OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Otto Grotewohl

Otto Grotewohl (Braunschweig, Duitse Keizerrijk, 11 maart 1894 – Oost-Berlijn, Duitse Democratische Republiek, 21 september 1964) was een Oost-Duits politicus.
Van 1912 tot 1918 was hij lid van de SPD (Socialistische Partij van Duitsland). Grotewohl vocht gedurende de Eerste Wereldoorlog (1914-1918) in het Duitse leger. In 1918 trad hij toe tot de radicalere USPD (Onafhankelijke Socialistische Partij van Duitsland). In 1922 keerde hij weer tot de SPD terug.
Van 1920 tot 1925 was hij lid van de Brunswijkse Landdag (regionaal parlement) en van 1925 tot 1933 was hij lid van de Rijksdag. Van het eind van de jaren twintig tot halverwege jaren dertig studeerde hij diverse vakken aan verschillende hogescholen en universiteiten.
Na de machtsovername van Hitler (1933) trad hij toe tot het verzet. Na de aanslag op Hitler in juli 1944 dook Grotewohl onder.
Na de Tweede Wereldoorlog speelde hij als SPD-afgevaardigde een sleutelrol tijdens de fusiebesprekingen met de KPD (Kommunistische Partei Deutschlands) in de Sovjet-bezettingszone. Na het tot stand komen van de fusie kreeg de nieuwe partij de naam Sozialistische Einheitspartei Deutschlands (SED), de leidende partij in de DDR.
Van 1946 tot 1954 was hij met Wilhelm Pieck co-voorzitter van de SED. Vanaf 1949 was hij lid van het politbureau en het centraal comité van de SED. Van 1949 tot 1960 was hij minister-president van de DDR. Van september tot oktober 1960 was hij vicevoorzitter van de staatsraad, daarna trok hij zich wegens ziekte (leukemie) terug.
Otto Grotewohl · Willi Stoph · Horst Sindermann · Willi Stoph · Hans Modrow · Lothar de Maizière
Wilhelm Pieck (co-voorzitter) · Otto Grotewohl (co-voorzitter) · Walter Ulbricht · Erich Honecker · Egon Krenz
* Bibsys: 90246910
* Biblioteca Nacional de Chile: 000469207
* Bibliothèque nationale de France: cb144239001 (data)
* CiNii: DA02620243
* Gemeinsame Normdatei: 118542680
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1003 8596
* Library of Congress Control Number: n85037415
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000211096
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00522215
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jn20000602616
* Nationale bibliotheek van Australië: 45470629
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007271467005171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001890780
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068305923
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A012713319
* LIBRIS: 326551
* SNAC: w6np5hvx
* Système universitaire de documentation: 085795429
* Trove: 1471569
* Virtual International Authority File: 109847500
* WorldCat (via VIAF): 109847500
# Overige Diensten Aanbieder

Een Overige Diensten Aanbieder (ODA of ODA-dienstverlener) is in Nederland een bedrijf dat gecertificeerd is om meterstanden uit te lezen via de netbeheerder voor zogenaamde kleinverbruikmeters.
Het uitlezen van die meters kan alleen in opdracht en na toestemming (mandaat) van de gebruiker van die meter, met als doel om bijvoorbeeld de eindgebruiker inzicht te geven in diens letterlijke verbruik of meterstanden, of analyses op basis daarvan.

## Certificering

Certificering van een kandidaat-bedrijf vindt plaats door Energie Data Services Nederland (ESDN) in zijn rol als clearinghouse voor de energiemarkt en is aan technische en juridische eisen gebonden. Het gaat hierbij om ingevoerde en aantoonbare systematiek met betrekking tot onder andere accountantsverklaringen, privacywetgeving, beveiling, P4-connectiviteit en testscenario's. Na certificering vinden periodiek audits plaats ter verifiëring van de certificatie-eisen.

## Gedragscode

De Autoriteit Persoonsgegevens heeft in 2016 de gedragscode voor Overige Diensten Aanbieders (ODA's) goedgekeurd. ODA's die de gedragscode ondertekenen, onderschrijven hiermee privacyrichtlijnen voor het ophalen van meetgegevens uit slimme meters. De gedragscode is door de Vereniging Meetbedrijven Nederland (VMNED) en de Vereniging Dienstenaanbieders Energiedata Kleinverbruik (VEDEK) opgesteld. De gedragscode stelt regels aan het verwerken van meetgegevens van kleinverbruikers uit slimme meters en schrijft o.a. voor dat de gecertificeerde aanbieders ondubbelzinnige toestemming aan de betrokkenen vragen voordat hun gegevens worden opgehaald en verwerkt. Particulieren hebben tevens de mogelijkheid om hun toestemming weer in te trekken. Verder mogen de persoonsgegevens alleen door medewerkers van de ODA's worden verwerkt die gezien hun taak daartoe toegang dienen te krijgen.

## Toegangspoorten P4 en P1 op de slimme meters

Overige Diensten Aanbieders krijgen toegang tot de meetgegevens via de netbeheerders, die de slimme meters via de P4-poort op afstand uitlezen. Voor particulieren bestaat de mogelijkheid om hun eigen gegevens uit te lezen via de P1-poort van de slimme meter, middels eigen hardware.
* ↑ Voortkomend uit artikel 26ab lid 4 van de Elektriciteitswet 1998
* ↑ ESDN: Marktfacilitering
# Ovabunda impulsatilla

Ovabunda impulsatilla is een zachte koraalsoort uit de familie Xeniidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Ovabunda. Ovabunda impulsatilla werd in 1971 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Verseveldt & Cohen.
# Overtuin

Een overtuin is een tuin die door een openbare weg of door een water van de woning wordt gescheiden.

## Bewaard gebleven overtuinen

Een karakteristieke plaats met overtuinen is het Friese stadje IJlst. De overtuinen werden er gebruikt als bleek. De bleken zijn lang geleden overgenomen door de gemeente en de bewoners (als ze een woning bezitten waar origineel een bleek bijhoort) mogen ze gebruiken op voorwaarde dat men de bleek in originele staat laat. In Stavoren zijn de oorspronkelijke overtuinen thans een lange grasstrook die tussen de weg en het water loopt.
Ook uit de Zaanstreek is de overtuin bekend, hoewel er slechts weinig resteren. Hier werden de overtuinen juist niet als bleekveld gebruikt: de bleek bevond zich bij de huizen. Aangezien zich hier geen hoog opgaand geboomte mocht bevinden, dat het blekende linnengoed immers uit de zon zou houden, richtten welgestelde Zaankanters in de 18de en 19de eeuw aan de overzijde van de wegsloot lommerrijke overtuinen in, die vooral een sierfunctie hadden. Soortgelijke overtuinen komen voor langs de Utrechtse Vecht.
Weer anders is de situatie in Kolhorn: de overtuinen aan de Nieuwe Streek in dit oude Zuiderzeedorp waren oorspronkelijk opslagplaatsen van turf, teer of gerookte vis en werden pas later als tuinen ingericht. Ze worden door een voetpad van de woningen gescheiden.

## Straatnamen, tuinen en parken

Er zijn verschillende straten met de naam 'Overtuin' of 'De Overtuin', bijvoorbeeld:
* Overtuin, Terborg (Gelderland)
* De Overtuin, Velp (Gelderland)
* De Overtuinen, Zuidhorn (Groningen)
Ook zijn er (voormalige) tuinen en parken met de naam '(De) Overtuin', waaronder:
* De Overtuin, een park bij Heerenveen (Friesland)
* Overtuin van Lyndensteyn, een historisch park in Beetsterzwaag (Friesland)
* De overtuin van het Lycklamahuis in Beetsterzwaag (Friesland)
* De overtuin van landgoed Groot Vijversburg in Tietjerksteradeel (Friesland)
* De overtuin van Vliethoven, gescheiden door het Damsterdiep, in Tuikwerd (Groningen)
* De overtuin van Klein Soestdijk in Veenhuizen (Drenthe)
* Huize Ebbenerve werd gebouwd in de voormalige overtuin van het Ontvangershuis in Assen (Drenthe)
* De overtuin van havezate Oldengaerde in Dwingeloo (Drenthe)
* De Overtuin (Welgelegen), een tuin bij buitenplaats Welgelegen in Warnsveld (Gelderland)
* Gulden Bodem bij Huis Zypendaal, een park in Arnhem (Gelderland)
* De overtuin van buitenplaats Over-Holland aan de Vecht in Nieuwersluis (Utrecht)
* De overtuin van buitenplaats Bijdorp in Loenen aan de Vecht (Utrecht)
* De overtuin met theekoepel van buitenplaats Beek en Hof in Loenen aan de Vecht (Utrecht)
* De overtuin van buitenplaats Vegtlust in Loenen aan de Vecht (Utrecht)
* De overtuin bij Kasteel Groeneveld in Baarn (Utrecht)
* Wintertuin Cantonspark, een overtuin bij huize Canton in Baarn (Utrecht)
* De Overtuin, een park en landschapstuin behorend bij herenhuis Bisdom van Vliet in Haastrecht (Zuid-Holland)
# ZKC'31

Korfbalclub ZKC'31 (Zaandamse Korfbalclub 31, in de volksmond meestal ZKC) is een Nederlandse korfbalvereniging uit Zaandam.
De club werd opgericht op 17 juli 1931 en speelt zijn thuiswedstrijden in de veldcompetitie op Sportpark Jagersveld, in de zaalcompetitie wordt er gespeeld in Sporthal De Tref.

## Teams 2021-2022

Gedurende seizoen 2021-2022 komt ZKC'31 met de volgende teams uit in verschillende competities van de korfbalbond KNKV.
| Leeftijdscategorie | Teams |
| Senioren | 1$^e$, 2$^e$, 3$^e$, 4$^e$, 5$^e$ |
| Junioren | A1, A2 |
| Aspiranten | B1 |
| Pupillen | C1, D1, E1, F1, F2 |
| Overig | Kangoeroes |

## Externe link

* Officiële website
# Hans van der Laan

Hans van der Laan kan verwijzen naar:
* Hans van der Laan (architect) (1904–1991), monnik en architect;
* Hans van der Laan (burgemeester), burgemeester van achtereenvolgens Dwingeloo, Eemsmond en Noordenveld;
* Hans van der Laan, Utrechts volkszanger.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Hans van der Laan en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Feye van Scheltema

Feye van Scheltema (ca. 1630 – Augsbuurt, 11 november 1666) was een Nederlands bestuurder.

## Biografie

Van Scheltema was een zoon van Frans van Scheltema (†1653), militair, en Rixt van Roorda (†1651). Van Scheltema trad in krijgsdienst waar hij de rang van kornet had. In 1653 volgde hij Ritscke van Eysinga op als op als grietman van Kollumerland en Nieuwkruisland. Van Scheltema was een verwant van Van Eysinga. Zo was de oudtante van Van Scheltema de schoonmoeder van Van Eysinga en was Van Eysinga's zoon Jelte getrouwd met een nicht van de vrouw van Van Scheltema. Van Scheltema wordt in de hoedanigheid van grietman vermeld op de klok van de kerk van Augsbuurt uit 1658: "Jr. Feio van Scheltema Grietman over Collum, Collumerlant en het Nieuwe Cruislant mede raedt ter Admiraliteit tot Harlingen".
Van Scheltema erfde de Minnoltsma State te Bornwird van zijn ouders maar deze verhuurde hij aan zijn familielid Syds van Roorda, aangezien hij zelf bleef wonen op de Clantstate te Augsbuurt. Feye overleed in 1666 aan de pest en werd begraven in de Mariakerk te Bornwird. Zijn weduwe, Luts van Aylva, hertrouwde met Epe van Aylva, tevens zijn opvolger als grietman. De erfenis van Van Scheltema zou nog leiden tot een geschil tussen de families Van Scheltema en Van Aylva. In 1706 werd er geprocedeerd door de nazaten van Feye tegen Epo en Luts van Aylva. Pas in 1739 zou erfgenaam Feyo Edzard van Harinxma de laatste resterende aandelen in de Clantstate verkopen aan Justus Zeino Abel de Coninck die getrouwd was met een kleindochter van Epe van Aylva.
* Kaart van de grietenij Kollumerland en Nieuwkruisland uit 1664 met rechtsonder in de cartouche "d' Ed. Heer Jr. Feyo van Scheltema" vermeld als grietman.
* Wapens van de voorouders van Feye van Scheltema in het wapenboek van Gerrit Hesman uit 1708.

## Huwelijk en kinderen

Van Scheltema trouwde in 1650 met Luts van Aylva (1638-1718), dochter van Douwe Meckema van Aylva, grietman van Westdongeradeel en Leeuwarderadeel, en Luts van Meckema. Na Feyes overlijden hertrouwde Luts van Aylva met Epe van Aylva, zijn opvolger als grietman. Daarnaast was Luts van Aylva verwant aan de familie Van Meckema waarvan eerder twee leden grietman van Kollumerland zijn geweest. Het echtpaar kreeg drie kinderen:
* Rixt van Scheltema (1652-1689), trouwde met Douwe Feye van Roorda, kapitein en schout-bij-nacht.
* Lucia Helena van Scheltema (1656-1686), trouwde met Idzart van Harinxma, broer van Ernst Mockema van Harinxma thoe Slooten.
* Tjemck van Scheltema (†1693), trouwde met Ernst Mockema van Harinxma thoe Slooten, grietman van Baarderadeel.
* Portret van Lucia Helena van Scheltema, toegeschreven aan Julius de Geest.
# Hélder Miguel Vrea da Costa

Hélder Miguel Vrea da Costa, kortweg Hélder Costa genoemd, (Brandoa, 24 september 1981) is een Portugees voormalig voetballer die doorgaans als middenvelder speelde.
Costa begon bij SL Benfica waar hij niet verder kwam dan het tweede elftal. Hij speelde in Duitsland in de Regionalliga en in Zwitserland bij FC Wil waarmee hij de beker won maar ook degradeerde. In het seizoen 2004/05 speelde Costa in Nederland voor SBV Excelsior. Hij keerde terug naar Portugal waar hij, op een korte periode op Cyprus na, zijn verdere loopbaan op het tweede en derde niveau speelde. In 2010 ging hij verder in het amateurvoetbal.
# Universiteit van Toronto

De Universiteit van Toronto (University of Toronto) is een openbare universiteit in Toronto, Canada. De universiteit is opgericht op 15 maart 1827 naar het Britse model, en bevindt zich ten noorden van het Financiële District op grond rondom het Queen's Park. De universiteit omvat ze elf colleges: zelfstandige faculteitsinstellingen die sterk verschillen in karakter en geschiedenis. De universiteit heeft drie campussen, waarvan St. George de oudste en de grootste is, gelegen in het centrum van Toronto. De andere twee satellietcampussen bevinden zich in Scarborough en Mississauga.
De universiteit werd opgericht door Royal Charter onder de naam King's College. Het was het eerste instituut voor hoger onderwijs in de kolonie Boven Canada. De universiteit stond aanvankelijk onder controle van de Anglicaanse Kerk. In 1850 verkreeg de universiteit haar huidige naam.
Academisch gezien is de Universiteit van Toronto noemenswaardig voor haar invloedrijke bewegingen en curricula in medische wetenschap, technische innovatie, literaire kritiek en communicatietheorie. In de onderzoekscentra van de universiteit zijn onder andere insuline en stamcellen ontdekt. Tevens was de universiteit de plek waar de eerste elektronenmicroscoop in gebruik werd genomen, multi-touch technologie werd ontwikkeld en waar Cygnus X-1 werd geïdentificeerd als een zwart gat. De universiteit verkrijgt de meeste jaarlijkse onderzoekssubsidie van alle Canadese universiteiten.

## Faculteiten en scholen

| Faculteit voor toegepaste wetenschappen en techniek Faculteit voor kunst en wetenschap Faculteit voor muziek Faculteit voor geneeskunde Faculteit voor farmacie Faculteit voor fysieke educatie en gezondheid | Faculteit voor architectuur, landschap en ontwerp Universiteit voor tandheelkunde Faculteit voor bosbouw Faculteit voor informatie Faculteit voor rechten Faculteit voor medicijnen | Ontario instituut voor educatie. School voor volksgezondheid School voor beleid en governance Rotman school voor management Faculteit voor sociaal werk Toronto school voor theologie |

## Bekende afgestudeerden

* Margaret Atwood
* Roberta Bondar
* Naomi Klein
* Vera Peters
* Frederick Banting
* Lester B. Pearson
* Donald Sutherland (vroegtijdig geschorst)
* Paul Shaffer
# Universiteit van Toamasina

De Universiteit van Toamasina is een universiteit gevestigd in Toamasina, de grootste havenstad in Madagaskar, aan de oostkust van het eiland.

## Geschiedenis

De universiteit is opgericht in 2 september 1977. De universiteit was vroeger een deel van de Universiteit van Madagaskar, samen met de openbare universiteiten in Antananarivo, Antsiranana, Mahajanga, Toliara en Fianarantsoa. In 1988 verviel het systeem en werden alle locaties onafhankelijk, zo kreeg deze universiteit haar autonome status in 1989.
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 9486 7393
* Library of Congress Control Number: n2001085698
* Virtual International Authority File: 139745279
* WorldCat (via VIAF): 139745279
# Universiteit van Tunis

De Universiteit van Tunis (Frans: Université de Tunis; Arabisch: جامعة تونس) is een universiteit in de Tunesische hoofdstad Tunis.
De universiteit is in 1960 ontstaan als samenvoeging van meerdere instituten voor hoger onderwijs.

## Faculteiten en instituten

De universiteit bestaat uit de volgende onderdelen:
* École Normale Supérieure
* Hoger Instituut voor Economie en Bedrijfswetenschappen
* Nationale Hogere Ingenieursschool
* Hoger Instituut voor Onderwijs en Permanente Vorming
* Hoger Instituut voor Toegepaste Studies in Geesteswetenschappen
* Hoger Instituut voor Schone Kunsten
* Voorbereidend Instituut voor Letteren en Menswetenschappen
* Hoger Instituut voor Uitvoerende Kunsten
* Hoger Instituut voor Jeugdactiviteiten en Cultuur
* Hoger Instituut voor Bedrijfskunde
* Voorbereidend Instituut voor Ingenieursstudies
* Hoger Instituut voor Muziek
* Hoger Instituut voor Erfgoedberoepen
* Tunis Business School
* Faculteit Mens- en Sociale Wetenschappen
* Nationaal Erfgoedinstituut.

## Externe link

* (fr) Website van de universiteit
# Union Mill (Cranbrook)

De Union Mill ('Uniemolen') is een korenmolen in Cranbrook in het Engelse graafschap Kent. Het is een houten achtkante stellingmolen en de grootste molen van dit type in het Verenigd Koninkrijk. De Union Mill is een Grade I listed building, het Britse equivalent van een rijksmonument.

## Geschiedenis

De Union Mill werd in 1814 gebouwd door de molenmaker James Russell uit Cranbrook. De eerste eigenaresse was Mary Dobell. Haar zoon werkte in de molen tot hij in 1819 failliet werd verklaard. Een groep crediteuren (union) nam de molen over, die daarna bekend werd als de Union Mill. In 1832 werd de molen gekocht door John Russell. Zijn familie bleef vijf generaties in de Union Mill werkzaam. In 1840 verving molenmaker Samuel Medhurst uit Lewes, East Sussex de houten bovenas door een exemplaar van gietijzer. Het Oudhollands gevlucht werd vervangen door zelfzwichting-zeilen. Enkele jaren later maakte molenmaker George Warren uit Hawkhurst de molen zelfkruiend. In 1863 werd een 10 pk-stoommachine en een extra koppel molenstenen geïnstalleerd. De wijde stelling werd in 1880 door een smallere vervangen, opnieuw door George Warren. Voor de stoommachine kwam in 1912 een gasmotor in de plaats. In 1920 werd een tweedehands gevlucht van de windmolen Sarre aangebracht. Ook werd in dat jaar een paar roeden van de Benenden-windmolen gekocht, maar deze bleken ongeschikt te zijn. In de vroege jaren dertig werd de molen buiten gebruik gesteld, maar in 1933 kwam hij weer in bedrijf. De gasmotor werd in 1954 door een elektromotor vervangen. In 1957-60 werd de Union Mill gerestaureerd door de Nederlandse molenmaker Christiaan Bremer uit Adorp, Groningen. In 1959 kwam de molen in het bezit van de Kent County Council.

## Beschrijving

De Union Mill is een zeven verdieping tellende houten achtkante stellingmolen. Hij is 21,95 meter hoog tot de kap. De stenen onderbouw heeft vier verdiepingen en het houten achtkant telt er drie. De stelling bevindt zich op de derde verdieping. De molen, die bekleed is met hout, heeft zelfkruiing en zelfzwichting. Er waren drie koppels molenstenen, waarvan twee koppels resteren. De vlucht is 20,73 meter

## Molenaars

De molenaars van Union Mill waren:
* Henry Dobell 1814-19
* John Russell 1832-75
* Ebenezer Russell 1875 -
* Hugh Russell -
* Caleb Russell 1902-18
* John Russell 1918-57
* Henry Hicks 1960 -
# Twyfelfontein

Twyfelfontein is de naam van een waterbron en van het dal waarin deze bron ligt, in de bergen van Damaraland in Namibië. In de taal Nama/Damara heet het gebied Uri-Ais, "springende bron". Toen zich in 1947 blanke boeren in de streek vestigden, bleek de bron minder betrouwbaar dan gedacht, hetgeen de huidige naam inspireerde. In 1964 werd de onderneming verlaten, maar de naam is gebleven.

## Rotstekeningen

De vallei werd beroemd toen er vele honderden prehistorische rotstekeningen werden ontdekt. Het is niet bekend wanneer de ontdekking gedaan werd, onder anderen volkenkundige Reinhard Maack (1892-1969) en geoloog Volkmann worden genoemd als de eerste onderzoeker die ze wereldkundig maakte. Het bleken meer dan 2500 verschillende prenten te zijn. Nadat er al vele exemplaren waren ontvreemd, werd Twyfelfontein in 1952 uitgeroepen tot nationaal monument, en in 2007 tot werelderfgoed volgens de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Ook op de hoogste berg van het land, de Brandberg, zijn rotstekeningen te vinden.
De tekeningen zijn niet alleen vanwege hun ouderdom bijzonder, maar ook omdat ze in de steen gekerfd zijn terwijl primitieve kunst meestal is geschilderd met natuurlijke pigmenten en houtskool. De tekeningen zijn uitbeeldingen van jachtscènes, met jagers die zijn uitgerust met pijl-en-boog. Tussen abstracte en geometrische voorstellingen zijn veel dieren getekend, waarbij opvalt dat in de plaats van poten juist pootafdrukken zijn weergegeven.
De datering van de tekeningen is niet eenvoudig, omdat de ouderdom alleen langs indirecte weg kan worden geschat. Met de toenemende leeftijd van de gegraveerde steen benadert de kleur weer die van het oorspronkelijke oppervlak. De snelheid van dit proces hangt af van het weer en andere factoren, die niemand precies kent voor Namibië. Tegenwoordig wordt aangenomen dat de gravures in zes verschillende periodes zijn vervaardigd, beginnend in 300 v.Chr. en eindigend kort na 1800. De gravures zijn zonder metalen werktuigen tot stand gekomen, vermoed wordt dat het gereedschap van de makers bestond uit kwarts, aangezien er veel kwartssplinters nabij de rotsen gevonden zijn.
* ↑ Icomos.org: Southern African Rock-Art Sites (Janette Deacon, 2002)
* Virtual International Authority File: 234178710
* WorldCat (via VIAF): 234178710
# Uno-X Mobility/2024

Uno-X Mobility/2024 kan verwijzen naar:
* Uno-X Mobility (vrouwenwielerploeg)/2024
* Uno-X Mobility (mannenwielerploeg)/2024
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Uno-X Mobility/2024 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Uroctea septemnotata

Uroctea septemnotata is een spinnensoort uit de familie van de spiraalspinnen (Oecobiidae).
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1920 gepubliceerd door Richard William Ethelbert Tucker.
# Uroctena westralis

Uroctena westralis is een vlokreeftensoort uit de familie van de Paramelitidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Charles Chilton.
# Urocteana

Urocteana is een geslacht van spinnen uit de familie spiraalspinnen.

## Soorten

* Urocteana poecilis Roewer, 1961
# Utetes neogregori

Utetes neogregori is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Fischer in 1988.
# Urszulin (gemeente)

De gemeente Urszulin is een landgemeente in het Poolse woiwodschap Lublin, in powiat Włodawski.
De zetel van de gemeente is in Urszulin.
Op 30 juni 2004 telde de gemeente 4062 inwoners.

## Oppervlakte gegevens

In 2002 bedroeg de totale oppervlakte van gemeente Urszulin 171,62 km², waarvan:
* agrarisch gebied: 56%
* bossen: 23%
De gemeente beslaat 13,66% van de totale oppervlakte van de powiat.

## Demografie

Stand op 30 juni 2004:
| Omschrijving | Totaal | Totaal | Vrouwen | Vrouwen | Mannen | Mannen |
| eenheid | aantal | % | aantal | % | aantal | % |
| inwoners | 4062 | 100 | 2017 | 49,7 | 2045 | 50,3 |
| bevolkingsdichtheid (inw./km²) | 23,7 | 23,7 | 11,8 | 11,8 | 11,9 | 11,9 |
In 2002 bedroeg het gemiddelde inkomen per inwoner 1388,35 zł.

## Plaatsen

Andrzejów, Babsk, Białki, Bieleckie, Borysik, Dębowiec, Dyszczytno, Grabniak, Grobelki, Jamniki, Józefin, Kalinówka, Kochanowskie, Koło Młyna, Kozubata, Łomnica, Łowiszów, Łysocha, Michałów, Nowe Załucze, Olszowo, Pod Bubnowem, Pod Lasem, Podołże, Przymiarki, Sęków, Stare Załucze, Stary Andrzejów, Sumin, Urszulin, Wereszczyn, Wielkopole, Wiązowiec, Wincencin, Wola Wereszczyńska, Wólka Wytycka, Wujek, Wytyczno, Za Jeziorem, Zabrodzie, Zarudka, Zastawie, Zawadówka.

## Aangrenzende gemeenten

Cyców, Hańsk, Ludwin, Sosnowica, Stary Brus, Wierzbica
# Urtea graeca

Urtea graeca is een keversoort uit de familie Lymexylidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Paulus.