OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Megaselia furculae

Megaselia furculae is een vliegensoort uit de familie van de bochelvliegen (Phoridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Disney.
# Megaselia furcatipennis

Megaselia furcatipennis is een vliegensoort uit de familie van de bochelvliegen (Phoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Schmitz.
# Ramon Fernandez (zakenman)

Ramon J. Fernandez (Manilla, 12 april 1878 - 10 november 1964) was een Filipijns zakenman en politicus.

## Biografie

Ramon Fernandez werd geboren op 12 april 1878 in district San Miguel in de Filipijnse hoofdstad Manilla. Hij studeerde aan het Ateneo de Manila en vertrok daarna naar Engeland waar hij zijn diploma elektrotechniek behaalde. Na zijn studie werkte hij onder andere bij San Miguel Corporation. In 1907 begon hij met zijn broers Jose en Vicente een rederij genaamd Fernandez Hermanos. Deze rederij groeide de jaren erna uit tot een van de grootste van de Filipijnen. Naast zijn activiteiten voor de rederij vervulde Fernandez in de loop der jaren vele topfuncties in het Filipijnse bedrijfsleven. Zo was hij directeur bij San Miguel Corporation, vicepresident van Brian Roxas Inc., vicepresident van Peoples Bank and trust Company, directeur van Peoples Mortgage & Investment Company, directeur van El Hogar Filipino, Philippine Engineering Company en Montserrat Enterprises Inc., vicepresident van de Philippine Long Distance Telephone Company en voorzitter van de raad van bestuur van Philippine Iron Mines Inc. Ook was hij president van de Filipijnse kamer van koophandel.
Daarnaast was Fernandez ook actief als bestuurder en politicus. In 1920 werd Fernandez door gouverneur-generaal van de Filipijnen Leonard Wood benoemd tot burgemeester van de Filipijnse hoofdstad Manilla. Hij leidde de stad op zakelijke wijze en reduceerde het aantal ambtenaren. In 1922 kwam er een voortijdig einde aan zijn burgemeesterschap. Aanleiding hiervoor was het ontslag van een Amerikaanse rechercheur door Fernandez, nadat bewezen werd geacht dat de man smeergeld had aangenomen van grote gokhuizen in de stad. Het ontslag werd bevestigd door minister van binnenlandse zaken José Laurel, maar teruggedraaid door Wood. Daarop diende Fernandez samen andere Filipijnse leiders in juli 1923 uit protest zijn ontslag in.
Later dat jaar werd Fernandez gekozen in de Filipijnse Senaat namens het vierde senaatsdistrict. Hij versloeg bij speciaal uitgeschreven verkiezingen Juan Sumulong en werd daarmee de opvolger van Pedro Guavara die kort daarvoor zijn ontslag had ingediend. Bij de reguliere verkiezingen in 1925 waren de rollen echter omgekeerd en verloor hij van Sumulong. Later werd Fernandez bij de Filipijnse verkiezingen van 1941 nogmaals gekozen in de Filipijnse Senaat. Omdat de Japanners kort daarop de Filipijnen binnenvielen bekleedde hij zijn functie slechts gedurende een korte periode van zijn eigenlijke termijn in het jaar na de herovering van de Filipijnen door de Amerikanen.
Ramon Fernandez overleed in 1964 op 86-jarige leeftijd.
# Queretarius

Queretarius is een geslacht van wantsen uit de familie van de Miridae (Blindwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Carvalho & Schaffner in 1973.

## Soorten

Het genus is monotypisch en bevat alleen de volgende soort:
* Queretarius hyalinipennis Carvalho & Schaffner, 1973
* ↑ Queretarius Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 25 november 2023.
* ↑ Queretarius Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Geraadpleegd op 25 november 2023.
* ↑ Queretarius Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 25 november 2023.
# Quern

Quern (Deens: Kværn) was een Duitse gemeente in de deelstaat Sleeswijk-Holstein. De gemeente bestond uit de plaatsen Elkier (Ellekær), Friedrichstal (Frederiksdal), Fuchsgraben (Rævegrav), Gräfsholz (Grøftsholt), Groß-Quern, Hattlundmoor, Kalleby, Kleinquern, Mühlendamm (Mølledam), Neukirchen (Nykirke), Nübel (Nybøl), Nübelfeld, Nübelmoor, Philipstal, Quern-Dingholz (Kværn Tingskov), Quernholz, Rodeheck (Rødeled), Roikier (Røjkær), Scheersberg (Skærsbjerg), Schiol (Skjold), Tiefengruft en Wolfsbrück. Op 1 maart 2013 fuseerde Quern met Steinbergkirche tot de nieuwe gemeente Steinbergkirche. Op 31 december 2011 telde de gemeente 1289 inwoners.
# Melanotrichia radhasuta

Melanotrichia radhasuta is een schietmot uit de familie Xiphocentronidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Melanotrichia taiwanensis

Melanotrichia taiwanensis is een schietmot uit de familie Xiphocentronidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Melanotrichia pachupati

Melanotrichia pachupati is een schietmot uit de familie Xiphocentronidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Melongena bispinosa

Melongena bispinosa is een slakkensoort uit de familie van de Melongenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1844 door Philippi.
# Melongena corona

Melongena corona is een slakkensoort uit de familie van de Melongenidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1791 voor het eerst geldig gepubliceerd door Johann Friedrich Gmelin.

## Beschrijving

Het rechtshandige slakkenhuis van Melongena corona, dat in volgroeide toestand een lengte van 12 cm bereikt. Het heeft een lage draad en een groot lichaam, dat net als de andere windingen bovenaan de hechtdraad bedekt is met puntige, naar boven gerichte conische tanden, die de kom de typische kroonvorm geven. Het periostracum is dik. Het dikke, hoornachtige operculum is klauwvormig met een terminale kern. De vorm en vooral de kleur van de schelp kan sterk variëren. Het glanzende oppervlak is bruingrijs tot violet van kleur en is meestal gemarkeerd met brede, spiraalvormige witte tot geelachtig witte strepen.

## Verspreiding en leefgebied

Melongena corona komt voor in de westelijke Atlantische Oceaan en de Caraïbische Zee, van Florida en Alabama tot Zuid-Amerika. Hij leeft in het intergetijdengebied, meestal op zandgrond.
Deze zeeslakken zijn carnivoren en aaseters. De belangrijkste prooien zijn mosselen en andere kleine slakken, waaronder Littoraria irrorata. Een significante impact op de oestersterfte aan de kust van Florida is niet aangetoond, in tegenstelling tot sommige typische roofslakken in de regio, zoals Busycon contrarium en Phyllonotus pomum. Dit leidt tot de veronderstelling dat dode, verzwakte en stervende dieren de voorkeur hebben als voedsel.
* ↑ Rosenberg, G. (2012). Melongena corona (Gmelin, 1791). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species
* ↑ Gmelin, J. F. (1791). Vermes. In: Gmelin J.F. (Ed.) Caroli a Linnaei Systema Naturae per Regna Tria Naturae, Ed. 13. Tome 1(6). G.E. Beer, Lipsiae [Leipzig]. pp. 3021-3910. Systema Naturae. Linneaeus (ed.). Ed. 13. 1: pars. 6
# R-16 (Montenegro)

De R-16 of Regionalni Put 16 is een regionale weg in Montenegro. De weg loopt van Virpazar via Ostros naar Vladimir en is 51 kilometer lang.
* (sr) Officiële wegenkaart van Montenegro
* OpenStreetMap
# Joguina borneensis

Joguina borneensis is een insect uit de familie van de gaasvliegen (Chrysopidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Joguina borneensis is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Kimmins in 1952.
# R-176 (Rusland)

De R-176 of Vjatka (Russisch: Р-176 Вятка) is een regionale weg in Rusland. De weg loopt van Tsjeboksary naar Syktyvkar. De weg loopt door de republiek Tsjoevasjië, de republiek Mari El, de oblast Kirov, en de republiek Komi. De weg is 784 kilometer lang. Tot 2011 heette de weg A-119.

## Verloop

De R-176 begint in Tsjeboksary en loopt als autosnelweg naar Novotsjeboksary. De weg draait bij het klaverblad naar het noorden over de stuwdam in de Volga. De weg loopt kaarsrecht naar het noorden, en gaat via de 30 kilometer lange rondweg van Josjkar-Ola om de stad heen. De weg loopt via Jaransk en Toesja naar de rivier de Vjatka, waar de naam van de weg vandaan komt. Na 400 kilometer draait de weg even ten noorden van Kirov verder naar het noorden, onder het nummer P157. Na 784 kilometer vanaf Tsjeboksary komt men dan in Syktyvkar aan, vanaf hier kan met verder reizen over steeds slechter wordende wegen naar Vorkoeta, nog eens 930 kilometer naar het noordoosten.
# John Cheke

John Cheke (Cambridge, 16 juni 1514 – Londen, 13 september 1557) was een Engels humanist.

## Levensloop

Cheke was al protestant vanaf zijn jeugd. Hij bekleedde de leerstoel Grieks aan de universiteit van Cambridge, die door koning Hendrik VIII werd opgericht. In 1544 werd hij de leraar van prins Eduard. Na diens dood koos hij de zijde van Jane Grey. Hij werd opgesloten in de Tower in Londen en daarna verbannen. In 1556 liep hij in een hinderlaag in de Spaanse Nederlanden. Hij werd teruggebracht naar Engeland en verplicht om zijn geloof af te zweren.

## Externe link

* (en) Lemma in de Encyclopædia Britannica
# Jeux d'eau

Jeux d'eau (vertaling waterspelletjes of vrijer: fonteinen) is een muzikaal lichtvoetige compositie in E majeur van de Franse componist Maurice Ravel uit 1901.
Het is een toongedicht voor piano solo, waarin Ravel een beeld schetst van water dat door de riviergod wordt beroerd. Ravel voorziet het stuk van een motto, waarin hij rept over die riviergod, die lacht om het water dat hem kietelt.
Het stuk is gemaakt naar analogie van een compositie van Franz Liszt, getiteld Les jeux d'eau à la Villa d'Este (uit de derde serie Années de Pèlerinage). Waar Liszt een verwijzing doet naar de Bijbeltekst van Johannes waarin Jezus als bron van eeuwig leven wordt geciteerd, beroept Ravel zich in zijn Jeux d'eau op de riviergod.
Het stuk bestaat uit één doorgecomponeerd geheel, waarin diverse technisch veeleisende pianissimopassages voorkomen. De vorm is rapsodisch, al doet het, afgezien van ontbreken van de klassieke tonale opbouw, aan de sonatevorm denken (het stuk bevat een quasi-expositie, een doorwerking, een cadens, een reprise en een coda).
Jeux d’eau werd in 1901 uitgegeven, en Ravel noemt het zelf een pianistische 'novelty'. Ravel droeg het werk op aan zijn collega-componist en leermeester Gabriel Fauré.
Ricardo Viñes was de eerste pianist die het werk in het openbaar uitvoerde in 1902. Jeux d'eau wordt gezien als een der eerste expressionistisch-programmatische composities van de 20e eeuw.
Het stuk heeft een lengte van ongeveer 5 minuten.

## Externe link

* Youtube video van dit stuk
* ↑ Het in de partituur afgedrukte Franse motto "Dieu fluvial riant de l'eau qui le chatouille..." stamt uit het gedicht Cité des eaux van Henri de Régnier.
* ↑ Ravel schreef zelf over het stuk: « Les Jeux d'eau, parus en 1901, sont à l'origine de toutes les nouveautés pianistiques qu'on a voulu remarquer dans mon œuvre. Cette pièce, inspirée du bruit de l'eau et des sons musicaux que font entendre les jets d'eau, les cascades et les ruisseaux, est fondée sur deux motifs à la façon d'un premier temps de sonate, sans toutefois s'assujettir au plan tonal classique. » (Maurice Ravel, esquisse autobiographique, 1928)
# Jeux Vénitiens

Jeux vénitiens is een compositie van Witold Lutosławski. Het werk is geschreven op verzoek van de dirigent Anderzj Markowski. Het werd voor het eerste uitgevoerd tijdens een biënale in Venetië op 24 april 1961. Die uitvoering betrof echter slechts drie van de vier deeltjes, deel 3 ontbrak (nog). Markowski gaf toen leiding aan het Philharmonisch Orkest van Krakow. Op 16 september 1961 vond de eerste uitvoering plaats van het totale werk. Plaats van handeling was Warschau, het orkest was toen het Filharmonisch Orkest van Warschau onder leiding van Witold Rowicki.
De deeltjes (de langste duurt 5 minuten) zijn aangeduid met deel 1 tot en met 4. De muziek is zeer modern. Lutosławski had tijdens het componeren het ultramoderne Pianoconcert van John Cage gehoord waarin aleatoriek (toeval) een grote rol speelt. Dat is terug te horen, dit werk klink af en toe chaotisch. Lutosławski zou die aleatoriek later vaker toepassen en meer in verfijnde vorm.
Het is geschreven voor een klein orkest van ongeveer 29 man/vrouw
* 2 dwarsfluiten (II ook piccolo), 1 hobo’s, 3 klarinetten (III ook basklarinet), 1 fagot
* 1 hoorn, 1 trompet, 1 trombone
* 2 man/vrouw percussie, 1 harp, 1 piano voor twee pianisten
* 4 violen, 3 altviolen, 3 celli, 2 contrabassen

## Discografie

Het werk werd onderscheiden met de eerste prijs van de UNESCO (Tribune internationale de compositeurs), maar kent desalniettemin een kleine discografie:
* Uitgave Naxos: Pools Nationaal Radio-Symfonieorkest o.l.v. Antoni Wit (opname 1997)
* Uitgave EMI Classics: idem o.l.v. componist {1976/1977)
* Uitgave EMI Classcis: City of Birmingham Symphony Orchestra o.l.v. Simon Rattle (1996)
* Uitgave Naxos
* Ircam
# John Buford

John Buford, jr. (Woodford County (Kentucky), 4 maart 1826 – Washington, D.C., 16 december 1863) was een Amerikaanse generaal. Tijdens de Slag bij Gettysburg in de Amerikaanse Burgeroorlog speelde Buford een belangrijke rol.
Op de eerste dag van de slag was de cavalerie-eenheid van Buford de eerste die bij het slagveld aankwam en zodoende gaf hij de noordelijke legers het voordeel de beste posities te kiezen.
Enkele maanden na het treffen rond Gettysburg werd Buford getroffen door tyfus en hij overleed op 16 december in hetzelfde jaar. Vlak voor zijn dood werd hij gepromoveerd tot generaal-majoor met als ingangsdatum 1 juli 1863, de eerste dag van de Slag om Gettysburg.

## Militaire loopbaan

* Second Lieutenant: 1 juli 1848
* First Lieutenant: 9 juli 1853
* Captain: 9 maart 1859
* Major: 12 november 1861
* Brigadier General: 27 juli 1862
* Major General 16 december 1863

## Externe link

* (en) Rapportage van Brig. Gen. John Buford, U.S. Army, Commandant First Division. Battle of Gettysburg
* ↑ John Buford, Jr findagrave.com
* 1 2 3 4 5 6 Class of 1848, John Buford, penelope.uchicago.edu
# Jharia

Jharia is een notified area in het district Dhanbad van de Indiase staat Jharkhand.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 81.979 mensen in Jharia, waarvan 54% mannelijk en 46% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 68%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# R-19 (Montenegro)

De R-19 of Regionalni Put 19 is een regionale weg in Montenegro. De weg loopt van Bioče via Lijeva Rijeka naar Mateševo en is 51 kilometer lang.
* (sr) Officiële wegenkaart van Montenegro
* OpenStreetMap
# Belzebub intermedius

Belzebub intermedius is een tienpotigensoort uit de familie van de Luciferidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd als Lucifer intermedius in 1919 gepubliceerd door Hans Jacob Hansen. In 2016 werd de soort door Alexander Vereshchaka, Jørgen Olesen en Anastasia Lunina in het geslacht Belzebub geplaatst.
# Intibucá (departement)

Intibucá is een departement van Honduras, gelegen in het zuidwesten van het land aan de grens met El Salvador. De hoofdstad is La Esperanza, die een soort dubbelstad vormt met de stad Intibucá.
Het departement bestrijkt een oppervlakte van 3123 km² en heeft 246.258 inwoners (2016). In 1895 waren dat er nog 18.957.

## Gemeenten

Het departement is ingedeeld in zeventien gemeenten:
* Camasca
* Colomoncagua
* Concepción
* Dolores
* Intibucá
* Jesús de Otoro
* La Esperanza
* Magdalena
* Masaguara
* San Antonio
* San Francisco de Opalaca
* San Isidro
* San Juan
* San Marcos de la Sierra
* San Miguel Guancapla
* Santa Lucía
* Yamaranguila
* ↑ Instituto Nacional de Estadística (INE Honduras) - Principales resultados del censo a nivel departamental y municipios
Atlántida · Choluteca · Colón · Comayagua · Copán · Cortés · El Paraíso · Francisco Morazán · Gracias a Dios · Intibucá · Islas de la Bahía · La Paz · Lempira · Ocotepeque · Olancho · Santa Bárbara · Valle · Yoro
# Dendrocoelopsis vaginata

Dendrocoelopsis vaginata is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Dendrocoelopsis, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Dendrocoelidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Hyman.
# Hemiceras flavorufa

Hemiceras flavorufa is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Dognin.
# Hemiceras gigas

Hemiceras gigas is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Draudt.
# Hemiceras pernubila

Hemiceras pernubila is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Dyar.
# Hemiceras poulsoni

Hemiceras poulsoni is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Schaus.
# Heinrich Barkhausen

Heinrich Georg Barkhausen (Bremen, 2 december 1881 – Dresden, 20 februari 1956) was een Duits fysicus.

## Biografie

Barkhausen studeerde aan de Technische Hogeschool München en aan de Universiteit van Berlijn en van Göttingen. In 1906 promoveerde hij bij professor Simon in Göttingen en werd daar assistent. In 1907 verscheen Barkhausens proefschrift Das Problem der Schwingungserzeugung mit besonderer Berücksichtigung schneller elektrischer Schwingungen als boek.
Vanaf 1907 werkte Barkhausen bij Siemens AG in Berlijn en hij was privédocent elektrotechniek aan de Technische Hogeschool Berlijn. In 1911 werd Barkhausen benoemd tot buitengewoon hoogleraar aan de Technische Hogeschool van Dresden en werd directeur van het nieuw opgerichte Instituut voor Zwakstroomtechniek.
Barkhausen ontdekte in 1919 het Barkhauseneffect waarmee hij experimenteel het bestaan aantoonde van de gebieden van Weiss, gebieden van gelijkgerichte magnetisme in ferromagnetische materialen. Hij nam waar dat tijdens het magnetiseren van ijzer dit proces niet geleidelijk plaatsvond, maar sprongsgewijs. Verder is hij bekend door de zogenaamde Barkhausen-Kurz-resonantie (samen met Karl Kurz), die in zogenaamde Bremsfeldröhren optreedt. Daarbij speelt de looptijd van afgeremde elektronen in een elektronenbuis een belangrijke rol. Hoewel dit type elektronenbuis nooit praktische betekenis gehad heeft, kan het wel worden gezien als de basis voor later ontwikkelde buizen types als de magnetron, het klystron, en de lopende-golf-buis, waarbij elektronen-looptijden een belangrijke rol spelen.
* ↑ Mathematics Genealogy Project.
# Heinrich Kurz

Heinrich Kurz (Parijs, 28 april 1805 - Aarau, 24 februari 1873) was een Duits-Zwitsers literatuurhistoricus, sinoloog, vertaler en bibliothecaris.

## Biografie

Heinrich Kurz werd in Parijs geboren als zoon van de Duitse schoenmaker Johann Georg Kurz en zijn Franse vrouw. Vanaf 1824 studeerde hij aanvankelijk theologie aan de Universiteit van Leipzig, maar later schakelde hij over naar een opleiding oosterse talen in München. Na het afronden van zijn doctoraat volgde hij in 1827 een vervolgopleiding in zijn geboortestad Parijs, waar hij het Collège de France bezocht. Tot 1830 studeerde hij de Chinese taal bij Jean-Pierre Abel-Rémusat. Al snel publiceerde hij sinologische werken. Vanaf 1832 doceerde hij Chinees als privaatdocent in München en gaf hij het tijdschrift Die Zeit uit, een liberaal oppositietijdschrift. Dit leverde hem later een veroordeling voor majesteitsschennis en een gevangenisstraf van twee jaar op. In de gevangenis vertaalde hij twee Chinese werken die hij later in 1836 in Sankt Gallen zou uitgeven.
Na zijn vrijlating emigreerde Kurz in 1834 naar Zwitserland, waar hij leraar Duitse taal en letterkunde werd aan de kantonale school in Sankt Gallen. In 1838 trouwde hij met Barbara Sophia Amsler, een dochter van kantonnaal regeringslid Johannes Amsler. In 1839 werd Kurz leraar Duits in de kantonnale school van Aarau, waar hij actief bleef tot hij in 1866 met pensioen ging wegens ziekte. In 1846 werd hij kantonnaal bibliothecaris, een functie die hij bekleedde tot aan zijn dood. Tijdens zijn verblijf in Aarau wendde Kurz zich met grote belangstelling tot de Duitse literaire geschiedenis en publiceerde talrijke werken, waaronder een hoog aangeschreven Geschichte der deutschen Literatur.
Erwin Kurz, het zesde van zijn tien kinderen, was politicus en vertegenwoordigde het kanton Aargau twintig jaar lang in de Nationale Raad.

## Werken
### Literatuurgeschiedenis

* Beiträge zur Geschichte und Literatur: vorzüglich aus den Archiven und Bibliotheken des Kantons Aargau, Aarau, 1846.
* Geschichte der deutschen Literatur mit ausgewählten Stücken aus den Werken der vorzüglichsten Schriftsteller, Leipzig, 1853, 3 delen.
* Leitfaden zur Geschichte der deutschen Literatur, Leipzig, 1860-1878.

### Sinologie

* Yun tseu mo lo. Tableau des Elémens vocaux de l’Ecriture Chinoise, Parijs, 1829 (samen met J. C. Levasseur).
* Ueber einige der neuesten Leistungen in der Chinesischen Literatur, Parijs, 1830.
* Mémoire sur l’état politique et religieux de la Chine, 2300 ans avant notre ère, selon le Chou King, Parisj, 1830.

### Anthologie

* Handbuch der poetischen Nationallitteratur der Deutschen seit Haller, Zürich, 1840–1843, 3 delen.
* Handbuch der deutschen Prosa von Gottsched bis auf die neueste Zeit, Zürich, 1845–1852, 3 delen.
* Die Schweiz. Land Volk und Geschichte in ausgewählten Dichtungen, Bern, 1853.
* Schweizerische Erzählungen, Zürich, 1860.
* Blumenlese aus den neuern schweizerischen Dichtern, Zürich, 1860.