OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Franz Benda

František Benda (Staré Benátky, gedoopt 22 november 1709 – Potsdam, 7 maart 1786) was een violist en componist afkomstig uit Bohemen die aan het Saksische en Pruisische hof werkzaam was.
František Benda was als weverszoon de oudste van een familie van Boheemse componisten en musici. Op tienjarige leeftijd werd František als koorknaap opgenomen in de katholische Hofkapelle in Dresden. Graf Kleinau, wiens onderdaan de familie Benda was, eiste zijn terugkeer en plaatste hem aan zijn hof in Wenen. Hij vluchtte in 1730 naar Warschau waar hij werd opgenomen in de hofkapel van August van Saksen, die koning van Polen was geworden. Hij richtte zich sindsdien als solist en componist op het vioolspel. Na de dood van de koning in 1733 trad hij onder de naam Franz Benda in dienst van de kroonprins van Pruisen, als eerste violist in diens privékapel te Ruppin. Na enige tijd werd Benda in Berlijn-Potsdam Konzertmeister van de hofkapel, toen de kroonprins inmiddels koning Frederik II was geworden. Benda ging over tot het lutheranisme. Zijn broers, waaronder Jan Jiří Benda (Johann Georg Benda) en Jiří Antonín Benda (Georg Anton Benda) waren eveneens componist en muzikant. Zij kregen via Franz hun muzikale opleiding aan het Pruisische hof en verwierven muzikale functies aan andere vorstenhoven in Duitsland. In 1786 overleed Franz Benda in Potsdam.
Zijn composities bestaan uit onder meer triosonates en concerten voor viool en fluit.
* Biblioteca Nacional de España: XX1466721
* Bibliothèque nationale de France: cb124690863 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 119326728
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0893 2193
* Library of Congress Control Number: n82224927
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000037072
* MusicBrainz: 15e1ac75-fe9e-4269-ad9f-e1a1ad3a1e3a
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jn19990209037
* Nationale bibliotheek van Australië: 35423238
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007273104605171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002605729
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 095482938
* LIBRIS: 207276
* SNAC: w67m1b6d
* Système universitaire de documentation: 115628622
* Trove: 947373
* Virtual International Authority File: 44397958
* WorldCat (via VIAF): 44397958
# Frans Simons (kunstenaar)

Jan Frans Simons (Antwerpen, 5 september 1855 – Brasschaat, 21 februari 1919) was een Belgische kunstschilder en etser van genretaferelen, stadsgezichten, interieurs, figuren en portretten.

## Levensloop

Jan Frans Simons kon als jongeling het tekenen niet laten en droomde ervan om kunstenaar te worden. Als 14-jarige maakte hij zijn eerste portretje in olieverf, namelijk van zijn vader. Met overtuiging en karakter maakte hij in het Museum voor Schone Kunsten te Antwerpen een kopie van 'La vierge au perroquet' van P. P. Rubens. In 1879 debuteerde de toen 24-jarige kunstenaar op een tentoonstelling te Antwerpen met ‘Jo, haar lieveling’, een werk dat een jonge boerenvrouw voorstelt die een kalfje te drinken brengt. Het werd zowel op bittere kritiek als op zeer verdienstelijke complimenten onthaald. Met een verscheidenheid aan anekdotische volkse taferelen is Jan Frans Simons het meest gekend. Wij vermelden onder meer: De Ossenkoers, De Processie te Brasschaat, Het Werkongeval, De Varkensslachter en De Congolezen. Zijn oeuvre bevat met De wilden, De beschaafden en De dieren ook een drieluik.
Het doek 'Onverwachte verfrissing' werd in München wel gesmaakt, en genoot zoveel bijval dat het in tal van kunstuitgaven werd afgebeeld. Jan Frans Simons was lid van talrijke kunstkringen, en behaalde met zijn werk ook talrijke prijzen. De werken van Simons, waaronder verscheidene van ontegensprekelijk kunstwaarde, verschenen op allerlei tentoonstellingen en medailles volgden elkaar op. Het Geschot - medaille in Parijs, Zien of Jan niet liegt - medaille in München, De Wijnoogst - werd behoorlijk in Barcelona onthaald, Korenbloemen en de Overwinnaar van de Ossenkoers behaalden medailles in Port-Adelaîde. Op 28 april 1906 werd hij als Ridder in de Leopoldsorde gehuldigd.

## Literatuur

* Vlaamsch en Vrij, 21 juli 1895
* De Ware Vriend, 1 september 1923
* Van en over de 'XX' en 'La Libre Esthétique', 1966, Koninklijk Musea voor Schone Kunsten van België
* De Graef, Nos Artistes de Anversois
* Oeuvrecatalogus, februari 2019

## Musea

* Antwerpen Letterenhuis (AMVC)
* Antwerpen Koninklijk Museum voor Schone Kunsten
* Antwerpen Stedelijk Prentenkabinet
* Doornik Museum voor Schone Kunsten

## Naslagwerken

* Bénézit 1966
* Berko 1981
* Piron 1999
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070090971
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 90167
* Union List of Artist Names: 500119505
* Virtual International Authority File: 290370759
* WorldCat (via VIAF): 290370759
# Frans Simons (bisschop)

Frans Simons SVD (Tegelen, 30 juli 1908 – Indore, 28 januari 2002) was een Nederlands bisschop, werkzaam in India.
Simons trad in 1932 toe tot de congregatie van de Missionarissen van Steyl. Hij werd op 30 oktober 1932 priester gewijd Op 15 mei 1952 werd hij benoemd als eerste bisschop van het nieuw ingestelde bisdom Indore; zijn bisschopswijding vond plaats op 6 augustus 1952. Voordat het bisdom werd gesticht, was Indore van 1935 tot 1952 een apostolische prefectuur.
Simons was tevens een van de concilievaders van het Tweede Vaticaanse Concilie.
Op 26 juni 1971 ging Simons met emeritaat. Hij overleed in 2002 op 93-jarige leeftijd.
* (en) Frans Simons op www.catholic-hierarchy.org
* (en) Library of Congress Authorities
* Gemeinsame Normdatei: 120132324X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8176 9516
* Library of Congress Control Number: n78058672
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0253120
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068382421
* Virtual International Authority File: 110826977
* WorldCat (via VIAF): 110826977
# Frans Sigmans

Frans Sigmans (Bakel, 19 juni 1947 – Bakel, 3 maart 2005) was een Nederlandse motorcrosser.
Franske Sigmans, zoals hij vooral in zijn beginjaren genoemd werd, begon in 1963 met de wedstrijdsport en sloot deze 25 jaar later af in 1988. In deze periode behaalde hij in totaal 5 Nederlandse titels. Zijn eerste titel behaalde hij in 1964 in de klasse 50cc junioren. In de 250cc klasse werd hij twee keer Nederlands kampioen (1967 en 1968) en een keer in de 500cc klasse (1975). Op de wereldkampioenschappen 500cc werd hij in 1973 13e,1974 12e,1975 12e en 1976 13e.
Zijn grootste bekendheid kreeg hij door het twee keer winnen van de Motocross der Azen in 1967 en 1968. Hij wekte veel sympathie door zijn verfijnde technische en sportieve rijstijl bij publiek en collega-coureurs. Zijn 25 jaar durende crosscarrière sloot hij in stijl af in 1988 door op 41-jarige leeftijd het kampioenschap te behalen in de viertakt klasse. Hierna richtte hij zich op zijn tweewielerhandel in Bakel.
Hij overleed op 57-jarige leeftijd ten gevolge van een hartstilstand.
# François Saussus

François Saussus (Saint-Mard, 8 november 1959) was een Belgisch volksvertegenwoordiger.

## Levensloop

Saussus werd maatschappelijk assistent en was werkzaam in een bouwbedrijf.
In 1995 werd hij lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers voor Ecolo, in vervanging van de ontslagnemende Henri Simons. Hij vervulde dit mandaat slechts tot 12 april 1995. Vanuit zijn mandaat kwam hij eveneens kortstondig in de Raad van de Franse Gemeenschap terecht.
Ook was hij van 2001 tot 2002 gemeenteraadslid en OCMW-voorzitter van Perwijs.
* ↑ Fiche François Saussus op de website van de Kamer.
# Fraunhofer-Gesellschaft

De Fraunhofer-Gesellschaft zur Förderung der angewandten Forschung e. V. is een Duitse organisatie voor toegepast wetenschappelijk onderzoek. De Fraunhofer-Gesellschaft werd in 1949 in München opgericht en is vernoemd naar de natuurkundige Joseph von Fraunhofer.
De Fraunhofer-Gesellschaft bestaat uit 80 onderzoeksinstituten, die over heel Duitsland zijn verspreid. De afzonderlijke Fraunhoferinstituten hebben eigen wetenschappelijke specialisaties en werken meestal nauw samen met lokale universiteiten en ondernemingen. Het onderzoek van de Fraunhofer-Gesellschaft wordt voor 40% gefinancierd door de Duitse federale overheid en de afzonderlijke deelstaten en voor 60% door contractonderzoek voor ondernemingen en andere instellingen. De begroting van de Fraunhofer-Gesellschaft bedraagt circa € 1,3 miljard. Het instituut heeft circa 13.000 onderzoekers in dienst. Het is daarmee de grootste organisatie voor toegepast wetenschappelijk onderzoek in Europa.
De instelling is vergelijkbaar met TNO in Nederland en VITO in Vlaanderen.
In Enschede werd in 2017, in samenwerking met de Universiteit Twente en Saxion, het Fraunhofer Project Center for Design and Production Engineering for Complex High-Tech Systems (FPC@UT) op de campus van de Universiteit Twente geopend.
# Fripouillard et compagnie

Fripouillard et compagnie is een Italiaanse comedyfilm uit 1959, geregisseerd door Steno, met in de hoofdrollen Totò, Louis de Funès en Aldo Fabrizi.

## Verhaal

Torquato Pezzella (Totò) is de eigenaar van een luxe kledingwinkel. Torquato heeft een hekel aan belastingen, en doet er dan ook alles aan om er zo weinig mogelijk te betalen. Om deze reden heeft hij Hector Curto (Louis de Funès), een geniale belastingadviseur in dienst genomen. De belastingdienst beslist om Fabio Topponi (Aldo Fabrizi) en brigadier Bardi (Ciccio Barbi) op controle te sturen in het bedrijf. Torquato probeert, op aanraden van zijn adviseur om de twee mannen om te kopen.

## Cast

| Acteur | Personage |
| Totò | Torquato Pezzella |
| Aldo Fabrizi | Fabio Topponi |
| Louis de Funès | Hector "Ettore" Curto |
| Anna Campori | Dora Pezzella |
| Miranda Campa | L'épouse de Fabio |
| Luciano Marin | Augustin "Tino" Pezzella |
| Ciccio Barbi | Brigadier Bardi |
| Anna-Maria Bottini | Mara |
| Cathia Caro | Laura |
| Jacques Dufilho | Directeur van de gevangenis |
| Elena Fabrizi | Une infirmière |
| Ignazio Leone | Bewaker |
| Fernand Sardou | Ernesto Topponi |
| Jean Bellanger | Gevangenisbewaker |
| Miranda Campa | Fabio's verloofde |
| Nando Bruno | L'Ubracio |
# Froenzenskaja (metrostation Sint-Petersburg)

Froenzenskaja (Russisch: Фрунзенская) is een station van de metro van Sint-Petersburg. Het station maakt deel uit van de Moskovsko-Petrogradskaja-lijn en werd geopend op 29 april 1961. Het metrostation bevindt zich onder de Moskovski prospekt (Moskoulaan), ten zuiden van het stadscentrum. Het station is genoemd naar de revolutionair Michail Froenze; in de planningsfase droeg het de naam Zabalkanski prospekt, de vroegere naam van de Moskovski prospekt.
Het station ligt 39 meter onder de oppervlakte en beschikt over een korte perronhal die door arcades van de sporen wordt gescheiden. Het bovengrondse toegangsgebouw bevindt zich aan de westzijde van de Moskovski prospekt, nabij de kade langs het Obvodnyj kanal (Singelgracht). Aan het einde van de perronhal is een bas-reliëf aangebracht dat Michail Froenze omringd door militairen toont.

## Externe link

* Foto's op metrowalks.ru
Parnas · Prospekt Prosvesjtsjenieja · Ozerki · Oedelnaja · Pionerskaja · Tsjornaja retsjka · Petrogradskaja · Gorkovskaja · Nevski prospekt · Sennaja plosjtsjad · Technologitsjeski institoet · Froenzenskaja · Moskovskieje vorota · Elektrosila · Park Pobedy · Moskovskaja · Zvjozdnaja · Koeptsjino
# Frederik Ooster

Mr. Frederik Ooster (Amsterdam, 2 april 1841 - Apeldoorn, 24 oktober 1898) was een Nederlands jurist en burgemeester.
Ooster zat op het gymnasium in Amsterdam en studeerde daarna rechten aan de Universiteit Utrecht. Van 1866 tot 1879 was hij ambtenaar in Nederlands-Indië. Hij was daar werkzaam als commies bij de algemene secretarie te Batavia, vanaf 1870 griffier bij de omgaande rechter te Samarang, vanaf 1872 officier van justitie bij de Raad van Justitie te Makassar en president van de Landraad te Kraksaan (Probolinggo) en vanaf 1875 president van de Raad van Justitie van de residentie Amboina te Ambon. In 1877 ging hij voor een tweejarig verlof naar Nederland wegens ziekte.
Na zijn terugkomst in Nederland was hij van 1 augustus 1880 tot 1 april 1886 burgemeester van Axel. Op 7 april 1886 vestigde hij zich in Brink en Orden, net buiten Apeldoorn. Hij was daar actief in het verenigingsleven en vanaf 1892 plaatsvervangend kantonrechter. In 1894 kocht hij een stuk grond in de huidige wijk Zevenhuizen en liet daarop een aantal huizen bouwen, die hij later aan de gemeente schonk. De rest van de grond verkocht hij aan consortia die er nog meer huizen bouwden. Hij bleef ongehuwd.
In Axel is de Oosterstraat en in Apeldoorn de Oosterlaan naar hem genoemd.
* Geboorteakte Amsterdam
* Overlijdensakte Apeldoorn
* CODA (Apeldoorn), Bevolkingsregister Apeldoorn
* Delpher
* Noord, oost, zuid, west - het verrassende verhaal van de Oosterlaan in Apeldoorn
Noten
# Frederik Piket

Frederik Hendrik (Freek) Piket (Den Haag, 14 augustus 1927 - aldaar, 28 maart 2011) was een Nederlands jurist en politicus namens de CHU.
Piket werkte naast zijn politieke loopbaan van 1952 tot 1982 als advocaat en procureur in Den Haag. Aansluitend was hij tot 1987 kantonrechter.
* Biografisch Portaal: 95560349
* Parlement.com: vg09llgpo1q8
# Frederik Günther van Schwarzburg-Rudolstadt

Frederik Gunther (Rudolstadt, 6 november 1793 — aldaar, 28 juni 1867) was van 1807 tot 1867 vorst van Schwarzburg-Rudolstadt.

## Leven

Frederik Gunther was de zoon van vorst Lodewijk Frederik II en Caroline van Hessen-Homburg, dochter van landgraaf Frederik V. De dood van zijn vader bracht hem al in 1807 op de troon. Hij studeerde korte tijd in Genève en nam in 1813 dienst in het leger, waar hij onder bevel van zijn ooms Frederik VI en Filips van Hessen-Homburg stond.
Hij nam in 1814 de regering van Schwarzburg-Rudolstadt van zijn moeder over en streed in 1815 wederom onder Filips in Frankrijk. Vervolgens trad hij toe tot de Duitse Bond. Hij vaardigde in 1816 in zijn land de eerste grondwet uit. Door verdragen met onder meer Saksen-Meiningen en Saksen-Gotha-Altenburg reguleerde hij de gecompliceerde onderlinge verhoudingen tussen de Thüringse staten. Hij werd in 1828 lid van de Mitteldeutscher Handelsverein en in 1834 van de algemene Duitse Zollverein. In de Maartrevolutie van 1848 kwam een liberale grondwet tot stand, die echter in 1854 in conservatieve zin werd gewijzigd. Kort voor zijn dood (1866) trad hij toe tot de Noord-Duitse Bond. Hij stierf in 1867 na een regering van 60 jaar en werd opgevolgd door zijn broer Albert.

## Huwelijken en kinderen

Frederik Gunter huwde in 1816 Augusta van Anhalt-Dessau (1793-1854), oudere zuster van Leopold IV Frederik van Anhalt. Uit het huwelijk werden drie zoons geboren, die echter alle drie jong stierven:
* Frederik Gunther (1818-1821)
* Gunther (1821-1845)
* Gustaaf (1828-1837)
In 1855 hertrouwde hij met Helena gravin van Reina (1835-1860), een dochter van prins George Bernhard van Anhalt-Dessau, broer van Leopold IV. Zij werd in datzelfde jaar geadopteerd door haar oom Willem Waldemar en verheven tot prinses van Anhalt-Dessau.
Frederik Gunther hertrouwde in 1861 morganatisch met Marie Schultze (1840-1909), die hij in 1864 tot gravin van Brockenburg verhief. Uit dit laatste huwelijk werden een dochter en een zoon geboren, die de titel prins(es) van Leutenberg droegen:
* Helena (1860-1937), gehuwd met Hans von Schönaich-Carolath
* Gunther Sizzo (1860-1926), in 1896 als erfgenaam van vorst Günther Victor erkend, die hij in 1925 titulair opvolgde.
# Freyella macropedicellaria

Freyella macropedicellaria is een zeester uit de familie Freyellidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1984 gepubliceerd door N.M. Korovchinsky & S.V. Galkin.
# Freyella loricata

Freyella loricata is een zeester uit de familie Freyellidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1984 gepubliceerd door N.M. Korovchinsky & S.V. Galkin.
# Freyella mutabila

Freyella mutabila is een zeester uit de familie Freyellidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1976 gepubliceerd door Korovchinsky.
# Freyella heroina

Freyella heroina is een zeester uit de familie Freyellidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1889 gepubliceerd door Percy Sladen.
# Fuldera

Fuldera is een plaats en voormalige gemeente in het Zwitserse kanton Graubünden. Fuldera telt 120 inwoners en was tot 2008 een zelfstandige gemeente.

## Geschiedenis

Op 1 januari 2009 fuseerde Fuldera met Lü, Müstair, Santa Maria Val Müstair, Tschierv en Valchava tot de gemeente Val Müstair.
* Gemeinsame Normdatei: 1068197315
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 001565
* Virtual International Authority File: 314890910
* WorldCat (via VIAF): 314890910
# Campveerse Toren

De Campveerse Toren is een rijksmonumentale verdedigingstoren in de Zeeuwse stad Veere. De toren is in de 15e eeuw gebouwd met als doel het kunnen verdedigen van de haven van Veere. Het complex is op 18 mei 1967 als rijksmonument ingeschreven in het register. De huidige eigenaar is de Vereniging Hendrick de Keyser, deze verwierf de Campveerse Toren in 2005.

## Geschiedenis

De Campveerse Toren is in de 15e eeuw als verdedigingstoren gebouwd. In de buitenmuur is Belgische kalksteen verwerkt. Deze zit als een witte ‘speklaag’ tussen lagen rode baksteen. De gevel aan de landzijde had oorspronkelijk vijf pinakels met daarachter een hoog en puntig dak bedekt met leisteen. Het is een rondeel, een halfronde toren. Aan de zeezijde is de toren rond en aan de stadszijde recht of plat. De Campveerse Toren maakte deel uit van de verdedigingswerken van Veere.
In het pand zou ook een van 's lands oudste herbergen gevestigd zijn. Al vanaf de 16e eeuw is hier een herberg en later een logements- en koffiehuis en nog later een restaurant.
Boven de entree staat een steen met het jaartal "1738". In dit jaar is de toren ingrijpend gerestaureerd en werd aan de oostzijde een vleugel gebouwd op de oude walmuur.
Tot 1924 zat er een lantaarn met een licht voor de scheepvaart aan de gevel. Daarna werd het licht verplaatst naar een opstand op de kade voor de toren.
Het complex is in 1950 en in 2007 gerestaureerd. Het dak was afgeplat en er was geen trapgevel. In 1950 is de huidige trapgevel aangebracht en de hoge bedaking.

## Exterieur

De Campveerse Toren bestaat uit de vestingtoren en twee later aangebouwde vleugels. De vleugels staan haaks op elkaar. De toren is aan de waterzijde halfrond en staat gedeeltelijk in het water, de vensters in dit deel van de toren zijn niet origineel. De toren bestaat uit speklagen van witte natuursteen, afgewisseld met lagen van baksteen. Aan de voorzijde van de toren is een vlakke trapgevel gebouwd, op zes treden zijn hoog opgemetselde stervormige pinakels geplaatst. De vensters in deze gevel zijn wel origineel. De vensters zijn in het gebouw geplaatst toen het werd verbouwd tot herberg.
De twee vleugels zijn niet van gelijke lengte, de korte vleugel is langs het water gebouwd, de lange vleugel is rond 1700 aangebouwd en bevat hotelkamers.
Aan een muur van de toren hangt een kaak van een walvis. Het bot werd in november 2018 van de plek gehaald, omdat deze te veel door mossen werd aangetast. Het bot werd rond 1740 opgehangen als waarschuwing aan het stadsbestuur dat de burgers de eigenlijke macht hebben. De Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed heeft aangegeven dat de kaak van cultuurhistorische waarde is.

## Interieur

De gelagkamer bevindt zich op de eerste verdieping in de toren. De ruimte is door middel van een stenen trap te bereiken. In de kamer bevindt zich nog een van de twee grote schouwen. Op de tweede verdieping bevindt zich de torenkamer, deze is te bereiken met een eikenhouten trap.
Onder het gebouw is een kelder met koepelgewelf aangebracht.
# Campo Elías

Campo Elías is een gemeente in de Venezolaanse staat Mérida. De gemeente telt 115.000 inwoners. De hoofdplaats is Ejido.
# Campo Belo (microregio)

Campo Belo is een van de 66 microregio's van de Braziliaanse deelstaat Minas Gerais. Zij ligt in de mesoregio Oeste de Minas en grenst aan de microregio's Oliveira, Formiga, Varginha en Lavras. De microregio heeft een oppervlakte van ca. 2.707 km². In 2006 werd het inwoneraantal geschat op 112.649.
Zeven gemeenten behoren tot deze microregio:
* Aguanil
* Campo Belo
* Cana Verde
* Candeias
* Cristais
* Perdões
* Santana do Jacaré
Mesoregio's: Campo das Vertentes · Central Mineira · Jequitinhonha · Metropolitana de Belo Horizonte · Noroeste de Minas · Norte de Minas · Oeste de Minas · Sul e Sudoeste de Minas · Triângulo Mineiro e Alto Paranaíba · Vale do Mucuri · Vale do Rio Doce · Zona da Mata Microregio's: Aimorés · Alfenas · Almenara · Andrelândia · Araçuaí · Araxá · Barbacena · Belo Horizonte · Bocaiuva · Bom Despacho · Campo Belo · Capelinha · Caratinga · Cataguases · Conceição do Mato Dentro · Conselheiro Lafaiete · Curvelo · Diamantina · Divinópolis · Formiga · Frutal · Governador Valadares · Grão Mogol · Guanhães · Ipatinga · Itabira · Itaguara · Itajubá · Ituiutaba · Janaúba · Januária · Juiz de Fora · Lavras · Manhuaçu · Mantena · Montes Claros · Muriaé · Nanuque · Oliveira · Ouro Preto · Pará de Minas · Paracatu · Passos · Patos de Minas · Patrocínio · Peçanha · Pedra Azul · Pirapora · Piumhi · Poços de Caldas · Ponte Nova · Pouso Alegre · Salinas · Santa Rita do Sapucaí · São João del-Rei · São Lourenço · São Sebastião do Paraíso · Sete Lagoas · Teófilo Otoni · Três Marias · Ubá · Uberaba · Uberlândia · Unaí · Varginha · Viçosa
# Caperella

Caperella is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soorten

* Caperella orbita (Hedley, 1900)
* Caperella umbilicata Laseron, 1958
# Caperonotus cardinalis

Caperonotus cardinalis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1870 door Bates.
# Campylorhaphion famelicum

Campylorhaphion famelicum is een slakkensoort uit de familie van de Eulimidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1883 door Watson.
# Campylorhaphion machaeropsis

Campylorhaphion machaeropsis is een slakkensoort uit de familie van de Eulimidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Dautzenberg & Fischer H..
# Campylostigmus plessisi

Campylostigmus plessisi is een duizendpotensoort uit de familie van de Scolopendridae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Demange.
# Cananga odorata

Cananga odorata is een van de bekendste vertegenwoordigers van de Annonaceae, een familie uit de Magnoliiden.
De boom is afkomstig uit Oost-Azië, thans ook voorkomend in Midden- en Zuid- Amerika. De bloemen geven een heerlijke geur af.
Uit de bloemen wordt een etherische olie gewonnen. Indien de olie in z'n geheel wordt gewonnen wordt dit cananga-olie genoemd. Onder meer op de Comoren, Madagaskar en Réunion wordt de etherische olie in fracties gewonnen die elk iets in geur afwijken van elkaar. Deze fracties zijn bekend onder de naam ylang-ylangolie.
De eerste fractie die overkomt heet extra, de drie fracties erna worden genummerd met de Romeinse cijfers I, II en III, waarbij de ylang-ylang III de restfractie is.
# Cananea

Heroica Ciudad de Cananea (Nederlands: Heldhaftige Stad Cananea) is een stadje in de Mexicaanse staat Sonora. Cananea heeft 31.067 inwoners (census 2005) en is de hoofdplaats van de gemeente Cananea.
Cananea is van oudsher bewoond door de Pima-indianen. In de 19e eeuw werden hier rijke zilveraders ontdekt, en verkreeg The Cananea Consolidated Copper Company een concessie. Cananea is zeer beroemd geworden om de staking van Cananea van 1906. Mexicaanse mijnwerkers legden het werk neer, en eisten betere werkomstandigheden en een loon dat gelijk was aan die van hun Amerikaanse collega's die ook in de mijn werkten. De staking eindigde in een bloedbad toen mijneigenaar William C. Greene met toestemming van de Mexicaanse autoriteiten de Arizona Rangers uit de Verenigde Staten liet overkomen om een einde te maken aan de staking. Deze gebeurtenis vormde een voorbode van de Mexicaanse Revolutie die vier jaar later zou uitbreken.