OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jeux

Jeux is balletmuziek gecomponeerd door Claude Debussy.

## Geschiedenis

Jeux, dat spelen of spelerijen betekent is geschreven voor het balletgezelschap Ballets Russes van Serge Diaghilev. De choreograaf was Vaslav Nijinsky; uitvoerenden Nijinsky, Tamara Karsavina en Ludmilla Scholar. Het ballet kende geen goede start. Het aangeleverde scenario (zie hieronder) beviel Debussy aanvankelijk niet; hij ging pas akkoord toen Nijinsky zijn honorarium verdubbelde. Debussy deed er niet erg lang over om het werk op papier te zetten; binnen drie weken was het klaar. De première o.l.v. Pierre Monteux op 15 mei 1913 in Théâtre du Châtelet was niet erg succesvol, en werd bovendien al snel overschaduwd door het schandaal van de première, precies 2 weken later, van een van de bekendste balletten uit de 20e eeuw; op 29 mei 1913 ging in hetzelfde theater en onder leiding van dezelfde dirigent Le Sacre du printemps in première.
Volgens Nijinsky was de eerste opzet van Debussy een ballet voor drie homo's, echter dat ging niet door. Het uiteindelijke ballet is geschreven rond de situatie één tennisbal, een man en twee vrouwen. Op een tennisveld raakt tijdens schemering een tennisbal buiten de baan en een man en twee vrouwen gaan op zoek. De zoektocht mondt uit in een aantal kinderspelen zoals verstoppertje. Er ontstaat een zwoele sfeer in het schermachtige licht, mede geholpen door de elektrische verlichting (in ogenschouw nemen 1913). Er is een dreigende amoureuze situatie, deze wordt echter verbroken door een onbekende die een tweede tennisbal in de scène werpt. De betovering is verbroken; de man en vrouwen verlaten de omgeving; ze verdwijnen in de omliggende struiken en bossen.

## Muziek

Jeux is een eendelig werk, dat in eerste opzet noch kop noch staart had; het rolde uit zoals Debussy vaker werken schreef. Het balletgezelschap wilde een kop en staart aan het werk en zo smeedde Debussy het thema uit het begin aan het eind vast, zonder dat dat trouwens opvalt. De muziek is zeer licht van klank. Uiteraard moest er op gedanst worden, maar in de muziek (en het ballet) zit ook een dans, een wals. De muziek doet enigszins denken aan La Valse van Maurice Ravel; de muziek van Debussy blijft idyllisch, die van Ravel ontspoort (danser danst zich dood).

### Orkestratie

* 2 piccolo's, 2 dwarsfluiten, 2 hobo's, 2 klarinetten, basklarinet, 3 fagotten, sarrusofoon
* 4 hoorns, 3 trompetten, 3 trombones, 1 tuba
* pauken, triangel, xylofoon, bekkens, celesta, harp
* violen, altviolen, celli, contrabassen.
Er zijn ook transcripties van het werk bekend voor één of twee piano’s.

## Discografie

Er zijn redelijk wat opnamen van dit werk:
* Uitgave DG: Pierre Boulez met The Cleveland Orchestra
* Uitgave Decca Records: Ernest Ansermet met L'Orchestre de la Suisse Romande
* Uitgave Philips : Bernard Haitink met het Koninklijk Concertgebouworkest
* Uitgave Decca: Charles Dutoit met het Orchestre Symphonique de Montréal
* Uitgave Hallé: Mark Elder met het Hallé Orchestra
# John Bulkeley

John Duncan Bulkeley (New York, 19 augustus 1911 – Silver Spring (Maryland), 6 april 1996) was een Amerikaans militair bij de United States Navy. Hij was een van de hoogst onderscheiden marine officieren van de Navy. In 1942 ontving hij de hoogste Amerikaanse militaire onderscheiding de Medal of Honor uit handen van president Franklin Delano Roosevelt.

## Militaire loopbaan

* Ensign, United States Navy: 1 juni 1933
* Lieutenant (junior grade), United States Navy: 29 mei 1937
* Lieutenant, United States Navy: 1 april 1941
* Lieutenant Commander, United States Navy: 1 oktober 1942
* Commander, United States Navy: 1 januari 1944
* Captain, United States Navy: 1 juli 1952
* Rear Admiral, United States Navy: 1 februari 1964
* Vice Admiral, United States Navy: 1988

## Onderscheidingen

* Medal of Honor in 1942
* Distinguished Service Cross in 1942with 5/16 inch star
* Navy Distinguished Service Medal in 1942 with 5/16 inch star
* Silver Star op 15 maart 1942 with 5/16 inch star in 1944
* Legioen van Verdienste met 5/16 inch Ster en Combat "V"
* Purple Heart met 5/16 inch Ster
* China Service Medal
* American Defense Service Medal with "FLEET" clasp
* American Campaign Medal
* Asiatic-Pacific Campaign Medal with one campaign star
* European-African-Middle Eastern Campaign Medal with two campaign stars
* World War II Victory Medal
* National Defense Service Medal with service star
* Korean Service Medal
* Croix de guerre met Palm
* Philippine Distinguished Conduct Star
* Philippine Defense Medal
* United Nations Service Medal
* ↑ (en) MacArthur's Escape: John "Wild Man" Bulkeley and the Rescue of an American Hero. Geraadpleegd op 18 oktober 2016. Gearchiveerd op 24 augustus 2023.
* ↑ http://www.findagrave.com/cgi-bin/fg.cgi?page=gr&GRid=6129929
* 1 2 3 4 5 6 7 John Duncan Bulkeley - Naval History and Heritage Command
* 1 2 3 4 (en) Medal of Honor Recipients, BULKELEY, JOHN DUNCAN. Gezien op 18 oktober 2016.
* 1 2 3 4 5 6 (nl) TracesOfWar, Bulkeley, John Duncan. Gezien op 18 oktober 2016. Gearchiveerd op 24 augustus 2023.
# Johannes van Kemenade

Johannes Gerardus van Kemenade (Gestel, 27 juni 1861 - Vught, 2 april 1924) was een Nederlandse burgemeester.

## Leven en werk

Johannes van Kemenade was een zoon van Hendrikus van Kemenade en Johanna Maria Asterberg. Van Kemenade was aanvankelijk onderwijzer. Hij was van 1890 tot 1906 hoofd van de lagere school in Gerwen. Deze school telde in 1899 21 leerlingen. In 1906 werd hij benoemd tot schoolhoofd in Lieshout.
In 1911 werd hij benoemd tot burgemeester van de gemeente Nuenen, Gerwen en Nederwetten. Van Kemenade hield zich onder meer bezig met onderzoek naar de geschiedenis van de gemeente en streek. Hij begon in 1912 met een herordening van het gemeentearchief. Op de zolder van het gemeentehuis kwam toen onder andere de verloren gewaande uitgiftebrief van hertog Jan II van Brabant uit 1300 tevoorschijn.
Van Kemenade bleef burgemeester tot aan zijn eervol ontslag, om gezondheidsredenen, op 1 augustus 1921. Hij overleed in 1924 op 62-jarige leeftijd. In Nuenen werd de Van Kemenadelaan naar hem vernoemd.

## Privéleven

Van Kemenade trouwde op 17 mei 1890 in Gestel met Johanna Goverdina van Kemenade. Zij is overleden op 14 april 1936 in Vught. Uit dit huwelijk werden zes kinderen geboren, waaronder Frits van Kemenade.
* ↑ Pareren, R. van (1976) De straatnamen van Nuenen, Gerwen, Nederwetten. Nuenen: Messerschmidt
* Virtual International Authority File: 95152501192310682748
* WorldCat (via VIAF): 95152501192310682748
# John Kerstens

Johannes Wilhelmus Maria (John) Kerstens (Zegge, 20 januari 1965) is een Nederlands voormalig politicus en voormalig vakbondsbestuurder. Van 20 september 2012 tot 23 maart 2017 was hij lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal namens de Partij van de Arbeid. Op 5 juni 2018 keerde hij terug als lid van de Tweede Kamer, naar aanleiding van het vertrek van Sharon Dijksma. Dit bleef hij tot 31 maart 2021.

## Levensloop

Na het voorbereidend wetenschappelijk onderwijs (vwo) ging Kerstens Nederlands recht studeren aan de Katholieke Universiteit Brabant in Tilburg.
Na het vervullen van zijn militaire dienstplicht was hij onder meer asieljurist en cao-onderhandelaar bij NS en in de bouw.
Kerstens was van 2009 tot 2012 voorzitter van FNV Bouw. In die hoedanigheid was hij tevens onder meer voorzitter van de Bedrijfstakpensioenfondsen voor het Bouwbedrijf en Schilders als ook voorzitter van de bouwpoot van de Europese Hout- en Bouwbond.
In de roerige periode binnen de FNV rondom het in 2010 gesloten pensioenakkoord (dat uiteindelijk sneuvelde en leidde tot het vertrek van Agnes Jongerius) werd Kerstens veelvuldig genoemd als de mogelijke nieuwe voorzitter van de vakcentrale FNV. Hij koos er echter voor zijn loopbaan te vervolgen in de politiek.
Op de kandidatenlijst voor de Tweede Kamerverkiezingen van 2012 was Kerstens na Désirée Bonis de hoogste nieuwkomer, op plaats tien. Van 2012 tot 2017 was hij woordvoerder Sociale Zaken en Werkgelegenheid, daarna had hij de portefeuilles Defensie en Zorg.
Na twee periodes in het parlement kondigde Kerstens in het najaar van 2020 aan dat hij niet de ambitie had na de verkiezingen van maart 2021 Kamerlid te blijven.
Na zijn Kamerlidmaatschap werd hij voorzitter van de Koepel Gepensioneerden als ook van de Nederlandse Ondernemingsvereniging van Afbouwbedrijven en vervult hij enkele toezichthoudende functies.

## Privé

Kerstens heeft twee kinderen en woont in Arnhem.
* De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname was tot 1 februari 2016 toegestaan met bronvermelding.
* ↑ Twee nieuwe Kamerleden beëdigd, www.tweedekamer.nl.
* ↑ Fd.nl Rol van bemiddelaar... Gearchiveerd op 22 januari 2022.
* ↑ Oud-diplomaat hoog op PvdA-lijst NOS.nl, geraadpleegd op 18 juli 2012
* ↑ Gelderlander.nl Kamerlid kiest voor gezondheid en gezin. Gearchiveerd op 16 januari 2022.
* Library of Congress Control Number: n95084246
* National Archives and Records Administration: 10575642
* Parlement.com: vj0kbccdapk6
* Virtual International Authority File: 53401253
* WorldCat (via VIAF): 53401253
# John Wentworth Clawson

John Wentworth Clawson (Saint John (New Brunswick), 1881 - 1964) was een Amerikaans wiskundige.
Clawson werd geboren in Canada in St. John, een plaatsje in New Brunswick. Hij studeerde wiskunde aan de Universiteit van New Brunswick waar hij in 1901 zijn bachelorgraad behaalde. In 1905 behaalde hij zijn masters aan de Universiteit van Cambridge.
Van 1907 tot zijn pensioen in 1952 was hij hoogleraar wiskunde en natuurkunde aan het Ursinus College in Collegeville in Pennsylvania. Vanaf 1946 was hij tevens de deken van dit college.
Clawson is de naamgever van het Punt van Clawson, waarvan enige tijd werd aangenomen dat hij de eerste was die erover schreef in 1925 als probleem in The American Mathematical Monthly (nummer 3132). Het probleem werd opgelost in de jaargang 33 een jaar later op pagina 285. Inmiddels is echter duidelijk dat Émile Lemoine het punt al bestudeerde in 1886. Het punt zou echter zijn naam behouden. Clawson publiceerde een boek en diverse artikelen in wetenschappelijke bladen en was lid van de Mathematical Association of America.

## Publicaties

* Geometry of Three Dimensions, uitgeverij Edwards Brothers, Ann Arbor, Michigan, 1938, boek 63 pagina's
* The complete quadrilateral, Annals of Mathematics, volume 20 (1919), pagina 232-261
* More theorems on the complete quadrilateral, Annals of Mathematics, volume 23 (1921), p 40-44
* An inversion of the complete quadrilateral, American Mathematical Monthly, volume 24 (1917), p. 71
* A theorem in the geometry of the triangle, American Mathematical Monthly, volume 26 (1919), p. 63
* Points on the circumcircle, American Mathematical Monthly, volume 32 (1925), p. 169
* A chain of circles associated with the 5-line, American Mathematical Monthly, volume 61 (1954) p. 161
* A chain of circles associated with the n-line, American Mathematical Monthly, volume 63 (1956) p. 306
* An n-line property, American Mathematical Monthly, volume 65 (1958) pagina 32
* ↑ Clark Kimberling - Clawson Point
* ↑ Clawson Point in Encyclopedia of Triangle Centers
* ↑ Ledenlijst M.A.M.
* Cark Kimberling - John Wentworth Clawson (1881-1964)
* The complete quadrilateral, Annals of Mathematics, volume 20 (1919), pagina 232-261
# Jon Carter (dj)

Jon Carter (24 februari 1970) is een Brits muzikant. Hij is vooral actief in de house-, bigbeat- en breakbeat-stroming. Hij richtte ook de kort bestaande formatie Monkey Mafia op. In 2004 moest hij noodgedwongen zijn muziekcarrière staken vanwege gehoorproblemen.

## Biografie

De uit de regio Essex afkomstige Carter begint in de muziek als hij in bands speelt wanneer hij aan de universiteit in Southampton studeert. Hij studeert niet af maar gaat als vroege twintiger in Londen wonen om er als geluidstechnicus te gaan werken in muziekstudio's. Naast dit werk begint hij ook zelf te produceren. In 1995 verschijnt de single Blow The Whole Joint up onder de naam Monkey Mafia. Het nummer past in de dan opkomende bigbeat-stijl. De singles Work Mi Body (1996) en de 15 Steps EP (1997) volgen daarop en het album Live At The Social Volume 2 (1996) wordt gemixt. Hij bouwt Monkey Mafia ook uit tot een band. Ook Daniel Peppe, Paul Smith en Stephen white treden toe tot de groep. In 1998 verschijnt op het Wall of Sound Records het diverse album Shoot the boss, waarop hij ook met vocalisten werkt en veel invloeden uit de Reggae zijn verwerkt. Zo is rapper Silvah Bullet te gast. Het album, met een foto van de Watts-rellen op de cover, wordt vrij goed ontvangen. De groep speelt daarna in de voorprogramma's van de tournees van Roni Size en Massive Attack. Na de tournees wordt Monkey Mafia weer geruisloos ontbonden. Carter blijft solo actief. In 1998 maakt hij ook een track onder de naam Magnum Force, met de mannen die later de groep FC Kahuna vormen. De jaren daarop brengt hij nog enkele singles en het album 7 Live #1 (2000) uit. Hij verschuift zijn stijl meer richting house in die jaren. Hij maakt ook remixen voor onder andere U2, The Prodigy en Kula Shaker. In 2001 trouwt hij met presentatrice Sara Cox. Dit huwelijk zal tot 2006 stand houden en ze krijgen een dochter. In 2004 is hij betrokken bij het project Two Culture Clash. Hierop werken danceproducers als Justin Robertson, Philippe Zdar en Roni Size samen met reggae artiesten. Hij werkt erop samen met Patra. Vanaf 2004 moet hij zijn muzikale activiteiten fors verminderen vanwege force klachten aan zijn gehoor. Hij daarom gaat hij het zakenleven in en richt hij een keten van pubs op waar livemuziek wordt gespeeld. Toch laat hij te pas en te onpas nog muzikaal van zich horen. Zo maakt hij in 2008 de singles Freakshow en The Rabbit. In 2012 blaast hij Monkey Mafia weer kortstondig nieuw leven in voor de single Royal Ascott.

## Discografie
### Albums

* Monkey Mafia - Live At The Social Volume 2 (1996)
* Monkey Mafia - Shoot the Boss (1998)
* 7 Live #1 (2000)
* ↑ (en) Monkey Mafia | Biography, Albums, Streaming Links. AllMusic. Gearchiveerd op 19 april 2021. Geraadpleegd op 24 mei 2020.
* ↑ (en) Monkey Mafia: Shoot The Boss. Music. Gearchiveerd op 24 november 2019. Geraadpleegd op 24 mei 2020.
* ↑ (en) Shoot the Boss - Monkey Mafia | Songs, Reviews, Credits | AllMusic.
* ↑ (en) Magnum Force (5). Discogs. Gearchiveerd op 18 februari 2021. Geraadpleegd op 24 mei 2020.
* ↑ Jon Carter. Google Arts & Culture. Geraadpleegd op 24 mei 2020.
# Joerij Istomyn

Joerij Istomyn (Oekraïens: Юрій Васильович Істомин, Russisch: Юрий Васильевич Истомин) (Charkov, 3 juli 1944 - Moskou, 6 februari 1999) was voetballer die uitkwam voor de Sovjet-Unie en van Oekraïense afkomst was. Zijn naam werd destijds als speler steevast in het Russisch geschreven en is dus ook als Joeri Istomin bekend.

## Biografie

Hij begon zijn carrière bij SKA Kiev en maakte dan de overstap naar CSKA Moskou, waar hij acht jaar speelde. Met de club werd hij landskampioen in 1970.
Hij speelde ook vijf jaar voor het nationale elftal en werd vicekampioen op het EK 1972 en veroverde de bronzen medaille op de Olympische Spelen in München.
# Johan Lodewijk van Elderen

Johan Lodewijk van Elderen (Tongeren, 29 september 1620 - Luik, 1 februari 1694) was van 1688 tot aan zijn dood prins-bisschop van Luik.

## Levensloop

Hij stamde uit de linie Elderen van het adellijke geslacht Renesse.
Hij trad in de geestelijke stand, was sinds 1636 kanunnik in het Luikse domkapittel en werd in 1670 tot priester gewijd. In 1669 werd Elderen deken van de Sint-Lambertuskathedraal van Luik. In 1688 overleed de Luikse prins-bisschop Maximiliaan Hendrik van Beieren, waarna er tussen een Franse en een anti-Franse partij een strijd om diens opvolging losbarstte. Johan Lodewijk van Elderen werd door de Franse partij als kandidaat naar voren geschoven en won de Luikse bisschopsverkiezing.
Zijn verkiezing als prins-bisschop van Luik viel samen met het begin van de Negenjarige Oorlog tussen Lodewijk XIV van Frankrijk en de Liga van Augsburg onder leiding van keizer Leopold I van het Heilige Roomse Rijk. Luik stond onder bijzondere bedreiging, het prinsbisdom was deel van het Heilige Roomse Rijk en bevond zich in het grensgebied van Frankrijk. Het gebied werd bijna volledig bezit door Frankrijk. Johan Lodewijk van Elderen probeerde zich daarna neutraal op te stellen en ondertekende in 1689 een neutraliteitsverdrag met Frankrijk. De Nederlanders erkenden dit verdrag niet en marcheerden het prinsbisdom binnen. Ze bedreigden de hoofdstad en dwongen Johan Lodewijk om mee te gaan in de anti-Franse alliantie. Hierdoor werd het prinsbisdom door de Fransen verwoest en de stad Luik door bombardementen voor een groot deel vernietigd.
Johan Lodewijk van Elderen overleed in februari 1694, toen de Negenjarige Oorlog nog in volle gang was. Hij werd bijgezet in de tijdens de Franse Revolutie verwoeste Kathedraal van Luik.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Johann Ludwig von Elderen op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Gemeinsame Normdatei: 12303633X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5966 5235
* Library of Congress Control Number: no2009066954
* Système universitaire de documentation: 190954388
* Virtual International Authority File: 88461890
* WorldCat (via VIAF): 88461890
# Johan Lodewijk van Anhalt-Zerbst-Dornburg

Johan Lodewijk van Anhalt-Zerbst-Dornburg (Zerbst, 4 mei 1656 – Dornburg, 1 november 1704) was van 1667 tot aan zijn dood vorst van Anhalt-Zerbst-Dornburg. Hij behoorde tot het huis Ascaniërs.

## Levensloop

Johan Lodewijk was de zesde zoon van vorst Johan VI van Anhalt-Zerbst uit diens huwelijk met Sophia Augusta, dochter van hertog Frederik III van Sleeswijk-Holstein-Gottorp. Na de dood van haar vader in 1667 erfde hij het district Dornburg. Omdat hij en zijn broers toen nog minderjarig waren, stonden ze onder het regentschap van hun moeder.
In 1672 reisden hij en zijn broers naar Wenen, waar ze aan het hof van keizer Leopold I verbleven. In 1674 was Johan Lodewijk van plan om naar Italië te reizen, maar deze reis werd geannuleerd omdat hij zijn been had gebroken. De volgende drie jaren leidde hij hevige pijnen; de artsen slaagden er niet in om zijn botten correct te plaatsen en hij moest pijnstillers nemen. Uiteindelijk was hij in 1677 volledig hersteld en daarna ondernam hij tot in 1679 een grand tour door Oostenrijk, Hongarije, Italië en Malta. Tussen 1681 en 1683 reisde hij ook door Frankrijk en de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden.
In 1684 vervoegde hij zich bij het Keizerlijk leger. Hij nam deel aan een veldtocht in Hongarije en was in 1686 betrokken bij de inname van een fort. Vervolgens beëindigde Johan Lodewijk zijn militaire loopbaan en keerde hij terug naar het burgerlijke leven. Hij bouwde in Dornburg een slot, waar hij in november 1704 op 48-jarige leeftijd stierf.

## Huwelijk en nakomelingen

Op 23 juli 1687 huwde hij in Halle met Christine Eleonore von Zeutsch (1666-1699), lid van een oude adellijke familie uit Thüringen. Het huwelijk was morganatisch; de echtelieden waren niet van dezelfde stand, waardoor hun kinderen geen erfgenamen van Anhalt-Zerbst konden zijn. In 1689 werden hun kinderen in de rijksvorstenstand verheven en in 1698 werden ze in een keizerlijk decreet als prinsen en prinsessen van Anhalt-Zerbst verklaard, aangezien het vorstenhuis van Anhalt-Zerbst dreigde uit te sterven. Uit hun huwelijk werden zeven kinderen geboren:
* Johan Lodewijk II (1688-1746), vanaf 1742 vorst van Anhalt-Zerbst
* Johan August (1689-1709)
* Christiaan August (1690-1747), vorst van Anhalt-Zerbst
* Christiaan Lodewijk (1691-1710)
* Sophia Christiane (1692-1747)
* Eleonora Augusta (1694-1704)
* Johan Frederik (1695-1742), huwde met Cajeta van Sperling
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel John Louis I, Prince of Anhalt-Dornburg op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Joost Hulsenbek

Joost Hulsenbek (Deventer, 17 maart 1942) is een Nederlands jurist, die gewerkt heeft in het openbaar bestuur, bij het Openbaar Ministerie en vicevoorzitter van de Onderzoeksraad voor Veiligheid is geweest.

## Jeugd en opleiding

Hulsenbek werd in 1942 geboren in Deventer, waar zijn uit Amsterdam afkomstige ouders sinds 1936 woonden. Zijn vader, opticien van beroep, kwam in 1944 om het leven bij een bombardement op de gezinswoning. Hulsenbek volgde lager onderwijs en het gymnasium in Deventer en Oldenzaal, op de kostschool van het Twents Carmellyceum en studeerde na zijn eindexamen gymnasium B in 1960 rechten in Utrecht. Hier was hij lid van de studentenvereniging C.S. Veritas (en bestuurslid in 1962-1963).

## Loopbaan

Na zijn afstuderen en militaire dienst bij de Koninklijke Luchtmacht (1967-1969) was hij werkzaam bij de provincie Overijssel en korte tijd bij het ministerie van Binnenlandse Zaken. Bij de provincie was hij enige jaren hoofd economische zaken, werkgelegenheid en infrastructuur. Van 1981 tot 2005 was hij lid van het Openbaar Ministerie in verschillende functies, te weten Officier van Justitie in Zutphen, Advocaat-generaal bij het Gerechtshof Arnhem, Hoofdofficier van Justitie in Zwolle-Lelystad en Procureur-generaal. Bij het OM heeft hij zich gedurende lange tijd beziggehouden met zedenzaken, het beleid rond huiselijk geweld en de bedrijfsvoering.
Van 1999 tot 2005 was hij lid van het College van Procureurs-generaal, belast met de portefeuilles politie, zware criminaliteit en personeel. Voorts was Hulsenbek van 2005 tot 2011 vicevoorzitter van de Onderzoeksraad voor Veiligheid, een zelfstandig bestuursorgaan dat in 2005 werd opgericht onder leiding van Pieter van Vollenhoven. Bij de Onderzoekraad voor Veiligheid was hij onder meer voorzitter van de commissie spoorvervoer (treinongevallen), de commissie luchtvaart (onder andere bij het neerstorten van Turkish Airlines-vlucht 1951 in 2009 en het ongeval met de Apache), de Commissie Defensie en betrokken bij de onderzoeken naar de Schipholbrand (2006) en de afdeling cardiologie in het Radboud universitair medisch centrum.

## Bijzonderheden

Tijdens zijn loopbaan vervulde Hulsenbek veel nevenfuncties, waaronder:
* lid van de Spoorwegongevallenraad
* lid van het bestuur Aids Fonds
* lid van de Raad voor de Transportveiligheid
* lid van het bestuur Algemeen Fonds Kinderhulp
* lid van de Commissie toezicht en advies van SIRE
* lid van de Raad van Toezicht van het Diakonessenhuis 2006-2012
* lid van de Commissie Leeuwe, die onderzoek deed naar het rechercheonderzoek in de zaak Milly Boele.
In Zwolle was Hulsenbek in de jaren zeventig oprichter van een bouwgroep die 18 woningen bouwde. Hij was jaren voorzitter van de bewonersvereniging daar.