OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hermann Withalm

Hermann Withalm (Gaunersdorf, 21 april 1912 - Wolkersdorf im Weinviertel, 19 augustus 2003) was een Oostenrijks politicus (ÖVP). Hij van 19 januari 1968 tot 21 april 1970 vicekanselier van Oostenrijk.
Withalm was afkomstig uit een politiek zeer actieve familie. Zijn grootvader, Ignaz Withalm (1851-1910) was jarenlang burgemeester van Gaunersdorf. Hermann Withalm bezocht het jezuïetengymnasium te Kalksburg en studeerde aansluitend rechten aan de Universiteit van Wenen. Tijdens zijn studiejaren sloot hij zich aan bij de katholieke CV/ÖCV. Hij promoveerde in 1935 als doctor in de rechten en was nadien werkzaam als notaris.
Door de nationaalsocialisten kreeg hij in 1938 als notaris een beroepsverbod opgelegd en was daarna tot 1942 werkzaam bij de Reichsautobahn. Na de Tweede Wereldoorlog was hij wederom werkzaam als notaris en engageerde hij zich politiek voor de Österreichische Volkspartei (ÖVP). In 1952 werd hij regionaal voorzitter van de ÖVP in Neder-Oostenrijk en van 1960 tot 1970 was hij secretaris-generaal van de ÖVP. Van 1956 tot 1959 was hij staatssecretaris van Financiën in het kabinet-Raab II. Binnen de partij stond hij bekend als hervormingsgezind en een aanhanger van Josef Klaus die in 1966 bondskanselier werd van een uitsluitend uit de ÖVP bestaande bondsregering. Withalm, die sinds 1953 zitting had in de Nationale Raad, werd gekozen tot fractievoorzitter van de ÖVP. In 1968 volgde hij Fritz Bock op als vicekanselier. Hij bleef tot de verkiezingsnederlaag van de ÖVP van 1970 aan als vicekanselier. In 1970 belandde de ÖVP in de oppositiebankjes en bleef Withalm nog tot 1975 lid van het parlement.
Na zijn resterende jaren in de Nationale Raad was Withalm wederom werkzaam als notaris. In 1974 leek het er op dat hij presidentskandidaat voor de ÖVP zou zijn bij de presidentsverkiezingen van dat jaar, maar de partij wees verrassend genoeg Alois Lugger aan om het op te nemen tegen de partijloze Rudolf Kirchschläger.
Van 1976 tot 1988 was Withalm bondsvoorzitter van de Österreichischer Seniorenbund. Dit was de laatste politieke functie die hij bekleedde. Hij overleed op hoge leeftijd, op 19 augustus 2003 in Wolkersdorf im Weinviertel. Zijn lichaam werd bijgezet in de crypte van de familie op het Gaweinstaler Ortsfriedhof.

## Onderscheidingen

* 1958: Grootkruis der Orde van Verdienste van de Bondsrepubliek Duitsland
# Hermann von Eichhorn

Hermann von Eichhorn (13 februari 1848 – Kiev, 30 juli 1918) was een Pruisisch generaal en veldmaarschalk van het Duitse Keizerrijk.
Hij werd vermoord in Kiev door B.M. Donskoy van de Linkse Socialistische-Revolutionairs.

## Militaire loopbaan

* Fahnenjunker:
* Leutenant: 6 september 1866
* Oberlieutenant: 16 januari 1873
* Hauptmann: 8 juni 1878
* Major: 20 februari 1886
* Oberstleutenant: 16 mei 1891
* Oberst: 14 mei 1894
* Generalmajor: 20 juli 1897
* Generalleutnant: 18 mei 1901
* General der Infanterie: 24 december 1905
* Generaloberst: 1 januari 1913
* Generalfeldmarschall: 18 december 1917

## Onderscheidingen

* Pour le Mérite op 18 augustus 1915
** Eikenloof op 28 september 1915
* Ridder in de Orde van de Zwarte Adelaar in 1913
* IJzeren Kruis 1870, 2e klasse
* Orde van Sint-Stanislaus, 3e klasse op 31 augustus 1871
* Grootkruis in de Kroonorde op 17 januari 1904
* Grootkruis in de Orde van Philipp de Grootmoedige met Kroon op 8 september 1905
* Grootkruis in de Orde van de Rode Adelaar met Eikenloof op 20 augustus 1907
* Commandeur der Tweede klasse in de Militaire Orde van Sint-Hendrik op 25 oktober 1916
* Eredoctoraat van de Humboldtuniversiteit te Berlijn
* 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 (en) The Prussian Machine. Gezien op 20 juni 2016.
* 1 2 (en) Pour le Mérite/World War I/Army/E. Gezien op 20 juni 2016.
Frederik Karel van Pruisen · Frederik III van Pruisen · Eberhard Herwarth von Bittenfeld · Karl Friedrich von Steinmetz · Helmuth von Moltke · Albert van Saksen · Albrecht von Roon · Edwin von Manteuffel · Leonhard von Blumenthal · George van Saksen · Albert van Pruisen · Albrecht van Oostenrijk · Frans Jozef I van Oostenrijk · Alfred von Waldersee · Gottlieb von Haeseler · Wilhelm von Hahnke · Walter von Loë · Arthur van Connaught en Strathearn · Carol I van Roemenië · Max von Bock und Pollach · Alfred von Schlieffen · Colmar von der Goltz · George V van het Verenigd Koninkrijk · Frederik August III van Saksen · Constantijn I van Griekenland · Paul von Hindenburg · Karl von Bülow · Frederik van Oostenrijk · August von Mackensen · Lodewijk III van Beieren · Willem II van Württemberg · Rupprecht van Beieren · Leopold van Beieren · Albrecht van Württemberg · Ferdinand I van Bulgarije · Mehmed V van het Ottomaanse Rijk · Franz Conrad von Hötzendorf · Karel I van Oostenrijk · Hermann von Eichhorn · Remus von Woyrsch · August van Württemberg
# Hermann Zoll

Hermann Zoll (Kassel, 1643 – Marburg, 7 februari 1725) was een Duits jurist.

## Biografie

Hermann Zoll werd in 1643 geboren in Kassel en studeerde daar aan het pedagogium. Hij studeerde rechten aan verschillende universiteiten. Vanaf 1659 liep hij college in Rinteln, vanaf 1661 in Franeker en daarna in Duisburg. Vanaf 1664 doceerde hij aan de Universiteit van Marburg. Tijdens zijn docentschap promoveerde Zoll in 1666 in Rinteln tot doctor in de rechten. In 1674 werd hij gewoon hoogleraar voor de Institutiones, een onderdeel van het Corpus Iuris Civilis. Kort daarna werd hij benoemd tot advocaat voor de financiële aangelegenheden van de universiteit en in 1679 werd hij eerste professor in de rechten. In 1700 werd Zoll regierungsrat; 14 jaar later werd hij als oudste lid voorzitter van de regierungsrat van Rinteln. Hij overleed op 7 februari 1725 op 82-jarige leeftijd in Marburg.
Hermann Zoll raakte in zijn Rintelnse tijd onder andere verwikkeld in een hevige pennenstrijd met de Marburgse hoogleraar Otto Philipp Zaunschliffer over de rechtsregel koop breekt geen huur.

## Literatuur

* Johann August Ritter von Eisenhart: Zoll, Hermann. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 45. Duncker & Humblot, Leipzig 1900, p. 406.
# Henham (Essex)

Henham is een civil parish in het bestuurlijke gebied Uttlesford, in het Engelse graafschap Essex. In 2001 telde het dorp 1161 inwoners. Het dorp heeft een kerk.
# Hervormde kerk (Colijnsplaat)

De Hervormde kerk is de protestantse kerk van Colijnsplaat in de Nederlandse provincie Zeeland. De kerk is gelegen aan Havelaarstraat 30.

## Geschiedenis

De kerk werd vermoedelijk in 1607 gebouwd, uit welk jaar de huidige toren stamt. De kerk werd herbouwd in 1769, naar plannen van Johannes van Es en Frans Rupingh. Enkele muurgedeelten van de 17e-eeuwse kerk werden daarin opgenomen. Stadhouder Willem V, die heer van Colijnsplaat was, stelde hier geld voor ter beschikking.
In 1856 werd een consistorie aangebouwd en in 1981 werd onder meer de kap vernieuwd, waarbij zoveel mogelijk de 18e-eeuwse toestand werd nagestreefd.

## Gebouw

Het betreft een eenvoudige zaalkerk onder dubbel schilddak, met aangebouwde vierkante toren, gedekt door een tentdak. De toren is opvallend wit van kleur. Het interieur wordt overwelfd door een tongewelf.
In de kerk bevinden zich enkele 17e-eeuwse grafstenen, welke bij een restauratie van 1980 tevoorschijn kwamen. Van omstreeks 1650 zijn de preekstoel en enkele koperen voorwerpen. Het orgel is van 1903 en werd vervaardigd door Nöhren.
Aan de buitenzijde bevinden zich enkele 18e-eeuwse grafstenen, een gedenksteen van de herbouw (1769), en een oorlogsmonument (1949) van Johannes Bijleveld.
* ReliWiki
# Hervormde kerk (Buurmalsen)

De Hervormde Kerk is een kerkgebouw in het Nederlandse dorp Buurmalsen, provincie Gelderland. De kerk wordt gebruikt door de Hervormde gemeente van Buurmalsen.

## Geschiedenis

Volgens de overlevering zou de kerk op 24 september 696 zijn gesticht door Suïtbertus. De oudste delen van de kerk dateren overigens uit de 12e eeuw en zijn onderdeel van het oorspronkelijke tufstenen zaalkerkje. De kerk zou in 1216 reeds in eigendom zijn geweest van het kapittel van de Utrechtse Pieterskerk.
De kerk telde drie vicarieën: het vicarie van Onze Lieve Vrouwe, het Sint Catharinavicarie van het Huis Reygersfoort, en het Sint Nicolaasvicarie van de familie Ewijck. De eerste twee zijn waarschijnlijk vóór 1315 gesticht.
In de 14e eeuw werd het kerkje vergroot met twee zijbeuken. De met tufsteen beklede toren is in de 15e eeuw tegen het kerkgebouw geplaatst. Het huidige koor dateert uit de laat 15e – vroeg 16e eeuw.
De kerkklok is in 1523 gegoten door Henricus de Borch.
Van 1824 tot 1826 is de kerk grondig verbouwd, waarbij de noord- en zuidmuur van het schip deels werden afgebroken en herbouwd. Het koor werd omgebouwd tot consistorie. Er kwam een nieuw kap en alle ramen werden in gotiserende stijl vernieuwd.
In 1910 kreeg de toren de huidige achtkantige, hoge spits.
In 1931 is begonnen met het verwijderen van de pleisterlaag op de buitenmuren van de kerk.
In de jaren 1986 tot 1988 werd de kerk gerestaureerd.

## Muurschilderingen

In 1980 is een deel van de middeleeuwse muurschilderingen in de kerk en de toren weer zichtbaar gemaakt en hersteld. De schilderingen zijn rond 1500 gemaakt, maar werden tijdens de reformatie overgekalkt. In 2021 volgde een tweede restauratie van de schilderingen.
Op een van de schilderingen is de heilige Jakobus te zien, hetgeen er op zou wijzen dat de kerk op de route naar Santiago de Compostella lag en door pelgrims werd aangedaan. Sinds 2008 kunnen de bedevaartgangers weer een stempel krijgen bij de kerk.

## Orgel

Het orgel is gebouwd door Nicolaas Antonie Naber en Karel Marinus van Puffelen en werd op 22 augustus 1858 in gebruik genomen. In 1936 werden er diverse wijzigingen aangebracht. Restauraties volgden in 1977 en 1989.
* de Beaufort, R.F.P., Herma M. van den Berg (1968). De Betuwe. Staatsuitgeverij, Den Haag, "Buurmalsen", pp. 132-136.
* Toren, Monumentenregister
* ↑ Afbrokkelende schilderingen kerk Buurmalsen gered: ‘Ze hebben eeuwen onder een kalklaag gezeten’, de Gelderlander, 31 juli 2021. Gearchiveerd op 30 november 2022.
* ↑ Pelgrimgangers, Hervormde Gemeente Buurmalsen. Gearchiveerd op 31 mei 2023.
* ↑ Orgel, Hervormde Gemeente Buurmalsen. Gearchiveerd op 31 mei 2023.
* ↑ Buurmalsen, Hervormde Kerk, De Orgelsite. Gearchiveerd op 29 november 2021.
# Hendrik Cornelis Siebers

Hendrik Cornelis Siebers (Soerabaja, 6 januari 1890 – Bussum, 8 oktober 1949) was een Nederlandse museumornitholoog, vogeltaxonoom en biologieleraar. Hij verzamelde dieren, vooral vogels, in het voormalige Nederlands-Indië (Indonesië) en ontdekte diverse nieuwe diersoorten en beschreef ook nieuwe vogelsoorten.

## Biografie

Siebers werd in Nederlands-Indië geboren, maar vertrok als zesjarige naar Nederland en volgde daar onderwijs. In 1909 deed hij eindexamen zodat hij kon beginnen aan de studie biologie aan de Universiteit van Amsterdam. Hij kreeg daar spoedig een baan als studentassistent, deed in 1916 kandidaats en haalde in 1919 zijn doctoraalexamen. Tijdens zijn studie leerde hij ook de kunst van het prepareren en opzetten van dieren. Na een baan bij de visserij-inspectie werd hij in 1920 uitgezonden naar Nederlands-Indië. Daar kreeg hij een baan als assistent-conservator bij de afdeling ornithologie van het zoölogisch museum van 's Lands plantentuin te Buitenzorg. In die hoedanigheid nam hij deel aan wetenschappelijke expedities naar de Krakatau, de Riouwarchipel, de Kei-eilanden (in 1922, een Deense expeditie onder leiding van Theodor Mortensen) en naar Midden- en Oost-Borneo (in 1925). In 1927 ging hij met verlof naar Nederland en in 1929 keerde hij terug en werd hij biologieleraar in Semarang. Na een tweede verlofperiode in Nederland werd hij leraar in Batavia. Siebers en zijn gezin overleefden de Japanse bezetting van Nederlands-Indië (1942 - 1945) en na de bevrijding werkte hij onder primitieve omstandigheden door als leraar in Batavia. In 1947 keerde hij met pensioen terug naar Nederland waar hij kort daarna onder zorgelijke omstandigheden (alcoholverslaving) overleed.

## Werk/nalatenschap

In zijn studententijd (1909-1919) deed hij onderzoek naar vogels (speciaal de matkop en de glanskop) rond Anholt (Noordrijn-Westfalen, Duitsland) en publiceerde daarover in de mededelingen van de Club van Nederlandse Vogelkundigen.
Dankzij door Siebers goed opgeleide inlandse deelnemers aan de wetenschappelijke expedities verkeerde het verzamelde en geprepareerde materiaal altijd in zeer goede conditie. Een door hem op de Kei-eilanden verzameld knaagdier is naar hem vernoemd: Uromys siebersi. De geslachtsnaam van een nieuwe soort veldsprinkhaan, door hem op Borneo verzameld, is ook naar hem vernoemd Siebersia, soortnaam Siebersia borneensis.
Zelf beschreef hij zes nieuwe vogelsoorten: burulori (Charmosyna toxopei), soembadwerghoningeter (Myzomela dammermani), soembavliegenvanger (Muscicapa segregata), Harterts vliegenvanger (Ficedula harterti), Soembajunglevliegenvanger (Eumyias stresemanni) en Atjehbuulbuul (Pycnonotus snouckaerti); daarnaast nog vier ondersoorten.
* ↑ K.H. Voous, 1995. In de ban van de vogels. p.442. Uitgeverij Scheffers, Utrecht. ISBN 90 5546 013 3.
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker, and P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v 13.2). https://www.worldbirdnames.org

### Voornaamste bron

* W.C.V. Heurn, 1952. Necrologie. In Memoriam H.C. Siebers. Limosa 25: 87-89.
# Familie van der Ploeg

Familie van der Ploeg was een Nederlands kinderprogramma dat uitgezonden werd van 26 mei 2002 tot 28 juli 2002 door de VPRO. De serie werd gemaakt door en bestaande uit de leden van de cabaretgroep De Ploeg, en werd uitgezonden door Villa Achterwerk.
Centraal stond de disfunctionele familie Van der Ploeg. Deze familie woont in een huis dat ze delen met huisbaas Nonkel. Het huis is klein en bedompt, de jaren '50-sfeer druipt van de beeldbuis af.
De Familie van der Ploeg won in 2003 de Cinekid Publieksprijs. In 2004 kreeg de serie een vervolg 'Bij Pap en Map op de Thee' waarin Pap en Map kinderen op theevisite ontvangen.

## Personages

* Pap van der Ploeg (Han Römer): De huisvader en kostwinner van het gezin. Een nogal onverantwoordelijke vader die niet erg van zijn familie lijkt te houden, misschien met uitzondering van zijn lievelingszoon Berry.
* Map van der Ploeg (Titus Tiel Groenestege): Bezorgde moeder van het gezin. Houdt orde in het gezin en geeft veel om haar familie.
* Buck van der Ploeg (Joep van Deudekom): Oudste zoon. Pechvogel en minst favoriete zoon van de familie. Zijn familie gaat liever naar de bioscoop dan zijn verjaardag te vieren.
* Berry van der Ploeg (Viggo Waas): Middelste zoon. Erg dom en kan niet tegen zijn verlies, maar is desondanks een van de weinige personen waar Pap om geeft.
* Broer van der Ploeg (Peter Heerschop): Jongste zoon. Gevoelige jongen die aan ballet doet en altijd zijn knuffel bij zich draagt.
* Nonkel (Genio de Groot): Huisbaas met een oogje op Map. Woont bij de familie in en heeft nogal een hekel aan Pap. Hij lijkt meer aan de opvoeding van de jongens te doen dan Pap.

## Afleveringen

| Aflevering | Titel | Uitzenddatum |
| 1 | Ziek | 26 mei 2002 |
| 2 | Dieren | 2 juni 2002 |
| 3 | Sportclub | 9 juni 2002 |
| 4 | Vakantie | 16 juni 2002 |
| 5 | Van der Ploeg Spelen | 23 juni 2002 |
| 6 | Bijles | 30 juni 2002 |
| 7 | Scheiden | 7 juli 2002 |
| 8 | Moep | 14 juli 2002 |
| 9 | Bucks verjaardag | 21 juli 2002 |
| 10 | 25 jaar getrouwd | 28 juli 2002 |
* ↑ Goedemorgen, lief gezin Trouw, 25 mei 2002
# Pericallia dohertyi

Pericallia dohertyi is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Hampson.
# Reanne Evans

Reanne Evans (Dudley, 25 oktober 1985) is een Engels snookerspeler.

## Carrière

Evans is twaalfvoudig wereldkampioen bij de vrouwentak van de World Professional Billiards and Snooker Association en drievoudig wereldkampioen bij de amateurbond IBSF en staat al jaren bovenaan de wereldranglijst voor vrouwen. Daarnaast speelt ze mee in toernooien met mannen. In 2010–11 kreeg ze een wildcard voor de proftour, maar verloor al haar wedstrijden en kon haar tourkaart niet vasthouden. In 2013 kwalificeerde ze zich voor de Wuxi Classic en werd de eerste vrouw die het hoofdtoernooi van een rankingtoernooi haalde. Ze kreeg in 2015 een uitnodiging om in de kwalificatie van het wereldkampioenschap te spelen, in 2017 lukte het haar zelfs om de eerste ronde van de kwalificatie te winnen (10–8 tegen Robin Hull), daarmee werd ze de eerste vrouw die een wedstrijd op het WK won.

## Overwinningen
### World Women's Snooker Championship (12)

    2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2016, 2019

### World Amateur Snooker Championship (3)

    2004, 2007, 2008

### Europees kampioenschap snooker (2)

    2007, 2008

## Privéleven

Evans had van 2005 tot 2008 een relatie met collega-snookeraar Mark Allen, in 2006 kregen ze een kind. Ze won haar wereldtitel in 2006 terwijl ze acht maanden in verwachting was.
Ze schuift ook wel eens aan als analist voor Eurosport.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Reanne Evans op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Wereldkampioenschap voetbal 2018 (troostfinale) België - Engeland

Dit artikel gaat over de troostfinale tussen België en Engeland die gespeeld werd op zaterdag 14 juli 2018 tijdens het wereldkampioenschap voetbal 2018. Het duel was de 63e wedstrijd van het toernooi.

## Voorafgaand aan de wedstrijd

* België stond bij aanvang van het toernooi op de derde plaats van de FIFA-wereldranglijst.
* Engeland stond bij aanvang van het toernooi op de 12e plaats van de FIFA-wereldranglijst.
* De confrontatie tussen de nationale elftallen van België en Engeland vond 32 maal eerder plaats. Eerder dit toernooi speelde beide teams al tegen elkaar in de groepsfase. De uitslag was toen 0-1 voor België
* Het duel vond plaats in het Stadion Sint-Petersburg in Sint-Petersburg. Dit stadion werd in 2017 geopend en heeft een capaciteit van 66.881.

## Wedstrijdgegevens

| Datum | 14 juli 2018 | 14 juli 2018 |
| Wedstrijdnummer | 63 | 63 |
| Stadion | Stadion Sint-Petersburg, Sint-Petersburg | Stadion Sint-Petersburg, Sint-Petersburg |
| Toeschouwers | 64.406 | 64.406 |
| Scheidsrechter | Alireza Faghani | Alireza Faghani |
| Assistenten | Reza Sokhandan Mohammad Reza Mansouri | Reza Sokhandan Mohammad Reza Mansouri |
| Vierde official | Malang Diedhiou | Malang Diedhiou |
| Videoscheidsrechters | Mark Geiger Joe Fletcher (assistent) Bastian Dankert (assistent) Paolo Valeri (assistent) | Mark Geiger Joe Fletcher (assistent) Bastian Dankert (assistent) Paolo Valeri (assistent) |
| Man van de wedstrijd | Eden Hazard | Eden Hazard |
| | België | Engeland |
| Doelpunten | 2 | 0 |
| Gele kaarten | 1 | 2 |
| Rode kaarten | 0 | 0 |
| Wissels | 3 | 3 |
| Schoten op doel | 9 | 8 |
| Schoten naast doel | 3 | 7 |
| Overtredingen | 11 | 5 |
| Hoekschoppen | 4 | 5 |
| Buitenspel | 1 | 0 |
| Vrije trappen | 5 | 12 |
| Balbezit (%) | 43 | 57 |
| België | 2 – 0 | Engeland |
| Thomas Meunier 4' Eden Hazard 82' | goals | |
| Roberto Martínez | bondscoach | Gareth Southgate |
| Thibaut Courtois Thomas Meunier Toby Alderweireld Vincent Kompany Jan Vertonghen Axel Witsel Kevin De Bruyne Youri Tielemans 78' Romelu Lukaku 60' Eden Hazard Nacer Chadli 39' | opstellingen | Jordan Pickford 46' Danny Rose John Stones Harry Maguire Kieran Trippier Phil Jones Fabian Delph Eric Dier 84' Ruben Loftus-Cheek Harry Kane 46' Raheem Sterling |
| Thomas Vermaelen 39' Dries Mertens 60' Moussa Dembélé 78' | wissels | 46' Jesse Lingard 46' Marcus Rashford 84' Dele Alli |
| Axel Witsel 90+3' | gele kaarten | 52' John Stones 76' Harry Maguire |
| | rode kaarten | |
# Fjärdvättingen

Fjärdvättingen is een Zweeds eiland behorend tot de Pite-archipel. Het eiland ligt voor de kust van Jävrebodarna. Het eiland heeft geen oeververbinding, maar wel een aantal zomerhuisjes.
# Fischerbach

Fischerbach is een plaats in de Duitse deelstaat Baden-Württemberg, en maakt deel uit van het Ortenaukreis. Fischerbach telt 1.766 inwoners.
Achern · Appenweier · Bad Peterstal-Griesbach · Berghaupten · Biberach · Durbach · Ettenheim · Fischerbach · Friesenheim · Gengenbach · Gutach (Schwarzwaldbahn) · Haslach im Kinzigtal · Hausach · Hofstetten · Hohberg · Hornberg · Kappel-Grafenhausen · Kappelrodeck · Kehl · Kippenheim · Lahr/Schwarzwald · Lauf · Lautenbach · Mahlberg · Meißenheim · Mühlenbach · Neuried · Nordrach · Oberharmersbach · Oberkirch · Oberwolfach · Offenburg · Ohlsbach · Oppenau · Ortenberg · Ottenhöfen im Schwarzwald · Renchen · Rheinau · Ringsheim · Rust · Sasbach · Sasbachwalden · Schuttertal · Schutterwald · Schwanau · Seebach · Seelbach · Steinach · Willstätt · Wolfach · Zell am Harmersbach
# Ferrissia rivularis

Ferrissia rivularis is een slakkensoort uit de familie van de Planorbidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1817 door Say.
# Ferrissia walkeri

Ferrissia walkeri is een slakkensoort uit de familie van de Planorbidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Pilsbry & Ferriss.
# Ferrissia isseli

Ferrissia isseli is een slakkensoort uit de familie van de Planorbidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1866 door Bourguignat.
# Flora Helvetica

De Flora Helvetica van Konrad Lauber en Gerhart Wagner is een flora in twee delen. Het beschrijft de flora van Zwitserland. Het eerste deel en verreweg het dikste met 1616 bladzijden bevat uitleg van, toelichting op de indeling en totstandkoming van de plantengroei van Zwitserland, gevolgd door een lange serie van korte beschrijvingen en foto's van 3000 varens en zaadplanten. De beschrijving van de plantensoorten bevat een korte opsomming van diagnostische kenmerken, de biotopen waar de soort in groeit, een klein verspreidingskaartje van de soort binnen Zwitserland, een vermelding van het florarijk waar de soort vandaan komt en de Ellenberg-indicatorwaarden.
Het andere, veel dunnere deel met 268 bladzijden is een sleutel waarmee de planten gedetermineerd kunnen worden. De sleutel bestaat allen uit tekst. Aan het begin van het boek worden bepaalde botanische termen aan de hand van tekeningen uitgelegd.
Niet alleen wilde soorten, ook adventieven, cultuurgewassen en verwilderende tuinplanten. De uitgave is ook het buitenland van belang omdat Zwitserland veel plantensoorten herbergt door zijn centrale ligging in Europa en bergachtig landschap.

## Ontstaan en ontwikkeling

De eerste aanzet voor deze flora werd in 1991 gegeven door de uitgave van de Flora van Bern door Lauber en Wagner. Het boekwerk werd met veel enthousiasme ontvangen en er werd herhaaldelijk gevraagd waarom het werk niet werd uitgebreid tot heel Zwitserland. Hierdoor aangemoedigd begon men deze uitgave voor te bereiden. De eerste druk verscheen in 1996. In 1999 verscheen er ook een Franse editie.
Ook is de flora beschikbaar als interactieve flora op cd-rom.
In 2001 verscheen de derde Duitstalige editie.

## De schrijvers

Konrad Lauber (1927) en Gerhart Wagner (1920) waren beiden geen botanicus van beroep. Konrad Lauber was biochemicus en gaf van 1959 tot zijn pensionering leiding aan klinisch-chemisch laboratorium. Gerhart Wagner heeft botanie, zoölogie en natuurkunde gestudeerd, en is gepromoveerd in de zoölogie. Hij is onder andere daar ook een tijdje assistent-professor in geweest, maar was van 1969 tot 1983 rector van het Realgymnanisum in Bern-Neufeld.

## Gegevens

* Lauber, K. & G. Wagner (2001) Flora Helvetica, derde druk, uitgegeven door Haupt. ISBN 3258063133