OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Albert Descamps

Albert Descamps (Schalafie, 27 juni 1916 - Waver, 15 oktober 1980) was een katholiek priester, hoogleraar, titelvoerend bisschop van Tunis, hulpbisschop van het bisdom Doornik en de laatste gewijde rector magnificus van de Katholieke Universiteit Leuven.

## Levensloop

Descamps deed zijn middelbare studies aan het Sint-Leocollege in Brugge. Hij werd op 5 oktober 1941 tot priester gewijd in het bisdom Doornik.
Na zijn doctoraat in de theologie te hebben behaald, werd hij hoogleraar Bijbelexegese aan de Katholieke Universiteit Leuven.
Op 27 december 1960 werd hij gewijd als titelvoerend bisschop van Tunis en hulpbisschop van Doornik. In 1964 nam hij ontslag als hulpbisschop voor dit bisdom.

## Rector magnificus

Albert Descamps, perfect tweetalig, was de laatste rector magnificus van de Katholieke Universiteit Leuven (1962 tot 1968). Hij loodste de universiteit door de woelige jaren die tot de splitsing in twee universiteiten (Frans- en Nederlandstalig) leidden.
Na de splitsing werd hij opnieuw hoogleraar Bijbelexegese aan de Franstalige Université catholique de Louvain (UCL) van Louvain-la-Neuve.
Hij werd nationaal voorzitter van Pax Christi in 1963 en hulpbisschop voor de buitenlandse studenten in 1965.
In 1967 werd hij lid van de Pauselijke Bijbelcommissie, waarvan hij secretaris was van 1973 tot aan zijn dood.

## Publicaties

* Les Justes et la Justice dans les Evangiles et le Christianisme primitif, hormis la doctrine proprement Paulinienne (verhandeling voor het verkrijgen van de graad van magister in theologie), Louvain / Gembloux, 1950.
* Sin in the Bible, (samen met Albert Gelin), Desclée, 1964
* Genèse et structure d'un texte du Nouveau Testament. Étude interdisciplinaire du chapitre 11 de l'évangile de Jean (samen met anderen), Ed. du Cerf, 1981
* Jésus et l'Eglise. Etudes d'exégèse et de théologie

## Eerbetoon

Het gebouw waarin de faculteit theologie van de Université catholique de Louvain is gevestigd, kreeg de naam Collège Albert Descamps en is gelegen op de Grote Markt van Louvain-la-Neuve.

## Literatuur
### over Albert Descamps

* R. GUELLUY, Albert Descamps tel que je l'ai connu, in: Revue théologique de Louvain, Leuven, 1980, vol. 11, no 4, blz. 407-415.
* J. GIBLET, Mgr. Albert Descamps, exégète et théologien de Louvain, in: Revue Théologique de Louvain, Leuven,
1981, vol. 12, no 1, blz. 40-58
* C. FOCANT, Le professeur Albert Descamps, in: Revue Théologique de Louvain, Leuven, 1981, vol. 12, no 1, blz. 59-63

### over de KUL

* Christian LAPORTE, L'affaire de Louvain, Brussel, De Boeck & Larcier, 1999.
* Jo TOLLEBEEK & Liesbet NYS (red.), De stad op de berg: een geschiedenis van de Leuvense Universiteit sinds 1968, Leuven, Universitaire Pers, 2005
* Elwin HOFMAN, Het dorp achter de heuvel. Een geschiedenis van de KULAK (1965-2010), 2010
# Albert Delpérée

Albert Delpérée (Luik, 23 april 1912 - Brussel, 26 december 1984) was een Belgisch senator.

## Levensloop

Delpérée werd onderwijzer aan het Europacollege in Brugge en in 1964 docent aan de UCL.
Van 1945 tot 1946 was hij kabinetssecretaris van UDB-minister Jacques Basyn en vervolgens was hij de kabinetssecretaris van Léon-Eli Troclet. In 1959 werd hij secretaris-generaal van het ministerie van Sociale Voorzorg, wat hij bleef tot in 1977. Ook was Delpérée actief als demograaf.
Hij was een Waals militant en verzeilde zo in de partij FDF. Voor deze partij zetelde hij van 1977 tot 1981 in de Belgische Senaat: van 1977 tot 1978 als gecoöpteerd senator en van 1978 tot 1981 als rechtstreeks gekozen senator voor het arrondissement Brussel.
Zijn zoon Francis Delpérée werd ook politiek actief.

## Bron

* Encyclopédie du Mouvement Wallon.
# Vonnisgerecht

Een vonnisgerecht is in België een rechtbank die nagaat of het feit dat het voorwerp uitmaakt van de vervolging onder de toepassing van de strafwet valt, die nagaat of dit feit bewezen is en ten laste van de vervolgde persoon kan worden gelegd, en die ten aanzien van de betrokkene uitspraak doet.
De bewijsvoering voor het vonnisgerecht is mondeling, tegensprekelijk en openbaar.
Uiteindelijk beslist de rechtbank in een gemotiveerd vonnis of arrest.

## Soorten
### Algemene

* Politierechtbank
* Correctionele rechtbank
* Hof van beroep
* Hof van assisen
* Hof van Cassatie

### Bijzondere

* Jeugdrechtbank
Nationaal recht
# Albert Borschette

Albert Borschette (Diekirch, 14 juni 1920 - Brussel, 8 december 1976) was een Luxemburgs schrijver, politicus en eurocommissaris.
In 1957 verscheen zijn roman Doorgaan met sterven (Continuer à mourir). Van 1958 tot 1970 was Borschette permanent vertegenwoordiger van Luxemburg bij de Europese Gemeenschappen in Brussel. In 1970 werd hij eurocommissaris voor regionaal beleid, voor mededinging en voor financiën en begroting in de commissie-Malfatti en de commissie-Mansholt. Vanaf 1973 bleef hij alleen bevoegd voor concurrentie in de commissie-Ortoli. In mei 1976 kreeg hij na een scherp debat een beroerte en geraakte hierna in een coma. In juli 1976 werd zijn positie waargenomen door Raymond Vouel. Borschette overleed in december 1976. Het Congrescentrum Albert Borschette (CCAB) van de Europese Commissie in de Brusselse Froissartstraat werd naar hem genoemd.
* ↑ "Zij besturen Euromarkt". "Het Parool". Amsterdam, 1973/01/05 00:00:00, Geraadpleegd op Delpher op 01-05-2021, http://resolver.kb.nl/resolve?urn=ABCDDD:010833467:mpeg21:p004
* ↑ "Luxemburg stelt partijloze kandidaat voor Eur. Commissie". "Algemeen Handelsblad". Amsterdam, 1970/05/26 00:00:00, Geraadpleegd op Delpher op 01-05-2021, http://resolver.kb.nl/resolve?urn=KBNRC01:000033491:mpeg21:p003
* ↑ "Commissaris EG krijgt hartaanval". "NRC Handelsblad". Rotterdam, 1976/05/13 00:00:00, Geraadpleegd op Delpher op 01-05-2021, http://resolver.kb.nl/resolve?urn=KBNRC01:000025352:mpeg21:p004
* ↑ "Socialist Vouel waarnemer Borschette vervangen in Europese Commissie". "Trouw". Meppel, 1976/07/01 00:00:00, Geraadpleegd op Delpher op 01-05-2021, http://resolver.kb.nl/resolve?urn=ABCDDD:010819433:mpeg21:p007
* ↑ "Familiebericht". "NRC Handelsblad". Rotterdam, 1976/12/09 00:00:00, Geraadpleegd op Delpher op 01-05-2021, http://resolver.kb.nl/resolve?urn=KBNRC01:000025520:mpeg21:p004
Albert Borschette* · Guido Brunner · Claude Cheysson · Ralf Dahrendorf* · Jean-François Deniau* · Cesidio Guazzaroni · Finn Olav Gundelach · Wilhelm Haferkamp · Patrick Hillery · Pierre Lardinois · François-Xavier Ortoli · Carlo Scarascia-Mugnozza · Henri Simonet · Christopher Soames · Altiero Spinelli* · George Thomson · Raymond Vouel * afgetreden
Raymond Barre · Albert Borschette · Albert Coppé · Ralf Dahrendorf · Jean-François Deniau · Wilhelm Haferkamp · Sicco Mansholt · Carlo Scarascia-Mugnozza · Altiero Spinelli
Raymond Barre · Albert Borschette · Albert Coppé · Ralf Dahrendorf · Jean-François Deniau · Wilhelm Haferkamp · Franco Maria Malfatti · Sicco Mansholt · Altiero Spinelli
# Albéric Coppieters

Albéric Coppieters (Ieper, 4 januari 1878 – Parijs, 25 juni 1902) was een Belgisch kunstschilder en graficus.

## Biografie

Albéric Coppieters werd geboren als zoon van de kunstschilder Gustave Coppieters (1840-1885) en Aline De Nayere. Zijn moeder hertrouwde na de dood van Gustave met beeldhouwer Paul de Vigne. Coppieters was vanaf jonge leeftijd in de schilderkunst geïnteresseerd. Tussen 1895 en 1898 volgde hij lessen aan de Academie in Brussel. Hij behaalde er in 1897 de eerste prijs in de klas “Figure antique”.
Albéric Coppieters was lid van "Labeur" en nam deel aan de vijfde tentoonstelling van 1902. Hij schilderde voornamelijk op realistische wijze landschappen en intieme stillevens. Hij verhuisde naar Parijs waar een onverwacht overlijden een einde maakte aan zijn nog prille carrière.

## Tentoonstellingen

* 1902 : 5de Salon van "Labeur", Brussel
* 1902, Paris, Salon des Indépendants : «La cheminée», «Etude», «Midi sur les toits», «Nature morte», «Féminité», «Projet d’affiche» (aquarel), «L’Hôtel ensoleillé» en verder nog 11 etsen.

## Musea

* Antwerpen, Kon. Museum voor Schone Kunsten : “Bloemen en citroenen” (1900)
* Brussel, Kon. Musea voor Schone Kunsten van België : “De Chinese vaas”
* Brussel, Prentenkabinet
* Ieper, Stedelijk Museum : “ Stilleven in wit” (stilleven met allemaal witte accessoires : borden, verlakte pot, opaline lampekap, servetten, manchetten, tafellaken, handdoeken; aangevuld met kleurloze glazen accessoires (schaaltjes) die het wit reflecteren en refracteren)
Er werden retrospectieve tentoonstellingen van zijn werken gehouden in Sint-Joost-ten-Node (1968) en in Ieper (1968).
# Vékény

Vékény is een plaats (község) en gemeente in het Hongaarse comitaat Baranya. Vékény telt 150 inwoners (2001).
# Alexandra Rosenfeld

Alexandra Rosenfeld (Béziers, 23 november 1986) is Française en is op 27 oktober 2006 in Kiev tot Miss Europa 2006 gekozen. Eerder was zij al, in Cannes, Miss Frankrijk 2006, zij is daartoe gekozen op 3 december 2005. De 52ste Miss Frankrijk was in 2006 een van de 34 gegadigden en winnares van de Miss Europa-verkiezing.

## Biografie

Rosenfeld heeft een lengte van 1,73 meter en blond haar. Naast dat ze in schoonheidswedstrijden participeert, is ze atlete bij het lyceum Jean Moulin de Pézenas. Op dit lyceum doet Rosenfeld een toeristische opleiding. Haar vrije tijd besteedt ze het liefst aan sport en winkelen.

## Externe link

* (fr) Comité Miss France
* Gemeinsame Normdatei: 1147722005
* Virtual International Authority File: 1558151304646349460005
* WorldCat (via VIAF): 1558151304646349460005
# Walter Kempowski

Walter Kempowski (Rostock, 29 april 1929 - Rotenburg (Wümme), 5 oktober 2007) was een Duitse schrijver die vooral bekend geworden is door zijn nauwgezette, deels autobiografische, beschrijving van het dagelijks leven in Duitsland tussen 1890 en 1956.

## Levensloop

Kempowski werd geboren als zoon van een reder uit Rostock en een Hamburgse moeder. Zijn opleiding volgde hij in Rostock. Hij overleefde het bombardement op Hamburg van 1943 waar hij op dat moment op bezoek was. In 1945 moest hij als 15-jarige dienst nemen in de Duitse Wehrmacht.
Na de Tweede Wereldoorlog werkte Kempowski in Hamburg en Wiesbaden. Hij berichtte de Amerikanen over de transporten van door de Sovjet-Unie inbeslaggenomen Oost-Duitse machinerieën. Bij een bezoek aan zijn familie in 1948 werd hij gearresteerd door de inlichtingendienst NKVD en voor spionage veroordeeld tot 25 jaar tuchthuis in het Speziallager Bautzen. In 1956 werd hij vrijgelaten en vertrok hij naar Hamburg. In een dorp in de buurt van Hamburg werd hij leraar.
Zijn eerste roman, Im Block, verscheen in 1969 en hierin beschreef hij zijn eigen gevangeniservaringen. Zijn eerste succesvolle werk was het autobiografische Tadellöser und Wolf, waarin hij zijn jeugd in nazi-Duitsland beschreef. Dit was het eerste deel van een negendelige reeks die ook bekendstaat als Deutsche Chronik
# Alheira (Barcelos)

Alheira is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Barcelos en telt 1108 inwoners (2001).
# Alemacris tolima

Alemacris tolima is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1979 door Amédégnato & Descamps.
# Alcaracejos

Alcaracejos is een gemeente in de Spaanse provincie Córdoba in de regio Andalusië met een oppervlakte van 176 km². In 2007 telde Alcaracejos 1500 inwoners.

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
# Wallenbrück

Wallenbrück is een plaats in de Duitse gemeente Spenge, deelstaat Noordrijn-Westfalen, en telt 1.107 inwoners (1 december 2018).
Het dorp ligt ongeveer 3 kilometer ten westen van de hoofdplaats Spenge. De beek Warmenau scheidt het dorp van Döhren en Hoyel, twee dorpen in de gemeente Melle in de deelstaat Nedersaksen.
Wallenbrück bestond reeds aan het eind van de 11e eeuw. Tot circa 1970 is het altijd een boerendorp gebleven. Historische gebeurtenissen van meer dan regionaal belang zijn niet overgeleverd.
Een monumentenstatus heeft de evangelisch-lutherse Mariakerk te Wallenbrück. Deze is omstreeks 1180 gebouwd, en omstreeks 1500 en aan het eind van de 19e eeuw tweemaal uitgebreid en gerenoveerd.
# Wang Four Stars

Het Wang Four Stars toernooi was een golftoernooi dat elf keer in twaalf jaren werd gespeeld. Het toernooi maakte deel uit van de Europese PGA Tour.
Het toernooi werd in 1980 gelanceerd als de Bob Hope British Classic, latere namen werden nog langer en niet erg veel gebruikt totdat in 1989 de gemakkelijke naam Wang Four Stara kwam,
In 1991 was het prijzengeld £ 252,370 wat beneden het gemiddelde niveau van de Tour was.

## Winnaars

| Jaar | Club | Golfer | Score | Score |
| Bob Hope British Classic |||||
| 1980 | R.A.C. Golf & Country Club | José Maria Cañizares | 269 | -19 |
| 1981 | Moor Park | Bernhard Langer | 200 | -13 |
| 1982 | Moor Park | Gordon Brand Jr. | 272 | -16 |
| 1983 | Moor Park | José Maria Cañizares | 269 | -19 |
| Four Stars National Pro-Celebrity |||||
| 1985 | Moor Park | Ken Brown | 277 | -7 |
| London Standard Four Stars National Pro-Celebrity |||||
| 1986 | Moor Park | Antonio Garrido | 276 | -13 |
| 1987 | Moor Park | Mark McNulty | 273 | -15 |
| Wang Four Stars National Pro-Celebrity |||||
| 1988 | Moor Park | Rodger Davis | 275 | -13 |
| Wang Four Stars |||||
| 1989 | Moor Park | Craig Parry $^{po}$ | 273 | -15 |
| 1990 | Moor Park | Rodger Davis $^{po}$ | 271 | -17 |
| European Pro-Celebrety |||||
| 1991 | Royal Liverpool Golf Club | Paul Broadhurst | 272 | -16 |
$^{po}$ 1987: Mark McNulty versloeg Sam Torrance in de play-off.
$^{po}$ 1989: Craig Parry versloeg Ian Woosnam in de play-off.
$^{po}$ 1990: Rodger Davies versloeg Mike Clayton, Bill Malley en Mark McNulty in de play-off.
# Wang Hao

Wang Hao kan verwijzen naar:
* Wang Hao (academicus) (1921-1995)
* Wang Hao (zwemmer) (geboren 1962)
* Wang Hao (tafeltennisser) (geboren 1983)
* Wang Hao (atleet) (geboren 1989)
* Wang Hao (schaker) (geboren 1989)
* Wang Hao (schoonspringster) (geboren 1992)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Wang Hao en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Aletia pryeri

Aletia pryeri is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Leech.
# Aletia provvisoria

Aletia provvisoria is een vlinder uit de familie uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Berio.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Aletia proxima

Aletia proxima is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Leech.
# Kroyerina deborahae

Kroyerina deborahae is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Kroyeriidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Deets.
# Krahulčí

Krahulčí (Duits: Krahuletsch) is een Tsjechische gemeente in de regio Vysočina, en maakt deel uit van het district Jihlava.
Krahulčí telt 614 inwoners (2006).
Arnolec · Batelov · Bílý Kámen · Bítovčice · Bohuslavice · Borovná · Boršov · Brtnice · Brtnička · Brzkov · Cejle · Cerekvička-Rosice · Černíč · Čížov · Dlouhá Brtnice · Dobronín · Dobroutov · Dolní Cerekev · Dolní Vilímeč · Doupě · Dudín · Dušejov · Dvorce · Dyjice · Hladov · Hodice · Hojkov · Horní Dubenky · Horní Myslová · Hostětice · Hrutov · Hubenov · Hybrálec · Jamné · Jersín · Jezdovice · Ježená · Jihlava · Jihlávka · Jindřichovice · Kalhov · Kaliště · Kamenice · Kamenná · Klatovec · Kněžice · Knínice · Kostelec · Kostelní Myslová · Kozlov · Krahulčí · Krasonice · Lhotka · Luka nad Jihlavou · Malý Beranov · Markvartice · Měšín · Milíčov · Mirošov · Mrákotín · Mysletice · Mysliboř · Nadějov · Nevcehle · Nová Říše · Olšany · Olší · Opatov · Ořechov · Otín · Panenská Rozsíčka · Panské Dubenky · Pavlov · Plandry · Polná · Puklice · Radkov · Rančířov · Rantířov · Rohozná · Rozseč · Růžená · Rybné · Řásná · Řídelov · Sedlatice · Sedlejov · Smrčná · Stáj · Stará Říše · Stonařov · Strachoňovice · Střítež · Suchá · Svojkovice · Šimanov · Švábov · Telč · Třešť · Třeštice · Urbanov · Ústí · Vanov · Vanůvek · Vápovice · Velký Beranov · Větrný Jeníkov · Věžnice · Věžnička · Vílanec · Volevčice · Vyskytná nad Jihlavou · Vysoké Studnice · Vystrčenovice · Záborná · Zadní Vydří · Zbilidy · Zbinohy · Zdeňkov · Zhoř · Zvolenovice · Žatec · Ždírec
# Cardiophorus testaceipennis

Cardiophorus testaceipennis is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Schwarz.
# Cardiophorus torosus

Cardiophorus torosus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1971 door Lanchester.
# Cardiophorus thuanus

Cardiophorus thuanus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Fleutiaux.
# Carabus varians

Carabus varians is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1827 door Fischer.
# Caridina petiti

Caridina petiti is een garnalensoort uit de familie van de Atyidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Roux.
* ↑ (en) Caridina petiti op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Fransen, C. (2012). Caridina petiti Roux, 1929. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=586365
# Caridina parvocula

Caridina parvocula is een garnalensoort uit de familie van de Atyidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Gurney.
* ↑ (en) Caridina parvocula op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Fransen, C. (2012). Caridina parvocula Gurney, 1984. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=586359
# Caridina pingi

Caridina pingi is een garnalensoort uit de familie van de Atyidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Yü.
* ↑ (en) Caridina pingi op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Fransen, C. (2012). Caridina pingi Yü, 1938. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=586264
# Caridina parvula

Caridina parvula is een garnalensoort uit de familie van de Atyidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door von Rintelen & Cai.
* ↑ (en) Caridina parvula op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Fransen, C. (2012). Caridina parvula von Rintelen & Cai, 2009. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=586360
# Carlo Airoldi

Carlo Airoldi (Origgio, 21 september 1869 – Milaan, 18 juni 1929) was een Italiaanse langeafstands- en marathonloper, bekend omdat hij in 1896 te voet van Milaan naar de Olympische Spelen van Athene ging.

## Loopbaan

Airoldi was een boerenzoon, die sinds de beginjaren 1890 een gevierd marathonloper was en grote races won, waaronder de twaalfdaagse race Milaan-Barcelona over 1050 kilometer in september 1895. Voor deze overwinning kreeg hij 2000 pesetas (950 toenmalige Nederlandse guldens). Hij gold daarom als een grote kanshebber voor een olympische medaille in Athene. Voor zijn reis naar Athene sloot hij een contract met een Italiaanse krant, La Bicicletta, die hem hielp met onder meer informatie over de route. Zijn reis voerde door Oostenrijk, Kroatië (toen nog Turks), en Griekenland. Om Athene op tijd te bereiken moest hij 70 kilometer per dag lopen. Het eerste deel van zijn reis via Triëst en Rijeka (het vroegere Fiume) verliep zonder problemen; in Ragusa (Dubrovnik) in Dalmatië blesseerde hij echter een hand, waardoor hij twee dagen rust moest nemen. Aangezien hem werd afgeraden te voet door Albanië te reizen, nam hij de boot naar Korfoe.
Aangekomen te Athene wachtte hem een onaangename verrassing: het Olympisch Comité ondervroeg hem over zijn prijzengeld in de race Milaan-Barcelona en kwalificeerde hem als professional; aldus werd hij de eerste sporter die van de Olympische Spelen werd geweerd vanwege professionalisme.
Aan de marathon van 1896 namen achttien lopers deel waarvan veertien Grieken; de race werd gewonnen door de Griek Spiridon Louis.
# Catching the sun

Catching the sun is het derde studioalbum van Spyro Gyra. Het album is opgenomen in de Secret Sound Studio in New York. Van een vaste samenstelling lijkt op dit album geen sprake te zijn, zoveel musici doen mee. De platenhoes toont een altsaxofoon overwoekerd door planten.

## Musici

* Jay Beckenstein: altsaxofoon, Fender Rhodes op "Catching the sun" en"Lovin' you", Percussie op "Cockatoo"
* Tom Schuman: toetsinstrumenten
* Will Lee: basgitaar
* Eli Konikoff: drums
* Randy Brecker: trompet, flugelhorn op "Catching the sun", "Cockatoo" en "Laser material",
* Hiram Bullock: gitaar op "Percolator" en "Safari"
* Jeremy Wall: synthesizer en toetssolos op "Catching the sun", "Autumn of our love", "Lovin' you", "Here again"; arrangementen voor strijkers en leider
* Dave Samuels: percussie behalve op "Cockatoo", "Autumn of our love", "Philly", "Lovin' you",
* Rubens Bassini: percussie behalve op "Cockatoo" en"Laser material",
* Gerardo Velez: percussie behalve op "Autumn of our love", "Philly", "Lovin' you",
* Richard Calandra: percussie op "Cockatoo" en tamboerijn op "Laser material"
* John Tropea: akoestische gitaar behalve op "Percolator", "Lovin' you" en "Safari"
* Barry Rogers: trombone op "Safari" en "Philly"
* Jim Kurzdorfer: basgitaar op "Here again", "Autumn of our love", "Philly"
* Chet Catallo: elektrische gitaar, behalve op "Safari"
* Steve Nathan: clavinet op "Laser material"
* Tom Malone: trombone
* Bob Malach: tenorsaxofoon
* Harry Lookofsky: Concertmeester, eerste viool
* Peter Dimitriades: viool
* Lewis Eley: viool
* Harold Kohon: viool
* Charles Libove: viool
* David Nadien: viool
* Matthew Raimondi: viool
* Richard Sortomme: viool
* Jesse Levy: cello
* Charles McCracken: cello
* Alan Schulman: cello

## Trivia

* De tweede track "Cockatoo" is samen met de track "Freetime" van het gelijknamige album te horen in de film "Ik roep nog hee" van het duo Van Kooten en De Bie, waarin de uitgerangeerde wielrenner Karel van Loenen (Kees van Kooten) nog een sponsorcontract versiert. De twee tracks, te horen als Van Loenen op de fiets aan het werk is of als bumper tussen twee scènes, hebben dan ook een gelijkwaardig tempo.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Catching the Sun op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* het album