OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jakoet (paard)

De jakoet is een stevig gebouwd paardje van pony-formaat uit Jakoetië, een uitgestrekt gebied in het arctische deel van Siberië.

## Kenmerken

De jakoet kan onder buitengewoon harde omstandigheden overleven. Zo kan hij bij temperaturen van -50 graden Celsius warm blijven en voedsel vinden onder een dikke sneeuwlaag. Hij heeft een dunne zomer- en een dikke wintervacht met zeer lang en dicht haar. In de winter kan het dier teren op vetreserves en gaat het ademritme met vijftig procent omlaag, van twintig naar tien tot twaalf ademhalingen per minuut.
Als vachtkleur ziet men vaak lichte kleuren, zoals schimmel of een vaalgrijze wildkleur met aalstreep en donkere benen, maar bruin en vos komen ook voor. De jakoetpony heeft een lange rug, een korte nek, steile schouders en een diepe borst. Zijn stokmaat ligt tussen 132 en 140 centimeter.

## Geschiedenis en herkomst

Het ras komt voor in arctisch Siberië in Rusland en wordt onderverdeeld in drie verschillende types: een zeer oorspronkelijk noordelijk type en daarnaast een groter en een kleiner zuidelijk type. Dat eerste type is familie van het przewalskipaard, terwijl het laatste, veronderstelt men, de enige nog levende afstammeling is van het uitgestorven toendrapaard, dat tot de vier oertypes van alle paarden behoorde.

## Gebruik

De jakoet is een veelzijdig paard dat door de lokale bevolking als rijdier, als trekdier en als lastdier wordt gebruikt. Bovendien wordt het vlees van dit paard gegeten en wordt de melk van de merries gedronken en verwerkt tot koemis. Omdat de jakoet voorkomt in een gebied waar grondstoffen schaars zijn, wordt zijn huid ook benut om er leer van te maken.

## Overige

Net als de Kazakh is de jakoet van een overeenkomstig type als het przewalskipaard, maar hij valt te onderscheiden door zijn kleur en de textuur van zijn vacht.
De naamgevers van dit dier, het volk van de Jakoeten houden hun paarden veelal in een halfwilde staat, vergelijkbaar met rendieren. Een groot deel van de kudde wordt gebruikt als leverancier van melk, vlees en leer en alleen de allerbeste dieren worden afgericht als rijdier. Deze worden dichter bij de nederzetting gehouden en in de winter bijgevoerd met hooi.
Dit paard is zo goed aangepast aan het koude klimaat (met temperatuurverschillen van 38 graden in de zomer tot -50 graden Celsius in de winter) dat het in het begin van de 20e eeuw gebruikt is in poolexpedities, zoals in de beroemde (overigens mislukte) expeditie naar Antarctica van Robert Falcon Scott in 1912.
De dieren worden tegenwoordig ook in wildreservaten gehouden, zoals het pleistoceen park bij Tsjerski. Wellicht kan deze pony in de toekomst in de natuur de ecologische niche van het uitgestorven wilde toendrapaard innemen.
# Jan ter Borch

Jan ter Borch was een Nederlandse kunstenaar die actief was tussen 1624 en 1646. Hij werd geboren te Buren, in de periode 1610 – 1620.
Hij was waarschijnlijk een familielid van Gerard ter Borch de Jonge. Hij werd rond 1624 opgeleid door Paulus Moreelse en maakte genrestukken. Het weinige werk dat van hem bekend is doet ook denken aan het werk van Gerard van Honthorst. Hij was werkzaam in Utrecht, Zwolle en Buren.

## Werk

* Het leesuurtje, 1635, Rijksmuseum Amsterdam
* Pijprokende man, rond 1612, (toeschrijving), Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam
* Lezende jongeman in zijn atelier bij avond, verblijfplaats onbekend

## Literatuur

* Alison M. Kettering, Borch, Jan ter in: Allgemeines Künstlerlexikon. deel 12, p. 666
* Allgemeines Lexikon der bildenden Künstler von der Antike bis zur Gegenwart Leipzig [Thieme Becker] dl. 4 (1910), p. 338
* ↑ Of in het nabijgelegen Huis Buren, de bron vermeldt enkel Buren.
* ↑ Museum Boijmans Van Beuningen: Jan ter Borch Geraadpleegd 26 mei 2017
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 10686
* Union List of Artist Names: 500025887
* Virtual International Authority File: 95841329
* WorldCat (via VIAF): 95841329
# Basiliek en klooster van Onze-Lieve-Vrouw van Troost

De Basiliek van Onze-Lieve-Vrouw van Troost te Vilvoorde is de kloosterkerk van de karmelietessen, een contemplatieve orde, waarvan gebed, stilte, liturgie en gastvrijheid de bouwstenen zijn. De toegang tot dit bedevaartsoord ligt aan de Leuvensestraat. De jaarlijkse bedevaartsmis wordt op de 3e zondag na Pasen gevierd.
De kerk werd opgericht door de stichter van de karmelietessen (Johannes Soreth). Er bestaan zo maar drie kerken en de Troostkerk is de enige die onafgebroken als kerk in gebruik bleef. Ze heeft een zeshoekige, laatgotische barokke centraalbouw uit 1663-1665.
In het koor bevindt zich het beeld van Onze-Lieve-Vrouw-van-Troost uit de 13e eeuw. Het werd waarschijnlijk geschonken door Sofia van Thüringen, echtgenote van Hendrik II van Brabant.
In de noordertoren bevindt zich een deur en een getralied raam, waarachter zich het slotklooster bevindt.

## Geschiedenis

In de 13e eeuw vestigden begijnen zich even buiten Vilvoorde in Peutie. In 1469, na de verwoesting van Luik door Karel de Stoute trok een groep karmelietessen naar het Vilvoordse begijnhof dat de naam Onze-Lieve-Vrouw ten Troost droeg.
Sofia, de echtgenote van hertog Hendrik II schonk het miraculeuze Mariabeeld aan de begijnen en liet het begijnhof groter en ruimer maken.
In 1575 trok voor het eerst een processie door de straten van Vilvoorde op de 3e zondag na Pasen. Dit was het prille begin van de huidige Troostkermis.
Tijdens de Beeldenstorm kreeg Vilvoorde het bevel de stad in optimale staat van verdediging te brengen. Alle huizen buiten de stad, waaronder het begijnhof moesten afgebroken worden. In 1633 werd de Steevoortkapel gebouwd ter herinnering aan deze gebeurtenis. De zusters verhuisden binnen de stad, waar ze het Sint-Niklaasgasthuis toegewezen kregen.
Na 1578 gingen de zusters tot vijfmaal toe op de vlucht met het miraculeuze mariabeeldje. In 1641 begon men met de bouw van de huidige Troostkerk. Twee jaar later was de kerk voltooid.
Na een vrij lange periode van rust brak het sombere einde van de 18e eeuw aan. De zusters werden door de Franse revolutionairen verdreven en hun eigendom werd verkocht. Na het concordaat met Napoleon konden de zusters terugkeren naar hun klooster.
Tot 1966 behoorde de Vilvoordse karmel tot de Antieke Observantie (geschoeide Karmel). Thans maakt dit klooster deel uit van de Teresiaanse Hervorming.
In 1995 werd de Vriendenkring van de Troost opgericht, onder andere met het oog op de financiering van de restauratie van de kerk. De eerste fase daarvan werd in 1997 beëindigd.
Aan de ingang in de Leuvensestraat bevindt zich sinds 5 april 2006 een Mariabeeld van de hand van Rik Poot : Onze Lieve Vrouw van Troost in Nood.
De kerk werd op 7 mei 2006, tijdens het weekeinde van de Troostkermis, verheven tot basiliek.
* Luk Biesemans, Rijkdom van stilte en rust, 2006
* Inventaris Onroerend Erfgoed
* ONZE-LIEVE-VROUW VAN TROOST BASILIEK - dentroost.be (gearchiveerd)
# Barra de São Miguel (Alagoas)

Barra de São Miguel is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Alagoas. De gemeente telt 7.572 inwoners (schatting 2009).
De gemeente grenst aan Marechal Deodoro, Roteiro en São Miguel dos Campos.
# Baranduin

De Baranduin, door de Hobbits verbasterd tot Brandewijn (Nederlands) of Brandywine (Engels), is een rivier in Midden-aarde, de fictieve wereld in de werken van J.R.R. Tolkien.
De Baranduin heeft een lengte van 550 mijl en is de op drie na langste rivier in Midden-aarde, na de Anduin, de Running en de Gwathló.
De Brandewijn ontspringt in Nenuial, het Avondschemermeer in het noorden van Eriador. De rivier stroomt ongeveer 60 mijl oostwaarts en buigt dan naar het zuiden. Na nog eens 120 mijl stroomt ze ten oosten van de Gouw. De rivier vormde oorspronkelijk voor de hobbits de grens van de veilige wereld. De familie Brandebok is echter eens de rivier overgestoken en heeft aan de oostkant Bokland gesticht, een smalle strook dichtbevolkt land grenzend aan duistere Oude Woud. De Bokkelburgers worden daarom als 'vreemde' Hobbits beschouwd. Wanneer de bomen in het woud de afscheidende haag aanvallen, de verdediging van Bokland, drijven de Hobbits hen terug. Sindsdien bezoeken zij het woud niet vaak meer. De hoofdstad van deze provincie is de Brandeburcht, een groot kasteel op de heuvel. De enige grote oversteekplaatsen in de Gouw zijn de Brandewijnbrug op de Oostelijke Weg, het Bokkelburger Veer en Sarn Ford in het Zuiderkwartier.
De rivier raakt het Oude Woud aan de zuidkant en maakt dan een bocht naar het zuidwesten, waar ze een oude weg oversteekt bij Sarn Ford en naar het noorden van het ontvolkte Minhiriath stroomt voor uit te monden in de Belegaer ten noorden van de beboste streek Eryn Vorn.

## Zijrivieren

Er worden geen zijrivieren van de Brandewijn gegeven, behalve in of dicht bij de Gouw: Het Water, de Stokbeek en de Klaarbeek in de Gouw en de Wilgewinde uit het Oude Woud In de rivier ligt het Ringeleiland net boven de Brandewijnbrug

## De naam

De naam Baranduin is Sindarijns voor goudbruine rivier. De Hobbits van de Gouw verbasterden dit tot Branda-nîn, wat grenswater betekent in het originele Hobbitische Westron. Later werd dit weer omgevormd tot Bralda-hîm, sterk bier, een verwijzing naar de kleur van het water, wat Tolkien weergeeft in het Engels als Brandywine, het Nederlandse Brandewijn.
Zie ook: Lijst van koningen van Arnor · Lijst van koningen van Arthedain · Lijst van hoofden van de Dúnedain
Adorn · Anduin (de Grote Rivier) · Angren (Isen) · Baranduin (Brandewijn) · Betoverde Rivier · Bruinen (Luidwater) · Carnen (Roodwater) · Celduin (Running) · Celebrant (Zilverlei) · Celos · Ciril · Deemril · Dieptestroom · Erui · Gilrain · Glanduin (Grensrivier) · Glanhir (Meringstroom) · Gwathló (Grauwel) · Harnen (Zuiderrivier) · Lefnui · Lhûn (Lune) · Limlicht · Mitheithel (Grijsvloed) · Morgulduin · Morthond · Nimrodel · Ninglor (Lis) · Onodló (Entwas) · Poros · Rhimdath · Ringló · Serni · Sirith · Sirannon (Poortstroom) · Sneeuwborn · Het Water · Wilgewinde · Woudrivier
# Jacob Willemsz. Delff (II)

Jacob Willemsz. Delff ook wel aangeduid als 'de Jongere' (Delft, 1619 - aldaar, 12 juni 1661) was een Nederlands kunstschilder. Hij vervaardigde voornamelijk portretten.
Delff was een kleinzoon van de portretschilder Jacob Willemsz. Delff (I). Zijn ouders waren Willem Jacobsz. Delff, eveneens portrettist, en Geertruid van Miereveld, een dochter van de schilder Michiel Jansz. van Mierevelt. Zijn beide ooms oefenden ook het schildersvak uit: Cornelis Jacobsz. Delff (1570-1643) was stillevenschilder en Rochus Delff (1567-1617) was portrettist.
Jacob Delff werd in 1641 lid van het plaatselijke Sint-Lucasgilde. Op 22 januari 1642 trouwde hij met de adellijke toen 19-jarige Anna van Hoogenhouck (1622-1678). Zij kregen een dochter, Geertruid.
# Bart Carlier (atleet)

Bart Carlier (1970) is een Belgische atleet, die gespecialiseerd is in de sprint. Hij werd zesmaal Belgisch kampioen.

## Loopbaan

Carlier werd in 1989 indoorkampioen op de 200 m. Tussen 1991 en 1994 werd hij tweemaal opeenvolgend outdoor en driemaal opeenvolgend indoor Belgisch kampioen op de 400 m. Hij was aangesloten bij Olympic Essenbeek Halle en Track Club Brussels.

## Belgische kampioenschappen
### Outdoor

| Onderdeel | Jaar |
| 400 m | 1991, 1992 |

### Indoor

| Onderdeel | Jaar |
| 200 m | 1989 |
| 400 m | 1992, 1993, 1994 |

## Persoonlijke records
### Outdoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 300 m | 34,29 s | 25 april 1992 | Lommel |
| 400 m | 46,59 s | 15 juni 1991 | Vilvoorde |

### Indoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 200 m | 21,77 s | 23 januari 1994 | Gent |
| 400 m | 47,68 s | 16 februari 1992 | Gent |

## Palmares
### 200 m

* 1989: 1 BK indoor AC – 21,87 s

### 400 m

* 1989: DNS series EK U20 te Varazdin
* 1989: 3 BK AC – 47,88 s
* 1991: 1 BK AC – 46,86 s
* 1992: 1 BK indoor AC – 47,68 s
* 1992: 1 BK AC – 47,24 s
* 1993: 1 BK indoor AC – 47,99 s
* 1994: 1 BK indoor AC – 48,77 s
* Clubrecords outdoor op website OEH
* Clubrecords indoor op website OEH
* Uitslagen EK U20 op website EAA
# Jacob Wukie

Jacob Wukie (Massillon, 11 mei 1986) is een Amerikaans boogschutter.

## Carrière

Wukie nam deel aan de Olympische Spelen in 2012 waar hij individueel werd uitgeschakeld in de tweede ronde, hij wist in de landencompetitie met zijn teamgenoten de zilveren medaille te winnen na verlies in de finale. Hij kende zijn grootste successen als onderdeel van de Amerikaanse ploeg in de World Cup met enkele podia. In 2020 nam hij opnieuw deel aan de Olympische spelen. Hij kon de derde ronde bereiken waar hij werd uitgeschakeld door landgenoot Brady Ellison, hij wist te winnen van de hoger geplaatste Andrés Aguilar en Riau Ega Agatha in de eerste en tweede ronde.

## Erelijst
### Olympische Spelen

* 2012: 2 Londen (team)

### Pan-Amerikaans kampioenschap

* 2010: 2 Mexico (individueel)
* 2010: 1 Mexico (team)

### World Cup

* 2009: 3 Santo Domingo (team)
* 2011: 3 Antaya (team)
* 2012: 1 Shanghai (team)
* 2012: 1 Ogden (team)
* 2013: 3 Medellín (team)
* https://worldarchery.sport/profile/5136/jacob-wukie/biography
# Bathystyeloides dubius

Bathystyeloides dubius is een zakpijpensoort uit de familie van de Styelidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1984 voor het eerst geldig gepubliceerd door het echtpaar Claude en Francoise Monniot.
* ↑ Sanamyan, K.; Monniot, C. (2012). Bathystyeloides dubius C. & F. Monniot, 1984. In: Shenkar, N.; Gittenberger, A.; Lambert, G.; Rius, M.; Moreira Da Rocha, R.; Swalla, B.J.; Turron, X. (2012) Ascidiacea World Database. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species
* ↑ Monniot, C.; Monniot, F. (1984). Tuniciers benthiques récoltés au cours de la campagne Abyplaine au large de Madère (Benthic tunicates collected during the Abyplaine cruise off Madeira). Annales de l'Institut océanographique. 60(2): 129-142
# Barry Wilmore

Barry Eugene (Butch) Wilmore (Murfreesboro, 29 december 1962) is een Amerikaans ruimtevaarder. Wilmore zijn eerste ruimtevlucht was STS-129 met de spaceshuttle Atlantis en vond plaats op 16 november 2009. Tijdens deze missie werden de EXPRESS Logistics Carrier 1 en 2 naar het Internationaal ruimtestation ISS gebracht.
Wilmore maakte deel uit van NASA Astronautengroep 18. Deze groep van 17 ruimtevaarders begon hun training in 2000 en had als bijnaam The Bugs.
In totaal heeft Wilmore twee ruimtevluchten op zijn naam staan, waaronder een missie naar het Internationaal ruimtestation ISS. Tijdens zijn missies maakte hij vier ruimtewandelingen.
Wilmore is gezagvoerder van Starliner-testvlucht Boe-CFT.

## Externe link

* (en) Biografie op NASA.gov, augustus 2015, geraadpleegd 26 april 2016
* (en) Biografie op Spacefacts.de, 12 maart 2015, geraadpleegd 26 april 2016
# Jane Bond, geheim agente

Jane Bond, geheim agente (Engels: Jane Bond, Secret Agent) is een Britse stripreeks die werd getekend door Mike Hubbard (Ernest Alfred Hubbard, 1902-1976).

## Inhoud

Het titelpersonage Jane Bond is de jonge blonde geheim agente. Ze werd geboren in de Verenigde Staten, maar groeide op in Italië. Ze werkt voor de fictieve in Los Angeles gevestigde World Police Force (afgekort tot Worldpol), een internationale organisatie die in het verhaal verantwoordelijk is voor de vrede en veiligheid in de vrije wereld. Jane moet het in de verhalen opnemen tegen het criminele meesterbrein Leopold.
Hoewel de naam van de geheim agente een verwantschap suggereert met haar mannelijke tegenbeeld James Bond, wordt daar in de strip geen melding van gemaakt. Waarschijnlijk omdat daarvoor geen toestemming is gegeven door de eigenaren van de rechten van de werken van Ian Fleming.

## Publicatie

De stripreeks werd van 1967 tot 1970 gepubliceerd, in Engeland in het tijdschrift Princess Tina (later Tina) en in Nederland in de Nederlandse versie van dat tijdschrift. In 1970 gaf uitgeverij De Spaarnestad een album uit met de titel Jane Bond - Geheim agente.
* ↑ Comiclopedia, geraadpleegd op 20 januari 2022. Gearchiveerd op 9 juni 2023.
* ↑ lastdodo.nl, geraadpleegd op 20 januari 2020. Gearchiveerd op 20 januari 2022.
# Barry Venison

Barry Venison (Consett, 16 augustus 1964) is een voormalig profvoetballer uit Engeland, die als verdediger speelde.

## Clubcarrière

Venison speelde voor achtereenvolgens Sunderland, Liverpool, Newcastle United, Galatasaray en Southampton. Met Liverpool won hij tweemaal de Engelse landstitel, en even zo vaak de FA Cup.

## Interlandcarrière

Venison kwam in totaal twee keer uit voor de nationale ploeg van Engeland in de periode 1994–1995. Onder leiding van bondscoach Terry Venables maakte hij zijn debuut op 7 september 1994 in de vriendschappelijke thuiswedstrijd tegen de Verenigde Staten (2-0) in Londen.

## Erelijst
### Liverpool

* Engels landskampioen
    1988, 1990
* FA Cup
    1989, 1992

### Newcastle United

* Football League First Division
    1993
# Jacob van Prooijen

Jacob van Prooijen (Dirksland, 5 juli 1912 - 3 april 1991) was een Nederlands predikant van de Oud Gereformeerde Gemeenten van Grafhorst, Stavenisse en Rhenen.
Van Prooijen was in 1954 oprichter van de Nederlandse Vereniging tot bevordering van de Zondagsrust en de Zondagsheiliging. Hij heeft veel voor deze vereniging betekend en is er tot zijn overlijden voorzitter van gebleven.
Van Prooijen overleed in 1991 en is begraven in Rhenen.

## Literatuur

* J.M. Vermeulen, Het dierbaarste geschenk, (De Groot Goudriaan) oktober 2001
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9043 3872
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 15569782X
* Virtual International Authority File: 284059909
* WorldCat (via VIAF): 284059909
# Jaton sinespina

Jaton sinespina is een slakkensoort uit de familie van de Muricidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Vermeij & Houart.
# Jatropha unicostata

Jatropha unicostata is een plantensoort uit de wolfsmelkfamilie (Euphorbiaceae). Het is een succulente doornloze houtachtige struik of kleine boom die een groeihoogte kan bereiken tot 2 meter hoog. De struik heeft een bleekkleurige schors en glanzend groene bladeren. De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN geklasseerd als 'niet bedreigd'.
De soort komt voor op het bij Jemen behorende eiland Socotra. Hij groeit daar in gebieden met semi-bladverliezend struikgewas op kalkstenen bodems, veelal samen met de plantensoort Adenium socotranum.
* 1 2 (en) Jatropha unicostata op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Jatropha unicostata Balf.f. Kew Royal Botanic Gardens
* ↑ (en) Jatropha unicostata Balf.f. Llifle - The Encyclopedia of Succulents
# Jan ten Hoopen

Jan ten Hoopen kan verwijzen naar:
* Jan ten Hoopen (politicus) (1946), politicus en Tweede Kamerlid voor het CDA
* Jan ten Hoopen (zanger) (1946), een Nederlands zanger
* Jan ten Hoopen (voetballer), een voormalig Nederlands voetballer van ADO, SC Cambuur en Hermes DVS
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jan ten Hoopen en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Bart Maddens

Bart Maddens (22 november 1963) is een Vlaamsgezind hoogleraar en politicoloog aan de faculteit Sociale wetenschappen van de KU Leuven.
Hij doctoreerde aan dezelfde universiteit en maakt er deel uit van het KU Leuven Instituut voor de Overheid. Hij doceert er onder meer het opleidingsonderdeel Politieke partijen. Hij publiceerde over het Belgische kiesstelsel, de financiering van de politieke partijen in België en over nationalistische bewegingen en partijen in Europa.
Hij was eerder secretaris van het Centrum voor Staatshervorming van het Vlaams Parlement. Hij is lid van de Gravensteengroep, die academici, publicisten en dergelijke samenbrengt rond meer autonomie voor Vlaanderen. Over dat onderwerp publiceert hij regelmatig vrije tribunes in De Standaard, De Morgen, Doorbraak en De Tijd.
Op 3 maart 2009 publiceerde hij in De Standaard een vrije tribune onder de titel "On n'est demandeur de rien". Daarin schoof hij een communautaire strategie naar voren die kortweg stelt dat de Vlaamse partijen niet langer een nieuwe stap in de staatshervorming moeten vragen, maar moeten wachten tot de Franstalige partijen daarvoor vragende partij zijn. Vroeg of laat heeft de Federale regering van België, het Brussels Hoofdstedelijk Gewest of Wallonië geld nodig, denkt hij. Op dat moment kunnen Vlaamse politici weigeren, zoals Franstalige politici dat eerder deden. Dit net zo lang totdat Vlaamse partijen, in ruil voor geld, een duidelijke vooruitgang kunnen boeken in de staatshervorming. Deze strategie wordt de Maddens-doctrine of Maddens-strategie genoemd. Tien jaar later stelt Maddens vast dat er geen meerderheid van de Vlaamse bevolking voorstander is van onafhankelijkheid noch confederalisme; Maddens roept dan de partijen N-VA en Vlaams Belang op om de middelen die ze van de overheid krijgen (18 miljoen euro jaarlijkse dotatie en 210 parlementaire medewerkers) in te zetten om het einde van België te bewerkstelligen.

## Publicaties

* Publicatieoverzicht Bart Maddens - Lirias KU Leuven
* Bart Maddens, Kiesgedrag en partijstrategie (Departement Politieke Wetenschappen, Afdeling Politologie, KU Leuven, 1994)
* Bart Maddens, Drie nieuwe parlementen: Praktische gids voor kiezers en kandidaten (Davidsfonds, 1995)
* Karolien Weekers & Bart Maddens, Het geld van de partijen (Acco, 2009)
* Wilfried Swenden & Bart Maddens, Territorial Party Politics in Western Europe (Palgrave-Macmillan, 2009)
* Bart Maddens, Omfloerst separatisme? Van de vijf resoluties tot de Maddens-strategie (Pelckmans, 2009)
* Bart Maddens, Gert-Jan Put & Jef Smulders, Het DNA van de kandidaten: Een doorlichting van de kandidaten voor de Kamerverkiezingen van 1987 tot 2010 (Acco, 2014)
* Bart Maddens, Jef Smulders & Wouter Wolfs, De prijs van Politiek: Over de portefeuille van de partijen (Lannoo, 2019)
# Jean-Frédéric de Diesbach

Prins Jean-Frédéric de Diesbach (7 mei 1677 - 22 augustus 1751), was een Zwitsers aristocraat en militair. Hij stamde uit het kanton Fribourg.
Als officier diende Von Diesbach in Franse dienst, na 1710 als brigadier en kolonel in Nederlandse dienst en na ontbinding in 1714 van het door hem aangeworven regiment trad hij uiteindelijk in keizerlijke dienst. Hij bracht het tot generaal-majoor. Hij beëindigde zijn loopbaan als gouverneur van Sicilië. Hij werd door de Duitse keizer tot Fürst (Nederlands: prins) van Sint-Agatha verheven.

## Literatuur

* Dieter Weber, Paul Arnold, Peter Keil, Die Orden des Königreiches Sachsen, deel 2 van Phaleristische Monographien, Graf Klenau Verlag, 1997.
* ↑ Zie: Historisches Lexikon der Schweiz. Gearchiveerd op 7 januari 2018.
* ↑ Zie: Briefwisseling Anthonie Heinsius op Historici.nl
# Jean-François Dandrieu

Jean-François Dandrieu (Parijs, 1682 - aldaar, 17 januari 1738) was een Frans barokcomponist, organist en klavecinist.
Hij was een leerling van Jean-Baptiste Moreau en werd in 1705 de opvolger van Henry Mahieux als organist van de église Saint-Merri in Parijs. In 1710 werd hij de opvolger van zijn oom, de priester, organist en componist Pierre Dandrieu, als organist van Saint Barthélemy. In 1721 volgde zijn benoeming tot hoforganist. Hij heeft, naast enkele vocale werken, werken gecomponeerd voor orgel, klavecimbel en viool. Zijn werken staan in de muzikale traditie van François Couperin en Jean-Philippe Rameau.
# Bazaria gilvella

Bazaria gilvella is een vlinder uit de familie snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1887 door Ragonot.
De soort komt voor in Europa.
# Bazargan

Bazargan kan verwijzen naar:

## Plaatsen

* Bazargan (Iran)
* Bazargan (Afghanistan)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Bazargan en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.