OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Berijming van de tien geboden

De tien geboden zijn door de tijd heen meerdere keren op muziek gezet (“berijmd”).

## 1539: Johannes Calvijn

De Frans-Zwitserse theoloog Johannes Calvijn publiceerde in 1539 de liedbundel “Aulcuns pseaulmes et cantiques mys en chant”. Hierin had hij tweeëntwintig fragmenten uit de Bijbel van berijming voorzien. Naast de tien geboden bevatte het ook negentien psalmen, de Lofzang van Simeon en het credo.
Calvijn had de tien geboden ingedeeld in twaalf strofen: een inleidende strofe, één strofe per gebod, en een afsluitende strofe. Elke strofe werd afgesloten met “Kyrie eleison”.
Om toegepast te worden in de zondagse eredienst had Calvijn het lied bedacht als gebed: de eerste zes strofen (met daarin de eerste vijf geboden) na de schuldbelijdenis en genadeverkondiging, en de laatste zes strofen (met daarin de laatste vijf geboden) na de groet en het eerste gebed.

## 1773: Johannes Eusebius Voet

Johannes Eusebius Voet schreef rond 1773 de liedtekst “Mijn ziel, herdenk met heilig beven” als berijming van de tien geboden. Hij gebruikte hiervoor een bestaande melodie uit de 16e eeuw. Het lied is opgenomen in de psalmberijming van 1773, een berijming die in de volksmond bekend staat als de “oude berijming”.

## 1965: Tom Naastepad

Rond 1965 berijmde Tom Naastepad de tien geboden met het lied “Dit is mijn woord: Ik ben uw God”. Hij schreef het lied op de wijs van “Mendip”, een oud Engels volksliedje.
# Dorymyrmex fusculus

Dorymyrmex fusculus is een mierensoort uit de onderfamilie van de Dolichoderinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Santschi.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Cleotrivia pisum

Cleotrivia pisum is een slakkensoort uit de familie van de Triviidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1846 door Gaskoin.
# Landerik

Landerik kan verwijzen naar:
* Landerik (voornaam), een voornaam
* Landericus van Parijs, een Parijse bisschop en heilige.
* Landricus van Zinnik, een Frankisch heilige.
* Landerik van Nevers, graaf van Nevers (1026-1028)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Landerik en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Labdia clytemnestra

Labdia clytemnestra is een vlinder uit de familie van de prachtmotten (Cosmopterigidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Meyrick.
# Anjouanhoningzuiger

De Anjouanhoningzuiger (Cinnyris comorensis; synoniem: Nectarinia comorensis) is een zangvogel uit de familie Nectariniidae (honingzuigers).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch op de Comoren op het eiland Anjouan.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Anjouanhoningzuiger op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Jonas Basanavičius

Jonas Basanavičius (Ožkabaliai, 23 november 1851 - Vilnius, 16 februari 1927) was een Litouws arts en etnologist. Hij was de leider van de nationale Litouwse opleving en ondertekenaar van de Litouwse Onafhankelijkheidsverklaring. Door vele Litouwers wordt hij ook beschouwd als hun Vader des Vaderlands.

## Biografie

Jonas Basanavičius werd geboren in Ožkabaliai in het toenmalige Congres-Polen, een vazalstaat van het Russische Keizerrijk, in een boerenfamilie. Zijn jongere broer Vincas werd in 1861 geboren. In 1873 ging hij in Moskou aan de staatsuniversiteit geschiedenis en archeologie studeren. Na een jaar veranderde hij van studie en ging geneeskunde studeren. In 1879 studeerde Basanavičius af. Vervolgens werkt hij vijfentwintig jaar lang als arts in Bulgarije. In 1883 kwam de eerste editie van de Aušra ("Dageraad"), uit, een Litouwse culturele en politieke magazine. Het werd uitgegeven in Oost-Pruisen en werd naar Litouwen gesmokkeld vanwege dat Litouwse publicaties in het Latijnse schrift door de Russische overheid verboden waren. De Aušra had grote invloed op de ontwikkeling van het Litouwse nationalisme.
Vanaf 1905 leefde Basanavičius in Vilnius. Hij werd in dat jaar verkozen tot de voorzitter van de Grote Landdag van Vilnius. De vergadering kwam overeen dat het vergaande politieke autonomie wilde van het Russische Keizerrijk en dat ze dit op een vredige wijze wilde bereiken. Twee jaar later richtte Basanavičius het Litouwse Wetenschappelijk Genootschap op waarvan hij tot aan zijn dood de voorzitter van zou zijn. Voor dit genootschap was hij de eindredacteur van hun wetenschappelijk blad en organiseerde hij het onderzoek naar de Litouwse archeologie en folklore. In 1917 werd Basanavičius de voorzitter van de Raad van Litouwen die op 16 februari 1918 de onafhankelijkheid van Litouwen uitriep. Na een val in zijn huis op 5 februari 1927 werd hij naar het ziekenhuis gebracht en aldaar bleek hij last te hebben van meerdere longinfecties. Elf dagen later overleed hij en op 21 februari 1927 werd hij begraven op de Begraafplaats Rasos.
# Berijming

Een berijming is een op rijm gezette tekst die oorspronkelijk niet rijmde. In brede zin is berijming ook het in poëtische vorm omzetten van een prozatekst, waarbij het eindresultaat dan dus niet per se hoeft te rijmen, maar wel gekenmerkt wordt door andere typische eigenschappen van poëzie, zoals metrum, herhaling of refreinen.
De bedoeling van een berijming is meestal dat de oorspronkelijke tekst makkelijker is te memoriseren, tevens dat het zo eenvoudiger op muziek gezet kan worden - wat het memoriseren nog weer verder vergemakkelijkt.
Het woord wordt vooral gebruikt voor de berijmingen van de Psalmen uit de Bijbel, zoals de Geneefse psalmen, die nog veelvuldig in traditioneel christelijke kerken worden gezongen. Een moderne vorm zijn de Psalmen voor Nu.
# Frans Jurrema

Francinus (Frans) Jurrema (Amsterdam, 30 november 1894 - Amstelveen, 30 oktober 1941) was een Nederlands architect.

## Biografie

Frans Jurrema was de zoon van Jacomina de Jongh en directeur Armenzorg/Maatschappelijke steun Johannes Wigbold Jurrema, die betrokken was bij Asterdorp en Zeeburgerdorp. Het gezin woonde dan ook enige tijd in het Stedelijk Armenhuis aan de Muidergracht. Hijzelf was sinds 1923 (toen nog als bouwkundige) getrouwd met Elisabeth (Bep) de Lange. Het echtpaar kreeg voor zover bekend twee zonen.
Ten tijde van zijn militaire keuring was hij na een driejarige HBS leerling-bouwkundige; hij werd afgekeurd vanwege slechte ogen.
Jurrema was vooral bekend als architect bij Maggi aan de Haarlemmerweg (afgebroken), bioscoop Alhambra (afgebroken) en het Persilhuis (verbouwing, afgebroken); hoek Prinsengracht 16/Westerstraat. Ook in Amstelveen heeft hij werk achtergelaten: Amsteldijk-Noord 167 en Amsteldijk-Noord 168, Villa Bloemenhof (destijds Nieuwer-Amstel). In de Rivierenbuurt in Amsterdam liet hij ook werk na:
* Diezestraat 9-31
* Eendrachtstraat 10-24
* Krammerstraat 17-23
* Uiterwaardenstraat 318-342
Zijn naam kwam in 2020 ineens in het nieuws vanwege een verzoek tot afbraak van een Duitse bunker uit 1943, die als gemeentelijk monument niet zou passen bij de Entree van Elsrijk naar ontwerp van Jurrema. De bunker moest de door de Duitsers in gebruik zijnde Pauluskerk beschermen.

## Privéleven

Vermoedelijk was Francinus Jurrema een talentje van AFC Ajax, maar speelde alleen een aantal talentenwedstrijden. Zoon Dick Jurrema was met echtgenote Olga Siegmund jarenlang betrokken bij hockeyclub Pinoké, net als hun vier kinderen.

## Overlijden

Het echtpaar kwam volgens de rouwadvertentie om tijdens een niet nader omschreven “noodlottig ongeluk”. Het echtpaar werd op 30 oktober 1941 getroffen door enkele bommen uit een Britse bommenwerper, die vermoedelijk de nabijgelegen Pauluskerk wilde treffen. De bommen vielen echter op Keizer Karelweg 436 en 43; laatstgenoemde was de woning van het echtpaar Jurrema. Bouwkundig Weekblad Architectura herdacht hem kort als architect van utiliteits- en industriebouw (8 november 1941); zij noemden het overlijden een “noodlottig ongeval”.

## Galerij

* Herstel beschadigde villa’s (1941)
* Amsteldijk-Noord 168, Amstelveen (2013)
* ↑ Zonen, Familiebericht: Bericht van overlijden. De Telegraaf (31 oktober 1941). Geraadpleegd op 11 november 2023 – via delpher.nl.
* ↑ Jurrema, F.. zoeken.hetnieuweinstituut.nl. Geraadpleegd op 11 november 2023.
* ↑ Militieregister Gemeente Amsterdam. archief.amsterdam. Geraadpleegd op 11 november 2023.
* ↑ Amsterdam Monumentenstad, database van de Amsterdamse grachtengordel. www.amsterdam-monumentenstad.nl. Geraadpleegd op 11 november 2023.
* ↑ (26 augustus 2020). Uitspraken Rechtspraak, ECLI:NL:RVS:2020:2035, Raad van State, 201902807/1/R1 (ECLI:NL:RVS:2020:2035).
* ↑ Paulusbunker - Deel 1, Amstelveen. www.amstelveenweb.com. Geraadpleegd op 11 november 2023.
* ↑ Tijdlijn Pinoké, zilverlingen
* ↑ Nieuws: Gedenkplaat onthuld in Amstelveen aan de Keizer Karelweg. www.amstelveenweb.com. Geraadpleegd op 11 november 2023.
# Doubt

Doubt kan verwijzen naar:
* Doubt (film), een Amerikaanse dramafilm uit 2008
* Doubt (televisieserie), Amerikaanse televisieserie uit 2017
* Doubt (manga), een horrormanga
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Doubt en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Clausocalanus brevipes

Clausocalanus brevipes is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Clausocalanidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Frost & Fleminger.
# Lanelater pubescens

Lanelater pubescens is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Candèze.
# Labdia compar

Labdia compar is een vlinder uit de familie van de prachtmotten (Cosmopterigidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Meyrick.
# Anjou (provincie)

Anjou is een voormalige Franse provincie, die ongeveer overeenkomt met het huidige departement Maine-et-Loire rond de stad Angers (regio Pays de la Loire). De provincie Anjou en de stad Angers danken hun naam aan de Gallische stam Andecavi. Anjou grensde aan de provinciën Bretagne in het westen, Maine in het noorden, Touraine in het oosten en Poitou in het zuiden. Gedurende de middeleeuwen verwerd het gebied tot een graafschap, later promoveerde het tot een hertogdom, nog later werd het een Franse provincie.
De streek staat bekend om zijn wijnen.

## Geschiedenis

Na de moord op Berengar van Neustrië (850-896) en zijn opvolging door de vikinghoofdman Rollo van Normandië (846-933) kwamen verschillende Franse edelen hiertegen in opstand. In de late negende en de vroege tiende eeuw eigenden de burggraven van Angers zich het grafelijke gezag toe, scheurden zich van Neustrië/Normandië af en maakten van Anjou een autonoom erfelijk graafschap. De eerste dynastie van de graven van Anjou, het huis van Ingelgerius (845-888), heerste tot 1205. In 1131 werd graaf Fulco V van Anjou koning van Jeruzalem; in 1154 werd zijn kleinzoon Hendrik koning van Engeland (het latere koninklijke huis Plantagenet). Henry en zijn opvolgers heersten over een gebied dat zich uitstrekte van Ierland tot aan de Pyreneeën, het Angevijnse Rijk. Het rijk werd opgebroken door koning Filips II van Frankrijk, die een groot deel van het Franse deel van het rijk met inbegrip van Anjou in 1205 veroverde. De toekenning aan de Franse kroon kreeg pas definitief beslag met het Verdrag van Parijs (1259).
Het graafschap Anjou werd tussen 1205 en 1246, in een poging om het oude Neustrië te herstellen, verenigd met het kroondomein Île-de-France; nadien werd het graafschap omgezet in een apanage voor de broer van de koning, Karel I van Anjou. Deze broer vestigde de tweede Anjou-dynastie, het huis Anjou-Sicilië, een tak van het huis Capet, die zich vestigde op de troon van Napels en Hongarije. Het graafschap Anjou zelf werd in 1328 opnieuw herenigd met het koninklijk domein.
In 1360 werd Anjou een hertogdom voor Lodewijk I van Anjou, de zoon van de koning Jan II van Frankrijk. De derde Anjou-dynastie, een tak van het huis Valois, heerste ook een tijdlang over het koninkrijk Napels. De hertogen zelf hadden dezelfde autonomie als tijdens de eerdere splitsingen, maar het hertogdom zelf werd steeds meer op dezelfde wijze bestuurd als het koninklijk domein en de koninklijke overheid oefende vaak de hertogelijke macht uit wanneer de hertogen weg waren.
Bij het uitsterven van de mannelijke lijn in 1480 met de dood van René I van Anjou, werd Anjou weer opgenomen in het koninklijk domein. Anjou bleef vervolgens een provincie van de Franse kroon tot aan de Franse Revolutie (1790).

## Afkomstig uit Anjou

* Coco Chanel (1883-1971), couturier.
# Jonas Axeldal

Jonas Axeldal (Holm, 2 september 1970) is een Zweeds voormalig voetballer die speelde als aanvaller.

## Carrière

Axeldal maakte zijn debuut in 1990 voor Halmstads BK, hij speelde er twee seizoenen en vertrok naar Malmö FF waar hij ook twee seizoenen speelde. Vervolgens speelde hij drie seizoenen voor Östers IF. In 1997 maakte hij de overstap naar het Italiaanse US Foggia. Van 1999 tot 2000 speelde hij voor Ipswich Town en daarna voor Cambridge United. In 2002 speelde hij nog een seizoen voor BK Häcken en tot 2007 voor Ängelholms FF.
Hij speelde als jeugdinternational voor Zweden en nam met hen deel aan de Olympische Spelen 1992.
Sinds 2015 is hij bij Falkenbergs FF jeugdtrainer en assistent-trainer was hij van 2015 tot 2018.
1 Ekholm · 2 Johansson · 3 Björklund · 4 Apelstav · 5 Alexandersson · 6 Mild · 7 P. Andersson · 8 Landberg · 9 Furth · 10 Rödlund · 11 Brolin · 12 Svensson · 13 Jansson · 14 Moberg · 15 Lilius · 16 Nilsson · 17 A. Andersson · 18 Simpson · 19 Gudmundsson · 20 Axeldal · Coach: N. Andersson
* https://bel.worldfootball.net/speler_profiel/jonas-axeldal/
* https://www.transfermarkt.nl/jonas-axeldal/profil/trainer/39202
# Berijpt trosvlies

Het berijpt trosvlies (Botryobasidium pruinatum) is een schimmel behorend tot de familie Botryobasidiaceae. Hij komt voor op dood loofhout en zeldzamer op naaldhout. Het vormt resupinate, spinnewebachtige vruchtlichamen die groeien op de stammen van dode bomen. De soort wordt verspreid in het palearctisch gebied. Vruchtvorming vindt plaats in de lente en de herfst. Er is geen bekende anamorf van dit type.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

Het berijpte trosvlies heeft webachtige vruchtlichamen die volledig aan het substraat is gegroeid en onder het vergrootglas enigszins netvormig lijken. Ze zijn grijs of okergeel gekleurd.

### Microscopische kenmerken

Het heeft een monomitisch hyfensysteem, dat wil zeggen dat hij alleen bestaat uit generatieve hyfen die zich in een rechte hoek vertakken. De basale hyfen zijn geel of bruin, ruw, zeer breed (15-20 µm) en langcellig. De 5–8 µm brede subhymeniale hyfen zijn dunwandig, rijkelijk vertakt en ingelegd. De soort heeft geen cystidia of gespen. De voornamelijk 6-sporige, 15–25 × 7–10 µm basidia van de soort groeien in nesten en zijn subcilindrisch. Aan hun basis zijn ze eenvoudig gesepteerd. De sporen zijn ellipsvormig tot eivormig, 5–8 × 2,5–3,5 µm groot, glad en enigszins dikwandig.

## Ecologie

De berijpt trosvlies is een saprobiont die dood hout van loofbomen en, zeldzamer, naaldhout koloniseert. De vruchtlichamen zijn te vinden op liggende en grondniveau takken en stammen. Veel voorkomende substraten zijn Europese beuk (Fagus sylvatica), esdoorns (Acer) en eiken (Quercus).

## Verspreiding

Het berijpte trosvlies is wijdverspreid in het westelijke palearctisch gebied. De verspreiding strekt zich uit van Noord-Afrika door heel Europa tot Iran.
In Nederland komt het berijpt trosvlies zeldzaam voor.
* (en) Index Fungorum
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
# François Damiens

François Damiens (Ukkel, 17 januari 1973) is een Belgisch acteur en komiek.

## Biografie

Damiens studeerde internationale handel aan de École pratique des hautes études commerciales (EPHEC, in Sint-Lambrechts-Woluwe) maar belandde nadien in de audiovisuele sector in programma's met verborgen camera, als komiek en als acteur.
Hij werd tweemaal genomineerd voor een César voor beste mannelijke bijrol: in 2011 voor de romantische komedie L'Arnacœur van Pascal Chaumeil en in 2014 voor het drama Suzanne van Katell Quillévéré. Voor L'Arnacœur werd hij in 2011 ook genomineerd voor de Magritte voor de beste acteur in een bijrol. Damiens werd ook gekozen tot voorzitter van de Magritte filmjury in 2015. Ook in 2015 werd hij genomineerd voor de César voor beste acteur voor zijn rol in de tragikomedie La Famille Bélier van Éric Lartigau.
Damiens werd in 2011 geëerd tot ridder in de Franse Orde van Kunsten en Letteren.

## Films (selectie)

* OSS 117 : Le Caire, nid d'espions van Michel Hazanavicius (2006)
* Dikkenek van Olivier Van Hoofstadt (2006)
* Cowboy van Benoît Mariage (2007)
* Taxi 4 van Gérard Krawczyk (2007)
* JCVD van Mabrouk El Mechri (2008)
* Les Enfants de Timpelbach van Nicolas Bary (2008)
* Le Petit Nicolas van Laurent Tirard (2009)
* L'Arnacœur van Pascal Chaumeil (2010)
* Rien à déclarer van Dany Boon (2011)
* Une pure affaire van Alexandre Coffre (2011)
* Ni à vendre ni à louer van Pascal Rabaté (2011)
* La délicatesse van Stéphane en David Foenkinos (2011)
* Tango Libre van Frédéric Fonteyne (2012)
* Tip Top van Serge Bozon (2013)
* Gare du Nord van Claire Simon (2013)
* Suzanne van Katell Quillévéré (2013)
* Je fais le mort van Jean-Paul Salomé
* La Famille Bélier van Éric Lartigau (2014)
* Les Cowboys van Thomas Bidegain (2015)
* Le Tout Nouveau Testament van Jaco Van Dormael (2015)
* Des Nouvelles de la planète Mars van Dominik Moll (2016)
* La Danseuse van Stéphanie Di Giusto (2016)
* 8 Rue de l'Humanité van Dany Boon (2021)
* Le Procès du chien van Lætitia Dosch (2024)
* Bibsys: 15041863
* Biblioteca Nacional de España: XX4823460
* Bibliothèque nationale de France: cb158096529 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1013171225
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2120 5409
* Library of Congress Control Number: no2011030538
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0205107
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007440023005171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 376797126
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A023106185
* Système universitaire de documentation: 154729922
* Virtual International Authority File: 10180522
* WorldCat (via VIAF): 10180522
# Drie rozen van papier

Drie rozen van papier is een hoorspel van Manfred Bieler. Drei Rosen aus Papier werd op 21 oktober 1962 door de Rundfunk der DDR uitgezonden. C. Denoyer vertaalde het en de VARA zond het uit op zaterdag 31 oktober 1970. De regisseur was Ad Löbler. Het hoorspel duurde 54 minuten.

## Rolbezetting

* Els Ingeborg Smits (Janne)
* Jules Hamel (Arno)

## Inhoud

Arno, tweeëndertig jaar oud, is ingenieur en afdelingschef in een grote fabriek in de DDR, Janne is achttien en practicante aldaar. Arno nodigt Janne uit een weekendje in zijn huis aan het meer door te brengen. Ze neemt de uitnodiging aan. Uit een banale, eerst oppervlakkige flirt ontstaat al gauw een gesprek dat wezenlijk dieper gaat. Het verleden biedt beiden nauwelijks raakpunten, Janne heeft geen belangstelling voor Arno’s oorlogs- en naoorlogse ervaringen. Ze staat kritisch tegenover Arno’s levenshouding, tegenover zijn vlucht in het verleden, tegenover zijn vrijblijvende amateurschilderkunst. In het heden echter ontdekken ze aanknopingspunten voor hun gesprek: wat is waarheid, waaruit bestaat de waarheid in de liefde, heeft elk jaar een nieuwe waarheid, waar begint de leugen? Arno ontwikkelt eerbied voor het jonge meisje en leert de problemen van haar generatie te zien. De gemeenschappelijke ideeën over het huwelijk leiden tot gemeenschappelijk handelen - ze beginnen een huwelijk te spelen…
# Clausocalanus ingens

Clausocalanus ingens is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Clausocalanidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Frost & Fleminger.
# Lanelater persicus

Lanelater persicus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1874 door Candèze.
# Labdia cremasta

Labdia cremasta is een vlinder uit de familie van de prachtmotten (Cosmopterigidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Meyrick.
# Annemarie Prins

Annemarie Margaretha Prins (Amsterdam, 26 november 1932) is een Nederlands actrice, regisseur en schrijfster.
Prins richtte zich na het doorlopen van de toneelschool in Arnhem op het regisseren van producties voor zowel theater, televisie als radio. In 1965 richtte ze Theater Terzijde op waarmee ze onder haar regie politiek gerichte voorstellingen over onder meer Vietnam en Spanje maakte. Ze experimenteerde met tekst en het gebruik van de menselijke stem als muziek. In 1969 hield Terzijde op te bestaan (maar kwam in 1975 eenmalig terug met 'Schrijf aan mij, houd van mij' over Belle van Zuylen, met andere acteurs) en werkte Prins voor verschillende (amateur)toneelgezelschappen. Voor het Holland Festival regisseerde ze twee opera's: Houdini in 1976 en Aap verslaat de knekelgeest in 1978. Prins richtte hierna toneelgezelschap De Salon op waarmee ze stukken op basis van Samuel Beckett, haar voorbeeld, maakte.
Vanaf de jaren '90 richtte Prins zich op het acteren en had grote rollen in onder meer Oud Geld, Wij Alexander, Duinzicht boven, Îles flottantes, Novemberlicht en Annie M.G.. In 1997 publiceerde ze de monologen Harmoniehof (bekroond met de Albert van Dalsumprijs) en in 2003 Pikkepoezenwals. In 2002 verscheen haar roman Zelfbeheersing. In 2008 stond Prins centraal in een aflevering van Zomergasten. In 2012 speelde ze in het mozaïekdrama Lijn 32 de rol van de dementerende Lien Theunissen. Ze speelde vanaf 2017 een vaste bijrol in Het geheime dagboek van Hendrik Groen. In 2020 speelde Prins de rol van Marie-Therese in de televisieserie Papadag.