OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Itinera Institute

Itinera Institute is een Belgische denktank.

## Geschiedenis

In februari 2006 richtten Marc De Vos, Bart Verhaeghe en Gaëtan Hannecart (CEO Matexi Group) de denktank op. Op 18 juni 2008 werd Ivan Van de Cloot er hoofdeconoom.
Financiering komt van ondernemers en families, en niet van politieke partijen, lobbygroepen of overheidsinstellingen, maar critici trekken de onafhankelijkheid in twijfel. In 2011 zag politiek filosoof Thomas Decreus er "een neoliberale lobbygroep in met politieke ambities". Sp.a-Kamerlid Dirk Van der Maelen stelde dat de organisatie sinds de oprichting weigert te onthullen wie hen financiert en verklaarde dat dit overwegend gebeurt door kopstukken uit het bedrijfsleven gelieerd aan Open VLD en Lijst Dedecker, zoals Luc Verelst, Christian Leysen en Nicolas Saverys (CEO Exmar).
In 2014 werd algemeen directeur Marc De Vos vervangen door Leo Neels. In 2016 bevestigde hij dat Verhaeghe en Hannecart Itinera inderdaad steunen sinds de oprichting. Daarnaast bevestigde hij dat Nicolas Saverys zetelt in de raad van bestuur, net zoals Wouter De Geest (CEO BASF Antwerpen) en Bernard Delvaux (CEO SONACA). Eind 2017 publiceerde Itinera op zijn website de namen van financiële partners die hiertegen geen bezwaar hebben geuit. Naast de raad van bestuur is er ook een adviesraad, maar die is er alleen voor de galerij.
In september 2021 volgde filosoof Ignaas Devisch Neels op als algemeen directeur en architect en hoogleraar Alexander D'Hooghe werd voorzitter in navolging van Verhaeghe. In april 2024 werd Devisch opgevolgd door Marc De Vos en Ank De Wilde.
* ↑ Véronique Goossens, 'Huizenmarkt is niet overgewaardeerd' (Gaëtan Hannecart in Z-Talk Goossens). Knack (23 mei 2013). Gearchiveerd op 4 juni 2019. Geraadpleegd op 13 februari 2019.
* ↑ Patrick Martens & Walter Pauli, Dreigementen tegen ons worden almaar brutaler. Knack (31 juli 2013). Geraadpleegd op 13 februari 2019.
* ↑ Somers: "Het is de bedoeling dat we met iedereen kunnen praten", deredactie.be, 13 december 2016 (9'30"). Gearchiveerd op 12 juni 2018.
* ↑ Thomas Decreus, Hoe de Shame-betoging bijna de Itinera Institute-mars werd. DeWereldMorgen.be (14 september 2011). Geraadpleegd op 13 februari 2019.
* ↑ Dirk Van der Maelen, Wiens brood men eet - Itinera is noch ideologisch neutraal, noch onafhankelijk. De Standaard (12 september 2011). Geraadpleegd op 13 februari 2019.
* ↑ Veronique Goossens, Ivan Van De Cloot: 'Studies van universiteiten zijn niet altijd onafhankelijk'. Knack (14 oktober 2016). Gearchiveerd op 1 juni 2019. Geraadpleegd op 13 februari 2019.
* ↑ Veronique Goossens, Over linkse en rechtse denktanken. Knack (25 mei 2013). Gearchiveerd op 10 juni 2019. Geraadpleegd op 13 februari 2019.
* ↑ Filosoof Ignaas Devisch gaat denktank Itinera leiden, De Tijd, 26 augustus 2021. Gearchiveerd op 3 juni 2023.
* ↑ ‘Het moet niet tien procent beter, het moet tien kéér beter”. De Standaard (17 september 2024). Geraadpleegd op 17 september 2024.
# Itingen

Itingen is een gemeente en plaats in het Zwitserse kanton Basel-Landschaft, en maakt deel uit van het district Sissach. Itingen telt 2.048 inwoners.

## Externe link

* Statistische gegevens over deze gemeente bij Bundesamt für Statistik
Anwil · Böckten · Buckten · Buus · Diepflingen · Gelterkinden · Häfelfingen · Hemmiken · Itingen · Känerkinden · Kilchberg · Läufelfingen · Maisprach · Nusshof · Oltingen · Ormalingen · Rickenbach · Rothenfluh · Rümlingen · Rünenberg · Sissach · Tecknau · Tenniken · Thürnen · Wenslingen · Wintersingen · Wittinsburg · Zeglingen · Zunzgen
* Gemeinsame Normdatei: 4727356-2
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 001225
* MusicBrainz: 60d5795c-9516-4eab-a704-8aa84544a0a1
* Virtual International Authority File: 238788657
* WorldCat (via VIAF): 238788657
# Itimad ud-Daulah

Itimad ud-Daulah kan verwijzen naar
* Mirza Ghiyath Beg, een vizier in het Mogolrijk met de eretitel Itimad ud-Daulah ('Pilaar van de Staat')
* Tombe van Itimad ud-Daulah, het mausoleum van Ghiyath Beg in Agra
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Itimad ud-Daulah en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# J.M. de Muinck Keizerbrug

De J.M. de Muinck Keizerbrug in de Nederlandse stad Utrecht is vernoemd naar de naamgever van de staalfabriek Demka. Het is een liggerbrug met vier rijstroken die de rivier de Vecht overspant. Ze verbindt de J.M. de Muinck Keizerlaan met de Franciscusdreef. Ze is rond 1970 gebouwd en vormt de tweede directe verbinding tussen de subwijken Zuilen en Overvecht. De brug ligt vlak bij het Fort aan de Klop.
# J.M. Dawson

J.M. Dawson is een stripfiguur die voorkomt in de stripboekenserie Kuifje. Dawson is een racistische slechterik met een smal gezicht, een klein rond brilletje, een opvallende haarscheiding midden op zijn hoofd en een klein snorretje. Tevens is hij pijproker en grijnst hij opvallend vaak.

## J.M. Dawson in de stripreeks

Kuifje krijgt voor het eerst met Dawson te maken in het album De Blauwe Lotus uit 1936, waar hij politiecommissaris is van de Internationale Concessie van Shanghai. In samenwerking met een andere racist, Gibbons, probeert Dawson tevergeefs Kuifje, die het in zijn ogen voor "achterlijke spleetogen" opneemt, te arresteren.
In het latere album Cokes in voorraad speelt Dawson een kleine bijrol. Hij is dan inmiddels weg uit China en wapenhandelaar geworden, gespecialiseerd in de aan- en verkoop van verouderd oorlogsmateriaal. Hij verkoopt onder andere vliegtuigen aan generaal Alcazar die de macht van rivaal Tapioca wil overnemen, en aan sjeik Bab El Ehr die emir Mohammed Ben Kalisj Ezab van de troon wil stoten.
# Irmãos Mota

De firma Irmãos Mota uit de Portugese plaats Vila Nova de Gaia is een fabrikant van autobussen. Het bedrijf werd in 1980 opgericht en maakt zowel stads- en streekbussen, midibussen als touringcars. De firma richt zich voornamelijk op de binnenlandse markt, maar een belangrijk deel van de productie bestaat ook uit export. De firma gebruikt de merknaam Atomic.
# Irn-Bru

Irn-Bru is een uit Schotland afkomstige frisdrank. Het werd in 1901 als Iron Brew op de markt gebracht, maar moest in 1946 de naam wijzigen omdat er nauwelijks ijzer in zit en het evenmin gebrouwen wordt. De frisdrank heeft een oranje kleur en een kauwgombal-achtige smaak. Het wordt geproduceerd door A.G. Barr plc en verkocht in onder meer het Verenigd Koninkrijk en Ierland, waar het een populaire frisdrank is. Ook wordt Irn-Bru verkocht in Rusland, Canada, de Verenigde Staten en delen van continentaal Europa, waaronder Nederland.
# Irnerius

Irnerius van Bologna (ook wel Wernerius, Vernerius, Warnerius, Vuarnerius of Gernerius) (ca. 1050 - ca. 1140) is een zeer invloedrijk middeleeuws jurist. Hij was de oprichter van de beroemde glossatorenschool, hetgeen wordt gezien als het begin van de universiteit van Bologna. Irnerius droeg de bijnaam lucerna iuris: lantaarn van het recht.
Met de herontdekking van de Littera Florentina, een oud handschrift dat de Digesten (onderdeel van het Corpus Iuris Civilis), bevatte, werd de studie van het Romeins recht mogelijk. Irnerius was de eerste die het handschrift van uitgebreid glossencommentaar voorzag.
Hij was als magister artium werkzaam aan de jonge universiteit van Bologna. Tot zijn eerste leerlingen behoorden de vier doctores Bulgarus, Martinus, Jacobus en Hugo, die keizer Frederik Barbarossa adviseerden op de rijksdag van Roncaglia bij Piacenza. Later volgden de postglossatoren (consiliatores), onder wie Baldus de Ubaldis en Bartolus de Saxoferrato.
Er bestaat een omstreden theorie die beweert dat Irnerius een belangrijk jurist was aan het hof van keizer Hendrik V die weliswaar aan de universiteit van Bologna onderwees, maar die na zijn dood een grotere rol werd toegeschreven dan hij eigenlijk gespeeld had.
# Jaap Hijma

Jacob (Jaap) Hijma (Leeuwarden, 4 juli 1955) is een Nederlands jurist en emeritus hoogleraar burgerlijk recht aan de Universiteit Leiden.
Hijma studeerde rechten aan de Universiteit Leiden van 1973 tot 1978. Na zijn afstuderen begon hij te werken aan een proefschrift, waarvoor hij in 1985-1986 ook een jaar werkzaam was als fellow van het Netherlands Institute for Advanced Study te Wassenaar. Op 28 januari 1988 promoveerde hij cum laude bij Wim Kleijn op Nietigheid en vernietigbaarheid van rechtshandelingen; nog datzelfde jaar werd hij benoemd tot hoogleraar aan de Universiteit Leiden met als leeropdracht het burgerlijk recht. Op 22 september 1989 sprak hij zijn oratie uit getiteld Het constitutieve wijzigingsvonnis (in het licht van de derogerende werking van redelijkheid en billijkheid). In 2020 ging Hijma met emeritaat als hoogleraar; hij werd opgevolgd door Vanessa Mak.
Hijma's wetenschappelijke interesses omvatten het vermogensrecht in brede zin, waaronder het verbintenissenrecht en het consumentenrecht. Hij was auteur van onder meer het deel Koop en ruil van de Asser-serie, het deel Rechtshandeling en overeenkomst in de Studiereeks Burgerlijk Recht, en het Compendium van het Nederlands vermogensrecht. Verder was hij raadsheer-plaatsvervanger bij het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden en vaste annotator van de Nederlandse Jurisprudentie en Ars Aequi.
# Italiaanse ijshockeyploeg (mannen)

De Italiaanse ijshockeyploeg is een team van ijshockeyers dat Italië vertegenwoordigt bij internationale wedstrijden.
De ploeg nam vanaf 1930 deel aan het wereldkampioenschap in de hoogste klasse tot het in 2002 daaruit degradeerde. Na promotie in 2005 volgden in een periode van 11 jaar (t/m de promotie in 2016) nog 4 degradaties en evenzovele promoties zodat de ploeg in 2017 weer in de topdivisie uitkomt.
De ploeg nam 9 keer deel aan de Olympische Spelen met als beste prestatie een 7e plaats in 1956.

## Deelname aan de Olympische Spelen

* 9/12e plaats in 1936
* 8e plaats in 1948
* 7e plaats in 1956
* 15e plaats in 1964
* 9e plaats in 1984
* 12e plaats in 1992
* 9e plaats in 1994
* 12e plaats in 1998
* 11e plaats in 2006
# Italiaanse hockeyploeg (vrouwen)

De Italiaanse hockeyploeg voor vrouwen is de nationale ploeg die Italië vertegenwoordigt tijdens interlands in het hockey.
Op het Europees kampioenschap voor B-landen in 2005 werd Italië tweede en plaatste zich zodoende voor het Europees kampioenschap voor A-landen in 2007. Op het EK van 2007 in Manchester werd de Italiaanse ploeg zevende en degradeerde daarmee terug naar de Europese groep B-landen.

## Erelijst Italiaanse hockeyploeg

| Jaar | Champions Trophy | Europees kampioenschap | Olympische Spelen | Wereldkampioenschap | Hockey World League Hockey Pro League |
| 1976 | | | | 10e WK 1976 West-Berlijn | |
| 1978 | | | | geen deelname | |
| 1979 | | | | geen deelname IFWHA WK | |
| 1980 | | | geen deelname | | |
| 1981 | | | | geen deelname | |
| 1983 | | | | geen deelname | |
| 1984 | | 12e EK 1984 Rijsel | geen deelname | | |
| 1985 | | | | | |
| 1986 | | | | geen deelname | |
| 1987 | geen deelname | 11e EK 1987 Londen | | | |
| 1988 | | | geen deelname | | |
| 1989 | geen deelname | | | | |
| 1990 | | | | geen deelname | |
| 1991 | geen deelname | 11e EK 1991 Brussel | | | |
| 1992 | | | geen deelname | | |
| 1993 | geen deelname | | | | |
| 1994 | | | | geen deelname | |
| 1995 | geen deelname | 9e EK 1995 Amstelveen | | | |
| 1996 | | | geen deelname | | |
| 1997 | geen deelname | | | | |
| 1998 | | | | geen deelname | |
| 1999 | geen deelname | geen deelname | | | |
| 2000 | geen deelname | | geen deelname | | |
| 2001 | geen deelname | | | | |
| 2002 | geen deelname | | | geen deelname | |
| 2003 | geen deelname | 11e EK 2003 Barcelona | | | |
| 2004 | geen deelname | | geen deelname | | |
| 2005 | geen deelname | geen deelname | | | |
| 2006 | geen deelname | | | geen deelname | |
| 2007 | geen deelname | 7e EK 2007 Manchester | | | |
| 2008 | geen deelname | | geen deelname | | |
| 2009 | geen deelname | geen deelname | | | |
| 2010 | geen deelname | | | geen deelname | |
| 2011 | geen deelname | 8e EK 2011 Mönchengladbach | | | |
| 2012 | geen deelname | | geen deelname | | |
| 2013 | | geen deelname | | | 12e HWL 2012-13 |
| 2014 | geen deelname | | | geen deelname | |
| 2015 | | 7e EK 2015 Londen | | | 16e HWL 2014-15 |
| 2016 | geen deelname | | geen deelname | | |
| 2017 | | geen deelname | | | 12e HWL 2016-17 |
| 2018 | geen deelname | | | 9e WK 2018 Londen | |
| 2019 | | geen deelname | | | geen deelname |
| 2021 | | 8e EK 2021 Amstelveen | geen deelname | | geen deelname |
| 2022 | | | | geen deelname | geen deelname |
| 2023 | | 8e EK 2023 Mönchengladbach | | | geen deelname |
| 2024 | | | geen deelname | | geen deelname |
* ↑ Hockey prato: Nazionale italiana femminile impegnata a Valencia nella Nations Cup. OA Sport. Gearchiveerd op 30 december 2022. Geraadpleegd op 30 december 2022.
# Jaap de Groot (bestuurder)

Jaap de Groot (1927 – 19 september 2012) was een Nederlands sportbestuurder en wethouder van de gemeente Zwolle. In 1988 kreeg hij de leiding over de voetbalclub PEC Zwolle '82.

## PEC Zwolle '82

Nadat zijn voorganger Marten Eibrink niets meer met de club te maken wilde hebben, werd de Groot als interim-voorzitter aangesteld. In januari 1989 nam Gaston Sporre het voorzitterschap over.
# Jaap Jansen

Jaap Jansen (Haarlem, 7 augustus 1938 – Amsterdam, 26 april 2013) was een Nederlands uitgever.

## Werk

Samen met Johan Polak en zijn studiegenoot Rob van Gennep richtte Jansen (niet te verwarren met de journalist Jaap Jansen) op 1 september 1962 Uitgeverij Polak & Van Gennep op. In 2008 vertelde hij in een interview met Vrij Nederland dat de rolverdeling meteen duidelijk was: 'Rob en Johan kwamen uit goeie families, ze hadden allebei graag knechten. En voor die rol was ik geknipt'.
In 1969 zette Johan Polak de uitgeverij alleen voort. Jansen en Van Gennep gingen verder onder de naam Uitgeverij Van Gennep. De naam Jansen ontbrak omdat Jaap Jansen zijn familienaam geen naam voor een uitgeverij vond. Gevolg was dat de buitenwacht zijn rol onderschatte. Zijn auteurs roemden zijn redactionele kwaliteiten.
In de beginjaren stond Van Gennep bekend als een linkse uitgeverij en boekte ze veel succes met politieke boeken. In latere decennia kwamen daar romans van schrijvers uit Midden- en Oost-Europa bij, zoals Ismail Kadare, Václav Havel, György Konrad, Péter Nadas, en Christa Wolf. Nederlandse auteurs uit de tijd van Jaap Jansen en Rob van Gennep zijn onder anderen Ed van Thijn en Anja Meulenbelt.
Na het overlijden van Rob van Gennep in 1994 ging Jansen als enige directeur door, maar volgens het vaktijdschrift het Boekblad was sinds 1990 geen winst meer gemaakt en draaide het bedrijf op de omzet van het modern antiquariaat, dat onder meer een winkel had aan de Spuistraat in Amsterdam.
Jansen voerde daarom begin 1996 als directeur een forse reorganisatie door: de helft van het achtkoppige personeel werd ontslagen, aldus vaktijdschrift het Boekblad. In 1998 verkocht Jansen de uitgeverij aan Joos Kat, toenmalig eigenaar van de Wereldbibliotheek.

## Persoonlijk

Jansen had ruim twee decennia een relatie met de acteur Joop Admiraal, met wie hij tot diens dood in 2006 samenwoonde. Hij werd ziek en overleed in Amsterdam. Hij werd gecremeerd bij De Nieuwe Ooster.
* ↑ Meulenbelt over overlijden Jansen. Gearchiveerd op 18 juli 2017.
* 1 2 Boekblad over overlijden Jansen. Gearchiveerd op 5 maart 2016.
# Jaap Hofland

Jacob Karel Hendrik (Jaap) Hofland, (Hoofddorp, 4 januari 1925 – Amsterdam, 16 februari 1986) was een Nederlands musicus. Hij was vooral bekend als arrangeur van muziek voor televisieprogramma's. Hij arrangeerde hierin vooral de muziek voor het orkest van Tonny Eyk en het radio-orkest van Klaas van Beeck. Ook werkte hij tientallen jaren samen met Harry de Groot. Behalve arrangeur was hij componist, gitarist, pianist, trompettist, violist, zanger, orkestleider en journalist.

## Arrangeur

Hofland schreef veel arrangementen voor diverse artiesten, orkesten en radio- en televisieprogramma's. In Hilversum stond hij bekend als deskundige op het gebied van de vocal groups. In de jaren 50 en 60 deed hij veel arrangeerwerk, met name voor Klaas van Beeck, De Skymasters, Harry de Groot en Tonny Eyk. Hij schreef vooral veel arrangementen voor televisieprogramma's. Voor bijna alle programma's waarin vriend en collega Tonny Eyk het orkest leidde, schreef Hofland de arrangementen. Tevens schreef hij jarenlang een eigen rubriek (Van Oor tot Oor) in de 7 Verenigde Noordhollandse Dagbladen.
Zijn laatste arrangement schreef hij in 1985. Tonny Eyk heeft hem in die tijd met moeite overgehaald om de vocale arrangementen te schrijven voor de vocal groups SHARP; jonge studenten van het Rotterdams Conservatorium, die te zien en te beluisteren waren in het kerstprogramma van de Nederlandse Omroep Stichting in 1985. Op 16 februari 1986, twee maanden na de uitzending, overleed hij aan de gevolgen van een hersentumor.

## Vocal group

Hofland was een jazzliefhebber. In 1947 begon hij een eigen vocal group, de Moonliners. Zij zongen in de stijl van onder meer Tommy Dorsey's Pied Pipers en Glenn Millers Modernaires. In dat ensemble, waartoe o.a Henk de Jong, Leen Dijkkamp, Gerard van Gelder en Jan Beishuys(z)en behoorden, leerde hij in 1949 zijn vrouw, de Zaanse zangeres Trijntje (Tine) Hoorn kennen (overleden 9 november 2002), die zangeres Jeanne Jongebloet kwam vervangen. De Moonliners zongen meerdere radio- en televisiereclames in, onder meer voor de in die tijd bekende chocoladereep Caddy. Rond 1969 werd Hofland door Philips gevraagd om de muziek voor de Evoluon-film te schrijven, die uiteindelijk ook door hem en zijn zanggroep De Moonliners werd ingezongen. later arrangeerde hij voor de soortgelijke groep Sharp.

## Arrangementen voor televisie

* 1964 – 1965: Brigadoon
* 1964 – 1965: Nou Jij Weer
* 1965 – 1966: Ik Hou van Hollands
* 1967 – 1968: De Ronnie Tober Shows
* 1968 – 1969: De Max Tailleur-shows
* 1978 – 1984: De Ted Show
* 1980 – 1981: De K.R.O. Komt Langs In
* 1981 – 1982: Mies
* 1983 – 1985: De 1-2-3-show

## Externe link

* Arrangementen en composities op www.muziekschatten.nl (bladmuziek, deels gedigitaliseerd)
* Film voor het Evoluon
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 4, pagina 276
* Jaap Hofland op Discogs
# Jaap Jacobs

Jaap Jacobs (1955) is een voormalig Nederlands judoka, handballer, handbaltrainer en handbalscheidsrechter.
Jacobs werd in 1974 Open Nederlands Kampioen in de klasse boven 93 kg. In 1976 en 1977 was Jacobs lid van de Nederlandse Militaire Ploeg en trainde onder auspiciën van de Internationale Militaire Sportraad (CISM). Hij behaalde in 1976 een derde plaats op de Militaire Kampioenschappen en was aanwezig op de Militaire Wereld Kampioenschappen, die dat jaar in Ossendrecht (NL) werden gehouden.
Jacobs was kernploeglid van Judokwai Velp en trainde onder meer onder de leiding van de alom vermaarde J. Dick Schilder, onder andere oprichter van Judokwai Nederland, bondsbestuurder JBN en founder van de International Martial Arts Federation Netherlands en eigenaar van Judokwai Velp.
Net voor en tijdens zijn militaire diensttijd kwam Jacobs in aanraking met handbal. Deze sport beoefende hij naast zijn actieve judoloopbaan. Jacobs was speler in het kazerneteam van de legerplaats Seedorf en deed in 1976 mee aan de Nationale Kampioenschappen, die werden gehouden in de Rijnhal te Arnhem.
Jacobs was gedurende vele jaren scheidsrechter voor het district Midden Nederland en Amsterdam en coachte een heren juniorenteam. Onder leiding van trainer Van Valburg en coach Jacobs speelde dit team in de top van de Gelderse competitie. De Gelderse competitie was met ploegen als Atomic, ESCA, AHV Swift en UDI (allen Arnhem) en de Gazellen (Doetinchem) na Limburg de sterkste competitie van Nederland. Als scheidsrechter floot Jacobs met zijn koppelgenoot Van Berkel onder andere de finale van de Nederlandse Kampioenschappen Junioren (1978) op het veld. Het koppel Jacobs/Van Berkel werd veel door Duitse verenigingen uit de 2e en 3e Bundesliga gevraagd om wedstrijden te leiden. Met name inzicht in het spel, plezier in de sport, maar ook "groot zijn in winst en groot zijn in verlies" maakten deze scheidsrechters tot een veel gevraagd koppel. Jacobs was lid van de handbalvereniging Sparta '66 (Rheden) en de fusievereniging Erica '76 (Dieren).
Een bedrijfsongeval in 1979 maakte een abrupt einde aan zijn (top-)sportcarrière en in 1983 stopten Jacobs en Van Berkel als scheidsrechtersduo.
# Jacobus Zeemans

Jacobus Zeemans (Breda, omstreeks 1665 - ná 1744) was een Nederlands organist en orgelbouwer.
Van hem is bekend dat hij eerst zeevaarder was, en later bouwde hij orgels, terwijl hij tevens organist en beiaardier was, en wel van 1693-1744 te Breda. In 1724 nam hij het initiatief tot de aanschaf van een nieuw carillon, dat werd geleverd door de Antwerpenaar Willem Witlockx. Ook was hij verantwoordelijk voor het onderhoud van het orgel in de Grote kerk te Breda, dat onder zijn leiding naar de huidige plek werd verplaatst.
Orgels van Jacobus Zeemans zijn te vinden in de Dorpskerk te Voorschoten (1720); Breda; de Catharinakerk te Etten (gedeeltelijk, 1699); het Trouwkerkje te Leur (1717); en Leerdam.
Te Etten-Leur is een orgelkring vernoemd naar Jacobus Zeemans.
Adema · Gebroeders Van der Aa · Jacobus Armbrost · Bakker & Timmenga · Johann Bätz · Jonathan Bätz · Joseph Binvignat · Sander Booij · Martin Butter · Van Dam · Matthijs van Deventer · Geert Pieters Dik · Johannes Duyschot · Roelof Barentszn Duyschot · Bernhardt Edskes · Marten Eertman · Gerardus Elberink · Elbertse · Antoon van Elen · Flentrop · Dirk Flentrop · Heinrich Hermann Freytag · Rudolf Garrels · Justus Geerkens · Pieter Geerkens · Gradussen · Albertus van Gruisen · Willem van Gruisen · Nicolaas van Hagen · Willem Hardorff · Hendrik Hermanus Hess · Jan van den Heuvel · Jan Adolf Hillebrand · Albertus Antoni Hinsz · Bernard Petrus van Hirtum · Nicolaas van Hirtum · Cornelis Hoornbeek · Klop Orgels & Klavecimbels · Hermanus Knipscheer · Johan Frederik Kruse · Ernst Leeflang · Lohman · Jan van Loo · Michaël Maarschalkerweerd · Pieter Maarschalkerweerd · Abraham Meere · Roelf Meijer · Michaël Mercator · Carl Friedrich August Naber · Familie Niehoff · Cornelis van Oeckelen · Petrus van Oeckelen · Detlef Onderhorst · Pels & Van Leeuwen · Pereboom & Leijser · Elbert Pluer · Radersma · Joachim Reichner · Reil · Cornelis Rogier · Mense Ruiter · Conradus Ruprecht II · Hans Wolff Schonat · Franciscus Cornelius Smits · Frans Casper Snitger · Johannes Stephanus Strümphler · Johannes Wilhelmus Timpe · Valckx & Van Kouteren · Kam & Van der Meulen · Henk Veeningen · Matthijs Verhofstadt · Vermeulen · Verschueren · Johannes Vollebregt · Jacobus Vollebregt · Van Vulpen · Christian Gottlieb Friedrich Witte · Johan Frederik Witte · Lodewijk Ypma · Jacobus Zeemans
Zuid-Nederlands orgelbouwer (voor 1830)