OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Eikstraat

De Eikstraat (Frans: rue du Chêne) in het oude hart van Brussel loopt omhoog van de Stoofstraat naar het Oud Korenhuis. De met kasseien geplaveide eenrichtingsweg overbrugt een hoogteverschil van acht meter.
In april 2018 werd de straat autovrij.

## Geschiedenis

Brussel telde vroeger meerdere Eikstraten. De huidige, die ook de Onze-Lieve-Vrouwbroersstraat omvatte, is in 1340 voor het eerst vermeld als Eyckstraete. Aan de boom die er gestaan moet hebben, waren legendes verbonden over Karel de Grote en hertog Godfried III van Brabant.
De Eikstraat bleef in puin achter na het bombardement van 1695.
Onder het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden lag hier het provinciepaleis van Zuid-Brabant, dat geplunderd werd door Belgische revolutionairen in de ochtend van 27 augustus 1830.

## Bezienswaardigheden

Toeristen komen naar de Eikstraat voor Manneken Pis, op de hoek met de Stoofstraat. Hogerop liggen verschillende beschermde huizen en gebouwen:
* nr. 1: Manufactuur A. Vleminckx, gebouwd in 1916 naar een ontwerp van A. De Vleeschouwer.
* nr. 8: Voormalig herenhuis van graaf de Visscher de Celles in Lodewijk XVI-stijl. Het 18e-eeuwse pand werd aangekocht door de stad Brussel in 1864, eerst voor het stedelijk atheneum en later voor de gasdienst (Hôtel du Gaz). Het werd gerestaureerd door Gustave Saintenoy (1865-66) en minder gelukkig door J. Rombaux (1958-59).
* nr. 13-17: Bijgebouw van het Koninklijk Conservatorium Brussel (Franstalige afdeling). Vóór 2002 was hier het atheneum gevestigd, teruggaand op het in 1777 gestichte Theresiaans college. In zijn huidige vorm dateert het gebouw uit 1883-87 (arch. Désiré De Keyser). Aan de achterzijde liggen aanzienlijke resten van de eerste stadsmuur.
* nr. 18-22: 18e-eeuws Hôtel de Limminghe, uitgebreid door Gustave Hansotte (1885-1887) en Georges Hano (1907-1909). In 1823 in gebruik genomen als provinciehuis van Zuid-Brabant. Ook onder Belgisch bewind werd het gebruikt voor de centrale en later provinciale administratie. Tegenwoordig zijn de vier vleugels onderdeel van het Brussels Parlement, waarvan de hoofdingang aan de Lombardstraat ligt.
* nr. 19: In het huis Kleyne Sint-Jooris op de hoek met de gang Rozendal huist sinds 2017 een museum met de kostuums van Manneken Pis.
* nr. 21: Huis met koetspoort Den Engel, in 1767 bewoond door winkelier De Nayer en in de 20e eeuw door boekhandelaar Florent Tulkens.
* nr. 23-25: Huis De Swarte Lelie.
* nr. 27: Voormalige herberg 't Sint-Jan (1696), omgebouwd tot privémuseum door de schilder Philippe Schott en nu eigendom van de Koning Boudewijnstichting.
* 't Sint-Jan
* De Swarte Lelie
* Den Engel
* Hôtel de Limminghe

## Street art

De Eikstraat telt een paar grote muurschilderingen: een stripmuur over Roze Bottel uit 1997 en Manneken Peace van HMI, een lid van de hiphopcrew CNN. De gevels van platenwinkel Arlequin zijn versierd met stencils van rockartiesten (Bruce Springsteen, John Lennon, Jim Morrison, Bob Dylan, Jimi Hendrix), gemaakt door de Franse graffitipionier Jef Aérosol.
* Stripmuur Roze Bottel
* Manneken Peace
* Arlequin
# Italiaanse grottensalamander

De Italiaanse grottensalamander (Speleomantes italicus) is een landsalamander uit de familie longloze salamanders (Plethodontidae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Emmett Reid Dunn in 1923. De wetenschappelijke geslachtsnaam Hydromantes wordt soms ook nog wel gebruikt maar is verouderd.

## Uiterlijke kenmerken

De Italiaanse grottensalamander blijft iets kleiner dan veel andere soorten uit het geslacht Speleomantes. De maximale lichaamslengte is ongeveer 12 centimeter. De kleur is meestal donkerbruin tot zwart met lichtere of juist donkere bruine vlekken. Het lichaam is gedrongen, de staart is relatief kort en rond, de costale groeven zijn duidelijk zichtbaar op de rug en flank. Ook bijna rode of gele exemplaren komen voor en de teenvliezen zijn zoals bij meer soorten grottensalamanders sterk vergroot om meer grip te krijgen bij het klauteren op de grotwanden.

## Algemeen

De Italiaanse grottensalamander komt voor in een smalle strook van centraal Italië. De habitat bestaat uit grotten, spleten in de grond of onderaardse spelonken waar het regenwater een tijdje blijft staan. De salamander houdt niet van warmte en leeft in de schaduw op koelere plaatsen met temperaturen tot maximaal 20 graden. Deze soort heeft een lange kleverige tong waarmee kleine insecten en slakjes gegrepen worden. De salamander is eierlevendbarend; de larven ontwikkelen zich in de buik van de moeder. De Italiaanse grottensalamander is zeldzaam en beschermd, de soort komt niet algemeen meer voor door het verdwijnen van geschikte biotopen.

## Externe link

* Enkele foto's van de Italiaanse grottensalamander.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Italiaanse grottensalamander op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 Nöllert, A & Nöllert, C (1992). Die Amphibien Europas. Franckh-Kosmos Verlags-GmbH & Company, Stuttgart, Pagina 239, 230. ISBN 90-5210-419-0.
* ↑ Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History, Speleomantes italicus. Gearchiveerd op 27 januari 2018.
* ↑ University of California - AmphibiaWeb, Speleomantes italicus. Gearchiveerd op 9 augustus 2023.

### Bronnen

* (en) - Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History - Speleomantes italicus - Website Geconsulteerd 2 maart 2017
* (en) - University of California - AmphibiaWeb - Speleomantes italicus - Website
* (nl) Nöllert, A & Nöllert, C - Die Amphibien Europas (1992) - Pagina 239, 230 - Uitgever Franckh-Kosmos Verlags-GmbH & Company - Stuttgart - ISBN 90-5210-419-0
# Corallimorphus profundus

Corallimorphus profundus is een Corallimorphariasoort uit de familie van de Corallimorphidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Moseley.
# Zitha mixtalis

Zitha mixtalis is een vlinder uit de familie snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Leraut.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Bruchus punctatus

Bruchus punctatus is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1801 gepubliceerd door Johann Christian Fabricius.
# Ilona Staller

Elena (Ilona) Anna Staller, ook wel aangeduid als (la) Cicciolina (Boedapest, 26 november 1951) is een Italiaanse pornoactrice van Hongaarse origine. Ze werd in 1987 tot parlementslid in Italië gekozen als lid van de partij Partito Radicale, en was daarmee de eerste pornoster ter wereld die zitting nam in een democratisch parlement.
In 1991 trouwde Staller met de Amerikaanse kunstenaar Jeff Koons, in 1994 gingen ze uit elkaar. Uit hun huwelijk werd één kind geboren, Ludwig, rond wie een juridische veldslag werd geleverd. In 1998 oordeelde het Amerikaanse gerechtshof over de zaak en kreeg Koons de voogdij toegewezen. Maar la Cicciolina hield het kind in Rome. Het kind werd vernoemd naar de krankzinnige koning Lodewijk II van Beieren. De verwekking van de jongen werd door Koons en la Cicciolina gezien als kunstwerk, gefotografeerd en verfilmd. Koons beschouwt zijn zoon als een door hem geschapen biologische sculptuur. Tommy Wieringa werd door het verhaal van dit kind geïnspireerd tot het schrijven van Caesarion (2009).
La Cicciolina is afgeleid van het Italiaanse ciccio (dik, vlezig) en betekent zoiets als dikkerdje.

## Filmografie

* Triple X 32 (1998)
* Xica da Silva (1996-1998) - tv-serie
* Carcere amori bestiali (1994)
* Replikator (1994)
* Ho scopato un'aliena (1992)
* Le Donne di Mandingo (1991)
* Backfield in Motion (1990)
* Cicciolina e Moana ai mondiali (1990)
* Rise of the Roman Empress # 2 (1990)
* Tutte le provocazioni di Moana (1990)
* La Bottega del piacere (1988)
* The Devil in Mr. Holmes (1987)
* Carne bollente (1987)
* Cicciolina Number One (1986)
* Banane al cioccolato (1986)
* Telefono rosso (1986)
* I Racconti sensuali di Cicciolina (1985)
* Il Pornopoker (1984)
* Conchiglia dei desideri (1983)
* Senza buccia (1980)
* John Travolto... da un insolito destino (1979)
* Bedtime Stories (1979)
* Cicciolina amore mio (1979)
* Dedicato al mare Egeo (1979)
* Voglia di donna (1978)
* Il Mondo dei sensi di Emy Wong (1977)
* Bestialità (1976)
* I Prosseneti (1976)
* Inibizione (1976)
* ...a tutte le auto della polizia (1975)
* Il Cav. Costante Nicosia demoniaco, ovvero: Dracula in Brianza (1975)
* Cuore di cane (1975)
* L' Ingenua (1975)
* La Liceale (1975)
* La Supplente (1975)
* Vizi privati, pubbliche virtù (1975)
* Incontro d'amore (1970)
# Eikvarenroest

De eikvarenroest (Milesina dieteliana) is een schimmel behorend tot de familie Milesinaceae. Hij leeft als biotrofe parasiet. De spermangonia en aecia komen voor op Gewone zilverspar (Abies alba), Griekse zilverspar (Abies cephalonica), Coloradozilverspar (Abies concolor), Kaukasische zilverspar (Abies nordmanniana), Spaanse zilverspar (Abies pinsapo). De uredinia en telia komen voor op Zuidelijke eikvaren (Polypodium cambricum), Brede eikvaren (Polypodium interjectum), Bastaardeikvaren (Polypodium × mantoniae) en de Gewone eikvaren (Polypodium vulgare).

## Kenmerken
### Spermogonia

Spermogonia komen voor een beide kanten van de naalden en zijn onzichtbaar.

### Aecia

Aecia leven in twee rijen op naalden aan beide kanten van de middennerf. Ze zijn cilindrisch, lichtgeel, 1 tot 1,5 mm hoog en 0,5 tot 0,7 mm in diameter. De aeciosporen zijn wit en meten 28-54 × 20-36 μm.

### Uredinia

De uredinia komen voor op de onderzijde van het blad. Ze zien er uit als kleine, onderzijdige, wratjes, bedekt met een verkleurde epidermis. Ze leven alleen of in groepjes. Ze zijn puistvormig zeer klein en hebben een diameter van 0,1 tot 0,2 mm. De urediniosporen zijn kleurloos met een kleurloze wand, gesteeld, verwijderd stekelig en meten 23-48 × 16-26 μm. Ze worden als witte draadjes naar buiten geperst. Uredinia kunnen het hele jaar voorkomen.

### Telia

Telia zijn bruin en komen alleen in het voorjaar voor. Ze komen voor op overwinterende bladsporen (grote bruine plekken op de overwinterde bladeren). Teliosporen leven intracellulair in de epidermis zijn onopvallend, kleurloos, met een kleurloze wand, glad en meten 12-23 × 8-20 μm.

## Verspreiding

De eikvarenroest komt voor in Europa. In Nederland komt hij zeer zeldzaam voor. Hij staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.
* Roesten van Nederland (2011) door Aad Termorshuizen, Charlotte Swertz / ISBN 9789064644832
* Plantparasieten van Europa
* ↑ Index Fungorum. Gearchiveerd op 22 maart 2023.
* ↑ GBIF.org. Gearchiveerd op 22 maart 2023.
* ↑ NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen. Gearchiveerd op 22 maart 2023.
# Andrew Harman

Andrew Harman (1964) is een Brits sciencefiction- en fantasyauteur.
Andrew Harman woont samen met zijn vrouw Jenny in (Bedfordshire, Engeland). Onder zijn werken is er een woordspeling op titels van andere auteurs. Elk werk van Harman reflecteert zijn speelse titel, met een plot dat overeenstemt, met het originele werk naar waar het alludeert, met een humoristische inslag.
Veel van zijn boeken spelen zich af in het fictieve Engelse stadje Camford, dat een samenvoegsel is van de twee Universiteits steden Oxford en Cambridge.

## Werken
### Firkin Serie

* The Sorcerer's Appendix (1993)
* The Frogs of War (1994)
* The Tome Tunnel (1994)
* Fahrenheit 666 (1995)
* One Hundred And One Damnations (1995)

### Roman

* The Scrying Game (1996)
* The Deity Dozen (1996)
* A Midsummer Night's Gene (1997)
* It Came from On High (1998)
* The Suburban Salamander Incident (1999)
* Talonspotting (2000)
* Beyond Belief (1998)
* Gemeinsame Normdatei: 114370079
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6679 1803
* Library of Congress Control Number: n94108867
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0233939
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001236698
* Virtual International Authority File: 91602330
* WorldCat (via VIAF): 91602330
# Jaap d'Oliveira

Jaap d'Oliveira (Amsterdam, 20 april 1908 - aldaar, 17 januari 1978) was een Nederlands fotograaf, vooral bekend door zijn interieur- en architectuurfotografie. Hij wordt gezien als een van de belangrijkste Nederlandse architectuurfotografen van de 20e eeuw.

## Biografie

Jaap d'Oliveira begon zijn loopbaan als assistent van de Amsterdamse portretfotograaf Johan Rickhoff. In 1927 vestigde hij zich als zelfstandig fotograaf, gespecialiseerd in technische en wetenschapsfotografie. Met portretfotografie heeft hij zich in zijn verdere loopbaan niet meer beziggehouden.
Door bemiddeling van zijn vader kon hij in 1930 volontair worden bij de Duitse fotograaf Albert Renger-Patzsch in Essen. Renger-Patzsch was een internationaal bekende fotograaf die werkte in de stijl van de Nieuwe zakelijkheid. Ook liep d'Oliveira een half jaar stage bij de architectuurfotograaf Hugo Schmölz in Keulen. Terug in Nederland had hij van 1932 tot 1934 een compagnonschap met Hans Spies, die net als hij geïnteresseerd was in het fotograferen van bouwen en wonen in een zakelijke stijl. Hun belangrijkste opdrachtgever in die tijd was de meubelafdeling van het warenhuis Metz & Co.
Vanwege zijn Joodse afkomst kon d'Oliveira tijdens de Duitse bezetting van Nederland zijn werk niet uitoefenen. Het feit dat hij getrouwd was met een niet-Joodse Duitse vrouw (de fotografe Gerda Leo) behoedde hem voor deportatie. In 1945 werd hij op voorspraak van zijn vriend Willem Sandberg benoemd als docent aan het Instituut voor Kunstnijverheidsonderwijs, de latere Rietveldacademie. Samen met Sandberg heeft d'Oliveira zich ingezet voor de oprichting van een zelfstandige afdeling fotografie aan de Rietveldacademie.
In de jaren na de Tweede Wereldoorlog werd d’Oliveira in Nederland een toonaangevend architectuurfotograaf. Zijn stijl was helder, strak en zonder opsmuk. Hij werkte voor Jan Frederik Staal, Gerrit Rietveld en Alexander Bodon. Hij was lid van Gkf, de beroepsvereniging van fotografen.
In 1968 nam zijn zoon Maarten d'Oliveira de studio van zijn vader over. Het vooroorlogse negatieven-archief van d'Oliveira is bij een lekkage verloren gegaan.
* 1 2 3 Fotografen. collectie.nederlandsfotomuseum.nl. Geraadpleegd op 13 september 2020.
* ↑ Ontdek fotograaf Jaap d' Oliveira. rkd.nl. Gearchiveerd op 11 april 2020. Geraadpleegd op 13 september 2020.
* 1 2 3 "Zakelijke belichting fascineerde d'Oliveira", Het Parool, 25 augustus 1993. Geraadpleegd op 13 september 2020.
* ↑ Ontdek fotograaf Gerda Leo. rkd.nl. Geraadpleegd op 13 september 2020.
* ↑ Gerda Leo at Foam Amsterdam - Artmap.com. artmap.com. Geraadpleegd op 13 september 2020.
* Biografisch Portaal: 38775974
* Gemeinsame Normdatei: 174253508
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 072150025
* PIC: 336581
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 109123
* Museum of New Zealand Te Papa Tongarewa: 31116
* Virtual International Authority File: 212368953
* WorldCat (via VIAF): 212368953
# Coralliidae

Coralliidae is een familie van zachte koralen uit de orde van Alcyonacea.

## Geslachten

* Corallium Cuvier, 1798
* Hemicorallium Gray, 1867
* Paracorallium Bayer & Cairns, 2003
# Zitha noctualis

Zitha noctualis is een vlinder uit de familie snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Leraut.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# In My Life (The Rasmus)

In My Life is een nummer van de Finse rockband The Rasmus uit 2004. Het is in Finland de 2e en in Nederland de 3e single van hun vijfde studioalbum Dead Letters.
Volgens de band is het nummer een egoïstisch lied, dat gaat over keuzes. In The Rasmus' thuisland Finland haalde het nummer de 2e positie. In de Nederlandse Top 40 haalde het een bescheiden 29e positie, en in Vlaanderen werd de 5e plek in de Tipparade gehaald. Buiten Finland, Nederland en België werd het nummer geen hit.
# Eindewege

Eindewege is een buurtschap in de gemeente Goes, in de Nederlandse provincie Zeeland. Het heeft 208 inwoners (mei 2021).
De buurtschap ligt iets ten noorden van het grotere dorp 's-Heer Arendskerke en de N664. De spoorlijn Roosendaal - Vlissingen loopt langs en door Eindewege en tevens bevond zich hier de aftakking van de goederenspoorweg naar het haven- en industriegebied Vlissingen-Oost. Deze goederenspoorweg is sinds september 2008 vervangen door de Spoorlijn Lewedorp - Vlissingen Sloehaven, en het oude traject is (grotendeels) veranderd in een pad alleen toegankelijk voor voetgangers, fietsers en ruiters.
In Eindewege bevindt zich het rijksmonument de molen Nooit Gedacht.

## Extere link

* Informatie over rijksmonumentnummer 16401.
Stad: Goes Dorpen: 's-Heer Arendskerke · 's-Heer Hendrikskinderen · Kattendijke · Kloetinge · Oud-Sabbinge · Wilhelminadorp · Wolphaartsdijk Buurtschappen: Abbekinderen · Blauwewijk · De Groe · Eindewege · Goese Sas · Monnikendijk · Noordeinde · Oude Veerdijk · Planketent · Roodewijk · Sluis de Piet · Terlucht · Tervaten · Waanskinderen · Wissekerke Zeeland: Steden en dorpen in Zeeland Nederland: Provincies · Gemeenten
* ↑ Gemeente Goes - Wie wat waar in Goes 2021, p.18. Gearchiveerd op 15 februari 2022.
# Aneomochtherus perplexus

Aneomochtherus perplexus is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Becker.
# Cophura antiquella

Cophura antiquella is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Cockerell.
# Zware kruiser

De zware kruiser was een type kruiser; een marine-slagschip. De eerste zware kruiser werd gebouwd in 1915, hoewel de officiële definitie pas later werd vastgesteld. Zowel de zware als lichte kruiser kwamen voort uit de oudere beschermde kruiser en pantserschip uit eind 19e eeuw.

## Evolutie & definitie

Het Verdrag van Washington uit 1921 legde de constructie van slagschepen die meer wogen dan 10.000 ton, of een kaliber hadden van groter dan 203 millimeter, aan banden. Deze beperkingen werden opgelegd door het bestaan van de Hawkinsklasse kruiser van de Britse Royal Navy. Deze schepen stonden bekend als “verbeterde lichte kruisers”. Daarom begon de marine schepen te bouwen binnen deze beperkingen.
In 1930 werd het verdrag van Washington uitgebreid naar het Verdrag van Londen, waarin de definitie van een kruiser werd opgesplitst in zware en lichte kruisers. De zware kruisers werden gedefinieerd als kruisers met kanonnen groter dan 155 millimeter. Daarmee werd het verschil tussen de twee type kruisers definitief vastgesteld.
Midden jaren 30 van de 20e eeuw hielden de Britten, Fransen en Italianen op met het bouwen van zware kruisers om zich te focussen op lichte kruisers, die ze geschikter achtten.
In de Amerikaanse marine werd de term "zware kruiser" officieel in gebruik genomen met de komst van het scheepskenmerk CA, dat werd overgenomen van de pantserschepen. Eerdere zware kruisers kregen de markering CL, die eigenlijk voor lichte kruisers was bedoeld.
Zware kruisers werden na het verdrag van Londen minder gebouwd, totdat enkele landen zich af begonnen te zonderen van het verdrag. De Japanners bouwden bijvoorbeeld de Mogamiklasse met een waterverplaatsing van 12.000 ton. Japan brak los van het verdrag van Washington in 1936.
De Verenigde Staten bouwden zware kruisers tot aan de Tweede Wereldoorlog, zoals de zwaar bepantserde New Orleansklasse kruiser en USS Wichita. Tijdens de oorlog bouwden ze de grotere Baltimoreklasse. De Duitsers bouwden op hun beurt de Hipperklasse, zware kruisers van 14.000 ton. Hoewel de eerdere zware kruisers bekendstonden om hun torpedo-arsenaal, waren latere modellen vooral gericht op luchtafweergeschut. Vooral de Amerikaanse zware kruisers kregen in de oorlog dit doel, daar ze de vliegdekschepen moesten begeleiden.
De Verenigde Staten bouwden de laatste zware kruiser, die kort na de oorlog was voltooid. De Baltimore klasse bestond uit 17 schepen, waaronder zes van de Oregon City klasse. De Des Moinesklasse was de laatste zware kruiser die gebouwd werd.
De grootste zware kruisers waren de Alaskaklasse kruisers.
Zware kruisers raakten na de Tweede Wereldoorlog uit gebruik. Vliegdekschepen en onderzeeboten hadden de kruisers voorbijgestreefd in belang. Sommige van de Amerikaanse schepen bleven nog tot de jaren 70 in dienst.
# Hollywood Roosevelt Hotel

Het Hollywood Roosevelt Hotel is een historisch hotel in Spaanse stijl aan de Hollywood Boulevard in Hollywood, de beroemde wijk in Los Angeles (Californië). Het hotel werd naar president Theodore Roosevelt genoemd en werd gefinancierd door een groep mensen waartoe ook Douglas Fairbanks, Mary Pickford en Louis B. Mayer behoorden. De kostprijs van het twaalf verdiepingen tellende hotel met 300 kamers en suites, bedroeg destijds 2,5 miljoen dollar. Het Roosevelt Hotel opende z'n deuren op 15 mei 1927.
De allereerste Oscaruitreiking vond op 16 mei 1929 plaats in het Roosevelt Hotel. Het jaar daarna verhuisde het evenement naar het Ambassador Hotel. Marilyn Monroe verbleef gedurende twee jaar in het hotel.
Tegenwoordig wordt het hotel uitgebaat door Thompson Hotels. Het gebouw onderging een grondige renovatie in 2005 en speelt sindsdien opnieuw een grotere rol in het nachtleven van Hollywood. De nachtclub Teddy's, in de hoofdlobby, zorgde de laatste jaren ook voor een vernieuwde interesse in het hotel. Het zwembad van het hotel is versierd met een onderwaterfresco van David Hockney.

## Externe link

* (en) Officiële website
* ↑ Christophe Vachaudez, L.A. comme une star, L'Éventail, februari 2020, p. 17
# Brachionycha permixta

Brachionycha permixta is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Sugi.
# In My Head (Jason Derülo)

In My Head is de tweede single van Jason Derülo. De single werd uitgebracht in 2009 en is afkomstig van het album dat zijn eigen naam draagt, Jason Derülo.
De Koreaans-Amerikaanse zanger Brian Joo heeft het nummer gecoverd in het Koreaans en uitgebracht in Zuid-Korea op 3 maart 2010. Op dezelfde dag bracht Derülo ook zijn originele versie uit in Zuid-Korea.

## Stijl

De stijl van het nummer is iets anders dan die van "Watcha Say". "In My Head" is een mix van pop, r&b, synthpop en rock. Hierbij komen Derulo's dance moves goed van pas.

## Tracklist

* 'In My Head' - 3:23
* 'In My Head' (The Wideboys Radio Edit) - 3:20
* 'In My Head' (Wideboys Club Remix) - 5:26
* 'In My Head' (Wideboys Dub) - 5:36

## Hitnoteringen
### Nederlandse Top 40

Hitnotering: 06-03-2010 t/m 15-05-2010 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | |
| Nummer | 26 | 17 | 13 | 13 | 14 | 16 | 19 | 20 | 22 | 27 | 38 | uit |

### Nederlandse Single Top 100

Hitnotering: 27-02-2010 t/m 15-05-2010 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | |
| Nummer | 43 | 43 | 44 | 54 | 60 | 56 | 63 | 62 | 56 | 54 | 62 | 80 | uit |

### Vlaamse Ultratop 50

Hitnotering: 03-04-2010 t/m 03-07-2010 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | |
| Nummer | 50 | 24 | 20 | 19 | 16 | 14 | 20 | 21 | 29 | 31 | 32 | 42 | 48 | 49 | uit |

## Externe link

* In My Head op ultratop.be
* ↑ Brian Joo Releases "In My Head"
# Aneomochtherus ochriventris

Aneomochtherus ochriventris is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1854 door Loew.
# Cosmesus electus

Cosmesus electus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Candèze.
# Holochlora hebardi

Holochlora hebardi is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Karny.