OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Cabreros del Monte

Cabreros del Monte is een gemeente in de Spaanse provincie Valladolid in de regio Castilië en León met een oppervlakte van 28,00 km². Cabreros del Monte telt 73 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
# Cacotherapia bilinealis

Cacotherapia bilinealis is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1918 door Barnes & McDunnough.
# Callionymus risso

Callionymus risso is een straalvinnige vissensoort uit de familie van pitvissen (Callionymidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1814 door Lesueur.
* ↑ (en) Callionymus risso op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Callionymus risso. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Callionymus sagitta

Callionymus sagitta is een straalvinnige vissensoort uit de familie van pitvissen (Callionymidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1770 door Pallas.
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als niet bedreigd, beoordelingsjaar 2009.
* 1 2 (en) Callionymus sagitta op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Callionymus sagitta. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Callionymus russelli

Callionymus russelli is een straalvinnige vissensoort uit de familie van pitvissen (Callionymidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Johnson.
# Caecum paradoxum

Caecum paradoxum is een slakkensoort uit de familie van de Caecidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1867 door de Folin.
# Caecum mirificum

Caecum mirificum is een slakkensoort uit de familie van de Caecidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1867 door de Folin.
# Caecum neocaledonicum

Caecum neocaledonicum is een slakkensoort uit de familie van de Caecidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1867 door de Folin.
# Caecum orcutti

Caecum orcutti is een slakkensoort uit de familie van de Caecidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1885 door Dall.
# Papyridea soleniformis

Papyridea soleniformis is een tweekleppigensoort uit de familie van de Cardiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1789 door Bruguière.
# Patellapis limbata

Patellapis limbata is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Benoist.
# Pharomachrus

Pharomachrus (Quetzals) is een geslacht van vogels uit de familie trogons (Trogonidae).

## Soorten

Het geslacht kent de volgende soorten:
* Pharomachrus antisianus – Kuifquetzal
* Pharomachrus auriceps – Goudkopquetzal
* Pharomachrus fulgidus – Santamartaquetzal
* Pharomachrus mocinno – Quetzal
* Pharomachrus pavoninus – Pauwquetzal
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.1). DOI:10.14344/IOC.ML.13.1
# Pentagonica trimaculata

Pentagonica trimaculata is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Chaudoir.
# Nationaal Songfestival 1959

Het Nationaal Songfestival 1959 was de Nederlandse voorronde voor het Eurovisiesongfestival van dat jaar. Het werd gehouden op 17 februari in de AVRO-studio in Hilversum en werd gepresenteerd door Karin Kraaykamp.

## Selectieprocedure

De laatste plaats van Corry Brokken op het Eurovisiesongfestival 1958 zat de NTS niet lekker daarom besloot men om de Nederlandse inzending via een nieuwe opzet te kiezen. De acht geselecteerde liedjes werden gezongen in twee versies door twee verschillende artiesten: een keer met orkest dat onder leiding stond van Dolf van der Linden en een keer met een klein ensemble dat werd geleid door Eddy de Jong.
Bij het nationaal songfestival 1959 traden een aantal artiesten aan die al eerder een gooi naar het Eurovisiepodium deden, John de Mol sr. deed mee aan de editie 1957. Zangeres Corry Brokken deed in de drie voorgaande edities ook mee. Zij mocht tot drie keer toe Nederland vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival, een record. Greetje Kauffeld deed mee in 1958; in 1961 werd ze door de NTS intern aangewezen om Nederland te vertegenwoordigen op het songfestival. Bruce Low deed, net als Greetje Kauffeld, ook in 1958 mee.
Een 120 koppige jury verdeeld over 12 provincies bestaande uit radioluisteraars en televisiekijkers moesten een doorsnee van het Nederlandse publiek voorstellen, zij kozen het winnende nummer. Een jury bestaande presentatoren kozen de uitvoerende artiest, gekozen werd Teddy Scholten met het lied Een beetje.
Deze nieuwe opzet wierp zijn vruchten af want Teddy Scholten won het Eurovisiesongfestival 1959 in Cannes met 21 punten, het was voor de tweede maal dat Nederland het songfestival wist te winnen.

## Uitslag

| startplaats | lied | artiest 1 | artiest 2 | punten | eindplaats |
| 1 | "Mijn hart en ik" | Corry Brokken & Bruce Low | Greetje Kauffeld & John de Mol | 110 | 3 |
| 2 | "Als ik denk aan geluk" | Greetje Kauffeld | Dick Doorn | 38 | 7 |
| 3 | "Kleine zilv'ren ster" | Tony van Hulst | Corry Brokken | 35 | 8 |
| 4 | "Op het plein" | John de Mol | Greetje Kauffeld | 48 | 5 |
| 5 | "Iedere dag met jou" | Corry Brokken | Bruce Low | 43 | 6 |
| 6 | "De regen" | Dick Doorn | Teddy Scholten | 148 | 2 |
| 7 | "Angelina" | Bruce Low | Tony van Hulst | 53 | 4 |
| 8 | "Een beetje" | Teddy Scholten | John de Mol | 235 | 1 |
* ↑ https://www.delpher.nl/nl/kranten/view?query=nationaal+songfestival+greetje+kauffeld&page=1&coll=ddd&identifier=MMKB23:001571041:mpeg21:a00049&resultsidentifier=MMKB23:001571041:mpeg21:a00049&rowid=8
1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1992 · 1993 · 1994 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012
# Pharodes ninnii

Pharodes ninnii is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Chondracanthidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1882 door Richiardi.
# Stomopteryx lacteolella

Stomopteryx lacteolella is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Turati.
# Penthophonus peyroni

Penthophonus peyroni is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1873 door Brulerie.
# Penthosia

Penthosia is een geslacht van vliegen (Brachycera) uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door van der Wulp.
# Stenogobius randalli

Stenogobius randalli is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de grondels (Gobiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Watson.
* ↑ (en) Stenogobius randalli op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Stenogobius randalli. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Stenogobius mekongensis

Stenogobius mekongensis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de grondels (Gobiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Watson.
* ↑ (en) Stenogobius mekongensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Stenogobius mekongensis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Streepkopkruiper

De streepkopkruiper (Rhabdornis mystacalis) is een vogelsoort uit de familie van de Rhabdornithidae (Filipijnse kruipers).

## Kenmerken

Het verenkleed is bruin, met een lichtere onderzijde. De lichaamslengte bedraagt 15 cm.

## Leefwijze

Deze vogel leeft van insecten en vruchten. Ook bloemen worden bezocht, mogelijk om stuifmeel te verzamelen met het borstelige puntje van zijn tong. Hij foerageert in kleine groepen, soms samen met andere soorten.

## Verspreiding

De streepkopkruiper komt alleen voor in de Filipijnen in laaglandbossen en telt twee ondersoorten:
* R. m. mystacalis: de noordelijke en westelijk-centrale Filipijnen.
* R. m. minor: de oostelijk-centrale en zuidelijke Filipijnen.

## Ondersoorten

De streepkopkruiper is monotypisch.
* Kennedy, R.S., Gonzales P.C., Dickinson E.C., Miranda, Jr, H.C., Fisher T.H. A Guide to the Birds of the Philippines, Oxford University Press, Oxford (2000).
* ↑ (en) Streepkopkruiper op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Streepkopmiervogel

De streepkopmiervogel (Drymophila devillei) is een zangvogel uit de familie Thamnophilidae (miervogels). Deze vogel is genoemd naar de Franse natuuronderzoeker Émile Deville (1824-1853).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in het Amazonegebied en telt twee ondersoorten:
* D. d. devillei: van ZC-Colombia en NO-Ecuador tot ZO-Peru, C-Bolivia en W-Brazilië.
* D. d. subochracea: Amazonisch ZC-Brazilië en NO-Bolivia.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als vrij algemeen maar met een versnipperde verspreiding. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Streepkopmiervogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.1).
# Peponapis fervens

Peponapis fervens is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Smith.
# Pepoli

De Pepoli familie waren heren van Bologna, een rijke bankiersfamilie die de pausgezinde Welfen steunden en ervoor zorgden dat de Ghibellijnse (keizergezinde) Lambertazzi in 1274 verdreven werden uit de stad. Ze profiteerden van de machtsstrijd tussen beide partijen om in de 14e eeuw zelf het bestuur in handen te krijgen van de stad.
Hun zetel in Bologna was het Palazzo Pepoli Vecchio, gebouwd door Taddeo Pepoli (1337-1347). De Pepoli's zorgden via goed doordachte huwelijken voor dynastieke allianties: Obizzo III d'Est, markies van Ferrara, trouwde in 1317 met Jacopa Pepoli en aan de condottiero Roberto Alidosi, pauselijke vicaris en heer van Imola, werd Giacoma Pepoli ten huwelijk geschonken.
Voor Maria Sieripepoli, de man markies Vincenzo Natoli gebouwd Palazzo Natoli als zijn residentie in Palermo in 1765.
* ↑ Cesare De Seta, Maria Antonietta Spadaro, Sergio Troisi (1998). Palermo Art City: begeleiden naar de monumenten van Palermo en Monreale. Palermo:. Ram
* ↑ La Sicilia, 13 april 2006
# Peponapis citrullina

Peponapis citrullina is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Cockerell.
# Peponactis

Peponactis is een geslacht van neteldieren uit de klasse van de Anthozoa (bloemdieren).

## Soort

* Peponactis aequatorialis Van Beneden, 1897
# Peponapis apiculata

Peponapis apiculata is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door Cresson.
# Philobrya tumida

Philobrya tumida is een tweekleppigensoort uit de familie van de Philobryidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Thiele.
# Philobrya sculpturalis

Philobrya sculpturalis is een tweekleppigensoort uit de familie van de Philobryidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Dell.
# Philobryidae

Philobryidae zijn een familie van Tweekleppigen uit de orde Arcida.

## Geslachten

* Adacnarca Pelseneer, 1903
* Aupouria Powell, 1937
* Cosa Finlay, 1926
* Cratis Hedley, 1915
* Limarca Tate, 1886
* Limopsilla Thiele, 1923
* Lissarca E. A. Smith, 1877
* Neocardia Sowerby III, 1892
* Philobrya J. G. Cooper, 1867
* Verticipronus Hedley, 1904
# Stripes

Stripes is een Amerikaanse komische film uit 1981. Deze film is geregisseerd door Ivan Reitman.

## Verhaal

John Winger, een taxichauffeur, verliest binnen een paar uur tijd zijn baan, zijn auto, en zijn vriendin. Beseffend dat zijn leven een grote mislukking is, besluit hij bij het leger te gaan. Hij haalt zijn vriend Russell Ziskey over hetzelfde te doen.
De twee gaan naar Fort Arnold, waar ze hun training krijgen van sergeant Hulka. Winger blijkt al snel het buitenbeentje van de rekruten. Tijdens hun opleiding worden Ziskey en Winger verliefd op twee vrouwelijke soldaten genaamd Louise en Stella. Winger en Ziskey gaan ook een keer illegaal naar een modderworstelbar. Wanneer ze daar worden betrapt met andere rekruten, zorgen Louise en Stella ervoor dat ze ongezien wegkomen. De rest van de rekruten krijgt echter wel straf; ze moeten de hele training overdoen. Winger en Ziskey besluiten hen te helpen zich voor te bereiden op hun afstuderen. Dankzij hun aanmoediging slagen alle rekruten.
Eenmaal afgestudeerd wordt de hele ploeg naar Italië gestuurd, waar ze een EM-50 Urban Assault Vehicle moeten bewaken. Winger en Ziskey stelen uit verveling het voertuig om hun vriendinnen te kunnen bezoeken, die in West-Duitsland zijn gelegerd. Wanneer hun bevelhebber, de incompetente kapitein Stillman, de vermissing van het voertuig ontdekt, zet hij alles op alles om het terug te krijgen. Hij belandt hierbij op Tsjecho-Slowaaks grondgebied en wordt gevangengenomen. Winger, Ziskey, Louise, en Stella vernemen wat er gebeurd is, en ondernemen met succes een reddingsactie.
Terug in de Verenigde Staten wordt het viertal als helden onthaald.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Murray, Bill Bill Murray | John Winger |
| Ramis, Harold Harold Ramis | Russell Ziskey |
| Young, Sean Sean Young | MP Louise Cooper |
| Larroquette, John John Larroquette | Capt. Stillman |
| Reinhold, Judge Judge Reinhold | Pvt. Elmo Blum |
| Candy, John John Candy | Pvt. Dewey 'Ox' Oxberger |
| Paxton, Bill Bill Paxton | Soldier |
| Busfield, Timothy Timothy Busfield |
| Oates, Warren Warren Oates | Sgt. Hulka |
| Soles, P.J. P.J. Soles | MP Stella Hansen |
| Voldstad, John John Voldstad | ordonnans van Capt. Stillman |
| Quaid, Dennis Dennis Quaid | |
# Straat van Mackinac

De Straat van Mackinac is de waterverbinding tussen het Michiganmeer en het Huronmeer, twee van de Noord-Amerikaanse Grote Meren. Daarnaast scheidt ze ook het Bovenschiereiland van Michigan van het Benedenschiereiland van Michigan. Verder fungeert de waterengte voornamelijk als een verbindingsweg voor verschepingen tussen de staalbedrijven van Gary in de staat Indiana en de ijzermijnen van de staat Minnesota. Toen er nog geen spoorwegen Chicago bereikten vanuit het oosten, maakte de straat onderdeel uit van een pad voor immigranten die naar het Middenwesten en de Great Plains trokken. De meest nauwe afstand tussen de tegenoverstaande oevers is 8 km, tevens de plek waar de Mackinac-brug de straat overspant. Vóór de brug gebouwd werd, werden er overzetferries ingezet om het oversteken van de straat mogelijk te maken. Vandaag brengen passagiersferries mensen naar Mackinaceiland, waar wagens niet toegelaten zijn. Passagiers kunnen wel een ferry voor wagens nemen naar Bois Blanc-eiland.
De straat beschikt over twee bevolkte eilanden, namelijk Bois Blanc-eiland en Mackinaceiland, en twee onbewoonde eilanden, Round Island en St. Helena Island. Bois Blanc-eiland is met een lengte van 18 km het grootste eiland van de Straat van Mackinac.
De straat is voldoende ondiep en smal waardoor ze in de winter bevroren kan geraken. Scheepvaart wordt wel heel het jaar door mogelijk gemaakt naar de lager gelegen Grote Meren door het gebruik van ijsbrekers.
# Storrsia

Storrsia is een monotypisch geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van zandsterrenkijkers (Dactyloscopidae).

## Soort

* Storrsia olsoni Dawson, 1982
* ↑ (en) Storrsia. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Storrs Lovejoy Olson

Storrs Lovejoy Olson (Chicago, Illinois, 3 april 1944 - Fredericksburg, 20 januari 2021) was een Amerikaanse bioloog en ornitholoog verbonden aan de Smithsonian Institution. Hij was een internationaal vooraanstaand paleo-ornitholoog. In 1967 kwam hij in contact met Alexander Wetmore (toen oud-bestuurslid van de Smithsonian Institution) die hem attent maakte op werk bij de United States Fish and Wildlife Service waar hij de collectie vogelbotten van de afdeling ornithologie kon onderzoeken.
In 1969 behaalde bij de doctorstitel aan de biologiefaculteit van de Johns Hopkins-universiteit met als specialiteit paleo-ornithologie. Daarna financierde de Smithsonian Institution in de jaren 1970 Olsons onderzoek aan vogelbotten op de eilanden Ascension en Sint-Helena. Hij deed daar opmerkelijke ontdekkingen, waaronder de Sint-Helenahop en de Sint-Helenaporseleinhoen. In 1976 ontmoette hij zijn toekomstige echtgenote Helen James, opgeleid als biologisch antropoloog, die ook verderging in de paleo-ornithologie. Samen deden zij, in opdracht van het National Museum of Natural History, 23 jaar lang baanbrekend onderzoek op Hawaii en beschreven zij 50 uitgestorven vogelsoorten die nieuw waren voor de wetenschap.
In 1982 bewees hij aan de hand van subfossiele botjes het bestaan van een uitgestorven soort kolibrie op de Bahama's, de Braces smaragdkolibrie. In 1999 bestreed Olson de claim dat het fossiel Archaeoraptor een gevederde dinosauriër zou zijn en dus de missing link tussen vogels en dinosauriërs. Het fossiel bleek een vervalsing.
Olson bleef na zijn emeritaat in 2009 verbonden met het National Museum of Natural History en was lange tijd de conservator van de afdeling vogels. Diverse uitgestorven vogelsoorten zijn als eerbetoon naar hem vernoemd: Nycticorax olsoni, Himantopus olsoni, Puffinus olsoni, Primobucco olsoni, Gallirallus storrsolsoni en Quercypodargus olsoni.

## Referentie

* ↑ (en) The Washington biologists'field club, its members and its history (1900-2006)
* ↑ (en) Storrs L. Olson. 1975. Paleornithology of St Helena Island, south Atlantic Ocean. Smithsonian Contributions to Paleobiology 23. full text
* Bibsys: 90288100
* Bibliothèque nationale de France: cb127976852 (data)
* CiNii: DA03086476
* Gemeinsame Normdatei: 1057282596
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0921 2796
* Library of Congress Control Number: n80032031
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: uk2007353804
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007270944605171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 06810149X
* ORCID: 0000-0002-5707-7442
* Système universitaire de documentation: 131799711
* Museum of New Zealand Te Papa Tongarewa: 30579
* Virtual International Authority File: 85244840
* WorldCat (via VIAF): 85244840
# Philip van der Ven

Philip Cornelius Marie van der Ven (Rotterdam, 24 november 1918 – Voorburg, 17 juni 1998) was een Nederlands jurist en raadsheer bij de Hoge Raad der Nederlanden. Hij was gehuwd met Margaretha Dorothea Maria Theresia Goulmy (Vught, 5 september 1926 - 's-Gravenhage, 5 juni 2011)

## Loopbaan

Van der Ven studeerde rechtsgeleerdheid aan de Rijksuniversiteit Leiden, waar hij in 1942 zijn doctoraal behaalde. Van 1942 tot 1970 was hij werkzaam als advocaat en procureur te 's-Gravenhage. Als advocaat behandelde hij veel strafcassaties. Vanaf 1970 was hij raadsheer en later ook vicepresident en voorzitter van de strafkamer bij de Hoge Raad der Nederlanden.
Hij had talrijke nevenfuncties op juridisch en maatschappelijk gebied.

## Onderscheidingen

Philip van der Ven was commandeur in de Orde van Oranje-Nassau en ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.
* P.J. van Koppen & J. ten Kate, De Hoge Raad in persoon. Benoemingen in de Hoge Raad der Nederlanden 1838-2002. Deventer: Kluwer 2003, p. 151.
# Strumigenys dontopagis

Strumigenys dontopagis is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Bolton.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Strumigenys disturba

Strumigenys disturba is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Bolton.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Philogenia lankesteri

Philogenia lankesteri is een libellensoort uit de familie van de Megapodagrionidae (Vlakvleugeljuffers), onderorde juffers (Zygoptera).
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Calvert.
# Philogenia elisabeta

Philogenia elisabeta is een libellensoort uit de familie van de Megapodagrionidae (Vlakvleugeljuffers), onderorde juffers (Zygoptera).
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Calvert.
# Peter Shilton

Peter Leslie Shilton (Leicester, 18 september 1949) is een voormalig Engels voetballer die speelde als doelman. Hij ging in de boeken als de speler die als eerste de barrière van duizend competitiewedstrijden in het Engelse voetbal doorbrak. Hij speelde op dat moment (1997) voor het Londense Leyton Orient en de wedstrijd werd speciaal voor deze gebeurtenis live op televisie uitgezonden.

## Clubcarrière

Met Nottingham Forest, onder manager Brian Clough, werd Shilton eenmaal Engels landskampioen, in 1977/78. De twee daaropvolgende seizoenen 1978/79 en 1979/80 won Nottingham Forest het Europacup I-toernooi. In 1979/80 schakelde Nottingham Forest het Ajax van coach Beenhakker, Krol, Wijnberg, Boeve, Arnesen, Schoenaker, Jensen, Lerby, Van Geel, Ling en Tahamata in de halve finales nipt uit (2-0, 0-1; 2-1 totaalscore). In het door Nottingham met 1-0 verloren returnduel in Amsterdam was Shilton over de grond absoluut onverslaanbaar, maar hij incasseerde in de 66ste minuut alsnog een tegentreffer, een kopbal van Lerby, na een hoekschop bij de linker cornervlag door Arnesen.

## Interlandcarrière

Shilton voert de lijst aan van de spelers die het meest uitkwamen voor het Engels voetbalelftal. Shilton verdedigde 125 maal het doel van "The Lions". Met het Engels elftal speelde Shilton op twee EK's en drie WK's. Tijdens het WK 1986 was hij de doelman waartegen Diego Maradona met de hand wist te scoren. "De Hand van God" zorgde ervoor dat Engeland werd uitgeschakeld. Vier jaar later bereikte Shilton met Engeland de halve finales. In de achtste finale versloeg Engeland toen België. Na ook Kameroen, de revelatie van het toernooi, in de kwartfinale verslagen te hebben werd in de halve finale van West-Duitsland verloren.
Van alle 125 door Shilton gekeepte interlands hield hij in 52,80% van de gevallen zijn doel schoon. In zijn 100e interland in Düsseldorf tijdens het Europees kampioenschap voetbal 1988 moest hij echter drie doelpunten toestaan van Marco van Basten. Nederland won die wedstrijd met 3-1 en werd uiteindelijk Europees kampioen.

## Erelijst

Als speler

### Leicester City

* Football League Second Division: 1970/71
* FA Charity Shield: 1971

### Nottingham Forest

* Football League First Division: 1977/78
* Football League Cup: 1978/79
* FA Charity Shield: 1978
* Europacup I: 1978/79, 1979/80
* Europese Supercup: 1979

### Engeland

* Rous Cup: 1986, 1988, 1989
Individueel
* PFA First Division Team of the Year: 1974/75, 1977/78, 1978/79, 1979/80, 1980/81, 1981/82, 1982/83, 1983/84, 1984/85, 1985/86
* PFA Team of the Century (1977–1996): 2007
* PFA Players' Player of the Year: 1977/78
* Nottingham Forest F.C. Player of the Year: 1981/82
* Southampton F.C. Player of the Season: 1984/85, 1985/86
* FWA Tribute Award: 1991
* English Football Hall of Fame: Inducted 2002
* Football League 100 Legends