OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Illaena

Illaena is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1842 door Erichson.

## Soorten

Illaena omvat de volgende soorten:
* Illaena albertisi Breuning, 1956
* Illaena dawsoni Breuning, 1970
* Illaena exilis Erichson, 1842
* Illaena nigrina (Pascoe, 1866)
* Illaena occidentalis Breuning, 1974
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Ingo Emmerich

Ingo Emmerich (Nettersheim, 30 januari 1950) is een Duits voormalig motorcoureur. Hij is eenmalig Grand Prix-winnaar in het wereldkampioenschap wegrace.

## Carrière

Emmerich begon zijn motorsportcarrière in 1969. In 1974 werd hij Duits kampioen in de 50 cc-klasse. Dat jaar debuteerde hij ook in de 50 cc-klasse van het wereldkampioenschap wegrace op een Kreidler. Al in zijn eerste race, die werd gehouden in zijn thuisland, behaalde hij zijn enige Grand Prix-overwinning. Deze race werd door alle reguliere coureurs geboycot, omdat zij de Nürburgring Nordschleife te gevaarlijk vonden. Hierdoor kwamen enkel een aantal thuisrijders aan de start. Dit was zijn enige top 10-finish van het seizoen, waardoor hij met 15 punten twaalfde werd in de eindstand. In 1975 kwam hij enkel tot scoren met een negende plaats in Duitsland, zodat hij met 2 punten op plaats 27 eindigde in het klassement. In 1976 reed hij vier races, waarin hij geen punten scoorde.
In 1977 reed Emmerich zijn eerste volledige seizoen in het WK 50 cc. Hij scoorde enkel met een negende plaats in Duitsland en eindigde zo met 2 punten op plaats 23 in het kampioenschap. In 1978 eindigde hij regelmatig in de top 10, met een vijfde plaats in Joegoslavië als beste resultaat. Met 14 punten werd hij achtste in de eindstand. In 1979 behaalde hij een podiumplaats in zijn thuisrace en kwam hij in twee andere races tot scoren. Met 19 punten werd hij negende in het klassement. In 1980 was een vijfde plaats in Duitsland zijn enige puntenfinish, waardoor hij met 6 punten veertiende werd. Ook schreef hij zich in Duitsland in voor zijn enige 125 cc-race op een Seel, maar wist zich niet te kwalificeren.
In 1981 behaalde Emmerich drie top 10-finishes in het WK 50 cc op een Kreidler, met een zevende plaats in de TT van Assen als hoogtepunt. Met 10 punten werd hij veertiende in de eindstand. In 1982 was een zevende plaats in de Grand Prix der Naties zijn beste resultaat en werd hij met 5 punten opnieuw veertiende in de eindstand. In 1983 reed hij zijn laatste WK-seizoen, waarin een vierde plaats in Frankrijk zijn hoogste klassering was. Met 14 punten eindigde hij als twaalfde in het kampioenschap.

## Externe link

* (en) Ingo Emmerich op de officiële website van het wereldkampioenschap wegrace
* ↑ Ingo Emmerich - classic-motorrad.de. Gearchiveerd op 31 maart 2023.
* ↑ EMMERICH Ingo - pilotegpmoto.com. Gearchiveerd op 23 juli 2022.
* ↑ (fr) CHAMP ALLEMAGNE - racingmemo.free.fr. Gearchiveerd op 22 november 2021.
# Illenium

Nicholas Daniel Miller (Downers Grove, 26 december 1990), professioneel bekend als Illenium, is een Amerikaanse dj, producer en songwriter.
Hij heeft vijf studioalbums uitgebracht, waarvan de eerste drie Ashes, Awake en Ascend heten. De titels verwijzen naar de herrijzenis van een feniks, een fabeldier dat Illenium gebruikt in zijn logo. De trilogie van Ashes, Awake en Ascend hebben tevens de aanleiding gevormd tot de Trilogy shows in de Verenigde Staten waarop Illenium op één avond drie verschillende sets speelt. De Trilogy shows in Las Vegas en Colorado waren gratis live te streamen via YouTube en zijn daar nog steeds terug te zien.
Zijn vierde album, Fallen Embers, werd uitgebracht in juli 2021. Het leverde Illenium zijn eerste Grammy-nominatie op. In april 2023 werd zijn 5e album uitgebracht, een self-titled album genaamd ILLENIUM. Verschillende nummers van Illenium zijn verschenen in de Billboard-hitlijst, waaronder twee singles in 2019 die piekten op nummer 3: Good Things Fall Apart met Jon Bellion en Takeaway met de Chainsmokers. Illenium heeft ook aan tal van remixen gewerkt, waaronder die voor Don't Let Me Down van Chainsmokers en Say It van Flume, waarvan de laatste de prijs won voor "Remix of the Year" tijdens de eerste Electronic Music Awards in 2017.

## Externe link

* (en) Officiële website
* ↑ (en) Pradeep Bharathi, ILLENIUM & Sueco Unite On ‘Story Of My Life’ featuring Trippie Redd | CULTR. Cultr (3 december 2021). Gearchiveerd op 18 november 2022. Geraadpleegd op 18 november 2022.
* Library of Congress Control Number: no2020030381
* MusicBrainz: 5f43abf6-92a5-468a-a633-b73f94627972
* Virtual International Authority File: 12158306839906400526
* WorldCat (via VIAF): 12158306839906400526
# Infraroodstelsel

Een Infraroodstelsel is een sterrenstelsel met een hoge lichtkracht dat meer energie uitzendt in het infrarood tussen 8 en 1000 μm dan in alle andere golflengtegebieden samen.
Men onderscheidt:
* LIRGs (Luminous Infrared Galaxies) met een lichtkracht groter dan 10$^{11}$ L$_☉$
* ULIRGs (Ultra-Luminous Infrared Galaxies) met een lichtkracht groter dan 10$^{12}$ L$_☉$
* HLIRGs (Hyper-Luminous Infrared Galaxies) met een lichtkracht groter dan 10$^{13}$ L$_☉$
Er zijn meer infraroodstelsels in het heelal dan starburststelsels, Seyfert-stelsels en quasars met vergelijkbare lichtkracht. Veel van de LIRGS en ULIRGS vertonen vervormingen: het zijn de eindfases van interagerende sterrenstelsels.

## Ontdekking

De dichtstbijzijnde en helderste infraroodstelsels zijn Messier 82 en Arp 220. Grote aantallen (tienduizenden) infraroodstelsels zijn voor het eerst ontdekt door de infraroodtelescoop IRAS, die de eerste hemelatlas in het midden- en ver-infrarood bij 12, 25, 60, en 100 micron gemaakt heeft. Uit de infrarode fluxdichtheden en de afstand (verkregen uit de roodverschuiving van de stelsel) kon de lichtkracht van deze sterrenstelsels berekend worden.

## Eigenschappen

Infraroodstelsels zijn meestal enkelvoudige, gasrijke spiraalstelsels waarin de infrarode lichtkracht ontstaat door stervorming in de stelsels. Echter in sommige stelsels (vooral in ULIRGS) komt een deel van de lichtkracht uit een AGN (die een superzwaar zwart gat bevat), en/of is het gevolg van een starburst. Infraroodstelsels stralen de meeste energie uit in het infrarood (zie de figuur met de spectrale energieverdeling van Arp 220) en zijn vaak niet zichtbaar in het optische gebied. De lichtkracht van deze stelsels is vergelijkbaar met die van quasars, die vroeger bekendstonden als de meest-energetische objecten in het heelal. De reden dat deze stelsels zwak zijn in het optische gebied is dat zij rijk zijn aan gas en stof, dat het licht van het stelsel absorbeert en weer uitzendt in het infrarood. De hoge lichtkracht van infraroodstelsels wordt veroorzaakt door een meer dan 100 maal grotere hoeveelheid stervorming in dit gas en stof dan in het melkwegstelsel.
Volgens sommige studies zijn (U)LIRGS het resultaat van het versmelten (merging) van twee of meer interagerende sterrenstelsels. De schijven en bulges versmelten en vormen een LIRG, die zich later ontwikkelt tot een ULIRG (na de vorming van een supermassief zwart gat). De latere stadia van dit proces zijn een quasar en een elliptisch sterrenstelsel. Men komt tot deze conclusie omdat sterren in elliptische stelsels veel ouder zijn dan de sterren in eerdere stadia.
# Illiberis assimilis

Illiberis assimilis is een vlinder uit de familie van de bloeddrupjes (Zygaenidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Jordan.
# Illiberis cybele

Illiberis cybele is een vlinder uit de familie van de bloeddrupjes (Zygaenidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1888 door Leech.
# Ircinia arbuscula

Ircinia arbuscula is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Ircinia en behoort tot de familie Irciniidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Hyatt.
# Intensivecarebed

Een intensivecarebed (afgekort ic-bed) is een plaats voor een patiënt op de intensievezorgafdeling van een ziekenhuis voor het verlenen van intensieve zorg. Een ic-bed bestaat uit een ziekenhuisbed met aanvullende voorzieningen en personeel.
Een intensivecarebed bevindt zich in een patiëntenkamer of in oudere ziekenhuizen in een ziekenzaal. Sommige patiëntenkamers functioneren als isolatiekamer waarbij ze voorzien zijn van een toegangssluis met onderdruk ten behoeve van isolatie.
Bij het bed bevinden zich leidingen waaraan de medische apparatuur gekoppeld kan worden met aanvoer van medische gassen, elektriciteitspunten en digitale netwerken. Medische apparatuur bij een bed omvat een patiëntmonitoringssysteem waarop de hartslag, bloeddruk, de lichaamstemperatuur en het zuurstofgehalte in het bloed te zien zijn. Daarnaast wordt een bed afhankelijk van de behandeling uitgerust met beademingsapparatuur, dialyse-apparatuur en infuus- en spuitpompen.
Bij een ic-bed is specifiek geschoold medisch personeel noodzakelijk. Medisch personeel omvat een intensivist en een intensievezorgverpleegkundige. Een verpleegkundige verzorgt doorgaans twee bedden.
Tegen doorliggen worden verschillende geavanceerde matrassen ingezet. Een fluïdisatiebed bevat een lucht-zandmengsel waarbij een luchtstroom van 26 en 38 graden langs de patiënt gaat. Een low-air-lossbed bestaat uit luchtkamers die onafhankelijk qua druk geregeld kunnen worden en langzaam lucht afstaan. Een alternerend matras bevat luchtkamers die een in de tijd afwisselende druk geven waardoor een masserend effect ontstaat. Een rotatiebed bevat een kantelsysteem waarmee patiënten omgedraaid kunnen worden.

## Coronacrisis

Tijdens de coronapandemie in 2020 ontstond wereldwijd een tekort aan intensivecarebedden. In verschillende landen waaronder Nederland werd het aantal bedden in korte tijd opgeschaald.
* 1 2 De Intensive Care, IC Connect. Gearchiveerd op 29 mei 2022.
* ↑ Een ic-bed is heel wat meer dan een bed met beademingsapparatuur, De Volkskrant, 30 maart 2020. Gearchiveerd op 24 april 2023.
* ↑ Matras als wapen tegen decubitus, A. van Veen, 1996. Gearchiveerd op 31 oktober 2021.
* ↑ Een patiënt in bed en alles er omheen, patiëntenorganisatie IC Connect. Gearchiveerd op 29 mei 2022.
# Israel Vibration

Israel Vibration is een Jamaicaanse rootsreggaeband.

## Biografie

Zangers Cecil Spence (Skelly), Albert Craig (Apple) en Lacelle Bulgin (Wiss) ontmoeten elkaar in een herstellingsoord "Mona Rehabilitation Centre in Kingston", waar zij verbleven voor een behandeling om van een polio-besmetting te genezen. Ondanks ziekte en armoede gaven ze de moed niet op en dankzij het Rastafari-geloof begonnen ze liedjes te schrijven en te zingen. Hoewel het trio eind jaren zeventig internationaal succes had met onder meer de hit "The Same Song" gingen ze in 1983 uit elkaar.
Onder invloed van Ras Records-president Doctor Dread vond er een reünie plaats. Sinds die tijd worden de cd's opgenomen met Jamaica's sessieband The Roots Radics. Israel Vibration combineert zijn traditionele rootsreggae met reggae trends van recenter datum zoals dancehall. Tegenwoordig bestaat Israel Vibration nog alleen uit Lacelle Bulgin (Wiss). RIP Cecil Spence (Skelly) 26/8/2022 en Apple 23/3/2020.

## Discografie

* The Same Song (1978)
* Unconquered People (1980)
* Why You So Craven (1981)
* Strength of My Life (1989)
* Dub Vibration: Israel Vibration in Dub (1990)
* Praises (1990)
* Forever (1991)
* Vibes Alive (1992)
* IV (1993)
* I.V.D.U.B. (1994)
* Survive (1995)
* On the Rock (1995)
* Dub the Rock (1995)
* Sugar Me (1995)
* Israel Dub (1996)
* Free to Move (1996)
* Live Again! (1997)
* Pay the Piper (1999)
* Practice What Jah Teach (1999)
* Jericho (2000)
* Dub Combo (2001)
* Fighting Soldiers (2003)
* On The Strength Of Trinity Live 95 (2003)
* Live & Jammin (2003)
* Stamina (2007)
* Reggae Knights (2010)

## Dvd

* Reggae in Holyland
* Live & Jamming
* live at rockpalast

## Externe link

* Israel Vibration op rasrecords.com (gearchiveerd)
# International Ultraviolet Explorer

De International Ultraviolet Explorer (IUE) was een ruimtetelescoop die metingen deed in het ultraviolet.
De IUE is de langst levende en meest productieve astronomische satelliet die ooit gebouwd is. Hij werkte non-stop tot hij werd uitgeschakeld in september 1996, 14 jaar later dan in eerste instantie gepland was. De IUE produceerde geen zichtbare beelden, hij mat de energie van ultraviolette straling afkomstig van hemellichamen. Deze data gaven een nieuw inzicht in de fysische conditie van deze objecten.
De IUE was de eerste astronomische satelliet in een hoge omloopbaan rond de aarde. Hij kon ultravioletstraling waarnemen die niet door de ozonlaag kan penetreren en daarom niet waarneembaar is met telescopen op aarde.
Belangrijke observaties van de IUE waren onder meer de komeet van Halley die in 1986 het binnenste deel van het zonnestelsel bezocht, de eerste ruimteobservatie van de met het blote oog zichtbare supernova SN 1987A in de Grote Magelhaense Wolk en de evolutie van de atmosfeer van Jupiter na de inslag van Komeet Shoemaker-Levy 9 in 1994.
De IUE werd gelanceerd op 26 januari 1978 en is sinds 30 september 1996 niet meer in gebruik.
# International Union for Quaternary Research

De 'International Union for Quaternary Research' (INQUA) is de internationale vereniging die zich bezighoudt met de studie van het geologische tijdperk Kwartair.
De vereniging werd in 1928 opgericht door een groep wetenschappers met het doel om met behulp van interdiscipliair onderzoek tot een beter begrip te komen van de milieu veranderingen tijdens het IJstijdvak.
Het belangrijkste doel van INQUA, namelijk de bevordering van wereldwijde communicatie tussen Kwartair-onderzoekers, wordt vooral nagestreefd door de oprichting van nationale en regionale groepen ('comités') die zich met dit onderzoek bezighouden. Deze groepen kunnen zich als lid aanmelden en vervolgens een afgevaardigde naar de vereniging benoemen. De nationale comités zijn verder zelfstandig (vaak op verschillende wijze) georganiseerd. Tegenwoordig (2007) bestaan er in meer dan 35 landen nationale comités. Naast deze groepsleden kent INQUA (individuele) ereleden. Dit zijn personen die zich op één of andere wijze voor INQUA of het Kwartair onderzoek verdienstelijk hebben gemaakt.
Behalve in nationale comités worden individuele leden georganiseerd in internationaal werkzame commissies die zich met een bepaald deelgebied bezighouden.
Voor de periode 2003-2007 zijn er de volgende commissies:
* 'Coastal and marine processes'
* 'Palaeoclimate'
* 'Palaeoecology and Human Evolution'
* 'Stratigraphy and Geochronology'
* 'Terrestrial Processes'
Elke vier jaar wordt een internationaal congres gehouden. In 2007 was dat in Cairns (Australië). Daarnaast worden in de tussenliggende perioden kleinere congressen en symposia georganiseerd, vaak door de commissies of de nationale comités.
De vereniging geeft twee tijdschriften uit:
* Quaternary International - wetenschappelijk tijdschrift
* Quaternary Perspectives - nieuwsbrief
# International Tropical Timber Agreement, 1983

Het International Tropical Timber Agreement (ITTA, 1983) is een internationale overeenkomst inzake tropisch hout voor de totstandkoming van een doeltreffend kader voor de samenwerking tussen producerende en consumerende landen van tropisch hout met als doel het duurzaam gebruik en behoud van tropische bossen aan te moedigen. Zij kwam tot stand in een periode waarin de ongerustheid sterk toenam over het tempo van ontbossing in vele tropische landen. Tegelijkertijd was er ook grote eensgezindheid dat de handel in tropisch hout van vitaal belang is voor de economie van die landen.
De uiteindelijke uitkomst van die onderhandelingen was ITTA, 1983 die voorzag in de oprichting van de International Tropical Timber Organization (ITTO) en diens activiteiten voor de periode tot eind 1996.

## Geschiedenis

* In 1976 startte de lange reeks van onderhandelingen als onderdeel van het Programma voor Grondstoffen tijdens de vierde zitting van de UNCTAD).
* Op 18 november 1983 werd de overeenkomst voor ondertekening opengesteld.
* Op 1 april 1985 trad de overeenkomst in werking.
* In 1986 werd onder auspiciën van de Verenigde Naties de International Tropical Timber Organization opgericht.
* Op 1 januari 1997 trad ITTA, 1994 in werking en volgde daarmee ITTA, 1983 op.

## Partijen

58 partijen hebben de overeenkomst ondertekend, te weten: Australië, België, Bolivia, Brazilië, Canada, China, Colombia, Congo-Brazzaville, Congo-Kinshasa, Denemarken, Duitsland, Ecuador, Egypte, de Europese Unie, Fiji, Filipijnen, Finland, Frankrijk, Gabon, Ghana, Griekenland, Guyana, Honduras, India, Indonesië, Ierland, Italië, Ivoorkust, Japan, Kameroen, Liberia, Luxemburg, Maleisië, Myanmar, Nepal, Nederland, Nieuw-Zeeland, Noorwegen, Oostenrijk, Panama, Papoea-Nieuw-Guinea, Peru, Portugal, Rusland, Spanje, Thailand, Togo, Trinidad en Tobago, Venezuela, Verenigd Koninkrijk, Verenigde Staten, Zuid-Korea, Zweden en Zwitserland.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel International Tropical Timber Agreement, 1983 op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* About ITTO
# Iridictyon

Iridictyon is een geslacht van libellen (Odonata) uit de familie van de beekjuffers (Calopterygidae).

## Soorten

Iridictyon omvat 2 soorten:
* Iridictyon myersi Needham & Fisher, 1940
* Iridictyon trebbaui Rácenis, 1968
* ↑ World Odonata List; 25 april 2011
# Inspecteur-generaal

Een inspecteur-generaal (IG) is in Nederland een hoge ambtenaar op een ministerie, rechtstreeks rapporterend aan de minister. De IG is vaak hoofd van een inspectie waarvan de naam verder gelijk is aan de naam van zijn functie. De hoogste ambtenaar op een ministerie is de secretaris-generaal.
Nederland heeft de volgende inspecteurs-generaal:
* Ministerie van Defensie - Inspecteur-generaal der Krijgsmacht - Frank van Sprang
* Ministerie van Defensie - Inspecteur-generaal van de Inspectie Veiligheid Defensie - Wim Bargerbos
* Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit - Inspecteur-generaal van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit - Gerard Bakker
* Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap - Inspecteur-generaal van het onderwijs - Alida Oppers
* Ministerie Infrastructuur en Waterstaat - Inspecteur-generaal van de Inspectie Leefomgeving en Transport - Mattheus Wassenaar
* Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport - Inspecteur-generaal Gezondheidszorg en Jeugd - Marina Eckenhausen
* Ministerie van Justitie en Veiligheid - Inspecteur-generaal Inspectie Justitie en Veiligheid - Esther de Kleuver
* Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid - Inspecteur-generaal Nederlandse Arbeidsinspectie - Rits de Boer
* Ministerie van Economische Zaken en Klimaat - Inspecteur-generaal van het Staatstoezicht op de Mijnen - Theodor Kockelkoren
* Ministerie van Financiën - Inspecteur-generaal van de Inspectie belastingen, toeslagen en douane - Bart Snels
Ook bij buitenlandse overheden wordt de titel gebruikt.
# Iphiaulax sauteri

Iphiaulax sauteri is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1920 door Günther Enderlein.
# Isanthrene notipennis

Isanthrene notipennis is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1876 door Butler.
# Isanthrene porphyria

Isanthrene porphyria is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1854 door Walker.
# Ischnorhina surinamensis

Ischnorhina surinamensis is een halfvleugelig insect uit de familie schuimcicaden (Cercopidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1920 door Schmidt.
# Isophya tosevski

Isophya tosevski is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Pavicevic.
# Isophya straubei

Isophya straubei is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1853 door Fieber.
# Isochromodes quadriplagiata

Isochromodes quadriplagiata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Prout.
# Isochromodes sabularia

Isochromodes sabularia is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in door Dognin.
# Isotes amazona

Isotes amazona is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1916 gepubliceerd door Julius Weise.
# Isotes albomarginata

Isotes albomarginata is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1889 gepubliceerd door Joseph Sugar Baly.
# Isotes alternata

Isotes alternata is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1886 gepubliceerd door Joseph Sugar Baly.
# Istocheta

Istocheta is een geslacht van vliegen (Brachycera) uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1859 door Camillo Róndani.
# Jaco de Bakker

Jacobus Willem (Jaco) de Bakker (Ede, 7 maart 1939 – Amsterdam, 13 december 2012) was een Nederlands theoretisch informaticus en hoogleraar aan de Vrije Universiteit Amsterdam.

## Biografie

De Bakker studeerde wiskunde aan de Vrije Universiteit en de Universiteit van Amsterdam. Bij die laatste promoveerde hij in 1967 onder Aad van Wijngaarden op het proefschrift: Formal Description of Programming Languages: with an application to the definition of ALGOL 60. Al sinds 1964 was hij als wetenschappelijk medewerker werkzaam op het toenmalige Mathematisch Centrum (MC) te Amsterdam (vanaf 1984 het Centrum Wiskunde & Informatica). Hij was vervolgens hoofd van de afdeling informatica, gaf leiding aan het Cluster Software Engineering en was sinds 2002 CWI Fellow. In 1973 werd hij daarnaast hoogleraar informatica aan de Vrije Universiteit, waar hij in 2002 met emeritaat ging.

## Werk

Als informaticus hield De Bakker zich met name bezig met de mathematische semantiek van programmeertalen (op dit gebied gold hij als een pionier) en de bewijstheorie (correctheid van het programmeren). Hij was in 1972 een van de grondleggers van de European Association for Theoretical Computer Science (EATCS), waarvan hij van 1972 tot 1982 vice-voorzitter was en tot 1988 lid van het bestuur.
In 1989 werd hij benoemd tot lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW) alsmede lid van de Academia Europaea. In 2002 werd hij benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. De Bakker overleed op 73-jarige leeftijd.
* ↑ (nl) Koninklijke onderscheiding voor prof. Jaco de Bakker. Centrum Wiskunde & Informatica (01-09-2002). Gearchiveerd op 27 mei 2022.
* ↑ (nl) CWI Fellow Jaco de Bakker overleden. Centrum Wiskunde & Informatica (10-01-2013). Gearchiveerd op 23 mei 2022.
# Jabłonka (Subkarpaten)

Jabłonka is een plaats in het Poolse district Brzozowski, woiwodschap Subkarpaten. De plaats maakt deel uit van de gemeente Dydnia en telt 1100 inwoners.