OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Karim Adeyemi

Karim-David Adeyemi (München, 18 januari 2002) is een Duits voetballer die doorgaans speelt als aanvaller. Hij verruilde Red Bull Salzburg in juli 2022 voor Borussia Dortmund. Adeyemi debuteerde in 2021 in het Duits voetbalelftal.

## Clubcarrière
### Red Bull Salzburg

Adeyemi is een zoon van een Nigeriaanse vader en Roemeense moeder. Hij speelde in de jeugd van TSV Forstenried tot hij in 2010 werd opgenomen in de jeugdopleiding van Bayern München. Nadat de club en hij niet tot een akkoord kwamen over verlenging van zijn contract, ging hij in 2012 verder bij SpVgg Unterhaching. Hij doorliep hier verder alle jeugdelftallen en maakte in maart 2018 zijn debuut voor Unterhaching –19 in de Bundesliga voor A-junioren. Adeyemi maakte in april 2018 zijn eerste doelpunt in die competitie, tijdens een met 2–3 verloren wedstrijd tegen Eintracht Frankfurt –19. Hij degradeerde aan het eind van het seizoen met Unterhaching naar de A-Jugend Bayernliga.
Adeyemi verruilde Unterhaching in juli 2018 voor Red Bull Salzburg, waar hij een driejarig contract tekende. De Oostenrijkse club stalde hem vervolgens direct bij zusterclub FC Liefering. Dat was op dat moment actief in de 2. Liga. Adeyemi maakte op 1 september 2018 zijn debuut voor Liefering, tegen Austria Lustenau. Hij speelde de volledige wedstrijd. Liefering verloor met 1–0. Na twintig speelronden in 2018/19 kwam Adeyemi ook in de eerste seizoenshelft van 2019/20 uit voor Liefering. Na de jaarwisseling werd hij overgeheveld naar Red Bull Salzburg. Hiervoor kwam hij op 1 juli 2020 voor het eerst tot scoren, tegen Sturm Graz. Adeyemi werd in 2020/21 een volwaardig selectielid van Salzburg. Hij kwam dat seizoen 29 speelronden in actie, nog wel hoofdzakelijk als invaller. Hij groeide in 2021/22 uit tot onbetwiste basisspeler. Met negentien doelpunten werd hij dat jaar topscorer van de Oostenrijkse competitie, onder meer door een hattrick tegen WSG Tirol. Daarnaast scoorde hij vier keer in de Champions League, tegen Brøndby, Lille en VfL Wolfsburg.

### Borussia Dortmund

Borussia Dortmund en Red Bull Salzburg maakten in mei 2023 bekend dat Adeyemi met ingang van 2022/23 voor de Duitse club ging spelen. Hij tekende een contract tot medio 2027. Dortmund betaalde 30 miljoen euro voor hem aan Salzburg. Adeyemi werd bij de Duitse club meteen basisspeler. Door verschillende blessures stond hij in zijn eerste seizoen in de Bundesliga wel twee maanden aan de kant.

## Interlandcarrière

Adeyemi kwam uit voor verschillende Duitse nationale jeugdelftallen vanaf Duitsland –16. Hij maakte deel uit van Duitsland –17 op het EK –17 van 2019 en won met Duitsland –21 het EK –21 van 2021. Adeyemi debuteerde op 5 september 2021 in het Duits voetbalelftal. Bondscoach Hansi Flick liet hem toen in de 72e minuut invallen voor Serge Gnabry in een met 6–0 gewonnen WK-kwalificatiewedstrijd tegen Armenië. Hij maakte zelf het laatste doelpunt.

## Erelijst

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Red Bull Salzburg |
| Kampioen Bundesliga | 3x | 2019/20, 2020/21, 2021/22 |
| Beker van Oostenrijk | 3x | 2019/20, 2020/21, 2021/22 |
| Duitsland –21 |
| Europees kampioen –21 | 1x | 2021 |
# Keith Green

Keith Gordon Green (Sheepshead Bay (New York), 21 oktober 1953 – Lindale (Texas), 28 juli 1982) was een Amerikaanse zanger, songwriter en muzikant. Hij vertolkte met name christelijke muziek en wijdde zich sterk aan het evangelisch christendom.
Greens nummers kwamen vaak tot stand met medewerking van zijn vrouw Melody Green. Enkele hiervan zijn Your Love Broke Through, You Put This Love In My Heart en Asleep in the Light. Daarnaast schreef hij moderne evangelische liederen als O Lord, You're Beautiful en There Is A Redeemer. Een van zijn hoogtepunten is The Prodigal Son Suite, een 12 minuten durend lied over Jezus' gelijkenis van de verloren zoon. Hij schreef het nummer met het oog op een volledige rockopera.
Green kwam op 28-jarige leeftijd om het leven toen het kleine vliegtuig waarin hij zich bevond (een Cessna 414), neerstortte. Twee van zijn kinderen overleden ook bij het ongeluk. Echtgenote Melody en hun derde kind zaten niet in het vliegtuig. Acht maanden na Greens dood beviel zijn vrouw van een dochter.

## Christelijke opnames

* 1977 - For Him Who Has Ears to Hear
* 1978 - No Compromise
* 1980 - So You Wanna Go Back to Egypt
* 1981 - The Keith Green Collection
* 1982 - Songs For The Shepherd

## Postume releases

* 1983 - The Prodigal Son
* 1983 - I Only Want To See You There
* 1984 - Jesus Commands Us To Go
* 1987 - The Ministry Years, Volume One (1977-1979)
* 1988 - The Ministry Years, Volume Two (1980-1982) (LP Album Release)
* 1999 - The Ministry Years, Volume Two (1980-1982) (CD Release)
* 2002 - The Ultimate Collection (DVD/CD Release)
In 1989 bracht zijn vrouw Melody in samenwerking met David Hazard een biografie over Green uit. In 1992 verscheen een Nederlandstalige uitgave van het boek met als titel 'Keith Green: No compromise'. Hierin wordt Green getypeerd als een radicaal christen die zich keerde tegen een verwaterd geloof en stoffige kerkelijke instellingen.
In 2001 werd Green postuum opgenomen in de Gospel Music Hall of Fame.

## Externe link

* Video-opname van Keith Green die zijn song I Can't Wait To Get To Heaven zingt, YouTube
* ↑ The Prodigal Son op de website van Allmusic.
* Bibliothèque nationale de France: cb122251460 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 119091488
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0780 7315
* Library of Congress Control Number: n92052593
* MusicBrainz: f40eb81d-62a6-4e88-b742-e2933ffe68b3
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 094934096
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: DDSV335890
* Système universitaire de documentation: 030934974
* Virtual International Authority File: 46812614
* WorldCat (via VIAF): 46812614
# Keith Hall

John "Keith" Hall (Newcastle upon Tyne, 9 januari 1929 - 12 januari 2017) was een Brits autocoureur.

## Carrière

Hall begon zijn autosportcarrière in het formuleracing. In auto's van Cooper en Lotus won hij in 1954 en 1955 een aantal races in het Britse Formule 3-kampioenschap.
In 1956 stapte Hall over naar de sportwagens en reed hierin vooral races in het Verenigd Koninkrijk. Met 10 overwinningen en 24 podiumplaatsen in 45 inschrijvingen tussen 1956 en 1958 kende hij een succesvolle carrière. In 1956 en 1957 reed hij met Cliff Allison in de 24 uur van Le Mans in een Lotus Eleven. In het eerste jaar moesten zij na 89 ronden opgeven na een aanrijding met een hond, maar in het tweede jaar wonnen zij de S750-klasse en werden zij veertiende in de einduitslag.
In 1957 en 1958 reed Hall in een aantal Formule 2-races. Hij schreef zich in 1958 in voor één Formule 1-race van dat jaar voor Lotus, de Grand Prix van Marokko, maar hij was niet aanwezig op het Ain-Diab-circuit en startte de race niet. Aan het eind van dat jaar nam hij afscheid van de autosport.
In juli 2016 kreeg Hall een beroerte, waar hij niet meer van herstelde. Op 12 januari 2017 overleed hij, drie dagen na zijn 88e verjaardag.
* 1 2 3 4 Notice of Death - John 'Keith' Hall (1929 - 2017). Gearchiveerd op 7 april 2023.
* ↑ Keith Hall - 500race.org
* ↑ Keith Hall (GB) - Racing Sports Cars. Gearchiveerd op 11 mei 2022.
* ↑ Morocco 1958 - Race entrants. Gearchiveerd op 11 mei 2022.
# Kasteel Laarhof

Het Kasteel Laarhof of Kasteel van Reet is een kasteel in de tot de Antwerpse gemeente Rumst behorende plaats Reet, gelegen aan de Rumstsestraat 13-17.
Het kasteel en bijhorend domein is privébezit.

## Geschiedenis

In 1648 kocht jonker Jacobus De Raedt de heerlijkheden Reet en Waarloos. Omstreeks 1650 liet hij een kasteel bouwen. Waarschijnlijk stond er op deze plaats al eerder een omgracht kasteeltje, wat in 1538 werd vermeld. In 1657 was sprake van een schoon nieuw opgebouwt casteel ende woonhuys met een neerhof en twee ophaalbruggen om de omgrachting over te steken.
In 1665 kwam het kasteel aan Jean Baptiste della Faille, die burgemeester was van Antwerpen. In 1692 werd het bezit van de familie Van den Branden. Cornelis van den Branden verwierf het in 1709 en hij liet het kasteel vergroten en nieuwe tuinen aanleggen, waaronder een sterrenbos. Ook beelden en triomfbogen werden geplaatst.
Vanaf 1854 werd de tuinaanleg omgevormd tot een tuin in Engelse landschapsstijl. Ook kwam er een tuinpaviljoen in neogotische stijl.

## Gebouw

Het betreft een dubbel omgracht kasteel op vrijwel vierkante plattegrond, voorzien van een slank, vierkant hoektorentje. Het interieur heeft nog elementen uit de 17e en 18e eeuw, zoals de gootsteen en een schoorsteenmantel die van omstreeks 1650 zijn. Ook is er een schoorsteenmantel in rococostijl van omstreeks 1740. In de slaapkamer is er eveneens een dergelijke schoorsteenmantel, die iets jonger is (4e kwart 18e eeuw).
Ten westen van het kasteel vindt men een wagenhuis en een stalling met een 17e eeuwse kern en aangepast in de 18e en 19e eeuw.

## Park

In het landschapspark vindt men twee triomfbogen van 1729. Er zijn twee veelhoekige paviljoentjes en een theekoepel in rococostijl van 1750, naar verluidt pas in de 19e eeuw geplaatst. Een gietijzeren paviljoen in neogotische stijl is afkomstig van de Wereldtentoonstelling van 1885 die te Antwerpen werd gehouden en omstreeks 1900 bij het kasteel werd geplaatst.
In de tuin zijn ook diverse brugjes, vazen en beelden te vinden. Vele daarvan zijn 18e-eeuws en betreffen mythologische en allegorische figuren.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Kasagia arbastoi

Kasagia arbastoi is een krabbensoort uit de familie van de Majidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Richer de Forges & Ng.
# Kasai Rinkai Park

Kasai Rinkai Park (葛西臨海公園, Kasai Rinkai Kōen) is een groot stadspark in Tokio, Japan. Het ligt aan de oever van de Baai van Tokio en beslaat een gebied van ongeveer 805 hectare. Daarmee is het het op een na (Mizumoto Park) grootste park van Tokio. Het park omvat twee kunstmatig aangelegde eilanden, waarvan het oostelijke eiland niet toegankelijk is voor het publiek. Het park werd geopend in 1989.
Bijna de helft van het oppervlak van het park (366 ha.) is een vogelreservaat; er worden meer dan 126 vogelsoorten waargenomen. Het oostelijke kunstmatige eiland is een Ramsargebied, en sinds 2018 is afgesloten voor publiek.
Kasai Rinkai Park is goed bereikbaar met het openbaar vervoer en heeft wandel- en fietspaden, picknickgebieden, bloemenweides, speeltuinen en restaurants, wat het tot een populaire bestemming maakt voor gezinnen en natuurliefhebbers. Het park wordt met name zeer druk bezocht tijdens het Hanami-feest in het voorjaar, als de kersenbomen bloeien. Het biedt allerlei recreatieve voorzieningen en attracties:
* Het Tokyo Sea Life Park (東京都立海洋博物館, Tōkyō Toritsu Kaiyō Hakubutsukan), een aquarium gelegen binnen het park, herbergt een verscheidenheid aan zeedieren en biedt educatieve tentoonstellingen over mariene ecologie.
* Er is een zeevogel-informatiecentrum.
* Een 117 meter hoog reuzenrad dat ooit het op een na hoogste ter wereld was, en dat een panoramisch uitzicht biedt over de baai van Tokio en de stad.

## Afbeeldingen

* Het reuzenrad
* Het zeevogel-infocentrum
* Het sea life center
* De Kasai-Nagisa-brug, die toegang geeft tot het westelijke eiland
* Bloemenweide in het voorjaar
# Kelč

Kelč, Duits: Keltsch, is een stad in het oosten van Tsjechië tussen Brno en het drielandenpunt met Slowakije en Polen, 94 km van Brno en 74 km van het drielandenpunt. Kelč telde 2 686 inwoners in 2024.
Branky · Bystřička · Dolní Bečva · Francova Lhota · Halenkov · Horní Bečva · Horní Lideč · Hošťálková · Hovězí · Huslenky · Hutisko-Solanec · Choryně · Jablůnka · Janová · Jarcová · Karolinka · Kateřinice · Kelč · Kladeruby · Krhová · Kunovice · Lačnov · Leskovec · Lešná · Lhota u Vsetína · Lidečko · Liptál · Loučka · Lužná · Malá Bystřice · Mikulůvka · Nový Hrozenkov · Oznice · Podolí · Police · Poličná · Pozděchov · Prlov · Prostřední Bečva · Pržno · Ratiboř · Rožnov pod Radhoštěm · Růžďka · Seninka · Střelná · Střítež nad Bečvou · Ústí · Valašská Bystřice · Valašská Polanka · Valašská Senice · Valašské Meziříčí · Velká Lhota · Velké Karlovice · Vidče · Vigantice · Vsetín · Zašová · Zděchov · Zubří
# Kelyn Rowe

Kelyn Jaynes Rowe (Federal Way, 2 december 1991) is een Amerikaans voetballer die bij voorkeur op het middenveld speelt. In 2012 tekende hij een contract bij New England Revolution.

## Clubcarrière

Rowe werd als derde gekozen in de MLS SuperDraft 2012 door New England Revolution. Rowe bleek in zijn eerste jaar bij de club direct van waarde te zijn. Hij speelde in dertig competitiewedstrijden waarin hij drie doelpunten maakte en vijf assists gaf. In zijn tweede jaar ging hij daaroverheen met zeven doelpunten en acht assists in drieëndertig competitiewedstrijden. Rowe staat vooral bekend om zijn afstandsschoten en zijn overzicht op het veld.
# Kees van Bruggen

Cornelis Johannes Antonius (Kees) van Bruggen (Den Helder, 14 november 1874 – Amsterdam, 19 november 1960) was een Nederlandse schrijver en journalist.

## Journalist

Na de middelbare school was Van Bruggen een tijdje werkzaam bij een handelskantoor maar trad al snel in dienst van dagblad Het Volk, waarvoor hij toneelkritieken en de rubriek Op straat gezien schreef. Met zijn vrouw Carry van Bruggen-de Haan, zus van Jacob Israël de Haan, vertrok hij in 1904 naar Nederlands-Indië waar zij op Sumatra samen de leiding kregen over de Deli Courant. Terug in Nederland werd hij in 1907 journalist bij het Algemeen Handelsblad met als standplaats Parijs. Zijn journalistieke werk verscheen later in een aantal bundels.

## Schrijver

Kees van Bruggens eerste roman, Het verstoorde mierennest, verscheen in 1916 en was een groot succes, het boek beleefde tot in de jaren veertig vele herdrukken. Vanaf dat jaar publiceerde hij met regelmaat romans, novellen, gedichten en toneelstukken. Sociale rechtvaardigheid en oprechtheid in een wereld zonder vooroordelen was een terugkerend thema in zijn publicaties. Ter gelegenheid van zijn 80ste verjaardag verschenen zijn gebundelde gedichten onder de titel Kruidentuin. Zijn laatste roman en laatste publicatie tijdens zijn leven, Ontbonden garven, verscheen in 1957.
Kees van Bruggen en Carry de Haan bleven niet getrouwd; zijn eveneens schrijvende ex-vrouw bleef evenwel ook na haar tweede huwelijk publiceren onder de naam Carry van Bruggen.

## Werken (selectie)

* Het verstoorde mierennest. Amsterdam: Wereldbibliotheek, 1916
* De freule. Amsterdam: Querido, 1921
* Het leven van Joost Welgemoed. Amsterdam: Querido, 1921
* De liefde van Eugenius Berg. Amsterdam: Van Kampen en Zoon, 1926 (onder pseudoniem Rein van Zanten)
* De verlaten man. Bussum: Van Dishoeck, 1928
* De geschiedenis van het huis. Een verhaal van vele avonturen. Bussum: Van Dishoeck, 1929
* De droge koetsjes, of de levensavond buiten. Bussum: Van Dishoeck, 1931
* Fontana Marina. Amsterdam: Wereldbibliotheek, 1949
* Ontbonden garven. Roman van een hedendaags gezin. Amsterdam/Antwerpen: Wereldbibliotheek, 1957

## Over Kees van Bruggen

In tegenstelling tot het oeuvre van Carry van Bruggen is dat van Kees vergeten. Zijn naam en publicaties worden zelden meer vermeld in de naoorlogse overzichten van de Nederlandse literatuur en dan nog vaak mondjesmaat. Uitzonderingen zijn Querido's letterkundige reisgids van Nederland. en Oosthoeks Lexicon van de Nederlandse en Vlaamse Literatuur. Marten Buschman publiceerde het essay 'Kees van Bruggen: de man van Carry' in het Bulletin Nederlandse Arbeidersbeweging.
* ↑ Amsterdam: Querido, 1982, p. 392
* ↑ Utrecht/Antwerpen: Kosmos, 1996, p. 60
* ↑ Bulletin Nederlandse Arbeidersbeweging 40, december 1995, p. 55-64.
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: brug007
* Gemeinsame Normdatei: 17281913X
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068584776
* Virtual International Authority File: 237893361
* WorldCat (via VIAF): 237893361
# Keiyo

Keiyo of Elgeyo is een voormalig Keniaans district. Het district telde 143.865 inwoners (1999) en had een bevolkingsdichtheid van 100 inw/km². Ongeveer 7,7% van de bevolking leeft onder de armoedegrens en ongeveer 39,0% van de huishoudens heeft beschikking over elektriciteit. In 2010 ging dit district over in Elgeyo-Marakwet County.

## Geboren

* John Kibowen (1969), atleet
* Bernard Barmasai (1974), atleet
* Salina Kosgei (1976), atleet
* Rose Cheruiyot (1976), atlete
* Sally Barsosio (1978), atleet
* Sammy Kipketer (1981), atleet
* Wilson Kipsang (1982), atleet
* Saif Saaeed Shaheen (1982), Qatarees atleet
* James Kwambai (1983), atleet
* Vivian Cheruiyot (1983), atlete
* Moses Kipkosgei Kigen (1983), atleet
* Mark Korir (1985), atleet
* Brimin Kipruto (1985), atleet
* Bernard Kipyego (1986), atleet
* Florence Kiplagat (1987), atlete
* statoids.com
* cck.go.ke
# Keratoisis glaesa

Keratoisis glaesa is een zachte koraalsoort uit de familie Isididae. De koraalsoort komt uit het geslacht Keratoisis. Keratoisis glaesa werd in 1976 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Grant.
# Keratocyste

Een keratocyste is een holte in het kaakbeen, voornamelijk de onderkaak en dan nog vaak achteraan gesitueerd.
Deze holte is een cyste, dat wil zeggen, dat zij begrensd is met epitheel. Dit epitheel is verhoornd (zowel parakeratose waarbij de hoorncellen of keratocyten kernen bevatten als orthokeratose waarbij ze geen kernen bevatten). Vandaar de naam keratocyste.
De inhoud van de cyste varieert van een gele vloeistof tot een taai slijm, maar bevat meestal een hypertoon milieu, vaak met cholesterolkristallen, die aan de cysteinhoud een glinsterend aspect geven. Bij het openen van de cyste komt er een kaasachtige geur vrij. Dit wordt veroorzaakt door afgeschilferd epitheel.
De cyste kan uit één of meerdere lobbes bestaan. In het laatste geval is het een extreem agressieve cyste, die vaak na chirurgische behandeling een recidief vertoont, omdat uit kleine dochtercystes een recidief kan ontstaan.
De therapie bestaat er in om de cyste chirurgisch te verwijderen (enucleatie), waarbij de cystebalg helemaal wordt weggenomen. Marsupialisatie (het verbinden van de cysteholte met de buitenwereld om zo genezing te veroorzaken) is minder aangewezen.
De keratocyste komt voor bij het basaalcelnaevussyndroom = syndroom van Gorlin(-Goltz).

## Literatuurverwijzingen

* ↑ Everdingen, J.J.E. van, Eerenbeemt, A.M.M. van den (2012). Pinkhof Geneeskundig woordenboek (12de druk). Houten: Bohn Stafleu Van Loghum.
# Kengo Nakamura

Kengo Nakamura (中村 憲剛, Nakamura Kengo, Tokio, 31 oktober 1980) is een Japans voetballer die als middenvelder speelt bij Kawasaki Frontale.

## Clubcarrière

Kengo Nakamura tekende in 2003 bij Kawasaki Frontale.

## Interlandcarrière

Kengo Nakamura debuteerde in 2006 in het Japans nationaal elftal en speelde 63 interlands, waarin hij 6 keer scoorde.

## Statistieken

Japans voetbalelftal :
| Jaar | Wed. | Dlp. |
| 2006 | 3 | 1 |
| 2007 | 13 | 0 |
| 2008 | 13 | 2 |
| 2009 | 12 | 2 |
| 2010 | 11 | 0 |
| 2011 | 4 | 1 |
| 2012 | 7 | 0 |
| 2013 | 5 | 0 |
| Totaal | 68 | 6 |

## Externe link

* Kengo Nakamura op National Football Teams
* ↑ (en) Japan National Football Team Database. Gearchiveerd op 4 oktober 2020.
# Kengis

Kengis is een dorp binnen de Zweedse gemeente Pajala. Het dorp bestaat uit twee kernen: Kengis en Kengis Bruk. De dorpen zijn bijna samengesmolten met Pajala. In Kengis werden van 1674 tot 1715 koperen munten geslagen, tevens kan men de noordelijkst gelegen vroonhof bekijken.
In de 17e eeuw werd een ijzeren brug (Kengis Bruk) gebouwd over de Torne, van waarover en van waaruit immigranten uit Zweden, maar ook Walen naar het noorden trokken.
Aareavaara · Anttis · Huukki · Isovaara · Jarhois · Juhonpieti en Erkheikki · Junosuando · Kainulasjärvi · Kangos · Kardis · Kassa · Kätkesuando · Käymäjärvi · Kaunisvaara · Kengis · Kenttä · Keräntöjärvi · Kieksiäisvaara · Kiilarova · Kihlanki · Kitkiöjärvi · Kitkiöjoki · Kolari · Kompelusvaara · Korpilombolo · Kurkkio · Lahenpää · Lahnajärvi · Lautakoski · Liviöjärvi · Lovikka · Männikkö · Muonionalusta · Muodoslompolo · Narken · Nuuksujärvi · Ohtanajärvi · Oksajärvi · Pääjärvi · Pajala · Parkalompolo · Pentäsjärvi · Peräjävaara · Pimpiö · Ristimella · Ruosteranta · Sahavaara · Saittarova · Salmijärvi · Särkimukka · Sattajärvi · Selkäjärvi · Suaningi · Talinen · Tärendö · Teurajärvi · Torinen · Törmäsniva · Tornefors
# Keltische Britten

De Britten (Latijn: Pritani), ook bekend als Keltische Britten of Oude Britten, waren de Kelten die Groot-Brittannië bewoonden vanaf ten minste de Britse ijzertijd tot in de middeleeuwen, op welk punt ze uiteenliepen in (onder andere) de Welsh, Cornish en Bretons. Ze spraken de gemeenschappelijke Britse taal, de voorouder van de moderne Britse talen.
Het vroegste schriftelijke bewijs voor de Britten is van Grieks-Romeinse schrijvers en dateert uit de ijzertijd. Keltisch Brittannië bestond uit vele stammen en koninkrijken, geassocieerd met verschillende heuvelforten. De Britten volgden een oude Keltische religie onder toezicht van druïden. Sommige zuidelijke stammen hadden sterke banden met het vasteland van Europa, met name Gallië en Gallia Belgica, en sloegen hun eigen munten. Het Romeinse Keizerrijk veroverde het grootste deel van Groot-Brittannië in de 1e eeuw en creëerde de provincie Britannia. De Romeinen vielen Noord-Brittannië binnen, maar de Britten en Caledones in het noorden bleven onoverwonnen en de Muur van Hadrianus werd de rand van het rijk. Er ontstond een Romeins-Britse cultuur, voornamelijk in het zuidoosten, en Brits Latijn bestond naast Brittonic. Het is onduidelijk welke relatie de Britten hadden met de Picten, die buiten het rijk in het noorden van Groot-Brittannië woonden, hoewel de meeste geleerden nu accepteren dat het Pictisch nauw verwant was aan het Brits.
Na het einde van de Romeinse heerschappij in Groot-Brittannië in de 5e eeuw, begon de Angelsaksische vestiging van Oost- en Zuid-Brittannië. De cultuur en taal van de Britten versnipperden en een groot deel van hun grondgebied werd geleidelijk Angelsaksisch, terwijl kleine delen van het noordwesten Gaelic werden. Over de mate waarin deze culturele verandering gepaard ging met grootschalige veranderingen in de bevolking, wordt nog gedebatteerd. Gedurende deze tijd migreerden enkele Britten naar het vasteland van Europa en stichtten belangrijke kolonies in Bretagne (nu onderdeel van Frankrijk), de Kanaaleilanden en Britonië (nu onderdeel van Galicië, Spanje). Tegen de 11e eeuw waren Brittssprekende bevolkingsgroepen opgesplitst in verschillende groepen: de Welsh in Wales, de Cornish in Cornwall, de Bretons in Bretagne, de Cumbriërs van de Hen Ogledd ("Oude Noorden") in het zuiden van Schotland en Noord-Engeland, en de overblijfselen van Picten in het noorden van Schotland. De gemeenschappelijke Britse taal ontwikkelde zich tot de verschillende Britse talen: Welsh, Cumbrisch, Cornisch en Bretons.