OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Verenigd Koninkrijk op het Eurovisiesongfestival 1977

Het Verenigd Koninkrijk deed in 1977 voor de twintigste keer mee aan het Eurovisiesongfestival. De groep Lindsey de Paul & Mike Moran was gekozen door de BBC door een nationale finale om het land te vertegenwoordigen.

## Nationale voorselectie

Onder de titel A Song for Europe 1977 hield het Verenigd Koninkrijk een nationale finale om de artiest en het lied te selecteren voor het Eurovisiesongfestival 1977. De nationale finale werd gehouden op 9 maart 1977 en werd gepresenteerd door Terry Wogan. De winnaar werd gekozen door veertien regionale jury's.
| Artiest | Lied | Plaats | Punten |
| Mary Mason | What do you say to Love | 2 | 132 |
| The Foundations | Where were you when I Needed your Love | 3 | 26 |
| Tony Monopoly | Leave a Little Love | 9 | 66 |
| Lyn Paul | If Everybody Loved the Same as you | 6 | 74 |
| High Society | Just for you | 6 | 74 |
| Carl Wayne | A Little Give, a Little Take | 11 | 59 |
| Lynsey de Paul & Mike Moran | Rock Bottom | 1 | 143 |
| Sweet Sensation | You're my Sweet Sensation | 8 | 73 |
| Val Stokes | Swings and Roundabouts | 12 | 57 |
| Beano | Everybody Knows | 10 | 60 |
| Wesley, Park & Smith | After all this Time | 5 | 106 |
| Rags | Promises, Promises | 4 | 120 |

## In Londen

In de Britse stad Londen moest het Verenigd Koninkrijk aantreden als 9de, net na Portugal en voor Griekenland Op het einde van de puntentelling bleek dat ze op een tweede plaats waren geëindigd met 121 punten, 15 punten minder dan de winnaar. In de finale ontvingen ze zes keer het maximale aantal punten. Van Nederland ontvingen ze zeven punten en van België het maximum van twaalf.

### Gekregen punten
#### Finale

| 12 punten | 10 punten | 8 punten | 7 punten | 6 punten |
| België  Frankrijk  Luxemburg  Monaco Oostenrijk Portugal | Duitsland | Israël  Zweden | Nederland Noorwegen | |
| 5 punten | 4 punten | 3 punten | 2 punten | 1 punt |
| | Finland | Spanje | Italië | |

### Punten gegeven door Verenigd Koninkrijk
#### Finale

Punten gegeven in de finale:
| 12 punten | Ierland |
| 10 punten | België |
| 8 punten | Duitsland |
| 7 punten | Monaco |
| 6 punten | Frankrijk |
| 5 punten | Griekenland |
| 4 punten | Zwitserland |
| 3 punten | Spanje |
| 2 punten | Noorwegen |
| 1 punt | Nederland |
* ↑ http://www.eurovision-spain.com/iphp/pais_historia.php?numero=505
* ↑ http://www.eurovision.tv/page/history/by-year/contest?event=293
1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Vida Jerman

Vida Jerman (Zagreb, 28 mei 1939 – aldaar, 10 december 2011) was een Kroatisch actrice. Ze stond vooral bekend als vertegenwoordigster van de Esperanto-gemeenschap.
In juni 1997 werd ze toegevoegd aan de Orde van de Republiek voor haar verdienste als Kroatisch cultuurverspreidster in zowel binnen- als buitenland.
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5415 6642
* Library of Congress Control Number: no2006084166
* Virtual International Authority File: 7149441
* WorldCat (via VIAF): 7149441
# Versterkerlading

Een booster, of versterkerlading is een stof die bedoeld is als tussenstof tussen de detonator en het secundair explosief, zodat dat explosief zeker goed ontploft. Een veel gebruikte detonator is ANNM.
# Van Laer (geslacht)

Van Laer (ook: Van Laer van Hoenlo) is een oud-adellijk geslacht uit Overijssel waarvan leden sinds 1832 behoren tot de Nederlandse adel van het koninkrijk en dat in 1877 uitstierf.

## Geschiedenis

De stamreeks begint met Henric van (den) Laer die trouwde voor 27 april 1434 met Agnes van Oldeneel, vrouwe van Hoenlo (bij Olst), en die voor 24 juni 1458 overleed. Zij waren eigenaar van de havezate Het Laar in Ommen. Nazaten waren daarna tot 1695 heer van Hoenlo. Vanaf 1678 waren leden van de familie heren van Blerick tot ver in de 18e eeuw. Bij Koninklijk Besluit van 1 oktober 1832 werden drie kinderen van Joannes Carolus Ferdinandus Adrianus van Laer (1749-1823) erkend te behoren tot de Nederlandse adel; met een van hen stierf dit adellijke geslacht in 1877 uit.

## Enkele telgen

Antonius Sigismundus Fredericus Ernestus van Laer, heer van Blerick (†1792)
* Carolus Ferdinandus Adrianus van Laer (1747-1823); trouwde in 1789 met Wilhelmina Juliana von Spittael, vrouwe van de Poll (1744-1804), waarna huis de Poll in Huissen aan dit geslacht kwam
** Henriëtta Francisca Wilhelmina Maria barones van Laer van Hoenlo (1808-1877)
** Alexander Josephus Ludovicus baron van Laer van Hoenlo (1810-1875), werd geboren en overleed op huis de Poll
** Carolina Maximiliana Maria Theodora Susanna barones van Laer van Hoenlo (1811-1864)
* Nederland's Adelsboek 87 (1998), p. 1-7.
# Victory over Japan Day

Victory over Japan Day, ook bekend als V-J Day, is de dag waarop Japan zich overgaf en het einde van de Tweede Wereldoorlog betekende. De dag viel op 15 augustus 1945, en wordt vanwege het verschil in tijdzones ook wel gerekend op 14 augustus. De Amerikaanse president Harry Truman riep 2 september 1945 uit als officiële V-J Day.

## Ceremonie

Op 2 september 1945 werd een formele ceremonie gehouden in de Baai van Tokio op het Amerikaanse slagschip USS Missouri. De overgave van Japan werd door de Japanse minister van Buitenlandse Zaken Mamoru Shigemitsu getekend in aanwezigheid van de geallieerden waaronder Douglas MacArthur. Luitenant-admiraal Conrad E.L. Helfrich tekende als vertegenwoordiger voor Nederland. Met de ondertekening kwam officieel een einde aan de Tweede Wereldoorlog.

## Nasleep

Nadat het nieuws naar buiten kwam werd uitbundig feestgevierd. Een van de meest bekende foto's van kussende mensen werd op die dag gemaakt door Alfred Eisenstaedt. De foto werd een week later gepubliceerd in het Amerikaanse tijdschrift Life.
Japanse soldaten, verwoest door hun nederlaag, pleegden zelfmoord of brachten Amerikaanse en Britse krijgsgevangenen in Japanse kampen om het leven.

## Nederland

Nederland heeft een nationale en verschillende regionale of lokale herdenkingsdiensten op of rond 15 augustus. De nationale dienst is bij het Indisch monument in Den Haag, waar de slachtoffers van de Japanse bezetting van Nederlands-Indië worden herinnerd, meestal in aanwezigheid van het staatshoofd en de regering.
In totaal zijn er ongeveer 20 diensten, ook in het herdenkingscentrum van Indië in Bronbeek in Arnhem. De Japanse bezetting was een overschaduwing van de Nederlandse koloniale overheersing over Indonesië. Indonesië verklaarde zich onafhankelijk op 17 augustus 1945, slechts twee dagen nadat de Japanners zich overgaven. De Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog duurde tot 1949, waarbij Nederland eind december van dat jaar de Indonesische soevereiniteit erkende.

## Externe link

* Officiële document van "Surrender of Japan"
* ↑ (en) Public Papers Truman Library, 1 september 1945 (gearchiveerd)
# Veikko Hakulinen

Veikko Johannes Hakulinen (Kurkijoki, 4 januari 1925 – Valkeakoski, 25 oktober 2003) was een Fins biatleet en langlaufer. Hakulinen nam in de periode 1952-1960 driemaal deel aan de Olympische Winterspelen als langlaufer, in 1964 deed hij dit als biatleet. Hij won in het langlaufen in totaal drie gouden, drie zilveren en één bronzen op zowel wereldkampioenschappen als tijdens de Olympische Winterspelen. In het biatlon won hij met het Finse team in 1963 tijdens het wereldkampioenschap een zilveren medaille op de 3 x 7,5km estafette.
Hakulinen overleed op 78-jarige leeftijd nadat hij tijdens het joggen werd aangereden door een wagen.

## Palmares

* Wereldkampioenschappen langlaufen
** 1954: 1 - 15km
** 1954: 1 - 4 x 10km estafette
** 1954: 2 - 30km
** 1954: 2 - 50km
** 1958: 1 - 15km
** 1958: 2 - 50km
** 1958: 3 - 4 x 10km estafette
* Olympische Winterspelen
** 1952: 1 - 50km
** 1956: 1 - 30km
** 1956: 2 - 50km
** 1956: 2 - 4 x 10km estafette
** 1960: 1 - 4 x 10km estafette
** 1960: 2 - 50km
** 1960: 3 - 15km
* Wereldkampioenschappen biatlon
** 1963: 2 - 3 x 7,5km estafette

## Externe link

* (en) Profiel van Veikko Hakulinen op sports-reference.com (gearchiveerd)
1924: Thorleif Haug · 1928: Per-Erik Hedlund · 1932: Veli Saarinen · 1936: Elis Wiklund · 1948: Nils Karlsson · 1952: Veikko Hakulinen · 1956: Sixten Jernberg · 1960: Kalevi Hämäläinen · 1964: Sixten Jernberg · 1968: Ole Ellefsæter · 1972: Pål Tyldum · 1976: Ivar Formo · 1980: Nikolaj Zimjatov · 1984: Thomas Wassberg · 1988: Gunde Svan · 1992: Bjørn Dæhlie · 1994: Vladimir Smirnov · 1998: Bjørn Dæhlie · 2002: Michail Ivanov · 2006: Giorgio Di Centa · 2010: Petter Northug · 2014: Aleksandr Legkov · 2018: Iivo Niskanen · 2022: Aleksandr Bolsjoenov
1956: Veikko Hakulinen · 1960: Sixten Jernberg · 1964: Eero Mäntyranta · 1968: Franco Nones · 1972: Vjatsjeslav Vedenin · 1976: Sergej Saveljev · 1980: Nikolaj Zimjatov · 1984: Nikolaj Zimjatov · 1988: Aleksej Prokoerorov · 1992: Vegard Ulvang · 1994: Thomas Alsgaard · 1998: Mika Myllylä · 2002: Christian Hoffmann
1936: Nurmela, Karppinen, Lähde, Jalkanen · 1948: Östensson, Täpp, Eriksson, Lundström · 1952: Hasu, Lonkila, Korhonen, Mäkelä · 1956: Terentjev, Koltsjin, Anikin, Koezin · 1960: Alatalo, Mäntyranta, Huhtala, Hakulinen · 1964: Asph, Jernberg, Stefansson, Rönnlund · 1968: Martinsen, Tyldum, Grønningen, Ellefsæter · 1972: Voronkov, Skobov, Simasjov, Vedenin · 1976: Pitkänen, Mieto, Teurajärvi, Koivisto · 1980: Rotsjev, Bazjoekov, Beljajev, Zimjatov · 1984: Wassberg, Kohlberg, Ottosson, Svan · 1988: Ottosson, Wassberg, Svan, Mogren · 1992: Langli, Ulvang, Skjeldal, Dæhlie · 1994: Albarello, Vanzetta, De Zolt, Fauner · 1998: Sivertsen, Jevne, Dæhlie, Alsgaard · 2002: Alsgaard, Estil, Skjeldal, Aukland · 2006: Valbusa, Di Centa, Piller Cottrer, Zorzi · 2010: Richardsson, Olsson, Södergren, Hellner · 2014: Nelson, Richardsson, Olsson, Hellner · 2018: Tønseth, Sundby, Krüger, Klæbo · 2022: Tsjervotkin, Bolsjoenov, Spitsov, Oestjoegov
* ↑ Veikko Hakulinen Dies in Road Accident
# Verenigingsgebouw Stork

Het Vereenigingsgebouw Stork, ook bekend als De Vereeniging, in de Nederlandse stad Hengelo, werd eind 19e eeuw gebouwd ten behoeve van de werknemers van de machinefabriek Stork.

## Geschiedenis

De uit Oldenzaal afkomstige Charles Theodorus Stork (1822-1895) was als 13-jarige al actief als textielfabrikant. Hij stond ook aan de wieg van Gebr. Stork & Co. in Borne, dat machines leverde voor de textielfabrieken. In 1868 werd het machinebedrijf naar Hengelo verhuisd. Door C.T. Stork en zijn opvolgers werden diverse initiatieven genomen ten behoeve van hun arbeiders. Zij gaven onder meer de aanzet voor de aanleg van het tuindorp 't Lansink en de bouw van de Wilhelminaschool in Hengelo.
Ter gelegenheid van het zilveren jubileum van de Hengelose fabriek in 1893, werd aan de arbeiders een verenigingsgebouw aangeboden dat onderdak moest bieden aan onder meer een tekenschool, eetzaal, kookschool, bewaarschool, bibliotheek, café met biljart en vergaderruimtes. De tekenzaal en eetzaal konden worden omgebouwd tot toneelzaal. Het eclectisch gebouw, met elementen uit de Hollandse neorenaissance en de chaletstijl werd ontworpen door de architect C.B. Posthumus Meyjes sr.
Het gebouw werd opgericht aan een plein achter het Station Hengelo, in de nabijheid van het fabriekscomplex. Dirk Willem Stork (1855-1928) sprak een feestrede uit bij de ingebruikname op 27 januari 1895 en de Hengelose Orkestvereniging, onder leiding van Ernst Wettig-Weissenborn, verleende muzikale medewerking. Onder meer de nog bestaande muziekvereniging Armonia had haar thuisbasis in het verenigingsgebouw.
In 1938 werd het gebouw verbouwd en uitgebreid. In de jaren 80 werd er een restaurant en congrescentrum gevestigd. In 2016 werd een intentieovereenkomst getekend voor een nieuwe bestemming.

## Beschrijving

Het verenigingsgebouw heeft een samengestelde plattegrond en is opgetrokken in rode baksteen met zandstenen speklagen, onder een zadeldak met Hollandse dakpannen. Het hoofddeel heeft twee bouwlagen, links en rechts zijn lagere aanbouwen geplaatst.
De voorgevel heeft een symmetrische uitstraling, met risalerende middenpartij onder een steekkap. Aan weerszijden zijn houten balkons geplaatst, die steunen op zuilen. Achter de balkons staan twee torens, die elk zijn voorzien van hoeklisenen en rondboogvensters onder het boogfries in de zijgevels. Op het dak is een aantal dakkapellen geplaatst. De top van de torens wordt bekroond door een smeedijzeren versiering.

## Afbeeldingen

* Rechter zijgevel
* Detail torentje

## Waardering

Het verenigingsgebouw werd in 1999 als rijksmonument in het Monumentenregister ingeschreven, vanwege het cultuur-, architectuurhistorisch en stedenbouwkundig belang. Onder meer vanwege "de functie als verenigingsgebouw bij een fabriekscomplex" en "de betekenis van fabrikant Stork voor de sociaal-economische geschiedenis van Hengelo".
# Vessel Monitoring System

Het Vessel Monitoring System (VMS) is een volgsysteem van de scheepvaart voor de Surinaamse kust.
Het systeem werd in 2007 verplicht gesteld voor industriële vissersvaartuigen. In 2014 werd het systeem uitgebreid naar andere vissersboten die voor de Surinaamse kust varen, maar dit werd in 2016 weer gestaakt omdat het onvoldoende functioneerde. Dit initiatief werd in 2020 opnieuw opgepakt. Door de invoering van het systeem voldoet Suriname aan de verplichtingen die worden gesteld door internationale organisaties waar het bij aangesloten is.
Het systeem zal de illegaliteit voor de kust voor een deel moeten bestrijden, maar is daar volgens Mark Lall van het Visserscollectief alleen niet voldoende voor. Daardoor zou er ook meer surveillance voor de kust nodig zijn. In 2020 is de illegale visvangst voor de Surinaamse wateren naar schatting vijftig procent. In de Surinaamse visserijsector als geheel werkten dat jaar naar schatting zeven duizend mensen.
Ook is er een noodknop in het systeem verwerkt. Hierdoor wordt ook de veiligheid op zee vergroot, zoals tegen piraterij waar de Surinaamse visserijsector in de jaren 2010 terugkerend mee te maken heeft gehad.
De opstart van het systeem verliep problematisch. Een deel van de vissers had in 2021 het systeem besteld en nog niet ontvangen. Het deel dat het systeem op dat moment wel al gebruikt, heeft klachten over het functioneren.
* 1 2 3 De Ware Tijd, Volgsysteem kustvisserij moet sector helpen ordenen, 9 juli 2020
* 1 2 Starnieuws, VMS nu letterlijk van wal; eerste vaartuig voorzien, 9 juli 2020
* ↑ Dagblad Suriname, Piraterij houdt vissers aan wal, 29 oktober 2012
* ↑ Dagblad Suriname, Vissers worden weer geteisterd door zeepiraterij, 27 mei 2014
* ↑ Starnieuws, Vissers varen na een week weer uit, 13 mei 2018
* ↑ De Ware Tijd, Vertrouwen vissers in volgsysteem blijft wankel, 17 maart 2021
# Venndiagram

In de wiskunde is een venndiagram een grafische voorstelling van de logische relaties tussen meerdere verzamelingen. Venndiagrammen zijn genoemd naar de Engelse wiskundige en filosoof John Venn, die ze omstreeks 1880 bedacht. Ze worden gebruikt in het onderwijs van elementaire verzamelingenleer en ter illustratie van eenvoudige relaties tussen verzamelingen in de kansrekening en de statistiek, de logica, de linguïstiek en de informatica. Venndiagrammen zijn nauw verwant aan eulerdiagrammen.

## Voorbeelden

In de voorbeelden hieronder wordt de universele verzameling $U$ aangeduid met een rechthoek. Deelverzamelingen daarvan (links $A$ en rechts $B$) worden in venndiagrammen voorgesteld door cirkels. De rode delen geven aan:
* In afbeelding 1 de doorsnede van $A$ en $B$, dus hun gemeenschappelijke elementen.
* In afbeelding 2 de vereniging van $A$ en $B$, dus het geheel van de elementen van $A$ en $B$.
* In afbeelding 3 het verschil van $A$ en $B$, dus wat in $A$ zit maar niet in $B$
* In afbeelding 4 het symmetrisch verschil van $A$ en $B$, dus wat in een van de twee, maar niet in beide voorkomt.
* In afbeelding 5 het absoluut complement van $A$ in $U$, dus dat wat niet in $A$ zit.
# Verolengo

Verolengo is een gemeente in de Italiaanse provincie Turijn (regio Piëmont) en telt 4647 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 29,2 km², de bevolkingsdichtheid is 159 inwoners per km².

## Demografie

Verolengo telt ongeveer 2008 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 1,2% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 4415 |
| 2001 | 4469 |

## Geografie

Verolengo grenst aan de volgende gemeenten: Saluggia (VC), Rondissone, Chivasso, Crescentino (VC), Torrazza Piemonte, Brusasco, Monteu da Po, San Sebastiano da Po, Lauriano.
* Italiaans bureau voor statistiek
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Verenigde Orden van Onze-Lieve-Vrouwe van de Berg Karmel en Sint-Lazarus

Op 12 april 1608 voegde de Franse Koning Hendrik IV de oude Orde van Sint-Lazarus en de in 1606 door hem gestichte Orde van Onze Lieve Vrouwe van de Berg Karmel samen tot de Verenigde Orden van Onze-Lieve-Vrouwe van de Berg Karmel en Sint-Lazarus.
De Orde kreeg het bestuur over alle ziekenhuizen in Frankrijk en nam de bezittingen van de oude Orden van het Heilig Graf van Montpellier, Sint-Jacob van het Zwaard (voor zover in Frankrijk liggend), het Heilig Graf, de Heilige Christine van Samport, Onze Lieve Vrouwe der Duitsers, Sint-Jacob van Haut-Pas en de Heilige Lodewijk van Baucheraumont over. Het grondbezit werd beheerd in vijf priorijen en 145 commenden.
Hoewel Paus Clemens IX in 1668 de vereniging van de twee Orden had goedgekeurd, werd de samenvoeging in 1693 weer ongedaan gemaakt.
# Viettesia bella

Viettesia bella is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae), onderfamilie beervlinders (Arctiinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door de Toulgoët.
Deze nachtvlinder komt voor in tropisch Afrika.
# Viettesia bicolor

Viettesia bicolor is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae), onderfamilie beervlinders (Arctiinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door de Toulgoët.
Deze nachtvlinder komt voor in tropisch Afrika.
# Viettentia zethesoides

Viettentia zethesoides is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door Viette.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Vieux-Fumé

Vieux-Fumé is een plaats en voormalige gemeente in het Franse departement Calvados in de regio Normandië.

## Geschiedenis

De plaats maakte deel uit van het kanton Bretteville-sur-Laize totdat dit op 22 maart 2015 werd opgeheven. Condé-sur-Ifs, Magny-la-Campagne en Vieux-Fumé werden overgeheveld naar het kanton Mézidon-Canon maar bleven, in tegenstelling tot de rest van dat kanton, deel uitmaken van het arrondissement Caen. Op 1 januari 2017 gingen Magny-la-Campagne en Vieux-Fumé op in de commune nouvelle Mézidon Vallée d'Auge, die onderdeel werd van het arrondissement Lisieux, waardoor de plaatsen alsnog van arrondissement veranderden.

## Geografie

De oppervlakte van Vieux-Fumé bedraagt 6,7 km², de bevolkingsdichtheid is 53,0 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Vieux-Fumé met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
Lijst van Franse gemeenten · Arrondissement Lisieux · Calvados · Normandië
# Noors honkbalteam

Het Noors honkbalteam is het nationale honkbalteam van Noorwegen. Het team vertegenwoordigt Noorwegen tijdens internationale wedstrijden. Het Noors honkbalteam sloot zich in 1993 aan bij de Europese Honkbalfederatie (CEB), de continentale bond voor Europa van de IBAF.
Noorwegen heeft ook haar eigen honkbalbond, de Norges Soft og Baseball Forbund. Het hoofdkantoor hiervan staat in Oslo.
Noorwegen is een van de vier minst actieve leden van de Europese Honkbalfederatie. Het heeft de afgelopen vier jaar niet gepresteerd of deelgenomen op EK's, WK's, Intercontinental Cup's, World Baseball Classic's of andere honkbaltoernooien.
# Zuidhorner Zuiderpolder

De Zuidhorner Zuiderpolder is een voormalig waterschap in de provincie Groningen.
Het waterschap lag ten oosten van het Hoendiep. De zuid- en oostgrens werd gevormd door de Zuiderweg. De noordgrens was de kade langs de Zuidhorner Schipsloot. Door het waterschap liep de Zuidertocht, waarop de molen Het Goede Voornemen van water van de polder uitsloeg. De Zuidertocht mondde uit op het Hoendiep. Onder deze watergang lag een onderleider die de beide delen, ten noorden en ten zuiden van de tocht, met elkaar verbond.
Waterstaatkundig gezien ligt het gebied sinds 1995 binnen dat van het waterschap Noorderzijlvest.
# Els Pinnoy

Els Pinnoy is een Belgisch voormalig rolschaatsster en inline-skater.

## Levensloop

Pinnoy werd in 1987 Europees kampioene te Oostende op het onderdeel '5000 meter aflossing'. Daarnaast behaalde ze diverse ereplaatsen op kampioenschappen, waaronder brons in 1987 in het onderdeel '3000 meter' op de wereldkampioenschappen in het Franse Grenoble.

## Palmares
### Rolschaatsen
#### Weg

* Europese kampioenschappen
** 1987 in het Belgische Oostende
*** 2 op de 5000 meter aflossing
** 1991 in het Italiaanse Pescara
*** 2 op de 5000 meter aflossing
* Wereldkampioenschappen
** 1992 in het Italiaanse Rome
*** 2 op de 5 kilometer puntenkoers

#### Piste

* Europese kampioenschappen
** 1987 in het Belgische Oostende
*** 3 op de 5000 meter
*** 1 op de 5000 meter aflossing
** 1990 in het Duitse Inzell
*** 3 op de 5.000 meter eliminatie
** 1991 in het Italiaanse Pineto
*** 2 op de 3000 meter
*** 2 op de 5000 meter puntenkoers
** 1992 in het Italiaanse Acireale
*** 2 op de 5000 meter aflossing
** 1993 in het Franse Valence d'Agen
*** 3 op de 5000 meter aflossing
* Wereldkampioenschappen
** 1987 in het Franse Grenoble
*** 3 op de 3000 meter
* (en) Fiche Els Pinnoy, Rollerstory
* ↑ Belgen kijken terug op een bevredigend W.K., Gazet van Antwerpen, 8 september 1992
# Thoracistus

Thoracistus is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1888 door Pictet.

## Soorten

Het geslacht Thoracistus omvat de volgende soorten:
* Thoracistus arboreus Rentz, 1988
* Thoracistus aureoportalis Rentz, 1988
* Thoracistus jambila Rentz, 1988
* Thoracistus peringueyi Pictet, 1888
* Thoracistus semeniphagus Rentz, 1988
* Thoracistus thyraeus Rentz, 1988
* Thoracistus viridicrus Rentz, 1988
* Thoracistus viridifer Walker, 1869
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Nyxis rostrocularis

Nyxis rostrocularis is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Pseudotachidiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Willen.
# Jolya rhomboidea

Jolya rhomboidea is een tweekleppigensoort uit de familie van de Mytilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Reeve.
# Eikenbladstromabekertje

Het eikenbladstromabekertje (Pycnopeziza pachyderma) is een schimmel behorend tot de familie Sclerotiniaceae. Het leeft saprotroof op bladstelen en hoofdnerven van bladeren van eik (Quercus). Het maakt apothecia (vruchtlichamen) tussen april en juni.

## Kenmerken

De apothecia (vruchtlichamen) zijn schotelvormig en zijn kort gesteeld. De diameter is 1-4 mm. De steel is 1 tot 3 mm lang en 0,5 mm dik. De buitenkant is geelbruin.
De asci meten 75-85 × 6,5-7,5 um. De ascosporen zijn nauw ellipsvormig, hyaliene, eencellig en meten 7-9 × 3-4 um.

## Verspreiding

In Nederland komt het eikenbladstromabekertje zeer zeldzaam voor.
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* (en) Index Fungorum