OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Heilig Hartbeeld (Schijndel)

Het Heilig Hartbeeld is een standbeeld in de Nederlandse plaats Schijndel.

## Achtergrond

Het neogotische Heilig Hartbeeld gemaakt door beeldhouwer Jan Custers, was een geschenk van de parochianen aan pastoor H. Donders die zijn zilveren jubileum vierde. Het werd 1 oktober 1922 door de burgemeester onthuld, waarna het werd ingezegend door de pastoor. Het stond aanvankelijk bij de kruising van de Kluisstraat met de Hoofdstraat en is in 1957 naar de huidige locatie bij de Sint-Servatiuskerk verhuisd.

## Beschrijving

In tegenstelling tot wat gebruikelijk was, is de kalkstenen Christusfiguur zittend afgebeeld, geplaatst onder een bronzen baldakijn. Christus en het baldakijn dragen een kruisnimbus. Het geheel staat op een sokkel waarin drie bronzen plaquettes werden aangebracht.

## Rijksmonument

Het beeldhouwwerk werd in 2002 als rijksmonument ingeschreven in het monumentenregister, onder meer "wegens de grote kunsthistorische zeldzaamheid van een zittende, onder een baldakijn geplaatste Christus in combinatie met de sokkelmuurtjes en een divers materiaalgebruik."
# Henicophaps

Henicophaps is een geslacht van vogels uit de familie duiven (Columbidae).

## Soorten

Het geslacht kent de volgende twee soorten:
* Henicophaps albifrons – Zwarte bronsvleugelduif
* Henicophaps foersteri – New-Britainbronsvleugelduif
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.2).
# Helichochaetus

Helichochaetus is een geslacht van vliegen uit de familie van de slankpootvliegen (Dolichopodidae). De typesoort van het geslacht is Helichochaetus discifer.
# Helicella sabulivaga

Helicella sabulivaga is een slakkensoort uit de familie van de Hygromiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1881 door J. Mabille.
# Helicella valdeona

Helicella valdeona is een slakkensoort uit de familie van de Hygromiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door E. Gittenberger & Manga.
# Helicella orzai

Helicella orzai is een slakkensoort uit de familie van de Hygromiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door E. Gittenberger & Manga.
# Hello (Turn Your Radio On)

Hello (Turn Your Radio On) is een nummer van het Britse popduo Shakespears Sister uit 1992. Het is de vierde single van hun tweede studioalbum Harmonally Yours.
"Hello (Turn Your Radio On)" is een rustige ballad. Het nummer werd een hit op de Britse eilanden, in het Duitse taalgebied, Zweden, Nieuw-Zeeland en Nederland. In het Verenigd Koninkrijk bereikte het de 14e positie, en in de Nederlandse Top 40 kwam het tot een bescheiden 35e positie. Hoewel het nummer in Vlaanderen geen hitlijsten bereikte, werd het er toch een radiohit.
# Hellmolen

De Hellmolen of Helmolen is een verdwenen watermolen in de Nederlandse stad Venlo.
De molen stond aan de noordzijde van de vesting, ten oosten van de Helpoort. De molen werd aangedreven door de Helbeek. Wat de functie van de Hellmolen was, is niet bekend.
De oudste vermelding van de Hellmolen dateert uit 1429: er wordt dan gesproken van de Hellemoelen. Op de 17e-eeuwse kaart van Blaeu wordt de molen overigens Ottenmolen genoemd.
In een leenbrief uit 1766 wordt ene Johannes Peeters als eigenaar genoemd.
De molen was vóór 1832 verdwenen.
* Hellmolen, Molendatabase
* Frans Hermans, Historische stedenatlas van Nederland - Venlo p.102 (1999).
* Vestingwerken op een kaart uit 1842 Aan de noordzijde is de Hellmolen aangeduid als F2.
Benders Molen · Bovenste Molen · Distelmolen · Geërfdenmolen · Molen van Geurts · Goofersmolen · Goossensmolentje · Hellmolen · Holtmeule · Italiëmolen · Jansens Standerdmolen · Laaghuismolen · Lohofsmolen · Maagdenbergsmolen · Maalbekermolen · Molen van het Aldt Huys · De Meule · Munnikemolen · Oliemolen · Onderste Molen · Ottenmolen · Panhuismolen · Patersmolen · Peetersmolen · Picardiemolen · Polvermolen · Sint-Antoniusmolen · Spanjaertsmolen · Stadsmolen · Molen van Van der Steen · Rijstpelmolen Van Dinteren · Rosmolen Verzijl · Villegerveldsmolen · Watermeule · Watermolen Lomm · Weizemolen · Wymarse Molen
# Henri Van Melle

Henri van Melle of Hendrik van Melle (Oorderen, 10 februari 1859 - Gent, 6 december 1930) was een Vlaamse kunstschilder.

## Biografie

Henri van Melle kreeg zijn opleiding aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Gent. Hij schilderde landschappen, genrestukken, interieurs en figuren.
Hij werd later leraar aan diezelfde academie en daarna directeur aan de academie van Oudenaarde. Hij is te situeren in de tweede groep van de Latemse Scholen met Constant Permeke, Léon De Smet en Albert Servaes en schilderde in de luministische stijl van Emile Claus die zich in 1883 in Astene had gevestgid.
Henri nam deel aan de salons in Gent van 1863 tot 1925 en aan de Exposition Internationale in Brussel in 1897. Een deel van zijn oeuvre is terug te vinden in het Museum voor Schone Kunsten te Gent, onder meer De spinster en het Portret van de architect Charles van Rysselberghe.
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 91324
* ↑ Henri van Melle op catawiki.be. Gearchiveerd op 7 november 2020.
# Heinrich Abeken

Heinrich Johann Wilhelm Rudolf Abeken (Osnabrück, 19 augustus 1809 – Berlijn, 8 augustus 1872) was een Duits theoloog en Pruisisch ambtenaar.
Geboren en getogen in Osnabrück als zoon van een gymnasium-leraar, vertrok Abeken in 1827 naar Berlijn om daar theologie te studeren. In 1834 werd hij benoemd tot kapelaan van de Pruisische ambassade te Rome. In 1841 reisde hij naar Engeland om daar in opdracht van de Pruisische koning Frederik Willem IV voorbereidingen te treffen voor de oprichting van een Duits-Engels evangelisch-protestants episcopaat te Jeruzalem. In 1848 volgde zijn benoeming bij het Pruisische ministerie van buitenlandse zaken. Hier kreeg hij de bijnaam : Pen van Bismarck. Hij was de ontwerper van de beruchte Emser-Depêche.
* Bibliothèque nationale de France: cb16246219k (data)
* Gemeinsame Normdatei: 116001127
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0909 788X
* Library of Congress Control Number: no94023624
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: vse20221152012
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007443053105171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 111767245
* SNAC: w6gj440v
* Système universitaire de documentation: 115221328
* Trove: 927771
* Virtual International Authority File: 64746771
* WorldCat (via VIAF): 64746771
# Heinrich Adolph von Gablenz

Heinrich Adolf Freiherr von Gablenz, heer van Unwürde en Kittlitz (Weida,25 oktober 1762 - Leipzig, 11 mei 1843) was een Saksisch militair. Hij bracht het tot Generalleutnant en gouverneur van Dresden. In 1828 werd hij voor zijn dapperheid in de napoleontische oorlogen begiftigd met het grootkruis in de Militaire Orde van Sint-Hendrik. In 1837 werd hij in de Saksische adelstand opgenomen met de titel van Freiherr (Nederlands: baron).

## Militaire loopbaan

* Hauptmann:
* Oberst: 1811
* Generalleutnant:

## Decoratie

* Grootkruis in de Militaire Orde van Sint-Hendrik op 27 oktober 1828
* Commandeur in de Militaire Orde van Sint-Hendrik op 3 december 1812
* Ridder in de Militaire Orde van Sint-Hendrik op 10 augustus 1796
* ↑ http://www.loebaufoto.de/kitt26.htm
* 1 2 3 4 (de) SLUB: Der Königlich Sächsische Militär-St.-Heinrichs-Orden. p.56. Geraadpleegd op 15 oktober 2021.
# Hemelboender

Een hemelboender is een term uit de scheepvaart voor een borstelvormig voorwerp, gemaakt uit sajet, die met een pen geplaatst werd op de top van een mast boven het scheerhout. Deze werden toegepast op zeilende vissersschepen.
Vanuit bijgeloof werd de hemelboender toegepast om onheil te voorkomen. Op deze manier werden heksen (zwarte vogels) die ongeluk voor schip en bemanning meebrachten van het schip weggehouden. De hemelboender belette dat de vogels op de masttoppen kwamen zitten en het vaartuig werd hierdoor van onheil gespaard.
* Artikel 'windwijzer' van Maritiem Digitaal
* Mr. Dr. T. Huitema noemt in zijn boek 'Ronde en Platbodemjachten' (ISBN 9064102759, Hollandia 2000 (oorspr. 1962) de hemelboender bij mastversiering
# Heinz Bertschi

Heinz Bertschi (Solothurn, 25 februari 1939 - 24 juli 2016) was een Zwitsers voetballer die speelde als aanvaller.

## Carrière

Bertschi maakte zijn debuut voor La Chaux-de-Fonds in 1960 en speelde er tot 1966; hij won met hen één landstitel in 1964 en één beker in 1961. Later speelde hij nog voor FC Luzern en Neuchâtel Xamax.
Hij speelde vier interlands voor Zwitserland en scoorde twee keer.
Hij trainde kort na zijn spelersloopbaan Neuchâtel Xamax.

## Erelijst

* La Chaux-de-Fonds
** Landskampioen: 1964
** Zwitserse voetbalbeker: 1961
* https://www.national-football-teams.com/player/42462/Heinz_Bertschi.html
* https://bel.worldfootball.net/speler_profiel/heinz-bertschi/
# Hercostomus convergens

Hercostomus convergens is een vliegensoort uit de familie van de slankpootvliegen (Dolichopodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Loew.
# Hemibracon hortulator

Hemibracon hortulator is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Brethes in 1913.
# Hemibracon nigripalpalis

Hemibracon nigripalpalis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Enderlein in 1920.
# Hemibracon carpalis

Hemibracon carpalis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Szepligeti in 1904.
# Hemifusus crassicauda

Hemifusus crassicauda is een slakkensoort uit de familie van de Melongenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1849 door Philippi.
# Herman IV van Zwaben

Herman IV van Zwaben (ca. 1015 - nabij Napels, 28 juli 1038) was de tweede zoon van Ernst I van Zwaben en van Gisela van Zwaben. Hij werd in 1030 hertog van Zwaben na de dood van zijn broer Ernst II. Omdat hij bij zijn benoeming nog minderjarig was, trad bisschop Warmann van Dillingen van Konstanz op als zijn regent. In januari 1036 trouwde hij met Adelheid van Susa, en werd zo ook markgraaf van Turijn. Hij overleed 28 juli 1038 bij Napels aan een ziekte, tijdens een veldtocht tegen de Italiaanse Normandiërs. Zijn lichaam werd teruggebracht naar Duitsland maar door de zomerhitte was dit uiteindelijk onmogelijk en werd hij begraven in Trente (stad).
Van Herman en Adelheid is niet met zekerheid bekend of zij kinderen hadden. In genealogische reconstructies worden als mogelijke kinderen genoemd:
* Gebhard, een Beierse edelman die was getrouwd met de erfdochter van Sulzbach.
* Richwara, gehuwd met Berthold I van Zähringen
# Herbiphantes longiventris

Herbiphantes longiventris is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Herbiphantes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Andrei V. Tanasevitch.
# Herbie Steward

Herbert Steward (Herbie) (Los Angeles, 7 mei 1926) is een Amerikaanse jazz-saxofonist (altsaxofoon, tenorsaxofoon, sopraansaxofoon, tevens klarinet).
In het begin van de jaren veertig speelde Herbie Steward in Bob Chester Band. In 1947 nam big band-leider Woody Herman hem op in zijn orkest die bekend werd als Woody Herman's Second Herd. Hij speelde kort in de saxofoonsectie met vier saxofonisten (Stan Getz, Serge Chaloff en Zoot Sims, die the Four Brothers werden genoemd. Steward werd vervangen door Al Cohn. Rond 1949 was hij saxofonist in de groep van Artie Shaw, die een comeback had gemaakt met een bop-band. Begin jaren 50 maakte hij opnames met een eigen groep, met daarin onder meer Jimmy Raney. In 1957 maakte hij met andere voormalige saxofonisten van the Four Brothers een plaat: 'The Four Brothers...Together Again'.

## Discografie

* So Pretty, 1962
* The Three Horns of Herb Steward
* Marky's Vibes
* One Brother, 1988
* Herbie's Here, 1992
* Magical Live
* Bibliothèque nationale de France: cb139319114 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 134647629
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5514 0335
* Library of Congress Control Number: n92097450
* MusicBrainz: a930a179-9b1a-431b-96b9-e728be1577dc
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: DDSV207789
* Système universitaire de documentation: 156870592
* Virtual International Authority File: 34646478
* WorldCat (via VIAF): 34646478
# Hemisquillidae

Hemisquillidae is een familie van kreeftachtigen uit de klasse van de Malacostraca (Hogere kreeftachtigen).

## Geslacht

* Hemisquilla Hansen, 1895
# Het doek valt

Het doek valt (originele Engelse titel: Curtain: Poirot's Last Case) is een detectiveroman van Agatha Christie gepubliceerd in september 1975. Christie schreef de roman in de vroege jaren 40, maar hield hem meer dan 30 jaar in een kluis, om een goed einde te hebben voor de reeks Poirot-romans. De laatste hoofdstukken gaan over de dood van Hercule Poirot.

## Verhaal

Hercule Poirot heeft last van artritis en ziet zijn oude vriend kapitein Hastings terug, die nu weduwnaar is. Ze krijgen een brief van Styles Court, waar ze ooit hun eerste moord samen oplosten, en besluiten de zaak op te nemen. Poirot beweert dat een van de onschuldig lijkende gasten, die hij aanduidt met "X", een moordenaar is, die al zonder enige verdenking vijf andere moorden heeft laten plegen. Telkens was er een duidelijke verdachte en vier daarvan zijn ondertussen veroordeeld. Poirot beschrijft X als iemand die telkens aanwezig is bij de misdaad en kennelijk ook de drijvende kracht erachter is.
In het hotel bevinden zich dokter Franklin, zijn vrouw, en haar verpleegster, de dochter van Hastings die Franklins assistente is, een casanova met de naam Allerton, een 30-jarige Miss Cole, een vogelliefhebber Norton, een bekende jager Boyd Carrington, Hercule Poirot en zijn nieuwe knecht Curtiss en ten slotte kolonel Luttrell en zijn vrouw, de eigenaars.
Al snel zijn er enkele incidenten: mevrouw Luttrell wordt bijna per ongeluk doodgeschoten door haar man, mevrouw Franklin wordt dodelijk vergiftigd (volgens de getuigenis van Poirot voor een jury heeft hij haar het gif zien stelen, waardoor het lijkt op zelfmoord). Hastings, die overtuigd is dat Allerton zijn dochter gaat verleiden, staat op het punt zelf Allerton te vergiftigen, maar valt in slaap en herwint zijn gezond verstand de volgende morgen.
Men vindt Norton dood in zijn afgesloten kamer, met een kogelgat in zijn voorhoofd en het pistool naast hem. En ook Hercule Poirot wordt dood aangetroffen, overleden aan een hartaanval, buiten het bereik van zijn medicijnen. Een groot mysterie.
Na vier maanden ontvangt Hastings een postume brief van Hercule Poirot via zijn advocaten, die het totale mysterie ontrafelt.

## Verfilming

Curtain: Poirots Last Case werd in 2013 verfilmd als onderdeel van de televisieserie Agatha Christie's Poirot. Het is de laatste aflevering van de televisieserie. Het verhaal in de film is (vrijwel) hetzelfde als in het boek.

## Externe link

* Curtain op de officiële website van Agatha Christie
# Hendrik van Lijfland

Hendrik van Lijfland (Maagdenburg, 1187-1259) was een Duits priester, missionaris en historicus die een belangrijke rol speelde in de Noordelijke Kruistochten.
Hendrik werd in 1208 tot priester gewijd en leidde een vreedzaam leven, verbonden aan het huishouden van Prins-bisschop Albert van Buxhoeveden. Zijn meest opmerkelijke bijdrage is de Kroniek van Hendrik van Lijfland, geschreven rond 1229. Deze kroniek beschrijft de kerstening van gebieden die nu deel uitmaken van Estland en Letland tijdens de Noordelijke Kruistochten. Hendriks geschriften benadrukken het belang van de geschiedenis van de kerk in Lijfland.
Hendrik diende als tolk voor de pauselijke legaat, Willem van Modena, tussen 1225 en 1227, tijdens een kerkelijk geschil tussen de Orde van de Zwaardbroeders en de katholieke bisschoppen van Lijfland. Hij wordt vermeld als priester in documenten uit 1231 en 1259. Hendrik stierf na 1259 in Papendorf, in het tegenwoordige Jēkabpils novads, op minstens 72-jarige leeftijd. Zijn nalatenschap omvat een diepgaand inzicht in de geschiedenis van Lijfland tijdens de kruistochten.
# Herpestes flavescens

Herpestes flavescens is een zoogdier uit de familie van de mangoesten (Herpestidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Bocage in 1889.

## Voorkomen

De soort komt voor in Angola en Namibië.
* ↑ (en) Herpestes flavescens op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Herpes-simplexvirus

Herpes-simplexvirus bestaat uit twee soorten, namelijk Human herpesvirus 1 en Human herpesvirus 2 van het geslacht Simplexvirus, die allebei de huid en slijmvliezen aantasten. Simplexvirus behoort tot de familie Herpesviridae (Herpesvirussen).

## Voortplantingscyclus

Het Herpes-simplexvirus moet als eerst toegang krijgen tot de gastheercel (het virus zal binden met de receptoreiwitten van de cel), daarna begint de lysogenische reproductie, het virus plaatst zijn erfelijk materiaal ongemerkt in dat van de gastheercel. Bij elke celdeling van zo'n aangetaste cel zal het viraal materiaal mee delen. Alle nieuwe cellen bevatten het erfelijk materiaal van het virus. Onder bepaalde omstandigheden, zoals stress, koorts, verzwakking, kan het viraal DNA vrijkomen uit het DNA van de gastheer en zullen nieuwe virussen geproduceerd worden, wat zal leiden tot de typische koortsblaasjes (of koortslip). Echter zijn er ook zéér zeldzame gevallen van mensen die het Herpesvirus wel in zich hebben, maar waar het virus nooit uitbreekt.

## Besmetting

Het Herpesvirus kan overgedragen worden door rechtstreeks of onrechtstreeks contact met iemand die besmet is met het virus, het kan ook aangeboren zijn.

### Besmetting voorkomen

Als het virus niet is uitgebroken, is de persoon minder besmettelijk. Echter ook voorafgaande aan het ontstaan van blaasjes en na een uitbraak blijft besmetting mogelijk. Iemand die besmet(telijk) is, hoort een goede hygiëne te houden zodat andere mensen niet besmet worden (handdoeken verversen, handen wassen, niet uit hetzelfde glas drinken,...). Zeker in het bijzijn van baby's omdat het Herpesvirus gevaarlijk kan zijn voor baby's. Door te zoenen met iemand die besmet(telijk) is kan het virus ook doorgegeven worden, maar enkel en alleen als het virus is uitgebroken.

## Human herpesvirus 1 (HSV-1)

Human herpesvirus 1 is de meest voorkomende soort, en verschijnt in de vorm van koortsblaasjes, meestal rond de mond als koortslip, maar ook andere locaties (schouder, wang, genitaliën) zijn mogelijk. Ook een oogontsteking door herpes-simplexkeratitis kan het gevolg zijn. 80% van de bevolking heeft antistoffen tegen HSV-1. Het type genoom van het herpesvirus is ZY. HSV-1 is seksueel overdraagbaar.

## Human herpesvirus 2 (HSV-2)

Human herpesvirus 2 is hoofdverantwoordelijk voor herpes genitalis. 20% van de bevolking heeft beschermende antistoffen hiertegen. Overdracht van het virus door asymptomatische dragers (nooit klachten, wel virusdrager) is mogelijk, zelfs na vele jaren. In toenemende mate veroorzaakt HSV-1 echter ook herpes genitalis door orale seks. HSV-2 kan daarnaast in principe ook een koortslip veroorzaken, hoewel dit veel minder vaak voorkomt. Een eerdere orale besmetting met HSV-1 biedt namelijk een zekere bescherming tegen een latere orale besmetting met HSV-2.
# Hermanus Willem Koekkoek

Hermanus Willem Koekkoek (Amsterdam, 7 januari 1867 - aldaar, 9 september 1929) was een Nederlands kunstschilder, vooral bekend om zijn militaire taferelen. Hij maakte deel uit van het bekende schildersgeslacht Koekkoek en was de zoon van stadsschilder Willem Koekkoek en broer van Marinus Adrianus Koekkoek.

## Leven en werk

Hermanus Willem Koekkoek werd opgeleid door zijn vader, Willem Koekkoek. Hij woonde en werkte aanvankelijk in Amsterdam, verbleef van 1887 tot 1891 in Londen, waar zijn ooms Hermanus Koekkoek de Jonge en Barend Hendrik Koekkoek in de kunsthandel zaten, ging vervolgens terug naar Amsterdam en vertrok in 1901 opnieuw naar Londen. Begin jaren 1920 keerde hij weer terug naar zijn geboortestad, waar hij in 1929 overleed, 62 jaar oud.
Hermanus Willem Koekkoek maakte vooral naam als schilder met militaire voorstellingen. Hij was een der weinige Nederlandse kunstschilders die dit genre beoefenden. Veel van zijn werken hebben militaire operaties uit de Frans-Duitse Oorlog (1870-1871) als onderwerp, waarvoor hij nauwgezet historisch onderzoek uitvoerde. Bij voorkeur schilderde hij cavaleriecharges, maar ook het dagelijkse soldatenleven had zijn aandacht.
Diverse van zijn werken zijn te zien in het Legermuseum in Delft.
Koekkoek maakte naast militaire taferelen ook portretten, genrewerken, historische taferelen en diervoorstellingen.

## Galerij

* Franse marinier bij fort in Cochin-China, olieverf op paneel 24,9 x 16,2 cm, gesigneerd l.o. met initialen. Herkomst: Simonis & Buunk.
* Ten aanval
* De zwaarden poetsen
* Huzaren

## Literatuur

* Benno Tempel, Ronald de Leeuw: Het Romantiek Boek. Waanders Uitgevers, Zwolle, 2006. ISBN 90-400-8942-6
* Jos W.L. Hilkhuysen: Hermanus Willem Koekkoek (1867-1929). Schilder en illustrator van oorlog en vrede. Nijmegen, Van Tilt, 2019. ISBN 9789460044380
# Hermanus van Diermen

Hermanus ("Manus") van Diermen (Baarn, 26 september 1895 – aldaar, 14 oktober 1946) was een Nederlands voetballer.
Van Diermen werd geboren als zoon van Gerardus van Diermen en Geertruida van Rouwendaal. Hij was getrouwd met Johanna Maria Dijs. Hij speelde bij VV Baarn, Blauw Wit te Amsterdam en het Nederlands Elftal. Zijn bijnaam was "Het Kanon". Door de oorlog 1914/1918 kon eerst in 1919 het internationaal contact op voetbalgebied enigszins worden hersteld en als eerste kennismaking met het Nederlands-elftal fungeerde een van de spelers van Blauw Wit Amsterdam, Schindeler, als reserve bij de enige uitwedstrijd in dat jaar. Een jaar daarna mocht Blauw Wit de eerste echte internationaal noteren namelijk hun linksbinnen H. van Diermen, die op 5 april 1920 in het oude Stadion te Amsterdam, meewerkte aan een zege op Denemarken. Er wordt nog steeds met genoegen teruggedacht aan het spel van Manus van Diermen, die bekend werd met behoorlijke technische bewegingen en een zeer goed overzicht, maar speciaal door zijn fantastische linkse schoten. In totaal kreeg Manus in 1920 en 1921 vijf interlands op zijn naam en het zag er helemaal niet naar uit dat zijn loopbaan daarmee werd beëindigd. Een ernstige knie-blessure speelde hem parten en helaas in 1923 zou hij het voetballen er zelfs geheel aan moeten geven. Tientallen verzoeken bereikten hem om als trainer te gaan werken. Hij werd toen oefenmeester bij B.V.C. (Bussum) Van Diermen speelde totaal 128 wedstrijden bij Blauw-Wit in het eerste.
Op 14 oktober 1946 overleed Van Diemen op 51-jarige leeftijd te Baarn. In het Algemeen Dagblad van 15 oktober 1946 werd hij vermeld als een "bijkans vergeten voetballer". Op 18 oktober 1946 werd hij begraven op de Nieuwe Algemene Begraafplaats aan de Wijkamplaan in Baarn. Zijn gezin bleef zonder geld achter. De financiële situatie was zo beroerd dat op 31 oktober 1946 in de krant Het Volk een oproep aan voetbalvrienden verscheen om het gezin van Van Diermen te helpen. Er werd uiteindelijk zelfs een "Fonds Van Diermen" opgericht.