OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sint-Mariaburg

Sint-Mariaburg is een woonwijk in het noorden van Antwerpen.SINT-Mariaburg, officieel al sinds 1897. De nieuwgestichte wijk was van bij aanvang verspreid over grondgebied van de gemeenten Ekeren (in het westen, dus later aan Antwerpen toebedeeld) en Brasschaat (in het oosten). De grens tussen beide delen vormt de Kapelsesteenweg.

## Historiek

De wijk werd in de 19de eeuw/20ste eeuw op de Katerheide gesticht door Antoon Van den Weyngaert, die eveneens stichter was van de verzekeringsmaatschappij Antverpia. Hij was het die als eerste de gewone mens de kans gaf een levensverzekering af te sluiten. De wijk (voor de verkaveling een schaars bevolkt landbouw- en heidegebied) werd door stichter Van den Weyngaert gepromoot als een gezond ontspanningsoord (zwembad, ...) voor de beter gegoede burger van Antwerpen. Hij verhuisde ook het hoofdkantoor van zijn maatschappij, Bankgebouw Antverpia, en de werknemers vanuit Antwerpen naar de nieuwe wijk.
De wijk kende van 1902 tot de Eerste Wereldoorlog ook een eigen smalspoortramlijn die van het station Ekeren via de Weerstandersstraat, Willy Staeslei, Leopoldslei, Leo Vermandellei, Boskapellei, Henrilei en Emmalei naar de Kattekensberg in Brasschaat reed. Ten zuiden van de Kattekensberg en de Lage Kaart lag de Hondjesberg.
Vanaf 1934 kreeg de wijk ook een station Sint-Mariaburg aan spoorlijn 12.
Ten oosten van de Kattekensberg lag de wijk Rustoord met Lourdesgrot als bedevaartsoord en het O.L.Vrouwebeeld aan het Rustoord in Brasschaat werd jarenlang vereerd tijdens de Meivaarten van Chirojeugd Vlaanderen.

## Bezienswaardigheden

* Katerheidemolen
* Brusselse Bossen en Kattekensberg, natuurgebied
* Bankgebouw Antverpia, aan Sint Antoniuslei 95. Kantoorpand, gebouwd in 1900.
* De Onze-Lieve-Vrouw van Altijddurende Bijstandkerk
* Diverse villa's in uiteenlopende bouwstijlen.

## Bekende Mariaburgenaars

* Wies Andersen (1936-2023); Vlaams acteur, tv-presentator en regisseur
* Everina Borst, beter gekend onder de naam Moeder SAROV (1888-1943); radiostem, slachtoffer van jodenvervolging.

## Nabijgelegen kernen

Kapellen, Brasschaat, Donk, Ekeren
# Dasypogon rubiginipennis

Dasypogon rubiginipennis is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1838 door Macquart.
# Sinopoda yeoseodoensis

Sinopoda yeoseodoensis is een spinnensoort uit de familie jachtkrabspinnen (Sparassidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2015 door Kim en Ye.
# Dasythrix leucophaea

Dasythrix leucophaea is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1880 door Lynch Arribálzaga.
# De Delft

De Delft kan verwijzen naar:
* De Delft (scheepswerf), een scheepswerf in Rotterdam
* De Delft (Haarlem), een gegraven waterloop ter afwatering van het veengebied ten westen van Haarlem
# Sint-Lambertuskerk (Opglabbeek)

De Sint-Lambertuskerk is de parochiekerk van Opglabbeek, gelegen aan Kapelstraat 8.

## Geschiedenis

De parochie is al oud. Het patronaatsrecht werd in 1219 door Lodewijk II van Loon aan de Abdij van Averbode geschonken en het was tot 1824 dat een Norbertijn er pastoor werd. De parochie van Neerglabbeek was ondergeschikt aan die van Opglabbeek.
Het oudste deel van de huidige kerk is het mergelstenen gedeelte. Met name de vierkante, vier geledingen tellende westtoren behoort daartoe. Deze toren is gedekt door een tentdak. Het schip en het koor zijn 16e-eeuws en uitgevoerd in Maaslandse gotiek. In 1928 werd de kerk vergroot. Er werd een nieuw koor, een nieuwe middenbeuk en een nieuwe noordbeuk gebouwd in neogotische stijl. De oude noordbeuk werd afgebroken, het oude schip en de oude zuidbeuk vormen tezamen de nieuwe zijbeuk, en het oude koor is in gebruik als zijkapel. Doordat het nieuwe schip langer werd dan het oude, bevindt de westtoren zich tegenwoordig aan de zuidzijde van het schip. De 20e-eeuwse uitbreiding werd in breuksteen uitgevoerd.

## Meubilair

De kerk bezit een eikenhouten laatgotische Madonna uit de 16e eeuw, en twee witgeschilderde lindehouten beelden van respectievelijk Sint-Ambrosius en Sint-Norbertus uit omstreeks 1750. Er is een klein, 12e-eeuws, kruisbeeld en een laatgotisch houten kruisbeeld uit de 16e eeuw dat oorspronkelijk gepolychromeerd was. De biechtstoel is in classicistische stijl en het marmeren doopvont van 1772.
# De Hoop (Sprundel)

De Hoop is een ronde, stenen beltmolen, die staat aan Molenerf 2 in het Brabantse Sprundel. De molen werd in 1840 in opdracht van Cornelis Peters gebouwd. Hierna volgden diverse eigenaren, tot in 1907 de familie Verpaalen de molen kocht. Omstreeks 1970 werd de gemeente Rucphen eigenaar van de molen. In opdracht van de gemeente is De Hoop maalvaardig gerestaureerd. In de molen zijn twee koppels maalstenen aanwezig.
De molen is doorgaans op zondag open van 9:00 tot 18:00 uur en daarnaast op afspraak te bezoeken.

## Externe link

* De Hoop op Molendatabase.nl
# De Hoop (Sint Laurens)

De Hoop is een voormalige windmolen in het Zeeuwse dorp Sint Laurens. De molen werd in 1721 gebouwd als korenmolen en verbrandde in 1943 doordat de vang warmliep. De molen is in 2002 aangewezen als rijksmonument omdat deze molen in het verleden zowel op windkracht als op een dieselmotor als op een elektromotor kon worden aangedreven.
# Sint-Aldegondakerk (Rheindorf)

De Sint-Aldegondakerk (Duits: Kirche St. Aldegundis) is een rooms-katholiek godshuis in Rheindorf, een stadsdeel van Leverkusen. Het is de parochiekerk van Rheindorf-Hitdorf in het decanaat Leverkusen van het aartsbisdom Keulen.

## Geschiedenis

Het oudste deel van de drie verdiepingen tellende romaanse weertoren van de kerk dateert uit de 12e eeuw. De bouw ervan vond op fundamenten uit de Karolingische tijd plaats. Op de weg van Keulen naar Kaiserwerth liet Pepijn, de vader van Karel de Grote, zich op deze plek met een veer over de Rijn zetten.
De bovenste verdieping van de toren werd in de 15e eeuw van baksteen gebouwd. Het huidige kerkschip met een vlak tongewelf ontstond tussen 1774 en 1777. De inrichting met een hoogaltaar (met links het beeld van de kerkpatrones, rechts dat van de heilige Sebastiaan en centraal een beeld van Maria met Kind) en een orgelkas in de rococostijl dateert uit dezelfde periode.
Tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog werd de Aldegondakerk door granaatbeschietingen zwaar beschadigd. Als gevolg hiervan stortte in 1946 de hoge gotische spits in. De huidige, lagere spits werd in 1947 geplaatst.
Op 1 januari 2012 fuseerden de parochies Heilig Kruis en Sint-Stefanus met Sint-Aldegonda tot één parochie. Sindsdien geldt de Aldegondakerk als de parochiekerk van de gemeente.

## Klokken

In de toren hangen vier klokken, waarvan de twee grootste klokken uit 1459 en 1545 stammen. De twee andere klokken werden in 1955 gegoten.
| Nummer | Naam | Gietjaar | Gieter | Doorsnee (mm) | Gewicht (kg) | Slagtoon (HT-$^1$/$_{16}$) |
| 1 | Aldegonda-klok | 1459 | Khristian Kloit en Sifart Duisterwalt | 1178 | 960 | f$^1$ −3 |
| 2 | Salvator-klok | 1545 | Heinrich (II) von Ouerraide, | 1077 | 840 | g$^1$ +3 |
| 3 | Maria-klok | 1955 | Fa. Feldmann & Marschel, Münster | 850 | 350 | b$^1$ +2 |
| 4 | Michaël-klok | 1955 | Fa. Feldmann & Marschel, Münster | 757 | 250 | c$^2$ +2 |

## Externe link

* (de) Website van de parochie Rheindorf-Hitdorf
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel St. Aldegundis (Rheindorf) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ https://web.archive.org/web/20140104234042/http://www.rheinkirchen-lev.de/index.php/St_Aldegundis.htm
# De oplossing

De oplossing is een hoorspel van Jean-Pierre Plooij. De KRO zond het uit in het programma Theater op dinsdag 7 september 1976, van 22:00 uur tot 23:00 uur. De regisseur was Jean-Pierre Plooij zelf.

## Rolbezetting

* Hans Veerman (de papitalist)
* Anne Marie Prins (de mamitaliste)
* Hans Karsenbarg (de enfantilist)

## Inhoud

Dit hoorspel is samengesteld uit drie korte verhalen van een man, een vrouw en een kind. De man staat ’s ochtends op en brengt de dag tot 5 uur door met twee handelingen: of hij loopt of hij zit. Ondertussen denkt hij aan de vooruitgang zoals die uit de geschiedenis naar voren schiet. De vooruitgang is niets anders dan lopen en zitten en weer lopen en weer zitten: bewegingen die zo onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn, dat ze het leven van de man zijn gaan overheersen. Hij gelooft dan ook heilig en angstig aan de vooruitgang. De vrouw begint tijdens het aardappelschillen bij zonsondergang. Ze eindigt er ook, na een beleving van avond en nacht die haar duidelijk maken dat ze niet zomaar moet bijverdienen als lid van het gezin, maar gewoon iets moet verdienen als lid van de maatschappij. Het kind wil ernst maken met de totale vernietiging van die maatschappij, om eindelijk iets echt anders te kunnen opbouwen. Het is oudejaarsavond en hij denkt na over de aanstaande stad en na tirades over vrede op aarde en over kinderziektes, bemerkt hij dat de grens der jaren onstuitbaar dichterbij komt en dat deze grens de verwachte breuk met het verleden zal brengen, misschien nog wel voor hij hier zelf klaar voor is…
# Sjosj

Sjosj, ook bekend als Sjoesjikent (Armeens: Շոշ, Շուշիկենդ; Azerbeidzjaans: Şuşakənd) is een dorp in het Azerbeidzjaanse district Chodzjali. Het ligt 4 km ten noordoosten van de stad Sjoesja, op de rechteroever van de rivier Karkar.

## Geschiedenis

Tijdens de Sovjetperiode maakte het dorp deel uit van het district Askeran van de Nagorno-Karabachse Autonome Oblast. Het dorp werd sinds de eerste Nagorno-Karabach-oorlog bestuurd door de Republiek Nagorno-Karabach. Sinds de Azerbeidzjaanse aanval van 2023 staat Sjosj onder Azerbeidzjaans gezag.
* ↑ Directory of socio-economic characteristics of NKR administrative-territorial units (2015), blz. 76 Geraadpleegd 2 januari 2024. Gearchiveerd op 6 oktober 2021.
# Sivianus

Sivianus is een geslacht van hooiwagens uit de familie Zalmoxioidae. De wetenschappelijke naam Sivianus is voor het eerst geldig gepubliceerd door Roewer in 1949.

## Soorten

Sivianus is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Sivianus titschacki
* ↑ Hallan J. (2005) Zalmoxioidae in SYNOPSIS OF THE DESCRIBED OPILIONES OF THE WORLD
# Sivice

Sivice (Duits: Siwitz) is een Tsjechische gemeente in de regio Zuid-Moravië, en maakt deel uit van het district Brno-venkov.
Sivice telt 973 inwoners (2007).
Babice nad Svitavou · Babice u Rosic · Běleč · Bílovice nad Svitavou · Biskoupky · Blažovice · Blučina · Borač · Borovník · Braníškov · Branišovice · Bratčice · Brumov · Březina (voorheen okres Blansko) · Březina (voorheen okres Tišnov) · Bukovice · Cvrčovice · Čebín · Černvír · Česká · Čučice · Deblín · Dolní Kounice · Dolní Loučky · Domašov · Doubravník · Drahonín · Drásov · Hajany · Heroltice · Hlína · Hluboké Dvory · Holasice · Horní Loučky · Hostěnice · Hradčany · Hrušovany u Brna · Hvozdec · Chudčice · Ivaň · Ivančice · Javůrek · Jinačovice · Jiříkovice · Kaly · Kanice · Katov · Ketkovice · Kobylnice · Kovalovice · Kratochvilka · Křižínkov · Kupařovice · Kuřim · Kuřimská Nová Ves · Kuřimské Jestřabí · Lažánky · Ledce · Lelekovice · Lesní Hluboké · Litostrov · Loděnice · Lomnice · Lomnička · Lubné · Lukovany · Malešovice · Malhostovice · Maršov · Medlov · Mělčany · Měnín · Modřice · Mokrá-Horákov · Moravany · Moravské Bránice · Moravské Knínice · Moutnice · Nebovidy · Nedvědice · Nelepeč-Žernůvka · Němčičky · Neslovice · Nesvačilka · Níhov · Nosislav · Nová Ves · Nové Bránice · Odrovice · Ochoz u Brna · Ochoz u Tišnova · Olší · Omice · Opatovice · Ořechov · Osiky · Oslavany · Ostopovice · Ostrovačice · Otmarov · Pasohlávky · Pernštejnské Jestřabí · Podolí · Pohořelice · Ponětovice · Popovice · Popůvky · Pozořice · Prace · Pravlov · Prštice · Předklášteří · Přibice · Příbram na Moravě · Přibyslavice · Přísnotice · Radostice · Rajhrad · Rajhradice · Rašov · Rebešovice · Rohozec · Rojetín · Rosice · Rozdrojovice · Rudka · Řícmanice · Říčany · Říčky · Řikonín · Senorady · Sentice · Silůvky · Sivice · Skalička · Skryje · Sobotovice · Sokolnice · Stanoviště · Strhaře · Střelice · Svatoslav · Synalov · Syrovice · Šerkovice · Šlapanice · Štěpánovice · Šumice · Telnice · Těšany · Tetčice · Tišnov · Tišnovská Nová Ves · Trboušany · Troskotovice · Troubsko · Tvarožná · Újezd u Brna · Újezd u Rosic · Újezd u Tišnova · Unín · Unkovice · Úsuší · Velatice · Veverská Bítýška · Veverské Knínice · Viničné Šumice · Vlasatice · Vohančice · Vojkovice · Vranov · Vranovice · Vratislávka · Všechovice · Vysoké Popovice · Zakřany · Zálesná Zhoř · Zastávka · Zbraslav · Zbýšov · Zhoř · Žabčice · Žatčany · Žďárec · Želešice · Železné · Židlochovice
# De zwaneburcht

De zwaneburcht is het negenentwintigste stripverhaal uit de reeks van De Rode Ridder. Het is geschreven door Willy Vandersteen en getekend door Frank Sels. De eerste albumuitgave was in 1966.

## Het verhaal

Sagob, een Perzisch koopman, komt terecht op Camelot. Als blijkt dat zijn ring ooit toebehoorde aan een vriend van Merlijn wordt hij boos en verlaat hij het kasteel. Johan en Lancelot gaan op onderzoek uit. Ze worden echter in een hinderlaag gelokt door Sagob en enkele Vikingen. Ze kunnen vluchten en belanden op een vervallen slot. Vreemd genoeg lijkt het slot bewaakt te worden door de zwanen die eromheen zwemmen. De Vikingen en Sagob vinden de burcht en een belegering begint. Met behulp van de zwanen en enkele mysterieuze voorvallen kunnen Lancelot en Johan de belagers echter afslaan. Ze ontdekken dat ze geholpen werden door drie jonkvrouwen die onder de burcht leven. Lancelot probeert hulp te halen, maar wordt gevangengenomen. Plots duikt Merlijn echter op, die met behulp van enkele soldaten Sagob weet te doden en de Vikingen te verjagen.

## Uitgaven

* ↑ De Rode Ridder-tijdslijn op stripspeciaalzaak.be
# De zwanenridder

De zwanenridder is de hoofdpersoon en een van de titels die gegeven wordt aan een sprookje dat wordt gelokaliseerd in Gelderland.

## Het verhaal

De reuzen graven de Maas in de bossen tussen Frankrijk en Nijmegen en een reuzin plaagt hen, ze zegt dat er een ekster vliegt. Twaalf jaar later kijkt de reus op en zegt dat de reuzin zelf een ekster is, maar de reuzin blijft plagen. Weer twaalf jaar later zegt de reus dat hij de heks wel zal krijgen, maar ze springt weg. Hij smijt zand achter haar aan en er komen veel heuvels. De reuzin pakt klonten aarde en er ontstaan plassen in de Oostrumse vennen. Er zijn watermannen die kinderen grijpen en niemand weet hoe diep de kuilen zijn. De reus maakt de Oostrumse zandbergen aan de Meelderseweg, met grind van de Maas erin. Het is bedorven grond waar alleen hei wil groeien, maar dan komt een ridder uit een ver land en gaat op zoek naar een prinses uit Griekenland.
Een jongen had gegeten bij de Griekse koning en de dochter van de koning hoort zijn verhalen over edelstenen en goud. Ze zag de man wel zitten, maar haar vader is er tegen. De jongen en de prinses verdwijnen en de koning laat zijn beste ridder op weg gaan om haar te zoeken. Jarenlang reist hij van land tot land en hij komt in Frankrijk. Hij ontmoet een grote zwaan en wil het neerschieten. Hij volgt het dier tot een kasteel in Nijmegen, waar de prinses woont. De ridder krijgt krentenmik, rijstepap met suiker, gebraden worst en wijn, maar de prinses wil niet naar huis terug. Ze heeft kleine kinderen en de bonen moeten worden ingemaakt, bovendien is de vrouw getrouwd.
De ridder wordt weggestuurd en moet de groeten overbrengen aan de ouders van de vrouw, na Allerheiligen moeten ze maar eens langskomen. De ridder weet de weg terug niet en ziet de zwaan nergens. Als straf voor het willen neerschieten, is de zwaan weggevlogen. De ridder verdwaalt in het bos van de reuzen en de koning van de reuzen wil dat hij zijn tol betaalt. De tol bestaat niet uit geld, maar uit mensenvoeten en -handen. De reus valt aan met een bijl, maar de ridder heeft een piek en steekt de reuzenkoning aan een muur. De andere reuzen vluchten en zijn nooit terug gezien. De ridder blijft wonen in het land van de reuzen, de mensen zijn hem zeer dankbaar en noemen hem de zwanenridder. De ridders van de Eikenhof, de eerste ridders van Nijmegen, stammen van de zwanenridder af.

## Achtergronden

* Er zijn veel verhalen over een zwaanridder, zoals de middeleeuwse sage over de Zwaanridder en Lohengrin.
* Orde van de Zwaan, noot: in 57ste album (De verboden berg) van de Belgische Stripreeks de Rode Ridder heeft Johan een ontmoeting met de Zwaanridder, die eveneens een queeste heeft om een verdwenen prinses te vinden.
* Nederlandse & Vlaamse sprookjes, 1998
# Skeletteren

Skeletteren betekent schoonmaken tot op het skelet. Als een dierpreparateur een dier gaat skeletteren worden huid, vlees en ingewanden zoveel mogelijk verwijderd. Daarna worden de skeletdelen in een warm waterbad door rotting (rijping, maceratie) ontdaan van restanten vet, vlees, etc. Na het wegspoelen van de drab blijft een schoon skelet over.
Skeletteren wordt ook gebruikt als aanduiding van een vraatpatroon van bijvoorbeeld insecten op bladeren waarbij het bladmoes wel wordt gegeten maar de nerven niet, zodat alleen het bladskelet wordt gespaard. Een voorbeeld is een bastaardrups die het bladmoes aan de onderzijde van het blad wegvreet.

## Voorbeelden

* Bastaardrupsen van de lindebladwesp (Caliroa annulipes) op de lindeboom en zomereik.
# Skarvbreen

De Skarvbreen is een gletsjer op het eiland Edgeøya, dat deel uitmaakt van de Noorse eilandengroep Spitsbergen.

## Geografie

De gletsjer is noordwest-zuidoost georiënteerd en ligt in het zuiden van het eiland. Hij komt vanaf de Digerfonna en mondt in het zuidoosten uit in het Tjuvfjorden.
Ongeveer vier kilometer naar het zuidwesten ligt de gletsjer Kuhrbreen en ongeveer vijf kilometer naar het noorden de gletsjer Veidebreen.
# De terugkeer van de kudde

De terugkeer van de kudde is een paneel dat Pieter Bruegel de Oudere schilderde in 1565 als het onderdeel oktober-november van zijn jaargetijdenreeks De twaalf maanden. Het werk, dat wordt gerekend tot de renaissance in de Nederlanden, behoort tot de collectie van het Kunsthistorisches Museum van Wenen. Linksonder zijn er sporen van de signatuur 'BRVEGE[L]'.

## Beschrijving

We zien een kudde koeien op de rug, langs een bosweg voortgedreven met lange staken door vijf mannen te voet en een ruiter op een gevlekt paard. Ook zijn mantel toont dat hij de eigenaar is. Hun gedrongen gestalten bevinden zich op een hoogte in de voorgrond. Door de kale bomen is reeds het dorp zichtbaar. Op het gras boven hun ruggen trekt een man uit alle macht een vogelval toe. In de buurt staan manshoge netten om groter wild te vangen. Op de hellingen zijn nog plukkers aan het werk in de wijngaarden. Ze hebben geen aandacht voor de galgenberg, waar een lijk bungelt en een van de raderen in gebruik is.
Twee grote bladerloze bomen begrenzen het beeld aan de zijkanten. Het oog wordt getrokken naar de zonbeschenen rivier in het dal, die langs scherpe gebergten naar de blauwgroene vlakte voert. Een rotspartij weerspiegelt zich in het water. Op de rechteroever bevinden zich een dorp en een klooster. Achter de regenboog erboven naderen onweerswolken. Dit is een wisselvallig seizoen waarin het weer snel omslaat. Sommige bomen hebben nog herfstbladeren, met rauwe sienna als grondkleur.

## Thematiek

Dit deel van de reeks heeft bijna geen iconografische wortels in de traditie van de kalenderminiaturen in de getijdenboeken. De gebruikelijke wijnoogst wordt naar het achterplan verschoven ten gunste van een thema dat Bruegel op zijn reis door de Alpen moet hebben bemerkt: het vee dat in het najaar wordt teruggeleid van de bergweiden.

## Stijl

Het valt op dat dit paneel is geschilderd door een losse maar trefzekere hand. De koe wier blik visueel contact maakt met de kijker, heeft een witte vacht die grotendeels gemaakt is uit de doorschemerende grondlaag. Details als het verre dorp, de wijngaarden en de galgenberg zijn dan weer minutieus weergegeven.
# Skurowa

Skurowa is een dorp in de Poolse woiwodschap Subkarpaten. De plaats maakt deel uit van de gemeente Brzostek en telt 434 inwoners.
# De trooster en de witte bloem

De trooster en de witte bloem is een hoorspelserie naar het gelijknamige boek van Lea Appel. De VARA zond ze uit vanaf woensdag 23 mei 1979. De regisseur was Ad Löbler.

## Delen

* Deel 1 (duur: 53 minuten)
* Deel 2 (duur: 47 minuten)
* Deel 3 (duur: 53 minuten)

## Rolbezetting

* Hans Veerman (Mennie)
* Gerrie Mantel (Rachel)
* Eva Janssen & Huib Orizand (Mennies ouders)
* Willy Brill & Joop van der Donk (Rachels ouders)
* Jan Borkus, Frans Somers, Hans Karsenbarg & Paul van der Lek (het schoolhoofd en de onderwijzers)
* Joke Reitsma-Hagelen (Rachels zuster)
* Dick Scheffer (Daav)
* Irene Poorter (Willie)
* Paula Majoor (Sophie)
* Barbara Hoffman (Elly)
* Wim Kouwenhoven (de chef)
* Elisabeth Versluys (juffrouw Jo)
* Donald de Marcas & Olaf Wijnants (verdere medewerkenden)

## Inhoud

Het verhaal speelt in een joods milieu tijdens de vooroorlogse periode. Het was de tijd waarin het zionisme in Nederland opkwam en het verzet van de arbeidersbeweging tegen het fascisme begon; de tijd van de grote illusies, ondanks het voorgevoel van de dreigende ondergang. Maar het is ook het relaas van een voor die tijd enigszins uitzonderlijke relatie - de romance tussen de 30-jarige onderwijzer Mennie en zijn 13-jarige leerlinge Rachel, een romance die door de joodse gemeenschap van het eind der jaren twintig niet geaccepteerd wordt. Hij trouwt met een ander, maar de geliefden kunnen elkaar niet vergeten…
# Sinum planulatum

Sinum planulatum is een slakkensoort uit de familie van de Naticidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1843 door Récluz.
# De Launoit

De Launoit is een sinds 1929 tot de Belgische adel behorende familie.

## Geschiedenis

De industrieel Paul Auguste Cyrille de Launoit (1891-1981) werd in 1929 opgenomen in de Belgische erfelijke adel met de titel van baron, overdraagbaar bij mannelijke eerstgeboorte. In 1951 verkreeg hij de titel van graaf, overdraagbaar bij mannelijke eerstgeboorte. In 1953 ten slotte werd de titel van graaf overdraagbaar op alle mannelijke afstammelinge. In 1927 werd de familienaam gewijzigd van De Launoit in de Launoit. De eerste graaf was onder andere voorzitter van de Muziekkapel Koningin Elisabeth. Zijn nageslacht bleef sterk betrokken bij de Muziekkapel en de Koningin Elisabethwedstrijd.

## Enkele telgen

Paul graaf de Launoit (1891-1981), industrieel, voorzitter van de Muziekkapel Koningin Elisabeth
* Jean-Pierre graaf de Launoit (1935-2014), bankier, voorzitter van de raad van bestuur van de Koningin Elisabethwedstrijd
** Yvan graaf de Launoit (1961), lid van het uitvoerend comité van de Koningin Elisabethwedstrijd, lid en vicevoorzitter (2014) van de raad van bestuur van de Koningin Elisabethwedstrijd, doctor in de wetenschappen, professor biologie aan het Institut Bordet (ULB). Hij trouwde in 1987 met Inez Vermeersch de Traux de Wardin.
** Bernard graaf de Launoit (1964-2023), voorzitter van het uitvoerend comité van de Muziekkapel Koningin Elisabeth, lid van de raad van bestuur van de Koningin Elisabethwedstrijd. Hij trouwde in 2002 met Vanessa Lippens.
** Michel graaf de Launoit (1967) trouwde in 1994 met Florence Vander Elst.
* Jean-Jacques graaf de Launoit (1937), voorzitter van de Muziekkapel Koningin Elisabeth, lid van de raad van bestuur van de Koningin Elisabethwedstrijd
* État présent de la noblesse belge 1992, p. 264-266.
* État présent de la noblesse belge 2009, p. 58-61.
# Sinum perspectivum

Sinum perspectivum is een slakkensoort uit de familie van de Naticidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1831 door Say.