OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Don Gibson

Don Gibson (geboren als Donald Eugene Gibson) (Shelby (North Carolina), 3 april 1928 - Nashville, 17 november 2003) was een Amerikaanse country-songwriter en -zanger. Hij schreef enkele grote hits zoals "Oh, Lonesome Me" en "I Can't Stop Loving You". Hij is opgenomen in de Country Music Hall of Fame en in 1973 in de Nashville Songwriters Hall of Fame. Gibson zei zelf dat hij zichzelf eerder beschouwde als een songwriter die zong, dan als een zanger die ook liedjes schreef.
Zijn eerste groep heette The Sons of the Soil, waarmee hij optrad op het lokale radiostation en in 1949 zijn eerste plaatopnamen maakte voor Mercury Records. Hij ging daarna verder als solo-artiest, en in 1952 trad hij op voor het radiostation WNOX in Knoxville (Tennessee) en maakte opnamen voor Columbia Records, zij het zonder veel succes. Zijn eerste succes was "Sweet Dreams", een ballade die hij op MGM Records uitbracht in 1956, en die het bracht tot nummer 9 op de country-hitlijst van Billboard Magazine. Dit lied zou een nog groter succes worden voor Faron Young (nummer 2) en Patsy Cline (nummer 5 in 1963). Met dit nummer kreeg Don Gibson zijn eerste erkenning als songwriter.
Producer Chet Atkins contracteerde Gibson in 1957 voor RCA Victor. Op dat label zou hij de volgende jaren een reeks hits uitbrengen met vaak melancholische ballades over eenzaamheid en verloren gegane liefde, wat hem de bijnaam "The Sad Poet" opleverde. Daaronder "Oh Lonesome Me", dat acht weken lang op nummer 1 stond op de Amerikaanse country-hitlijst, en "I Can't Stop Loving You", dat ook een hit was voor Kitty Wells en in 1962 een enorme pophit voor Ray Charles zou worden. 1958 was zijn meest succesvol jaar; hij had drie hits met "Give Myself a Party", "Blue, Blue Day" en "Oh, Lonesome Me" waarvan de laatste twee nummer één-countryhits werden. Dertien keer had hij een top-10 countryhit in de Billboard-charts.
In de jaren 1960 kreeg hij af te rekenen met drugs- en drankproblemen, maar hij kon die overwinnen en in de jaren 1970 maakte hij een comeback met een aantal hits voor Hickory Records, waaronder ook een aantal duets met Sue Thompson.
In 2001 werd hij opgenomen in de Country Music Hall of Fame. Hij overleed in een ziekenhuis in 2003 en is begraven in zijn geboorteplaats Shelby.

## Externe link

Country Music Hall of Fame
* "Sweet Dreams", Don Gibson. Chris Morris & Wade Jessen, Billboard, 29 november 2003 (overlijdensbericht)
* Bibsys: 90546648
* Biblioteca Nacional de España: XX1535436
* Bibliothèque nationale de France: cb13894448w (data)
* Gemeinsame Normdatei: 134384660
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0792 4001
* Library of Congress Control Number: nb2007012778
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000079404
* MusicBrainz: 870ab832-904b-4b49-ab72-7e6b0e0da65f
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0044838
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 097830305
* SNAC: w6hh6xtv
* Système universitaire de documentation: 079490344
* Trove: 1252390
* Virtual International Authority File: 100245393
* WorldCat (via VIAF): 100245393
# Don Frye

Don Frye kan verwijzen naar:
* Don Frye (worstelaar), Amerikaans worstelaar en acteur (1965–)
* Don Frye (pianist), Amerikaans pianist (1981–1981)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Don Frye en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Don Frye (pianist)

Donald Q. Frye (Springfield (Ohio), 1903 – 9 februari 1981) was een Amerikaanse jazzzanger en -pianist.

## Biografie

Frye was afkomstig uit het midwesten van de Verenigde Staten en begon zijn muziekcarrière in het orkest van de gebroeders Lloyd en Cecil Scott (1926-1929), waarmee in 1927 de eerste opnamen ontstonden. Daarna verhuisde hij naar New York en werkte hij o.a. bij Frankie Newton, kort bij het John Kirby Sextet (1937), Lucky Millinder (1938/39) en Zutty Singleton (1940/41). In Los Angeles werkte hij in 1939 met Slim Gaillard. Nadat hij aanvankelijk had gespeeld in het Village Vanguard, trad hij vanaf 1944 op als solist in Jimmy Ryan's, een van de jazzclubs in de 52nd Street. Onder zijn eigen naam speelde hij in december 1945 drie plaatkanten in. Hij nam bovendien op met Buster Bailey, Clarence Williams (1934), Red Allen, Frankie Newton (1939), Edmond Hall (1944), King Oliver en Cecil Scott (1959). Na de sluiting van Ryan's in 1962 werkte Frye als freelance solopianist in Manhattan (New York)

## Overlijden

Don Frye overleed in februari 1981 op 78-jarige leeftijd.

## Discografie

* Willie "The Lion" Smith, Cliff Jackson & Don Frye: Midnight Piano (1944–49)
* ↑ (en) Don Frye. Discogs. Geraadpleegd op 18-11-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Don Frye op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibliothèque nationale de France: cb13943916j (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1199558303
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 0099 3269
* Library of Congress Control Number: n2001078501
* MusicBrainz: a614e6b1-374d-4dc1-a105-3c1b82f92fcb
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: UM1V044567
* Virtual International Authority File: 49413147
* WorldCat (via VIAF): 49413147
# Dorjulopirata

Dorjulopirata is een geslacht van spinnen uit de familie wolfspinnen (Lycosidae).

## Soorten

De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
* Dorjulopirata dorjulanus Buchar, 1997
* ↑ Platnick, N.I. (2012) The world spider catalog, version 12.5. American Museum of Natural History. DOI: 10.5531/db.iz.0001.
# Dorje Tseten

Dorje Tseten Chinees: 多杰才旦 (Oktober 1926 - 6 Juli 2013) is een Tibetaans-Chinees politicus en historicus.

## Loopbaan

In 1948 was Tseten student aan de Universiteit van Peking en kreeg hij de leiding over enkele centrale functies met betrekking tot Tibetaanse zaken. Later vervolgde hij zijn carrière als voorzitter van de Tibetaanse Academie van Sociale Wetenschappen in Lhasa.
Van 1983 tot 1985 werd hij voorzitter van het parlement van de Tibetaanse Autonome Regio.
Van 1986 tot 2000 was hij directeur-generaal van het China Tibetology Research Center, dat zich voornamelijk bezighoudt met onderzoek naar de moderne geschiedenis van Tibet.
# Dorpskerk (Leimuiden)

Dorpskerk is een Nederlands kerkgebouw aan de Dorpsstraat 49 in het Zuid-Hollandse Leimuiden, gemeente Kaag en Braassem. De bakstenen zaalkerk met spitsboogvensters heeft een grotendeels ingebouwde toren waarop een houten achtkant met naaldspitsje.

## Geschiedenis

Vanaf de 11e eeuw (mogelijk 1063) heeft aan de Dorpsstraat in Leimuiden altijd een kapel of kerk gestaan. De Romaanse middeleeuwse toren heeft tot eind 18e eeuw dienst gedaan. In 1555 werd naast de toren een laat gotische kerk gebouwd. In 1578 ging de parochiekerk over naar de reformatie.
Rond 1800 zijn zowel kerk als toren afgebroken. De huidige dorpskerk werd op 17 september 1806 in gebruik genomen nadat deze was ingewijd door Ds. Wiardus Wiardi.
In 1943 werd de klok door de Duitsers gevorderd. In 1947 werd een nieuwe klok besteld bij klokkengieterij Petit en Fritsen in Aarle-Rixtel.
Sinds 1972 staat het gebouw ingeschreven als rijksmonument ingeschreven in het monumentenregister. In 2008 fuseerde deze kerk met de gereformeerde kerk.
In 2012 werd de kerk gerestaureerd. Om verzakking tegen te gaan moest de vloer geheel onderheid worden. De grafzerken zijn daarbij herschikt. Een nieuwe kleurstelling is aangebracht uitgaande van de historische kleuren van het gewelf.

## Interieur

In de kerk bevinden zich een preekstoel (1806) en twee herenbanken uit de bouwtijd van de kerk; een orgelkas met beelden uit eind 18e eeuw, een grote en vier kleine koperen kronen uit wellicht 18e eeuw, een psalmbordje uit de bouwtijd en enkele grafzerken uit de 17e eeuw (uit de vorige kerk uit 1555).
In het gebouw staat verder een knipscheerorgel uit 1866. Tussen 1805 en 1866 was er hoogstwaarschijnlijk geen een orgel in de kerk. In de loop der tijden is het instrument diverse malen aangepast aan de huidige mode.

## Foto's

* Orgel
* Interieur
* Kerkhof
* Info op reliwiki.nl
* Info op www.rondomkaagenbraassem.nl
* ↑ De 21e bisschop van Utrecht, Willem I (Willem van Gelre), geeft in een oorkonde van 28 december van dat jaar, de abt van Echternach het recht op de helft van de opbrengsten van enkele kerken in Holland. In deze oorkonde worden onder andere een kerk in Liethemuton (Leimuiden) genoemd.
# Dorpskerk (Leusden-Zuid)

De Dorpskerk van Leusden-Zuid is een waterstaatskerk uit 1828 langs de N226 in de woonkern Leusden-Zuid in de Nederlandse gemeente Leusden. Het gebouw wordt onder andere gebruikt voor kerkdiensten van de plaatselijke protestantse gemeente. Het is ontworpen in neoclassicistische stijl gecombineerd met gotiserende raamvormen. De kerk is een rijksmonument.

## Interieur en exterieur

Het gebouw is een eenbeukige zaalkerk met een dwarsgeplaatste ingangspartij met dakruiter, een zogeheten westwerk. Het is gemaakt in classicistische stijl, vermengd met traditionele elementen zoals spitsboogvensters met vorktraceringen. Het kappen van het schip worden gedekt met leien in rijndekking. Bovenop staat een koepeltoren met daarin luidklokken, geplaatst in 1869 door klokkenmaker Haak uit Utrecht. De voorgevel bestaat uit twee typen vensters: hooggeplaatste spitsboogvensters met harnassen en rechthoekige vensters op de begane grond.
Onder het middenrisaliet staat het jaar 1828 in Romeinse cijfers.
Het gebouw bevalt tevens een gevelsteen met de volgende tekst:
   Hoogte van het Rijnwater op den 14 maart bij de doorbraak van den Grebbendijk anno 1855
De preekstoel, doopvont en dooptuin dateren uit 1886 en zijn geschonken door A.J. De Beaufort en H.J.H. baron van Boetzelaar.
Binnen het gebouw is een eenklaviers-orgel uit 1871, gebouwd door L.H. Knipscheer. Deze werd in 1900 op kosten van De Beaufort uitgebreid. Ook schonk hij datzelfde jaar de kroonluchters.
De roosramen in de kerk bevatten de Griekse letters A (alfa) en Ω (omega). Deze verwijzen naar het Bijbelboek Openbaring 22:13.

## Geschiedenis

In het jaar 1825 verzocht de kerkenraad van de hervormde gemeente van Leusden koning Willem I om een nieuwe kerk met pastorie op een andere locatie te bouwen dan op de locatie van de oude dorpskerk. Voor kerkgangers die elders in Leusden woonden, kon het immers wel een uur reizen zijn. Leusbroek, het huidige Leusden-Zuid, en niet Oud-Leusden was destijds immers het zwaartepunt van de gemeente geworden. De toestemming werd verleend en kwam iets zuidelijker van Bavoort op grond verkregen van boerderij de Bieshaar. Nadat in 1826 de oude dorpskerk, op de toren na, is gesloopt werd ter vervanging hiervan in Leusbroek de nieuwe Nederlandse Hervormde Dorpskerk gebouwd. Een gedeelte van de materialen kwamen van de oude kerk vandaan, zoals de bakstenen voor de fundering en tras voor de metselspecie. De eerste steen werd gelegd op 6 juni 1827 en de bouw was voltooid in 1828. Dat jaar werd het ingewijd door de Amersfoortste dominee Breyl. Het jaar daarna kreeg de kerk de predikant P.C. Ribbeck, de eerste eigen predikant in Leusden sinds twee eeuwen.
In 1900 onderging de kerk - onder initiatief van A.J. de Beaufort - een verbouwing waarbij een koor werd aangebouwd, naar een ontwerp van architect Jan Pothoven uit 1895.
In 1953 is de pastorie gesloopt en maakte plaats voor een nieuw woonhuis en werd een nieuw wijkcentrum, 't trefpunt, aan de kerk gebouwd.
Op 13 januari 1971 werd het gebouw ingeschreven in het rijksmonumentenregister.

## Externe link

* Website van de Protestantse gemeente Leusden
# Dorpskerk (Leerbroek)

De Dorpskerk is een monumentaal gebouw uit de 16e eeuw in het Nederlandse dorp Leerbroek. De eenbeukige, gesloten kerk met consistoriekamer wordt gebruikt voor erediensten door de Hersteld Hervormde Gemeente. De kerk (inclusief de oude begraafplaats en de pastorie) is eigendom van de Protestantse Kerk in Nederland (PKN) en is in 2006 voor 50 jaar in erfpacht gegeven aan de hersteld hervormde gemeente. Tot 2004 werd de kerk gebruikt door de Hervormde Gemeente, waarvan bijna alle leden zijn overgegaan op de gevormde Hersteld Hervormde Gemeente. Deze leden hadden ernstige moeite met het Samen op Weg-proces waarbij de Nederlandse Hervormde Kerk, de Gereformeerde Kerken in Nederland en de Evangelisch Lutherse Kerk in 2004 fuseerden tot de PKN. De toren is eigendom van de burgerlijke gemeente.

## Omschrijving

Het laat-gotische schip met natuurstenen hoekblokken kwam rond 1500 tot stand. Het oude koor heeft men vermoedelijk in de 18de eeuw afgebroken. Bij een brand in 1935 bleven van de kerk slechts de muren gespaard. Het herstel vond plaats in 1936 onder leiding van architect Albert van Essen uit Voorburg, die ook de consistorie ontwierp. In 2011 is de galerij vergroot en telt de kerk 585 zitplaatsen.
Ook de toren is van het begin van de 16e eeuw. Deze bestaat uit drie geledingen, waarvan de bovenste aan de vier zijden geleed is door drie spitsboognissen. Een korte spits met vier zijden bekroont de toren. Ook deze raakte zwaar beschadigd bij de brand van 1935. Daarna is ook de klok vernieuwd. De nieuwe klok werd in 1936 geleverd door Gebr. Van Bergen en heeft een diameter van 141,1 cm. Gelijkertijd is het torenuurwerk gemechaniseerd.
In 1898 werd het eerste kerkorgel geplaatst door Johan Frederik Kruse uit Leeuwarden. Dit is ook verloren gegaan bij de brand van 1935. Het huidige orgel is in 1936 gebouwd door de firma Valckx & Van Kouteren uit Rotterdam. Het front is eveneens ontworpen door architect Albert van Essen. Het gehele instrument, uitgezonderd de frontpijpen, staat in een zwelkast. De dispositie is als volgt:
    Manuaal: Bourdon 16' - Prestant 8' - Holpijp 8' - Viola 8' - Vox céleste 8', vanaf c - Octaaf 4' - Roerfluit 4' - Woudfluit 2' - Mixtuur 3 sterk - Trompet 8' - Tremulant.
    Pedaal: Subbas 16' - Gedekt 8' (transm).
    Koppelingen: Pedaalkoppeling - Superkoppeling manuaal.
    Speelhulpen: 4 vaste combinaties (P, MF, F, T).
    Pneumatische kegellade. Manuaalomvang: C-g3. Pedaalomvang: C-f1. Alle manuaalregisters zijn gedeeld in bas en discant.
Het orgel is tussen december 2011 en februari 2012 door Consultare volledig gerestaureerd en uitgebreid met een Gedekt 8′ op het pedaal. De intonatie is grondig onderhanden genomen waardoor het orgel krachtiger en grondtoniger is geworden. De orgelkas is van nieuwe eiken beplating voorzien en opnieuw in de bestaande kleur gebracht en gelakt.

## Afbeeldingen

* Kerkexterieur begin 20e eeuw.
* Kerkinterieur in 1981.
* Noordgevel met begraafplaats
* De toren in 2007

## Externe link

* Informatie over het eerste orgel uit 1898
* ↑ Trouw, 24 november 2006, geraadpleegd op 29 augustus 2019. Gearchiveerd op 29 augustus 2019.
# Donausteden

De Donausteden waren vijf steden in Baden-Württemberg die tot 1805 deel uitmaakten van Voor-Oostenrijk.
De vijf steden Mengen, Munderkingen, Riedlingen, Saulgau en Waldsee in Zwabisch Oostenrijk waren omstreeks 1300 door Oostenrijk verworven. De steden werden vaak verpand, voor het laatst in 1386 aan het graafschap Waldburg. Tegen de poging van Waldburg om de steden volledig in bezit te krijgen, verbonden de steden zich in de zestiende eeuw onderling. Sindsdien worden ze de Donausteden genoemd. In 1680 betaalden de steden zelf de aflossing aan Waldburg, zodat ze weer onder Oostenrijks gezag kwamen. Het Oostenrijkse bewind vormde echter geen garantie voor hun autonomie, want bij de reorganisatie van het Oostenrijks bestuur in 1750 werden ze gevoegd bij het Oberamt Stockach.
In artikel 8 van de Vrede van Presburg van 26 december 1805 staat Oostenrijk de Donausteden af aan het koninkrijk Württemberg. In de tekst van dit verdrag staat de stad Ehingen vermeld in plaats van Waldsee.
# Donaustauf

Donaustauf is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Regensburg. Donaustauf telt 4.236 inwoners en ligt even ten oosten van de stad Regensburg aan de Donau.
Bij Donaustauf bevindt zich het Walhalla, een negentiende-eeuwse eretempel met bustes van beroemdheden.
Alteglofsheim · Altenthann · Aufhausen · Bach a.d.Donau · Barbing · Beratzhausen · Bernhardswald · Brennberg · Brunn · Deuerling · Donaustauf · Duggendorf · Hagelstadt · Hemau · Holzheim a.Forst · Kallmünz · Köfering · Laaber · Lappersdorf · Mintraching · Mötzing · Neutraubling · Nittendorf · Obertraubling · Pentling · Pettendorf · Pfakofen · Pfatter · Pielenhofen · Regenstauf · Riekofen · Schierling · Sinzing · Sünching · Tegernheim · Thalmassing · Wenzenbach · Wiesent · Wörth a.d.Donau · Wolfsegg · Zeitlarn
# Donauufer Autobahn

De Donauufer Autobahn is een snelweg gelegen in Oostenrijk. De weg voert vanaf het knooppunt Kaisermühlen tot aan de A23 bij Stockerau. Volgens de planning moet het 33,6 kilometer lange traject aan het einde van 2007 volledig verbreed zijn tot zes rijbanen. De weg loopt door twee bondslanden, namelijk Wenen & Neder-Oostenrijk.

## Bijzonderheden

* Vanuit milieuoogpunt is een groot deel van A22 door Wenen in tunnels aangelegd.
* De A22 is de eerste snelweg in Oostenrijk die door middel van het systeem Section-Control (Trajectcontrole) de snelheid van weggebruikers in de Kaisermühlentunnel continu in de gaten kan houden.
Autobahnen: A1 · A2 · A3 · A4 · A5 · A6 · A7 · A8 · A9 · A10 · A11 · A12 · A13 · A14 · A21 · A22 · A23 · A24 · A25 · A26
Schnellstraßen: S1 · S2 · S3 · S4 · S5 · S6 · S7 · S8 · S10 · S16 · S18 · S31 · S33 · S34 · S35 · S36 · S37
# Donauwalzer (trein)

De Donauwalzer was een internationale trein tussen België en Oostenrijk. De trein werd op 23 mei 1993 opgenomen in het EuroNight net en volgde de Ostende-Wien Express op in de dienst tussen Oostende en Wenen. De Dounauwalzer kreeg de treinnummers EN 224/225. Deze reed gekoppeld met de D 214/215 (later D222/223) Amsterdam - München. De EN224/225 kende doorgaande rijtuigen naar Amsterdam terwijl de D 214/215 (D222/223) doorgaande rijtuigen naar Oostende en Brussel meevoerde. Dit was ook interessant voor de douane omdat zich hier een geliefde smokkelroute ontwikkelde. Midden jaren 90 werd het deel Brussel Zuid - Oostende opgeheven.
In december 2002 werd D 222/223 in een CNL-trein omgezet en de EN 224/225 „Donauwalzer“ werd EN 324/325 „Donauwalzer“. Gelijk met de omnummering werd ook het traject gewijzigd en tussen Linz en Frankfurt werd nu via Salzburg en München gereden.
In december 2003 werd de EN 324/325 tussen Keulen en Brussel Zuid opgeheven. Düsseldorf werd het nieuwe noordelijke eindpunt en de naam verdween van de trein. Sindsdien is er geen rechtstreekse treinverbinding meer tussen Oostenrijk en België. Tussen Wien West en Nürnberg rijdt de trein gecombineerd met EN 490/491 „Hans Albers“.
Tegenwoordig rijdt de EN 490/491 Hans Albers los, terwijl EN 428 Donau-Spree-Kurier/EN 429 Spree-Donau-Kurier gecombineerd rijdt met EN 324/325 tussen Wien West en Nürnberg.
# Double action

Double action of zelfspanning is een werkingsprincipe van de trekker van een vuurwapen.
Een vuurwapen wordt afgevuurd doordat de hamer de slagpin tegen het slaghoedje van een patroon slaat. De slagkracht krijgt de hamer van een veer. Door deze veer te spannen en te blokkeren, is het wapen klaar om te vuren. Afvuren van een vuurwapen gebeurt door de blokkering van de hamer te verwijderen met een trekkerbeweging.
Wanneer de hamer met de hand gespannen dient te worden en de trekker alleen gebruikt kan worden om de blokkering van een gespannen hamer op te heffen, spreekt men van een single-actionwapen. Als men de trekker van een wapen zowel kan gebruiken om de hamer te spannen als om af te vuren, spreekt men van een zelfspanner, double-actionwapen of continu wapen.
Een van de voordelen van double-action is dat de gebruiker het wapen geladen kan vervoeren zonder dat de kans groot is dat het wapen per ongeluk afgaat omdat de slagpin niet onder druk is van een veer. Zodra de gebruiker het wapen wil vuren hoeft hij alleen de trekker over te halen en hoeft hij niet het wapen van 'veilig' naar 'vuur' te schakelen of het wapen eerst te laden, wat vaak het geval is bij single-action wapens.
Het spannen van een double-actionwapen door middel van een trekkerbeweging kost meer kracht en een langere trekkerbeweging dan bij een single-actionwapen. Hierdoor is een schot afgevuurd met een double-actiontrekker vaak onnauwkeuriger. Het voordeel van een single-actionwapen ligt in het feit dat men slechts een kleine en lichte trekkerbeweging hoeft te maken om het wapen af te vuren. Hierdoor kan men een accurater schot lossen dan met een double-actionwapen. Men kan een double-actionwapen vaak ook single action bedienen door handmatig de hamer in gespannen positie te brengen. Bij veel automatische wapens is het ook mogelijk om de eerste keer double-action te vuren en het tweede schot daarna gelijk met een kortere en lichtere singe-action te vuren.
# Double Wedding

Double Wedding is een film uit 1937 onder regie van Richard Thorpe.

## Verhaal

Charles 'Charlie'/'Horse' Lodge helpt zijn vriend Waldo zijn verloofde terug te winnen. Ondertussen wordt hij verliefd op haar zus.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Powell, William William Powell | Charles 'Charlie'/'Horse' Lodge |
| Loy, Myrna Myrna Loy | Margit 'Baby' Agnew |
| Rice, Florence Florence Rice | Irene Agnew |
| Beal, John John Beal | Waldo Beaver |
| Ralph, Jessie Jessie Ralph | 'Stonewall Jackson' Kensington-Bly |
| Kennedy, Edgar Edgar Kennedy | Spike |
| Toler, Sidney Sidney Toler | Meneer Keough |
| Gordon, Mary Mary Gordon | Mevrouw Keough |
| Parker, Barnett Barnett Parker | Meneer Flint |
# Downwash

Downwash of in het Nederlands neerstroming is een verschijnsel uit de aerodynamica. Downwash is de neerwaartse afbuiging van lucht die is ontstaan nadat een vleugelprofiel de ongestoorde stroming heeft doorbroken. Door zijn vorm en stand gebeurt dit onherroepelijk wanneer een vleugel lift produceert. Door dit afbuigen werkt er een tegengestelde kracht op de vleugel waarvan een gedeelte loodrecht op de snelheid staat (lift) en een gedeelte tegengesteld aan de snelheid (geïnduceerde weerstand).
Dit fysisch fenomeen treedt ook op bij gebouwen. Zo sneuvelden meerdere bomen door neerwaartse winden tijdens een oktoberstorm in Amsterdam.
# Drozdov (okres Šumperk)

Drozdov (Duits: Drosenau) is een Tsjechische gemeente in de regio Olomouc, en maakt deel uit van het district Šumperk. Drozdov telt 348 inwoners.
Bludov · Bohdíkov · Bohuslavice · Bohutín · Branná · Bratrušov · Brníčko · Bušín · Dlouhomilov · Dolní Studénky · Drozdov · Dubicko · Hanušovice · Horní Studénky · Hoštejn · Hraběšice · Hrabišín · Hrabová · Hynčina · Chromeč · Jakubovice · Janoušov · Jedlí · Jestřebí · Jindřichov · Kamenná · Klopina · Kolšov · Kopřivná · Kosov · Krchleby · Lesnice · Leština · Libina · Líšnice · Loštice · Loučná nad Desnou · Lukavice · Malá Morava · Maletín · Mírov · Mohelnice · Moravičany · Nemile · Nový Malín · Olšany · Oskava · Palonín · Pavlov · Petrov nad Desnou · Písařov · Police · Postřelmov · Postřelmůvek · Rájec · Rapotín · Rejchartice · Rohle · Rovensko · Ruda nad Moravou · Sobotín · Staré Město · Stavenice · Sudkov · Svébohov · Šléglov · Štíty · Šumperk · Třeština · Úsov · Velké Losiny · Vernířovice · Vikantice · Vikýřovice · Vyšehoří · Zábřeh · Zborov · Zvole
# Donja Trebinja

Donja Trebinja is een plaats in de gemeente Karlovac in de Kroatische provincie Karlovac. De plaats telt 21 inwoners (2001).
# Drama (Bulgarije)

Drama (Bulgaars: Драма) is een dorp in de Bulgaarse gemeente Toendzja, oblast Jambol.

## Bevolking

Op 31 december 2019 telde het dorp Drama 54 inwoners, vooral gepensioneerden. Het inwonersaantal is drastisch afgenomen vergeleken met het maximum van 843 personen in 1946.
Van de 78 inwoners identificeerden 70 personen zichzelf als etnische Bulgaren (89,5%) in de volkstelling van februari 2011. Verder werden er 5 Roma (6,4%) en 3 ondefinieerbare personen (3,8%) geregistreerd.
* ↑ Nationaal Statistisch Instituut
* ↑ Ethnic composition, all places: 2011 census. Gearchiveerd op 31 maart 2023.
# Dromius hauserianus

Dromius hauserianus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1998 door Lorenz.