OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Stilus

Een stilus (Latijn voor "griffel") is een puntvormige schrijfstift, gemaakt om te schrijven op een wastafeltje of om inkervingen te maken in klei. Met het afgeplatte uiteinde kon de tekst worden uitgewist door de was glad te strijken, hierdoor was het een ideaal hulpmiddel om letters te leren schrijven. In opgravingen zijn Romeinse en middeleeuwse exemplaren gevonden gemaakt van been, brons en ijzer. In Mesopotamië, het oude Egypte of in de Minoïsche beschaving werden ook stili gemaakt van riet. In de Lage Landen werden schrijfstiften tot in de late middeleeuwen veelvuldig gebruikt. Schrijfstiften zijn in de loop van de 15e eeuw uit het dagelijkse leven verdwenen en vervangen door een griffel en leisteen als schrijfplankje en door het massaal en goedkoper produceren van papier met de opkomst van watergedreven papiermolens.
# Streblosoma uncinatus

Streblosoma uncinatus is een borstelworm uit de familie Terebellidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Streblosoma uncinatus werd in 1975 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Kudenov.
# Storena colossea

Storena colossea is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de mierenjagers (Zodariidae).
Het dier behoort tot het geslacht Storena. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1920 door William Joseph Rainbow.
# Storena daviesae

Storena daviesae is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de mierenjagers (Zodariidae).
Het dier behoort tot het geslacht Storena. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Rudy Jocqué & Barbara C. Baehr.
# Storena hilaris

Storena hilaris is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de mierenjagers (Zodariidae).
Het dier behoort tot het geslacht Storena. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1890 door Tord Tamerlan Teodor Thorell.
# Strijbeekse Beek

De Strijbeekse Beek is een Nederlands/Belgische beek in de provincies Noord-Brabant en Antwerpen, dit omdat het een grensbeekje is. Vanaf de bron meandert het beekje nog 14 kilometer voordat het bij Strijbeek in de rivier de Mark uitmondt.

## Geografie

Van bron tot monding loopt de beek door de zandgronden van Brabant en Antwerpen. Het hoogteverschil van de bron tot de monding is zo'n 22 meter; de bron ligt op een hoogte van 25 meter boven NAP, en de monding 3 meter boven NAP.

### Loop

De Strijbeekse Beek ontspringt ten noordwesten van Baarle in een Belgische enclave. Daarna stroomt de beek in westelijke richting verder. Dan loopt de beek door de Chaamse Heide en stroomt hij verder langs het domeinbos Elsakker (België), met de Strijbeekse Heide (Nederland) aan de andere kant van de beek. Vanaf hier vormt de beek de grens tussen Nederland en België, waar ter hoogte van een houten bruggetje (aan de Belgische zijde) grenspaal 216b is opgegraven. Deze was nagenoeg verdwenen in de grond door de drassige, moerassige omgeving, maar werd anno 2012 weer opgegraven. Bij Elsakker neemt de Strijbeekse Beek tevens meerdere beekjes op, komende van Elsakker. Hij stroomt ondertussen naar Strijbeek, waar hij in de Mark uitmondt.

## Naam

De naam Strijbeek gaat waarschijnlijk terug op *Strijdbeek, een beek waarom gestreden werd. De Strijbeek was het grensriviertje tussen De baronie Breda en het land van Hoogstraten, waardoor er veel om het beekje gestreden werd. De plaats Strijbeek kreeg zijn naam, omdat het plaatsje aan Strijbeek ligt en gaf vervolgens de naam weer terug als "Strijbeekse beek".
* ↑ Grenspaaltocht 28 oktober 2016
* ↑ Gerald van Berkel en Kees Samplonius, Nederlandse plaatsnamen, Het Spectrum, Utrecht 1995
# Strobilomyia sibirica

Strobilomyia sibirica is een vliegensoort uit de familie van de bloemvliegen (Anthomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Michelsen.
# Strobilomyia infrequens

Strobilomyia infrequens is een vliegensoort uit de familie van de bloemvliegen (Anthomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1965 door Ackland.
# Strijdbijl

Een strijdbijl is een bijl die ontworpen is voor gebruik als gevechtswapen, dit in tegenstelling tot de gebruiksbijl. De strijdbijl heeft een lager gewicht en het blad is anders dan bij de gebruiksbijl. Het is platter en gewoonlijk halvemaanvormig.
Een misvatting is dat (sommige) strijdbijlen een dubbele kling zouden hebben. Dat was niet het geval; een dubbele kling zou de bijl veel zwaarder (en dus moeilijker te hanteren) maken, terwijl het een krijger maar een heel klein voordeel zou opleveren. De enige dubbelbijlen die gebruikt werden waren ceremoniële voorwerpen, zoals de labrys in de minoïsche cultuur op Kreta, en sommige houthakkersbijlen. Als materiaal werd oorspronkelijk steen gebruikt, later brons en nog later smeedijzer, waarbij de snede gehard was door middel van koolstof.
Strijdbijlen werden reeds gebruikt in de vroege klassieke oudheid. Bij opgravingen in Egypte, China en het Midden-Oosten werden ze veelvuldig aangetroffen. De Griekse zware infanterie bediende zich van zware enkelvoudige bijlen. Ook het Romeinse leger kende ze, evenals de gewapende troepen tijdens de Grote Volksverhuizing en later de Vikingen.
Tussen 1100 en 1400 nam de populariteit van de strijdbijl af ten gunste van het zwaard. Naarmate echter de krijgers zich hier tegen konden beschermen met bepantsering en harnassen, werd de strijdbijl in vernieuwde vorm weer ingevoerd. Hierbij was een puntvormig uitsteeksel van belang, waarmee het metaal kon worden doorboord. Aldus ontstond de hellebaard. Een soortgelijke ontwikkeling maakte ook de strijdhamer door.
Door het steeds betere geschut dat in de late middeleeuwen werd ontwikkeld kwam de persoonlijke bepantsering en het gebruik van harnassen tot een einde. Ook de strijdbijl werd daarmee overbodig.
Later kregen de Noord-Amerikaanse indianen via de kolonisten de beschikking over bijlen, waaruit de tomahawk werd ontwikkeld, eveneens een strijdbijl.
Sinds het in onbruik raken van de strijdbijl als serieus wapen vervult ze, met name in de vorm van de hellebaard, vooral een ceremoniële functie. De hellebaard behoort tot de uitrusting van de Zwitserse garde, terwijl ongevaarlijke koperen exemplaren tot in de jaren 60 van de 20e eeuw in gebruik waren bij de suisse.
# Stotzheim

Stotzheim kan verwijzen naar:
* Stotzheim (Frankrijk), een gemeente in het Franse departement Bas-Rhin
* Stotzheim (Euskirchen), een plaats in de Duitse gemeente Euskirchen
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Stotzheim en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Styringomyia acuta

Styringomyia acuta is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Strangalia gerdiana

Strangalia gerdiana is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Holzschuh.
# Subulophora virgina

Subulophora virgina is een slakkensoort uit de familie van de Triphoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Laseron.
# Styphlodromus bicolor

Styphlodromus bicolor is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Basilewsky.
# Sulcacis curtulus

Sulcacis curtulus is een keversoort uit de familie houtzwamkevers (Ciidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1898 gepubliceerd door Thomas Lincoln Casey.
# Sulcarius bispinosus

Sulcarius bispinosus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Rudow in 1886.
# Suikerpalm

Een suikerpalm is een palm, waaruit suiker wordt gewonnen. Hieronder vallen de volgende soorten:
* Arengpalm (Arenga pinnata)
* Borassus (Palmyra palm)
* Echte sagopalm (Metroxylon sagu)
* Caryota urens
* Kokospalm (Cocos nucifera)
# Strathmere

Strathmere is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat New Jersey, en valt bestuurlijk gezien onder Cape May County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 175.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 2,1 km², waarvan 1,7 km² land en 0,4 km² water.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Strathmere.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Strathmere op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
# Stratford St. Andrew

Stratford St. Andrew is een civil parish in het bestuurlijke gebied East Suffolk, in het Engelse graafschap Suffolk. In 2001 telde het dorp 171 inwoners.
# Supercoppa 2012

De Supercoppa 2012 was de 25ste editie van de strijd om de Italiaanse supercup. De wedstrijd vond op 11 augustus 2012 plaats in het Vogelneststadion in Peking, de hoofdstad van China. Kampioen Juventus nam het op tegen bekerwinnaar Napoli. Het duel eindigde na verlengingen in een overwinning voor Juventus (4-2).
Door de schorsing van Juventus-trainer Antonio Conte en diens assistent Angelo Alessio zat Massimo Carrera op de bank als hoofdcoach. De trainer van Napoli, Walter Mazzarri, werd na 93 minuten naar de tribune verwezen. Hij protesteerde tegen de rode kaart van Juan Camilo Zúñiga en moest het veld verlaten. Tien minuten eerder had ook doelpuntenmaker Goran Pandev al rood gekregen.

## Finale
### Wedstrijdgegevens

Vogelneststadion, Peking Toeschouwers: 75.000 Scheidsrechter: Paolo Mazzoleni :
| 11 augustus 2012 20:00 (UTC+8) | Asamoah 37' Vidal 74' (pen.) Maggio 97' (e.d.) Vučinić 101' | 27' Cavani 41' Pandev | Vogelneststadion, Peking Toeschouwers: 75.000 Scheidsrechter: Paolo Mazzoleni |
| Juventus | Napoli |
Juventus: :
| GK | 1 | Morgan De Sanctis |
| CB | 15 | Andrea Barzagli |
| CB | 19 | Leonardo Bonucci | 112' |
| CB | 2 | Lúcio |
| RM | 26 | Stephan Lichtsteiner | 78' 89' |
| CM | 23 | Arturo Vidal |
| DM | 21 | Andrea Pirlo |
| CM | 8 | Claudio Marchisio |
| LM | 22 | Kwadwo Asamoah |
| CF | 32 | Alessandro Matri | 46' |
| CF | 12 | Sebastian Giovinco | 90+3' 116' |
| Wisselspelers: |||
| FW | 9 | Mirko Vučinić | 46' |
| MF | 20 | Simone Padoin | 89' |
| MF | 24 | Emanuele Giaccherini | 116' |
| Coach: |||
| Antonio Conte ||||
Napoli: :
| GK | 1 | Morgan De Sanctis |
| CB | 14 | Hugo Campagnaro |
| CB | 28 | Paolo Cannavaro | 52' 62' |
| CB | 5 | Miguel Britos | 32' |
| RM | 11 | Christian Maggio |
| CM | 85 | Valon Behrami | 53' |
| DM | 88 | Gökhan İnler | 106' |
| CM | 17 | Marek Hamšík | 67' |
| LM | 18 | Juan Camilo Zúñiga | 78' 90+3' |
| AM | 19 | Goran Pandev | 85' |
| CF | 7 | Edinson Cavani | 64' |
| Wisselspelers: |||
| DF | 21 | Federico Fernández | 62' |
| MF | 23 | Walter Gargano | 67' |
| DF | 8 | Andrea Dossena | 106' |
| Coach: |||
| Walter Mazzarri ||||
# Supercoppa Italiana di Pallacanestro (mannen)

De Supercoppa Italiana di Pallacanestro is een Italiaanse bokaal in het basketbal die in 1995 voor het eerst werd georganiseerd door de Italiaanse basketbalbond, de Lega Basket. De naam Supercoppa Italia wordt in Italië in meerdere takken van sport uitgereikt aan de winnaars van de nationale bekertoernooien en is ook de benaming voor deze toernooien zelf.

## Winnaars Coppa Italia

| Jaar | Plaats | Winnaar | Uitslag | Tegenstander |
| 1995 | Casalecchio di Reno | Buckler Beer Bologna | 90 - 72 | Benetton Treviso |
| 1996 | Assago | Riello Mash Verona | 79 - 72 | Stefanel Milano |
| 1997 | Assago | Benetton Treviso | 78 - 58 | Kinder Bologna |
| 1998 | Casalecchio di Reno | Teamsystem Bologna | 66 - 59 | Kinder Bologna |
| 1999 | Varese | Varese Roosters | 68 - 61 | Kinder Bologna |
| 2000 | Siena | Aeroporti di Roma Virtus | 82 - 78 | Kinder Bologna |
| 2001 | Genua | Benetton Treviso | 88 - 71 | Scavolini Pesaro |
| 2002 | Genua | Benetton Treviso | 100 - 72 | Virtus Bologna |
| 2003 | Treviso | Oregon Scientific Cantù | 85 - 79 | Benetton Treviso |
| 2004 | Siena | Montepaschi Siena | 85 - 77 | Benetton Treviso |
| 2005 | Bologna | Climamio Bologna | 84 - 75 | Benetton Treviso |
| 2006 | Treviso | Benetton Treviso | 76 - 73 | Eldo Napoli |
| 2007 | Siena | Montepaschi Siena | 96 - 50 | Benetton Treviso |
| 2008 | Siena | Montepaschi Siena | 108 - 72 | A.IR. Avellino |
| 2009 | Siena | Montepaschi Siena | 87 - 65 | Canadian Solar Bologna |
| 2010 | Siena | Montepaschi Siena | 82 - 64 | Canadian Solar Bologna |
| 2011 | Siena | Montepaschi Siena | 73 - 70 | Bennet Cantù |
| 2012 | Forlì | Lenovo Cantù | 80 - 73 | Montepaschi Siena |
| 2013 | Siena | Montepaschi Siena * | 81 - 66 | Cimberio Varese |
| 2014 | Sassari | Banco di Sardegna Sassari | 96 - 88 | EA7 Emporio Armani Milano |
| 2015 | Turijn | Grissin Bon Reggio Emilia | 80 - 68 | EA7 Emporio Armani Milano |
| 2016 | Assago | EA7 Emporio Armani Milano | 90 - 72 | Sidigas Avellino |
| 2017 | Forlì | EA7 Emporio Armani Milano | 82 - 77 | Umana Reyer Venezia |
| 2018 | Brescia | A❘X Armani Exchange Milano | 82 - 71 | FIAT Torino |
| 2019 | Bari | Banco di Sardegna Sassari | 83 - 80 (OT) | Umana Reyer Venezia |
| 2020 | Bologna | A❘X Armani Exchange Milano | 75 - 68 | Segafredo Bologna |
| 2021 | Casalecchio di Reno | Segafredo Bologna | 90 - 84 | A❘X Armani Exchange Milano |
| 2022 | Brescia | Segafredo Bologna | 72 - 69 | Banco di Sardegna Sassari |
| 2023 | Brescia | Segafredo Bologna | 97 - 60 | Germani Brescia |
| 2024 | Casalecchio di Reno | EA7-Emporio Armani Milano | 98 - 96 (OT) | Segafredo Bologna |
* *opmerking: Naar aanleiding van het oordeel van het FIP Federale Hof met betrekking tot de sportieve rechtszaak tegen de clubleiding, over de beschuldiging van het ontvangen van gestolen goederen, criminele associatie voor belastingfraude en frauduleus bankroet, zijn de titels van het seizoen 2012/13 en 2013/14 ingetrokken.
# Supercoppa Italiana di Pallacanestro

Supercoppa Italiana di Pallacanestro kan verwijzen naar:
* Supercoppa Italiana di Pallacanestro (mannen)
* Supercoppa Italiana di Pallacanestro (vrouwen)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Supercoppa Italiana di Pallacanestro en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Stéphane Lasseaux

Stéphane Lasseaux (Charleroi, 8 maart 1966) is een Belgisch politicus voor Les Engagés.

## Biografie

Lasseaux behaalde in 1987 een graduaat in boekhouden bij de Aalmoezeniers van de Arbeid in Charleroi en leidt sinds 1990 een eigen boekhoudkantoor.
Voor de toenmalige PSC was Lasseaux van 1989 tot 1994 OCMW-raadslid van Florennes. In oktober 1994 werd hij verkozen in de gemeenteraad, waar hij twee legislaturen lang in de oppositie zetelde. Begin 2007 werd hij dan burgemeester van Florennes, tot hij in november 2009 als gevolg van een coalitiewissel weer in de oppositie belandde. Na de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2018 belandde het cdH, van 2002 tot 2022 de navolger van de PSC en de voorloper van Les Engagés, opnieuw in de meerderheid en sinds december 2018 is Lasseaux weer burgemeester van Florennes.
Tevens zetelde Lasseaux van 2012 tot 2024 als provincieraadslid van Namen en vervulde hij verschillende bestuursmandaten: vanaf december 2013 bij gas- en elektriciteitsdistributiemaatschappij ORES Assets, vanaf april 2013 bij de waterdistributie-intercommunale INASEP, vanaf december 2012 bij het Economisch Bureau van de provincie Namen en vanaf juni 2014 bij de openbare vervoersmaatschappij TEC in Namen-Namen.
Bij de federale verkiezingen van juni 2024 werd Lasseaux vanop de derde plaats van de Naamse kieslijst van Les Engagés verkozen in de Kamer van volksvertegenwoordigers.
* ↑ Profiel Stéphane Lasseaux, LinkedIn.
* ↑ (fr) Stéphane Lasseaux, le nouveau rassembleur, La Dernière Heure, 20 november 2006.
* ↑ (fr) Pierre Helson, à nouveau mayeur, La Libre Belgique, 6 oktober 2009.
* ↑ (fr) Lasseaux sur Florennes, une affaire rondement menée, La Dernière Heure, 30 oktober 2018.
* ↑ Fiche Stéphane Lasseaux op cumuleo.be.
* ↑ (fr) Élections fédérales: Stéphane Lasseaux, le 3e siège inespéré des Engagés en province de Namur, L'Avenir, 10 juni 2024.
# Supersypnoides parva

Supersypnoides parva is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Berio.
# Supersypnoides prunosa

Supersypnoides prunosa is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1883 door Moore.
# Sundasciurus hoogstraali

Sundasciurus hoogstraali is een eekhoorn uit het geslacht Sundasciurus die voorkomt op de eilanden Busuanga en Calauit, die in het zuidwesten van de Filipijnen, in de biogeografische regio Groot-Palawan, gelegen zijn. De typelocatie is "Dimaniang" op Busuanga. Deze soort behoort tot het ondergeslacht Aletesciurus en daarbinnen tot de S. steerii-groep, die ook S. juvencus, S. moellendorffi en S. steerii omvat. Deze soorten komen in andere delen van Groot-Palawan voor. In een lijst uit 1991 werd S. hoogstraali in S. moellendorffi geplaatst. De soort komt voor in laaglandregenwoud.

## Literatuur

* Thorington, R.W., Jr. & Hoffmann, R.S. 2005. Family Sciuridae. Pp. 754-818 in Wilson, D.E. & Reeder, D.M. (eds.). Mammal Species of the World: a taxonomic and geographic reference. 3rd ed. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 2 vols., 2142 pp. ISBN 978-0-8018-8221-0
* Heaney et al. 1998-2007, Sundasciurus hoogstraali in A Synopsis of the Mammalian Fauna of the Philippine Islands. Field Museum of Natural History.
* ↑ (en) Sundasciurus hoogstraali op de IUCN Red List of Threatened Species.
Sundasciurus brookei · Sundasciurus davensis · Sundasciurus fraterculus · Sundasciurus hippurus · Sundasciurus hoogstraali · Sundasciurus jentinki · Sundasciurus juvencus · Sundasciurus lowii · Sundasciurus mindanensis · Sundasciurus moellendorffi · Sundasciurus philippinensis · Sundasciurus rabori · Sundasciurus samarensis · Sundasciurus steerii · Sundasciurus tenuis
# Suzuki V-Strom 250

De Suzuki V-Strom 250, ook wel bekend als de DL250 (AL en AM), is een dual-sport motorfiets met een 248 cc straight-twin motor en een standaard rijhouding. Hij wordt sinds 2017 in China geproduceerd door Suzuki, als instapmodel voor de lichtere avontuurlijke motorfiets in de lijn van de Suzuki V-Strom 650, Suzuki V-Strom 1000 en de Suzuki V-Strom 1050 . De DL250 is geïmplementeerd om te concurreren met de BMW G310R en de 250/300 cc Kawasaki Versys . De DL250 werd in 2017 onthuld door Suzuki en was oorspronkelijk bedoeld voor de Aziatische markt.
De naam V-Strom is gekozen om de DL250 in lijn te houden met de andere V-Strom-modellen en combineert "V" verwijzend naar de grotere V-Strom-motorconfiguratie met de Duitse Strom, wat stroom of vermogen betekent. Al heeft de DL250 geen V-twin motor, maar een parallelle 2-cilinder motor.
De DL250 motorfiets is gebaseerd op de parallel 2-cilinder motor die oorspronkelijk ontworpen was voor de Suzuki GSX250R . Vanaf de release in 2017 tot 2020 was de fiets beschikbaar op de Europese, Australische en Aziatische markt. Vanaf 2021 is de V-Strom 250 niet langer beschikbaar in andere markten dan de Aziatische markt.

## Kenmerken

Het ontwerp van de Suzuki V-Strom 250 lijkt op de grotere V-strom modellen, inclusief de snavelachtige voorkuip. Hij is standaard uitgerust met ABS. Tevens is de motor voorzien van een aluminium onderkuip, Low RPM Assist en Suzuki Easy Start System. De instrumenten worden weergegeven op een nieuw, vol LCD- dashboard, dat ook een 12V DC-oplader bevat.

## Optionele uitrusting

Omdat de Suzuki V-Strom gericht is op een forenzen-, dagelijks gebruik en lichte avonturenmarkt, zijn er verschillende opties die een gebruiker kan kiezen. De opties omvatten aluminium koffers, middenstandaard, handkappen en spiegelverlengingssets.
# Suzuki V-Strom 1050

De Suzuki V-Strom 1050, ook wel bekend als de DL1050 (RQM0 - RQM1), is een dual-sport motorfiets met een 1037 cc V-twin motor en een standaard rijhouding. Hij wordt sinds 2020 in Japan geproduceerd door Suzuki, ter vervanging van de Suzuki V-Strom 1000. De DL1050 werd in 2019 onthuld op EICMA door Suzuki en is geïnspireerd op de styling van de modellen uit de Suzuki DR-Z-serie.
De naam V-Strom combineert "V", verwijzend naar de motorconfiguratie van de motor, met de Duitse Strom, wat stroom of kracht betekent.
De V-Strom motor is gebaseerd op de V-twin motor die in eerste instantie ontworpen was voor de Suzuki TL1000S en TL1000R motorfietsen. Het bevat ontwerpelementen van andere Suzuki-motorfietsen, waaronder brandstofinjectie op basis van de GSX-R-modellen. Er worden ook twee kleinere versies geproduceerd , de Suzuki V-Strom 250 en de Suzuki V-Strom 650. De motor van de DL1050 is bijna identiek aan de motor van het DL1000 model 2013-2019, maar nu aangepast om te voldoen aan de EURO5-emissienormen.

## Wijzigingen ten opzichte van het vorige model

De V-Strom 1050 was volledig opnieuw ontworpen voor 2020 en is geïnspireerd op de styling van de Suzuki DR-Z-serie of meer specifiek, de Suzuki DR-Z Dakar en Dual-sport Suzuki DR-BIG. De lijnen in de carrosserie zijn scherper en de snavelachtige voorkuip is nu volledig in de stroomlijnkappen verwerkt. Ook de 2020 V-Strom 1050 heeft verschillende technologische verbeteringen. Het heeft een dubbele elektronische gasklepaandrijving , een tractiecontrolesysteem met vier gevoeligheidsmodi, een rijmoduskeuzeschakelaar met drie standen (S-DMS) en een Easy Start-systeem. De instrumenten worden weergegeven op een nieuw volledig lcd-dashboard.

## Modelversies
### Suzuki V-Strom DL1050 RQM

De DL1050 RQM is het basismodel V-Strom 1050.

### Suzuki V-Strom DL1050 XT RCM

De DL1050 XT RCM is de breder uitgeruste versie van de DL1050 RQM. Deze versie is standaard voorzien van onderdelen zoals een aluminium onderkuip, accessoirebalk, handkappen, LED-knipperlichten, middenstandaard, een verstelbaar zadel en windscherm en een 12V DC-aansluiting. Deze versie is ook verkrijgbaar in meerdere kleurenschema's, die een eerbetoon zijn aan de Suzuki DR-Z Dakar-modellen. De DL1050 XT is ook uitgerust met SIRS (Suzuki Intelligent Ride System). Dit systeem biedt Cruise Control, Hill-Hold Control, Track Brake-systeem, Slope Dependent Control en Load Dependent Control.

### Suzuki V-Strom DL1050 XTA RCM

De DL1050 XT Adventure RCM is de best uitgeruste versie in de V-Strom-serie. Deze versie wordt standaard geleverd met aluminium koffers en verwarmde handvatten en heeft meer opties dan de DL1050 en de DL1050 XT, behalve dat hij is uitgerust met de volledige lijst met functies van de XT.
# Symfonie nr. 2 (Aleksandr Tanejev)

Aleksandr Tanejev voltooide zijn Symfonie nr. 2 in 1902, het was zijn tweede van in totaal drie. Tanejev was ambtenaar en componeerde tussendoor. Hij stond onder invloed van de Russische nationalistische beweging (in de muziek) met het teruggrijpen naar Russische volksmelodieën. De sfeer die het werk dan ook uitademt is van melancholie en romantiek. Van enige modernisering binnen de klassieke muziek is geen spoor te vinden.
De symfonie heeft vier delen:
* Andante - Allegro
* Scherzo
* Adagio mosso
* Finale: Allegro vivacissimo
Het werk wordt nog weleens verward met de Symfonie nr. 2 van Sergej Tanejev, die symfonie bleef onvoltooid.