OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Osmia karooensis

Osmia karooensis is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Brauns.
# Opisthoxia sardes

Opisthoxia sardes is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Druce.
# Opisthoxia subalba

Opisthoxia subalba is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Thierry-Mieg.
# Opisthoxia uncinata

Opisthoxia uncinata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Schaus.
# Sint-Knudkerk

Sint-Knudkerk kan verwijzen naar:
* Sint-Knudkerk (Bornholm)
* Dom van Odense, ook bekend als Sint-Knudkerk
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint-Knudkerk en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Oreohelicidae

Oreohelicidae is een familie van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).
# Sint-Martinuskerk (Melden)

De Sint-Martinuskerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Oudenaarde behorende plaats Melden, gelegen aan de Meldenstraat.

## Geschiedenis

Mogelijk was er in de 12e eeuw al een romaans kerkgebouw in Doornikse breuksteen. De huidige westtoren en delen van het muurwerk maken daar nog deel van uit. In de 16e eeuw werd de kerk door een gotisch gebouw vervangen en werd de toren met een geleding verhoogd.
In 1871 werd de kerk verbouwd en vergroot in neogotische trant naar ontwerp van Louis Minard. Daarbij werden koor en sacristie gesloopt en het schip verlengd.

## Gebouw

Het betreft een driebeukig basilicaal kerkgebouw met transept en ingebouwde westtoren. Het koor is driezijdig afgesloten. De drie benedenste geledingen van de toren zijn in Doornikse breuksteen. Ook de gevel van de noordelijke zijbeuk en de noordelijke transeptarm werden in dit materiaal gebouwd. De vierde geleding en de rest van het schip zijn in baksteen.

## Interieur

Een groot deel van het kerkmeubilair is neogotisch. Uit de 17e en 18e eeuw zijn drie schilderijen, waaronder een kruisoprichting die toegeschreven wordt aan Simon de Pape. Uit de 17e eeuw stammen een beschilderd stenen beeld van Sint-Marcus en een houten Christusbeeld.
De kuip van de biechtstoel is in Lodewijk XVI-stijl. Ook uit de 18e eeuw zijn twee biechtstoelen. Het orgel is einde 18e-eeuws, het werd gerenoveerd in 1909 en is afkomstig uit het Jezuïetenklooster van Oudenaarde.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Sint-Martinuskerk (Moerzeke)

De Sint-Martinuskerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Hamme behorende plaats Moerzeke, gelegen aan het Dorp.

## Geschiedenis

In 1125 werd voor het eerst melding gemaakt van een kerkgebouw, in een document waarin het patronaatsrecht werd geschonken aan de Gentse Sint-Baafsabdij. Bij opgravingen uitgevoerd in 1967 kwamen inderdaad resten van een 10e- of 11e-eeuws zaalkerkje, gebouwd in Doornikse steen.
Omstreeks 1200 werd het kerkje vergroot tot een eenbeukige kruiskerk, ook in Doornikse steen. In 1352 was er al sprake van een Onze-Lieve-Vrouwekapel die tegen het noordelijk transept was gebouwd. Tussen 1480 en 1490 werd de toren voorzien van een gotische spits. In 1740 werd de toren vervangen door een achthoekig exemplaar met een hoge spits.
Aangezien de kerk bouwvallig was geworden werd in 1767 begonnen met de bouw van een nieuwe kerk naar ontwerp van Jan-Baptist Simoens. De toren van 1740 bleef hierbij bewaard. De gelovigen kerkten tijdelijk in een noodkerk. In 1771 was de nieuwe kerk vermoedelijk gereed. In 1797 werd hij gesloten op last van de Franse bezetter. Vanaf 1805 werd de kerk hersteld en in 1806 werd hij ingewijd.

## Gebouw

Het betreft een naar het zuiden georiënteerd kerkgebouw, waar de oude kerk naar het oosten was georiënteerd. Het betreft een driebeukig basilicaal kerkgebouw met ingebouwde achthoekige toren. De voorgevel, in classicistische stijl, is opgetrokken in Franse kalksteen. Hij bevat de wapenschilden van de toenmalige heer en vrouwe van Moerzeke. De toren werd gebouwd in kalksteen.

## Interieur

De kerk bezit een viertal glas-in-loodramen van 1874, geschonken door de burggravin de Nieulant et de Pottelsberghe. Pieter van Reysschoot vervaardigde omstreeks 1780 de schilderijen Tenhemelopneming van Maria en Anna leert Maria lezen. Uit de 17e eeuw is er nog een Martinus deelt zijn mantel met een bedelaar en Bewening van Christus. Uit de 18e eeuw stammen nog de schilderijen Opdracht van Jezus in de tempel en Heilige Familie met de Heilige Anna. Voorts een aantal 19e-eeuwse schilderijen.
Uit de 18e eeuw is een Sint-Rochusbeeld. Verder zijn er diverse 19e-eeuwse heiligenbeelden.
Het hoofdaltaar, het Onze-Lieve-Vrouwe zijaltaar in de westelijke beuk en het aan Sint-Anna gewijd zijaltaar in de oostelijke beuk zijn portiekaltaren van 1776, vervaardigd door Francis Allaert. Het koorgestoelte is van het eerste kwart van de 18e eeuw. De preekstoel van omstreeks 1773 werd eveneens door Francis Allaert vervaardigd. De biechtstoelen zijn van eind 18e eeuw en van 1809.
Het oorspronkelijke orgel werd in 1700 vervaardigd door N.I. Hellman. Het huidige orgel, ingebouwd in de oorspronkelijke orgelkast, is van 1803 en werd vervaardigd door Charles Verbeke.
In 1837 werd in de kerk EH Joannes Benedictus De Schoesitter begraven op 102-jarige leeftijd, voormalig pastoor van Sint-Niklaas en onderpastoor in Moerzeke. Daarnaast is er ook een graf van de familie de Nieulant et de Pottelsberghe.
* Inventaris Onroerend erfgoed
# Sint-Martinuskerk (Megchelen)

De Sint-Martinuskerk is een rooms-katholieke kerk in de Nederlandse plaats Megchelen. De kerk is in de jaren 1934 - 1935 gebouwd naar ontwerp van architect Johannes Sluijmer en wordt gewijd aan Martinus van Tours. De eerste steen werd op 27 augustus 1934 gelegd door de deken van Terborg. Hiermee werd een waterstaatskerk uit 1855 vervangen die op dezelfde locatie stond en waarvan de toren in 1934 werd opgeblazen voor de sloop. Aartsbisschop De Jong consacreerde de kerk op 17 mei 1935.
De kerk is opgezet als vroeg-gotische driebeukige kruiskerk met een vierkante, ongelede stenen kerktoren, die wordt bekroond met een naaldspits. Het schip en het dwarsschip zijn uitgevoerd met een zadeldak. In de zijgevels zijn spitsboogvensters verwerkt. De architect heeft de constructie in het zicht gehouden door toepassing van schoon metselwerk met een speelse variatie in steenkeuze en kleurkeuze van het voegwerk.
De kerk heeft een pijporgel uit 1855 met onderdelen die dateren uit 1775. Het orgel is in 1934 verbouwd door Elbertse. De oudste beelden in de kerk dateren uit de vijftiende eeuw. De kroonluchter dateert uit de eerste helft zeventiende eeuw. Het witmarmeren Heilig Hartbeeld bij de hoofdingang is uit 1929.
De kerk is op 29 juni 2018 aan de eredienst onttrokken. De kerk en de achterliggende begraafplaats zijn daarna eigendom geworden van de Stichting Vrienden Martinuskerk Megchelen.

## Externe link

* Website van de stichting Vrienden Martinuskerk

## Galerie
### Interieur

* Schildering Genadestoel van J. ten Horn
* Orgel
* Kroonluchter (17de-eeuws)
* Doopvont
* Maria en Johannes (16de- en 17de-eeuws)
* St. Martinus

### Exterieur

* H. Hartbeeld bij de kerk
* Ronald Stenvert et al, Monumenten in Nederland. Gelderland. Rijksdienst voor de Monumentenzorg, Zeist / Waanders Uitgevers, Zwolle, 2000
* Graaf, de J.A. e.a. (2009), Erfenis voor vandaag en morgen. R.-K. Kerken in Oost-Nederland, Uitgeverij Fagus : IJzerlo)
* ↑ De Graafschap Bode (1934): Editie 29 augustus 1934
* ↑ De Graafschap Bode (1934): Editie 23 mei 1934
* ↑ De Telegraaf (1935): Editie 19 mei 1935
* ↑ Elbertse orgelmakers. Gearchiveerd op 4 september 2014. Geraadpleegd op 17 mei 2015.
# Otto Fredrikson

Otto Fredrikson (Valkeakoski, 30 november 1981) is een profvoetballer uit Finland die speelt als doelman. Hij stond onder meer onder contract bij de Russische club Spartak Naltsjik. Behalve in Finland speelde Fredrikson ook clubvoetbal in Duitsland en Noorwegen.

## Interlandcarrière

Fredrikson kwam in totaal dertien keer uit voor de nationale ploeg van Finland. Hij maakte zijn debuut onder leiding van de Schotse bondscoach Stuart Baxter op 29 mei 2008 in de vriendschappelijke wedstrijd tegen Turkije (2-0 nederlaag) in Duisburg, net als verdediger Niklas Moisander en aanvaller Berat Sadik. Hij verving Peter Enckelman (Cardiff City FC) in dat duel na 45 minuten.

## Erelijst
### Lillestrøm

* Beker van Noorwegen
    2007
# Optima (Oklahoma)

Optima is een plaats (town) in de Amerikaanse staat Oklahoma, en valt bestuurlijk gezien onder Texas County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 266. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 272, een stijging van 6 (2,3%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 1,1 km², geheel bestaande uit land. Optima ligt op ongeveer 921 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 36 km rond Optima.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Optima op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Sint-Bernarduskapel (Ulicoten)

De Sint-Bernarduskapel is een kapel bij Ulicoten (Baarle-Nassau) die gelegen is in de Bollekens op het grondgebied van Meerle van de Belgische gemeente Hoogstraten. De kapel staat aan de Bosstraat net over de grens in België, maar is eigendom van de kerk in Ulicoten.
In de kapel bevindt zich een beeld van Sint-Bernardus waaraan de kapel is opgedragen, een kopie van het originele beeld.

## Geschiedenis

In 1469 bouwde men in Ulicoten een dorpskerk met kerktoren, de Sint-Bernarduskerk.
Toen de protestanten kwamen vluchtte de priester naar Baarle-Hertog en werd het kerkgebouw afgenomen. Het Bernardusbeeldje dat zich in het gebouw bevond werd verborgen voor de protestanten. Vlak over de grens bouwden de katholieken in 1654 op het grondgebied van Meerle een schuurkerk, de Sint-Bernarduskapel.
In 1797 verlieten ze de Sint-Bernarduskapel en gingen weer in de dorpskerk kerken.
In 1945 bouwde men op de plaats van de schuurkerk vlak over de grens in Meerle een kapel, de Sint-Bernarduskapel. Op 20 augustus 1945 werd deze kapel ingezegend.
* 1 2 3 4 Ulicoten
* ↑ Ulicoten, Dorpsstraat 28 - Bernardus (1469 - 1870)
* 1 2 De geschiedenis van de Bernarduskapel
* ↑ Ulicoten, Bosstraat - Bernarduskapel
* Ulicoten, H. Bernardus van Clairvaux
# Sint-Bernarduskerk (Antwerpen)

De Sint-Bernarduskerk is een parochiekerk in de stad Antwerpen, gelegen aan de Abdijstraat 124 in de wijk Kiel.
Deze inpandige kerk bevindt zich in het gebouw van het Pius X-Instituut (een scholencomplex) en vanaf de straatzijde is er slechts een onopvallende ingang.
Inwendig vindt men onder meer glas-in-beton-vensters.
# Sint-Bernarduskerk (Nieuwpoort)

De Sint-Bernarduskerk, is een parochiekerk, gelegen aan het Sint-Bernardusplein in Nieuwpoort-Bad, een deel van de West-Vlaamse stad Nieuwpoort.

## Geschiedenis

Een eerste kerk werd hier gebouwd in 1877. Deze kerk was privé-eigendom van Benjamin Crombez, de ontwikkelaar van Nieuwpoort-Bad. Het gebouw stond open voor erediensten van diverse gezindten (katholiek, protestants, joods). Pas in 1907 werd de kerk verkocht aan het bisdom Brugge. Tijdens de Eerste Wereldoorlog, in 1914, werd de Sint-Bernarduskerk samen met heel Nieuwpoort-Bad vrijwel volledig vernietigd. In 1923 werd een nieuwe kerk gebouwd, naar ontwerp van Pierre Vandervoort. Dit ontwerp bevatte, in tegenstelling tot de kerk uit 1877, een zuidwesttoren.

## Gebouw

Het betreft een bakstenen basilicaal kerkgebouw in neoromaanse stijl, waarvan de middenbeuk wordt overwelfd door een tongewelf. De kerk heeft een halfronde apsis. De toren wordt gedekt door een tentdak.
De kerk bezit een houten Sint-Rochusbeeld uit de 17e eeuw. Ook is er een beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Bijstand met Kind, in gepolychromeerd hout en aangekleed, mogelijk 18e-eeuws. De biechtstoelen zijn van het midden der 18e eeuw.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Orlando Peçanha de Carvalho

Orlando Peçanha de Carvalho, kortweg Orlando of Orlando Peçanha, (Niterói, 20 september 1935 – Rio de Janeiro, 10 februari 2010) was een Braziliaans voetballer.
Orlando speelde achtereenvolgens bij Vasco da Gama (1955–1960), Boca Juniors (1960–1964) en Santos (1965–1967). In totaal behaalde hij drie nationale titels. In 1962 en 1964 met Boca Juniors en in 1965 met Santos.
Hij maakte deel uit van het Braziliaans voetbalelftal dat het wereldkampioenschap voetbal 1958 won en nam ook deel aan het wereldkampioenschap voetbal 1966. In totaal speelde hij 34 maal mee met het Braziliaans voetbalelftal.
Hij overleed in februari 2010 aan een hartinfarct.
1 Castilho · 2 Bellini · 3 Nílton Santos · 4 Djalma Santos · 5 Dino Sani · 6 Didi · 7 Zagallo · 8 Oreco · 9 Zózimo · 10 Pelé · 11 Garrincha · 12 Gilmar · 13 Moacir · 14 De Sordi · 15 Orlando · 16 Mauro Ramos · 17 Joel · 18 Altafini · 19 Zito · 20 Vava · 21 Dida · 22 Pepe · Coach: Feola
# Orlando Maturana

Orlando Maturana (Barranquilla, 11 oktober 1975) is een voormalig profvoetballer uit Colombia. Hij speelde als aanvaller gedurende zijn carrière.

## Clubcarrière

Maturana begon zijn profcarrière in 1985 bij Atlético Bucaramanga, waarna hij in 1986 overstapte naar América de Cali, waar hij acht seizoenen speelde.

## Interlandcarrière

Maturana speelde 'slechts' twee officiële interlands voor Colombia in de periode 1993-2000, en scoorde één keer voor de nationale ploeg tijdens de Copa América 1993 (tegen Bolivia). Hij ondervond concurrentie van spitsen als Iván Valenciano, Antony de Ávila, John Jairo Tréllez, Víctor Aristizábal, Faustino Asprilla en Adolfo Valencia.

## Erelijst
### América de Cali

* Copa Mustang
    1986, 1990, 1992, 2000
# Orchestrella longipes

Orchestrella longipes is een spinnensoort uit de familie van de jachtkrabspinnen (Sparassidae).
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1965 gepubliceerd door Reginald Frederick Lawrence.
# Oude Dorpskerk (Bunnik)

De Oude Dorpskerk is het kerkgebouw van de Protestantse Gemeente Bunnik in de Nederlandse plaats Bunnik. De kerk is oorspronkelijk gewijd aan Sint Anthonis.

## Geschiedenis

De kerk dateert uit de 12e of 13e eeuw. Het is een van de eerste bakstenen kerken van Nederland, de romaanse toren toren vormt het oudste deel. In 1566 werd het koor van de kerk vervangen. Bij de kerk bevond zich een kerkhof dat gebruikt is totdat de algemene begraafplaats in Bunnik geopend werd. Daarna is het geruimd. Ook de meeste graven in de kerk zijn in 1845 geruimd.
De kerk is sinds 1828 voorzien van een orgel. Het huidige orgel is in 1912 gebouwd door Firma J. de Koff uit Utrecht. In de jaren 1950 is het aangepast aan de klankvoorkeur van die tijd. Bij een groot onderhoud in 2013 zijn deze ingrepen voor een deel weer ongedaan gemaakt. De orgelkas is nog in de oorspronkelijke staat.
In de loop van de eeuwen zijn er verbouwingen geweest. Het aanzicht van de kerk zoals dat anno 2017 is dateert van 1954. Bij een grote restauratie kreeg het kerkdak toen een ander uiterlijk en werd het gebouw witgepleisterd. Ook de ramen werden toen teruggebracht naar een meer oorspronkelijk uiterlijk. Ook werd de scheiding tussen koor en schip van de kerk duidelijker aangegeven door een aan de buitenzijn inspringende pleisterlaag, en een iets hogere plaatsing van de ramen in het koor. Bovendien werd de inrichting sterk gewijzigd: de preekstoel stond tot 1954 onder het orgel, na de verbouwing van 1954 stond de preekstoel aan de oostzijde van de kerk. Eerder, in 1938 kwam bij de restauratie van de toren het opvallende lantaarntje terug.
In de periode 2011-2013 werd de kerk opnieuw flink onderhanden genomen. Daarbij werd een nieuwe vloer in de kerkzaal aangebracht en werd de inrichting van het interieur opnieuw sterk gewijzigd. Een modern multi-functioneel ontwerp verving de traditionele inrichting uit 1954 (de preekstoel uit 1954 bleef overigens wel behouden). De lantaarn uit 1938 werd tezelfdertijd vervangen.

## Fotogalerij

* Oude Dorpskerk te Bunnik
* Interieur voor 1954
* Interieur in 1956
Externe links
* Officiële website
* Virtuele tour door de Oude Dorpskerk Kerk
* Virtuele tour door de toren van de Oude Dorpskerk
Bronnen, noten en/of referenties
* ↑ De rechterzijde van het schip van de N.H.-kerk te Bunnik (1930) Het Utrechts Archief
* ↑ Platte grond Oude Dorpskerk te Bunnik (1906) Het Utrechts Archief
* ↑ Bunnik - Begraafplaatsen. Stichting Dodenakkers (12 november 2010).
* ↑ Geschiedenis van de Oude Dorpskerk te Bunnik pgbunnik.nl
* ↑ Toren Oude Dorpskerk Bunnik weer vrijwel compleet deweekkrant.nl
* ↑ De haan staat weer op de toren rtvutrecht.nl
# Sint-Gregoriuskathedraal

De Sint-Gregoriuskathedraal was een kerkgebouw in Trapezunt (Trebizonde), het huidige Trabzon, Turkije. De aan de kust van de Zwarte Zee gelegen kerk en het bijbehorende klooster bestonden van 1280 tot 1930.

## Geschiedenis

Kerk en klooster werden tussen 1280 en 1297 gebouwd in opdracht van Eudokia Palaiologina, de gemalin van Johannes II Megas Komnenos die van 1285 tot 1297 keizer van Trebizonde was. Het kerkgebouw werd aan de heilige bisschop en kerkleraar Gregorius van Nyssa gewijd.
Nadat de Kerk van de heilige Philippos 1665 in een moskee (Kudretting-moskee) werd veranderd, kreeg de Gregoriuskerk de status van kathedraal.
In 1863 liet de metropoliet Konstantios van Trapezunt vanaf de fundamenten van het middeleeuwse kloostercomplex een nieuwe representatieve kerk met drie apsissen, een klokkentoren en een zestienhoekige tamboer bouwen.
Na de Griekse Genocide in het Ottomaanse Rijk in de periode 1914-1923 en de uitwijzing van de Pontische Grieken in 1923 werd de kerk in 1930 opgeblazen. Op de plaats van de voormalige kathedraal werd een verenigingsgebouw opgericht.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel St.-Gregor-von-Nyssa-Kathedrale op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Oppervlak

Oppervlak kan verwijzen naar:
* Oppervlakte
* Oppervlak (topologie)
* Oppervlak (meetkunde)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Oppervlak en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Oscinella festucae

Oscinella festucae is een vliegensoort uit de familie van de halmvliegen (Chloropidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Balachovsky & Mesnil.
# Sint-Jacobskerk (Tavira)

De Sint-Jacobskerk (Portugees: Igreja de Santiago) staat in de Portugese stad Tavira in de wijk Santiago. Deze bevindt zich vlak bij de burcht van de stad. De kerk is gewijd aan Jakobus de Meerdere.

## Geschiedenis

De kerk werd waarschijnlijk rond 1270 gebouwd. Vermoedelijk is deze op de fundamenten van een vroegere moskee gebouwd. In 1755 werd het gebouw verwoest door een aardbeving. Sinds die tijd is de kerk nog meerdere malen verbouwd. Hierdoor heeft de kerk van buiten gezien een enigszins rommelige vorm.
# Orde van de Zon

Orde van de Zon kan verwijzen naar:
* De Orde van de Zon (Iran) in Perzië
* De Orde van de Zon (Baroda) in Baroda
* De Orde van de Zon (Afghanistan) in Afghanistan
* De Peruviaanse Orde van de Zon in Peru
* De Orde van de Zon (Jaipur) in Jaipur
Ordenamen waarin de zon voorkomt:
* De Orde van de Rijzende Zon in Japan
* De Orde van de klimmende Zon in Baroda
* De Orde van de Zon van Alexander in het emiraat Boechara
* De Paulownia-Zonneorde in Japan
* De Orde van de Leeuw en de Zon in Iran
* De Orde van de Zon van Aung San in Birma
* De Orde van de Blauwe lucht en de Witte Zon in China
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Orde van de Zon en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Orde van Thingaha

De Orde van Thingaha, in het Birmees "Thu Dhamma Thingaha" geheten, is een Birmaanse orde van verdienste met drie klassen en twee divisies; militair en civiel. Het lint van de Militaire Divisie is lichtgeel met twee dunne bruine strepen langs de rand. Het lint van de Civiele Divisie is bruin met twee dunne lichtgele strepen langs de rand.

## Decoranti

* Haile Selassie, Grootcommandeur in 1958
* Zhou Enlai, Grootcommandeur
* Louis Mountbatten, Grootcommandeur in 1956
* Josip Broz Tito, Grootcommandeur
# Orde van Trouw en IJver

De Orde van Trouw en IJver werd op 23 september 1944 door de Chinese president Chiang Kai-shek ingesteld als beloning voor tien jaar trouwe dienst in de strijdkrachten. De gedecoreerden moeten ook bepaalde academische kwaliteiten tonen. Daarom is op het medaillon van de onderscheiding een geopend boek met daarop een zwaard afgebeeld. Deze ridderorde kent één enkele graad; "Lint" genoemd.
Toen in 1949 de verslagen Chinese regering naar Taiwan vluchtte, bleef deze onderscheiding daar deel uitmaken van het decoratiestelsel van de Republiek China. De in Peking residerende regering van de Volksrepubliek China verleent deze onderscheiding niet.
# Orde van Trouw aan de Kroon van Kelantan

De Meest Voorname Orde van Trouw aan de Kroon van Kelantan (Maleis: "Setia Mahkota Kelantan Yang Amat Terbilang" of "Bintang Al-Ibrahimi") is een van de ridderorden van het Sultanaat Kelantan. De in 1967 ingestelde orde heeft vijf graden: Ridder Grootcommandeur, Ridder Commandeur, Companion, Officier en Lid en is op de Britse ridderorden zoals de Orde van het Britse Rijk geïnspireerd. Afwijkend is de door Guy Stair Sainty genoemde graad van "Bentera" of Heraut. De orde heeft een lint in de kleuren blauw-wit-blauw. De leden mogen de letters SPSK, DPSK, PSK, BSK en ASK achter hun naam plaatsen.
Het kleinood van de orde is een witgeëmailleerd gouden of zilveren kruis met zes armen. Tussen de armen is zesmaal een gouden hertje aangebracht. Het medaillon is wit met een gouden arabesk binnen een gouden lauwerkrans. Daaromheen is op een donkerrode ring een Arabische tekst in gouden letters geschreven. Het kleinood wordt door een beugelkroon gedekt.

## Externe link

* Afbeelding op
# Orde van Trouw aan het Koninklijke Huis van Kedah

De Orde van Trouw aan het Koninklijke Huis van Kedah, ook "Dato Setia DiRajah Kedah Yang Amat Mulia", "Orde van Trouw aan het Koninklije Huis Diraja" genoemd, werd op 21 september 1964 ingesteld en heeft drie graden.

## Versierselen

De zilveren ster met vijf punten is op een gouden ster met vijf punten gelegd. In het midden bevindt zich een blauwe vijfhoekige ster geplaatst.
# Osmia caulicola

Osmia caulicola is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Cockerell.
# Sint Anthonygasthuis (Leeuwarden)

Sint Anthonygasthuis (Leeuwarden) kan verwijzen naar:
* Oud Sint Anthonygasthuis, Grote Kerkstraat
* Nieuw Sint Anthonygasthuis, Perkswaltje
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint Anthonygasthuis (Leeuwarden) en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.