OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Waldmohr

Waldmohr is een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, en maakt deel uit van de Landkreis Kusel. Waldmohr telt 5.111 inwoners.

## Bestuur

De plaats is een Ortsgemeinde en maakt deel uit van de Verbandsgemeinde Waldmohr.
* 1 2 (de) Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz – Bevölkerungsstand 2020, Kreise, Gemeinden, Verbandsgemeinden
Adenbach · Albessen · Altenglan · Altenkirchen · Aschbach · Bedesbach · Blaubach · Börsborn · Bosenbach · Breitenbach · Brücken · Buborn · Cronenberg · Deimberg · Dennweiler-Frohnbach · Dittweiler · Dunzweiler · Ehweiler · Einöllen · Elzweiler · Erdesbach · Eßweiler · Etschberg · Föckelberg · Frohnhofen · Ginsweiler · Glan-Münchweiler · Glanbrücken · Gries · Grumbach · Haschbach am Remigiusberg · Hausweiler · Hefersweiler · Heinzenhausen · Henschtal · Herchweiler · Herren-Sulzbach · Herschweiler-Pettersheim · Hinzweiler · Hohenöllen · Homberg · Hoppstädten · Horschbach · Hüffler · Jettenbach · Kappeln · Kirrweiler · Konken · Körborn · Kreimbach-Kaulbach · Krottelbach · Kusel · Langenbach · Langweiler · Lauterecken · Lohnweiler · Matzenbach · Medard · Merzweiler · Nanzdietschweiler · Nerzweiler · Neunkirchen am Potzberg · Niederalben · Niederstaufenbach · Nußbach · Oberalben · Oberstaufenbach · Oberweiler im Tal · Oberweiler-Tiefenbach · Odenbach · Offenbach-Hundheim · Ohmbach · Pfeffelbach · Quirnbach/Pfalz · Rammelsbach · Rathsweiler · Rehweiler · Reichweiler · Reipoltskirchen · Relsberg · Rothselberg · Ruthweiler · Rutsweiler am Glan · Rutsweiler an der Lauter · Sankt Julian · Schellweiler · Schönenberg-Kübelberg · Selchenbach · Steinbach am Glan · Thallichtenberg · Theisbergstegen · Ulmet · Unterjeckenbach · Wahnwegen · Waldmohr · Welchweiler · Wiesweiler · Wolfstein
# Waldleiningen

Waldleiningen is een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, en maakt deel uit van de Landkreis Kaiserslautern. Waldleiningen telt 406 inwoners.

## Bestuur

De plaats is een Ortsgemeinde en maakt deel uit van de Verbandsgemeinde Enkenbach-Alsenborn.
* 1 2 (de) Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz – Bevölkerungsstand 2020, Kreise, Gemeinden, Verbandsgemeinden
Bann · Bruchmühlbach-Miesau · Enkenbach-Alsenborn · Erzenhausen · Eulenbis · Fischbach · Frankelbach · Frankenstein · Gerhardsbrunn · Hauptstuhl · Heiligenmoschel · Hirschhorn · Hochspeyer · Hütschenhausen · Katzweiler · Kindsbach · Kollweiler · Kottweiler-Schwanden · Krickenbach · Lambsborn · Landstuhl · Langwieden · Linden · Mackenbach · Martinshöhe · Mehlbach · Mehlingen · Mittelbrunn · Neuhemsbach · Niederkirchen · Niedermohr · Oberarnbach · Olsbrücken · Otterbach · Otterberg · Queidersbach · Ramstein-Miesenbach · Reichenbach-Steegen · Rodenbach · Schallodenbach · Schneckenhausen · Schopp · Schwedelbach · Sembach · Steinwenden · Stelzenberg · Sulzbachtal · Trippstadt · Waldleiningen · Weilerbach
# Walter de Smaele

Walter de Smaele (° Gent, 29 oktober 1931) was mede-organisator en bestuurder van de Cultuurbibliotheek Brugge.

## Jeugdjaren en studies

Na lagere school en klassieke humaniora te hebben doorlopen (1937-1950) aan het Sint-Lodewijkscollege in Brugge, trad hij in 1952 in bij de jezuïeten. Hij volgde de kandidaturen klassieke filologie, wijsbegeerte en theologie.
Hij behaalde de kandidatuur klassieke filologie voor de centrale examencommissie en het licentiaat wijsbegeerte met zijn proefschrift over de Phänomenologie des Geistes van Hegel, met als promotor professor Libert Vander Kerken.

## Loopbaan

Na 12 jaar bij de jezuïetenorde, vlak voor zijn priesterwijding, nam zijn leven in 1964 een andere wending. Hij trad uit het klooster en trouwde. Hij werd voortaan godsdienstleraar, eerst in het Rijkstechnisch Instituut in Roeselare, vervolgens in het Vrij Technisch Instituut in de Boeveriestraat in Brugge.

## De Cultuurbibliotheek

In 1964 kwam hij in contact met kanunnik Robrecht Stock (1904-2000), hoofdinspecteur van het katholiek onderwijs in het bisdom Brugge. Deze had sinds 1957 stappen gezet voor de oprichting van een bibliotheek voornamelijk gericht op onderwijsmateries en pedagogie. Hij vond in de Smaele de concrete uitvoerder van het project. Dit werd de aanvang van een decennialange samenwerking, die van de Smaele als het ware de mede-oprichter maakt van deze belangrijke, uit het privé-initiatief gesproten bibliotheek.
De Cultuurbibliotheek groeide uit tot een van de belangrijkste in zijn soort in België, voornamelijk op het gebied van publicaties over gespecialiseerde domeinen gewijd aan onderwijs en pedagogie. Uiteindelijk werkte de Smaele 51 jaar als bibliothecaris.

## Familie

De Smaele is de vader van vier kinderen, onder wie
* Henk de Smaele, doctor in de geschiedenis, hoogleraar aan de Universiteit Antwerpen, departement geschiedenis.
* Hedwig de Smaele, doctor in de communicatiewetenschappen, docente in de opleiding Master in de journalistiek aan de KU Leuven campus Brussel.

## Publicaties

* De zon als ster, in: Streven, jrg. XI, 1958, 1, p. 51-56
* Honderd jaar Darwin, in: Streven, jrg. XI, 1958, 9, p. 858-862
* Christendom en socialisme, een al te voorzichtige benadering?, Streven, 1976.
* In gebed, Sint-Pietersabdij & St. Godelieveabdij, 1989.
* Coöperatie Vrij Technisch Onderwijs West-Vlaanderen, Brugge, 1990 (een verzameling artikels betreffende ontwikkelingswerk, over een periode van twintig jaar gepubliceerd in: Schakel, schoolblad van VTI Brugge.)
* In memoriam kanunnik Robrecht Stock, in: Vlaanderen, 2000.
* De Cultuurbibliotheek in Brugge, in: Vlaanderen, jrg. 50, 2001, 5, p. 273-275.
* De schat van Antoon Lowyck, in: Haec Olim, 2008.
* Claudius Ptolomeus' Geographia in de Cultuurbiblioytheek, in: Haec Olim, 2010.
* Over de Cultuurbibliotheek. Kan ik helpen?, in: Haec Olim, 2010.
* De Cultuurbibliotheek: een bib met onderwijstraditie, in: Meta, 2013.

## Literatuur

* Beatrice DE CLIPPELEIR & Saskia SCHELTJENS, De bibliotheek als kunst. Een gesprek met Walter de Smaele, in : Bibliotheek- & archiefgids, jrg. 83 (2007), nr. 2, blz. 28-33
* Gedetailleerde geschiedenis van de Cultuurbibliotheek
# Round Lake (Illinois)

Round Lake is een plaats (village) in de Amerikaanse staat Illinois, en valt bestuurlijk gezien onder Lake County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 5842. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 16.220, een stijging van 10378 (177,6%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 9,3 km², waarvan 9,1 km² land en 0,2 km² water.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 4 km rond Round Lake.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Round-Lake op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Saint-Acheul

Saint-Acheul is een gemeente in het Franse departement Somme (regio Hauts-de-France) en telt 28 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Amiens.
Er was een jezuïetencollege gevestigd waar onder andere Joannes Baptista Malou, Walter Steins Bisschop en Armand Limnander de Nieuwenhove werden opgeleid.

## Stenen tijdperk

Jacques Boucher de Perthes vond in steengroeven nabij Saint-Acheul in 1837 vuurstenen gereedschappen die later tot erkenning van het stenen tijdperk als belangrijke ontwikkelingsfase in de menselijke geschiedenis zou leiden.
* Kerk van Saint-Acheul

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Acheul bedraagt 3,1 km², de bevolkingsdichtheid is dus 9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Acheul met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Externe link

* (fr) Statistische informatie op de website van INSEE
* ↑ Populations légales 2021.
# Sains-les-Marquion British Cemetery

Sains-les-Marquion British Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog en gelegen in het Franse dorp Sains-lès-Marquion (Pas-de-Calais). De begraafplaats werd ontworpen door Wilfred Von Berg en ligt aan het kruispunt van de Rue du Calvaire met de Route de Marquion, op 600 m ten zuidoosten van het dorpscentrum (Église Sainte Saturnine). Omdat het terrein hoger ligt dan het straatniveau bestaat de toegang uit een tiental treden. De begraafplaats heeft een nagenoeg rechthoekig grondplan met een oppervlakte van ongeveer 722 m² en is omgeven door een natuurstenen muur. Het Cross of Sacrifice staat in de westelijke hoek. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission.
De begraafplaats telt 254 doden waarvan 28 niet geïdentificeerde.

## Geschiedenis

Het dorp werd op 27 september 1918 door 1st Canadian Division veroverd. De volgende dag werd de begraafplaats gestart door eenheden van de 3rd Canadian Infantry Brigade en werd tot midden oktober 1918 gebruikt. Na de wapenstilstand werd ze nog uitgebreid met graven die afkomstig waren uit het omliggende slagveld en het kerkhof van Marquion. De grote meerderheid van de slachtoffers zijn leden van de Canadian Infantry en de Canadian Field Artillery.
Er liggen nu 69 Britten (waaronder 20 niet geïdentificeerde), 176 Canadezen (waaronder 8 niet geïdentificeerde) en 1 Australiër begraven.

## Graven
### Onderscheiden militairen

* Walter De Mayhew King, kapitein bij de Canadian Light Horse; Robert Bickerdike, kapitein bij het West Yorkshire Regiment (Prince of Wales's Own); Armine Frank Norris, luitenant bij het Canadian Machine Gun Corps en William Proudfoot, luitenant bij de Canadian Infantry werden onderscheiden met het Military Cross (MC).
* Edwin Evans, compagnie sergeant-majoor bij de Canadian Infantry werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM).
* nog 14 militairen ontvingen de Military Medal (MM). Korporaal R. Leavitt en soldaat Donald McGregor Stewart ontvingen deze onderscheiding tweemaal (MM and Bar).

### Alias

* soldaat Reginald Sergeant Salsbury diende onder het alias John Reginald Salsbury bij de Canadian Infantry.
* The War Graves Photographic Project (coördinaten)
* (en) Informatie over de begraafplaats op de website van de CWGC
* (en) Sains-les-Marquion British Cemetery op de website van webmatters.net
# Saint-Amans-des-Cots

Saint-Amans-des-Cots is een gemeente in het Franse departement Aveyron (regio Occitanie) en telt 771 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Rodez.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Amans-des-Cots bedraagt 40,9 km², de bevolkingsdichtheid is 18,9 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Saint-Laurent-la-Vallée

Saint-Laurent-la-Vallée is een gemeente in het Franse departement Dordogne (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 270 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Sarlat-la-Canéda.
* Saint-Laurent-la-Vallée
* Kerk van Saint-Laurent-la-Vallée
* Gemeentehuis

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Laurent-la-Vallée bedraagt 15,2 km², de bevolkingsdichtheid is 17,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Laurent-la-Vallée met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Saint-Laurent-le-Minier

Saint-Laurent-le-Minier is een gemeente in het Franse departement Gard (regio Occitanie) en telt 362 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Le Vigan.
Saint-Laurent-le-Minier ligt aan de rivier de Vis.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Laurent-le-Minier bedraagt 13,1 km², de bevolkingsdichtheid is 27,6 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Laurent-le-Minier met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Vroegnieuwhoogduits

Het Vroegnieuwhoogduits werd van ongeveer 1350 tot 1650 gesproken in grote delen van Duitsland en was de directe voorloper van het moderne Nieuwhoogduits. Het Vroegnieuwhoogduits was ontstaan uit het Middelhoogduits. De grens tussen deze twee historische fasen van het Duits is niet scherp; zo laten sommige taalkundigen zoals de gebroeders Grimm het Vroegnieuwhoogduits (of eigenlijk alleen het Nieuwhoogduits) pas beginnen met de door Maarten Luther vertaalde Lutherbijbel van 1545. Wel is iedereen het erover eens dat de periode van het Nieuwhoogduits is begonnen met de Vrede van Westfalen uit 1648.
Het scherp afbakenen van de periode van het Vroegnieuwhoogduits is vooral cultureel-historisch bepaald. Zowel Luthers gedichten en Bijbelvertaling als zijn geschriften die met de reformatie te maken hadden leverden de Duitse taal een hoop nieuwe woorden op. De periode van het Vroegnieuwhoogduits valt ook samen met de uitvinding van de boekdrukkunst en de tijd waarin het Duitse proza belangrijker werd dan de poëzie.

## Fonologie en morfologie

Het Vroegnieuwhoogduits wordt ten opzichte van het Middelhoogduits gekenmerkt door een aantal belangrijke klankverschuivingen, die soms al eerder begonnen waren maar nu in het hele Hoogduitse taalgebied doordrongen en later ook in de spelling werden weergegeven. Op het fonologische vlak werd de overgang van het Middelduits naar het Vroegnieuwhoogduits vooral gekenmerkt door veranderingen in de articulatie van lange klinkers en diftongen. De belangrijkste zijn: het langer worden van klinkers in open lettergrepen, de Vroegnieuwhoogduitse monoftongering, de Vroegnieuwhoogduitse diftongering en/of de breking van reeds bestaande diftongen (bijvoorbeeld de transitie [ei] → [ai]) en de overgang van een alveolare naar een palato-alveolare fricatief, bijvoorbeeld slafen→ schlafen. Dit manifesteerde zich met name in de vervoegingen en in lettergreepstructuren. Als het gevolg van het wegvallen van veel onbeklemtoonde klinkers werd ook de verbuiging in het Vroegnieuwhoogduits een heel stuk vereenvoudigd.

## Voorbeeldtekst

| Luther, 1545 | Modern Duits |
| Im anfang war das Wort, vnd das Wort war bey Gott, vnd Gott war das Wort, das selbige war im anfang bey Gott. Alle ding sind durch dasselbige gemacht, vnd on das selbige ist nichts gemacht, was gemacht ist. Jn jm war das Leben, vnd das leben war das Liecht der Menschen, vnd das liecht scheinet in der finsternis, vnd die Finsternis habens nicht begriffen. | Im Anfang war das Wort, und das Wort war bei Gott, und Gott war das Wort. Dasselbe war im Anfang bei Gott. Alle Dinge sind durch dasselbe gemacht, und ohne dasselbe ist nichts gemacht, was gemacht ist. In ihm war das Leben, und das Leben war das Licht der Menschen. Und das Licht scheint in der Finsternis, und die Finsternis hat nicht ergriffen. |
# Walterus van Hout

Walterus Henricus Hubertus van Hout (Helmond, 22 juni 1908 – 's-Hertogenbosch, 6 januari 1958) was burgemeester van het Nederlandse Nistelrode.

## Levensloop

Hij werd geboren als zoon van Marinus Petrus Wilhelmus van Hout (1870–1942, manufacturier en later burgemeester van Helmond) en van Cornelia Rademaker (1864–1931).
In 1936 werd Van Hout benoemd tot burgemeester van Nistelrode. Hij bekleedde deze functie tot hij in 1943 werd opgenomen in tuberculose-sanatorium Berg en Bosch in Bilthoven (provincie Utrecht). Zijn taak werd overgenomen door de locoburgemeesters Martinus van den Hurk van 1942 tot 1944 en Janus Bosch van 1944 tot 1945.
In 1945 keerde Van Hout terug op zijn post als burgemeester, toen de linies van de Duitsers geslecht waren en hij terug kon naar zijn gezin en zijn gemeente.
Na een kortstondig ziekbed overleed Van Hout op 6 januari 1958 in het ziekenhuis Johannes de Deo in 's-Hertogenbosch.

## Lidmaatschappen

Van Hout was lid van allerhande katholieke genootschappen:
* de Retraitepenning;
* Onze Lieve Vrouw van Altijddurende Bijstand;
* het Heilig Hart van Jezus;
* de Voortplanting van het Geloof;
* 't Penningske van Sint Antonis;
* de Aartsbroederschap van O.L. Vrouw van Rust. Deze broederschap werd opgericht door Paus Leo XIII.

## Literatuur

* Kent u ze nog de Nistelrodenaren, Zaltbommei, Europese Bibliotheek.
# Walthall

Walthall is een plaats (village) in de Amerikaanse staat Mississippi, en valt bestuurlijk gezien onder Webster County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 170. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 165, een daling van 5 (-2,9%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 2,5 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 28 km rond Walthall.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Walthall op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Saint-Jean-d'Illac

Saint-Jean-d'Illac is een gemeente in het Franse departement Gironde (regio Nouvelle-Aquitaine). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Bordeaux. Saint-Jean-d'Illac telde op 1 januari 2021 9.304 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Jean-d'Illac bedroeg op 1 januari 2021 120,58 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 77,2 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Saint-Jean-d'Ormont

Saint-Jean-d'Ormont is een gemeente in het Franse departement Vosges (regio Grand Est) en telt 182 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saint-Dié-des-Vosges.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Jean-d'Ormont bedraagt 5,3 km², de bevolkingsdichtheid is 34,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Jean-d'Ormont met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Wardrecques

Wardrecques (Nederlands: Werdrik) is een gemeente in het Franse departement Pas-de-Calais (regio Hauts-de-France). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Sint-Omaars. Wardrecques telde op 1 januari 2021 1.346 inwoners.

## Naam

De oudste vermelding van de plaatsnaam is uit 1096 als Werdric en is afgeleid van de Frankische mannelijke voornaam Werrecho of Werdher. De huidige naam is daarvan een Franstalige fonetische nabootsing.
De spelling van de naam van het dorp heeft door de eeuwen heen gevarieerd. Chronologisch heette het achtereenvolgens: Werdric (1096), Gueldreca (1119), Werdereke (1145) en Werdreque (1334). Hierna kreeg en behield het zijn huidige naam en spellingswijze.
De naam van de plaats luidt in het Frans-Vlaams: Werdrik..

## Geografie

De oppervlakte van Wardrecques bedroeg op 1 januari 2021 3,72 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 361,8 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Wardour Street

Wardour Street is een straat in de Londense wijk Soho in het district (borough) City of Westminster. De eenrichtingsstraat loopt van Leicester Square in het zuiden door Chinatown en langs Shaftesbury Avenue naar Oxford Street in het noorden.

## Historiek

Het huidige traject van Wardour Street komt reeds voor op een stadsplan uit 1585. Toen was het een deel van een weg van Londen naar het toen nog landelijke Uxbridge. Op de kaart staat de naam Colmanhedge Lane. Op een stadsplan uit het midden van de 17de eeuw wordt vermeld dat de straat 24 huizen telt, alsmede een gokhuis en een grote molen (ruwweg gesitueerd ter hoogte van de huidige Great Windmill Street). De naam Colmanhedge Lane werd niet meer vermeld en een later stadsplan uit 1682 toont dat de weg in drie delen werd gesplitst: So Ho in het noorden, Whitcomb Street in het midden en Hedge Lane in het zuiden. In het midden van de 18de eeuw verschuiven de grenzen en er verschijnen nieuwe benamingen: Wardour Street, Old Soho, Princes Street, Whitcomb Street en Hedge Lane. Op het einde van de eeuw blijven enkel Wardour Street, Princes Street en Whitcomb Street over. De huizen hebben dan ook individuele huisnummers. Een gedetailleerd stadsplan uit 1871 vermeldt enkel nog Wardour Street en Whitcomb Street. Behalve een rationeler nummering van de huizen in 1897 is de situatie tot op heden ongewijzigd gebleven.

## Trivia

In de late jaren van de 19de eeuw was Wardour Street vooral bekend voor de vele tweederangs kunst- en meubelzaken. Vooral verschillende leden van een zekere familie Wright baatten hier tussen 1827 en 1919 verschillende zaken uit. In de 20ste eeuw was Wardour Street het centrum van de Britse filmindustrie, maar tegen het einde van de eeuw hadden heel wat productie- en distributiehuizen zich elders gevestigd. Alleen onafhankelijke filmbedrijfjes en post-productiehuizen bleven achter. Van 1964 tot 1988 was op het nummer 90 de bekende Marquee Club gevestigd.
# Wanamassa

Wanamassa is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat New Jersey, en valt bestuurlijk gezien onder Monmouth County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 4551.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 2,9 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 4 km rond Wanamassa.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Wanamassa op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
# Saint-Bonnet-de-Cray

Saint-Bonnet-de-Cray is een gemeente in het Franse departement Saône-et-Loire (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 412 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Charolles.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Bonnet-de-Cray bedraagt 23,1 km², de bevolkingsdichtheid is 17,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Bonnet-de-Cray met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Saint-Bonnet-Tronçais

Saint-Bonnet-Tronçais is een gemeente in het Franse departement Allier (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 789 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Montluçon.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Bonnet-Tronçais bedraagt 27,7 km², de bevolkingsdichtheid is 28,5 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Bonnet-Tronçais met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
* ↑ Populations légales 2021.
# Microstelma vestale

Microstelma vestale is een slakkensoort uit de familie van de Rissoidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1943 door Rehder.
# Rhipidoxylomyia minor

Rhipidoxylomyia minor is een muggensoort uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Mamaev.
# Rhodanthidium sticticum

Rhodanthidium sticticum is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1787 door Fabricius.
# Rhodanthidium hissarense

Rhodanthidium hissarense is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Mavromoustakis.