OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kerk van Slochteren

De kerk van Slochteren is een van oorsprong romanogotisch kerkgebouw in het dorp Slochteren in de Nederlandse provincie Groningen.
Van de oorspronkelijke kruiskerk uit de dertiende eeuw is het transept bewaard gebleven. Dit is in de 18e en 19e eeuw flink verbouwd. Vooral na een brand in 1880, waarbij alleen de buitenmuren gespaard bleven. Sindsdien resteert een zaalkerk met een losse kerktoren. De toren is feitelijk het enige deel dat van de oorspronkelijke kerk bewaard is gebleven.
De gebroeders Cornelis A. en Antonius van Oeckelen vervaardigden in 1895 een kerkorgel voor de kerk van Slochteren, dat in 2010 door Pels & Van Leeuwen werd gerestaureerd.

## Klok van Seghebodus

In de toren hangt een luidklok van Seghebodus uit 1373, die oorspronkelijk werd gegoten in opdracht van abt T(h)omas van het klooster Bloemhof. In 1829 werd de klok door de Slochtenaren voor 850,60 gulden aangekocht van de kerk van Wittewierum en 'Johannesklok' gedoopt. De klok heeft een doorsnede van 126 cm en weegt 1300 kg, waarmee het een van de grootste klokken van Groningen is die vóór 1400 werden gegoten. Tevens is het mogelijk de oudste klok in Groningen met een gotisch profiel. De klok is vergelijkbaar met de grote klok van Stedum uit 1300 en de klok van Eenrum uit 1390. De slagtoon van de klok varieert tussen dis I en e I. De klok heeft een zesarmige kroon, die is gedecoreerd met vlechtwerk. Op de klok staat de tekst IN HONORE SANCTE CUNARIS SANCTE MARIE SANCTE IOHANNIS SANCTI VITI AC OMNIUM SANCTORUM PER MANUS [Z]EGHEBODI FUSA SUM + FRATER TOMAS DE FLORIDO ORTO ABBAS FECIT HOCFIERI VAS, hetgeen betekent "Ter ere van de heilige Cunera, de heilige Maria, de heilige Johannes, de heilige Vitus en alle heiligen ben ik gegoten door de hand van Segebodus + broeder Tomas, abt van Bloemhof, heeft deze klok doen vervaardigen" Daarnaast bevat de klok een eenvoudige afbeelding van een hoofd op een schaal. Dit slaat op de onthoofding van Johannes de Doper. De wijding aan Cunera is merkwaardig, daar zij niet in de kroniek van Bloemhof wordt genoemd. Mogelijk was zij de patroonheilige van een van de vijf bijaltaren in de kloosterkerk van Bloemhof.
De klok werd in de Tweede Wereldoorlog opgeslagen in Giethoorn om roof door de Duitse bezetters te voorkomen. Daarbij ontstond echter een barst in de klok, die in 1950 werd gerepareerd. In 2006 barstte de scheur echter weer open over een lengte van 70 cm, waarop de klok werd gerestaureerd voor enkele tienduizenden euro's en in 2009 werd teruggehangen.
# Kerk van Sottunga

De kerk van Sottunga is een houten kerk op het zuidelijke uiteinde van het hoofdeiland van de gemeente Sottunga, behorende tot de autonome Finse regio Åland. De kerk is vermoedelijk gewijd aan Maria Magdalena.
In de middeleeuwen was deze kerk een kapel onder de kerk van Föglö. Sinds 2006 behoort de kerk tot de parochie van de zuidelijke archipel van Åland, waartoe ook de kerken van Föglö en Kökar behoren.

## Geschiedenis

De kapel op deze plaats wordt het eerst genoemd in een document uit 1544, waarin beschreven staat dat in dat jaar een bronzen kerkklok in beslag werd genomen in opdracht van koning Gustav Vasa. In een document uit 1711 werd geschreven over plannen om de kapel ongeveer een kilometer te verplaatsen, omdat hij op de toenmalige plaats vooral in de winter slecht te bereiken was door de drassige omgeving. Er zijn echter aanwijzingen dat de Russische bezetting ("stora ofreden", 1714-1721) deze plannen verhinderde, waarna de kapel in 1726 afbrandde. Meerdere malen waren er plannen om de kapel, die in 1730 was herbouwd, te verplaatsen. Vermoedelijk is dat desondanks nooit gebeurd. In 1735 werd hout aangeschaft voor de bouw van een vrijstaande klokkentoren. Door een inscriptie in een van de klokken in deze toren is bekend dat deze in in 1769 werd aangeschaft. Geleidelijk raakte de kerk in verval, en rees de vraag of het tijd werd voor de bouw van een geheel nieuwe kerk, of om de toenmalige kerk een opknapbeurt te geven. Om economische redenen werd steeds voor dat laatste gekozen.

## Kerkgebouw

De kerk van Sottunga is een kleine roodgeverfde houten kapelkerk met één schip met tongewelf en met een spits dak van houten spanen. De entree, in de vorm van een kleine vestibule, bevindt zich in de westgevel. Aan de noordzijde bevindt zich een kleine raamloze sacristie.
Het interieur bestaat uit een enkelvoudig schip, van circa 12,7 bij 7,8 meter.
Op een kleine 50 meter afstand, aan de andere kant van de weg, staat de bijbehorende vrijstaande klokkentoren met twee klokken.

## Inventaris

* Een altaarstuk met het Laatste Avondmaal, geschilderd door P. Berggren uit Stockholm
* Een ouder altaarstuk uit 1813.
* Een doopvont waarvan de voet is gemaakt van de mastvoet van een schip
* Een votiefschip

### Orgel

In 1956 werd een orgel uit de kerk van Lemland hierheen verplaatst. Het is in 1866 gebouwd door Frans Andersson.

## Externe link

* (sv) Sottunga kapellkyrka. Kyrkor.ax. Geraadpleegd op 14 augustus 2024.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Sottunga kyrka op de Zweedstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Katt Williams

Katt Williams, pseudoniem van Micah Sierra Williams (Cincinnati, 2 september 1971), is een Amerikaans komiek en rapper.

## Biografie
### Leven

Williams groeide op in Dayton, Ohio. Zijn vader was oud-lid van de Black Panther Party. Katt vertelde zijn ouders dat hij in de voetsporen van zijn idolen zoals Bill Cosby, Darnell Allen en Richard Pryor wilde treden door komiek te worden. Hij ging weg van huis toen hij dertien jaar was en verhuisde naar Florida. Daar werd hij marktkoopman. Ook deed hij veel stand-upoptredens.

### Carrière

Williams' grote doorbraak kwam in 1999 toen hij de Cedric The Entertainer’s Anheuser-Busch "Best Los Angeles Comics" Award won. Door deze prijs kreeg hij de rol van 'Money Mike' in Friday After Next.
In oktober 2002 deed hij mee aan een auditie van 20th Century Fox voor NYPD Blue en kreeg de rol. In april 2003 deed hij mee aan Tracy Morgan.
* Biblioteca Nacional de España: XX5430718
* Bibliothèque nationale de France: cb15771950s (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1574 2419
* Library of Congress Control Number: no2007038502
* MusicBrainz: 2de16d00-d8e0-47a4-9e46-deeaaf363b44
* Virtual International Authority File: 71725603
* WorldCat (via VIAF): 71725603
# Kepler-1649c

Kepler-1649c is een exoplaneet.

## Beschrijving

De exoplaneet bevindt zich op ca. 300 lichtjaar en heeft 1,06 keer de grootte van de aarde. Ze bevindt zich in de leefbare zone en heeft een rotsachtige samenstelling. De temperatuur op het hemellichaam zou vergelijkbaar zijn met die op aarde, Kepler-1649c zou van haar moederster Kepler-1649 - een kleine rode dwergster - 75% van het licht ontvangen dat de aarde van de zon krijgt. De planeet zou in 19,5 dagen rond haar ster wentelen.
De ontdekking van de planeet werd in april 2020 door het Amerikaanse ruimtevaartbureau NASA bekendgemaakt.

## Externe link

* The Extrasolar Planet Encyclopedia
* (en) VANDERBURG Andrew, ROWDEN Pamela, BRYSON Steve, COUGHLIN Jeffrey, BATALHA Natalie, COLLINS Karen; LATHAM David; MULLALLY Susan, COLÓN Knicole, HENZE Chris, HUANG Chelsea & QUINN Samuel; A Habitable-zone Earth-sized Planet Rescued from False Positive Status; Astrophysical Journal: Letters; 15 april 2020
* (en) SMITH Yvette; Kepler-1649c: Earth-Size, Habitable Zone Planet Hides in Plain Sight; NASA; 16 april 2020
* LAMMERSE Vivian; Veelbelovende aardachtige planeet ontdekt in oude Kepler-data; Scientias; 16 april 2020
* Levensvatbare exoplaneet gevonden die op de aarde lijkt; De Morgen; 16 april 2020
* Erg op de Aarde lijkende en levensvatbare exoplaneet gevonden; Het Nieuwsblad; 16 april 2020
Gliese 163 c · Gliese 180 c · Gliese 229 Ac · Gliese 357 d · Gliese 433 d · Gliese 514 b · Gliese 625 b · Gliese 667 Cc · Gliese 1002 b · Gliese 1061 c · Gliese 3293 d · HD 40307 g · HD 216520 c · HIP 38594 b · K2-9b · K2-18b · K2-72e · K2-332b · K2-288Bb · Kepler-22b · Kepler-62e · Kepler-62f · Kepler-69c · Kepler-155c · Kepler-174d · Kepler-186f · Kepler-283c · Kepler-296e · Kepler-296f · Kepler-440b · Kepler-442b · Kepler-443b · Kepler-452b · Kepler-705b · Kepler-1229b · Kepler-1410b · Kepler-1540b · Kepler-1544 b · Kepler-1606b · Kepler-1638b · Kepler-1649c · Kepler-1652b · Kepler-1653b · Kepler-1701b · L 98-59 f · LHS 1140 b · LP 890-9 · Luyten b · Proxima Centauri b · Ross 128 b · Teegarden b · Teegarden c · TOI 700 d · TOI-2257 b · TRAPPIST-1d · TRAPPIST-1e · TRAPPIST-1f · TRAPPIST-1g · Wolf 1061c · Wolf 1069 b
# Kerncentrale Ignalina

De kerncentrale Ignalina (Litouws: Ignalinos Atominė Elektrinė, IAE, Russisch: Игналинская атомная электростанция, Ignalinskaja atomnaja elektrostantsija) ligt in het uiterste noordoosten van Litouwen, vlak bij de grens met Wit-Rusland (4 km) en Letland (7 km). Hoewel de naam anders doet vermoeden, ligt het 50 kilometer ten oosten van de plaats Ignalina. De dichtstbijzijnde plaats is Visaginas, dat speciaal gebouwd is voor werknemers van de centrale.
De kerncentrale is de enige in Litouwen en verzorgde ongeveer driekwart van de Litouwse energiebehoefte. De centrale bestaat uit twee kernreactoren van het type RBMK. Dit type was eveneens in gebruik in de verongelukte kerncentrale van Tsjernobyl. Deze kerncentrale werd ook wel de zustercentrale genoemd omdat op enige details na hetzelfde waren. De reactoren in Ignalina zijn naar aanleiding van deze ramp ingrijpend gemoderniseerd.
De bouw van de centrale begon in 1975. Oorspronkelijk was het de bedoeling dat er vier reactoren gebouwd zouden worden, om zo heel Litouwen, Letland, Estland en Kaliningrad van elektriciteit te voorzien. De eerste twee reactoren kwamen in 1984 en 1987 in dienst. Als reactie op de ramp in Tsjernobyl in 1986 ontstonden er echter grote protesten tegen de bouw van de centrale, en in 1988 werd besloten de bouw van de twee laatste reactoren te stoppen.
De Europese Unie, waartoe Litouwen in 2004 is toegetreden, maakte zich grote zorgen over de veiligheid van de centrale. De afgelopen jaren is veel geld geïnvesteerd in het verhogen van de veiligheid. Desondanks zag de EU de centrale liever helemaal verdwijnen. In 1999 bereikten Litouwen en de EU overeenstemming over de sluiting en de ontmanteling van de centrale. Op 31 december 2004 werd de eerste reactor stilgezet, op 31 december 2009 ook de laatste.

## Trivia

* De miniserie Chernobyl werd in deze kerncentrale gefilmd omdat hij van hetzelfde type is als die in Tsjernobyl.

## Externe link

* Website van de centrale
# Kerncentrale Isar

Kerncentrale Isar (Kernkraftwerk Isar/Ohu) ligt 14 kilometer van Landshut in deelstaat Beieren naast Stausee Niederaichbach van de river de Isar.
Op het terrein heeft ook Kerncentrale Niederaichbach (KKN) gestaan met een HWGCR-reactor (Heavy Water Gas Cooled Reactor'), maar deze is afgebroken.
De centrale Isar heeft één kokendwaterreactor (BWR) en één drukwaterreactor (PWR).
| Reactorblok | Reactortype | Vermogen | Begin bouw | Inbedrijfname | Stillegging |
| Niederaichbach (KKN) | HWGCR | 100 MW | 1966 | 1973 | 1974 |
| Isar-1 (KKI 1) | BWR | 878 MW | 1972 | 1979 | 2011 |
| Isar-2 (KKI 2) | PWR | 1410 MW | 1982 | 1988 | 2023 |
# Kinderen van de adelaar

Kinderen van de adelaar is een boek van Johan Vandevelde en is het derde en laatste deel van de trilogie, waarvan het eerste boek bekroond is door de kinder- en jeugdjury.

## Samenvatting

Tientallen jaren na de kernoorlog blijft er van de aarde niets meer over dan een woestijn, waar drinkbaar water meer waard is dan een mensenleven. Boran, Mattia en Aura bevinden zich aan boord van het luxecruiseschip Nautilus, waarmee ze hopen Oceanië te bereiken, een land waarvan men zegt dat dat als enige gespaard is gebleven van de kernoorlog en waar een normaal leven nog mogelijk moet zijn. Niet alles verloopt van een leien dakje, want naast poging tot muiten aan boord van het schip is er ook nog een storm opgedoken.
* Officiële website van het boek
# Ketelbrug

Ketelbrug kan verwijzen naar:
* Ketelbrug (Flevoland), een Nederlandse brug tussen de Noordoostpolder en Oostelijk Flevoland
* Ketelbrug (Gent)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Ketelbrug en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kildalton Cross

Het Kildalton Cross, ook wel het Kildalton High Cross en Kildalton Great Cross genoemd, is een achtste-eeuws keltisch kruis staande op de begraafplaats bij de Kildalton Church op Islay in de Schotse regio Argyll and Bute.

## Geschiedenis

Het Kildalton Cross stamt uit de tweede helft van de achtste eeuw. Het Kildalton Cross is gemaakt in de stijl van de Iona-school. Het kruis valt hiermee in dezelfde klasse als de kruisen St Oran's Cross, St John's Cross en St Martin's Cross gevonden op Iona.
In 1862 haalde de familie Ramsay van Kildalton het kruis neer, omdat het dreigde om te vallen. Hierbij werd een klein kruis van 66 centimeter lang ontdekt onder het fundament van het Kildalton Cross met daaronder de resten van een man en een vrouw. De man leek te zijn omgekomen ten gevolge van geweld en marteling; sommige bronnen stellen dat de man tot bloedarend was gemaakt. Hierbij wordt gesteld dat het slachtoffer in kwestie de laatste abt was en dat de Vikingen hem dit aandeden.
Uiteindelijk werd het Kildalton Cross heropgericht op de oorspronkelijke locatie. Van zowel het Kildalton Cross als van het kleine kruis zijn afgietsels gemaakt. Het afgietsel van het kleine kruis staat tentoongesteld in het Museum of Islay Life in Port Charlotte. Het originele kleine kruis bevindt zich in het National Museum of Antiquities in Edinburgh.

## Omschrijving

Het Kildalton Cross is gemaakt van een enkel blok amfiboliet.
Het kruis steekt 2,65 meter boven de grond uit. Op het breedste punt is het kruis 1,32 meter breed. Het kruis is 0,32 meter dik.
Aan de oostelijke zijde staan bovenaan twee engelen afgebeeld met eronder een voorstelling van David en de leeuw. Eronder staan twee vogels afgebeeld die zich voeden met druiven. Centraal in het kruis is een bol gebeeldhouwd. Op de schacht zijn de Madonna met kind afgebeeld vergezeld van engelen. Dit is vergelijkbaar met afbeeldingen op het St Oran's Cross op Iona. Op de rechterarm van het kruis staat een voorstelling van Abraham die Isaak offert. Op de linkerarm staat een voorstelling van Kaïn die Abel vermoord met het kaakbot van een ezel of kameel. Abel is hierbij knielend afgebeeld terwijl hij een offer brengt.
Aan de westelijke zijde is midden in het bovenste deel van het kruis centraal een bol gebeeldhouwd die omringd wordt door zeven kleinere bollen, die met slangen verweven zijn. Waar de armen beginnen zijn vier leeuwen afgebeeld, die alle beschadigde koppen hebben. Op het kruis zijn meerdere slangen aangebracht; deze zijn identiek aan de slangen die gebeeldhouwd zijn op het St Martin's Cross. De genoemde bollen zijn vergelijkbaar met de bollen aangetroffen op het St John's Cross.

## Beheer

Het Kildalton Cross wordt beheerd door Historic Scotland.
# Kilcunda

Kilcunda is een plaats in de Australische deelstaat Victoria en telt 264 inwoners (2006).
# Kilcock

Kilcock is een plaats in het Ierse graafschap County Kildare. De plaats telt 2.740 inwoners.
# Klaas Knol

Klaas Knol (Groningen, 14 oktober 1928 - aldaar, 21 februari 2007) was een Nederlandse hoogleraar en longarts voor kinderen aan de Rijksuniversiteit Groningen.
In 1965 was prof.dr. Knol de eerste kinderarts in Nederland die promoveerde op een onderwerp op het gebied van kinderpulmonologie (kinderlongziekten). Vanaf 1982 was hij hoogleraar aan de Rijksuniversiteit Groningen en zijn inaugurele rede droeg als titel: "Onderzoek bij het kind met astma". In 1993 ging hij met emeritaat en was sindsdien emeritus hoogleraar. Zijn afscheidscollege droeg als titel "Kinderen en tabak".
Hij richtte met nog een paar andere wetenschappers de Medische Alliantie tegen het Roken op. Zelf stopte hij op z'n vijfenveertigste met roken omdat hij zag hoe slecht het was als anderen passief meerookten. In november 2002 ontving hij uit handen van oud-minister van Volksgezondheid Els Borst als eerste persoon de Niet-Roken prijs, een prijs ingesteld door levensverzekeraar Legal & General. Hieraan was een geldbedrag van € 12.500 verbonden en dit bedrag werd aangewend om het boek “Het gebruik van Tabak: de gevolgen en het bestrijden” te schrijven. De Medische Alliantie tegen het Roken is inmiddels omgezet in een stichting. Tot 2001 was hij voorzitter van deze alliantie. Hij was verder Officier in de Orde van Oranje Nassau.
Klaas Knol overleed op 78-jarige leeftijd in zijn woonplaats Groningen. Hij ligt begraven in Midwolde.

## Externe link

* Professor Knol ontvangt Niet-roken prijs (2002)
# Klaas Komen

Klaas Komen (Ursem, 28 januari 1911 – Schagen, 9 februari 1997) was een Nederlands politicus van de KVP.
Hij begon in 1933 zijn ambtelijke loopbaan als volontair bij de gemeentesecretarie van Oudendijk en Beets waarna hij vanaf 1934 als ambtenaar ter secretarie werkzaam was bij de gemeenten Obdam. In 1938 maakte hij de overstap naar Heerhugowaard en vanaf 1948 werkte hij bij de gemeente Haarlemmermeer. In februari 1955 werd Komen de burgemeester van de gemeenten Spanbroek en Opmeer. In 1959 fuseerden de gemeenten Spanbroek en Opmeer tot de nieuwe gemeente Opmeer waarvan hij de burgemeester werd. Begin 1976 ging Komen met pensioen en in 1997 overleed hij op 86-jarige leeftijd.
# Klaas Knillis Hofstra

Klaas Knillis Hofstra (Oosterwolde, 26 april 1959) is een Groninger dichter, regisseur en presentator. Hij heeft drie dichtbundels in het Stellingwerfs op zijn naam staan, twee gedenkboeken, zeven toneelstukken en diverse columns in verschillende bladen en tijdschriften.
Hij heeft in de laatste 25 jaar 35 toneelstukken geregisseerd. Ook heeft hij in het verleden vaak het literair botanisch festival Dichters in de Prinsentuin gepresenteerd.
Hofstra is lid van de stad Groninger Dichtclub.
# Kirishimoopsis sakamotoi

Kirishimoopsis sakamotoi is een keversoort uit de familie boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Hay.
# Kleedaflegging van de Moeder Gods

Het feest van de Kleedaflegging van de Moeder Gods is een feest dat wordt gevierd in de Orthodoxe Kerk op 2 juli.
Volgens de Oosters-orthodoxe Kerk en het Rooms-katholicisme werd de Heilige Maagd op het moment van Haar verscheiden met lichaam en ziel in de hemel opgenomen. In het graf bleven slechts haar gewaden achter. Voor deze relikwieën van onschatbare waarde liet keizerin Aelia Pulcheria in de wijk Blachernea van Constantinopel een kapel bouwen als passend onderkomen. Op 2 juli 452 werden de Mariagewaden plechtig in de kapel neergelegd. Vanaf het jaar 473 werden er in de buurt kerken gebouwd, arriveerden er meer relikwieën van Maria en werd omstreeks 500 na Christus het Blachernea-paleis gebouwd, waarvan de resten nog altijd bestaan.
Twee historische gebeurtenissen gaven de datum van 2 juli een extra dimensie. Op 2 juli 860 werd een aanval van oud-Russische stammen op Constantinopel succesvol afgeslagen. En na een heftige aanval van Tartaren op Moskou in het jaar 1451 braken de aanvallers op 2 juli plotseling het kamp op en keerden huiswaarts. Beide gebeurtenissen werden toegeschreven aan de hulp van de Moeder Gods en de op deze dag vereerde gewaden. In Moskou werd als herinnering aan de wonderbaarlijke aftocht van de Tartaren de Kleedafleggingskerk gebouwd.
# Kleed van de Maagd Maria

Het Kleed van de Maagd Maria (Latijn: Sancta Camisia of Frans: Le Voile de la Vierge) is de beroemdste reliek van de kathedraal van Chartres. Het doek lag aan de oorsprong van de grote Mariabedevaarten naar Chartres.

## Geschiedenis

Het gaat om een kleed (eigenlijk een zijden sluier) dat, volgens een eeuwenoude traditie, zou gedragen zijn door de Heilige Maagd Maria toen zij onder het kruis van haar stervende zoon Jezus stond.
Volgens een andere traditie zou Maria het kleed gedragen hebben tijdens de annunciatie, of ook nog tijdens de geboorte van Christus. De Byzantijnse kroniekschrijver Nicéphorus Calixtus (circa 1256-1335) schreef in zijn 'Geschiedenis van de Kerk' dat Maria het kleed droeg 'gedurende de tijd dat ze God droeg in haar kuise ingewanden'.
Volgens de overlevering zou Maria, op haar sterfbed, het kleed geschonken hebben aan een vriendin. Later zou het terecht zijn gekomen bij de Byzantijnse keizerin Irene, die het geschonken zou hebben aan Karel de Grote. De reliek zou in 876 door Karel de Kale, kleinzoon van Karel de Grote, aan de kerk van Chartres geschonken zijn.
Aan de relikwie zijn enkele bijzondere gebeurtenissen toegeschreven. De eerste keer was in augustus 911 toen de Noormannen onder Rollo de stad belegerden. De relikwie hing boven een van de stadspoorten ter aanmoediging van de verdedigers. Onder aanvoering van bisschop Gancelmus lukte het de bewoners vervolgens om, samen met te hulp gekomen troepen, de Noormannen te verslaan.
De tweede keer werd in 1194 een groot deel van het stadscentrum - inclusief de kerk - door brand verwoest, maar de crypte, de westportalen en de Sancta Camisia bleven gespaard. Dit werd opgevat als een teken dat Maria gewild had dat de oude kerk zou vervangen worden door een groter en mooier gebouw. Dit leidde tot de bouw van de nieuwe kathedraal.
In 1927 werd het doek aan een expertise onderworpen door zijdekenners uit Lyon, die een datering in de eerste eeuw gaven.

## Elders

Het Kleed van Maria in Chartres is niet het enige. Zo bezit de Dom van Aken een exemplaar, dat met andere textiele relieken is opgeborgen in het Marienschrein, een beroemd reliekschrijn. Een ander kleed van Maria (en haar gordel) bevindt zich in de kathedraal van Zoegdidi, Georgië.
# Kinderpaleis van Peking

Het Kinderpaleis van Peking ligt in een oude koninklijke tuin, het Jingshanpark in Peking.
Getalenteerde kinderen mogen al vanaf 4-jarige leeftijd extra lessen krijgen in het Kinderpaleis. Ze komen hier naar school, ook in de weekends. Er wordt les gegeven in muziek (zang, Chinese viool), ballet, toneel, kalligraferen, tekenen, schilderen, sport en diverse technische vakken. Er is ook een Kinderpaleis in Shanghai.
De school is in 1954 opgericht en bestaat uit veel verschillende gebouwen, die verspreid liggen in het Jingshanpark (Kolenbergpark), dat 10.000 m² groot is. Jaarlijks doen ongeveer 5000 kinderen hier mee aan een van de 50 trainingsgroepen. Zij worden onderverdeeld in 280 groepjes, die bestaat uit 3 - 35 kinderen. Er zijn enkele buitenlandse kinderen, die in een uitwisselingsprogramma zitten.
De school werd bezocht door Zhou Enlai in 1957.
* Leerling speelt volksliedje op haar Chinese viool
* Lerares met schoolhoofd
* Zangles
# Klooster Privina Glava

Het klooster Privina Glava (Servisch: Манастир Привина Глава, Manastir Privina Glava) is een Servisch-orthodox klooster gelegen in de Fruška Gora in de Servische autonome provincie Vojvodina. Volgens de traditie werd het gesticht door een man genaamd Priva in de 12de eeuw. De vroegste historische vermeldingen van het klooster dateren uit 1566/1567.