OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vagiphantes

Vagiphantes is een geslacht van spinnen uit de familie hangmatspinnen (Linyphiidae).

## Soorten

De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
* Vagiphantes vaginatus (Tanasevitch, 1983)
* ↑ Platnick, N.I. (2012) The world spider catalog, version 12.5. American Museum of Natural History. DOI: 10.5531/db.iz.0001.
# Zikanyrops sparsa

Zikanyrops sparsa is een vlinder uit de familie van de Dalceridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Hopp.
# Cryptobatis cyanoptera

Cryptobatis cyanoptera is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1825 door dejean.
# Galeruca canigouensis

Galeruca canigouensis is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1892 gepubliceerd door Charles Adolphe Albert Fauvel.
# Callionymus regani

Callionymus regani is een straalvinnige vissensoort uit de familie van pitvissen (Callionymidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1979 door Nakabo.
# Neotomoxia robusta

Neotomoxia robusta is een keversoort uit de familie spartelkevers (Mordellidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Pic.
# Granolaria valenciennesii

Granolaria valenciennesii is een slakkensoort uit de familie van de Fasciolariidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1840 door Kiener.
# Gyretes simpsoni

Gyretes simpsoni is een keversoort uit de familie van schrijvertjes (Gyrinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1847 door White.
# Uroptychus thermalis

Uroptychus thermalis is een tienpotigensoort uit de familie van de Chirostylidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Baba & de Saint Laurent.
# Zuidkegel

De Zuidkegel (Spaans: Cono Sur; Portugees Cone Sul) is de benaming voor het zuidelijke gedeelte van Zuid-Amerika. De benaming is gebruikelijk in de Spaans- en Engelstalige wereld, maar wordt in het Nederlands minder vaak gebruikt. Het gebied wordt ook wel simpelweg Zuidelijk Zuid-Amerika genoemd.
De naam verwijst naar de vorm van het gebied, dat de vorm heeft van een naar het zuiden gerichte kegel. De Zuidkegel omvat de landen Chili, Argentinië en Uruguay. Het westelijke gedeelte wordt ingenomen door het grote gebergte de Andes, terwijl het oostelijk deel bestaat uit een laagvlakte, de pampa. De Zuidkegel geldt als het meest welvarende en ontwikkelde gedeelte van Zuid-Amerika. Volgens de Index van de menselijke ontwikkeling van Verenigde Naties is de ontwikkeling van deze landen ongeveer vergelijkbaar met die van Oost-Europa, hoger dan die van de rest van Zuid-Amerika. De bevolking van de Zuidkegel heeft een grotere Europese achtergrond dan die van de rest van het continent, zowel etnisch als cultureel. Het is opvallend dat in de drie landen van de Zuidkegel in de jaren zeventig en tachtig gelijkaardige militaire dictaturen bestonden.
Uit geografische gronden worden Paraguay en het zuidelijk gedeelte van Brazilië ook wel tot de Zuidkegel gerekend. Cultureel en etnisch gezien wijken beide landen echter aanzienlijk af van de andere drie.
# Cryptolechia malaisei

Cryptolechia malaisei is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Diakonoff.
# George Thomas Bethune-Baker

George Thomas Bethune-Baker (Birmingham, 20 juli 1857 - Eastbourne, 1 december 1944) was een Engelse entomoloog die gespecialiseerd was in Lepidoptera, vooral in de familie van de Lycaenidae (blauwtjes, vuurvlinders en kleine pages).
Zijn collectie bevindt zich deels in het Museum of Zoology van de Universiteit van Cambridge en deels in het Natural History Museum in Londen.

## Belangrijkste publicaties

* Bethune-Baker, G. T. 1903 On new Species of Lycaenidae from West Africa Annals and Magazine of Natural History (7) 12 : 324–334
* Bethune-Baker, G. T. 1908 Descriptions of new species of butterflies of the division Rhopalocera from Africa and from New Guinea. Proceedings of the Zoological Society of London 1908:110–126.
* Bethune-Baker, G. T. 1908 Descriptions of new Rhopalocera from the Upper Congo. Annals and Magazine of Natural History (8)469–482.
* Bethune-Baker, G. T. 1910 A revision of the African species of Lycaenesthes group of the Lycaenidae Trans. ent. Soc. Lond. 1910 : 1–84, pl. 1–13.
* Bethune-Baker, G. T. 1923 A monograph of the genus Catochrysops Boisduval (Auctorum). Transactions of the Entomological Society of London 1922:275–366
Bethune-Baker was lid van de Royal Entomological Society en hiervan de voorzitter van 1913 t/m 1914.
# Calibelemnon hertwigi

Calibelemnon hertwigi is een Pennatulaceasoort uit de familie van de Scleroptilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Balss.
# Uroptychus triangularis

Uroptychus triangularis is een tienpotigensoort uit de familie van de Chirostylidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Miyake & Baba.
# Uroptychus webberi

Uroptychus webberi is een tienpotigensoort uit de familie van de Chirostylidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Schnabel.
# Uroplatus finiavana

Uroplatus finiavana is een hagedis die behoort tot de gekko's. Het is een van de soorten bladstaartgekko's uit het geslacht Uroplatus.

## Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van Uroplatus finiavana werd voor het eerst voorgesteld door Fanomezana Mihaja Ratsoavina, Edward E. Louis, Angelica Crottini, Roger-Daniel Randrianiaina, Frank Glaw en Miguel Vences in 2011. In veel literatuur wordt de soort nog niet vermeld. De soortaanduiding finiavana komt uit het Malagassisch en betekent vrij vertaald 'onbeweeglijk'.

## Uiterlijke kenmerken

Uroplatus finiavana bereikt een kopromplengte van 5,2 tot 6,5 centimeter zonder staart. De staart is korter dan het lichaam. De lichaamskleur is bruin, de gekko heeft geen huidflappen aan het lichaam en de staart. Op de rug is een verhoogde kiel aanwezig.

## Verspreiding en habitat

De soort komt voor in delen van Afrika en leeft endemisch op het eiland Madagaskar. Het verspreidingsgebied beperkt zich tot het uiterste noorden van het eiland, in het Nationaal park Montagne d'Ambre. De habitat bestaat uit vochtige tropische en subtropische bossen, zowel in laaglanden als in bergstreken. De bladstaartgekko is aangetroffen op een hoogte van ongeveer 700 tot 1300 meter boven zeeniveau.

## Beschermingsstatus

Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is de beschermingsstatus 'gevoelig' toegewezen (Near Threatened of NT).

## Bronvermelding

Referenties
* ↑ (en) Uroplatus finiavana op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database - Uroplatus finiavana.
* ↑ International Union for Conservation of Nature and Natural Resources - Red List, Uroplatus finiavana - IUCN Red List.
Bronnen
* (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Uroplatus finiavana - Website Geconsulteerd 4 november 2021
# Uroplatus giganteus

Uroplatus giganteus is een hagedis die behoort tot de gekko's. Het is een van de soorten bladstaartgekko's uit het geslacht Uroplatus.

## Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst voorgesteld door Frank Glaw, Joachim Kosuch, Friedrich Wilhelm Henkel, Peter Sound en Wolfgang Böhme in 2006. De soortaanduiding giganteus betekent vrij vertaald 'reusachtig'.

## Uiterlijke kenmerken

Uroplatus giganteus bereikt een lichaamslengte tot ongeveer 20 centimeter exclusief de staart en een totale lengte tot 32 cm. Het is hiermee een van de grootste soorten bladstaartgekko's.

## Verspreiding en habitat

De soort komt voor in delen van Afrika en leeft endemisch in Madagaskar. Het verspreidingsgebied beperkt zich tot het uiterste noorden van het eiland, onder andere in het Nationaal park Montagne d'Ambre. De habitat bestaat uit vochtige tropische en subtropische laaglandbossen. De bladstaartgekko is aangetroffen op een hoogte van ongeveer 750 tot 900 meter boven zeeniveau.

## Beschermingsstatus

Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is de beschermingsstatus 'kwetsbaar' toegewezen (Vulnerable of VU).

## Bronvermelding

Referenties
* ↑ (en) Uroplatus giganteus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database - Uroplatus giganteus.
* ↑ International Union for Conservation of Nature and Natural Resources - Red List, Uroplatus giganteus - IUCN Red List.
Bronnen
* (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Uroplatus giganteus - Website Geconsulteerd 4 november 2021
# Valeriaaschero

Valeriaaschero is een geslacht van kevers uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Erwin.

## Soorten

Het geslacht Valeriaaschero omvat de volgende soorten:
* Valeriaaschero flora Erwin, 2004
* Valeriaaschero nigrita Erwin, 2004
* ↑ Anichtchenko A. et al., (editors): Carabidae of the World. www.carabidae.org (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)
# Valeria muscosula

Valeria muscosula is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1950 door Draudt.
# Valeria oleagina

Valeria oleagina is een vlinder uit de familie uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1775 door Denis & Schiffermüller.
De soort komt voor in Europa.
Taxonomische informatie over Valeria oleagina bij Fauna Europaea.
# Urosalpinx circumtexta

Urosalpinx circumtexta is een slakkensoort uit de familie van de Muricidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1871 door Stearns.
# Urosalpinx haneti

Urosalpinx haneti is een slakkensoort uit de familie van de Muricidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1856 door Petit de la Saussaye.
# Urosalpinx

Urosalpinx is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soorten

* Urosalpinx cala (Pilsbry, 1897)
* Urosalpinx cinerea (Say, 1822) (Amerikaanse oesterboorder)
* Urosalpinx circumtexta (Stearns, 1871)
* Urosalpinx grippi (Dall, 1911)
* Urosalpinx haneti (Petit de la Saussaye, 1856)
* Urosalpinx subangulata (Stearns, 1873)
* Urosalpinx tampaensis (Conrad, 1846)
* Urosalpinx verrilli Dall, 1927
# Valettiopsis lincolni

Valettiopsis lincolni is een vlokreeftensoort uit de familie van de Valettiopsidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Horton.
# Granolaria

Granolaria is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soorten

* Granolaria salmo (Wood, 1828)
* Granolaria valenciennesii (Kiener, 1840)
# Haloschizopera tenuipes

Haloschizopera tenuipes is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Miraciidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Noodt.
# Cymus melanocephalus

De Cymus melanocephalus is een wants uit de onderfamilie Cyminae en uit de familie bodemwantsen (Lygaeidae). 'Zwartkopcymus' is de Nederlandse naam voor deze wants op Waarneming.nl, waar voor alle in de Benelux voorkomende wantsen eenduidige Nederlandse namen zijn ingevoerd.
De onderfamilie Cyminae wordt ook weleens gezien als een zelfstandige familie Cymidae in een superfamilie Lygaeoidea. Lygaeidae is conform de indeling van bijvoorbeeld het Nederlands Soortenregister.

## Uiterlijk

Het is een geelbruine tot donkerbruine wants. De wants is 3,1 – 3,9 mm lang. Het onderscheid met de drie andere soorten uit dit genus is niet eenvoudig. De zwartkopcymus is vaak donkerder dan de andere soorten. Hij heeft meestal een zwartbruine kop en een donkerbruin halsschild. De vleugels zijn geheel gestippeld (gepuncteerd).

## Verspreiding en habitat

De soort is wijdverspreid in Europa van Scandinavië tot in het Middellandse Zeegebied, in Noord-Afrika en verder naar het oosten tot in Centraal-Azië. Hij komt voor in vochtige leefgebieden en maar zelden in droge gebieden.

## Leefwijze

Deze wantsen leven op verschillende planten uit de russenfamilie (Juncaceae). Veel zeldzamer zijn ze op planten uit de cypergrassenfamilie (Cyperaceae). Het overwinteren vindt plaats als imago. Ze overwinteren vaak ver van de voedselplanten in de droge strooisellaag of onder losse schors.
# Zuidkamp

Zuidkamp is de voormalige legerplaats die hoorde bij de vliegbasis Twenthe. De legerplaats had een oppervlakte van 45 ha. en ligt een paar kilometer ten zuiden van de voormalige vliegbasis.
Het kamp werd in de Tweede Wereldoorlog in opdracht van de Luftwaffe aangelegd tegelijk met de ombouw van het burgervliegveld tot Fliegerhorst. Zuidkamp was zo opgezet dat het vanuit de lucht leek alsof onderdeel was van het Twentse essen- en coulisselandschap. De gebouwen zien er echter niet typisch Twents uit, maar zijn ontworpen naar de nationaalsocialistische ideeën van de Reichsheimstättenamt.
Na de oorlog nam de Koninklijke Luchtmacht zijn intrek in Zuidkamp en breidde de bebouwing geleidelijk uit. Met het het vertrek van de luchtmacht van de vliegbasis werd ook het Zuidkamp gesloten.
Tegenwoordig is het Zuidkamp onderdeel van het stedenbouwkundige plan 't Vaneker. Er zijn vele luxueuze nieuwbouwprojecten gerealiseerd. De originele bebouwing is echter nog altijd te herkennen ondanks vele ingrijpende verbouwingen.
# Gedenkramen in het Academiegebouw

Gedenkramen in het Academiegebouw kan verwijzen naar:
* Gedenkramen in het Academiegebouw (Leiden)
* Gedenkramen in het Academiegebouw (Groningen)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gedenkramen in het Academiegebouw en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Caliban (Marvel)

Caliban is een personage uit de comics van Marvel Comics, bedacht door schrijver Chris Claremont en tekenaar Mike Dave Cockrum. Hij verscheen voor het eerst in Uncanny X-Men #148 (augustus 1981). Hij komt voornamelijk voor in verhalen met betrekking tot de X-Men en aanverwante teams en personages.
Caliban behoort tot de Morlocks, een als verstoten levend mutantenvolk dat zich vooral ondergronds in tunnels en riolen ophoudt. Hij beschikt over de gave om andere mutanten tot op tientallen kilometers afstand te detecteren.

## Biografie

Caliban is een mutant met albinisme vernoemd naar de Caliban uit het toneelstuk The Tempest. Nadat hij werd verbannen door zijn familie, ontfermde Callisto zich over hem. Gebruikmakend van zijn vermogen om andere mutanten te detecteren, spoorden ze andere verstoten en thuisloze mutanten op en vormden ze zo de Morlocks. Caliban behoorde samen met Callisto, Masque, Plague en Sunder tot de oorspronkelijke groep Morlocks. Hij gebruikte zijn detectievermogens in eerste instantie om aansluiting te zoeken bij andere mutanten. Zijn gave wordt later vooral ingezet om anderen op te sporen. Caliban vecht soms aan de kant van teams als X-Men, X-Force en X-Factor en soms tegen ze. Hij werd meermaals ingelijfd door superschurk Apocalypse als een van zijn vier ruiters en zo voorzien van grotere en extra vermogens.

## In andere media
### Films

Caliban is te zien in de films X-Men: Apocalypse uit 2016 (gespeeld door Tómas Lemarquis) en Logan uit 2017 (gespeeld door Stephen Merchant), die allebei deel uitmaken van de X-Men-filmserie.

### Animatiefilms

Caliban verschijnt in de tekenfilmseries X-Men: The Animated Series en X-Men: Evolution.

### Videospellen

Caliban is een personage in het computerspel X-Men: Destiny uit 2011.
* ↑ Caliban Marvel.com
# Valence-en-Brie

Valence-en-Brie is een gemeente in het Franse departement Seine-et-Marne (regio Île-de-France) en telt 653 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Melun.

## Geografie

De oppervlakte van Valence-en-Brie bedraagt 11,0 km², de bevolkingsdichtheid is 59,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Valence-en-Brie met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Nederlandsche Vereeniging voor Ambachts- en Nijverheidskunst

De Nederlandsche Vereeniging voor Ambachts- en Nijverheidskunst (V.A.N.K.) is een Nederlandse vereniging voor de bevordering van toegepaste kunst, opgericht in 1904 op initiatief van Jac. van den Bosch, Herman Hana, Klaas van Leeuwen, Willem Penaat en Antoon Molkenboer. In de V.A.N.K. verenigden zich de kunstnijveraars van Nederland die vóór die tijd aangesloten waren geweest bij aparte schilders- of architectenverenigingen. Bij de oprichters behoorden ook de kunstenaar Chris Lebeau en architect K.P.C. de Bazel.
De doelstelling was de ontwikkeling der ambachts- en nijverheidskunst te bevorderen en de belangen van de beoefenaars van die kunst te behartigen. N.P. de Koo was van 1915 tot 1940 secretaris van de V.A.N.K. De socialistisch georiënteerde Vereniging ontbond zich in 1941 om het door de bezetter verplichte lidmaatschap van de Kultuurkamer te ontlopen.

## Jaarboeken

De vereniging publiceerde van 1919 tot en met 1931 jaarboeken met steun van het in 1917 opgerichte ministerie van Kunsten en Wetenschappen. De uitgever was W.L. & J. Brusse's Uitgeversmaatschappij in Rotterdam. De ontwerpers van de elf omslagen waren:
* 1919 S.H. de Roos
* 1920 Mathieu Lauweriks
* 1921 S.H. de Roos
* 1922 Mathieu Lauweriks
* 1923-1924 N.J. van der Vecht
* 1925-1926 Jan van Krimpen
* 1927 J.B. Heukelom
* 1928 onbekend
* 1929 Vilmos Huszár
* 1930 onbekend
* 1931 onbekend

## Literatuur

* Frederike Huygen: Visies op Vormgeving - Het Nederlandse ontwerpen in teksten, Deel 1 (1874-1940) Uitgave: Architectura & Natura en Premsela, Amsterdam, 2007. ISBN 9789076863429. Deel 2 is verschenen in 2008.
* ↑ "BINNENLAND. Nederlandsche Vereeniging voor ambachts- en nijverheidskunst," Nieuwsblad van het Noorden, Groningen, 1904/06/28, p. 1. Geraadpleegd op Delpher op 19-12-2020.
* ↑ Mienke Simon Thomas, Goed in vorm: honderd jaar ontwerpen in Nederland, 2008. p. 41-46.
* ↑ Marc Adang. Voor sociaal-democratie, smaakopvoeding en verheffend genot, Amsterdam University Press, 2008. p. 148-150.
* Library of Congress Control Number: no2008159196
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 335052
* Virtual International Authority File: 122380096
* WorldCat (via VIAF): 122380096
# Grivegnée

Grivegnée is een plaats in de Belgische provincie Luik. Het is een deelgemeente van de stad Luik, en maakt volledig deel uit van de stedelijke kern.

## Geschiedenis

In 1871 scheidde de gemeente Grivegnée zich af van Bressoux.

## Geografie

Grivegnée beslaat het grootste stuk van de stedelijke kern op de rechteroever van de Maas, ten noorden van de Ourthe. Grivegnée is met zijn bijna 20.000 inwoners, op de hoofddeelgemeente van de eigenlijke stad Luik na, de grootste deelgemeente.

### Nabijgelegen kernen

Angleur, Vennes, Bressoux, Chênée

## Demografie
### Demografische ontwikkeling

* Bronnen: NIS - Opm:1831 t/m 1970=volkstellingen; 1976= inwoneraantal op 31 december
* 1871: afscheiding van Bressoux

## Bezienswaardigheden

* Sint-Lambertuskerk
* Heilig Hartkerk, in de buurtschap Robermont
* Onze-Lieve-Vrouw-Onbevlekt-Ontvangenkerk, in de buurtschap Bois-de-Breux
* Onze-Lieve-Vrouw Visitatiekerk
* Sint-Jozefkerk, in de buurtschap Belleflamme
* Begraafplaats van Robermont
* Kasteel Posson
* Toren van Haut-Vinâve
* Fort de la Chartreuse
* Diverse woonhuizen, villa's en boerderijen

## Natuur en landschap

De kern van Grivegnée (Grivegnée-Bas) ligt nabij de Ourthe. Ten noordwesten hiervan ligt de Mont Cornillon met het Parc des Oblats. In noordoostelijke richting vindt men nog diverse woonwijken.

## Economie

In Grivegnée heeft een hoogovenbedrijf annex walserij gestaan, de Usine de fer de Grivegnée. Deze bestond al in 1821, toen Jean-Michel Orban het bedrijf kocht, wat verder ging als Jean-Michel Orban & fils. Voor 1902 was het bedrijf al in een Naamloze Vennootschap omgezet (Société Anonyme de Grivegnée) en was er een hoogoven, een cokesfabriek en een Siemens-Martinstaalfabriek. In 1911 werd er gefuseerd met de Usine d'Athus en ontstond het bedrijf Athus-Grivegnée. Athus ligt in Belgisch Luxemburg. In 1914 werd de hoogoven in Grivegnée gesloopt en werd een nieuwe hoogoven in Athus gebouwd.
In 1923 bestond het bedrijf in Grivegnée nog, maar het werd uiteindelijk gesloten.

## Bekende inwoners
### Geboren

* Antoine Varlet (1893 - 1940), architect
* Jacques Grippa (1913 - 1991), politicus
* Eddy Paape (1920-2012), stripauteur
* Usine de Grivegnée
Deelgemeenten: Angleur · Bressoux · Chênée · Glain · Grivegnée · Jupille-sur-Meuse · Luik · Rocourt · Wandre Wijken: Amercœur · Burenville · Bois-de-Breux · Centre · Cointe · Droixhe · Guillemins · Kinkempois · Laveu · Longdoz · Nord · Outremeuse · Saint-Laurent · Sainte-Marguerite · Sainte-Walburge · Sart-Tilman · Sclessin · Thier-à-Liège · Vennes Subwijken: Avroy · Coronmeuse · Cornillon · Fétinne · Naimette-Xhovémont · Pierreuse · Saint-Gilles · Saint-Léonard Buurten: Le Carré · Féronstrée et Hors-Château · Quartier latin Belgische gemeenten · arrondissement Luik · provincie Luik · Wallonië
# Halostachys

Halostachys is een geslacht uit de amarantenfamilie (Amaranthaceae). Het geslacht telt een soort die voorkomt van in Turkije tot in Mongolië en Pakistan.

## Soorten

* Halostachys caspica (M.Bieb.) C.A.Mey.
* ↑ (en) Halostachys C.A.Mey. Kew Royal Botanical Gardens. Gearchiveerd op 17 april 2022.
... · Achyranthes · Aerva · Alternanthera · Amaranthus (Amarant) · Atriplex (Melde) · Axyris · Bassia (Zoutkruid) · Beta (Biet) · Blitum (Spiesganzenvoet) · Celosia · Chenopodium (Ganzenvoet) · Corispermum (Vlieszaad) · Dysphania · Halimione (Zoutmelde) · Halocnemum · Halothamnus · Haloxylon · Kochia · Krascheninnikovia · Polycnemum (Knarkruid) · Patellifolia · Ptilotus · Pupalia · Salicornia (Zeekraal) · Salsola (Loogkruid) · Spinacia · Suaeda · Traganum · ...
# Cypriotisch pond

Het Cypriotische pond (Grieks: λίρα Turks: lira) was tot 1 februari 2008 de munteenheid van Cyprus. Eén pond bestond uit honderd centen. Het muntgeld was beschikbaar in munten van 1, 2, 5, 10, 20 en 50 cent. Het papiergeld was beschikbaar in biljetten van 1, 5, 10 en 20 pond. Hoewel het na de Turkse bezetting van het noorden in 1974 hoofdzakelijk in het Griekse (zuidelijke) deel van het eiland werd gebruikt, was het Cypriotische papiergeld ook met Turkse tekst bedrukt.
Nadat Cyprus, gelijktijdig met Malta, op 22 juni 2007 van de Europese Centrale Bank toestemming gekregen had om de euro in te voeren op 1 januari 2008, werd op 10 juli 2007 de wisselkoers van het Cypriotische pond ten opzichte van de euro definitief vastgesteld op CYP 0,585274 per euro.
Na de toetreding tot de eurozone op 1 januari 2008 bleef het Cypriotische pond nog een maand wettig betaalmiddel; het muntgeld kan sinds 2010 niet meer ingewisseld worden bij de Centrale Bank van Cyprus, de bankbiljetten sinds 2018.

## Externe link

* Cyprus pound, Central Bank of Cyprus – afbeeldingen van de bankbiljetten en de munten
* ↑ Cyprus (sinds 1 januari 2008) – De fasen van de overgang op de chartale euro, Europese Centrale Bank. Gearchiveerd op 8 februari 2023.
# Zurenborgbrug

De Zurenborgbrug is een liggerbrug over de Ring rond Antwerpen in het district Berchem van de stad Antwerpen. De brug bestaat uit vier overspanningen met een totale lengte van 98 m. De brug ligt in een bocht over de ring en heeft een breedte van 26,48 m.
De brug verbindt de Wapenstilstandlaan met de R10 Binnensingel.