OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gezamenlijk gezag

Gezamenlijk gezag is een bijzondere vorm van ouderlijk gezag. Als het gezag over een kind bij één ouder berust, en deze gaat een (nieuwe) relatie aan, dan kunnen ouder en partner samen de rechtbank verzoeken belast te worden met het gezamenlijk gezag.
Het gezag kan alleen bij één ouder komen te berusten in de volgende gevallen:
* overlijden van de andere ouder
* echtscheiding waarbij de rechtbank bepaalt dat het gezag bij de ene ouder komt te berusten. Overigens bepaalt de wet dat bij echtscheiding de ouders samen het gezag blijven uitoefenen, tenzij dat ingaat tegen het belang van het kind.
Een reden voor gezamenlijk gezag kan zijn dat de ouder en de partner willen voorkomen, dat het kind onder voogdij van de Raad voor de Kinderbescherming wordt gesteld als de ouder om wat voor reden niet in staat zou zijn om het gezag uit te oefenen, maar nog wel in leven is. Omdat er juridisch gezien niemand anders is, wordt dan Bureau Jeugdzorg de voogd van het kind.

## Rechten en plichten

Bij gezamenlijk gezag krijgt de partner alle rechten die de ouder ook heeft, en mag dus als wettelijk vertegenwoordiger optreden bij allerlei zaken. Hierbij valt te denken aan bankzaken, het aangaan van een arbeidsovereenkomst etc. Ook mag de partner allerlei beslissingen nemen ten aanzien van het kind, bijvoorbeeld over medisch handelen.
Er zijn ook plichten aan gezamenlijk gezag verbonden; de belangrijkste is de onderhoudsplicht. Ook is de partner aansprakelijk voor alle handelingen van het kind.

## Procedure

De procedure voor het gezamenlijk gezag begint altijd bij een advocaat, omdat deze de aanvraag bij de rechtbank moet indienen. De aanvraag moet gemotiveerd worden in een verzoekschrift, met diverse bijlagen die de motivatie ondersteunen. In ieder geval moeten allerlei bewijsdocumenten worden bijgevoegd over de feiten, zoals genboorteakten van ouder, partner en kind, een eventuele echtscheidingsakte, etc.
Tegenwoordig kunnen 2 ouders (niet getrouwd of geregistreerd partnerschap) die samenwonen of juist niet gezamenlijk gezag aanvragen bij de rechtbank. Dit kan via een formulier wat te vinden is op rechtspraak.nl hiermee kunnen ouders gezamenlijk gezag aanvragen.
Als de ouder die niet het gezag heeft, nog in leven is, moet deze een zogenaamde referteverklaring tekenen. Dit is een verklaring dat hij of zij zich niet zal verzetten tegen het verzoek.
Vervolgens wordt dit verzoekschrift naar de rechtbank gestuurd. Vaak zal de rechtbank uitspraak doen zonder aanwezigheid van de betrokkenen; men krijgt dan de beschikking thuisgestuurd met informatie omtrent de mogelijkheden van beroep.
# George Adams

George Rufus Adams (Covington, 29 april 1940 - New York, 14 november 1992) was een Amerikaanse jazzmuzikant die tenorsaxofoon, dwarsfluit en basklarinet speelde. Hij is het best bekend voor zijn werk met Charles Mingus, Gil Evans en Roy Haynes, en in het kwartet dat hij co-leidde met pianist Don Pullen, met bassist Cameron Brown en drummer Dannie Richmond. Hij stond ook bekend om zijn idiosyncratische zang.
* Biblioteca Nacional de España: XX1473389
* Bibliothèque nationale de France: cb13890585d (data)
* CiNii: DA15917981
* Gemeinsame Normdatei: 134310977
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8415 5640
* Library of Congress Control Number: n86102049
* MusicBrainz: b1e7da08-7215-466c-95df-8d0192d5a78b
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0017353
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070426988
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: MODV254750
* SNAC: w6xk8vvn
* Système universitaire de documentation: 156987627
* Virtual International Authority File: 119607934
* WorldCat (via VIAF): 119607934
# Girtesma messala

Girtesma messala is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Schaus.
# Geoxus

Geoxus is een geslacht van zoogdieren uit de familie van de Cricetidae. De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1919 gepubliceerd door Oldfield Thomas.

## Soorten

Er worden 4 soorten in dit geslacht geplaatst:
* Geoxus annectens (Patterson, 1992)
* Geoxus lafkenche Teta & D'Elía, 2020
* Geoxus michaelseni (Matschie, 1898)
* Geoxus valdivianus (R. A. Philippi, 1858)
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.13) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.4139722. Geraadpleegd op 14-08-2024.
# Georges Charpak

Georges Charpak (Dubrovytsia, 1 augustus 1924 - Parijs, 29 september 2010) was een Pools-Frans natuurkundige. In 1992 ontving hij de Nobelprijs voor Natuurkunde "Voor zijn uitvinding en ontwikkeling van deeltjesdetectors, met name de meerdradige proportionele kamer".

## Biografie

Charpak werd geboren in het dorpje Dubrovytsia (destijds gelegen in oostelijk Polen, nu Oekraïne) als zoon van Joodse ouders. Toen hij zeven jaar oud was verhuisde het gezin van Polen naar de Franse hoofdstad Parijs. Gedurende de Tweede Wereldoorlog diende hij in het ondergrondse verzet, totdat hij in 1943 gevangen werd gezet door de Vichy-autoriteiten. In 1944 werd hij gedeporteerd naar het Naziconcentratiekamp Dachau, waar hij verbleef totdat het kamp in 1945 werd bevrijd. In 1946 verkreeg hij de Franse nationaliteit.
Hij studeerde af in 1948 en begon te werken voor het Franse Centre national de la recherche scientifique (CNRS, Nationaal Centrum voor Wetenschappelijk Onderzoek). In 1954 behaalde hij zijn doctoraat in de nucleaire natuurkunde aan het Collège de France, in Parijs, alwaar hij onder meer in het laboratorium van Frédéric Joliot-Curie werkte.
In 1957 trad hij toe tot de staf van het CERN, het Europese centrum voor deeltjesonderzoek, in Genève. Hier vond hij de 'meerdradige proportionele kamer' uit, waar hij patent op verkreeg. In tegenstelling tot eerdere deeltjesdetectoren, zoals het bellenvat die alleen de achtergelaten sporen van elementaire deeltjes kan vastleggen met een snelheid van één of twee per seconde, kon zijn meerdradige kamer tot één miljoen sporen per seconde registreren. De snelheid en de precisie van de meerdradige kamer, en van de opvolgers ervan zoals de driftkamer en de tijdprojectiekamer, revolutioneerde de hoge-energiefysica.
In 1991 ging hij bij het CERN met pensioen. Naast zijn werk bij het CERN werd Charpak in 1980 professor aan het École supérieure de physique et de chimie industrielles de la ville de Paris (ESPCI) in Parijs, waar hij vanaf 1984 de Joliot-Curie leerstoel behield. In 1985 werd hij gekozen tot lid van de Académie des Sciences.
# Georges Caussade

Georges Paul Emilien Alphonse Caussade (Port Louis (Mauritius), 20 november 1873 – Chanteloup-les-Vignes, 5 augustus 1936) was een Frans componist en muziekpedagoog.

## Levensloop

Caussade was vanaf 1905 docent voor contrapunt aan het Conservatoire national supérieur de musique te Parijs. Sinds 1921 gaf hij lessen voor fuga. In 1931 publiceerde hij het muziektheoritisch boek Technique de l'harmonie (Parijs, Ed.Lemoine) dat aan het conservatorium een leidraad werd. Hij huwde met de componiste en pianiste Simone Plé-Caussade (1897-1986), die hem opvolgde als professor aan het Conservatoire national supérieur de musique in 1928.
Tot zijn bekendste leerlingen behoren: Jehan Alain, Georges Auric, Elsa Barraine, Lili Boulanger, Georges Dandelot, Maurice Duruflé, Wiebke Hoogklimmer, Georges Hugon, Tomojiro Ikenouchi, Eugène Lapierre, Jeanne Leleu, Gaston Litaize, Olivier Messiaen, Robert Planel, Jean Rivier, Germaine Tailleferre, Georges-Émile Tanguay, Henri Tomasi, Marcel Tournier en Andrée Vaurabourg.

## Composities

* Selgar et Moina
* La Légende de Saint George

## Publicaties

* Technique de l'harmonie - Traite de l'harmonie - Analyse et réalisation, par l'auteur, des basses et des chants, Editions Lemoine, Paris, 1931.
# Gjakovë

Gjakovë kan verwijzen naar:
* Gjakovë (gemeente), gemeente in Kosovo
* Gjakovë (regio), regio in Kosovo
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gjakovë en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Glenea vietnamana

Glenea vietnamana is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1972 door Breuning.
# Gijsbrecht Leytens

Gijsbrecht Leytens (Antwerpen, 1586 – aldaar, 1643 of 1656), ook bekend als de meester van de winterlandschappen was een Zuid-Nederlands kunstschilder uit de barokperiode.
Leytens schilderde vooral winterlandschappen die de invloed van Jan Brueghel de Oude en Gillis van Coninxloo tonen. Hij werd in 1611 meester bij het Antwerpse Sint-Lucasgilde maar veel meer is niet bekend van zijn carrière. Zoals zijn tijdgenoten, Abraham Govaerts en Alexander Keirincx in Antwerpen, schilderde Leytens landschappen met bossen die bevolkt zijn door kleine menselijke figuren, ingeklemd tussen grote bomen in repoussoir. Zijn doeken toonden overwegend winterlandschappen, die men toen winterkens noemde.
* Biografisch Portaal: 94376481
* Gemeinsame Normdatei: 1225891787
* KulturNav: 425cb754-f9a2-4065-b471-b3844bfa2876
* MusicBrainz: c6f7977d-19e4-45ec-9e67-5e95b455800c
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 49866
* Union List of Artist Names: 500030148
* Virtual International Authority File: 95867644
* WorldCat (via VIAF): 95867644
# Gijsbrecht I van Nijenrode

Gijsbrecht I van Nijenrode ook wel Gysbert of Gizelbertus (tot circa 1320) was heer van Nijenrode, een Stichtse edele en had zeer waarschijnlijk zitting in de ministerialiteit van de bisschop van Utrecht.

## Levensloop

Hij was zeer waarschijnlijk een zoon van Gerard Splinter van Ruwiel (of "Ruele"), de stichter van het Kasteel Nijenrode. Gijsbrecht draagt op 15 augustus 1311 zijn stenen sterkte op aan de graaf Willem III van Holland en krijgt dit in leen beheer terug.
In de roerige periode van de Hollandse-Vlaamse Oorlog (1301-1304) steunde Gijsbrecht zijn bisschop Gwijde van Avesnes van Utrecht tegen het opkomende graafschap Vlaanderen. Melis Stoke vermeld hem in zijn Rijmkroniek in april 1304 wanneer de Vlamingen onder Jan III van Renesse de stad Utrecht bezetten. Gijsbrecht deed vanuit zijn kasteel Nijenrode pogingen om de Vlamingen dwars te zitten en zijn bisschop te bevrijden. Dit nieuws bereikte ook graaf Willem III van Holland, de broer van de bisschop Gwijde, en zegde zijn steun toe aan Gijsbrecht wanneer zijn kasteel belegerd zou worden. Het kasteel Nijenrode raakte nog enige tijd in de macht van de Vlamingen, maar voor het einde van 1304 kwamen de Hollanders onder huis Avesnes weer aan de macht in de streek.
Gijsbrecht overleed rond 1320 en zijn zoon of mogelijk broer Gerard Splinter van Nijenrode volgde hem op als heer van Nijenrode.
* Stamwapen voor de cartelering met Persijn.
* ↑ Melis Stoke, Rijmkroniek, D III, blz 156
* ↑ Frans van Mieris (II), Charterboek, D II, blz. 42
* ↑ J.J. De Geer, proeve eene geschiedenis van het geslacht van Nijenrode uit oorsprong, Utrecht 1851
# Gijsbrecht I van Amstel

Gijsbrecht I van Amstel (ca.1145 - tussen 1189 en 1201) was schout en rentmeester van Amestelle en ministeriaal van de bisschop van Utrecht van 1172 tot na 1189.
Gijsbrecht I was de, vermoedelijk, oudste zoon van Egbert van Amstel. Met hem begon een reeks van vier naamgenoten, die in de vaderlandse geschiedenis aan het geslacht Van Amstel zijn bekendheid hebben verleend. Volgens de overeenkomt van zijn vader met Godfried van Rhenen in 1169, volgde hij op als schout en rentmeester in het rechtsdistrict Amestelle met de daaraan verbonden vergoedingen, het dienstgoed Amestelle en de dienstgoederen in de rechtsgebieden rond het Overmeer.
Gijsbrecht I van Amstel vervulde zijn dienstambt nog voor een deel uit tijdens het episcopaat van Godfried van Rhenen en dat van Boudewijn II van Holland, bisschop van Utrecht (1178-1196). Deze was een broer van Floris III, graaf van Holland, die de Duitse keizer Frederik Barbossa steunde in zijn strijd tegen de paus en de Italiaanse steden. Hierdoor stond Floris III in hoge gunst bij de keizer en wist de verkiezing van zijn broer Boudewijn tot bisschop van Utrecht door te drukken. De Hollandse invloed in het Sticht nam daardoor tijdelijk toe.
De korte loopbaan van Gijsbrecht I wordt door slechts vijf vermeldingen gemarkeerd. In 1176 getuigt hij voor bisschop Godfried van Rhenen, en in datzelfde jaar treedt hij als bisschoppelijk ministeriaal op voor de proost van het kapittel Sint Marie in Utrecht.
Twee jaar later, in 1178, getuigde hij nogmaals voor de bisschop van Utrecht op 9 maart en op 9 april. Opmerkelijk is de inhoud van de laatste oorkonde, waarbij Godfried van Rhenen de tienden van de parochies Driel, Giessen en Woudrichem die hij zich had toegeëigend weer aan de rechtmatige eigenaar teruggeeft. Hij overleed korte tijd later op 27 mei 1178.
In 1189 wordt Gijsbrecht I van Amstel voor het laatst vermeld als getuige in een oorkonde, waarbij bisschop Boudewijn II van Holland de parochianen van Hogeland op Walcheren het recht verleent om een eigen kerk te stichten. Het einde van zijn loopbaan moet worden vastgesteld tussen 1188 en 1200, het jaar waarin zijn zoon Gijsbrecht II van Amstel in de oorkonden als ministeriaal van de kerk van Utrecht voorkomt. Mogelijk werd de loopbaan van Gijsbrecht I van Amstel beïnvloed door de morele code van de ridderschap, die de dienst aan de heer centraal stelde en de zucht naar roem en macht naar de achtergrond verwees.
Ook over het privéleven van Gijsbrecht I van Amstel is niets bekend. Vermoedelijk was ook hij getrouwd met een vrouw uit de beroepsstand van de minsterialiteit van Utrecht.

## Nazaten

Gijsbrecht had voor zover bekend vier zonen en een dochter:
* Gijsbrecht II van Amstel (1175-1230)
* Diederik (ovl. 1227), kanunnik van Sint Marie, deken van Sint-Jan te Utrecht
* Egbert II (1200?)
* Egidius (1180-1227), heer van Mijnden
* Rixa (ovl. 1252)

## Literatuur

* Th.A.A.M. van Amstel, De heren van Amstel 1105-1378: Hun opkomst in het Nedersticht van Utrecht in de twaalfde en dertiende eeuw en hun vestigen in het Hertogdom Brabant na 1296 (Hilversum, 1999)
# Gerlos Straße

De Gerlos Straße (in Tirol Gerlosstraße) B165 is een Bundesstraße in de Oostenrijkse deelstaten. Salzburg en Tirol.
De B165 begint in het stadje Mittersill op een rotonde met zowal de Mittersiller Straße, de Felbertauern Straße als de Pass Thurn Straße. De weg loopt in westelijke richting kruist de Pinzgaubahn en het riviertje de Salzach. De weg passeert de afrit Hollersbach im Pinzgau, kruist achtereenvolgens het riviertje de Hollersbach, de Salzach en de Pinzgaubahn. De weg loopt langs Dorf im Pinzgau, via de rondweg van Bramberg am Wildkogel, Neukirchen am Großvenediger waar ze de Großvenediger passeert. De B165 loopt door Wald im Pinzgau waar de L 113, (vervangende B165), afsplitst en door een tunnel ten zuiden van het dorp loopt om bij afrit Krimml weer aan te sluiten van de Krimmler Landesstraße, loopt door Ronach en kruist voor de laatste keer het riviertje de Salzach, loopt over de Gerlospas kruist de Gerlosbach. De B165 loopt door zowel Gerlos als de deelgemeente Gmünd en kruist de Gerlosbach voor de laatste maal. Dan komt de weg door het dorp Hainzenberg en loopt via de Unterpas naar Zell am Ziller waar deze bij afrit Zell am Ziller-Zentrum aansluit op de B169. De weg is 61 km lang
B1 · B2 · B3 · B4 · B5 · B6 · B7 · B8 · B9 · B10 · B11 · B12 · B13 · B14 · B15 · B16 · B17 · B18 · B19 · B20 ·
B21 · B22 · B23 · B24 · B25 · B26 · B27 · B28 · B29 · B30 · B31 · B32 · B33 · B34 · B35 · B36 · B37 · B38 · B39 · B40 · B41 · B42 · B43 · B44 · B45 · B46 · B47 · B48 · B49 · B50 · B51 · B52 · B53 · B54 · B55 · B56 · B57 · B58 · B59 · B60 · B61 · B62 · B63 · B64 · B65 · B66 · B67 · B68 · B69 · B70 · B71 · B72 · B73 · B74 · B75 · B76 · B77 · B78 · B79 · B80 · B81 · B82 · B83 · B84 · B85 · B86 · B87 · B88 · B89 · B90 · B91 · B92 · B93 · B94 · B95 · B96 · B97 · B98 · B99 · B100 · B105 · B106 · B107 · B108 · B109 · B110 · B111 · B113 · B114 · B115 · B116 · B117 · B119 · B120 · B121 · B122 · B123 · B124 · B125 · B126 · B127 · B129 · B130 · B131 · B132 · B133 · B134 · B135 · B136 · B137 · B138 · B139 · B140 · B141 · B142 · B143 · B144 · B145 · B146 · B147 · B148 · B149 · B150 · B151 · B152 · B153 · B154 · B155 · B156 · B158 · B159 · B160 · B161 · B162 · B163 · B164 · B165 · B166 · B167 · B168 · B169 · B170 · B171 · B172 · B173 · B174 · B175 · B176 · B177 · B178 · B179 · B180 · B181 · B182 · B183 · B184 · B185 · B186 · B187 · B188 · B189 · B190 · B191 · B192 · B193 · B197 · B198 · B199 · B200 · B201 · B202 · B203 · B204 · B205 · B209 · B210 · B211 · B212 · B213 · B214 · B215 · B216 · B217 · B218 · B219 · B220 · B221 · B222 · B223 · B224 · B225 · B226 · B227 · B228 · B229 · B230 · B303 · B305 · B309 · B310 · B311 · B316 · B317 · B319 · B320
# Gerlof Bontekoe

Gerlof Auke Bontekoe (Hardegarijp, 21 februari 1900 - Oosterwolde, 22 september 1988) was een Nederlands burgemeester en heraldicus.

## Leven en werk

Bontekoe studeerde rechten in Leiden. Hij was vervolgens werkzaam op de gemeentesecretarie in Wymbritseradeel en Sneek. In 1927 werd hij burgemeester van Sleen en in 1938 in Ooststellingwerf. Na bevrijding in 1945 werd Bontekoe gestaakt waarop H. Vondeling benoemd werd tot waarnemend burgemeester van Ooststellingwerf. In 1947 keerde hij terug in zijn oude functie die hij vervulde tot zijn pensioen in 1965.
Bontekoe was betrokken bij de totstandkoming van een gedenksteen ter herinnering aan in de Tweede Wereldoorlog omgekomen Franse parachutisten en kreeg daarvoor van Frankrijk een zilveren eremedaille (1958). Hij was ook Officier in de Orde van Oranje-Nassau (1965). In 1966 ontving hij de Culturele prijs van Drenthe. Bontekoe en zijn vrouw overleden slechts een uur na elkaar. Zij werden begraven in Langedijke, het kerkhof met de oudste klokkenstoel van West-Europa. Zijn opvolger, Tieme Oosterwijk, is naast hem begraven.

## Ontwerp gemeentewapens

Toen Bontekoe aantrad als burgemeester in Sleen, had Sleen nog geen gemeentewapen, daarom ontwierp Bontekoe er een. Vervolgens ontwierp hij ook wapens voor 25 andere Drentse gemeentes en de vlag van Drenthe. In 1979 werd hij in het provinciehuis in Assen gehuldigd, omdat hij zijn 150e overheidswapen (dat van de gemeente Buren) had ontworpen. Ter gelegenheid daarvan werd ter ere van hem een historiepenning geslagen.
Bontekoe heeft onder andere de wapens ontworpen voor Anloo, Almere, Beilen, Borger, Coevorden, Dalen, Diever, Drenthe, Dronten, Eelde, Emmen, Gasselte, Hensbroek, Lelystad, Nijeveen, Noordoostpolder, Norg, Odoorn, Oosterhesselen, Ruinen, Ruinerwold, Schoonebeek, Sleen, Smilde, Steenwijk, Stein, Veendam, Vledder, Vries, Westerbork, De Wijk, Zuidlaren, Zuidwolde en Zweeloo.
* ↑ Encyclopedie Drenthe Online - Bontekoe, Gerlof Auke
* ↑ Jong, P.K. de (1988), "Oud-burgemeesterspaar van Ooststellingwerf overleden" in Leeuwarder Courant, 23 september 1988
* ↑ De 26 van Mr. G.A. Bontekoe. De Drentse gemeentewapens welke ontworpen zijn door Mr. G.A. Bontekoe of welke door hem hun definitieve vorm hebben gekregen - uitgave: Meppel/Coevorden, Krips Repro/Picardtclub, 1981
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5420 4501
* Library of Congress Control Number: no2008081492
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070784337
* Virtual International Authority File: 19491440
* WorldCat (via VIAF): 19491440
# Glen Innes Severn Council

Glen Innes Severn Council is een Local Government Area (LGA) in de Australische deelstaat New South Wales. Glen Innes Severn Council telt 8.735 inwoners. De hoofdplaats is Glen Innes.
# Gilvossius tyrrhenus

Gilvossius tyrrhenus is een tienpotigensoort uit de familie van de Callianassidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1792 door Petagna.
# Glycera subaenea

Glycera subaenea is een borstelworm uit de familie Glyceridae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Glycera subaenea werd in 1878 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Grube.
# Glycerella magellanica

Glycerella magellanica is een borstelworm uit de familie Glyceridae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Glycerella magellanica werd in 1885 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door McIntosh.
# Giovanni Antonio Amadeo

Giovanni Antonio Amadeo (Pavia, circa. 1447 - Milaan, 27 of 28 augustus 1522) was een Italiaans architect, ingenieur en beeldhouwer uit de vroege renaissance.

## Werken

* Decoratie van de voorgevel van de loges, de voordeur en de deur van het kleine klooster van de Certosa di Pavia
* Een in hout gesculpteerde groep in Monza
* Graf van Medea Colleoni
* Colleoni Kapel in Bergamo en het monument van Bartolomeo Colleoni
* Bas-reliëfs en sculpturen voor de boog van de San Arialdo in Cremona
* Bas-reliëfs van de Elemosina di Sant'Imerio
* Gevel van de kerk Santa Maria dei Miracoli in Brescia
* Gevel van de Santa Maria presso San Satiro in Milaan
* Vieringtoren van de kerk Santa Maria delle Grazie in Milaan
* Santa Maria di Canepanova in Pavia
* Het klooster van de Basiliek van Sant'Ambrogio in Milaan
* Fabbrica di Santa Maria presso San Celso
* Palazzo di G. F. Bottigella in Pavia
* Schrijn in Saronno
* Vestingwerken in Chiavenna, Tirano en S. Colombano al Lambro
* Ganda Brug van Morbegno
* Vieringtoren van de Basiliek van Milaan
* Binnenplaats van de Ca 'Granda van Milaan
* San Maurizio al Monastero Maggiore in Milaan
* Plannen voor de zijkanten van de Basiliek van Milaan
* Vieringtoren aan de Incoronata van Lodi
* Arcivescovile Palazzo di Milano
* Kerk van San Magno in Legnano
* Het lazaret van Milaan
* De gevel van de kathedraal van San Lorenzo Lugano
* Gemeinsame Normdatei: 118834673
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8338 7570
* Library of Congress Control Number: nr90000026
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0123370
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000003352358
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 128966
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: LIAV012171
* SNAC: w62n69dc
* Système universitaire de documentation: 233287043
* Union List of Artist Names: 500018162
* Virtual International Authority File: 809319
* WorldCat (via VIAF): 809319