OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Joe Sentieri

Rino Luigi (Joe) Sentieri (Genua, 3 maart 1925 - Pescara, 27 maart 2007) was een Italiaanse zanger en acteur.

## Carrière

Zijn eerste succes was het winnen van de televisiewedstrijd Canzonissima in 1959 met zijn versie van de hit Piove (Ciao, ciao bambina) van Domenico Modugno. In datzelfde jaar haalde hij een tweede en vijfde plaats met Ritroviamoci en Millioni di scintille in de Italiaanse ranglijsten. In 1960 won hij op het Festival van San Remo een derde plaats met Quando vien la sera. Dat lied werd tweede op de Italiaanse ranglijsten. Een andere succesnummer was E' mezzanotte dat nummer acht kwam te staan.
Waarschijnlijk is zijn bekendste Italiaanse hit Uno Dei Tanti, geschreven door Carlo Donida en Giulio Rapetti, die uitkwam in 1961. In 1963 vertaalden Jerry Leiber en Mike Stoller de tekst naar het Engels en brachten het nummer onder de naam I (Who have nothing) uit. Het werd een van de grootste hits en werd meer dan dertig keer gecoverd, onder andere door Tom Jones, Gladys Knight, Manfred Mann's Earth Band, Ben E. King, Sylvester James, Luther Vandross en Shirley Bassey.
In de 60'er en 70'er jaren speelde Sentieri ook in een aantal films, zoals Howlers of the Dock (1960) met Adriano Celentano en La moglie più bella (1970) met Ornella Muti.
Op 27 maart 2007 stierf hij aan een hersenbloeding in een ziekenhuis in Pescara. Hij liet zijn vrouw Dora en twee kinderen achter.

## Hits

* 1959: Piove (Ciao, ciao bambina)
* 1959: Ritroviamoci
* 1959: Millioni di scintille
* 1960: Quando vien la sera
* 1960: E' mezzanotte
* 1961: Uno Dei Tanti
* 1961: Exodus
* 1961: Libellule
* 1961: Lei
* 1962: Cipria di sole
* 1962: Tobia
* 1962: Come serenata
* 1963: I (Who have nothing)
* 1963: Fermate il mondo
* 1963: Quando ci si vuol bene... (come noi)
# Joods Monument (Nijmegen)

Het Joods monument in de benedenstad van Nijmegen is een bronzen beeld van een treurende vrouw. Het is gemaakt door beeldhouwer Paul de Swaaf. Op 4 mei 1995 werd het monument, gemaakt ter nagedachtenis aan de meer dan vierhonderd Joodse Nijmegenaren die tijdens de Tweede Wereldoorlog in de vernietigingskampen zijn omgebracht, onthuld. Ter herinnering aan de onthulling werd de kruising waarop het beeld zich bevindt, vernoemd naar een van de jongste Joodse Nijmeegse slachtoffers: Kitty (Kaatje) de Wijze. Deze jonge vrouw is het symbool geworden van de Joodse Nijmegenaren die gedeporteerd werden en nooit meer terugkwamen.

## Ontstaansgeschiedenis

In de nacht van 17 op 18 november 1942 vond in Gelderland een grote razzia plaats. De familie De Wijze, woonachtig aan de Johannes Vijghstraat 60 in Nijmegen, werd opgepakt. Samen met bijna tweehonderd andere Joden werd de familie gedeporteerd. Kitty de Wijze werd geboren in 1920. In 1942 werd zij gedeporteerd naar kamp Westerbork en daarna naar het concentratiekamp in Monowitz (Auschwitz III), waar zij op 15 december 1942 om het leven kwam. Ter nagedachtenis aan alle omgebrachte Joodse Nijmegenaren hebben particulieren de opdracht gegeven tot het maken van het monument Zij hebben het monument ook gefinancierd. Bij de onthulling op 4 mei 1995 vond een plechtigheid plaats. Jaarlijks op 4 mei leest de Joodse gemeente de namen van de honderden Nijmeegse slachtoffers voor op de Kitty de Wijze plaats.

## Vormgeving en locatie

Het monument staat op de kruising van de Priemstraat, Nonnenstraat, Smidstraat en Ganzenheuvel. In het midden van de kruising ligt een rond perkje waar het 2 meter hoge beeld op staat. Het perkje is omheind met een hek waar twee davidsterren op staan. Binnen het hek, achter het beeld, staat een boom. Achter het beeld ligt een gedenksteen waarop de laatste regels uit het gedicht Vrede van Leo Vroman staan:
   ‘Kom vanavond met verhalen
   hoe de oorlog is verdwenen,
   en herhaal ze honderd malen:
   alle malen zal ik wenen.’
In de buurt van de Kitty de Wijze plaats, in de Nonnenstraat, ligt de oudste Nijmeegse synagoge.
In het ouderlijk huis van Paul de Swaaf zaten Joden ondergedoken. Met het monument wil de kunstenaar niet alleen naar het verleden kijken, maar ook naar de toekomst; het beeld moet volgens De Swaaf een waarschuwing zijn voor het gevaar van discriminatie.

## Bijzonderheden

In 2014 werd de Kitty de Wijze Stichting opgericht. De stichting stelt zich als doel het Joodse erfgoed in Nijmegen te cultiveren. In 2015 werden op een muur aan de Kitty de Wijze plaats zeven bronzen plaquettes onthuld met daarop de namen van alle 449 Joodse slachtoffers uit Nijmegen. De namenwand werd in 2008 al aangevraagd door Albert Isja de Jong uit Nijmegen. Hij is gerealiseerd dankzij donaties van het Platform Benedenstad.
# Joods Monument (Bloemendaal)

Joods Monument Bloemendaal is een monument in Bloemendaal.
Bloemendaal heeft sinds 1949 het Bevrijdingsmonument Bloemendaal. Toch vond men het noodzakelijk ook een apart monument te hebben voor Joden uit Bloemendaal, die slachtoffer waren van de Holocaust. Reden hiervoor werd gevonden in het geloof dat bij het uitspreken van de naam van de overledene hij/zij als het ware voortleeft. Bovendien vond de gemeente het belangrijk een plaats te creëren waarbij nabestaanden stil konden staan op één plek; de omgebrachte Joden hebben immers geen persoonlijk graf. Op het op 12 april 2018 (Jom Hasjoa) onthulde monument staan 123 namen van Bloemendaalse Joden; gastspreker bij de onthulling was burgemeester Elbert Roest. Het ontwerp van Patrick van der Vegt komt in de vorm van een liggende Davidsster (Joods fundament), waarop de namen van vernietigingskampen zijn vermeld. Op de grondplaat staat een zeshoekige zuil (joodse gemeente) met de 123 namen. Op die zuil is ook een in het beeld verwerkte tekening te zien van een gezin dat met koffers naar het station loopt.
In tegenstelling tot het Bevrijdingsmonument Bloemendaal dat op loopafstand staat, geldt dit beeld ook voor weggevoerde Joden uit Bennebroek, dat in 2009 zich aansloot bij gemeente Bloemendaal. Bennebroek heeft voor haar inwoners een eigen oorlogsmonument opgericht.
Een eerste versie van het beeld sloot aan bij de bakstenen muur bij het bevrijdingsmonument. Na enkele gesprekken bleek dat men toch wat anders wilde. Patrick van der Vegt ontwierp ook het Joods monument (Haarlem) en Joods Monument Heemstede.
* Oorlogsarchief Bennebroek
* Haarlem’s Dagblad, 12 april 2018
* Onthulling op Youtube
* Patrick van der Vegt
# Jo Hoftijzer

Johannes Cornelis (Jo) Hoftijzer (Brielle, 25 februari 1917 – Tiel, 22 augustus 2000) was een Nederlands politicus van de VVD.
In september 1935 ging hij als volontair werken op de afdeling financiën in de gemeente Gorinchem. Na zijn militaire dienst werd hij op Schouwen-Duiveland tijdelijk gemeentesecretaris/ontvanger van de gemeenten Noordgouwe en Zonnemaire. Daarna was hij werkzaam bij de gemeente Krimpen aan den IJssel en Giessen voor hij aangesteld werd als waarnemend secretaris van de gemeenten Arkel en Kedichem. In december 1960 werd Hoftijzer de burgemeester van Schoondijke en in juni 1967 volgde zijn benoeming tot burgemeester van Lienden. Vanwege de aankomende gemeenteherziening bleef hij daar na zijn pensionering in 1982 aan als waarnemend burgemeester. De herindeling ging toen niet door (Lienden zou tot 1999 blijven bestaan) en midden 1988 nam de intussen 71-jarige Hoftijzer alsnog afscheid als 'eerste burger'. In 2000 overleed hij op 83-jarige leeftijd.
# Jevgeni Aleksejevitsj Fjodorov

Jevgeni Aleksejevitsj Fjodorov (Russisch: Евгений Алексеевич Фёдоров) (Leningrad, 11 mei 1963) is een Russische politicus. Een afgevaardigde van de Staatsdoema van de Russische Federatie van vijf termijnen (1993-1996, 2003-heden), een lid van de Doema commissie Begroting en Belastingen, een lid van de Centrale Politieke Raad van "Verenigd Rusland", een staat adviseur van de Russische Federatie, een kandidat naoek (PhD) in de economische wetenschappen. De coördinator van de organisatie " Nationale Bevrijdingsbeweging".
* ↑ Фёдоров Евгений Алексеевич (седьмой созыв). Официальный сайт Государственной Думы Федерального Собрания Российской Федерации. Gearchiveerd op 12 november 2016. Geraadpleegd op 12.11.2016.
* ↑ Фёдоров Евгений Алексеевич (пятый созыв). Официальный сайт Государственной Думы Федерального Собрания Российской Федерации. Gearchiveerd op 1 maart 2016.
* ↑ Национально-осободительное движение. Структура НОД. Изменения в структуре НОД от 14.11.2014г.. rusnod.ru. Gearchiveerd op 26 maart 2015.
* ↑ Координатор Национально-освободительного движения в России. nodnn.ru. Gearchiveerd op 1 maart 2016.
# Joris Collet

Joris Collet (Antwerpen, 9 mei 1919 - aldaar, 23 april 1988) was een Vlaams hoorspelacteur.
Hij was onder andere te horen in De vertraagde film (Herman Teirlinck - Frans Roggen, 1967), Kaïn die van nergens kwam (Charles Pascarel - Jos Joos, 1970), Manipulatie (Rolf Schneider - Herman Niels, 1972) en Verloop van een ziekte (Klas Ewert Everwyn - Herman Niels, 1978). Collet was ook bekend van Het Radiocabaret met Joris Collet op zaterdagavond op Brussel Vlaams (NIR).
Op televisie was hij onder andere te zien in Willem van Oranje.
* Bibliothèque nationale de France: cb169453650 (data)
* Système universitaire de documentation: 196945887
* Virtual International Authority File: 314853694
* WorldCat (via VIAF): 314853694
# Joris De Boer

Joris de Boer (18 augustus 1989) is een Nederlands wielrenner. Hij kwam één seizoen uit voor Line Lloyd Footwear Cycling.
Momenteel maakt hij furore bij zijn huidige ploeg Team Eriks-Welkers dat uitkomt in de amateur/sportklasse. In 2019 wist hij tijdens de Tour de Lasalle het sprintklassement op zijn naam te zetten.

## Belangrijkste overwinningen
### 2011

    Winnaar 9e etappe Ronde van Costa Rica

### 2018

    1e plaats Wielerronde 't Veld
# Josef Stiegler

Josef Stiegler (Lienz, 20 april 1937) is een Oostenrijkse voormalige alpineskiër.
Stiegler was in 1960 en in 1964 deelnemer op de Olympische Winterspelen, die tevens als wereldkampioenschappen alpineskiën golden, waarbij hij drie medailles veroverde, een van elke kleur. Op de Winterspelen van 1960 won hij zilver op de reuzenslalom, eindigde als vijfde op de slalom en op de combinatie (de enige niet-olympische discipline) eindigde hij als vierde. Op de Winterspelen van 1964 won hij de bronzen medaille op de reuzenslalom en werd hij olympisch kampioen (en wereldkampioen) op de slalom.
Hij beëindigde in 1964 zijn sportcarrière. Later emigreerde hij naar de Verenigde Staten, waar hij in onder andere de wintersportplaats Jackson (Wyoming) directeur van een skischool was. Hij is vader van Resi Stiegler die ook als alpineskiester internationaal actief werd.

## Kampioenschappen

1948: Edy Reinalter · 1952: Othmar Schneider · 1956: Toni Sailer · 1960: Ernst Hinterseer · 1964: Josef Stiegler · 1968: Jean-Claude Killy · 1972: Francisco Fernández Ochoa · 1976: Piero Gros · 1980: Ingemar Stenmark · 1984: Phil Mahre · 1988: Alberto Tomba · 1992: Finn Christian Jagge · 1994: Thomas Stangassinger · 1998: Hans Petter Buraas · 2002: Jean-Pierre Vidal · 2006: Benjamin Raich · 2010: Giuliano Razzoli · 2014: Mario Matt · 2018: André Myhrer · 2022: Clément Noël
* Josef Stiegler op fis-ski.com
* Library of Congress Control Number: no2014140959
* Virtual International Authority File: 311580435
* WorldCat (via VIAF): 311580435
# Josef Striczl

Josef Striczl (ook: József Striczl, Joseph Striczl en Josef Stritzl) (Wiener Neustadt, 23 januari 1871 - 1949) was een Oostenrijks componist en dirigent.
Striczl werd vooral bekend als kapelmeester van het militaire orkest van het 4e Honvéd District in Preßburg (nu: Bratislava). Als componist schreef hij werken voor militaire kapellen en harmonieorkest.

## Composities
### Werken voor harmonieorkest

* 1914 1914-Marsch
* 1921 13er Honvéd Marsch
* 4° Honvéd-Kerület Induló - mars van het 4e Honvéd District Preßburg
* Közvitéz induló
* Luzsa-Marsch
* Ungarischer Magnatenmarsch
* Viribus unitis

## Publicaties

* Jana Lengová: Josef Striczl a Bratislava, in: Vybrané štúdie k hudobným dejinám Bratislavy. Musicologica Slovaca et Europaea XXIII, VEDA, Bratislava 2006, s. 11 – 67
* Jana Lengová: Der Militärkapellmeister Josef Striczl und sein Wirken in Preßburg / Bratislava, in: ALTA MUSICA, Band 25, pp.219-242. Kongressbericht Oberwölz/Steiermark 2004 - Internationale Gesellschaft zur Erforschung und Förderung der Blasmusik, (IGEB), Tutzing, Hans Schneider Verlag, 2006. 388 p., ISBN 978-3795212032
* Joseph Striczl in: Mitteilungsblattes des "Arbeitskreises Militärmusik" in der Deutschen Gesellschaft für Heereskunde H10-30; H16-30; M10-24
* Emil Rameis: Die Österreichische Militärmusik : von Ihren Anfängen bis zum Jahre 1918, in: ALTA MUSICA, Band 2, Internationale Gesellschaft zur Erforschung und Förderung der Blasmusik, (IGEB), Tutzing, Hans Schneider Verlag, 1976, ISBN 3-795-20174-8 ISBN 978-3-795-20174-6
* Josef Damánski: Die Militär-Kapellmeister Österreich-Ungarns - Illustriertes biographisches Lexikon, Leipzig: Paltur, 1904, 144 p.
* Gemeinsame Normdatei: 1019248122
* Virtual International Authority File: 222805514
* WorldCat (via VIAF): 222805514
# Journal of Fourier Analysis and Applications

Journal of Fourier Analysis and Applications is een internationaal, aan collegiale toetsing onderworpen wetenschappelijk tijdschrift op het gebied van de toegepaste wiskunde, met name toepassingen van fourieranalyse. De naam wordt in literatuurverwijzingen meestal afgekort tot J. Fourier Anal. Appl. Het tijdschrift werd oorspronkelijk uitgegeven door de uitgeverij Birkhäuser in Boston, en later overgenomen door Springer Science+Business Media. Het verschijnt 4 keer per jaar. Het eerste nummer verscheen in 1994.
* Journal of Fourier Analysis and Applications op NCBI
* Journal of Fourier Analysis and Applications op Genamics JournalSeek
# Johan van Isendoorn

Johan van Isendoorn of Johan van Isendoorn à Blois (voor 1465- voor 1558) was een zwager van Maarten van Rossum en pandheer van Bredevoort tevens drost van Bredevoort vanaf het jaar 1548 tot en met 1550. In 1519 werd hij beleend met De Hof in IJzendoorn.

## Levensloop

Johan van Isendoorn trouwde met Margriet(a) van Rossum en zij kregen zeven kinderen:
* Hendrik
* Adriaan
* Johanna
* Anna
* Johan
* Maria
* Digna
De nakomelingen van Johan en Margriet zijn ongeveer 300 jaar in het bezit geweest van kasteel De Cannenburgh in Vaassen.
# Jugolira

De Jugolira was de munteenheid van 1945 tot 1949 die Joegoslavië introduceerde in bezet gebied in Noord-Italië. Hiermee verving de jonge Socialistische Federale Republiek Joegoslavië, opvolger van het koninkrijk Joegoslavië, hier de Italiaanse lire van het ter ziele gegane koninkrijk Italië.

## Naam

* Lira triestina of de lire van de stad Triëst. Deze naam is misleidend want de munt werd nooit gebruikt in Triëst.
* Jugolira. In de spreektaal ging het om de Joegoslavische lire of de lire (Italiaans: lira) opgelegd door de Joegoslaven.

## Historiek

Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog bezette Joegoslavië het oosten van de Italiaanse regio Venezia-Giulia-Istria (1945). De Joegoslaven annexeerden vervolgens het grootste deel, met uitzondering van de vrije zone Triëst (1947). De vrije zone Triëst werd door het vredesverdrag tussen Italië en Joegoslavië (1947) ingedeeld in twee delen. Zone A bevatte de stad Triëst zelf en was in handen van de Geallieerden. Zone B was in handen van Joegoslavische troepen.
Kolonel Vladimir Lenac van het Joegoslavische leger legde de Jugolira reeds op in 1945. De Italiaanse lire had geen waarde meer en Italiaanse families verarmden op slag. Dit betekende een economische machtsgreep door de Joegoslaven in bezet gebied. De Jugolira droeg bij tot een afkeer van de Italianen voor de Joegoslavische bezetting. De munt werd uitgegeven door de Banca per l’Economia per l’Istria, Fiume e il Littorale Sloveno (Italiaans) of Gospodarska Bank za Istro (Sloveens). De hoofdzetel van de bank was in Capodistria (Italiaans) of Koper (Sloveens), de hoofdplaats van zone B. De Geallieerden erkenden deze bank niet noch de gebruikte munt in zone B. In 1949 ging de bank op in de Nationale Bank van Joegoslavië; de Joegoslavische dinar nam de plaats in van de Jugolira.
Feitelijk bleef zone B rechtstreeks bestuurd door de Joegoslaven, een situatie die juridische erkenning kreeg in de Verdragen van Osimo (1975).
* ↑ (en) Landkaart 1945-1947. Free Territory Trieste. Gearchiveerd op 10 juni 2021.
* ↑ (en) Free Territory of Trieste: United Nations Resolution n° 16 - January 10th 1947. Free Territory Trieste. Gearchiveerd op 25 maart 2023.
# Jordan Williams

Jordan Williams (Bangor, 6 november 1995) is een Welsh voetballer die onder contract staat bij Swindon Town FC, op huurbasis van Liverpool FC, dat uitkomt in de Premier League. Hij kan zowel als centrale middenvelder of als centrale verdediger uit de voeten.

## Carrière

Williams speelt sinds 2009 in de jeugdopleiding van Liverpool FC. Op 23 september 2014 maakte hij zijn debuut in het eerste elftal. Hij mocht na 79 minuten invallen voor mede-debutant Jordan Rossiter. De wedstrijd eindigde na strafschoppen in een overwinning voor The Reds. Williams scoorde zelf een van de doelpunten in de penaltyreeks.

### Carrièrestatistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2014/15 | Liverpool FC | Engeland | Premier League | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| Bijgewerkt tot 24 september 2014 ||||||||||||||
# Ophiuche tepicalis

Ophiuche tepicalis is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Schaus.
# Neocallicrania

Neocallicrania is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie van de sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst voorgesteld door Hans Klaus Pfau in een publicatie uit 1996. De soorten in dit geslacht komen op het Iberisch schiereiland voor.

## Soorten

Het geslacht Neocallicrania omvat de volgende soorten:
* Neocallicrania barrosi Barat, 2013
* Neocallicrania bolivarii (Seoane, 1878)
* Neocallicrania lusitanica (Aires & Menano, 1916)
* Neocallicrania miegii (Bolívar, 1873)
* Neocallicrania selligera (Charpentier, 1825)
* Neocallicrania serrata (Bolívar, 1885)
* Cigliano, M.M., H. Braun, D.C. Eades & D. Otte. Neocallicrania Pfau, 1996 op Orthoptera Species File. Geraadpleegd op 19-8-2024.
# Gymnastes (Paragymnastes) riedeli

Gymnastes (Paragymnastes) riedeli is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.
# Adoxia lewisi

Adoxia lewisi is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1909 gepubliceerd door Thomas Broun.
# Vaivara (gemeente)

Vaivara (Estisch: Vaivara vald) is een vroegere gemeente in de Estische provincie Ida-Virumaa. De gemeente telde 1871 inwoners op 1 januari 2017. In 2011 waren dat er 1429. Ze had een oppervlakte van 392 km². De hoofdplaats was niet de gelijknamige plaats, maar Sinimäe.
In 2017 is de gemeente gefuseerd met de stadsgemeente Narva-Jõesuu tot een nieuwe stadsgemeente Narva-Jõesuu.
In de Tweede Wereldoorlog lag in Vaivara het grootste concentratiekamp van Estland.
# Sauromastax beieri

Sauromastax beieri is een rechtvleugelig insect uit de familie Euschmidtiidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Descamps.
# Primera División 1915

Primera División 1915 kan verwijzen naar:
* Primera División 1915 (Argentinië), seizoen in de Argentijnse voetbalcompetitie
* Primera División 1915 (Uruguay), seizoen in de Uruguayaanse voetbalcompetitie
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Primera División 1915 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Grote roze zeepok

De grote roze zeepok (Megabalanus coccopoma) is een zeepokkensoort uit de familie van de Balanidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1854 gepubliceerd door Charles Darwin.

## Beschrijving

De grote roze zeepok is een grote zeepokkensoort met kalkhoudende platen die een steile kegel vormen welke kan uitgroeien tot een hoogte en breedte van 5 cm. De platen zijn glad en aan elkaar versmolten. Ze zijn roze en worden gescheiden door smalle paarse of witte stralen en de opening aan de bovenkant is klein. In de Stille Oceaan kan deze soort worden verward met Megabalanus californicus, maar die soort is donkerder van kleur, heeft een grotere opening en heeft bredere stralen tussen de platen.

## Verspreiding

Het oorspronkelijke verspreidingsgebied van de grote roze zeepok zijn de Pacifische kusten van Midden- en Zuid-Amerika van Mazatlán in Mexico tot de grens tussen Ecuador en Peru. Het wordt gevonden groeiend op rotsen en andere harde substraten vanaf de eblijn tot ongeveer 100 meter diep. Fossiele exemplaren van deze zeepok zijn gevonden in rotsen die dateren uit het Oligoceen en het kwam voor in Baja California in het Plioceen in een tijd dat dat gebied 480 kilometer verder naar het zuiden lag.
De soort heeft zijn verspreidingsgebied uitgebreid, waarschijnlijk als gevolg van aangroei op de rompen van schepen. Deze zeepok werd in Europa voor de eerste maal waargenomen in 1851, op de romp van een schip aangemeerd in Le Havre, Frankrijk. In Nederland dateert de eerste waarneming van de grote roze zeepok van 1976, op boeien vóór de kust van Terschelling, in het noorden van Nederland. In België nam men deze exoot voor het eerst waar in 1997 op boeien, op zo'n 10 km vóór de kust van Nieuwpoort.
* ↑ Chan, Benny K.K. (2012). Megabalanus coccopoma (Darwin, 1854). Geraadpleegd middels: World Register of Marine Species
* ↑ Darwin, C. (1854). A Monograph on the Sub-Class Cirripedia with Figures of All the Species. The Balanidae, (or Sessile Cirripedia); the Verricidae, etc. The Ray Society, London. i-viii + 1-684, pls. 1-30
* ↑ Niet-inheemse soorten in het Belgisch deel van de Noordzee en het Schelde-esturium. Gearchiveerd op 5 juni 2021.
# Gymnastiek op de Olympische Zomerspelen 2016 – Brug mannen

De brug voor de mannen op de Olympische Zomerspelen 2016 in Rio de Janeiro vond plaats op 6 augustus (kwalificatie) en op 16 augustus (finale). De Oekraïner Oleg Vernjajev won het onderdeel voor de Amerikaan Danell Leyva die het zilver pakte en de Rus David Beljavskij die het brons won.

## Format

Alle deelnemende turners moesten een kwalificatie-oefening turnen. De beste acht deelnemers gingen door naar de finale. Er mochten maximaal twee deelnemers per land in de finale komen. Alleen de scores die in de finale gehaald werden, telden voor de einduitslag.

## Uitslag
### Finale

* D-score: de moeilijkheidsgraad van de oefening
* E-score: de uitvoeringsscore van de oefening
* Straf: straffen die zijn gegeven door de jury
* Totaal: D-score + E-score - straf geeft de totaalscore
| Rang | Naam | Land | D-score | E-score | Totaal |
| 1 | Oleg Vernjajev | UKR | 7.100 | 8.941 | 16.041 |
| 2 | Danell Leyva | USA | 6.900 | 9.000 | 15.900 |
| 3 | David Beljavskij | RUS | 6.900 | 8.833 | 15.783 |
| 4 | Shudi Deng | CHN | 7.200 | 8.566 | 15.766 |
| 5 | Manrique Larduet | CUB | 7.100 | 8.525 | 15.625 |
| 6 | Andrei Vasile Muntean | ROU | 6.600 | 9.000 | 15.600 |
| 7 | Ryōhei Katō | JPN | 6.800 | 8.433 | 15.233 |
| 8 | Hao You | CHN | 7.400 | 7.433 | 14.833 |