OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Rita Dams

Rita Dams is een Nederlands mezzosopraan en alt, in 2023 nog actief als zanglerares.
Ze werd opgeleid aan het Haags Conservatorium, alwaar ze cum laude afstudeerde in solozang en opera. Ze studeerde verder bij Jard van Nes, Anthony Rolfe Johnson, Nicole Fallien en Diane Forlano. Aan het conservatorium had ze ook vioolles.
Haar naam als zangeres wordt voor het eerste genoemd eind jaren zeventig. Ze is dan betrokken bij de oprichting van het ensemble Syntagma Musicum van Kees Otten, waar zij een van de zangstemmen vertegenwoordigde. Ze trok met dat ensemble de hele wereld over. Daarnaast zong ze in 1977 in het Concertgebouw mee in Admeto van Georg Friedrich Händel, begeleid door het orkest "Il Complesso Barocoo" van Alan Curtis In die jaren zong ze ook op het Holland Festival, het Festival Oude Muziek Utrecht en de VARA-Matinee.In 1988 stond ze op de podia bij Het Gelders Orkest en het Nederlands Studenten Orkest onder leiding van Daan Admiraal. Haar actieve loopbaan eindigde in 2002.
Al vanaf het einde van haar eigen opleiding is ze bezig met lesgeven. Al in 1984 begon ze zangles aan het Arnhems Conservatorium, hetgeen doorliep tot 1988. Vanaf 1987 is ze namelijk werkzaam aan het Haags Conservatorium.
Elke Tanya van Raay, Rita Gasala, Noëlle Drost en Orlanda Velez Isidro zijn of waren leerlingen van haar.
* Pagina Rita Dams op de site van het Haags Conservatorium (geraadpleegd 26 mei 2023)
* Beperkte uitvoeringenlijst op de Theaterencyclopedie (geraadpleegd 26 mei 2023)
* (en) Rita Dams op Discogs, geraadpleegd 26 mei 2023
* Discografie op Muziekweb.nl (geraadpleegd 26 mei 2023)
* ↑ Adr. Hager, Gehoord ongehoord. Trouw (24 januari 1985). Geraadpleegd op 26 mei 2023 – via delpher.nl.
* ↑ Roeland Hazendonk, Oude muziek, een beschaafde liefhebberij. De Telegraaf (6 juni 1985). Geraadpleegd op 26 mei 2023 – via delpher.nl.
* ↑ Redactie, Advertentie Nijmegen. Algemeen Dagblad (20 oktober 1988). Geraadpleegd op 26 mei 2023.
* Bibsys: 24537
* Gemeinsame Normdatei: 13435429X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5546 8699
* Library of Congress Control Number: n79107046
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007461895005171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 109311477
* Système universitaire de documentation: 190206462
* Virtual International Authority File: 28355663
* WorldCat (via VIAF): 28355663
# Mike Nichols

Mike Nichols, oorspronkelijk Michael Igor Peschkowsky, (Berlijn, 6 november 1931 – New York, 19 november 2014) was een Amerikaans filmregisseur. Hij is vooral bekend van zijn films Who's Afraid of Virginia Woolf? uit 1966 en The Graduate uit 1967. Voor de laatste won hij een Oscar.
Geboren in een Joodse familie (zijn vader was van Russisch-Joodse komaf, zijn moeder van Duits-Joodse en in de verte verwant aan Albert Einstein). Zijn moeders ouders waren de anarchist Gustav Landauer en de schrijfster Hedwig Lachmann. Hij werd in 1939 vanwege het toenemende antisemitisme in nazi-Duitsland Mike met zijn jongere broertje naar de Verenigde Staten gestuurd. Zijn vader was daar al korte tijd daarvoor aangekomen en zijn moeder volgde het jaar daarop. Vader liet aldaar de achternaam Peschkowsky veranderen in Nichols.
Mike Nichols overleed eind 2014 op 83-jarige leeftijd aan een hartaanval.

## Filmografie

Speelfilms
* 1966 - Who's Afraid of Virginia Woolf?
* 1967 - The Graduate
* 1970 - Catch-22
* 1971 - Carnal Knowledge
* 1973 - The Day of the Dolphin
* 1975 - The Fortune
* 1983 - Silkwood
* 1986 - Heartburn
* 1988 - Biloxi Blues
* 1988 - Working Girl
* 1990 - Postcards from the Edge
* 1991 - Regarding Henry
* 1994 - Wolf
* 1996 - The Birdcage
* 1998 - Primary Colors
* 2000 - What Planet Are You From?
* 2004 - Closer
* 2007 - Charlie Wilson's War
Documentaire's
* 1980 - Gilda Live
televisie
* 2001 - Wit
* 2003 - Angels in America

## Externe link

* (en) Mike Nichols in de Internet Movie Database
* ↑ Regisseur Mike Nichols overleden. de Volkskrant (20 november 2014).
* ↑ (en) Mike Nichols, Graduate director, dies at 83. BBC News (20 november 2014).
* Bibsys: 90347591
* Biblioteca Nacional de España: XX1093817
* Bibliothèque nationale de France: cb139397465 (data)
* CiNii: DA0812357X
* Gemeinsame Normdatei: 118967088
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2102 822X
* Library of Congress Control Number: n82221104
* MusicBrainz: 99ba51f2-928e-46ce-845f-16f5d725c6ce
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0023642
* Nationale bibliotheek van Australië: 35650265
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007578650005171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000003080919
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 07106687X
* SNAC: w6g749fn
* Système universitaire de documentation: 058922237
* Trove: 1027044
* Union List of Artist Names: 500474702
* Virtual International Authority File: 85449187
* WorldCat (via VIAF): 85449187
Who's Afraid of Virginia Woolf? (1966) · The Graduate (1967) · Catch-22 (1970) · Carnal Knowledge (1971) · The Day of the Dolphin (1973) · The Fortune (1975) · Silkwood (1983) · Heartburn (1986) · Biloxi Blues (1988) · Working Girl (1988) · Postcards from the Edge (1990) · Regarding Henry (1991) · Wolf (1994) · The Birdcage (1996) · Primary Colors (1998) · What Planet Are You From? (2000) · Closer (2004) · Charlie Wilson's War (2007)
# Ridderorden in Baden

Baden heeft in zijn verschillende opeenvolgende verschijningsvormen diverse ridderorden en Orden van Verdienste gekend. Hieronder de volgorde waarin zij in Baden werden ingesteld of ingelijfd en de oorsprong van de Orde:

## Markgraafschap Baden-Dürlach

* De Huisorde van de Trouw 1715

## Groothertogdom Baden

* De Huisorde van de Trouw 1715
* De Militaire Karl-Friedrich-Verdienstorde 1807
* De Orde van de Leeuw van Zähringen 1812
* De Orde van Berthold de Eerste van Zähringen 1877
* De Orde van Berthold de Eerste 1896

## De Vrijstaat Baden

De vrijstaat kende een groot aantal medailles maar geen orden.

## Baden-Württemberg als deelstaat van de Bondsrepubliek Duitsland

De deelstaat heeft in 1974 een medaille voor verdienste ingesteld maar kent, anders dan de andere deelstaten, geen orde van verdienste.

## De Huisorde van het Huis Zähringen

Na de troonsafstand van de laatste Groothertog in 1918 hebben de Zähringers, titulair Groothertogen van Baden een van de oude orden als Huisorde aangehouden:
* De Huisorde van de Trouw
Huisorde van de Trouw · Militaire Karl-Friedrich-Verdienstorde · Orde van Berthold de Eerste · Orde van Berthold de Eerste van Zähringen · Orde van de Leeuw van Zähringen · Herinneringskruis voor de Veldtocht van 1870/71
Zie ook: Ridderorden in Baden · Onderscheidingen in Baden
# Ridderorden in Anhalt

De hertogdommen van de Ascaniërs werden in de loop der eeuwen vele malen verdeeld en na het uitsterven van een tak van de familie weer samengevoegd. Soms volgde dan opnieuw een verdeling. Deze hertogdommen hebben in hun verschillende opeenvolgende verschijningsvormen ook ridderorden en Orden van Verdienste gekend. Er waren ook tal van medailles, kruisen en eretekens, zie daarvoor: de Onderscheidingen in Anhalt. Hieronder de volgorde waarin de ridderorden werden ingesteld :

## De hertogdommen der Ascaniërs

* Anhalt
* Anhalt-Dessau
** De Orde van het Vertrouwen
* Anhalt-Aschersleben
* Anhalt-Bernburg
* Anhalt-Köthen kende als enige een Orde:
** De Orde van Verdienste
* Anhalt-Zerbst
* Anhalt-Plötzkau
* Anhalt-Köthen-Plötzkau

## De gezamenlijke Orde van de drie Hertogen van Anhalt

In 1836 werd door de drie hertogen van Anhalt; Hendrik van Anhalt-Köthen, Leopold IV Frederik van Anhalt-Dessau en Alexander Karel van Anhalt-Bernburg een gezamenlijke Huisorde gesticht.
* De Huisorde van Albrecht de Beer 1836

## De Orden van het verenigde Hertogdom Anhalt

* De Huisorde van Albrecht de Beer 1836
* De Orde van Verdienste voor Wetenschap en Kunst (Anhalt) 1875

## De Vrijstaat Anhalt

De vrijstaat stelde diverse medailles in maar kende geen orden.

## Sachsen-Anhalt als deelstaat van de Bondsrepubliek Duitsland

De deelstaat heeft in 2000 een medaille "Erespeld van de Minister-President" ingesteld maar kent, anders dan de andere deelstaten, geen orde van verdienste.

## De Huisorde van het Huis Anhalt

Na de troonsafstand van de laatste Hertog in 1918 hebben de Askaniërs, titulair Hertogen van Anhalt een van de oude orden als Huisorde aangehouden:
* De Huisorde van Albrecht de Beer 1836
# Richard C. Banks

Richard Charles Banks (Steubenville, 19 april 1931) is een Amerikaans auteur, ornitholoog en emeritus zoöloog verbonden aan de Smithsonian Institution, en specifiek ook het Smithsonian Migratory Bird Center en het National Museum of Natural History, in Washington D.C..
Banks was de oprichter van de Ornithological Council, en bestudeerde trekvogelroutes, patronen en geografische variaties van de Noord-Amerikaanse vogels, met een specifieke onderzoeksinteresse voor de kolgans. Hij was van 1994 tot 1996 voorzitter van de American Ornithologists' Union.
# Miraja sylvia

Miraja sylvia is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Evans.
# Mimolagrida

Mimolagrida is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1947 door Breuning.

## Soorten

Mimolagrida omvat de volgende soorten:
* Mimolagrida rufa Breuning, 1947
* Mimolagrida rufescens Breuning, 1947
* Mimolagrida ruficollis Breuning, 1957
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Ro (taal)

Ro is een kunsttaal, die in de jaren 1904-1908 door de Amerikaanse dominee Edward Powell Foster (1853-1937) en zijn vrouw werd ontworpen. De taal kan worden gerekend tot de filosofische talen, dat wil zeggen dat de woordenschat geheel volgens een systeem van categorieën is opgebouwd. Zo is bofoc het woord voor "rood", bofof het woord voor "geel" en bofod het woord voor "oranje", waarbij de stam bofo- dient als bindend element voor alle kleuren. Foster ontwierp dit systeem omdat hij zich erover verbaasde, dat de samenstelling van een woord niet de geringste indicatie gaf van de betekenis. Het was hem er expliciet niet om te doen een "betere" taal te maken.
Aanvankelijk genoot het Ro de steun van enkele invloedrijke Amerikanen, waaronder Melvil Dewey. Toch blijkt de taal in de praktijk ongeschikt te zijn voor internationale communicatie, zowel omdat de agglutinerende grammatica haar moeilijk te leren maakt alsook omdat woorden vaak moeilijk van elkaar te onderscheiden zijn: door één medeklinker te veranderen krijgt een woord een andere betekenis, zonder dat uit de context blijkt welke betekenis de juiste is.
Overigens is Ro allerminst enig in zijn soort: ten tijde van de Verlichting werden vele filosofische talen met een a priori-woordenschat vervaardigd.

## Voorbeeld

De eerste regels van het Onze Vader:
    Abze radap av el in suda,
    ace rokab eco sugem,
    ace rajda ec kep,
    ace va eco, uz in suda asi in buba.
# Ro Heilbron

Ronald George (Ro) Heilbron (Paramaribo, 6 december 1938 - Rotterdam, 29 maart 2014) was een in Nederland werkzaam kunstenaar van Surinaamse afkomst.

## Opleiding

Ro Heilbron leerde de techniek van het grafisch bedrijf (letterzetten, opmaak, fotografie) in verschillende drukkerijen in Paramaribo. In het dagblad De Ware Tijd maakte hij de tekeningen bij de strip Terugkeer naar het graf met tekst van Celsius Tjong A Kiet. Op de School voor Beeldende Kunst van Nola Hatterman maakt hij kennis met verschillende andere Surinaamse kunstenaars (Armand Baag, Ruben Karsters, Jules Chin A Foeng, Errol Flu), maar hij verlaat de school al spoedig. Onder aanmoediging van Erwin de Vries gaat hij zijn eigen kunstzinnige weg en in 1963 heeft hij zijn eigen eerste expositie in hotel Torarica in Paramaribo. Hij werkt nog even voor het dagblad De Vrije Stem, om vervolgens als order-voorbereider en grafisch tekenaar bij drukkerij Eldorado te gaan werken. In 1968 wordt hij bedrijfsleider bij drukkerij Inalca en tevens opmaakredacteur van De Volksbode. Van 1964 tot 1970 geeft hij samen met zijn vrouw, Jeanet Callender, het jongerenmagazine Yeah uit.

## Nederland

In 1970 ging Ro Heilbron naar Nederland, waar hij voor verschillende drukkerijen kwam te werken. Aan de Rotterdamse Akademie van Beeldende Kunsten bekwaamde hij zich in keramische technieken. Met steun van de Sticusa hield hij in 1971 zijn eerste expositie in Rotterdam, met grote regelmaat volgden de exposities elkaar daarna op, in Nederland, Suriname, Zweden en West-Duitsland. Samen met Wim Gerritsen opende hij in 1976 in Rotterdam Galerie Solidair, die tot 2015 zou blijven bestaan. Behalve zijn eigen scheppend werk, vervaardigde Heilbron ook veel toegepast grafisch werk in opdracht van anderen: pamfletten, kaarten, kalenders, lay-out van tijdschriften, boeken en cd-hoesjes, en hij ontwierp ook toneeldécors.

## Techniek/thematiek

Heilbron werkte zowel in olieverf (op doek en paneel) als met drukinkt op canvas. Heilbron schilderde figuratief en zijn werk sloot sterk aan bij de vaak ‘primitief’ genoemde, kleurrijke wijze van weergeven waarmee bijvoorbeeld de schilderkunst van Haïti zo bekend is geworden. Aanvankelijk legde hij zich vooral toe op sociaal-politieke onderwerpen als de armoede, honger en onderdrukking in de wereld, en geboorte en dood. In de jaren ’70 kwam daar veelvuldig de vrouw als object van zijn werken bij en zijn werk kreeg soms magisch-realistische trekken. Onder invloed van de ‘revolutie’ in Suriname in 1980 legde hij zich toe op onderwerpen uit de Latijns-Amerikaanse geschiedenis (verzetsstrijd, Indianen, marrons). In 1987 maakte hij in de Gerrit Jan Mulderstraat in Delfshaven de muurschildering Geef racisme geen kans. Na 1993 werd zijn werk vrijer en werd de werkelijkheid – hoewel meestal nog wel enigszins herkenbaar – uitgangspunt voor een abstractere verbeelding. Vanaf het einde van de jaren ’90 verbleef hij met regelmaat op de Bovenwindse Antillen waar hij werkte, doceerde en exposeerde.

## Over Ro Heilbron

* Rabin S. Baldewsingh, Portret van een kunstarbeider/Portrait of a labourer artist. Rotterdam: Krosbe, 1995.
# Robopus alius

Robopus alius is een keversoort uit de familie glimwormen (Lampyridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Kazantsev.
# Rio Frio

Rio Frio kan verwijzen naar:
* Rio Frio (Arcos de Valdevez), een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Arcos de Valdevez, of
* Rio Frio (Bragança), een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Bragança.
* Rio Frio (Mexico), een plaats in Mexico
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Rio Frio en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Rio Grande (Minas Gerais)

De Grande (Portugees: Rio Grande) is een Braziliaanse rivier die ontspringt op de westelijke helling van de Serra da Mantiqueira, op een hoogte van 1.250 meter, in het binnenland van de staat Minas Gerais. De rivier doorloopt iets meer dan 1.300 kilometer voordat zij zich verenigt met de Paranaíba, en zo de Paraná vormt.
De grote waterstroom wordt veroorzaakt door het flinke niveauverschil en de grote hoeveelheid neerslag in de hoger gelegen regio’s van het hydrografisch bekken. Deze waterstroom verandert de Rio Grande en verschillende van haar zijrivieren in waterwegen waarin elektriciteit wordt opgewekt. De hydro-elektrische centrales leveren een belangrijke bijdrage aan de energievoorziening van het land.

## Stroomgebied

De Rio Grande is bevaarbaar over een lengte van 59 kilometer, op het stuwmeer van de Ilha Solteiradam. Niettegenstaande verschillende obstakels, telt de rivier verschillende geïsoleerde delen die voldoen voor bevaren met grote schepen. Omdat deze delen kort zijn, worden zij niet als waterwegen gebruikt.
De rivier draineert een gebied van 161.000 km$^2$ in de staten Minas Gerais en São Paulo. Vanaf haar hoofdwateren doorloopt de rivier ongeveer 700 kilometer geheel binnen het mijngebied en vanaf haar zijrivier Rio Canoas vormt zij de scheiding tussen São Paulo en Minas Gerais, over een lengte van 600 kilometer.
De Rio Grande kan verdeeld worden in de volgende twee karakteristieke segmenten:

### De lage Rio Grande

Vanaf de samenvloeiing met de Rio Paranaiba tot de monding van de Rio Pardo met een totale lengte van 382 kilometer. Heeft hier een flinke breedte, een verval van 42 cm/km, met verschillende watervallen. De diepten tussen de watervallen en stroomversnellingen zijn behoorlijk, meer dan 10 meter op vele punten, zelfs in laag water.

### De midden Rio Grande

Van de monding van de Rio Pardo (Grijs) tot de monding van de Rio Cervo (Hert), met een totale lengte van 552 kilometer. De rivier is hier meer dan 350 meter breed, maar smallere delen komen voor. Het verhang is gemiddeld 58 cm/km, met lange segmenten met een gering verval, verbonden door watervallen en stroomversnellingen om het gemiddeld verval te behouden.
# Rietveld Lyceum

Het Rietveld Lyceum is een openbare school voor voortgezet onderwijs in Doetinchem in de Gelderse Achterhoek. Het gebouw aan de Kruisbergseweg is ontworpen door de architect Gerrit Rietveld naar wie de instelling later vernoemd is. De school biedt onderwijs op de niveaus vwo, havo en mavo. Sinds het schooljaar 2015/2016 wordt het entreprenasium aangeboden.

## Geschiedenis

Tot in de jaren 90 droeg het Rietveld Lyceum de naam Gemeentelijke Scholengemeenschap Doetinchem, ook wel afgekort als GSGD. Tot in 2004 werd ook lesgegeven in de vlakbijgelegen villa Ruimzicht. Dit gebouw is nu gerenoveerd en in gebruik genomen als hotel.
In 2006 is er een verbouwing geweest, waarbij zeven nieuwe lokalen ontstonden. Naast de lokalen is er een fluisterruimte en een stilteruimte zodat leerlingen rustig zelfstandig kunnen werken met de mogelijkheid een computer te gebruiken.
In 2010 nam de school een speciaal 'Stijlhuis' in gebruik. Dit werd ondergebracht in een historisch gebouw aan de Raadhuisstraat te Doetinchem. Deze locatie was voornamelijk bedoeld voor de stijlprojecten van de onderbouw. Tot 2013 volgden ook de bovenbouwleerlingen hier hun stijlmodules en de leerlingen van het gymnasium de gymnasium-uren.

## Stijllessen

De leerlingen volgen in de onderbouw stijllessen. Stijllessen zijn vakoverstijgend en projectmatig van aard. In leerjaar 1 maken leerlingen kennis met de stijlen Exact, Kunst, Sport en Wereld. Voor elke stijl doen zij een project van negen weken. In leerjaar 2 kiezen zij voor de stijl die het beste bij hen past. Naast het ontwikkelen van persoonlijke talenten en het leren begrijpen van de samenhang tussen de verschillende vakken, leren leerlingen organiseren, samenwerken, analyseren, presenteren en reflecteren.
In de bovenbouw van elke afdeling krijgen de stijllessen uit de onderbouw een vervolg. Op de mavo worden sectordagen georganiseerd waarop workshops en modules worden aangeboden. De leerlingen oriënteren en verdiepen zich verder binnen de gekozen sector en komen in contact met professionals uit de toekomstige beroepsgroep. De sectordagen maken onderdeel uit van het loopbaan oriëntatie-traject. Op de havo en het atheneum is er een aanbod van onder andere modules, lessen, workshops en lezingen die gegeven worden door docenten en gastdocenten uit verschillende beroepsgroepen. Leerlingen maken zelf een keuze uit het aanbod.

## Bekende oud-leerlingen

* Paul Bosvelt, ex-voetballer
* Koen Bouwman, wielrenner
* Alexander Büttner, voetballer
* Sam Hendriks, voetballer
* Guus Hiddink, ex-voetballer en voetbaltrainer
* Klaas-Jan Huntelaar, voetballer
* Jochem Jansen, voetballer
* Bennie Jolink, zanger van Normaal
* Gijs Jolink, zanger-gitarist van Jovink
* Luuk de Jong, voetballer
* Siem de Jong, voetballer
* Hidde Jurjus, voetballer
* Jur Raatjes, tv-presentator
* Jeroen Sanders, assistent-scheidsrechter betaald voetbal
* Mieke Stemerdink, zangeres
* Stephan Veen en Leo Klein Gebbink, spelers Nederlands hockeyteam, gouden medaille Olympische Spelen 1996
* Ymke Wieringa, presentatrice
* Berend Strik, beeldend kunstenaar
# Robigalia

De Robigalia was een feest ter ere van Robigus dat op 25 april in Rome gevierd werd. Onder leiding van de flamen Quirinalis werd een processie door Rome gehouden en offerde men een schaap en een teef. Het ging bij dit laatste waarschijnlijk om homeopathische magie, die in verbandstond met het ondergaan van de Siriusster of ook wel Hondster genoemd. Men meende waarschijnlijk dat de graanroest (robigo) die Robigus over het graan kon brengen tezamen met de Hondster (vandaar het offeren van een teef) verdween. De flamen Quirinalis vroeg Robigus zich niet op het graan te storten, maar op de zwaarden en verderfelijke wapens.
Het is opmerkelijk dat het feest van de Heilige Marcus (ca. 598 vastgelegd) - dat ook op 25 april valt - eenzelfde processiegang met grote litanie (litaniae maiores) kende te Rome (met dit verschil dat het eindigde in de Sint-Pietersbasiliek), waarbij men bad voor een goede en behouden graanoogst. In 1978 werd de processie niet langer verplicht in het Romeins missaal en is stilaan aan het uitsterven.

## Voetnoten

* ↑ Het feit dat de flamen Quirinalis de processie leidt, wijst erop dat het een zeer oud feest moet zijn, dat duidelijk verbonden is met het graan (Quirinus).
* ↑ Het offeren van een hond gebeurt maar heel zelden (zie Lupercalia), maar staat waarschijnlijk in verband met de Hondster.
# Missio canonica

De "missio canonica" is het bisschoppelijk verlof om canoniek recht te doceren. Het kerkrecht schrijft voor dat docenten aan kerkelijke instellingen, hogescholen en universiteiten een verlof vragen van hun diocesane bisschop. Het verlof kan wegens heterodoxe opvattingen ("ketterij") worden ingetrokken. Aan de missio canonica is de verplichting verbonden om ook in het privéleven volgens de regels die de Katholieke Kerk stelt te leven.
De missio canonica is sinds 1983 in canon 805 van de Codex Iuris Canonici (Boek III: Titel III katholieke opvoeding) geregeld.
# Romantische liefde

Romantische liefde kan verwijzen naar:
* een stroming in de westerse cultuur, zie Romantiek (stroming);
* een bepaald soort liefde, zie Verliefdheid;
* Romantiek (stemming), een gemoedstoestand.

## Vernoemd

* Romantische liefde (hoorspel)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Romantische liefde en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Rissoina melanelloides

Rissoina melanelloides is een slakkensoort uit de familie van de Rissoidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Baker, Hanna & Strong.
# Millotonyx

Millotonyx is een geslacht van hooiwagens uit de familie Triaenonychidae. De wetenschappelijke naam Millotonyx is voor het eerst geldig gepubliceerd door Lawrence in 1959.

## Soorten

Millotonyx is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Millotonyx tenuipes
* ↑ Hallan J. (2005) Triaenonychidae in SYNOPSIS OF THE DESCRIBED OPILIONES OF THE WORLD
# Mimumesa beaumonti

Mimumesa beaumonti is een vliesvleugelig insect uit de familie van de graafwespen (Crabronidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1949 door van Lith.
# Mimumesa dahlbomi

Mimumesa dahlbomi is een vliesvleugelig insect uit de familie van de graafwespen (Crabronidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1852 door Wesmael.
# Rivellia maculosa

Rivellia maculosa is een vliegensoort uit de familie van de Platystomatidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Namba.
# Mitrodetus microglossa

Mitrodetus microglossa is een vliegensoort uit de familie Mydidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Séguy.
De soort komt voor in Chili.
# Mitrodetus nanoglossa

Mitrodetus nanoglossa is een vliegensoort uit de familie Mydidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1979 door Artigas & Palma.
De soort komt voor in Chili.