OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ioannes Moschos

Ioannes Moschos (Grieks: Ἰωάννης Μόσχος), gelatiniseerd Johannes Moschus (Damascus, ca. 550 – Rome, 619) was een Byzantijnse monnik, reiziger en auteur. Hij leidde een ascetisch leven en tekende tal van verhalen op over het christelijke monachisme. In de oosters-orthodoxe kerken is Moschos een heilige. Zijn feestdag op 11 maart deelt hij met Sofronios.

## Leven

Moschos werd geboren omstreeks 550, waarschijnlijk in Damascus. Omdat hij zich veel ontzegde kreeg hij de bijnaam ὁ ἐγκρατής ("de onthouder"). Hij woonde op diverse plekken in het Heilig Land: eerst bij de monniken van het Sint-Theodosiusklooster bij Jeruzalem, dan tussen de kluizenaars in de Jordaanvallei, en ten slotte in het Sint-Sabbasklooster bij Bethlehem.
Rond 578 zocht hij met zijn volgeling Sofronios (de latere patriarch) de woestijnvaders op in Egypte. Hij bereikte de Grote Oase van de Libische Woestijn en vestigde zich vanaf 583 op de berg Sinaï. Vanwege de Byzantijns-Sassanidische oorlogen vluchtte hij in 604 naar Antiochië en in 607 naar Egypte. Later ging hij naar Cyprus en in 614-615 naar Rome, waar hij in 619 stierf.
Op zijn sterfbed verzocht hij Sofronios om hem te begraven op de berg Sinaï of anders in het Sint-Theodosiusklooster. Door de Arabische veroveringen werd het de tweede keuze.

## Werk

Moschos is de auteur van een van de vroegste hagiologische werken, in het Grieks getiteld Leimōn (Λειμών) en in het Latijn vertaald als Pratum spirituale (Geestelijke weide). Dit werk, opgedragen aan Sofronios, kwam tot stand in de jaren 610 of 620. Hij vertelde erin over zijn persoonlijke ervaringen met vele grote asceten die hij ontmoette tijdens zijn reizen door Palestina, de Sinaï, Egypte, Kilikië en Syrië. Het is een omvangrijke bundeling van wonderlijke en stichtelijke verhalen.
Samen met Sofronios schreef Moschos een vita van Johannes de Aalmoezenier, waarvan slechts een fragment is overgeleverd.

## In Nederlandse vertaling

* Johannes Moschos, De weide. Een verhalenboek over het laat-antieke monnikenleven, vert. Michiel Op de Coul en Vincent Hunink, inl. Kristoffel Demoen, 2010. ISBN 9789080894266

## Literatuur

* Erika Mihevic-Gabrovec, Études sur la syntaxe de Ioannes Moschos, Ljubljana, 1960, 161 p.
# Esti Ginzburg

Esti Ginzburg (Hebreeuws: אסתי גינזבורג) (Tel Aviv, 6 maart 1990) is een Israëlisch fotomodel en actrice. Op haar achtste poseerde ze al voor een melkreclame en op haar veertiende tekende ze een contract bij Elite Model. In 2010 speelde ze in de Amerikaanse film Twelve en in 2013 in de film Movie 43. Ze verscheen in de Sports Illustrated Swimsuit Issue in 2009, 2010 en 2011.

## Persoonlijk leven

Ginszburg is de dochter van de architect Arieh Ginzburg. Ginzburg is Joods en op 8 juni 2012 trouwde ze met Adi Keizman, een vastgoedmakelaar. In february 2015 werd Ginzburg moeder van haar zoon Rafael Yehonatan.
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007588125405171
* Virtual International Authority File: 317286955
* WorldCat (via VIAF): 317286955
# Ptilodactyla ramea

Ptilodactyla ramea is een keversoort uit de familie Ptilodactylidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Lewis.
# Birma op de Olympische Zomerspelen 1952

Birma nam deel aan de Olympische Zomerspelen 1952 in Helsinki, Finland. Ook op de tweede editie werden geen medailles gewonnen.

## Deelnemers en resultaten

(m) = mannen, (v) = vrouwen

### Boksen

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Basil Thompson | -51kg (m) | 15e | 1ste ronde: V van PHI Asuncion: knock-out |
| Kyar Ba Nyein | -54kg (m) | 17e | 1ste ronde: V van POL Drogosz: 0-3 |
| Stanley Majid | -63,5kg (m) | 17e | 1ste ronde: vrij 2de ronde: V van FIN Mallenius: knock-out |

### Gewichtheffen

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Nil Tun Maung | -60kg (m) | 14e | drukken: 7de met 90kg trekken: 17de met 87,5kg stoten: 14de met 117,5kg totaal: 295kg |
| Nil Kyaw Yin | -67,5kg (m) | 14e | drukken: 21ste met 87,5kg trekken: 15de met 97,5kg stoten: 11de met 125kg totaal: 310kg |
* (en) The Organising Committee for the Games of the XV Olympiad Helsinki 1952 (1955). XV Olympiad Helsinki 1952; Official Report. Werner Söderström Osakeyhtiö, Porvoo.. Dit is het officiële rapport van de Olympische Zomerspelen van 1952; digitaal beschikbaar op de site van de LA84 foundation; deel 1 en deel 2.
Argentinië · Australië · Bahama's · België · Bermuda · Birma · Brazilië · Brits-Guiana · Bulgarije · Canada · Ceylon · Chili · China · Cuba · Denemarken · Duitsland · Egypte · Filipijnen · Finland · Frankrijk · Goudkust · Griekenland · Groot-Brittannië · Guatemala · Hongarije · Hongkong · Ierland · IJsland · India · Indonesië · Iran · Israël · Italië · Jamaica · Japan · Joegoslavië · Libanon · Liechtenstein · Luxemburg · Mexico · Monaco · Nederland · Nederlandse Antillen · Nieuw-Zeeland · Nigeria · Noorwegen · Oostenrijk · Pakistan · Panama · Polen · Portugal · Puerto Rico · Roemenië · Saarland · Singapore · Sovjet-Unie · Spanje · Thailand · Trinidad en Tobago · Tsjecho-Slowakije · Turkije · Uruguay · Venezuela · Verenigde Staten · Vietnam · Zuid-Afrika · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland
# Lepidanthrax mimus

Lepidanthrax mimus is een vliegensoort uit de familie van de wolzwevers (Bombyliidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Hall.
# Optima BBC Tessenderlo

BBC Optima Tessenderlo (kortweg Optima) is een Belgische basketbalclub uit Tessenderlo. De club heeft stamnummer 1086 en heeft blauw-wit als kleuren. De club speelt zijn wedstrijden in de sporthal van het Technisch Heilig-Hartinstituut te Tessenderlo.
Naast een uitgebreide jeugdwerking beschikt BBC Optima Tessenderlo over drie seniorploegen. De Heren A treden aan in tweede landelijke, de Heren B in eerste provinciale, en de Heren C tot slot spelen in derde provinciale.

## Palmares Heren A

| Seizoen | Reeks | Coach | Punten | Rangschikking |
| 2024 - 2025 | 2e Landelijke | Mark De Wit | | |
| 2023 - 2024 | 1e Provinciale | Mike Vanstiphout | 64 | ↑ 1e/13 |
| 2022 - 2023 | 1e Provinciale | Mike Vanstiphout | 52 | – 3e/11 |
| 2021 - 2022 | 1e Provinciale | Mike Vanstiphout | 38 | – 5e/11 |
| 2020 - 2021 | 1e Provinciale | Mike Vanstiphout | | (*) |
| 2019 - 2020 | 1e Provinciale | Mike Vanstiphout | 52 | – 8e/14 (**) |
| 2018 - 2019 | 1e Provinciale | Mark De Wit | 46 | – 4e/12 |
| 2017 - 2018 | 2e Landelijke B | Mark De Wit | 40 | ↓ 13e/14 |
| 2016 - 2017 | 2e Landelijke B | Mark De Wit | 52 | – 7e/14 |
| 2015 - 2016 | 2e Landelijke B | Mark De Wit | 54 | – 5e/14 |
| 2014 - 2015 | 1e Provinciale | Mark De Wit | 68 | ↑ 2e/14 |
| 2013 - 2014 | 1e Provinciale | Mark De Wit | 52 | – 5e/14 |
| 2012 - 2013 | 1e Provinciale | Maurice Vandermaesen / Mark De Wit | 54 | – 8e/14 |
| 2011 - 2012 | 2e Provinciale B | Maurice Vandermaesen | 76 | ↑ 2e/14 |
| 2010 - 2011 | 2e Provinciale B | Ludo Raeyen | 62 | – 3e/14 |
| 2009 - 2010 | 1e Provinciale | Karel Thys | 38 | ↓ 13e/14 |
| 2008 - 2009 | 2e Landelijke B | Mark De Wit | 41 | ↓ 13e/14 |
| 2007 - 2008 | 2e Landelijke B | Karel Thys | 46 | – 10e/14 |
| 2006 - 2007 | 2e Landelijke A | Rik Bongaerts | 50 | – 11e/14 |
| 2005 - 2006 | 2e Landelijke A | | 44 | – 11e/14 |
| 2004 - 2005 | 2e Landelijke A | Johnny Jans | 50 | – 8e/14 |
| 2003 - 2004 | 1e Provinciale | Swa Vandenbroeck | 70 | ↑ 1e/14 |
| 2002 - 2003 | 2e Landelijke A | | 41 | ↓ 14e/14 |
| 2001 - 2002 | 1e Provinciale | Jeff Patteet | | ↑ 1e/14 |
| 1980 - 1981 | | Marcel Herman | | ↑ 1e |
| 1970 - 1971 | | Arthur Danssaert | | ↑ 1e |
(*) Het seizoen 2020-2021 werd na 2 wedstrijden geannulleerd omwille van het COVID-19 virus. (**) Het seizoen 2019-2020 werd vroegtijdig beëindigd omwille van het COVID-19 virus.
# Peromona

Peromona is een geslacht van hooiwagens uit de familie Podoctidae. De wetenschappelijke naam Peromona is voor het eerst geldig gepubliceerd door Roewer in 1949.

## Soorten

Peromona is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Peromona erinacea
* ↑ Hallan J. (2005) Podoctidae in SYNOPSIS OF THE DESCRIBED OPILIONES OF THE WORLD
# International Orienteering Federation

De International Orienteering Federation (IOF) (Internationale Oriëntatieloop Federatie) is een internationale confederatie van nationale oriëntatieloopfederaties. De hoofdactiviteiten worden georganiseerd via commissies die elk verantwoordelijk zijn voor een aspect van de wereldwijde ontwikkeling van de sport. De IOF sponsort een brede variëteit van internationale oriëntatieloopwedstrijden, inclusief het wereldkampioenschap oriëntatielopen.
De IOF is opgericht in 1961. De oprichtende nationale leden waren Bulgarije, Tsjechoslowakije, Denemarken, de Bondsrepubliek Duitsland, de Duitse Democratische Republiek, Finland, Hongarije, Noorwegen, Zweden en Zwitserland. In 2007 is het aantal leden van de IOF gegroeid tot achtenzestig nationale oriëntatieloopfederaties, die alle zes de bewoonde continenten van de wereld vertegenwoordigen.

## Structuur

De IOF heeft een gekozen president, een senior vicepresident, twee vicepresidenten en bestuursleden. De dagelijkse gang van zaken van de IOF zijn de verantwoordelijkheid van het IOF-secretariaat en assistanten van het secretariaat. Verschillende commissies van de IOF zijn verantwoordelijk voor de wereldwijde ontwikkeling van de sport. Deze commissies zijn:
* Milieu
* Voet-O
* IT
* Kaarten
* Medisch
* MTB-O
* Beleid en ontwikkeling
* Regels
* Ski-O
* Trail-O

## Publicaties

De IOF publiceert een grote variëteit aan journals en referentiewerken gerelateerd aan de sport. Dit zijn o.a. Orienteering World, een jaarlijks tijdschrift, The Scientific Journal of Orienteering, de IOF Nieuwsbrief en officiële edities van de regels voor oriëntatielopen en specificaties voor oriëntatieloopkaarten.

## Leden

De IOF heeft op het moment (08-2007) 69 leden, hiervan zijn er 49 volle leden en 20 geassocieerde leden. Van de leden komen er 34 uit Europa, 17 uit Azië, 12 uit Amerika, 4 uit Afrika en 2 uit Oceanië.
Afrika :
| Kenia* | Mozambique* | Somalië* | Zuid-Afrika | |
| Amerika |||||
| Argentinië* | Brazilië | Canada | Chili* | Colombia |
| Cuba* | Ecuador* | Jamaica* | Puerto Rico* | Uruguay* |
| Venezuela* | Verenigde Staten | | |
| Oceanië |||||
| Australië | Nieuw-Zeeland | | | |
| Azië |||||
| China | Georgië* | Hongkong | India* | Indonesië* |
| Israël | Japan | Kazachstan | Kirgizië* | Maleisië* |
| Mongolië | Noord-Korea | Pakistan* | Taiwan | Thailand* |
| Turkije | Zuid-Korea | | |
| Europa |||||
| België | Bulgarije | Denemarken | Duitsland | Estland |
| Finland | Frankrijk | Griekenland* | Hongarije | Ierland |
| Italië | Kroatië | Letland | Liechtenstein | Litouwen |
| Noord-Macedonië* | Moldavië | Nederland | Noorwegen | Oekraïne |
| Oostenrijk | Polen | Portugal | Roemenië | Rusland |
| Servië | Slovenië | Slowakije | Spanje | Tsjechië |
| Verenigd Koninkrijk | Wit-Rusland | Zweden | Zwitserland |
* geassocieerde leden

## België en Nederland

De Belgische nationale bond is de ABSO-BVOS, deze is onderverdeeld in de FRSO (Wallonië) en de VVO (Vlaanderen). De Nederlandse nationale bond is de NOLB.
# Estigarde

Estigarde is een gemeente in het Franse departement Landes (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 80 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Mont-de-Marsan.

## Geografie

De oppervlakte van Estigarde bedraagt 31,0 km², de bevolkingsdichtheid is dus 2,6 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Estigarde met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Externe link

* (fr) Statistische informatie op de website van INSEE
* ↑ Populations légales 2021.
# Zuid-Soedanese Autonome Regio (1972-1983)

De Zuid-Soedanese Autonome Regio was een autonome regio die bestond in het zuiden van Soedan tussen 1972 en 1983. Het werd opgericht op 28 februari 1972 door het Verdrag van Addis Abeba, dat een einde maakte aan de Eerste Soedanese Burgeroorlog. De Zuid-Soedanese Autonome Regio werd op 5 juni 1983 beëindigd door het bewind van de toenmalige Soedanese president Jafaar Numeiri. Dit was één van de oorzaken van de Tweede Soedanese Burgeroorlog, die zou duren tot januari 2005, toen de Zuid-Soedanese Autonome Regio werd hersteld. In 2011 werd de regio de onafhankelijke republiek Zuid-Soedan.
# Ptilodactyla reitteri

Ptilodactyla reitteri is een keversoort uit de familie Ptilodactylidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Pic.
# Boarmia epiconia

Boarmia epiconia is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Turner.
# Lepidanthrax proboscideus

Lepidanthrax proboscideus is een vliegensoort uit de familie van de wolzwevers (Bombyliidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1869 door Loew.
# Sint-Bernarduskerk (Lubbeek)

De Sint-Bernarduskerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Lubbeek behorende plaats Sint-Bernard, gelegen aan Staatsbaan 176.

## Geschiedenis

Omstreeks 1780 werd een steenweg tussen Leuven en Diest aangelegd. Vanaf 1880 werden er langs deze weg huizen gebouwd. In 1896 werd een nieuwe parochie officieel goedgekeurd en werd een noodkerk opgericht. Een definitieve kerk werd in 1908 gebouwd iets ten zuiden van de noodkerk. Het betrof een bakstenen gebouw in neogotische stijl naar ontwerp van Piet Langerock. De bijbehorende pastorie werd al in 1899 gebouwd naar ontwerp van Louis van Arenbergh. Deze werd omstreeks 1990 gesloopt.
Het betreft een bakstenen driebeukige kruiskerk met een tegen het koor aangebouwde toren en een driezijdig afgesloten koor.
Deze kerk was begin 21e eeuw niet meer als parochiekerk in gebruik en wordt herbestemd.
* Rapport herbestemming kerken
# Petrolisthes gertrudae

Petrolisthes gertrudae is een tienpotigensoort uit de familie van de Porcellanidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Werding.
# International Organization

International Organization (Internationale Organisatie) is een prominent peer-reviewed wetenschappelijk tijdschrift dat het hele terrein van internationale betrekkingen omvat. Onderwerpen zijn onder meer: buitenlands beleid, internationale betrekkingen, internationale en vergelijkende politieke economie, veiligheidsstudies, milieudisputen en -resoluties, Europese integratie, allianties en oorlog, onderhandeling en conflictoplossing, economische ontwikkeling en internationale kapitaalbewegingen.
International Organization wordt uitgegeven door de Cambridge University Press voor de International Organization Foundation.
# Eugène Derbaix

Eugène Désiré Victor Derbaix (Waudrez, 9 mei 1855 - Recquignies, Frankrijk, 25 oktober 1932) was een Belgisch volksvertegenwoordiger, senator en burgemeester.

## Levensloop

Derbaix was een zoon van Philippe Derbaix en van Judith Legay. Hij was getrouwd met Caroline Laloux.
Hij promoveerde tot doctor in de rechten (1877) aan de Katholieke Universiteit Leuven en werd notaris in Binche. In 1918 werd hij opgevolgd door zijn neef Charles Derbaix.
Hij werd gemeenteraadslid (1884) en burgemeester van Binche, van 1885 tot 1921. Ook hierin werd hij opgevolgd door zijn neef Charles Derbaix.
Hij doorliep een lange loopbaan als katholiek parlementslid:
* 1890-1892: volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Thuin,
* 1900-1905: volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Thuin,
* 1908-1921: senator voor het arrondissement Charleroi-Thuin,
* 1929-tot aan zijn dood: senator voor het arrondissement Charleroi-Thuin.
Binche heeft een Square Eugène Derbaix.

## Publicaties

* Les habitations ouvrières à Binche, Brussel, 1919.
* Les monuments de la ville de Binche, Mons-Framzeries, 1928

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972
* Jean-Luc DE PAEPE & Christiane RAINDORF-GERARD, Le Parlement belge, 1831-1894. Données biographisues, Brussel, 1996

## Externe link

* Fiche Eugène Derbaix op Odis
# Zuphium magnum

Zuphium magnum is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Schaeffer.
# Thiania suboppressa

Thiania suboppressa is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Thiania. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Embrik Strand.
# Boeginezen

De Boeginezen, Buginezen of Bugis zijn een etnische groep, de grootste van de drie belangrijkste taal- en etnische groepen van Zuid-Sulawesi, de zuidwestelijke provincie van het eiland Sulawesi in Indonesië.
Ver voor de komst van de Portugese en Nederlandse kolonisten voeren de Boeginezen met hun 'pinisin' (schoeners) naar naburige eilanden in het huidige Indonesië en Maleisië. Men had handelsvestigingen op Sumatra en Borneo. Voor de VOC waren de Boeginezen dan ook een machtsfactor om rekening moest houden.
Door de eeuwenlange scheepvaart op naburige eilanden, wonen Boeginezen niet alleen op Sulawesi, maar ook in kustgebieden van Kalimantan, Sumatra en Maleisië.

## Afbeeldingen

* Boeginezen in traditionele kledij in een optocht
* Volksdansen in Zuid-Sulawesi
* Woning in de traditionele bouwstijl
* Buginees museum in Johor, Maleisië
# Iolaus bagus

Iolaus bagus is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1884 door Kheil.
# Orlando Narváez

Orlando Narváez (Quito, 26 juni 1958) is een voormalig Ecuadoraans profvoetballer, die speelde als verdediger gedurende zijn loopbaan. Hij stapte later het trainersvak in.

## Clubcarrière

Narváez kwam onder meer uit voor Club Deportivo El Nacional. Met die club won hij vier landstitels in de jaren tachtig.

## Interlandcarrière

Narváez speelde in totaal vijf interlands voor Ecuador in de periode 1983-1985. Onder leiding van bondscoach Ernesto Guerra maakte hij zijn debuut op 26 juli 1983 in de vriendschappelijke thuiswedstrijd tegen Colombia (0-0), net als Hamilton Cuvi, Hans Maldonado, Gabriel Cantos, Wilson Armas en Tulio Quinteros.
Interlands van Orlando Narváez :
| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Competitie | Goals |
| Als speler van Club Deportivo El Nacional ||||||
| 1 | 26 juli 1983 | Ecuador – Colombia | 0 – 0 | Vriendschappelijk | 0 |
| 2 | 29 juli 1983 | Colombia – Ecuador | 0 – 0 | Vriendschappelijk | 0 |
| 3 | 10 augustus 1983 | Ecuador – Argentinië | 2 – 2 | Copa América | 0 |
| 4 | 17 augustus 1983 | Ecuador – Brazilië | 0 – 1 | Copa América | 0 |
| 5 | 1 september 1983 | Brazilië – Ecuador | 5 – 0 | Copa América | 0 |

## Erelijst
### Club Deportivo El Nacional

* Campeonato Ecuatoriano
    1982, 1983, 1984, 1986
# Iquira

Iquira is een gemeente in het Colombiaanse departement Huila. De gemeente telt 9947 inwoners (2005).
Acevedo · Agrado · Aipe · Algeciras · Altamira · Baraya · Campoalegre · Colombia · Elías · Garzón · Gigante · Guadalupe · Hobo · Iquira · Isnos · La Argentina · La Plata · Nátaga · Neiva · Oporapa · Paicol · Palermo · Palestina · Pital · Pitalito · Rivera · Saladoblanco · San Agustín · Santa María · Suaza · Tarqui · Tello · Teruel · Tesalia · Timaná · Villavieja · Yaguará
# Orchestrion

Een orchestrion is een mechanisch muziekinstrument dat als een orkest moet klinken maar als basis een pijporgel heeft, meestal aangevuld met slagwerk en soms ook met andere instrumenten die door mechanische poppen of door een mechaniek worden bespeeld.
De muziek die het apparaat zal spelen is vastgelegd in een cilinder met pinnen of in een draaiorgelboek.
Het orchestrion werd gedurende de 1e helft van de 20e eeuw veel gebruikt als dansorgel, terwijl ook de grotere draaiorgels vaak feitelijk orchestrions zijn.
De naam "orchestrion" werd voor het eerst gegeven in 1862 aan het hiernaast afgebeelde instrument, en dit werd tot de naam voor alle soortgelijke instrumenten. Een bekend bouwer van orchestrions was het Duits-Amerikaanse bedrijf Welte-Mignon.
Ook het Duitse bedrijf Philipps bouwde in 1919 een orchestrion: de Paganini Orchestrion. Het is een ingewikkeld elektrisch mechaniek, dat verschillende muziekinstrumenten in werking stelt. Er zijn hiervan verschillende uitvoeringen gemaakt, waarvan een exemplaar permanent tentoongesteld staat in het Museum Speelklok (vroeger: Nationaal Museum van Speeldoos tot Pierement) in Utrecht.
# Il giardino dei Finzi-Contini

Il giardino dei Finzi-Contini kan verwijzen naar:
* De tuin van de Finzi-Contini's, een roman van Giorgio Bassani
* Il giardino dei Finzi-Contini (film), een verfilming van de gelijknamige roman door Vittorio De Sica
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Il giardino dei Finzi-Contini en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Petrolisthes extremus

Petrolisthes extremus is een tienpotigensoort uit de familie van de Porcellanidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Kropp & Haig.
# Oude Durme

Oude Durme kan verwijzen naar:
* Oude Durme (Hamme)
* Oude Durme (Lokeren)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Oude Durme en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sint-Gorikskerk (Sint-Goriks-Oudenhove)

De Sint-Gorikskerk of Sint-Gaugericuskerk van Sint-Goriks-Oudenhove (Zottegem) bevat romaanse elementen die teruggaan tot de 12de eeuw, namelijk de hoofdbeuk uit roodbruine ijzerzandsteen. De kerk is toegewijd aan de heilige Gorik van Kamerijk en wordt omringd door een klein kerkhof.

## Bouwgeschiedenis

De kerk bestaat uit een schip met brede hoofd- en zeer smalle noordelijke zijbeuk van vier traveeën; noordelijke kapel van één travee met vlakke sluiting; schuin tegen de oostwand van het schip ingeplante oosttoren met zuidelijke traptoren; koor van een rechte travee met driezijdige sluiting; zuidelijke sacristie van één travee; rechthoekige bergruimte in noordoostelijke hoek van zijkapel en toren. In de vroeggotische periode werd de kerk uitgebreid met een noordelijke zijbeuk, later met een achtkantige middentoren (op de plaats van het romaanse koor) en een polygonaal koor, en nog later met een noordelijke zijkapel als soort van transeptarm; in 1579 beschadigd door de geuzen, gevolgd door herstellingen in 1592-1599; dakherstelling in 1616; steekboogvensters in zuidgevel van het schip in midden 18de eeuw; herstel van spits in 1838; nieuwe sacristie en opknapbeurt in 1877; restauratie van daken en toren in 1923; gebrandschilderde ramen en vermoedelijk ook het traceerwerk van het zuidelijke beukvenster in 1928. Aan weerszijden van het portaal bevinden zich twee stroken metselwerk in visgraatverband. In het traptorentje zitten twee grijnzende maskers in ijzerzandsteen verwerkt. Volgens een legende verwijzen die naar een conflict tussen de pastoor en de lokale heer, waarbij de pastoor de aparte toegangsdeur voor de heer dicht had laten metselen. In 1729 kreeg de toenmalige pastoor van de aartsbisschop van Mechelen twee deeltjes van het Heilig Kruishout, die in een reliekhouder werden gestopt. Op de feestdagen van de Kruisvinding en van de Kruisverheffing (processiedagen) wijdde de pastoor het ‘Kruiswater’. Vanaf 1971 kreeg het dorpsplein rond de kerk daarom de naam Kruiswaterplein. Op het Kruiswaterplein werd in 2019 in het kader van een landschapsbelevingsproject van Toerisme Vlaamse Ardennen en Regionaal Landschap Vlaamse Ardennen een zitbank met ijzerzandsteen geplaatst en ook een 'krabsteen', een verwijzing naar de bouwmaterialen van de Sint-Gorikskerk.
Sinds 1943 is de kerk beschermd als monument.

## Afbeeldingen

* Masker
* IJzerzandsteen