OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Slag bij Valmaseda

De Slag bij Valmaseda was een veldslag tijdens de Spaanse Onafhankelijkheidsoorlog en vond plaats op 5 november 1808. De Spaanse troepen stonden onder aanvoering van Joaquín Blake en het Franse Keizerlijke leger stond onder leiding van Eugene-Casimir Villatte.

## Aanloop

Na de onbesliste Slag bij Pancorbo was de Franse legerleiding ervan overtuigd dat het Spaanse leger in Galicië moest worden uitgeschakeld. Hierop zette generaal Villatte de achtervolging in op de troepen van Joaquìn Blake.

## De slag

Op 5 november had Villatte het Spaanse leger ingehaald en ging over tot een massale aanval. Blake wist deze aanval af te slaan en ging in de tegenaanval. Villatte weigerde zich over te geven aan de Spanjaarden en was in staat om zich een weg uit de omsingeling te slaan. Ondanks dat waren de Spanjaarden in staat om 300 Franse soldaten gevangen te nemen en een kanon.
Tijdens de terugtrekking van het Franse leger werden ze nog overvallen door een onderofficier van Blake, Acevedo. Deze was in staat om de voorraden van de Fransen af te nemen.

## Nasleep

Joaquìn Blake zou niet lang kunnen nagenieten van zijn overwinning, want twee weken later zou Claude Victor-Perrin tijdens de Slag bij Espinosa de Spanjaarden weten te verslaan. Nadien werd Blake vervangen door Pedro Caro y Sureda als bevelhebber van de Galicische troepen.
# Slag bij Fisher's Hill

De Slag bij Fisher's Hill vond plaats op 21 september en 22 september 1864 in Shenandoah County, Virginia als deel van de veldtochten in de Shenandoahvallei van 1864 tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog. Ondanks sterke defensieve stellingen werd het Zuidelijke leger onder leiding van luitenant-generaal Jubal A. Early verslagen door het Noordelijke Army of the Shenandoah aangevoerd door generaal-majoor Philip Sheridan.

## Achtergrond

Sheridans leger was drie maal zo sterk als het Zuidelijke leger in de Shenandoahvallei. Na de Derde Slag bij Winchester had Early een sterke defensieve stelling ingenomen waarbij zijn rechterflank verankerd lag aan de North Branch van de Shenandoahrivier. Zijn linkerflank stond opgesteld op Fisher's Hill. De Zuidelijke cavalerie dekte het terrein vanaf Fisher's Hill tot aan Little North Mountain. Toen de Noordelijken de vijandelijke stellingen verkenden, gaf generaal-majoor George Crook het advies aan Sheridan om de vijand te flankeren. Crook kreeg het bevel over de strijdmacht die via een beboste helling de cavalerie moest verjagen.

## De slag

Crooks aanval begon om 16.00u op 22 september 1864. De Noordelijke infanterie dreef de Zuidelijke cavalerie voor zich uit. Generaal-majoor Stephen Dodson Ramseur probeerde nog om de linkerflank van zijn divisie te herpositioneren. Crook en brigadegeneraal James B. Ricketts’ divisie van Horatio G. Wrights VI Corps viel Ramseurs slaglinie aan. Samen met Wrights overige divisies van het XIX Corps werd de Zuidelijke slaglinie gebroken.

## Gevolgen

De Zuidelijken trokken zich terug naar Waynesboro, Virginia. Brigadegeneraal Alfred Torbert werd met zijn 6.000 cavaleristen naar de Lurayvallei gestuurd om de 1.200 vijandelijke cavaleristen van brigadegeneraal Williams Wickham te verjagen. Torbert diende daarna via New Market en Luray Gap de aanvoerlijnen van Early af te snijden. Torbert trok zich echter na een korte confrontatie met Wickham bij Milford terug waardoor Early kon ontsnappen.
# Sint-Margarethakerk (Neigem)

De Sint-Margarethakerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Ninove behorende plaats Neigem, gelegen aan de Halsesteenweg 372.

## Geschiedenis

Aan de oorsprong van deze kerk ligt de slotkapel van de heren van Neigem welke in de 13e eeuw de functie van parochiekerk overnam van de Onze-Lieve-Vrouwekerk te Bevingen. Hieruit ontwikkelde zich een gotisch kerkgebouw waarvan delen uit 1564, zoals het traptorentje, nog aanwezig zijn evenals de middenbeuk en het koor. Vermoedelijk werden de zijbeuken in 1651 aangebouwd.
Einde 19e eeuw werd de kerk gerestaureerd onder leiding van Edmond Van de Vyvere.

## Gebouw

Het betreft een pseudobasilicale kerk met een voorgebouwde gotische toren, traptorentje, middenbeuk en driezijdig afgesloten koor. De zijbeuken zijn 17e-eeuws. Het geheel is gebouwd in baksteen met zandstenen hoekblokken. De kerk wordt betreden via een korfboogpoort.
De kerk wordt omringd door een kerkhof.

## Interieur

Het schip wordt overkluisd door een houten spitstongewelf. De kerk bezit kunstwerken en kerkmeubilair uit de 17e en 18e eeuw, mogelijk afkomstig van de Sint-Adriaansabdij te Geraardsbergen. Er zijn diverse 17e-eeuwse schilderijen, namelijk: Onze-Lieve-Vrouw met scapulier, Prelaat verleent bijstand aan zieken en gevangenen, Sint-Margaretha. Uit de 18e eeuw zijn schilderijen van Sint-Donatus en Koning David, de harp bespelend. Er is een verguld Sint-Margarethabeeldje uit de 18e eeuw.
De preekstoel is van 1641, lambrisering, koorgestoelte en biechtstoelen zijn eveneens 17e-eeuws. Het orgel is uit het eerste kwart van de 19e eeuw.
* Parochiekerk Sint-Margaretha in de inventaris van het agentschap Onroerend Erfgoed
# Sint-Margarethakapel (Ollomont)

De Sint-Margarethakapel (Frans: Chapelle Sainte-Marguerite) is een kapel in het Belgische dorpje Ollomont. Het romaanse bouwwerk is een overblijfsel van de parochiekerk.

## Geschiedenis

In de 12de eeuw werd in Ollomont, op de hoogte enkele honderd meter ten oosten van de Ourthe, een romaans kerkje gebouwd als parochiekerk van Ollomont, een parochie die ook de gehuchtjes Filly en Nadrin omvatte.
Van 1739 tot 1745 werd het schip van het kerkje herbouwd. In 1872 maakten het kerkportaal en de westelijke gevel plaats voor een verlenging van het schip met zes meter. Het kerkje raakte echter in verval en in 1907 werd het vervallen schip afgebroken. De koorpartij werd gespaard. Omdat het vroegere gehuchtje Nadrin ondertussen was uitgegroeid tot hoofdplaats van de gelijknamige gemeente, werd de zetel van de parochie naar Nadrin verplaatst, waar een nieuwe kerk werd opgetrokken, deels met materiaal van het gesloopte schip.
In 1948 werd de kapel beschermd als monument en het geheel met de restanten van de kerk, het kerkhof en de ommuring werd als landschap beschermd. In 1961 volgde een restauratie.

## Beschrijving

Het bewaarde deel bestaat uit een klein hoofdkoor met twee smalle zijkoortjes. In het hoofdkoor wordt de ruimte vóór de apsis overdekt door een ribloos kruisgewelf, in de beide zijkoortjes door tongewelven. De vierkante partij van het middenkoor rijst op als een toren waarvan de top verloren is geraakt. Het geheel lijkt op een kleine uitgave van de koorpartij van Celles.
# Sint-Christoffelkapel (Broekhuizen, 2020)

De Sint-Christoffelkapel is een kapel in Broekhuizen in de Nederlands Noord-Limburgse gemeente Horst aan de Maas. De kapel staat aan de noordrand van het dorp in een plantsoen tussen de Hoogstraat en de Veerweg. Op ongeveer 50 meter naar het noordwesten stond aan de overzijde de oude Sint-Christoffelkapel.
De kapel is gewijd aan de heilige Christoffel van Lycië.

## Geschiedenis

Van 1960 tot 2020 stond aan de noordzijde van de Veerweg een Sint-Christoffelkapel. Deze kapel moest daar worden afgebroken vanwege het gebiedsontwikkelingproject van Ooijen-Wanssum.
In 2020 werd de nieuwe kapel gebouwd op de plaats die door de dorpsraad en het kerkbestuur was uitgekozen.

## Bouwwerk

De open bakstenen kapel is op een rechthoekig plattegrond opgetrokken en wordt gedekt door een spits zadeldak van baksteen. De kapel heeft geen vensters en heeft aan de voorzijde een soort van fronton alwaar een smeedijzeren kruis (afkomstig uit de oude kapel) aangebracht is. In de frontgevel bevindt zich de rechthoekige toegang.
Van binnen is de kapel uitgevoerd in baksteen. Tegen de achterwand is een massief bakstenen altaar gemetseld met een dik grijs altaarblad. Op de voorzijde van het altaar is een plaquette aangebracht die de in de Tweede Wereldoorlog omgekomen mannen herdacht. Boven het altaar is ter bescherming een groot sierhek geplaatst dat afkomstig is van de oude kapel. Achter het sierhek is op een sokkel het Christoffelbeeld geplaatst dat eveneens uit de oude kapel afkomstig is. Het beeld is gerestaureerd en van kleur voorzien en toont de heilige met in zijn rechterhand een staf en op zijn linker schouder het kindje Jezus die een rijksappel vasthoudt.
# Sint-Kiliaankerk

Sint-Kiliaankerk kan verwijzen naar:
* Sint-Kiliaankerk (Mühlhausen)
* Sint-Kiliankerk (Höxter)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint-Kiliaankerk en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sint-Petrus'-Bandenkerk (Loo)

De Sint-Petrus' Bandenkerk is de parochiekerk van de tot de Noord-Brabantse gemeente Bergeijk behorende plaats Loo, gelegen aan Loo 81.

## Geschiedenis

De parochie van Loo is ontstaan doordat op het grondgebied van Luyksgestel, op de hei niet ver van Loo, in 1650 een grenskerk in gebruik werd genomen die de oorspronkelijke kerk op het Hof moest vervangen. Deze laatste was door de hervormden in gebruik genomen. Deze grenskerk werd daarom de 'Heikerk' genoemd. De grenskerk bevond zich op het grondgebied van Luyksgestel en dat behoorde toen tot het Prinsbisdom Luik, waar na de contrareformatie de katholieke eredienst opnieuw de enige toegelaten was.
Omstreeks 1716 werd een schuurkerk gebouwd, vlak bij de Bergeijkse Hofkerk. Vanaf 1779 mochten geen missen meer worden opgedragen in de Heikerk, waarna in 1790 een nieuwe schuurkerk werd gebouwd, nu op het grondgebied van Loo. Deze werd de 'Tweede Heikerk' genoemd. Ze bleef in gebruik tot 1863, nadat ze in 1849 een zelfstandige parochiekerk was geworden. In 1863 werd een nieuwe kerk gebouwd naar ontwerp van Carl Weber. In 1896 werd een toren toegevoegd naar ontwerp van Caspar Franssen.

## Gebouw

Het betreft een driebeukige bakstenen hallenkerk die naar het zuiden georiënteerd is. De kerk heeft een voorgebouwde toren. Deze wordt geflankeerd door een zijkapel en een vijfkante traptoren. De toren heeft vier geledingen.

## Overig

De kerk is een bedevaartsoord voor Bernardus van Clairvaux. Deze devotie vond reeds plaats in de oorspronkelijke 'Heikerk'. In de 19e eeuw werd nog melding gemaakt van vele bedevaartgangers die op 20 augustus naar Loo trokken. Er was dan ook een markt, die echter 'de zondag ontheiligde' en in 1846 werd afgeschaft, waarna ook de bedevaartgangers in steeds mindere getale kwamen. In de huidige kerk bevindt zich nog steeds een Bernardusbeeld en een enkele gelovige komt er nog naartoe om te bidden.
* DBNL
* Monumentbeschrijving
# Sobasina platypoda

Sobasina platypoda is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Sobasina. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1998 door Berry, Joseph A. Beatty & Jerzy Prószyński.
# Sint-Luciakapel (Meersel-Dreef)

De Sint-Luciakapel is een kerkje in de tot de Antwerpse gemeente Hoogstraten behorende plaats Meersel-Dreef, gelegen aan Meersel 24.

## Geschiedenis

Begin 13e eeuw was er al sprake van een kapel in Meersel, gewijd aan Sint-Quirinus en Sint-Lucia. In opdracht van Jan IV van Cuijk, die heer was van Hoogstraten, werd omstreeks 1420 een nieuwe kapel gebouwd. Uit deze tijd dateert waarschijnlijk het schip van de kapel.
Omstreeks 1542 zou dan het transept en het koor zijn gebouwd.
In de 1e helft van de 17e eeuw was de kapel in verval, maar omstreeks 1643 was de kapel weer hersteld en werd van nieuw meubilair voorzien. Pas in het 3e kwartaal van de 17e eeuw werd het rieten dak vervangen door leien.
Na de Tweede Wereldoorlog raakte de kapel langzaamaan weer in verval en in 1972 werd hij onttrokken aan de eredienst. Daarna werden er restauratiewerkzaamheden uitgevoerd en vanaf 1981 werd het kerkje weer voor de eredienst in gebruik genomen.

## Gebouw

Het betreft een eenbeukig bakstenen gotisch kruiskerkje. Op de viering bevindt zich een open dakruiter.

## Interieur

Het interieur wordt overkluisd door een tongewelf met 18e-eeuws stucwerk in classicistische stijl.
Enkele schilderijen zijn: het altaarstuk Tenhemelopneming van Maria (18e eeuw), Jezus verschijnt aan Maria Magdalena (1643), Marteldood van de Heilige Quirinus (1650); Boodschap van de engel Gabriël aan Maria en Aanbidding der herders (beide 1643); Sint-Lucia (1765) door Cornelis van Ravels.
Uit de 1e helft van de 15e eeuw is een Onze-Lieve-Vrouwebeeld met Kind; beelden van Sint-Lucia en Sint-Quirinus (18e eeuw) en een reliekhouder met buste van Sint-Lucia uit 1767.
Het kerkmeubilair omvat portiekaltaren, namelijk een hoofdaltaar gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw en zijaltaren gewijd aan respectievelijk Sint-Quirinus en Sint-Lucia; een preekstoel en een communiebank, dit alles uit 1643.
Dan is er een bronzen klokje van 1556, vermoedelijk afkomstig van de Sint-Hubertuskapel te Strijbeek.
* Inventaris Onroerend erfgoed
# Sint-Luciagrondvink

De Sint-Luciagrondvink (Melanospiza richardsoni) is een zangvogel uit de familie Thraupidae (tangaren). De vogel werd in 1886 geldig beschreven door de Amerikaanse vogelkundige Charles B. Cory en vernoemd naar de persoon ("Mr. Richardson") die de vogel verzamelde en opstuurde naar het museum. Het is een bedreigde, endemische vogelsoort op Saint Lucia, een onafhankelijke eilandnatie in het Caribisch gebied.

## Kenmerken

De vogel is 13 tot 14 cm lang. Het mannetje is helemaal donkerbruin tot zwart, met een dikke zwarte snavel en roze poten. Het vrouwtje is van boven bruin, met een opvallende contrasterende grijze kop en is licht roodbruin gekleurd van onder. De vogel lijkt op het antillendikbekje (Loxigilla noctis), maar deze vink is groter, heeft een minder dikke snavel en donkere poten.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in het berggebied tot op 800 m boven zeeniveau op het eiland Saint Lucia. De vogel komt voor in verschillende landschapstypen met natuurlijk bos en secundair bos, terrein met struikgewas en plantages, maar heeft een duidelijke voorkeur voor dichtbegroeide ravijnen. De vogel broedt op de grond.

## Status

De Sint-Luciagrondvink heeft een beperkt verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2016 door BirdLife International geschat op 250 tot 1000 volwassen individuen en de populatie-aantallen nemen af door habitatverlies. Het leefgebied wordt aangetast, omdat ondergroei uit aangeplante bossen wordt verwijderd. Daarnaast is de vogel gevoelig voor predatie door ingevoerde mangoesten en ratten. Om deze redenen staat deze soort als bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Sint-Luciagrondvink op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ The Auk 3, p. 382 BHL.
* 1 2 (en) del Hoyo, J., et al. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. (retrieved from https://www.hbw.com/node/62162 on 3 January 2020).
# Sint-Luciakapel

Sint-Luciakapel kan verwijzen naar:
* Sint-Luciakapel (Aubel)
* Sint-Luciakapel (Meersel-Dreef)
* Sint-Luciakapel (Meterik)
* Sint-Luciakapel (Rijkevorsel)
* Sint-Luciakapel (Sassel)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint-Luciakapel en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sociaalpedagogische hulpverlening

Sociaalpedagogische hulpverlening (SPH) is een vakgebied dat in Nederland onderwezen wordt op hbo-niveau.
Degenen die een studie SPH aan een hogeschool met goed gevolg hebben afgerond ontvangen een getuigschrift en mogen de titel Bachelor of Social Work (BSW) voeren. De opleiding is gericht op een loopbaan als hulpverlener in allerlei situaties waar mensen zich niet zelfstandig kunnen redden in de maatschappij.
In Vlaanderen heet de opleiding Bachelor in de orthopedagogie, of gewoon "opvoeder".

## Doelgroepen van de hulpverlening

De opleiding kan zijn gericht op het werken met kinderen, pubers en jongvolwassenen, volwassenen of ouderen. Studenten leren allereerst vast te stellen welke problemen een cliënt heeft en of zij samen oplossingen kunnen bedenken om de situatie van de cliënt te verbeteren. Daarnaast leert men in deze opleiding om cliënten te helpen bij een zinvol dagelijks bestaan. De werkzaamheden waar deze opleiding voor opleidt worden meestal in teamverband uitgevoerd en de beroepsbeoefenaren hebben veel contacten met mensen uit andere organisaties en instellingen.

## Werkomgeving

Afgestudeerden met de titel Bachelor of Social Work zijn opgeleid voor een werkkring in:
* de jeugdzorg
* de zorg voor (verstandelijk) gehandicapten
* de psychiatrie
* de ouderenzorg
* de ambulante zorg.
Met de studie SPH kunnen studenten in de volgende beroepsrichtingen terecht:
* de psychiatrie voor delinquentenzorg
* de verslavingszorg
* spel aan huis
* het gevangeniswezen
* de zorg voor vluchtelingen en asielzoekers
* de algemene gezondheidszorg.

## Bachelor of Social Work

SPH maakt met de opleiding Maatschappelijk Werk en Dienstverlening (MWD) en de opleiding Culturele en Maatschappelijke Vorming (CMV) deel uit van de afdeling Social Work. In het eerste studiejaar hebben deze opleidingsrichtingen veel gemeenschappelijk: projecten, cursussen en trainingen. Per opleidingsrichting verschilt de focus, zodat elke richting een eigen route volgt. Het voordeel van deze benadering is dat de studenten van de verschillende richtingen elkaar leren kennen en zo worden voorbereid op het interdisciplinair samenwerken in de beroepspraktijk. Na de propedeuse kunnen studenten relatief eenvoudig naar een van de andere opleidingen overstappen.
De meeste Nederlandse hogescholen bieden de opleidingen aan.
# Sint-Laurentiuskerk (Hamont)

De Sint-Laurentiuskerk is de neogotische parochiekerk van Hamont in Limburg, België, die zich bevindt aan Kerkstraat 1.

## Geschiedenis

De kerk heeft ten minste twee voorgangers gekend. Er is sprake van een Romaanse kerk, die in 1437 werd afgebroken. De toren, uitgevoerd in mergelsteen, bleef staan tot 1851 maar werd toen ook gesloopt. Zij diende in gevaarlijke tijden tot schuilplaats voor de bevolking.
Over de bouw van de gotische kerk is weinig bekend, maar in 1445 werd de altaarsteen van de Heilige Laurentius gewijd. In 1654 liep de kerk schade op, welke hersteld werd. De oudste afbeelding dateert van 1730. De Romaanse toren raakte in verval en werd in 1851 gesloopt, waarna heropbouw van de toren en vergroting van de gotische kerk volgde.
Uiteindelijk werden er plannen ten uitvoer gebracht om een nieuwe kerk op de plaats van de oude te bouwen. Op 18 juni 1903 werd de eerste steen gelegd en vele teutenfamilies, waaronder de familie Simons, deden schenkingen om het kerkmeubilair aan te schaffen. De kerk was een -gewijzigd- ontwerp van Joseph Cuypers en Jan Stuyt. In 1918 liep de kerk schade op ten gevolge van de treinontploffing. In de daaropvolgende jaren werden de vensters weer hersteld.

## Gebouw

De Sint-Laurentiuskerk is een neogotische kruisbasiliek met een breed middenschip en opvallend smalle zijbeuken. De vierkante toren heeft een opvallend hoge spits tussen vier hoektorentjes. Bij de top is een galerij en de spits wordt gesierd door een kroon.
De kerk wordt wel als kathedraal van het noorden aangeduid en was vroeger een bedevaartsoord voor de Heilige Laurentius.

## Meubilair

Het interieur werd door het atelier-Cuypers van neogotisch meubilair voorzien. Er zijn echter tal van beelden van veel oudere datum waaronder een Sedes sapientiae uit de 14e eeuw, en een zestal vroeg-16e-eeuwse beelden, zoals een piëta (omstreeks 1510), en een Laurentiusbeeld (ongeveer 1500). Twee schilderijen uit einde 18e eeuw, door Frater Bernadini, stellen de liefdadigheid van de Heilige Elisabeth respectievelijk van de Heilige Martinus voor.
Aan de noord- en oostzijde van de kerk zijn een aantal oude grafkruisen geplaatst, waarvan het oudste uit 1612 stamt.
# Sint-Laurentiuskerk (Heuseux)

De Sint-Laurentiuskerk (Église Saint-Laurent) is de parochiekerk van het in de Belgische gemeente Soumagne gelegen dorp Heuseux, gelegen aan de Rue des Artisans.

## Geschiedenis

De parochie van Cerexhe-Heuseux zetelde te Cerexhe, maar reeds in 1427 was er sprake van een aan Sint-Laurentius gewijde kapel, welke waarschijnlijk van een veel oudere datum, van vóór 1295, kan zijn geweest. De bevolking van de omgeving kende een grote devotie voor deze heilige, die aangeroepen werd tegen huidziekten. In de nabijheid bevond zich een Sint-Laurentiusbron, aan het water waarvan wonderbaarlijke krachten werden toegeschreven. In 1708 werd melding gemaakt van een dergelijke bron.
Ondanks de komst van bedevaartgangers had de kapel vaak weinig inkomsten. Toch waren er burgers die schenkingen aan de kapel verrichten. Aldus werd de kapel gerestaureerd in 1743.
In 1866 werd de kapel vervangen door een bouwwerk dat meer op een kerk leek. De toren van deze kerk werd in 1940 opgeblazen door het Belgische leger. De gelovigen moesten langere tijd hun toevlucht nemen tot een houten noodkerk tegenover de ruïnes van hun vroegere kerk. In 1972-1973 werd een nieuwe kerk gebouwd in modernistische stijl, naar ontwerp van Pierre Demarche. Het is een zaalkerk in beton, met een schuin aflopend dak en een slanke, losstaande open klokkentoren, eveneens in beton uitgevoerd.
* Pastorale eenheid
# Sjtsjastlivy vmeste

Sjtsjastlivy vmeste (Russisch: Счастливы вместе, Nederlands: Gelukkig samen) is een Russische bewerking van de Amerikaanse televisieserie Married... with Children. In 2012 is de productie van het zevende seizoen van start gegaan.

## Verhaal

Het verhaal volgt een typische Russische familie in Jekaterinenburg. Gennadi Boekin verkoopt damesschoenen en is getrouwd met Jevdokia Bannych. Samen hebben ze twee kinderen, de knappe en populaire dochter Svetlana en de slimme maar impopulaire zoon Roman. Hun buurvrouw Jelena is een zeer egocentrische, en in de ogen van Gennadi zeer onaantrekkelijke, vrouw die enkel denkt aan haar carrière.

## Cast

| Acteur | Personage | Opmerkingen |
| Loginov, Viktor Viktor Loginov | Gennadi "Gena" Boekin | Originele versie: Al Bundy |
| Botsjkarjova, Natalja Natalja Botsjkarjova | Jevdokia "Dasja" Jevkakievna Boekina-Bannych | Originele versie: Peggy Bundy |
| Sagalova, Darja Darja Sagalova | Svetlana "Sveta" Boekina | Originele versie: Kelly Bundy |
| Jakin, Aleksandr Aleksandr Jakin | Roman Boekin | Originele versie: Bud Bundy |
| Drones, Georgi Georgi Drones (stem) | Baron Boekin | Originele versie: Buck |
| Zacharova, Joelia Joelia Zacharova | Jelena "Lena" Stepanova | Originele versie: Marcy Rhoades/D'Arcy |
| Sekirin, Aleksej Aleksej Sekirin | Jevgeni Varfolomejevitsj Stepanov | Originele versie: Steve Rhoades |
| Savinkov, Pavel Pavel Savinkov | Anatoli "Tolik" Poleno | Originele versie: Jefferson D'Arcy |
# Sjtsji

Sjtsji uitspraak (Russisch: щи, IPA: [ɕːi]) is een soort soep van wittekool en wintergroenten, populair in Oost-Europa en Rusland.
Het hoofdingrediënt is witte kool of zuurkool, en soms ook vlees. Het heeft een beetje een zure smaak.
Het was, naar men zegt, een favoriet van Lenin, Mao Zedong en tsaar Nicolaas II en een basisgerecht uit de Russische keuken. Zoals een Russisch spreekwoord zegt: "Щи да каша – пища наша": "Sjtsji en kasja, dat is ons voedsel".