikenburg.
* De Genneper Hoeve is een biologische boerderij die geopend is voor het publiek. Hier is ook een kaasmakerij aan verbonden.
* De Genneper Watermolen langs de Dommel is een onderslagmolen die in gebruik was als korenmolen. De molen is in de negentiende eeuw geschilderd en getekend door de kunstenaar Vincent van Gogh. Het is een rijksmonument.
* Het Eindhoven Museum is ontstaan vanuit de experimentele archeologie. Men probeerde de bouw van een huis uit de IJzertijd te reconstrueren, en vervolgens is een compleet dorp uit die tijd opgezet. Later is ook een middeleeuws dorpje nagebouwd.
* Het Ton Smits Huis is een museum in het voormalige woonhuis van cartoonist Ton Smits aan de Jacob Reviuslaan.

### Gesloten

* Het Milieu Educatiecentrum (MEC) bevond zich naast de Genneper Watermolen te Gestel. Tot december 2008 kon men hier permanente en wisselende tentoonstellingen op het gebied van natuur en milieu bezoeken. Ook werden hier projecten op het gebied van milieu-educatie georganiseerd, bijvoorbeeld voor kinderen. Na jaren van leegstand is het gebouw sinds januari 2019 - bij wijze van leegstandsbeheer - in gebruik door Facet, adviesbureau voor duurzame ontwikkeling en het Sint-Jorisgilde Gestel en Blaarthem.
# Geislar

Geislar is een wijk in het stadsdistrict Beuel te Bonn.
# Gapura

Gapura kan verwijzen naar:

## Plaats in Indonesië

* Gapura (Watukumpul), een plaats in het onderdistrict Watukumpul, in het regentschap Pemalang in de provincie Midden-Java
* Gapura (Pujut), een plaats in het regentschap Centraal-Lombok in de provincie West-Nusa Tenggara
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gapura en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# George Gerhardus Theodorus Rustwijk

George Gerhardus Theodorus Rustwijk (Paramaribo, 13 december 1862 - aldaar, 17 juli 1914) was een Surinaams schilder, tekenleraar, decorontwerper, fotograaf, dichter en schrijver.
Rustwijk was van 1893 tot 1897 verbonden aan de Avondschool voor Handwerkslieden van O'Ferrall. Hij verliet Suriname in 1907 en trok naar Frans-Guyana en vervolgens naar Demerara. Zijn schilderij `The Kaietur Falls' werd bekroond als boekomslag.
In Suriname genoot Rustwijk bekendheid om zijn kinderoperettes (hij was bijzonder actief binnen het toneelgenootschap Thalia), zijn gedichten, zijn panorama’s en decorontwerpen, onder meer voor de opera Het pand der goden van J.N. Helstone. Rustwijk was verder actief als voorzitter van de muziekvereniging Philotechnie, directeur van de toneelvereniging Sociable Dramatic Club en vanaf 1900 van Polyhymnia.
Postuum zouden Rustwijks teksten worden gebundeld in Matrozenrozen (1915), de eerste Surinaamse dichtbundel (als we het werk van de niet in Suriname geboren Paul François Roos buiten beschouwing laten). Toen de landbouw in Suriname na 1890 door ziekten werd geplaagd en de arbeidsomstandigheden extreem verslechterden, verzorgde Rustwijk een lezing, waarvan hij de tekst, aangevuld met verzen enog enkele tekstjes, onder de naam Luci in 1911 deed verschijnen: Het `Waarom' beantwoord of Het `Wee' ontsluierd voor de Welvaartscommissie. Met een groot aantal retorische vragen maakte Rustwijk in zijn lezing duidelijk dat de situatie in Suriname beroerder was dan die in de Franse en Engelse buurkolonies.
De bundel Matrozenrozen, `nagelaten dicht- en andere werken', postuum verschenen in 1915 bij H. van Ommeren te Paramaribo, voldeed aan een laatste wens van de overledene, aldus een korte inleiding van de uitgever. De bundel bevat 25 cabaretachtige gedichten, enkele zeer kort maar de meeste lang, tot zelfs een lengte van elf pagina’s toe, eenvoudig van structuur en rijmend. Ze zijn geschreven in het Nederlands met Surinaams-Nederlandse en Sranan elementen. Hij roept er een aantal kleurrijke volksfiguren in op, maar schrijft ook over de krullotenziekte, die ook in 1904 afzonderlijk was verschenen: Toespraak en bede tot de krulloot gevolgd door antwoord van de krulloot sluitend met een opwekkend woord (iets voor denkers): licht en schaduw. Rustwijk was een behendig dichter, maar geen poëziegrootheid. In 2004 verscheen in Nederland een herdruk van de bundel.

## Over G.G.T. Rustwijk

* D. van Hinte-Rustwijk & G. van Steenderen-Rustwijk, Op het spoor van G.G.T. Rustwijk. In: Oso, 15 (1996), nr. 1, april, pp. 76-86.
* Michiel van Kempen, Een geschiedenis van de Surinaamse literatuur, Breda: De Geus, 2003, dl. I, pp. 447-449, 471.
# Galago

Galago is een geslacht van zoogdieren uit de familie van de galago's (Galagidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1796 gepubliceerd door Étienne Geoffroy Saint-Hilaire.

## Taxonomie

Dit geslacht bestaat uit de volgende 4 soorten:
* Geslacht: Galago (4 soorten)
** Galago gallarum – Somaligalago Thomas, 1901
** Galago matschiei – Oostelijke kielnagelgalago Lorenz, 1917
** Galago moholi – Zuid-Afrikaanse galago A. Smith, 1836
** Galago senegalensis – Senegalgalago É. Geoffroy, 1796
* ↑ Groves, C.P. (2005). "Order Primates". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. pp. 124-126. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Mammal Diversity Database (Version 1.11) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 13-11-2023.
# Galahad (plaats)

Galahad is een plaats in de Canadese provincie Alberta. De plaats telt 134 inwoners (2006).
# Gekrulde vlokslak

De gekrulde vlokslak (Aeolidia filomenae) is een slakkensoort uit de familie van de vlokslakken (Aeolidiidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2016 voor het eerst geldig gepubliceerd door Kienberger, Carmona, Pola, Padula, Gosliner & Cervera.

## Beschrijving

De gekrulde vlokslak is een zeenaaktslak. De soort kan worden geïdentificeerd door het grote aantal enigszins afgeplatte, haakvormige cerata op zijn lichaam, behalve een driehoekig gebied dat zich uitstrekt van de rinoforen tot het midden van het dorsum. Er is vaak een witte Y-vormige markering op het hoofd, die moeilijk te zien is bij bleke exemplaren.
* ↑ Bouchet, P. (2016). Aeolidia filomenae Kienberger, Carmona, Pola, Padula, Gosliner & Cervera, 2016. Geraadpleegd via: Register of Marine Species
* ↑ Kienberger K., Carmona L., Pola M., Padula V., Gosliner T.M. & Cervera J.L. (2016). Aeolidia papillosa (Linnaeus, 1761) (Mollusca: Heterobranchia: Nudibranchia), single species or a cryptic species complex? A morphological and molecular study. Zoological Journal of the Linnean Society. 177: 481-506
* ↑ Soortenbeschrijving van Gekrulde vlokslak, Stichting ANEMOON. Gearchiveerd op 25 mei 2022.
# Gaziantep

Gaziantep kan verwijzen naar:
* Gaziantep (stad)
* Gaziantep (provincie)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gaziantep en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Gemaal Westerkogge

Het gemaal Westerkogge is een voormalig gemaalgebouw bij De Hulk in de omgeving van de Noord-Hollandse plaatsen Berkhout, Scharwoude en Hoorn.

## Beschrijving

Het stoomgemaal werd in 1867 gebouwd in opdracht van het toenmalige Molenbestuur van de Westerkogge. Het gemaal werd geplaatst aan de Westerdijk vlak bij de watermolens. Tevens werd er bij het gemaal een huis gebouwd. De vier bestaande vijzelmolens die zorgden voor de bemaling van de polder Westerkogge konden de polder in natte tijden niet meer drooghouden. Het vijzelgemaal diende als ondersteuning voor de molens, die werden gehandhaafd. De stoommachine had een vermogen van 50 pk. In 1875 en in 1891 werd het gemaal uitgebreid. De machines werden geleverd door ijzergieterij de Prins van Oranje uit Den Haag. In 1899 kreeg het ingenieursbureau W.C. en K. de Wit uit Amsterdam de opdracht om de drie stoomketels en de dubbele centrifugaalpompmachine te vervangen door één centrifugaalpompmachine, waardoor bespaard kon worden op de brandstof (kolen). In 1936 werd het stoomgemaal vervangen door een elektrisch gemaal, eveneens ontworpen door het bureau W.C. en K. de Wit.
Het gebouw werd in 1988 aangewezen door de gemeente Hoorn als een gemeentelijk monument.
* Opregte Haarlemsche Courant d.d. 20 juli 1869 Verkort Verslag van den toestand der provincie Noord-Holland over het jaar 1868
* Het Ingenieursbureau W.C. & K. De Wit
Noot
* ↑ Monumentenlijst Hoorn
# Gemaal mr.dr.Th.F.J.A. Dolk

Het gemaal mr.dr.Th.F.J.A. Dolk is gebouwd in 1953 aan de Vliet in de Nederlandse plaats Leidschendam. Het gemaal is vernoemd naar de toenmalige secretaris van de Unie van Waterschapsbonden. Het is gebouwd in de stijl van de Delftse School en bestaat uit twee bouwvolumes. Het hoofdgebouw is voorzien van een schilddak boven een granieten gootlijst, de aanbouw is voorzien van een zadeldak, beide gedekt met zwart geglazuurde verbeterde Hollandse pannen.
Het gemaal is uitgerust met drie identieke Stork-Werkspoor elektrisch aangedreven verticale schroefpompen, elk met een capaciteit van 160 m³/min.
Voordat de Brielse Meerleiding in 1988 werd aangelegd, verkreeg Delfland zijn zoete water alleen via dit gemaal vanuit het gebied van het Hoogheemraadschap van Rijnland.
* Brielse Meerleiding en gemaal mr.dr.Th.F.J.A. Dolk op website Hoogheemraadschap van Delfland (dode link).
* Toelichting Waterakkoord Rijnland-Delfland op website Hoogheemraadschap van Rijnland (dode link).
# Geel houtvlieskelkje

Het geel houtvlieskelkje (Hymenoscyphus calyculus) is een schimmel behorend tot de familie Helotiaceae. Het leeft saprotroof op afgevallen takken en takjes van verschillende loofbomen. Het komt veel voor op els (Alnus) en soms op naaldhout.

## Kenmerken

De apothecia (vruchtlichamen) zijn geel, gesteeld en hebben een diameter tot 2 mm. De sporen zijn enkelvoudig gesepteerd of ongesepteerd, meten 15-18x(3)4-5 µm en hebben meestal guttules. Er zijn geen gespen aanwezig.

## Verspreiding

Het geel houtvlieskelkje komt in Nederland algemeen voor. Het staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.
* ↑ (en) Index Fungorum
* ↑ (en) The genus HYMENOSCYPHUS S.F.Gray sensu lato in Belgium. Gearchiveerd op 11 november 2022.
* ↑ NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen. Gearchiveerd op 11 november 2022.
# Gert Bolmer

Gert Bolmer (25 april 1983) is een Nederlands dressuurruiter.
De met cerebrale parese geboren Bolmer begon op zevenjarige leeftijd met paardrijden, omdat dit volgens zijn fysiotherapeut goed voor hem zou zijn. Na verloop van een aantal jaar begon hij het rijden steeds meer te waarderen en in 1999 begon hij serieus met internationale wedstrijdsport in Graad I. In 2000 kwalificeerde Bolmer zich voor de Paralympische Zomerspelen. Daarmee was hij het jongste lid van de Nederlandse Paralympische equipe. Ook tijdens de Paralympische Zomerspelen 2004 in Athene was hij erbij. Vanaf 2005 moest hij een tijdje regelmatig verstek laten gaan door blessures van zijn paard. Ook de Paralympische Zomerspelen 2008 in Peking liep hij daardoor mis. Begin 2009 kon Bolmer er met twee nieuwe paarden weer tegenaan. Hij kwalificeerde zich in 2012 vervolgens voor de Paralympische Zomerspelen 2012 in Londen.
In het dagelijkse leven is Bolmer netwerkspecialist.

## Beste uitslagen
### Paralympische Spelen

| Evenement | Resultaat | Paard | Onderdeel |
| Athene 2004 | 3 brons | Lodewijk | Individueel |
| Athene 2004 | 3 brons | Lodewijk | Landenwedstrijd |
| Sydney 2000 | 3 brons | leenpaard | Kür |
| Sydney 2000 | 2 zilver | leenpaard | Landenwedstrijd |

### Wereldkampioenschappen

| Evenement | Resultaat | Paard | Onderdeel |
| Kentucky 2010 | 3 brons | Triumph | Kür |
| Moorsele 2003 | 3 brons | Lodewijk | Individueel |
| Moorsele 2003 | 3 brons | Lodewijk | Kür |
| Århus 1999 | 3 brons | Jaresca | Individueel |
| Århus 1999 | 3 brons | Jaresca | Kür |
| Århus 1999 | 3 brons | Jaresca | Landenwedstrijd |

### Europesekampioenschappen

| Evenement | Resultaat | Paard | Onderdeel |
| Kristiansand 2009 | 3 brons | Winnyroodnoot | Landenwedstrijd |
| Sóskút 2005 | 3 brons | Lodewijk | Individueel |
| Anadia 2002 | 3 brons | Lodewijk | Individueel |
| Anadia 2002 | 3 brons | Lodewijk | Kür |

### Nederlandse Kampioenschappen

| Evenement | Resultaat | Paard |
| 2010 | 1 goud | Triumph |
| 2009 | 1 goud | Winnyroodnoot |
| 2006 | 1 goud | Lodewijk |
| 2001 | 1 goud | Lodewijk |
| 2000 | 1 goud | Jaresca |

## Externe link

Eigen website Gert Bolmer
# Geelong

Geelong is de op een na grootste stad van de staat Victoria in Australië. Geelong is een havenstad met ruim 205.000 inwoners. Daarnaast is Geelong een van de grootste provinciesteden in Australië. De stad ligt aan de Coriobaai, 75 kilometer ten zuidwesten van Melbourne. Sinds 23 oktober 2022 is de terminal van de Spirit of Tasmania in Geelong in plaats van Port Melbourne.
Geelong is bekend als poort tot diverse belangrijke toeristische attracties zoals de Great Ocean Road, de Shipwreck Coast en het Bellarine-schiereiland. Daarnaast is Geelong de thuisstad van de Geelong Football Club, een Australian Football-team met als bijnaam The Cats. Het wereldkampioenschap wielrennen 2010 is toegewezen aan Geelong.

## Sport

Geelong was van 2003 tot en met 2008 jaarlijks de gastheer van de Australia World Cup, een eendaagse wielerwedstrijd voor vrouwen die meetelde in de strijd om de UCI Women's Road World Cup. Het wereldkampioenschap wielrennen 2010 werd eveneens georganiseerd in Geelong. De Noor Thor Hushovd won er de wegwedstrijd bij de mannen.
Sinds 2015 wordt er in Geelong jaarlijks de wielerkoers Cadel Evans Great Ocean Road Race verreden.

## Partnersteden

* Izumiotsu (Japan)
* Lianyungang (China)

## Geboren in Geelong

* Bertram Armytage (1869-1910), poolonderzoeker
* Edi Krnčević (1960), voetballer
* Kate Allen (1970), Oostenrijks triatlete
* Portia de Rossi (1973), actrice
* Lee Troop (1973), atleet
* Nathan Deakes (1977), snelwandelaar
* Joey Didulica (1977), Kroatisch voetbaldoelman
* Rebecca Wiasak, (1984), wielrenster
* Emma Hewitt (1988), zangeres
* Matthew Špiranović (1988), voetballer
* Leigh Howard (1989), wielrenner
Ararat · Ballarat · Benalla · Bendigo · Geelong · Hamilton · Horsham · Melbourne (hoofdstad) · Moe · Morwell · Mildura · Portland · Sale · Shepparton · Swan Hill · Traralgon · Wangaratta · Warrnambool · Wodonga
# Geelnekara

De geelnekara (Primolius auricollis) is een papegaai uit Zuid-Amerika.

## Kenmerken

De vogel is voornamelijk groen, met een gele band om zijn nek, een zwart voorhoofd, blauwe vleugelranden en een groen/blauw/bruine staart. De geelnekara heeft een grijze snavel en vleeskleurige poten. De vogel wordt ca. 38 cm lang.

## Voortplanting

Het vrouwtje (pop) legt 3 à 4 eieren en broedt deze in 28 dagen uit. Met 9 à 10 weken vliegen de jongen uit en zijn met ca. 16 weken zelfstandig.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van centraal en zuidwestelijk Brazilië en Bolivia tot noordelijk Argentinië en noordelijk Paraguay.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als vrij algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Synoniemen

* Ara auricollis
* Propyrrhura auricollis
* 1 2 (en) Geelnekara op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Geelnekbuulbuul

De geelnekbuulbuul (Chlorocichla falkensteini) is een zangvogel uit de familie Pycnonotidae (buulbuuls).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in het westelijke deel van Centraal-Afrika.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Geelnekbuulbuul op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Geelnekprieelvogel

De geelnekprieelvogel (Sericulus chrysocephalus) is een zangvogel uit de familie prieelvogels (Ptilonorhynchidae).

## Kenmerken

De geelnekprieelvogel is een middelgrote zangvogel met een lengte van 25 tot 30 centimeter. Deze soort vertoont seksuele dimorfie. Het mannetje is voornamelijk glanzend zwart met goudgele kruin, nek en vleugels. De snavel is oranje geel en de iris is geel. Het vrouwtje verschilt sterk van het mannetje, ze is bruin met witte markeringen en heeft een zwarte kruin en donker bruine snavel. Beide geslachten hebben grijze poten.

## Verspreiding en leefgebied

Deze vogel is endemisch in Australië, waar hij voorkomt van zuidoost Queensland tot New South Wales. De natuurlijke habitat bestaat vooral uit laagland regenwoud. De habitats bevinden zich op een hoogte tot 900 meter boven zeeniveau.

## Voeding

De geelnekprieelvogel voedt zich voornamelijk met bessen en insecten.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd, maar door habitatverlies nemen de aantallen – hetzij minder snel – af. Om deze redenen staat de geelnekprieelvogel als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* ↑ (en) Geelnekprieelvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Lewin, 1808. Meliphaga chrysocephala (protoniem). Birds New Holland.
* (en) Dakota, A. 2009. Sericulus chrysocephalus (On-line), Animal Diversity Web. Accessed February 24, 2014 at http://animaldiversity.ummz.umich.edu/accounts/Sericulus_chrysocephalus/
# Geschiedenis van de transistor

De geschiedenis van de transistor begon op 16 december 1947. Op die dag assembleerde experimenteel natuurkundige Walter Brattain, die samenwerkte met theoreticus John Bardeen, de eerste bruikbare punttransistor. Zes maanden later, maar vóór de publicatie van het werk van Bardeen en Brattain, presenteerde Duitse natuurkundigen Herbert Matare en Heinrich Welker een in Frankrijk ontwikkelde punttransistor ("transistron"). Dus uit mislukte pogingen om eerst een solid-state analoge transistor van een vacuümtriode en vervolgens een veldeffecttransistor te maken, werd de eerste onvolmaakte bipolaire transistor geboren.
De punttransistor, die ongeveer tien jaar in massa werd geproduceerd, bleek een doodlopende tak van de ontwikkeling van elektronica te zijn - hij werd vervangen door germanium-overgangtransistors. De theorie van pn-overgang en overgangtransistor werd in 1948-1950 gecreëerd door William Shockley. De eerste overgangtransistor werd op 12 april 1950 gefabriceerd door smeltgroei. Het werd opgevolgd door een gefuseerde transistor, elektrochemische transistor en diffusie-mesa-transistor.
In 1954 bracht Texas Instruments de eerste siliciumtransistor uit. De ontdekking van het proces van "natte oxidatie" van silicium. Silicium verving germanium en het planaire proces werd de belangrijkste transistortechnologie en maakte het mogelijk om monolithische geïntegreerde schakelingen te creëren.

## Achtergrond

In 1906 patenteerde Greenleaf Pickard een siliciumkristaldetector. In 1910 ontdekte William Eckles dat kristaldetectoren onder bepaalde omstandigheden een negatieve differentiële weerstand vertonen en daarom kunnen worden gebruikt om oscillaties te genereren en signalen te versterken. In 1922 bewees Oleg Losev de mogelijkheid van versterking en opwekking van elektromagnetische oscillaties op een kristaldetector wanneer er een constante voorspanning op wordt toegepast (cristadine-effect). De zinkietdetector van Losev ("kristadin") bleef bruikbaar bij frequenties tot 10 MHz. Tegen het einde van de jaren twintig waren kristaldetectoren verdrongen door vacuümbuizen en was de ontwikkeling van deze tak van de halfgeleiderfysica tot stilstand gekomen.
* (en) Augarten, S. (1983). State of the art: a photographic history of the integrated circuit. Ticknor & Fields / Smithsonian Institution. ISBN 0899191959.
* (en) Berlin, L. (2005). The Man Behind the Microchip: Robert Noyce and the Invention of Silicon Valley. Oxford Uiversity Press, New York, 85—89. ISBN 9780199839773.
* (en) Braun, E.; McDonald, S. (1982). Revolution in Miniature: The History and Impact of Semiconductor Electronics. Cambridge University Press. ISBN 9780521289030.
* (fr) Clermontel, D. (2009). Chronologie scientifique, technologique et économique de la France. Editions Publibook. ISBN 9782748346824.
* (en) De Vries, M. J. (1993). Design methodology and relationships with science. Springer. ISBN 9780792321910.
* (en) Lojek, B. (2007). History of semiconductor engineering. Springer, 178—187. ISBN 9783540342571.
* ↑ Amerikaans octrooi 836 531.