OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Skrimir

Skrimir of Skrýmir (grootspreker) is een Jötun uit de Noorse mythologie.
Tijdens de reis naar Útgard in de Gylfaginning komen Thor, Loki, Thialfi en Röskwa deze Jötun tegen in een groot woud. Ze reizen gezamenlijk verder, maar Skrimir pest Thor en sluit de zak met voedsel op een zodanige manier dat Thor deze niet kan openen. Kwaad slaat Thor de slapende Skrimir met Mjöllnir op het hoofd. Die wordt wakker en vraagt of er soms een blad op zijn hoofd is gevallen.
Skrimir slaapt weer in en Thor slaat middernacht nogmaals met Mjöllnir, dit maal zo hard dat de hamerslag een diepe indruk maakt. Skrimir wordt weer wakker en vraagt of er een eikel op zijn hoofd is gevallen. Als Thor vlak voor zonsopkomst een derde maal toeslaat met Mjöllnir, dringt de hamer diep in. Skrimir wordt wakker en vraagt of er vogels in de boom boven hem zaten, want het leek alsof er afval op zijn hoofd is gevallen. Skrimir verlaat de groep daarna.
Na de verloren weddenschappen met Útgarða-Loki maakt deze bekend dat hij Skrimir was. Thor kon de zak met voedsel niet openen, omdat Skrimir deze met ijzeren banden had dichtgemaakt. Hij heeft bergen, die onzichtbaar waren voor Thor, gebruikt om de slagen van Mjöllnir te stoppen en er zijn grote dalen ontstaan door de slagen. Hij onthult dat zelfs de eerste en minst harde slag zijn dood zou zijn geweest. Dan verbergt hij zichzelf en zijn kasteel door bedrog en misleiding voor de wraak van Thor.
* Ik ben de reus Skrimir, In the Days of Giants: A Book of Norse Tales, E. Boyd Smith, 1902
* Ze reizen verder, Skrimir loopt voorop, Norse Stories Retold from the Eddas, George Wright, 1908
* De slapende Skrimir wordt door Thor aangevallen, Nordisch-germanische Götter und Helden, Friedrich Wilhelm Heine, 1882
* De reus Skrimir en Thor uit The Heroes of Asgard: Tales from Scandinavian Mythology, Louis Huard, 1900
* Útgarða-Loki legt aan Thor uit dat hij in illusies geloofde en laat de drie kloven zien die met de hamer zijn veroorzaakt in de bergen, John Charles Dollman, 1909
# Skripkin (Koersk)

Skripkin (Russisch: Скрипкин) is een plaats (posjolok) in de Russische oblast Koersk, district Oktjabrski, selsovjet Plotavski.

## Geografie

Skripkin ligt op het Centraal-Russisch Plateau, in het stroomgebied van Vorobzja (de linker zijrivier van de Sejm), 27 km ten zuidwesten van Koersk, 14 km ten zuidwesten van Prjamitsyno, 1 km van de selsovjetcenter – Plotava.

### Klimaat

Net als in de rest van het district, is het lokale klimaat vochtig continentaal, met significante regenval gedurende het hele jaar (Dfb volgens de klimaatclassificatie van Köppen).

## Inwonersontwikkeling

| Jaar | Aantal inwoners |
| 2002 | 133 |
| 2010 | 92 |
Opmerking: Volkstelling

## Economie en infrastructuur

Er zijn 59 huizen in de plaats.

### Verkeer

Skripkin ligt 12 km van de federale autoweg M-2 of Krim.
1. Malaja Dolzjenkova · 2. Malaja Dolzjenkova · Adojeva · Aleksejevka · Aljabjeva · Anachina · Andrianovka · Artjoechovka · Avdejeva · Balytsjevo · Bolsjoje Dolzjenkovo · Bolsjoje Gostevo · Bolsjoje Oemrichino · Bykanovo · Djakonovo · Djoemina · Dmitrijevka · Dontsy · Filippova · Gorboelino · Gremjatsjka · Iljitsja · Jakovlevka · Jaksjina · Joerjevka · Kalinovka · Katyrina · Kolosovka · Korabljova · Kosinova · Koerjanov · Lebedin · Lipina · Ljoettsjina · Lobazovka · Lozovskoje · Malaja Gosteva · Malaja Oemrichina · Maljoetina · Maslova · Michajlovka · Mitrofanova · Nikolskoje · Nizjnjaja Gorboelina · Nizjnjaja Malychina · Nizjnjaja Mazneva · Nizjnjaja Plaksina · Nizjnjaja Vorobzja · Ochotsjevka · Ozerki · Perkova · Pervomajski · Plotava · Pokrovski · Pokrovskoje · Polovneva · Pozdnjakova · Provotorova · Prjamitsyno · Pyzjova · Repina · Reoetova · Rojkovo · Rozjkova · Sjatov · Sjoeklinka · Sejmski · Semenichina · Skripkin · Soboleva · Sokolovka · Sorokina · Sovetskaja Derevnja · Starkovo · Stojanova · Stresjnevka · Stresjnevski · Soechodolovka · Sviridova · Tsjerkassy · Tsjermosjnoj · Tsjernitsyno · Vanina · Verchnije Postojalyje Dvory · Verchnjaja Gorboelina · Verchnjaja Malychina · Verchnjaja Mazneva · Voloboejevo · Zakoebanovka · Zaretsje · Zjoeravlinka · Zjoeravlino · Zjoeravlinski
* ↑ (ru) Удобный сервис отслеживания посылок!. ГдеПосылка.ру. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
* ↑ (ru) Postcodes voor Rusland. Oblast Koersk, district Oktjabrski. ruspostindex.ru. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
* ↑ (ru) Postcodes voor district Oktjabrski, oblast Koersk. ruspost.indexe.info. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
* ↑ (ru) Октябрьский район. соцпортал46.рф. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
* ↑ (ru) Справочник кодов общероссийских классификаторов. classinform.ru. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
* 1 2 (ru) Отчет об объекте недвижимости: поселение Скрипкин. publichnaya-kadastrovaya-karta.com. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
* ↑ (ru) Климат Курской области. trasa.ru. Geraadpleegd op 6 maart 2022.
# Sint-Stefanuskerk (Hingene)

De Sint-Stefanuskerk is de parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeente Bornem behorende plaats Hingene, gelegen aan de Wolfgang d'Urselstraat 1.

## Geschiedenis

In 1225 werd het patronaatsrecht van Hingene, als hulpkerk van Bornem, bevestigd. Het is denkbaar dat de kerk een kapel verving die in de 10e eeuw was opgericht in Nattenhaasdonk, waarvan de kapel meerdere malen getroffen werd door overstromingen.
De oude kerk werd verschillende malen verbouwd, een tekening van 1687 toonde een kerk in barokstijl. In 1898 werd een groot deel van de kerk gesloopt. De toren, het koor en een deel van het transept bleven behouden. Jos Caluwaers ontwierp de nieuwe kerk, waarin genoemde delen van de oude kerk waren opgenomen. Het nieuwe gedeelte is in neogotische stijl.

## Gebouw

Het betreft een naar het zuiden georiënteerde kruisbasiliek, met links van de zuidgevel een traptoren aangebouwd. In de zuidoostelijke oksel bevindt zich de romaanse zandstenen toren die uit de 12e eeuw stamt, op de bovenste geleding na, welke in gotische stijl is. Ook het oude koor is in 15e-eeuwse, gotische stijl. Een deel van het transept is in barokstijl van 1687.

## Interieur

In de kerk bevindt zich een monument bij de ingang naar de grafkelder van de familie D'Ursel van begin 20e eeuw. De stoffelijke resten van de familie werden hier toen vanuit Hoboken naar overgebracht.
De kerk bezit enkele oude schilderijen zoals Golgotha (1608) van de Vlaamse School. Ook is er een 17e-eeuwse Steniging van Sint-Stefanus. Er is een 13e-eeuws eikenhouten Mariabeeld dat in de kasteelgracht werd gevonden en in 1878 werd hersteld. Van gepolychromeerd hout is een Sint-Jobsbeeld uit de 2e helft van de 17e eeuw. Van omstreeks 1700 is een beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Smarten en een van Sint-Sebastiaan. Ook is er een 18e-eeuws corpus dat echter aan een vernieuwd kruis hangt.
Het kerkmeubilair is grotendeels 19e-eeuws.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Sint-Stefanuskerk (Hitdorf)

De Sint-Stefanuskerk (Duits: Kirche St. Stephanus) is een rooms-katholiek kerkgebouw in Hitdorf, een stadsdeel van Leverkusen.

## Geschiedenis

Veertig jaar nadat het dorp Hitdorf een zelfstandige parochie werd, brak men de kleine kapel uit 1791-1792 af om een nieuwe, grotere kerk te bouwen. In een verbazingwekkend korte tijd van slechts drie jaar werd de neoromaanse Sint-Stefanuskerk gebouwd. In eerste instantie werd de drieschepige kerk met één toren gebouwd, de tweede toren werd later toegevoegd. Op 13 juli 1887 volgde de wijding door bisschop Kopp uit Fulda.
In de Tweede Wereldoorlog werd de kerk al in de nacht van 16 augustus 1942 geraakt door een vliegerbom. Het dak en een groot deel van de kerkvensters werden tijdens dit bombardement beschadigd. De ergste verwoestingen werden echter kort voor het einde van de oorlog aangericht. De Amerikanen waren in maart tot aan de linker Rijnoever in Langel opgerukt, waar zij een bruggenhoofd wilden bouwen over de Rijn. Aan de andere oever van de Rijn had de Wehrmacht de Stefanuskerk als een strategische post in gebruik genomen. De sacristie had men ingericht als een commandocentrum en de zuidelijke toren diende als zendmast. Hierdoor kwam de Stefanuskerk zwaar onder vuur te liggen. Het was echter een Duitse beschieting dat uiteindelijk de kerkmuur doorsloeg en het tabernakel en hoogaltaar verwoestte.
Na de oorlog werd er met hulp van veel vrijwilligers gewerkt aan de wederopbouw van de kerk. De beide torens en het dak hadden ernstig onder het oorlogsgeweld te lijden gehad. Tijdens de oorlog had de kerk drie van de vier klokken moeten afstaan ten behoeve van de oorlogsindustrie. De kleine Agathaklok overleefde de oorlog, maar bleek later niet goed bij het nieuwe gelui te passen en werd in 1955 alsnog door de Petrusklok vervangen.

## Orgel

In de jaren 1970 werd het in de oorlog verwoeste orgel weer gerenoveerd. Het huidige Holdich-orgel dateert uit 1872 en is dus ouder dan de kerk zelf. Dit Engelse orgel bevond zich tot 1993 in de Sint-Pauluskerk van Chiswick (Londen) en verving in het begin van het nieuwe millennium het oude oorspronkelijke orgel.

## Klokken

In de torens hangen vier klokken. De twee grotere klokken hangen in de rechter en de beide kleinere klokken in de linker toren.
| Nr. | Naam van de klok | Gietjaar | Gieter | Doorsnee (mm) | Gewicht (kg) | Nominaal (16tel) |
| 1 | Petrus | 1955 | Bochumer Verein | 1600 | 1525 | cis$^1$ ±0 |
| 2 | Stephanus | 1952 | Bochumer Verein | 1425 | 1135 | dis$^1$ ±0 |
| 3 | Josef | 1952 | Bochumer Verein | 1180 | 654 | fis$^1$ ±0 |
| 4 | Maria | 1952 | Bochumer Verein | 1045 | 450 | gis$^1$ ±0 |

## Externe link

* (de) Website Seelsorgebereich Rheindorf/Hitdorf
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel St. Stephanus (Hitdorf) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ https://web.archive.org/web/20140104204216/http://www.rheinkirchen-lev.de/index.php/St._Stephanus.htm
# Sinop (microregio)

Sinop is een van de 22 microregio's van de Braziliaanse deelstaat Mato Grosso. Zij ligt in de mesoregio Norte Mato-Grossense en grenst aan de mesoregio Nordeste Mato-Grossense in het oosten en de microregio's Paranatinga in het zuidoosten, Alto Teles Pires in het zuiden en westen, Arinos in het noordwesten en Colíder in het noorden. De microregio heeft een oppervlakte van ca. 49.376 km². Midden 2004 werd het inwoneraantal geschat op 162.219.
Negen gemeenten behoren tot deze microregio:
* Cláudia
* Feliz Natal
* Itaúba
* Marcelândia
* Nova Santa Helena
* Santa Carmem
* Sinop
* União do Sul
* Vera
Mesoregio's: Centro-Sul Mato-Grossense · Nordeste Mato-Grossense · Norte Mato-Grossense · Sudeste Mato-Grossense · Sudoeste Mato-Grossense Microregio's: Alta Floresta · Alto Araguaia · Alto Guaporé · Alto Pantanal · Alto Paraguai · Alto Teles Pires · Arinos · Aripuanã · Canarana · Colíder · Cuiabá · Jauru · Médio Araguaia · Norte Araguaia · Paranatinga · Parecis · Primavera do Leste · Rondonópolis · Rosário Oeste · Sinop · Tangará da Serra · Tesouro
# Skjønhaug

Skjønhaug is een plaats in de Noorse gemeente Trøgstad, fylke Østfold. Skjønhaug telt 1834 inwoners (2007) en heeft een oppervlakte van 1,79 km². Het is de hoofdplaats van de gemeente.

## Kerk

In Skjønhaug staat Trøgstad kirke, een stenen kerk uit de 13e eeuw. De klokkentoren dateert uit de 17e eeuw. Oorspronkelijk was de kerk gewijd aan Sint Olav.
* ↑ Statistics Norway. Urban settlements. Population and area, by municipality. 1 January 2007 (toelichting)
# Orectogyrus vestitus

Orectogyrus vestitus is een keversoort uit de familie van schrijvertjes (Gyrinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Régimbart.
# Orectolobicestus chiloscylli

Orectolobicestus chiloscylli is een lintworm (Platyhelminthes; Cestoda). De worm is tweeslachtig. De soort leeft als parasiet in andere dieren.
Het geslacht Orectolobicestus, waarin de lintworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Phyllobothriidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Subhapradha.
# Orectolobicestus kelleyae

Orectolobicestus kelleyae is een lintworm (Platyhelminthes; Cestoda). De worm is tweeslachtig. De soort leeft als parasiet in andere dieren.
Het geslacht Orectolobicestus, waarin de lintworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Phyllobothriidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Ruhnke, Caira & Carpenter.
# Orectolobicestus mukahensis

Orectolobicestus mukahensis is een lintworm (Platyhelminthes; Cestoda). De worm is tweeslachtig. De soort leeft als parasiet in andere dieren.
Het geslacht Orectolobicestus, waarin de lintworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Phyllobothriidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Ruhnke, Caira & Carpenter.
# Orfelia elegantula

Orfelia elegantula is een muggensoort uit de familie van de paddenstoelmuggen (Mycetophilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Williston.
# Orthogonius sumatraicus

Orthogonius sumatraicus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Tian & Deuve.
# Orthogonius sulcatoides

Orthogonius sulcatoides is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Tian & Deuve.
# Orthogonius stantoni

Orthogonius stantoni is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Tian & Deuve.
# Orophia ochroxyla

Orophia ochroxyla is een vlinder uit de familie grasmineermotten (Elachistidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Meyrick.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Orchomene gurjanovae

Orchomene gurjanovae is een vlokreeftensoort uit de familie van de Lysianassidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Budnikova.
# Organische architectuur

Organische architectuur is een stroming in de architectuur die rond 1900 opkwam. De stroming komt voort uit een zoektocht naar een nieuwe 'stijl' die moest passen bij de eigen tijd, zonder dat werd teruggegrepen op stijlkenmerken uit het verleden. Daarnaast probeert de organische architectuur een oplossing te bieden voor de sterke industrialisering en het gebruik van nieuwe materialen. Al sinds de jaren zeventig is er vanuit de organische architectuur veel aandacht voor duurzaamheid en leefbaarheid. Een substroming vormt de Antroposofische architectuur.
Belangrijke grondleggers van de organische architectuur zijn Antoni Gaudí, Friedensreich Hundertwasser, Rudolf Steiner, Frank Lloyd Wright, Imre Makovecz en Louis Sullivan.
Organische architectuur heeft geen gemeenschappelijke uiterlijke kenmerken, omdat het in organische architectuur gaat om een werkwijze en achterliggende principes in plaats van een vooraf bepaald beeld. Organische architectuur werd om die reden bijna nooit als samenhangende stijl beschreven. Een van de uitgangspunten is dat de functie de vorm bepaalt, ook wel het principe 'form follows function' (FFF) geheten. Men spreekt sinds de jaren 2010 ook van 'biofiele architectuur'.
Voorbeelden van organische architectuur:
* Fallingwater in Mill Run (VS)
* De Sagrada Família in Barcelona (Spanje)
* Het Goetheanum in Dornach (Zwitserland)
* Het Gasuniegebouw in Groningen (Nederland)
* Het (voormalig) hoofdkantoor van ING Bank in Amsterdam (Nederland)
* Het Museum De Buitenplaats in Eelde (Nederland)
* De woonwijk Waterakkers-Lunetten in Heemskerk (Nederland)
* Isala Ziekenhuis in Zwolle (Nederland) door Alberts en Van Huut
* De Emmauskerk, aan Merelplein 2, Nieuwegein, ontworpen door A.C. Alberts en A.W. Hamelberg in 1975-1977.

## Literatuur

* Pieter van der Ree, Organische architectuur, uitgeverij Vrij Geestesleven, Zeist, 2000.
* Organische architectuur op architectenweb.nl
* ↑ Nieuwegein, Merelplein 2 - Emmauskerk - Reliwiki. reliwiki.nl. Geraadpleegd op 9 augustus 2024.
# Organische base

Een organische base is een organische verbinding die dienstdoet als base. Het zijn meestal (er zijn uitzonderingen) protonacceptoren. Organische basen hebben meestal een stikstofatoom in hun structuur, omdat stikstof een vrij elektronenpaar heeft, dat gemakkelijk wordt geprotoneerd. In wezen zijn dus alle amines goede organische basen.

## Overzicht
### Stikstofbasen

De meest gebruikte organische stikstofbasen zijn:
* Benzimidazool
* Di-isopropylethylamine (DIPEA)
* DBU
* Imidazool
* 2,6-lutidine
* Piperidine
* Pyridine
* Tri-ethylamine
* Tri-ethyleendiamine

### Fosforbasen

Daarnaast worden ook een aantal fosforhoudende basen aangewend, zoals fosfazenen. Hun basiciteit is in het algemeen hoger dan die van de stikstofhoudende basen. Echter, het fosforatoom neemt hier niet de rol van protonacceptor op zich: het is het stikstofatoom dat dubbelgebonden is aan fosfor dat als acceptor dienstdoet.

### Hydroxidebasen

Daar waar in de anorganische chemie hoofdzakelijk hydroxidebasen (zoals natriumhydroxide) worden aangewend is het aanbod aan dergelijke verbindingen in de organische chemie eerder beperkt. Als voorbeelden kunnen tetramethylammoniumhydroxide, tetrabutylammoniumhydroxide en choline genoemd worden. Sommige van deze hydroxidebasen zijn echter niet stabiele en kunnen - zoals choline - hydrolyseren.

### Organometaalverbindingen

In bepaalde reacties moet gebruik worden gemaakt van zeer sterke basen, veel sterker dan een hydroxide of een amine. Dan wordt vaak beroep gedaan op organometaalverbindingen. Voorbeeld van dergelijke basen zijn:
* Lithiumdi-isopropylamide
* n-butyllithium
* Fenylnatrium
* Methylmagnesiumchloride
Dergelijke verbindingen worden echter tot de superbasen gerekend.

## Alkaliniteit

Hoewel alle organische basen in wezen zwakke basen zijn, zijn er factoren die de alkaliniteit kunnen beïnvloeden. Een belangrijke factor is het inductief effect. Zo zijn elektronenduwende groepen (zoals een methylgroep of fenylgroep) die gebonden zijn op de protonacceptor in staat om de basiciteit sterk te verhogen. Elektronenzuigende groepen daarentegen zullen de basiciteit dan weer verlagen. Zo is de basiciteit van trimethylamine een stuk hoger dan die van ammoniak, door aanwezigheid van de drie methylgroepen.
Een andere factor die bijdraagt tot de alkaliniteit is de mogelijkheid tot resonantie. Het guanidinium-ion, de geprotoneerde vorm van guanidine, telt bijvoorbeeld 3 resonantiestructuren:
De aanwezigheid van resonantiestructuren impliceert een grotere stabiliteit en - toegepast op basen - een hogere alkaliniteit. Vaak speelt ook het mesomeereffect een belangrijke rol. Bij DMAP wordt de basiciteit van het aromatisch stikstofatoom geaccentueerd door het genereren van de resonantiestructuren:
# Orthemis discolor

Orthemis discolor is een libellensoort uit de familie van de korenbouten (Libellulidae), onderorde echte libellen (Anisoptera).
De wetenschappelijke naam Orthemis discolor is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1839 door Burmeister.
* ↑ (en) Orthemis discolor op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011
# Orthemis nodiplaga

Orthemis nodiplaga is een libellensoort uit de familie van de korenbouten (Libellulidae), onderorde echte libellen (Anisoptera).
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als niet bedreigd, beoordelingsjaar 2007.
De wetenschappelijke naam Orthemis nodiplaga is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Karsch.
* 1 2 (en) Orthemis nodiplaga op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011
# Gryllaphonus striatipennis

Gryllaphonus striatipennis is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Lucien Chopard.
# Groundation

Groundation is een Amerikaanse reggaeband. Ze zijn afkomstig uit Sonoma County uit Californië. De groep werd gevormd in 1998 onder leiding van Harrison Stafford, Marcus Urani en Ryan Newman. De naam van de groep haalde men uit het rastafari-geloof.

## Leden

* Harrison Stafford - Zang, Gitaar
* Marcus Urani - Keyboard
* Ryan Newman - Basgitaar
* David Chachere - trompet
* Te Kenawa Haereiti aka Rufus - Drum
* Mingo Lewis Jr. - percussie, Timbales, Conga
* Kim Pommell

## Discografie

* 1999: Young Tree
* 2001: Each One Teach One
* 2002: Hebron gate
* 2004: We Free Again
* 2005: Dub wars
* 2006: Upon The Bridge
* 2009: Here I Am
* 2011: Gathering Of The Elders
* 2012: Building An Ark
* 2014: A Miracle

## Externe link

* Officiële website
# Großkampenberg

Großkampenberg is een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, en maakt deel uit van de Eifelkreis Bitburg-Prüm. Großkampenberg telt 127 inwoners.

## Bestuur

De plaats is een Ortsgemeinde en maakt deel uit van de Verbandsgemeinde Arzfeld.
* 1 2 (de) Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz – Bevölkerungsstand 2020, Kreise, Gemeinden, Verbandsgemeinden
Verbandsvrije stad: Bitburg
# Grimston (Suffolk)

Grimston is een landhuis en voormalig gehucht in het Engelse graafschap Suffolk. Grimston komt in het Domesday Book (1086) voor als 'Grimestuna'. Indertijd telde het landgoed 13 huishoudens. Het huis was het stamslot van de adellijke familie Cavendish, waarvan enkele latere leden zich hertog van Devonshire mochten noemen.
* ↑ (en) domesdaybook.co.uk, geraadpleegd 8 augustus 2014.
* ↑ (en) domesdaymap.co.uk, geraadpleegd 8 augustus 2014.
* ↑ (en) The Cavendish Family- Dukes of Devonshire, cheshirenow.co.uk, geraadpleegd 8 augustus 2014.
# Grimsta en Lundvreten

Grimsta en Lundvreten (Zweeds: Grimsta och Lundvreten) is een småort in de gemeente Uppsala in het landschap Uppland en de provincie Uppsala län in Zweden. Het småort heeft 153 inwoners (2005) en een oppervlakte van 22 hectare. Eigenlijk bestaat het småort uit twee plaatsen: Grimsta en Lundvreten.
# Grimston (Leicestershire)

Grimston is een civil parish in het bestuurlijke gebied Melton, in het Engelse graafschap Leicestershire. In 2001 telde het dorp 289 inwoners. Grimston komt in het Domesday Book (1086) voor als 'Grimestone'. De civil parish telt 20 monumentale panden.
# Guerrilla gardening

Guerrilla gardening is een activiteit die erop is gericht om meer groen in stedelijke omgevingen te realiseren. Dit wordt bereikt door met behulp van kortdurende acties tuintjes aan te leggen op plekken in steden met weinig of geen groen.
In verschillende landen zijn er organisaties actief in guerrilla gardening.
# Guerville (Yvelines)

Guerville is een plaats in Frankrijk. Het ligt op 44 km ten westen van het centrum van Parijs. De gemeente is over verschillende woonkernen verdeeld. Die liggen zelf geen van alle aan de Seine, maar het grondgebied van de gemeente ligt dat wel.

## Kaart

De onderstaande kaart toont de ligging van Guerville (Yvelines) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal, bron: INSEE-tellingen.

### voetnoten

* ↑ Populations légales 2021.

### websites

* (fr) Statistische informatie op de website van INSEE