OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vic Berton

Vic Berton, geboren als Victor Cohen (Chicago, 7 mei 1896 - Hollywood, 26 december 1951) was een Amerikaanse jazz-drummer. Hij was in de jaren twintig een van de beste jazzdrummers.
Berton, zoon van een violist, speelde als kind verschillende instrumenten, waaronder piano en drums. Toen hij zeven was speelde hij in het orkest van een theater in Milwaukee en op zijn zestiende speelde hij met de symfonieorkesten van Milwaukee en Chicago. Tijdens de Eerste Wereldoorlog speelde hij in de marineband van John Philip Sousa. Na de oorlog keerde hij terug naar Chicago, waar hij begin jaren twintig actief was in verschillende dansorkesten, waaronder die van Art Kahn en Arnold Johnson. In die tijd schreef hij met Art Kassell het nummer "Sobbin' Blues", dat in de jaren erna door veel bands gespeeld werd. Hij leerde rond 1924 Bix Beiderbecke kennen en werd de manager van de band waarin Beiderbecke speelde, The Wolverines. Ook speelde hij daarin af en toe drums. In New York speelde hij in de groepen van Red Nichols, Roger Wolfe Kahn en Paul Whiteman (1927) en was hij drummer op verschillende opnames van het studio-orkest The Charleston Chasers. Eind jaren twintig vertrok hij naar Californië. Hier had hij een eigen band, die in het midden van de jaren dertig enkele hitplaten had, waaronder "Taboo" en "I've Been Waiting All Winter". Hij werkte als studiomuzikant voor filmstudio's en was enige tijd muzikaal leider van Paramount. Tevens speelde hij in het Los Angeles Philharmonic Orchestra. In de jaren veertig was hij percussionist voor 20th Century Fox.
Berton is te horen op plaatopnames van Jelly Roll Morton, Boyd Senter, The Red Heads, Louisiana Rhythm Kings, Louis Armstrong, Sam Lanin, Annette Hanshaw, Bing Crosby, Cleo Brown, Adrian Rollini, Joe Venuti met Eddie Lang, Louis Prima en anderen.
Vic Berton overleed aan de gevolgen van longkanker.
Bertons broer Ralph Berton was eveneens een jazzdrummer. Ook was hij een jazzauteur.
# Visioen

Een visioen (afkomstig van Latijnse visio: zicht, zienswijze) is een subjectieve ervaring van iets dat zintuigelijk niet waarneembaar is, maar voor de persoon zelf werkelijkheid lijkt te zijn, en waar in religieuze zin door de persoon voorspellende waarde wordt toegeschreven, ingegeven door een bovennatuurlijke of mystieke kracht. Visioenen komen voor in een visuele of auditieve ervaring, soms ontvangt de visionair ook indrukken die van andere zintuigen lijken te komen. Wanneer sprake is van enkel een auditieve ervaring, noemt met dit een audition (afkomstig van Latijnse audire: horen). In de spreektaal wordt het verschil tussen visuele en auditieve ervaringen nauwelijks gemaakt.
Visioenen zijn verwant aan dromen of verschijningen.
Aanhangers van een religie veronderstellen vaak dat visioenen afkomstig zijn van een bovennatuurlijke of mystieke kracht, zoals een godheid, al dan niet met gebruikmaking van een profeet (die als visionair optreedt). Visioenen dienen dan om te inspireren of onderdeel uit te maken van een goddelijke openbaring met duiding van een historisch gebeurtenis of een blik op een toekomstige gebeurtenis.
# Victor Hayward

Victor Hayward (Londen, 23 oktober 1887 - Antarctica, 8 mei 1916) was een Brits ontdekkingsreiziger

## Biografie

Victor Hayward nam in 1914 deel aan de Ross Sea Party, een antarctische expeditie onder leiding van Aeneas Mackintosh, die de Endurance-expeditie ondersteunde. Na hun aankomst op Antarctica kwamen de expeditieleden zonder schip te zitten. Dit was afgedreven. Op het continent was hun taak om voedseldepots te plaatsen, waar Ernest Shackleton gebruik van kon maken bij zijn oversteek over het continent.
Door de zware weersomstandigheden verzwakten de expeditieleden. In januari 1916 waren Arnold Spencer-Smith en Aeneas Mackintosh niet meer in staat om te wandelen. De andere expeditieleden, waaronder Hayward, dienden het tweetal met de sledes vooruit te trekken. In februari 1916 kwamen de expeditieleden in een zware sneeuwstorm terecht. Hayward stortte in van uitputting en diende ook op de slede te gaan liggen. Onderweg stierf Spencer-Smith. Ernest Joyce en Ernest Wild probeerden Hayward en Mackintosh naar Hut Point te sleden, waar ze konden aansterken.
Van daaruit zou nog een tocht moeten worden ondernomen naar het beginpunt van de expeditie in de buurt van Kaap Evans. Op 8 mei startten Mackintosh en Hayward met stappen. Ze kwamen echter in een zware sneeuwstorm terecht. Hun lichamen werden nooit meer teruggevonden. Hayward werd 28 jaar oud.
# Villopotamon klossianum

Villopotamon klossianum is een krabbensoort uit de familie van de Potamidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Kemp.
* ↑ (en) Villopotamon klossianum op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Davie, P. (2012). Villopotamon klossianum (Kemp, 1923). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=443429
# Vlag van Burkina Faso

De vlag van Burkina Faso bestaat uit twee gelijke horizontale banden in de kleuren rood (boven) en groen met in het midden een gele vijfpuntige ster. Burkina Faso gebruikt deze vlag sinds 4 augustus 1984.

## Symboliek

De kleuren groen, rood en geel zijn de Pan-Afrikaanse kleuren. Dit moest bij de aanname in 1984 uitdrukken dat Burkina Faso het koloniale verleden achter zich liet en eenheid in Afrika wil.
In de Burkinese vlag hebben de drie kleuren naast de Pan-Afrikaanse symboliek ook elk een afzonderlijke betekenis. Het rood staat voor de socialistische revolutie. Groen symboliseert de rijkdom van de landbouw en de vreugde die dat de mensen oplevert. De gele ster staat voor het leidende licht van de communistische revolutie die in 1983 plaatsvond.

## Ontwerp

De vlag heeft een hoogte-breedteverhouding van 2:3. De rode en groene baan nemen elk de helft van de hoogte van de vlag in. De ster, die exact in het midden van de vlag staat, heeft een diameter die gelijk is aan een derde van de hoogte en twee negende van de breedte van de vlag.
De kleuren zijn als volgt gespecificeerd:
| Kleur | Pantone-codering | CMYK (%) |
| Geel | 116C | C 0 - M 10 - Y 95 - K 0 |
| Rood | 032C | C 0 - M 90 - Y 90 - K 0 |
| Groen | 355C | C 100 - M 0 - Y 90 - K 5 |

## Geschiedenis

De vlag is zoals vermeld in gebruik sinds 4 augustus 1984. Ze werd destijds in gebruik genomen bij de eerste verjaardag van de staatsgreep van marxist-leninist Thomas Sankara. Die dag werd ook de naam die de staat sinds 1896 voerde, Opper-Volta, veranderde in Burkina Faso. Ook in de Grondwet van 11 juni 1991 is de vlag vastgelegd, in artikel 34. De exacte ontwerpspecificaties zoals hierboven zijn pas op 30 oktober 1997 vastgelegd.
Opper-Volta had een andere vlag: een driekleur bestaande uit gelijke horizontale banden in de kleuren zwart, wit en rood. Deze was in gebruik vanaf 1960, toen het land onafhankelijk werd van Frankrijk. De vlag van Opper-Volta lijkt sterk op de oude vlag van Duitsland, maar staat daar niet mee in verband. De drie kleuren symboliseren namelijk de rivieren de Zwarte Volta, de Witte Volta en de Rode Volta. Deze vlag had net als de huidige een hoogte-breedteverhouding van 2:3.
# Villers-Campsart

Villers-Campsart is een gemeente in het Franse departement Somme (regio Hauts-de-France) en telt 155 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Amiens.
* Kerk in Villers-Campsart
* Gemeentehuis

## Geografie

De oppervlakte van Villers-Campsart bedraagt 4,5 km², de bevolkingsdichtheid is 34,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Villers-Campsart met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Villers-Bouton

Villers-Bouton is een gemeente in het Franse departement Haute-Saône (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 166 inwoners (2011). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Vesoul.

## Geografie

De oppervlakte van Villers-Bouton bedraagt 5,2 km², de bevolkingsdichtheid is 31,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Villers-Bouton met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Viola (Tennessee)

Viola is een plaats (town) in de Amerikaanse staat Tennessee, en valt bestuurlijk gezien onder Warren County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 129. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 133, een stijging van 4 (3,1%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 0,4 km², geheel bestaande uit land. Viola ligt op ongeveer 323 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 24 km rond Viola.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Viola op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Vier Crispelen

De Vier Crispelen of Dorpen van Overheide was een bestuurlijke en gerechtelijke eenheid tijdens het ancien régime. Ze bestond uit vier Loonse heerlijkheden, namelijk de stad Bree en de omliggende dorpen Gerdingen, Beek en Reppel.
De grenzen van deze heerlijkheden en parochies liepen hoofdzakelijk doorheen gemene gronden (moeras- en heidegebieden), waar de grens moeilijk aan te geven was. Dit leidde meermaals tot conflicten zoals dat van 1441.
Het recht werd voor de drie dorpen gesproken door een gemeenschappelijke schepenbank, de "buitenbank". Ze was onderhorig aan het Oppergerecht van Vliermaal. Onder de Franse Republiek werd het feodalisme opgeheven, zodat de dorpen eigen gemeentes werden. In 1807 werden hun grenzen door de gemeenschappelijke gronden bepaald.
# Vieques

Vieques is een eiland en gemeente van het Amerikaanse territorium Puerto Rico. Het ligt ten oosten van het hoofdeiland Puerto Rico. Er wonen ongeveer 9500 mensen op dit eiland met een landoppervlakte van 135 km².
Naast archeologische plaatsen als La Hueca heeft Vieques twee ongeschonden bioluminescerende baaien.
Vieques is internationaal vooral bekend wegens de luchtmachtbasis van de Amerikaanse Marine die er was gevestigd en die op het eiland tot grote protesten heeft geleid. De bewoners protesteerden tegen de landonteigeningen en de gevolgen voor het milieu en de gezondheid, op Vieques zijn 27% meer gevallen van kanker geregistreerd dan op het vasteland van Puerto Rico. De protesten begonnen in 1999 nadat David Sanes, inwoner van Vieques, tijdens een oefening dodelijk werd getroffen door een bom. In 2003 werd de marinebasis opgeheven. Vieques is dankzij deze protesten tegenwoordig voor een groot deel een natuurreservaat zonder massatoerisme. Net als op Culebra zijn de riffen van koraal belangrijk voor de biodiversiteit. Liefhebbers van ornithologie kunnen op Vieques 142 vogelsoorten waarnemen. De Puertoricaanse amazone, Amazona vittata, werd er opnieuw uitgezet vanuit Puerto Rico. De bruine pelikaan, Pelecanus occidentalis, en reptielen zoals Anolis komen er nog talrijk voor op de stranden en tussen de vegetatie van soorten endemische cactus.
De film Lord of the Flies (1963) is hier grotendeels opgenomen.
Adjuntas · Aguada · Aguadilla · Aguas Buenas · Aibonito · Añasco · Arecibo · Arroyo · Barceloneta · Barranquitas · Bayamón · Cabo Rojo · Caguas · Camuy · Canóvanas · Carolina · Cataño · Cayey · Ceiba · Ciales · Cidra · Coamo · Comerío · Corozal · Culebra · Dorado · Fajardo · Florida · Guánica · Guayama · Guayanilla · Guaynabo · Gurabo · Hatillo · Hormigueros · Humacao · Isabela · Jayuya · Juana Díaz · Juncos · Lajas · Lares · Las Marías · Las Piedras · Loíza · Luquillo · Manatí · Maricao · Maunabo · Mayagüez · Moca · Morovis · Nagüabo · Naranjito · Orocovis · Patillas · Peñuelas · Ponce · Quebradillas · Rincón · Río Grande · Sabana Grande · Salinas · San Germán · San Juan · San Lorenzo · San Sebastián · Santa Isabel · Toa Alta · Toa Baja · Trujillo Alto · Utuado · Vega Alta · Vega Baja · Vieques · Villalba · Yabucoa · Yauco
# Vlekborstboomloper

De vlekborstboomloper (Premnoplex brunnescens) is een zangvogel uit de familie Furnariidae (ovenvogels).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van Costa Rica tot noordwestelijk Venezuela en centraal Bolivia en telt zes ondersoorten:
* P. b. brunneicauda: Costa Rica en westelijk Panama.
* P. b. albescens: oostelijk Panama.
* P. b. coloratus: de bergen van Santa Marta (noordoostelijk Colombia).
* P. b. rostratus: noordelijk Venezuela.
* P. b. brunnescens: van de Andes van Colombia, Venezuela, Ecuador tot het zuidelijke deel van Centraal-Peru.
* P. b. stictonotus: de Andes van zuidelijk Peru en noordelijk Bolivia.

## Status

De grootte van de populatie is in 2019 geschat op 0,5-5 miljoen volwassen vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Vlekborstboomloper op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Sclater, PL, 1856. Margarornis brunnescens sp. nov. [BHL] Proc. Zool. Soc. London Part 24, no.302 p. 27 pl.116
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.1).
# Vinalia

Vinalia is de naam van twee Romeinse wijnfeesten, de Vinalia Priora op 23 april en de Vinalia Rustica op 19 augustus. Deze twee feesten waren in de eerste plaats aan Jupiter en in de tweede plaats aan Venus gewijd. Op 23 april werd de nieuwe wijn voor het eerst in de stad gebracht en geproefd. De Vinalia Rustica kondigden het begin van de nieuwe oogst aan.
# Europese weg 711

De Europese Weg 711 of E711 is een Europese weg die loopt van Lyon in Frankrijk naar Grenoble in Frankrijk.

## Algemeen

De Europese weg 711 is een Klasse B-verbindingsweg en verbindt het Franse Lyon met het Franse Grenoble en komt hiermee op een afstand van ongeveer 110 kilometer. De route is door de UNECE als volgt vastgelegd: Lyon - Grenoble.
* ↑ (en) Road Transport Infrastructure. (European Agreement on Main International Traffic Arteries (AGR); Consolidated text of the AGR.); 5 april 2002.
# Potiicoara brasiliensis

Potiicoara brasiliensis is een kreeftachtigensoort uit de familie van de Spelaeogriphidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Pires.
# Exapate

Exapate is een geslacht van vlinders van de familie bladrollers (Tortricidae).

## Soorten

* E. bicuspidella Bruun & Krogerus, 1996
* E. congelatella
       Winterbladroller (Clerck, 1759)
* E. duratella Heyden, 1864
# Petrocephalus pallidomaculatus

Petrocephalus pallidomaculatus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de tapirvissen (Mormyridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Bigorne & Paugy.
* ↑ (en) Petrocephalus pallidomaculatus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Petrocephalus pallidomaculatus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Lövhulta

Lövhulta is een plaats in de gemeente Eskilstuna in het landschap Södermanland en de provincie Södermanlands län in Zweden. De plaats heeft 60 inwoners (2005) en een oppervlakte van 10 hectare.
# Achelia laevis

Achelia laevis is een zeespin uit de familie Ammotheidae. De soort behoort tot het geslacht Achelia. Achelia laevis werd in 1864 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Hodge.
# A House of Pomegranates

A House of Pomegranates is een collectie sprookjes van de Iers-Engelse dichter, proza- en toneelschrijver Oscar Wilde. De bundel verscheen in 1891 en was de opvolger van een eerdere sprookjesverzameling, The Happy Prince and Other Tales, uit 1888.
De bundel bevatte illustraties van Charles Ricketts en Charles Shannon, zoals zij dat onder meer ook hadden gedaan voor Lord Arthur Savile's Crime and Other Stories. Het boek telt vier verhalen:
* The Young King
* The Birthday of the Infanta
* The Fisherman and his Soul
* The Star-Child
The Birthday of the Infanta is het bekendste van de vier verhalen. Het verscheen voor het eerst in het blad 'Paris Illustré' op 30 maart 1889, in zowel het Frans als het Engels.
Wilde droeg de bundel op aan zijn vrouw Constance.

## The Young King

De jonge koning, een buitenechtelijk kind van een dochter van de oude koning, is opgegroeid te midden van herders en ziet zich plotseling omringd door grote weelde. De nacht voor zijn kroning heeft hij drie dromen die hem duidelijk maken onder welke moeilijke omstandigheden mensen hebben moeten werken om zijn kroon, scepter en kleding te vervaardigen. Als de dag aanbreekt dat hij gekroond zal worden, kiest hij voor zijn herderskledij, wat hem zeer kwalijk wordt genomen, zowel door de edelen als door het gewone volk, zodanig zelfs dat men de kerk binnenstormt om hem te doden. Als de zon doorbreekt en het tafereel verlicht komen zijn herdersstaf en de door hemzelf van heideplanten gemaakte kroon tot bloei, waarop het volk tot inkeer komt en de bisschop beseft dat de koning is gekroond door iemand die groter is dan hij.

## The Birthday of the Infanta

De verjaardag van de Spaanse prinses is de enige dag waarop zijn met andere kinderen mag omgaan. Vandaag wordt ze 12 en er zijn vele feestelijkheden georganiseerd. Een van de attracties is een mismaakte dwerg die een dans uitvoert die veel hilariteit wekt. Zo zeer zelfs dat de prinses hem vraagt later op de dag nog een keer op te treden. Vereerd met dit verzoek zwerft hij door de tuin, waar hij wordt bespot door de bloemen en de vissen. Uiteindelijk komt hij in het paleis terecht, op zoek naar de prinses, maar alle zalen zijn leeg. Dan stuit hij op een monsterlijk wezen, dat hem tot zijn schrik perfect imiteert. Als hij ontdekt dat het zijn eigen spiegelbeeld is, beseft hij dat het zijn uiterlijk was dat zoveel gelach veroorzaakte. Hij valt schreeuwend van ellende op de grond, schopt met zijn benen en zwaait met zijn armen. Als de prinses met de andere kinderen langskomt denkt ze dat de dwerg weer een nummer aan het opvoeren is. Zijn bewegingen worden echter steeds zwakker en ten slotte ligt hij helemaal stil. Als de prinses om nog een dans vraagt, constateert een bediende dat de dwerg is overleden aan een gebroken hart.
# A11

A11 kan verwijzen naar:
* Aero A-11, een Tsjechoslowaaks militair vliegtuig
* A11 (papierformaat), een papierformaat
* Een verkeersweg:
** A11 (België)
** A11 (Duitsland), zie Bundesautobahn 11
** A11 (Frankrijk)
** A11 (Griekenland)
** A11 (Groot-Brittannië)
** A11 (Italië)
** A11 (Kroatië)
** A11 (Letland)
** A11 (Litouwen)
** A11 (Noord-Ierland)
** A11 (Oostenrijk), zie Karawanken Autobahn
** A11 (Portugal)
** A-11 (Spanje)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van A11 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# A112

A112 kan verwijzen naar:
* A112 (België) - weg in België
* A112 (Groot-Brittannië) - weg in Groot-Brittannië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van A112 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# A112 (België)

De A112 is een kort stuk snelweg in Antwerpen. De weg splitst zich af van de A12 in noordelijke richting naar Antwerpen, passeert de Antwerpse Ring (R10), en gaat via de Bolivartunnel (vroegere Amamtunnel) onder het Justitiepaleis vervolgens over in de Amerikalei (N113) en daarna de Britselei.

## N186

Tussen de N148 en N177 gaat de A112 door de Jan De Vostunnel, de N186 (Jan De Voslei) gaat als parallelweg over deze tunnel heen en heeft op deze manier diverse aantal lokale kruisingen. De N186 heeft een lengte van ruim 1 kilometer.
* ↑ Route N186 op Google Maps
# A Small Light

A Small Light is een Amerikaanse biografische dramaserie, die in de Verenigde Staten in première ging op 1 mei 2023 op National Geographic Channel. In Nederland en België verscheen de miniserie op 2 mei 2023 op National Geographic Channel en op de streamingdienst Disney+.

## Verhaal

De serie vertelt het verhaal van de Nederlandse verzetsstrijdster Miep Gies, die door haar werkgever Otto Frank wordt gevraagd om tijdens de Tweede Wereldoorlog voor zijn gezin te zorgen.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Bel Powley | Miep Gies |
| Liev Schreiber | Otto Frank |
| Joe Cole | Jan Gies |
| Billie Boulet | Anne Frank |
| Amira Casar | Edith Frank |
| Ashley Brooke | Margot Frank |
| Andy Nyman | Hermann van Pels |
| Caroline Catz | Auguste van Pels |
| Rudi Goodman | Peter van Pels |
| Noah Taylor | Fritz Pfeffer |
| Nicholas Burns | Victor Kugler |
| Ian McElhinney | Johannes Kleiman |
| Sally Messham | Bep Voskuijl |
| Liza Sadovy | Mw. Stoppelman |
| Sebastian Armesto | Max Stoppelman |
| Laurie Kynaston | Casmir "Cas" |
| Preston Nyman | Kuno van der Horst |
| Bill Milner | Tonny Ahlers |
| Daniel Donskoy | Karl Josef Silberbauer |
| Sean Hart | Willem Arondéus |
| Eleanor Tomlinson | Tess |
| Hanna van Vliet | Frieda |
| Michelle Parker | Bet van Beeren |
| Cosima Shaw | Genofeva |
| Jim High | Bram Becker |
| Tom Stourton | Daniel van Dijk |
| Brian Caspe | Lourens |

## Afleveringen

| Afl. | Titel | Regie | Scenario | Amerikaanse verschijningsdatum |
| 1 | "Pilot" | Susanna Fogel | Joan Rater & Tony Phelan | 1 mei 2023 |
| 2 | "Welcome to Switzerland" | Susanna Fogel | Joan Rater & Tony Phelan | 1 mei 2023 |
| 3 | "Motherland" | Susanna Fogel | William Harper | 8 mei 2023 |
| 4 | "The Butterfly" | Leslie Hope | Ben Esler | 8 mei 2023 |
| 5 | "Scheißfeld" | Leslie Hope | William Harper | 15 mei 2023 |
| 6 | "Boiling Point" | Tony Phelan | Alyssa Margarite Jacobson | 15 mei 2023 |
| 7 | "What Can Be Saved" | Tony Phelan | William Harper | 22 mei 2023 |
| 8 | "Legacy" | Tony Phelan | Joan Rater & Tony Phelan | 22 mei 2023 |

## Productie

De opnames vonden plaats in de zomer van 2022 in Hradec Králové en Praag, maar deels ook op originele locaties in Amsterdam. De titel van de miniserie verwijst naar een citaat van Miep Gies: "Ik word niet graag een held genoemd omdat niemand zou moeten denken dat je speciaal moet zijn om anderen te helpen. Zelfs een gewone secretaresse, huisvrouw of tiener kan een klein lampje (A Small Light) aansteken in een donkere kamer.