OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hendrik Willem Stenvers

Hendrik Willem Stenvers (Deventer, 16 februari 1889 – Zeist, 26 augustus 1973) was een Nederlandse neuroloog uit Utrecht.
Stenvers verrichtte tussen 1901 en 1921 pionierswerk op het gebied van neuroradiologie met in het bijzonder opnametechnieken. Zo heeft hij een speciale techniek ontwikkeld om met Röntgenfoto's opnames te maken van het zogenaamde brughoekgebied, een gebied in de schedel achter het oor, om een bepaalde tumor op te sporen. Deze foto wordt dan ook de opname volgens Stenvers genoemd, en was algemeen in gebruik totdat de CT-scan dit onderzoek overnam. Hij promoveerde in Utrecht.

## Prijs

* 1970: Röntgen-Plakette, Remscheid
* 1973: Officier in de Orde van Oranje Nassau
* ↑ Kanselarij der Nederlandse Orden: Index gedecoreerden, Achternaam: Stenvers
# Hendrik Willem van Marle

Mr. Hendrik Willem van Marle (Deventer, 30 april 1768 − aldaar, 30 juni 1834) was een Nederlands bestuurder.

## Biografie

Van Marle werd geboren als lid van het Nederland's Patriciaatsgeslacht Van Marle en als zoon van mr. Thiman Willem van Marle (1770-1805), ook bestuurder van onder andere Deventer, en Johanna Geertruid van Loghem (1737-1809). In 1795 werd hij secretaris van Deventer. Vervolgens werd hij ook nog burgemeester en wethouder van zijn geboorteplaats. Voorts was hij daar notaris. Hij trouwde in 1797 met Petronella Jacoba Margaretha van der Wijck (1775-1861), lid van de familie Van der Wyck met wie hij twee kinderen kreeg van wie de jongste, gelijknamige zoon ook notaris te Deventer zou worden. Een zoon van die laatste, mr. Hendrik Willem Jacob van Marle (1831-1892) werd lid van de gemeenteraad en wethouder van Deventer en diens broer mr. Hendrik Rudolph van Marle (1832-1906) werd net als zijn grootvader burgemeester van Deventer.
* Nederland's Patriciaat 66 (1982), p. 219.
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9271 0351
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 239997905
* Virtual International Authority File: 286809509
* WorldCat (via VIAF): 286809509
# Hemiptarsenus meromyzae

Hemiptarsenus meromyzae is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Gahan.
# Hemato-Oncologie voor Volwassenen Nederland

De stichting Hemato-Oncologie voor Volwassenen Nederland (HOVON) is belast met het doen van onderzoek naar verbetering van behandelmethoden voor kwaadaardige hematologische aandoeningen (zoals kwaadaardige lymfomen en vormen van leukemie) in Nederland en België.
HOVON werkt samen met onder andere EORTC.
# Hematofobie

Hematofobie, bloedangst, bloedfobie of bloedvrees is een extreme, irrationele angst voor bloed. Acute vormen van deze angst kunnen symptomen geven die ongelijk zijn aan die van andere angsten, zoals flauwvallen (Vasovagale syncope). Gelijkvormige verschijnselen kunnen ook optreden bij trypanofobie en traumatofobie, en daarom worden deze fobieën in het DSM-IV apart genoemd in de categorie "Bloed-injectie-verwondings fobieën". Eerdere versies spreken over "bloed-injectie-ziekte fobieën".

## Hematofobie en flauwvallen

De hoofdregel bij fobieën is dat de bloeddruk stijgt, en dat daardoor flauwvallen haast onmogelijk is. Hematofobie is echter een uitzondering op deze hoofdregel, omdat hierbij de bloeddruk plotseling daalt.
Als een persoon erg is verwond en veel bloed verliest, dan heeft (bijna) flauwvallen een overlevingsfunctie: door het flauwvallen zal de hartslag dalen, zodat de gewonde minder bloed zal verliezen. Deze overlevingsfunctie is niet aan de orde als een persoon slechts waarneemt dat de ander veel bloed verliest en daarom flauwvalt. Derhalve wordt hematofobie een fobie genoemd.

## Ergo vorm

De vorm waarbij de persoon geen last van angst heeft als het bloed afkomstig is uit het eigen lichaam, maar wel als het gaat om bloed van een ander. Vreemd genoeg hebben vaak mensen die werkzaam zijn in de medische wereld hier last van.

## Exo vorm

De vorm waarbij het zien van elk bloed kan leiden tot een angstaanval.

## Oorzaak

Angst voor bloed komt meestal voort uit een traumatische gebeurtenis in het verleden.

## Behandeling

Naast psychologische hulp en begeleiding bij het onder controle krijgen van de angst, wordt ook regelmatig gebruikgemaakt van geïmplanteerde apparaten als bijvoorbeeld een pacemaker om het flauwvallen tegen te gaan.
# Henley-on-Thames

Henley-on-Thames is een civil parish in het bestuurlijke gebied South Oxfordshire, in het Engelse graafschap Oxfordshire. De plaats ligt aan de rivier de Theems (Thames) en telde in 2011 11.619 inwoners.
De plaats heeft een grootse roeihistorie met de Leander Club, de oudste roeivereniging ter wereld, en met (een van) de meest prestigieuze roeiwedstrijd(en) ter wereld, de Henley Royal Regatta.
Op het bij Henley gelegen landgoed Greenlands is de Henley Business School gevestigd. Het is de oudste managementschool in het Verenigd Koninkrijk. Deze school, die oorspronkelijk het Administrative Staff College heette, werd in 1945 opgericht als een burgerlijk equivalent van de militaire academie. Bij de fusie in 2008 met de businessschool van de Universiteit van Reading is de naam veranderd in Henley Business School.
Direct ten westen van het dorpscentrum bevindt zich op 25 hectare het landgoed Friar Park. Het was sinds 1970 de woonplaats van George Harrison en tevens de locatie van zijn Friar Park Studios Henley-on-Thames (FPSHOT) opnamestudio's waar veel van zijn eigen werk, als ook albums van de Traveling Wilburys, Roy Orbison en Ringo Starr opgenomen werden.
In 2001 lukte het Boris Johnson om parlementslid te worden, en wel voor Henley-on-Thames.

## Geboren in Henley-on-Thames

* Richard Burnell (1917-1995), roeier
* David Tomlinson (1917-2000), acteur
* Neal Whitmore (1960), gitarist
* Nicola Fairbrother (1970), judoka
* James Alexander Lawrence (1992), voetballer

## Overleden in Henley-on-Thames

* Gladys Cooper (1888-1971), actrice
* Vicki Brown (1940-1991), zangeres
* Dusty Springfield (1939-1999), zangeres
* ↑ Het Administrative Staff College is bekend geworden door het onderzoek van Meredith Belbin in de jaren zestig naar de effectiviteit van managementteams.
* ↑ De school heeft twee locaties. Op de Whiteknights Campus in Reading vinden de academische opleidingen plaats. Op de Greenlands Campus in Henley worden de MBA- en andere opleidingen voor managers uit het bedrijfsleven en de overheid gegeven. Zie het artikel over de Henley Business School op de Engelstalige Wikipedia.
* ↑ F.P.S.H.O.T., Discogs, geconsulteerd op 31 juli 2022. Gearchiveerd op 11 april 2023.
# Henlea ochracea

Henlea ochracea is een ringworm uit de familie van de Enchytraeidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door Eisen.
# Henley (motorfietsmerk)

Henley en New Henley zijn Britse historische merken van motorfietsen.
De bedrijfsnaam was: Henley Engineering Co., Birmingham, later Oldham.

## Henley

Henley begon in 1922 met de productie van goede motorfietsen waarvoor men inbouwmotoren van andere merken inkocht. Zo leverde men aanvankelijk machines met 269cc-Villiers-tweetaktmotoren en 499cc-Blackburne-zijklepmotoren. Later werden ook 248-, 293- en 346cc-motoren van JAP en Blackburne toegepast.

## New Henley

Na een reorganisatie in 1927 veranderde de merknaam in New Henley. Kort daarop kochten twee ex-coureurs, A. Greenwood en J. Crump, het bedrijf en verplaatsten de productie naar Oldham. Hier werd een 700cc-tweecilinder gebouwd tot de productie in 1932 werd beëindigd.
* Erwin Tragatsch: Alle Motorräder 1894-1981: Eine Typengeschichte. 2500 Marken aus 30 Ländern' Stuttgart 1997, ISBN 3-87943-410-7
* Erwin Tragatsch: The Illustrated Encyclopedia of Motorcycles', Secaucus 1985. ISBN 0890098689
* S. Ewald/G. Murrer: Enzyklopädie des Motorrads, Marken - Modelle - Technik, Bechtermünz Verlag 1999, ISBN 3-8289-5364-6
# Henricia aspera

Henricia aspera is een zeester uit de familie Echinasteridae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1906 gepubliceerd door Walter Kenrick Fisher.
# Henricia cylindrella

Henricia cylindrella is een zeester uit de familie Echinasteridae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1883 gepubliceerd door Percy Sladen.
# Hendrik van Huntingdon

Hendrik van Huntingdon (Little Stukeley (?), ca. 1088 - Huntingdon (?), ten laatste 1164/begin 1165) was een Anglo-Normandische clericus en kroniekschrijver.

## Leven

Hendrik was de zoon van een zekere Nicholaas, een Normandische clericus (dit was voordat het celibaat werd verplicht), die Hendrik zelf omschrijft als stella cleri toen deze aartsdiaken van Huntingdon in 1110 overleed. Zijn moeder was meer dan een waarschijnlijk een Engelse vrouw, die mogelijk een goed bezat in Little Stukeley en haar zoon de Engelse taal aanleerde. Hendrik zou zelf ook trouwen en een zoon krijgen, Adam van Stukeley genaamd, die ook tot de clerus toetrad.

## Werken

* Historia Anglorum (1000-1154): Hendrik schreef deze geschiedenis van de Angelen of Engelsen op vraag van bisschop Alexander van Lincoln. Hij gebruikte als bronnen Historia Miscella of beter Historia Romana van Landolfus Sagax, Aurelius Victor, Nennius, Beda en de Angelsaksische kroniek, waarna hij deze deels aanvulde met mondelinge overleveringen, deels met zijn eigen bedenkingen. Vanaf 1127 merkt men dat het om oorspronkelijk werk gaat.
* De Miraculis: een verslag van mirakels van negentien heiligen zoals Oswald van Northumbria en Wilfrid van York;
* De Summitatibus: een epiloog voor zijn geschiedwerk, alsook drie brieven:
** De serie regum potentissimorum qui per orbem terrarum hucusque fuerunt: vermoedelijk in 1131 geschreven en gericht tot Hendrik I van Engeland over de heersers van de wereld sinds Noach;
** De regibus Britonum, gericht aan Warin de Bretoen en ons overgeleverd door Robert van Torigni (I 97-111, ed. Delisle);
** De Contemptu Mundi, sive de episcopis et viris illustribus: gericht aan Walter (abt van Ramsey volgens Leland) en vermoedelijk in 1145 geschreven.
Volgens John Leland schreef hij daarnaast acht boeken epigrammen, De Amore (acht boeken), De Herbis, De Aromatibus, De Gemmis, De Lege Domini (gericht aan de monniken van Peterborough) (acht boeken). Twee boeken met epigrammen van Hendrik zijn teruggevonden op het einde van een Lambeth manuscript van zijn Historia Anglorum, maar er is niet geweten over de andere werken die door Leland worden vermeld.
# Herbesthal

Herbesthal (Nederlands, Platdiets en Limburgs: Herbestal) is een dorp in de gemeente Lontzen in de Duitstalige Oostkantons in de Belgische provincie Luik.
Herbesthal is vastgebouwd aan de officieel Franstalige gemeente Welkenraedt. De grens tussen beide plaatsen vormt de Neutralstraße/Rue Mitoyenne (N67). Deze weg is tevens de grens tussen de Duitstalige gemeenschap en de Franse gemeenschap van België. Tot 10 januari 1920, toen de regio Eupen-Malmedy op grond van het in 1919 gesloten Verdrag van Versailles Belgisch werd, vormde de weg de grens tussen het Duitse Keizerrijk en België. De bevolking van Herbestal is overwegend Duitstalig. Er woont een kleine Franstalige minderheid. In het dagelijkse leven spreekt men echter voornamelijk het regionale Limburgse dialect Platdiets.
In de periode dat de plaats deel uitmaakte van het Duitse Keizerrijk (na 1815 tot 1918) is de naam van de plaats onjuist verduitst van Herbestal naar Herbesthal. In het lokale Platdietse dialect, het Limburgs en ook het Nederlands wordt echter nog steeds de oorspronkelijke Platdietse naam gebruikt: Herbestal.
Vanaf het station Herbesthal vertrok vroeger naast de trein ook een tram van de NMVB naar Eupen.

## Geschiedenis

Tot de opheffing van het hertogdom Limburg hoorde Herbesthal tot de Limburgse hoogbank Baelen. Net als de rest van het hertogdom werd Herbestal bij de annexatie van de Zuidelijke Nederlanden door de Franse Republiek in 1795 opgenomen in het toen gevormde departement Ourthe. In 1815 kwam het aan Pruisen (en was toen een grensplaats) en in 1920 aan België. Het station van Herbesthal werd toen een belangrijk grensstation, waar allerlei faciliteiten kwamen die erbij hoorden, zoals douane, internationale transportbedrijven en andere bedrijvigheid. In 1965 kwam hieraan echter een einde: Het station werd verplaatst en de grens werd van steeds minder belang. In 1983 werd het stationsgebouw, samen met de bijbehorende gebouwen, gesloopt.
Herbestal is nooit een zelfstandige gemeente geweest, maar wordt door de gemeente Lontzen wel als een volwaardige deelgemeente erkend.

## Bezienswaardigheden

* Onze-Lieve-Vrouw Visitatiekerk

## Natuur en landschap

Herbesthal ligt in het Land van Herve, op een hoogte van ongeveer 260 meter.

## Taal

Naast het in het onderwijs en door de plaatselijke overheid gebruikte Duits spreekt de plaatselijke bevolking voornamelijk het regionale dialect Platdiets; een Limburgs dialect. Ook in het nabij gelegen Welkenraedt spreekt men Platdiets. Beide plaatsen maken namelijk deel uit van de Platdietse streek.

## Nabijgelegen kernen

Welkenraedt, Eupen, Lontzen
Deelgemeenten: Herbesthal · Lontzen · Walhorn Overige kernen: Astenet · Busch · Merols · Rabotrath Belgische gemeenten · Duitstalige Gemeenschap · Arrondissement Verviers · Luik · Wallonië
# Herbes

Herbes kan verwijzen naar:
* Herbés, plaats in Spanje
* Isle aux Herbes, eiland in Alabama
# Hemavan

Hemavan is een plaats in de gemeente Storuman in het landschap Lapland en de provincie Västerbottens län in Zweden. De plaats heeft 216 inwoners (2005) en een oppervlakte van 82 hectare. De plaats ligt aan de rivier de Ume älv. Vlak bij de plaats ligt een skigebied. De plaats ligt in de Zweeds-noorse bergketen, aan de rand van Europas grootste natuurreservaat Vindelfjällen. Het Kungsleden wandelpad loopt vanuit dit dorp in noordoostelijke richting de fjäll in.
# Hentzia audax

Hentzia audax is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Hentzia. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Elizabeth Bangs Bryant.
# Hentzia alamosa

Hentzia alamosa is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Hentzia. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Richman.
# Hercostomus synolcus

Hercostomus synolcus is een vliegensoort uit de familie van de slankpootvliegen (Dolichopodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door Steyskal.
# Hemicyclops perinsignis

Hemicyclops perinsignis is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Clausidiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Humes.
# Herman de Jong

Herman de Jong kan verwijzen naar:
* Herman de Jong (dirigent) – een voormalig klarinettist en dirigent
* Herman de Jong (voetballer) – een voormalig voetballer van AGOVV, Go Ahead en Elinkwijk
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Herman de Jong en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Herman van Hulten

Hermanus Josephus (Herman) van Hulten (Moergestel, 12 augustus 1885 – Cuijk, 8 juni 1979) was een Nederlands burgemeester.
Van Hulten begon zijn carrière als secretaris en ambtenaar van de burgerlijke stand in Moergestel, waar hij geboren werd. In 1919 werd hij benoemd tot burgemeester van de kleine Noord-Brabantse gemeente Vlierden, waar hij tevens secretaris werd. Ook was hij gedurende een jaar kassier van de Boerenleenbank aldaar. Toen Vlierden op 1 januari 1926 met Deurne en Liessel tot de nieuwe gemeente Deurne fuseerde, werd Van Hulten burgemeester van de gemeente Haps. Daarnaast was hij vanaf 1934 de burgemeester van Beugen en Rijkevoort tot die gemeente in 1942 werd opgedeeld tussen Boxmeer en Wanroij. Van Haps bleef hij burgemeester tot zijn pensionering in 1950. Midden 1979 overleed hij op 93-jarige leeftijd.
Van Hulten was in 1920 in Hilvarenbeek getrouwd tijdens zijn burgemeesterschap in Vlierden. Met zijn echtgenote Francisca Josepha Favier kreeg hij drie dochters.
* ↑ https://www.bmeijs.nl/PG-Uitvoer/hulten1/hulten1-000004.htm#BM56911
* ↑ Henk Beijers en Pieter Koolen, 1996. Vlierdens Verleden 721-1926. Historische opstellen over de oude heerlijkheid en de zelfstandige gemeente. Sint-Willibrordusparochie, Vlierden/Heemkundekring H.N. Ouwerling, Deurne
# Hermann Nitsch

Hermann Nitsch (Wenen, 29 augustus 1938 – Mistelbach, 18 april 2022) was een Oostenrijks beeldend kunstenaar. Hij is een van de belangrijkste vertegenwoordigers van het zogenaamde Weense Aktionisme. Nitsch organiseerde samen met Otto Muehl en Adolf Frohner talloze Aktionen (theatrale evenementen vergelijkbaar met de happening).
Het wereldbeeld van Hermann Nitsch werd sterk beïnvloed door auteurs als Markies de Sade, Friedrich Nietzsche, Sigmund Freud en Antonin Artaud.

## Biografie

Nitsch studeerde grafiek in Wenen en richtte zich vervolgens op de schilderkunst. In 1961 ontstonden zijn eerste schilderijen met uitgegoten verf (Duits:Schüttbilder).
In de jaren 60 ontwikkelde hij de basisideeën voor zijn Orgien-Mysterien-Theater: een synthese van schilderkunst, architectuur, theater, muziek, en dans. Nitsch wilde het theater en de beeldende kunst opnieuw in verbinding brengen met oeroude offerrituelen, beschreven als 'totemmaaltijden' door Sigmund Freud. Hij wil alle zintuigen van de toeschouwers en de deelnemers maximaal prikkelen, zodat een bewustzijnstoestand wordt bereikt waarin het levensproces op intense wijze wordt ervaren. Het offer, vaak in de vorm van een kruisiging staat centraal. Bloed en organen van dieren worden over naakte lichamen gegoten en gedrapeerd. Sedert 1971 organiseerde Nitsch regelmatig 'Orgie-Mysterie-Opvoeringen' op het in dat jaar door hem aangekochte landgoed van Slot Prinzendorf in Hauskirchen. Nitsch werkte als schrijver aan stukken, die bestonden uit uiterst nauwkeurige regieaanwijzingen en op grafische wijze genoteerde muzikale composities.
Omdat hij door de combinatie van 'barbaarse' offers met christelijk liturgische elementen in zijn bloederige Aktionen niet alleen dierenbeschermers maar ook theologen en verdedigers van de officiële moraal tegen zich in het harnas joeg, was zijn werk tamelijk omstreden.
Late erkenning ondervond zijn levenswerk door opvoeringen in het Weense Burgtheater op 19 november 2005 en door een retrospectief in de Martin-Gropius-Bau te Berlijn in 2007.
In 2005 werd hij met de Grote Oostenrijkse Staatsprijs onderscheiden. In 2007 opende het Hermann Nitsch Museum in Mistelbach, Oostenrijk.
In september 2009 was Hermann Nitsch centrale gast op het Incubate festival in Tilburg. Nitsch' werk bevindt zich in het New Yorkse Museum of Modern Art en de Londense Tate Gallery.
Nitsch overleed na een ziekbed op 83-jarige leeftijd.Hij is begraven in het beroemde Zentralfriedhof in Wenen.
# Hermann Mosler

Hermann Mosler (Hennef, 26 december 1912 – Heidelberg, 4 december 2001) was een Duits internationaal jurist. Vanaf 1959 tot 1980 was hij rechter van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens en van 1976 tot 1985 van het Internationale Gerechtshof.

## Levensloop

Mosler stamde uit een juristenfamilie. Zijn vader Karl was van 1921 tot zijn afzetting in 1933 door de nazi's president van het Landesgericht van Bonn.
In 1937 behaalde Mosler zijn doctoraat aan de Rheinische Friedrich-Wilhelms-Universiteit in Bonn, met voor zijn proefschrift het voor die tijd gedurfde onderwerp Die Intervention im Völkerrecht. In deze tijd werd hij assistent aan het Kaiser-Wilhelm-Institut voor internationaal recht.
Zijn habilitatie behaalde hij in 1946 in Bonn bij Richard Thoma met het onderwerp Wirtschaftskonzessionen bei Änderung der Staatshoheit. Van 1949 tot 1954 bekleedde hij de leerstoel voor publiekrecht aan de Universiteit van Frankfurt, waarbij hij van 1951 tot 1953 de opbouwfase van de juridische afdeling van het Ministerie van Buitenlandse Zaken leidde.
In oktober 1954 volgde hij Carl Bilfinger op als directeur van het Max-Planck-Instituut voor internationaal recht in Heidelberg. Samen met Rudolf Bernhardt was hij hier de geestelijke vader van de Encyclopedia of Public International Law, waar hijzelf met meerdere artikelen aan bijdroeg.
In januari 1959 werd Mosler rechter van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg en tot tweemaal toe in dit ambt herkozen tot uiteindelijk 1980. Van 1976 tot 1985 was hij rechter van het Internationale Gerechtshof in Den Haag, waarvoor hij ook al eerder had gediend als ad-hocrechter.
# Hermann Muller

Hermann Muller of Hermann Müller kan verwijzen naar:
* Hermann Müller (bioloog) (1829-1883), Duits bioloog
* Hermann Müller (rijkskanselier) (1876-1931), Duits politicus en rijkskanselier
* Hermann Müller (atleet) (1885-1947), Duits atleet
* Hermann Joseph Muller (1890-1967), Amerikaans geneticus en Nobelprijswinnaar
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Hermann Muller en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Herpetogramma desmioides

Herpetogramma desmioides is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1899 door George Francis Hampson.
De soort komt voor in Papoea-Nieuw-Guinea.
# Herpetogramma dilatatipes

Herpetogramma dilatatipes is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1866 door Francis Walker.
De soort komt voor in China, Indonesië (West-Papoea en de Tanimbar-eilanden) en Australië.
* ↑ Lu, X-Q; Wan, J-P & Du, X-C (2019). Three new species of Herpetogramma Lederer (Lepidoptera, Crambidae) from China DOI:10.3897/zookeys.865.35111. Gearchiveerd op 8 augustus 2022.
* ↑ Australian Government. Department of Agriculture, Water and the Environment. Herpetogramma dilatatipes (Walker, 1866). Australian Biological Resources Study. Geraadpleegd op 17-6-2022. Gearchiveerd op 17 juni 2022.
# Hervormde kerk (Lexmond)

De hervormde kerk van het Utrechtse dorp Lexmond is een eenbeukige gotische kruiskerk. De toren dateert uit de eerste helft van de 14de eeuw, schip en koor uit de tweede helft van de 14de eeuw en de dwarspanden uit de 15de eeuw. De kerk is overwelfd met houten tongewelven. De kerk is opgetrokken uit rode baksteen, met tufsteen op de hoeken van de toren. De toren telt vier geledingen en kreeg in 1874 een balustrade.
Het interieur bevat een orgel van J.S. Strumphler uit 1791, dat sindsdien grote wijzigingen heeft ondergaan. Tevens bevinden zich in de kerk het wapenbord van het schuttersgilde (1692) en een rouwbord van Reinoud van Brederode. In de kerk zijn grafzerken te vinden uit de 17e en 18e eeuw.
De kerk werd tussen 1954 en 1958 gerestaureerd. Bij die gelegenheid werd het orgel verplaatst naar de torenwand en keerde de triomfboog naar de scheiding van schip en koor terug. Ook kwam er in het koor een muurschildering aan het licht.
De kerk wordt gebruikt door de Hervormde Gemeente Lexmond, die deel uitmaakt van de PKN.