# Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1975

De Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1975 was de eerste race van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1975. De race werd verreden op 30 maart 1975 op het Circuit Paul Ricard nabij Le Castellet, Frankrijk.
In deze Grand Prix debuteerde Johnny Cecotto in het wereldkampioenschap met twee klasse-overwinningen. Het duo Hermann Schmid/Martial Jean-Petit-Matile debuteerde in de zijspanklasse eveneens met een overwinning. Kurt Gerber en Jakob Epprecht scoorden de poleposition bij hun debuut in de zijspanklasse, maar haalden geen punten.

## Algemeen

De Franse Grand Prix begon net als in 1973, toen ook op Paul Ricard werd gereden, met een overvol trainingsveld. Opnieuw was het zo druk dat gerenommeerde rijders geen goede tijd konden rijden en zich niet konden kwalificeren. Grote afwezigen waren Gianfranco Bonera, die tijdens een race in Modena een been gebroken had, en Barry Sheene, die flink gewond was geraakt tijdens de Daytona 200. BMW werd in de zijspanklasse definitief afgetroefd door de tweetaktmotoren. Terwijl Klaus Enders in 1974 nog wereldkampioen was geworden, haalde de snelste BMW in de openings-GP in Frankrijk niet eens punten: Otto Haller/Erich Haselbeck werden met de ex-Auerbacher-BMW elfde. Opmerkelijk was dat de regerend 500cc-wereldkampioen Phil Read van de organisatie het startnummer 58 toegewezen kreeg, terwijl nummer 1 voor Teuvo Länsivuori was. Read pikte het niet en startte met nummer 0.

## 500 cc

Bij de openingsrace in Frankrijk had Teuvo Länsivuori met zijn Suzuki RG 500 de snelste trainingstijd gereden. Hij nam ook de leiding in de race, maar viel na enkele ronden uit door een kapotte versnellingsbak. Toen ontstond een spannende race tussen de Yamaha-fabrieksrijders Giacomo Agostini en Hideo Kanaya, dat door Agostini met slechts een halve seconde voorsprong gewonnen werd. Phil Read (MV Agusta) kreeg weinig respect van zijn tijdelijke teamgenoot Armando Toracca, die mocht invallen voor de geblesseerde Gianfranco Bonera. Toracca dwong Read te vechten om de derde plaats. Daardoor lag dit duo ruim achter de beide Yamaha's, maar Read werd derde met 1,4 seconden voorsprong op Toracca.

### Uitslag 500 cc

| Pos | Coureur | Merk | Tijd | Grid | Punten |
| 1 | Giacomo Agostini | Yamaha | 50' 09" 8 | 2 | 15 |
| 2 | Hideo Kanaya | Yamaha | +0" 5 | 3 | 12 |
| 3 | Phil Read | MV Agusta | +29" 2 | 5 | 10 |
| 4 | Armando Toracca | MV Agusta | +30" 6 | 4 | 8 |
| 5 | Patrick Pons | Sonauto-Yamaha | +1' 36" 3 | 6 | 6 |
| 6 | Peter McKinley | Yamaha | +1' 49" 8 | 11 | 5 |
| 7 | Michel Rougerie | Harley Davidson | +1' 54" 1 | 15 | 4 |
| 8 | Karl Auer | Yamaha | +1' 55" 2 | 10 | 3 |
| 9 | Alex George | Yamaha | +1' 55" 4 | 17 | 2 |
| 10 | Kjell Solberg | Yamaha | +2' 02" 8 | 22 | 1 |
| 11 | Marcel Ankoné | Suzuki | +1 ronde | 14 | |
| 12 | Adu Celso Santos | Yamaha | +1 ronde | 18 | |
| 13 | Helmut Kassner | Yamaha | +1 ronde | 13 | |
| 14 | Steve Ellis | Yamaha | +1 ronde | 34 | |
| 15 | Christian Bourgeois | Yamaha | +1 ronde | 21 | |
| 16 | Florian Bürki | Yamaha | +1 ronde | 25 | |
| 17 | Les kenny | Yamaha | +1 ronde | 27 | |
| 18 | Félix Harzenmoser | Yamaha | +1 ronde | 30 | |
| 19 | Nico Cereghini | Suzuki | +1 ronde | 29 | |
| 20 | Walter Kaletsch | Yamaha | +2 ronden | 39 | |
| DNF | Jean-Paul Boinet | Yamaha | | 16 | |
| DNF | Teuvo Länsivuori | Yamaha | versnellingsbak | 1 | |
| DNF | Bernd Tüngethal | Yamaha | | 20 | |
| DNF | John Williams | Yamaha | | 19 | |
| DNF | Dieter Braun | Yamaha | | 26 | |
| DNF | Paul Cott | Yamaha | | 24 | |
| DNF | Reinhard Hiller | König | | 36 | |
| DNF | Pentti Korhonen | Yamaha | | 12 | |
| DNF | Jack Findlay | Yamaha | | 32 | |
| DNF | Pierre Longet | Yamaha | | 35 | |
| DNF | Gernot Maass | Rotax | | 28 | |
| DNF | Didier Ravel | Yamaha | | 23 | |
| DNF | Horst Lahfeld | König | | 31 | |
| DNF | Guido Mandracci | Yamaha | | 33 | |
| DNF | Roger Ruiz | Yamaha | | 9 | |
| DNF | James Samaranch | Harley-Davidson | | 38 | |
| DNS | Ruedi Keller | Yamaha | | 7 | |
| DNS | Gérard Debrock | Yamaha | | 8 | |
| DNS | Ernst Hiller | König | | 36 | |
| DNS | Christian Léon | Yamaha | | 37 | |
| DNQ | Michael Schmid | Rotax | | | |
| DNQ | Hans-Otto Butenuth | Yamaha | | | |
| DNQ | Kahri Latinen | Yamaha | | | |
| DNQ | Bo Granath | Husqvarna | | | |
| DNQ | Alfred Bajohr | König | | | |
| DNQ | Frank Fellmann | König | | | |
| DNQ | Jean-Bernard Beyre | Yamaha | | | |
| DNQ | Dave Stanley | Suzuki | | | |
| DNQ | Werner Schmied | Rotax | | | |
| DNQ | Rod Scivyer | CAT Solo | | | |

## 350 cc

De Venezolaan Johnny Cecotto debuteerde in Frankrijk in het WK. Hij was bovendien de jongste van het veld en had al de 250cc-race gewonnen. Met zijn Yamaha nam hij ook in de 350cc-race meteen de leiding om die niet meer af te staan. Fabrieksrijder Giacomo Agostini kon hem niet volgen en werd tweede met 24 seconden achterstand. De Fransman Gérard Choukroun (Yamaha) werd in zijn thuiswedstrijd derde.

### Uitslag 350 cc

| Pos | Coureur | Merk | Tijd | Grid | Punten |
| 1 | Johnny Cecotto | Venemotos-Yamaha | 50' 21" 5 | 1 | 15 |
| 2 | Giacomo Agostini | Yamaha | +24" 0 | 3 | 12 |
| 3 | Gérard Choukroun | Yamaha | +57" 0 | 5 | 10 |
| 4 | Jean-Louis Guignabodet | Yamaha | +1' 00" 8 | 10 | 8 |
| 5 | Christian Huguet | Yamaha | +1' 01" 1 | 11 | 6 |
| 6 | Jean-François Baldé | Yamaha | +1' 02" 8 | 6 | 5 |
| 7 | Pentti Korhonen | Yamaha | +1' 28" 1 | 15 | 4 |
| 8 | Philippe Bouzanne | Yamaha | +1' 31" 2 | 20 | 3 |
| 9 | Peter McKinley | Yamaha | +1' 33" 3 | 17 | 2 |
| 10 | Kjell Solberg | Yamaha | +1' 36" 2 | 27 | 1 |
| 11 | Rolf Minhoff | Yamaha | | 7 | |
| 12 | Boet van Dulmen | MZ | | 9 | |
| 13 | Jean-Paul Boinet | Yamaha | | 13 | |
| 14 | Hans Stadelmann | Yamaha | | 31 | |
| 15 | John Williams | Yamaha | | 26 | |
| 16 | Jean Luc | Yamaha | | 19 | |
| 17 | Philippe Coulon | Yamaha | | 39 | |
| 18 | Giovanni Proni | Yamaha | | 32 | |
| 19 | Jack Findlay | Yamaha | | 22 | |
| 20 | Helmut Kassner | Yamaha | | 33 | |
| 21 | Roberto Gallina | Yamaha | | 25 | |
| DNF | Walter Villa | Harley-Davidson | | 8 | |
| DNF | Adu Celso Santos | Yamaha | | 23 | |
| DNF | John Dodds | Yamaha | aanrijding | 4 | |
| DNF | Rüdi Keller | Yamaha | aanrijding | 28 | |
| DNF | Karl Auer | Yamaha | | 24 | |
| DNF | Hideo Kanaya | Yamaha | | 2 | |
| DNF | Christian Bourgeois | Yamaha | | 29 | |
| DNF | Ramon Jimenez | Yamaha | | 15 | |
| DNF | Dieter Braun | Yamaha | | 18 | |
| DNF | Bernd Tüngethal | Yamaha | | 34 | |
| DNF | Tapio Virtanen | MZ | | 36 | |
| DNF | Chas Mortimer | Yamaha | | 15 | |
| DNF | André Pogolotti | Yamaha | | 35 | |
| DNF | Paul Cott | Yamaha | | 30 | |
| DNF | Nico van der Zanden | Yamaha | | 40 | |
| DNS | Patrick Pons | Sonauto-Yamaha | | 5 | |
| DNS | Mario Lega | Yamaha | | 12 | |
| DNS | Vinicio Salmi | Yamaha | | 14 | |
| DNS | Gérard Debrock | Yamaha | | 38 | |
| DNQ | Paolo Tordi | Yamaha | | 41 | |
| DNQ | Tom Herron | Yamaha | | 42 | |
| DNQ | Alex George | Yamaha | | 44 | |
| DNQ | Pekka Nurmi | Yamaha | | 45 | |
| DNQ | Guido Mandracci | Yamaha | | 49 | |
| DNQ | Marcel Ankoné | Yamsel | | 57 | |
| DNQ | Bo Granath | Yamaha | | 58 | |
| DNQ | Víctor Palomo | Yamaha | | 62 | |
| DNQ | Olivier Chevallier | Yamaha | | 75 | |

## 250 cc

Johnny Cecotto (Yamaha) won de 250cc-race, nadat hij al veel indruk had gemaakt door tijdens de Daytona 200 als laatste te starten en derde te worden. Een andere debutant in Europa, de Japanner Ikujiro Takaï, werd met zijn Yamaha tweede. Walter Villa viel met zijn Harley-Davidson RR 250 uit, maar zijn teamgenoot Michel Rougerie werd derde.

### Uitslag 250 cc

| Pos | Coureur | Merk | Tijd | Punten |
| 1 | Johnny Cecotto | Venemotos-Yamaha | 51' 07" 1 | 15 |
| 2 | Ikujiro Takai | Yamaha | +2" 2 | 12 |
| 3 | Michel Rougerie | Harley Davidson | +1' 27" 4 | 10 |
| 4 | Patrick Pons | Sonauto-Yamaha | +1' 43" 8 | 8 |
| 5 | Leif Gustafsson | Yamaha | +1' 50" 2 | 6 |
| 6 | Gérard Choukroun | Yamaha | +2' 01" 1 | 5 |
| 7 | Chas Mortimer | Maxton-Yamaha | +2' 09" 0 | 4 |
| 8 | Tapio Virtanen | MZ | +2' 11" 8 | 3 |
| 9 | Tom Herron | Yamaha | +2' 21" 6 | 2 |
| 10 | Philippe Bouzanne | Yamaha | +2' 22" 8 | 1 |
| 11 | Jean-François Baldé | Maxton-Yamaha | | |
| 12 | Jussi Rantanen | Yamaha | | |
| 13 | Paolo Tordi | Yamaha | | |
| 14 | Jean-Louis Guignabodet | Yamaha | | |
| 15 | Christian Huguet | Yamaha | | |
| 16 | Rolf Minhoff | Yamaha | | |
| 17 | Edmar Ferreira | Yamaha | | |
| 18 | Philippe Michel | Yamaha | | |
| 19 | Hubert Rigal | Yamaha | | |
| 20 | Félix Vanoverschelde | Yamaha | | |
| 21 | René Hordelalay | Yamaha | | |
| 22 | Bob Coulter | Yamaha | | |
| 23 | Mario Lega | Yamaha | | |
| DNF | Leo Bovee | Yamaha | | |
| DNF | Boet van Dulmen | MZ | | |
| DNF | Walter Villa | Harley-Davidson | | |
| DNF | Horst Lahfeld | Yamaha | | |
| DNF | Gilles Husson | Yamaha | | |
| DNF | Ramon Jimenez | Yamaha | | |
| DNF | Bernard Sailler | Yamaha | | |
| DNF | Hans Hallberg | Yamaha | | |
| DNF | Alain Terras | Yamaha | | |
| DNF | Dieter Braun | Yamaha | | |
| DNS | Bruno Kneubühler | Yamaha | blessure | |
| DNQ | Hans Müller | Yamaha | | |
| DNQ | Armando Toracca | Harley-Davidson | | |
| DNQ | Vic Soussan | Yamaha | | |
| DNQ | János Drapál | Yamaha | | |
| DNQ | Stefan Dörflinger | Yamaha | | |
| DNQ | John Dodds | Yamaha | | |
| DNQ | Bernard Fau | Yamaha | | |
| DNQ | Roberto Gallina | Yamaha | | |
| DNQ | Eric Offenstadt | SMAC-Yamaha | | |
| DNQ | Alan North | Yamaha | | |
| DNQ | Jon Ekerold | Yamaha | | |
| DNQ | Philippe Coulon | Yamaha | | |
| DNQ | Víctor Palomo | Yamaha | | |
| DNQ | Harald Bartol | Yamaha | |
| DNQ | Thierry Tchernine | Yamaha | | |
| DNQ | Christian Estrosi | Yamaha | | |
| DNQ | Bill Henderson | Yamaha | | |
| DNQ | Otello Buscherini | Malanca | | |
| DNQ | Paolo Pileri | Yamaha | | |
| DNQ | Nico van der Zanden | Yamaha | | |
| DNQ | Rolf Thiele | Yamaha | | |
| DNQ | Olivier Chevallier | Yamaha | | |
| DNQ | Christian Léon | Yamaha | | |

## 125 cc

In de 125cc-klasse stonden Kent Andersson (Yamaha), Bruno Kneubühler (Yamaha), Paolo Pileri (Morbidelli) en Pier Paolo Bianchi (Morbidelli) op de eerste startrij. Pileri had zelfs de snelste trainingstijd gereden, maar hij viel samen met zijn teamgenoot Bianchi al in de eerste ronde. Bianchi viel definitief uit, maar Pileri reed een geweldige inhaalrace die hem tot de derde plaats bracht. Andersson won na een fel gevecht met Leif Gustafsson (Yamaha), die tweede werd. Gustafsson reed de Yamaha van Andersson uit 1974.

### Uitslag 125 cc

| Pos | Coureur | Merk | Tijd | Punten |
| 1 | Kent Andersson | Yamaha | 46' 16" 2 | 15 |
| 2 | Leif Gustafsson | Yamaha | +4" 6 | 12 |
| 3 | Paolo Pileri | Morbidelli | +23" 8 | 10 |
| 4 | Eugenio Lazzarini | Piovaticci | +40" 0 | 8 |
| 5 | Harald Bartol | Suzuki | +58" 0 | 6 |
| 6 | Maurice Maingret | Yamaha | +2' 01" 5 | 5 |
| 7 | Hans Hallberg | Yamaha | +2' 16" 6 | 4 |
| 8 | Peter Frohnmeyer | Maico | +2' 17" 8 | 3 |
| 9 | Vincenzo Novella | Yamaha | +2' 18" 6 | 2 |
| 10 | Xavier Tschannen | Maico | +2' 19" 1 | 1 |
| 11 | Johann Zemsauer | Rotax | | |
| 12 | Rolf Thiele | Maico | | |
| 13 | Per Zachrisson | Yamaha | +1 ronde | |
| 14 | Matti Kinnunen | Maico | | |
| 15 | François Granon | Maico | | |
| 16 | Pentti Salonen | Yamaha | | |
| 17 | Hans Müller | Yamaha | | |
| 18 | Vincent Gouy | Yamaha | | |
| 19 | Gianni Ribuffo | Yamaha | | |
| 20 | Jackie Hutteau | Yamaha | | |
| 21 | Christian Fresquet | Maico | | |
| 22 | Christopher Kingsland | Maico | | |
| 23 | Michel Baloche | Motobécane | | |
| DNF | Leo Bovee | Yamaha | | |
| DNF | Pier Paolo Bianchi | Morbidelli | val | |
| DNF | Thierry Tchernine | Yamaha | | |
| DNF | Kari Lathinen | Yamaha | | |
| DNF | Bruno Kneubühler | Yamaha | val | |
| DNF | Bob Coulter | Yamaha | | |
| DNF | Horst Seel | Maico | | |
| DNF | Rudolf Weiss | Yamaha | | |
| DNF | Werner Schmied | Rotax | | |
| DNF | Didier Delente | Yamaha | | |
| DNF | Jean-François Lecureux | Yamaha | |
| DNF | Thierry Noblesse | Yamaha | | |
| DNS | Gert Bender | Bender | | |
| DNQ | Cees van Dongen | Yamaha | | |
| DNQ | Patrick Fernandez | Yamaha | | |
| DNQ | Otello Buscherini | Malanca | | |
| DNQ | Rolf Minhoff | Yamaha | | |
| DNQ | Olivier Chevallier | Yamaha | | |
| DNQ | Christian Estrosi | Yamaha | | |

## Zijspanklasse

De zijspanrace in Le Castellet opende het WK-seizoen van 1975 en werd gewonnen door het onbekende duo Hermann Schmid/Martial Jean-Petit-Matile met een Schmid-König. Werner Schwärzel/Andreas Huber (König) werden tweede doordat ze schakelproblemen hadden en Malcolm Hobson/Mick Burns (Yamaha) derde. Schmid/Jean-Petit-Matile debuteerden met hun overwinning in het wereldkampioenschap.

### Uitslag zijspanklasse

| Pos | Coureur | Bakkenist | Merk | Tijd | Punten |
| 1 | Hermann Schmid | Martial Jean-Petit-Matile | Schmid-König | 45' 49" 9 | 15 |
| 2 | Werner Schwärzel | Andreas Huber | König | | 12 |
| 3 | Malcolm Hobson | Mick Burns | Hamilton-Yamaha | | 10 |
| 4 | Rolf Steinhausen | Josef Huber | Busch-König | | 8 |
| 5 | Angelo Pantellini | Freddo Mazzoni | König | | 6 |
| 6 | Amedeo Zini | Andrea Fornaro | König | | 5 |
| 7 | Dennis Keen | Roy Keen | Keen-König | | 4 |
| 8 | Gilbert Aymé | Patrick Loiseau | König | | 3 |
| 9 | Rudi Kurth | Dane Rowe | CAT-Crescent | | 2 |
| 10 | Ernst Trachsel | Christian Graf | TTM-Suzuki | | 1 |
| 11 | Otto Haller | Erich Haselbeck | BMW | |
* Luigi & Gianna Rivola: De geschiedenis van de motorsport, oorsprong en ontwikkeling, 1993 Uitgeverij Uniepers b.v., Abcoude ISBN 90 6825 131 7
* Motor Magazine
* Moto 73
* https://web.archive.org/web/20150217044557/http://www.jumpingjack.nl/GP-races_1973_heden.htm
Voetnoten
* ↑ Zijspancoureur Rudi Kurth ontwikkelde onder de naam "CAT" zijn eigen zijspancombinaties, maar ook de futuristische "CATVAN" (een transportbus op een Citroën-chassis), de CAT Monoposto raceauto met Alfa-Romeo-motor, een carrosserie voor een FIAT 500, de CAT Solar auto op zonne-energie en de CAT Cheetah tijdritfiets. Rond 1974 bouwde hij tweecilinder Yamaha-racers om tot 350- en 500cc-driecilinders. Waarschijnlijk was de "CAT Solo" een van deze racers, die de naam "solo" kreeg als onderscheid met de CAT-zijspanracer.
* 1 2 John Dodds werd bij de start van de 350cc-race aangereden door Rüdi Keller, waarna beiden naar het ziekenhuis werden afgevoerd
* ↑ alleen de belangrijkste van 36 niet gekwalificeerde rijders
* ↑ alleen de belangrijkste van 60 niet gekwalificeerde rijders
* ↑ alleen de belangrijkste van 19 niet gekwalificeerde rijders
1920 · 1921 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1949 · 1951 · 1953 · 1954 · 1955 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1969 · 1970 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025