OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# John Vanderaart

J.L.M. (John) Vanderaart (Amsterdam, 18 november 1962) (ook bekend als Doctor John of DRJ) is een Nederlands gamesontwikkelaar en schrijver.

## Loopbaan

Vanderaart studeerde informatica in Leiden. In de jaren '80 kreeg hij bekendheid vanwege zijn computerspellen voor homecomputers zoals de Commodore 64, Sinclair ZX Spectrum en de MSX computers. Hij schreef met name educatieve software, actiespellen en adventurespellen. Zijn eerste spellen bracht hij uit voor het Nederlandse softwarehuis Radarsoft, dat hij met enkele studiegenoten oprichtte. Hij was een van de eerste Nederlanders die zijn brood kon verdienen met het maken van computerspellen. Een aantal spellen van Radarsoft werden ook in het buitenland uitgegeven. Na het uitbrengen van het spel Hopeloos stopte hij in 1986 bij Radarsoft, omdat hij de strategie te commercieel vond en het jammer vond dat het niet meer om de computerspellen zelf ging.
Na het gamestijdperk begon hij zich te specialiseren in netwerktechnologie. In 1995 maakte hij nog BASIC-listings voor het blad Eigen PC. Daarnaast schreef hij voor Lan Magazine en Linux Magazine. Hij verzorgde onder de naam FAQman een rubriek in het tweewekelijkse tijdschrift Computer Idee en is medewerker van PC-Active. Ook schreef hij diverse boeken over computertechnologie en was hij op TV te zien tijdens de Teleac/NOT-cursus PC4U.
Tegenwoordig geeft hij advies en doet hij aan troubleshooting met zijn eigen consultancybedrijf.

## Enkele spellen

* 1984 - Space Mates
* 1984 - Topografie Wereld (samen met Cees Kramer)
* 1985 - De Sekte
* 1985 - Eindeloos (samen met Cees Kramer)
* 1985 - Nachtwacht (samen met Cees Kramer)
* 1986 - Hopeloos
* 1986 - Noach 3000 (Dossier Commodore)
* 1987 - Zone VII: Part II
* 1988 - Horror Hotel (heruitgave)
* 1992 - Last in Amsterdam (heruitgave)

## Enkele boeken

* Machinetaal voor MSX-computers, 1987, ISBN 90-201-1999-0
* AmigaDOS, 1989, ISBN 90-6789-128-2
* Het Amiga handboek, 1989, ISBN 90-6789-114-2
* Het MIDI handboek, 1990, ISBN 90-6789-144-4
* WordPerfect 5.1 toolkit, 1991
* Oplossingen voor Novell netwerken, 1992, ISBN 90-70829-28-2
* 97 tips voor Office 97, 1999, ISBN 90-70829-77-0
* Digitale Fotografie, 2004, ISBN 9789059400979
* Senioren Megatips + DVD, 2004, ISBN 9789059401389
* Werken met het Windows-register, 2005, ISBN 9789059401570
* Leer jezelf Makkelijk een eigen webserver inrichten, 2006, ISBN 9789059402089
* Leer jezelf snel een draadloos Wifi-netwerk opzetten, 2006, ISBN 9789059402072
* Draadloze Thuisnetwerken, 2007, ISBN 9789059402683
* MyStudy kant-en-klare Joomla ! toepassingen, 2007, ISBN 9789059402799
* De Windows XP en Vista helpdesk, 2008, ISBN 9789059403765
* Thuisnetwerken met Windows 7, 2010, ISBN 9789059404632
* Windows 8.1, 2014, ISBN 9789059406940
# Juan de Homedes

Juan de Homedes y Coscon (ook bekend als Jean de Homedes) (1477-1553) was een Spaanse ridder in de Orde van Sint-Jan van Jeruzalem, beter bekend als de Orde van Malta. Van 1536 tot 1553 was hij de 47ste grootmeester van de Orde. Tijdens zijn bewind op Malta liet hij nieuwe forten aanleggen voor een eventuele aanval van de Turkse piraten.
Het was echter tijdens zijn bewind, dat de ridders hun bolwerk in Noord-Afrika (Tripoli) in 1551 verloren aan de Ottomanen onder leiding van Turgut Reis en Sinan. De Homedes liet de militaire gouverneur van Tripoli, Gaspard de Vallier, gevangenzetten en uit zijn ambt ontzetten. Volgens Homedes had hij een groot aandeel in het verlies van de Afrikaanse gronden. Jean de la Valette herstelde tijdens zijn bewind de positie van De Vallier. Hij werd in 1553 opgevolgd door Claude de la Sengle.
# Jonas Vervaeke

Jonas Vervaeke (10 januari 1992) is een Belgische voetballer die in het seizoen 2011-2012 uitkwam voor KV Kortrijk. Hij speelt nu bij KSC Dikkelvenne .

## Carrière

Vervaeke is een jeugdproduct van KV Kortrijk: hij doorliep er de jeugdreeksen en maakte er z'n debuut in Eerste klasse. Z'n eerste wedstrijd was de Play-off II-wedstrijd tegen Zulte Waregem op 16 april 2011: hij viel in de 65e minuut in voor Stefan Scepovic. Z'n eerste basisplaats kreeg hij op 20 april 2011 tegen Westerlo. In zijn eerste seizoen in eerste klasse kwam Vervaeke aan drie wedstrijden, waaronder twee basisplaatsen. Daar kwam bij Kortrijk echter geen vervolg op, waarop Vervaeke aan de slag ging in de lagere divisies.
Vervaeke was ook jeugdinternational. Op het EK -19 in 2011 scoorde hij in de groepswedstrijd tegen Turkije in blessuretijd de gelijkmaker. Ondanks dat doelpunt eindigde België toch als laatste in z'n groep.
Sinds eind 2019 is hij werkzaam bij APL te Zwevegem als polyvalent medewerker.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Reeks | Wed | Goals |
| 2010/11 | KV Kortrijk | België | Jupiler League | 3 | 0 |
| 2011/12 | KV Kortrijk | België | Jupiler League | 0 | 0 |
| 2012/13 | Sint-Eloois-Winkel Sport | België | Vierde klasse A | | |
| 2013/14 | Sint-Eloois-Winkel Sport | België | Vierde klasse A | | |
| 2014/15 | KMSK Deinze | België | Derde klasse A | | |
| 2015/16 | FC Knokke | België | Vierde klasse A | | |
| 2016/17 | KFC Izegem | België | Tweede klasse amateurs | | |
| 2017/18 | KSC Menen | België | Derde klasse amateurs | | |
| 2018/19 | KSC Menen | België | Tweede klasse amateurs | | |
| | | | Totaal | 3 | 0 |
# Journal of the Acoustical Society of America

Journal of the Acoustical Society of America is een internationaal, aan collegiale toetsing onderworpen wetenschappelijk tijdschrift op het gebied van de akoestiek. Het is een breed tijdschrift dat reikt van de zuiver natuurkundige aspecten van geluid tot de biologische en psychologische, zoals in de audiologie en logopedie. De naam wordt in literatuurverwijzingen meestal afgekort tot J. Acoust. Soc. Am. Het tijdschrift wordt uitgegeven door de Acoustical Society of America namens het American Institute of Physics en verschijnt maandelijks. Het eerste nummer verscheen in 1929.
* Journal of the Acoustical Society of America op OCLC WorldCat
* Journal of the Acoustical Society of America op Genamics JournalSeek
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Journal of the Acoustical Society of America op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Juwiring

Juwiring kan verwijzen naar:
* Juwiring (Cepiring)
* Juwiring (Juwiring)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Juwiring en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Julian Bailey

Julian Bailey (Woolwich, 9 oktober 1961) is een voormalige Britse autocoureur. Hij maakte zijn Formule 1-debuut in 1988 bij Tyrell en nam deel aan twintig Grands Prix, waarvan hij er zeven mocht starten.

## Carrière

Hoewel hij geboren was in Groot-Brittannië, werd Bailey wel hoofdzakelijk opgevoed in Spanje. Hij debuteerde echter in de Britse Formule Ford 1600 cc en won het Formule Ford festival in Brands Hatch. In 1986 debuteerde hij in de Formule 3000. Hij won zijn derde race, waarmee hij de eerste Britse autocoureur werd die in deze klasse won.
Dit trok de aandacht van Ken Tyrrell, waarna Bailey voor zijn team mocht gaan rijden in 1988. De auto was echter niet erg competitief, waardoor hij geen punten scoorde; zijn teammaat Jonathan Palmer scoorde er wel vijf. Zijn volgende kans in de Formule 1 kreeg hij pas in 1991 bij Lotus. Hij werd zesde in de Grand Prix van San Marino, maar werd na de Grand Prix van Monaco alweer vervangen. In zijn Formule 1-carrière nam hij deel aan twintig Grand Prix, waarin hij zich zevenmaal kwalificeerde om te starten.
Hierna stapte Bailey in 1993 over naar de BTCC, waar hij voor Toyota reed. Hij werd vijfde in het kampioenschap. De volgende twee seizoenen waren minder succesvol. Hij heeft hierna hoofdzakelijk in sportauto's geracet en won het FIA GT kampioenschap Jamie Campbell Walter met een Lister Storm in 2000.
# Julian Balmaceda

Julian Cruz Balmaceda, ook wel Balmaseda, (Orion, 28 januari 1885 - Bacoor, 18 september 1947) was een Filipijns schrijver en dichter. Balmaceda schreef in het Tagalog, Engels en Spaans.

## Biografie

Julian Balmaceda werd geboren op 28 januari 1885 in Orion in de Filipijnse provincie Bataan. Hij volgde onderwijs aan Cavite Highschool, het Colegio de San Juan de Letran en studeerde rechten aan Escuela de Derecho. Balmaceda was onder meer werkzaam als secretaris van de door gouverneur-generaal Davis ingestelde Central Banking Commission en van de door Roosevelt ingestelde Anti-Ursary Committee. Ook was hij assistent-hoofd van de divisie Coorperative Marketing and Credits van het Bureau of Commerce. Kort voor zijn overlijden werd hij in 1947 benoemd tot hoofd van het Institute of National Language.
Balmaceda schreef op 14-jarige leeftijd zijn eerste toneelstuk, genaamd Buhay ni Cordante o Ang Sugat ng Puso. Het stuk werd uitgevoerd in Bacoor in de provincie Cavite. Niet lang daarna won hij met Ang Piso ni Anita een prijs in de schrijfwedstrijd van de Bureau of Posts en de University of the Philippines. Balmaceda schreef ook vele gedichten. De gedichten die hij schreef van 1905 tot 1915 komen werden gebundeld in Pangarap Lamang, een boekwerk van meer dan 700 bladzijden. Later verscheen Sa Daigdig ng Pangarap. Dit betrof een bundeling van zijn gedichten tussen 1916 en 1940.
Behalve gedichten schreef Balmaceda ook korte verhalen. Dertig daarvan, waaronder het veelgeprezen Ang Tatlong Moskitera, werden gepubliceerd in het werk Sampagita. Daarnaast schreef diverse romans, waaronder Ang Tala ng Bodabil en Tahanag Walang Ilaw. Hij vertaalde onder meer de werken The Filipino Rebel van Teodoro Kalaw, El Legado del Ignorantismo van Trinidad Pardo de Tavera, Opstanding van Lev Tolstoj en herschreef The Pact of Biyak-na-Bato van Pedro Paterno in het Tagalog. Tevens schreef hij nog diverse handboeken in het Engels.
Balmaceda overleed in 1947 op 62-jarige leeftijd. Ten tijde van zijn overlijden was hij halverwege een diccionario enciclopedio in het Tagalog.
# KV Racing

KV Racing was een Amerikaans raceteam dat vanaf 2008 deelnam aan de IndyCar Series. Voorheen nam het deel aan de Champ Car series. Het werd in 2003 opgericht door voormalig Formule 1 manager Craig Pollock en Australisch zakenman Kevin Kalkhoven nadat ze het PacWest team overnamen dat ermee ophield. In 2004 verving voormalig Champ Car kampioen Jimmy Vasser Pollock als mede-eigenaar. Het team had ook een tijd de naam PKV Racing.

## Champ Car

Het team neemt vanaf 2003 deel aan het Champ Car kampioenschap. In 2005 won de Braziliaanse coureur Cristiano da Matta de eerste en enige race voor het team op het circuit van Portland.

## IndyCar Series

Nadat het Champ Car kampioenschap na het seizoen van 2007 verdween, verhuisde het team in 2008 naar de IndyCar Series. De Spaanse coureur Oriol Servia en de Australische rijder Will Power reden dat jaar voor het team. In 2009 rijdt de Braziliaan Mario Moraes voor het team. In 2012 debuteerde ex-Formule 1-coureur Rubens Barrichello voor het team in de IndyCar Series. Zijn landgenoot Tony Kanaan rijdt sinds 2011 voor het team, hij won in 2013 de Indianapolis 500 voor het team.
16 februari 2017 is bekend geworden dat KV Racing de deuren gesloten heeft en de inboedel verkocht heeft aan Ricardo Juncos.

## Coureurs

* Bryan Herta (2003)
* Patrick Lemarié (2003)
* Max Papis (2003)
* Mika Salo (2003)
* Roberto Gonzalez (2004)
* Jimmy Vasser (2004-2006, 2008)
* Cristiano da Matta (2005)
* Jorge Goeters (2005)
* Katherine Legge (2006)
* Oriol Servia (2006-2008)
* Tristan Gommendy (2007)
* Neel Jani (2007)
* Will Power (2008)
* Mario Moraes (2009-2010)
* Takuma Sato (2010)
* Ernesto Viso (2010)
* Paul Tracy (2010)
* Tony Kanaan (2011-2013)
* Rubens Barrichello (2012)
* ↑ https://web.archive.org/web/20170218063319/http://nl.motorsport.com/indycar/news/einde-kv-racing-indycar-2017-874342/
# Jules Closon

Jules Closon (Luik, 30 juli 1883 - 1 juni 1942) is een Belgisch historicus en hoogleraar aan de Université de Liège.

## Biografie

Jules Closon studeerde geschiedenis aan de Université de Liège, waar hij studeerde onder Godefroid Kurth en in 1904 promoveerde. Twee jaar later werd hij diens opvolger. Gedurende zijn hele carrière richtte hij zich op het voortzetten van het werk van Kurth, vaak ten koste van zijn eigen onderzoek. Hij waakte over de voltooiing van Kurths onderzoeken, voltooide diens Études franques, en samen met Ursmer Berlière voltooide hij de uitgave van de Chronique de Jean de Hocsem. Zijn eigen werken richtten zich op de bisschoppelijke geschiedenis van middeleeuws Luik. Hij was verantwoordelijk voor historische studies over de bisschoppen Waso, Alexander I van Gulik en Johan van Edingen. Van 1906 tot 1914 was hij secretaris en vervolgens directeur van de redactie van het tijdschrift Les Archives belges, opgericht door Kurth. Verzwakt door ziekte sinds 1938 overleed hij op 1 juni 1942. Fernand Vercauteren volgde hem op als hoogleraar middeleeuwse geschiedenis aan de Luikse universiteit.

## Publicaties (selectie)

* Alexandre Ier de Juliers, évêque de Liège, 1128-1135', in Bulletin de la Société d'art et d'histoire du diocèse de Liège 13, 1902, 403-473.
* 'Un évêque de Liège peu connu de la fin du XIIIe siècle. Jean d'Enghien', in Bulletin de l'Institut archéologique liégeois 57, 1933, 41-82.
* 'Wazon, évêque de Liège, 1042-1048', in Chronique archéologique du pays de Liège 28, 1937, 56-70.

## Literatuur

* Fernand VERCAUTEREN, 'Jules Closon, 1883-1942', in Revue belge de philologie et d'histoire 21, nr. 1, 1942, 676–678.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jules Closon op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Justus Pieter de Veer

Justus Pieter de Veer (Ngawi, Nederlands-Indië, 13 maart 1845 - Den Haag, 27 mei 1921) was de zoon van Johannes Cornelis Hermanus Josephus Pieter de Veer en Anna Geertruy Rappard. De vader van Justus Pieter de Veer was luitenant-kolonel in het Ned. Ind. leger en Ridder in de Militaire Willems-Orde. Justus Pieter zelf was majoor in het Oost-Indisch Leger.
De Veer ontwikkelde zich na zijn militaire loopbaan tot een verdienstelijk schilder. Hij woonde en werkte toen in Den Haag, dat in de 19e eeuw drie grote kazernes huisvestte, en schilderde meestal huzaren en bereden artilleristen in actie.
De Veer behoorde tot de Hollandse 19e-eeuwse schilders van het militaire genre. Deze kunstenaars verheerlijkten doorgaans het militaire bestaan en toonden een heroïsche wereld van moed, trouw en kracht. De Veer behoorde daarbinnen tot de kleine groep beroepsmilitairen die zich aan het genre wijdden. Rond 1880 begonnen G.H. Breitner en Isaac Israëls in hun werk een meer realistische kijk op het militaire leven te geven.
In 1900 verscheen in twee delen het bekende boekwerk De uniformen van de Nederlandsche Zee- en Landmacht, hier te lande en in de koloniën. Naast Jan Hoynck van Papendrecht hebben Willem Constantijn Staring en Justus Pieter de Veer deze boekwerken van illustraties voorzien; de tekst van deze boekwerken werd verzorgd door F.J.G. ten Raa.

## Onderscheidingen

* Ereteken voor Belangrijke Krijgsbedrijven met gesp: "Atjeh 1873-1880"
* Medaille voor het deelnemen aan de Expeditie tegen Atjeh 1873-74
* Onderscheidingsteken voor Langdurige Dienst als officier "XX"

## Oorlog in Indonesië in de 19e eeuw: tekeningen door De Veer

* Pleret, Java 1826
* Java 1820s
* Bali 1849
* Boni (Celebes) 1859
* Sumatra 1860s
# KNVB WorldCoaches

KNVB WorldCoaches is een internationaal maatschappelijk programma van de Koninklijke Nederlandse Voetbalbond (KNVB) om kwetsbare kinderen in minder bedeelde landen met behulp van voetbal te ontwikkelen op vitaal, persoonlijk en sociaal gebied.
De KNVB richtte het coachingsprogramma in 2009 op en is ermee actief in met name het Caribisch gebied, Zuid-Amerika en Afrika, en in een paar uitzonderlijke gevallen in Europa. In 2022 werd WorldCoaches mede uitgenodigd om het vrouwenvoetbal in Suriname te ontwikkelen. In Tripoli in Libanon werden kinderen uit vijandige gebieden op het voetbalveld samengebracht en zochten ze elkaar daarna steeds weer op om met elkaar te gaan voetballen.
In de periode tussen 2009 en 2022 zijn meer dan 12 duizend coaches opgeleid die rond een half miljoen kinderen wekelijks begeleiden. De training van de coaches gebeurt vanuit de KNVB, soms door de inzet van bekende voetballers als ambassadeur, zoals Anouk Hoogendijk, Pierre van Hooijdonk. en Ruud Gullit. Opgeleide coaches hebben zich soms ontwikkeld tot gerespecteerde personen in hun samenleving.
Het programma wordt gefinancierd door de KNVB, met daarbij sponsorgelden (zowel lokaal als uit Nederland) en subsidies van de Nederlandse overheid, met name het ministerie van Buitenlandse Zaken. Ook wordt er samengewerkt met bestaande programma's, zoals waterprojecten van de Nederlandse overheid in ontwikkelingslanden waar voetbal wordt ingezet om op het gebied van hygiëne gedragsverandering op gang te brengen.

## Externe link

* KNVB, WorldCoaches
* 1 2 3 4 5 Jordi Tomasowa , Hoe de KNVB aan de hand van voetbal een verschil maakt over heel de wereld, Voetbal Zone, 30 juni 2022. Gearchiveerd op 10 augustus 2022.
* ↑ Dagblad Suriname, ROS heeft oog voor vrouwen in sport, 21 juli 2022. Gearchiveerd op 19 augustus 2022.
* ↑ NPO Start , Tijd voor Max, 7 juni 2022 (tv-programma vanaf 12:27). Gearchiveerd op 30 september 2022.
* ↑ Dagblad De West, Ruud Gullit voor voetbalclinic in Suriname, 19 augustus 2016
# Kamiel Festraets

Julien Louis Camille (Kamiel) Festraets (Sint-Truiden, 17 februari 1904 – aldaar, 24 mei 1974) was een Belgisch uurwerkmaker.

## Loopbaan

Festraets was de zoon van een horlogemaker en werkte al snel in de zaak van zijn ouders, maar studeerde ook wiskunde en mechanica. Hij bouwde enkele salonklokken met astronomische toevoegingen (maanstanden). Met zijn eerste exemplaar won hij op de wereldtentoonstelling van 1935 in Brussel een gouden medaille.
Zijn levenswerk was echter de bouw van een astronomisch uurwerk. Het is een 7 meter hoge constructie van ruim 4000 kilo, met tal van wijzerplaten. Hij werkte meer dan 25 jaar aan het ruim 20.000 onderdeeltjes tellende geheel. Hij bracht er verschillende elementen uit de geschiedenis van de tijdmeting in samen: zandlopers, wateruurwerk, slingers, zonnewijzer, Westminsterbeiaard, etc. Wanneer de klok slaat, verschijnt de Dood en trekt er een stoet middeleeuwse ambachtslieden voorbij. Op het einde van zijn leven werd het "Festraetsuurwerk" aangekocht door de stad Sint-Truiden, waar het nog steeds te zien is als toeristische attractie. Hij had trouwens jarenlang de torenuurwerken van de stad onderhouden. In de kerk speelde hij orgel. Hij dirigeerde het kerkkoor van de Sint-Maartenparochie en trad op als hoofdacteur in het gezongen toneelstuk 'De Klokken van Corneville'.
Daarnaast was Kamiel Festraets ook bekommerd om het voortbestaan van de uurwerkmakersstiel. Hij leidde in zijn atelier meerder jongeren op met een leercontract, en stichtte ook een school in Leuven.
# Kangarina complicata

Kangarina complicata is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Cytheruridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Ishizaki & Günther.
# Kangarina pervadera

Kangarina pervadera is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Cytheruridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Ishizaki & Günther.
# Kanton Amiens-6

Amiens-6 is een kanton van het Franse departement Somme. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement Amiens, en werd gevormd ingevolge het decreet van 26 februari 2014, met uitwerking op 22 maart 2015, met Amiens als hoofdplaats.

## Gemeenten

Het kanton omvat volgende gemeenten:
* Amiens (deel zuidwestzijde)
* Dury
* Hébécourt
* Rumigny
* Sains-en-Amiénois
* Saint-Fuscien
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Canton d'Amiens-6 op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (fr) /Décret 2014-263 du 26 février 2014 portant délimitation des cantons dans le département de la Somme (raadpleging 01/12/2020)
# Kanton Fismes

Fismes is een voormalig kanton van het Franse departement Marne. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Reims.
Het werd opgeheven bij decreet van 21 februari 2014 met uitwerking in maart 2015.

## Gemeenten

Het kanton Fismes omvatte de volgende gemeenten:
* Arcis-le-Ponsart
* Baslieux-lès-Fismes
* Bouvancourt
* Breuil
* Châlons-sur-Vesle
* Chenay
* Courlandon
* Courville
* Crugny
* Fismes (hoofdplaats)
* Hermonville
* Hourges
* Jonchery-sur-Vesle
* Magneux
* Montigny-sur-Vesle
* Mont-sur-Courville
* Pévy
* Prouilly
* Romain
* Saint-Gilles
* Trigny
* Unchair
* Vandeuil
* Ventelay
# Kantate til Diakonissesagens

Kantatie til Diakonissesagens is een compositie van Christian Cappelen uit Drammen. Hijzelf was organist en schreef daarvoor ook een aantal werken. In 1894 schreef hij deze cantate als gelegenheidsmuziek voor de viering van het vijfentwintigjarig jubileum. De tekst ontleende Cappelen aan geschriften van Sigvald Skavlan. De teksten van Skavlan, een priester/dichter, werden vaker gebruikt door Noorse componisten. Edvard Grieg, Ole Olsen en Johan Halvorsen gebruikten zijn teksten.
De première en waarschijnlijk enige uitvoering van het werk vond plaats op 27 november 1894. Cappelen schreef de cantate voor soli, koor en orgel. De uitvoerenden waren Mally Lammers, Thorvald Lammers, Wilhelm Kloed, gemengd koor, Erika Nissen en de componist achter het orgel; algehele leiding was in handen van Ole Olsen. Plaats van handeling was de Dom van Oslo, tot 1950 Vor Frelsers Kirke (Verlosserskerk) geheten.
# Kantanos-Selino

Kantanos-Selino (Grieks: Κάντανος-Σέλινο) is sedert 2011 een fusiegemeente (dimos) in de Griekse bestuurlijke regio (periferia) Kreta.
De drie deelgemeenten (dimotiki enotita) van de fusiegemeente zijn:
* Anatoliko Selino (Ανατολικό Σέλινο)
* Kandanos of Kantanos (Κάνδανος of Κάντανος)
* Pelekanos (Πελεκάνος)
* ↑ (el) Aantal inwoners in 2011 (p. 10 Δήμος Καντάνου-Σελίνου). Gearchiveerd op 15 oktober 2015.
* ↑ (el) Bestuurlijke indeling vanaf 2011 en aantal inwoners in 2001 (p. 17450 ΔΗΜΟΣ ΚΑΝΤΑΝΟΥ-ΣΕΛΙΝΟΥ)
# Kanton Le Tricastin

Le Tricastin is een kanton van het Franse departement Drôme. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement Nyons en telde in 2019 29.448 inwoners.
Het kanton werd gevormd ingevolge het decreet van 20 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015, met Pierrelatte als hoofdplaats.

## Gemeenten

Het kanton omvat de volgende 8 gemeenten:
* Clansayes
* La Garde-Adhémar
* Pierrelatte
* Rochegude
* Saint-Paul-Trois-Châteaux
* Saint-Restitut
* Solérieux
* Suze-la-Rousse
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Canton du Tricastin op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (fr) 2014-191 du 20 février 2014 portant délimitation des cantons dans le département de la Drôme(raadpleging 17/09/2022)