# Christine De Smedt

Christine De Smedt (1963) is een Belgische danseres en choreografe. Haar artistiek werk situeert zich op de grens tussen dans/performance, choreografie, artistieke coördinatie en artistieke projecten van diverse aard.

## Opleiding

Na het beëindigen van haar studies in criminologie raakte Christine De Smedt geïnteresseerd in dans en performance en begon ze verschillende technieken voor bewegingsonderzoek te bestuderen.

## Samenwerking met les ballets C de la B

Christine De Smedt was van 1991 tot 2012 lid van les ballets C de la B, het Gentse dansgezelschap dat werd opgericht door Alain Platel en dat ook lange tijd de thuisbasis was van o.a. Hans Van den Broeck, Sidi Larbi Cherkaoui en Koen Augustijnen. Ze danste er in Mussen (Alain Platel, 1991) en was assistent-regisseur bij How to approach a dog (Hans Van den Broeck, 1992). Van 2003 tot 2005 was ze artistiek coördinator van les ballets C de la B. In 2010 initieerde ze de eerste Summer Intensive, een residentie in studio 3 bij les ballets C de la B

## Samenwerking met Meg Stuart / Damaged Goods

In 1992 maakte Christine De Smedt deel uit van het interdisciplinaire SKITE project (laboratoire de nouvelles formes chorégraphiques) in Parijs, waar haar eerste artistieke ontmoeting met Meg Stuart plaatsvond. Ze heeft tussen 1995 en 1999 ook samengewerkt met de Amerikaanse choreografe Meg Stuart en haar gezelschap Damaged Goods. Ze danste in 1996 in de heropvoering van Stuarts debuutchoreografie Disfigure Study, en assisteerde de choreografe als coach bij die heropvoering. Verder werkte ze als danseres mee aan No One Is Watching (Meg Stuart / Damaged Goods, 1995) en Splayed Mind Out (Meg Stuart / Damaged Goods en Gary Hill, 1997). Samen met Meg Stuart en choreograaf / danser David Hernandez initieerde ze het multidisciplinair improvisatieproject Crash Landing (1996-1999).

## Eigen werk als choreografe

In de periode dat Christine De Smedt lid was van les ballets C de la B begon ze haar eigen werk te maken. Haar debuut was de danssolo La force fait l’union fait la force. Een van haar bekendste projecten uit die periode is 9x9 (2000), een grootschalig choreografisch project dat werd gerealiseerd in 15 verschillende steden in Europa en Canada. Het uitgangspunt voor het project, waarin de choreografe aan de slag ging met deelnemers van uiteenlopende achtergronden zoals bejaarden, jongeren en fotografen, was de menselijke massa. Een andere bekende productie van Christine De Smedt is Untitled 4 (2012), waarin ze op basis van interviews vier portretten schets van de choreografen en dansers Alain Platel, Jonathan Burrows, Eszter Salamon en Xavier Le Roy en waarin ze tegelijkertijd steeds meer de geportretteerde personen zelf wordt. Voor het festival Dansand! II in Oostende creëerde ze samen met Mette Edvardsen in 2010 de massachoreografie The Long Piece. Samen met Eszter Salamon maakte het duet dance#2 (2012), en met Myriam Van Imschoot PickUpVoices (2008), dat historisch onderzoek vermengde met performance. In 2022 creëerde Christine De Smedt samen met Liza Baliasnaja en Theo Livesey de voorstelling The Third Room, over microagressies in de openbare ruimte.

## Andere samenwerkingen als danseres

Als danseres werkte ze ook mee aan o.a. Gerhard Richter, une pièce pour le théâtre (Mårten Spångberg, 2017), Oidipous, my foot (Jan Ritsema, 2011), Artificial Nature Project (Mette Ingvartsen, 2012), Project (Xavier Le Roy, 2003), Low Pieces (Xavier Le Roy, 2011), Temporary Title (Xavier Le Roy, 2015), nvsbl (Eszter Salamon, 2006) en dance#1/Driftworks (Eszter Salamon, 2008). Ze werkte verder mee aan de video-installatie Dead Reckoning (2008) van Philipp Gehmacher en Vladimir Miller.

## Onderzoeksprojecten

Met Eszter Salamon ontwikkelde Christine De Smedt in 2009 Transformers, een onderzoeksproject voor een groepschoreografie met behulp van workshops en kunstenaarsverblijven in Brussel, Madrid, PAF-St. Erme, Mexico stad, Wenen, Tokio en Stockholm. In mei 2014 werkte ze mee aan Spatial Confessions (On the question of instituting the public), een vierdaags programma van Bojana Cvejic in Tate Modern dat door middel van choreografische experimenten het publieke onderzocht in tentoonstellingsplekken voor hedendaagse kunst.

## Samenwerking met P.A.R.T.S.

Christine De Smedt was pedagogisch coördinator van de Training Cycle 2013-2016 aan P.A.R.T.S., de internationale school voor hedendaagse dans in Brussel.

## Producties

Eigen werk:
* Weibliche Bewegungsfigur 094210 (Christine De Smedt en Damien Deceuninck, 1989)
* La force fait l’union fait la force (Christine De Smedt, 1993)
* Crash Landing (Christine De Smedt, David Hernandez en Meg Stuart / Damaged Goods, 1996-1999)
* Escape Velocity (Christine De Smedt in samenwerking met Els Opsomer, Germaine Kruip en Vincent Malstaf, 1998)
* Untitled 4 (Christine De Smedt, 2010)
* 9 x 9 (Christine De Smedt, 2010)
* The Long Piece (Christine De Smedt en Mette Edvardsen, 2010)
* dance#2 (Christine De Smedt en Eszter Salamon, 2016)
* The Third Room (Christine De Smedt, Liza Baliasnaja en Theo Livesey, 2022)
Met anderen:
* Mussen (Alain Platel / les ballets C de la B, 1991)
* How to approach a dog (Hans Van den Broeck / les ballets C de la B, 1992)
* Disfigure Study (Meg Stuart / Damaged Goods, heropvoering in 1996)
* No One Is Watching (Meg Stuart / Damaged Goods, 1995)
* Splayed Mind Out (Meg Stuart / Damaged Goods en Gary Hill, 1997)
* Schreibstück - Version Christine De Smedt, Gent (BE) (Thomas Lehmen, 2002-2004)
* Project (Xavier Le Roy, 2003)
* nvsbl (Eszter Salamon, 2006)
* dance#1/Driftworks (Eszter Salamon, 2008)
* The Mirror Points (Gary Hill, 2009)
* Oidipous, my foot (Jan Ritsema, 2011)
* Low Pieces (Xavier Le Roy, 2011)
* The Artificial Nature Project (Mette Ingvartsen, 2012)
* Temporary Title (Xavier Le Roy, 2015)
* Gerhard Richter, une pièce pour le théâtre (Mårten Spångberg, 2017)

## Videografie

* La force fait l’union fait la force (Johan Grimonprez, 1994, 3min)
Voetnoten
* 1 2 3 4 Biografie van Christine De Smedt op de website van les ballets C de la B
* ↑ Pieter T’Jonck, Alain Platel / les ballets C de la B, in: Dans & Publiek - Een Dossier van Kunstenpunt. Gearchiveerd op 1 augustus 2017. Geraadpleegd op 13 juni 2023.
* ↑ Biografie van Christine De Smedt op de website van ImPulsTanz - Vienna International Dance Festival. Gearchiveerd op 29 juli 2017.
* ↑ Pagina over Summer Intensive op de website van les ballets C de la B
* ↑ Pagina over No One Is Watching (Meg Stuart / Damaged Goods, 1995) op de website van Meg Stuart / Damaged Goods. Gearchiveerd op 21 maart 2023.
* ↑ Pagina over Splayed Mind Out (Meg Stuart / Damaged Goods en Gary Hill, 1997) op de website van Meg Stuart / Damaged Goods. Gearchiveerd op 30 maart 2023.
* ↑ Pagina over Crash Landing (1996-1999) op de website van Meg Stuart / Damaged Goods. Gearchiveerd op 21 maart 2023.
* ↑ Pagina over Untitled 4 (Christine De Smedt, 2012) op de website van het Kaaitheater
* ↑ Pagina over dance#2 op de website van Eszter Salamon
* ↑ Pagina over PickUpVoices (Myriam Van Imschoot en Christine De Smedt, 2008) op de website Oral Site
* ↑ Pagina over Dead Reckoning (Philipp Gehmacher en Vladimir Miller, 2008) op de website van Philipp Gehmacher
* ↑ (en) BMW Tate Live: Spatial Confessions (On the question of instituting the public)- A four-day programme in moving and speaking parts. Gearchiveerd op 27 maart 2017. Geraadpleegd op 29 april 2017.
* ↑ Biografie van Christine De Smedt op de website van de Beursschouwburg
* ↑ Hildegard De Vuyst, De omgekeerde redenering, in: Etcetera, 1989-12, jaargang 7, nummer 28, p. 38-41. Gearchiveerd op 24 januari 2022.
* ↑ Hildegard De Vuyst en Alain Platel, Les Ballets C. de la B., Lannoo, 2006, p. 270
* ↑ Hildegard De Vuyst en Alain Platel, Les Ballets C. de la B., Lannoo, 2006, p. 274
* ↑ Pagina over Untitled 4 (Christine De Smedt, 2010) op de website van les ballets C de la B
* ↑ Hildegard De Vuyst en Alain Platel, Les Ballets C. de la B., Lannoo, 2006, p. 277
* ↑ Pagina over The Long Piece (Christine De Smedt en Mette Edvardsen, 2010) op de website van Mette Edvardsen
* ↑ Pagina over Dance#2 (Christine De Smedt en Eszter Salamon, 2016) op de website van het Kaaitheater
* ↑ The Third Room. Gearchiveerd op 9 november 2022. Geraadpleegd op 9 november 2022.
* 1 2 Hildegard De Vuyst en Alain Platel, Les Ballets C. de la B., Lannoo, 2006, p. 269
* ↑ Pagina over Schreibstück - Version Christine De Smedt, Gent (BE) (Thomas Lehmen, 2002-2004) op de website van Thomas Lehmen
* ↑ Pagina over Project (Xavier Le Roy, 2003) op de website van Xavier Le Roy
* ↑ Pagina over nvsbl (Eszter Salamon, 2006) op de website van Eszter Salamon
* ↑ Pagina over dance#1/Driftworks (Eszter Salamon, 2008) op de website van Eszter Salamon
* ↑ Pagina over The Mirror Points (Gary Hill, 2009) op de website van het Louvre. Gearchiveerd op 29 juli 2017.
* ↑ Pagina over Oidipous, my foot (Jan Ritsema, 2011) op de website van het Kaaitheater
* ↑ Pagina over Low Pieces (Xavier Le Roy, 2011) op de website van Xavier Le Roy
* ↑ Pagina over The Artificial Nature Project (Mette Ingvartsen, 2012) op de website van Mette Ingvartsen. Gearchiveerd op 7 juni 2023.
* ↑ Pagina over Temporary Title (Xavier Le Roy, 2015) op de website van Xavier Le Roy
* ↑ Pagina over Gerhard Richter, une pièce pour le théâtre (Mårten Spångberg, 2017) op de website van Kunstenfestivaldesarts
* ↑ Pagina over La force fait l’union fait la force (Johan Grimonprez, 1994) op de website van ARGOS, centrum voor kunst en media
Bronnen
* Kunstenpunt - Personen - Christine De Smedt volgens het Kunstenpunt
* Michaël Bellon, Christine De Smedt & Eszter Salamon - De daad bij het woord, in: Brussel Deze Week / Agenda, nr. 1462, 18/02/2015, p. 16
* Marianne Buyck, Het paard dat ik in mij weet, in: Etcetera, februari 2014, jaargang 12, nummer 44, p. 21-22
* Jeroen Peeters, Massaal veel, in: Financieel-Economische Tijd, 06/09/2000
* Jeroen Peeters, Er spelen vele dingen tegelijkertijd: Christine De Smedt over performen, in: Etcetera, juni 2014, jaargang 32, nummer 137
* Dominique Piedfort, Een jeugddroom komt uit, in: Gazet van Antwerpen/Kempen, 02/11/2001, p. 15
* Julie Rodeyns, Dans en vermenigvuldig u!, in: Rekto Verso, nr. 11, mei - juni 2005
* Marc Ruyters, Kunstenaars in tijden van oorlog - 8 (slot), in: De Tijd, 14/05/2003, p. 14
* Pieter T’Jonck, 9 x 9, experiment met grote getallen in de Minard, in De Standaard, 09/09/2000
* Pieter T'Jonck, Experiment met grote getallen, in: De Standaard, 09/09/2000
* Pieter T'Jonck, De lokroep van foto's, in: De Tijd, 17/01/2005
* Pieter T'Jonck, Choreografen onder de loep in portretten van De Smedt, in: De Morgen, 28/02/2012, p. 32
* Pieter Van Bogaert, Devenir imperceptible: het portret als masker - een gesprek met Christine De Smedt, januari 2012
* André Van Zummeren, Dansen voor groot publiek, in: Het Nieuwsblad, 31/10/2001, p. 12
* VVG, 9 X 9: mooi in zijn eenvoud, in: Het Nieuwsblad, 09/09/2000, p. 11
* Christine De Smedt, in: Courant, Vlaams Theater Instituut vzw, 2012, nummer 102, p. 28-29
* Christine de Smedt, Les Ballets C de la B: 9x9, in: Programma van de conferentie Kollektivkörper. Theorie und Performance in Schaubühne am Lehniner Platz, Berlijn, 8 - 10 juni 2001