OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# De sferen van de macht

De sferen van de macht is het zestiende stripalbum uit de Ravian-reeks. Het album is getekend door Jean-Claude Mézières met scenario van Pierre Christin. Het album werd op de Nederlandstalige markt voor het eerst uitgebracht door uitgeverij Dargaud in 1994. Van het album verscheen toen gelijktijdig een hardcover en een softcover editie, een herdruk volgde in 2022 bij uitgeverij Sherpa. Het album is ook opgenomen in deel vijf van de integrale reeks van Dargaud uit 2018.

## De verhalen

Om de noodzakelijke reparaties aan de Astronef te kunnen bekostigen aanvaarden Ravian en Laureline een opdracht van de louche kolonel Tloc, de politiechef van het door corruptie en intriges geplaagde Rubanis. De geheimzinnige heersers van de planeet, die hun contacten met de lagere kopstukken onderhouden met een virusverspreidend communicatiesysteem lijken te zijn verdwenen waardoor er een bloedige machtsstrijd dreigt te ontstaan. Ravian en Laureline gaan op onderzoek uit, maar ze zijn niet de enige.
* ↑ stripinfo.be. Gearchiveerd op 10 september 2022.
* ↑ stripinfo.be. Gearchiveerd op 14 juli 2022.
# Embarcación

Embarcación is een plaats in het Argentijnse bestuurlijke gebied General San Martín in de provincie Salta. De plaats telt 23.961 inwoners.
# Lávrrejohka

Lávrrejohka is een beek in Noord Finland, gemeente Enontekiö, Lapland. Het is de tweede noemenswaardige beek, die haar water afdraagt aan de Valtijoki, voordat deze in het Porojärvi stroomt. De Lávrrejohka ontvangt haar water op de zuidelijke berghellingen van de Våddevari (Valtivaara) en de noordelijke hellingen van de Sieddegielas (Seittikielas) (beide circa 890 meter hoog) in een heuvel/bergrug langs de Finse grens met Noorwegen. Het riviertje stroomt na circa 5 km vanuit het oosten de Valtijoki in.
De rivier behoort tot het stroomgebied van de Torne.
Afwatering: Lávrrejohka → Valtijoki → Poroeno → Lätäseno → Könkämärivier → Muonio → Torne → Botnische Golf
# Leptopodocoleus sarmentosus

Leptopodocoleus sarmentosus is een keversoort uit de familie Trachypachidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Hong.
# Een speeldoos

Een speeldoos is voor zover na te gaan de tweeëntwintigste single van Annie Palmen. Palmen werd op het plaatje begeleid door een orkest onder leiding van Bert Paige. Een speeldoos was de Nederlandse inzending voor het Eurovisiesongfestival 1963, dat in Londen gehouden werd. Een speeldoos is geschreven door Pieter Goemans, die eerder verantwoordelijk was voor Wat een dag van Greetje Kauffeld, ook een inzending voor het festival, maar dan in 1961.
Een speeldoos is in wezen een herschrijving van het lied Geen ander, dat het Nationaal Songfestival 1963 won. Op de melodie van Geen ander werd een nieuwe tekst gezet: Een speeldoos over een herder en herderinnetje, die samen op een speeldoos staan. Het herderinnetje begint te dansen als de speeldoos draait, maar kan haar partner niet bereiken. Uiteindelijk brengt een toverfee hen toch samen.
Het mocht allemaal niet baten, Een speeldoos haalde nul punten, maar was daarin niet de enige. Ook Zweden (En gång), Finland (Muistojeni laulu) en Noorwegen (Solhverv) bleven op nul punten steken. Winnaar werd het vierde Scandinavische land Denemarken met Dansevise van Grethe Ingmann en Jørgen Ingmann. De nul punten was een voortzetting van het jaar daarvoor. Katinka van De Spelbrekers kwam ook niet verder. In tegenstelling tot Katinka wist Een speeldoos geen enkele hitparade te halen.
De platenhoes van de single was bijzonder. Philips Records bracht destijds 78 singles uit met een 2-vorm op de hoes.
# Spathius nearchus

Spathius nearchus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Nixon in 1943.
# Moraria colchica

Moraria colchica is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Canthocamptidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Borutsky & Mikhailova-Neikova.
# Geophagus surinamensis

Geophagus surinamensis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de cichliden (Cichlidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1791 door Bloch. Deze vis wordt in de volksmond ook wel "Datra-fisi" (Doktersvis) of "Dotinyan-krobia" genoemd. De Nederlandse naam voor deze vis is "Surinaamse parelcichlide" en de Engelse naam "Red-striped earth eater".
De vis wordt vrij groot tot 25–30 cm en leeft op de bodem van stroompjes in het binnenland waar het de bodem omwoelt op zoek naar voedsel. Het is een omnivoor. Het is een gewilde aquariumvis vanwege zijn prachtige iriserende kleuren. De kweek is niet al te moeilijk. De vis maakt een broedkuiltje en zet zo'n 200-250 eitjes af in het kuiltje of op een platte steen. De ouders beschermen hum jongen door ze bij gevaar in de bek te nemen.
Het natuurlijke verspreidingsgebied in de rivieren van Suriname en Frans Guiana, maar de soort is zowel in Florida als in Singapore geïntroduceerd. Het is mogelijk dat ze in Florida sinds 2009 weer uitegstorven zijn.

## Beeldengalerij

* Video in de natuur @22:27
* Video in aquarium
* ↑ (en) Geophagus surinamensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Geophagus surinamensis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
* ↑ cichlidenkwekers. Gearchiveerd op 5 juni 2023.
* ↑ fws.gov. Gearchiveerd op 29 juni 2020. Geraadpleegd op 25 juni 2020.
# Geelwitte ossentong

Geelwitte ossentong (Anchusa ochroleuca) is een plant uit de Ruwbladigenfamilie. Het aantal chromosomen is 2n = 16.
De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Von Bieberstein in 1808.

## Ecologie en verspreiding

Geelwitte ossentong staat op open, zonnige, warme, droge standplaatsen. De grond dient matig voedselarm tot matig voedselrijk te zijn, stikstofrijk, kalkhoudend, en vaak op omgewoelde zandige en stenige bodems. Ze groeit in zeeduinen, in ruigten, op puinhellingen en op spoorterreinen. De oorsprong van de soort ligt in Zuidoost-Europa en oostelijk Midden-Europa. De plant is tegelijk met graan, vogelvoer en wol ingevoerd in West-Europa en zo in de duinen tussen Egmond en Wassenaar ingeburgerd. Geelwitte ossentong onderscheidt zich niet alleen in bloemkleur van gewone ossentong maar ook door de stengelbeharing en eigenschappen van de kelk. Bij de eerstgenoemde dragen de stengels bovenaan afstaande tot aangedrukte haren en de haren aan de onderzijde zijn uitsluitend terug geslagen. Bij de andere soort hebben de stengels een afstaande beharing. De kelkslippen bij geelwitte ossentong is stomp en hebben een witte, vliezige rand, die van gewone ossentong zijn vrij spits en zijn niet of nauwelijks vliezig gerand. Na insectenbestuiving worden de rijpe zaden meestal door mieren versleept.

## Beschrijving

Stengels De rechtopstaande stengels zijn afstaand tot aangedrukt behaard. Onderaan groeien naar beneden gerichte haren. Bladeren De langwerpige tot lijnvormige bladen zijn meestal minder dan 1 cm breed. Bloemen Tweeslachtig (een bloem met zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtsorganen). De bleekgele tot witte bloemen zijn 0,7-1 cm. De kelk is tot minder dan de helft ingesneden. De kelkslippen zijn stomp. Tanden met een witte rand. Vruchten Een vierdelige, 3 mm lange en 2 mm brede splitvrucht. Tweezaadlobbig (kiemend met twee kiemblaadjes).

#### Kenmerken

Hoogte: 0,30-0,70 m. Bloemkleur: geel tot wit Type vrucht: vierdelige splitvrucht Kleur van de vrucht: Onopvallend Geslachtsverdeling: tweeslachtig
* Herbarium exemplaren
* Bloeiwijze
* Kelk
# Geelziek

Geelziek (Xanthomonas hyacinthi) is een bacterieziekte bij de hyacinth. De ziekte kan zowel in de bol als op de plant in het veld optreden.

## Verspreiding

De bacterie verspreidt zich door regen, wind en bewerkingen in het gewas. Op het blad komen gele, waterige strepen voor, die vanaf de bladtop beginnen en verder naar beneden lopen. In een later stadium worden de bladeren bruin en sterven ze af. Er worden verschillende aantastingen onderscheiden:
* Bij de bol:
** Topgeel. Hierbij komt alleen geelverkleuring voor in de top van de bol.
** Rokgeel. Hierbij zitten gele plekken op de zijkant van de bol, die ontstaan zijn op beschadigde plekken.
** Bodemgeel. Hierbij is de onderkant van de bol (bolschijf) aangetast.
* Bij de plant:
** Blinden. Aangetaste bollen komen niet boven de grond.
** Zakkers. Na het planten komt de plant wel boven de grond, maar krijgt een doffe kleur en zakt door verslijming in elkaar.
** Stralers. Op de bladeren vochtige donkergroene plekken en onder de grond gele strepen.
** Zwartrand. De aantasting van het blad vindt al in de bol plaats en geeft in het begin aan de randen van de bladeren donkergekleurde, wat waterige streepjes doordat deze in aanraking zijn gekomen met een besmette bolschub. De rand wordt later zwart.
** Spetterzwart. Op het blad ontstaan door aantasting van naburige zieke planten waterige, donkere streepjes.
** Vlaggers. De aangetaste bladeren zijn aan de top eerst zwart, gaan hangen en verdrogen.

## Bestrijding

De ziekte wordt voornamelijk bestreden door de bollen voor het planten te verwarmen, het zogenaamde heetstoken, waarbij de bacterie wordt gedood. Hierbij is het balanceren op de rand, omdat de bacterie wel maar de bol niet gedood mag worden. Sommige rassen zijn zeer gevoelig voor heetstoken en lijden soms schade.
Vanaf 15 augustus worden de bollen gedurende twee weken bewaard bij 38°C en daarna drie dagen bij 44°C. Hierna worden de bollen verder bewaard bij 25 tot 30°C.
Bij het zogenaamde ziekzoeken in het veld worden aangetaste planten met de hand verwijderd. Het ziekzoeken moet tot aan de oogst herhaald worden.
# Gephyromantis striatus

Gephyromantis striatus is een kikker uit de familie gouden kikkers (Mantellidae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Miguel Vences, Frank Glaw, Franco Andreone, Riccardo Jesu en Giovanni Schimmenti in 2002. De soort behoort tot het geslacht Gephyromantis.

## Leefgebied

De kikker is endemisch in Madagaskar. De soort komt voor in het noordoosten van het eiland en leeft op een hoogte van 400 tot 800 meter boven zeeniveau. De soort komt ook voor in nationaal park Masoala.

## Synoniemen

* Mantidactylus striatus Vences, Glaw, Andreone, Jesu & Schimmenti, 2002

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Gephyromantis striatus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History, Gephyromantis striatus. Gearchiveerd op 27 januari 2018.
* ↑ University of California - AmphibiaWeb, Gephyromantis striatus. Gearchiveerd op 15 juli 2023.

### Bronnen

* (en) - Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History - Gephyromantis striatus - Website Geconsulteerd 22 januari 2017
* (en) - University of California - AmphibiaWeb - Gephyromantis striatus - Website
# Gelis meuseli

Gelis meuseli is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Lange in 1911.
# Gelis minimus

Gelis minimus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Walsh in 1861.
# Getal van Clausius

Het getal van Clausius is een dimensieloos getal dat de verhouding tussen kinetische energie en warmtegeleiding weergeeft.
    $Cl={L\cdot V^{2}\cdot \rho \over k\cdot \Delta T}$
    L = karakteristieke lengte [m]
    ρ = dichtheid [kg m$^{−3}$]
    V = snelheid [m s$^{−1}$]
    k = warmtegeleiding [W K$^{−1}$ m$^{−1}$]
    ΔT = temperatuursverschil [K]
Het getal is genoemd naar Rudolf Clausius (1822-1888), een Duitse wis- en natuurkundige.
# Getal van Bingham

Het getal van Bingham ($Bm$) is een dimensieloos getal dat de verhouding tussen kracht ten gevolge van schuifspanning en viskeuze kracht.
    $Bm={g_{c}\tau _{y}L \over \eta v}$
Daarin is:
    $g_{c}$ de dimensieconstante [-]
    $\tau _{y}$ de Schuifspanning [Pa]
    $L$ de karakteristieke lengte [m]
    $v$ de Snelheid [m s$^{−1}$]
    $\eta$ de dynamische viscositeit [kg m$^{−1}$ s$^{−1}$]
Het getal is genoemd naar Eugene Bingham.
# Geogryllus uhleri

Geogryllus uhleri is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Randell.
# Geogryllus sensilis

Geogryllus sensilis is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Otte & Perez-Gelabert.
# Geohowdenius opacus

Geohowdenius opacus is een keversoort uit de familie mesttorren (Geotrupidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1853 gepubliceerd door Samuel Stehman Haldeman.
# Gevlekte buidelmarter

De gevlekte of oostelijke buidelmarter (Dasyurus viverrinus) is een roofbuideldier. De wetenschappelijke naam van de soort werd gepubliceerd door George Shaw in 1800.

## Uiterlijk

De gevlekte buidelmarter heeft een lichaamslengte van 28 tot 45 cm en een staartlengte van 17 tot 28 cm. Het gewicht varieert van 700 gram tot 2.0 kg. Vrouwelijke dieren zijn over het algemeen kleiner en lichter dan de mannelijke dieren. Net als de overige buidelmarters heeft deze soort een bruine vacht met kleine of grotere witte vlekken. De buikzijde is lichter van kleur.

## Leefwijze

De gevlekte buidelmarter is over het algemeen 's nachts actief en slaapt overdag in een hol dat kan bestaan uit een holte in bomen of rotsen. Dit buidelroofdier voedt zich voornamelijk met insecten en kleine gewervelde dieren als hagedissen, kleine vogels en knaagdieren. Daarnaast worden ook aas en vruchten gegeten.

## Verspreiding

Tegenwoordig leeft de gevlekte buidelmarter eigenlijk alleen nog in de bosgebieden en open habitats van Tasmanië. Slechts zeer zelden wordt deze soort nog op het vasteland van Australië gezien. Vroeger was de gevlekte buidelmarter ook te vinden in de staten New South Wales, Victoria en Zuid-Australië (zuidoosten).

## Dierentuinen

In Europa is de gevlekte buidelmarter in verschillende dierentuinen te zien. Alle Europese buidelmarters gaan terug op een import door Zoo Leipzig, die in 2011 drie mannelijke en drie vrouwelijke exemplaren ontving van Melbourne Zoo. Zoo Leipzig behaalde regelmatig fokresultaten en stond de geboren buidelmarters af aan andere Europese dierentuinen, zoals Zoo Frankfurt, Zoo Pilsen en Ménagerie du Jardin des Plantes. Tot 1992 hield ook Diergaarde Blijdorp de gevlekte buidelmarter. Verder wordt de soort door enkele Australische dierentuinen gehouden, zoals in Taronga Zoo.
* ↑ (en) Gevlekte buidelmarter op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Dasyuromorphia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 25. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Dasyurus viverrinus (G. Shaw, 1800). Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 03-06-2023.
Nieuw-Guinese gevlekte buidelmarter (Dasyurus albopunctatus) · Dasyurus dunmalli† · Zwartstaartbuidelmarter (Dasyurus geoffroii) · Dwergbuidelmarter (Dasyurus hallucatus) · Grote buidelmarter (Dasyurus maculatus) · Dasyurus spartacus · Gevlekte buidelmarter (Dasyurus viverrinus)
# Georg Warnecke

Georg Warnecke (Hamburg-Altona, 28 april 1883 - Hamburg, 20 september 1962) was een Duits rechter en entomoloog.

## Biografie

Hij studeerde aanvankelijk zoölogie maar schakelde dan over op rechtsgeleerdheid. Na zijn studies maakte hij een carrière als jurist, die hij afsloot als voorzitter van het Landgericht in Kiel.
Buiten zijn beroepsbezigheden hield hij zich verder bezig met natuurstudie, vooral met ornithologie en entomologie en in het bijzonder de Lepidoptera. Hij werd een internationaal gerespecteerde entomoloog en publiceerde meer dan 450 artikelen. Hij schreef niet alleen in vaktijdschriften maar ook natuurgidsen om de geïnteresseerde leek kennis te laten maken met de vlinderwereld en een hulp te bieden bij het determineren. In Duitsland verscheen van hem Welcher Schmetterling ist das? en in Nederland Onze Vlinders.

## Hommage en onderscheidingen

Warnecke kreeg een eredoctoraat van de universiteit van Hamburg.
Bij zijn 75e verjaardag werd hij onderscheiden met het Bundesverdienstkreuz I. Klasse.
Een ondersoort van de heidedaguil, Heliothis maritima warneckei, is naar hem genoemd.

## Publicaties (selectie)

* "Sidemia zollikoferi Frr. als Wanderfalter in Mittel- und Nordeuropa (Lep. Noct.)" Zeitschrift der Wiener Entomologischen Gesellschaft, 44e jaargang (1959), blz. 101. Tekst online
* Welcher Schmetterling ist das? Kosmos Naturführer, Franckh´sche Verlagshandlung, Stuttgart 1958
* Onze Vlinders N.V. W.J. Thieme & Cie, Zutphen, 1959

## Beschreven soorten

Enkele door hem beschreven nieuwe soorten Lepidoptera:
* Anoba triangularis
* Apisa arabica
* Beihania anartoides
* Calamia staudingeri
* Cossus frater
* Crocallis inexpectata
* Hypotacha boursini
* Kuldscha albescens
* Meganephria debilis
* Nola dresnayi
* Pararge felix
* Gemeinsame Normdatei: 142638838
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1721 4855
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 067694799
* Virtual International Authority File: 165426764
* WorldCat (via VIAF): 165426764
# Georg Wenker

Georg Wenker (Düsseldorf, 25 januari 1852- Marburg, 17 juli 1911) was een Duitse linguïst die bekendstaat als de pionier in het in kaart brengen van Duitse talen en dialecten in de late negentiende eeuw. Hij gebruikte een enquête met 40 zinnen (de Wenker Sätze) die door scholieren in hun lokale dialect moest worden vertaald. Zijn Deutscher Sprachatlas is nog steeds een belangrijke bron voor taalkundigen die zich bezighouden met de dialectografie van het Duitse taalgebied.

## Literatuur

Georg Wenker, 1877, Das rheinische Platt (Herdruk in: Sammlung deutsche Dialektgeographie Heft 8, Marburg, 1915) online transcriptie
# Georg Wenzeslaus von Knobelsdorff

Hans Georg Wenzeslaus baron von Knobelsdorff (Landgoed Kuckädel bij Crossen an der Oder, 17 februari 1699 - Berlijn, 16 september 1753) was achtereenvolgens militair, portret- en landschapsschilder, theaterdirecteur, landschapsarchitect, binnenhuisarchitect en vooral een bekend Duits architect. Hij werkte gedurende vele jaren voor de Duitse koning Frederik II van Pruisen en leverde in twee decennia vele ontwerpen voor kastelen, paleizen, parken, beelden, obelisken etc., die het aanzicht van vooral de steden Berlijn en Potsdam sterk beïnvloeden.

## Belangrijkste bouwwerken

* 1734 - Apollotempel in de Amaltheatuin in Neuruppin.
* 1737 - Verbouwing van het slot te Rheinsberg (tot 1740).
* 1740 - Plannen voor de wederopbouw van de afgebrande stad Rheinsberg. Plannen en verbouwing van het Berlijnse Operagebouw (tot 1743). Uitbreiding van het Slot Monbijou in Berlijn (tot 1742). Nieuwe vleugel aan het Slot Charlottenburg (tot 1742, inrichting tot 1746).
* 1741 - Begin van de aanpassing van de Tiergarten te Berlijn.
* 1744 - Verbouwing van het Stadtschloss Potsdam (tot 1752) en plannen voor het Park van Sanssouci.
* 1745 - Ontwerp voor het zuilenportaal van het Park van Sanssouci. Plannen voor het Slot Sanssouci (gereedd 1747).
* 1747 - Ontwerp voor de Sint-Hedwigskathedraal in Berlijn.
* 1748 - Plannen voor de verbouwing van het paleis te Dessau (niet uitgevoerd).
* 1749 - Ontwerp voor de Marmerzaal in het Stadtschloss Potsdam.
* 1751 - Ontwerp voor de Rehgartenkolonnade en voor de Neptunsgrot in het Park van Sanssouci.
* 1752 - Bouw van de Franse kerk in Potsdam.
* 1753 - Ontwerpen voor de Obelisk op de markt in Potsdam en voor de Neustädter Tor in Potsdam.
* Bibliothèque nationale de France: cb11964486q (data)
* Gemeinsame Normdatei: 118563734
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6678 2835
* KulturNav: 0fcedd9f-7a5e-4fac-a11e-cbfc62d3d811
* Library of Congress Control Number: n81061561
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0075743
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007459854705171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068693702
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 45092
* Système universitaire de documentation: 059082119
* Union List of Artist Names: 500022893
* Virtual International Authority File: 64799353
* WorldCat (via VIAF): 64799353
# Gina Carano

Gina Joy Carano (Dallas County, Texas, 16 april 1982) is een Amerikaans actrice en voormalig MMA-vechtsportster.
Carano begon haar vechtkunsten op haar 21e door zich te bekwamen in thaibokstechnieken. In augustus 2009 behoorde ze tot de beste drie in de wereld van het vrouwenvedergewicht tot 145 lb (66 kg). Ze stopte in 2009, waarna ze ging acteren. Ze maakte haar debuut in de film Blood and Bone. Naast films werkte ze mee aan het computerspel Command & Conquer: Red Alert 3, waarin ze de rol van Natasha Volkova vertolkte.

## Filmografie
### Film

* Blood and Bone (2009), als Veretta Vendetta
* Haywire (2011), als Mallory Kane
* Fast & Furious 6 (2013), als Riley Hicks
* In the Blood (2014), als Ava
* Heist (2015), als officier Kris Bauhaus
* Extraction (2015), als Victoria
* Bus 657 (2015), als Officier Bajos
* Deadpool (2016), als Angel Dust
* Kickboxer: Vengeance (2016), als Marcia
* Scorched Earth (2018), als Atticus Gage
* Madness in the Method (2019), als Carrie
* Daughter of the Wolf (2019), als Clair Hamilton

### Televisie

* Fight Girls (2007), als zichzelf
* American Gladiators (2008), als Crush
* Almost Human (2014), als Danica
* The Mandalorian (2019-2020), als Carasynthia "Cara" Dune

## Externe link

* (en) Gina Carano in de Internet Movie Database
* ↑ Sherdog––profiel. Gearchiveerd op 7 juni 2023.
* Biblioteca Nacional de España: XX5245112
* Gemeinsame Normdatei: 1025476840
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 7069 6683
* Library of Congress Control Number: no2012064498
* MusicBrainz: 032423f5-5ab3-46cc-b0f3-e734ac8e1263
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0157741
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 343776871
* Système universitaire de documentation: 167354485
* Virtual International Authority File: 250036047
* WorldCat (via VIAF): 250036047
# Germanofobie

Germanofobie of antigermanisme is een afkeer van alles wat Duits is. De naam is een combinatie van het Latijnse Germania, een benaming voor het gebied waar nu Duitsland ligt, en het Griekse φόβος phóbos, dat angst betekent.
# Germantown (Illinois)

Germantown is een plaats (village) in de Amerikaanse staat Illinois, en valt bestuurlijk gezien onder Clinton County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1118. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 1107, een daling van 11 (-1,0%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 2,1 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 12 km rond Germantown.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Germantown op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)