OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ngadirejo

Ngadirejo kan verwijzen naar:

## Plaats in Indonesië

* Ngadirejo (Eromoko), een plaats in het bestuurlijke gebied Wonogiri in de provincie Midden-Java
* Ngadirejo (Kaligesing), een plaats in het bestuurlijke gebied Purworejo in de provincie Midden-Java
* Ngadirejo (Ngadirejo), een plaats in het bestuurlijke gebied Temanggung in de provincie Midden-Java
* Ngadirejo (Mojogedang), een plaats in het bestuurlijke gebied Karanganyar in de provincie Midden-Java
* Ngadirejo (Salaman), een plaats in het bestuurlijke gebied Magelang in de provincie Midden-Java
* Ngadirejo (Tegalrejo), een plaats in het bestuurlijke gebied Magelang in de provincie Midden-Java
* Ngadirejo (Kawedanan), een plaats in het bestuurlijke gebied Magetan in de provincie Oost-Java
* Ngadirejo (Kepanjenkidul), een plaats in het bestuurlijke gebied Blitar in de provincie Oost-Java
* Ngadirejo (Kota Kediri), een plaats in het bestuurlijke gebied Kediri in de provincie Oost-Java
* Ngadirejo (Pogalan), een plaats in het bestuurlijke gebied Trenggalek in de provincie Oost-Java
* Ngadirejo (Sukapura), een plaats in het bestuurlijke gebied Probolinggo in de provincie Oost-Java
* Ngadirejo (Kromengan), een plaats in het bestuurlijke gebied Malang in de provincie Oost-Java
* Ngadirejo (Tugu Mulyo), een plaats in het bestuurlijke gebied Musi Rawas in de provincie Zuid-Sumatra
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Ngadirejo en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Australische zee-engel

De Australische zee-engel (Squatina australis) is een vis uit de familie van zee-engelen (Squatinidae) en behoort tot de superorde van haaien. Deze haai kan een lengte bereiken van 152 centimeter.

## Leefomgeving

De Australische zee-engel is een zoutwatervis. De soort komt voor in (sub)tropische wateren op het continentaal plat ten zuiden van Australië (zie kaartje) op een diepte tot 130 meter.

## Relatie tot de mens

De populatie van deze zee-engel bevindt zich in gebieden waar weinig met sleepnetten wordt gevist; het is daarom geen rodelijstsoort. Het visvlees van deze (en andere) zee-engelen is van uitstekende consumptiekwaliteit en wordt onder andere verkocht als graatloze filets.
# Canidia giesberti

Canidia giesberti is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Wappes & Lingafelter.
# Galatheanthemidae

Galatheanthemidae is een familie uit de orde van de zeeanemonen (Actiniaria). De familie is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Carlgren in 1956. De familie omvat 1 geslacht en 2 soorten.

## Geslacht

* Galatheanthemum Carlgren, 1956
* ↑ World Register of Marine Species, Galatheanthemidae. Marinespecies.org. Geraadpleegd op 22-11-2011.
* ↑ Synopsis of described Actinaria of the World
# Olieverfschets

Een olieverfschets is een schilderij dat fungeert als voorbereidende kleurenstudie voor een groter doek of paneel.
De meeste olieverfschetsen werden vervaardigd voor grotere opdrachten. Zo kon de schilder een stand van zaken presenteren aan de opdrachtgever. Veel olieverfschetsen zijn verloren gegaan, omdat ze vaak niet meer nodig waren na de voltooiing van het eigenlijke werk. De olieverfschetsen van Rubens zijn het bekendste. Ze worden gekenmerkt door een rauwe manier van schilderen in een warm kleurenpalet.
# Ifni

Ifni was tot 1969 een Spaanse exclave aan de kust van Marokko. De oppervlakte van het gebied was 1502 km², het aantal inwoners bedroeg 51.517 in 1964. De hoofdplaats was Sidi Ifni en de belangrijkste bron van inkomsten was de visserij.

## Geschiedenis

Een gebied in de buurt van Sidi Ifni werd al in 1476 door Spanje gekoloniseerd onder de naam Santa Cruz de la Mar Pequeña, maar werd in 1524 door de Berbers heroverd. Op 26 april 1860 werd Ifni door Marokko aan Spanje afgestaan al werd het gebied pas in 1934 door Spaanse troepen bezet.
In 1952 werd Ifni onderdeel van de kolonie Spaans-West-Afrika (Territorios de África Occidental Española). Na de onafhankelijkheid van Marokko in 1956, waarbij Spaans Noord-Marokko met Frans-Marokko werd verenigd, gaf Spanje verder nauwelijks grondgebied uit handen. De kolonie Spaans-West-Afrika werd opgedeeld: het gebied van Kaap Juby ging in 1958 over aan Marokko. De Spaanse Sahara en de exclave Ifni bleven in Spaanse handen. Om te verhinderen dat de VN er op zou aandringen Ifni te dekoloniseren veranderde Spanje de status van Ifni en de Spaanse Sahara van kolonie naar overzeese provincie. In het noorden bleven de exclaves Ceuta en Melilla Spaans. Spanje werd destijds geregeerd door generaal Franco die geen afstand van Ifni wilde doen. Marokko heeft sinds zijn onafhankelijkheid twee keer een aanval uitgevoerd op Ifni met de bedoeling het gebied in te nemen. Beide keren werd de aanval echter afgeslagen door het aanwezige Spaanse garnizoen.
In december 1965 werd door de VN een resolutie aangenomen die bepaalde dat Spanje Ifni en de Spaanse Sahara moest dekoloniseren. Ten aanzien van Ifni werd de resolutie uitgevoerd en op 30 juni 1969 werd Ifni door Spanje aan Marokko overgedragen.
# NoFap

NoFap is een Amerikaanse website en internetforum dat zegt ondersteuning te bieden aan personen die van een pornoverslaving af willen raken door een tijdelijke onthouding van pornografie en masturbatie. Hoewel NoFap het meest wordt geassocieerd met mannen zijn er ook vrouwen actief betrokken.
NoFap werd in juni 2011 opgericht door Alexander Rhodes die het onderwerp ook als een van de eersten op Reddit introduceerde. De naam is afgeleid van het Engelse werkwoord to fap, in het Nederlands fappen, dat staat voor mannelijke masturbatie. NoFap wordt door deelnemers in eerste instantie gezien als een methode tegen pornoverslaving. Onder NoFap deelnemers leeft ook het idee dat afzien van masturbatie positieve effecten heeft op energieniveaus en zelfvertrouwen. Volgens de website streven sommige NoFap-deelnemers ernaar "... hun interpersoonlijke relaties te verbeteren", een "uitdaging van wilskracht te bereiken, de controle over seksualiteit te grijpen en er superkrachten van te maken".
NoFap biedt tegen betaling een programma tegen pornoverslaving en dwangmatig seksueel gedrag. Bij het NoFap programma en de theoretische onderbouwing daarvan worden door sommige psychologen en verslavingsdeskundigen vraagtekens geplaatst.
   Het pornoverslavingsconcept werkt seksueel repressief en versterkt schuldgevoelens, schaamte en wanhoop rondom seksualiteit. ... Het is een weg die in een rechte lijn naar de mannelijke heteroseksuele norm leidt, waar geen ruimte is voor iets wat daar ook maar enigszins van afwijkt. De eenzijdigheid van pornoverslaving zorgt ervoor dat een diagnose onmogelijk kan leiden tot een remedie voor de enorme diversiteit van de klachten van de hulpbehoevende mannen.

## Externe bronnen

* Officiële website
* Reddit pagina
* ↑ Katie Bishop, What's causing young women to join the nofap movement? The Guardian. 9 september 2019
* 1 2 Sophie Gallagher, The Rise Of NoFap: Why Young Men Are Quitting Masturbation. Huffington Post (18 augustus 2019). Geraadpleegd op 28 januari 2020.
* ↑ (en) The NoFap Phenomenon. Psychology Today. Geraadpleegd op 28 januari 2020.
* ↑ Peter Balm SEXUAL HEALING Hoe pornoverslaafden zichzelf en hun seksualiteit reguleren Masterscriptie, Universiteit van Amsterdam, 29 juni 2016.
Bronnen
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel NoFap op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel NoFap op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Moto Guzzi 125 Tuttoterreno

De Moto Guzzi 125 Tuttoterreno is een lichte motorfiets van het merk Moto Guzzi die werd geproduceerd van 1974 tot 1981. Samen met de 125 Turismo was de Tuttoterreno identiek aan de modellen die ook onder de naam Benelli werden geproduceerd.
In 1974 waren zowel Benelli als Moto Guzzi eigendom van Alejandro de Tomaso. Als snel werden via badge-engineering dezelfde modellen onder de beide merknamen uitgebracht. De Moto Guzzi 125 Tuttoterreno was identiek aan de Benelli 125 Enduro.
De 125 cc tweetaktmotor was ontwikkeld door Benelli. Het was een staande eencilinder met rijwindkoeling en vijf versnellingen. De machine was aanvankelijk alleen bedoeld voor de export. De Tuttoterreno en de Turismo waren vrijwel identiek, op de tank, de spatborden, de uitlaat en de banden na. In 1981 eindigde de productie van beide modellen. Vanaf dat moment produceerde Moto Guzzi alleen nog haar bekende langsgeplaatste V-twins.

## Technische gegevens

| Moto Guzzi | 125 Tuttoterreno |
| Periode | 1974-1981 |
| Categorie | offroad |
| Motortype | tweetaktmotor |
| Bouwwijze | dwarsgeplaatste staande eencilinder |
| Cilinder | aluminium |
| Cilinderkop | aluminium |
| Carburateur | Dell'Orto VHB 22 BS |
| Ontsteking | vliegwielmagneet |
| Boring | 56 mm |
| Slag | 49 mm |
| Cilinderinhoud | 120,7 cc |
| Smeersysteem | mengsmering 20:1 |
| Compressieverhouding | 9,9:1 |
| Max. vermogen | 11,5 pk bij 6.700 tpm, |
| Topsnelheid | 83,7 km/h |
| Primaire aandrijving | tandwielen |
| Koppeling | meervoudige natte platenkoppeling |
| Versnellingen | 5 voetgeschakeld |
| Secundaire aandrijving | ketting |
| Frame | enkel wiegframe |
| Wielbasis | 1300 mm |
| Vering vóór | telescoopvork |
| Vering achter | swingarm met hydraulische schokdempers |
| Banden | voor 2.50 x 21", achter 3.50 x 18" |
| Rem(men) | trommelremmen |
| Gewicht | 105 kg |
| Tankinhoud | 8,5 liter |
| Voorganger | Stornello 125 Scrambler |
| Opvolger | geen |
* Mario Colombo: "Moto Guzzi", 1990 Giorgio Nada Editore, Vimodrome (Milan), ISBN 88-7911-039-X
# Australische witte ibis

De Australische witte ibis (Threskiornis molucca) is een steltloper uit de familie van de ibissen en lepelaars (Threskiornithidae). De soort is als aparte soort afgesplitst van de heilige ibis.

## Herkenning

De Australische witte ibis is 68,5 tot 76 cm lang. Hij heeft een zwarte kop en nek en een lange naar beneden krommende snavel. De lichaamsveren zijn wit met enkele zwarte veren bij de staart. De strohalsibis, die vaak in hetzelfde gebied voorkomt, heeft glanzend zwarte vleugels en een zwarte rug.

## Verspreiding en leefgebied

Deze ibis komt als broedvogel voor in het oosten en zuidwesten van Australië en op Ceram (Zuid-Molukken, Indonesië). Verder als dwaalgast op Nieuw-Guinea en in Nieuw-Zeeland.
Het leefgebied is drasland, weilanden en getijdemoerassen maar ook op plekken waar je deze waadvogels niet zou verwachten zoals licht bebost gebied, agrarisch gebied, recreatiegebieden, vuilstortplaatsen en stadsparken met gazons.
De soort telt twee ondersoorten:
* Threskiornis molucca molucca: van de Kleine Soenda-eilanden en de Molukken tot zuidelijk Nieuw-Guinea en Australië.
* Threskiornis molucca pygmaeus: de Salomonseilanden.

## Status

In de traditionele broedgebieden langs de rivieren in het binnenland gaat het minder goed met de Australische witte ibis. De vogel heeft zijn verspreidingsgebied verlegd naar verstedelijkte gebieden. Daar vormt de vogel plaatselijk problemen omdat ze gaan broeden in stadsparken en recreatiegebieden en foerageren in de stad en in dierentuinen. Het zijn uitgesproken alleseters die te vinden zijn op vuilstortplaatsen en op gazons in parken. In de steden zijn klachten over geluidshinder bij broedkolonies, stank en vervuiling van zitbanken, paden en standbeelden in parken. Verder vormen ze een gevaar voor de luchtvaart. Bovendien kunnen ze optreden als ziekteverspreiders door het overdragen van Salmonellabacteriën.
De Australische witte ibis staat op de lijst van Marine Species van de Environment Protection and Biodiversity Act en is een beschermde diersoort. De Australische regering propageert daarom dier- en milieuvriendelijke maatregelen om de hinder van deze ibissen tegen de gaan.
De Australische witte ibis heeft een enorm groot verspreidingsgebied en daardoor alleen al is de kans op de status kwetsbaar (voor uitsterven) uiterst gering. De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd en blijft stabiel. Om deze redenen staat deze ibis als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Australische witte ibis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 (en) Pizzey, G & R. Doyle, 1980. A field guide to the birds of Australia. Collins, Sydney.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.1). DOI:10.14344/IOC.ML.13.1
* 1 2 (en) Pest note on the Australian white ibis
# Campeonato Maranhense 1996

In 1996 werd het 77ste Campeonato Maranhense gespeeld voor voetbalclubs uit Braziliaanse staat Maranhão. De competitie werd georganiseerd door de FMF en werd gespeeld van 7 april tot 17 december. Bacabal werd kampioen.

## Eerste Toernooi

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | Sampaio Corrêa | 16 | 8 | 6 | 2 | 29:12 | 30 |
| 2. | Bacabal | 16 | 8 | 4 | 4 | 31:17 | 28 |
| 3. | Maranhão | 16 | 7 | 7 | 2 | 23:12 | 28 |
| 4. | Codó | 16 | 8 | 3 | 5 | 29:16 | 27 |
| 5. | Moto Club | 16 | 5 | 6 | 5 | 27:21 | 21 |
| 6. | Caxiense | 16 | 5 | 5 | 6 | 20:20 | 20 |
| 7. | Coroatá | 16 | 5 | 4 | 7 | 17:22 | 19 |
| 8. | Americano (1) | 16 | 7 | 2 | 7 | 17:18 | 18 |
| 9. | Expressinho | 16 | 0 | 1 | 15 | 3:58 | 1 |
(1): Americano kreeg vijf strafpunten voor het opstellen van een niet-speelgerechtigde speler
* Geplaatst voor finaleronde en krijgt daar één bonuspunt
* Geplaatst voor finaleronde

## Tweede toernooi
### Eerste fase
#### Groep São Luís

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | Moto Club | 6 | 3 | 3 | 0 | 17:4 | 12 |
| 2. | Sampaio Corrêa | 6 | 3 | 2 | 1 | 11:3 | 11 |
| 3. | Maranhão | 6 | 3 | 1 | 2 | 15:7 | 10 |
| 4. | Expressinho | 6 | 0 | 0 | 6 | 2:31 | 0 |

#### Groep Interior

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | Codó | 6 | 3 | 1 | 2 | 8:4 | 10 |
| 2. | Caxiense | 6 | 2 | 3 | 1 | 7:8 | 9 |
| 3. | Americano | 6 | 2 | 2 | 2 | 6:5 | 8 |
| 4. | Bacabal | 6 | 1 | 2 | 3 | 3:7 | 5 |

### Tweede fase

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | Caxiense | 6 | 3 | 1 | 2 | 5:4 | 10 |
| 2. | Sampaio Corrêa | 6 | 3 | 0 | 3 | 10:9 | 9 |
| 3. | Moto Club | 6 | 2 | 3 | 1 | 8:6 | 9 |
| 4. | Codó | 6 | 1 | 2 | 3 | 5:9 | 5 |

## Finaleronde

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | Bacabal | 4 | 3 | 0 | 1 | 6:5 | 9 |
| 2. | Sampaio Corrêa | 4 | 2 | 1 | 1 | 9:2 | 8 |
| 3. | Caxiense | 4 | 0 | 1 | 3 | 4:12 | 2 |

### Kampioen

* Campeonato Maranhense de 1996
* BACABAL Kampioen (1° titel)

## Externe link

* RSSSF
# Karmansbo

Karmansbo is een plaats in de gemeente Skinnskatteberg in het landschap Västmanland en de provincie Västmanlands län in Zweden. De plaats heeft 85 inwoners (2005) en een oppervlakte van 46 hectare.
* Blok woningen in Karmansbo
* Smederij
* Waterkrachtcentrale
# Odile Maréchal

Odile Maréchal, geboren Odile Van den Berghe, (Steenhuize-Wijnhuize, 4 november 1881 - Eeklo, 18 februari 1956) was een Belgisch senator.

## Levensloop

Odile Van den Berghe, dochter van Charles Van den Berghe en van Maria De Koker, stamde uit een milieu dat daensistisch gezind was. Ze kwam in Brugge wonen na haar huwelijk met Josse Maréchal, die echter vroeg overleed. Ze begon toen aan een politieke loopbaan. Ze was in 1921 kandidaat bij de gemeenteraadsverkiezingen in Brugge voor de kartellijst van de Christene Volkspartij en het Vlaamsche Front aangevoerd door Camiel Moeyaert. Ze werd verkozen en zetelde tot in 1926. Tijdens de campagne kwam ze op voor het vrouwenkiesrecht en als mandataris had ze aandacht voor sociale thema's en de vernederlandsing.
Vervolgens trad ze in 1925 toe tot het Katholiek Vlaamsch Nationaal Verbond, de West-Vlaamse Vlaams-nationalistische partij die uit de Frontpartij was ontstaan. Van 1929 tot 1936 was ze voor deze partij provincieraadslid voor het district Roeselare.
In 1933 trad ze met het KVNV toe tot het Vlaams Nationaal Verbond. In 1936 trok ze voor deze partij de Senaatslijst van het arrondissement Brugge, maar ze werd niet verkozen. Vervolgens werd ze gecoöpteerd senator voor het VNV, wat ze bleef tot in 1939. In de Senaat stelde ze zich in de eerste plaats op als Vlaams-nationaliste, maar hield ze zich ook bezig met thema's zoals onderwijs, gezin, hygiëne en prostitutie. In 1939 trok ze opnieuw de VNV-Senaatslijst van het arrondissement Brugge. Hoewel haar voorkeurstemmenaantal verdubbelde, keerde ze niet terug naar de Senaat. Ze verhoopte opnieuw te worden gecoöpteerd, maar het partijbestuur gaf de voorkeur aan Hendrik Borginon.
Van 1940 tot 1945 was ze de leidster van het Vlaamsch Nationaal Vrouwenverbond en stelde zichzelf en haar organisatie volledig ten dienste in de collaboratie van het VNV. Ze maakte onder meer propaganda voor aansluiting van Vlaamse meisjes bij het Duitse Rode Kruis. Ze volgde in alles zonder discussie de leiding van het VNV. Ook werd ze uitgeefster van het VNVV-blad Vrouw en Volk.
Bij de Bevrijding dook ze onder en vluchtte ze naar Zwitserland. In 1946 werd ze door de Brugse krijsraad bij verstek ter dood veroordeeld. In 1954 keerde ze naar België terug en ging in Eeklo wonen bij haar zoon, de kunstenaar Joost Maréchal.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
* Luc SCHEPENS, De Provincieraad van West-Vlaanderen, 1921-1978, Tielt, 1978.
* I. GHESQUIERE, Odila Maria Marechal - Van den Berghe, in: Tien vrouwen in de politiek, 1994.
* Bruno DE WEVER, Odile Van den Berghe, in: Nieuwe encyclopedie van de Vlaamse Beweging, Tielt, 1998.
* Koen ROTSAERT, Lexicon van de parlementariërs uit het arrondissement Brugge 1830-1995, Brugge, 2005
# Icosta massonati

Icosta massonati is een vliegensoort uit de familie van de luisvliegen (Hippoboscidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Falcoz.
# Niek Jan van Kesteren

Niek Jan van Kesteren (Katwijk aan den Rijn, 24 september 1952) is een Nederlands politicus namens het CDA.

## Biografie
### Carrière

Van Kesteren studeerde rechten aan de Rijksuniversiteit Leiden en was werkzaam als ambtenaar bij het ministerie van Defensie en (vanaf 1991) bij de NCW. Hij was van 1999 tot 2016 voorzitter van VNO-NCW en van 2012 tot 2016 directeur van MKB-Nederland. Van Kesteren, die ook wel 'toplobbyist' en 'de ongekroonde koning van de polder' genoemd is, bleef adviseur bij VNO-NCW. Op 6 juni 2023 nam hij afscheid van de Eerste Kamer.
Van Kesteren was voorzitter van voetbalclub KRV en, na de fusie, voorzitter van FC Rijnvogels. Hij was van 9 juni 2015 tot en met 12 juni 2023 lid van de Eerste Kamer. Vanaf 28 september 2021 was Van Kesteren tevens fractievoorzitter, als opvolger van Ben Knapen die demissionair minister van Buitenlandse Zaken werd. Toen Knapen op 10 januari 2022 als minister werd opgevolgd door partijgenoot Wopke Hoekstra, keerde hij terug in de Eerste Kamer en hervatte hij zijn fractievoorzitterschap. Van Kesteren nam weer de rol van vicefractievoorzitter op zich.

### Waardering

In 2012 stond Van Kesteren op plaats 2 in de Volkskrant Top 200 van invloedrijkste Nederlanders 2015. Bij zijn afscheid als VNO-NCW-directeur werd hij benoemd tot Officier in de Orde van Oranje Nassau.

### Persoonlijk

Van Kesteren is getrouwd, woonachtig te Katwijk en heeft twee kinderen.
* De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname was tot 1 februari 2016 toegestaan met bronvermelding.
* ↑ Ariejan Korteweg, Niek Jan van Kesteren zwaait af in stijl. de Volkskrant (1 september 2016). Geraadpleegd op 1 maart 2020.
* ↑ Ariejan Korteweg, Opperlobbyist en 'polderkeizer' opererend vanuit de schaduw. de Volkskrant (28 juni 2016). Geraadpleegd op 1 maart 2020.
* ↑ Ben van Raaij, Wilco Dekker, De volledige Volkskrant Top 200 van invloedrijkste Nederlanders 2015. de Volkskrant (19 december 2015). Geraadpleegd op 1 maart 2020.
* ↑ Van Kesteren krijgt Koninklijk lintje bij afscheid. MKB-Nederland (1 september 2016). Gearchiveerd op 1 maart 2020. Geraadpleegd op 1 maart 2020.
* Parlement.com: vjr3iqdanizh
# Movimento Unione Italiano

De Movimento Unione Italiano (MUI) is een Italiaanse politieke partij. Haar leider is Stefano Bandecchi. De partij is ontstaan in 2010.
Italië. Gemeen Goed (centrumlinks) Groot: Democratische Partij Klein: Links Ecologie Vrijheid · Democratisch Centrum Micro: Italiaanse Socialistische Partij Regionaal: Zuid-Tiroler Volkspartij · Gematigden voor Piemonte · De Megafoon
Centrumrechtse coalitie Groot: Volk van de Vrijheid · Liga Noord (inclusief 3L) Klein: Rechts · Broeders van Italië · Groot Zuiden-Beweging voor de Autonomieën Micro: Italiaanse Gematigden in Revolutie · Populaire Instemming · Partij van de Gepensioneerden · Vrij van Equitalia
Met Monti voor Italië (centrum) Civiele Keuze · Unie van het Centrum · Toekomst en Vrijheid
Vijfsterrenbeweging (apolitiek) Vijfsterrenbeweging
Civiele Revolutie (eenheidslijst; links) Italië van de Waarden · Linkse Federatie (Heropgerichte Communistische Partij en Partij van Italiaanse Communisten) · Oranje Beweging · Federatie van de Groenen
Overige Centrum: Italiaanse Radicalen · Fermare il Declino · Riformisti Italiani · Io Amo l'Italia · Partito Pirata Extreemlinks: Partito Comunista dei Lavoratori · Partito Comunista - Sinistra Popolare Extreemrechts: Forza Nuova · Sociale Beweging - Driekleurige Vlam · CasaPound Regionaal: Union Valdôtaine · Stella Alpina Val d'Aosta · Fédération Autonomiste · Union für Südtirol · Die Freiheitlichen · Popolari Democratici · Nuova Sicilia · Partito Sardo d'Azione
# Auguraculum

Het auguraculum (meervoud: auguracula) was een Romeinse tempel zonder dak gericht op kardinale punten, waarin in priesters uit het oude Rome naar voortekenen zochten en ornithomantie beoefenden. De priester stond dan in het midden van de tempel, in een tent of een hut, en bestudeerde de delen van de lucht waar vogels waren. Uit deze waarnemingen kon een priester dan de toekomst voorspellen.
Het auguraculum was een eenvoudig ontworpen gebouw: een kleine hut met een rieten dak. Er waren drie permanente Auguracula in het oude Rome: op de noordelijke top van de Capitolijn, de Arx, op de Quirinaal en op de Palatijn. Volgens Festus was er oorspronkelijk alleen een op de Arx. Het lag op het oosten van de heuveltop en was gericht op het noorden.
# Carlo De Cooman

Carlo De Cooman (Merelbeke, 28 juli 1935 ― Gent, 4 september 2021) was een Belgisch senator.

## Levensloop

De Cooman, zoon van Pierre De Cooman en Henriette Volckaert, huwde met Andrea Volckaert (1939) met wie vijf kinderen kreeg.
De Cooman was van beroep tuinbouwer. In 1967 was hij Prins Carnaval in Merelbeke.
Hij werd van 1977 tot 2000 voor de CVP gemeenteraadslid en van 1983 tot 1988 en van 1995 tot 2000 schepen van Merelbeke. Later werd hij ook nog ondervoorzitter van het Merelbeekse bestuursorgaan voor de culturele infrastructuur.
Hij werd in 1981 verkozen in de Senaat als rechtstreeks gekozen senator voor het kiesarrondissement Gent-Eeklo. Hij behield dit mandaat tot in 1985 en werd toen gecoöpteerd senator tot in 1991. In de periode december 1981-oktober 1985 had hij als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook zitting in de Vlaamse Raad. De Vlaamse Raad was vanaf 21 oktober 1980 de opvolger van de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd, en was de voorloper van het huidige Vlaams Parlement.
Zijn zoon, Philippe De Cooman (1962), was in Merelbeke (op de voorlaatste plaats) kandidaat voor de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2012.

## Externe link

* Biografische fiche Carlo De Cooman op website Vlaams Parlement
* ↑ Rouwbrief Carlo De Cooman, Uitvaartzorg De Zandkorrel, Merelbeke. Gearchiveerd op 30 november 2021.