OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# La Relève

La Relève was een kunstenaarsgroepering die in 1948 te Gent werd opgericht.
De groep werd opgericht door Jan Burssens, Frans Piens, Jan Saverys, Roger Raveel, Victor van der Eecken, Elsa Vervaene, Pierre Vlerick, Camille D'Havé en Marcel Ysewijn. Het waren vrienden uit de academie die zichzelf beschouwden als de opvolgers van de Vlaamse expressionisten, vandaar de naam “de aflossing”. Het waren op Burssens na leerlingen van Jos Verdegem (1897-1957) die reeds van bij aanvang begin de jaren '20, besloten had de weg van het Vlaams expressionisme niet te volgen, maar zich te laten inspireren door het internationale kunstgebeuren in het Parijs van toen.
De oprichting van de groep vloeide voort uit tentoonstellingen onder de naam 'La Relève'. De eerste tentoonstelling vond plaats in de Gentse Galerie Vyncke van Eyck van 13 tot 25 april 1947. Het was bij de tweede 'La Relève' tentoonstelling in de lente van 1948 dat de kunstenaarsgroep werd opgericht. Het doel, geformuleerd in de statuten, luidde als volgt: “Enkel en alleen, de jonge kunstenaars, in deze zwaren tijd, te steunen en vooruit te helpen, door hen gratis te laten tentoonstellen, materiaal te bezorgen, hen in volle vrijheid, door raad en daad te helpen tot ontplooiing van hun jong talent, trachten hun kunst vatbaar te maken bij het kopend publiek, niet alleen in Gent, doch ook verder in België”. Het toezichtcomité van 'La Relève' bestond uit Karel Geirlandt, Leo Aerts, Pierre Kluyskens, Willy De Vynck en André Vyncke. Het secretariaat werd verzorgd door Vynckes echtgenote, Godelieve.
Willem Elias zegt dat ‘La Relève’ naar zijn mening een gelijkaardige rol heeft gespeeld in Gent als de ‘Jeune Peinture Belge’ in Brussel De vereniging was echter geen lang leven beschoren. In 1950 hield ze al op te bestaan, want er waren geen sponsors die hen steunden. De kunstenaars die aan de twee eerste tentoonstellingen deelnamen, exposeerden in 1949 in Galerij Memlinc in Brugge in de tentoonstelling “Jonge Vlaamse Schilderkunst”.
* ↑ Hilde Van Canneyt, Interview met Flor Bex (1937) over Camille D’Havé. Gearchiveerd op 9 mei 2023.
* 1 2 ‘Geloof in uw tijd’.
* ↑ Anderen zijn het niet eens met de stelling van Elias: Johan Velter, camille d’havé. Gearchiveerd op 12 februari 2021.
* ↑ John Liem, Camille D’Havé in de Zebrastraat op Quo Vadis Art.
# La Gloria (Colombia)

La Gloria is een gemeente in het Colombiaanse departement Cesar. De gemeente kent grote hoogteverschillen, daar ze zowel op de oevers van de rivier de Magdalena als in de Cordillera Oriental gelegen is en telt 14.173 inwoners (2005).
Aguachica · Astrea · Becerril · Bosconia · Chimichagua · Chiriguaná · Agustín Codazzi · Curumaní · El Copey · El Paso · Gamarra · González · La Gloria · La Jagua de Ibirico · La Paz Robles · Manaure · Pailitas · Pelaya · Pueblo Bello · Río de Oro · San Alberto · San Diego · San Martín · Tamalameque · Valledupar
# La Gonfrière

La Gonfrière is een gemeente in het Franse departement Orne (regio Normandië) en telt 280 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Mortagne-au-Perche.

## Geografie

De oppervlakte van La Gonfrière bedraagt 12,7 km², de bevolkingsdichtheid is 22,0 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van La Gonfrière met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Labena delta

Labena delta is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Gauld in 2000.
# La Romaine

La Romaine is een gemeente in het Franse departement Haute-Saône in de regio Bourgogne-Franche-Comté, die deel uitmaakt van het arrondissement Vesoul. De gemeente is op 15 december 2015 ontstaan door de fusie van de gemeenten Le Pont-de-Planches, Greucourt en Vezet.
# Lamprima aenea

Lamprima aenea is een keversoort uit de familie vliegende herten (Lucanidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1792 door Fabricius.
# Lamprima latreillii

Lamprima latreillii is een keversoort uit de familie vliegende herten (Lucanidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1819 door W.S. MacLeay.
# Lamprima aurata

Lamprima aurata is een keversoort uit de familie vliegende herten (Lucanidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1817 door Latreille.
# Lampeia

Lampeia kan verwijzen naar:
* Lampeia (deelgemeente), Griekse deelgemeente
* Lampeia (geslacht), geslacht van tweekleppigen
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Lampeia en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Lampeia (deelgemeente)

Lampeia (Grieks: Λαμπεία) is een deelgemeente (dimotiki enotita) van de fusiegemeente (dimos) Archaia Olympia, in de Griekse bestuurlijke regio (periferia) West-Griekenland.
Lampeia ligt in het voormalige departement Ilia en telt 1374 inwoners.
# Lamprometra palmata

Lamprometra palmata is een haarster uit de familie Mariametridae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1841 gepubliceerd door Johannes Peter Müller.
# Langenhoe

Langenhoe is een civil parish in het bestuurlijke gebied Colchester, in het Engelse graafschap Essex. In 2001 telde het dorp 536 inwoners.
# Lactariden

De lactariden (Lactariidae) vormen een kleine familie van baarsachtige vissen. De vissen worden aangetroffen in de Indische en Grote Oceaan. De vissen hebben in de boven- en onderkaak twee kleine tanden en hebben in totaal 24 wervels. Er is één geslacht, Lactarius (Valenciennes in Cuvier & Valenciennes, 1833), dat slecht één soort kent, de Lactarius lactarius (Bloch & Schneider, 1801).

## Geslacht

* Lactarius Valenciennes, 1833
* ↑ Lactariidae volgens Fishbase
# Lactantius

Lucius Cae(ci)lius Firmianus Lactantius (ca. 240 (Africa) - ca. 320 (Augusta Treverorum, nu Trier)) was een vroegchristelijke apologeet. Zijn Divinae institutiones, "Goddelijke onderwijzingen" was een klassiek vormgegeven filosofische refutatie van de anti-christendom traktaten uit het begin van de 4e eeuw en de eerste systematische Latijnse benadering van het christelijke leven.

## Opvattingen

Lactantius verzette zich in geschriften tegen de Romeinse tetrarchie en het religieuze systeem dat de vier keizers vooropstelden. Hij stelde ten onrechte dat de Vierkeizerregering een verviervoudiging van het regeringsapparaat, de hofhouding en het leger inhield. Hij beweerde ook dat de goden Jupiter en Hercules waandenkbeelden en door demonen gestuurde verzinsels waren om de mensheid in het verderf te storten. Het geconstrueerde pantheon of veelgodendom bracht niets dan onheil. Lactantius predikte de terugkeer naar de ware religie van de Ene God. Op deze manier wilde de auteur via zijn publicaties een ontwikkeld niet-christelijk publiek bereiken en weldenkende pagane lezers overtuigen van het vernieuwende en oorspronkelijke van het christendom.
Lactantius dreef ook de spot met het door hem geminachte door keizer Diocletianus uitgevaardigde edict edictum de pretiis rerum venalium dat tot een ontwrichting van de markt had geleid. Enerzijds bestreed hij deze keizer die zich de incarnatie van Jupiter noemde, anderzijds schilderde hij het prijzenedict af als godslasterlijke hoogmoed. In zijn publicatie De mortibus persecutorum, "Over de dood van de vervolgers" drijft hij ook de spot met Diocletianus. Hij was met name overijverig nieuwsgierig de toekomst te kennen door onderzoek van de haruspex. Lactantius noemt hem een scrutator rerum futurarum of iemand die altijd de toekomst wil weten.

## Beoordeling

Lactantius werd door de kerkvader Hiëronymus en later in de Renaissance de christelijke Cicero genoemd. Hij werd gewaardeerd om zijn betrouwbare beschrijvingen van de christenvervolgingen. Zijn afwijzing van de Griekse filosofie werd in de Middeleeuwen minder gewaardeerd. Hij werd verdacht van sympathie voor het audianisme, een sekte die letterlijk geloofde dat God op mensen leek.

## Werken

* Divinae Institutiones ("Goddelijke onderwijzingen");
* Epitome divinarum institutionum ("Delen uit de goddelijke onderwijzingen");
* De opificio Dei ("Over Gods werk");
* De mortibus persecutorum ("Over de dood van de vervolgers"), een polemisch geschrift waarin hij verhaalt over de levens- en lijdensgeschiedenis en dood van een aantal Romeinse keizers die in zijn tijd christenen vervolgden;
* De ira Dei ("Over de toorn van God").

## Nederlandse vertalingen

* Lactantius, De dood van de vervolgers, vert. G.J.D.Aalders, 1988
* Lactantius, Over den dood der vervolgers, vert. H.C.A. Franses, 1941

## Externe link

* (en) Links naar The Divine Institutes; Of the Manner in Which the Persecutors Died; en andere werken, zijnde de Engelse vertalingen van Divinae Institutiones (Goddelijke onderwijzingen); De Mortibus Persecutorum (De dood van de vervolgers); etc.. Website ccel.org.
# Laphria auriflua

Laphria auriflua is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1862 door Gerstaecker.
# Laphria auricorpus

Laphria auricorpus is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1948 door Hobby.
# Laphria auroria

Laphria auroria is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1828 door Wiedemann.
# Land van Heusden en Altena

Het Land van Heusden en Altena is een streek in het noorden van de Nederlandse provincie Noord-Brabant die begrensd wordt door de Merwede in het noorden, de Afgedamde Maas en het Heusdensch Kanaal in het oosten, de Biesbosch in het westen en de Bergsche Maas in het zuiden. De grootste plaats in het gebied is Werkendam met circa 12.000 inwoners. Woudrichem is de historisch belangrijkste plaats, een vestingstad met circa 4500 inwoners. De hele streek maakte vroeger deel uit van de Groote of Hollandsche Waard.
Het hele gebied ligt sinds 2019 in één gemeente: Altena met de hoofdplaats Almkerk. In totaal wonen er circa 57.000 mensen (2021), verspreid over 21 dorpen. Het was tot de opening van de Merwedebrug bij Gorinchem in 1961 in wezen een eiland met een geïsoleerd levende bevolking. Landschappelijk vormt het de voortzetting van het Gelderse rivierengebied, met name van de aangrenzende Bommelerwaard. De kleigrond wijkt sterk af van de in Brabant meer vertrouwde zandgrond.

## Historie

Het Land van Heusden en het Land van Altena worden sinds de aanleg van de Bergsche Maas in 1904 in één adem genoemd. De Bergsche Maas doorsneed het Land van Heusden, waarvan de zuidelijke “bovendorpen” en ook Heusden zelf zich vervolgens meer op de rest van Brabant zijn gaan oriënteren. Deze vallen dus buiten het Land van Heusden en Altena. De historische grens tussen de vroegere heerlijkheden Heusden en Altena verloopt noordelijk van Veen en Babyloniënbroek en oostelijk van Dussen. Beide gebieden hebben gemeen dat ze voortkwamen uit de middeleeuwse gouw Teisterbant en in de 13e, respectievelijk 14e eeuw Hollands werden. Tijdens de Bataafse Republiek kwam het gebied in 1798 bij het Departement van de Schelde en Maas, en in 1802 bij het Departement Holland. In 1807 kwam het bij het Departement Maasland, in 1811 bij het Franse departement Monden van de Maas en pas in 1815 bij de provincie Noord-Brabant. Een opmerkelijk verschil met de rest van Noord-Brabant is de sterk protestantse inslag van het gebied.

## Natuur

Natuurgebieden in het Land van Heusden en Altena zijn: Het Pompveld, De Groesplaat, De Sleeuwijkerwaard, De Cloppenwaard, Het Almbos, De Zevenbansche Boezem, De Kornse Boezem, De Wijde Alm, De Struikwaard, De Wijkse Waard, Het Oude Maasje, Landgoed Kraaiveld, Fort Altena, Fort Giessen en Fort Bakkerskil.
# Land van Heusden

Het Land van Heusden was een historische streek in het noorden van de huidige provincie Noord-Brabant. Deze omvatte, naast het stadje Heusden, ook dorpen als Oudheusden, Herpt, Doeveren, en Hedikhuizen. Dit zijn de zogenaamde "bovendorpen". Daarnaast omvat het plaatsen als Meeuwen, Drongelen, Eethen, Babyloniënbroek, Genderen, Wijk en Aalburg, Spijk en Veen. Dit zijn de zogenaamde "benedendorpen". De hele streek maakte vroeger deel uit van de Groote of Hollandsche Waard.
Het land van Heusden grenst in het noordwesten aan het Land van Altena en in het zuiden aan de Langstraat. In het oosten vond men het Graafschap Bokhoven en in het noorden, aan de overzijde van de Maas, de Bommelerwaard. Het gebied lag in het grensgebied van het Graafschap Holland, het Hertogdom Gelre en het Hertogdom Brabant. Vóór die tijd maakte het deel uit van het veel grotere gebied Teisterbant, wat vervolgens in handen kwam van de Hertogen van Kleef, die het echter in leen hadden van de Bisschoppen van Sticht Utrecht. In 1357 werd het een onderdeel van het Graafschap Holland en werd omstreeks 1810 bij de huidige provincie Noord-Brabant gevoegd. Het Land van Heusden werd bij Holland gevoegd in ruil voor steun van de Hollandse graaf aan de Brabantse hertog bij een conflict met de Graaf van Vlaanderen om het bezit de stad Mechelen. Veel meer dan de meeste andere delen van Noord-Brabant heeft het Land van Heusden een protestants karakter.
In 1904 werd de Bergsche Maas gegraven, waarmee de benedendorpen van het Land van Heusden werden afgesneden van de rest van het Land en op een eiland kwamen te liggen en zich meer op het Land van Altena gingen richten. Aldus ging men spreken van het Land van Heusden en Altena, waar het stadje Heusden en de bovendorpen toen niet meer toe behoorden.

## Grenspalen

De grens van het Land van Heusden en het Land van Altena is nog terug te vinden op de Maasdijk tussen Veen en Andel. Daar staan twee grenspalen opgesteld, de zogenaamde "kaaipalen" uit 1765. Hierop staan de symbolen van het Land van Altena (twee vissen) en die van het Land van Heusden (een wagenrad) afgebeeld.
# Laka Mons

Laka Mons is een berg op de planeet Venus. Laka Mons werd in 1997 genoemd naar Laka, godin van de wildernis in de Hawaiiaanse mythologie.
De berg heeft een diameter van 220 kilometer en bevindt zich in het quadrangle Snegurochka Planitia (V-1).
# Lasioglossum helios

Lasioglossum helios is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Ebmer.
# Largny-sur-Automne

Largny-sur-Automne is een gemeente in het Franse departement Aisne (regio Hauts-de-France) en telt 259 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Soissons.

## Geografie

De oppervlakte van Largny-sur-Automne bedraagt 9,4 km², de bevolkingsdichtheid is 27,6 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Largny-sur-Automne met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Lasiodora saeva

Lasiodora saeva is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de vogelspinnen (Theraphosidae).
Het dier behoort tot het geslacht Lasiodora. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1837 door Charles Athanase Walckenaer.
# Lamjaotongba

Lamjaotongba is een census town in het district Imphal-West van de Indiase staat Manipur.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 9067 mensen in Lamjaotongba, waarvan 48% mannelijk en 52% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 74%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Lasionycta infuscata

Lasionycta infuscata is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door Smith.
# Lasionycta macleani

Lasionycta macleani is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door McDunnough.
# Lathromeromyia dimorpha

Lathromeromyia dimorpha is een vliesvleugelig insect uit de familie Trichogrammatidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Hayat.
# Lathromeromyia cercopicida

Lathromeromyia cercopicida is een vliesvleugelig insect uit de familie Trichogrammatidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Risbec.
# Lamoha murotoensis

Lamoha murotoensis is een krabbensoort uit de familie van de Homolidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1979 door Sakai.
# Lamoha williamsi

Lamoha williamsi is een krabbensoort uit de familie van de Homolidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Takeda.
# Lamoha superciliosa

Lamoha superciliosa is een krabbensoort uit de familie van de Homolidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Wood-Mason & Alcock.
# Laura Starink

Laura Starink (1954) is een Nederlands journalist en slavist, die het Nederlands nieuwscollectief/platform Raam op Rusland representeert. Ze was ook een van de oprichters van het platform.

## Afkomst en opleiding

Starink had een Nederlandse vader en een Pools-Duitse, c.q. Silezische moeder. Zij behaalde een doctoraal in Slavische taal- en letterkunde en Sociologie aan de Universiteit van Amsterdam. Eerder doorliep zij het Alberdingk Thijm College Hilversum.

## Carrière

Starink was van 1987 tot 1991 correspondent in Moskou voor NRC Handelsblad. Later maakte zij deel uit van de hoofdredactie. Sinds 2011 is zij zelfstandig publicist. Zij werkt mee aan het journalistieke platform Raam op Rusland, waarvan zij in 2016 medeoprichter was.
# Laura Tomlinson

Laura Tomlinson geboren als Laura Bechtolsheimer (Mainz, 21 januari 1985) is een Britse amazone, die gespecialiseerd is in dressuur. Tomlinson nam deel aan de Olympische Zomerspelen 2008 en behaalde toen de 21ste plaats individueel en de vijfde plaats in de landenwedstrijd. Tomlinson behaalde twee zilveren individueel en een zilveren medaille in de landenwedstrijd tijdens de Wereldruiterspelen 2010. Twee jaar later tijdens de Olympische Zomerspelen 2012 behaalde Tomlinson de gouden medaille in de landenwedstrijd en de bronzen medaille individueel.

## Resultaten

* Wereldruiterspelen 2006 in Aken 21e in de dressuur grand prix special met Douglas Dorsey
* Wereldruiterspelen 2006 in Aken 6e in de dressuur landenwedstrijd met Douglas Dorsey
* Olympische Zomerspelen 2008 in Hongkong 21e dressuur met Mistral Hojris
* Olympische Zomerspelen 2008 in Hongkong 5e landenwedstrijd dressuur met Mistral Hojris
* Wereldruiterspelen 2010 in Lexington 2 in de dressuur grand prix special met Mistral Hojris
* Wereldruiterspelen 2010 in Lexington 2 in de dressuur dressuur grand prix freestyle met Mistral Hojris
* Wereldruiterspelen 2010 in Lexington 2 in de dressuur landenwedstrijd met Mistral Hojris
* Olympische Zomerspelen 2012 in Londen dressuur met Mistral Hojris
* Olympische Zomerspelen 2012 in Londen landenwedstrijd dressuur met Mistral Hojris
* (en) Profiel van Laura Tomlinson op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) FEI profiel
1928: von Langen, Linkenbach, Lotzbeck · 1932: Lesage, Marion, Jousseaume · 1936: Pollay, Gerhard, Oppeln-Bronikowski · 1948: Jousseaume, Saint-Fort Paillard, Buret · 1952: Saint Cyr, Boltenstern, Persson · 1956: Saint Cyr, Boltenstern, Persson · 1964: Boldt, Klimke, Neckermann · 1968: Neckermann, Klimke, Linsenhoff · 1972: Petoesjkova, Kizimov, Kalita · 1976: Boldt, Klimke, Grillo · 1980: Kovsjov, Oegrjoemov, Misevitsj · 1984: Klimke, Sauer, Krug · 1988: Klimke, Linsenhoff, Theodorescu, Uphoff · 1992: Balkenhol, Uphoff, Theodorescu, Werth · 1996: Balkenhol, Schaudt, Theodorescu, Werth · 2000: Werth, Capellmann, Salzgeber, Simons-de Ridder · 2004: Kemmer, Schmidt, Schaudt, Salzgeber · 2008: Kemmer, Capellmann, Werth · 2012: Hester, Bechtolsheimer, Dujardin · 2016: Rothenberger, Schneider, Bröring-Sprehe, Werth · 2020: von Bredow-Werndl, Schneider, Werth · 2024: Wandres, von Bredow-Werndl, Werth
* Library of Congress Control Number: nr2007011427
* Virtual International Authority File: 12273803
* WorldCat (via VIAF): 12273803
# Latera

Latera is een gemeente in de Italiaanse provincie Viterbo (regio Latium) en telt 994 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 22,6 km², de bevolkingsdichtheid is 45,15 inwoners per km². In de burcht van Latera bevinden zich een kerk gewijd aan de Heilige Paus Clemens en een Villa Farnese.
De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: Cantoniera di Latera.
* Kerk van San Clemente in Latera
* Kasteel van Latera

## Demografie

Latera telt ongeveer 453 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 11,0% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 1150 |
| 2001 | 1023 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 508 m boven zeeniveau.
Latera grenst aan de volgende gemeenten: Capodimonte, Gradoli, Onano, Pitigliano (GR), Sorano (GR), Valentano.
* Italiaans bureau voor statistiek
Acquapendente · Arlena di Castro · Bagnoregio · Barbarano Romano · Bassano Romano · Bassano in Teverina · Blera · Bolsena · Bomarzo · Calcata · Canepina · Canino · Capodimonte · Capranica · Caprarola · Carbognano · Castel Sant'Elia · Castiglione in Teverina · Celleno · Cellere · Civita Castellana · Civitella d'Agliano · Corchiano · Fabrica di Roma · Faleria · Farnese · Gallese · Gradoli · Graffignano · Grotte di Castro · Ischia di Castro · Latera · Lubriano · Marta · Montalto di Castro · Monte Romano · Montefiascone · Monterosi · Nepi · Onano · Oriolo Romano · Orte · Piansano · Proceno · Ronciglione · San Lorenzo Nuovo · Soriano nel Cimino · Sutri · Tarquinia · Tessennano · Tuscania · Valentano · Vallerano · Vasanello · Vejano · Vetralla · Vignanello · Villa San Giovanni in Tuscia · Viterbo · Vitorchiano
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Leioproctus alloeopus

Leioproctus alloeopus is een vliesvleugelig insect uit de familie Colletidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Maynard.
# Leioproctus andinus

Leioproctus andinus is een vliesvleugelig insect uit de familie Colletidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Herbst.
# Laternula impura

Laternula impura is een tweekleppigensoort uit de familie van de Laternulidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Pilsbry.
# Laternula limicola

Laternula limicola is een tweekleppigensoort uit de familie van de Laternulidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Reeve.
# Lang vreemd vermogen

Lang vreemd vermogen is in de jaarrekening van een onderneming het vreemd vermogen of een schuld waarbij de terugbetalingstermijn langer dan 1 jaar is. Men spreekt ook van schulden op meer dan een jaar. Is de terugbetalingstermijn korter dan een jaar, dan spreekt men van kort vreemd vermogen of schulden op minder dan een jaar. Voorbeelden van het lang vreemd vermogen zijn:
* Bankleningen, waaronder hypothecaire leningen
* Pensioenverplichtingen (voor een bedrijf dat geen verzekeraar is betreft dit pensioen in eigen beheer)
* Leningen aan andere gerelateerde vennootschappen
# Laodicea neptuna

Laodicea neptuna is een hydroïdpoliep uit de familie Laodiceidae. De poliep komt uit het geslacht Laodicea. Laodicea neptuna werd in 1900 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Mayer.