OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kennemermeer

Het Kennemermeer is een kunstmatig meer in het natuurgebied Kennemerstrand nabij IJmuiden in het uiterste noordwesten van het Nationaal Park Zuid-Kennemerland.
Het meer ontstond na uitgravingen ten bate van de aanleg van een duinenrij langs de vloedlijn ter bescherming van het natuurgebied.

## Geschiedenis

Na verlenging van de pieren van het Noordzeekanaal in de jaren 1960 ontstond een 250 ha grote zandvlakte ten zuiden van de pieren. De gemeente Velsen bouwde hier later onder meer een jachthaven, hotels en legde een boulevard aan. Ter compensatie van dit natuurverlies werden een slufter en een duinenrij gecreëerd. Het benodigde zand voor deze duinenrij kwam uit een zuigput in het natuurgebied waardoor het meer ontstond.

## Meer meren

Andere meren in het Nationaal Park zijn het Vogelmeer, Spartelmeer, Oosterplas, Duinmeer, Cremermeer, 't Wed en het Meertje van Burdet.
# Kirishima (stad)

Kirishima (霧島市, Kirishima-shi) is een Japanse stad in de prefectuur Kagoshima. In 2015 telde de stad 126.879 inwoners.

## Geschiedenis

Op 7 november 2005 werd Kirishima benoemd tot stad (shi). Dit gebeurde na het samenvoegen van de toenmalige gemeente Kirishima met de stad Kokubu (国分市) en de gemeenten Fukuyama (福山町), Hayato (隼人町), Makizono (牧園町), Mizobe (溝辺町) en Yokogawa (横川町).
Subprefecturen: Kumage · Oshima Steden: Aira · Akune · Amami · Hioki · Ibusuki · Ichikikushikino · Isa · Izumi · Kagoshima (hoofdstad) · Kanoya · Kirishima · Makurazaki · Minamikyushu · Minamisatsuma · Nishinoomote · Satsumasendai · Shibushi · Soo · Tarumizu Districten: Aira · Isa · Izumi · Kagoshima · Kimotsuki · Kumage · Soo · Satsuma · Oshima Gemeenten per district
# Kirisji

Kirisji (Russisch: Кириши) is een Russische stad in de oblast Leningrad. Het ligt aan de rechteroever van de Volchov, zo'n 115 kilometer ten zuidoosten van Sint-Petersburg. Het grenst aan de oblast Novgorod.
De eerste schriftelijke vermelding van Kirisji dateert uit 1693. De naam komt van het gelijknamige riviertje dat in de Volchov uitmondt. In 1943, tijdens de Tweede Wereldoorlog, werd de stad vrijwel geheel met de grond gelijk gemaakt. In 1960 werd niet alleen de stad herbouwd, maar werd ook de olieraffinaderij Kinef erbij gebouwd. Sinds 1993 is deze raffinaderij deel van het grote Soergoetneftegaz-concern.
In 1965 werd aan Kirisji de status van stad toegekend.

## Geboren

* Vladimir Jesjinov (1949-2024), roeier
Bestuurlijk centrum: Sint-Petersburg (geen onderdeel van de oblast) Steden: Boksitogorsk · Gatsjina · Ivangorod · Kamennogorsk · Kingisepp · Kirisji · Kirovsk · Kommoenar · Ljoeban · Lodejnoje Pole · Loega · Nikolskoje · Novaja Ladoga · Otradnoje · Pikaljovo · Podporozje · Primorsk · Priozersk · Sertolovo · Sjasstroj · Sjlisselburg · Slantsy · Sosnovy Bor · Svetogorsk · Tichvin · Tosno · Volchov · Volosovo · Vsevolozjsk · Vyborg · Vysotsk Stedelijke districten: Sosnovy Bor Gemeentelijke districten: Boksitogorski · Gatsjinski · Kingiseppski · Kirisjski · Kirovski · Lodejnopolski · Loezjski · Lomonosovski · Podporozjski · Priozerski · Slantsevski · Tichvinski · Tosnenski · Volchovski · Volosovski · Vsevolozjski · Vyborgski
# Kleinste dwergspin

De kleinste dwergspin (Maro minutus) is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Maro. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Octavius Pickard-Cambridge.
# Kleinste bodemzakspin

De Kleinste bodemzakspin (Scotina palliardii) is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de bodemzakspinnen (Liocranidae). De spin leeft op de bodem en maakt geen web. Het dier behoort tot het geslacht Scotina. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1881 door L. Koch.
# Koelvloeistof

Koelvloeistof kan verwijzen naar:
# Klugea

Klugea is een rondwormengeslacht uit de familie van de Phanodermatidae.
# Kenny Baker (Brits acteur)

Kenneth George (Kenny) Baker (Birmingham, 24 augustus 1934 – Manchester, 13 augustus 2016) was een Brits acteur en muzikant. Hij werd vooral bekend vanwege zijn rol als de man in R2-D2 in zeven Star Wars-films.

## Carrière

Baker was 112 centimeter groot. Hij zat in zijn jeugd op een internaat in Kent. Hij was het enige kind in zijn gezin en droomde er altijd van in zijn vaders voetstappen te treden en ook etser te worden. Maar zijn opleiding liet dat niet toe. Na zijn studies trok hij in bij zijn stiefmoeder in Hastings tot hij in 1951 op straat benaderd werd door een vrouw die hem uitnodigde om mee te spelen met een toneelgezelschap dat uitsluitend uit mensen met dwerggroei bestond. Dit was de eerste keer dat hij op de planken stond. Later sloot Kenny zich aan bij een circus, maar dat duurde niet erg lang. Hij leerde ook ijsschaatsen en verscheen in verschillende schaatsshows. Hij had net een succesvolle komedie-act opgericht met entertainer Jack Purvis onder de naam Minitones toen George Lucas Baker inhuurde om R2-D2 te spelen in Star Wars in 1977.
Baker verscheen in zes afleveringen van de serie Star Wars. Hij nam de rol van R2-D2 voor zich op in de originele trilogie en in de prequels. Hij speelde een tweede rol in Return of the Jedi (uit 1983) als Paploo, de Ewok die een speeder bike steelt van het Empire. Volgens het oorspronkelijke plan zou Baker de rol van Wicket op zich nemen, maar hij werd ziek en de rol ging naar Warwick Davis. Vanaf Star Wars: Episode VII: The Force Awakens volgde Jimmy Vee hem op. Baker was verder ook te zien in Justin Lee Collins' Bring Back Star Wars. Hij beweerde daarin dat Anthony Daniels, een medeacteur uit de Star Warsfilms, vaak onbeschoft was tegen hem en anderen, onder wie fans.
Andere films waar Baker in te zien is, zijn The Elephant Man, Time Bandits (ook met Purvis), Amadeus, Jim Hensons Labyrinth en Willow. Hij had tevens een rol in de Britse dramaserie Casualty.

## Later werk

Eind jaren 90 had Baker een korte carrière als stand-upcomedian. In juli 1997 speelde hij mondharmonica met de James Coutts Scottish Dance Band op Hugh McCaig's Silverstone Party. Hoewel hij en zijn vrouw dwerggroei hebben, hebben hun beide zonen dit niet.
In november 2009 kwam Bakers biografie From Tiny Acorns: The Kenny Baker Story uit via zijn website, op conventies en op signeersessies. Hij schreef het samen met auteur Ken Mills.
# Klein-Tajmyr

Klein-Tajmyr of (Russisch) Maly Tajmyr (Russisch: Малый Таймыр) is een Russisch eiland in de Laptevzee, aan zuidoostzijde van de archipel Noordland (Severnaja Zemlja), ten noordoosten van het gelijknamige Noord-Siberische schiereiland Tajmyr. Het behoort bestuurlijk gezien tot de kraj Krasnojarsk en vormt onderdeel van zapovednik Bolsjoj Arktitsjeski, het grootste natuurreservaat van Rusland. Het eiland is vernoemd naar het eerder genoemde schiereiland. Vlak ten noordwesten (ongeveer 4 mijl) ligt het eiland Starokadomski en direct ten noorden van de kust liggen de eilandjes Oktjabrenok (Октябренок) en Izmentsjivy (Изменчивый).

## Geografie

Het eiland heeft een oppervlakte van 232 km² (iets groter dan Texel) en ligt aan noordzijde van de zeestraat Vilkitski. Het is een heuvelachtig eiland dat sterk is ingesneden door valleien en langzaam oploopt naar het zuiden, tot een hoogte van 31 meter. De noordkust is laag en sterker ingesneden door bochten dan de zuidkust. De belangrijkste bochten hier zijn de geleidelijk verlopende Otkrytajabocht aan noordwestzijde en de diep ingesneden Petsjerinabocht aan midnoordzijde. De noordelijke kust vormt een opeenvolging van kliffen met een hoogte van 5 tot 15 meter. Deze kliffen bestaan uit zandsteen met permafrost eronder en ze ondergaan sterke verwoestende natuurkrachten, waardoor ze langzaam afbrokkelen. De bodem van het eiland bestaat uit een mengeling van fluvioglaciale en marine afzettingen (zand- en leemgronden). Klein-Tajmyr is bedekt met toendravegetatie (mossen en korstmossen).
Het eiland en haar omgeving zijn het grootste deel van het jaar bedekt met pakijs en ook in de korte zomer (tussen juni en september) komen er nog vele ijsschotsen voor.

## Geschiedenis

Het eiland werd in 1913 ontdekt door Boris Vilkitski, die het Tsarevitsj Aleksej (of kortweg Aleksej) noemde, naar tsarevitsj Aleksej (de archipel werd naar zijn vader vernoemd). In 1917 lieten de bolsjewieken het hernoemen tot Klein-Tajmyr. In 2005 werd een voorstel ingediend bij de kraj om de oude naam te herstellen, evenals de oude naam van de archipel (Nicolaas II-land), hetgeen in 2007 werd geblokkeerd door de Raad van Afgevaardigden van de kraj Krasnojarsk.
Op 5 augustus 1943 werd poolstation Maly Tajmyr opgezet op Kaap Oglobina aan zuidwestzijde van het eiland voor de navigatie op de Noordelijke Zeeroute. Op 1 april 1994 werd het wegens het verdwijnen van de scheepvaart tussen Doedinka en Pevek en wegens geldgebrek (perestrojka) gesloten.

## Externe link

* (ru) Kaart (1988: T48-XVI-XVII-XVIII; 1:200.000)
* ↑ (ru) N.M. Adamovitsj, ДИКСОН - СНЕЖНОЙ АРКТИКИ СТОЛИЦА. К 90-ЛЕТИЮ НАЧАЛА НАБЛЮДЕНИЙ НА о. ДИКСОН. Severnoje OeGMS. Gearchiveerd op 30 mei 2012. Geraadpleegd op 17 september 2009.
* (ru) Grote Sovjetencyclopedie: Таймыр Малый (op dic.academic.ru)
Bolsjevik · Klein-Tajmyr · Komsomolets · Kroepskoj · Oktoberrevolutie · Pionier · Schmidt · Sedov-archipel · Starokadomski
# Klein-Ulsda

Klein-Ulsda (Gronings: Lutje Ulsda), vroeger ook De Hutten genoemd, is een Nederlands gehucht in de gemeente Westerwolde in de provincie Groningen. Op 1 januari 2006 had het ongeveer 50 inwoners. Het bestaat uit vier straten: de Ulsderweg, AE dijk, de Hamdijksterweg en het Molenlaantje.
De buurtschap is ontstaan als een streek van landarbeiders en middenstanders op de dijk van de Westerwoldse Aa. Het ligt direct tegenover het voormalige eiland Ulsda (gemeente Oldambt), waarnaar het dorp ook is genoemd. Ulsda ligt een stuk hoger, en is ook tijdens de grootste uitbreiding van de Dollard droog blijven liggen. Beide plaatsen worden gescheiden door de A7 en de Westerwoldse Aa (gemeentegrens).
Ten tijde van de Münsterse inval in 1672 stond hier uitsluitend de grote boerderij van Berent Hermens ofte rode Schuyr, die als legerhoofdkwartier diende.
De naam Klein-Ulsda is ten minste bekend sinds 1752. De naam De Hutten wordt in 1753 voor het eerst vermeld. Hij kwam ook elders in de provincie Groningen voor: Termunten had in de eerste helft van de achttiende eeuw de arme hutten, Westerbroek kende in 1771 de hutten van de heer Hoeth.
Het dorp had van 1841 tot 1874 een eigen schooltje in de achterkamer van een smederij, volgens een kenner "een der primitiefste schooltjes die ooit hebben bestaan". De schooltjes van Hamdijk en Ulsda werden toen opgeheven, de kundige schoolmeester van Hamdijk trad op als nieuwe onderwijzer. Via een voetveer konden de kinderen vanuit Ulsda de Westerwoldse Aa oversteken. De plaatselijke herberg bood rond 1900 plaats aan een rederijkerskamer.
Klein-Ulsda was ooit de woonplaats van atlete Fanny Blankers-Koen. Verder is het vooral bekend vanwege diverse seksclubs, die zich begin jaren zeventig rond het gehucht vestigden en zich vooral op het Duitse grensgebied richtten.
# Klunderveen

Klunderveen is een streek en buurtschap in de gemeente Noordenveld, in de Nederlandse provincie Drenthe. De streek zelf wordt ook wel geduid als Het Klundersveen.
De streek is gelegen tussen Peize en het Peizerdiep ten noorden van Altena. De eerste ontgingen in het gebied vonden plaats in de 12e eeuw maar echt bewoond raakte het niet. In de 19e eeuw ontstond er langzaam gemeenschappelijke bewoning en is er sprake van een buurtschap. Ondanks dat het nog steeds een streekbuurtschap is wordt het niet altijd meer als een buurtschap gezien en meer als het westelijk buitengebied van Peize.
Hoofdplaats: Roden Overige plaatsen: Allardsoog (deels) · Altena · Alteveer · Amerika · Boerlaan · Een · Een-West · De Streek · Foxwolde · Huis ter Heide · Klunderveen · Langelo · Lieveren · Leutingewolde · Matsloot · Nietap · Nieuw-Roden · Norg · Norgervaart (deels) · Oostindië (deels) · Peest · Peize · Peizermade · Peizerwold · De Pol · Roderesch · Roderwolde · Sandebuur · Steenbergen · Terheijl · Veenhuizen · Westervelde · Zuidvelde Drenthe: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# Klungkung

Klungkung kan verwijzen naar:
* Laaglandbalinees, ook Klungklung, een dialect van het Balinees, een Bali-Sasaktaal gesproken in Indonesië
* Klungkung (paleis) Klungkung Taman Gili - het restant van het koninklijk paleis bij Klungkung in het oosten van Bali
* Klungkung (regentschap), het kleinste regentschap van Bali in Indonesië
* Klungkung (onderdistrict), een onderdistrict van het regentschap Klungkung in de Indonesische provincie Bali
* Klungkung (plaats), tot 1992 de naam van Semarapura, de hoofdstad van het regentschap Klungkung
* Klungkung (vorstendom), voormalig vorstendom op Bali
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Klungkung en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Koetschette

Koetschette (Luxemburgs: Kietscht) is een plaats in de gemeente Rambrouch en het kanton Redange in Luxemburg. Koetschette telt 118 inwoners (2001).

## Geboren

* Jean-Pierre Koenig (1870-1919), architect
Arsdorf · Bigonville · Bilsdorf · Eschette · Folschette · Haut-Martelange · Holtz · Hostert · Koetschette · Perlé · Rambrouch · Rombach · Schwiedelbrouch · Wolwelange Luxemburgse gemeenten · Kanton Redange · Luxemburg
# Koetshuis Buitenzorg

Het Koetshuis van buitenhuis Buitenzorg aan de Amsterdamsestraatweg 51 is een rijksmonument in Baarn in de provincie Utrecht.
Het koetshuis is rond 1875 gebouwd aan de linkerzijde van buitenhuis Buitenzorg. De inrijdeuren zijn nog aanwezig aan de achterzijde. De dakruiter heeft een ingebouwde klok die er rond 1876 in geplaatst moet zijn. Het koetshuis is in 1949 verbouwd tot woning. Het wit bepleisterde gebouw wordt in 2013 gebruikt als kantoor.
Sinds 1993 is in het koetshuis van Buitenzorg het Nationaal Scouting Museum gevestigd.
# Koetonga clivicola

Koetonga clivicola is een schietmot uit de familie Hydrobiosidae. De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.
# Kintetsu Kashihara-lijn

De Kintetsu Kashihara-lijn (近鉄橿原線; Kintetsu Kashihara-sen) is een spoorlijn tussen de steden Nara en Kashihara in Japan. De lijn maakt deel uit van het netwerk van Kintetsu in de prefectuur Nara en loopt voor een groot deel evenwijdig aan de Sakurai-lijn van JR West. De spoorlijn vormt feitelijk een zuidelijke verlenging van de Kioto-lijn: treinen vanuit Kashihara rijden dikwijls door tot aan Kioto en vice versa.

## Geschiedenis

Het eerste gedeelte van de lijn, tussen Yamato-Saidaiji en het station Kōriyama werd in 1921 door de Ōsaka spoorwegmaatschappij (大阪電気鉄道, Ōsaka Denki Tetsudō). In 1964 kreeg Kintetsu de zeggenschap over deze lijn. Sinds 1939 staat de spoorlijn bekend als de Kashihara-lijn.

## Treindiensten

* Tokkyū (特急, intercity) rijdt vrijwel altijd door tot aan Kioto en stopt alleen bij Yamato-Yagi. Tot 1981 was er ook een directe verbinding met het station Kintetsu Nara.
* Futsu (普通, stoptrein) stopt op elk station.

## Stations

| Station | Japans | Verbindingen | Stad | Prefectuur |
| Richting Kioto via de Kioto-lijn |||||
| Yamato-Saidaiji | 大和西大寺 | Kintetsu: Kioto-lijn en de Nara-lijn | Nara | Nara |
| Amagatsuji | 尼辻 | | Nara | Nara |
| Nishinokyō | 西ノ京 | | Nara | Nara |
| Kujō | 九条 | | Yamatokoriyama | Nara |
| Kintetsu Kōriyama | 近鉄郡山 | | Yamatokoriyama | Nara |
| Tsutsui | 筒井 | | Yamatokoriyama | Nara |
| Hirahata | 平端 | Kintetsu: Tenri-lijn | Yamatokoriyama | Nara |
| Family Kōen-mae | ファミリー公園前 | | Yamatokoriyama | Nara |
| Yūzaki | 結崎 | | Kawanishi | Nara |
| Iwami | 石見 | | Miyake | Nara |
| Tawaramoto | 田原本 | Kintetsu: Tawaramoto-lijn (station Nishi-Tawaramoto) | Tawaramoto | Nara |
| Kasanui | 笠縫 | | Tawaramoto | Nara |
| Ninokuchi | 新ノ口 | | Kashihara | Nara |
| Yamato-Yagi | 大和八木 | Kintetsu: Ōsaka-lijn | Kashihara | Nara |
| Yagi-Nishiguchi | 八木西口 | JR West: Sakurai-lijn (station Unebi) | Kashihara | Nara |
| Unebigoryō-mae | 畝傍御陵前 | | Kashihara | Nara |
| Kashiharajingū-mae | 橿原神宮前 | Kintetsu: Minami-Ōsaka-lijn en de Yoshino-lijn | Kashihara | Nara |
# Klein priemhorentje

Het klein priemhorentje (Turbonilla pusilla) is een slakkensoort uit de familie van de Pyramidellidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1844 voor het eerst geldig gepubliceerd door Rodolfo Amando Philippi.

## Beschrijving

Het klein priemhorentjes is een 5 mm klein zeehuisjesslak. Het glanzend witte schelpje heeft 8 tot 9 vrij vlakke windingen. De top gekanteld en de 1,5 tot 2 embryonale windingen staan haaks op de latere windingen.
soms liggen ze gewoon op het strand, maar niet lang want ze kunnen niet tegen de hoge temperaturen, ze smelten letterlijk weg als sneeuw voor de zon.

## Verspreiding

Het klein priemhorentjes een zuidelijke soort in de Atlantische Oceaan, waarbij de Noordzee min of meer de noordgrens vormt van het verspreidingsgebied, dat verder zuidwaarts loopt tot in de Middellandse Zee.
* ↑ Gofas, S. (2012). Turbonilla pusilla (Philippi, 1844). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species
* ↑ Philippi, R. A. (1844). Enumeratio molluscorum Siciliae cum viventium tum in tellure tertiaria fossilium, quae in itinere suo observavit. Vol. 2. Halle [Halis Saxorum]: Eduard Anton. iv + 303 pp., pls 13-28
* ↑ Soortenbeschrijving van Klein priemhorentje, Stichting ANEMOON. Gearchiveerd op 9 december 2021.
# Klein peenplatlijfje

Het klein peenplatlijfje (Depressaria depressana) is een vlinder uit de familie van de grasmineermotten (Elachistidae). De wetenschappelijke naam werd in 1775 gepubliceerd door Johann Christian Fabricius.
De soort komt voor in Europa.
# Klooster van de zusters van Sint-Vincentius a Paulo (Buggenhout)

Het Klooster van de zusters van Sint-Vincentius a Paulo is een klooster in de Oost-Vlaamse plaats Buggenhout, gelegen aan Kloosterstraat 15.

## Geschiedenis

Op deze plaats stond begin 19e eeuw een groot huis dat in 1849 werd verkocht aan de Zusters van de Heilige Vincentius a Paulo uit Eeklo. Aangezien het de zusters niet lukte om een bijhuis van Eeklo te stichten, werd het huis in 1854 overgenomen door de zusters van dezelfde congregatie uit Deinze. Zij richtten een kantwerkschool voor weesmeisjes in en in 1861 werd het een zelfstandige congregatie.
In 1865 werd een kapel gebouwd. Het woonhuis werd vergroot en een weeshuis werd gebouwd. In 1888 werd een dienstgebouw opgericht en in 1899 werd een lagere school en een kleuterschool gebouwd naar ontwerp van Clement Sterck. Deze hadden hun ingang aan de huidige Schoolstraat. In 1891 werd het klooster uitgebreid met een keuken, een eetzaal en een slaapvertrek. In 1901 werd de oorspronkelijke kapel gesloopt en vervangen door een neogotische kapel naar ontwerp van Petrus Van Loo.
In 1921 kwam er ook een internaat met een handelsschool, een naaischool en een huishoudschool.
In 1936-1937 werden nieuwe klaslokalen gebouwd en in de jaren '60 van de 20e eeuw werden moderne klaslokalen gebouwd voor het kleuter- en beroepsonderwijs. In 1965 kwam er een humaniora tot stand: het Sint-Vincentiusinstituut.
Vanaf de jaren '60 van de 20e eeuw nam, door vergrijzing, het aantal zusters gestaag af en in 2020 waren er nog een drietal zusters.

## Complex

Het woonhuis heeft een eind 18e-eeuwse kern en heeft nog twee salons uit dezelfde tijd.
De naar het westen georiënteerde bakstenen kapel is eenbeukig en heeft een driezijdig afgesloten koor. Aan de westzijde is een dakruiter aangebracht. De kapel heeft een neogotisch interieur.
De kapel wordt ingesloten door kloostergebouwen.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Klooster van de zusters van Sint-Vincentius a Paulo (Opwijk)

Het klooster van de zusters van Sint-Vincentius is een klooster in de Vlaams-Brabantse plaats Opwijk, gelegen aan de Kloosterstraat 48-50.

## Geschiedenis

In 1839 besloten pastoor Petrus Van Hemel en burgemeester De Smedt om een gasthuis en een armenschool voor meisjes op te richten vanwege de toenemende armoede. Hiertoe werden twee zusters van de heilige Vincentius a Paulo uit Leuven aangetrokken. Dezen vestigden zich in 1844 in een huis aan de Marktstraat.
In 1847 richtte Petrus Van Hemel een zelfstandige congregatie op die eveneens in de geest van Vincentius a Paulo gingen werken en zich in 1874 aansloten bij de reguliere Derde orde van Sint-Franciscus. In de 2e helft van de 19e eeuw kwam deze congregatie tot bloei. Onder meer in Boekhoute en Lebbeke werden nevenkloosters gesticht en de kloosterruimte in Opwijk, hoewel meermaals uitgebreid, werd te klein.
Aan de Droeshoutseweg, tegenwoordig Kloosterstraat genaamd, werd grond gekocht en van 1902-1904 bouwde men een langwerpig neogotisch gebouw aan de straatzijde naar ontwerp van Alexandre Struyven. Het oude kloostercomplex in het centrum ging dienst doen als bejaardentehuis.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog was in het klooster een oorlogsziekenhuis gevestigd. Daarna ontwikkelde het klooster zich verder. In 1933-1934 werd een nieuwe kapel gebouwd, naar ontwerp van Frans Mertens, die loodrecht op het gebouw en in het verlengde van de ingangspartij was geplaatst. In 1935-1936 werd de westvleugel gebouwd welke als juvenaat dienst ging doen. Omstreeks 1947 werd ook een oostvleugel gebouwd en werd de westvleugel uitgebreid zodat de symmetrie van het gebouw behouden bleef. In 1952 werd het juvenaat in de westvleugel opgeheven en kreeg de westvleugel een onderwijsfunctie. De oostvleugel was nu bestemd voor de novicen totdat het noviciaat in 1967 naar Brussel werd verplaatst. De oostvleugel werd nu een bezinningshuis.
Tot het midden van de 20e eeuw kende de congregatie een grote bloei met maximaal ongeveer 400 zusters. Na de jaren '60 van de 20e eeuw daalde het aantal roepingen en begon in toenemende mate vergrijzing op te treden.
In 2022 woonden er nog steeds zusters in het klooster dat als moederhuis voor de gehele congregatie dienst doet.

## Gebouw

Het betreft een E-vormig complex bestaande uit een neogotische straatvleugel en loodrecht daarop de west- en oostvleugel en in het midden, eveneens loodrecht op de straatvleugel, de kapel.
De neogotische vleugel is strak symmetrisch en in 1954 werd nog een groot Mariabeeld in de top van de ingangsgevel geplaatst. De neogotische kapel is driebeukig en heeft een basilicale opbouw. De kapel wordt door twee torens geflankeerd.
Rechts van de straatvleugel bevindt zich het vrijstaande rectorshuis dat tegelijk met deze straatvleugel werd gebouwd en in dezelfde stijl is.
* Geschiedenis van de congregatie
* Inventaris Onroerend erfgoed
# Kleine Naakameer

Het Kleine Naakameer, Zweeds – Fins: Pikku Naakajärvi, is een meer in Zweden, in de gemeente Pajala. De Zuidelijke Kihlankirivier komt door het meer en begint ongeveer een kilometer daarvoor in het Naakameer. De rivier stroomt na het Kleine Naakameer weer verder naar het oosten.
Afwatering: Naakameer → Zuidelijke Kihlankirivier → meer Kleine Naakameer → Zuidelijke Kihlankirivier → Muonio → Torne → Botnische Golf
# Kluitsla

Kluitsla is sla met een grondkluit. De sla wordt geteeld in een kas op watergoten. De sla wordt in een jong stadium in deze watergoten geplant en ontwikkelt een stevig wortelgestel in een kluit met aarde. De sla kan net als gewone sla het gehele jaar door geteeld worden. Doordat de sla wordt geleverd/verkocht met kluit, betekent dit dat de sla langer houdbaar en verser blijft dan afgesneden sla.

## Varianten

Er zijn een diverse varianten beschikbaar:
* Salanova groen (groene botersla)
* Salanova rood (rode botersla)
* Multicolorsla
* Rode eikenbladsla
* Groene eikenbladsla
* Lollo Rossa
* Lollo Bionda
* Kropsla