OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Mycochaetophora

Mycochaetophora is een geslacht van schimmels uit de familie Ploettnerulaceae. De typesoort is Mycochaetophora japonica.

## Soorten

Volgens Index Fungorum telt het geslacht twee soorten (peildatum maart 2022):
| Soortnaam | Auteur(s) | Publicatiejaar |
| Mycochaetophora gentianae | Tak. Kobay., Kasuyama & Nasu | 2009 |
| Mycochaetophora japonica | Hara & Ogawa | 1931 |
* (en) Index Fungorum
# Morten Løkkegaard

Morten Løkkegaard (Helsingør, 20 december 1964) is een Deense televisiepresentator en politicus.
Løkkegaard werkte in 1990-2005 bij Danmarks Radio, eerst als politiek verslaggever, vanaf 1996 als nieuwslezer. Later was hij gastheer van een programma op de particuliere tv-zender Kanal 5.
Løkkegaard was van 14 juli 2009 t/m 30 juni 2014 lid van het Europees Parlement voor de partij Venstre. Bij de verkiezingen voor het Europees Parlements in 2014 werd hij niet herkozen. Op 3 maart 2016 werd hij wederom lid van het Europees parlement na het aftreden van Ulla Tørnæs.
* Virtual International Authority File: 310152865639704940009
* WorldCat (via VIAF): 310152865639704940009
# Anaea anceps

Anaea anceps is een vlinder uit de familie van de Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Johannes Karl Max Röber.
# Helene Schjerfbeck

Helene Schjerfbeck (Helsinki, 10 juli 1862 – Stockholm, 23 januari 1946) was een Fins kunstschilderes.

## Leven en werk

Schjerfbecks moeder was een begaafd schilderes en stimuleerde haar dochter kunst te gaan studeren. In haar jonge jaren reisde Helene veel naar het buitenland. In 1880 verbleef ze in Parijs, waar ze haar eerste erkenning vond. Van 1887 tot 1889 leefde ze samen met Marianne Stokes en haar man Adrian Stokes in St Ives te Cornwall. In deze tijd maakte ze vooral veel landschappen, stillevens en zelfportretten, in een realistische, naturalistische stijl. Een bekend werk uit deze periode is Toipilas ("de herstellende").
Na de zomer van 1889 ging Schjerfbecks terug naar Finland en opende een atelier te Helsinki, samen met Maria Wiik. In haar latere leven verbleef Schjerfbeck voornamelijk in een klein dorp op dertig kilometer afstand van Helsinki, waar ze ook haar moeder verzorgde. In deze periode schilderde ze haar bekendste werken, vooral veel vrouwenportretten, vaak ook weer zelfportretten, in een modernistische, expressionistische stijl die wel met Edvard Munch is vergeleken.
In 2007 hield het Gemeentemuseum Den Haag een grote overzichtstentoonstelling van haar werk.

## Galerij

* Portret van een man (1881)
* Dansschoenen (1882)
* Toipilas (1888)
* Arvesmykket (1916)

## Literatuur

* S. Koja: Nordic Dawn Modernism's Awakening in Finland 1890-1920. Catalogus, Osterreichische Galerie Belvedere, Wenen, en Gemeentemuseum Den Haag, 2005.
# Beroe ramosa

Beroe ramosa is een soort in de taxonomische indeling van de ribkwallen (Ctenophora).
De kwal behoort tot het geslacht Beroe en behoort tot de familie Beroidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Komai.
# Megalorhipida prolai

Megalorhipida prolai is een vlinder uit de familie vedermotten (Pterophoridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Gibeaux.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Euniphysa aculeata

Euniphysa aculeata is een borstelworm uit de familie Eunicidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Euniphysa aculeata werd in 1949 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Wesenberg-Lund.
# Jacoba Hingst

Jacoba Hingst (Amsterdam, 15 december 1871 – Nijmegen, 12 april 1950), was bioloog en oprichter van de eerste tuinbouwschool voor meisjes in Nederland.

## Jeugd en opleiding

Jacoba Hingst werd geboren in Amsterdam als tweede dochter van Sijbrand Jan Hingst (1834-1890) en Margaretha Catharina Müller (1840-1897). Haar vader, jurist, was griffier en later rechter bij de arrondissementsrechtbank in Amsterdam. Ze groeide er op met haar zusters Adelaïde (1871-1945) en Maria (1873-1893) en broer Jelle (1875-1927). Toen haar vader in 1883 lid werd van de Hoge Raad verhuisde het gezin naar Den Haag. Na de dood van haar ouders bleef Hingst met haar zus Adelaïde in het ouderlijk huis op Celebesstraat nr. 93 wonen.
In 1897 werd Jacoba Hingst lid van de ‘rubriekcommissie Bloemenvak’ van de Nationale tentoonstelling van vrouwenarbeid die in 1898 in Den Haag werd gehouden. Deze commissie was verantwoordelijk voor het tuinontwerp voor het tentoonstellingsterrein en voor een expositieruimte in met ingestuurde planten, bloemen en aanverwante accessoires. Daarnaast organiseerde de commissie lezingen waarin de wenselijkheid van een vakopleiding voor meisjes in de tuinbouw werd aangekaart. Vicepresidente van deze commissie was Cornelia Pompe.
Na afloop van de tentoonstelling ging Hingst biologie studeren in Leiden, maar in 1902 schreef ze zich opnieuw in voor dezelfde studie. Op 28 april 1903 schreef Jacoba Hingst zich in in de Gemeente Leiden, op het adres Apothekersdijk 32, samen met Cornelia Pompe. In dit huis, het 'Leidse Volkshuis', woonde ook Emilie Knappert, oprichtster van dit gemeenschapshuis.

## Tuinbouwschool voor meisjes Huis te Lande

In 1904 behaalde Jacoba Hingst haar lesbevoegdheid in dier- en plantkunde (akte K4 Biologie). Nog datzelfde jaar kocht ze met haar eigen vermogen ruim drie hectare grond aan van de gemeente Rijswijk aan de Van Vredenburchweg, waar ze een villa liet bouwen ten behoeve van een tuinbouwschool voor meisjes. Zelf verhuisde ze in 1905 naar Rijswijk. In 1907 werd de Middelbare Tuinbouwschool voor Meisjes Huis te Lande, een particuliere opleiding, geopend voor de eerste leerlingen. Tot dan toe was een dergelijke opleiding alleen toegankelijk voor jongens.
Jacoba Hingst, directeur van de school, en Cornelia Pompe ontwikkelden het lesmateriaal zelf. Hingst gaf de theoretische vakken en Pompe de praktijklessen, tot zij in 1911 deze door ziekte moest beëindigen. Pompe overleed in 1913. In 1914 richtte Hingst een stichting op, de tuinbouwstichting Huis te Lande, waarvan ze secretaris werd. In 1937 legde Hingst haar directeurschap neer en werd zij opgevolgd door H.E. Casparé, lerares aan de school. In 1932 vierde de school het 25-jarig bestaan en werd Jacoba Hingst geëerd als Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Na haar aftreden als secretaris in 1945 kreeg de stichting in 1947 de naam 'Jacoba Hingst Stichting.
Jacoba Hingst overleed op 12 april 1950 te Nijmegen.
* 1 2 Frans Holtkamp, Hingst, Jacoba, in: Digitaal Vrouwenlexicon van Nederland.
* ↑ Bevolkingsregister Leiden, Apothekersdijk 32. Gearchiveerd op 12 augustus 2023.
* ↑ Het Vaderland, 31 juli 1957
# NGC 1670

NGC 1670 is een lensvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Orion. Het hemelobject werd op 1 februari 1786 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel.

## Synoniemen

* PGC 16107
* MCG 0-13-16
* ZWG 394.17
# Anatomidae

Anatomidae is een familie van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Geslachten

* Anatoma Woodward, 1859
* Sasakiconcha Geiger, 2006
# Helene Stähelin

Helene Stähelin (Wintersingen, 18 juli 1891 - Bazel, 30 december 1970) was een Zwitserse onderwijzeres en pacifiste.

## Biografie

Helene Stähelin was een dochter van Gustav Stähelin en van Luise Lieb. Ze groeide op in Allschwil en studeerde later wiskunde in Bazel en Göttingen. In 1924 behaalde ze een doctoraat. Vanaf 1922 was ze actief als onderwijzeres in een meisjesschool in Ftan en vervolgens in een middelbare school in Zug van 1934 tot 1956. Als pacifiste verzette ze zich binnen de Women's International League for Peace and Freedom tegen het gebruik van de wetenschap voor oorlogsdoeleinden. Van 1948 tot 1967 was ze voorzitster van de Zwitserse afdeling van deze vredesorganisatie.
# Berkenoogspanner

De berkenoogspanner (Cyclophora albipunctata) is een nachtvlinder uit de familie van de spanners. De vlinder heeft een spanwijdte tussen de 20 en 25 millimeter.
Waardplant van de berkenoogspanner is de berk. De vliegtijd is april en mei voor de eerste generatie en juli en augustus voor de tweede. In Nederland en België is het een algemene vlinder, de habitat is vooral bosgebied en heide op zandgrond. De soort overwintert als pop.
# Megalorhipida pseudodefectalis

Megalorhipida pseudodefectalis is een vlinder uit de familie van de vedermotten (Pterophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Gielis.
# Euniphysa filibranchia

Euniphysa filibranchia is een borstelworm uit de familie Eunicidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Euniphysa filibranchia werd in 2000 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Lu & Fauchald.
# NGC 1023A

NGC 1023A is een onregelmatig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Perseus.

## Synoniemen

* PGC 10139
# Moto Guzzi 254

De Moto Guzzi 254 was een motorfiets die Moto Guzzi van 1977 tot 1981 produceerde.

## Voorgeschiedenis

Moto Guzzi en Benelli waren in het begin van de jaren zeventig samengevoegd toen beide bedrijven werden opgekocht door de autofabrikant Alejandro de Tomaso. Er werd vanaf die samenvoeging badge-engineering toegepast, waardoor veel modellen onder beide merknamen verkocht werden. In 1976 was al de Benelli 250 Quattro op de markt gekomen. In 1977 volgde Moto Guzzi met de vrijwel identieke 254.

## 254

Zowel de Benelli als de Moto Guzzi hadden een kunststof opbouw die met een kliksysteem ge(de)monteerd kon worden. De styling was zeer modern, dankzij het ontwerpteam van de Tomaso dat een ontwerp had gemaakt dat vooral jonge klanten moest aanspreken. Erg praktisch was het daarentegen niet. De tank, die toch al niet al te groot was, werd nog kleiner omdat het dashboard er op zat en bovendien zat de tankdop onder een deksel verscholen. Het dashboard was door zijn positie tijdens het rijden nauwelijks af te lezen.

### Motor

De Moto Guzzi was de eerste motorfiets met een viercilinder motor van minder dan 250 cc. Door de korte slag van 38 mm kon de motor wel 11.000 tpm draaien. De boring bedroeg 44 mm waardoor de cilinderinhoud op 231,1 cc kwam. De enkele bovenliggende nokkenas werd aangedreven door een ketting tussen de middelste cilinders. De kleppen werden door tuimelaars aangestuurd.

### Aandrijflijn

De machine had een meervoudige natte platenkoppeling en een vijfversnellingsbak. De secundaire aandrijving verliep via een ketting.

### Rijwielgedeelte

Het rijwielgedeelte bestond uit een uit buizen opgetrokken brugframe waarbij de motor als dragend element diende. Er was een telescoopvork met 125 mm veerweg toegepast en achter zaten twee Sebac schokdempers met buitenliggende schroefveren en een veerweg van 70 mm. In het voorwiel zat een schijfrem met een diameter van 260 mm en een Brembo-remklauw. Achter was een kleine trommelrem gemonteerd. De machine had zesspaaks gietwielen.

## Technische gegevens

| Moto Guzzi | 254 |
| Periode | 1977-1981 |
| Categorie | toermotor |
| Motortype | OHC |
| Bouwwijze | Dwarsgeplaatste viercilinder lijnmotor |
| Cilinders | Aluminium |
| Cilinderkoppen | Aluminium |
| Klepopstelling | kopklep |
| Klepbediening | Tuimelaars |
| Carburateur | Dell'Orto PHBG 18 B |
| Ontsteking | Bobine |
| boring | 44 mm |
| slag | 38 mm |
| Cilinderinhoud | 231,1 cc |
| Smeersysteem | Wet-sumpsysteem |
| Compressieverhouding | 11,5:1 |
| Max. Vermogen | 27,8 pk bij 10.500 tpm |
| Topsnelheid | 138 km/h |
| Koppeling | Meervoudige natte platenkoppeling |
| Versnellingen | 5 Voetgeschakeld |
| Secundaire aandrijving | ketting |
| frame | Brugframe |
| Wielbasis | 1270 mm |
| Vering vóór | Telescoopvork |
| Vering achter | Swingarm met schokdempers |
| Wielen | Gietwielen, Vóór WM 1/1.60 x 18", achter WM 2/1.85 x 18" |
| Banden | Vóór 2.75 x 18", achter 3.00 x 18" |
| Rem(men) | Vóór enkele schijfrem, achter trommelrem |
| Gewicht | 126 kg |
| Tankinhoud | 10 liter |
* Mario Colombo: "Moto Guzzi", 1990 Giorgio Nada Editore, Vimodrome (Milan), ISBN 88-7911-039-X
* Moto 73
* Motor Magazine
# Anatoma zancliformis

Anatoma zancliformis is een slakkensoort uit de familie van de Anatomidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2012 door Geiger.
# Helene Tursten

Helene Tursten (Göteborg, 17 februari 1954) is een Zweeds schrijfster van misdaadverhalen. De hoofdpersoon in haar verhalen is detective-inspecteur Irene Huss. Voordat Tursten schrijfster werd, werkte ze als verpleegster en als tandarts, maar door ziekte was ze gedwongen om die baan op te geven. Tijdens haar ziekte hield ze zich bezig met het vertalen van medische artikelen. Haar boeken zijn inmiddels vertaald in het Engels, het Duits en het Noors.

## Boeken
### Irene Hus

* Den krossade tanghästen (1998), Nederlandse vertaling Novemberval (2008), Engelse vertaling Detective Inspector Huss (2003)
* Nattrond (1999), Nederlandse vertaling Nachtronde (2009), Engelse vertaling Night rounds (2012)
* Tatuerad torso (2000), Nederlandse vertaling De getatoeëerde torso (2010), Engelse vertaling The torso (2006)
* Glasdjävulen (2002), Nederlandse vertaling De duivel in het glas (2012), Engelse vertaling The glass devil (2007)
* Guldkalven (2004}, Engelse vertaling The golden calf (2013)
* Eldsdansen (2005), Engelse vertaling The fire dance (2014)
* En man med litet ansikte (2007), Engelse vertaling The beige man (2015)
* Det lömska nätet (2008), Engelse vertaling The treacherous net (2015)
* Den som vakar i mörkret (2010), Engelse vertaling Who watcheth (2016)
* I skydd av skuggorna (2012), Engelse vertaling Protected by the shadows (2017)

### Embla Nyström

* Jaktmark (2014)
* Sandgrav (2016)
* Snödrev (2018)

### Andra Böcker

* Kvinnan i hissen och andra mystiska historier, berättelser (2003)
* Svarta diamanter, en antologi med flera kvinnliga författare (2004)
Bibliography – Biography, Helene Tursten.

## Films

Verscheidene van de boeken over Irene Huss zijn inmiddels verfilmd. Deze films zijn in het Zweeds met ondertiteling, onder andere in het Nederlands. Verschillende films zijn nog in productie; zie voor een lijst hiervan Helen Tursten, Zweedse pagina.
# Betonningsmagazijn

Een betonningsmagazijn is een opslag voor materialen ten behoeve van de betonning van wateren en vaarwegen.
Verschillende plaatsen in Nederland hebben zo'n magazijn of loods gehad, waaronder
* Betonningsmagazijn (Enkhuizen), het voormalige 's Rijks Algemeen Betonningsmagazijn aan de Bierkade in Enkhuizen, rijksmonument
* Betonning, Hellevoetsluis (https://web.archive.org/web/20160810034456/http://www.panoramio.com/photo/42588287)
* Betonningsmagazijn (Zoutkamp), voormalig betonningsmagazijn in Zoutkamp, nu Visserijmuseum, rijksmonument
# Megalosauria

De Megalosauria zijn een groep vleesetende theropode dinosauriërs, behorend tot de Tetanurae.
In 2012 definieerden Ronan Allain e.a. een klade Megalosauria als de groep bestaande uit alle soorten die nauwer verwant zijn aan Dubreuillosaurus valesdunensis of Eustreptospondylus oxoniensis dan aan Spinosaurus aegyptiacus, Allosaurus fragilis, of de huismus Passer domesticus. Het begrip komt overeen met Megalosauridae onder sommige definities en analyses.
In 2012 werd het Mettahew Carrano e.a. door een nieuwe kladistische analyse duidelijk dat de Megalosauridae en de Spinosauridae elkaars zustergroepen waren. Ze besloten de klade die beide groepen omvatte, met een speciale naam aan te duiden. Daarvoor kozen ze Megalosauria, een groep die al in 1850 benoemd was door prins Charles Lucien Bonaparte die er toen het geheel van Theropoda mee aanduidde. Carrano e.a. gaven geen definitie maar materieel kwam de klade overeen met de groep bestaande uit de laatste gemeenschappelijke voorouder van Megalosaurus bucklandii en Spinosaurus aegyptiacus; en al zijn afstammelingen.
Hoewel het begrip van Carrano e.a. een maand later gepubliceerd werd en ongedefinieerd was, is dit het waarnaar de term Megalosauria meestal verwijst in de latere literatuur. Beide begrippen verschillen fundamenteel van inhoud daar het eerste de Spinosauridae uitsluit en het laatste juist insluit.

## Literatuur

* C.-L. Bonaparte, 1850, Conspectus Systematum Herpetologiae et Amphibiologiae. Editio Altera Reformata. E.J. Brill, Leiden
* Allain, R., Xaisanavong, T., Richir, P. & Khentavong, B., 2012, "The first definitive Asian spinosaurid (Dinosauria: Theropoda) from the Early Cretaceous of Laos", Naturwissenschaften 99(5): 369-377
* Carrano, M.T.; Benson, R.B.J.; Sampson, S.D., 2012, "The phylogeny of Tetanurae (Dinosauria: Theropoda)", Journal of Systematic Palaeontology 10(2): 211 - 300
# Eunidia rufolineata

Eunidia rufolineata is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Breuning.
# NGC 1024

NGC 1024 is een spiraalvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Ram. Het hemelobject werd op 18 september 1786 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel.

## Synoniemen

* PGC 10048
* UGC 2142
* MCG 2-7-20
* ZWG 439.22
* Arp 333
* IRAS02365+1037
# Movimento Novo Rumo

Movimento Novo Rumo (Beweging Nieuwe Weg), vaak afgekort tot MNR, is een politieke partij in Sao Tomé en Principe.
De partij deed in 2006 mee aan de parlementsverkiezingen en haalde 4,71% van de stemmen, goed voor één zetel in de Assembleia Nacional namens het stemdistrict van het eiland Principe. In 2010 deed de partij niet meer mee en raakte dus haar zetel kwijt.
Acção Democrática Independente · Coligação Democrática da Oposição · Movimento Democrático das Forças da Mudança-Partido Liberal · Movimento de Libertação de São Tomé e Príncipe-Partido Social Democrata · Movimento Novo Rumo · Partido de Convergência Democrática-Grupa de Reflexão · Uê Kédadji · União para a Mudança e Progresso do Príncipe
# Ancylis angulifasciana

Ancylis angulifasciana is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1875 door Zeller.
# Heliangelus

Heliangelus (zonnekolibries) is een geslacht van vogels uit de familie kolibries (Trochilidae) en de geslachtengroep Lesbiini (komeetkolobries). Het geslacht telt 9 soorten.

## Taxonomie

* Heliangelus amethysticollis – Amethistzonnekolibrie
* Heliangelus clarisse – Longuemares zonnekolibrie
* Heliangelus exortis – Toermalijnzonnekolibrie
* Heliangelus mavors – Oranjekeelzonnekolibrie
* Heliangelus micraster – Kleine zonnekolibrie
* Heliangelus regalis – Peruaanse zonnekolibrie
* Heliangelus spencei – Méridazonnekolibrie
* Heliangelus strophianus – Gekraagde zonnekolibrie
* Heliangelus viola – Violetkeelzonnekolibrie
Controversiële soort, niet meer op IOC World Bird List:
* Heliangelus zusii – Zusi's zonnekolibrie
* ↑ Gill, F., Wright, M. & Donsker, D. (2021). IOC World Bird Names (version 11.1). (en)
# Betonopzetter

Een (beton/stalen)opzetter, 'oplanger' of hoerenjong is een betonnen/stalen hulpstuk dat bovenop heipalen is geplaatst en bedoeld is als tijdelijk dan wel permanent verlengstuk.
Betonopzetters hebben gewoonlijk een lengte van één tot drie meter. Er zijn meerdere redenen om betonopzetters toe te passen:
* Een betonopzetter wordt gebruikt als de draagkrachtige grondlaag dieper zit dan verwacht en de ingeslagen houten of betonnen heipaal daardoor te kort is om deze laag te bereiken, waardoor de paalkop tot onder het maaiveld moet worden ingeslagen.
* Houten heipalen worden volledig tot onder de laagste grondwaterstand geslagen om het hout zo tegen houtrot te beschermen. Op de paal komt dan een verlengstuk, de betonopzetter, om de afstand tussen de houten paalkop en de funderingsbalk te overbruggen.
* Ook kan een tijdelijke betonopzetter op de heipaal worden gezet om het inheien te vergemakkelijken. Tijdens de aanleg van de Rotterdamse metro werd onder water in de bouwput geheid. Zonder een betonopzetter zou dat niet mogelijk zijn geweest.
# Mazarredia bolivari

Mazarredia bolivari is een rechtvleugelig insect uit de familie doornsprinkhanen (Tetrigidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Blackith & Blackith.
# Eumecynostomum macrobursalium

Eumecynostomum macrobursalium is een worm uit de familie Mecynostomidae, die behoort tot de stam Acoelomorpha. Een kenmerkende eigenschap van de worm is dat hij tweeslachtig is, maar geen gonaden heeft. In plaats daarvan plant hij zich voort door middel van gameten, die hij produceert uit mesenchym. Verder heeft de worm geen darmen.
De worm leeft in zee, tussen sedimentair gesteente. Eumecynostomum macrobursalium werd in 1946 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Westblad.
# James Barry (schilder)

James Barry (Cork, Ierland, 11 oktober 1741 - Londen, 22 februari 1806) was een Iers schilder die het best bekend is door zijn zesdelig schilderij The Progress of Human Culture in de Great Room van de Royal Society of Arts. Omdat hij zich altijd verzette tegen de wensen van zijn opdrachtgevers wordt hij ook weleens genoemd tussen de eerste schilders van de romantiek.

## Biografie

James Barry's vader was een bouwvakker en handelaar tussen Engeland en Ierland. Barry maakte tal van reizen als kind maar hij wist zijn vader te overtuigen om hem kunst te laten studeren. Het eerste schilderij waar hij bekendheid mee verwierf was The Baptism of the King of Cashel. Het werd tentoongesteld in 1762 in Londen en werd in 1980 in slechte staat teruggevonden.
James Barry raakte bevriend met Edmund Burke. Burke ontfermde zich over Barry en betaalde tal van reizen voor de jonge kunstenaar. In 1765 bezocht Parijs, Rome (waar hij drie jaar verbleef), Florence en Bologna. Richting huiswaarts passeerde hij nog Venetië. Tijdens zijn reis tekende hij Adam en Eva en Philoctetes.
In 1774 werden verschillende artiesten - waaronder Barry - uitgenodigd om de Great Room van de RSA te schilderen. Alle artiesten sloegen het aanbod af, maar in 1777 bood Barry aan om de ruimte te schilderen op voorwaarde dat hij het onderwerp mocht kiezen en dat de RSA de doeken, de verf en de modellen zou betalen. Zijn aanbod werd aanvaard. Hij werkte zijn zesdelig schilderij af op zeven jaar tijd. The Progress of Human Culture leverde hem twee tentoonstellingen op en werd door Andrew Graham-Dixon beschreven als "Groot-Brittannië's late maar prachtige antwoord op de Sixtijnse Kapel".
Barry werd lid van de Royal Society of Arts en werd professor schilderkunst in 1782 waar hij werkte voor een loon van £30 per jaar. Hij drong aan op de aankoop van verschillende werken als modellen voor zijn studenten. Deze wens werd niet ingewilligd en hij werd in 1799 ontslagen. Barry bleef de enige academicus ooit die werd ontslagen uit de academie tot in 2004.
Op 6 februari 1806 kreeg Barry hoge koorts. Hij stierf de 22ste van diezelfde maand. Op 4 maart werd zijn lichaam begraven in St Paul's Cathedral.
* Art Gallery of South Australia: 8798
* Bibliothèque nationale de France: cb119878759 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 120538180
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8342 9136
* KulturNav: 5ab15ee2-9cb6-4e9e-84fb-1fbf31fb286f
* Library of Congress Control Number: n81003485
* National Gallery of Victoria: 4890
* Nationale bibliotheek van Australië: 35014502
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007282812605171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068653131
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 4675
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: CFIV348513
* SNAC: w69c7828
* Système universitaire de documentation: 027944859
* Trove: 790445
* Union List of Artist Names: 500003735
* Virtual International Authority File: 36926685
* WorldCat (via VIAF): 36926685
# NGC 103

NGC 103 (ook wel PGC 1442, UGC 216) is een open sterrenhoop in het sterrenbeeld Cassiopeia. NGC 103 ligt op ongeveer 9.800 lichtjaar afstand van de Aarde.
NGC 103 werd op 5 oktober 1829 ontdekt door de Britse astronoom John Herschel.