OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Abstract Poëtische Kunst

Abstract Poëtische Kunst (afgekort: APK) is een alternatieve vorm van poëzie waarbij gevoelens op kunstzinnige wijze door de dichter worden omgezet tot objecten. De zinnen lijken in eerste instantie zeer onsamenhangend, maar na het verkrijgen van enige leeservaring wordt het plots helder wat de kern in deze kunstvorm is.

## Geschiedenis van APK

APK is ontstaan in de Eerste Wereldoorlog. Men gebruikte het in de vorm van een poëma om elkaar in te wijden in hun persoonlijke psychische toestand. In de jaren 30 werd de Abstract Poëtische Kunst geïntroduceerd door onder andere filosoof Jean Dubuffet Senior als een vorm van poëzie, waarin men zich ongemerkt kon uiten. Hij werd bruut bekritiseerd door onwetende analisten die de nieuwe, zeer alternatieve methode van dichten niet begrepen en de manier van schrijven ten strengste afkeurden. Jean Dubuffet bezweek onder de kritieken en vluchtte naar Zwitserland. Dubuffet Senior werd verzwegen en vergeten, hij kwam in de media niet meer ter sprake. Wel had hij nog enkele volgelingen die zijn dichtkunsten accepteerden en bewonderden; APK leefde voort. Hieronder waren later ook hippies die geloofden dat de gedichten door God gezonden boodschappen waren, waarin een roep om vrede verborgen was.
Veel oude werken zijn verloren gegaan. Tevens is oude APK vernietigd door Duitsers in de Tweede Wereldoorlog, omdat zij meenden dat de gedichten werden gebruikt voor doeleinden die niet strookten met hun eigen opvattingen. Nog steeds is er een kleine groep bewonderaars die het werk van Jean Dubuffet bestudeert, en die schrijft, hetzij anders ontwikkeld, volgens de ideeën van de Abstract Poëtische Kunst. Aangezien de dichtvorm niet erg bekend is en nog steeds niet door iedereen wordt geaccepteerd, blijven de huidige schrijvers vaak anoniem. Het gezelschap der dichters hoopt nog steeds op een herleving.
Een fragment uit een poëma:
   Klassiek autonoom
   post-modern syndroom
# Acalolepta subaequalis

Acalolepta subaequalis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1965 door Breuning.
# Verdrag van Gastein

Het Verdrag van Gastein (1865) was een van de verdragen die een einde zouden moeten betekenen van de Sleeswijk-Holsteinse kwestie. Deze kwestie was een twist tussen Denemarken en de Duitse Bond over de status van de hertogdommen Sleeswijk, Holstein en Lauenburg.
In de Vrede van Wenen (1864) was besloten dat Sleeswijk, Holstein en Lauenburg onder gezamenlijk gezag van Pruisen en Oostenrijk kwamen. In de praktijk bleek dit echter moeilijk te realiseren. Spanningen tussen Pruisen en Oostenrijk leidden tot het Verdrag van Gastein. Dit verdrag werd op 14 augustus 1865 gesloten in Bad Gastein, waar het verdrag zijn naam ook aan ontleent: Holstein werd aan Oostenrijk toegewezen, en Sleeswijk en Lauenburg aan Pruisen. Hierbij werden twee andere partijen, de Duitse Bond en hertog Frederik van Sleeswijk-Holstein-Sonderburg-Augustenburg, gepasseerd. Op 20 augustus werd dit verdrag te Salzburg officieel erkend door koning Wilhelm I van Pruisen en keizer Frans Jozef I van Oostenrijk. Het verdrag stortte ineen door de pogingen van de Pruisische kanselier Otto von Bismarck om een oorlog met Oostenrijk te ontketenen: deze pogingen mondden uit in de Pruisisch-Oostenrijkse Oorlog.
# Acanthagrion phallicorne

Acanthagrion phallicorne is een libellensoort uit de familie van de waterjuffers (Coenagrionidae), onderorde juffers (Zygoptera).
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Leonard.
* ↑ (en) Acanthagrion phallicorne op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011. Gearchiveerd op 28 juli 2013.
# Vehmersalmi

Vehmersalmi is een voormalige gemeente in de Finse provincie Oost-Finland en in de Finse regio Noord-Savo. De gemeente had een totale oppervlakte van 348 km$^2$ en telde 2056 inwoners in 2003.
In 2005 werd de gemeente deel van Kuopio.
Iisalmi · Joroinen · Kaavi · Keitele · Kiuruvesi · Kuopio · Lapinlahti · Leppävirta · Pielavesi · Rautalampi · Rautavaara · Siilinjärvi · Sonkajärvi · Suonenjoki · Tervo · Tuusniemi · Varkaus · Vesanto · Vieremä
Voormalige gemeenten: Iisalmen maalaiskunta · Juankoski · Karttula · Kuopion maalaiskunta · Maaninka · Muuruvesi · Nilsiä · Riistavesi · Säyneinen · Varpaisjärvi · Vehmersalmi
# Aardbeving Sumatra maart 2007

De aardbevingen op Sumatra op 6 maart 2007 waren twee aardbevingen vlak achter elkaar. Het epicentrum lag in het noordelijkste puntje van het Singkarakmeer op Sumatra, Indonesië.

## De bevingen

De eerste aardbeving vond plaats om 10.49 uur (03:49 UTC) met een schok van 6,4 op de schaal van Richter. De tweede beving kwam om 12.49 uur (05:49 UTC) met een schok van 6,3 op de schaal van Richter. De bevingen werden gevoeld tot in Singapore en Bangladesh.

## Gevolgen

In totaal kwamen er 68 mensen om en waren er 460 zwaargewonden. 43.000 huizen raakten beschadigd, waarvan er 12.000 totaal werden verwoest. De totale schade ligt op 160 miljoen Amerikaanse dollars.
# Acanthophyllia deshayesiana

Acanthophyllia deshayesiana is een rifkoralensoort uit de familie van de Mussidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1850 door Michelin.
# Acanthoplacatus brauni

Acanthoplacatus brauni is een soort in de taxonomische indeling van de platwormen (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig en kan zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtscellen produceren. De soort leeft in zeer vochtige omstandigheden.
De platworm behoort tot het geslacht Acanthoplacatus en behoort tot de familie Gyrodactylidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door Ernst, Jones & Whittington.
# Acanthocyclops pilosus

Acanthocyclops pilosus is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Cyclopidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Kiefer.
# Acanthoibidion

Acanthoibidion is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Lane.

## Soorten

Acanthoibidion is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Acanthoibidion chevrolatii (White, 1855)
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Acanthoisis

Acanthoisis is een geslacht van neteldieren uit de klasse van de Anthozoa (bloemdieren).

## Soorten

* Acanthoisis dhondtae Bayer & Stefani, 1987
* Acanthoisis flabellata Wright & Studer, 1889
* Acanthoisis kimbla Alderslade, 1998
* Acanthoisis myzourida Alderslade, 1998
* Acanthoisis wrastica Alderslade, 1998
# Acanthohaustorius similis

Acanthohaustorius similis is een vlokreeftensoort uit de familie van de Haustoriidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Frame.
# Vexillum pacificum

Vexillum pacificum is een slakkensoort uit de familie van de Costellariidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1845 door Reeve.
# Vettius umbrata

Vettius umbrata is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1876 door Nicolas Grigorevich Erschoff.
# Acanthodiaptomus pacificus

Acanthodiaptomus pacificus is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Diaptomidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Burckhardt.
# Acanthodiformes

De Acanthodiformes zijn een orde van uitgestorven vissen uit het Laat-Paleozoïcum. Hun fossielenbestand begint in het Vroeg-Devoon en strekt zich uit tot het Vroeg-Perm. Daarna stierven ze uit, waarschijnlijk door de toenemende concurrentie van beenvissen.

## Kenmerken

De Acanthodiformes waren de meest succesvolle groep stekelhaaien en kunnen worden onderscheiden van de andere twee orden door de afwezigheid van de eerste rugvin, tandeloze kaken en goed ontwikkelde kieuwdozen met lange kieuwzeven en een langwerpig kieuwgebied. De achterste bovenkaak (palatoquadratum) kon ver opzij worden bewogen, waardoor de mondopening sterk werd vergroot. Deze kenmerken suggereren een vrijzwemmende levensstijl en een filtervoederdieet. Een belangrijke trend in hun evolutie was de ontwikkeling van een grotere mobiliteit in hun borstvinnen. Daarnaast zijn er verschillende verbeende elementen in de schoudergordel gemaakt. Dermale botten waren afwezig.
Bij de Acanthodiformes ontbraken extra stekels tussen de borstvinnen en buikvinnen, met uitzondering van de vorm Mesacanthus uit het Vroeg-Devoon, die een paar van dergelijke stekels bezat.

## Systematiek

De Acanthodiformes worden gerekend tot de Acanthodii, ook wel stekelhaaien genoemd. Ze zijn waarschijnlijk de zustergroep van de Ischnacanthiformes en samen met hen de zustergroep van de beenvissen (Osteichthyes), of ze moeten in de voorouderlijke groep van beenvissen worden geplaatst.

## Taxonomie

* Familie Acanthodidae
** Acanthodes
** Acanthodopsis
** Traquairichthys?
** Utahacanthus?
** Triazeugacanthus
* Familie Cheiracanthidae
** Cheiracanthus
** Fallodentus
** Ginkgolepis
** Haplacanthus
** Homalacanthus?
** Markacanthus
* Familie Howittacanthidae
** Halimacanthodes
** Howittacanthes
* Familie Mesacanthidae
** Lodeacanthus
** Melanoacanthus
** Mesacanthus
** Promesacanthus
** Teneracanthus
** Triazeugacanthus?
Literatuur
* Robert L. Carroll: Paläontologie und Evolution der Wirbeltiere, Thieme, Stuttgart (1993), ISBN 3-13774-401-6.
* John A. Long: The Rise of Fishes. The Johns Hopkins University Press, 1995, ISBN 0801849926.
* Joseph S. Nelson: Fishes of the World. John Wiley & Sons, 2006, ISBN 0-471-25031-7.
Noten
* ↑ Fossilworks: Acanthodiformes. www.fossilworks.org. Geraadpleegd op 12-10-2022.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Acanthodiformes op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Acanthodillo barringtonensis

Acanthodillo barringtonensis is een pissebed uit de familie Armadillidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1998 door Lewis.
# Ventoux (film)

Ventoux is een Nederlandse film uit 2015 geregisseerd door Nicole van Kilsdonk.

## Ontstaan

Na het regisseren van Zadelpijn was Nicole van Kilsdonk nog niet klaar met wielrenfilms. Ze kwam in contact met Bert Wagendorp en vroeg hem een scenario te schrijven voor een nieuwe film. Na zijn voorstudie en het schrijven van het verhaal, was zijn uitgeverij Atlas Contact zo enthousiast, dat hem gevraagd werd dit uit te werken tot een roman. Deze roman werd een bestseller en dit verzekerde Van Kilsdonk ervan dat dit verhaal verfilmd moest worden. Na verloop van tijd liep het boek en het oorspronkelijke scenario zo uit elkaar dat er uiteindelijk op basis van het boek een definitief scenario werd geschreven door Maarten Lebens. In 2015 volgde er ook een toneelbewerking door Bos Theaterproducties onder regie van George van Houts.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage | Opmerkingen |
| Kooten, Kasper van Kasper van Kooten | Bart | |
| Jong, Wilfried de Wilfried de Jong | André | |
| Witte, Leopold Leopold Witte | Joost | |
| Opbrouck, Wim Wim Opbrouck | David | |
| Detmers, Maruschka Maruschka Detmers | Laura | |
| Hoes, Abbey Abbey Hoes | Laura | jong |
| Lakemeier, Martijn Martijn Lakemeier | Peter | jong |
| Hendrickx, Alex Alex Hendrickx | Bart | jong |
| Smulders, Jonas Jonas Smulders | André | jong |
| Dool, Jip van den Jip van den Dool | Joost | jong |
| Verrecas, Bram Bram Verrecas | David | jong |

## Verhaal

Vier mannen, vrienden sinds de middelbare school, gaan naar Frankrijk om de Mont Ventoux te beklimmen. Dit doen ze om een andere gemeenschappelijke vriend te eren, die ze 30 jaar geleden hebben verloren in de afdaling van de Mont Ventoux. Tijdens dit bezoek aan de berg, komt ook een oude vriendin langs. Door dit aanstaande bezoek komen de herinneringen aan het verleden los.
# Abatocera arnaudi

Abatocera arnaudi is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Rigout.
# Acartus

Acartus is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1872 door Olof Immanuel Fåhræus.

## Soorten

Acartus omvat de volgende soorten:
* Acartus abyssinicus Breuning, 1955
* Acartus biplagiatus (Aurivillius, 1928)
* Acartus bituberosus Breuning, 1958
* Acartus hirtus Fåhraeus, 1872
* Acartus penicillatus (Aurivillius, 1907)
* Acartus rufus Breuning, 1964
* Acartus subinermis Breuning, 1956
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Vibrissina dolopis

Vibrissina dolopis is een vliegensoort uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Reinhard.
# Vibrissina texensis

Vibrissina texensis is een vliegensoort uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Aldrich.
# Veyre-Monton

Veyre-Monton is een gemeente in het Franse departement Puy-de-Dôme (regio Auvergne-Rhône-Alpes). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Clermont-Ferrand. Veyre-Monton telde op 1 januari 2021 3.675 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Veyre-Monton bedroeg op 1 januari 2021 12,11 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 303,5 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Feodale motte van Liers

De feodale motte van Liers (Frans: la motte féodale), ten onrechte soms als tumulus gezien, is de kunstmatige heuvel (motte) waarop het mottekasteel van Liers heeft gestaan. Dat de heuvel als tumulus werd beschouwd, komt door zijn ligging nabij de Chaussée Brunehaut.
Het betreft een indrukwekkende heuvel met afgeplatte top, die vroeger door een gracht werd omringd. De heuvel heeft een volume van ongeveer 6.000 m³ en een oppervlakte van 2.520 m².
Op de motte stond een kasteel van 28 meter lengte en 18 meter breedte. Dit werd verwoest op 10 oktober 1746, door de troepen van Lodewijk XV, tijdens de Slag bij Rocourt. De ruïnes werden deels als groeve gebruikt. Later werd er afval gestort. Uiteindelijk kwam de site toe aan de gemeente Herstal. Op 29 mei 1952 werd de motte geklasseerd als monument.
In de volksmond wordt beweerd dat er vanuit de motte tal van onderaardse gangen zouden lopen naar naburige kerken, kastelen en boerderijen.
* Geschiedenis van Liers
* Beschermingsdossier van de feodale motte
* ↑ P. Wagemans, Histoire de la paroisse de Saint-Remy de Liers, lesdouze.be. Gearchiveerd op 21 mei 2022.
* ↑ Beschermingsdossier van de feodale motte. Gearchiveerd op 29 oktober 2017.
# Héritage des Celtes

Héritage des Celtes was een Franse muziekensemble dat Keltische muziek bracht.

## Biografie

De groep werd in 1993 opgericht ter ere van het zeventigjarig bestaan van het Festival de Cornouaille; een festival dat de Bretonse cultuur viert. De bekende gitarist Dan Ar Braz werd gevraagd het festival dat jaar af te sluiten, en liet voor de gelegenheid 70 muzikanten met Keltische roots samenwerken. De act was zo'n succes dat het een platencontract aangeboden kreeg. In 1994 wordt een eerste album uitgebracht. Twee jaar later worden Dan Ar Braz en Héritage des Celtes gevraagd Frankrijk te vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival 1996, dat gehouden werd in de Noorse hoofdstad Oslo. Met het nummer Diwanit bugale, dat in het Bretons vertolkt werd en daarmee de eerste Franse inzending die niet in het Frans gezongen werd, eindigde het gezelschap op de negentiende plaats. Ondanks het teleurstellende resultaat houdt het succes aan. Zowel in 1996 als in 1998 wint Héritage des Celtes de prijs voor beste album in de traditionele muziek tijdens de Victoires de la musique. In 2000 besluit het ensemble uiteen te gaan. In de Bretonse havenstad Lorient wordt een afscheidsconcert gegeven in het Stade du Moustoir voor 20.000 toeschouwers. Af en toe treedt Héritage des Celtes toch nog aan voor speciale concerten, zoals in 2002, toen men in het Stade de France over twee avonden speelde voor in totaal 90.000 mensen.
1956: Mathé Altéry + Dany Dauberson · 1957: Paule Desjardins · 1958: André Claveau · 1959: Jean Philippe · 1960: Jacqueline Boyer · 1961: Jean-Paul Mauric · 1962: Isabelle Aubret · 1963: Alain Barrière · 1964: Rachel · 1965: Guy Mardel · 1966: Dominique Walter · 1967: Noëlle Cordier · 1968: Isabelle Aubret · 1969: Frida Boccara · 1970: Guy Bonnet · 1971: Serge Lama · 1972: Betty Mars · 1973: Martine Clémenceau · 1975: Nicole Rieu · 1976: Catherine Ferry · 1977: Marie Myriam · 1978: Joël Prévost · 1979: Anne-Marie David · 1980: Profil · 1981: Jean Gabilou · 1983: Guy Bonnet · 1984: Annick Thoumazeau · 1985: Roger Bens · 1986: Cocktail Chic · 1987: Christine Minier · 1988: Gérard Lenorman · 1989: Nathalie Pâque · 1990: Joëlle Ursull · 1991: Amina · 1992: Kali · 1993: Patrick Fiori · 1994: Nina Morato · 1995: Nathalie Santamaria · 1996: Dan Ar Braz & Héritage des Celtes · 1997: Fanny · 1998: Marie Line · 1999: Nayah · 2000: Sofia Mestari · 2001: Natasha Saint-Pier · 2002: Sandrine François · 2003: Louisa Baïleche · 2004: Jonatan Cerrada · 2005: Ortal · 2006: Virginie Pouchain · 2007: Les Fatals Picards · 2008: Sébastien Tellier · 2009: Patricia Kaas · 2010: Jessy Matador · 2011: Amaury Vassili · 2012: Anggun · 2013: Amandine Bourgeois · 2014: Twin Twin · 2015: Lisa Angell · 2016: Amir · 2017: Alma · 2018: Madame Monsieur · 2019: Bilal Hassani · 2021: Barbara Pravi · 2022: Alvan & Ahez · 2023: La Zarra · 2024: Slimane
# Tim Fransen

Tim Fransen (Amsterdam, 13 april 1988) is een Nederlands cabaretier, stand-upcomedian, schrijver en filosoof.
Fransen groeide op in het Amsterdamse Gaasperdam en is de winnaar van zowel de jury- als de publieksprijs van het AKF Stand-up Comedy Concours 2007. In 2010 won hij eveneens de jury- en de publieksprijs van het Amsterdams Studenten Cabaret Festival. In 2011 werd hij lid van de Comedytrain. Van zijn auditie is een fragment te zien in de documentaire Erop of eronder van Michiel van Erp.
De cabaretier studeerde de master wijsbegeerte aan de Universiteit van Amsterdam. Hij behaalde daar eerder de propedeuse Nederlands en de bachelor psychologie. In 2013 schreef hij samen met collega Theo Maassen de oudejaarsconference Einde Oefening.
In 2014 won Fransen de jury- en publieksprijs van het Leids Cabaret Festival.
Op 27 juni 2016 maakt de Vereniging van Schouwburg- en Concertgebouwdirecties (VSCD) bekend dat Fransen met zijn debuutvoorstelling Het failliet van de moderne tijd was genomineerd voor de Neerlands Hoop, de prijs voor 'de meest belovende theatermaker(s) met het grootste toekomstperspectief'. Op 25 september 2016 werd bekend dat hij deze prijs had gewonnen. Zijn tweede voorstelling Het kromme hout der mensheid won op 1 oktober 2018 de Poelifinario in de categorie Engagement.

## Cabaretprogramma's

* 2014-2016: Het failliet van de moderne tijd
* 2018-2019: Het kromme hout der mensheid
* 2022: De mens en ik
* Vanaf 2024: Onbekommerd
# Xanthopenthes kubani

Xanthopenthes kubani is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Schimmel.
# Owens (rivier)

Owens River is een rivier in het oosten van de Amerikaanse staat Californië. De rivier stroomt van noord naar zuid door de Owens Valley, een brede vallei tussen de Sierra Nevada in het westen en de White Mountains en Inyo Mountains in het oosten.

## Verloop

De rivier ontspringt in de Sierra Nevada, een paar kilometer ten zuiden van Mono Lake. Vanaf daar stroomt ze naar het zuidoosten, door de Long Valley Caldera en door het stuwmeer Crowley Lake. Vanaf daar stroomt de rivier bijna 200 kilometer door de Owens Valley naar het zuiden, waar ze vroeger uitmondde in Owens Lake. Daarna stroomt de rivier door een kloof (de Owens River Gorge) om ten noorden van Bishop Owens Valley in te stromen.
Daarna stroomt de rivier in zuidoostelijke richting door Owens Valley. Het rivierwater wordt hier gebruikt voor de irrigatie en het rivierwater wordt hier omgeleid door een groot aantal kanalen en kanaaltjes. Aangezien Owens Valley een steppeklimaat heeft en deel uitmaakt van de woestijn van het Grote Bekken, is de landbouw in het gebied geheel afhankelijk van het water van de Owens River.
Ongeveer zestien kilometer ten zuiden van Big Pine wordt het grootste gedeelte van het rivierwater afgetapt door de Los Angeles Aquaduct, een aquaduct voor de drinkwatervoorziening van de stad Los Angeles. Het aquaduct was aan het begin van de twintigste eeuw de aanleiding van een gewelddadig conflict, de California Water Wars. Boeren uit Owens Valley, die de aquaduct zagen als bedreiging van hun watervoorziening, saboteerden de aanleg van het aquaduct.
Het overgebleven water stroomt verder zuidwaarts, waar de rivier aan het zuidelijke uiteinde van Owens Valley vroeger uitmondde in Owens Lake, een endoreïsch meer. Sinds 1924 staat Owens Lake vrijwel droog als gevolg van het menselijke watergebruik. Tegenwoordig ligt op de plek van het meer een zoutvlakte.