OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kapitein Phoebus

Kapitein Phoebus de Chateaupers is een personage en een van de hoofdpersonen uit het boek De klokkenluider van de Notre Dame uit 1831 van Victor Hugo. Hij is de Kapitein van de Konings boogschutters. Zijn naam komt van de Griekse god van de zon, Phoebus of Phoibos (ook wel bekend als de god Apollo).

## In het boek

In het oorspronkelijke boek is Phoebus de antagonist (eigenlijke tegenspeler). Ondanks zijn adellijke afkomst en schoonheid, is hij ook zelfingenomen, onbetrouwbaar en een rokkenjager. Hij redt Esmeralda uit de armen van Quasimodo en zij wordt verliefd op hem. Phoebus weet haar gevoelens overtuigend te beantwoorden, maar wil eigenlijk een nacht met haar doorbrengen. Esmeralda regelt een ontmoeting met Phoebus en vertelt hem over haar gevoelens voor hem, en hij weet haar ervan te overtuigen dat hij hetzelfde voor haar voelt. Hij is echter in feite verloofd met een andere vrouw, de pittige dame 'Fleur-de-Lys de Gondelaurier', en dat niet alleen, hij heeft daarbij toegestaan dat decaan Claude Frollo zijn date met Esmeralda mocht bespioneren. Deze beslissing blijkt ook gelijk zijn valkuil: terwijl de twee zich voorbereiden om de liefde te bedrijven, komt de jaloerse Frollo tevoorschijn en steekt Phoebus in de rug met een mes. Frollo maakt zich daarna snel uit de voeten en van Phoebus wordt gedacht dat hij door moord is omgekomen. Esmerelda, de enige nog op het misdrijf aanwezig, wordt voor de dader aangezien. Phoebus blijkt echter niet dood te zijn en lijkt na een poosje te herstellen van zijn wonden. Esmeralda wordt niettemin voorgeleid vanwege de mogelijke moord, terwijl Phoebus er niets aan doet om haar onschuld te bewijzen en er het zwijgen toe doet. Aan het einde van het boek trouwt hij Fleur-de-Lys en bekijkt hij de executie van Esmeralde op afstand zonder enige spijt of berouw. Schrijver Victor Hugo laat weten dat zijn huwelijk niet gelukkig zal zijn.

## Externe link

* The Hunchback Characters op Sparknotes.com
# Karl Wilhelm Borchardt

Karl Wilhelm Borchardt (Berlijn, 22 februari 1817 - Rüdersdorf bei Berlin, 27 juni 1880) was een Duitse wiskundige.

## Biografie

Borchardt studeerde vanaf 1836 in Berlijn wiskunde bij Peter Gustav Lejeune Dirichlet. In 1839 vertrok hij naar Königsberg om bij Friedrich Wilhelm Bessel, Franz Ernst Neumann en vooral Carl Jacobi te studeren. In zijn proefschrift behandelde hij niet-lineaire differentiaalvergelijkingen.
Met Jacobi ging hij in 1843 en 1844 naar Italië. Aansluitend was hij in Berlijn meerdere jaren bezig met zelfstandig wiskundig onderzoek. In de winter van 1846/1847 woonde hij in Parijs en hij habiliteerde in 1848 aan de Universiteit van Berlijn. In 1856 werd hij gewoon lid van de Pruisische Academie van Wetenschappen. Na de dood van August Leopold Crelle nam hij de leiding over van het wiskundige vaktijdschrift Crelle's Journal.

## Werken

* Neue Eigenschaft der Gleichung, mit deren Hilfe man die seculären Störungen der Planeten bestimmt. (in Crelles Journal, 1846)
* Untersuchungen über die Theorie der symmetrischen Funktionen. (1856)
* Sur la quadrature définie des surfaces courbes. (Lionville, 1847)
# Karanggede

Karanggede kan verwijzen naar:

## Plaats in Indonesië

* Karanggede (Mirit), een plaats in het bestuurlijke gebied Kebumen in de provincie Midden-Java
* Karanggede (Arjosari), een plaats in het bestuurlijke gebied Pacitan in de provincie Oost-Java
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Karanggede en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kamel Talhaoui

Kamil Talhaoui (18 maart 1971) is een Algerijnse voormalig sprinter, die was gespecialiseerd in de 400 m. Hij nam eenmaal deel aan de Olympische Spelen en behaalde hierbij geen medaille.

## Loopbaan

Talhaoui maakte in 2000 deel uit van de Algerijnse aflossingsploeg op de 4x400 meter op de Olympische Zomerspelen in Sydney. Samen met Malik Louahla, Samir Louahla en Adem Hecini werd Talhaoui gediskwalificeerd in de reeksen.

## Persoonlijke records

Outdoor
| Onderdeel | Tijd | Datum | Plaats |
| 400 m | 46,43 s | 27 juni 1999 | Bugeat |

## Prestaties
### 4x400 m

* 1993: 4e in de halve finale WK - 3.03,63
* 1997: 5e in de halve finale WK - 3.05,22
* 2000: DSQ in de series OS
* (en) World Athletics-profiel voor Kamel Talhaoui
* (en) Profiel van Kamel Talhaoui op sports-reference.com (gearchiveerd)
# Kamel Madouri

Kamel Madouri (Arabisch : كمال المدوري) (Téboursouk, 25 januari 1974) is een Tunesische politicus die sinds 7 augustus 2024 premier van Tunesië is. Madouri was sinds mei 2024 minister van Sociale Zaken in het kabinet-Ahmed Hachani.
Madouri studeerde aan de universiteit van Tunis. Hij specialiseerde zich in internationaal recht. Voor hij in de politiek ging leidde hij nationale instellingen van sociale zekerheid. Daarnaast gaf hij ook les.
* ↑ https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20240808_92542995
* ↑ (en) Ferial Naili, Latifa, "Tunisian President Appoints Kamel Madouri Head of Government", AL24NEWS, 8 augustus 2024. Geraadpleegd op 22 augustus 2024.
* ↑ (en) El Atti, Basma, "Who is Kamel Madouri, Tunisia's new PM and once advocate for migrants", The New Arab, 9 augustus 2024. Geraadpleegd op 22 augustus 2024.
* ↑ https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20240526_91748575
# Karel Appel was hier

Karel Appel was hier is een kunstwerk in Amsterdam-Oost. Het beeldje is 17 bij 21 bij 9 cm (breedte × hoogte × dikte).
Het beeldje, een zogenaamde gevelteken, hangt aan de gevel van Dapperstraat 7, het pand waar de kunstenaar Karel Appel zijn jeugd zou hebben doorbracht. Aan de gevel hangt hier sinds 2010 een bronzen beeldje aan de gevel, het is in de vorm van een appel, die in zoverre is opgegeten dat de letters Karel Appel was hier overbleven. Het werk is afkomstig van Martijn Sandberg, de opdracht kwam van Woningstichting De Key. Sinds 2010 is hier het zogenaamde Karel Appelhuis gevestigd, een pand dat dient tot huisvesting en exposities van buitenlandse studenten aan de Rijksakademie van beeldende kunsten. Het huis is geheel ingericht in de kleuren van Karel Appel. Het huis werd op 25 april geopend, de geboortedag van de kunstenaar. Niet iedereen kon de opening van dit pand waarderen, bewoners van de buurt rondom de Dappermarkt zaten nog midden in de ellende van de grootscheepse renovatie dan wel sloop.
Sandberg omschreef het als volgt. Er is een echte appel drie-dimensionaal ingescand met een laserscanner. De scan is omgezet naar een bestand en vervolgens digitaal bewerkt, daarna is volgens dat bestand een mal gegoten in kunststof. Vanuit de mal is het bronzen beeldje gemaakt waarop en appelgroen patinalaag is aangebracht. Sandberg legde de verbinding Karel Appel via de meeste logische weg; het afbeelden van een appel. Hij vond ook een verbinding met de Dappermarkt. Karel Appel veroverde de kunstmarkt, de Dappermarkt verkoopt appels.
Vlak voor de opening kwam Karels broer Joop Appel met de opmerking dat de winkel van Jan Appel en Johanna Albertina Gezina Chevallier niet gevestigd was op nummer 7 maar op Dapperstraat 17 huis (aanduiding begane grond). Het gezin woonde daar ook af en toe achter hun kapperszaak, maar bewoonde ook wel etagewoningen in de buurt (Linnaeusstraat en Commelinstraat). De Key vond het zonde het project af te blazen mede gezien het feit dat het oorspronkelijke gebouw Dappermarkt 17 in de eerste jaren van de 21e eeuw werd gesloopt. Dat huis vormde een onderdeel van een zestal gelijke woon/winkelhuizen Dapperstraat 15-25 ontworpen door timmermannen uit de familie Zielschat uit 1878. Timmermannen ontwierpen toen vaker gebouwen in de revolutiebouw.
* Kunst bij De Key
* Noord-Holland Nieuws met opmerking over het adres
* Het Parool, 10 augustus 2017, rubriek Blikvangers
* Sandberg over zijn schepping
* Woonkaart Dapperstraat 17
* Beeldbank Amsterdam; Dapperstraat 7 in det steigers in 2010
# Kasteel De Schrieken

Het Kasteel De Schrieken is een kasteel ten westen van de tot de Antwerpse gemeente Ravels behorende plaats Poppel, gelegen aan Schrieken 2.

## Kasteel

In 1861 kocht P.F.J. Lahure, een Brussels luitenant-kolonel en jachtliefhebber, een 50-tal ha heidegrond. In 1863-1865 liet hij hier een stenen paviljoen bouwen. In 1877 kwam het aan Ulysse Burnenville en in 1888 aan Aimé Misonne.
Het kasteel werd in 1901 gebouwd in opdracht van Aimé Misonne en in 1910 nog vergroot. Het kasteel, naar ontwerp van Pieter Jozef Taeymans, is gebouwd in Vlaamse neorenaissancestijl. Het is gebouwd in baksteen met muurbanden van natuursteen. Oostelijk is een puntgevel met pinakels. Verder is er een erker en een arcade met terras. Verder is er een trapgevel en aan de westkant is er een achthoekige toren.

## Bijgebouwen

Tot de bijgebouwen behoren een jachtpaviljoen van 1864, vergroot in 1894; een koetshuis van omstreeks 1900 en een woonstalhuis van het laatste kwart van de 19e eeuw.

## Domein

Het kasteel behoort tot een domein van 120 ha omvattende bos en een park van 5 ha dat eveneens in opdracht van Aimé Misonne werd aangelegd en een aantal vijvers bevat.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Kasteel De Spijker

Kasteel De Spijker is een kasteel in Sint-Kruis, deelgemeente van de stad Brugge, gelegen aan de Spijkerwegel 11-17.

## Geschiedenis

In de vroege middeleeuwen stond hier een graanpakhuis, een spieker. In 1089 werd dit domein voor het eerst vermeld. In 1317 was sprake van den hove ende goed ten Spickere. In 1358 werd Henric Braderic als eigenaar genoemd. In 1388 was er sprake van een herenhuis, getuige de tekst: le manoir qu'on appelle spiker goed. De 16e-eeuwse kaart van Pieter Pourbus geeft het kasteelgoed weer en ook op een kaart van 1688 werd het afgebeeld. Er was sprake van een omwald kasteel met opperhof en neerhof.
In de loop van de 18e eeuw raakte het kasteel in verval en vermoedelijk werd het op het einde van die eeuw gesloopt.
In de 2e helft van de 19e eeuw kwam het goed in handen van Jules-François de Bie de Westvoorde, die burgemeester van Sint-Kruis is geweest. Van 1870-1873, ten westen van de oorspronkelijke site, liet hij een nieuw kasteel bouwen naar ontwerp van Pierre Buyck, in neorenaissancestijl. Dochter Augusta de Bie erfde het in 1889 en zij liet in 1902 een jachtpaviljoen met koetshuis bouwen. Het koetshuis werd later ingericht als woning.
Het interieur van het kasteel is goed bewaard gebleven en ademt een neoclassicistische geest. Ook is er een neogotische slotkapel.
In de tijd van de bouw werd een Engelse landschapstuin aangelegd naar ontwerp van Edouard Pynaert. Een vijver en een grot met ijskelder zijn nog aanwezig van dat ontwerp.
Hoeve De Spijker werd voor het eerst vermeld in 1317. Wijzigingen en uitbreidingen stammen uit 1796 en 1875.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Kasteel De Wapenaer

Kasteel de Wapenaer (ook wel gespeld als Kasteel Wapenaar) is een kasteel ten noordoosten van de tot de West-Vlaamse gemeente Beernem behorende plaats Oedelem, gelegen aan de Ruweschuurstraat 5.

## Geschiedenis

Dit kasteel werd gebouwd in 1888 in opdracht van Jean van Ruymbeke, toenmalig burgemeester van Oedelem. Ook het park kwam toen tot stand. Wijzigingen van het kasteel volgden in 1909 en 1974. In 1936 kwam het kasteel aan baron Charles Gillès de Pelichy. Het echtpaar Gilles de Pélichy schonk het aan hun zoon, Raymond, die gehuwd was met Elisabeth de Wautier.
Op 25 mei 1940 werd het, tijdens de Achttiendaagse Veldtocht, bezocht door koning Leopold III. De dag daarop woonde Felix van Bourbon-Parma hier in het park een militaire kerkdienst bij.
Het kasteel is in de eenentwintigste eeuw nog steeds bewoond door nakomelingen Gillès de Pélichy.

## Gebouw

Het kasteel is uitgevoerd in neobarokke stijl en gebouwd in oranjerode baksteen.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
* Gilles de Pélichy
# Karma Lingpa

Karma Lingpa (1326–1386) was een Tibetaans tulku van de Nyingma school, en de tertön (ontdekker) van de Bardo Thodol, het zogenaamde Tibetaans dodenboek. Hij wordt beschouwd als een reïncarnatie van Chögro Lui Gyeltsen, een discipel van Padmasambhava.

## Geschiedenis

Karma Lingpa werd geboren in het zuidoosten van Tibet als oudste zoon van Nyida Sanggyé, een beoefenaar van het Vajrayana. Op jonge leeftijd nam hij deel aan esoterische praktijken en bereikte veel siddhi.
Toen hij 15 jaar oud was, ontdekte hij enkele Termateksten op de top van de berg Gampodar, waaronder een verzameling onderrichtingen getiteld "Diepgaande Dharma tot zelf-bevrijding" bevattende de twee teksten van Bardo Thodol, het Tibetaans dodenboek.
Volgens Chogyam Trungpa was Karma Lingpa een Nyingma-leraar, maar behoorden zijn studenten tot de Kagyu-traditie. Zijn onderricht werd doorgegeven in het Surmangklooster van de Trungpa-linie, en vonden vandaar hun weg naar de Nyingma-school.
De Bardo Thodol werd vertaald door Kazi Dawa Samdup (1868-1922), en bewerkt en gepubliceerd door W.Y. Evans-Wenz. Deze vertaling werd in brede kring bekend als het "Tibetaanse Boek van de Doden", maar bevat veel vertaal- en interpretatiefouten.
Een andere tekst uit de "Diepgaande Dharma tot zelf-bevrijding" is "Zelfbevrijding door te zien met zuiver bewustzijn", dat een introductie, of pointing-out instruction in het rigpa geeft, dat is de oorspronkelijke, niet-beïnvloede, staat van intelligentie, aanwezigheid en bewustheid.

## Literatuur

* Fremantle, Francesca Luminous Emptiness: understanding the Tibetan Book of the dead (2001) Boston, Shambhala Publications; ISBN 1-57062-450-X
* Norbu, Namkhai Self-liberation through seeing with naked awareness (1989) (voorwoord); Station Hill Press
* Reynolds, John Myrdin Self-liberation through seeing with naked awareness (1989) Appendix I: The views on Dzogchen of W.Y. Evans-Wentz and C.G. Jung (1989); Station Hill Press
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Karma Lingpa op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Chogyam Trungpa (2010), The Collected Works of Chogyam Trungpa: Volume Six: Glimpses of Space; Orderly Chaos; Secret Beyond Thought; The Tibetan Book of the Dead: Commentary; Transcending Madness; Selected Writings, p.269
# Kasteel Trianon

Het Kasteel Trianon is een kasteel in de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Boortmeerbeek behorende plaats Hever, gelegen aan de Stationsstraat 9.
Dit kasteel werd omstreeks 1770 gebouwd op een domein aan de Leuvensesteenweg en voorzien van een hier loodrecht opstaande dreef, de 2 km lange Trianondreef, die rechtstreeks in de richting van Brussel voerde. Voordien was hier ook een landhuis dat van ongeveer 1600 zou zijn.
Het landhuis van 1770 is in classicistische stijl met een middenrisaliet dat gedekt wordt door een driehoekig fronton. De in Lodewijk XV-stijl uitgevoerde elementen werden later (omstreeks 1900) toegevoegd.
Een groot deel van het landgoed viel na de Tweede Wereldoorlog ten offer aan verkaveling ten behoeve van villa's.
# Kanton La Salvetat-Peyralès

La Salvetat-Peyralès is een voormalig kanton van het Franse departement Aveyron. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Rodez. Op 22 maart 2015 werd het opgeheven bij toepassing van het decreet van 21 februari 2014. Het werd samen met de kantons Najac en Rieupeyroux en de gemeente Morlhon-le-Haut in het arrondissement Villefranche-de-Rouergue opgenomen in het nieuwe kanton Aveyron et Tarn.

## Gemeenten

Het kanton La Salvetat-Peyralès omvatte de volgende gemeenten:
* Castelmary
* Crespin
* Lescure-Jaoul
* La Salvetat-Peyralès (hoofdplaats)
* Tayrac
# Katell Quillévéré

Katell Quillévéré (Abidjan, 30 januari 1980) is een Frans filmregisseuse en scenarioschrijfster.

## Biografie

Katell Quillévéré werd in 1980 geboren in Abidjan als dochter van een informaticus en een lerares biologie. Ze verbleef samen met haar ouders en grootouders, afkomstig uit Finistère, tot haar vijfde jaar in Ivoorkust. De familie verhuisde naar Parijs en Quillévéré volgde de middelbare school aan het lycée Fénelon. Ze besloot daarna filmstudies te volgen en nadat ze niet werd toegelaten bij la fémis ging ze studeren aan de Université Paris-VIII waar ze een DEA de cinéma en een licentiaat filosofie behaalde. Ze heeft een relatie met de Franse filmregisseur Hélier Cisterne, die ze leerde kennen aan de universiteit. In 2004 was ze samen met Sébastien Bailly verantwoordelijk voor de oprichting van het Festival du cinéma de Brive.
Quillévéré's eerste korte film À bras le corps werd in 2005 meteen geselecteerd op het filmfestival van Cannes in de sectie Quinzaine des réalisateurs. Na enkele kortfilms volgde in 2010 haar eerste langspeelfilm Un poison violent die ook geselecteerd werd in de sectie Quinzaine des réalisateurs en genomineerd voor de Caméra d'or. De film werd bekroond met de Prix Jean Vigo. Haar tweede langspeelfilm werd in 2013 gekozen als openingsfilm van de Semaine de la critique op het filmfestival van Cannes en Quillévéré werd samen met Mariette Désert genomineerd voor de César voor "beste origineel scenario" in 2014.

## Filmografie

* À bras le corps (kortfilm, 2005)
* L'Imprudence (kortfilm, 2007)
* L'Échappée (kortfilm, 2009)
* Un poison violent (2010)
* Suzanne (2013)
* Réparer les vivants (2016)
* Le Temps d'aimer (2023)

## Prijzen en nominaties

De belangrijkste:
| Jaar | Prijs | Categorie | Genomineerde(n) | Uitslag |
| 2014 | SACD Award | Cinema New Talent Award | Cinema New Talent Award | Gewonnen |
| 2014 | César | Beste origineel scenario samen met Mariette Désert | Suzanne | Genomineerd |
| 2013 | Filmfestival van Thessaloniki | Zilveren Alexander Special Jury Award | Suzanne | Gewonnen |
| 2010 | Prix Jean Vigo | Speelfilm | Un poison violent | Gewonnen |
| 2010 | Filmfestival van Cannes | Caméra d'or | Un poison violent | Genomineerd |

## Externe link

* (en) Katell Quillévéré in de Internet Movie Database
* ↑ (fr) Katell Quillévéré, Dieu émois, Libération next, 15 mei 2010
* ↑ (fr) Le tag parfait, Portrait Hélier Cisterne,Libération next, 8 oktober 2013
* ↑ (fr) Katell Quillévéré, 33 ans, dans les pas de Pialat, Le magazine du Monde, 13 december 2013. Gearchiveerd op 28 mei 2023.
* Bibliothèque nationale de France: cb15588692f (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1048714926
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 0155 3759
* Library of Congress Control Number: no2015043567
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 355201909
* Système universitaire de documentation: 115235094
* Virtual International Authority File: 10167319
* WorldCat (via VIAF): 10167319
# Karolina Svastjanova

Karolina Andrejevna Svastjanova (Russisch: Каролина Андреевна Севастьянова) (Kiev, 25 april 1995) is een Russisch gymnaste.
Op de Olympische Zomerspelen 2016 in Rio de Janeiro behaalde ze met het Russische team goud bij de ritmische gymnastiek landenwedstrijd.

## Resultaten
### Olympische Zomerspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2012 | Londen | ritmische gymnastiek landenwedstrijd |
* (en) Profiel van Karolina Svastjanova op olympedia.org
1996: Baldó, Cabanillas, Giménez, Guréndez, Lamarca, Martínez · 2000: Belova, Lavrova, Netejesova, Sjimanskaja, Tsjalamova, Zilber · 2004: Beloegina, Glatskich, Koerbakova, Lavrova, Moerzina, Posevina · 2008: Alijtsjoek, Gavrilenko, Gorboenova, Posevina, Sjkoerichina, Zoejeva · 2012: Bliznjoek, Donskova, Doedkina, Makarenko, Nazarenko, Svastjanova · 2016: Birjoekova, Bliznjoek, Maksimova, Tatareva, Tolkatsjova · 2020: Dyankova, Kiryakova, Radukanova, Traets, Zafirova · 2024: Guo, Hao, Huang, Wang, Ding
# Karolina Riemen-Żerebecka

Karolina Riemen-Żerebecka (Kościelisko, 19 augustus 1988) is een Poolse freestyleskiester, die is gespecialiseerd op het onderdeel skicross. Ze vertegenwoordigde haar vaderland op de Olympische Winterspelen 2010 in Vancouver en op de Olympische Winterspelen 2014 in Sotsji.

## Carrière

Bij haar wereldbekerdebuut, in januari 2008 in Les Contamines-Montjoie, scoorde Riemen direct haar eerste wereldbekerpunten. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2010 in Vancouver eindigde de Poolse als zestiende op de skicross.
In december 2010 behaalde ze in Innichen haar eerste toptienklassering in een wereldbekerwedstrijd. Op de wereldkampioenschappen freestyleskiën 2011 in Deer Valley eindigde Riemen als zesde op de skicross. In Voss nam de Poolse deel aan de wereldkampioenschappen freestyleskiën 2013. Op dit toernooi eindigde ze als tiende op de skicross. In maart 2013 stond ze in Åre voor de eerste maal in haar carrière op het podium van een wereldbekerwedstrijd. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2014 in Sotsji eindigde Riemen als vijftiende op het onderdeel skicross.
Op de wereldkampioenschappen freestyleskiën 2015 in Kreischberg eindigde de Poolse als tiende op de skicross. In Park City nam ze deel aan de wereldkampioenschappen freestyleskiën 2019. Op dit toernooi eindigde ze als 27e op de skicross.

## Resultaten
### Olympische Spelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2010 | Vancouver | 16e Skicross |
| 2014 | Sotsji | 15e Skicross |

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2011 | Deer Valley | 6e Skicross |
| 2013 | Voss | 10e Skicross |
| 2015 | Kreischberg | 10e Skicross |
| 2019 | Park City | 27e Skicross |

### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algm | SX |
| 2007/2008 | 120e | 38e |
| 2008/2009 | 116e | 36e |
| 2009/2010 | 109e | 43e |
| 2010/2011 | 45e | 13e |
| 2011/2012 | 51e | 16e |
| 2012/2013 | 42e | 11e |
| 2013/2014 | 46e | 11e |
| 2014/2015 | 39e | 10e |
| 2015/2016 | 57e | 11e |
| 2016/2017 | 37e | 8e |
| 2018/2019 | 180e | 34e |
# Kanton Salon-de-Provence-2

Salon-de-Provence-2 is een kanton van het Franse departement Bouches-du-Rhône. Het kanton maakt deel uit van de arrondissementen Arles (1 gemeente), Aix-en-Provence (2 gemeenten) en Istres (1 gemeente). In 2018 telde het 71.341 inwoners.
Het kanton werd gevormd ingevolge het decreet van 27 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015, met Salon-de-Provence als hoofdplaats.

## Gemeenten

Het kanton omvat de volgende gemeenten:
* Grans
* Miramas
* Saint-Martin-de-Crau
* Salon-de-Provence (westelijk deel)
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Canton de Salon-de-Provence-2 op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (fr) Décret 2014-271 du 27 février 2014 portant délimitation des cantons dans le département des Bouchs-du-Rhône. (raadpleging 27/11/2021)
# Karim Masimov

Karim Kajïmķanulı Masimov (Kazachs: Мәсімов, Кәрім Қажымқанұлы, Russisch: Карим Кажимканович Масимов) (Tselinograd, 15 juni 1965) is een Kazachs politicus.
Van 10 januari 2007 tot 24 september 2012 was hij eerste minister van de Kazachse regering. Van 2 april 2014 tot en met 8 september 2016 bekleedde hij dit ambt voor een tweede maal.
Hij is een etnische Oeigoer, die behalve Kazachs en Russisch ook vloeiend Oeigoers, Chinees, Arabisch en Engels spreekt.
# Kasteel Eijckholt

Kasteel Eijckholt, ook wel Eykolt genoemd, is een kasteel te Roosteren en dateert uit het midden van de 18e eeuw. De oorspronkelijke naam was het Heufke. De naam Eijckholt wordt sinds 1769 gebruikt, toen Joannes Henriscus Eijckholt van Maaseik het kasteel verwierf.
Voor het kasteel staat de Kapel Eijckholt.

## Geschiedenis

Over de geschiedenis van het Heufke is weinig bekend. Het goed was in de eerste helft van de 17e eeuw in handen van de familie Van Rossum. In 1769 werd het goed overgedragen naar de familie Eijckholt.
In 1877 kocht het gemeentebestuur het goed op verzoek van de pastoor van Roosteren. Daardoor kreeg de kapelaan de beschikking over de ene helft van het goed en de Zusters van de Goddelijke Voorzienigheid de andere helft. Vanaf 1877 tot 1951 deed het kasteel dienst als klooster voor deze zusterorde.
Na restauratie is het kasteel in 1977 in gebruik genomen als een restaurant en partycentrum.

## Kasteel

De uit de 16e eeuw daterende toren is ouder dan het kasteel. Het kleine witte kasteel was oorspronkelijk een kasteelboerderij. Wellicht ging het hier om een versterkt huis. Er zijn geen sporen van een omgrachting aangetroffen.
Het pand is voorzien van een jaarsteen met het jaar 1688. Vermoedelijk is in opdracht van de familie Van Rossum het kasteel verbouwd, waardoor het zijn tegenwoordige vorm aan te danken heeft.