OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Groene Kruis Sanatorium

Het Groene Kruis Sanatorium was een Nederlands tuberculose-sanatorium aan de Johanna Paulinalaan (thans Koepoortstraat) in Delft, in de provincie Zuid-Holland.

## Geschiedenis

In Delft werden door de Zuid-Hollandse vereniging het Groene Kruis reeds in 1910 drie paviljoens geopend voor tuberculose-patiënten. De paviljoens stonden op draaibare plateaus en waren daarom te draaien naar de stand van de zon. Voor lijders aan tuberculose werd namelijk in die tijd een kuur van bedrust in de frisse lucht voorgeschreven.

### Het sanatorium

In 1924 werd het sanatorium gebouwd door dezelfde vereniging. Het werd op 21 maart 1925 in gebruik genomen onder de naam Dag- en Nachtverblijf. Omdat deze naam verwarrend bleek, werd het in 1931 gewijzigd in Groene Kruis Sanatorium. Het ontwerp van het santorium werd gemaakt door een ingenieur van de Delftse gemeentewerken, Maurits Theodorus Elout. Er was een hoofdgebouw met twee vleugels en er waren diverse losse dagpaviljoens in de omliggende tuinen. Het hoofdgebouw bestond uit twee verdiepingen met een plat dak. Hier bevonden zich op de begane grond onder andere het consultatiebureau, onderzoek- en werkkamers, de eetzaal, de keuken en de ontspanningszalen voor de patiënten. Op de eerste verdieping waren de slaapkamers voor het personeel en de voorraadkamers. De twee vleugels hadden slechts één verdieping, hier waren de patiëntenverblijven. In totaal was er ruimte voor veertig patiënten.
Naast de rustkuur werd er door de patiënten ook gewandeld en gewerkt. Vanaf de bouw van het sanatorium was er namelijk een timmerloods waar patiënten een soort van arbeidstherapie genoten. Er werd onder andere een duiventil gemaakt die in het gazon werd geplaatst. In 1936 werd een stuk grond aangekocht waarop een wandeltuin voor de patiënten werd aangelegd. Ter vermaak van de patiënten werden er ook vaak muziekavondjes georganiseerd.
Door de jaren heen waren er verschillende verbouwingen. Zo werd in 1935 op de twee vleugels van het gebouw een nieuw dak gezet, zodat er een zolder ontstond. Hierdoor werden de paviljoens hoger dan het hoofdgebouw, dat een plat dak bleef houden. Later is ook het hoofdgebouw met een extra verdieping verhoogd. In 1939 werd er een nieuw consultatiebureau gebouwd op het terrein, naar ontwerp van architect C.H. Kalis. Ten slotte werd er in 1950 uitgebreid, en kwamen er drie nieuwe paviljoens.

### Einde

Het aantal tuberculosebesmettingen nam in de jaren vijftig af en tuberculose werd nu effectief behandeld met antibiotica. In het begin van de jaren zestig veranderde de bestemming van het sanatorium, en werden er ook andere longziekten behandeld. Uiteindelijk werd het sanatorium gesloopt.
* ↑ "Het Groene Kruis te Delft," Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde 55 (14 januari 1911), 205.
* ↑ "Tuberculose-bestrijding," Haagsche Courant (7 februari 1924).
* ↑ "Het Groene Kruis," Delftsche courant (7 juni 1926).
* ↑ "Het Groene Kruis," Delftsche courant (13 september 1937).
* ↑ "Het Groene Kruis Sanatorium jubileert," Delftsche Courant (21 juni 1935).
* ↑ "Het Groene Kruis," Delftsche courant (9 oktober 1939).
* ↑ "Groene Kruis-sanatorium," Trouw (23 mei 1950).
# Villez-sur-le-Neubourg

Villez-sur-le-Neubourg is een gemeente in het Franse departement Eure (regio Normandië) en telt 239 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Évreux.

## Geografie

De oppervlakte van Villez-sur-le-Neubourg bedraagt 4,8 km², de bevolkingsdichtheid is 49,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Villez-sur-le-Neubourg met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Tegestria johorea

Tegestria johorea is een hooiwagen uit de familie Epedanidae.
# Elasmus nuperus

Elasmus nuperus is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Narendran.
# Spilosmylus monticolus

Spilosmylus monticolus is een insect uit de familie watergaasvliegen (Osmylidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Spilosmylus monticolus is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Banks in 1937. De soort komt voor op Mindanao (Filipijnen).
# Monnetyra diabolica

Monnetyra diabolica is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Galileo & Martins.
# Walt Brown

Walt Brown (30 december 1911 – Williams Grove, Pennsylvania, 29 juli 1951) was een Amerikaans Formule 1-coureur. Hij reed 2 races in deze klasse; de Indianapolis 500 van 1950 en 1951.
# Muraenicola botti

Muraenicola botti is een soort in de taxonomische indeling van de platwormen (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig en kan zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtscellen produceren. De soort leeft in zeer vochtige omstandigheden.
De platworm behoort tot het geslacht Muraenicola en behoort tot de familie Bucephalidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Nolan & Cribb.
# Eerste Slag bij Charleston Harbor

De Eerste Slag bij Charleston Harbor vond plaats op 7 april 1863 nabij Charleston, South Carolina tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog.

## Achtergrond

In april bereidde generaalmajoor David Hunter zijn troepen voor om samen te werken met de marine bij een bombardement van Fort Sumter in Charleston Harbor.

## De slag

Op 7 april bombardeerde het South Atlantic Squadron onder leiding van viceadmiraal Samuel Francis Du Pont Fort Sumter en de stellingen in Charleston Harbor. Dit bombardement had weinig resultaat. Er werd dan ook beslist dat de infanterie onder leiding van Hunter niet aan land zouden gaan. De operatie werd stopgezet. De Ironclads USS Keokuk, USS Weehawken, USS Passaic, USS Montauk, USS Patapsco, USS New Ironsides, USS Catskill, USS Nantucket en de USS Nahant maakten deel uit van het eskadron. De Keokuk werd meer dan 90 keer getroffen door accuraat Zuidelijk kanonvuur. De volgende dag zou het schip zinken.

## Bron

* National Park Service - Charleston Harbor
Fort Sumter · Santa Rosa Island · Fort Pulaski · Forten Jackson en St. Philip · New Orleans · Secessionville · Simmon's Bluff · Tampa · Baton Rouge · 1ste Donaldsonville · St. John's Bluff · Georgia Landing · 1ste Fort McAllister · Fort Bisland · Irish Bend · Vermillion Bayou · 1ste Charleston Harbor · 1ste Fort Wagner · Grimball's Landing · 2de Fort Wagner · 2de Charleston Harbor · 2de Fort Sumter · Plains Store · Port Hudson · LaFourche Crossing · 2de Donaldsonville · Kock's Plantation · Stirling's Plantation · Fort Brooke · Gainesville · Olustee · Natural Bridge
# Eerste Slag bij Franklin

De Eerste Slag bij Franklin vond plaats op 10 april 1863 in Williamson County Tennessee tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog. Deze slag werd uitgevochten waar het jaar erop de Tweede Slag bij Franklin zou plaatsvinden op 30 november 1864.

## De slag

Generaal-majoor Earl Van Dorn leidde een verkenningstocht vanuit Spring Hill, Tennessee. Op 10 april botste zijn cavalerie op Noordelijke voorposten bij Franklin. Van Dorns aanval was zo zwak dat toen Granger een vervalst rapport ontving over een aanval op Brentwood, hij het grootste deel van zijn strijdmacht naar Brentwood stuurde. Granger dacht dat de aanval van Van Dorn een afleidingsmanoeuvre was.
Toen Granger ontdekte dat de aanval op Brentwood verzonnen was, keerde hij zich om en viel Van Dorn aan. Tot zijn verbazing had een van zijn officieren al het initiatief tot de aanval genomen. Brigadegeneraal David S. Stanley had Hughes’s Ford overgestoken met een brigade van de 4th U.S. Cavalry. Hij verscheen in de Zuidelijke achterhoede en ging over tot de aanval. Op de Lewisburg Road veroverde hij Freeman’s Tennessee Battery. Bij een tegenaanval van brigadegeneraal Nathan Bedford Forrest verloor Stanley de batterij. Deze aanval was de aanleiding voor Van Dorn om de aanval op Franklin te staken. De Zuidelijken trokken zich terug waarbij de Noordelijken de controle over deze regio behielden.

## Bron

* National Park Service - Franklin
# Egmontkamer

De Egmontkamer is een museum over Lamoraal van Egmont in het voormalige kabinet van de burgemeester in het stadhuis op de Markt van de Belgische stad Zottegem.
De Egmontkamer werd geopend in 2018 ter gelegenheid van het 'Egmontjaar' (450ste verjaardag van de onthoofding van Egmont) en toont allerlei historische objecten rond Lamoraal van Egmont. In de Egmontkamer vindt de bezoeker onder andere: het olieverfschilderij De onthoofding van Egmont van Fine Stevens uit 1968, een uitgave van P.C. Hoofts Nederlandsche Historien uit 1677, de lithografie Het Eedverbond der Edelen van Carel Christiaan Antony Last uit 1870, muntvondsten (twee stuivers en twee dubbele stuivers van Filips de Schone, een denaro da 8 soldi van Keizer Karel V), majolicategels en de originele sleutelstukken van de moerbalk uit de Ridderzaal van het Egmontkasteel. Verder worden er voorwerpen tentoongesteld zoals de originele 16e-eeuwse kistplaat van Sabina van Beieren en de plaat uit 1804 uit de Egmontcrypte, de harten van Lamoraal en zijn zonen Karel en Filips (die zich tussen 1952 en 2008 in het rijksarchief van Ronse bevonden) een kopie van Egmonts gekliefde halswervel en een 3D-print van de schedels van Egmont en zijn echtgenote Sabina.
In de aanpalende raadzaal van het stadhuis staat sinds 1984 het schrijn met de gekliefde halswervel van Lamoraal van Egmont; de andere stoffelijke resten van Lamoraal rusten in de Egmontcrypte onder de Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk. Er hangen in die raadzaal ook twee schilderijen die naar Egmont verwijzen: Laatste eerbewijzen aan Egmont en Horne (1882) van Louis Gallait (door de stad verworven in 1979) en Het kasteel Egmond aan den Hoef (circa 1570) van de 16de-eeuwse Noord-Hollandse meester Gillis De Saen (door de stad verworven in 1968).
In 2021 werden er in de Egmontkamer opnames gemaakt voor de historische documentairereeks Het verhaal van Vlaanderen. In 2022 bezocht de Catalaanse politicus Carles Puigdemont de Egmontkamer en de Egmontcrypte.

## Afbeeldingen

* ↑ Zottegem Egmontstad. Gearchiveerd op 9 februari 2023.
* ↑ Stad Zottegem. Gearchiveerd op 5 juni 2023.
* ↑ Egmont en Sabina krijgen eigen kamer in stadhuis, Het Laatste Nieuws, 20 april 2018. Gearchiveerd op 21 juni 2018.
* ↑ Majolicategels uit het kasteel van Egmont te Zottegem, www.tegels-uit-antwerpen.be
* ↑ Hart van Egmont terug thuis, De Standaard, 14 maart 2008. Gearchiveerd op 21 mei 2023.
* ↑ Fablab reconstrueert schedel van Egmont, Nuus, 21 april 2018. Gearchiveerd op 21 mei 2023.
* ↑ Lamarcq, D., Van Durme, L., Het scheppingsverhaal van de Zottegemse musea en erfgoedcentra, Zottegems Genootschap voor Geschiedenis en Oudheidkunde, Handelingen XX, 2021, pag. 129-131.
* ↑ Het was Tom Waes die kwam filmen, Nuus, 21 oktober 2021. Gearchiveerd op 2 januari 2023.
* ↑ De Paepe, Harry, Het verhaal van Vlaanderen. de geschiedenis van de prehistorie tot nu., 2022: Uitgeverij Manteau, pag. 143.
* ↑ Verbannen Catalaanse president Puigdemont te gast in Zottegem, Het Laatste Nieuws, 5 april 2022. Gearchiveerd op 2 juni 2023.
# El Puente (Tarija)

El Puente is een plaats in het departement Tarija, Bolivia. Het is de hoofdplaats en naar aantal inwoners de tweede grootste plaats van de gelijknamige gemeente, gelegen in de Eustaquio Méndez provincie.

## Bevolking

| Jaar | Populatie |
| 1992 | 653 |
| 2001 | 902 |
| 2012 | 554 |
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel El Puente (Tarija) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Eerste klasse 1935-36 (voetbal België)

Het seizoen 1935/36 van de Belgische Eerste Klasse begon in de zomer van 1935 en eindigde in de lente van 1936. De competitie telde 14 clubs. Daring Club de Bruxelles haalde na 15 jaar nog eens de landstitel binnen, de vierde uit zijn geschiedenis.

## Gepromoveerde teams

Deze teams waren gepromoveerd uit de Tweede Klasse voor de start van het seizoen:
* RFC Brugeois (kampioen in Eerste Afdeeling A)
* RSC Anderlechtois (kampioen in Eerste Afdeeling B)

## Degraderende teams

Deze teams degradeerden naar Tweede Klasse op het eind van het seizoen:
* RCS Brugeois
* R. Berchem Sport

## Eindstand

| | | | P | W | G | V | + | - | DS | Ptn |
| K | 1 | Daring Club de Bruxelles SR | 26 | 15 | 7 | 4 | 62 | 37 | 25 | 37 |
| | 2 | R. Standard Club Liège | 26 | 16 | 2 | 8 | 67 | 39 | 28 | 34 |
| | 3 | Union Royale Saint-Gilloise | 26 | 14 | 4 | 8 | 64 | 37 | 27 | 32 |
| | 4 | R. Antwerp FC | 26 | 15 | 2 | 9 | 99 | 55 | 44 | 32 |
| | 5 | K. Liersche SK | 26 | 14 | 3 | 9 | 47 | 37 | 10 | 31 |
| | 6 | RFC Malinois | 26 | 12 | 6 | 8 | 56 | 55 | 1 | 30 |
| | 7 | R. Beerschot AC | 26 | 13 | 3 | 10 | 57 | 46 | 11 | 29 |
| | 8 | RSC Anderlechtois | 26 | 11 | 5 | 10 | 58 | 51 | 7 | 27 |
| | 9 | RFC Brugeois | 26 | 8 | 7 | 11 | 44 | 50 | -6 | 23 |
| | 10 | KM Lyra | 26 | 8 | 5 | 13 | 52 | 73 | -21 | 21 |
| | 11 | White Star Woluwe AC | 26 | 8 | 5 | 13 | 47 | 69 | -22 | 21 |
| | 12 | RC Malines SR | 26 | 7 | 6 | 13 | 53 | 66 | -13 | 20 |
| D | 13 | RCS Brugeois | 26 | 7 | 5 | 14 | 34 | 53 | -19 | 19 |
| D | 14 | R. Berchem Sport | 26 | 2 | 4 | 20 | 32 | 104 | -72 | 8 |
P: wedstrijden gespeeld, W: wedstrijden gewonnen, G: gelijke spelen, V: wedstrijden verloren, +: gescoorde doelpunten, -: doelpunten tegen, DS: doelsaldo, Ptn: totaal punten K: kampioen, D: degradeert
* History of Soccer - Belgium, 1895-2007
* Belgium Soccer History, 1895-2006
1895/96 · 1896/97 · 1897/98 · 1898/99 · 1899/00 · 1900/01 · 1901/02 · 1902/03 · 1903/04 · 1904/05 · 1905/06 · 1906/07 · 1907/08 · 1908/09 · 1909/10 · 1910/11 · 1911/12 · 1912/13 · 1913/14 · 1914/15 · 1915/16 · 1916/17 · 1917/18 · 1918/19 · 1919/20 · 1920/21 · 1921/22 · 1922/23 · 1923/24 · 1924/25 · 1925/26 · 1926/27 · 1927/28 · 1928/29 · 1929/30 · 1930/31 · 1931/32 · 1932/33 · 1933/34 · 1934/35 · 1935/36 · 1936/37 · 1937/38 · 1938/39 · 1939/40 · 1940/41 · 1941/42 · 1942/43 · 1943/44 · 1944/45 · 1945/46 · 1946/47 · 1947/48 · 1948/49 · 1949/50 · 1950/51 · 1951/52 · 1952/53 · 1953/54 · 1954/55 · 1955/56 · 1956/57 · 1957/58 · 1958/59 · 1959/60 · 1960/61 · 1961/62 · 1962/63 · 1963/64 · 1964/65 · 1965/66 · 1966/67 · 1967/68 · 1968/69 · 1969/70 · 1970/71 · 1971/72 · 1972/73 · 1973/74 · 1974/75 · 1975/76 · 1976/77 · 1977/78 · 1978/79 · 1979/80 · 1980/81 · 1981/82 · 1982/83 · 1983/84 · 1984/85 · 1985/86 · 1986/87 · 1987/88 · 1988/89 · 1989/90 · 1990/91 · 1991/92 · 1992/93 · 1993/94 · 1994/95 · 1995/96 · 1996/97 · 1997/98 · 1998/99 · 1999/00 · 2000/01 · 2001/02 · 2002/03 · 2003/04 · 2004/05 · 2005/06 · 2006/07 · 2007/08 · 2008/09 · 2009/10 · 2010/11 · 2011/12 · 2012/13 · 2013/14 · 2014/15 · 2015/16 · 2016/17 · 2017/18 · 2018/19 · 2019/20 · 2020/21· 2021/22 · 2022/23 · 2023/24 · 2024/25
# Ellipteroides (Protogonomyia) lateromacula

Ellipteroides (Protogonomyia) lateromacula is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Ellipteroides (Protogonomyia) neapiculatus

Ellipteroides (Protogonomyia) neapiculatus is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Elias Ymer

Elias Ymer (Skara, 10 april 1996) is een Zweeds tennisser. In zijn carrière won hij vier challenger-toernooien in het enkelspel en stond hij eenmaal in de finale van een ATP-toernooi in het dubbelspel, die hij ook won.

## Palmares

Legenda :
| Grand Slam ||
| Olympische Spelen ||
| tot 2009 | vanaf 2009 |
| Tennis Masters Cup | ATP Finals |
| ATP Masters Series | ATP Tour Masters 1000 |
| ATP International Series Gold | ATP Tour 500 |
| ATP International Series | ATP Tour 250 |

### Enkelspel

| Nr. | Datum | Toernooi | Ondergrond | Tegenstander in finale | Score |
| Gewonnen challengers ||||||
| 1. | 14 juni 2015 | Caltanissetta | Gravel | Bjorn Fratangelo | 6-3, 6-2 |
| 2. | 17 juni 2016 | Barletta | Gravel | Adam Pavlásek | 7-5, 6-4 |
| 3. | 20 augustus 2017 | Cordenons | Gravel | Roberto Carballés Baena | 6-2, 6-3 |
| 4. | 12 november 2017 | Mouilleron | Hardcourt (i) | Yannick Maden | 7-5, 6-4 |

### Dubbelspel

| Nr. | Datum | Toernooi | Ondergrond | Partner | Tegenstanders in finale | Score | |
| Gewonnen finales herendubbel ||||||||
| 1. | 23 oktober 2016 | ATP Stockholm | Hardcourt (i) | Mikael Ymer | Mate Pavić Michael Venus | 6-1, 6-1 | details |

## Resultaten grandslamtoernooien

Legenda :
| g.t. | geen toernooi gehouden |
| l.c. | lagere categorie |
| – | niet deelgenomen |
| G | uitgeschakeld in de groepsfase |
| 1R | uitgeschakeld in de eerste ronde |
| 2R | uitgeschakeld in de tweede ronde |
| 3R | uitgeschakeld in de derde ronde |
| 4R | uitgeschakeld in de vierde ronde |
| KF | uitgeschakeld in de kwartfinale |
| HF | uitgeschakeld in de halve finale |
| F | de finale verloren |
| W | het toernooi gewonnen |
| w-v | winst/verlies-balans |

### Enkelspel

| toernooi | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 |
| grandslamtoernooien ||||||||
| Australian Open | 1R | – | – | 1R | – | – | 1R |
| Roland Garros | 1R | – | – | 2R | – | – | |
| Wimbledon | 1R | – | – | – | – | g.t. | |
| US Open | 1R | – | – | – | – | – | |
| ATP Masters 1000 ||||||||
| Indian Wells | – | – | 1R | – | 1R | g.t. | |
| Miami | – | 1R | – | – | – | g.t. | |
| Monte Carlo | – | – | – | – | – | g.t. | |
| Madrid | – | – | – | – | – | g.t. | |
| Rome | – | – | – | – | – | – | |
| Montreal/Toronto | – | – | – | – | – | g.t. | |
| Cincinnati | – | – | – | – | – | – | |
| Shanghai | – | – | – | – | – | g.t. | |
| Parijs | – | – | – | – | – | – | |
| olympisch ||||||||
| Olympische Spelen | g.t. | – | g.t. | g.t. | g.t. | g.t. | |
| statistieken ||||||||
| totaal aantal titels | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| eindejaarsranking | 136 | 160 | 144 | 115 | 176 | 205 | |
# Eliurus myoxinus

Eliurus myoxinus is een zoogdier uit de familie van de Nesomyidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Milne-Edwards in 1855.

## Voorkomen

De soort komt voor in het westen van Madagaskar.
* ↑ (en) Eliurus myoxinus op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Egils Levits

Egils Levits (Riga, 30 juni 1955) is een Lets politicus en voormalig rechter. Van 8 juli 2019 tot 8 juli 2023 was hij de president van Letland.
Levits, die partijloos is, was eerder parlementslid, minister van justitie en rechter bij het Hof van Justitie van de Europese Unie. Op 29 mei 2019 werd hij door de Saeima verkozen tot president als opvolger van Raimonds Vējonis. Op 8 juli vatte hij het ambt aan. Hij werd op 8 juli 2023 opgevolgd door Edgars Rinkēvičs.
* Bibsys: 13010813
* CiNii: DA10635552
* Gemeinsame Normdatei: 134119169
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1642 8237
* Library of Congress Control Number: n90671309
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000107660
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007391431805171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 331067250
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A008736139
* Système universitaire de documentation: 171467264
* Virtual International Authority File: 52318903
* WorldCat (via VIAF): 52318903
# Eliya gibbosa

Eliya gibbosa is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Henry.
# Elachista bizonatella

Elachista bizonatella is een vlinder uit de familie van de grasmineermotten (Elachistidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Turati.
# Elachista bigorrensis

Elachista bigorrensis is een vlinder uit de familie grasmineermotten (Elachistidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Traugott-Olsen.
De soort komt voor in Europa.
# Elqui

Elqui kan verwijzen naar:
* Elqui (provincie), een provincie van Chili
* Elqui (rivier), een rivier in Chili
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Elqui en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Elaphropus feai

Elaphropus feai is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Alluaud.
# Elaphropus ferrugineus

Elaphropus ferrugineus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1831 door Dejean.
# Elaphropus finitimus

Elaphropus finitimus is een kever uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1858 door Francis Walker.
# Elaphropus ferroa

Elaphropus ferroa is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Kopecky in Lobl & Smetana.
# Elaphropus flavicornis

Elaphropus flavicornis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Sloane.
# Eltonmeer

Het Eltonmeer (Russisch: озеро Эльтон) is een zoutmeer in de Russische oblast Wolgograd, nabij de grens met Kazachstan. Het meer ligt in het noordelijk deel van het Kaspisch Laagland en heeft een oppervlakte van 152 km². De diepte bedraagt ongeveer 10 cm, hetgeen in de lente kan oplopen tot 70 tot 80 cm bij een waterniveau van 18 meter onder zeeniveau. Het meer wordt vooral gevoed door smeltwater, dat door verschillende rivieren wordt aangevoerd. Alleen in het voorjaar wordt zoet water aangevoerd.
Het meer heeft geen uitstroom, waardoor het zoutgehalte zich ophoopt op de bodem (vooral NaCl en KCl). Daarnaast bevinden zich minerale waterstofsulfidemodderlagen op de bodem. Het zout en het modder in het meer worden gebruikt voor een balneologisch kuuroord op ongeveer 6 kilometer van het dorp Elton aan de oostzijde van het meer. Hier bevinden zich modderbaden en een sanatorium. In de 19e eeuw werd er op grote schaal zout gewonnen door de staat, die het in 1885 overdroeg aan particuliere eigenaren. In de jaren 80 van de 20e eeuw werd deze ontwikkeling stopgezet.
In de zomer kan de temperatuur rond het meer behoorlijk oplopen met een gemiddelde julitemperatuur van 25°C. In de winter daalt de temperatuur tot gemiddeld -11°C in januari. De jaarlijkse neerslag bedraagt gemiddeld 300 mm.
Rond het meer bevinden zich stranden, zoutmoerassen, ondiepe meertjes en de delta van de rivieren die in het meer stromen. De bijnaam van het meer is "gouden zevenstromenland" vanwege de 7 rivieren die er op afwateren. De naam is afgeleid van het Kazachse Altyn-noer ("gouden meer").

## Ontdekking

Het meer werd ontdekt door John Elton, een Engelsman in dienst van de Russische staat. Hij was een scheepskapitein en kwam rond 1730 in dienst als ontdekker en cartograaf. Tijdens een reis langs de oostoever van de Wolga ontdekte hij een groot zoutmeer en bracht dit in kaart. Het zout was een grote meevaller, de staat hield grote voorraden aan om de aanvoer te verzekeren en de prijs laag te houden. De belangrijkste zoutleverancier was de familie Stroganov. Zij hadden medio 16e eeuw grote delen van Perm in bezit. Ze kregen de opdracht de gebieden economisch te ontwikkelen en in ruil ontvingen ze belastingvoordelen. In Perm werd zout gewonnen en de familie was lange tijd monopolist. Het zout van het Eltonmeer bood een aantrekkelijk alternatief voor de staat en rond 1750 verdrong het de Stroganov’s als grootste leverancier van zout in het land.
* Zoutbaden
* Zonsondergang boven het meer
* Vergane glorie bij het meer
* 1 2 3 4 5 (en) Philip Longworth, Russia’s Empires. Uitgeverij: John Murray (Publishers), London (2005). ISBN 0 7195 6583 9, p.173
# Eltonåsen

Eltonåsen is een plaats in de Noorse gemeente Nannestad, fylke Akershus. Eltonåsen telt 827 inwoners (2007) en heeft een oppervlakte van 0,46 km².