OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# De Overdekte

De Overdekte is een voormalig overdekt zwembad in de Nederlandse stad Leiden.

## Geschiedenis

De Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaartkerk (ook wel "Mon Pèrekerk" genoemd) was een rooms-katholieke kerk in Leiden, die in 1934 werd gesloten vanwege het teruglopende kerkbezoek. De laatste dienst werd gehouden op zondagavond 8 juli 1934. De parochianen gingen over naar de Parochiekerk van O.L. Vrouwe Hemelvaart en St. Joseph aan de Herensingel.
De Haarlemse architect A. Koster maakte vervolgens een ontwerp voor de verbouwing van de kerk tot bad- en zweminrichting. Daartoe moest de kerktoren worden gesloopt, evenals de kolommen met de galerij. Het ontwerp voorzag in het maken van twee bassins, badcellen, douches, kantoor, en toiletten. In de pastorie (later aangeduid als 'het ketelhuis') aan de Oude Vest kwamen een laboratorium, centrale verwarming, kuip- en douchebaden, en een wasserij. Direct na het verlenen van de bouwvergunning begon de sloop op 24 mei 1937. Naar verwachting zouden de sloop en verbouwing vier maanden duren en ongeveer 59.000 gulden kosten. Opdrachtgever was de familie Koster, die ook op andere plaatsen in Nederland zwembaden exploiteerde.
Op 4 november 1937 werd zwembad 'De Overdekte' geopend. Het zou bijna veertig jaar in gebruik blijven. Bij de sloop in december 1979 werd achter de betimmering nog een vijftal religieuze schilderijen ontdekt, die overgebracht werden naar het stedelijk museum De Lakenhal. Voor de vrijgekomen plek aan de Maria Gijzensteeg is door het Haagse architectenbureau Mehrtens en Van Veldhoven een bouwplan gemaakt voor een hofjesachtig complex van ongeveer 24 woningen.

## Afbeeldingen

* Voorgevel van zweminrichting "De Overdekte"
* Bij de sloop tevoorschijn gekomen wandschildering
* De Mon Père Kerk te Leiden, J.W. Verburgt, Leidsch Jaarboekje 1935, blz. 89-98
* De Mon Père kerk - Kerk veranderde in zwembad, Ingrid W.L. Moerman, Leids Jaarboekje 1980, blz. 133-144
* 1 2 Na ontluistering Mon Père nu ook sloop Overdekte, Ton van Brussel, Leidsch Dagblad, 23 juli 1977
* ↑ Religieuze kunst ontdekt bij sloop kerkzwembad, Nieuwe Leidsche Courant, 11 december 1979, pagina 6. Gearchiveerd op 13 januari 2020.
# Daniel Josse

Daniel (Dany) Josse (Leval-Trahegnies, 4 september 1952 - Bergen, 3 mei 2011) was een Belgisch lid van het Waals Parlement.

## Levensloop

Daniel Josse was tussen 1978 en 1994 assistent, lector en docent tekenen en schilderen in het schilderatelier van de École supérieure des Arts plastiques et visuels de la Communauté française à Mons.
In het begin van de jaren '90 trad hij toe tot Ecolo en werd in september 1992 lid van het regionaal secretariaat van het arrondissement Bergen. In maart 1994 werd hij samen met Jacky Morael en Isabelle Durant de politieke secretaris van Ecolo en zou de volgende drie jaar de woordvoerder van de partij zijn. In januari 1997 stopte hij als federaal politiek secretaris ten voordele van Jean-Luc Roland. Vervolgens werd hij politiek secretaris van de Ecolo-afdeling van het arrondissement Bergen.
In juni 1999 werd Josse verkozen tot lid van het Waals Parlement en van het Parlement van de Franse Gemeenschap en zou dit blijven tot in 2004. Hij was onder andere de voorzitter van de Audiovisuele commissie in het Parlement van de Franse Gemeenschap. In mei 2004 verliet hij Ecolo om over te stappen naar de PS en was van 2005 tot 2009 adviseur op het kabinet van minister in de Franse Gemeenschapsregering Fadila Laanan. Vervolgens werd hij tot aan zijn onverwachte dood in mei 2011 actief in verschillende culturele organisaties van de stad Bergen.

## Externe link

* Fiche Josse op connaitrelawallonie.be.
# De laatste Hollander

De laatste Hollander is het 90e album in de reeks de avonturen van Urbanus uit 2001.

## Verhaal

Stef, Staf en Stylo maken de familie Urbanus wijs dat ze een wedstrijd hebben gewonnen en een frietzakauto krijgen. Ze moeten hem afhalen bij Stef, Staf en Stylo hun neven Joop, Jaap en Jippo in Delfzijl. Maar dat is enkel om drugs voor illegaal vuurwerk te ruilen. Ze moeten ook een heleboel matrassen meenemen die zogezegd voor de daklozen zijn, maar daarin zit het illegaal vuurwerk. Ze blazen Rotterdam, en later ook heel Nederland op, en er is slechts één Hollander die dat overleeft...

## Achtergronden bij het verhaal

* Urbanus ontmoet Sjors en Sjimmie nadat een vrachtwagen op een cruiseschip viel.
* ↑ Fiche De Laatste Hollander; De avonturen van Urbanus
# De laatste dag van Lissabon

De laatste dag van Lissabon is een hoorspel van Günter Eich. Der letzte Tag von Lissabon werd op 31 januari 1956 uitgezonden door de Bayerischer Rundfunk. Gerard Wijdeveld vertaalde het en de KRO zond het uit in het programma Dinsdagavondtheater op dinsdag 20 februari 1968. De regisseur was Willem Tollenaar. Het hoorspel duurde 87 minuten.

## Rolbezetting

* Frits Butzelaar (de gevangene)
* Dick Scheffer (de cipier Tomaso)
* Peter Aryans (Antonio)
* Dries Krijn (Vincento)
* Paul van der Lek (Henrique)
* Jos van Turenhout (José)
* Wam Heskes (de toneelspeler)
* Frans Somers (Alfonso)
* Han König (Martis)
* Johan te Slaa (Emilio)
* Lo van Hensbergen (Da Silva)
* Joan Remmelts (de kapitein)
* Jan Verkoren (een stem)
* Hans Veerman (een spreker)
* Eva Janssen (Francisca)
* Fé Sciarone (Emilia)
* Anne Wil Blankers (Inez)
* Loudi Nijhoff (Margarita)
* Nel Snel (de vrouw van de toneelspeler)
* Peronne Hosang (Luisa)
* Lies Franken (Florentine)
* Gerrie Mantel (Rosita)
* Andrea Domburg (Isabel)
* Nell Koppen (Odilia)
* Hetty Berger (Susanna)
* Betty Kapsenberg (Palmira)
* Maria Lindes (Fernanda)

## Inhoud

Op de vooravond van Allerheiligen, de dag waarop tijdens de vroegmis de stad Lissabon over de rechtvaardigen en de onrechtvaardigen ineen zal storten, vindt een gesprek plaats tussen een door de inquisitie tot de brandstapel veroordeelde geestelijke en zijn bewaker. Tot in de duistere cel is van verre het gefluit van twee bloemenverkopers te horen, die met hun kar door de stad trekken en die hun leven lang tegelijk concurrenten en vrienden waren. De veroordeelde priester kent natuurlijk talloze mensen, dus vertelt hij de bewaker over nog andere lotgevallen. Geluidssignalen uit de realiteit van de stad worden in zijn vertelling aangrijpende scènes van menselijke inspanningen. Zonder hier in details te treden, kan gezegd worden dat deze scènes meestal één ding gemeen hebben: diegenen over wie hij vertelt, kwellen zichzelf door te pogen een pijnigende, onoverkoombare drempel in hun leven te overschrijden, maar hun poging blijk niettegenstaande alle moeite telkens vruchteloos. En het lot van de priester zelf is gelijkaardig: de bewaker deelt hem op het einde mee, dat hem gratie is verleend en dat hij de volgende morgen zelfs opnieuw de mis zal mogen lezen. De luisteraar weet echter dat hem slechts gratie is verleend om onder het puin van de kathedraal begraven te worden…
# De Poelen (molen)

De Poelen (Fries: De Puollen) is een poldermolen in De Poelen, ongeveer een kilometer ten oosten van het Friese dorp Dronrijp, dat in de Nederlandse gemeente Waadhoeke ligt.

## Beschrijving

De Poelen, een grondzeiler, werd in 1850 gebouwd voor de bemaling van de 365 ha grote Oosterpolder, die tegenwoordig deel uitmaakt van de polder De Poelen. Lange tijd verkeerde de molen in vervallen toestand, maar in 1984/1985 werd hij gerestaureerd. Hij is niet meer aangesloten op de Friese boezem, maar wel maalvaardig in circuit. De wipstok van de molen is aan het uiteinde versierd met een eenhoorn. De molen is eigendom van de Stichting Molens in Menaldumadeel en kan worden bezichtigd wanneer hij draait.
# Dayville

Dayville is een plaats (town) in de Amerikaanse staat Oregon, en valt bestuurlijk gezien onder Grant County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 138. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 120, een daling van 18 (-13,0%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 1,3 km², geheel bestaande uit land. Dayville ligt op ongeveer 725 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 48 km rond Dayville.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Dayville op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Dayus acanthus

Dayus acanthus is een zeekommasoort uit de familie van de Gynodiastylidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door Gerken.
# Davide Silvestri

Davide Silvestri kan verwijzen naar:
* Davide Silvestri (acteur), Italiaans acteur
* Davide Silvestri (wielrenner), Italiaanse wielrenner
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Davide Silvestri en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Debourg (metrostation)

Debourg is een metrostation aan lijn B van de metro van Lyon, in het 7e arrondissement van de Franse stad Lyon. Het is geopend op 4 september 2000, als de verlenging van lijn B naar metrostation Stade de Gerland geopend wordt. Sinds 19 februari 2014 bevindt zich hier het eindpunt van lijn 1 van de tram van Lyon.
Debourg is genoemd naar de avenue waar het station onder ligt, de naam van een grootgrondbezitter die ooit eigenaar was van dit gebied. Verschillende opschriften in het station doen aan vroeger tijden denken. Zo staat er ergens ici campèrent des soldats romains ('hier hadden Romeinse soldaten hun kamp opgeslagen') of ici se trouvait un glacier ('hier was een gletsjer').
In de buurt van dit station is er de Halle Tony Garnier, de grootste evenementenhal en concertzaal van de stad.

## Externe link

* (fr) www.TCL.fr, site van het openbaar vervoersbedrijf van Lyon
Charpennes - Charles Hernu · Brotteaux · Gare Part-Dieu - Vivier Merle · Place Guichard - Bourse du Travail · Saxe - Gambetta · Jean Macé · Place Jean Jaurès · Debourg · Stade de Gerland - Le LOU · Gare d'Oullins · Oullins Centre · Saint-Genis-Laval Hôpital Lyon Sud
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Debourg (métro de Lyon) op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# De Helling

De Helling is een tijdschrift met opinie en cultuur van het Wetenschappelijk Bureau GroenLinks. Het blad verschijnt eens per kwartaal.
De Helling heeft een wetenschappelijke benadering van politieke onderwerpen om de discussie binnen GroenLinks te starten of te verdiepen. Het kwam voor het eerst uit in 1987, enkele jaren vóór de oprichting van GroenLinks. Het blad is opgericht als fusie van de bladen van de wetenschappelijke bureaus van de Pacifistisch Socialistische Partij (Socialisties perspektief) en de Communistische Partij van Nederland (Komma).
De hoofdredacteur is Erica Meijers, ze werd voorgegaan door Jelle van der Meer (1997-2007) en Henk Krijnen (1987-1996).
# De show van het jaar

De show van het jaar was een Vlaams televisieprogramma op de televisiezender één, gepresenteerd door Bart Peeters. Ook Ellen Petri en Tanja Dexters kwamen elke aflevering terug. De show werd in 5 wekelijkse afleveringen uitgezonden in december 2006.
Vlak na nieuwjaar werd er een compilatie-aflevering uitgezonden met de beste fragmenten, in de plaats van Willy's en Marjetten.

## Makers

    Productiehuis: Telesaurus
    Eindredactie: Clem Robyns
    Redactie: Robin Ibens, Jan Reymen, Joris Joosten, Bas Coupé, Tim Debevere, Bertel Mertens, Stijn Van der Stockt, Maarten Van Deursen
    Productie: Karla Stautemas
    Productie-assistentie: Kate Van Loo, Henri Van Put
    Regie: Curly Maertens
    Regie-assistentie: Katrien Van Aken

## Gasten

* Aflevering 1 (1 december 2006) : In deze aflevering waren o.a. Natalia, Kardinaal Danneels, Laura Lynn, Wouter Deprez en Patrick Janssens te gast
* Aflevering 2 (8 december 2006) : met Yves Leterme, Herr Seele, Kate Ryan, Els De Schepper, Kim Gevaert en Hadise
* Aflevering 3 (15 december 2006) : met Guy Verhofstadt, Helmut Lotti, Sergio, Freya Van den Bossche, Belle Pérez
* Aflevering 4 (22 december 2006) : met Karel De Gucht, Axelle Red, Stefan Everts, Yevgueni, Stan Van Samang, Roel Vanderstukken, Thor!, Steph Goossens
* Aflevering 5 (29 december 2006) : met Tom Boonen, Koen & Kris Wauters, Pieter Embrechts, Dimitri Leue, Ellen Petri, Tanja Dexters, de Fixkes
# De sidderplanten

De sidderplanten is het 108$^{ste}$ stripverhaal van Jommeke. De reeks wordt getekend door striptekenaar Jef Nys.

## Verhaal

Jan Haring vertelt Jommeke over een elektrische plant die hij ooit tijdens een van zijn zeereizen heeft gezien. Jommeke, Jan Haring, Flip en Filiberke besluiten direct om op zoek te gaan naar die befaamde sidderplanten. Met de vliegende bol komen ze op een eilandje terecht. Daar vinden ze de zeldzame plant. Vervolgens kan men de sidderplant gebruiken om motoren aan te drijven, bijgevolg bespaar je heel wat energie, is het niet luchtvervuilend en is veel beter voor het milieu. Met een paar exemplaren keren de vrienden probleemloos huiswaarts.
Professor Gobelijn maakt een voertuig dat aangedreven wordt met elektrische energie, afkomstig van de sidderplanten. Jommeke en zijn vrienden rijden met dit wagentje rond in het dorp. Intussen heeft Gobelijn al een klein elektriciteitscentrale, met de sidderplanten, gebouwd. Een man wil echter alles opkopen, blijkt deze de minister van elektriciteit te zijn.
# De Titaantjes

De Titaantjes of wel Hommage aan Nescio is een artistiek kunstwerk in Amsterdam-Oost.
Het is een eerbetoon aan de schrijver Nescio door beeldhouwer Hans Bayens. Van Bayens zijn meer beelden van schrijvers bekend; zo portretteerde hij Multatuli op de Torensluis en staan Aagje Deken en Betje Wolff aan Nes aan de Amstel. Bayens maakte het werk naar aanleiding van het overlijden van Jan Hendrik Frederik Grönloh, de man achter pseudoniem Nescio. Het eerbetoon bestaat uit een bronzen beeld waarin (van links naar rechts) Hoyer, Bavink en Koekebakker, drie personages uit Titaantjes van Nescio, die onderuit hangend op een bankje het Oosterpark overzien. Ze bekijken net zoals hun bedenker de personen die door het park lopen. Het oorspronkelijke beeld, door Grönlohs weduwe onthuld op 9 oktober 1971, werd in 1985 gestolen, maar in 1988 werd een nieuw afgietsel geplaatst. In 2006 werd het met verf beklad.
Op de sokkel staat de begintekst van genoemde novelle:
   Jongens waren we-maar aardige jongens
Net buiten het park, op gebouw Linnaeusstraat 7 is een uitgebreidere tekst van Nescio te lezen.
* De Titaantjes (1969)
* Tekst op Linnaeusstraat 7 (2020)
* Kunstwacht Amsterdam, beheerder kunst in de openbare ruimte van Amsterdam
* Buitenbeeld in beeld
* De Waarheid, 7 oktober 1971, aankondiging onthulling
Bokkenrijder · Bolgewas · Communicatie · Justus van Maurikbank · Leonard Springerbrug · Limietpalen Oosterpark · Monument voor de Tachtigers · Muziekkoepel Oosterpark · Nationaal monument slavernijverleden · Politiehond Albert · Rotsfontein Oosterpark · De Schreeuw · Speelslinger Oosterpark · Spelende kinderen · Spreeksteen · Tekststeen Julianaboom · De Titaantjes · Het westen ontvangt en ontmoet 't oosten
# De Wiken

De Wiken is een wijk aan de oostkant van Drachten en stamt uit de jaren zestig, en ligt ingeklemd tussen de Noorderdwarsvaart, N31 (Waldwei) en de Splitting. De wijk telt ongeveer 6000 inwoners en 2750 woningen.
De eerste steen van de eerste woning aan de Hooglandswijk werd in 1965 gelegd. In rap tempo volgden straten als de Hagewijk, Alferhof, Middelwijk, De Raai, Engwerd, Foswerd, Stelpswijk, Langewijk, Dwarswijk enzovoort. In een tweetal jaren werden er ruim duizend woningen gebouwd. Alle (rijtjes)woningen in het noorden van de Wiken zijn vrijwel hetzelfde, de zogeheten revolutiebouw. De wijk heeft een saai imago, door middel van renovatieprojecten proberen gemeente en woningbouwverenigingen hier iets aan te doen. Alle straten zijn vernoemd naar de wijken (kanalen) die vroeger in dat veengebied liepen. De wijk telt relatief veel galerijflats.
De wijk heeft een eigen winkelcentrum met onder andere drie supermarkten, de Poiesz, Albert Heijn en Aldi. Ook is er een drogist, apotheek, boekenwinkel, kapsalon, bakkerij, pinautomaat en bloemenwinkel. Verder beschikt de wijk over een wijkcentrum en was er tot 2023 de menorah-kerk. Er zijn een MBO-school en meerdere basisscholen gevestigd.
# De Wilck

De Wilck is een ruim 120 hectare groot veenweide-natuurgebied in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De naam is afkomstig van een veenriviertje dat hier vroeger stroomde, de Wilck.
Het is een open landschap met veel weilanden en sloten. Vanwege de aantrekkelijkheid van het gebied voor vogels is De Wilck sinds het jaar 2000 een Europees Vogelrichtlijngebied en sinds 2009 ook een Natura 2000-gebied. Onder andere de smient en de kleine zwaan komen er voor. Het gebied is, op een klein paadje aan de noordrand na, niet toegankelijk voor het publiek.
De Hogesnelheidslijn Schiphol - Antwerpen loopt in de Groene Harttunnel onder het gebied.
# De veteraan

De veteraan is een hoorspel van Marie Luise Kaltenegger. Der Veteran werd op 21 juli 1983 uitgezonden door de Sender Freies Berlin. Loes Moraal vertaalde het en de VARA zond het uit op woensdag 16 april 1986 (met een herhaling op 30 april 1995). De regisseur was Justine van Maaren. Het hoorspel duurt 33 minuten.

## Rolbezetting

* Lou Landré (de veteraan)

## Inhoud

Psychisch en lichamelijk verminkt: zo zijn duizenden Amerikaanse Vietnamsoldaten naar hun vaderland teruggekeerd. De veteraan is het portret van een van deze soldaten, een man die weet dat hij binnenkort zal sterven: zijn levensverwachting bedraagt nog twee jaar. Het ontbladeringsmiddel "Agent Orange", dat voor de eigen oorlogsvoering werd gebruikt, heeft zijn beenmerg aangetast. Nu moet hij ervaren dat de Amerikaanse samenleving hem en zijn kameraden de rug toekeert. Men wil van de helden niets meer weten. Integendeel: nu geeft men hun, de soldaten, de schuld voor de "vuile oorlog" die hen te gronde richtte. - Het hoorspel toont de vertwijfeling. Marie Luise Kaltenegger schreef de tekst aan de hand van bandopnamen die ze in Amerika maakte.
# De verzonken klok

De verzonken klok is het 38ste stripverhaal uit de reeks van De Rode Ridder. Het is geschreven door Willy Vandersteen en getekend door Karel Biddeloo. De eerste albumuitgave was in 1968.

## Het verhaal

Johan redt Celia, een oude vrouw die ervan verdacht wordt een heks te zijn. Zij had de dood van de jonge slotheer Cunard voorspeld. Johan maakt in de burcht kennis met de broers van de overledene, Yngrab, Gorlong en Dimlor die hem vertellen dat er op de bodem van het meer een klok ligt die luidt telkens er onheil dreigt. Johan en Dimlor besluiten op zoek te gaan naar de klok en na verschillende duikpogingen ontdekt hij dat de klok die voor het meer stond een noodklok was. Wanneer de klok een tweede maal luidt, haast Johan zich naar de burcht waar hij ontdekt dat men Gorlong vergiftigd heeft. Hij kan Gorlong redden door een tegengif te bereiden, geleerd van Merlijn. Bij een derde onderzoek in het meer ziet hij een gestalte van een waterduivel verdwijnen. Hij gaat het monster achterna en geraakt verstrikt in een net maar Dimlor kan hem redden. Ondanks de sabotagedaden van de waterduivel slagen ze er in de klok boven te halen en te vernietigen. Wanneer de Rode Ridder een geheime gang ontdekt, komt hij achter de ware identiteit van de waterduivel. Het blijkt Cunard te zijn die zijn eigen dood in scène gezet had. De heks Celia had hem schijndood gemaakt. Hij wil wraak nemen op zijn broers Dimlor en Gorlong omdat hij hen verdenkt hem te willen uitstoten. Er ontstaat een gevecht en net wanneer Cunard Johan wil vermoorden stormt Dimlor binnen. Cunard vlucht weg op het moment dat een onweer los barst. Een bliksemstraal treft een boom boven de ingang van de geheime gang die instort waardoor Cunard sterft. Dimlor, onder de indruk van de dood van zijn broer, besluit samen met Johan de aanslagen toe te schrijven aan een waterduivel om de nagedachtenis van zijn krankzinnige broer niet te besmeuren.

## Achtergronden bij het verhaal

* Dit is het eerste album waarbij Karel Biddeloo het volledige tekenwerk deed.

## Uitgaven

* Albumbespreking op roderidder.net
* ↑ De Rode Ridder-tijdslijn op stripspeciaalzaak.be
# De geheimen van Barslet

De geheimen van Barslet is een Nederlandse televisieserie uit 2012.
De serie is een coproductie van Waterland Film, NTR en de NCRV, en werd geregisseerd door Boris Paval Conen. De zeven afleveringen gaan over de vreemde gebeurtenissen in het fictieve plattelandsdorp Barslet. In elk deel zijn dezelfde gebeurtenissen te zien maar telkens vanuit het gezichtspunt een ander personage, waardoor er min of meer zeven waarheden zijn.
Het scenario werd in 2005 geschreven door Anjet Daanje. De opnames vonden plaats van mei tot november 2010. Daarna nam de montage een halfjaar in beslag. Op 6 oktober 2012 was de eerste aflevering van het eerste seizoen te zien bij de NCRV.
De meeste opnames zijn gemaakt in het Friese dorp Oosterlittens, dat daarmee decor stond voor Barslet. Daarnaast werden opnames gemaakt in onder andere Abcoude, Heiloo, Katwoude, Purmer, Ureterp en Sint Nicolaasga.

## Rolverdeling

* Mohammed Azaay – Jahwar Barzani
* Dragan Bakema – Bjorn Moonen
* Peter Bolhuis – dominee
* Sanneke Bos – Roelie Dekker
* Kaltoum Boufangacha – Bahira Barzani
* Romijn Conen – Pascal Haberkorn
* Chris Dekkers – Wies Haberkorn
* Juda Goslinga – Bert van der Ploeg
* Sallie Harmsen – Manon de Vries
* Jaap ten Holt – Hein de Vries
* Martijn Lakemeier – Guido Haberkorn
* Richelle Plantinga – Tessa Haberkorn
* Teun Luijkx – Kasper de Vries
* Ezra Mol – Femke Haberkorn
* Jim van der Panne – Tijmen Bouwman
* Loek Peters – Sibe Dekker
* Barbara Pouwels – Brigitte Haberkorn
* Margôt Ros – Hennie Bouwman
* Robert Ruigrok van der Werve – Abel Bouwman
* Connor Smith – Mischa de Vries
* Raymond Thiry – Douwe Bouwman
* Huug van Tienhoven – kastelein
* Chiara Tissen – Nel de Vries
* Soesja Toehpah – Nashwa Barzani
* Jaffer Al Masuhur & Nadim Al Masuhur – Nasser Barzani
* Dan van Steen – Kramers
* Jorik Prins – Lucas Kramers
* Sander Commandeur – Harold Mulder
* Roos Drenth – Alie Mulder
* Jessica Zeylmaker – Geesje van der Ploeg
* Vincent van den Akker – Joost
* Caro de Jonge – Julia de Ruiter
# De geheimzinnige gaper

Tom Poes en de geheimzinnige gaper of kortweg De geheimzinnige gaper is het 46ste verhaal uit de Bommelsaga, geschreven en getekend door Marten Toonder. Het verhaal verscheen voor het eerst op 26 oktober 1951 en liep tot 17 januari 1952. Het thema van het verhaal is voedselveiligheid.

## Samenvatting

Tovenaar Hocus Pas zorgt ervoor dat steeds meer artikelen en later ook inwoners gaan lijken op een ouderwetse gaperkop, zoals men die bij oude drogisterijen kan aantreffen. Hij heeft daarvoor een 'winkel' gebouwd die niet altijd aanwezig is. Uiteindelijk constateert ambtenaar Dorknoper dat dit illegaal is en laat de zaak slopen. Daar kan Hocus Pas niet tegenop, en hij verandert in een kraai. Tom Poes vangt hem en geeft hem aan Wammes Waggel, maar commissiaris Bulle Bas, die niet beseft waar het om gaat, beveelt later om de vogel vrij te laten. En zo ontsnapt de schurk wederom.