OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vuk (boek)

Vuk is een kinderboek uit 1965, geschreven door de Hongaarse schrijver István Fekete. De succesvolle gelijknamige animatiefilm Vuk (1981) is op het boek gebaseerd.

## Verhaal

Het boek gaat over het leven van een jonge vos genaamd Vuk, die zijn ouders en broers en zussen verliest als een jager hun schuilplaats ontdekt. Aanvankelijk lijkt het erop dat Vuk de enige is die aan de honden van de jager is ontkomen. Hij wordt door zijn oom Karak opgevangen en geadopteerd.
Later blijkt echter dat ook Vuks zusje nog in leven is, maar nu door de jager gevangen wordt gehouden. Vuk en zijn oom helpen haar ontsnappen. Tijdens het oogstseizoen weten ze eerst nog uit handen van de mensen te blijven. Later komt ook Karak door een schot van de jagers alsnog om het leven, waarna Vuk en zijn zusje helemaal op elkaar zijn aangewezen.
Ten slotte weet Vuk's zus een partner te vinden bij wie ze intrekt. Niet veel later weet ook Vuk zelf een mooi vrouwtje, Csele, voor zich te winnen.

## Ontvangst

Het kinderboek eindigde op de 19e plaats in de Hongaarse versie van het BBC-programma The Big Read, waarbij ruim 400.000 stemmen werden uitgebracht op de favoriete boeken van het Hongaarse volk.
# Aiolopus dubia

Aiolopus dubia is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Willemse.
# Vysokov

Vysokov (Duits: Hohenfeld) is een Tsjechische gemeente in de regio Hradec Králové, en maakt deel uit van het district Náchod.
Vysokov telt 447 inwoners (2006).
Adršpach · Bezděkov nad Metují · Bohuslavice · Borová · Božanov · Broumov · Brzice · Bukovice · Černčice · Červená Hora · Červený Kostelec · Česká Čermná · Česká Metuje · Česká Skalice · Dolany · Dolní Radechová · Hejtmánkovice · Heřmanice · Heřmánkovice · Horní Radechová · Hořenice · Hořičky · Hronov · Hynčice · Chvalkovice · Jaroměř · Jasenná · Jestřebí · Jetřichov · Kramolna · Křinice · Lhota pod Hořičkami · Libchyně · Litoboř · Machov · Martínkovice · Mezilečí · Mezilesí · Meziměstí · Nahořany · Náchod · Nové Město nad Metují · Nový Hrádek · Nový Ples · Otovice · Police nad Metují · Provodov-Šonov · Přibyslav · Rasošky · Rožnov · Rychnovek · Říkov · Sendraž · Slatina nad Úpou · Slavětín nad Metují · Slavoňov · Stárkov · Studnice · Suchý Důl · Šestajovice · Šonov · Teplice nad Metují · Velichovky · Velká Jesenice · Velké Petrovice · Velké Poříčí · Velký Třebešov · Vernéřovice · Vestec · Vlkov · Vršovka · Vysoká Srbská · Vysokov · Zábrodí · Zaloňov · Žďár nad Metují · Žďárky · Žernov
# Vysoká (okres Svitavy)

Vysoká (Duits: Wysoka) is een Tsjechische gemeente in de regio Pardubice, en maakt deel uit van het district Svitavy. Vysoká telt 24 inwoners.
Banín · Bělá nad Svitavou · Bělá u Jevíčka · Benátky · Bezděčí u Trnávky · Biskupice · Bohuňov · Bohuňovice · Borová · Borušov · Brněnec · Březina · Březinky · Březiny · Březová nad Svitavou · Budislav · Bystré · Cerekvice nad Loučnou · Čistá · Desná · Dětřichov · Dětřichov u Moravské Třebové · Dlouhá Loučka · Dolní Újezd · Gruna · Hartinkov · Hartmanice · Horky · Horní Újezd · Hradec nad Svitavou · Chmelík · Chornice · Chotěnov · Chotovice · Chrastavec · Janov · Janůvky · Jaroměřice · Jarošov · Javorník · Jedlová · Jevíčko · Kamenec u Poličky · Kamenná Horka · Karle · Koclířov · Korouhev · Koruna · Křenov · Kukle · Kunčina · Květná · Lavičné · Linhartice · Litomyšl · Lubná · Makov · Malíkov · Městečko Trnávka · Mikuleč · Mladějov na Moravě · Morašice · Moravská Třebová · Nedvězí · Němčice · Nová Sídla · Nová Ves u Jarošova · Oldřiš · Opatov · Opatovec · Osík · Pohledy · Polička · Pomezí · Poříčí u Litomyšle · Příluka · Pustá Kamenice · Pustá Rybná · Radiměř · Radkov · Rohozná · Rozhraní · Rozstání · Rudná · Rychnov na Moravě · Řídký · Sádek · Sebranice · Sedliště · Sklené · Slatina · Sloupnice · Staré Město · Stašov · Strakov · Suchá Lhota · Svitavy · Svojanov · Široký Důl · Študlov · Telecí · Trpín · Trstěnice · Tržek · Třebařov · Újezdec · Útěchov · Vendolí · Vidlatá Seč · Víska u Jevíčka · Vítějeves · Vlčkov · Vranová Lhota · Vrážné · Vysoká · Želivsko
# Albert Demuyser

Albert-Joseph-Léon (Bob) Demuyser (Laken, 3 september 1920 – Ukkel, 15 juni 2003) was een Belgische kunstschilder en renpaardeigenaar. In zijn werk had hij een voorkeur voor natuurgetrouwe afbeeldingen van paarden.
# Albert Desenfans

Albrecht Constant (Albert) Desenfans (Genepiën, 24 januari 1845 - Eigenbrakel, 12 mei 1938) was een Belgisch beeldhouwer.

## Leven en werk

Desenfans studeerde aan de Académie des Beaux-Arts in Brussel, hij was leerling van Eugène Simonis. Hij was naast Thomas Vinçotte en Jef Lambeaux een van de beeldhouwers die meewerkten aan de beelden bij de Triomfboog in het Brusselse Jubelpark. Werken van hem zijn daarnaast onder andere te vinden in Brussel in de Kruidtuin en de Zavel en in het Josaphatpark in Schaarbeek. In zijn voormalige woonplaats Schaarbeek is een straat naar hem vernoemd.
# Vonnegut (inslagkrater)

Vonnegut is een inslagkrater in de Borealisvierhoek op het noordelijk halfrond van de planeet Mercurius. Vonnegut is een inslagkrater van ongeveer 27 km diameter.
De krater is op 2017 door de Internationale Astronomische Unie vernoemd naar de Amerikaans schrijver en schilder Kurt Vonnegut.
# Aldo Montano (1978)

Aldo Montano (Livorno, 18 november 1978) is een Italiaansschermer gespecialiseerd in het wapen sabel.
Montano behaalde zijn grootste succes met het winnen van olympisch goud in 2004 op dezelfde spelen won hij ook met zijn ploeggenoten de zilveren medaille in de teamwedstrijd sabel. Op de twee daaropvolgende spelen won hij telkens de bronzen medaille met het team. In 2016 stond de teamwedstrijd niet op de planning vanwege het roulatiesysteem van de drie verschillende teamonderdelen.
Montano werd in 2011 in eigen land wereldkampioen individueel en in 2015 wereldkampioen met het team.
Montano zijn vader werd in 1972 olympisch kampioen sabel team.

## Resultaten
### Olympische Zomerspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2004 | Athene | sabel sabel team |
| 2008 | Peking | 10e sabel sabel team |
| 2012 | Londen | 11e sabel sabel team |
| 2016 | Rio de Janeiro | 11e sabel |
| 2020 | Tokio | sabel team |

### Wereldkampioenschappen schermen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2002 | Lissabon | 2 sabel team 2 sabel |
| 2003 | Havana | 3 sabel |
| 2005 | Leipzig | 2 sabel team |
| 2007 | Sint-Petersburg | 2 sabel 3 sabelteam |
| 2009 | Antalya | 2 sabel team |
| 2010 | Parijs | 2 sabel team |
| 2011 | Catania | 1 sabel 3 sabel team |
| 2015 | Moskou | 1 sabel team |
| 2018 | Wuxi | 2 sabel team |
| 2019 | Boedapest | 3 sabel team |
* (en) Profiel van Aldo Montano op olympedia.org
1896: Ioannis Georgiadis · 1900: Georges de la Falaise · 1904: Manuel Díaz · 1906: Ioannis Georgiadis · 1908: Jenő Fuchs · 1912: Jenő Fuchs · 1920: Nedo Nadi · 1924: Sándor Pósta · 1928: Ödön Tersztyánszky · 1932: György Piller · 1936: Endre Kabos · 1948: Aladár Gerevich · 1952: Pál Kovács · 1956: Rudolf Kárpáti · 1960: Rudolf Kárpáti · 1964: Tibor Pézsa · 1968: Jerzy Pawłowski · 1972: Viktor Sidjak · 1976: Viktor Krovopoeskov · 1980: Viktor Krovopoeskov · 1984: Jean-François Lamour · 1988: Jean-François Lamour · 1992: Bence Szabó · 1996: Stanislav Pozdnjakov · 2000: Mihai Covaliu · 2004: Aldo Montano · 2008: Zhong Man · 2012: Áron Szilágyi · 2016: Áron Szilágyi · 2020: Áron Szilágyi · 2024: Oh Sang-uk
# Aleurocanthus hirsutus

Aleurocanthus hirsutus is een halfvleugelig insect uit de familie witte vliegen (Aleyrodidae), onderfamilie Aleyrodinae.
De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Maskell in 1896.
# Aleurocanthus froggatti

Aleurocanthus froggatti is een halfvleugelig insect uit de familie witte vliegen (Aleyrodidae), onderfamilie Aleyrodinae.
De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Martin in 1999.
# Albegno

Albegno is een plaats (frazione) in de Italiaanse gemeente Treviolo.
# Albeiro Usuriaga

Albeiro Usuriaga López (Cali, 12 juni 1966 – aldaar, 11 februari 2004) was een voetballer uit Colombia. Hij speelde als aanvaller en sloot zijn carrière in 2003 af bij Carabobo in Venezuela. Een jaar later werd Usuriaga in een nachtclub, gevestigd in Cali, vermoord. Er was opdracht gegeven door de leider van een drugskartel. In 1997 kreeg Usuriaga een schorsing van een jaar opgelegd wegens een positieve dopingtest (cocaïne).

## Clubcarrière

Usuriaga speelde in eigen land voor onder meer América de Cali, Deportes Tolima en Millonarios. Daarnaast was hij actief in Argentinië, Paraguay, Mexico en Venezuela.

## Interlandcarrière

Usuriaga kwam in totaal vijftien keer (een doelpunt) uit voor de nationale ploeg van Colombia in de periode 1989–1991. Onder leiding van bondscoach Francisco Maturana maakte hij zijn debuut op 6 augustus 1989 in het vriendschappelijke duel tegen Uruguay, dat eindigde in een 0-0 gelijkspel. Usuriaga maakte eind 1989 het enige doelpunt in de play-offs (twee duels) met Israël, waardoor Colombia zich plaatste voor het WK voetbal 1990 in Italië. Hij nam met zijn vaderland deel aan de strijd om de Copa América 1991 in Chili.
Interlands van Albeiro Usuriaga voor  Colombia :
| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Competitie | Goals |
| 1 | 6 augustus 1989 | Uruguay – Colombia | 0 – 0 | Vriendschappelijk | 0 |
| 2 | 20 augustus 1989 | Colombia – Ecuador | 2 – 0 | WK-kwalificatie | 0 |
| 3 | 27 augustus 1989 | Paraguay – Colombia | 2 – 1 | WK-kwalificatie | 0 |
| 4 | 3 september 1989 | Ecuador – Colombia | 0 – 0 | WK-kwalificatie | 0 |
| 5 | 17 september 1989 | Colombia – Paraguay | 2 – 1 | WK-kwalificatie | 0 |
| 6 | 15 oktober 1989 | Colombia – Israël | 1 – 0 | WK-kwalificatie | 75' |
| 7 | 30 oktober 1989 | Israël – Colombia | 0 – 0 | WK-kwalificatie | 0 |
| 8 | 2 februari 1990 | Uruguay – Colombia | 2 – 0 | Vriendschappelijk | 0 |
| 9 | 4 februari 1990 | Verenigde Staten – Colombia | 1 – 1 | Vriendschappelijk | 0 |
| 10 | 6 juni 1991 | Zweden – Colombia | 2 – 2 | Vriendschappelijk | 0 |
| 11 | 7 juli 1991 | Colombia – Ecuador | 1 – 0 | Copa América | 0 |
| 12 | 11 juli 1991 | Colombia – Bolivia | 0 – 0 | Copa América | 0 |
| 13 | 17 juli 1991 | Chili – Colombia | 1 – 1 | Copa América | 0 |
| 14 | 19 juli 1991 | Brazilië – Colombia | 2 – 0 | Copa América | 0 |
| 15 | 21 juli 1991 | Argentinië – Colombia | 2 – 1 | Copa América | 0 |

## Erelijst
### Atlético Nacional

* CONMEBOL Libertadores: 1989

### Independiente

* Supercopa Sudamericana: 1994, 1995
* CONMEBOL Libertadores: 1995
* Primera División: 1994 (Clausura)
# Vĩnh Thành

Vĩnh Thành is een xã, in het district Châu Thành, een van de Vietnamese provincie An Giang in de Mekong-delta.
# Vĩnh Phú

Vĩnh Phú kan verwijzen naar:
* Vĩnh Phú (Bình Dương)
* Vĩnh Phú (Thoại Sơn)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Vĩnh Phú en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Waarom ik geen christen ben

Waarom ik geen christen ben (Engels: Why I am not a Christian) is een essay van de Engelse filosoof Bertrand Russell waarin hij uitlegt waarom hij het christendom, of eigenlijk religie in het algemeen, niet aanhangt. Russell neemt in zijn betoog een agnostisch standpunt in. In sommige landen, zoals onder andere Zuid-Afrika werd de publicatie van dit essay verboden.

## Bespreking

Het opstel was oorspronkelijk een lezing die Russell op 6 maart 1927 in Battersea gaf voor de National Secular Society. In het eerste stuk van "Waarom ik geen christen ben" neemt Russell een aantal godsbewijzen onder de loep, waaronder de argumenten van de eerste beweger, de moraal en het teleologisch godsbewijs. Zijn conclusie is dat zij geen van alle houdbaar zijn. In het tweede stuk richt Russell zich op de morele kanten van religie en wijst met argumenten op onder andere de zwakke punten in de ethische leerstellingen van Jezus. Russell concludeert dat religie voornamelijk voortkomt uit angst, en dat zij in de geschiedenis een grote hindernis vormde voor morele en technische vooruitgang.
Het essay is bekend geworden door opname in de bundel Why I am not a Christian: and other essays on religion and related subjects (Waarom ik geen Christen ben: en andere opstellen over godsdienst en verwante zaken), opstellen en toespraken over Russells visie op verschillende onderwerpen in religie en ethiek.

## Verwante werken

* Warum ich kein Christ bin. Bericht und Argumentation (2013), een boek van de Duitse mediëvist Kurt Flasch.
* Why I Am Not a Hindu (1996), een boek van Kancha Ilaiah, een activist die zich verzette tegen het Indiase kastenstelsel.
* Why I Am Not a Muslim (1995) is een boek van de Pakistaans-Amerikaanse schrijver en voormalige moslim Ibn Warraq. De auteur vermeldt Why I Am Not a Christian aan het einde van het eerste hoofdstuk, waarin staat dat veel van de argumenten die Russell in zijn essay aanvoerde ook gelden voor de islam.
* Why I Am Still a Christian (1987) is een boek van de katholieke theoloog Hans Küng.

## Literatuur

In het Engels:
* Russell, Bertrand, Why I am not a Christian. Londen, Routledge, 2004.
* Russell, Bertrand, Why I am not a Christian: And other essays on religion and related subjects, Londen, Allen & Unwin, 1957.
In het Nederlands:
* Russell, Bertrand, Waarom ik geen Christen ben, en andere essays over religie en verwante onderwerpen. Amsterdam, Meulenhoff, 1966.

## Externe link

* (nl) dlfng.home.xs4all.nl Volledige tekst van het essay. Vertaling Els Geuzenbroek. Geraadpleegd op 1 januari 2021.
* (nl) kritischdenken.info Volledige vertaalde tekst van het essay. Met podcast. Geraadpleegd op 1 januari 2021.
* (en) users.drew.edu/~jlenz Volledige Engelse tekst van het essay. Geraadpleegd op 1 januari 2021.
# Albéric Florizoone

Albéric Theodoor Florizoone (Oostduinkerke, 7 november 1896 - Oostende, 19 februari 1965) was burgemeester van de Belgische kustplaats Oostduinkerke.

## Familie

Albéric Florizoone was de zoon van Isidoor Florizoone (1867-1935) en Elodie Florizoone (1862-1934).
Hij trouwde met Agnes Couvreur (1904-1983) en ze hadden drie zonen, Karel Joris (1927-2011), Yann Ernest (1929-1990), Jack Florizoone (1930-2006) en een dochter Sari Florizoone.
Zijn broer Daniël Florizoone (1898-1981) was notaris.

## Levensloop

Florizoone werd eigenaar-uitbater van de steenbakkerij Florizoone, in 1890 door zijn vader gesticht in Wulpen en in 1899 uitgebreid door de overname van de steenbakkerij Bieswal in Veurne. De grote nood aan baksteen voor de wederopbouw na de Eerste Wereldoorlog maakte dat hij in 1924 in Nieuwpoort een steenbakkerij oprichtte onder de naam Briqueteries Mécaniques de Nieuport & Extensions. Na 1935 leverde hij onder meer de stenen voor de bouw van de Basiliek van Koekelberg. In 1937 leverde hij de bakstenen voor het Nieuwpoortse memoriaal gewijd aan koning Albert I.
Van 1945 tot 1951 was hij voorzitter van het Nationaal Christelijk Middenstandsverbond, gewest Brugge en kust. Hij was ook beheerder van de Compensatiekas van de Christelijke Patroons. Van 1951 tot 1953 was hij voorzitter van het Vlaams Economisch Verbond, afdeling Kuststreek en Brugge.

## Burgemeester

Florizoone werd op 1 januari 1939 burgemeester van Oostduinkerke. Hij bleef het ambt uitoefenen tot begin 1942, maar werd toen afgezet. Hij was geen voorstander van de Nieuwe Orde en werd het voorwerp van een hevige campagne vanwege plaatselijke VNV'ers die hemzelf en zijn bestuur van corruptie en onbekwaamheid beschuldigden. Hij werd opgevolgd door VNV'er Honoré Loones.
Na de oorlog nam hij deel aan de gemeenteverkiezingen van oktober 1946 en werd opnieuw burgemeester. Bij de verkiezingen van oktober 1952 werd hij echter verslagen door de lijst 'Gemeentebelangen' van Rosette Dewitte, de echtgenote van Honoré Loones. Hij trok zich vervolgens uit politieke activiteiten terug en ging in Oostende wonen.

## Literatuur

* Nico WOUTERS, Oorlogsburgemeesters 40/44. Lokaal bestuur en collaboratie in België, Tielt, 2004
# Wandelroute GR512

GR512 :
De GR512 of Brabantse Heuvelroute is een GR-pad van Diest naar Geraardsbergen (ca. 175 kilometer). De route is grotendeels gemarkeerd met de wit-rood-markeringen en doorkruist de Belgische provincie Vlaams-Brabant en kent een start of eindpunt net over de grens van Oost-Vlaanderen in Geraardsbergen.

## Route

Het pad kan zoals alle GR-paden in twee richtingen worden gelopen. Het vertrekt te Diest, trekt door het Hageland, doorkruist het Zoniënwoud waarna het ten zuiden van Brussel in de Zennevallei enkele drukke noord-zuid assen oversteekt (o.a. het Kanaal Brussel-Charleroi, de snelweg E19, TGV-spoor, etc.) om daarna het heuvelachtige Pajottenland in te trekken. Uiteindelijk wordt afgedaald naar de vallei van de Dender. De route doorkruist het Walenbos, Meerdaalwoud, Doode Bemde, Zoniënwoud, Raspaillebos en Neigembos en komt voorbij het kasteel van Horst, de Gempemolen, het kasteel van Beersel en het kasteel van Gaasbeek. Een volledige en gedetailleerde beschrijving van de route en bezienswaardigheden vindt men terug in de TOPOGIDS GR512 "Vlaams-Brabant".

## Verbindingen

De GR 512 is tevens een verbindingspad tussen andere GR-paden die de Trans-Vlaams-Brabant route kruisen. Te Diest takt de GR512 samen met de GR 561 af van de wandelroute GR5. Op haar traject naar Geraardsbergen kruist het achtereenvolgens de GR 128 "Vlaanderenroute", de GR 579 "Brussel-Luik", de GR 126 "Brussel-Semoisvallei" in het Zoniënwoud en ter hoogte van het Kasteel van Beersel de GR 12 "Amsterdam-Brussel-Parijs". Bij Zandbergen sluit ook de wandelroute GR5A "Rondweg Oost- en West-Vlaanderen" samen met de E2 aan tot Geraardsbergen waar dit laatste pad verder westwaarts verdergaat naar o.a. Ronse.
# Wandelroute GR50

De GR50 is een lusvormig langeafstandswandelpad rond het nationaal park Écrins. De route gaat om het park heen, zonder binnen te gaan in de kernzone van het park, in tegenstelling tot de GR54 die dit wel doet. De GR50 draagt soms de naam "Tour du Vieux Chaillol" (tussen Champoléon en Saint-Jacques-en-Valgodemard), "Tour du Haut Dauphiné" (voor de gehele lus) en "Tour du Parc National des Ecrins" (voor de gehele lus). De totale lengte bedraagt ongeveer 363 kilometer en wordt doorgaans afgelegd in 15 tot 20 dagen. Het hoogste punt wordt bereikt op de Col du Souchet op het plateau d'Emparis op een hoogte van 2365 meter. Hier loopt de route samen met de GR54.

## Route

* Saint-Michel-de-Chaillol
* La Motte-en-Champsaur
* Saint-Jacques-en-Valgodemard
* Col des Vachers (1904 m)
* la Salette-Fallavaux
* Col d'Hurtières (1825 m)
* Valbonnais
* Col du Plan Collet (1356 m)
* Oris-en-Rattier
* Col de la Morte (1367 m)
* Pas de l'Envious (2074 m)
* Ornon
* Villard-Reymond
* le Bourg-d'Oisans
* Mont-de-Lans
* Barrage du Chambon
* Mizoën
* Col du Souchet (2365 m) (Plateau d'Emparis)
* Col du Lautaret (2057 m)
* le Freyssinet
* Les Vigneaux
* Col de la Pousterle (1763 m)
* Freissinières
* Châteauroux-les-Alpes
* Réallon
* Sommet de Chatégré (1710 m)
* Serre Eyrauds
* Champoléon

## Afbeeldingen

* Op de GR50 (en GR54) bij Le Chazelet, in de buurt van La Grave
* Saint-Firmin
* Bij het bedevaartsoort van La Salette
* Bij de Col d'Hurtières
# Védrines-Saint-Loup

Védrines-Saint-Loup is een gemeente in het Franse departement Cantal (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 162 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saint-Flour.

## Geografie

De oppervlakte van Védrines-Saint-Loup bedraagt 26,3 km², de bevolkingsdichtheid is 6,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Védrines-Saint-Loup met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Vrouwenmarathon van Tokio 2002

De Vrouwenmarathon van Tokio 2002 werd gelopen op zondag 17 november 2002. Het was de 24e editie van de Tokyo International Women's Marathon. Aan deze wedstrijd mochten alleen elite vrouwen deelnemen. Deze wedstrijd werd gewonnen door de Tanzaniaanse Banuelia Mrashani. Maar haar tijd van 2:24.59 bleef ze de Japanse Rie Matsuoka slechts drie seconden voor. Aangezien het evenement dit jaar ook dienstdeed als Japans kampioenschap won Rie Matsuoka wel de nationale titel.

## Uitslagen

| rang | naam | land | tijd |
| 1 | Banuelia Mrashani | TAN | 2:24.59 |
| 2 | Rie Matsuoka | JPN | 2:25.02 |
| 3 | Irina Timofejeva | RUS | 2:26.45 |
| 4 | Elfenesh Alemu | ETH | 2:29.31 |
| 5 | Yuka Hashimoto | JPN | 2:30.51 |
| 6 | Tomoe Abe | JPN | 2:31.11 |
| 7 | Renata Paradowska | POL | 2:31.17 |
| 8 | Ichiyo Naganuma | JPN | 2:33.50 |
| 9 | Yukari Komatsu | JPN | 2:36.34 |
| 10 | Fernanda Ribeiro | POR | 2:37.04 |
| 11 | Franca Fiacconi | ITA | 2:38.17 |
| 12 | Hiromi Nakayama | JPN | 2:40.55 |
| 13 | Nyla Carroll | NZL | 2:41.21 |
| 14 | Tomoko Kai | JPN | 2:41.48 |
| 15 | Norimi Sakurai | JPN | 2:42.51 |
| 16 | Masako Kusakaya | JPN | 2:43.10 |
| 17 | Kaori Ishido | JPN | 2:43.49 |
| 18 | Yoshie Terazawa | JPN | 2:44.38 |
| 19 | Junko Maeda | JPN | 2:44.55 |
| 20 | Nana Higashi | JPN | 2:45.51 |
| 21 | Yoshiko Fukuchi | JPN | 2:45.51 |
| 22 | Kayo Nishikawa | JPN | 2:46.40 |
| 23 | Yoko Yamazaki | JPN | 2:46.48 |
| 24 | Tae Kumasaka | JPN | 2:46.53 |
| 25 | Kaori Iwamoto | JPN | 2:47.18 |
* (en) World Marathon Rankings for 2002 op www.arrs.run
* (en) Info op more.arrs.run
Tokyo International Marathon (alleen mannen) 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 Tokyo International Women's Marathon (alleen vrouwen) 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 Tokyo Marathon (beide) 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Vrouwenmarathon van Tokio 1996

De Vrouwenmarathon van Tokio 1996 werd gelopen op zondag 17 november 1996. Het was de achttiende editie van deze marathon. Aan de wedstrijd mochten alleen vrouwelijke eliteloopsters meedoen.
De Japanse Nobuko Fujimura kwam als eerste over de finish in 2:28.58. Aangezien het evenement dit jaar ook dienstdeed als Japans kampioenschap op de marathon, won zij tevens de nationale titel.

## Uitslag

| rang | naam | land | tijd |
| 1 | Nobuko Fujimura | JPN | 2:28.58 |
| 2 | Manuela Machado | POR | 2:29.32 |
| 3 | Liz McColgan | SCO | 2:30.50 |
| 4 | Aurica Buia | ROU | 2:33.08 |
| 5 | Taeko Terauchi | JPN | 2:33.33 |
| 6 | Malgorzata Sobanska | POL | 2:34.36 |
| 7 | Eri Yamaguchi | JPN | 2:35.23 |
| 8 | Fatuma Roba | ETH | 2:35.54 |
| 9 | Kayoko Obata | JPN | 2:37.10 |
| 10 | Noriko Kawaguchi | JPN | 2:38.45 |
| 11 | Emi Yamaoka | JPN | 2:39.43 |
| 12 | Mari Tanigawa | JPN | 2:40.22 |
| 13 | Tamaki Okuno | JPN | 2:42.07 |
| 14 | Chie Matsuda | JPN | 2:42.10 |
| 15 | Terumi Hatazawa | JPN | 2:42.43 |
| 16 | Alla Zhilyayeva | RUS | 2:44.14 |
| 17 | Chiaki Shigaki | JPN | 2:44.27 |
| 18 | Kaori Honda | JPN | 2:44.37 |
| 19 | Emi Saegusa | JPN | 2:44.42 |
| 20 | Miwako Kondo | JPN | 2:47.03 |
| 21 | Tamami Takei | JPN | 2:47.56 |
| 22 | Asako Tachibana | JPN | 2:48.42 |
| 23 | Mayumi Nagamori | JPN | 2:49.11 |
| 24 | Kumiko Suzuki | JPN | 2:50.52 |
* (en) World Marathon Rankings for 1996 op www.arrs.run
* (en) Info op more.arrs.run
Tokyo International Marathon (alleen mannen) 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 Tokyo International Women's Marathon (alleen vrouwen) 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 Tokyo Marathon (beide) 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024