OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Joel Puckett

Joel Puckett (Atlanta, 27 juni 1977) is een Amerikaans componist en muziekpedagoog.

## Levensloop

Puckett is afkomstig vanuit een muzikaal gezin; zijn vader is een tubaïst. Hij studeerde onder anderen aan de School of Music van de Shenandoah Universiteit, de Universiteit van Michigan in Ann Arbor bij Michael Daugherty, William Bolcom, Bright Sheng, Will Averitt en Thomas Albert. Aan dit instituut voltooide hij ook zijn studies en promoveerde tot Doctor of Musical Arts. Hij was docent aan de Towson Universiteit in de buurt van Baltimore en aan de Shenandoah Universiteit in Winchester. Tegenwoordig is hij docent in muziektheorie en compositie aan het Peabody Institute of the Johns Hopkins University in Baltimore.
Als componist schreef hij werken voor orkest, voor harmonieorkest, vocale muziek en kamermuziek. Hij won de Student Composer Award van de Broadcast Music Incorporated en een competitie van de American Bandmasters Association (A.B.A.)/University of Florida.

## Composities
### Werken voor orkest

* 2002 A Cry Unheard, voor tenor en orkest
* 2006 This Mourning, voor tenor solo, gemengd koor en orkest
* 2011-2012 Concerto Duo, voor dwarsfluit, klarinet en orkest
** Great American Scream Machine (The Tallest Wooden Roller Coaster in the World) - for Roya
** Mama Dee's Song for Joel - for my little A
** for Audrey

### Werken voor harmonieorkest

* 2004 Ping, Pang, Pong
* 2006 Blink
* 2008 It Perched for Vespers Nine
* 2008 Southern Comforts, voor viool en harmonieorkest
* 2009-2010 The Shadow of Sirius, concert voor dwarsfluit en harmonieorkest
** The Nomad Flute
** Eye of Shadow
** Into the Clouds
* 2011 Avelynn’s Lullaby
* 2012 Asimov's Aviary
* 2013 Short Stories, voor strijkkwartet en harmonieorkest

### Vocale muziek
#### Werken voor koor

* 1998 The Last Invocation, voor gemengd kamerkoor
* 1999 Regina Coeli, voor gemengd kamerkoor

#### Liederen

* 2001 Last Call Serenades, voor sopraan, dwarsfluit, klarinet, cello, piano en slagwerk
* 2003 Untied States, voor sopraan en piano

### Kamermuziek

* 1998 Short Story, voor strijkkwartet
* 2003 Colloquial Threads, voor viool en piano
* 2004 Gunslingers, voor altsaxofoon en slagwerkensemble
* 2008 Colloquial Stanzas, voor viool, klarinet, cello en piano
* 2009 Infinite Morning, voor eufonium en piano

### Werken voor slagwerk

* 2004 Wapner, voor slagwerktrio
# Joey Alders

Joey Alders (Anna Paulowna, 6 augustus 1999) is een Nederlandse autocoureur. Alders is de Aziatisch Formule Renault kampioen van 2019 en de Aziatisch Formule 3 kampioen van 2020. Hij won beide kampioenschappen tijdens zijn debuut in deze raceklassen. In 2020 rijdt hij in de Formule Renault Eurocup, bij het Nederlandse raceteam MP Motorsport.

## Carrière
### Karting

In 2009 begon Alders met karten in Nederland. Tijdens het NK Karten 2-takt in 2012 werd hij Nederlands Kampioen in de DD2-klasse.

### ADAC Formule 4-Kampioenschap

In 2018 maakte Alders zijn autosport debuut in het ADAC F4-Kampioenschap met Van Amersfoort Racing. Zijn beste finish was tijdens de tweede race op de Hockenheimring, waar hij als 5e eindigde. Zijn eerste seizoen in de autosport eindigde hij als 11e met 44 punten.

#### Overzicht ADAC Formule 4-Kampioenschap resultaten

| Jaar | Team | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | Pos. | Punten |
| 2018 | Van Amersfoort Racing | OSC Ret | OSC 11 | OSC 6 | HOC1 Ret | HOC1 5 | HOC1 11 | LAU Ret | LAU 8 | LAU 14 | RBR 11 | RBR Ret | RBR 10 | HOC2 9 | HOC2 6 | NÜR Ret | NÜR 10 | NÜR Ret | HOC3 10 | HOC3 9 | HOC3 15 | 11e | 44 |

### Aziatisch Formule Renault Kampioenschap

Alders testte voor het seizoen bij BlackArts Racing en besloot in 2019 om het Aziatisch Formule Renault Kampioenschap te gaan rijden. Hij eindigde tien keer op het podium, waarvan acht overwinningen. Alders won het kampioenschap met 314 punten, 49 punten voorsprong op de nummer 2 in het kampioenschap.

#### Overzicht Aziatisch Formule Renault Kampioenschap resultaten

| Jaar | Team | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | Pos. | Punten |
| 2019 | BlackArts Racing Team | ZIC 8 | ZIC 4 | ZIC 1 | ZIC 2 | SEP 1 | SEP 1 | SEP 2 | SEP 1 | SEP 1 | SEP 1 | ZIC 1 | ZIC 1 | 1e | 314 |

### Aziatisch Formule 3-Kampioenschap

Na zijn succes in het Aziatisch Formule Renault Kampioenschap wilde BlackArts Racing graag Joey Alders aan de start krijgen in het Aziatisch Formule 3-Kampioenschap. Op 13 december 2019 begon het seizoen op Sepang International Circuit waar Alders direct twee van de drie races won. Alders zou dat seizoen nog drie races winnen en in totaal 11 podiumplaatsen pakken. Tijdens het laatste race weekend konden drie rijders de titel nog winnen: Jack Doohan, Nikita Mazepin en Joey Alders. In de eerste race van het laatste weekend in Thailand leidde Doohan de race voor Alders totdat een lekke band Doohan zijn kansen liet verdwijnen. Doohan eindigde deze race op een 8e plek waar Joey Alders de overwinning pakte. Alders won het kampioenschap met 266 punten.

#### Overzicht Aziatisch Formule 3-Kampioenschap resultaten

| Jaar | Team | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | Pos. | Punten |
| 2019-20 | BlackArts Racing Team | SEP1 1 | SEP1 1 | SEP1 3 | DUB 2 | DUB 1 | DUB 3 | ABU 5 | ABU 1 | ABU 6 | SEP2 2 | SEP2 8 | SEP2 2 | CHA 1 | CHA 3 | CHA 7 | 1e | 266 |
# Josse de Grieck

Judocus (Josse) de Grieck (Brussel, 20 maart 1648 – aldaar, na 1704) was een drukker, boekverkoper en auteur uit de Spaanse Nederlanden.

## Leven

Hij was het jongste van twaalf kinderen van Lambert de Grieck en Anna van No, die vermoedelijk afkomstig waren uit Brugge. Net als zijn oudere broers Claude en Joan de Grieck begaf Josse zich in de literaire wereld van Brussel. In 1675 werd hij beschreven als een kleine winkelier die ook boeken verkocht. In 1689 is hij vermeld als drukker bij de Steenpoort.
De letterkundige productie van Josse de Grieck valt niet eenvoudig te onderscheiden van deze van zijn twintig jaar oudere broer Joan. Ze publiceerden een reeks niet te categoriseren bundels die humor en zedenlessen vermengden.
In zijn autobiografie Den pelgrim van dese wereldt (1690), waarvan De Griecks auteurschap op vastere grond berust, vertelde hij over zijn reis naar de Noordelijke Nederlanden en uitte hij zijn verwondering hoe verschillend de Tachtigjarige Oorlog daar werd begrepen. Voor de Habsburggetrouwe en katholieke De Grieck waren het de ketters die ons aen-ghenaem en vruchtbaer Nederlandt naar de knoppen hadden geholpen.

## Publicaties

Bij deze publicaties was Josse de Grieck mogelijk als auteur betrokken:
* De Droeve, ende Blyde Wereldt, 1671 (compilatie van een hondertal kluchten)
* Den wysen gheck, uyt-deylende, soo oude, als nieuwe geestigheden, 1672
* Den Spieghel der Historiën, 1673
* De sotte wereldt ofte Den waeren af-druck der wereldtsche sottigheden, 1682
* Den pelgrim van dese wereldt. Verhaelende, tot een ieders onderrichtinghe ende eerlyck vermaeck, het ghedenckweerdighste dat hy in syn Levens-pilgrimagie ghesien, ghehoort, ende ghelesen heeft, 1690

## Literatuur

* Albertine Van Loven, Joan de Grieck. Onderzoek naar het vaderschap van zijn werken, in: Verslag Koninklijke Vlaamsche Academie, 1928, p. 538-563

## Voetnoten

* ↑ Johan Verberckmoes, Laughter, Jestbooks and Society in the Spanish Netherlands, 1999, p. 147. Gearchiveerd op 29 augustus 2023.
# Josse van Clichtove

Josse of Jocodius van Clichtove (Nieuwpoort, 1472 - Chartres, 22 september 1543) was een Zuid-Nederlands theoloog.

## Levensloop

Hij studeerde in Leuven en Parijs en werd professor aan de Sorbonne. Hij werkte voor Louis Guillard, bisschop van Doornik en bisschop van Chartres en maakte ook deel uit van het Cenakel van Meaux rond bisschop Guillaume Briçonnet.
Hij becommentarieerde verschillende werken van Aristoteles, maar is het meest bekend om - hoewel aanvankelijk voorstander van de hervorming te zijn geweest, als antagonist van Maarten Luther - een aantal geschriften tegen hem te hebben gepleegd, onder andere Propugnaculum ecclesiae adversus Lutheranos (Parijs, 1516), Antilutherus (Parijs, 1524) en Compendium veritatum ad fidem pertinentium contra erroneas Lutheranorum assertiones ex dictis et actis in concilio provinciali Senonensi apud Parisios celebrato (Parijs, 1529).

## Publicaties

Onder zijn overige werken zijn te vermelden:
* De vera nobilitate opusculum (Parijs, 1512)
* Elucidatorium ecclesiasticum (Parijs, 1516)
* De vita et moribus sacerdotum (Parijs, 1519)
* De Sacramento Eucharistiae contra AEcolampadium (Parijs, 1526)
* Sermones (Parijs, 1534)
* Convulsio calumniarum Ulrichi Veleni quibus S. Petrum nunquam Romae fuisse cavillatur (Parijs, 1535).

## Literatuur

* 'Clichtove, Josse Van', in: The Oxford Encyclopedia of the Reformation.
* 'Clichtove, Josse van', in: Encyclopædia Britannica, Cambridge University Press.
* C. Dubray, 'Clictove, Josse van', in: Catholic Encyclopedia, 1908.
* Clerval, De Judoci Clichtovei (...) vita et operibus, Parijs, 1895.
* Van Der Haeghen, 'Bibliographie des oeuvres de Josse Clichtove', in: Bibliotheca Belgica, Gent, 1888.
* Jean-Pierre Massaut, Josse Clichtove, l'humanisme et la réforme du clergé, Parijs, Les Belles Lettres, 1968.
* Bibsys: 1029176
* Biblioteca Nacional de España: XX1766854
* Bibliothèque nationale de France: cb12234610b (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058512865206706
* Gemeinsame Normdatei: 121144569
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2120 2400
* Library of Congress Control Number: n82136812
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: ola2008419273
* Nationale bibliotheek van Australië: 35257584
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007273161605171
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000106329
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 096199717
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A000036998
* LIBRIS: 290754
* SNAC: w6hf2801
* Système universitaire de documentation: 031053815
* Trove: 885289
* Virtual International Authority File: 9902445
* WorldCat (via VIAF): 9902445
# Johannes Schiotling

Johannes Schiotling (1730 - 1799) was een Amsterdamse zilversmid. Schiotling was in het Amsterdam van het eind van de 18e eeuw een vooraanstaand ambachtsman. Belangrijk werk van hem bevindt zich in de verzamelingen van het Rijksmuseum en het Amsterdams Historisch Museum. In 1977 werd in het Rijksmuseum Amsterdam een tentoonstelling gewijd aan Johannes Schiotling en zijn kring. Schiotlings werk, gemaakt in de toen modieuze classicistische stijl is op de antiekmarkt zeer gezocht.
Bekend is het reusachtige zilveren servies dat Johannes Schiotling in 1774 voor de bankier John Hope vervaardigde. Het servies is na de dood van de eigenaar in 1784 niet bij elkaar gebleven. Af en toe worden op veilingen of in de antiekhandel onderdelen van het servies te koop aangeboden.
In de werkplaats van Schiotling heeft zijn meesterknecht Christoffel Mittscherlich (1740 - 1793) een belangrijke rol gespeeld. Christoffel heeft van 1766 tot zijn dood voor Schiotling gewerkt.
In het Amsterdams Museum bevindt zich een portret van Johannes Schiotling en zijn echtgenote Margaretha Sophia Janssen (1740-1801) dat door Christoffel Mittscherlich gemaakt werd ter gelegenheid van het zilveren huwelijksfeest van het echtpaar Schiotling-Jansen op 9 oktober 1788.

## Literatuur

* Jan Verbeek, Johannes Schiotling en K. A. Citroen, Johannes Schiotling: een Amsterdamse Zilversmid (1730-1799) en zijn kring Rijksmuseum, 1977
* Jan Rudolph de Lorm, Een documentaire schenking uit de nalatenschap van de zilversmid Christoffel Mittscherlich (1740 - 1793) in het Bulletin van het Rijksmuseum Jaarg. 40, Nr. 3, 1992.
* Biografisch Portaal: 60580883
* Gemeinsame Normdatei: 1064699103
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9303 6880
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071186751
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 253851
* Union List of Artist Names: 500034736
* Virtual International Authority File: 287217635
* WorldCat (via VIAF): 287217635
# Johannes Schmidt (bioloog)

Johannes Schmidt (2 januari 1877 - 21 februari 1933) was een Deens bioloog. Hij ontdekte in 1920 dat palingachtigen naar de Sargassozee trekken om zich voort te planten. Voor die ontdekking wisten mensen in Noord-Amerika en Europa niet waarom ze geen baby-palingachtigen aantroffen in de visserij.

## Loopbaan

Schmidt studeerde natuurlijke historie aan de Universiteit van Kopenhagen. In 1898 haalde hij zijn Master of Science.
Schmidt werkte tussen 1902 en 1909 parttime voor het Botanical Institute van de Universiteit van Kopenhagen en parttime voor de Danish Commission for Investigation of the Sea. In 1909 werd hij hoofd fysiologie van het Carlsberg Laboratory, waar hij bleef tot aan zijn dood. Schmidt deed onderzoek op de gebieden van fycologie, cyanobacterieën (zie stikstoffixatie) vormende blauwalgen in diatomeeën, plantfysiologie en -genetica, oceanografie en ichtyologie.
Tussen 1928 en 1930 leidde Schmidt de Dana-expeditie. Het ontdekken van de broedplaats van palingachtigen was een van de resultaten van die onderneming.

## Erkenningen

* Fellow van de Koninklijke Deense Akademie van Wetenschappen
* Eredoctoraat van de Universiteit van Liverpool (1923)
* Weldon Memorial Prize van de Universiteit van Oxford (1923)
* Ere-Fellow van de Royal Society of Edinburgh (1927)
* Darwin Medal (1930)
* Alexander Agassiz Medal (1930)
* De Galatheamedaille (1930)
* Geoffroy Saint-Hilaire Medal (1931)
* Bibsys: 90821583
* Bibliothèque nationale de France: cb170398484 (data)
* Author citation (botany): E.J.Schmidt
* Gemeinsame Normdatei: 14154760X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8240 7947
* Library of Congress Control Number: n82258337
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007344635705171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 135691850
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: RMSV029462
* Système universitaire de documentation: 128556048
* Virtual International Authority File: 57980738
* WorldCat (via VIAF): 57980738
* ↑ https://docs.google.com/spreadsheets/d/1dsunM9ukGLgaW3HdG9cvJ_QKd7pWjGI0qi_fCb1ROD4/pubhtml?gid=216486814&single=true.
# Jozef Meganck

Jozef Meganck ook wel Joseph Méganck (Aalst, 9 juli 1807 - aldaar 1891) was een Belgisch kunstschilder en etser.

## Biografie

Jozef Meganck werd geboren op 9 juli 1807 in Aalst. Zijn ouders waren Pierre François Meganck een slager in Aalst en Jacqueline Smet, beide afkomstig uit Aalst.
In 1826 behaalde hij aan de stedelijke academie (van Aalst) de erepalm. Hij bekwaamde zich in het vak schilderen vooral in Brussel en Parijs.
Op 4 oktober 1890 keert hij naar Aalst terug in het gezelschap van naaister Hélène Rossel, zij was zo'n 50 jaar jonger dan Meganck. Meganck woonde nog een jaar in de Pontstraat voordat hij stierf.

### Werkzaam in

* Parijs, 1833 - 1835
* Florence, 1835-07 - 1835-09
* Brussel, 1839 - 1846
* Italië, 1846
* Italië, 1852
* Brussel, 1887 (wordt nog vermeld als schilder ondanks het feit dat hij niets meer produceerde vanaf 1875)

## Eerbetoon

* In Aalst is de Jozef Meganckstraat naar hem vernoemd.Het straatnaambord aan de andere kant van de straat.

## Werken

* Een van zijn werken zijn vindbaar in de Sint-Martinuskerk van Aalst.
* Simon van Cyrene helpt Jezus het kruis te dragen

## Galerij

* Schilderij van het Begijnhof, Aalst.
* Detail begijnhofschilderij Aalst.
* 1 2 3 4 5 6 Ontdek schilder Joseph Meganck. rkd.nl. Gearchiveerd op 14 januari 2021. Geraadpleegd op 29 maart 2021.
* ↑ Jozef Meganckstraat - rijwoningen - Aalst - 1980. madeinaalst.be. Geraadpleegd op 29 maart 2021.
* ↑ Collections Online | British Museum. www.britishmuseum.org. Geraadpleegd op 29 maart 2021.
* ↑ KBR - Belgicapress. www.belgicapress.be. Geraadpleegd op 29 maart 2021.
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 54861
* Union List of Artist Names: 500163097
* Virtual International Authority File: 96664657
* WorldCat (via VIAF): 96664657
# Josia flexuosa

Josia flexuosa is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Hering.
# Joshua Bohui

Joshua Raymond Bohui (Londen, 3 maart 1999) is een Engels voetballer van Ivoriaanse afkomst die doorgaans als aanvaller speelt.

## Carrière

Joshua Bohui werd op zijn elfde gescout door Brentford FC en speelde hier in de jeugd tot Manchester United zich in augustus 2016 meldde voor de toen 17-jarige buitenspeler. Een doorbraak in het eerste elftal bleef uit. In de zomer van 2019 weigerde Bohui zijn aflopende contract bij United te verlengen, en tekende hij bij NAC Breda. Voor het seizoen begon raakte hij geblesseerd aan zijn knie en miste daardoor het begin van het seizoen. Hij debuteerde voor NAC op 22 november 2019, in de met 2-1 verloren thuiswedstrijd tegen Jong Ajax. Hij kwam in de 70$^e$ minuut in het veld voor Luka Ilić. Op 5 oktober 2020 werd zijn contract bij NAC Breda ontbonden. Hij vervolgde zijn loopbaan bij Colchester United in de Football League Two. Hierna speelde hij voor de amateurclubs Waltham Abbey FC, Hayes & Yeading United FC, Leatherhead FC, Chesham United FC, het tweede elftal van Dorking Wanderers FC, Cheshunt FC en Sevenoaks Town FC.

### Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2019/20 | NAC Breda | Nederland | Eerste divisie | 4 | 0 | 0 | 0 | 4 | 0 |
| 2020/21 | NAC Breda | Nederland | Eerste divisie | 4 | 1 | 0 | 0 | 4 | 1 |
| 2020/21 | Colchester United FC | Engeland | League Two | 13 | 1 | 2 | 0 | 15 | 1 |
| 2021/22 | Waltham Abbey FC | Engeland | Southern Football League | 0 | 0 | 1 | 0 | 1 | 0 |
| 2021/22 | Hayes & Yeading United FC | Engeland | Southern Football League | 2 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 |
| 2021/22 | Leatherhead FC | Engeland | Isthmian League | 4 | 1 | 0 | 0 | 4 | 1 |
| 2021/22 | Chesham United FC | Engeland | Southern League | 1 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |
| 2022/23 | Dorking Wanderers FC B | Engeland | Southern C. League | 9 | 5 | 0 | 0 | 9 | 5 |
| 2022/23 | Cheshunt FC | Engeland | National League S. | 1 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |
| 2022/23 | Sevenoaks Town FC | Engeland | Isthmian League | 4 | 1 | 0 | 0 | 4 | 1 |
| Carrièretotaal | Carrièretotaal | Carrièretotaal | Carrièretotaal | 42 | 9 | 3 | 0 | 45 | 9 |
| Bijgewerkt op 13 maart 2023 ||||||||||
# José Maria da Silva Paranhos Júnior

José Maria da Silva Paranhos Júnior, barão (baron) do Rio Branco (Rio de Janeiro, 20 april 1845 - aldaar, 10 februari 1912) was een Braziliaans diplomaat en politicus.

## Achtergrond, opleiding en vroege carrière

José Maria da Silva Paranhos Jr. was de zoon van José Maria da Silva Paranhos, visconde do Rio Branco, een Braziliaans aristocraat en senator.
Silva Paranhos Jr. studeerde geschiedenis en letterkunde en werkte als journalist voor diverse leidinggevende kranten. Van 1868 tot 1869 was hij plaatsvervangend hoogleraar aan het Colégio Pedro II. In 1871 werd hij redacteur van A Nação en in 1891 van het Jornal do Brasil.
Silva Paranhos Jr. werd later lid van het Huis van Afgevaardigden (Câmara dos Deputados), waar zich vooral bezighield met diplomatieke zaken. In 1876 werd hij consul-generaal van het Keizerrijk Brazilië in Liverpool. In 1900 werd hij gevolmachtigd minister in Duitsland.

## Minister van Buitenlandse Zaken

Ondanks zijn monarchistische overtuiging - hij was enige jaren voor de val van de monarchie door keizer Peter II van Brazilië in de adelstand verheven met de titel Barão do Río Branco - aanvaardde hij in 1902 het ministerschap van Buitenlandse Zaken (Ministério das Relações Exteriores). Hij bleef tot zijn dood minister van Buitenlandse Zaken en diende onder vier presidenten: Rodrigues Alves, Afonso Pena, Nilo Peçanha en Hermes Rodrigues da Fonseca.
Als diplomaat, en later als minister van Buitenlandse Zaken, boekte Silva Paranhos Jr. opmerkelijke successen bij het vastleggen van de Braziliaanse grenzen, waarover reeds jaren onenigheid bestond met buurlanden Argentinië en Frans-Guyana. Ook bemiddelde hij in conflicten tussen de Verenigde Staten van Amerika en vele Europese staten.

## Verdrag van Petrópolis

In 1903 tekende Silva Paranhos Jr. het Verdrag van Petrópolis met Bolivia. Dit verdrag maakte een einde aan een slepend conflict over Acre, een gebied dat aanvankelijk bij Bolivia hoorde, maar vanaf 1899 probeerde Brazilië Acre los te weken van Bolivia en het te annexeren.
In 1909 werd Silva Paranhos Jr. - wiens invloed verder reikte dan de buitenlandse politiek aangemoedigd om zich kandidaat te stellen voor het presidentschap, maar zag hier uiteindelijk van af.
Silva Paranhos Jr. was van 1907 tot 1912 voorzitter van het Instituto Histórico e Geográfico Brasileiro ("Historisch en Geografisch Instituut van Brazilië"). Vanwege zijn literaire verdiensten (naast zijn journalistieke werkzaamheden schreef hij twee boeken) verkreeg hij de 34$^{ste}$ zetel van de Academia Brasileira de Letras ("Braziliaanse Academie van de Letteren").

## Trivia

* Silva Paranhos Jr. was net als zijn vader een vrijmetselaar. Hij was echter ook een conservatieve rooms-katholiek.
* Silva Paranhos Jr. liet voor veel geld het ministerie van Buitenlandse Zaken omtoveren tot een chic paleis. Volgens sommigen was dit pure geldverspilling.
# Joël Magnin

Joël Magnin (Neuchâtel, 31 mei 1971) is een Zwitsers voormalig voetballer en voetbalcoach, hij speelde als middenvelder.

## Carrière

Magnin speelde van 1992 tot in 1999 bij Grasshopper, in 1996 werd hij kort uitgeleend aan FC Lugano. Hij won met Grasshopper drie keer het landskampioenschap in 1995, 1996 en in 1998; de beker won hij in 1994.
In 1999 vertrekt hij naar FC Lugano waar blijft spelen tot in 2002, waarna hij een contract tekent bij BSC Young Boys. In 2007 hangt hij zijn voetbalschoenen aan de haak.
In 2001 maakt hij zijn debuut voor Zwitserland maar het zou bij deze ene interland blijven.
Sinds 2008 was hij jeugdcoach en kort assistent bij BSC Young Boys, maar in 2019 werd hij hoofdtrainer van Neuchâtel Xamax.

## Erelijst

* Grasshopper
** Landskampioen: 1995, 1996, 1998
** Zwitserse voetbalbeker: 1994
* https://www.worldfootball.net/player_summary/joel-magnin/