OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Al Faisaliah Center

Het Al Faisaliah Center (of Al Faisaliyah Center, Arabisch: برج الفيصلية) is een commerciële wolkenkrabber gelegen in de zakenwijk van Riyad in Saoedi-Arabië.
Het Al Faisaliyah Center is 267 meter hoog en telt 44 verdiepingen. Het is het op drie na hoogste gebouw in Saoedi-Arabië na de Abraj Al Bait-toren en het Kingdom Centre. De vier hoekbalken van het Al Faisaliyah Center worden samengevoegd aan de top net boven een gouden bal. Binnen de gouden bal is een luxe ronddraaiend restaurant. In het Al Faisaliah Center is eveneens een extern uitkijkplatform vlak onder de top. Op de begane grond is er een winkelcentrum met boetieks met de grote wereldmerken.
De toren werd ontworpen door Britse architecten van Foster and Partners en het ingenieursbureau Buro Happold. Het maakt deel uit van een Al Faisaliyah Complex, dat bestaat uit een hotel, de toren, en twee andere gebouwen.
De toren is voorzien van diverse restaurants zoals 11a en de Globe en heeft ook een sigaar lounge op de bovenste verdieping.
# Locris villosa

Locris villosa is een halfvleugelig insect uit de familie schuimcicaden (Cercopidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Lallemand.
# Lopatyn

De Oekraïense plaats Lopatyn (Oekraïens en Russisch: Лопатин; Pools: Łopatyn) is gelegen in de rajon Radehivski van de oblast Lviv. Hemelsbreed ligt Lopatyn op een afstand van circa 72 kilometer van de regionale hoofdstad Lviv.

## Historie

Lopatyn werd als eerst genoemd in 1366 toen het onderdeel was van het Vorstendom Belz. In de middeleeuwen lag Lopatyn in verschillende vorstendommen, maar maakte na de eerste Poolse deling van 1772 deel uit van het Habsburgse Rijk, in de historische bestuurseenheid Oost-Galicië. Dit duurde tot 1918, want na de Eerste Wereldoorlog vond een herverdeling van de landsgrenzen plaats en behoorde het opnieuw tot Polen. Vanaf 1939 werd Lopatyn bij de Sovjet-Unie gevoegd en maakte tot 1991 deel uit van de Oekraïense Socialistische Sovjetrepubliek. Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie lag Lopatyn dan ook in het huidige Oekraïne.
* ↑ (en) Distance Calculator (2015). Afstand tussen "Lopatyn, Oblast Lviv, Oekraïne" en "Lviv, Oblast Lviv, Oekraïne". Geraadpleegd op 4 november 2015.
* ↑ (ru) Doroga.ua (2015). Lopatyn. Geraadpleegd op 4 november 2015.
* ↑ (uk) Lvivska gazeta (2013). Lopatyn: istoria i pamjatki. Geraadpleegd op 4 november 2015.
* ↑ (en) Zakharii, R. (2001). Villages of Lviv Region, Western Ukraine. Geraadpleegd op 4 november 2015.
# Eupelmophotismus angustifrons

Eupelmophotismus angustifrons is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Girault.
# Groenoorbaardvogel

De groenoorbaardvogel (Psilopogon faiostrictus synoniem: Megalaima faiostricta) is een baardvogel die voorkomt in Zuidoost-Azië.

## Beschrijving

De groenoorbaardvogel is 24,5 tot 27 cm lang. De vogel heeft een relatief grote kop en een korte staart. De vogel lijkt sterk op de gestreepte baardvogel, maar is kleiner en heeft geen opvallende gele oogring. Volwassen vogels hebben een bruingekleurde kop en borst met witte streepjes. De oorstreek is groen, de snavel is donker en de buik is geel met groene strepen. Verder is de vogel groen gekleurd. Mannetje, vrouwtje en onvolwassen vogels verschillen weinig onderling.

## Verspreiding en leefgebied

De groenoorbaardvogel komt voor in het zuiden van China, Cambodja, Laos, Thailand en Vietnam. Het is een standvogel van half open loofbos tot op een hoogte van 900 m boven de zeespiegel.
De soort telt twee ondersoorten:
* P. f. praetermissus: van zuidelijk China tot noordelijk Thailand, Laos en noordelijk Vietnam.
* P. f. faiostrictus: centraal en zuidelijk Thailand, Cambodja en zuidelijk Vietnam.

## Status

De groenoorbaardvogel heeft een groot verspreidingsgebied en daardoor alleen al is de kans op uitsterven uiterst gering. De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd. Er is aanleiding te veronderstellen dat de soort in aantal stabiel blijft. Om deze redenen staat deze baardvogel als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Groenoorbaardvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (fr) Coenraad Jacob Temminck, 1838. Nouveau recueil de planches coloriées d'oiseaux
* ↑ (en) F. Gill, M. Wright D. & Donsker (2015) - IOC World Bird Names (version 5.2)
# Leevinrivier

De Leevinrivier (Zweeds: Leevinjoki) is een rivier die stroomt in de Zweedse gemeente Kiruna. De rivier ontstaat in een moeras gelegen op de hellingen van de Nummavaara, ze stroomt naar het noordoosten naar de Lainiorivier. Ze is amper 3 kilometer lang.
Afwatering: Leevinrivier → Lainiorivier → Torne → Botnische Golf
# Alessandra Sensini

Alessandra Sensini (Grosseto, 26 januari 1970) is een Italiaanse windsurfster. Ze won vier Olympische medailles, waaronder goud in 2000, werd vier keer wereldkampioen windsurfen en 3 keer Europees kampioen.
Sensini begon met zwemmen op zesjarige leeftijd, en beoefende ook sporten als volleybal, cross-country en basketbal. In 1982 stond ze voor het eerst op een surfplank. Ze begon wedstrijden te varen, eerst op Italiaans niveau maar steeds meer internationaal. Haar doorbraak was een derde plaats op het Jeugd-WK van 1987.
De eerste Olympische deelname van Sensini was op de Spelen van 1992 in Barcelona. Op de Lechner-zeilplank voer ze naar de zevende plaats. Over een periode van twintig jaar volgden nog vijf deelnames aan de Olympische Spelen. In 1996 won ze haar eerste Olympische medaille door als derde te eindigen op de Mistral. Vier jaar later op de Spelen van 2000 in Sydney won ze goud. Op de Spelen van 2004 in Athene pakte ze het brons. Vier jaar later won ze het zilver op de Spelen van 2008 in Peking. In 2012 in Londen was een negende plaats het resultaat.
Sensini won in 1997 zilver op het wereldkampioenschap windsurfen. In 2000 pakte ze haar eerste eindoverwinning, iets wat ze herhaalde in 2004, 2006 en 2008. Verder behaalde ze nog tweemaal zilver (2002 en 2010) en eenmaal brons (2012). Ook op het Europees kampioenschap was Sensini veelvuldig aanwezig op het podium: drie keer goud (1997, 2001 en 2002), vier keer zilver (1988, 2000, 2003 en 2007) en twee keer brons (1998 en 1999).

## Overig

Op 3 oktober 2000 werd Sensini benoemd tot Commandeur in de Orde van Verdienste van de Republiek Italië. Op 1 september 2008 werd ze bevorderd tot Grootofficier. In datzelfde jaar won ze de belangrijkste zeilprijs ter wereld, de ISAF World Sailor of the Year Award. Voor de Europese verkiezingen van 2009 was Sensini kandidaat voor de Democratische Partij in het kiesdistrict Centrum.

## Palmares

* 1988 - EK, 2
* 1992 - OS, 7e
* 1996 - OS, 3
* 1997 - EK, 1
* 1997 - WK, 2
* 1998 - EK, 3
* 1999 - EK, 3
* 2000 - WK, 1
* 2000 - EK, 2
* 2000 - OS, 1
* 2001 - EK, 1
* 2002 - EK, 1
* 2002 - WK, 2
* 2003 - EK, 2
* 2004 - WK, 1
* 2004 - OS, 3
* 2006 - WK, 1
* 2007 - EK, 2
* 2008 - OS, 2
* 2008 - WK, 1
* 2010 - WK, 2
* 2012 - WK, 3
* 2012 - OS, 9e
* (en) Profiel van Alessandra Sensini op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) Profiel van Alessandra Sensini van World Sailing
* ↑ (en) Ainslie and Sensini win ISAF Rolex Sailor Awards, Sail-world.com, 11 november 2008
* ↑ (it) Europee: tutte le candidature, Corriere della Sera, 28 april 2009. Gearchiveerd op 12 mei 2021.
1992: Barbara Kendall · 1996: Lee Lai Shan · 2000: Alessandra Sensini · 2004: Faustine Merret · 2008: Yin Jian · 2012: Marina Alabau · 2016: Charline Picon · 2020: Lu Yunxiu · 2024: Marta Maggetti
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8032 5243
* Library of Congress Control Number: no2010101426
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: CFIV255120
* Virtual International Authority File: 121717641
* WorldCat (via VIAF): 121717641
# Aziatisch kampioenschap voetbal vrouwen 1975

Het eerste AFC-kampioenschap voor vrouwen werd van 25 augustus tot en met 3 september 1975 gehouden in Hongkong.

## Groepsfase
### Groep A

| Team | AW | G | G | V | DV | DT | DS | Pnt |
| Thailand | 2 | 2 | 0 | 0 | 6 | 2 | +4 | 4 |
| Australië | 2 | 1 | 0 | 1 | 5 | 3 | +2 | 2 |
| Singapore | 2 | 0 | 0 | 2 | 0 | 6 | −6 | 0 |
| 25 augustus |
| Thailand | 3 – 2 | Australië |
| 27 augustus |
| Thailand | 3 – 0 | Singapore |
| 29 augustus |
| Australië | 3 – 0 | Singapore |

### Groep B

| Team | AW | G | G | V | DV | DT | DS | Pnt |
| Nieuw-Zeeland | 2 | 2 | 0 | 0 | 5 | 0 | +5 | 4 |
| Maleisië | 2 | 1 | 0 | 1 | 2 | 3 | −1 | 2 |
| Hongkong | 2 | 0 | 0 | 2 | 0 | 4 | −4 | 0 |
| 25 augustus |
| Hongkong | 0 – 2 | Nieuw-Zeeland |
| 27 augustus |
| Nieuw-Zeeland | 3 – 0 | Maleisië |
| 29 augustus |
| Hongkong | 0 – 2 | Maleisië |

## Eindronde

| halve finale | halve finale | | | finale | finale |
| 1 september – Hongkong | 1 september – Hongkong | 1 september – Hongkong | 1 september – Hongkong | 1 september – Hongkong | 1 september – Hongkong |
| Nieuw-Zeeland | 3 | |
| Australië | 2 | |
| | | | | 3 september – Hongkong | 3 september – Hongkong |
| | | | | Nieuw-Zeeland | 3 |
| | | | | Thailand | 1 |
| | | | | derde plaats | derde plaats |
| 1 september – Hongkong | 1 september – Hongkong | | | 3 september – Hongkong | 3 september – Hongkong |
| Thailand | 3 | | | Australië | 5 |
| Maleisië | 0 | | | | Maleisië | 0 |

### Finale

1975 · 1977 · 1979 · 1981 · 1983 · 1986 · 1989 · 1991 · 1993 · 1995 · 1997 · 1999 · 2001 · 2003 · 2006 · 2008 · 2010 · 2014 · 2018 · 2022
* AFC Vrouwenkampioenschap op RSSSF
# Locris sylvatica

Locris sylvatica is een halfvleugelig insect uit de familie schuimcicaden (Cercopidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Lallemand.
# Lorca

Lorca is een gemeente in de Spaanse provincie en regio Murcia met een oppervlakte van 1675 km². Lorca telt 91.730 inwoners (1 januari 2016). Het is de derde stad van de regio na Murcia en Cartagena.
Op 11 mei 2011 werd Lorca getroffen door twee aardbevingen. Bij deze bevingen vielen 8 doden.

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE; 1857-2011: volkstellingen
    Opm: afstand van Huércal (1842) en Puerto Lumbreras (1958)

## Bezienswaardigheid

Het kasteel van Lorca is van middeleeuwse oorsprong, gebouwd tussen de 9e en 15e eeuw. Het lag lange tijd op de grens met Granada tussen christenen en moslims. Het ligt op de top van een heuvel en de buitenmuren volgen de contouren van deze heuvel. Het kasteel is zo’n 640 meter lang en maximaal 120 meter breed en is daarmee een van de grootste kastelen van Spanje. Het kasteel is open voor publiek.

## Sport

Lorca FC (voorheen La Hoya Lorca CF) en CF Lorca Deportiva zijn professionele voetbalclubs uit Lorca en spelen in het Estadio Francisco Artés Carrasco. Beiden zijn navolgers van Lorca Deportiva.

## Geboren in Lorca

* Narciso Yepes (1927-1997), klassiek gitarist
* José Luis Munuera (1972), striptekenaar
* José María Sánchez Martínez (1983), voetbalscheidsrechter
# Dawes County

Dawes County is een county in de Amerikaanse staat Nebraska en vernoemd naar James W. Dawes, gouverneur van de staat van 1883 tot 1887.
De county heeft een landoppervlakte van 3.616 km² en telt 9.060 inwoners (volkstelling 2000). De hoofdplaats is Chadron.
# Eugène Everaerts

Eugène Everaerts (Oostende, 17 november 1880 - Rotterdam, 29 oktober 1976) was een Vlaams activist en lid van de Tweede Raad van Vlaanderen.

## Levensloop

Everaerts volbracht het middelbaar onderwijs aan het koninklijk atheneum van Oostende en werd in 1906 stadsbeambte, weldra bibliothecaris. Hij werd lid van het 'Algemeen Vlaams Verbond en in 1905 was hij medeoprichter van het Vanneste Genootschap, dat een belangrijke rol speelde in het culturele leven van Oostende.
In de Eerste Wereldoorlog trad hij toe tot de kleine groep van activisten in Oostende, met onder meer Eugeen van Oye, Frans Van den Weghe, Leo Van den Bogaert en Julius Labbé. De groep sloot aan bij het radicale Jong-Vlaanderen van dominee Jan Domela Nieuwenhuis Nyegaard in Gent. Everaerts was de voornaamste redacteur van de Oostendsche Verklaring, die de steun van de Oostendse groep aan het radicale activisme bevestigde.
In november 1918 vluchtte hij naar Nederland en werd er, zoals Willem De Vreese en Telesphorus Vernieuwe als medewerker benoemd aan de gemeentelijke bibliotheek van Rotterdam. In 1942 werd hij door NSB-burgemeester Müller tot adjunct-bibliothecaris bevorderd, met als gevolg dat hij na de oorlog werd ontslagen. Hij had toen net de pensioengerechtigde leeftijd bereikt en leefde nog dertig jaar, tot hij op zesennegentigjarige leeftijd in Rotterdam overleed.

## Literatuur

* M. VAN DE VELDE, 'Geschiedenis der Jong-Vlaamsche Beweging, 1951.
* Lammert BUNING, Aan de nagedachtenis van Dr. Eugeen van Oye, als strijdend Vlaming, in: Het Pennoen, 1969.
* Lammert BUNING, Eugeen Everaerts, een moedig en rusteloos flamingantenleven, in: Het Pennoen, 1973.
* Lammert BUNING, Eugenius Everaerts, in: Nationaal Biografisch Woordenboek, Deel VIII, Brussel, 1979.
* Lammert BUNING & Pieter VAN HEES, Eugène Everaerts, in: Nieuwe encyclopedie van de Vlaamse Beweging, Tielt, 1998.
* John ASPESLAGH, De activistische beweging in Oostende, in: Biekorf, 2016.
* John ASPESLAGH, Het Oostendse activisme in het archief van de 'Raad van Vlaanderen', in: Biekorf, 1917.
* ↑ Mr. H.C. Hazewinkel (red) Rotterdamsch Jaarboekje, 1943, p. XXXVIII
# Groene Kerk

De Groene Kerk was een Syrisch-orthodoxe kerk in de Iraakse stad Tikrit. De bouw van de kerk werd voltooid in 700, waarmee het een van de oudste Syrisch-christelijke kerkgebouwen ter wereld was. De kerk was genoemd naar de heilige Ahudemmeh, een metropoliet uit de 6e eeuw.
Denha II liet de Groene Kerk in 700 bouwen. Hij werd er zelf in begraven. Andere bekende bisschoppen (Maphrians) die hier werden begraven zijn Youhanon Keeyunoyo, Daniel, Thomas I van Tagrit en Baselios III.
In 1089 werd de kerk geplunderd en deels verwoest. Later werd het gebouw gerestaureerd, waarna het in 1112 werd teruggegeven aan de Syrisch-Orthodoxe Kerk. In 1258 werd het gebouw beschadigd tijdens een invasie van de Mongolen, waarbij de christelijke bevolking werd uitgemoord. De bewoners van het klooster weken tijdens de aanvallen herhaaldelijk uit naar het nabijgelegen Mar Mattaiklooster. Onder hen was Sleeba I.
Op 24 september 2014 is de Groene Kerk door de terreurbeweging IS met explosieven opgeblazen, waarbij het gebouw volledig is verwoest.
* ↑ (en) malankaworld.com, 26 september 2014
* ↑ (en) ISIL Destroys VII-century Church, Historical Mosque in Iraq. alahednews.com (26 september 2014). Gearchiveerd op 19 juli 2023. Geraadpleegd op 2 november 2015.
# Lepophidium brevibarbe

Lepophidium brevibarbe is een straalvinnige vissensoort uit de familie van naaldvissen (Ophidiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1829 door Cuvier.
* ↑ (en) Lepophidium brevibarbe op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Lepophidium brevibarbe. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Alexander Gerst

Alexander Gerst (Künzelsau, 3 mei 1976) is een Duits ruimtevaarder van de ESA die sinds 2009 lid is van het Europees astronautenkorps. In totaal heeft Gerst twee vluchten naar het ISS op zijn naam staan.
Zijn eerste ruimtevlucht was Sojoez TMA-13M en vond plaats op 28 mei 2014. De missie bracht een nieuwe bemanning naar het internationale ruimtestation ISS. Tijdens deze missie maakte Gerst één ruimtewandeling.
In 2018 nam Gerst deel aan ISS-Expeditie 56 en ISS-Expeditie 57. Vanuit het ISS speelde hij op 20 juli (plaatselijke tijd) mee bij een concert van de Duitse band Kraftwerk.
Gerst studeerde voor een master in aardwetenschappen aan Victoria University of Wellington in Nieuw-Zeeland.
Voetnoten
* ↑ (en) /(de) Good evening, Kraftwerk / Guten Abend Kraftwerk, guten Abend Stuttgart! op YouTube
* ↑ (en) Gerst, Alexander (1 januari 2003). Temporal Changes in Seismic Anisotropy as a New Eruption Forecasting Tool (Open Access Te Herenga Waka-Victoria University of Wellington). DOI: 10.26686/wgtn.16910776.v1.
Bronnen
* (en) Biografie op ESA.int, 4 december 2014, geraadpleegd 4 juni 2016
* (en) Biografie op Spacefacts.de, 25 juli 2015, geraadpleegd 4 juni 2016
# Aziatisch kampioenschap voetbal onder 23

Het Aziatisch kampioenschap voetbal onder 23 is een Aziatisch kampioenschap voetbal voor landenteams onder de 23 jaar, georganiseerd door de AFC. Het eerste toernooi werd gespeeld voor spelers onder de 22 jaar. Het eerste toernooi zou aanvankelijk worden gehouden in 2013 en de kwalificatiewedstrijden in 2012 maar het toernooi zal nu worden gehouden in januari 2014. Het toernooi zal om de 2 jaar worden gehouden. Het toernooi in 2016 diende als Olympisch kwalificatietoernooi voor de Olympische Zomerspelen 2016 in Rio de Janeiro, Brazilië. het toernooi in 2020 staat gepland voor 8-26 januari waarbij de top 3 zich plaatst voor de Olympische Zomerspelen 2020 in Tokio, Japan.

## Competitieformaat

De format voor de eerste editie is als volgt:
* Zestien teams zullen deelnemen aan het eindtoernooi, inclusief het gastland dat automatisch is gekwalificeerd.
* Teams zijn geplaatst op basis van de resultaten na het Aziatisch kampioenschap voetbal onder 19.
* Het toernooi zal zestien dagen duren
* Drie tot 4 stadions zijn nodig om het toernooi te kunnen organiseren
Het gastland zal roteren per regio : De regio voor het eerste toernooi zal worden bepaald door een loting.
Spelers die deelnemen in een hogere leeftijdscategorie (dit toernooi of AFC Jeugdkampioenschap voetbal) zijn uitgesloten voor deelname aan het Aziatisch kampioenschap voetbal onder 17.

## Historisch overzicht

| Jaar | Gastland | Finale | Finale | Finale | Wedstrijd om 3e/4e plaats | Wedstrijd om 3e/4e plaats | Wedstrijd om 3e/4e plaats |
| Jaar | Gastland | Winnaar | Uitslag | Finalist | 3e plaats | Uitslag | 4e plaats |
| 2014 Details | Oman | Irak | 1 – 0 | Saoedi-Arabië | Jordanië | 0 – 0 (pen. 3–2) | Zuid-Korea |
| 2016 Details | Qatar | Japan | 3 – 2 | Zuid-Korea | Irak | 2 – 1 | Qatar |
| 2018 Details | China | Oezbekistan | 2 – 1 | Vietnam | Qatar | 1 – 0 | Zuid-Korea |
| 2020 Details | Thailand | Zuid-Korea | 1 – 0 | Saoedi-Arabië | Australië | 1 – 0 | Oezbekistan |
| 2022 Details | Oezbekistan | | – | | | – | |
# Locris vestigans

Locris vestigans is een halfvleugelig insect uit de familie schuimcicaden (Cercopidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Jacobi.
# Luchthaven Norilsk Alykel

Luchthaven Norilsk Alykel (Russisch: Аэропорт Алыкель) of luchthaven Norilsk is een luchthaven voor de burgerluchtvaart gelegen in het noorden van de Russische kraj Krasnojarsk en is verbonden aan het mijnbouwgebied rond Norilsk (46 km). De luchthaven heeft 1 startbaan van 3430 meter en is geschikt voor vliegtuigen van de types An-12, An-24, An-26, An-30, An-72, An-74, Il-62, Il-76, Il-86, Tu-134, Tu-154, Tu-204-100 en Tu-204C, Jak-40, Jak-42, Boeing 737 (alle typen), Boeing 757 (alle typen), Airbus A319, Airbus A320 en alle typen helikopters.
Iets ten noorden van het vliegveld ligt het gelijknamige dorp Alykel en rond het vliegveld het dorp Aeroporta. Het vliegveld is vooral gericht op goederenvervoer en werd precies in het midden tussen Doedinka en Norilsk aangelegd. Nadat het vliegveld meer dan 20 jaar niet was gerepareerd, werd het vliegveld in 2001 zelfs gesloten voor sommige typen vliegtuigen, omdat de bodem onder de startbaan en taxibanen ernstig was verzakt. In de jaren daarop werd het vliegveld echter geherstructureerd vanwege haar belang voor het gebied. Qua goederentransport behoorde het vliegveld in 2001 tot de top tien van Rusland.
Het vliegveld werd in de jaren 1950 gebouwd als een uitvalsbasis voor Russische strategische bommenwerpers om de Verenigde Staten te kunnen bereiken (afdeling van de Arctische Bestuursgroep). De luchthaven wordt ook aangevlogen door onderscheppingsvliegtuigen van het 57e IAP (57e Vliegtuigonderscheppingsregiment), die in 1991 een vloot had van 24 Soechoj Soe-15TM vliegtuigen.
# David Abel

David Abel kan verwijzen naar:
* David Abel (generaal) (1935-2019), legerofficier en politicus uit Myanmar
* David Abel (cinematograaf) (1884-1973), voormalig cinematograaf actief in de Verenigde Staten
# Eugène Durieu

Jean Louis Marie Eugène Durieu (Nîmes, 1800 - Parijs, 1874) was een Frans pionier van de fotografie. Hij fotografeerde veel naakten en werkte samen met kunstschilder Eugène Delacroix.

## Leven en werk

Eugène Durieu was van huis uit jurist en werkte als inspecteur voor onderwijs en cultuur. In 1849 ging hij met vervroegd pensioen en sindsdien wijdde hij zich volledig aan zijn hobby: de toen nog nieuwbakken techniek van het fotograferen. Hij maakte voornamelijk calotypieën en albumine-afdrukken. In 1854 was hij mede-oprichter van Société Française de Photographie, de eerste fotografievereniging in de wereld.
Durieu werd vooral bekend om zijn naaktstudies waarbij hij zijn modellen, mannen zowel als vrouwen, vaak vanaf de rug fotografeerde. De gedempte tonen van het colotypie-procedé zijn kenmerkend voor zijn portretten en versterken het kunstzinnige effect van zijn werk.
Vanaf 1853 werkte Durieu samen met kunstschilder Eugène Delacroix, met wie hij ook modellen deelde. In de zomer van 1854 maakte hij in opdracht van Delacroix een reeks van 32 portretfoto's, waarbij Delacroix de regie voerde over de poses en enscenering. Op 18 juni 1954 schreef Delacroix in zijn dagboek: "Om 8 uur gingen we naar Durieus studio, waar we tot een uur of vijf alleen maar poseerden". Twee maanden later schreef hij dat hij schetsen van de studies had gemaakt. Zijn bekende schilderij "Odalisque" (1857) is direct gemaakt naar een van de foto's. Toen Delacroix in 1863 overleed werd het album met de foto's gevonden onder zijn persoonlijke bezittingen.
In Durieus tijd stond de fotografie nog nadrukkelijk in dienst van de schilderkunst of was daaraan ondergeschikt. Tegenwoordig worden zijn foto's echter beschouwd als opzichzelfstaande kunstwerken. Zijn werk is onder meer te zien in het Metropolitan Museum of Art in New York, het San Francisco Museum of Modern Art, de National Gallery of Art in Washington D.C. en het Musée d'Orsay te Parijs.

## Foto's voor Delacroix, zomer 1854

* Delacroix' 'Odalisque', 1857, gemaakt naar de foto hiernaast

## Literatuur

* Juliet Hacking (red.): Fotografie in het juiste perspectief. Librero, Groningen, 2012. ISBN 978-90-8998-219-3
* Eugène Delacroix: Ik heb het niet over middelmatige mensen; dagboeken en brieven, Arbeiderspers, Amsterdam. Privé-domein nr. 263. ISBN 9789029563963
# Gymnodiptychus pachycheilus

Gymnodiptychus pachycheilus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Herzenstein.
* ↑ (en) Gymnodiptychus pachycheilus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gymnodiptychus pachycheilus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Leptotarsus (Tanypremna) invaripes

Leptotarsus (Tanypremna) invaripes is een tweevleugelige uit de familie langpootmuggen (Tipulidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.