OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Robert van Toul

Robert van Toul (Hertogdom Lotharingen, 10e eeuw) was prins-bisschop van Toul van 995 tot 996, in Oost-Francië.

## Levensloop

Na de plotse dood van bisschop Stefaan van Toul, wenste de aartsbisschop van Trier, Liudolf, een andere vertrouweling van hem op de bisschopstroon. De keuze van Liudolf ging naar Robert. Robert was een benedictijner monnik in de abdij van Mettlach. Roberts enige bestuurdsdaad in Toul was het aantrekken van benedictijnen in het bisdom; hij schonk aan zijn orde de abdij van de Heilige Verlosser.
Robert stierf plots in het jaar 996. Volgens sommige bronnen heeft Robert nooit een voet in Toul gezet. Daarom vermelden niet alle lijsten van bisschoppen van Toul zijn naam.
* ↑ (fr) Calmet, Augustin (1728). Histoire ecclésiastique et civile de Lorraine, qui comprend ce qui s'est passé du plus mémorable, Tome Premier. Jean-Baptiste Cusson, Nancy, "Robert, évêque de Toul et successeur d'Etienne", blz 1030-1031.
* ↑ (fr) Thiéry, A.D. (1841). Histoire de la ville de Toul et de ses évêques. Roret, Parijs, "Robert, trente-cinquième évêque", blz 154-155.
# Catocala mira

Catocala mira is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1876 door Grote.
# Enarmonia exocentra

Enarmonia exocentra is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Meyrick.
# Sangala alcera

Sangala alcera is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1870 door Boisduval.
# Kumaragupta I

Kumaragupta I was keizer ("maharajadhiraja") over het Guptarijk tussen ongeveer 415 en 455 n.Chr.. Hij was een zoon van Chandragupta II en diens belangrijkste vrouw Dhruvadevi. Tijdens Kumaragupta's regering was het rijk op het hoogtepunt van haar macht; het strekte zich uit over vrijwel het gehele noorden van India, van de Himalaya tot de Narmada en van Kamarupa (Assam) tot aan de Indus.
Kumaragupta's regering was het laatste deel van een lange stabiele periode van vrede en welvaart. Desondanks voerde deze keizer het ashvamedharitueel (het Vedische paardenoffer) uit, wat normaal gesproken betekent dat hij militaire overwinningen boekte. In zijn laatste jaren hadden de Gupta's te maken met een opstand van de Pushyamitra's, een volk in de noordelijke Dekan. In het noordwesten hadden de Witte Hunnen zich in Bactrië gevestigd, een bedreiging die pas na Kumaragupta's dood tot uiting zou komen.
Kumaragupta liet de ijzeren pilaar van Delhi oprichten ter ere van zijn vader Chandragupta II.
Het laatst bekende jaar van Kumaragupta is 126 in de Guptajaartelling, wat overeenkomt met het jaar 445 n.Chr.. De volgende Guptakeizer was Kumaragupta's zoon Skandagupta, hoewel deze opvolging enigszins onduidelijk is. Mogelijk was een andere zoon, Purugupta, kort aan de macht. Sommige historici vermoeden echter dat Purugupta en Skandagupta dezelfde persoon waren.
# L'Appât (1995)

L'Appât is een Franse misdaadfilm uit 1995 onder regie van Bertrand Tavernier. Hij won met deze film de Gouden Beer op het filmfestival van Berlijn.

## Verhaal

Nathalie hangt rond in bars, waar ze op zoek gaat naar rijke zakenlieden die haar aan een baan kunnen helpen. Ze ontfutselt hun visitekaartjes, die ze verzamelt in een plakboek. Hoewel ze al veel kaartjes heeft in haar boek, heeft ze nog steeds geen leuke baan gevonden. Eric en Bruno hebben een plan om die zakenlieden te beroven.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Marie Gillain | Nathalie |
| Olivier Sitruk | Eric |
| Bruno Putzulu | Bruno |
| Richard Berry | Alain |
| Philippe Duclos | Antoine |
| Marie Ravel | Karine |
| Clotilde Courau | Patricia |
| Jean-Louis Richard | Kroegbaas |
| Christophe Odent | Laurent |
| Jean-Paul Comart | Michel |
| Philippe Héliès | Pierre |
| Jacky Nercessian | Mijnheer Tapiro |
| Alain Sarde | Philippe |
| Daniel Russo | Jean-Pierre |
| Philippe Torreton | Politiechef |
| Isabelle Sadoyan | de grootmoeder van Eric |

## Externe link

* (en) L'Appât in de Internet Movie Database
# L'Apocalypse des animaux

L'apocalypse des animaux is een studioalbum van Vangelis en kwam ook onder die naam uit.
L'apocalypse is muziek geschreven bij een serie documentaires over het dierenrijk; geproduceerd door Frederic Rossif. Er waren zes afleveringen, in elke aflevering komt muziek voor die Vangelis gecomponeerd heeft. Het album bevat echter maar een uittreksel van de totale muziek; het is slechts 35 minuten lang. Het album is opgenomen in 1970 te Parijs; plaats van handeling was de Studio Europa Sonor, alwaar ook de muziek van Fais que ton rêve soit plus long que la nuit werd opgenomen.
De muziek moest echter wachten tot 1973 uitgegeven te worden. Albums hiervoor verschenen nog onder de naam Vangelis Papathanassiou, vanaf dit album is het alleen Vangelis. De algemene indruk is dat de muziek niet geschreven is naar de filmbeelden toe. Vangelis zond een aantal stukken in die Rossif al dan niet kon gebruiken bij een door hem gekozen filmbeeld. De stukken verschillen niet alleen qua stijl, maar ook qua montage. Na de opening van het album, dat ook de opening van elke aflevering was, begint La petite fille de la mer. De muziek is typisch Vangelis; een heldere melodielijn op een onbekend toetsinstrument wordt gespeeld met als begeleiding een mellotron. De open klankkeur van dit nummer zou model staan voor het latere werk van deze Griek. De meningen over dit album waren/zijn verdeeld, de nummers geven een scala aan muzikale indrukken; het enige dat ze gemeen hebben is het vrij lome tempo waarin het gespeeld wordt; percussie ontbreekt in het geheel. De geluidskwaliteit van de tracks verschilt ook onderling; de ene track is bijna vrij van ruis; een andere bevat juist veel ruis.
Het album trok de aandacht van Jon Anderson van Yes; het begin van een lange vriendschap tussen Anderson en Vangelis.
# Kuurne-Brussel-Kuurne 2017

De 69e editie van de wielerwedstrijd Kuurne-Brussel-Kuurne werd gehouden op 26 februari 2017. De start en finish vonden plaats in Kuurne. De wedstrijd maakte deel uit van de UCI Europe Tour 2017, in de categorie 1.HC. Titelverdediger was de Belg Jasper Stuyven. Deze editie werd gewonnen door de regerend wereldkampioen, de Slowaak Peter Sagan.

## Hellingen

In 2017 moesten de volgende hellingen worden beklommen:

## Uitslag

Kuurne-Brussel-Kuurne 2017 :
| Plaats | Naam | Ploeg | Tijd |
| | Peter Sagan | BORA-hansgrohe | 4u37'49" |
| 2 | Jasper Stuyven | Trek-Segafredo | z.t. |
| 3 | Luke Rowe | Team Sky | z.t. |
| 4 | Tiesj Benoot | Lotto Soudal | z.t. |
| 5 | Matteo Trentin | Quick-Step Floors | z.t. |
| 6 | Arnaud Démare | FDJ | + 6" |
| 7 | Greg Van Avermaet | BMC Racing Team | z.t. |
| 8 | Oliver Naesen | AG2R La Mondiale | z.t. |
| 9 | Zdeněk Štybar | Quick-Step Floors | z.t. |
| 10 | Baptiste Planckaert | Team Katjoesja Alpecin | z.t. |
| 11 | Jürgen Roelandts | Lotto Soudal | z.t. |
| 12 | Luke Durbridge | Orica-Scott | z.t. |
| 13 | Nikolas Maes | Lotto Soudal | z.t. |
| 14 | Ian Stannard | Team Sky | z.t. |
| 15 | Stefan Küng | BMC Racing Team | + 11" |
| 16 | Sylvan Dillier | BMC Racing Team | z.t. |
| 17 | Jempy Drucker | BMC Racing Team | + 13" |
| 18 | Dylan Groenewegen | Team LottoNL-Jumbo | z.t. |
| 19 | Tom Van Asbroeck | Cannonadale-Drapac | z.t. |
| 20 | Rudy Barbier | AG2R La Mondiale | z.t. |
1945 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
Lijst van beklimmingen
* ↑ Deelnemerslijst 2017 op kuurne-brussel-kuurne.be
# Kruisbeslichtmot

De kruisbeslichtmot (Zophodia grossulariella) is een nachtvlinder uit de familie Pyralidae, de snuitmotten.

## Herkenning

De kruisbeslichtmot heeft een spanwijdte tussen de 25 en 36 millimeter. De voorvleugel is wittig met een bruine tint, die vooral bij de kop wat donkerder is. De eerste lijn is licht met een opvallend donkere band, staat schuin op het midden en is iets gebogen. In België vliegt de soort in april en mei.

## Waardplant

Rupsen van de kruisbeslichtmot hebben kruisbes (Ribes uva-crispa) als waardplant. De rupsen eten van de onrijpe bessen en op plaatsen waar de soort algemeen voorkomt kan het een plaag zijn in de teelt van kruisbessen.

## Verspreiding

De kruisbeslichtmot is in Nederland een zeer zeldzame soort, die slechts een enkele keer wordt aangetroffen, in België is de soort vrij algemeen. Zophodia grossulariella wordt verspreid over het hele zuidelijk deel van Europa en in Noord-Amerika aangetroffen. Tot de jaren tachtig golden België en het zuiden van Duitsland als de noordgrens, maar sinds die tijd is de soort ook in Nederland en Engeland gevonden.
# L'Horloger de Saint-Paul

L'Horloger de Saint-Paul is een Franse film van Bertrand Tavernier die uitgebracht werd in 1974.
De film is het langspeelfilmdebuut van Tavernier. De prent is gebaseerd op de roman L'Horloger d'Everton (1954) van Georges Simenon. Simenons verhaal speelde zich af in de Verenigde Staten maar Tavernier heeft het gesitueerd in zijn geboortestad Lyon. Zo kon hij ook toespelingen maken op de politieke situatie tijdens de regeringsjaren van Georges Pompidou.

## Samenvatting

Lyon, 1973. Michel Descombes is horlogemaker in de historische wijk Saint-Paul. Sinds zijn vrouw hem verlaten heeft, woont hij er alleen met zijn zoon Bernard. Op een dag komt de politie bij hem langs voor een huiszoeking. De inspecteurs stellen hem vragen over zijn zoon. Ze vertellen hem dat Bernard voortvluchtig is, samen met zijn vriendin. Ze laten hem in het ongewisse over de ware toedracht van de feiten.
Op de plaats waar de bestelwagen van Michel teruggevonden werd, vertelt commissaris Guilboud dat zijn zoon iemand vermoord heeft. Wanneer die hem vraagt te helpen bij het onderzoek, is Michel wel bereid een radioboodschap voor zijn zoon in te spreken, maar hij is vooral verbijsterd door het groeiend besef dat hij zijn zoon eigenlijk niet kent. Wat later wordt zijn zoon aangehouden. Het slachtoffer blijkt een bewaker te zijn van de fabriek waar zijn vriendin werkt.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Philippe Noiret | Michel Descombes |
| Jean Rochefort | commissaris Guilboud |
| Jacques Denis | Antoine, vriend van Michel Descombes |
| Yves Afonso | Bricard, politie-officier |
| Julien Bertheau | Édouard, vriend van Michel Descombes |
| Jacques Hilling | Costes, journalist |
| Clotilde Joano | Janine Boitard, journaliste |
| Andrée Tainsy | Madeleine Fourmet |
| William Sabatier | de advocaat |
| Cécile Vassort | Martine, arbeidster |
| Sylvain Rougerie | Bernard Descombes |
| Christine Pascal | Liliane Torrini, liefje van Bernard Descombes |
| Liza Braconnier | de werkvrouw |
| Hervé Morel | de assistent van Bricard |
| Sacha Bauer | de onderzoeksrechter |

## Externe link

* (en) L'Horloger de Saint-Paul in de Internet Movie Database
# L'Hospitalet-du-Larzac

L'Hospitalet-du-Larzac is een gemeente in het Franse departement Aveyron (regio Occitanie) en telt 249 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Millau.

## Geografie

De oppervlakte van L'Hospitalet-du-Larzac bedraagt 12,3 km², de bevolkingsdichtheid is 20,2 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# L'An 01

L'An 01 is een Franse filmkomedie uit 1973.

## Verhaal

Op een dag houdt heel Frankrijk op met werken. De kapitalistische maatschappij wordt eenvoudigweg stopgezet. Na een periode van stilstand worden alleen de essentiële diensten weer op gang gebracht.

## Rolverdeling

* Véronique Alain
* Josiane Balasko
* Georges Bernier

## Externe link

* (en) L'An 01 in de Internet Movie Database
# Kusatsu

Kusatsu (Japans: 草津市, Kusatsu-shi) is een havenstad aan het Biwameer in de prefectuur Shiga in Japan. De oppervlakte van de stad is 48,22 km² en begin 2009 had de stad ruim 125.000 inwoners.

## Geschiedenis

In de Edoperiode was Kusatsu een halteplaats (宿場町, Shukuba-machi) aan de Tōkaidō en de Nakasendō.
Kusatsu werd op 1 april 1897 een gemeente (chō).
Kusatsu werd op 15 oktober 1954 erkend als stad (shi) na de samenvoeging van de gelijknamige gemeente met de dorpen Oikami (老上村, Oikami-mura), Kasamei (笠縫村, Kasamei-mura), Shizu (志津村, Shizu-mura), Tokiwa (常盤村, Tokiwa-mura) en Yamada (山田村, Yamada-mura).

## Verkeer

Kusatsu ligt aan de Tōkaidō-hoofdlijn (dit deel van de hoofdlijn wordt ook wel Biwako-lijn genoemd) en aan de Kusatsu-lijn van de West Japan Railway Company.
Kusatsu ligt aan de Meishin-autosnelweg en aan Autoweg 1 (richting Osaka en Nagoya).

## Economie

In Kusatsu is de elektronica-industrie goed vertegenwoordigd met fabrieken van onder andere Matsushita en Omron.
In Kusatsu is de Biwako-Kusatsu Campus (BKC) van de Ritsumeikan-universiteit uit Kioto gevestigd.

## Stedenband

Kusatsu heeft een stedenband met
* Pontiac (Michigan) Verenigde Staten, sinds 1978
* Xuhui, Shanghai, Volksrepubliek China, sinds 1990

## Aangrenzende steden

* Moriyama
* Ōtsu
* Rittō

## Geboren in Kusatsu

* Masayoshi Yamazaki (山崎 まさよし, Yamazaki Masayoshi), J-popzanger
# Köpmannebro

Köpmannebro is een plaats in de gemeente Mellerud in het landschap Dalsland en de provincie Västra Götalands län in Zweden. De plaats heeft 76 inwoners (2005) en een oppervlakte van 21 hectare.
# La Almagra-aardewerk

Het La Almagra-aardewerk ("rode oker-aardewerk', ook: La Almagracultuur) is een rood aardewerk gevonden in een aantal archeologische vindplaatsen van het vroege neolithicum in Spanje. Het is niet bekend hoe het zich verhoudt tot ander aardewerk uit de neolithische periode.
In het 6e millennium v.Chr. zag Andalusië de komst van de eerste landbouwers. De oorsprong van deze eerste boeren is onzeker, en hoewel Noord-Afrika een serieuze kandidaat is, heeft de woestijnvorming daar, in de eeuwen onmiddellijk voorafgaand aan de komst van de landbouwers in Andalusië, archeologisch werk aan mogelijk verwante culturen erg moeilijk gemaakt. Voorlopig zijn de Noord-Afrikaanse culturen nog weinig begrepen, met mogelijke materiële overblijfselen die verloren zijn gegaan door het zand of de kusterosie. De eerste landbouwers arriveerden echter in Andalusië met reeds ontwikkelde gewassen, zoals gedomesticeerde vormen van granen en peulvruchten. De aanwezigheid van huisdieren is onzeker, maar er zijn grote hoeveelheden resten gevonden van later bekende gedomesticeerde varkens- en konijnensoorten, hoewel deze mogelijk tot wilde dieren behoorden. De landbouwers aten ook veel olijven, maar het is niet zeker of de olijf werd gekweekt of in zijn wilde vorm geoogst. Een typisch artefact van de eerste landbouwers was het in stijl behoorlijk gevarieerde La Almagra-aardewerk.
De culturen van het Andalusische neolithicum verspreidden zich ook naar Zuid-Portugal, waar rond 4800 v.Chr. de eerste dolmengraven verschenen, mogelijk de oudste in hun soort waar dan ook.
Ca. 4.700 v.Chr. bereikte de Cardiaal-impressocultuur Oost-Iberië.
De oorsprong van de vroegste vondsten van La Almagra-aardewerk werd gezocht in West-Azië, bijvoorbeeld in Anatolische en Noord-Syrische locaties. In deze visie was de oorsprong van het La Almagra-aardewerk vroeg-Ugarit, daterend van tussen 2400 en 2300 v.Chr. Van deze plaatsen zou het dan naar Cyprus gemigreerd zijn. Als alternatief werd aangenomen dat elementen van het aardewerk afkomstig waren van de kleur- en fabricagetechniek van de "Diana-stijl" van Lipari (laatste fase van het neolithicum van Lipari), hoewel de vormen van de twee soorten aardewerk heel verschillend zijn. De radiokoolstofdateringen van het 6e millennium v.Chr. voor de archeologische context van de vroegste vondsten van het La Almagra-aardewerk maken dergelijke speculaties echter onhoudbaar, aangezien deze minstens 3000 jaar vóór hun vermeende prototypen in het oostelijke Middellandse Zeegebied ontstonden.
# Kustgraszanger

De kustgraszanger (Cisticola haematocephalus) is een vogel uit de familie Cisticolidae, een recent afgesplitste familie binnen de zangers van de Oude Wereld.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor aan de kusten van Somalië, Kenia en Tanzania.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Kustgraszanger op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Kęszyca Leśna

Kęszyca Leśna is een plaats in het Poolse district Międzyrzecki, woiwodschap Lubusz. De plaats maakt deel uit van de gemeente Międzyrzecz en ontstond in de Tweede Wereldoorlog als Duits militair kamp bij de plaats Kęszyca waarvanuit gewerkt werd aan de versterking van de Ostwall (de zogeheten Oder-Warthe-stelling).
# Kępno (district)

Kępno (powiat kępiński) is een district (powiat) in de Poolse woiwodschap Groot-Polen. Het district heeft een oppervlakte van 608,39 km² en er wonen 56.491 mensen (2014).
Kępno is de enige stad in het district.
Stadsdistricten: Kalisz · Konin · Leszno · Poznań Districten: Chodzież · Czarnków · Gniezno · Gostyń · Grodzisk Wielkopolski · Jarocin · Kalisz · Kępno · Koło · Konin · Kościan · Krotoszyn · Leszno · Międzychód · Nowy Tomyśl · Oborniki · Ostrów Wielkopolski · Ostrzeszów · Piła · Pleszew · Poznań · Rawicz · Słupca · Środa Wielkopolska · Śrem · Szamotuły · Turek · Wągrowiec · Wolsztyn · Września · Złotów Grootste steden: Gniezno · Jarocin · Kalisz · Koło · Konin · Kościan · Krotoszyn · Leszno · Luboń · Ostrów Wielkopolski · Piła · Poznań · Śrem · Swarzędz · Turek · Wągrowiec · Września
# La Tour

La Tour kan verwijzen naar:
* La Tour (Missouri), een plaats in Missouri, Verenigde Staten
* La Tour-de-Peilz, gemeente in Vaud, Zwitserland
* La Tour-de-Trême, voormalige gemeente in het kanton Fribourg, in 2006 samengevoegd met Bulle
La Tour is de naam van een aantal (voormalige) Franse gemeenten:
* La Tour (Alpes-Maritimes): Tourriers
* La Tour (Haute-Savoie)
ook:
    La Tour-Blanche, Dordogne
    La Tour-d'Aigues, Vaucluse
    La Tour-d'Auvergne, Puy-de-Dôme
    La Tour-de-Salvagny, Rhône
    La Tour-de-Sçay, Doubs
    La Tour-du-Crieu, Ariège: Critouriens
    La Tour-du-Meix, Jura
    La Tour-du-Pin, Isère: Turripinois
    La Tour-en-Jarez, Loire
    La Tour-Saint-Gelin, Indre-et-Loire
    La Tour-sur-Orb, Hérault

## Verder

Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van La Tour en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Labracinus atrofasciatus

Labracinus atrofasciatus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van dwergzeebaarzen (Pseudochromidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Herre.
# Labracinus melanotaenia

Labracinus melanotaenia is een straalvinnige vissensoort uit de familie van dwergzeebaarzen (Pseudochromidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1852 door Bleeker.
# Labracoglossa argenteiventris

Labracoglossa argenteiventris is een straalvinnige vissensoort uit de familie van loodsbaarzen (Kyphosidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1866 door Peters.
# Lakenheath

Lakenheath is een civil parish in het bestuurlijke gebied Forest Heath, in het Engelse graafschap Suffolk.
# Lakenhalle (Diest)

De Lakenhalle of Lakenhal in Diest is een monument aan de Hallestraat en Scholenstraat. Sedert circa 1260 bezat het gilde der Lakenhandelaars een 'lakenhuys' tegenover de Sint-Sulpitiuskerk. In 1346 begon men de huidige hal te bouwen. Het gebouw geraakte als gildehuis in onbruik einde 17de eeuw toen de lakenhandel in deze stad volledig uitgestorven was. De Lakenhal werd nadien als slachthuis en school gebruikt. Nu is het een tentoonstellingsruimte en muziekschool. Sinds 1936 is het een beschermd monument.
In de 19de eeuw werd voor de Lakenhal een bombarde (middeleeuws kanon) geplaatst, die eerder op de Toeterstoren stond. De bombarde, met de bijnaam "Holle Griet", werd rond 1465 door het Sint Elooisgilde vervaardigd.

## Afbeeldingen

* "Holle Griet"
* Inventaris onroerend erfgoed
* Stad Diest
* ↑ De Holle Griet (Diest Online)
# Lactura persicopa

Lactura persicopa is een vlinder uit de familie van de Lacturidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Meyrick.
# Lactura plectica

Lactura plectica is een vlinder uit de familie van de Lacturidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Diakonoff.
# Laevichlamys multisquamata

Laevichlamys multisquamata is een tweekleppigensoort uit de familie van de Pectinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Dunker.
# Laakhaventoren

De Laakhaventoren is een ronde woontoren gelegen aan het Stamkartplein in de wijk Laakhavens direct naast de campus van De Haagse Hogeschool in Den Haag. De toren valt op door de met rode baksteen beklede gevel.
De toren is 63 meter hoog en een diameter van 25 meter. De 21 verdiepingen bevatten 277 eenkamerwoningen en zestien tweekamerwoningen met eigen keuken, badkamer en toilet. De woningen in de toren hebben een Frans balkon. Op de begane grond is een kantoor gevestigd van de Haagse vestiging van DUWO dat de studentenwoningen verhuurt.
# Lachnopterus socius

Lachnopterus socius is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Gahan.
# Laevilitorininae

Laevilitorininae is een onderfamilie van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Geslachten

* Laevilacunaria Powell, 1951
* Laevilitorina Pfeffer, 1886
# Lacinipolia marinitincta

Lacinipolia marinitincta is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1875 door Harvey.
# Laevophiloscia karrakattensis

Laevophiloscia karrakattensis is een pissebed uit de familie Philosciidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Wahrberg.
# Laevityphis tubuliger

Laevityphis tubuliger is een slakkensoort uit de familie van de Muricidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Thiele.
# Laevophiloscia dongarrensis

Laevophiloscia dongarrensis is een pissebed uit de familie Philosciidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Wahrberg.
# Lagoa Grande (Pernambuco)

Lagoa Grande is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Pernambuco. De gemeente telt 22.408 inwoners (schatting 2009).