OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jonas Bager

Jonas Bager (Hadsten, 18 juli 1996) is een Deens voetballer die sinds 2022 uitkomt voor Sporting Charleroi. Bager is een centrale verdediger.

## Carrière
### Randers FC

Bager is een jeugdproduct van Randers FC. Op 7 maart 2014 mocht hij tijdens de competitiewedstrijd tegen FC Vestsjælland voor het eerst op de bank plaatsnemen tijdens een officiële wedstrijd van het A-elftal, maar zijn eigenlijke debuut maakte hij pas op 9 juli 2015 in de Europa League-voorrondewedstrijd tegen het Andorrese UE Sant Julià. Later in het seizoen maakte hij ook in de Deense Superliga zijn debuut, op 28 november 2015 tegen FC Nordsjælland.
Hij werd officieel gepromoveerd naar vaste waarde in het eerste elftal in oktober 2015, waarbij zijn contract in september 2016 werd verlengd tot 2020.

### Union Sint-Gillis

In mei 2019 maakte hij de overstap naar de Belgische tweedeklasser Union Sint-Gillis, waar hij een contract voor drie jaar tekende met optie op een vierde. Hij maakte op 10 augustus 2019 zijn debuut tegen Virton. In zijn eerste seizoen bij Union was hij vooral een wisselspeler, goed voor in totaal 8 wedstrijden.
In zijn tweede seizoen speelde hij vaker, en scoorde hij zijn eerste doelpunt voor de club op 25 oktober 2020 bij een 6-0 overwinning tegen Club NXT. Hij stond in totaal 22 wedstrijden op het veld waarin hij 2 doelpunten scoorde (beiden tegen Club NXT) en met Union promoveerde naar de Jupiler Pro League.
In die Jupiler Pro League maakte Bager zijn debuut met een basisplaats tegen Anderlecht.

### Sporting Charleroi

Bager verhuisde naar Sporting Charleroi in 13 juli 2022, waar hij een contract tekende voor twee jaar met een optie voor twee extra seizoenen. Hij maakte zijn competitieduel voor Charleroi op de eerste speeldag op 23 juli.

## Internationale loopbaan

Bager vertegenwoordigde Denemarken bij de nationale jeugdploegen van U16 tot U21.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Supercup | Supercup | Europees | Europees | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2015/16 | Randers FC | | Superligaen | 3 | 0 | 1 | 0 | — | — | 1 | 0 | 5 | 0 |
| 2016/17 | Randers FC | | Superligaen | 25 | 0 | 2 | 0 | — | — | — | — | 27 | 0 |
| 2017/18 | Randers FC | | Superligaen | 23 | 1 | 1 | 0 | — | — | — | — | 25 | 1 |
| 2018/19 | Randers FC | | Superligaen | 35 | 1 | 0 | 0 | — | — | — | — | 36 | 1 |
| 2019/20 | Union Sint-Gillis | | Eerste klasse B | 6 | 0 | 2 | 0 | — | — | — | — | 8 | 0 |
| 2020/21 | Union Sint-Gillis | | Eerste klasse B | 20 | 2 | 2 | 0 | — | — | — | — | 22 | 2 |
| 2021/22 | Union Sint-Gillis | | Jupiler Pro League | 31 | 0 | 2 | 0 | — | — | — | — | 33 | 0 |
| 2022/23 | Sporting Charleroi | | Jupiler Pro League | 13 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | — | 13 | 0 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 112 | 3 | 12 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 125 | 4 |
Bijgewerkt t/m 26 december 2022.

## Palmares

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Union Sint-Gillis |
| Kampioen Eerste Klasse B | 1x | 2020/2021 |
# Beuel-Mitte

Beuel-Mitte is een wijk in het stadsdistrict Bonn-Beuel en ligt tussen de Rijn in het westen, de spoorlijn in het oosten, de Sankt Augustiner Straße in het noorden en de Goetheallee in het zuiden. In dit deel bevinden zich talrijke historische elementen.
# Forua

Forua (Spaans: Fórua) is een gemeente in de Spaanse provincie Biskaje in de regio Baskenland met een oppervlakte van 8 km². Forua telt 934 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
    Opm.: Van 1966 tot 1987 behoorde Forua tot de gemeente Gernika-Lumo
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
Abadiño · Abanto Zierbena · Ajangiz · Alonsotegi · Amorebieta-Etxano · Amoroto · Arakaldo · Arantzazu · Areatza · Arrankudiaga · Arratzu · Arrieta · Arrigorriaga · Artea · Artzentales · Atxondo · Aulesti · Bakio · Balmaseda · Barakaldo · Barrika · Basauri · Bedia · Berango · Bermeo · Berriatua · Berriz · Bilbao · Busturia · Derio · Dima · Durango · Ea · Elantxobe · Elorrio · Erandio · Ereño · Ermua · Errigoiti · Etxebarri · Etxebarria · Forua · Fruiz · Galdakao · Galdames · Gamiz-Fika · Garai · Gatika · Gautegiz Arteaga · Gernika-Lumo · Getxo · Gizaburuaga · Gordexola · Gorliz · Gueñes · Ibarrangelu · Igorre · Ispaster · Iurreta · Izurtza · Kortezubi · Lanestosa · Larrabetzu · Laukiz · Leioa · Lekeitio · Lemoa · Lemoiz · Lezama · Loiu · Mallabia · Markina-Xemein · Maruri-Jatabe · Mañaria · Mendata · Mendexa · Meñaka · Morga · Mundaka · Mungia · Munitibar-Arbatzegi Gerrikaitz · Murueta · Muskiz · Muxika · Nabarniz · Ondarroa · Urduña · Orozko · Ortuella · Otxandio · Plentzia · Portugalete · Santurtzi · Sestao · Sondika · Sopelana · Sopuerta · Sukarrieta · Trapagaran · Trucios-Turtzioz · Ubide · Ugao-Miraballes · Urduliz · Karrantza · Zaldibar · Zalla · Zamudio · Zaratamo · Zeanuri · Zeberio · Zierbena · Ziortza-Bolibar
# Drusus marinettae

Drusus marinettae is een schietmot uit de familie Limnephilidae. De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Clausocalanus dubius

Clausocalanus dubius is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Clausocalanidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1950 door Brodsky.
# Lanelater permucronatus

Lanelater permucronatus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door Schwarz.
# La Scola

La Scola of ook La Scuola is een klein Italiaans eiland voor de oostkust van het eiland Pianosa in de Tyrreense Zee. Het onbewoonde eiland wordt geografisch tot de Toscaanse Archipel gerekend en ligt dicht bij de haven van Pianosa, ongeveer 250 meter voor de kust. Het eiland behoort administratief gezien tot de gemeente Campo nell'Elba.
Het hoogste punt van het eiland ligt op 32 meter hoogte en is daarmee hoger dan het hoogste punt van Pianosa. Op het eiland zijn bewijzen van menselijke aanwezigheid gevonden stammend uit het Neolithicum.
Het eiland behoort thans tot het nationaal park Parco Nazionale Arcipelago Toscano. La Scola vormt onder andere het broedgebied voor veertig tot vijftig broedparen van de Audouins meeuw. Hiermee is La Scola het belangrijkste broedgebied voor deze meeuwen in de Toscaanse Archipel. De eerste waarneming van de meeuwen op het eiland vond reeds plaats in 1877. Op het eiland is verder bijvoorbeeld de Europese bladvingergekko te vinden. Een groot deel van de flora en fauna op het eiland wordt bedreigd door de aanwezigheid van de zwarte rat. Er zijn dan ook tal van maatregelen genomen om deze exoot, zonder gevaar voor de overige dieren op het eiland, uit te roeien.
# Anopheles ininii

Anopheles ininii is een muggensoort uit de familie van de steekmuggen (Culicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Senevet & Abonnenc.
# Biama

Biama is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie Mogoplistidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Otte & Alexander.

## Soorten

Het geslacht Biama omvat de volgende soorten:
* Biama allumba Otte & Alexander, 1983
* Biama arila Otte & Alexander, 1983
* Biama arupingi Otte & Alexander, 1983
* Biama atalumba Otte & Alexander, 1983
* Biama camira Otte & Alexander, 1983
* Biama coorari Otte & Alexander, 1983
* Biama iloura Otte & Alexander, 1983
* Biama joonaloona Otte & Alexander, 1983
* Biama kantalpa Otte & Alexander, 1983
* Biama larnoo Otte & Alexander, 1983
* Biama noccundra Otte & Alexander, 1983
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Frans De Blaes

Jan Frans De Blaes (Mechelen, 17 september 1909 – aldaar, 27 februari 2010) was een Belgisch kajakker.

## Levensloop

De Blaes vertegenwoordigde samen met Albert Joris België op de Olympische Spelen van 1936 op het onderdeel K2 1000 meter. Het duo werd in de voorronden uitgeschakeld. Ook was De Blaes Belgisch kampioen. In 1939 beëindigde hij zijn sportloopbaan.
De Blaes werd in 1934 penningmeester van het Belgisch Kanoverbond. Ook was hij medeoprichter van de huidige Koninklijke Cano Club Mechelen. Hij introduceerde ook het kayakkenteren in België, het zogenaamde eskimoteren. Als schrijnwerker bouwde hij tevens zijn eigen boten speciaal gericht hierop. Van beroep was hij meubelmaker.
* (en) Fiche Frans De Blaes, Olympics
* (en) Biographical information Frans De Blaes, Olympedia
* (en) Profiel van Frans De Blaes op sports-reference.com (gearchiveerd)
* Berlijn 1936: Frans De Blaes (98), de oudste Belgische olympiër, Humo, 2 juni 2008
* Oudste nog levende Belgische olympiër wordt 100 jaar, De Morgen, 16 september 2009
* Oudste Olympiër viert honderdste verjaardag in goed gezelschap, De Standaard, 17 september 2009
* Oudste Olympiër Frans De Blaes overleden, Het Nieuwsblad, 6 maart 2010
* ↑ Rouwbericht Jan Frans De Blaes, Inmemoriam.be
* 1 2 Gedoofde toortsen, VRT NWS, 20 maart 2010
* ↑ Zo begon het, 75 jaar KCCM, 2008
# Drukbank (sport)

Een drukbank, of halterbank, is een bank waarop sporters, voornamelijk uit de krachtsport, kunnen bankdrukken. De meeste drukbanken zijn voorzien van speciale steunen om een barbell op te leggen. Op die manier kan men gewicht aan de barbell toevoegen terwijl deze zich al boven de drukbank bevindt. Drukbanken zonder haltersteunen, fitnessbanken, zijn meer geschikt om andere oefeningen te doen of om bankdrukken met dumbbells uit te voeren. Drukbanken zijn vaak ook verstelbaar, zodat men vanuit verschillende hoeken kan bankdrukken (decline / incline), voor voornamelijk de bovenste borstspieren.
Er zijn ook drukbanken die uitgerust zijn met allerlei mechanismen om meerdere oefeningen te doen, zodat het hele lichaam getraind kan worden. Op de afbeelding op deze pagina is een drukbank te zien met haltersteunen en met een extra mechanisme om de beenspieren mee te trainen. Respectievelijk voor de oefeningen leg curls en leg extensions. (oefeningen voor de hamstrings en de quadriceps). Sommige drukbanken zijn inklapbaar, dat verschilt per type drukbank. Drukbanken in fitnesscentra zijn vaak veel steviger gemaakt (stevigere constructie) dan de drukbanken die in huis gebruikt worden.
Drukbanken worden gebruikt bij bodybuilding, fitness, powerlifting en andere krachtsporten, voornamelijk om op te bankdrukken, ter versterking en/of ter vergroting (hypertrofie) van de grote en kleine borstspieren (musculus pectoralis major en musculus pectoralis minor), de triceps (musculus triceps brachii) en de voorste schouderspieren (musculus deltoides) en in mindere mate ook de omliggende spieren.
# Claire Hamilton

Claire Hamilton (Dumfries, 31 januari 1989) is een curlingspeler en baanwielrenster uit Schotland in het Verenigd Koninkrijk.
Hamilton nam voor Groot-Brittannië deel aan de Olympische Winterspelen van 2014 op het onderdeel curling, en behaalde daarbij de bronzen medaille.
In 2014 stopte ze met curling, en ging vervolgens aan baanwielrennen doen, en reed in 2014 op het Schots nationaal kampioenschap op de baan.
* ↑ Britisch Olympic Association––profiel. Gearchiveerd op 3 juli 2020.
* ↑ Olympic.org––profiel. Gearchiveerd op 23 oktober 2020.
* ↑ SportsReference––profiel
* ↑ Olympedia––profiel. Gearchiveerd op 8 december 2021.
* ↑ (en) Kevin Ferrie, On track or ice, Claire Hamilton has the right formula .. The Herald (22 oktober 2014). Gearchiveerd op 1 augustus 2021.
# Lanelater resectus

Lanelater resectus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Candèze.
# La Scarpa

La Scarpa (Italiaans voor "de schoen") is een klein Italiaans eiland bij de noordelijke kust van het eiland Pianosa in de Tyrreense Zee. Het onbewoonde eiland wordt geografisch tot de Toscaanse Archipel gerekend en ligt ongeveer 300 meter verwijderd van het uiterst noordelijke puntje van het schiereiland van Pianosa, Punta del Marchese. Het eiland behoort administratief gezien tot de gemeente Campo nell'Elba en valt onder het nationaal park Parco Nazionale Arcipelago Toscano.
# Anopheles incognitus

Anopheles incognitus is een muggensoort uit de familie van de steekmuggen (Culicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Brug.
# José Grau Benedito

José Grau Benedito (Alzira, 27 november 1964) is een Spaans componist, muziekpedagoog, dirigent en tubaïst.

## Levensloop

Grau Benedito kreeg zijn eerste muzieklessen aan de Escuela de Música de la Sociedad Musical de Alzira vanaf 1975 onder andere tuba bij Francisco Hernández Guirado, zelf tubasolist bij het Orquesta de Valencia. Hij studeerde aan het Conservatorio Superior de Música "Joaquin Rodrigo" te Valencia en aan het Real Conservatorio Superior de Música de Madrid te Madrid. Zijn leraren daar waren Enrique García Asensio, Luis Blanes Arques, Eduardo Cifre Gallego en Manuel Galduf Verdeguer.
Na het studiejaar 1982/1983 studeerde hij af met een "Premio de Honor" in het hoofdvak tuba en als muziekleraar. In hetzelfde jaar werd hij docent aan de Escuela de Música de la Sociedad Musical de Alzira.
Van 1983 tot 1986 was hij als tubaïst lid van de Banda de Música de Infantería de Marina de Madrid.
In 1986 werd hij lid van het Orquesta Sinfónica de Madrid. In Madrid studeert hij verder tuba bij Miguel Navarro, zelf tubasolist van het National Orkest van Spanje te Madrid. In 1989 behaald hij het diploma als musicus voor kamermuziek. In 1991 behaald hij het diploma als muziekleraar.
Hij is dirigent van de Banda de la Agrupación Musical de Veteranos de la Ribera del Xúquer, het Orfeón Borja de Gandía, van de Banda Filarmónica Alcudiana de L’Alcudia, van de Banda del Ateneo Musical “La Lira” de Corbera, van de Banda de la Sociedad Musical la Entusiasta de Benifairó de Valldigna en van de Banda Juvenil y el Grupo de Percusión de la Sociedad Musical de Alzira.
In 2006 werd hij onderscheiden met de Premio “Maestro Villa” in Madrid en in 2007 met de Premio Fallera Mayor de Valencia.
Als componist schreef hij vooral werken voor banda en kamerorkest.

## Composities
### Werken voor banda (harmonieorkest)

* Societat Musical d'Alzira, paso-doble
* A la Verge del Lluch d’Alzira, processiemars
* Bernat Ríos
* Els Motets de la Passió, voor koor of samenzang en harmonieorkest
* Falla Camí Nou, paso-doble
* Festa Fallera Alzirenya
* Himne a Alzira, voor koor of samenzang en harmonieorkest
* Judith, marcha cristiana
* Lourdes Grande, paso-doble
* María Sifre, paso-doble
* Marta Reglero, paso-doble
* Mayka Gómez, paso-doble
* Rosa Cándido, paso-doble
* Xúquer, symfonisch gedicht
** Andante – Allegro
** Andante religioso - Allegro
* Yaiza, marcha mora

### Kamermuziek

* Sonata, voor tuba en piano

## Externe link

* (es) Biografie
# Bisdom Pécs

Het bisdom Pécs (Latijn: Diocesis Quinque Ecclesiensis; Hongaars: Pécsi egyházmegye) is een in Hongarije gelegen rooms-katholiek bisdom met zetel in Pécs. Het bisdom behoort tot de kerkprovincie Kalocsa-Kecskemét en is samen met het Bisdom Szeged-Csanád suffragaan aan het aartsbisdom Kalocsa-Kecskemét.
Over de ontstaansgeschiedenis van het bisdom Pécs zijn meerdere verhalen in omloop. Het meest waarschijnlijke is dat koning Stefanus I van Hongarije het bisdom in het jaar 1009 stichtte, na de onderwerping van de Zwarte Magyaren (Latijn: Unri Nigri). Het gebied bestaat uit de voormalige gebieden van de overwonnen en gekerstende Magyaren. Later ontstonden hier de comitaten Tolna, Baranya, Veröcze en Pozsega. De bisschoppen van Pécs waren suffragaan aan het aartsbisdom Esztergom. Op grond van zijn kerkelijke status was de bisschop van Pécs ook lange tijd traditioneel Hoofdžupan van het comitaat Baranya (Latijn: Baraniensis perpetuus supremus comes).
De huidige bisschop van Pécs is sinds 2011 György Udvardy.
* Kathedrale basiliek van Pécs
* Bisschop György Udvardy
# Frauenbründl

De kluizenarij van Frauenbründl bij Bad Abbach is een Beierse bedevaartkluis en tevens het moederhuis van het kluizenaarsverband van Frauenbründl, waartoe ook de Nederlandse Kluis van Warfhuizen behoort.
De wonderdadige bron die het middelpunt van de Frauenbründler bedevaart vormt, is bekend sinds 1465, en wordt vooral bezocht door mensen met oogziekten. Bij de bron werd al in de vijftiende eeuw een Mariabeeld aan een boom gehangen, waarna al snel de bouw van een bedevaartkapel volgde. Vanaf ongeveer 1700 woonden er bij deze kapel kluizenaars, en in 1702 werd er een stenen kluis gebouwd. Deze groeide uit tot het moederhuis van de Regensburger Eremitenverbrüderung, waarin de kluizenaars van het bisdom Regensburg in een soort congregatie werden samengevoegd. Vanaf dat moment werd de kluizenaar van Frauenbründl, die als overste van deze congregatie fungeerde oudvader genoemd. Ook het kapittel van de kluizenaars vond in Frauenbründl plaats, net als het noviciaat. Zodoende lijkt de kluis meer op een klein kloostertje dan op een doorsnee kluis: er moesten van tijd tot tijd meerdere broeders worden geherbergd.
Aan het einde van de achttiende eeuw begonnen verschillende zogenaamde verlichte vorsten een beleid tegen bedevaarten en kloosterleven te voeren. Ook Frauenbründl - en de bijbehorende heremietenverbroedering - werden in 1802 uiteindelijk opgeheven. Het was de bedoeling dat kluis en kapel zouden worden afgebroken, maar dat is nooit gebeurd, omdat een adellijke beschermster, de barones van Bechtolsheim, het complex opkocht. In 1842 werd de heremietenverbroedering heropgericht, en in 1847 kwam ook Frauenbründl weer in het bezit van de kluizenaars.
In 1992 hield de heremietenverbroedering als congregatie op te bestaan, omdat er nieuwe regels voor het kluizenaarsleven in de Kerk waren gaan gelden. Dit gebeurde naar aanleiding van het Tweede Vaticaans Concilie. Volgens het nieuwe kerkelijk wetboek van 1983, (de Codex Iuris Canonici, can. 603) worden kluizenaars in het vervolg direct door de bisschop geprofest, en niet meer in congregaties ondergebracht.
Het verband van Frauenbründl verdween echter niet, het maakte alleen een verandering door. In plaats van een congregatie werd het een organisatie die misschien het best te beschrijven is als een kruising tussen een vakbond voor kluizenaars en een woningbouwvereniging. De heremieten van het verband staan niet meer met de oudvader in een gezagsverhouding. Wel zorgt hij voor een goed onderhoud van de verschillende kluizen die onder het verband vallen, en ondersteunt de kluizenaars vooral op administratief vlak. Ook is er in spirituele zin sprake van een broederlijke verhouding tussen de kluizenaars. Nog steeds houden zij elk jaar rond het feest van de heilige Jakobus hun kapittel dat naast een zakelijke ook vooral een spirituele vergadering is.
Ook beperkt het verband zich niet meer tot het bisdom Regensburg. Zo hoort ook de kluis van Warfhuizen in het noorden van Groningen sinds 2014 bij het heremietenverband van Frauenbründl.
# Druk tsendhen

Druk tsendhen (Het koninkrijk van de Donderdraak) is het volkslied van Bhutan.

## Tekst

| Dzongkha | Officiële transliteratie | Nederlandse vertaling |
| འབྲུག་ཙན་དན་བཀོད་པའི་རྒྱལ་ཁབ་ནང་།། དཔལ་ལུགས་གཉིས་བསྟན་སྲིད་སྐྱོང་བའི་མགོན་།། འབྲུག་རྒྱལ་པོ་མངའ་བདག་རིན་པོ་ཆེ་།། སྐུ་འགྱུར་མེད་བརྟན་ཅིང་ཆབ་སྲིད་འཕེལ་།། ཆོས་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་དར་ཞིང་རྒྱས་།། འབངས་བདེ་སྐྱིད་ཉི་མ་ཤར་བར་ཤོག་།། | Dru tsend°en kepä gäkhap na Pä lu’nyi tensi kyongwä gin Dru gäpo ’ngada rinpoche Ku gyûme tencing chap si phe Chö sanggä tenpa dâzh°ing gä Bang deki nyima shâwâsho | In het koninkrijk van de Donderdraak versierd met sandelhout, De beschermer die zich inzet voor de leer van het tweevoudige systeem. Hij, de geliefde glorieuze heerser, die zijn heerschappij over het land verbreidt, Terwijl hij zelf onveranderlijk en constant blijft. Terwijl de leer van Boeddha opbloeit, Moge de zon van de vrede en van het geluk over de mensen schijnen! |

## Externe link

* Luister naar Druk tsendhen
* ↑ Hrvatska Enciklopedija. Brozović, Dalibor. 1999. 1. Miroslav Krleža. p. 569. ISBN 953-6036-29-0. Gearchiveerd op 30 oktober 2022.
* ↑ Independence Days: Holidays and Celebrations. Blackwell, Amy Hackney. Infobase Publishing, 2009. ISBN 1-60413-101-2. p. 15. Gearchiveerd op 6 april 2023.
* ↑ National Anthem. Government of Bhutan. Bhutan Portal.
* ↑ Bhutan: The Constitution of the Kingdom of Bhutan. Gearchiveerd op 17 juni 2023.
Onafhankelijke staten: Afghanistan · Armenië · Azerbeidzjan · Bahrein · Bangladesh · Bhutan · Brunei · Cambodja · China · Cyprus · Filipijnen · Georgië · India · Indonesië · Irak · Iran · Israël · Japan · Jemen · Jordanië · Kazachstan · Kirgizië · Koeweit · Laos · Libanon · Maldiven · Maleisië · Mongolië · Myanmar · Nepal · Noord-Korea · Oezbekistan · Oman · Oost-Timor · Pakistan · Qatar · Rusland · Saoedi-Arabië · Singapore · Sri Lanka · Syrië · Tadzjikistan · Thailand · Turkije · Turkmenistan · Verenigde Arabische Emiraten · Vietnam · Zuid-Korea
Niet algemeen erkende landen: Abchazië · Nagorno-Karabach · Palestina · Taiwan · Turkse Republiek Noord-Cyprus · Zuid-Ossetië
# Claire Goll

Claire Goll (geboren Clara Aischmann) (Neurenberg, 29 oktober 1890 – Parijs, 30 mei 1977) was een Duits-Frans journaliste en schrijfster Ze was de vrouw van dichter Yvan Goll.

## Leven en werk

In 1911 huwde Clara Aischmann de latere uitgever Heinrich Studer, ging in Leipzig wonen en kreeg een dochter, Dorothea. Na haar scheiding emigreerde ze in 1916 naar Zwitserland, ging studeren aan de Universiteit van Genève en sloot zich daar aan bij de vredesbeweging. In die tijd begon ze ook met haar journalistieke werk en leerde ze de dichter Yvan Goll kennen. In 1918 had ze ook een affaire met Rainer Maria Rilke, met wie ze tot het einde van diens leven altijd nauw bevriend bleef.
In 1921 trouwde Claire met Yvan Goll, waarna beiden in Parijs gingen wonen. Daar begon ze met het schrijven (in het Frans) van romans, verhalen en gedichten. Ook publiceerde ze in de jaren twintig enkele gedichtenbundels samen met haar man (Poèmes d'amour, Poèmes de la jalousie en "Poèmes de la vie et de la mort").
Omdat Claire en Yvan Goll Joods waren, vluchtten ze in 1939 naar New York, om in 1947 weer terug te keren naar Parijs, waar Yvan in 1950 stierf. Na diens dood wijdde Claire Goll zich aan diens literaire nalatenschap en schreef ze enkele spraakmakende autobiografische werken. In Nederland verscheen haar – satirisch geschreven – autobiografie Alles is ijdelheid, vertaald door Frans de Haan en Marianne Kaas, in de reeks Privé-domein.
Aan het einde van haar leven zorgde Claire Goll voor opzien door de Roemeense dichter Paul Celan te betichten van het plagiëren van Yvan Goll (in de pers de “Goll-affaire” genoemd), aantijgingen die ze nooit echt hard heeft kunnen maken.

## Externe link

* (de) Biografie
* Bibsys: 90792499
* Biblioteca Nacional de Chile: 000508870
* Bibliothèque nationale de France: cb119053377 (data)
* CiNii: DA02844036
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: goll004
* Gemeinsame Normdatei: 118540556
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 029454
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 6857 2884
* Library of Congress Control Number: n82116393
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000156828
* MusicBrainz: 72e2d721-db49-4c8a-9afc-7195e686fcbd
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00441220
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jn20040114007
* Nationale bibliotheek van Australië: 35824464
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007261831605171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002056090
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068366655
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A026832067
* LIBRIS: 210058
* SNAC: w6ng4x8t
* Système universitaire de documentation: 02689632X
* Trove: 1104260
* Virtual International Authority File: 56610521
* WorldCat (via VIAF): 56610521