OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Extremadura

Extremadura is een van de zeventien autonome regio's van Spanje. Het ligt in het zuidwesten van Spanje en grenst aan Portugal, en de autonome regio’s Castilië-La Mancha, Castilië en León en Andalusië. In 2012 had Extremadura een inwonertal van 1.108.130. De hoofdstad is Mérida met iets meer dan 70.000 inwoners, maar de grootste stad is Badajoz met ongeveer 150.000 inwoners.

## Geschiedenis

Extremadura bestond reeds in de Romeinse periode. Mérida werd in 25 v.Chr. gesticht als hoofdstad van de nieuwe provincie Hispania Lusitania, en was een van de belangrijkste steden van het Romeinse Rijk.
Vele conquistadores, zoals Hernán Cortés, Francisco Pizarro, Pedro de Alvarado en Pedro de Valdivia, waren afkomstig uit Extremadura. Daardoor komen veel plaatsnamen uit het gebied van Extremadura ook voor in de Nieuwe Wereld. Mérida is de hoofdstad van Extremadura, maar er zijn ook belangrijke steden met dezelfde naam in Mexico en Venezuela; Medellín is nu een kleine stad in Extremadura, maar is ook de naam van de tweede grootste stad in Colombia; Albuquerque is de grootste stad van New Mexico in de Verenigde Staten en is een transcriptie van Alburquerque, een plaats in Extremadura.

## Geografie

Extremadura is gelegen in het zuidwesten van Spanje. Het gebied grenst in het noorden aan Castilië en León, in het zuiden aan Andalusië, in het oosten aan Castilië-La Mancha en in het westen aan Portugal. Vanwege de lage industrialisatie heeft Extremadura veel van zijn natuurlijke reserves behouden. Hierdoor zijn er nog verschillende natuurparken (Sierra de Gredos, Nationaal Park Monfragüe) te vinden. De belangrijkste rivieren zijn de Taag in het noorden en de Guadiana in het zuiden.

## Cultuur
### Werelderfgoedlijst

Extremadura kent 3 monumenten die op de werelderfgoedlijst van de UNESCO staan:
* Het oude stadscentrum van Cáceres, sinds 1986
* Het archeologisch terrein van Mérida, sinds 1993
* Het koninklijk klooster van Santa Maria de Guadalupe, sinds 1993

## Bestuurlijke indeling

De hoofdstad van Extremadura is Mérida. De regio is onderverdeeld in twee provincies:
| Provincie | Inwonertal | Hoofdstad | Inwonertal |
| Badajoz | 671.299 | Badajoz | 148.769 |
| Cáceres | 412.580 | Cáceres | 98.750 |
| Totaal | 1.083.897 |
# Eyal Weizman

Eyal Weizman (Haifa, 26 juli 1970) is een Israëlisch architect.

## Leven

Weizman studeerde architectuur aan de Architectural Association in Londen. Hij behaalde zijn Ph.D. aan de London Consortium van het Birkbeck College. Hij was hoogleraar in de architectuur aan de Academie der Beeldende Kunsten in Wenen en werd rond 2007 directeur van het onderzoekscentrum voor architectuur aan het Goldsmiths College van de Universiteit van Londen.
Weizman werkt met verschillende niet-gouvernementele organisaties en mensenrechtenorganisaties in Israël en de Palestijnse Gebieden. Hij was een van de conservatoren van de tentoonstelling A Civilian Occupation, The Politics of Israeli Architecture, waarover hij het gelijknamige boek uitbracht. Dit leverde hem een verbanning op van het Israëlische Genootschap van Architecten.
Hij exposeerde in New York, Berlijn, Rotterdam, San Francisco, Malmö, Tel Aviv en Ramallah. Zijn artikelen werden wereldwijd gepubliceerd.
In 2007 richtte hij samen met Alessandro Petti en Sandi Hilal in Bethlehem het Decolonizing Architecture institute (DAi) op.

## Onderscheidingen

In 2006 werd hij onderscheiden met de James Stirling Memorial Lecture Prize.
Het Decolonizing Architecture institute, waarvan hij medeoprichter is, ontving in 2010 de Prins Claus Prijs.
# Falmenta

Falmenta is een gemeente in de Italiaanse provincie Verbano-Cusio-Ossola (regio Piëmont) en telt 201 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 16,2 km², de bevolkingsdichtheid is 12 inwoners per km².

## Demografie

Falmenta telt ongeveer 108 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 27,6% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 319 |
| 2001 | 231 |

## Geografie

Falmenta grenst aan de volgende gemeenten: Aurano, Cannobio, Cavaglio-Spoccia, Gurro, Miazzina en Trarego Viggiona.
* Italiaans bureau voor statistiek
Antrona Schieranco · Anzola d'Ossola · Arizzano · Arola · Aurano · Baceno · Bannio Anzino · Baveno · Bee · Belgirate · Beura-Cardezza · Bognanco · Borgomezzavalle · Brovello-Carpugnino · Calasca-Castiglione · Cambiasca · Cannero Riviera · Cannobio · Caprezzo · Casale Corte Cerro · Cavaglio-Spoccia · Ceppo Morelli · Cesara · Cossogno · Craveggia · Crevoladossola · Crodo · Cursolo-Orasso · Domodossola · Druogno · Falmenta · Formazza · Germagno · Ghiffa · Gignese · Gravellona Toce · Gurro · Intragna · Loreglia · Macugnaga · Madonna del Sasso · Malesco · Masera · Massiola · Mergozzo · Miazzina · Montecrestese · Montescheno · Nonio · Oggebbio · Omegna · Ornavasso · Pallanzeno · Piedimulera · Pieve Vergonte · Premeno · Premia · Premosello-Chiovenda · Quarna Sopra · Quarna Sotto · Re · San Bernardino Verbano · Santa Maria Maggiore · Stresa · Toceno · Trarego Viggiona · Trasquera · Trontano · Valle Cannobina · Valstrona · Vanzone con San Carlo · Varzo · Verbania · Vignone · Villadossola · Villette · Vogogna
* ↑ Popolazione Residente al 1° Gennaio 2018. Istituto Nazionale di Statistica. Geraadpleegd op 16 maart 2019.
# Ezidkhan

Ezidkhan (Arabisch:ايزيدخان; Kurmanci:Êzîdxan) is de naam van de nederzettingengebieden van de Jezidi's.

## Andere schrijfwijze

Ezidikhan, Ezdikhan, Êzdîxan, Êzîdxan, Êzîdîxan

## Gebruik

Ezidkhan kan gebruikt worden in verschillende contexten. Niet in elke context gaat het over hetzelfde gebied. De nederzettingsgebieden zijn ook niet altijd met elkaar verbonden.

### Historisch

De term "Êzîdxan" is ook de naam van traditionele en historische vestigingsgebieden van de Yazidis. De oorspronkelijke vestigingsgebieden van de Yazidi's liggen in Noord-Irak, Noord-Syrië en Zuidoost-Turkije.

### In teksten

De term wordt ook vaak gevonden in de heilige teksten van de Jezidi's. Een voorbeeld hiervan is de Qesîda Şerfedîn (de boodschap van Sherfedin).

### Hedendaags

In reactie tegen de oprukkende Islamitische staat in 2014 werden er voor de bescherming van de Jezidi populatie peshmerga eenheden opgericht die hoofdzakelijk uit Jezidi's bestonden. In oktober 2015 veranderde de YPJ Sinjar (Vrouwelijke beschermingseenheden van Sinjar) de naam van de eenheid naar YJE (Vrouwelijke eenheden van Ezidkhan) en in november 2015 veranderde de HPS (Beschermingsmacht van Sinjar) de naam van de eenheid naar HPE (Beschermingsmacht van Ezidkhan) om aan te duiden dat deze milities niet enkel de Jezidi's in Sinjar beschermen.
# Favartia (Favartia) emersoni

Favartia (Favartia) emersoni is een slakkensoort uit de familie van de Muricidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Radwin & d'Attilio.
# Favartia (Favartia) garrettii

Favartia (Favartia) garrettii is een slakkensoort uit de familie van de Muricidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1868 door Pease.
# Favartia (Favartia) glypta

Favartia (Favartia) glypta is een slakkensoort uit de familie van de Muricidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door M. Smith.
# Favosipora

Favosipora is een geslacht van mosdiertjes uit de familie van de Densiporidae en de orde Cyclostomatida. De wetenschappelijke naam ervan werd in 1885voor het eerst geldig gepubliceerd door MacGillivray.

## Soorten

* Favosipora adunca Dick, Tilbrook & Mawatari, 2006
* Favosipora ainui Taylor & Grischenko, 2015
* Favosipora bathyalis Gordon & Taylor, 2010
* Favosipora candida Gordon & Taylor, 2001
* Favosipora holdsworthii (Busk, 1875)
* Favosipora marmorosa Gordon & Taylor, 2001
* Favosipora nanozoifera (Moyano, 1982)
* Favosipora otagoensis (Taylor, Schembri & Cook, 1989)
* Favosipora purpurea Souto, Kaufmann & Canning-Clode, 2015
* Favosipora rosea Gordon & Taylor, 2001
* Favosipora rugosa MacGillivray, 1885
* Favosipora tincta Gordon & Taylor, 2001
* Favosipora watersi (Borg, 1944)
# FN Model 1949

De FN Model 1949 was de eerste generatie semi-automatische geweren geproduceerd door Fabrique Nationale de Herstal (FN). De ontwerper was Dieudonné Saive die in 1936 de eerste ontwerpen maakte die leidden tot een definitief ontwerp in 1947. Het geweer was een eerste poging om het Belgisch leger te moderniseren met wapens gebaseerd op het idee van de Amerikaanse M1 Garand. De originele versie had hetzelfde laadmechanisme als de Duitse Mauser die door dit wapen vervangen zou worden. Het werd dan ook geladen met een vijfkogelstrip clip. Latere varianten hadden een twintig shot afneembaar magazijn waarmee later ook de FN FAL zou worden uitgerust. Belgische legereenheden die deelnamen aan de Koreaanse oorlog gebruikten dit vuurwapen. Ook nog lang in gebruik geweest bij de Belgische Luchtmacht. De opvolger van dit wapen bij de Belgische strijdkrachten was de FN FAL.
* (fr) Huon, Jean (april 1989). Le FAL. Gearchiveerd op 16 augustus 2022. Gazette des Armes 1989 (Numero 188): p38-45. DOI:12082021.
* (en) Cruffler.com, 1-1-1999, Historic firearm of the month, bezocht 12-8-2021
* (en) Johnson, Wayne (2004). The FN-49: The Last Elegant Old-World Military Rifle, 2nd expanded ed.; 2019. Wet Dog Publications, Greensboro, NC, pp. 460. ISBN 978-0998139715. NUR 0-9707997-2-1.
* (en) Johnson, Wayne, Vanderlinden, Anthony (December 2005). The Last of its Kind: FN's Model 1949 Self-Loading Rifle. American Rifleman.
# FN Model 1900

De FN Model 1900 is een vuistvuurwapen dat rond 1896 werd ontworpen door de Amerikaan John Browning en vanaf 1900 werd geproduceerd door de Belgische wapenfabrikant FN Herstal.

## Andere namen

* FN M1900.
* FN Mle. 1900, Mle. voor het Franse woord Modèle.
* Browning M1900, naar de ontwerper.
* Browning No. 1 of Browning Nummer 1.

## Geschiedenis

John Browning ontwierp het handvuurwapen omstreeks 1896 en verbeterde het in 1897. In 1898 presenteerde hij zijn ontwerp aan het Belgische FN die het in 1899 in productie nam als FN Model 1899. In 1900 werd het wapen licht aangepast. Hierbij werd de loop ingekort van 122 naar 102 millimeter. Het pistool kreeg de nieuwe designatie FN Model 1900. Het raakte wijdverspreid in Europa bij militaire en politiediensten. Het bleef tot rond 1913 in productie en in totaal werden ruim een miljoen stuks gemaakt. Het pistool dat als miljoenste van de productielijn af kwam, werd cadeau gedaan aan John Browning. Hij hechte er echter geen waarde aan en liet het bij zijn vertrek naar Amerika achter in Brugge, waar het bleef tot 2006. Sinds 2023 bevindt de miljoenste FN1900 zich in het 'Grand Curtius firearms museum in Liege.'
In 1904 werd een FN Model 1900 gebruikt voor de moord op de Russische gouverneur-generaal van Finland (dat toen deel van Rusland was).

## Ontwerp

De FN Model 1900 is een eenactie (hamer apart) semiautomatisch (zelfherladend) handvuurwapen dat herladen wordt met de terugslag.
Het magazijn is uitneembaar en kan zeven patronen van het kaliber 7,65 × 17 mm (met semi-randhuls) bevatten, eveneens door John Browning ontworpen.
De veiligheidshendel zit boven de greep aan de linkerzijde. De ejectiehendel van het magazijn zit onderaan de greep.
De Model 1900 was een van de eerste met een slede. In tegenstelling tot alle latere ontwerpen zit de loop onder die slede en niet erin.
# FN Model 1910

De FN Model 1910 was een door John Browning ontworpen halfautomatisch pistool dat tussen 1910 en 1983 werd geproduceerd door het Belgische FN Herstal.

## Geschiedenis

De FN Model 1910 was ontworpen door de invloedrijke Amerikaanse wapenmaker John Browning die het patenteerde in 1909. Browning werkte destijds samen met het Belgische FN en het Amerikaanse Colt voor de productie van zijn modellen. Die laatste wilde dit type echter niet maken en dus werd het enkel in Europa gepatenteerd en geproduceerd. Het pistool werd in 1910 geïntroduceerd in twee kalibers, ook ontwikkeld door Browning: de 9 mm kort en 7,65 mm. Het magazijn bevatte respectievelijk zes en zeven patronen. Het bijzondere van dit model is dat de sluitveer rondom de loop is aangebracht. Tot dan toe hadden de meeste pistolen een sluitveer onder of boven de loop. Het wapen heeft drie veiligheden: de veiligheidspal, een greepveiligheid en een magazijnveiligheid.
Het pistool is in grote aantallen geproduceerd van 1910 tot 1954 voor de commerciële markt. Het heeft ook lange tijd dienstgedaan als politiepistool in veel Europese landen.
De FN Model 1910 werd later bekend als het vuurwapen waarmee op 28 juni 1914 de moord op Frans Ferdinand van Oostenrijk werd gepleegd in Sarajevo. Deze gebeurtenis stak het vuur aan de lont van de Eerste Wereldoorlog.
In 1922 verscheen een variant van het pistool, Model 1922 of Model 1910/22, met een langere loop, slede en kolf. Dat laatste zorgde voor ruimte voor een extra patroon. De 1910/22 was ontwikkeld voor het Koninkrijk Joegoslavië gericht op militair en politioneel gebruik. De variant werd verder gebruikt door Denemarken, Frankrijk, Griekenland, Nederland, Roemenië, Turkije en later West-Duitsland.
In 1955 werd de 1910 ook op de Amerikaanse markt gebracht door Browning Arms Company als Model 1955. Deze variant werd in Europa gemaakt en was nagenoeg identiek aan het Europese model. In 1968 staakte de import toen de VS striktere wapenwetten oplegde. Vervolgens werd vanaf 1971 de hieraan aangepaste Model 1971 geïntroduceerd. Deze had een langere loop en slede, verstelbaar vizier, vingerholtes en vergrote vingersteun.
# FN FNC

De FNC (Fabrique Nationale Carabine) is een karabijn in het kaliber 5,56 mm x 45 mm gemaakt door de Belgische wapenfabrikant Fabrique Nationale de Herstal. De FNC is de opvolger van de FN FAL en de ontwikkeling ervan is begonnen in het begin van de jaren zeventig. Eind jaren 70 was de FNC klaar voor productie. Het wapen combineert de beste eigenschappen van andere beroemde ontwerpen zoals de AK-47 en de M16. Het was het standaardwapen van het Belgisch leger tot het vervangen werd door de FN SCAR-L.

## Technische Beschrijving

* Kaliber: 5.56x45mm NATO
* Gewicht, zonder magazijn: 3,800 kg
* Gewicht, leeg magazijn 30 patronen: 0,210 kg
* Gewicht, vol magazijn 30 patronen: 0,560 kg
* Lengte: 0,997 m (FNC M3)
* Theoretisch schiettempo: 625-700 schoten/minuut
* Praktisch schiettempo, automatisch vuur: 120 schoten/minuut
* Praktisch schiettempo, vuurstoten: 60 schoten/minuut
* Richtorganen: regelbaar vizieroog en regelbare vizierkorrel
* Werking: gasdruk
* Voeding: magazijn van 30 patronen, type M16 STANAG 4179
* Uitwerping: naar rechts en +/- 45 graden naar voren
* Spannen: spankruk op de rechterkant van het wapen
* Munitie: Gewone (ball) patroon, lichtspoorpatroon, losse patroon (blank star), drijfpatroon voor geweergranaten
* Standen: veiligheidsstand; 1; 3; automatisch.

## Gebruik

In de Belgische Krijgsmacht is de FNC als individueel wapen in dienst bij alle componenten. De landcomponent heeft de FNC ingevoerd voor de gevechtseenheden aan het eind van de jaren 80 ter vervanging van de FN FAL. Tijdens de jaren 90 werd de FNC ingevoerd bij de overige eenheden en andere componenten. In 2006 is ook de marine overgeschakeld op FNC.
Defensie heeft twee versies, met (FNC M3) en zonder plooikolf (FNC M2). De versie met plooikolf wordt voornamelijk gebruikt bij de paracommando eenheden, pantsereenheden, de lucht- en marinecomponent. Beide versies kunnen vuren in gecontroleerde series van drie schoten, automatisch of schot per schot.
De FNC was niet het commerciële succes waarop FN Herstal had gehoopt en het wapen werd door maar weinig andere landen aangekocht. Naast de Belgische Krijgsmacht is de FNC ook in gebruik in Indonesië (SS-1), Litouwen, Marokko, Nigeria, Zweden (AK5) en Venezuela, in tegenstelling tot de aan de FNC nauw verwante Minimi, die het op de internationale wapenmarkt erg goed doet.
De FNC wordt intussen uitgefaseerd en wordt vervangen door de FN SCAR. Bij directe gevechtscapaciteit van de Special operations regiment is dit reeds het geval.
# Farrea woodwardi

Farrea woodwardi is een sponssoort in de taxonomische indeling van de glassponzen (Hexactinellida). De spons leeft diep in zee. Het skelet van de spons bestaat uit spicula van kiezel.
De spons behoort tot het geslacht Farrea en behoort tot de familie Farreidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1870 door Kent.
# Fazal Ilahi Chaudhry

Fazal Ilahi Chaudhry (Gujrat (Brits-Indië), 1 januari 1904 – Lahore (Pakistan), 2 juni 1982) was een Pakistaans politicus. Hij was de vijfde president van het land.

## Levensloop

Chaudry behaalde in 1925 een graad in de rechten aan de Aligarh University en in 1927 een master in de politicologie aan de Punjab University. Na zijn studie werd hij advocaat. Hij stelde zich verkiesbaar voor de volksraad van Gurjat en werd zonder tegenstand gekozen.
In 1942 werd Chaudry lid van de Moslimliga. In 1945 werd hij gekozen tot de voorzitter van de partij in Gurjat. In die hoedanigheid speelde hij een belangrijke rol bij de verkiezingen in 1946 en groeide uit tot een fervent uitdrager van de ideeën van de partij. Richting de onafhankelijk van Pakistan nam hij een steeds prominentere rol in binnen de partij.
Na de onafhankelijkheid kreeg hij de post van secretaris van het parlement. Later werd hij benoemd tot minister van Onderwijs en Gezondheidszorg. In 1952 vertegenwoordigde hij Pakistan bij de Verenigde Naties. Bij de verkiezingen in 1951 werd Chaudry gekozen in het parlement van de deelstaat Punjab en in 1956 in het nationale parlement. In 1962 maakte hij de overstap naar de Convention Muslim League, een factie die was afgesplitst van de Moslimliga en zich achter president Mohammed Ayub Khan schaarde. Van 1963 tot 1965 was hij voor de eerste keer voorzitter van het parlement. Later maakte hij de overstap naar de Pakistan Peoples Party en was namens die partij van 1972 tot 1973 voorzitter van het parlement.
Chaudry volgde in 1973 partijleider Zulfikar Ali Bhutto op als president van Pakistan. Bhutto zelf werd premier. De functie van president was grotendeels ceremonieel. De werkelijke macht lag grotendeels bij de premier. Dit was zo sinds de nieuwe grondwet van 1973. Daarvoor ging de president over de benoeming van de president. In 1979 trad Chaudry af nadat generaal Mohammed Zia-ul-Haq de macht had gegrepen door een coup te plegen. Zia-ul-Haq had respect voor de vroegere president en kwam hem zelfs nog op zijn sterfbed bezoeken.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Fazal Ilahi Chaudhry op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Iskandar Mirza · Mohammed Ayub Khan · Yahya Khan · Zulfikar Ali Bhutto · Fazal Ilahi Chaudhry · Mohammed Zia-ul-Haq · Ghulam Ishaq Khan · Wasim Sajjad · Farooq Leghari · Wasim Sajjad · Mohammed Rafiq Tarar · Pervez Musharraf · Mohammed Mian Soomro · Asif Ali Zardari · Mamnoon Hussain · Arif Alvi · Asif Ali Zardari
# Falsepilysta olivacea

Falsepilysta olivacea is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Schwarzer.
# Falsenicodes lineatus

Falsenicodes lineatus is een keversoort uit de familie boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Breuning.
# Falsepilysta laterimaculata

Falsepilysta laterimaculata is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Heller.
# Familie 1

Met Familie 1 wordt een groep Griekse handschriften van de Evangeliën aangeduid. De handschriften zijn vervaardigd tussen de 12e en de 15e eeuw, en hebben een aantal bijzondere tekstvarianten gemeenschappelijk. Ze plaatsen bijvoorbeeld het verhaal van Jezus en de op overspel betrapte vrouw in Johannes na hoofdstuk 21:25 (in onze bijbel staat het in Johannes 7:53-8:11). Men neemt aan dat de handschriften van familie 1 alle afstammen van een in unciaal (met hoofdletters geschreven) handschrift, dat waarschijnlijk uit de 7e eeuw dateert. Familie 1 dankt zijn naam aan een in minuskel (cursief geschreven) handschrift 1 dat in Bazel bewaard wordt. De gemeenschappelijke eigenschappen van familie 1 zijn het eerst ontdekt in vier handschriften.

## Geschiedenis

Het eerste artikel over familie 1 verscheen in het jaar 1902, in een boek van Kirsopp Lake. Lake had vier Griekse in minuskel (in schuinschrift geschreven) handschriften met elkaar vergeleken en duidelijk aangetoond dat ze een gemeenschappelijke oorsprong hadden. Zijn werk Codex 1 of the Gospels and its Allies (Codex 1 van de evangeliën en zijn bondgenoten), was de eerste wetenschappelijke poging om het verloren handschrift te achterhalen, waarvan deze handschriften afstammen. Lake vergeleek vier minuskelhandschriften met elkaar:
* Minuskel 1 (Öffentliche Bibliothek der Universität Basel, A. N. IV. 2, te Bazel),
* Minuskel 118 (Bodleian Library Auct. D. inf. 2. 17, te Oxford),
* Minuskel 131 (Biblioteca Apostolica Vaticana Vat. gr. 360, te Vatican),
* Minuskel 209 (Biblioteca Marciana, Gr. Z 10 (394), te Venetië, Italië),
In 1924 stelde B.H. Streeter voor dat ´´Familíe 1´´ moest worden beschouwd als tak van een apart Caesareaans teksttype, dat op een aantal punten af zou wijken van zowel het Byzantijnse, het Westerse als het Alexandrijnse teksttype. Deze visie wordt door sommige, maar niet door alle deskundigen gedeeld.
# Ferdinand Frederik van Anhalt-Köthen

Ferdinand Frederik (Pleß, 25 juni 1769 - Köthen (Anhalt), 23 augustus 1830) was van 1818 tot 1830 hertog van Anhalt-Köthen.
Hij was de zoon van Frederik Erdmann, vorst van Anhalt-Köthen-Pleß, en Louise Ferdinanda van Stolberg-Wernigerode. Hij nam in 1786 dienst in het leger van Pruisen, waar hij tot de rang van generaal-majoor opklom en in de Eerste Coalitieoorlog aan de Rijn streed. Na de dood van zijn vader in 1797 erfde hij Pleß, waar hij sindsdien meestal verbleef, maar in 1806 nam hij weer dienst in het leger. In de Zesde Coalitieoorlog van 1813 leidde hij de Silezische landstorm.
Ferdinand huwde op 20 augustus 1803 met Louise van Sleeswijk-Holstein-Sonderburg-Beck, maar zij stierf al op 24 november van datzelfde jaar. In 1816 trad hij in het huwelijk met Julie von Brandenburg, dochter van Frederik Willem II van Pruisen en Sophie von Dönhoff. Dit huwelijk bleef kinderloos.
Hij erfde in 1818 het hertogdom Anhalt-Köthen, toen in dat jaar die linie met hertog Lodewijk August uitstierf. Pleß stond hij hierna af aan zijn jongere broer Hendrik. Het conflict met Pruisen over de invoerrechten en accijnzen wist hij in 1828 met hulp van de Bondsdag te slechten door een overeenkomst tussen zijn land, Pruisen en Anhalt-Dessau. Hij bekeerde zich op een reis naar Parijs met zijn echtgenote in 1825 tot het katholicisme. Zijn pogingen zijn protestantse landskerk naar katholiek model hiërarchisch te hervormen wekte veel ontevredenheid. Na zijn kinderloze dood in 1830 werd hij opgevolgd door zijn broer Hendrik.
# Flatbow

Een flatbow is een handboog met platte, vrij brede boogarmen (enigszins rechthoekig). Omdat de armen vrij breed zijn, is het midden gedeelte vaak smaller en dieper, met een gerond niet-buigbare handgreep.
Het ontwerp is anders dan dat van een longbow. Deze heeft gronde boogarmen (of in een D-vorm wanneer men een dwarsdoorsnede bekijkt) en is gewoonlijk het breedst bij de handgreep. Over het algemeen zijn de lengtes van de flatbow en longbow gelijk. Traditioneel worden flatbows gemaakt van één solide stuk hout. Moderne flatbows kunnen ook gemaakt worden van fiberglas.
Traditionele Flatbow