OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Brévands

Brévands is een plaats en voormalige gemeente in het Franse departement Manche in de regio Normandië en telt 318 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saint-Lô.

## Geschiedenis

Op 12 februari 2016 stemde de gemeenteraad unaniem voor het opgaan van de gemeente in de op 1 januari van dat jaar gevormde commune nouveau Carentan-les-Marais.. Op 1 januari 2017 ging de gemeente samen met de gemeenten Saint-Pellerin en Les Veys op in Carentan-les-Marais.

## Geografie

De oppervlakte van Brévands bedraagt 14,0 km², de bevolkingsdichtheid is 22,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Brévands met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ (fr) http://www.ouest-france.fr/normandie/carentan-50500/le-conseil-de-brevands-vote-lunanimite-pour-carentan-les-marais-4036298
Angoville-au-Plain · Brévands · Brucheville · Carentan · Catz · Houesville · Montmartin-en-Graignes · Saint-Côme-du-Mont · Saint-Hilaire-Petitville · Saint-Pellerin · Les Veys · Vierville
# Bréville

Bréville is de naam van een aantal (voormalige) Franse gemeenten:
* Bréville (Charente)
* Bréville (Calvados), nu Bréville-les-Monts
ook:
    Bréville-sur-Mer, Manche
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Bréville en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Brévainville

Brévainville is een gemeente in het Franse departement Loir-et-Cher (regio Centre-Val de Loire) en telt 163 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Vendôme.

## Geografie

De oppervlakte van Brévainville bedraagt 15,7 km², de bevolkingsdichtheid is 10,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Brévainville met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Cacia grisescens

Cacia grisescens is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Breuning.
# Cacia obliquelineata

Cacia obliquelineata is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1950 door Breuning.
# Cacia nigroabdominalis

Cacia nigroabdominalis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Heller.
# Buddbyn

Buddbyn is een dorp (småort) binnen de Zweedse gemeente Boden. Het stadje ligt vier kilometer ten noorden van Boden aan het Buddbyträsket, bekend bij vogelaars. Het dorp wordt door het Zweedse Bureau voor Statistiek in tweeën gedeeld:
* Norra Buddbyn met 67 inwoners op 17 hectare
* Södra Buddbyn met 69 inwoners op 21 hectare.
Scheidslijn is waarschijnlijk de rivier de Ljusån, die hier het meer instroomt. Bij Buddbyn komen de Ertsspoorlijn en de Haparandalijn samen om verder te gaan naar Boden of scheidden hun wegen naar respectievelijk Kiruna en Haparanda
Bestuurscentrum: Boden (tätort)
Tätort: Bodträskfors · Gunnarsbyn · Harads · Sävast · Unbyn · Vittjärv
Småort: Åbergstorp · Brännberg · Bredåker · Buddbyn · Degerbäcken · Lakaträsk · Österåker · Överstbyn · Skogså · Sörbyn · Svartbjörnsbyn · Svartlå
Overig: Abramsån · Åkerholmen · Aldernäs · Alträsk · Åskogen · Brobyn · Flarken · Forsnäs · Forsträskhed · Gemträsk · Gransjö · Heden · Hundsjö · Inbyn · Lassbyn · Lombäcken · Mjedsjön · Mockträsk · Nedre Flåsjön · Norra Svartbyn · Norriån · Notträsk · Övre Flåsjön · Råbäcken · Rågraven · Rasmyran · Rödingsträsk · Rörån · Sandträsk · Skogså · Storsand · Svartbäcken · Södra Harads · Valvträsk · Vändträsk · Vibbyn
Wijk Boden: Södra Svartbyn en Trångfors
# Buddelundia albomarginata

Buddelundia albomarginata is een pissebed uit de familie Armadillidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Wahrberg.
# Cabralia trifasciata

Cabralia trifasciata is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1882 door Moore.
# Cabrales (kaas)

Cabrales is een Spaanse blauwgeaderde koeienkaas (met, indien verkrijgbaar, bijmenging van geiten- en schapenmelk), afkomstig uit de gelijknamige gemeente Cabrales in Noord-Spanje.

## Omgeving

De omgeving waar de queso de Cabrales geproduceerd wordt, bepaalt in belangrijke mate de smaak van de kaas. De gemeente Cabrales ligt in het Picos de Europa-gebergte. De kazen worden tussen de 4 en 6 maanden gerijpt in koele grotten van dit gebergte, en staan onder invloed van zilte Atlantische wind. Naast de omgeving bepalen ook de bladeren van de esdoornen in de bergen de smaak van de kaas. De betere kazen worden namelijk in die bladeren verpakt, al zie je de kaas tegenwoordig steeds vaker in folie. Kenners stellen dat de beste kazen in het late voorjaar verkrijgbaar zijn, omdat die gemaakt zijn van een mengsel van schapen-, geiten- en koeienmelk.

## Karakteristieken

De cabrales-kaas is trommelvormig. De kaas is brokkelig, doch smeerbaar. De kaas heeft een typerende ziltige en houtachtige smaak wat voor een belangrijk deel is te danken aan de esdoornbladeren. Het vetgehalte is circa 45% van de droge stof.

## Gebruik

Cabrales wordt door de Spanjaarden gebruikt in groente- en vleesgerechten. Ook als tapa in combinatie met olijven of dadels komt cabrales goed tot zijn recht. Met name de laatste combinatie, waar de pittige kaas gecombineerd wordt met de zoete dadels, is erg populair.
# Caecijaera borealis

Caecijaera borealis is een pissebed uit de familie Janiridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Kussakin.
# Caecidotea zullini

Caecidotea zullini is een pissebed uit de familie Asellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Argano.
# Caelostomus planoculatus

Caelostomus planoculatus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1948 door Jeannel.
# Bulería

Bulería is flamencoritme, een twaalftels compás met nadruk op de 3, 6, 8, 10 en 12.
Omdat er zo weinig gedocumenteerd is over flamenco wordt er over de herkomst van de naam "bulerias" ook weer veel gespeculeerd, net als bij alle andere flamencostijlen.
Gezien het karakter van deze stijl, vrolijk, uitbundig en speels, lijkt de verklaring dat het woord bulerias hoogstwaarschijnlijk samenhangt met het woord "burla" -burlesque- wat spot, plagerij betekent, het meest logisch.
Over het ontstaan van deze stijl bestaat ook weer onduidelijkheid en er gelden ook hierbij weer verschillende opvattingen. Een van de meningen is dat de bulerias zich ontwikkeld zou hebben uit de alegrias, deze hebben hetzelfde twaalftels compás (ritmestructuur) en geleidelijk aan zouden de liederen van deze bulerias de drieregelige coupletten van de soleá corta overgenomen hebben.
Een andere mening is dat, voordat de bulerias als geheel opzichzelfstaande stijl bestond, het een onderdeel van de soleares geweest zou zijn, namelijk het afsluitstuk, de remate, van deze stijl. Er bestond behoefte om de soleares, die smartelijk van aard is, op een vrolijke toon af te sluiten zodat er een soort bevrijding, opluchting ontstond na de dramatische soleá.
Onder de verschillende flamencostijlen nemen de bulerias de plaats in van de meest feestelijke. In deze stijl vormen gitaar, zang en dans een perfect samengaan, waarbij geleidelijk aan en keer op keer naar een hoogtepunt toegewerkt wordt. Het is de feeststijl bij uitstek en iedereen in de dans en zang is vrij om zijn eigen interpretatie uit te voeren; kalm, beheerst, nauwelijks met voetenwerk, heftig ritmisch of met veel gecompliceerd voetenwerk, alles kan en mag maar je moet je wel houden aan de regels van het compás.
Iedereen rond de uitvoerende artiest speel een rol, waardoor palmas en jaleo heel belangrijk bij het uitvoeren van bulerias; dit alles verhoogt de beleving van deze bijzondere vorm van flamenco. Vaak wordt de buleria aan het einde van de samenkomst gespeeld (dus ook bij ' gewone' optredens), waarbij de gitaristen door de dansers worden uitgenodigd tot een dansje...
Hoewel de teksten van de liederen van de bulerias in het algemeen de vrolijkste en luchtigste zijn kan men toch een onderscheid maken tussen twee verschillende vormen: de meest feestelijke variant, de bulerias para el baile (voor de dans), zijn het snelst en het meest uitgelaten, en de bulerias om te luisteren, deze zijn langzamer gezongen en hebben wat meer inhoud.
De bulerias wordt op de gitaar (meestal) "por medio" (A [groot]-frygisch) gespeeld. Hoewel er verschillende stijlen binnen de zang van de bulerias bestaan, ingedeeld naar plaats van herkomst (Utrera, Alcalá, Triana, Jerez, Los Puertos en Cádiz) worden de bulerias de Jerez toch als de meest toonaangevende beschouwd.
# Zonsverduisteringen van 2111 t/m 2120

De periode 2111 t/m 2120 bevat 23 zonsverduisteringen. Deze zijn onderverdeeld in de volgende typen:
* 7 totale
* 8 ringvormige
* 0 hybride
* 8 gedeeltelijke

## Overzicht

Onderstaand overzicht bevat alle details van deze zonsverduisteringen.
| Datum | UTC op Max | Type | Stijl | Saros nr | Magni- tude | Lengte op Max | Coördinaten op Max |
| 8 feb. 2111 | 12:05:33 | totaal | centraal | 142 | 1.0374 | 3m 17s | 30.2z 6.8o |
| 4 aug. 2111 | 19:00:22 | ringvormig | centraal | 147 | 0.9455 | 5m 42s | 46.0n 95.3w |
| 29 jan. 2112 | 03:49:52 | totaal | centraal | 152 | 1.0346 | 1m 56s | 80.6z 163.8w |
| 24 juni 2112 | 07:09:53 | gedeeltelijk | laatste eclips Sarosserie | 119 | 0.0282 | - | 66.3z 84.4o |
| 23 juli 2112 | 19:58:32 | gedeeltelijk | | 157 | 0.5725 | - | 69.0n 43.1o |
| 19 dec. 2112 | 04:33:16 | gedeeltelijk | | 124 | 0.6858 | - | 65.7n 128.4o |
| 13 juni 2113 | 17:26:00 | totaal | centraal | 129 | 1.0367 | 3m 36s | 21.7z 73.8w |
| 8 dec. 2113 | 09:03:27 | ringvormig | centraal | 134 | 0.9296 | 9m 35s | 7.1n 48.9o |
| 3 juni 2114 | 09:14:09 | totaal | centraal | 139 | 1.0766 | 6m 32s | 25.4n 41.3o |
| 27 nov. 2114 | 08:24:15 | ringvormig | centraal | 144 | 0.9223 | 9m 14s | 31.3z 48.4o |
| 24 mei 2115 | 02:13:56 | totaal | centraal | 149 | 1.0557 | 3m 24s | 67.8n 109.4o |
| 16 nov. 2115 | 09:58:55 | ringvormig | centraal | 154 | 0.9503 | 3m 32s | 68.7z 27.8w |
| 13 apr. 2116 | 03:36:55 | gedeeltelijk | | 121 | 0.7138 | - | 61.3z 160.2w |
| 6 okt. 2116 | 08:31:51 | gedeeltelijk | | 126 | 0.7105 | - | 61.2n 130.4o |
| 4 nov. 2116 | 18:50:09 | gedeeltelijk | | 164 | 0.0613 | - | 62.3z 132.3o |
| 2 apr. 2117 | 06:15:20 | ringvormig | centraal | 131 | 0.9333 | 7m 30s | 18.4z 101.1o |
| 26 sep. 2117 | 00:55:42 | totaal | centraal | 136 | 1.0645 | 5m 3s | 21.9n 178.4o |
| 22 mrt. 2118 | 06:00:55 | ringvormig | centraal | 141 | 0.9382 | 6m 50s | 14.3n 84.7o |
| 15 sep. 2118 | 16:28:26 | totaal | centraal | 146 | 1.0349 | 3m 4s | 11.5z 75.2w |
| 11 mrt. 2119 | 10:19:19 | ringvormig | centraal | 151 | 0.9694 | 2m 13s | 56.7n 29.2w |
| 5 sep. 2119 | 02:44:27 | gedeeltelijk | | 156 | 0.8431 | - | 61.2z 62.8o |
| 30 jan. 2120 | 11:09:56 | gedeeltelijk | | 123 | 0.8594 | - | 62.7z 145.3o |
| 25 juli 2120 | 14:40:02 | ringvormig | centraal geen noorddgrens | 128 | 0.9343 | 4m 0s | 66.0n 90.4o |

### Legenda

| Kolomhoofd | Uitleg |
| Datum | Datum op het moment van het maximum van de eclips |
| UTC op Max | Tijd in UTC op het moment van het maximum van de eclips |
| Type | Type van de eclips |
| Stijl | Binnen een type zijn verschillende stijlen mogelijk |
| Sarosnr | Het nr van de sarosreeks waartoe de eclips behoort |
| Magnitude | Percentage van verduistering van de middellijn van de zon op het moment van het maximum van de eclips |
| Lengte op Max | Tijdsduur van de eclips op de plek met het maximum |
| Coördinaten op Max | Coördinaten op het moment van het maximum van de eclips |
# Kleine purperspreeuw

De kleine purperspreeuw (Aplonis minor) is een vogelsoort uit de familie Sturnidae.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in Indonesië en de Filipijnen en telt twee ondersoorten:
* A. m. minor: van Celebes tot Java en de Kleine Soenda-eilanden.
* A. m. todayensis: Mindanao.
* ↑ (en) Kleine purperspreeuw op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Yedebub Biheroch Bihereseboch na Hizboch

Yedebub Biheroch Bihereseboch na Hizboch was een regio (kilil of staat) van Ethiopië. De naam van de regio betekent in het Nederlands: "Zuidelijke naties, nationaliteiten en volken". De hoofdstad van de regio is Awasa en de regio telde in 2007 15.321.000 inwoners.
De regio loste op toen de regio Sidama, de regio Zuidwest-Ethiopië, de regionale staat Zuid-Ethiopië en de regionale staat Centraal-Ethiopië onafhankelijk van elkaar ontstonden.
In juni 2020, na de vorming van de regio Sidama lag de hoofdstad van de regio, Awasa, buiten de grenzen van de regio. De toenmalige regionale regering was van plan om te verhuizen naar een stad binnen de grenzen van de regio. De grootste steden in de regio waren Sodo met 194.977 inwoners en Arba Minch met 151.013 inwoners.
De ontbinding van de regio werd definitief voltrokken toen op 18 augustus 2023 de SNNPR werd ontbonden in de regionale staat Zuid-West-Ethiopië, de regionale staat Zuid-Ethiopië en de regionale staat Centraal-Ethiopië.

## Geografie

De regio lag in het zuidwesten van Ethiopië en grensde aan Kenia, Zuid-Soedan, en de overige Ethiopische regio's Gambela en Oromia.
Belangrijke steden waren naast de hoofdstad: Hosaena, Irgalem, Dilla, Sodo en Arba Minch.

## Bevolking

De regio is in 1995 op etnische gronden opgericht. Zoals de naam al aangeeft, heeft de regio een heterogene bevolking, met meer dan vijfenveertig etnische groepen, waarvan er geen enkele een meerderheid heeft. De omvangrijkste drie groepen zijn de Sidama (18%), de Gurage (14,7%) en de Welayta (11,5%).

## Zones

| Bench Maji Debub Omo Gedeo Gurage Hadiya | Keficho Shekicho Kembata Alaba en Tembaro (KAT) Semien Omo Sidama |
* ↑ (en) Citypopulation.de (regions, kolom "A (km²)"
* ↑ (en) Census 1994, via de website van het parlement van Ethiopië
Regio's (kililoch): Afar · Amhara · Benishangul-Gumuz · Gambela · Harari · Oromia · Sidama · Somali · Tigray · Yedebub Biheroch Bihereseboch na Hizboch · Zuidwest
Bestuurlijk onafhankelijke steden (astedader akababiwach): Addis Abeba · Dire Dawa
# Shandong Laiwu Steel

Shandong Laiwu Steel (Chinees: 莱钢集团) is een Chinees ijzer- en staalbedrijf en onderdeel van het staatsbedrijf Shandong Steel. Het bedrijf produceert stalen staven, H-balken en plaatstaal. Het is China's grootste producent van H-balken.

## Geschiedenis

Laiwu Steel werd in 1970 opgericht met de bouw van een staalfabriek in Laiwu in de provincie Shandong. Op 22 augustus 1997 werd het bedrijf gereorganiseerd. Het werd omgevormd tot de Laiwu Steel Corporation en kreeg een notering op de Beurs van Shanghai.
In 2006 was Laiwu Steel de op 23 na grootste staalproducent ter wereld. Het produceerde dat jaar 10,8 miljoen ton ruwstaal en haalde een omzet van 16,6 miljard euro. Er werkten zo'n 14 duizenden mensen. Ongeveer 70 procent van de productie werd toen op de Chinese thuismarkt verkocht.
In februari 2006 tekende het bedrijf een overeenkomst met staalreus ArcelorMittal waarbij die laatste een belang van 38,41 procent in Laiwu Steel zou krijgen. Die poging van ArcelorMittal om meerderheidsaandeelhouder te worden in een Chinees staalbedrijf werd echter door de Chinese overheid tegengehouden.
In 2008 werd Laiwu Steel samengevoegd met het nabijgelegen Jinan Steel onder de nieuw opgerichte Shandong-groep. Het had in dat jaar een beurswaarde van ongeveer 2 miljard euro. In 2012 gingen de twee staalbedrijven werkelijk een fusie aan. Jinan Steel werd Shandong Steel en Laiwu Steel werd hier een onderdeel van.
* 1 2 (en) Laiwu Iron & Steel Group Co., Ltd. plant. Global Energy Monitor (6 mei 2021). Geraadpleegd op 3 april 2022.
* 1 2 (en) Investigation into the alleged dumping of steel reinforcing bar exported from the PRC – Shandong Iron and Steel Company Limited, Laiwu Company. Australische Overheid (december 2015). Geraadpleegd op 3 april 2022.
* ↑ ArcelorMittal mag geen belang nemen in Chinese Laiwu Steel. De Tijd (14 december 2007). Geraadpleegd op 9 februari 2008.
# Xandaros acanthodes

Xandaros acanthodes is een borstelworm uit de familie Spionidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Xandaros acanthodes werd in 1981 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Maciolek.
# Sibatania mactata

Sibatania mactata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1875 door Felder.
# Witte kalkstippelkorst

De witte kalkstippelkorst (Bagliettoa calciseda) is een korstmos uit de familie Verrucariaceae. Hij komt alleen voor op steen, vaak op harde kalksteen. De fotobiont is groene alg.

## Determinatie
### Uiterlijke kenmerken

Het thallus is vaak begrensd door een dunne zwarte prothalline lijn. Het oppervlak is krijtwit tot witachtig grijs, glad, dof, doorlopend, vaak met fijne barstjes die uitstralen vanuit de peritheciën verbinden. De peritheciën zijn talrijk, bolvormig, volledig verzonken en laten gaatje achter. De diameter is 0,2–0,3 mm. Het heeft geen kenmerkende kleurreacties.

### Microscopische kenmerken

De periphysen zijn 20–30 µm lang. De sporen zitten per acht in de ascus. De ascosporen zijn hyaliene, enkelvoudig, ellipsoïde, vaak vervormd, 18–25 × 9–13 µm.

## Vergelijkbare soorten

Niet te verwarren met het zachte kalkstippelkorst (Verrucaria hochstetteri) die naast elkaar kan bestaan in dezelfde habitat, maar met veel grotere ascosporen heeft (29–35 × 16–20).

## Verspreiding

De witte kalkstippelkorst komt voor in Europa, Noord-Amerika, Australië en enkele Aziatische landen. In Nederland komt hij vrij zeldzaam voor. Hij is niet bedreigd en staat niet op de rode lijst.

## Foto's

* Sporen
* ↑ (en) Index Fungorum
* 1 2 BLWG Verspreidingsatlas Korstmossen
* 1 2 (en) Consortium of North American Lichen Herbaria
* ↑ (en) GBIF.org
# Witte kerk (Lochem)

De Witte kerk is een gereformeerde kerk in de Nederlandse plaats Lochem. De kerk is in 1905, nadat de gereformeerde gemeente in Lochem in 1895 gesticht was in gebruik genomen. De kerk, geheel in het wit, heeft een duidelijk portaal. Daarboven zijn drie rondboogvensters aangebracht met boven het zadeldak een kleine kerktoren. Boven op de toren is een windhaan aangebracht.
In de kerk is een orgel aanwezig van de gebroeders Reil, oorspronkelijk gemaakt voor de gereformeerde kerk van Boksum. Nadat deze samenging met de Sint-Margaretakerk, is het orgel in 2004 naar Lochem verplaatst. Aldaar werd deze geplaatst achter een front van de orgelbouwers Van Dam.

## Externe link

* Witte Kerk aan de Graaf Ottoweg 2 te Lochem - reliwiki.nl
* Protestantse gemeente Lochem (2014): Gebouwen
# Yelicones luteus

Yelicones luteus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Quicke, Chishti & Basibuyuk in 1996.
# Yelicones longigena

Yelicones longigena is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Areekul & Quicke in 2006.
# Yellandu

Yellandu is een nagar panchayat (plaats) in het district Bhadradri Kothagudem van de Indiase staat Telangana.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 42.417 mensen in Yellandu, waarvan 50% mannelijk en 50% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 70%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Yellapur

Yellapur is een panchayatdorp in het district Uttara Kannada van de Indiase staat Karnataka.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 17.938 mensen in Yellapur, waarvan 51% mannelijk en 49% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 73%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Yelko Gómez

Yelko Gómez (Chiriquí, 9 maart 1989) is een Panamees wielrenner.

## Overwinningen
### 2012

    3e etappe Ronde van Castilië en León

### 2014

    Panamees kampioen tijdrijden, Elite

### 2015

    Panamees kampioen tijdrijden, Elite

## Ploegen

* 2012 – Caja Rural
* 2013 – Caja Rural-Seguros RGA
* (en) Profiel op ProCyclingStats
# Shanghai Darts Masters 2016

De Shanghai Darts Masters was de eerste editie van de Shanghai Darts Masters. Het toernooi was onderdeel van de World Series of Darts. Het toernooi werd gehouden van 25 juni tot 26 juni 2016 in het Pullman Hotel, Shanghai. Michael van Gerwen won het toernooi door in de finale met 8-3 te winnen van James Wade.

## Deelnemers

Net als in elk World Series toernooi speelde ook hier 8 PDC Spelers tegen 8 darters uit het land/gebied waar het toernooi ook gehouden wordt. De deelnemers waren:
* Gary Anderson
* Michael van Gerwen
* Adrian Lewis
* Phil Taylor
* James Wade
* Dave Chisnall
* Raymond van Barneveld
* Peter Wright
* Paul Lim
* Scott MacKenzie
* Royden Lam
* Yunfei Jiang
* Yuanjun Liu
* Shiyan Lai
* Lihao Wen
* Jianhua Shen
2016 · 2017 · 2018
# Sidi Mahrez-moskee

De Sidi Mahrez-moskee (Arabisch: جامع سيدي محرز) is een moskee in Tunis, Tunesië. Het is een officieel historisch monument en bevindt zich in de medina van de stad.
Doordat het werd gebouwd door Mohamed Bey El Mouradi, een lid van de Tunesische dynastie, wordt het ook wel de Mohamed Bey El Mouradi-moskee genoemd. Hij liet het echter in 1692 bouwen ter ere van de patroonheilige van Tunis, Sidi Mahrez (951-1022). In de hoek van de moskee bevindt zich dan ook zijn graf.
De architectuur is sterk beïnvloed door de Ottomaanse architectuur en vertoont overeenkomsten met de Sultan Ahmetmoskee in Istanboel, met een centrale koepel en koepels op de vier hoeken van het plein van de gebedsruimte.
De polychrome tegels werden geïmporteerd uit İznik. De muur die richting Mekka wijst en de grote pilaren die de centrale koepel ondersteunen, werden ermee bedekt.
Het interieur van de moskee werd in de jaren '60 gerenoveerd.

## Galerij

* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Sidi Mahrez Mosque op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Xenopachys matthiesseni

Xenopachys matthiesseni is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Reitter.
# Xenopachys schurmanni

Xenopachys schurmanni is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Sama.