OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Eerste Tibetaanse Rite

De Eerste Tibetaanse Rite (van Verjonging) of het Eerste Tibetaantje is een yoga-achtige oefening uit de Vijf Tibetanen, voor het eerst beschreven door Peter Kelder en in 1992 naar het Nederlands vertaald onder de titel Fontein der Jeugd.
De eerste Tibetaan is een eenvoudige oefening. Je staat rechtop met je armen horizontaal gestrekt, en met je handpalmen naar beneden, en je draait hierbij 21 keer rond -kloksgewijs-. Je ademt zonder onderbreking.
Duizeligheid komt bij beginners sneller voor en kan daarbij voor een deel worden voorkomen door net als een danser de ogen op één punt te richten, rond te draaien en op het laatste moment het hoofd snel verder te draaien, om zo snel mogelijk de focus weer op het richtpunt te nemen.
Net als de andere vier rites, wordt deze oefening dagelijks 21 keer uitgevoerd. Dit kan door bijvoorbeeld met drie keer per dag te beginnen, waarbij het aantal met het verloop van de dagen telkens met twee wordt verhoogd. Het totaal aantal malen kan over de gehele dag worden verspreid en het is niet nodig de oefening meer dan 21 keer per dag te doen. Bij deze eerste rite is dat zelfs onwenselijk en brengt het de mens juist in onbalans.
* Kelder, Peter, Fontein der Jeugd. Vijf oude Tibetaanse oefeningen om jong, gezond en vitaal te blijven., Uitgeverij Schors, Amsterdam, 1992, ISBN 90-6378-239-X
* (nl) De Vijf Tibetanen ArYoga
* (nl) O.a. de Vijf Tibetanen Anand
* Video van Mevlevi
# Eerste Stoottroepenleger

Het 1e Stoottroepenleger (Russisch: 1-я ударная армия) was een leger stoottroepen van het Rode Leger (Sovjet-Unie) dat vocht in de Tweede Wereldoorlog.

## Commandanten

* 25 November 1941 tot mei 1942: Luitenant-generaal Vasili Koeznetsov
* Mei 1942 tot november: Luitenant-generaal Vladimir Romanovski
* November 1942 tot februari 1943: Luitenant-generaal Vasili Morozov
* Februari 1943 tot april 1944: Luitenant-generaal Gennadi Korotkov
* April 1944 tot mei 1944: Kolonel-generaal Nikandr Tsjibisov
* Mei 1944 tot januari 1945: Luitenant-generaal Nikanor Zachvatajev
* Februari 1945 tot mei 1945: Luitenant-generaal Vladimir Razoevajev

## Slagorde

* 133e Divisie Fuseliers
** 29e Brigade Fuseliers
** 44e Brigade Fuseliers
** 47e Brigade Fuseliers
** 50e Brigade Fuseliers
** 55e Brigade Fuseliers
** 56e Brigade Fuseliers
** 71e Brigade Fuseliers
** 84e Brigade Fuseliers
* 17e Divisie Cavalerie
* 2 bataljons tanks
* een regiment artillerie
* eigen luchtmacht
Alle fuseliers kwamen van matrozen van de Pacifische Vloot.

## Veldslagen

Het 1e Stoottroepenleger werd op 25 november 1941 opgericht vanuit de Stavka reserve RVGK te Zagorsk in het Militair District Moskou.
In december 1941 verdedigde het 1e Stoottroepenleger tegen Operatie Taifun.
Het 1e Stoottroepenleger werd in 1942 met vliegtuigen naar Staraja Roessa gebracht en vocht bij Demjansk.
Van 1942 tot 1944 vocht het 1e Stoottroepenleger bij Leningrad, Novgorod, Pskov, Ostrov, Tartu en Riga en omsingelde mee de Heeresgruppe Kurland in Letland.
Op 24 september 1944 brak het 1e Stoottroepenleger 60 km door de verdediging van het 38e Legerkorps van de Wehrmacht.
Het 1e Stoottroepenleger werd op 9 juli 1945 ontbonden en ging op in het Militair District Turkestan.

## Bevrijde steden

* Jachroma - 7 december 1941
* Solnetsjnogorsk - 12 december 1941 samen met de troepen van het 20e Leger
* Klin - 15 december 1941 samen met de troepen van het 30e Leger
* Staraja Roessa - 18 februari 1944
* Dno- 24 februari 1944 samen met de troepen van het 54e Leger
* Novorzjev - 29 februari 1944 samen met de troepen van het 22e Leger
* Ostrov - 21 juli 1944 samen met de troepen van het 67e Leger
* Antsla - 13 augustus 1944
* Valga / Valka - 19 september 1944
* Valmiera - 24 september 1944
* Strenči - 24 september 1944
* Riga - 15 oktober 1944 samen met de troepen van het 67e Leger, 61e Leger en 10e Gardeleger
* Jūrmala - 17 oktober 1944
* Sloka - 17 oktober 1944
* Ķemeri - 18 oktober 1944
* Sabile - 9 mei 1945
* Kandava - 9 mei 1945
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel 1-я ударная армия op de Russischtalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Eerste Soedanese Burgeroorlog

De Eerste Soedanese Burgeroorlog (ook bekend als de Anya-Nya-opstand of Anya-Nya I, naar de naam van de rebellen) was een conflict van 1955 tot 1972 tussen het noordelijke deel van Soedan en de Zuid-Soedanese regio die vertegenwoordiging en meer regionale autonomie eiste. Een half miljoen mensen kwamen om in de 17 jaar durende oorlog, die verdeeld kan worden in drie fasen: de aanvankelijke guerrillaoorlog, Anya-Nya en de Zuid-Soedanese Bevrijdingsbeweging.
Echter, de overeenkomst die de gevechten van de Eerste Soedanese Oorlog beëindigde in 1972, kon niet de spanningen doen verdwijnen die de oorzaak waren van de burgeroorlog. Hierdoor wakkerde het noord-zuidconflict terug aan tijdens de Tweede Soedanese Burgeroorlog, die duurde van 1983 tot 2005. De periode tussen 1955 en 2005 wordt daarom soms gezien als één conflict met een 11 jaar durende wapenstilstand tussen twee gewelddadige fasen.
# Edgard de Caritat de Peruzzis

Edgard Marie Hubert Alphonse de Caritat de Peruzzis (Lanaken, 11 oktober 1879 – Hamont, 7 oktober 1914) was burgemeester van Lanaken van 1908 tot aan zijn dood op 7 oktober 1914.

## Biografie

Edgard de Caritat de Peruzzis trouwde in 1909 in Gembloers met Marie Ghislaine "Mika" Cassart (1882 - 1951). Met haar kreeg hij vier kinderen. Hij kwam om tijdens Duitse beschietingen te Hamont. Door Nederlandse burgers uit Maastricht werd zijn lichaam naar Maastricht gesmokkeld en daar begraven op de Algemene Begraafplaats Tongerseweg. In 1919 werden zijn stoffelijke resten opgegraven en naar Lanaken getransporteerd, om aldaar herbegraven te worden. De begrafenis werd door een grote menigte gevolgd vanaf de Tongerseweg tot aan het toenmalige kerkhof bij de Sint-Ursulakerk. Bij de ontruiming van dat kerkhof werd zijn graf verplaatst naar de gemeentelijke begraafplaats.
De kazerne de Caritat de Peruzzis in Lanaken werd naar hem genoemd. Het was de commandopost van Henri Giddelo, die samen met vijf andere militairen omkwam toen de Luftwaffe de kazerne van 5e compagnie Grenswielrijders, een onderdeel van het Bataljon Grenswielrijders Limburg van het Belgische leger bombardeerde.

## Galerij

* Het graf van Edgard de Caritat de Peruzzis te Lanaken
* Gedenksteen te Lanaken waar de kazerne met zijn naam stond
* Edgard de Caritat de Peruzzis
# Edgardo Bauza

Edgardo Bauza (Granadero Baigorria, 26 januari 1958) is een Argentijns voormalig voetballer en voetbaltrainer.

## Clubcarrière

Bauza maakte 80 doelpunten in 310 competitieduels voor Rosario Central en werd tweemaal landskampioen met de club. In 1983 trok hij naar het Colombiaanse Atlético Junior. Twee jaar later keerde de middenvelder terug naar Argentinië waar hij bij Independiente ging voetballen. In 1986 keerde hij terug bij Rosario Central. In het seizoen 1990/91 sloot Bauza zijn carrière af bij het Mexicaanse CD Veracruz.

## Interlandcarrière

Bauza speelde zelf drie interlands voor Argentinië en zat in de selectie voor het WK 1990 in Italië, waar hij niet in actie kwam.

## Trainerscarrière

In 1998 begon Bauza aan zijn trainerscarrière bij het Argentijnse Rosario Central, de club waar hij enkele jaren als speler fungeerde. Nadien coachte hij het Argentijnse Vélez Sarsfield, het Argentijnse CA Colón, het Peruaanse Sporting Cristal, opnieuw CA Colón, het Ecuadoraanse LDU Quito (waarmee hij de CONMEBOL Libertadores won), het Saoedi-Arabische Al-Nassr en opnieuw LDU Quito (waarmee hij in 2010 de CONMEBOL Recopa won). In januari 2014 kwam Bauza bij het Argentijnse San Lorenzo terecht, waarmee hij in hetzelfde jaar de CONMEBOL Libertadores won. Dit was voor de Argentijn de tweede keer dat de Zuid-Amerikaanse hoofdprijs voor clubteams onder zijn leiding werd gewonnen. In december 2015 vertrok hij naar het Braziliaanse São Paulo. Op 1 augustus 2016 werd hij gepresenteerd als de bondscoach van Argentinië. Hij volgde hiermee Gerardo Martino op. Vanaf mei 2017 was Bauza korstondig bondscoach van de Verenigde Arabische Emiraten. In september 2017 werd Bauza, na het ontslag van voormalig bondscoach Bert van Marwijk, benoemd tot bondscoach van Saoedi-Arabië. Hij kreeg op 22 november van datzelfde jaar na vijf oefenwedstrijden zijn ontslag. Onder zijn leiding verloor de ploeg van Ghana, Portugal en Bulgarije. Van Jamaica en Letland werd wel gewonnen.

## Erelijst

Als speler
| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Rosario Central |
| Primera División | 2x | 1980 Nacional, 1986/87 |
Als trainer
| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Sporting Cristal |
| Primera División | 1x | 2005 |
| LDU Quito |
| CONMEBOL Libertadores | 1x | 2008 |
| CONMEBOL Recopa | 1x | 2010 |
| Serie A | 2x | 2007, 2010 |
| San Lorenzo |
| CONMEBOL Libertadores | 1x | 2014 |
1 Pumpido · 2 Batista · 3 Balbo · 4 Basualdo · 5 Bauza · 6 Calderón · 7 Burruchaga · 8 Caniggia · 9 Dezotti · 10 Maradona · 11 Fabbri · 12 Goycochea · 13 Lorenzo · 14 Giusti · 15 Monzón · 16 Olarticoechea · 17 Sensini · 18 Serrizuela · 19 Ruggeri · 20 Simón · 21 Troglio · 22 Cancelarich · Coach: Bilardo
# Ectopleura multicirrata

Ectopleura multicirrata is een hydroïdpoliep uit de familie Tubulariidae. De poliep komt uit het geslacht Ectopleura. Ectopleura multicirrata werd in 1996 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Schuchert.
# Ectopleura indica

Ectopleura indica is een hydroïdpoliep uit de familie Tubulariidae. De poliep komt uit het geslacht Ectopleura. Ectopleura indica werd in 1990 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Petersen.
# Efferia basini

Efferia basini is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door Wilcox.
# Ekko Oosterhuis

Ekko Oosterhuis (Zetten, 20 oktober 1886 – Zwolle, 26 januari 1966) was een Nederlands natuurkundige.

## Biografie

Ekko Oosterhuis werd geboren in het Gelderse dorp Zetten waar zijn vader Gerrit Oosterhuis wiskundeleraar was; zijn moeder was Korneliske Wolters. Na het doorlopen van het gymnasium studeerde hij natuurkunde te Groningen, waar hij in 1911 promoveerde op het proefschrift "Over het Peltiereffect en de thermoketen ijzer-kwikzilver". Na zijn promotie werkte hij bij de hoogleraren Zeeman en Kamerlingh Onnes.
In 1914 kwam Oosterhuis in dienst bij het Philips Natuurkundig Laboratorium als eerste medewerker van Gilles Holst. Hij hield zich in de beginjaren bezig met gasgevulde gloeilampen en radiobuizen. Tot aan zijn pensionering bleef hij als plaatsvervangend directeur aan het Natuurkundig Laboratorium verbonden. In 1916 trouwde hij met Anna Elisabeth Kolkman.
In 1921 richtte Oosterhuis met Adriaan Fokker en Balthasar van der Pol het tijdschrift Physica op. Bij het daaruit voortgekomen Nederlands Tijdschrift voor Natuurkunde was hij redacteur. Van het Philips Technisch Tijdschrift was hij medeoprichter.
Van 1945 tot 1960 was hij curator van de Vrije Universiteit.
Oosterhuis werd in 1951 gedecoreerd als officier in de Orde van Oranje-Nassau.

## Trivia

Oosterhuis was de grootvader van de golfer Peter Oosterhuis.
* Holst, G. (1966). In memoriam dr. E. Oosterhuis. Philips Technisch Tijdschrift 1965/66 (5/6): 121
* ↑ Donner, J. (1966). In memoriam dr. E. Oosterhuis. Jaarboek VU 1966: 36
* ↑ Archief kanselarij der Nederlandse orden. Gearchiveerd op 27 oktober 2021. Geraadpleegd op 27-10-2021.
* ↑ Garratt, Arthur (februari 1979). Some milestones in electronics. Gearchiveerd op 27 oktober 2021. Wireless world 1979: 53
# Ecphylus arephini

Ecphylus arephini is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Belokobylskij in 1993.
# El ciudadano ilustre

El ciudadano ilustre is een Argentijns-Spaanse film uit 2016, geregisseerd door Gastón Duprat en Mariano Cohn. De film werd geselecteerd voor het 73ste Filmfestival van Venetië waar de film meedong naar de Gouden Leeuw.

## Verhaal

Winnaar van de Nobelprijs voor de literatuur Daniel Mantovani ontvangt een uitnodiging vanuit zijn geboorteplaats in Argentinië om een prijs in ontvangst te nemen. Hij besluit de uitnodiging te accepteren, aangezien zijn geboorteplaats hem geïnspireerd heeft bij het schrijven van zijn boeken. Bij aankomst komt hij er al gauw achter dat het een andere reis wordt dan hij had verwacht.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Oscar Martínez | Daniel Mantovani |
| Dady Brieva | Antonio |
| Andrea Frigerio | Irene |
| Nora Navas | Nuria |
| Manuel Vicente | Cacho - el intendente |
| Marcelo D'Andrea | Florencio Romero |
| Belén Chavanne | Julia |
| Gustavo Garzón | Gerardo Palacios |

## Ontvangst
### Recensies

Op Rotten Tomatoes geeft 100% van de 13 recensenten de film een positieve recensie, met een gemiddelde score van 7,17/10.

### Prijzen en nominaties

De film won 29 prijzen en werd voor 21 andere genomineerd. Een selectie:
| Jaar | Evenement | Categorie | Genomineerde | Resultaat |
| 2016 | Venetië (73ste editie) | Gouden Leeuw voor beste film | El ciudadano ilustre | Genomineerd |
| 2016 | Venetië (73ste editie) | Coppa Volpi voor beste acteur | Oscar Martínez | Gewonnen |
| 2017 | Premios Goya (31ste editie) | Beste Ibero-Amerikaanse film | El ciudadano ilustre | Gewonnen |
| 2017 | Premio Sur (11de editie) | Beste film | El ciudadano ilustre | Genomineerd |
| 2017 | Premio Sur (11de editie) | Beste regisseur | Mariano Cohn en Gastón Duprat | Genomineerd |
| 2017 | Premio Sur (11de editie) | Beste acteur | Oscar Martínez | Gewonnen |
| 2017 | Premio Sur (11de editie) | Beste mannelijke bijrol | Dady Brieva | Gewonnen |
| 2017 | Premio Sur (11de editie) | Beste vrouwelijke bijrol | Andrea Frigerio | Genomineerd |
| 2017 | Premio Sur (11de editie) | Beste origineel scenario | Andrés Duprat | Gewonnen |
| 2017 | Premio Sur (11de editie) | Beste artdirector | María Eugenia Sueiro | Genomineerd |
| 2017 | Premio Sur (11de editie) | Beste kostuums | Laura Donari | Genomineerd |
| 2017 | Premio Sur (11de editie) | Beste geluid | Adrián De Michele | Genomineerd |
| 2017 | Cóndor de Plata (65ste editie) | Beste film | El ciudadano ilustre | Genomineerd |
| 2017 | Cóndor de Plata (65ste editie) | Beste regisseur | Mariano Cohn en Gastón Duprat | Genomineerd |
| 2017 | Cóndor de Plata (65ste editie) | Beste acteur | Oscar Martínez | Gewonnen |
| 2017 | Cóndor de Plata (65ste editie) | Beste mannelijke bijrol | Manuel Vicente | Genomineerd |
| 2017 | Cóndor de Plata (65ste editie) | Beste origineel scenario | Andrés Duprat | Genomineerd |
* ↑ (en) El ciudadano ilustre op Rotten Tomatoes, geraadpleegd op 25 april 2020
# El caballero Don Quijote

El caballero Don Quijote is een Spaanse film uit 2002, geregisseerd door Manuel Gutiérrez Aragón. De film is gebaseerd op het tweede deel van de roman Don Quichot van de Spaanse schrijver Cervantes.

## Verhaal

Na te hebben vernomen dat de Turkse vloot eraan komt, besluit Don Quijote opnieuw op een reis te ondernemen die begint in La Mancha en moet eindigen aan de kust. Gekleed in zijn harnas in renaissancestijl gaat hij samen met zijn trouwe schildknaap Sancho Panza op avontuur.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Juan Luis Galiardo | Don Quijote |
| Carlos Iglesias | Sancho Panza |
| José Luis Torrijo | Cura |
| Víctor Clavijo | Barbero |
| Santiago Ramos | Sansón Carrasco |
| Kiti Mánver | Ama |
| María Isasi | Sobrina |
| Manuel Alexandre | Montesinos |
| Marta Etura | Dulcinea del Toboso |
| Joaquín Hinojosa | Duque |
| Emma Suárez | Duquesa |
| Juan Diego Botto | Tosilos |
| José Luis Alcobendas | Moro Diablo |
| Manuel Manquiña | Merlín |
| Francisco Merino | Pedro Recio |

## Ontvangst
### Prijzen en nominaties

De film won 4 prijzen en werd voor 8 andere genomineerd. Een selectie:
| Jaar | Evenement | Categorie | Genomineerde | Resultaat |
| 2003 | Premios Goya (17de editie) | Beste acteur | Juan Luis Galiardo | Genomineerd |
| 2003 | Premios Goya (17de editie) | Beste debuterend acteur | Carlos Iglesias | Genomineerd |
| 2003 | Premios Goya (17de editie) | Beste bewerkt scenario | Manuel Gutiérrez Aragón | Genomineerd |
| 2003 | Premios Goya (17de editie) | Beste camerawerk | José Luis Alcaine | Gewonnen |
| 2003 | Premios Goya (17de editie) | Beste artdirector | Félix Murcia | Genomineerd |
# El canto del loco

El Canto Del Loco (afgekort ECDL) is een Spaanse poppunkband. De groep is opgericht in 1994 door Dani Martín en Ivan Ganchegui (die de band in 2002 verliet). Nu bestaat de band uit Dani Martín, David Otero en Chema Ruiz. In 2003 en 2005 wonnen ze de MTV Europe Music Award voor Beste Spaanse Act.
De groep vindt zijn oorsprong in de theaterschool Cristina Rota, waar Dani Martin studeerde sinds 1994 toen hij 18 was. Daar heeft hij een jongen ontmoet die gitaar speelde (Ivan Ganchegui). Nadat ze ontdekten dat ze beiden dezelfde muzikale smaak hadden, besloten ze een band op te richten.
De groep werd El Canto del Loco genoemd, omdat beiden fans waren van de band Radio Futura, en vooral hun lied El canto del gallo.

## Albums

* 2000: El Canto del Loco (eerste studioalbum) #6 SP
* 2002: A contracorriente (tweede studioalbum) #1 SP
* 2002: En directo - Sala Caracol 22-11-2002 (eerste livealbum)
* 2003: Estados de ánimo (derde studioalbum) #1 SP
* 2004: En directo - Sala Bikini 30-12-03 (tweede livealbum)
* 2005: Zapatillas (vierde studioalbum) #1 SP
* 2007: Arriba el telón (Las mejores rarezas) (verzameling van de tot dan toe verschenen albums) #8 SP
* 2008: Personas (vijfde studioalbum)>> #1 SP
* 2009: Radio La Colifata presenta a El Canto del Loco (verzamelalbum)
* 2009: Por mí y por todos mis compañeros (verzamelalbum)

## Singles

* 2000 Pequeñita >> #8 SP
* 2000 Llueve En Mí
* 2001 Eres Un Canalla >> #7 SP
* 2001 Y Si El Miedo
* 2001 Vivir Así Es Morir De Amor
* 2002 Son Sueños >> #1 SP
* 2002 Puede Ser (met Amaia Montero) >> #1 SP
* 2002 A Contracorriente >> #1 SP
* 2002 Crash
* 2002 Contigo
* 2003 La Madre De José >> #1 SP
* 2003 Volver A Disfrutar >> #1 SP
* 2003 Ya Nada Volverá A Ser Como Antes >> #1 SP
* 2004 Insoportable' >> #1 SP
* 2004 No Voy A Parar >> #2 SP
* 2004 Una Foto En Blanco y Negro >> #1 SP
* 2004 Despiértame
* 2005 Zapatillas >> #1 SP
* 2005 Volverá >> #1 SP
* 2006 Besos >> #1 SP
* 2008 Eres tonto >> #1 SP, #16 LA
* 2008 Peter Pan #1 SP
* 2009 La Suerte De Mi Vida
* 2009 Un Millon De Cicatrices
* 2010 Quiero Aprender De Ti
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 9103 0432
* MusicBrainz: ee74192c-d21f-4de7-83e5-eed93e07ac07
* Virtual International Authority File: 133050409
* WorldCat (via VIAF): 133050409
# El club

El club (internationale titel: The Club) is een Chileense film uit 2015 onder regie van Pablo Larraín. De film ging in première op 9 februari op het Internationaal filmfestival van Berlijn 2015 in de competitie en won de Grote prijs van de jury (Zilveren Beer).

## Verhaal

Een groep priesters van verschillende leeftijden woont in groep samen met zuster Mónica in een huis aan de Chileense kust. Tussen het bidden en boetedoen door, trainen ze hun greyhounds voor de volgende wedstrijd. Na de aankomst van een nieuwe priester komt plots een man aan hun deur die de nieuwkomer beschuldigt. De nieuwkomer pleegt daarop zelfmoord met een pistool. De kerk zendt een onderzoeker naar de groep op zoek naar de waarheid.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Roberto Farias | Sandokán |
| Antonia Zegers | Zuster Mónica |
| Alfredo Castro | Priester Vidal |
| Alejandro Goic | Priester Ortega |
| Alejandro Sieveking | Priester Ramirez |
| Jaime Vadell | Priester Silva |
| Marcelo Alonso | Priester García |
| Francisco Reyes | Priester Alfonso |
| José Soza | Priester Matías |

## Prijzen en nominaties

| jaar | prijs | categorie | genomineerde(n) | uitslag |
| 2015 | Internationaal filmfestival van Berlijn | Grote prijs van de jury (Zilveren Beer) | Grote prijs van de jury (Zilveren Beer) | Gewonnen |

## Productie

De film werd geselecteerd als Chileense inzending voor de beste niet-Engelstalige film voor de 88ste Oscaruitreiking.
# Eimeren

Eimeren is een buurschap in de Nederlandse gemeente Overbetuwe, gelegen in de provincie Gelderland. Het ligt tussen Valburg en Elst even ten noorden van de A15.
Dorpen: Andelst · Driel · Elst · Hemmen · Herveld · Heteren · Oosterhout · Randwijk · Slijk-Ewijk · Valburg · Zetten Buurtschappen en gehuchten: Aam · Bredelaar · Eimeren · Herveld-Noord · Herveld-Zuid · Homoet · Indoornik · Keulse Kamp · Lakemond (deels) · Leedjes · Lijnden · Loenen · Merm · Raayen · Reeth · Snodenhoek · Wolferen Gelderland: Steden en dorpen in Gelderland Nederland: Provincies · Gemeenten
# Edwards County (Illinois)

Edwards County is een county in de Amerikaanse staat Illinois.
De county heeft een landoppervlakte van 576 km² en telt 6.971 inwoners (volkstelling 2000). De hoofdplaats is Albion.
# Edwardsaedes imprimens

Edwardsaedes imprimens is een muggensoort uit de familie van de steekmuggen (Culicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1861 door Walker.
# Edwardsburg

Edwardsburg is een plaats (village) in de Amerikaanse staat Michigan, en valt bestuurlijk gezien onder Cass County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1147. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 1096, een daling van 51 (-4.4%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 2,6 km², waarvan 2,4 km² land en 0,2 km² water. Edwardsburg ligt op ongeveer 254 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Edwardsburg.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Edwardsburg op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Edwardsellum

Edwardsellum is een muggenondergeslacht uit de familie van de kriebelmuggen (Simuliidae). De wetenschappelijke naam van het ondergeslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Günther Enderlein (als geslacht).
# Elderton

Elderton is een plaats (borough) in de Amerikaanse staat Pennsylvania, en valt bestuurlijk gezien onder Armstrong County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 358. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 340, een daling van 18 (-5,0%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 0,7 km², geheel bestaande uit land. Elderton ligt op ongeveer 305 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Elderton.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Elderton op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Eirik Ulland Andersen

Eirik Ulland Andersen (21 september 1992, Randers) is een Noors voetballer die als aanvaller speelt. Andersen speelt sinds 2019 voor Molde FK.

## Erelijst

Als speler
| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Molde FK |
| Eliteserien | 1x | 2019 |
# Eirjet

Eirjet was een Ierse luchtvaartmaatschappij met zijn hoofdkwartier op Shannon Airport. Eirjet voerde chartervluchten uit naar het Middellandse Zeegebied. De activiteiten van Eirjet werden beëindigd op 18 oktober 2006.

## Incidenten en ongevallen

* Op 29 maart 2006 excuseerde Eirjet zich nadat een vlucht die Eirjet uitvoerde voor Ryanair vanaf Liverpool John Lennon Airport landde op een militaire luchtmachtbasis 8 kilometer van de eigenlijke bestemming, de luchthaven van Derry.

## Vloot

* 4 Airbus A320-200
* 1 Boeing 757-200
# Eiringhausen

Eiringhausen is een plaats in de Duitse gemeente Plettenberg, deelstaat Noordrijn-Westfalen, en telt 4900 inwoners (2007).