OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jacob Fenenga

Jacob Fenenga (Schiermonnikoog, 27 september 1888 - Groningen, 1 februari 1972) was gezagvoerder op de grote vaart en een Friese dichter, die gedichten publiceerde in het Schiermonnikoogs.

## Leven en werk

Fenenga werd in 1888 geboren op Schiermonnikoog als zoon van Harmen Melles Fenenga en van Catharina Visser. Hij koos voor een loopbaan bij de grote vaart. Hij werd in 1914 eerste stuurman en rond 1917 gezagvoerder op schepen van de rederij Phs. van Ommeren te Rotterdam. Hij zou van zo'n twaalftal schepen van deze maatschappij het gezagvoerderschap bekleden. Op 12 september 1942 werd de tanker Woensdrecht, waarvan hij gezagvoerder was getorpedeerd. Het schip had 35 overlevenden aan boord van een getorpedeerd Engels schip. Na twee dagen werden de opvarenden gered. Fenenga kreeg hiervoor het oorlogsherinneringskruis uitgereikt. Na de Tweede Wereldoorlog keerde hij terug met zijn gezin naar Schiermonnikoog, waar zij gingen wonen in het landhuis Sturmia aan de Reddingsweg. Zijn gedicht Wat biint us oon dat lytj stok laun? (Wat bindt ons aan dat stukje grond) is opgenomen in de Taalroute van Schiermonnikoog. De tekst is aangebracht op de glazen wanden van een bushalte aan de Oosterreeweg in Schiermonnikoog.
Fenenga trouwde op 31 december 1908 op Schiermonnikoog met Maria Jeannette Cornelia Hooghart. Hij overleed in februari 1972 op 83-jarige leeftijd in Groningen. Hij werd begraven op Schiermonnikoog. Zijn dochter Co van der Leij-Fenenga stelde met Laura H. van Bon-de Vries een liedboek van Schiermonnikoog samen "Ús eilaun besangen" is in eilander lietbúek
# Janus Zuijderveldt

Adrianus Cornelis Willem (Janus) Zuijderveldt ('s-Gravenhage, 14 maart 1815 - aldaar, 17 november 1863) was de eerste custos ("opzichter") van Museum Meermanno.

## Biografie

W.H.J. baron van Westreenen van Tiellandt (1783-1848), de stichter van het museum, had bij testament bepaald dat in zijn huis een custos moest wonen om toezicht te houden op de collectie. Zuijderveldt was in dienst van Van Westreenen, eerst als jager, en werd door hem bij testament aangewezen als (eerste) custos. In die tijd leerde Van Westreenen hem al het een en ander over bibliotheekbeheer. Vanaf 1838 was Zuijderveldt ook in dienst van de Koninklijke Bibliotheek, als 2e assistent.
Op 2 september 1849, officiële overdracht van het museum aan de hoofdbestuurder, trok Zuijderveldt met zijn gezin in in het pand aan de Prinsessegracht, zoals Van Westreenen had bepaald. In die eerste jaren waren er door verbouwingen nog veel ongemakken voor de bewoners. Maar voor Zuijderveldt was het in ieder geval een financiële verbetering.
In 1852 werd er voor het eerst een kind geboren in het museum, maar dat bleef slechts kort in leven. Zuijderveldt leed aan epileptische aanvallen die steeds erger leken te worden. In mei 1852 wurgde hij in een aanval bijna zijn vrouw en schoonmoeder waarna hij enkele maanden in een inrichting werd opgenomen. Daarna zorgde de hoofdbestuurder Johannes Willem Holtrop dat er bewakers aanwezig waren voor het geval er weer een aanval zou komen; een aanval kwam bijvoorbeeld weer op de dag van de opening van het museum voor publiek op 7 oktober 1852. Later volgden heftiger aanvallen: in mei 1857 volgde een ernstige aanval waarbij hij zijn drie kinderen alleen achterliet in het huis waarvan de deur openstond nadat hij dat in razernij verlaten had (zijn vrouw was enkele maanden ervoor overleden). Deze toestand leek de hoofdbestuurder onhoudbaar waarop werd onderhandeld over een 'vertrekvergoeding'. Op 1 november 1857 was dat rond en kreeg Zuijderveldt een jaarlijkse vergoeding van ƒ 1000 waarbij hij tegelijkertijd afstand deed van de rechten die hem op grond van het testament waren toegekend.
De opvolger Campbell ging toen als custos waarnemen, zonder daarvoor vergoed te worden, maar volgde Zuijderveldt uiteindelijk officieel op na diens overlijden in 1863.
* W.A. Laseur, Het Museum Meermanno-Westreenianum 1848-1960. Een bijdrage tot de geschiedenis van het museum en zijn bewoners. 's-Gravenhage, 1998, p. 179-181.
# Janus femoratus

Janus femoratus is een vliesvleugelig insect uit de familie van de halmwespen (Cephidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1830 door Curtis.
# Jeagelberg

Jeagelberg kan verwijzen naar:
* Jeagelberg (Finland) - een berg in Finland
* Jeagelberg (Zweden) - een berg in Zweden
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jeagelberg en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jeagelberg (Finland)

Jeagelberg (Samisch: Jeageloiavi) is een berg annex heuvel binnen de Finse gemeente Inari. De berg ligt langs de Finse weg 92 tussen Inari en Karasjok.
# Jardin Exotique de Monaco

De Jardin Exotique de Monaco (Nederlands: exotische tuin van Monaco) is een botanische tuin in Monaco. Hij is geopend in 1933 en heeft een grote collectie succulenten waaronder veel cactussen.

## Geschiedenis

De succulenten zijn in de late jaren van 1860 meegenomen vanuit Mexico. In 1895 werden ze in Jardin St. Martin door Augustin Gastaud verbouwd.
Prins Albert I van Monaco kwam in het bezit van een stuk land in Les Moneghetti in 1912. Hij gaf opdracht aan Louis Notari, de hoofdingenieur van Monaco, om een nieuwe tuin te bouwen. In 1916 vond Notari tijdens de bouw een grot. De constructie van de tuin werd afgerond in 1933. De Monegask Louis Vatrican was de eerste bestuurder van de tuin tussen 1933 en 1969. Na 1969 werd hij opgevolgd door Marcel Kroenlein. Marcel Kroenlein was bestuurder van 1969 tot 1993 en werd opgevolgd door Jean-Marie Solichon die sinds 1993 bestuurder is.

## De grot

De grot is geopend voor het publiek in 1950, echter is het alleen toegestaan om met specialisten naar binnen te gaan.
Er zijn veel stalagmieten en stalactieten in de grot. Ook is er bewijs dat er in de prehistorie mensen in de grot hebben geleefd. In de tuin ligt een museum voor prehistorische antropologie waarin veel van de vondsten uit de grot worden tentoongesteld.

## Botanic Gardens Conservation International

De botanische tuin is aangesloten bij Botanic Gardens Conservation International, een non-profitorganisatie die botanische tuinen samen wil brengen in een wereldwijd samenwerkend netwerk om te komen tot het behoud van de biodiversiteit van planten.
# Jenna Marbles

Jenna Mourey (15 september 1986, Rochester (New York)), beter bekend onder haar pseudoniem Jenna Marbles, is een Amerikaans entertainer en YouTube persoonlijkheid. Met meer dan 20 miljoen YouTube abonnees en 1,6 miljard videoweergaven staat haar kanaal op nummer 160 met meeste abonnees. Ze was de eerste youtuber met een wassen beeld in Madame Tussauds New York.

## Privéleven

Jenna Mourey is geboren en opgegroeid in Rochester, New York, waar ze afstudeerde aan de Brighton High School in 2004. Ze studeerde aan de Suffolk University in Boston, waar ze haar Bachelor of Science in psychologie haalde. Later behaalde ze aan de Universiteit van Boston haar Master of Education in sport, psychologie en begeleiding.

## YouTube

Tot ze halverwege juni 2020 vanwege controverse stopte uploadde ze wekelijks een video op haar YouTube kanaal.
Mourey's video "How To Trick People Into Thinking You're Good Looking" had meer dan 5,3 miljoen weergaven in de eerste week. Haar video "How To Avoid Talking To People You Don't Want To Talk To" werd genoemd in een artikel in The New York Times en in ABC News, waar ze werd geciteerd.
Het pseudoniem Jenna Marbles is ontstaan doordat bij het zoeken naar Mourey op Google, alleen Jenna's video's naar voren kwamen. Jenna's moeder was werkloos toen Jenna's eerste video viraal ging en was bang dat de inhoud potentiële werkgevers zou afschrikken. De naam Marbles komt van haar hond "Mr. Marbles".

## Prijzen en nominaties

| Jaar | Prijs | Categorie | Resultaat | Opmerkingen |
| 2014 | Young Hollywood Award | Virale Superster | Gewonnen | |
| 2015 | Streamy Award | Beste Comedy Serie | Genomineerd | |
| 2017 | Streamy Award | Best eenpersoons serie | Genomineerd | |
| 2017 | Streamy Award | Publieke stem: Maker van het jaar | Genomineerd | |
| 2017 | Shorty Awards | YouTube Ensemble | Gewonnen | Met Julien Solomita |
| 2018 | Shorty Awards | Maker van het decennium | Genomineerd | |
# Jean-Drapeau

Jean-Drapeau kan verwijzen naar:
* Jean Drapeau, Canadees politicus (1916-1999), burgemeester van Montreal
* Jean-Drapeau (metrostation), metrostation in Montreal, vernoemd naar bovenstaande burgemeester
* Parc Jean-Drapeau, stadspark in Montreal, ook vernoemd naar bovenstaande burgemeester
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jean-Drapeau en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jean-Drapeau (metrostation)

Jean Drapeau is een metrostation in de Canadese stad Montréal. Het station ligt aan de gele lijn van de metro van Montréal en is geopend ten behoeve van de wereldtentoonstelling die in 1967 in Montréal werd gehouden. Het station werd destijds genoemd naar het eiland dat het bediend, Île Saint-Hélène, en ligt in het expoterrein. Op 10 mei 2000 besloot de gemeenteraad om het station om te dopen in Jean-Drapeau ter ere van de oud burgemeester en initiator van de metro en de wereldtentoonstelling in Montréal. De naamswijziging werd in maart 2001 doorgevoerd.
# Jean Gassiat

Jean Gassiat (1883-1966) heet eigenlijk Louis Gassiat en is een Franse golfprofessional uit Biarritz.
Net als anderen in die tijd ontdekte hij golf als 12-jarig jongetje toen hij caddie werd om geld te verdienen. De golfclub was erg streng en verbood caddies op hun terrein te oefenen. Met zijn broer Claude en enkele andere caddies maakte Jean dus ergens anders een paar primitieve holes. Ze maakten hun eigen stokken en gebruikten stenen als ballen, en soms 'gutta'ballen die ze op de golfbaan vonden. Ook Arnaud Massy en Eugène Lafitte, die later het French Open wonnen, deden mee. De caddies hielden hun eigen wedstrijden en degenen die goed speelden mochten op de club de Head Pro helpen met ballen rapen, vernieuwen van grips en clubs repareren.

## De Gassiat putter

Later gaf Gassiat les op de golfclub in Chantilly, waar hij een putter met een hickory shaft kocht. Toen het putten het sterkste onderdeel van zijn spel werd, maakte dit de putter beroemd. Deze werd zelfs naar hem genoemd en werd al spoedig verkocht in de Verenigde Staten.

## Golfer

In 1907 won Arnaud Massy voor de tweede keer het Grand Omnium Open de France. Gassiat deed voor de eerste keer mee en werd tweede, voor beroemde spelers als James Braid, John Henry Taylor en Harry Vardon, winnaars van het Britse Open. In 1912 won hij het Open op de Golf de la Boulie, waarbij hij in de derde ronde het baanrecord verbeterde met zijn score van 68 (37-31). Later dat jaar werd hij 7de op het Brits Open op Muirfield.
Tijdens de oorlog was hij soldaat in Bordeaux. Hij had genoeg tijd om golf te spelen o.a. met Moulay Abd el Aziz, sinds 1908 sultan van Marokko. Omdat hij steeds verslagen werd, stelde de sultan voor om eens tennis te spelen. Toen Gassiat de sultan ook met tennis versloeg won hij een onbetaalbare prijs: het respect van de sultan.
In 1919 won Gassiat het prof kampioenschap, dat vanaf 1926 het National Omnium wordt genoemd. Eugène Lafitte werd tweede. Het werd eenmalig slechts over 36 holes gespeeld. In 1927 won hij het National Omnium op Chantilly, waar hij vroeger les gaf. Hij moest een play-off spelen van 36 holes tegen René Golias. Hij veranderde van werkkring en ging lesgeven op de Golf de Chiberta , waar twee van zijn kinderen, Alfreda en Henri Gassiat, de golfshop beheren. In 1929 werd daar het Omnium gespeeld. Gassiat won, en stopte met het spelen van wedstrijden. Hij bleef lesgeven tot zijn pensionering en totdat hij 75 jaar werd speelde dagelijks negen holes, meestal met Eugène Lafitte.
Gassiat en zijn Engelse echtgenote kregen zes kinderen. Hij overleed op 83-jarige leeftijd.
# Jean Gayetot

Jean Gayetot (Merbes-le-Château, 11 februari 1926 – Poulseur, 22 maart 2009) was een Belgisch vakbondsbestuurder voor het ABVV.

## Levensloop

Gayetot doorliep zijn middelbare studies aan het atheneum van Binche en behaalde vervolgens een diploma licenciaat romaanse filologie aan de Universiteit van Luik. Hierop aansluitend ging hij aan de slag als leerkracht.
In 1951 werd hij actief als vakbondsafgevaardigde voor het ACOD, tien jaar later (1961) trad hij toe tot het uitvoerend comité van ACOD-gewest Luik. In 1966 werd hij aangesteld als secretaris van dit ACOD Gewest en in 1972 werd hij - op voorstel van Georges Debunne, nationaal secretaris van het ABVV.
Hij was een van de drijvende krachten achter de oprichting van de intergewestelijken binnen het ABVV en werd tevens de eerste algemeen-secrataris van het Waals ABVV. Vanaf 1987 tot 1989 was hij voorzitter van deze intergewestelijke. Hij was een pleitbezorger van een links front bestaande uit de CSC, FGTB, PS, PC, MOC en Ecolo. Zo was hij een van de oprichters van de 'rassemblement de Coronmeuse'. Tevens speelde hij een belangrijke rol in de strijd tegen de rechtse Regering-Martens V in 1981. Dit verzet leidde tot een nauwe samenwerking met de PS van Guy Spitaels.
* ↑ Overlijdensbericht van Jean Gayetot; Enaos.be
* ↑ Jean Gayetot is niet meer. Een bruggenbouwer heeft ons verlaten; ABVV; 22 maart 2009
* ↑ Décès de Jean Gayetot: "Un homme de gauche et un rassembleur"; La Libre Belgique; 23 maart 2009
# Jeannette-eiland

Jeannette-eiland (Russisch: остров Жаннетты) is een van de De Longeilanden, die een onderdeel zijn van de Nieuw-Siberische Eilanden. Het eiland is gelegen in de Oost-Siberische Zee en heeft een oppervlakte van 2 km².
Jeannette-eiland werd in 1881 ontdekt door de Amerikaanse poolonderzoeker George Washington De Long, die vlak bij het eiland overleed nadat zijn schip was gezonken. Het dankt zijn naam aan de zuster van de financier van de expeditie, James Gordon Bennett Jr., Jeannette Bennett. Ook het schip van De Long droeg deze naam.
Sannikovland (spookeiland)
# Jeannette Landré

Jeannette Landré is een Nederlands fluitiste.
Landré studeerde aanvankelijk muziektherapie voordat ze aan het conservatorium ging studeren. Na haar afstuderen was ze eerst als piccolist verbonden aan het Residentie Orkest in Den Haag. Daarna werd ze eerste fluitiste van het Radio Symfonie Orkest, dat opging in de Radio Kamer Filharmonie.
Ook is Landré actief in de kamermuziek. Ze maakte deel uit van het Reicha blaaskwintet. Verder speelt ze in de Holland Wind Players, het Asko Ensemble en het Nederlands Blazers Ensemble.
# Joartigasia ruficaudis

Joartigasia ruficaudis is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Hermann.
# Joaquín Walker Martínez

Joaquín Walker Martínez (Copiapó 16 augustus 1853 - Santiago 13 oktober 1928) was een Chileens staatsman.

## Familie

Joaquín Walker was de zoon van Alexander James Walker Ashley en Teresa Martínez y Martínez. Zijn grootvader, William Walker, was afkomstig uit Birmingham (Verenigd Koninkrijk). Hij was de broer van Juan Ashley Walker Martínez (1847-1921) en een neef van Carlos Walker Martínez (1842-1905).
Walker trouwde op 12 december 1882 met Elisa Larraín Alcalde. Uit dit huwelijk werden vier kinderen geboren. Een van deze kinderen, Horacio (1887-1974), was parlementariër voor de PDC.

## Biografie

Joaquín Walker studeerde rechten aan de Universiteit van Chili. Na zij studie vestigde hij zich in Valparaíso waar hij zich ontwikkelde tot een vooraanstaand zakenman. Hij was lid van de Kamer van Afgevaardigden (1885-1888; 1894-1897; 1903-1906; 1896-1897 voorzitter) en van de Senaat (1906-1915). Walker behoorde tot de Partido Conservador (Conservatieve Partij) en gold als een geharnast tegenstander van de liberale regeringen. Tijdens de Chileense Burgeroorlog (1891) koos hij de kant van het parlement tegen president Balmaceda. Van 13 april tot 3 september 1891 was hij minister van Oorlog en Marine in de revolutionaire tegenregering in Iquique. Na de overwinning van de revolutionairen werd hij minister van Financiën en later van Justitie (1891).
Tussen 1896 en 1898 was hij gevolmachtigd minister van Chili in Argentinië en Brazilië. In 1901 werd hij ambassadeur in Washington en in 1904 vertegenwoordigde hij zijn land tijdens het Pan-Amerikaanse Congres in Mexico. Nadien was hij nog gevolmachtigd minister in Cuba.
Hij overleed in 1928 aan de gevolgen van een beroerte.
# Johannes Ketty

Johannes Ketty, ook Johannes Cantius of Jan z Kęt (Kęty, Polen, 24 juni 1390 – Krakau, Polen, 24 december 1473) was een Poolse priester, theoloog en professor aan de Jagiellonische Universiteit in Krakau.
Hij werd geboren in Kęty, een klein dorp in Polen, en studeerde filosofie en theologie in Krakau. Na zijn studies werd hij priester en later docent aan dezelfde universiteit waar hij zijn vorming had genoten. Johannes stond bekend om zijn diepgaande kennis, zijn devotie tot het geloof en zijn levensstijl van extreme nederigheid en armoede.
Gedurende zijn leven wijdde hij zich volledig aan zowel het onderwijzen als het helpen van de armen. Hij verdeelde zijn persoonlijke bezittingen onder de behoeftigen en stond bekend om zijn grote barmhartigheid en liefde voor de medemens. Johannes leidde een streng ascetisch leven, vastte vaak en maakte meerdere pelgrimstochten naar Rome en Jeruzalem. Zijn intellect en diepe spiritualiteit maakten hem geliefd bij studenten en collega’s.
Na zijn dood in 1473 begonnen al snel berichten over wonderen op zijn graf, wat uiteindelijk leidde tot zijn zaligverklaring in 1676 door paus Clemens X en zijn heiligverklaring in 1767 door paus Clemens XIII. Johannes van Ketty wordt beschouwd als de patroonheilige van academici, leraren en studenten.
Hij wordt op 23 december herdacht, een dag vóór zijn sterfdatum. Zijn relieken bevinden zich in de Sint-Annakerk in Krakau.
# Jeugdpastoraal

Jeugdpastoraal of jongerenpastoraal is de pastoraal of zielzorg die zich richt op jongeren.

## Katholieke Kerk
### Vlaanderen

In de Vlaamse bisdommen van de Katholieke Kerk is IJD (Jongerenpastoraal Vlaanderen) aangewezen om het jeugdpastoraal te behartigen en te coördineren.
IJD is een landelijk georganiseerde jeugdwerkorganisatie die zich specialiseert in jongerenpastoraal. Er zijn 185 aangesloten groepen. Door IJD gevormde jeugdwerkers organiseren activiteiten voor jongeren.
IJD heeft zes regionale secretariaten (te Brussel, Antwerpen, Gent, Hasselt, Mechelen en Torhout) en een nationaal secretariaat in Gent.
Naast IJD zijn er andere organisaties bezig met jeugdpastoraal binnen de Katholieke Kerk. De Sint-Michielsbeweging, KCV Jongeren, de Emmanuel-gemeenschap en de MariaKefas-gemeenschap zijn enkele hiervan.

### Nederland

In Nederland is onder andere Jong Katholiek bezig met jongerenpastoraal.
# Jeugdparlement

Een jeugdparlement is een simulatie van een parlement door jongeren. Het kan ook invloed uit op de besluitvorming van een land, regio of gemeente.

## Geschiedenis

De eerste jeugdparlementen werden aan het begin van de twintigste eeuw ingevoerd in communistische en nazistische landen. Daar fungeerden door jongeren bezette besluitvormingsorganen als middel voor propaganda en werving van nieuwe partijleden. Rond 2000 werden jeugdparlementen opnieuw populair.

## Invulling

De verkiezing van de leden van een jeugdparlement wisselt sterk van land tot land. Soms worden ze verkozen door de jeugd, soms door politici of non-gouvernementele organisaties.
Ook de invulling is verschillend. In Zuid-Korea heeft het jeugdparlement het recht om wetten in te dienen bij het nationale parlement. Andere jeugdparlementen hebben een adviserende taak, of krijgen de opdracht om het jeugdbeleid te onderzoeken. Het komt ook voor dat de leden van het jeugdparlement gekoppeld worden aan volwassen politici, of de opdracht krijgen om jeugdactiviteiten te organiseren. Het Europees Jeugdparlement, waarvan Nederland ook een afdeling heeft, stelt zich bijvoorbeeld tot doel om: 'jonge mensen in staat te stellen om actief deel te nemen aan de samenleving om hun eigen leven te verbeteren door het vertegenwoordigen en verdedigen van hun behoeften en die van hun organisaties bij de Europese Unie, de Raad van Europa en de Verenigde Naties.
# Jeugdraad

Jeugdraad kan verwijzen naar:
* Jongerenraad, een raad ten behoeve van jongeren
* Vlaamse Jeugdraad, een Vlaams inspraakorgaan voor jongeren.
* Nationale Jeugdraad, een Nederlandse koepelorganisatie van landelijke jongerenorganisaties
* Jeugdraad Suriname, een Surinaams adviesorgaan van jongeren
* Jeugdadviesraad, een Surinaams orgaan voor jongeren
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jeugdraad en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# John Lundström

John Lundström (6 oktober 1919 - Merksem, 25 juli 1990) was een Vlaams volkszanger en violist.
Hij werd geboren in 't Schipperskwartier, waar zijn vader een zeemanscafé uitbaatte. Zijn achternaam kreeg hij van zijn grootvader, een Zweedse zeeman die zich in Antwerpen had gevestigd.
In de jaren 30 verhuisde het gezin Lundström naar het Kiel. Het zeemansleven zou een vast thema worden in de muziek van John Lundström. Buiten zanger was hij ook nog kinderanimator, docent op de sociale school. Hij was overtuigd socialist en lid van de Antwerpse Snorrenclub, waarvoor hij het Snorrelieke componeerde. Zowel zijn persoon als dit Snorrelieke maken trouwens - naast vele andere prominente Antwerpenaars - een gastoptreden in het Kiekeboe-album De snor van Kiekeboe.
In de late jaren 1930 was John Lundström een van de stuwende krachten achter de opbloei van volksdans en jeugdherbergen, in dat circuit - de Vlaamse tegenhanger van de Duitse Wandervogel-beweging - stond hij bekend als "Vake Viool". Als "Vake Viool" leeft hij ook verder als reus in het Antwerpse stadsdistrict Deurne.

## Discografie

* Waar is den tijd (1972) (Orig. "Waar is de tijd")
* Dad Aentwaerpe van ons (1974) (Orig. "Dat Antwerpe van ons")
* Liekes van ba ons vol. 2 (1976) (Orig. "Liekes van bajons vol. 2", NL: Liedjes van bij ons vol. 2)
* Liekes van Djon (2010) - Dubbel verzamel CD - Bar Mondial Records