OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Melkfabriekbrug

De Melkfabriekbrug (brug 1900) is een vaste brug in Amsterdam-Centrum.
De brug werd rond 1949 neergelegd voor de N.V. Amsterdamse Melkinrichting O.V.v.V. Ze had aan de onbewoonde kant van de Lijnbaansgracht (lees de kant van de Marnixstraat) een melkfabriek staan, aan de andere kant waren er de kantoren, laboratoria, spoelruimtes en pakhuizen (voorheen van suikerfabriek De Granaatappel). Om het personeel van de ene naar de andere kant te kunnen laten lopen was een overloop geconstrueerd. Deze verdween, het personeel zou dan moeten omlopen om de Stadsschouwburg en daarom kwam deze brug om de weg te bekorten. Het was een zilverkleurige ophaalbrug uit Wolvega die die dienst zou verlenen. De directeur van de fabriek had haar zelf naar Amsterdam “gehaald”. Schepen met aan- en af te melk konden toen nog aanleggen voorbij de brug tot aan die Stadsschouwburg. In 1969 verdween hier de melkfabriek, de pakhuizen werden omgebouwd tot muziektempel Melkweg en sindsdien dient te brug als toegang tot dat zalencomplex.
Na 1969 is de situatie rondom dit stukje Lijnbaansgracht geheel gewijzigd. Tweedederde van de panden werd gesloopt en vervangen door een politiebureau (1975-1977) en bioscopencomplex Cinecenter (geopend in 1979). Bovendien breidde de Stadsschouwburg naar achteren uit en begin 21e eeuw kwam hier de Rabozaal, een nieuwe concertzaal. De brug is dan echt als brug doelloos en onbeweegbaar en alleen de naam Melkfabriekbrug verwijst nog naar waar ze ooit voor diende. Even ten zuiden van de brug duikt de Lijnbaansgracht via een duiker onder de Stadsschouwburg en vervolgens het Kleine-Gartmanplantsoen door om vervolgens bij brug 198 pas weer zichtbaar te worden.
* Bruggen van Amsterdam
* Ons Amsterdam
<<< · 1900 · 1901 · 1902 · 1904 · 1906 · 1907 · 1908 · 1909 · 1910 · 1911 · 1913 · 1914 · 1915 · 1916 · 1917 · 1919 · 1920 · 1922 · 1923 · 1925 · 1927 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1940 · 1941 · 1942 · 1944 · 1945 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · >>>
Brugnummers 1903, 1905, 1912, 1918, 1921, 1924, 1926, 1928, 1934, 1943 zijn niet (meer) in gebruik (januari 2021)
# Bisdom San Lorenzo

Het bisdom San Lorenzo (Latijn: Dioecesis Sancti Laurentii) is een rooms-katholiek bisdom met als zetel San Lorenzo in Paraguay. Het bisdom is suffragaan aan het aartsbisdom Asunción. Het bisdom werd opgericht in 2000.
In 2020 telde het bisdom 22 parochies. Het bisdom heeft een oppervlakte van 1.944 km² en telde in 2020 900.000 inwoners waarvan 98,8% rooms-katholiek waren.

## Bisschoppen

* Adalberto Martínez Flores (2000-2007)
* Sebelio Peralta Alvarez (2008-2014)
* Joaquín Hermes Robledo Romero (2015-)
* Adalberto Martínez Flores
* Diocese of San Lorenzo. catholic hierarchy (2020). Geraadpleegd op 28 september 2022.
# Eupetersia guillarmodi

Eupetersia guillarmodi is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Michener.
# Jacques Majorelle

Jacques Majorelle (Nancy, 7 maart 1886 – Parijs, 14 oktober 1962), was een Frans kunstschilder. Hij was de zoon van de beroemde meubelontwerper Louis Majorelle.
Majorelle studeerde in 1901 aan de kunstacademie (École des Beaux-Arts) in Nancy en later aan de Académie Julian in Parijs. Na zijn studie maakte hij een reis door Italië, Spanje en in 1910 naar Egypte. Daar leefde hij als een Egyptenaar. De weergave van het leven van de fellahs (boeren, in tegenstelling tot nomaden) werd zijn hoofdthema.
Op uitnodiging van Hubert Lyautey vestigde hij zich in 1917 in Marrakesh in Marokko, onder andere om te herstellen van een hartkwaal. Majorelle woonde daar in eerste instantie in de medina en schilderde daar. Hij ging om met de Fransen die er woonden. Tijdens een tocht door de Atlas schilderde hij aldaar de lemen forten (kasba's). Later vestigde hij zich buiten de medina in zijn villa Bou-Saf-Saf.
In 1919 trouwde hij met Andrée Longueville, geboren in Lunéville en nam hij haar mee naar Marokko. In 1955 werd een voet van Majorelle geamputeerd als gevolg van een auto-ongeluk. Hij scheidde van zijn eerste vrouw in 1956 en hertrouwde in 1961. Marjorelle keerde in 1962 terug naar Frankrijk en overleed later dat jaar aan de complicaties van een dijbeenfractuur. Hij werd naast zijn vader begraven op de begraafplaats van Préville in Nancy.

## Werk

De schilderkunst van Majorelle is realistisch, waarbij hij vooral het leven in Marokko afbeeldde. Sommige schilderijen zijn hyperrealistisch, andere zijn meer in vlakken geschilderd. Zeer bekend is Marjorelle niet geworden met zijn schilderijen. Hij heeft daarmee de roem van zijn vader, wiens werk in vele musea te zien is, niet overtroffen.
Het bekendste werk van Majorelle is de Majorelletuin in Marrakech, die hij in 1924 ontwierp. De blauwe kleur die hij daarbij gebruikte is later naar hem genoemd; Majorelleblauw.
In 1908 vond de eerste expositie plaats in de Société des Artistes Français te Parijs. Majorelle maakte in opdracht een aantal posters voor de promotie van het toerisme in Marokko en werkte ook aan de decoratie van het luxe Mamounia hotel in Marrakesh. Vanaf 1930 schilderde hij vooral exotische figuurstukken, waaronder negroïde naakten en scènes uit het Berberse ruiter- en buskruitspel Fantasia.
Marjorelle heeft ook een serie etsen gemaakt, die in 1930 in boekvorm verscheen onder de titel Les kasbah's de l'Atlas. In 2000 was een retrospectief van zijn werk te zien in het Institut du Monde Arabe in Parijs.
# NOU

NOU kan verwijzen naar:
* Nederlandse Ornithologische Unie
* Nederlandse Oppositie Unie
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van NOU en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Anomalocera manicauda

Anomalocera manicauda is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Pontellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Björnberg T.K.S..
# Hengwiller

Hengwiller is een gemeente in het Franse departement Bas-Rhin (regio Grand Est) en telt 174 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saverne.

## Geografie

De oppervlakte van Hengwiller bedraagt 2,1 km², de bevolkingsdichtheid is 82,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Hengwiller met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Meloe omanicus

Meloe omanicus is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Kaszab.
# Bijzonder Bijstandsteam

Het Bijzonder Bijstandsteam, bijgenaamd de Bottinekes, kortweg BBT, is een interventiegroep van de Antwerpse politie die ingrijpt bij crisissituaties. Het BBT wordt voornamelijk ingezet binnen de politiezone Antwerpen en in bepaalde gevallen in de lokale politiezones in de regio Antwerpen en is een soort lokale variant van de speciale eenheid (CGSU) van de Federale Politie. In Nederland gebruikt men hiervoor het Aanhoudings- en Ondersteuningsteam.

## Taken

* Optreden in vuurwapengevaarlijke situaties en aanhouding vuurwapengevaarlijke personen
* Optreden bij tactisch complexe aanhoudingen
* Beveiligingsopdrachten (personen, arrestanten, verdachten,... )

## Verschil BBT/CGSU

Het BBT is een gespecialiseerde bijstandseenheid van de lokale politie Antwerpen die op korte termijn kan worden ingezet voor bepaalde situaties (zie taken) binnen de politiezone Antwerpen of (in bepaalde gevallen) daarbuiten.
Het CGSU van de federale politie is een speciale eenheid die op korte termijn kan worden ingezet binnen lokale politiezones of voor andere federale eenheden binnen het ganse Rijk.
Gezien het feit dat zij vanuit de politiezone Antwerpen werken zullen zij eerder op de hoogte en ter plaatse zijn dan het CGSU. Er bestaan dan ook duidelijke afspraken tussen het CGSU en het BBT. Binnen het Antwerpse zal het BBT voor bepaalde situaties (gijzeling, fort-chabrol (verschanst gewapend persoon), anti-terreur, ...) een beveiligingsperimeter innemen in afwachting van het ter plaatse komen van het CGSU.

## Dood van Jonathan Jacob

In februari 2013 raakte het Bijzonder Bijstandsteam in opspraak nadat het tv-programma Panorama beelden publiceerde over de betrokkenheid bij de dood van de 26-jarige Jonathan Jacob op 6 januari 2010. Tijdens de duur van het onderzoek bleven de betrokken agenten in dienst. Na schuldig verklaard te zijn door de rechtbank van eerste aanleg zijn de agenten in beroep gegaan. Het hof van beroep heeft op 27 februari 2017 beslist is om de teamleider 9 maanden celstraf met uitstel te geven en de andere agenten 6 maanden.
# Eurhopalothrix floridana

Eurhopalothrix floridana is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1960 door Brown & Kempf.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 21 juni 2021.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Jacques Marie Eugène Godefroy Cavaignac

Jacques Marie Eugène Godefroy Cavaignac (Parijs, 21 mei 1853 - Flée, 24 september 1905) was een Frans ingenieur en politicus. Hij was de zoon van generaal Louis Eugène Cavaignac, die in 1848 premier en waarnemend staatshoofd was geweest.
De jonge Cavaignac studeerde technische wetenschappen aan het Lycée Charlemagne. Net als zijn vader was hij republikein. In 1867 won hij een prijs, maar hij weigerde die uit handen van kroonprins Napoleon Eugène Lodewijk Bonaparte in ontvangst te nemen. Tijdens de Frans-Duitse Oorlog (1870-1871) onderscheidde Cavaignac zich als garde mobile. In 1872 zette hij zijn studie technische wetenschappen aan de École polytechnique en werkte daarna als civiel ingenieur. In 1881 werd hij ambtenaar bij de Raad van State en in 1882 werd hij voor het departement Sarthe in de Franse Nationale Vergadering gekozen. Aanvankelijk was hij gematigd republikein, later werd hij behoudender.
Cavaignac was van 1885 tot 1886 onderstaatssecretaris van Oorlog in het eerste kabinet-Brisson en werd in 1892 minister van Marine en Koloniën in het kabinet-Loubet. Van 1 november 1895 tot 29 april 1896 was Cavaignac minister van Oorlog in het kabinet van Léon Bourgeois.

## Dreyfus-affaire

Hij werd na de verkiezingen van mei 1898 voor een tweede maal minister van oorlog in het tweede kabinet-Brison. In juli 1898 verscheen hij voor de Nationale Vergadering en las ervoor uit een tot dan toe geheim document waaruit bleek dat de Joodse kapitein Alfred Dreyfus schuldig was aan spionage voor de Duitsers. De socialist Jean Jaurès toonde echter in een reeks lange artikelen onder de titel Les Preuves (de bewijzen) in zijn krant La Petite République aan dat deze documenten waren vervalst. Cavaignac was onder de indruk van de artikelen van Jaurès en stelde een onderzoek in. De documenten bleken inderdaad vervalst te zijn. Op 30 augustus 1898 verscheen Cavaignac opnieuw voor de Nationale Vergadering en maakte bekend dat de documenten waren vervalst door majoor Hubert-Joseph Henry. Ofschoon een hernieuwd onderzoek naar Dreyfus' schuld een logische stap zou zijn, weigerde Cavaignac dit in te stellen en op 5 september 1898 trad hij af. Pas onder premier René Waldeck-Rousseau (1899-1902) werd een nieuw onderzoek ingesteld waaruit ten slotte bleek dat Dreyfus onschuldig was.
Na zijn aftreden als minister schaarde Cavaignac zich in de Nationale Vergadering aan de zijde der nationalisten en bleef geloven in Dreyfus' schuld. Hij werd spoedig de leider der nationalisten en een van de voornaamste aanhangers van de Ligue de la Patrie Française. In 1899 was hij kandidaat voor de presidentsverkiezingen van dat jaar, maar werd verslagen door Émile Loubet. Hij overleed op 24 september 1905 op het familiekasteel Ourne te Flée.
# NIK

NIK kan verwijzen naar:
* Nederlandse identiteitskaart (NIK)
* Nederlands-Israëlitisch Kerkgenootschap
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van NIK en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Anomalocatantops furcicercus

Anomalocatantops furcicercus is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Jago.
# Henham (Suffolk)

Henham is een buurtschap, voormalig gehucht en voormalig civil parish in het bestuurlijke gebied Waveney, in het Engelse graafschap Suffolk. In 1870-72 telde het gehucht 161 inwoners. Henham werd met Wangford samengevoegd tot het civil parish Wangford with Henham.
# Meloe paropacus

Meloe paropacus is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Dillon.
# Eurhopalothrix hoplites

Eurhopalothrix hoplites is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Taylor.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 26 september 2020.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Jacques Luske

Jacques Joseph Carlos Marie Luske (Baarn, 31 augustus 1901 - Neuengamme, 27 december 1944) was een Nederlandse burgemeester.
Luske was van 1934 tot 1944 burgemeester van Bergharen en Horssen. Hij deed in 1943 mee aan de april-meistaking en hielp onderduikers. Hij werd gesnapt tijdens een razzia door de bezetter en kwam in 1944 in het concentratiekamp Neuengamme terecht, waar hij op 43-jarige leeftijd aan een longontsteking overleed. Hij is in 1951 herbegraven in Groesbeek, op de R.K. begraafplaats Heilige Landstichting.
* ↑ https://www.gelderlander.nl/maas-en-waal/dubbel-zoveel-oorlogsslachtoffers-herdacht-in-bergharen~adcb97df/. Gearchiveerd op 22 januari 2021.
* ↑ https://www.groenegraf.nl/hetverhaalvan.php?id=22468. Gearchiveerd op 12 augustus 2023.
# Naches

Naches kan verwijzen naar:
* Naches (Washington), een plaats in de Amerikaanse staat Washington
* Naches (EO), een televisieprogramma van de Nederlandse publieke omroep EO
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Naches en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Museum Scryption

Het Museum Scryption was van 1987 tot 2011 een museum aan de Spoorlaan, in het centrum van de Noord-Brabantse stad Tilburg met als hoofdthema schriftelijke communicatie.

## Geschiedenis

De collectie is gestart vanuit de nalatenschap van frater Ferrerius van den Berg, een frater van Tilburg. Er was in het museum aandacht voor de eerste schrijfmachines en computers, het ontstaan van het potlood en later de vulpen plus de balpen, maar ook voor het ontstaan van het Latijns alfabet en in mindere mate andere schriften. Er was een omvangrijke bibliotheek op het gebied van schrift, schrijven en kantoor. Deze bibliotheek was op afspraak te raadplegen. Daarnaast waren er wisseltentoonstellingen.
Ook de verzameling schrijfmachines van Willem Frederik Hermans is na diens overlijden in dit museum opgenomen.
Het Scryption had zich ontwikkeld tot een interactief museum dat schriftelijke communicatie op allerlei manieren belicht: de ontwikkeling van het schrift, de manier waarop je leert lezen en schrijven en persoonlijke verhalen van mensen over waarom zij schrijven. Door samenwerking met onderwijsinstellingen, ontwerpers en kunstenaars was het museum in staat om exposities te realiseren, die communicatie in een steeds bredere context belichtten.

## Tentoonstellingen

* Van 1999 tot 2000 tentoonstelling "Miniaturen en monnikenwerk": 20 getijdenboeken, 2 psalters en 6 andere unieke voorbeelden van monnikenwerk uit particulier bezit.
* Van 2001 tot 2002 tentoonstelling "Tussen Ganzenveer en Wiegendruk": oude handschriften en drukken afkomstig van de Theologische Faculteit Tilburg en de Paters Kapucijnen te Den Bosch.
* Van 5 oktober 1997 t/m 1 maart 1998, COPY-ART: Kopiëren met de K van Kunst - groepstentoonstelling en Performances. Catalogus ISBN 90-75159-12-9, met interviews Klaus Urbons, Lieve Prins, Ad Willemen, Peter van Houten - Gevelproject aan de Spoorlaan.

## Publicaties

* Rob Berkel, "Tussen Ganzenveer en Wiegendruk”, gids bij de gelijknamige tentoonstelling in het Scryption, uitgave van het Scryption Boekenfonds 2001, ISBN 978-9075159219. LastDodo nr. 4885431.
* Anne Margreet As-Vijvers, Carine van Vugt & Rob Berkel, "Miniaturen en monnikenwerk, middeleeuwse manuscripten uit een Brabantse collectie", gids bij de gelijknamige tentoonstelling in het Scryption, uitgave van het Scryption Boekenfonds 1999 (1e druk), 2000 (2e druk), ISBN 978-9075159172. LastDodo nr. 355803.

## Sluiting

Op 10 januari 2011, na een bestaan van 22 jaar, werd het museum gesloten; de gemeente Tilburg had de subsidie stopgezet. In 2012 is de collectie door de Fraters van Tilburg overgedragen aan de Stichting Onterfd Goed die de hele collectie heeft herbestemd.

## Literatuur

* Jan Smits, 'Frater stond aan de wieg van museum Scryption', Fraters CMM 1/2009, 27-29
# Annemieke van Dam

Annemieke van Dam (Rotterdam, 18 augustus 1982) is een Nederlands musicalactrice. In 1998 won ze de Soundmixshow met een lied van Natalie Imbruglia. Na enkele jaren in Nederland te hebben opgetreden, is ze vooral in Duitsland en Oostenrijk bekend geworden met hoofdrollen in onder meer Elisabeth en Drei Musketiere. Van Dam heeft sinds 2010 een relatie met Julian Looman. Van Dam studeerde muziektheater aan Fontys Hogeschool voor de Kunsten.

## Musicals

* 2003: Bedelaarster in Sweeney Todd
* 2003: Lucinda in Into the Woods
* 2003–2004: Doornroosje in Doornroosje de Musical
* 2004: Musicals in Ahoy
* 2004–2005: Susie in Crazy for You
* 2005–2006: Fräulein Windisch in Elisabeth (Stuttgart)
* 2006–2008: Ensemble in 3 Musketiere (Stuttgart)
* 2008: Lisa Carew in Jekyll & Hyde (Bad Hersfeld)
* 2008: Elisabeth in Elisabeth (Berlijn)
* 2008–2009: Elisabeth in Elisabeth (Zürich)
* 2009–2010 en 2011–2012: Elisabeth in Elisabeth (Tour door Duitsland)
* 2012–2014: Elisabeth in Elisabeth (Wenen)
* 2013: Guinevere in Artus Excalibur (St. Gallen)
* 2014–2016: Mary Poppins in Mary Poppins (Wenen)
* 2019: Evita in Evita (Klagenfurt)
* 2021: Evita in Evita (Bern)
* 2022-2023: Beatrice en alternate Mrs. Danvers in Rebecca (Wenen)
* 2023-2024: Mrs. Danvers in Rebecca (Wenen)
* Annemieke van Dam wordt Mary Poppins, MusicalJournaal.nl, 6 mei 2014
* Interview: Annemieke van Dam, Metro, 20 december 2012
* (de) Kaiserin im Kerker, op-online.de, 17 december 2009
# Hendrik Cornelis van Mourik

Hendrik Cornelis (Henk) van Mourik (Tiel, 17 juni 1877 — 15 oktober 1944) was een Nederlands kunstschilder die vooral werkzaam was in Tiel.
Van Mourik was autodidact. Zijn werken worden gerekend tot het impressionisme en omvatten voornamelijk landschappen, portretten en stillevens, min of meer in de trant van de Haagse School. Hij was lid van de Kunstenaarsvereniging Sint Lucas.
Henk van Mourik trouwde met Johanna Berendina Stout (1894-1976). Hij was aanvankelijk onderwijzer te Renkum, waar hij in contact kwam met de schilders Xeno Munninghoff, Hendrikus Alexander van Ingen en Théophile de Bock en lid werd van de Renkumse kunstenaarsvereniging Pictura Veluvensis. In Dordrecht zocht hij later contact met de impressionistische kunstkring. In de jaren '20 keerde hij terug naar zijn geboortestad Tiel. Daar woonde hij op de Prinses Beatrixlaan 26.
Van Mourik overleed tijdens de Tweede Wereldoorlog van schrik, toen hij vanuit zijn badkamerraam een Engelse Spitfire zag aankomen die het station van Tiel onder vuur nam.
Werk van Van Mourik bevindt zich in de collectie van het Flipje & Streekmuseum te Tiel.

## Wetenswaardigheid

Van Mourik was een oom van illustrator Lies Veenhoven. Sinds 1943 woonde zij met haar ouders bij hem in. Na zijn dood bleven zij in zijn huis wonen, ook toen Lies Veenhoven al getrouwd was. Haar ontwikkeling als kunstenaar is deels te danken aan zijn aanmoediging.
* ↑ Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* ↑ StadsTV Tiel 5 april 2013: Straatbeeld
* ↑ Collectie Gelderland: Werken van Van Mourik
* ↑ Collectie Gelderland: Portret
* ↑ Streekmuseum Tiel: Een schenking uit Duitsland
# Meloe perplexus

Meloe perplexus is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1853 door LeConte.
# Bijzondere Brusselwet

De Bijzondere wet van 12 januari 1989 met betrekking tot de Brusselse Instellingen, ook wel Bijzondere Brusselwet genoemd, is een bijzondere wet die de staatshervorming regelt met betrekking tot het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en de uitoefening van de gemeenschapsbevoegdheden binnen het grondgebied van Brussel.
Het Brusselse Gewest heeft altijd een bijzondere plaats ingenomen in het Belgische staatsbestel, vanwege zijn grote symboolwaarde en het samenleven van de verschillende gemeenschappen in één gewest. Daarom was het moeilijker om een compromis te vinden over de Brusselse autonomie. In 1980, bij het tot stand komen van de Bijzondere Wet op de Hervorming van de Instellingen, werd de beslissing dan ook nog wat vooruitgeschoven. Uiteindelijk werd pas een akkoord bereikt over Brussel in 1989, met deze Bijzondere Brusselwet.
Naast het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, dat bevoegd is voor gewestmateries, werden drie commissies opgericht voor de gemeenschapsbevoegdheden: de Vlaamse Gemeenschapscommissie, Franse Gemeenschapscommissie en Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie.
# Europees Hof

Het Europees Hof kan gebruikt worden in de volgende betekenissen:
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Europees Hof en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# N945 (België)

De N945 is een gewestweg in de Belgische provincie Namen. Deze weg vormt de verbinding tussen Baillamont en Ban d'Alle nabij de Franse grens, waar de weg verder loopt als de D6 en de D5 naar Sedan.
De totale lengte van de N945 bedraagt ongeveer 21 kilometer.

## Plaatsen langs de N945

* Baillamont
* Oizy
* Six-Planes
* Gros-Fays
* Vresse-sur-Semois
* Chairière
* Mouzaive
* Alle
* Ban d'Alle
* ↑ Route N945 op Google Maps
# Myllokunmingia

Myllokunmingia is een geslacht van uitgestorven primitieve chordadieren, gevonden in de uit het Cambrium stammende Maotianshan Shales in China. Deze zijn ongeveer 524 miljoen jaar oud. Het geslacht is monotypisch; het bevat alleen de soort Myllokunmingia fengjiaoa.
Myllokunmingia fengjiaoa wordt gezien als een gewervelde, hoewel dit niet overtuigend is bewezen. De soort kan 28 mm lang en 6 mm hoog worden. Het is een van de oudste soorten binnen Craniata en is gevonden nabij het Chinese Chengjiang.
Het lijkt een schedel te hebben en een skelet gemaakt van kraakbeen. Het holotype werd gevonden in Yuanshan, een onderdeel van de Qiongzhusi Formatie in de Eoredlichia zone in de buurt van Haikou, Kunming, China. Het dier heeft een duidelijke kop en een romp met een voorwaartse zeilachtige (1,5 mm) rugvin en een buikvin van het midden van de romp naar achteren. Het hoofd heeft vijf of zes kieuwzakjes. Aanwezige lichaamsdelen zijn een chorda dorsalis, een farynx en het maag-darmstelsel, dat zich uitstrekt over het gehele lichaam van het dier. De mond kon niet duidelijk worden geïdentificeerd. Er is slechts één monster gevonden, waarbij de punt van de staart begraven in sediment was.