OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hedwigglas

Hedwigglazen of hedwigbekers zijn bekerglazen die vermoedelijk uit het Midden-Oosten (1000 - 1200 na Chr.) komen. Ze zijn vernoemd naar de Silezische prinses Sint Hedwig (1174-1243), die volgens de traditie drie bekerglazen wordt toegeschreven. Tot nu toe zijn er veertien intacte bekerglazen bekend. De exacte oorsprong van glazen wordt betwist, met Egypte, Iran en Syrië als mogelijke landen van herkomst. Als ze al niet direct uit de islamitische cultuur komen zijn ze zijn zeker beïnvloed door islamitische glaskunst. Omdat ze vermoedelijk gemaakt zijn door islamitische ambachtslieden, maar de decoratie deels uit motieven uit de christelijke iconografie bestaat, ligt het voor de hand dat ze geproduceerd zijn voor christelijke afnemers. De theorie dat ze in plaats daarvan uit het elfde-eeuwse Sicilië der Noormannen afkomstig zijn werd voor het eerst volledig uiteengezet in een boek in 2005 door Rosemarie Lierke. Deze these geniet enige steun in vakkringen.
Alle veertien bekende hedwigglazen hebben ongeveer dezelfde vorm: rond, gedrongen, dikwandig en rechtzijdig. Ze zijn rond 14 cm hoog en hebben een diameter van bijna 14 cm. Op een na zijn ze rijkelijk versierd met gravures met gearceerde details. Meestal hebben de glazen een rokerige groene, gele of bruine kleur. De decoraties worden in twee stijlen gevonden: vier hebben decoraties afgeleid van Samarra Stijl C (abstracte vormen, geometrische patronen en florale motieven), acht andere hebben gestileerde decoraties van leeuwen, griffioenen en palmbomen Als voorbeeld dienden vermoedelijk bergkristallen schepen uit het Fatimidische Egypte, die in kerkschatten gevonden zijn. De reliekhouders zijn zeker later toegevoegd.
* ↑ Ettinghausen, R. en Grabar, O., 1987, The Art and Architecture of Islam 650-1250, Pelican History of Art pages 196-7
* ↑ Wedepohl, K. H. and Kronz, A., 2009, "The Chemical Composition of a Fragment from the Hedwig Beaker Excavated at the Royal Palace at Buda (Budapest)" Acta Archeologica Academiae Scientiarum Hung 60: 441-443
* ↑ Pinder-Wilson, R. H., 1960, "A Hedwig Glass for the Museum" The British Museum Quarterly Vol. 22, No. 1/2 (1960), pp. 43-45
* ↑ von Stein, Heinrich. Des Reiches Statthalter zu Nürnberg
* ↑ Wedepohl, Hans. Ein Hedwigsbecher-Fragment aus der Burg Bommersheim, Oberursel, Hochtaunuskreis (Hessen) = A Hedwig's-beaker Fragment from Burg Bommersheim near Oberursel in the Upper Taunus District
* 1 2 Wedepohl, K. H. and Kronz, A., 2009, "The Chemical Composition of a Fragment from the Hedwig Beaker Excavated at the Royal Palace at Buda (Budapest)" Acta Archeologica Academiae Scientiarum Hung 60: 441-443
* ↑ Erdmann, Kurt, 1949, "An Unknown Hedwig Glass" The Burlington Magazine, Vol. 91, No. 558 (Sep., 1949), pp. 244+247-249
* ↑ Wedepohl, K. H., Merta, D., Pesek, M. en Sedlácková, H., 2007, 'A Hedwig Beaker Fragment from Brno (Czech Republic)' Journal of Glass Studies 49, 266-8
* ↑ David Whitehouse, "Hedwig Beaker" (Corning Museum of Glass)
# Okrzeszyn (Neder-Silezië)

Okrzeszyn is een dorp in de Poolse woiwodschap Neder-Silezië. De plaats maakt deel uit van de gemeente Lubawka en telt 278 inwoners.

## Verkeer en vervoer

* Station Okrzeszyn
# Limonius huguenini

Limonius huguenini is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1932 door Van Dyke.
# Reana del Rojale

Reana del Rojale is een gemeente in de Italiaanse provincie Udine (regio Friuli-Venezia Giulia) en telt 4866 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 20,2 km², de bevolkingsdichtheid is 234,09 inwoners per km².
De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: Cortale, Qualso, Reana, Remugnano, Ribis, Rizzolo, Valle, Vergnacco, Zompitta.
* Reana del Rojale
* Reana del Rojale

## Demografie

Reana del Rojale telt ongeveer 2029 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 2,0% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 4823 |
| 2001 | 4726 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 168 m boven zeeniveau.
Reana del Rojale grenst aan de volgende gemeenten: Nimis, Povoletto, Tarcento, Tavagnacco, Tricesimo, Udine.

## Externe link

* http://www.comune.reanadelrojale.ud.it/
* Italiaans bureau voor statistiek
Aiello del Friuli · Amaro · Ampezzo · Aquileia · Arta Terme · Artegna · Attimis · Bagnaria Arsa · Basiliano · Bertiolo · Bicinicco · Bordano · Buja · Buttrio · Camino al Tagliamento · Campoformido · Campolongo al Torre · Carlino · Cassacco · Castions di Strada · Cavazzo Carnico · Cercivento · Cervignano del Friuli · Chiopris-Viscone · Chiusaforte · Cividale del Friuli · Codroipo · Colloredo di Monte Albano · Comeglians · Corno di Rosazzo · Coseano · Dignano · Dogna · Drenchia · Enemonzo · Faedis · Fagagna · Fiumicello · Flaibano · Forgaria nel Friuli · Forni Avoltri · Forni di Sopra · Forni di Sotto · Gemona del Friuli · Gonars · Grimacco · Latisana · Lauco · Lestizza · Lignano Sabbiadoro · Lusevera · Magnano in Riviera · Majano · Malborghetto Valbruna · Manzano · Marano Lagunare · Martignacco · Mereto di Tomba · Moggio Udinese · Moimacco · Montenars · Mortegliano · Moruzzo · Muzzana del Turgnano · Nimis · Osoppo · Ovaro · Pagnacco · Palazzolo dello Stella · Palmanova · Paluzza · Pasian di Prato · Paularo · Pavia di Udine · Pocenia · Pontebba · Porpetto · Povoletto · Pozzuolo del Friuli · Pradamano · Prato Carnico · Precenicco · Premariacco · Preone · Prepotto · Pulfero · Ragogna · Ravascletto · Raveo · Reana del Rojale · Remanzacco · Resia · Resiutta · Rigolato · Rive d'Arcano · Rivignano · Ronchis · Ruda · San Daniele del Friuli · San Giorgio di Nogaro · San Giovanni al Natisone · San Leonardo · San Pietro al Natisone · San Vito al Torre · San Vito di Fagagna · Santa Maria la Longa · Sauris · Savogna di Cividale · Sedegliano · Socchieve · Stregna · Sutrio · Taipana · Talmassons · Tapogliano · Tarcento · Tarvisio · Tavagnacco · Teor · Terzo d'Aquileia · Tolmezzo · Torreano · Torviscosa · Trasaghis · Treppo Grande · Treppo Ligosullo · Tricesimo · Trivignano Udinese · Udine · Varmo · Venzone · Verzegnis · Villa Santina · Villa Vicentina · Visco · Zuglio
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Hedwig von Cramm

Hedwig von Cramm (Oelber am weißen Wege, 20 oktober 1819 - Wiesbaden, 31 mei 1891) was een dochter van Philip Lebrecht von Cramm en Philippine von Griesheim.
Zij trouwde op 24 juni 1839 in Oelber am weißen Wege met Wolf Friedrich von Sierstorpff-Cramm (Rhode, 13 augustus 1812 - Baden-Baden, 31 augustus 1879). Hij was een zoon van Friedrich von Cramm (1786-1815) en Charlotte von Uetterodt (1786-1858). Het geslacht von Cramm behoort tot de Duitse Uradel.
Uit haar huwelijk zijn de volgende kinderen geboren:

## Trivia

De Nederlandse koning Willem-Alexander van Oranje Nassau is een afstammeling van het paar, Hedwig von Cramm is namelijk de betovergrootmoeder van zijn moeder, prinses Beatrix.
# Haskell County (Kansas)

Haskell County is een county in de Amerikaanse staat Kansas.
De county heeft een landoppervlakte van 1.495 km² en telt 4.307 inwoners (volkstelling 2000). De hoofdplaats is Sublette.
# Hellendoornse Berg

De Hellendoornse Berg is een 40 meter hoge heuvel in de Twents-Sallandse gemeente Hellendoorn in de Nederlandse provincie Overijssel. De heuvel is vernoemd naar het dorp Hellendoorn, dat even ten oosten van de top van de heuvel gelegen is. Verder naar het westen ligt Luttenberg. De heuvel is middels de N35 gescheiden van onder andere de Haarlerberg en de Koningsbelt, gelegen in het Nationaal Park Sallandse Heuvelrug. Hoewel gelegen in de Sallandse Heuvelrug, behoort de Hellendoornse Berg hierdoor niet tot dit nationaal park.
# Hellend vlak van Saint-Louis-Arzviller

Het Hellend vlak van Saint-Louis-Arzviller ligt aan het Marne-Rijnkanaal bij Arzviller in Frankrijk.

## Ligging

Het Marne-Rijnkanaal vormt een verbinding tussen de Rijn en de Marne en vormt voor de beroepsvaart de hoofdroute tussen Parijs en Straatsburg. Het kanaal werd aangelegd in de eerste helft van de 19e eeuw. In het kanaal lagen bij Arzviller 17 sluizen in een traject van vier kilometer die een hoogte overbrugden van 44 meter. De opeenvolging van de vele sluizen leidde tot forse vertragingen bij de scheepvaart mede vanwege het feit dat schepen elkaar niet konden passeren omdat het kanaal ter plaatse zo smal was.

## Beschrijving

In 1969 is hier een hellend vlak in gebruik genomen dat de functie van de sluizen heeft overgenomen. De helling heeft een constante hellingsgraad van 41%. De bak beweegt zich in de breedterichting en heeft een totaal gewicht, inclusief zo’n 750 m³ water, van ongeveer 900 ton. Er is slechts één bak en deze is verbonden met twee contragewichten die onder de bak gaan. In de machinekamer staan twee elektromotoren van 90 kW die het geheel in beweging brengen. Het kunstwerk trekt jaarlijks meer dan 100.000 dagjesmensen en zo'n 8000 vaartuigen.
De oude sluizen en het oude kanaal verkeren tegenwoordig in slechte staat.

### Technische details

* Lengte van de helling: 108,6 meter
* Hoogteverschil: 44,5 meter
* Hellingsgraad: 41%
* Buitenmaten bak: 41,5 meter lang en 5,5 meter breed
* Waterdiepte in bak: circa 3 meter
* Contragewichten: 2 van 450 ton elk
* Reistijd: 4 minuten

## Ongeval

Op 4 juli 2013 reed, door nog onbekende oorzaak, de bak opeens een stukje omlaag terwijl een rondvaartboot aan het invaren was. Doordat de hefdeur vanwege het schip niet meer dicht kon, stroomde een massa water omlaag, die het kunstwerk zwaar beschadigde. De restauratie heeft 1,6 miljoen euro gekost. Begin mei 2014 werd het vlak weer in gebruik genomen, maar werd op 10 juli 2014 gestremd na een asbreuk. Enkele dagen later maakte de beheerder van de vaarweg Voies navigables de France (VNF) bekend dat de sluiting zeker tot eind 2014 zou gaan duren. De reden wordt gezocht in het feit dat bij de vervanging van die as, waarbij de bak werd opgekrikt, de constructie de andere kant is opgekanteld en zo verwrongen raakte.
# Helene Olafsen

Helene Olafsen (Oslo, 21 februari 1990) is een Noorse snowboardster. Ze vertegenwoordigde haar vaderland op de Olympische Winterspelen 2010 (Vancouver) en de Olympische Winterspelen 2014 (Sotsji).

## Carrière

In Arosa nam Olafsen deel aan de FIS wereldkampioenschappen snowboarden 2007, op dit toernooi veroverde ze de bronzen medaille op de snowboardcross. Bij haar wereldbekerdebuut, op 8 maart 2007 in Lake Placid, eindigde ze op de achtste plaats. Twee dagen later stond de Noorse in Lake Placid voor de eerste maal op het podium van een wereldbekerwedstrijd. Op 17 maart 2007 boekte Olafsen in Stoneham haar eerste wereldbekerzege. Op de FIS wereldkampioenschappen snowboarden 2009 in Gangwon werd ze wereldkampioene op de snowboardcross. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2010 eindigde de Noorse als vierde op de snowboardcross.
Op de FIS wereldkampioenschappen snowboarden 2013 in Stoneham sleepte Olafsen de bronzen medaille in de wacht op de snowboardcross.

## Resultaten
### Olympische Winterspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2010 | Vancouver | 4e Snowboardcross |
| 2014 | Sotsji | Q Snowboardcross |

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2007 | Arosa | 3 Snowboardcross |
| 2009 | Gangwon | 1 Snowboardcross |
| 2013 | Stoneham | 3 Snowboardcross |

### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algm | SBX | HP |
| 2006/2007 | 26e | 4e | - |
| 2007/2008 | 10e | 5e | 28e |
| 2008/2009 | 9e | 6e | 34e |
| 2009/2010 | 4e | 2 | 52e |
| 2010/2011 | 53e | 28e | - |

#### Wereldbekerzeges

| Datum | Plaats | Onderdeel |
| 17 maart 2007 | Stoneham | Snowboardcross |
| 1 februari 2008 | Leysin | Snowboardcross |
| 15 januari 2010 | Veysonnaz | Snowboardcross |
| 19 maart 2010 | La Molina | Snowboardcross |
# Heliangara erycides

Heliangara erycides is een vlinder uit de familie van de dominomotten (Autostichidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Meyrick.
# Heliania spinescens

Heliania spinescens is een zachte koraalsoort uit de familie Ellisellidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Heliania. Heliania spinescens werd in 1859 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Gray.
# Heliangara macaritis

Heliangara macaritis is een vlinder uit de familie van de dominomotten (Autostichidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Meyrick.
# Hendrick Doncker

Hendrick Doncker kan verwijzen naar:
er zijn meerdere personen met deze naam, waaronder
* Hendrick Doncker (cartograaf), uitgever van zeekaarten
* Hendrick Doncker (II), eveneens uitgever van kaarten, maar niet specifiek van zeekaarten.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Hendrick Doncker en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Helichus angustatus

Helichus angustatus is een keversoort uit de familie ruighaarkevers (Dryopidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1896 gepubliceerd door Antoine Henri Grouvelle.
# Helleputte

Helleputte kan verwijzen naar:
* Herman Helleputte, Belgisch voetballer en voetbaltrainer
* Joris Helleputte, Belgisch ingenieur, architect, hoogleraar, politicus en bestuurder
* Louise Helleputte-Schollaert, Belgisch bestuurster
* Helleputte (water), water bij Berkel-Enschot
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Helleputte en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Herebrug

De Herebrug is een brug in de stad Groningen, gelegen in de Diepenring over het Verbindingskanaal. De brug verbindt het Hereplein, aan centrumzijde, met de Hereweg. De brug is een gemeentelijk monument.

## Geschiedenis

De Hereweg is van oudsher een van de belangrijkste toegangswegen van de stad Groningen. Vermoedelijk werd in de dertiende eeuw de eerste Herebrug geplaatst, ter hoogte van De Faun. Door stadsuitbreidingen werd de brug meerdere malen verplaatst. In de zeventiende eeuw kreeg Groningen een nieuwe omwalling, met daarin de Herepoort (1621) en over het water van het Zuiderdiep een nieuwe Herebrug. In 1874 werd de Herepoort afgebroken, het Zuiderdiep werd in 1880 gedempt. Tussen 1877 en 1879 werd even verderop het Verbindingskanaal gegraven, waarover opnieuw een nieuwe Herebrug werd geplaatst, een acht meter brede draaibrug.

## Huidige brug

Eind jaren 30 van de twintigste eeuw bleek dat de brug het toegenomen verkeer niet goed aankon. Aan het eind van de Tweede Wereldoorlog, bij de bevrijding van Groningen, raakte de brug bovendien beschadigd. In 1951 werd daarom besloten een nieuwe brug te plaatsen, waaraan in de zomer van 1952 werd begonnen. De huidige basculebrug heeft een dubbele doorgang, met een vast en een beweegbaar deel. De brug werd 19 december 1953 geopend door burgemeester Jan Tuin.
Tot de jaren 60 van de twintigste eeuw reed de Groningse trolleybus over de brug, door de Herestraat naar de Grote Markt en de andere kant op over de Hereweg naar Helpman.

### Aankleding

In de leuningen van de brug en in het metselwerk van het brugwachtershuisje is de tweekoppige adelaar uit het wapen van Groningen verwerkt. Op de brug staat het ruim drie meter hoge bronzen beeld Landbouw en veeteelt (in de volksmond beter bekend als Blote Bet) van Wladimir de Vries.

## Galerij

* Herebrug op plattegrond van de stad (ca. 1650)
* Zicht op de Herebrug (Jan Bulthuis, 1785)
* Het Essex Scottish Regiment marcheert over de brug (1945)
* Luchtfoto van de Herebrug en directe omgeving (1920-1940)
# Henry Worsley

Henry Worsley (Londen, 4 oktober 1960 – Punta Arenas, 24 januari 2016) was een Brits luitenant-kolonel en ontdekkingsreiziger.

## Biografie

Worsley werd geboren als zoon van Brits generaal Richard Worsley (1923-2013). Hij liep school aan de Koninklijke Militaire Academie Sandhurst. Vanaf 1980 was hij lid van de British Army. Hij diende onder meer in Noord-Ierland, Bosnië-Herzegovina en Kosovo. In 2000 werd hij bevorderd tot luitenant-kolonel. In oktober 2015 verliet hij het leger.

## Antarctische expedities

Worsley was gefascineerd door Antarctica. In 2008 leidde hij een expeditie naar het Transantarctisch Gebergte. De expeditie was een herinnering aan de Nimrod-expeditie van Ernest Shackleton honderd jaar eerder. In 2011 keerde Worsley terug naar Antarctica om in de voetsporen te treden van Roald Amundsen en zijn 1400 kilometer lange tocht naar de Zuidpool van een eeuw eerder (1912). Hij werd de eerste persoon die alle tochten van Shackleton, Amundsen en Robert Falcon Scott op Antarctica succesvol overdeed.
Zijn ultieme missie was om in de voetsporen te treden van Shackleton en een solotocht te voet te maken over Antarctica zonder enige externe hulp. Hij startte op 13 november 2015 op Berknereiland. Hij legde 1469 kilometer af in 69 dagen en was op slechts 48 kilometer van zijn eindpunt, toen hij aan extreme uitputting en ernstige dehydratie leed. Via de radio meldde hij dat hij in nood was. Hij werd overgebracht naar het ziekenhuis van Punta Arenas, waar de diagnose buikvliesontsteking werd gesteld. Op 24 januari 2016 overleed hij aldaar aan totaal orgaanfalen.

## Publicaties

* (en) Henry Worsley, In Shackleton's Footsteps: A Return To The Heart Of The Antarctic, Virgin Books: London 2011. ISBN 978-1905264933
# Henry Zwiers

Henry Timo Zwiers (Amsterdam, 10 februari 1900 – Haarlem, 2 juni 1992) was een Nederlandse architect.

## Biografie

De Nederlandse architect Henry Zwiers studeerde in Amsterdam en aan de Technische Hogeschool in Delft. Zijn vader Lambertus Zwiers was schilder, architect, meubelontwerper, ontwerper van boekomslagen en behangontwerper. Henry was aanvankelijk onderwijzer aan de Technische Universiteit Delft. Later werkte hij voornamelijk in Haarlem in zijn eigen bedrijf maar hield zich ook na de Tweede Wereldoorlog bezig met de wederopbouw van Rotterdam en de rest Nederland met onder anderen Airey-woningen.
Zwiers was een van de drie architecten (Berghoef, Klarenbeek) die bijna alle Airey-complexen in Nederland ontwierpen. Het ensemble Sloterhof uit 1958 in Amsterdam Slotervaart kan als meesterstuk in dit systeem beschouwd worden. Het staat sinds 2008 op de gemeentelijke monumentenlijst en is sinds voorjaar 2016 rijksmonument.
Het Zuiderbad van Zwiers was een strand resort met restaurant in Zandvoort, geopend in 1933. Het bestond slechts ongeveer 10 jaar toen het in 1943 werd afgebroken op bevel van de bezetter ten behoeve van de versterking van de Atlantikwall langs de Noordzeekust tijdens de Tweede Wereldoorlog.

## Olympische Spelen 1936 Berlijn

Het werk van Zwiers maakte deel uit van het architectuurevenement in de kunstwedstrijd op de Olympische Zomerspelen van 1936.

## Fotogalerij

Selectie van werken
* Benno Premselahuis, Hogeschool van Amsterdam i.s.m. C.J. Blauw en J.H. van der Veen
* Gebouw De Nieuwe Boompjes in Rotterdam.
* Ensemble Sloterhof Amsterdam i.s.m. J.F. Berghoef.
* Toren Sloterhof in Amsterdam.
* Westzijde van kantoorgebouw De Grote Enk, voormalig hoofdkantoor van Akzo Nobel in Arnhem.
* Close-up van de gevel van "De Grote Enk",
* Pieter De La Court gebouw, Universiteit Leiden.
# Hellingly

Hellingly is een civil parish in het bestuurlijke gebied Wealden, in het Engelse graafschap East Sussex met 1820 inwoners. De gehuchten Lower en Upper Dicker worden doorgaans tot Hellingly gerekend. In Lower Dicker staat de bekende Zoar Strict Baptist Chapel.
# Hellingproef (rijexamen)

De hellingproef is een onderdeel uit het rijexamen, en bestaat erin een auto zonder achteruit te rollen vanuit stilstand vanaf een helling bergop te laten wegrijden. Dit kan worden gedaan met het rempedaal, maar ook met de handrem, afhankelijk van hoe steil de helling is.

## Uitvoering

In de beginsituatie staat de auto stil, op de voetrem of handrem. Men zet de auto in de eerste versnelling, laat de koppeling langzaam opkomen tot het aangrijpingspunt, laat de rem los en geeft gas bij met het gaspedaal, waarna het voertuig langzaam begint te rijden.
# Hellingwagen

Een hellingwagen is een wagen die op een scheepshelling wordt gebruikt om schepen droog te zetten, om schepen uit en in het water te rijden. De hellingwagen is meestal voorzien van wielen. Dat kunnen railwielen (over rails) zijn bij zwaardere belastingen, maar ook rubber wielen bij minder belasting.

## Vormen

Als een schip de helling wordt opgetrokken of langs de helling wordt gevierd wordt het schip ondersteund door een ondersteuningsconstructie, die hellingwagen, maar ook wel cradle wordt genoemd. In plaats van wielen in de constructie wordt ook wel gebruikgemaakt van pallets met rolletjes (die dan uiteraard slechts de halve afstand afleggen als de constructie). In dat geval wordt de ondersteuningsconstructie geen hellingwagen genoemd, doch "cradle".

## Gebruik

Hellingwagens worden zowel bij een langshelling als bij een dwarshelling gebruikt, hoewel ze er dan uiteraard wel anders uitzien. Bij het hellingen van binnenschepen gebruikt men op een langshelling minstens twee hellingwagens. Als de helling lang genoeg is kan achter het eerste schip nog een ander schip worden opgetrokken. Daartoe zet men het eerst opgetrokken schip op blokken (opstoppen) en rijdt men de wagen(s) weer onder het volgende schip. Een jacht past meestal op één hellingwagen. Op een dwarshelling kunnen meerdere schepen naast elkaar drooggezet worden en daarom heeft men in de regel meer hellingwagens beschikbaar. Vaak is de hellingwagen dan opgebouwd uit modules. Afhankelijk van de (kiel)lengte van de schepen worden meerdere modules gebruikt.
Soms wordt een hellingwagen "cradle" genoemd, soms worden ook de modules "cradles" genoemd. Om een schip droog te zetten gaat de hellingwagen onder water over de rails. Hier wordt het schip op de hellingwagen getrokken en hieraan (provisorisch) vastgemaakt. Vaak staat erbovenop de hellingwagens een constructie die altijd boven water blijft uitsteken en dienstdoet als markering voor de schepen, soms staat de dokmeester tijdens het dokkingsproces op deze constructie en legt het schip hier vast Het trekmechanisme van de helling trekt aan de hellingwagen. Zo worden hellingwagen met hierop het schip de helling opgetrokken.

## Ondersteuning van het schip

Op de hellingwagen bevinden zich een aantal houten blokken om het schip te ondersteunen. In het midden bevinden zich de zogenaamde kielblokken, die het grootste deel van het scheepsgewicht dragen. Aan de zijkant bevinden zich de zogenaamde kimblokken die eventueel aangetrokken worden als het schip stevig op de kielblokken ligt(dat is de verantwoording en de kennis van de dokmeester). Zo een "bed" van blokken wordt afhankelijk van het te dokken schip tevoren door de dokmeester klaar gemaakt.
# Hermann Amandus Schwarz

Hermann Amandus Schwarz (Hermsdorf (Silezië, tegenwoordig gelegen in Polen), 25 januari 1843 – Berlijn, 30 november 1921) was een Duits wiskundige.
Schwarz studeerde aanvankelijk scheikunde in Berlijn, maar ging op aanraden van Kummer en Weierstrass over op wiskunde. Hij huwde een van de dochters van Ernst Kummer. Tussen 1867 en 1869 was hij hoogleraar aan de Universiteit van Halle, vervolgens aan de Technische hogeschool van Zürich, daarna sinds 1875 aan de Universiteit van Göttingen en ten slotte vanaf 1892 aan de Humboldt Universiteit in Berlijn, waar hij Weierstrass opvolgde. Een van zijn leerlingen in Berlijn was Ernst Zermelo
Schwarz hield zich in het bijzonder bezig met functietheorie, differentiaalmeetkunde en variatierekening. Hij verbeterde onder andere het bewijs van de afbeeldingstelling van Riemann.
Naar hem zijn onder andere de ongelijkheid van Cauchy-Schwarz, het lemma van Schwarz en de stelling van Schwarz genoemd.
# Hemerobius lautus

Hemerobius lautus is een insect uit de familie van de bruine gaasvliegen (Hemerobiidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Hemerobius lautus is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Navás in 1909.