OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# João Queirós

João Ricardo Pereira Queirós (Viana do Castelo, 22 april 1998) is een Portugees voetballer die uitkomt voor 1. FC Köln.

## Carrière

João Queirós speelde in Portugal in de jeugdopleidingen van AD Barroselas, CB Póvoa Lanhoso, SL Benfica, FC Porto, weer AD Barroselas, Artur Rego, weer AD Barroselas, SC Braga en een verhuurperiode bij Palmeiras FC. In het seizoen 2016/17 debuteerde hij met het tweede elftal van SC Braga in het betaald voetbal, in de met 1-1 gelijkgespeelde thuiswedstrijd tegen Sporting CP B. In de zomer van 2017 maakte hij voor een bedrag van 3 miljoen euro de overstap naar 1. FC Köln, waar hij tot op heden alleen met het tweede elftal in de Regionalliga West speelde. Hij zat in het seizoen 2017/18 eenmaal op de bank bij het eerste elftal, tijdens de met 1-3 gewonnen bekerwedstrijd tegen Hertha BSC. In het seizoen erna werd hij verhuurd aan Sporting Lissabon, waar hij deel uitmaakte van de selectie van Sporting –23. In het seizoen 2019/20 werd hij verhuurd aan Willem II. Hij speelde geen minuut.

### Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2016/17 | SC Braga B | Portugal | Segunda Liga | 1 | 0 | – | – | 1 | 0 |
| 2017/18 | 1. FC Köln II | Duitsland | Regionalliga West | 14 | 0 | – | – | 14 | 0 |
| 2017/18 | 1. FC Köln | Duitsland | Bundesliga | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 2018/19 | → Sporting CP –23 | Portugal | – | – | – | – | – | – | – |
| 2019/20 | → Willem II | Nederland | Eredivisie | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 2020/21 | 1. FC Köln II | Duitsland | Regionalliga West | 5 | 0 | 0 | 0 | 5 | 0 |
| Carrièretotaal | Carrièretotaal | Carrièretotaal | Carrièretotaal | 20 | 0 | 0 | 0 | 20 | 0 |
| Bijgewerkt op 18 juli 2021. ||||||||||
* ↑ Profiel Transfermarkt. Geraadpleegd op 8 augustus 2019.
* ↑ Profiel Soccerway. Geraadpleegd op 8 augustus 2019.
* ↑ Hack, Wilber, Willem II haalt ook João Queirós. Brabants Dagblad (8 augustus 2019). Geraadpleegd op 8 augustus 2019.
1 Schwäbe · 3 Heintz · 4 Hübers · 5 Soldo · 6 Martel · 7 Ljubičić · 8 Huseinbašić · 9 Waldschmidt · 11 Kainz · 12 Nickisch · 13 Uth · 15 Kilian · 16 Obuz · 17 Paçarada · 18 Carstensen · 19 Lemperle · 20 Pentke · 21 Tigges · 22 Christensen · 23 Adamyan · 24 Pauli · 29 Thielmann · 33 Dietz · 34 Harchaoui · 35 Finkgräfe · 37 Maina · 38 Bakatukanda · 39 Schmid · 40 Urbig · 42 Downs · 43 Čuber Potočnik · 44 Köbbing · 47 Olesen · Coach: Struber
# Joß Fritz

Joß Fritz (Untergrombach, circa 1470 - circa 1525) was een Duits volksleider en opstandeling. Hij wordt beschouwd als de oprichter van de Bundschuh-beweging (1483-1517). Dit was een revolte van boeren en andere arme mensen uit de onderkant van de samenleving, die echter ook van enkele leden van de lage adel steun genoot.

## Levensloop

Joß Fritz werd geboren als zoon van een lijfeigene. Als jongeman werd hij lansknecht, dus beroepssoldaat en leerde zo de wereld kennen. Hij kon lezen en schrijven.
Na zijn terugkeer uit krijgsdienst kon hij de onderdrukking en uitbuiting van de arme plattelandsbevolking niet meer verdragen. In 1502 werd hij een van de oprichters van de Bundschuh-beweging. Door verraad moest hij vluchten, maar bleef contacten met geestverwanten onderhouden.
In 1510 trouwde hij een boerendochter. In 1512 vestigde hij zich in het dorpje Lehen, dat tegenwoordig een stadswijk is aan de noordwestkant van Freiburg im Breisgau. Op het afgelegen veld Hartmatte hield hij politieke vergaderingen, waarbij de 14 artikelen van de Bundschuh-beweging werden geformuleerd. Binnen de beweging moest Joß Fritz nog op grond van de bijbel aantonen, dat deze artikelen rechtmatig waren; nadat hij daarin was geslaagd, werd door de aanwezigen een eed op deze artikelen afgelegd. De geplande gewapende opstand werd echter verraden en ging dus niet door. Velen werden gearresteerd, onder wie Fritz' vrouw, en in Freiburg gevangen gezet. Met een goede vriend, een bakkersknecht uit Tirol met de naam Hieronymus, vluchtte hij naar Zwitserland. In Basel ontsnapte hij ternauwernood aan arrestatie. Na enkele maanden werd zijn vrouw vrijgelaten en Fritz heeft haar vermoedelijk diverse keren heimelijk bezocht.
In 1517 probeerde Fritz nog een tweede revolte, maar ook die mislukte. Zijn biechtvader verraadde wat Fritz hem tijdens de biecht had toevertrouwd, aan de autoriteiten. Daarna is er weinig of niets meer over zijn verdere leven bekend.

## Monumenten en literatuur

* Er bestaat een portret van Fritz van de hand van Albrecht Dürer.
* In Untergrombach is te zijner gedachtenis een fontein met standbeeld voor hem opgericht. Aldaar, en ook in Lehen is een straat naar hem genoemd.
* In Freiburg im Breisgau is een "linkse boekhandel" naar hem genoemd.
* Diverse 20e-eeuwse Duitse schrijvers hebben romans of biografieën over hem geschreven.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Joß Fritz op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Zijn voornaam wordt ook wel als Jos of Joss gespeld.
# Jozua François Naudé

Jozua (Tom) François Naudé (Middelburg (Oost-Kaap), 15 april 1889 – Kaapstad, 31 mei 1969) was een Zuid-Afrikaans politicus van de Nasionale Party. Hij moet niet verward worden met Jozua Francois Naudé (1873-1948), een voormalige Zuid-Afrikaanse dominee en vader van Beyers Naudé.

## Biografie

Tom Naudé kwam uit een familie die afstamde van de hugenoten. Hij was actief als politicus voor de Nasionale Party en werd na de Zuid-Afrikaanse parlementsverkiezingen van 1920 lid van de Volksraad, waarvan hij tussen 1948 en 1950 tevens de voorzitter (speaker) was.
Tussen 1950 en 1961 bekleedde Naudé verschillende ministerschappen in de Zuid-Afrikaanse regering. Zo was hij minister van Post en Telegrafie in de kabinetten-Malan (1950–1954), minister van Gezondheid (1954–1956) en minister van Financiën (1956–1958) in het kabinet-Strijdom en minister van Binnenlandse Zaken (1958–1961) onder premier Hendrik Verwoerd.
In 1961 werd hij verkozen tot voorzitter van de Senaat. In die rol moest hij volgens de grondwet van de Zuid-Afrikaanse Republiek ex officio als staatspresident dienen wanneer die post vacant zou zijn. Toen Theophilus Dönges, die was gekozen om Charles Swart als president op te volgen, in 1967 onverwacht een beroerte kreeg en in een coma belandde, was Naudé tien maanden lang waarnemend president. Na het overlijden van Dönges volgde Jim Fouché hem op.
Tom Naudé overleed in 1969 op 80-jarige leeftijd.
* 1 2 Jozua François Naudé
* ↑ Jozua Francois Naudé, de dominee
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 2285 4286
* Library of Congress Control Number: n00025252
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 074274708
* Virtual International Authority File: 33227450
* WorldCat (via VIAF): 33227450
Staatspresidenten: Charles Robberts Swart · Theophilus Dönges · Jozua François Naudé (a.i.) · Jacobus Johannes Fouché · Johannes de Klerk (a.i.) · Nicolaas Johannes Diederichs · Marais Viljoen (a.i.) · Balthazar Johannes Vorster · Marais Viljoen · Pieter Willem Botha · Jan Christian Heunis (a.i.) · Frederik Willem de Klerk
Presidenten: Nelson Mandela · Thabo Mbeki · Kgalema Motlanthe · Jacob Zuma · Cyril Ramaphosa
# Joël Riguelle

Joël Riguelle (Charleroi, 27 oktober 1954) is een voormalig Belgisch politicus voor het cdH.

## Levensloop

Riguelle was voor zijn politieke loopbaan leraar Germaanse talen. Hij is tevens kabinetsmedewerker geweest en werd actief in bewegingen in verband met internationale solidariteit. Daarnaast is hij ook actief als acteur en komiek en trad enkele keren op in het satirisch programma Sois Belge et tais-toi.
Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 1976 werd hij door de PSC gevraagd om kandidaat te zijn in Sint-Agatha-Berchem, maar weigerde dit. Hij stond wel op een dissidente lijst van het Mouvement Ouvrier Chrétien (MOC), maar werd niet verkozen. Uiteindelijk werd hij toch nog lid van de PSC en werd voor deze partij in 1988 gemeenteraadslid in Sint-Agatha Berchem. Van 1995 tot 2003 was hij er schepen en van 2003 tot 2020 was hij burgemeester van de gemeente. In september 2020 verliet hij de gemeentepolitiek van Sint-Agatha-Berchem.
Daarnaast was hij van 1999 tot 2014 lid van het Brussels Hoofdstedelijk Parlement en van 2009 tot 2014 was hij er fractieleider voor zijn partij. Bij de verkiezingen van 2014 was hij geen kandidaat meer.
* Interview van Joël Riguelle, brusselnieuws.be, 13 april 2012.
* ↑ Fiche Joël Riguelle; Parlement francophone bruxellois
* ↑ Joël Riguelle stopt als burgemeester, maar blijft acteur, BRUZZ, 3 september 2020.
# Joël Kitenge

Joël Kitenge (Kinshasa, 12 november 1987) is een Luxemburgse voetballer die oorspronkelijk uit Congo-Kinshasa komt. De aanvaller komt uit voor het Luxemburgse CS Fola Esch.

## Nationaal team

Kitenge maakte op 17 oktober 2005 zijn debuut voor het nationaal team tegen Estland. Hij heeft tot dusver 25 interlands gespeeld en daarin twee doelpunten gemaakt, onder meer tegen Macedonië.
Interlanddoelpunten :
| # | Datum | Locatie | Wedstrijd | Goal(s) | Uitslag | Competitie |
| 1 | 20/08/2008 | Luxemburg | Luxemburg – Macedonië | 73' | 1–4 | Oefeninterland |
| 2 | 11/08/2010 | Llanelli | Wales – Luxemburg | 44' | 5–1 | Oefeninterland |
# Julia Isídrez

Julia Isídrez (Itá (Central), 16 februari 1967) is een Paraguayaans kunstenaar. Ze werd bekend vanwege haar werk in de keramiekkunst.

## Levensloop

Isídrez stamt uit een familie van keramisten (keramiekkunstenaars). Ze werd opgeleid door haar moeder Juana Marta Rodas die het vak leerde van haar moeder en grootmoeder. Keramiekkunst wordt in Paraguay hoofdzakelijk door vrouwen uitgeoefend en komt voort uit het traditionele, voorkoloniale pottenbakken.
Decennialang werkte ze nauw samen met haar moeder met wie ze exposeerde in binnen- en buitenland. Samen werden ze meermaals internationaal onderscheiden. Hun werk behoort tot de moderne kunst en kenmerkt zich door een combinatie van het traditionele pottenbakken van het platteland, met exotische, Jezuïtische en hedendaagse technieken.
Sinds ca. 2010 werkt ze los van haar moeder. In 2010 hield ze met Ediltrudis Noguera de expositie Paraguay Esquivo in Parijs.

## Exposities

Het werk van Isídrez en Rodas werd vertoond op vele exposities in binnen- en buitenland, waaronder:
* 1976. Galerie van de UNESCO, Parijs
* 1992 en 1993: Galerie Fábrica, Asunción
* 1994: Salon van de Biënnale Martel, Cultureel Stadscentrum, Asunción
* 1995: Galerie Lamarca, Asunción
* 1995: Centrum van Visuele Kunst- Museo del Barro, Asunción
* 1996: Galerie Fábrica, Asunción
* 1997: Galerie Lamarca, Asunción
* 1998 en 1999: Centrum van Visuele Kunst - Museo del Barro, Asunción
* 1999: Biënnale van de Mercosur, Porto Alegre
* 2007: 16e internationale jaarbeurs ARte COntemporáneo (ARCO), Madrid
* 2008: 35e Internationale Tentoonstelling van Traditionele Kunst, Katholieke Universiteit van Chili, Santiago
* 2009: Museum van Hedendaagse Ambachtskunst, Triënale van Chili, Santiago
Zelfstandig of met anderen:
* 2010: Centro Cultural del Lago, Areguá
* 2010-2011: Paraguay Esquivo, Maisondes Cultures du Monde à Vitré, Parijs

## Onderscheidingen

Isídrez en Rodas werden gezamenlijk meermaals onderscheiden voor hun werk:
* 1994: Grote Prijs, Biënnale van Martel voor Beeldende Kunst, Cultureel Stadscentrum, Asunción
* 1998: Prijs van de stad Madrid
* 1999: Prins Claus Prijs
* 1999: Prijs voor de Beste Handwerkskunstenaar, van de UNESCO, het Departement Central en de vereniging Hecho a Mano
* 2001: Eerste Prijs in Traditionele Kunst, Cooperativa Universitaria
* 2008: Lorenzo Berg Salvo-prijs, Katholieke Universiteit van Chili, Santiago
* 2009: Grootkruis van de Nationale Orde van Verdienste, Frankrijk
* Prins Claus Prijzen (1999) korte biografie
* Congreso Nacional Cámara de Senadores Presidencia (13 november 2009) Bicentenario de la Independencia Nacional 1811 - 2011
* Guaraní (2009) Datos biográficos
* Maison des Cultures du Monde à Vitré (2010) Paraguay Esquivo
* ABC Color (17 juli 2010) La arcilla hecha piezas únicas en nueva propuesta
* ABC Color (7 maart 2011) Ediltrudis Noguera y Julia Isídrez serán homenajeadas
# Julia Ituma

Julia Ituma (Milaan, 8 oktober 2004 – Istanboel, 13 april 2023) was een Italiaanse volleybalster die speelde voor AGIL Volley.

## Leven en carrière

Ituma werd als dochter van Nigeriaanse ouders geboren in Milaan. Met een grootte van 1,92 m was ze sinds haar jeugd een begenadigd volleybalster, en werd vaak vergeleken met Paola Egonu.
Ituma speelde drie seizoenen in de tweede nationale volleybalcompetitie in Italië, alvorens ze haar debuut maakte in de Serie A1 in 2022 voor Igor Volley Novara. In 2022 won ze de gouden medailles op het Europees Olympisch Jeugdfestival en het Europees kampioenschap volleybal voor junioren met de Italiaanse nationale ploeg, waar ze bij de laatste 21 punten scoorde in de finale.

## Overlijden

Op 13 april 2023 overleed Ituma op achttienjarige leeftijd door een val uit het raam van de zesde verdieping van een hotel in Istanboel, waar haar club op dat moment verbleef voor een halve finale in de Champions League.
# Judith Westervelt

Judith Westervelt (23 februari 1994) is een Nederlands voetballer die tot 2015 uitkwam voor FC Twente. In 2015 verliet ze FC Twente nadat er een reorganisatie plaatsvond bij de club.

## Carrièrestatistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2012/13 | FC Twente | Nederland | Women's BeNe League | 3 | 0 | 0 | 0 | – | – | – | – | 3 | 0 |
| 2013/14 | FC Twente | Nederland | Women's BeNe League | 9 | 0 | 0 | 0 | – | – | – | – | 9 | 0 |
| 2014/15 | FC Twente | Nederland | Women's BeNe League | 4 | 1 | 0 | 0 | – | – | – | – | 4 | 1 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 16 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 16 | 1 |
| Bijgewerkt tot 15 mei 2015 ||||||||||||||

## Erelijst
### Met FC Twente

| Competitie | Aantal | Jaren |
| Nationaal |||
| Landskampioen Nederland | 2× | 2012/13, 2013/14 |
# Judith Vanistendael

Judith Irene Vanistendael (Leuven, 1974) is een Belgische striptekenares en illustratrice.

## Biografie

Na het secundair onderwijs studeerde ze één jaar aan de Hochschule der Künste te Berlijn. Daarna behaalde ze een licentie in de kunstwetenschappen aan de UGent. Daarna volgde ze nog een postgraduaatopleiding in Sevilla. Ondertussen tekende ze de illustraties voor Vlaamse Sprookjes van haar vader Geert van Istendael.
Terug in België werkte ze op verschillende plaatsen, maar besliste uiteindelijk zich toe te leggen op het tekenen. Ze schreef zich in 2000 in voor de opleiding Beeldverhaal aan de hogeschool Sint-Lukas te Brussel.
Ze illustreerde onder andere voor de uitgeverijen Atlas, Querido, Malmberg en Lannoo. Ze publiceerde ook enkele korte verhalen in striptijdschriften.

## Werken

In 2007 is haar eerste stripalbum verschenen, De maagd en de neger. Dit werd het eerste deel van een tweeluik. Het verhaal is gebaseerd op een kort verhaal van Geert van Istendael. Deel 2 verscheen ook in de krant De Standaard, in de periode mei-juni 2009.
In 2012 verscheen Toen David zijn stem verloor, een stripboek dat gaat over een man die terminale kanker heeft, en hoe zijn vrouw en kinderen ermee omgaan. Met dit boek werd Vanistendael genomineerd voor drie Eisner Awards.
In 2016 verscheen Mikel, een graphic novel over een weinig succesvolle snoepverkoper die om financiële redenen in Baskenland lijfwacht wordt van politici op wie de ETA het heeft gemunt. Het scenario is van de hand van Mark Bellido en zou autobiografisch zijn. Het boek verscheen ook in het Frans bij uitgeverij Le Lombard en in het Spaans.
# Justitia longimana

Justitia longimana is een tienpotigensoort uit de familie van de Palinuridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1837 door H. Milne Edwards.
# Jos Knaepen

Jos Knaepen kan verwijzen naar:
* Jos Knaepen (fotograaf) (1944-2017), Belgisch jazzfotograaf
* Jos Knaepen (ambtenaar) (1933-2014), Europees ambtenaar
** Collectie Jos Knaepen, kunstcollectie
* Jos Knaepen (glazenier), Belgisch glazenier
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jos Knaepen en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Juxtamusium maldivense

Juxtamusium maldivense is een tweekleppigensoort uit de familie van de Pectinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door E. A. Smith.
# Joseph Clep

Joseph Placide Benedictus Winnocq Clep (Herzele, Frankrijk, 4 oktober 1785 - Brussel, 8 mei 1871) was een Belgisch volksvertegenwoordiger.

## Levensloop

Hij was de zoon van Ubaldus Clep en van Isabelle Cousyn. Hij vestigde zich in 1804 in Alveringem en trouwde in 1813 in Veurne met Marie-Claire Deman. Het huwelijk bleef kinderloos.
Na studies aan de École de Droit in Brussel (1812-1813), werd hij advocaat en procureur bij de rechtbank van Veurne. Hij werd notarisklerk en notaris in Alveringem (1816-1825) en notaris in Veurne (1826-1833). Van 1830 tot 1832 was hij gemeenteraadslid van Veurne.
Onder het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden werd hij lid van de provinciale staten voor de landelijke stand (1827 tot 1836). Bij de eerste verkiezingen voor de provincieraad in 1836 werd hij tot lid verkozen en onmiddellijk daarna tot bestendig afgevaardigde.
In 1845 werd hij verkozen tot volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Veurne, een mandaat dat hij uitoefende tot in 1854. Clep behoorde er tot de katholieke verkozenen.
In 1856 schonk hij 155 ha aan het op te richten bestuur van de Burgerlijke Godshuizen in Hoogstade, waarmee een bejaardeninstelling werd gebouwd.
Er is nog steeds een rustoord Clep en ook een Clepstraat in Hoogstade, een deelgemeente van de gemeente Alveringem.

## Literatuur

* Augustin BEESAU, Discours prononcé sur la tombe de Monsieur Joseph Clep, Ieper, 1871.
* A. RYON, Het rustoord Clep te Hoogstade. Aanvang, oorlogsjaren, verbouwing, Hoogstade, 1965.
* Luc SCHEPENS, De Provincieraad van West-Vlaanderen, 1836-1921, Tielt, 1976.
* Jean-Luc DE PAEPE & Christiane RAINDORF-GERARD, Le Parlement belge, 1831-1894. Données biographiques, Brussel, 1996

## Externe link

* Het rustoord Clep op de Inventaris van het Onroerend erfgoed
# Jâlons

Jâlons is een gemeente in het Franse departement Marne (regio Grand Est) en telt 585 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Châlons-en-Champagne.

## Geografie

De oppervlakte van Jâlons bedraagt 10,4 km², de bevolkingsdichtheid is 56,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Jâlons met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Jászszentandrás

Jászszentandrás is een plaats (község) en gemeente in het Hongaarse comitaat Jász-Nagykun-Szolnok. Jászszentandrás telt 2688 inwoners (2001).
# Joseph Ludwig von Armansperg

Joseph Ludwig graaf von Armansperg (Grieks: Ιωσήφ Λουδοβίκος Άρμανσμπεργκ) (Bad Kötzting, Beieren, 28 februari 1787- München, Beieren, 3 april 1853) was een Beiers diplomaat en staatsman. Hij was regent van Griekenland tijdens de minderjarigheid van koning Otto (1833-1835) en werd daarna premier van Griekenland (1835-1837).
Hij was minister van Financiën (1826-1831), Binnenlandse (1826-1828) en Buitenlandse Zaken (1828-1831) van Beieren tijdens de regering van Lodewijk I. Hij werd beschouwd als een liberale monarchist, maar op economisch gebied conservatief.
Toen prins Otto van Beieren in 1832 de Griekse kroon aangeboden kreeg, benoemde koning Lodewijk I hem tot voorzitter van een regentenraad met nog twee andere regenten: Carl Wilhelm von Heideck en Georg Ludwig von Maurer en één secretaris: Karl von Abel.
In Griekenland steunde Armansperg de Engelse Partij, terwijl de rest meer voor de Franse Partij was. Het kostte Armansperg veel moeite om de Franse Partij te steunen.
Wanneer koning Otto in 1835 volwassen werd, werd hij benoemd tot premier van Griekenland. Hij werd in 1837 ontslagen na het huwelijk van Otto met Amalia van Oldenburg, waarna hij terugkeerde naar Beieren.
Hij huwde in 1816 met Therese von Weichs (1787-1859) die hem 4 dochters schonk.
* Bibliothèque nationale de France: cb162969949 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 11864582X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 2010 8247
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070240833
* Virtual International Authority File: 805561
* WorldCat (via VIAF): 805561
# Jozef Timmerman

Jozef Timmerman (Knesselare, 30 oktober 1941 – aldaar, 10 maart 2018) was een Belgische beroepsrenner van 1964 tot 1971. Eind jaren 60 was hij enkele jaren lid van Willem II - Gazelle, de ploeg van Rik Van Looy.
Hij won bij de beloften in 1962 een rit in de Ronde van België. Een jaar later won hij de Omloop Het Volk eveneens bij de beloften. Timmerman overleed op 76-jarige leeftijd.

## Overwinningen

* 1966: Grote Prijs Basse-Sambre in Auvelais.
* 1968: Ruddervoorde.
* 1970: Assebroek.

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| 1964 | | opgave | |
| 1965 | | 68e | 22e |
| 1966 | | | 34e |
| 1967 | opgave | | |
| 1968 | | | |
| 1969 | | buiten tijd | 45e |
| Jaar | Milaan-San Remo | Parijs-Roubaix | Parijs-Tours |
| 1964 | | | 37e |
| 1965 | | | |
| 1966 | | 55e | 53e |
| 1967 | | | |
| 1968 | | | 90e |
| 1969 | 85e | | 18e |

## Trivia

Jozef Timmerman was de grootoom van de jong overleden wielrenner Bjorg Lambrecht.
* ↑ Knesselares beste coureur Jozef Timmerman overleden. Knesselaars Nieuws (12 maart 2018). Gearchiveerd op 29 augustus 2023. Geraadpleegd op 12 mei 2023.
# Kaartirivier

De Kaartirivier (Kaartijoki) is een rivier in de Zweedse gemeente Haparanda. Het riviertje van ongeveer 3 kilometer krijgt zijn water uit het grote moeras Kaartivuomo, stroomt zoals bijna alle rivieren naar het zuidoosten, maar vlak voordat het de Torne instroomt, stroomt het noordoostwaarts. Vanaf het keerpunt heet de rivier Ylinen (boven /over) Kaartijoki.