OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jack Chandu

Jack F. Chandu, (Batavia, 8 juni 1925 – Den Haag, 11 mei 1994) was een Nederlands astroloog, grafoloog, hypnotiseur en handleeskundige. Zijn werkelijke naam was J.F. Lienhard.
Hij werd geboren in Nederlands Indië, waar zijn vader bouwkundige was. Chandu zou tijdens de bezetting in een Jappenkamp terecht zijn gekomen. Hij wist daaruit volgens eigen zeggen te ontsnappen, maar werd in 1945 door de Japanse Kempeitai opgepakt en in de gevangenis van Glodok opgesloten. Daar zou hij honderden medegevangenen de hand hebben gelezen.
In 1946 kwam hij naar Nederland. Om in zijn onderhoud te voorzien werkte hij als variété-artiest. In 1963 bracht hij zijn zakelijke belangen onder in de Stichting Totaliteitsdiagnostiek die diverse medewerkers zou tellen en hem een salaris betaalde. Daarnaast richtte hij het Astrologisch Consultatie- en Opleidingscentrum Nederland (ACON) op. In 1971 stopte hij met zijn varieté-werk.
Chandu beoefende een breed scala aan occulte en daaraan verwante technieken. Hierover schreef hij een reeks boeken. De meeste van zijn publicaties waren gericht op de geïnteresseerde leek, maar hij schreef ook een reeks werken - in eigen beheer in kleine oplage uitgegeven - die bedoeld waren voor ervaren beoefenaars van vooral de astrologie. Veel van zijn boeken werden vertaald.
Daarnaast schreef hij astrologische rubrieken voor de Avrobode, Story, en de Wereldkroniek, zonder dat werk erg serieus te nemen. Hij voorspelde voor de Avro-radio de toekomst en werkte mee aan televisieprogramma's van de TROS. Ook nam hij een serie langspeelplaten op, waarop hij over de sterrenbeelden vertelde.
Chandu overleed op 68-jarige leeftijd.
# Isolaimium multipapillatum

Isolaimium multipapillatum is een rondwormensoort uit de familie van de Isolaimiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Timm.
# Jalapyphantes obscurus

Jalapyphantes obscurus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Jalapyphantes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Alfred Frank Millidge.
# Isopsera brevissima

Isopsera brevissima is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Shiraki.
# Isopsera denticulata

Isopsera denticulata is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Ebner.
# Jan I van Châtillon

Jan I van Châtillon (Jugon, 5 februari 1345 - Lamballe, 16 januari 1404) was van 1384 tot aan zijn dood graaf van Penthièvre en burggraaf van Limoges. Hij behoorde tot het huis Châtillon.

## Levensloop

Jan I was de oudste zoon van Karel van Blois, hertog van Bretagne, en gravin Johanna van Penthièvre. Nadat Karel en Johanna in 1341 Bretagne hadden geërfd van haar oom Jan III van Bretagne, werd dit betwist door diens halfbroer Jan van Montfort. Bijgevolg brak de Bretonse Successieoorlog uit, waarbij Karel en Johanna het met Franse steun opnamen tegen Jan van Montfort en diens zoon Jan IV, die gesteund werd door Engeland.
Nadat zijn vader de Slag bij La Roche-Derrien had verloren, werden Jan en zijn jongere broer Gwijde als gijzelaars naar Engeland gestuurd. Vanaf 1356 zat hij gevangen in het kasteel van Gloucester. Jan werd pas in 1387 vrijgelaten nadat de Bretonse edelman Olivier V de Clisson 60.000 franken losgeld had betaald. Nadat zijn vader Karel in september 1364 sneuvelde in de Slag bij Auray en Jan IV van Montfort hierdoor de Bretonse Successieoorlog won, onderhandelde Jan samen met zijn moeder Johanna het Tweede Verdrag van Guérande, dat in april 1381 gesloten werd. Daarbij gaf Jan zijn aanspraken op Bretagne op in ruil voor een grote schadevergoeding.
In 1384 werd hij na de dood van zijn moeder graaf van Penthièvre en burggraaf van Limoges. Zolang hij in Britse gevangenschap zat, stelde Jan Olivier V de Clisson aan als beheerder van zijn domeinen. Toen in 1397 zijn neef Gwijde II van Blois stierf, erfde hij eveneens landerijen in Avesnes, Landrecies en Nouvion-en-Thiérache, evenals enkele landerijen in het graafschap Vlaanderen. Ook erfde hij in 1400 de landerijen van zijn broer Hendrik, die zonder nakomelingen was overleden. Bovendien was hij grootmeester van Frankrijk.
In januari 1404 stierf Jan I van Châtillon op 58-jarige leeftijd.

## Huwelijk en nakomelingen

Op 20 januari 1387 huwde hij met Marguerite van Clisson (1372-1441), dochter van Olivier V de Clisson. Ze kregen vijf kinderen:
* Olivier (1387-1433), graaf van Penthièvre
* Jan (1395-1453), graaf van Penthièvre
* Karel (overleden in 1434), baron van Avaugour
* Willem (overleden in 1455), graaf van Périgord
* Johanna (overleden in 1459), huwde eerst in 1407 met Robert de Dinan, heer van Moncontour, en daarna in 1448 met Jean III de Harpedene, heer van Belleville
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jean Ier de Châtillon op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Jan Mak

Jan Mak (Voorburg, 21 juni 1945) is een Nederlands voetbaltrainer, die onder meer werkzaam was bij FC Volendam. Vanaf begin jaren tachtig van de vorige eeuw werkte hij voornamelijk in Scandinavië. Mak was onder meer bondscoach van de Afrikaanse eilandengroep de Seychellen.
Als speler kwam hij acht jaar uit voor VUC met een onderbreking om in Brazilië op een voetbalschool te werken. Vervolgens werd hij door Holland Sport vastgelegd, maar hij debuteerde niet in het eerste team.
Naast het voetbal was hij werkzaam als militair sportinstructeur. Hij gaf training in het amateurvoetbal en was ambtenaar sportzaken in Zoetermeer totdat hij in 1973 assistent werd bij FC Groningen. In 1977 behaalde hij het diploma Oefenmeester A. Van 1977 tot 1979 trainde hij FC Volendam. Vervolgens werd hij jeugdtrainer bij Feyenoord.
In 1981 vestigde hij zich in Zweden, waar zijn vrouw vandaan komt. Hij trainde er verschillende clubs. In juli 1985 wist hij met zijn ploeg IS Halmia in een oefenwedstrijd tegen Ajax Amsterdam in Zweden een 0-3 achterstand om te buigen in 3-3 gelijkspel, door alleen nog maar 'lange ballen' te spelen. Mak was lang werkzaam bij IF Elfsborg, waar hij eerder hoofdcoach was, in de rollen van assistent-trainer, jeugdtrainer en hoofd jeugdopleidingen.
In 1992 werd hij door het organisatiecomité van het Europees kampioenschap voetbal 1992 in Zweden aan het Nederlands voetbalelftal toegewezen als begeleider.
In 1994 ging hij in Libanon trainen. In meerdere periodes was Mak bondscoach van de Seychellen, voor het laatst in 2019. Mak was tussendoor nog actief bij Elfsborg in de jeugd, bij het vrouwenteam en als technisch adviseur. In 2022 ging hij daarnaast Gånghester/Målsryd trainen.
# Jan Mallinckrodt

Jan Mallinckrodt (Riouw (Nederlands-Indië), 11 februari 1886 - Zwollerkerspel, 9 juli 1951) was een Nederlands militair.

## Biografie

In de Tweede Wereldoorlog was hij majoor der Infanterie. In die functie hielp hij in mei 1940 bij het vliegveld Valkenburg (bij Katwijk), nabij Leiden en Wassenaar, met het afslaan van de aanval van Duitse parachutisten op de residentie Den Haag. In de voordracht aan het Kapittel van de Militaire Willems-Orde wordt vermeld dat hij:
   ...Heeft zich in den strijd door het bedrijven van uitstekende daden van moed, beleid en trouw onderscheiden door op vrijdag 10 mei 1940 na hevige gevechten het vliegveld Valkenburg op de Duitschers te heroveren en als één der eersten dit vliegveld en de hangars weder te betreden. Hij heeft zich gedurende dezen geheelen aanval steeds in de voorste gelederen bevonden. Op 13 mei 1940 heeft hij op eigen initiatief het boschperseel "De Pan" veroverd, daarbij zijn afdeeling zeer moedig aangevoerd en is hij als één der eersten dit boschperseel binnengedrongen. Gedurende de dagen 10 tot 14 mei en de daartusschen gelegen nachten zonder voldoende rust de overblijfselen van zijn bataljon met buitengewonen moed en bezielende leiding aangevoerd, hij is daarbij een zoodanig voorbeeld geweest voor zijn ondergeschikten, dat zij in staat zijn geweest te verrichten wat gedurende deze dagen door het bataljon gedaan is.
Hij werd bij Koninklijk Besluit no. 6 van 24 augustus 1946 benoemd tot Ridder IVe klasse der Militaire Willems-Orde.
In 1946 werd Mallinckrodt eervol uit de dienst ontslagen. Hij droeg ook het Oorlogsherinneringskruis met de gesp "NEDERLAND MEI 1940", het Mobilisatiekruis 1914-1918 en het Onderscheidingsteken voor Langdurige, Eerlijke en Trouwe Dienst met het getal XXXV.
In Valkenburg is een straat naar hem vernoemd, het "Majoor Mallinckrodtveld".

## Familie

Jan Mallinckrodt had een broer die ook militair was. Deze Gerard Anne Mallinckrodt (Semarang, 20 december 1889 - Bahia, 2 mei 1925) diende in de Eerste Wereldoorlog als officier in een interneringskamp bij Zeist voor gevluchte Belgische soldaten. De Belgische militairen in het kamp waren in opstand gekomen tegen het strenge beleid van generaal-majoor Knel, chef de camp de Zeist. Ze plunderden en vernielden de kantine en eisten de vrijlating van drie Belgen die waren opgesloten nadat ze hadden geprobeerd uit het kamp te ontsnappen. De volgende dag begonnen ze de Nederlandse kampbewaarders weer uit te schelden en te bekogelen met stenen. Knel gaf Mallinckrodt opdracht om met scherp te schieten met als resultaat acht doden en twee gewonden.
# Jan Brander

Jan Brander (Warga, 3 februari 1947) is een Nederlandse amateurwielrenner, die sinds oktober 2012 houder is van het UCI-werelduurrecord voor vijfenzestigplussers (43,742 km).
Brander werd geboren in Warga, maar groeide op in Hilversum en later Duurswoude (sinds 1974 deel van Wijnjewoude). Hij was makelaar in Drachten, maar werkt tegenwoordig voor het makelaarsbedrijf Dijkvast en woont tegenwoordig in Ureterp.
Op sportief gebied was Brander aanvankelijk actief als amateurvoetballer, maar in 1996, toen hij vijftig jaar oud was, begon hij met wielrennen. Hij won ongeveer 160 wegwedstrijden en tijdritten en werd vijfmaal Nederlands kampioen tijdrijden in de categorie 50+. Brander deed tienmaal mee aan het Nederlands Kampioenschap op de weg, waarbij hij negen keer in de top tien finishte. In april 2007 behaalde hij op de wielerbaan van Alkmaar het werelduurrecord in de categorie 60+ (43,369 km), waarmee hij tevens ruim € 13.000 voor een goed doel ophaalde.
In mei 2008 ontving Brander voor zijn sportprestatie de Gonnie Brouwer waarderingsprijs.
Op 11 oktober 2012 zette Brander (65) tijdens het UCI WK Masters Baanwielrennen in Manchester een nieuw werelduurrecord op zijn naam. Met een gemiddelde tijd 43,742 km per uur overklaste hij ruimschoots het oude record van Jean-Pierre Demenois. Deze reed in januari 2011 in Mexico 42,614 km per uur.

## Resultaten

2001
* Kampioen DK Noord Amateurs B Weg
2003
* Kampioen DK Noord Amateurs B Weg
2004
* Kampioen DK Noord Masters Tijdrijden
2005
* NED Kampioen Open NK Masters 50+
* 4e plaats UCI WK Time Trial Masters 50+
* Kampioen DK Noord Masters 50+ Tijdrijden
* Kampioen DK Noord Masters 40+ Weg
2006
* NED Kampioen Open NK Masters 50+
* 2e plaats NK Masters 50+
* 3e plaats UCI WK Time Trial Masters 50+
2007
* Werelduurrecord categorie 60+
* 2e plaats UCI WK Time Trial Masters 60+
* Kampioen DK Noord Masters 50+ Tijdrijden
* Kampioen DK Noord Masters 50+ Weg
2008
* NED Kampioen NK Masters 60+
* 3e plaats UCI WK Time Trial Masters 60+
* Kampioen DK Noord Masters 50+ Tijdrijden
* Kampioen DK Noord Masters 50+ Weg
2009
* NED Kampioen NK Masters 60+
* 9e plaats UCI WK Time Trial Masters 60+ (met lekke band)
* Kampioen DK Noord Masters 50+ Tijdrijden
* Kampioen DK Noord Masters 40+ Weg
2011
* Wereldkampioen Time Trial Masters 60+
* NED Kampioen NK Masters 60+
2010
* Kampioen DK Noord Masters 60+ Tijdrijden
2012
* Werelduurrecord categorie 65+
* 2e plaats WK Time Trial Masters 60+
* Kampioen DK Noord Masters 60+ Tijdrijden
# Jan Jindra

Jan Jindra (Třeboň, 6 maart 1932 - 20 september 2021) was een Tsjecho-Slowaaks roeier.
Jindra nam driemaal deel aan de Olympische Zomerspelen. Jindra won in 1952 de gouden medaille in de vier-met-stuurman en in 1960 won Jindra de bronzen medaille in de acht.

## Resultaten

* Olympische Zomerspelen 1952 in Helsinki in de vier-met-stuurman
* Olympische Zomerspelen 1956 in Melbourne halve finale in de acht
* Olympische Zomerspelen 1960 in Rome in de acht
* (en) Profiel van Jan Jindra op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) profiel van Jan Jindra op WorldRowing.com
1900: Henri Bouckaert & Jean Cau & Émile Delchambre & Henri Hazebrouck & Charlot / Gustav Goßler & Oskar Goßler & Walter Katzenstein & Waldemar Tietgens & Carl Goßler · 1912: Albert Arnheiter & Hermann Wilker & Otto Fickeisen & Rudolf Fickeisen & Otto Maier· 1920: Willy Brüderlin & Max Rudolf & Paul Rudolf & Hans Walter & Paul Staub · 1924: Émile Albrecht & Alfred Probst & Eugen Sigg & Hans Walter & Émile Lachapelle · 1928: Valerio Perentin & Giliante D'Este & Nicolò Vittori & Giovanni Delise & Renato Petronio · 1932: Hans Eller & Horst Hoeck & Walter Meyer & Joachim Spremberg & Carlheinz Neumann · 1936: Hans Maier & Walter Volle & Ernst Gaber & Paul Söllner & Fritz Bauer· 1948: Warren Westlund & Gordon Giovanelli & Robert Martin & Robert Will & Allen Morgan · 1952: Karel Mejta & Jiří Havlis & Jan Jindra & Stanislav Lusk & Miroslav Koranda · 1956: Alberto Winkler & Romano Sgheiz & Angelo Vanzin & Franco Trincavelli & Ivo Stefanoni · 1960: Gerd Cintl & Horst Effertz & Klaus Riekemann & Jürgen Litz & Michael Obst· 1964: Peter Neusel & Bernhard Britting & Joachim Werner & Egbert Hirschfelder & Jürgen Oelke · 1968: Dick Joyce & Ross Collinge & Dudley Storey & Warren Cole & Simon Dickie · 1972: Peter Berger & Hans-Johann Färber & Gerhard Auer & Alois Bierl & Uwe Benter · 1976: Vladimir Jesjinov & Nikolai Ivanov & Michail Koeznetsov & Aleksandr Klepikov & Aleksandr Loekjanov · 1980: Dieter Wendisch & Ullrich Dießner & Walter Dießner & Gottfried Döhn & Andreas Gregor · 1984: Martin Cross & Richard Budgett & Andy Holmes & Steve Redgrave & Adrian Ellison· 1988: Bernd Niesecke & Karsten Schmeling & Bernd Eichwurzel & Frank Klawonn & Hendrik Reiher · 1992: Iulică Ruican & Viorel Talapan & Dimitrie Popescu & Nicolae Țaga & Dumitru Răducanu
# Jan Lenssens

Jan G.P.M.C. Lenssens (Dendermonde, 20 augustus 1935 - aldaar, 11 juli 2006) was een Belgisch volksvertegenwoordiger, senator en minister in de eerste Vlaamse Regeringen.

## Levensloop

Lenssens, zevende in een gezin met tien kinderen, studeerde af als maatschappelijk assistent. Hij trouwde met Leentje Van Biesen. Hij werd propagandist voor de Landelijke Bediendencentrale (LBC) in het gewest Dendermonde. Actief binnen de plaatselijke CVP, werd hij in 1972 lid van het CVP-hoofdbestuur.
Van 1974 tot 1991 en van 1995 tot 1999 zetelde hij voor het arrondissement Dendermonde in de Kamer van volksvertegenwoordigers. Daartussen zetelde hij van 1991 tot 1995 in de Senaat als rechtstreeks verkozen senator voor het kiesarrondissement Dendermonde-Sint-Niklaas. In de periode april 1974-oktober 1980 zetelde hij als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook in de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd. Vanaf 21 oktober 1980 tot mei 1995 was hij lid van de Vlaamse Raad, de opvolger van de Cultuurraad en de voorloper van het huidige Vlaams Parlement.
Binnen de organisaties van de christelijke arbeidersbeweging was hij secretaris van de LBC, van 1979 tot 2002 voorzitter van het CM-verbond Dendermonde, van 2002 tot 2004 voorzitter van het CM-verbond Land van Waas en Dendermonde, voorzitter van het CM-verbond Oost-Vlaanderen, voorzitter van de Vlaamse Christelijke Mutualiteiten, ondervoorzitter van de CM en in 1990 was hij de stichter van het Vlaams Fonds voor Sociale Integratie van Personen met een Handicap.
Ook was hij jarenlang minister in de Vlaamse Executieve: van december 1981 tot december 1985 was hij minister van Leefmilieu, Waterbeleid en Onderwijs in de Regering-Geens I, van december 1985 tot februari 1988 was hij minister van Volksgezondheid en Leefmilieu in de Regering-Geens II, van februari tot oktober 1988 was hij minister van Welzijn, Gezin en Volksgezondheid in de Regering-Geens III en van oktober 1988 tot februari 1992 was hij minister van Welzijn en Gezin in de Regering-Geens IV.
Hij bereidde zich in 1992 voor om zijn partijgenoot Gaston Geens als minister-president van de Vlaamse Regering op te volgen. Zijn carrière werd echter onderbroken doordat hij een hersenvliesontsteking opliep. Lenssens was nadien nog ondervoorzitter van de Kamer. Hij overleed op bijna 71-jarige leeftijd aan een hartaderbreuk.
# Jan Leupen

Jan (Johannes) Leupen (Haarlem, 15 april 1901 – 28 april 1985) was een Nederlandse architect, graficus en schilder.

## Levensloop

Jan Leupen studeerde aan de Technische Hogeschool van Delft in de periode 1920-1926. Gedurende zijn leven was hij voornamelijk actief in Amsterdam. In 1927 kwam hij in dienst van de Afdeling Gebouwen van de Dienst der Publieke Werken (PW) in Amsterdam als adjunct-architect. Daar raakte hij tijdens de Tweede Wereldoorlog betrokken bij het project om een volledige lijst van gebouwen in het bezit van de gemeente Amsterdam op te stellen.

## Werken

Het ontwerp voor een zittingsgebouw van de Gemeentelijke Geneeskundige en Gezondheidsdienst (GGD) aan de Eerste Helmersstraat in Amsterdam was zijn eerste zelfstandige opdracht. Een tweede gebouw voor de GGD in het Florapark. Het ontwerp voor de stations van het oost spoor zoals het Amstelstation en het Muiderpoortstation in samenwerking met architect H.G.J. Schelling van de Nederlandse Spoorwegen. Beiden stations zijn in 1939 geopend.
Voor de begraafplaats De Nieuwe Ooster in Amsterdam ontwierp Leupen in 1938 een traditioneel aulagebouw, dat in 1939 werd opgeleverd. Het gebouw heeft een waaiervormige plattegrond. De wandschilderingen in de aula en de hal door Albert Muis konden pas na de Tweede Wereldoorlog aangebracht worden.
Na de 2e wereldoorlog heeft Leupen aan de ontwikkeling van een nieuw scholentypen gewerkt deze zogenaamde H-Scholen zijn in de eerste plaats als houten noodscholen gebouwd. In de jaren vijftig werden de scholen in baksteen uitgevoerd zoals de Beatrixschool en het Cartesius Lyceum aan de Mondriaanstraat (1959) in Nieuw West. Het Spinoza Lyceum (1957) aan de Peter van Anrooystraat 8, dat hij samen met F.H. Gerretsen ontwierp, geldt als een van zijn belangrijkste werken.
In 1947 werd Leupen hoofd van de Afdeling Gebouwen, waar hij nieuwbouwplannen uitwerkte voor een (inmiddels gesloopt) hoofdgebouw van de toenmalige Gemeentelijke Telefoondienst aan de Pieter de Hooghstraat in Amsterdam (1955).
Zijn laatste werk is de Universiteitsbibliotheek van de Universiteit van Amsterdam (1966), ontworpen in samenwerking met F.H. Gerretsen, N.G. Mayer en S. van der Woude. Het gebouw contrasteert door zijn moderne uitstraling sterk met de naastgelegen zeventiende-eeuwse grachtenpanden.

## Fotogalerij

* Spinoza Lyceum
* De Nieuwe Ooster
* Universiteitsbibliotheek van Amsterdam
* Voormalig Cartesius Lyceum

## Externe link

* Biografie Johannes Leupen Nederlands Architectuur instituut
* ↑ Collectie Dienst der Publieke Werken, Stadsarchief.
* Biografisch Portaal: 47950770
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9350 7507
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 336487134
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 49670
* Virtual International Authority File: 287825241
* WorldCat (via VIAF): 287825241
# J.P. Luijsterburg

JP Luijsterburg (Leiden, 15 oktober 1967) is een Nederlands filmeditor.

## Biografie

Luijsterburg richtte in 1990, samen met Petra Goedings, het filmproductiebedrijf Phanta Vision op. Hij studeerde in 1993 af aan de Nederlandse Film en Televisie Academie en begon in 1995 aan zijn eerste speelfilmmontage met Ian Kerkhofs Naar de klote! In de jaren daarop monteerde hij diverse documentaires (ruim 150), grote televisieseries en speelfilms.
Verder werkt hij als gastdocent en coach en geeft hij workshops over filmmontage aan, onder andere, de Nederlandse Film en Televisie Academie.

## Selectieve filmografie

* Hollands Hoop (televisieserie 3 seizoenen) (2014 - 2020)
* Grenslanders (televisieserie 8 afleveringen) (2019)
* HhhH (televisieserie) (2017)
* Annie M.G. (televisieserie) (2009)
* Arigato (kort) (2012)
* Beyond Ultra Violence: Uneasy Listening by Merzbow (documentaire) (1998)
* Bikkel (documentaire) (2008)
* De achtertuin van Jan Wolkers (televisiedocumentaire) (2002)
* De belager (2000)
* De geheimen van Barslet (televisieserie) (2012)
* De Griezelbus (2005)
* De Heineken ontvoering (2011)
* De zeven van Daran, de strijd om Pareo Rots (2008)
* DNW (televisiedocumentaire) (1998)
* Dunya en Desie in Marokko (2008)
* Dunya & Desie (televisieserie) (2002)
* Exit (2013)
* First Mission (2010)
* Fok jou! (televisieserie) (2006)
* Het verloren land (documentaire) (2006)
* I Killing Time (kort) (2000)
* In Europa (35 afleveringen) (2007-2009)
* Kattenkwaad (kort) (2010)
* Kicks (2007)
* Kroeskop (kort) (2006)
* Laat op de avond na een korte wandeling... (televisiedocumentaire) (1995)
* Mafrika (2008)
* Moes (televisieserie) (2008)
* Morlang (2001)
* Naar de klote! (1996)
* Nachtrit (2006)
* Offers (2005)
* Pizza Maffia (2011)
* Purple Hearts (televisiedocumentaire) (2005)
* Sonic Fragments - The Poetics of Digital Fragmentation (2000)
* The Bitch Is Back (kort) (1995)
* The Oath (kort) (1996)
* The Promised Land (televisiedocumentaire) (2003)
* The Smell of Paradise (documentaire) (2005)
* Ushi Must Marry (2013)
* Van een andere orde (1998)
* Wilde mossels (2000)
* Zusjes (televisieserie) (2013)
# Jan van Gemert

Jan van Gemert kan verwijzen naar:
* Jan van Gemert (kunstenaar), een Gemertse kunstenaar
* Jan van Gemert (schout), een Deurnese schout
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jan van Gemert en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.