OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ljoebov Orlova

Ljoebov Petrovna Orlova (Russisch: Любовь Петровна Орлова; Zvenigorod (Oblast Moskou), 11 februari 1902 – Moskou, 26 januari 1975) was een Russisch actrice. Ze was een van de meest geliefde actrices van de Sovjet-cinema in de jaren 30-50 van de 20e eeuw.

## Levensloop
### Jonge jaren

Orlova's vader, Pjotr Fjodorovitsj Orlov, was een militair ingenieur. Haar moeder, Jevgenia Nikolajevna Soechotina, stamde uit een oude adellijke familie.
Op haar zevende ging Orlova naar de muziekschool. Van 1919 tot 1922 studeerde ze piano aan het Conservatorium van Moskou, maar ze studeerde niet af omdat ze vanwege de moeilijke financiële thuissituatie haar ouders moest onderhouden. In 1925 studeerde ze wel af aan de afdeling Choreografie van het Theatercollege van Moskou en rond die tijd kreeg ze ook acteerlessen van Jelizaveta Telesjova, een regisseuse van het Moskous Kunsttheater.
Vanaf 1926 was ze koorzangeres, daarna actrice van het Nemirovitsj-Dansjenko-Muziektheater, een door Nemirovitsj-Dansjenko geleide afdeling van het Moskous Kunsttheater. Haar eerste succesvolle rol was die van postbode Doenja Petrova ("Strelka") in Wolga-Wolga. Bijzondere bekendheid en populariteit genoot ze dankzij de films van haar levensgezel regisseur Grigori Aleksandrov. Ze speelde ook piano en danste.

## Filmografie (selectie)

* Петербургская ночь (Petersburgse nacht, 1933)
* Веселые ребята (Vrolijke jongens), 1934)
* Цирк (Circus, 1936)
* Волга-Волга (Wolga-Wolga, 1938)
* Светлый путь (Lichtend pad, 1940)
* Весна (Lente, 1946) - Special Award voor vrouwelijk rol op het Filmfestival van Venetië
* Встреча на Эльбе (Ontmoeting op de Elbe, 1950)
* Мусоргский (Moessorgski, 1950)

## Prijzen en waardering

* Leninorde
* Tweemaal de Orde van de Rode Vlag van de Arbeid
* In 1985 werd een inslagkrater op de planeet Venus naar haar vernoemd.
# Linares de Mora

Linares de Mora is een gemeente in de Spaanse provincie Teruel in de regio Aragón met een oppervlakte van 116,28 km². Linares de Mora telt 267 inwoners (1 januari 2016).
# Locked-in-syndroom

Het locked-in-syndroom of pseudocoma is een neurologische aandoening waarbij bijna alle communicatiemogelijkheden van de patiënt zijn weggevallen waardoor het lijkt alsof hij comateus is. Andere benamingen zijn de-efferente toestand en cerebromedullospinale disconnectie.
Het is een aandoening van het voorste deel van de pons in de hersenstam die meestal wordt veroorzaakt door een infarct ten gevolge van een trombose van de arteria basilaris of soms door een trauma. De tractus corticobulbaris, tractus corticospinalis, nervus abducens en nervus facialis vallen hierdoor tweezijdig uit. De patiënt kan niet spreken en kan zich ten gevolge van tetraplegie geheel niet bewegen. Hij kan echter wel geluiden waarnemen en als de ogen zijn geopend kan hij ook zien. De willekeurige verticale oogbewegingen zijn meestal echter wel intact gebleven, waardoor men met de patiënt kan afspreken dat hij op vragen met 'ja' of 'nee' kan antwoorden door de ogen naar boven of naar beneden te bewegen of te knipperen.

## Film

De Franse film Le scaphandre et le papillon is gebaseerd op de gelijknamige autobiografie door Jean-Dominique Bauby, hoofdredacteur van de Franse Elle die na een beroerte aan het locked-in-syndroom leed. In de film toont men hoe Jean-Dominique een boek letter voor letter 'schrijft' met behulp van een persoon die steeds weer het alfabet (geordend op letterfrequentie) afgaat en stopt wanneer hij met zijn linkeroog knippert.
# Esther Schouten

Esther Schouten (Hoorn, 28 oktober 1977) is een Nederlands boksster in het superbantamgewicht.
Schouten maakte haar profdebuut in 1997 en won meermaals de Europese en wereldtitel van de Women's International Boxing Federation (WIBF).

## Televisie

In 2011 was Schouten een van de zestien deelnemers van Expeditie Robinson. Zij werd er in de elfde aflevering uitgestemd. In het voorjaar van 2014 was Schouten te zien in Expeditie Poolcirkel. Zij verloor de finale van judoka Mark Huizinga. In het najaar van 2018 was Schouten te zien als een van de trainers van de bekende Nederlanders in het boksprogramma Boxing Stars. In 2005 speelde ze een gastrol in seizoen 4 van de serie Costa!.

## Gezondheid

In 2007 werd lymfeklierkanker gediagnostiseerd. Na de behandeling werd ze een jaar later wederom wereldkampioene.

## Erelijst

* 2001 WIBF European Superbantamweight title
* 2002 WIBF European Superbantamweight title
* 2002 WIBF World Champion Superbantamweight
* 2003 WIBF World Champion Superbantamweight
* 2004 WIBF World Champion Superbantamweight
* 2009 WIBF World Champion Superbantamweight
* 2010 WIBF World Champion Superbantamweight
# Kringenwet

De Kringenwet is een Nederlandse wet uit 1814, herzien in 1853. De wet had tot doel het vrijhouden van het schootsveld rond vestingwerken. Het slopen, bouwen, rooien en beplanten binnen de Verboden Kringen was in deze wet geregeld.

## Voorlopers

Een verdedigingswerk moet de vijand zien naderen en deze kunnen bestoken met artillerie en handvuurwapens. In beide gevallen is een vrij schootsveld essentieel. In 1792 werd dit al geregeld in een besluit van de Staten van Holland. Hierin werd bepaald dat binnen een afstand van circa 230 meter, gemeten vanaf de helling van de buitengracht, niet gebouwd mocht worden. In 1810 werd een Franse wet ook voor Nederland van toepassing, hier was het bouwen in een straal van 500 meter van het vestingwerk aan strenge regels gebonden.

## Kringenwet 1814

In 1814 werd de Kringenwet van kracht die alle bouwwerken en beplanting tot zo’n 700 meter van het vestingwerk aan regels onderwierp. De wet liet echter veel twijfels bestaan voor welke vestingwerken dit van toepassing was en ook de handhaving was slecht geregeld. De Kringenwet van 1853 moest hierin verbetering brengen.

## Kringenwet 1853

Afhankelijk van het strategisch belang waren alle Nederlandse vestingwerken onder de Kringenwet van 1853 verdeeld in drie klassen. De klasse van het vestingwerk bepaalde binnen de kringen de beperkingen voor het bouwen en het planten van houtgewassen.
Op grond van de Kringenwet worden om elk vestingwerk van iedere klasse drie verboden kringen getrokken. Op een afstand van 300 meter, de kleine kring, op een afstand van 600 meter, de middelbare kring en op een afstand van 1000 meter, de grote kring.
* Tussen een vestingwerk van eerste klasse en de kleine kring mocht slechts met toestemming van de minister van Oorlog gebouwd worden, en dan slechts met brandbare materialen, zoals hout en riet. Er golden bovendien beperkende bepalingen voor beplantingen.
* Tussen de kleine en de buitenste grens van de middelbare kring, tussen de 300 en 600 meter, was er om te bouwen geen toestemming van de minister nodig en was het toegestaan om voor de fundering, schoorsteen en dakbedekking steen te gebruiken.
* In de grote kring tot 1000 meter vanaf de hoofdverdedigingslijn was het verboden om zonder toestemming van de minister van Oorlog infrastructurele werken aan te leggen of te veranderen.
De houten huizen konden in geval van oorlog snel worden gesloopt.
In 1910 zijn forten, nevenbatterijen en liniewallen van de Stelling van Amsterdam allemaal tot de eerste klasse gerekend en de Kringenwet was ook hier van kracht.

## Intrekking

De Kringenwet werd in 1951 opgeschort. Tot die tijd heeft de wet vele uitbreidingen van dorpen en steden in de Linie voorkomen. Zo is de groei van de stad Utrecht in oostelijke richting lange tijd beperkt. Op 28 november 1963 werd de Kringenwet definitief ingetrokken.
Een aantal van deze 'kringenwetwoningen' is nu nog aanwezig, bijvoorbeeld in Naarden en aan het Molenpad in Weesp. Diverse kringenwetwoningen zijn monument.
In de officiële wettekst wordt niet gesproken over 300, 600 en 1000 meter maar 300, 600 en 1000 ellen, hetgeen bijna hetzelfde was.
# Kef (gouvernement)

Kef (Arabisch: ولاية الكاف) is een van de 24 gouvernementen van Tunesië. De hoofdstad is El Kef. In 2006 had het gouvernement 257.900 inwoners.
In het gouvernement ligt de tafelberg Jugurtha Tableland.
Ariana · Béja · Ben Arous · Bizerte · Gabès · Gafsa · Jendouba · Kairouan · Kasserine · Kébili · Kef · Mahdia · Manouba · Médenine · Monastir · Nabeul · Sfax · Sidi Bouzid · Siliana · Sousse · Tataouine · Tozeur · Tunis · Zaghouan
# Neocollyris werneri

Neocollyris werneri is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Naviaux.
# Melalgus rufipes

Melalgus rufipes is een keversoort uit de familie boorkevers (Bostrichidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1843 door Blanchard.
# Anne Van Opstal

Anne Van Opstal (Turnhout, 16 mei 1986) is een Belgische actrice en zangeres die vooral bekendheid verwierf voor de vrouwelijke hoofdrol in de musical Dans der Vampieren die van 5 september 2010 tot en met 24 oktober 2010 te zien was in Antwerpen.

## Biografie

Na het Algemeen Secundair Onderwijs (Klein Seminarie Hoogstraten) volgde Van Opstal de vooropleiding musicaltheater aan de Kunsthumaniora in Antwerpen. Vervolgens schreef ze zich in bij de Fontys Dansacademie, waar ze de richting musicaltheater volgde onder leiding van Linda Lepomme. In 2009 studeerde ze hier af. Ze volgde tevens zang- en danslessen in New York (Broadway Dance center en Steps on Broadway) en nam deel aan een musicalstage in Londen (London Studio Center). In Nederland volgde ze workshops van o.a. Jon van Eerd. Tijdens haar opleiding was ze te zien in schoolproducties als Girlfriends van Howard Goodall en in voorstellingen op het Theaterfestival in Maastricht en De Efteling, maar ook in de professionele productie Cabaret als Lulu, die in het seizoen 2008 / 2009 door Nederland heeft getoerd, met een enkel uitstapje naar Vlaanderen. In 2009 liep Van Opstal warm voor haar rol in Dans der Vampieren, echter vanwege problemen bij het verkrijgen van subsidies werden de voorstellingen in 2009 geannuleerd, maar konden gelukkig in het najaar van 2010 toch doorgang vinden.

## Theater

* Siske & Wuske in het Parodie Paradijs (YellowBrickRoadies, 2008)
* Girlfriends (Fontys, 2008)
* Cabaret (De Graaf en Cornelissen, 2009) - Lulu
* Dans der Vampieren (Musical van Vlaanderen, 2010) - Sarah
* Raad eens hoeveel ik van je hou (kleutermusical, 2011) - vertelster
* Fiddler on the Roof (Musical van Vlaanderen, 2011) - Hodel
* Het geheime dagboek van Jane Parker (paardenshow Bobbejaanland, 2012) - Sara Parker
* De Sint Komt Thuis theatershow (Musichall ism Anymedia, 2012, 2013) - Anneleentje
* Doornroosje (Musical, 2014) - Doornroosje
* Disney Channel Zomertour
* Assepoester (Musical, 2015) - Assepoester
* Tiresias (2017)
* De Sinksenfoor (2018)

## Film

* 2012: De Lorax en het Verdwenen Bos - Stem van Audrey

## Media

Ter promotie van de musical Dans der Vampieren verscheen in september 2010 een cd-single met hierop een studio-opname van de nummers Totale Duisternis, gezongen door Van Opstal en haar tegenspeler Hans Peter Janssens, alsmede Ontembare Begeerte, gezongen door Janssens. Tevens verscheen een cd met hierop een live-opname van de musical, uiteraard is Van Opstal hierop te horen. Anne heeft ook de single ‘Applejack’ uitgebracht als Anna West.
# Othreis boseae

Othreis boseae is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1880 door Saalmüller.
# Osmia interrupta

Osmia interrupta is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1811 door Latreille.
# Oreogria kaszabi

Oreogria kaszabi is een keversoort uit de familie zwartlijven (Tenebrionidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door O.Merkl.
# Oreoglanis siamensis

Oreoglanis siamensis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de zuigmeervallen (Sisoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Smith.
* ↑ (en) Oreoglanis siamensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Oreoglanis siamensis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Sint-Martinuskerk (Horn)

De Sint-Martinuskerk is de parochiekerk van Horn, gelegen aan Kerkstraat 3 in de Nederlandse gemeente Leudal.

## Geschiedenis

De parochie van Horn is oud, en werd omstreeks 957 al schriftelijk vermeld. Een in romaanse stijl gebouwde kerk werd in 1837 gesloopt en vervangen door een waterstaatskerk. Omstreeks 1936 werd deze op zijn beurt afgebroken en de huidige kerk, ontworpen door Stefan Dings, kwam ervoor in de plaats. In oktober 1944 werd de torenspits opgeblazen door de terugtrekkende Duitsers, doch nadien spoedig hersteld.

## Gebouw en inventaris

Het betreft een driebeukige bakstenen kruiskerk, waarvan in het interieur de paraboolbogen opvallen. Ook de vensters en toegangsdeuren hebben parabool-achtige bogen.
De voorgevel wordt geflankeerd door een aangebouwde vierkante toren.
Het doopvont, uitgevoerd in zwart marmer, dateert van 1840. Eugène Laudy vervaardigde enkele gebrandschilderde ramen. Op het kerkhof vindt men een grafkruis uit 1626 en een neogotische grafzerk uit 1858.
* Kerken in Limburg
# Sint-Martinuskerk (Melsbroek)

De Sint-Martinuskerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Steenokkerzeel behorende plaats Melsbroek, gelegen aan de Vanheylenstraat.

## Geschiedenis

In 1134 was er al sprake van een parochiekerk waarvan het patronaatsrecht berustte bij het Sint-Goedelekapittel te Brussel.
De oorspronkelijk romaanse kerk bezat een 12e-eeuwse toren die aanvankelijk boven het priesterkoor was gebouwd. Tijdens de godsdiensttwisten in de 2e helft van de 16e eeuw werd de kerk zwaar beschadigd. Omstreeks 1600 werd het koor, dat het zwaarst beschadigd was, herbouwd. In 1729 werd de toren hersteld.
In 1780-1781 werden koor en schip afgebroken en vervangen door een classicistisch gebouw. De toren werd hierbij in de oostgevel ingebouwd. De kerk werd toen naar het westen georiënteerd, terwijl de oorspronkelijke oriëntatie naar het oosten was.

## Gebouw

Het betreft een in lokaal gewonnen zandsteen gebouwde pseudobasiliek. De zware vierkante laat-romaanse ingebouwde oosttoren heeft een bovenverdieping van 1729 en wordt bekroond met een tentdak.

## Interieur

De kerk bezit een schilderij Liefdadigheid van Sint-Maarten van 1656 dat zich bevindt op het barokke zuidelijk zijaltaar. Het noordelijk zijaltaar is van 1782. Er zijn enkele grafstenen uit de eerste helft van de 17e eeuw.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Sint-Martinuskerk (Meeuwen)

De Sint-Martinuskerk is de parochiekerk van Meeuwen, gelegen aan het Kerkplein.

## Geschiedenis

De kerk, die mogelijk gesticht werd door de graven van Loon, werd voor het eerst vermeld in 1367. Toen was het patronaatsrecht en het tiendrecht reeds in bezit van het Antonietenklooster te Maastricht. Omstreeks 1700 ontving de commandeur-overste van het Antonietenklooster de grote tiende; de pastoor kreeg de kleine tiende plus een deel van de novaaltiende. Deze regeling hield in dat de antonieten verantwoordelijk waren voor het onderhoud van het schip en transept, de pastoor voor het koor, en de parochie voor de toren en zijbeuken.
In de negentiende en twintigste eeuw werd de kerk diverse malen verbouwd en uitgebreid. Slechts de kern is nog middeleeuws. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden twee luidklokken geroofd door de Duitse bezetters, waarbij de kerktoren beschadigd raakte. In de jaren 1980 werd de toren gerestaureerd.

## Architectuur
### Exterieur

De kern van het huidige gebouw is een gotische kruisbasiliek uit eind vijftiende eeuw. Deze omvat de middenbeuk, het transept en de toren, welke laatste in Kempense gotiek werd uitgevoerd. De zijbeuken werden in de negentiende eeuw verbreed en in 1910 werd de toren, na een brand, met twee geledingen verhoogd. Hyacinth Martens en Vincent Lenertz leverden het ontwerp hiervoor. In 1934 werd het transept, naar ontwerp van Karel Gessler met twee traveeën uitgebreid, die evenals het oorspronkelijke transept haaks op het koor staan. Ook werd er toen een nieuw koor, een zijkoor en een sacristie bijgebouwd, dit alles in neogotische stijl.

### Interieur

Een deel van het interieur is neogotisch, zoals de communiebank en de preekstoel (1935), die voorzien is van bustes van westerse kerkvaders. Uit hetzelfde jaar zijn de kruiswegstaties, vervaardigd door Suzanna Theunissen. Er is een laat-vijftiende-eeuws beeld van Sint-Anna-te-Drieën. Vroeg-zestiende-eeuws is een Jezus aan het kruis. Eveneens uit de eerste helft van de zestiende eeuw dateren beelden van Sint-Barbara en Sint-Maarten. Uit de zeventiende eeuw zijn een Sint-Sebastiaan en een Sint-Antonius-Abt. Het doksaal is uit de eerste helft van de achttiende eeuw. Het hardstenen doopvont is van omstreeks 1705.

## Galerij

* Kerktoren en zuiderzijbeuk
* Toegang via zuiderzijbeuk
* Interieur naar het westen
* Interieur naar het noorden
* 1 2 'Parochiekerk Sint-Martinus (relict 72451)', op inventaris.onroerenderfgoed.be, geraadpleegd op 12 juli 2022.
# Sincelejo

Sincelejo is de hoofdstad van het departement Sucre in Colombia. De stad telde in 2005 ongeveer 270.000 inwoners. In 2010 werden bijna 14.000 mensen minder geteld.

## Geschiedenis

Sincelejo werd op 4 oktober 1535 gesticht onder de naam San Francisco de Asís de Sincelejo. Het was de naamdag van Franciscus van Assisi. Het was deel van de encomienda van Alonsa Padilla tussen 1610 en 1640.
In 1776 werd Sincelejo opnieuw gesticht door de Spaanse kapitein Antonia de la Torre y Miranda. De regio was, tijdens de koloniale tijden en de eerste jaren van de republiek, deel van de provincie Cartagena. Na de onafhankelijkheidsperiode werd het formeel deel van het departement Magdalena. In 1857 werd het een onderdeel van de Federale staat van Bolivar.
Het departement Sucre werd gecreëerd in 1966 en Sincelejo werd benoemd als hoofdstad.

## Economie

De grootste economische activiteit van de stad is de veeteelt, waardoor de stad de hoofdstad is van diensten en handel in de regio. Industrie is amper ontwikkeld, met enkel voedsel-, drank- en cementbedrijven.

## Klimaat

De gemiddelde temperatuur is 27°C en er valt gemiddeld 3200 mm regen per jaar.

## Cultuur

De traditionele muziek van Sincelejo is de 'fandango' (lijkt op de Braziliaanse samba). Het bekendste streekgerecht is mote de queso, een kaassoep.

## Geboren

* Guillermo Celis (1993), voetballer

## Externe link

* (es) Website van de gemeente Sincelejo
* ↑ (es) Bevolkingsaantal - DANE - 2010
* Library of Congress Control Number: n79093148
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007550340705171
* Virtual International Authority File: 145404811
* WorldCat (via VIAF): 145404811
Buenavista · Caimito · Chalán · Colosó · Corozal · Coveñas · El Roble · Galeras · Guaranda · La Unión · Los Palmitos · Majagual · Morroa · Ovejas · Palmito · Sampués · San Benito Abad · San Juan Betulia · San Luis de Sincé · San Marcos · San Onofre · San Pedro · Santiago de Tolú · Sincelejo · Sucre · Tolú Viejo
# Sinceny

Sinceny is een gemeente in het Franse departement Aisne (regio Hauts-de-France). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Laon. Sinceny telde op 1 januari 2021 2.000 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Sinceny bedroeg op 1 januari 2021 13,13 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 152,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Sinceny met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Oud-Karre

Oud-Karre (Fries en officieel: Aldkarre) is een meer in de Friese gemeenten Súdwest-Fryslân en De Friese Meren.
Het meer ligt tussen de buurtschap Galamadammen in het noordwesten en het dorp Kolderwolde in het oosten. Aan de westzijde ligt de N359. Het meer werd ook Oude Keren genoemd.
Aan de noordzijde van Oud-Karre ligt het meer De Holken. Aan de zuidzijde is er verbinding met de Rijstervaart. Het meer maakt deel uit van de route van de Elfstedentocht.
Zwette · Stadsgracht (Sneek) · Geeuw · Wijddraai · Wijde Wijmerts · Nauwe Wijmerts · Noorder Ee · Ee (Woudsend) · Slotermeer · Slotergat · Slotermeer · Luts · Van Swinderenvaart · Spookhoekstervaart · Rijstervaart · Oud-Karre · Johan Frisokanaal · Morra · Johan Frisokanaal · Noorderdijkvaart · Het Wijd · De Gronzen · Indijk · Zijlroede (Hindeloopen) · Oude Oostervaart · Dijkvaart · Horsa · Burevaart · Diepe Dolte · Workumertrekvaart · Het Kruiswater · Stadsgracht (Bolsward) · Witmarsumervaart · Harlingervaart · Bolswardervaart · Zuidoostersingel · Noordoostersingel · Noordergracht (Harlingen) · Van Harinxmakanaal · Sexbierumervaart · Noordergracht (Franeker) · Dongjumervaart · Ried · Berlikumerwijd · Moddergat · Wierzijlsterrak · Blikvaart · Zuidhoekstervaart · Ouwe Rij · Leistervaart · Finkumervaart · Dokkumer Ee · Het Kleindiep · Dokkumer Ee · Oudkerkstervaart · Murk · Ouddeel · Bonkevaart (finish)
# Otto Franke

Otto Franke (Gernrode am Harz, 27 september 1863 - Berlijn, 2 september 1946) was een Duits sinoloog.
Franke zette als eerste een planmatig professoraat op voor sinologie aan het Kolonialinstitut der Freien und Hansestadt in Hamburg. Hij verwierf bekendheid vanwege zijn (onvoltooid gebleven) vijfdelige werk over de geschiedenis van China, wat het eerste van zijn soort was in het Duitse taalgebied.
Franke was als tolk-vertaler in dienst van het Duitse Keizerrijk in Peking, Tianjin, Shanghai en Xiamen van 1888 tot 1901, waar hij na twee jaar hoofd van de tolkenafdeling werd, waar onder andere ook Emil Krebs deel van uitmaakte. Van 1923 tot 1931 was hij professor aan de Humboldt Universiteit Berlijn.
Zijn zoon Wolfgang Franke (Hamburg, 24 juli 1912 - Berlijn, 6 september 2007) was eveneens sinoloog.

## Literatuur

* 1920: Studien zur Geschichte des konfuzianischen Dogmas und der chinesischen Staatsreligion, Hamburg
* 1932-1952: Geschichte des chinesischen Reiches. 5 Bde. Berlin 1932-1952, herdruk: ISBN 3-11-017034-5. Loopt tot 1368.
* 1954: Erinnerungen aus zwei Welten : Randglossen zur eigenen Lebensgeschichte. de Gruyter, Berlijn

## Externe link

* (en) biografie