OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Contrabasfluit

De contrabasfluit (soms ook wel octobasfluit) is een houten blaasinstrument. Haar bereik is gelijk aan dat van de ‘gewone’ dwarsfluit, maar dan twee octaven lager; de laagste noot die gespeeld kan worden is twee octaven onder de centrale C (de laagste C op de cello.) Veel contrabasfluiten in C kunnen ook de lage B spelen, (evenals de meeste dwarsfluiten).

## Bespeling

Trillers zijn op de contrabasfluit moeilijker uit te voeren dan op de andere soorten dwarsfluiten. Het uitvoeren van arpeggio is vrijwel gelijk aan andere fluiten. De bovenste registers (vanaf de centrale C en hoger) klinken minder krachtig dan bij de andere dwarsfluiten; het krachtigst klinkt de contrabasfluit tussen G' en G". Hoewel het bovenste register minder krachtig klinkt, met de gevoeligheid en de lyriek kan groot effect gesorteerd worden en een goed instrument kan eenvoudig de A (boven de centrale C) halen. Het lage register (onder G') heeft dezelfde kwaliteiten als van een fagot en een geoefend speler kan de lage B (drie octaven lager dan de centrale C) halen.
Door de toevoeging van de contrabasfluit aan het fluitensemble is de hoeveelheid composities voor dit ensemble aanzienlijk toegenomen, omdat daarmee een diepe bas werd toegevoegd. De contrabasfluit vereist veel meer blaaskracht om geluid te produceren dan de meeste andere blaasinstrumenten en componisten die voor dit instrument schrijven, kunnen hier rekening mee houden door meer rusten in de frasering aan te brengen dan zij voor de hogere fluiten zouden doen.
Onder de hedendaagse musici die de contrabasfluit spelen, zijn Madeleine Bischof, Pierre-Yves Artaud, Matthias Ziegler, Stefan Keller, Ned McGowan, Mark Alban Lotz, Peter Sheridan en Vinny Golia.

## Bouwers

De Japanse firma Kotato, Eva Kingma en Christian Jäger uit München hebben een contrabasfluit ontworpen en gebouwd. De Nederlandse fluitenbouwer Jelle Hogenhuis heeft naast een contrabasfluit van metaal ook een model gemaakt van pvc. Dit instrument klinkt veel luider wanneer de wand van het corpus dun wordt gehouden. Vanwege het materiaal hoeft men ook niet zo voorzichtig met het instrument om te springen.
Geregeld worden nieuwe solostukken en kamermuziek voor dit instrument gecomponeerd. De fluitist Peter Sheridan heeft composities besteld bij diverse componisten wereldwijd zoals: Alex Shapiro, Patrick Neher, Vinny Golia, Bruce Lawrence, Adrienne Albert en Sheridon Stokes. In april 2008 vond in Carnegie Hall de première plaats van een concert voor contrabasfluit en kamerorkest van Ned McGowan. Andere componisten die composities voor de contrabasfluit hebben gemaakt zijn: Wil Offermans, Robert Dick, Thomas Seelig en Gunter Steinke.
Anders dan de naam suggereert, wordt de fluit niet dwars bespeeld; alleen het kopstuk met de lipplaat staat dwars op de mond. Het corpus maakt een hoek van 45° naar boven en vervolgens dezelfde hoek naar beneden, zodat dit recht naar beneden wijst. Onderaan rust het instrument op een pootje.
# Joost Hiddes Halbertsma

Joost (Justus) Hiddes Halbertsma (Fries: Joast Hiddes Halbertsma) (Grouw, 23 oktober 1789 – Deventer, 27 februari 1869) was een Nederlandse schrijver en dominee.
Joost Hiddes Halbertsma was een telg uit het patriciërsgeslacht Halbertsma. Hij was de zoon van bakker Hidde Joostes en Ruurdtje Tjallings Binnerts. Eeltje (Eeltsje) en Tsjalling Hiddes Halbertsma waren zijn broers. Halbertsma studeerde theologie en werd vervolgens dominee in Bolsward en later in Deventer. Hij maakte naam met de heruitgave van enige renaissance-boekwerken. Ook is hij bekend door zijn vriendschap met Jan Cornelis Pieters Salverda.
In zijn geboorteplaats Grouw en in de gemeente Leeuwarden staan beelden van Halbertsma en in Deventer bevindt zich een bronzen borstbeeld. De in 1947 ingestelde Dr. Joast Halbertsmapriis voor geschiedenis, taal- en literatuurwetenschap en sociale wetenschappen is naar hem vernoemd.

## Publicaties

* 1822. De Lapekoer fan Gabe Skroar. Met Eeltsje Hiddes Halbertsma. Dimter : Wid. J.H. de Lange in Soon.
* 1827. Hulde aan Gysbert Japicx bewezen, in de Sint Martini Kerk te Bolsward, op den 7 Julij 1823. Heruitgave van Gysbert Japicx (1603-1666). Bolsward : Hessing.
* 1834. Friesche spelling en Proeve van vergelijking tusschen de boven ontworpene spelling en die van Gysbert Japicx.
* 1836. Friesic, ancient and modern Friesic compared with Anglo-Sacon.
* 1849. Letterkundige naoogst (1840-1845). Deventer : J. de Lange.
* 1843. De Doopsgezinden en hunne herkomst : eene ruwe schets. Benevens Eene lijkrede op prof. P.O.C. Vorsselman de Heer, en eenige Kerkredenen. Dimter [Deventer] : de Lange.
* 1843. Het Buddhisme en zijn stichter. Overdr. uit: Overijsselsch Almanak, 1843.
* 1851. Aanteekeningen op het vierde deel van den Spiegel Historiael van Jacop van Maerlant. Kon. Ned. Instituut van Wetenschappen.
* 1854. Leed in Wille fen Eeltsje Halbertsma in de Flotgaerzen. Deventer: J. de Lange.
* 1871, Rimen en teltsjes. Dimter [Deventer] : de Lange.
* 1872, Lexicon Frisicum. Deventer: De Lange.

## Biografie

* Alpita de Jong, Joost Halbertsma 1789-1869: een biografie, Uitgeverij Louise, 2018, ISBN 9789491536502
# Anaxipha scia

Anaxipha scia is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Hebard.
# Chief Pontiac

Chief Pontiac ook wel Obwandiyag, (1720? - Cahokia (Illinois) 20 april 1769) was een opperhoofd van de Ottawa-indianen die een leidende rol speelde in Pontiacs opstand van 1763 tot 1765.
Pontiac leidde Ottawa-indianen aan Franse zijde in de Franse en Indiaanse Oorlog in de jaren 1754 tot 1763. Na de Franse nederlaag in 1763 waren de verhoudingen tussen de met de Fransen meevechtende indianenstammen en de Britten gespannen. Nog datzelfde jaar kwam het tot gevechten met de Britse troepen rond de Grote Meren. In mei leidde Pontiac een aanval op Fort Detroit nabij het huidige Lincoln Park in de staat Michigan. De aanval mislukte en de indianen trachtten via een vijf maanden durend beleg alsnog het fort in te nemen.
Als gevolg van Britse versterkingen en deserterende indiaanse strijders moest Pontiac het beleg opgeven en hij trok zich terug. In 1765 gaf Pontiac zijn strijd tegen de Britten op en een jaar later tekende hij in Oswego (New York) een vredesverdrag. Drie jaar later, op 20 april 1769, werd Pontiac door een lid van de Illinois Confederatie vermoord.
Zowel Pontiac (Michigan) (en het automerk dat er gemaakt werd) als Pontiac (Illinois) zijn naar hem vernoemd alsmede het Pontiac Squadron van het Royal Military College of Canada.
# Cephalops pannonicus

Cephalops pannonicus is een vliegensoort uit de familie van de oogkopvliegen (Pipunculidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Aczel.
# Saubrigues

Saubrigues is een gemeente in het Franse departement Landes (regio Nouvelle-Aquitaine). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Dax. Saubrigues telde op 1 januari 2021 1.571 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Saubrigues bedroeg op 1 januari 2021 21,44 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 73,3 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Contrabasconcert (Aho)

De Finse componist Kalevi Aho voltooide zijn Contrabasconcert in de nalente van 2005.
Aho is dan al jaren bezig een concerto te schrijven voor welk muziekinstrument dan ook. Bij het schrijven van een contrabasconcert zag hij zich geconfronteerd met twee moeilijkheden. Er kan wel forte op een contrabas gespeeld worden, maar het geluid van het strijkinstrument blijft van kracht ook dan achter bij een gelijke sterkte gespeeld op andere muziekinstrumenten. Hij moest de instrumentatie dus dun houden. Het tweede probleem was dat hij onvoldoende kennis had van de mogelijkheden en onmogelijkheden bij het bespelen van de contrabas. Hij leende om dat te ervaren een contrabas bij de beoogd solist en opdrachtgever Eero Munter en probeerde zijn schetsen in (een zeer) laag tempo uit. Het resultaat werd een contrabasconcert in vijf aaneengesmede delen:
* Moderato, passionato
* Cadenza I (pizzicato)
* Presto – tranquillo – presto
* Misterioso (Cadenza II)
* Andante – allegro ritmico
Het werk opent met een melodieachtige structuur, die overgaat in een pizzicato gespeelde cadens, waarbij ook de harp te horen is. In deel drie wisselt de bassist tussen de allerhoogste (in presto) en allerlaagste (in tranquillo) tonen van de bas. Deel 4 laat de tweede cadens horen; de solist wordt hierbij ondersteund door lichtklinkend percussie. Deel 5 begint langzaam, accelereert naar virtuositeit van de solist, maar sterft vervolgens langzaam en zacht weg. De solist strijkt niet meer, maar tapt op snaren en lichaam van de bas; de blaasinstrumenten brengen hijgachtige klanken voort.
Eero Munter, solobassist van het Symfonieorkest van Lahti gaf met dat orkest onder leiding van Osmo Vänskä uit die stad de première op 6 december 2005 en nam het vijf jaar later op voor Bis Records, dat het merendeel van Aho's werken probeert vast te leggen.
Orkestratie:
* solocontrabas
* 2 dwarsfluiten, 2 hobo's, 2 klarinetten, 2 fagotten
* 2 hoorns, 2 trompetten, geen trombones, 1 eufonium, 1 tuba
* 2 man/vrouw percussie, 1 harp
* violen, altviolen, celli, contrabassen
* Uitgave Bis Records: Eero Munter en het Lahti Symfonie Orkest onder leiding van Jaakko Kuusisto in een opname van 2010.
* Finse Muziekcentrale
# Jorrit Smeets

Jorrit Smeets (Landgraaf, 25 maart 1995) is een Nederlands voetballer die als middenvelder speelt.

## Carrière

Jorrit Smeets doorliep de jeugdopleiding van Roda JC, en zat van 2014 tot 2016 in de selectie van Roda JC. Hij kwam echter niet in actie voor Roda JC, hij zat alleen een paar keer op de bank. In de zomer van 2016 vertrok hij transfervrij naar Fortuna Sittard, waar hij een amateurcontract tekende. Smeets miste het begin van het seizoen door een gebroken jukbeen. Uiteindelijk maakte hij zijn debuut in de Eerste divisie op 26 september 2016, in de met 3-0 verloren uitwedstrijd tegen Jong PSV. Hij kwam in de 78$^e$ minuut in het veld voor Kamen Hadzhiev.

### Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2014/15 | Roda JC Kerkrade | Nederland | Eerste divisie | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 2015/16 | Roda JC Kerkrade | Nederland | Eredivisie | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 2016/17 | Fortuna Sittard | Nederland | Eerste divisie | 14 | 2 | 0 | 0 | 14 | 2 |
| 2017/18 | Fortuna Sittard | Nederland | Eerste divisie | 31 | 0 | 2 | 0 | 33 | 0 |
| 2018/19 | Fortuna Sittard | Nederland | Eredivisie | 32 | 2 | 2 | 0 | 34 | 2 |
| 2019/20 | Fortuna Sittard | Nederland | Eredivisie | 23 | 0 | 3 | 0 | 26 | 0 |
| 2020/21 | Fortuna Sittard | Nederland | Eredivisie | 15 | 0 | 2 | 0 | 17 | 0 |
| 2020/21 | Almere City FC | Nederland | Eerste divisie | 16 | 0 | 1 | 0 | 17 | 0 |
| 2021/22 | Almere City FC | Nederland | Eerste divisie | 18 | 0 | 1 | 0 | 19 | 0 |
| 2022/23 | Almere City FC | Nederland | Eerste divisie | 18 | 0 | 0 | 0 | 18 | 0 |
| Carrièretotaal | Carrièretotaal | Carrièretotaal | Carrièretotaal | 167 | 4 | 11 | 0 | 178 | 4 |
* ↑ Profiel Soccerway. Gearchiveerd op 26 september 2022.
* ↑ Profiel Transfermarkt.
# Regression

Regression is een film uit 2015, geschreven en geregisseerd door Alejandro Amenábar. De film ging op 18 september in première op het Internationaal filmfestival van San Sebastian.

## Verhaal

Minnesota, 1990. John Gray, een man van middelbare leeftijd, wordt aangehouden op beschuldiging van seksueel misbruik van zijn 17-jarige dochter Angela. Rechercheur Bruce Kenner is belast met het onderzoek. Het is wel vreemd dat John de vreselijke feiten toegeeft en eraan toevoegt dat hij zich niets herinnert. Kenneth Raines, een gereputeerde professor in de psychologie, wordt door de politiediensten te hulp geroepen. Hij zal proberen via de weg van de regressietherapie de herinneringen van Gray te activeren en hem zo de feiten te doen herbeleven. Tegelijkertijd doen meer en meer geruchten over satanisch ritueel misbruik de ronde in het land. Kenner gaat helemaal op in het onderzoek dat steeds maar verder uitdeint en raakt geleidelijk aan de trappers kwijt.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Ethan Hawke | rechercheur Bruce Kenner |
| Emma Watson | Angela Gray |
| David Thewlis | professor Kenneth Raines |
| Lothaire Bluteau | dominee Murray |
| Dale Dickey | Rose Gray, grootmoeder van Angela en Roy |
| David Dencik | John Gray, vader van Angela en Roy |
| Peter MacNeill | politie-inspecteur Cleveland |
| Devon Bostick | Roy Gray |
| Aaron Ashmore | rechercheur George Nesbitt |

## Externe link

* (en) Regression in de Internet Movie Database
* ↑ (en) Regression op Box Office Mojo, geraadpleegd 11 februari 2016
# Andi Knoll

Andreas (Andi) Knoll (Innsbruck, 11 juni 1972) is een Oostenrijks radio- en televisiepresentator.

## Biografie

Sinds het Eurovisiesongfestival 1999 geeft Knoll het Oostenrijkse commentaar op het festival. Hij nam de taak over van Ernst Grissemann. Sinds 2002 presenteert Knoll de nationale preselectie van Oostenrijk. Knoll gaf ook verscheidene malen het commentaar tijdens het Eurovisiedansfestival. In 2007 presenteerde hij de dagelijkse talkshow Wie Bitte?. Sinds februari 2011 presenteert hij de ORF-Show Österreich wählt en sinds september 2011 presenteert hij samen met Doris Golpashin en Tom Walek de show Die große Chance.
Knoll studeerde af op de Academy of Commerce in 1992 en werkt sinds 1994 voor de radiozender Hitradio Ö3 waar hij verschillende shows presenteert.
# Monoceratina mediterranea

Monoceratina mediterranea is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Bythocytheridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1971 door Sissingh.
# Celama microlopha

Celama microlopha is een vlinder uit de familie van de visstaartjes (Nolidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Hampson.
# Sarah Biffen

Sarah (of Sara) Biffen (Oost Quantoxhead (Somerset), oktober 1784 - Liverpool, 2 oktober 1850) was een victoriaanse, Britse kunstschilderes, die geboren was zonder armen. Toen ze 12 was stopte ze met groeien, ze was toen 94 cm.
Sarah kwam uit een boerengezin uit Oost Quantoxhead in Somerset. Ze had geen armen, en nauwelijks noemenswaardige benen. Ondanks haar handicaps leerde Sarah lezen, en later zelfs schrijven, met haar mond. Ze kon ook naaien en knippen.
Toen ze 12 was ging ze in de leer bij een man die Mr. Dukes heette. Hij stelde haar tentoon op kermissen door heel Engeland. Volgens sommige bronnen heeft Dukes Sarah leren schilderen, opdat zij een nog grotere attractie vormde. In elk geval heeft ze in deze periode wel haar schilderijen verkocht, en ze liet mensen betalen om haar naai- schilder- en tekenwerk te zien. Ze schilderde landschappen, of miniatuurportretten op ivoor. Tijdgenoten loofden haar werk, en sommige van haar werken bestaan nu nog.
De graaf van Morton was overtuigd van haar talent en sponsorde haar. Nadat ze ook voor het koningshuis had geschilderd werd ze heel populair. Toen de graaf in 1827 stierf, had ze geen sponsor meer, en Sarah kwam in de financiële problemen. Koningin Victoria gaf haar een klein pensioen en ze ging rustig in Liverpool wonen. Ze trouwde, en twaalf jaar daarna probeerde ze nog een keer populair te worden onder de naam Mrs. Wright. Dit lukte niet, maar ze kreeg wel genoeg geld van haar fans om een rustige oude dag te kunnen genieten.
Sarah Biffen stierf op 2 oktober, in 1850, op 66-jarige leeftijd. Ze is begraven op de St. James begraafplaats in Liverpool.
* Art Gallery of South Australia: 2689
* Gemeinsame Normdatei: 1283438070
* Library of Congress Control Number: no2022148167
* Union List of Artist Names: 500053908
* Virtual International Authority File: 96039368
* WorldCat (via VIAF): 96039368
# Corticarina arcuata

Corticarina arcuata is een keversoort uit de familie schimmelkevers (Latridiidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1979 gepubliceerd door Wolfgang H. Rücker.
# Jos Heylen

Josephus (Jos) Ludovicus Maria Heylen (Herenthout, 19 december 1913 - Wiekevorst, 15 april 2011) was een Belgisch politicus voor het VNV en later de VU.

## Levensloop

Jos Heylen behoorde tot een Vlaams-nationalistische familie, en was de broer van Arthur Heylen. In januari 1941 werd hij lid van het VNV en werd in juni van dat jaar, buiten de raad tot oorlogsburgemeester van Herenthout benoemd na het ontslag van Eugeen Lemmens. In 1943 verkreeg hij waffenschein voor het dragen van een vuurwapen.
Hij leidde elke week de vergadering van de lokale VNV-afdeling. In het Vlaams Huis organiseerde hij tijdens de bezetting kameraadschapsavonden met Duitse soldaten. Hij voerde het woord op VNV-afdelingen in naburige gemeenten. Hij maakte propaganda voor het ronselen van oostfrontsoldaten en organiseerde steunactiviteiten voor oostfronters. Op een VNV-lijst stond hij vermeld als gewestleider, maar na de oorlog ontkende hij dit ooit geweest te zijn.
Op 18 september 1944 werd Heylen door het verzet van Wommelgem opgepakt. Naast de hierboven aangehaalde feiten, werd hij er ook van beschuldigd een lijst van 'ongure elementen' te hebben overgemaakt aan het Arbeidsambt, op het gemeentehuis het portret van de koning door dat van Staf De Clercq te hebben vervangen en het woord te hebben gevoerd op het feest bij de terugkeer van het oostfront van de SS'er Theunen. Heylen kwam vrij in januari 1946 en werd in 1947 veroordeeld tot een gevangenisstraf van twee jaar, die hij al had uitgezeten.
Samen met zijn broer Arthur was hij in de jaren 1960 betrokken bij de stichting en de regionale uitbouw van de Volksunie (VU) in Herenthout en omliggende. Hij werd voorzitter van de plaatselijke Volksunie-afdeling en van 1968 tot 1977 was hij zelfs VU-provincieraadslid.
Toen hij op achtennegentigjarige leeftijd overleed, verbleef hij in Wiekevorst, in het RVT Sint-Jozef. Op zijn doodsbericht stond hij vermeld als 'ex-gemeenteraadslid, ex-provincieraadslid en lid van de Vlaamse Volksgepensioneerden in Geel'. Uit de doodsbrief is ook op te maken dat hij vrijgezel bleef.

## Literatuur

* Bruno DE WEVER, Greep naar de Macht. Het VNV 1933-1945, Lannoo; Tielt, 1995.
* Gui VAN GORP, Arthur Heylen, in: Nieuwe encyclopedie van de Vlaamse Beweging, Tielt, 1998.
* Nico WOUTERS, Oorlogsburgemeesters 40/44: Lokaal bestuur en collaboratie in België (p.617); Lannoo; Tielt; 2004; ISBN 90 209 57589

## Externe link

* Fiche Jos Heylen, ODIS
* ↑ Overlijdensbericht Jos Heylen; inmemoriam.be
* ↑ Ontslag Lemmens, J. Heylen burgemeester - 1941; Inventaris van het archief van de provincie Antwerpen
* ↑ Burgemeester heeft Waffenschein verkregen voor het dragen van vuurwapen; Inventaris van het archief van de provincie Antwerpen
# Andrea Luchesi

Andrea Luchesi (Motta di Livenza, 23 mei 1741 - Bonn, 21 maart 1801), was een Italiaans organist en componist. Vanaf 1774 was hij Kapellmeister in Bonn.

## Biografie

Andrea Luchesi ontving muzikaal en algemeen onderwijs van zijn oudere broer, een leraar en kathedraalorganist. Op vijftienjarige leeftijd bevond hij zich in Venetië, waar hij met eminente musici (Baldassare Galuppi, Ferdinando Bertoni en anderen) studeerde. Hij werd bekend als organist en componist van werken voor orgel en klavecimbel, evenals instrumentale, godsdienstige en toneelmuziek. Hij werkte ook voor officiële vieringen van de Republiek Venetië. Hij had een didactische en artistieke verhouding met twee van meest gevorderde muzikale theoretici van die tijd, Padre Francesco Antonio Vallotti en graaf Giordano Riccati. In de lente van 1765 werd zijn opera L'isola della fortuna uitgevoerd in Wenen. Terwijl hij op reis was in Italië in 1771 ontmoette hij Leopold Mozart en diens zoon Wolfgang Amadeus in Venetië. Eind 1771 bevond hij zich in Bonn, waar hij was uitgenodigd door Keurvorst van Keulen Maximilian Friederich. Na de dood van de vorige Kapellmeister (de oudste Ludwig van Beethoven, de grootvader van Beethoven), werd Andrea Luchesi in 1774 benoemd tot Kapellmeister. Hij verwierf het burgerschap van het prinsdom en in 1775 huwde hij Anthonetta d'Anthoin, dochter van een hogere raadgever van Maximilian Friederich. Met uitzondering van een bezoek aan Venetië in 1783-1784 leefde hij in Bonn tot zijn dood in 1801, hoewel hij zijn rol als Kapellmeister in 1794 beëindigde, toen de Franse troepen het hof onderdrukten.

## Werken

Was de muzikale productie van Luchesi zeer omvangrijk, het grootste deel is blijkbaar verdwenen, hoewel volgens tijdgenoten zijn werken zeer in trek waren. Dit kan gedeeltelijk toe te schrijven zijn aan het feit dat de werken van de Kapellmeister anoniem moesten worden gehouden tot zijn dood, waarna ze aan hem werden toegeschreven. In feite dragen geen werken de naam van Luchesi na zijn benoeming in 1774, met enkele uitzonderingen, zoals de opera Ademira, geschreven tijdens zijn verlofperiode in Venetië in 1784. Werken die officieel als van Luchesi worden beschouwd omvatten diverse opera's, godsdienstige muziek (missen, een Te Deum, een Stabat Mater, Oratoria, enzovoort), vieringsmuziek voor feesten in Venetië of voor ceremonies, symfonieën, sonates, concerten en vele orgelwerken, bijna alle geschreven voor 1774.
# Chloroclystis mariae

Chloroclystis mariae is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1975 door Robinson.
# Monolepta sakishimanum

Monolepta sakishimanum is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1966 gepubliceerd door Kimoto & Gressitt.
# Ceradomaera plumosa

Ceradomaera plumosa is een vlokreeftensoort uit de familie van de Maeridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Ledoyer.
# Sapphirina stellata

Sapphirina stellata is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Sapphirinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Giesbrecht.
# Corydalidae

Corydalidae vormen een familie van vliegende insecten uit de orde Megaloptera, de grootvleugeligen of slijkvliegen. De familie heeft geen Nederlandse naam, in het Engels worden ze dobsonflies genoemd.

## Kenmerken

De verschillende soorten lijken door de grote, op de rug gevouwen vleugels enigszins op een vlieg, maar de 'echte' vliegen behoren tot een andere orde (Diptera). Bovendien hebben vliegen slechts twee vleugels, de Corydalidae hebben er vier.
Enkele soorten kunnen behoorlijk groot worden en mannetjes dragen vaak grote, 'slagtand'-achtige monddelen die echter zacht en niet scherp zijn. Ze hebben een zacht, grijs tot bruin lichaam en 3 ocelli op de kop. De larven zijn vaak roofzuchtige dieren die wel kunnen bijten. De lichaamslengte varieert van 2,5 tot 7,5 cm. De vleugels hebben een spanwijdte tot 21 cm.

## Voortplanting

De eieren worden in klompen in de nabijheid van water afgezet.

## Verspreiding en leefgebied

De leden van deze familie leven in Afrika en Zuid-Amerika in gematigde streken in stromend water.

## Taxonomie

* Onderfamilie Chauliodinae
** Geslacht Anachauliodes
** Geslacht Apochauliodes
** Geslacht Archichauliodes
** Geslacht Austrochauliodes
** Geslacht Chauliodes
** Geslacht Cretochaulus
** Geslacht Ctenochauliodes
** Geslacht Dysmicohermes
** Geslacht Eochauliodes
** Geslacht Jurochauliodes
** Geslacht Madachauliodes
** Geslacht Neochauliodes
** Geslacht Neohermes
** Geslacht Nigronia
** Geslacht Nothochauliodes
** Geslacht Orohermes
** Geslacht Parachauliodes
** Geslacht Platychauliodes
** Geslacht Protochauliodes
** Geslacht Puri
** Geslacht Sinochauliodes
** Geslacht Taeniochauliodes
* Onderfamilie Corydalinae
** Geslacht Acanthacorydalis
** Geslacht Allohermes
** Geslacht Chloronia
** Geslacht Chloroniella
** Geslacht Corydalus (o.a. reuzenslijkvlieg)
** Geslacht Hermes
** Geslacht Neoneuromus
** Geslacht Neurhermes
** Geslacht Nevromus
** Geslacht Platyneuromus
** Geslacht Protohermes
* Onderfamilie Incertae Sedis
** Geslacht Chauliosialis
** Geslacht Corydalites