OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Geringde vlekplaat

De geringde vlekplaat (Panaeolus semiovatus) is een schimmel behorend tot de familie Galeropsidaceae. De familie is nog niet met zekerheid bepaald (incertae sedis). Hij roeit op saprotroof op strorijke uitwerpselen van paarden en koeien in weinig bemeste, schrale graslanden en heiden. Hij komt vooral voor op zandgrond, zelden in tuinen en plantsoenen of op composthopen. Vruchtvorming zijn te vinden van juni tot oktober.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken
#### Hoed

De hoed is tot 8 cm in diameter. De kleur is donkergeel tot wit. De vorm is parabolisch tot bijna convex bij volgroeide exemplaren. Het is kleverig als het nat is en vaak kreukt als het droog is.

#### Steel

De steel is 15 cm lang en 20 mm dik, stevig en glad, met een annulus (ring) die wit is, maar vaak zwart wordt gevonden door vallende sporen.

#### Lamellen

De lamellen zijn aangehecht, breder in het midden en smaller aan beide uiteinden. De lamellen zijn zwartachtig in volwassen vruchtlichamen, ongelijk gekleurd, gevlekt door niet-gelijktijdige rijping van sporen. Op het oppervlak van de lamellen bevinden zich cystidia die sulfiden bevatten die licht breken.

#### Vlees

Het vruchtvlees is wit of strokleurig.

#### Sporenprint

De sporenprint is zwart.

### Microscopische kenmerken

De sporen zijn glad, min of meer elliptisch; vaak met een kiempore; donkerbruin in KOH en meten 15-21 × 8-11 µm. Er zijn geen cheilocystidia aanwezig of onopvallend en basidiole-achtig. Pileipellis is cellulair/hymeniform en voorzien van pileocystidia.

## Verspreiding

De geringde vlekplaat is wijd verspreid en is aanwezig in veel gematigde streken van de wereld. In Nederland komt hij algemeen voor. Hij staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.

## Taxonomie

Dit taxon werd beschreven in 1798 door James Sowerby, waarmee het de naam Agaricus semiovatus kreeg. Later werd het opgenomen in verschillende andere geslachten. De huidige naam, erkend door Index Fungorum, werd er in 1938 aan gegeven door Lundell en Nannfeldt, waardoor het werd overgebracht naar het geslacht Panaeolus.
* ↑ (en) Index Fungorum
* 1 2 NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen. Gearchiveerd op 29 december 2022.
* ↑ (en) MushroomExport.com
# Geringde slangaal

De geringde slangaal (Myrichthys colubrinus) is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de slangalen (Ophichthidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1781 door Pieter Boddaert.

## Uiterlijke kenmerken

Deze aal heeft 25 tot 32 zwarte en witte dwarsbanden over zijn gehele lichaam. De aal imiteert de in zee levende, zeer giftige slangen die tot het geslacht van de platstaarten (Laticauda) behoren. De wetenschappelijke soortnaam colubrinus betekent 'slangachtig'. De aal heeft een verharde staartpunt, waarmee hij zich achterwaarts in het zand graaft. De lichaamslengte bedraagt maximaal 88 centimeter en het lichaamsgewicht kan oplopen tot drie kilo.

## Leefwijze

Het voedsel van deze nachtactieve, gravende aal bestaat voornamelijk uit kleine bodemvissen en kreeftachtigen, die hij waarschijnlijk op de geur vindt.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in de Indische Oceaan en de Grote Oceaan in lagunes, zandbanken en koraalriffen.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Geringde slangaal op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ David Burnie (naar het Nederlands vertaald door Jaap Bouwman en Henk J. Nieuwenkamp) (2001). Animals (Dieren). Dorling Kindersley Limited, London. ISBN 90-18-01564-4.
* ↑ (en) Myrichthys colubrinus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.

### Bronnen

* David Burnie (2001) - Animals, Dorling Kindersley Limited, London. ISBN 90-18-01564-4 (naar het Nederlands vertaald door Jaap Bouwman en Henk J. Nieuwenkamp)
# Gereformeerde kerk (Middelstum)

De Gereformeerde kerk van Middelstum (ook Hoeksteenkerk) is oorspronkelijk een grote zaalkerk in eclectische trant in het Groningse dorp Middelstum. Later werd een dwarsarm toegevoegd. De kerk werd in 2001 aangewezen als rijksmonument.
De kerk werd gebouwd in 1869-70 naar een ontwerp van de architect A. Schotanus. Het was het tweede kerkgebouw voor de Afscheiding in Middelstum, een eerder gebouw uit 1840 was te klein gebleken. Opmerkelijk is dat de kerk midden in het dorp staat, op de dorpswierde. De dwarsarm werd in 1923 toegevoegd.
De kerk is nog steeds in gebruik. De plaatselijke PKN-gemeente gebruikt het gebouw, afwisselend met de Hippolytuskerk.

## Externe link

* de kerk op de site van de PKN-gemeente
# Germarostes punctulatus

Germarostes punctulatus is een keversoort uit de familie Hybosoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Ohaus.
# Germarostes pustulosus

Germarostes pustulosus is een keversoort uit de familie Hybosoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1887 door Lansberge.
# Germarostes rugatus

Germarostes rugatus is een keversoort uit de familie Hybosoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1843 door Germar.
# Germarostes pusillus

Germarostes pusillus is een keversoort uit de familie Hybosoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1840 door Laporte.
# Gerard Haitsma Mulier

Gerard Haitsma Mulier (Winterswijk, 27 april 1887 – Hilversum, 2 mei 1967) was een Nederlands bestuurder.

## Loopbaan

Haitsma Mulier was burgemeester van Sloten van 1913 tot 1919, wat zijn vader ook al was geweest van 1872 tot 1874.
Hiernaast was Haitsma Mulier commissionair in effecten en assuradeur. Ook was hij de directeur van de N.V. Het Buitenverblijf in Nederland, de N.V. tot Exploitatie van (landgoed) De Hoogstraat en eigenaar van de firma G. Haitsma Mulier.
Later werd hij ook consul van Luxemburg te Utrecht

## Familie

Haitsma Mulier, lid van de familie Mulier, was een zoon van Eco Haitsma Mulier (1843-1920). Hij trouwde in 1914 met een dochter van Abel Labouchere en had vier kinderen.
* ↑ Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis, Ondernemers. Gearchiveerd op 16 september 2021.
* ↑ Nederland's Patriciaat 77 (1993), p. 395-396
# Germán Suárez Flamerich

Germán Suárez Flamerich (Caracas, 10 april 1907 – aldaar, 24 juni 1990) was de 59ste president van Venezuela, van 27 november 1950 tot 2 december 1952. Naast het president zijnde was Flamerich in zijn loopbaan ook advocaat, universiteitsprofessor, diplomaat en politicus.
Flamerich studeerde rechten aan de Centrale Universiteit van Venezuela in Caracas. Als student nam hij deel aan protesten tegen de dictatuur van Gómez, in april 1928 en de herfst van 1929. In 1931 kreeg Flamerich een PhD in politicologie en rechten. Vervolgens ging hij op de Centrale Universiteit van Venezuela doceren in Burgerlijke rechten, van 1936 tot 1941. In 1945 werd hij decaan op de Universiteit van Rechten. Hij deed dit tot 1947.
Hij was "ad honorem" president van de prijscontrolecommissie (1940 en 1941) en een lid van de Asamblea Nacional voor het Hoofdstedelijk District. In 1949 was hij secretaris van Buitenlandse Zaken en in 1950 was hij ambassadeur van Peru. Op 27 november 1950 werd hij aangesteld tot president nadat voormalig president Carlos Delgado Chalbaud was vermoord. Op 2 december 1952 nam het leger het presidentschap over en nam Marcos Pérez Jiménez het van Flamerich over. Daarna ging Flamerich voor vele jaren in ballingschap. Later keerde hij terug naar Venezuela en werkte aldaar als advocaat.
# Gewichtheffen op de Olympische Zomerspelen 2024

Gewichtheffen is een van de sporten die beoefend werden op de Olympische Zomerspelen 2024 in Parijs, Frankrijk. De wedstrijden werden van 7 tot en met 11 augustus 2024 gehouden in Paris Expo Porte de Versailles. De mannen en de vrouwen kwamen uit in vijf gewichtsklassen. Voor beiden geslachten was dit twee klassen minder dan de vorige spelen.

## Medailles
### Medaillewinnaars
#### Mannen

| Onderdeel | 1 Goud | 1 Goud | 2 Zilver | 2 Zilver | 3 Brons | 3 Brons |
| Veder (-61 kg) | CHN | Li Fabin | THA | Theerapong Silachai | USA | Hampton Morris |
| Licht (-73 kg) | INA | Rizki Juniansyah | THA | Weeraphon Wichuma | BUL | Bozhidar Andreev |
| Middenzwaar (-89 kg) | BUL | Karlos Nasar | COL | Yeison López | ITA | Antonino Pizzolato |
| Zwaar (-102 kg) | CHN | Liu Huanhua | UZB | Akbar Djoerajev | AIN | Yauheni Tsikhantsou |
| Superzwaar (+102 kg) | GEO | Lasja Talachadze | ARM | Varazdat Lalayan | BRN | Gor Minasyan |

#### Vrouwen

| Onderdeel | 1 Goud | 1 Goud | 2 Zilver | 2 Zilver | 3 Brons | 3 Brons |
| Vlieg (-49 kg) | CHN | Hou Zhihui | ROU | Mihaela Cambei | THA | Surodchana Khambao |
| Licht (-59 kg) | CHN | Luo Shifang | CAN | Maude Charron | TPE | Kuo Hsing-chun |
| Lichtzwaar (-71 kg) | USA | Olivia Reeves | COL | Mari Sánchez | ECU | Angie Palacios |
| Zwaar (-81 kg) | NOR | Solfrid Koanda | EGY | Sara Ahmed | ECU | Neisi Dajomes |
| Superzwaar (+81 kg) | CHN | Li Wenwen | KOR | Park Hye-jeong | GBR | Emily Campbell |

### Medaillespiegel

| Plaats | Land | NOC | 1 Goud | 2 Zilver | 3 Brons | Totaal |
| 1 | China | CHN | 5 | 0 | 0 | 5 |
| 2 | Bulgarije | BUL | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 2 | Verenigde Staten | USA | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 4 | Georgië | GEO | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 4 | Indonesië | INA | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 4 | Noorwegen | NOR | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 7 | Thailand | THA | 0 | 2 | 1 | 3 |
| 8 | Colombia | COL | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 9 | Armenië | ARM | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 9 | Canada | CAN | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 9 | Egypte | EGY | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 9 | Oezbekistan | UZB | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 9 | Roemenië | ROU | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 9 | Zuid-Korea | KOR | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 15 | Ecuador | ECU | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 16 | Bahrein | BRN | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 16 | Chinees Taipei | TPE | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 16 | Groot-Brittannië | GBR | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 16 | Individuele Olympische atleten | AIN | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 16 | Italië | ITA | 0 | 0 | 1 | 1 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 10 | 10 | 10 | 30 |
# Gevaro Nepomuceno

Gevaro Nepomuceno (Willemstad, 10 november 1992) is een Nederlands-Curaçaos voetballer die als aanvaller speelt.

## Clubcarrière

Hij maakte zijn debuut in het eerste van FC Den Bosch onder trainer Alfons Groenendijk in de thuiswedstrijd tegen FC Eindhoven op 15 april 2011. In de thuiswedstrijd tegen SC Veendam op 13 januari 2012 maakte Nepomuceno zijn eerste doelpunt in het betaalde voetbal, een wedstrijd die FC Den Bosch uiteindelijk met 3-0 wist te winnen. De bood club hem een betaald contract aan, maar hij weigerde een nieuw contract te tekenen. Eind juli 2012 tekende hij een contract bij eerstedivisionist Fortuna Sittard. Op 9 november 2012 scoorde Nepomuceno zijn eerste doelpunt voor zijn nieuwe club tijdens de 1-3 gewonnen uitwedstrijd tegen SC Veendam.
In de zaal was hij actief voor ZVV Be '79. In januari 2014 werd bekend dat hij in juli 2014 gaat spelen bij het Roemeense Petrolul Ploiești. In januari 2016 ging hij voor het Portugese CS Marítimo spelen. Begin 2017 werd hij verhuurd aan FC Famalicão. Op 6 september 2017 ondertekende Nepomuceno een eenjarig contract bij Oldham Athletic met een optie op nog een seizoen. In 2019 werd hij verhuurd aan Chesterfield FC. In oktober 2020 sloot hij aan bij FC Halifax Town. In januari 2021 ging hij voor een half seizoen naar het Roemeense Dinamo Boekarest. In oktober 2021 sloot hij aan bij Tsjerno More Varna in Bulgarije. Per 1 januari 2022 werd zijn contract ontbonden. In januari 2023 ging hij voor het Australische Melbourne Knights spelen.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Doelp. |
| 2010/11 | FC Den Bosch | Nederland | Eerste divisie | 2 | 0 |
| 2011/12 | FC Den Bosch | Nederland | Eerste divisie | 13 | 1 |
| 2012/13 | Fortuna Sittard | Nederland | Eerste divisie | 19 | 2 |
| 2013/14 | Fortuna Sittard | Nederland | Eerste divisie | 40 | 5 |
| 2014/15 | Petrolul Ploiesti | Roemenië | Liga 1 | 25 | 1 |
| 2015/16 | Petrolul Ploiesti | Roemenië | Liga 1 | 22 | 1 |
| 2015/16 | CS Marítimo | Portugal | Primeira Liga | 7 | 0 |
| 2016/17 | CS Marítimo | Portugal | Primeira Liga | 5 | 0 |
| 2016/17 | → FC Famalicão | Portugal | Segunda Liga | 13 | 0 |
| 2017/18 | Oldham Athletic | Engeland | League One | 26 | 1 |
| 2018/19 | Oldham Athletic | Engeland | League Two | 20 | 2 |
| Totaal | Totaal | Totaal | Totaal | 192 | 13 |

## Interlandcarrière

Hij debuteerde in 2014 in het Curaçaos voetbalelftal. Met Curaçao won Nepomuceno op 25 juni 2017 de finale van de Caribbean Cup 2017 door Jamaica met 2–1 te verslaan.

## Erelijst

| Competitie | Winnaar | Winnaar | Runner-up | Runner-up | Derde | Derde |
| Competitie | Aantal | Jaren | Aantal | Jaren | Aantal | Jaren |
| Curaçao |||||||
| Caribbean Cup | 1x | 1 2017 | | | | |
# Gibbomodiola

Gibbomodiola is een geslacht van tweekleppigen uit de familie van de Mytilidae.

## Soorten

* Gibbomodiola adriatica (Lamarck, 1819)
* Gibbomodiola albicosta (Lamarck, 1819)
* Gibbomodiola biradiata (Hanley, 1843)
* Gibbomodiola taurarcuata Sacco, 1898 †
# Gerosa (motorfiets)

Gerosa is een historisch Italiaans merk van motorfietsen en vouwmotorfietsen.
De bedrijfsnaam was: Motocicli Angelo Gerosa, Brescia.
Een van de eerste producten van dit Italiaanse merk was een 175cc-OHC-machine, die in 1953 op de markt kwam. In 1956 volgden verschillende 50-, 75- en 125cc-versies en een 50cc-gemotoriseerde bakfiets. In 1969 verscheen er een minibike. Vanaf begin jaren zeventig lag het zwaartepunt bij 50cc-modellen in verschillende uitvoeringen, waaronder terreinmodellen. Ook maakte Gerosa in navolging van de Minibike nog steeds veel kindermodellen en er werden ook nog steeds transportvoertuigen gebouwd.
In 1979 verscheen er een vouwmotorfiets. In 1984 werd de productie gestaakt.
* Erwin Tragatsch: Alle Motorräder 1894-1981: Eine Typengeschichte. 2500 Marken aus 30 Ländern' Stuttgart 1997, ISBN 3-87943-410-7
* Erwin Tragatsch: The Illustrated Encyclopedia of Motorcycles', Secaucus 1985. ISBN 0890098689
* S. Ewald/G. Murrer: Enzyklopädie des Motorrads, Marken - Modelle - Technik, Bechtermünz Verlag 1999, ISBN 3-8289-5364-6
# Gewone breedvleugeluil

De gewone breedvleugeluil (Diarsia rubi) is een nachtvlinder uit de familie uilen, de Noctuidae. De voorvleugellengte bedraagt tussen de 12 en 16 millimeter. De soort komt voor in heel Europa met uitzondering van het uiterste oosten. De wetenschappelijke naam verwijst naar de rodige gloed die de imago vaak heeft (rubi is Latijn voor van rood), ook de vierkante vlek (waar de Engelse naam Small Square-spot naar verwijst) is een belangrijk kenmerk. De soort overwintert als rups.

## Waardplanten

De gewone breedvleugeluil heeft diverse allerlei kruidachtige planten als waardplant.

## Voorkomen in Nederland en België

De gewone breedvleugeluil is in Nederland en België een gewone vlinder, die verspreid over het hele gebied kan worden gezien. De vlinder kent twee generaties die vliegen van begin mei tot en met september.
# Gewone brunel

Gewone brunel (Prunella vulgaris) is een plant uit de lipbloemenfamilie (Lamiaceae). Het is een laagblijvende, enigszins behaarde plant die voorkomt op grazige plaatsen. Oorspronkelijk komt de plant uit Midden-Europa. Vaak is de gewone brunel voorzien van een purperen waas. De stengel is vierkantig en onderaan kruipend. De dichte bloeiwijze is de aanleiding tot de alternatieve naam 'bijenkorfje'.

## Kenmerken

De gewone brunel kan uitgroeien tot 20 cm hoogte.
De bladeren zijn langwerpig tot eirond. Ze kunnen zowel gekarteld als gaaf zijn.
Er is sprake van eindstandige, dichte, ronde bloeiwijze. De plant bloeit van mei tot in de herfst. De bloem is blauwpaars, roodachtig, violet of zelden wit, tweeslippig en heeft een lengte van 1-1,5 cm. De bovenlip is gewelfd en de onderlip heeft lange slippen. De kelk is vijftandig en er bevindt zich een cirkelrond schutblad onder elke bloem.
De vrucht van de gewone brunel bestaat uit vier nootjes.

## Plantengemeenschap

Gewone brunel is een kensoort voor de klasse van matig voedselrijke graslanden (Molinio-Arrhenatheretea), een klasse van plantengemeenschappen van matig droge tot natte, matig voedselrijke tot voedselrijke graslanden.
# Giorgio Zancanaro (wielrenner)

Giorgio Zancanaro (Sainte-Michele, 15 april 1940) is een voormalig Italiaans wielrenner.

## Belangrijkste overwinningen

1961
* 6e etappe Tour de l'Avenir
1963
* 19e etappe Ronde van Italië
1964
* Ronde van Toscane
* 13e etappe Ronde van Italië
1967
* 1e etappe Ronde van Italië

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| 1962 | opgave | 64e | |
| 1963 | 3 ↑ (1) | | opgave |
| 1964 | 32e (1) | | |
| 1965 | opgave | | |
| 1967 | opgave (1) | | |
| 1968 | opgave | | |
| Jaar | Milaan-San Remo | Ronde van Lombardije |
| 1962 | 60e | 39e |
| 1963 | 12e | 21e |
| 1964 | 67e | 30e |
| 1965 | 39e | |
| 1967 | | |
| 1968 | 93e | |
# Glammertime

Glammertime was een showbizzmagazine van productiehuis Woestijnvis. Het programma werd in 2016 uitgezonden op VIER. Er werden 2 seizoenen van in totaal 14 afleveringen gemaakt.

## Concept

Het programma bracht op een licht ironische manier binnenlands en buitenlands nieuws uit de showbizzwereld. De glammertime reporters gingen naar premières en evenementen, maar naast deze reportages bevatte het programma ook een aantal vaste rubrieken:
* Élodie Ouédraogo neemt het lifestylegedeelte voor haar rekening en test allerhande dingen uit
* Annelore De Donder schuimt galaevenementen, filmpremières en BV-feestjes af
* Karen Damen interviewt elke week een BV, waarbij de vragen opgesteld werden door de BV zelf
* Marijke Respeel gaat op bezoek bij bekende vlamingen thuis

## Presentatoren

Het eerste seizoen, dat liep van 11 april tot 23 mei 2016. Het 2de seizoen liep van 15 september tot 20 oktober 2016.
* Élodie Ouédraogo (Seizoen 1-2)
* Annelore De Donder (Seizoen 1-2)
* Karen Damen (Seizoen 1)
* Marijke Respeel (Seizoen 1)
* Gilles Van Bouwel (Seizoen 2)
* Jani Kazaltzis (Seizoen 2)

## Externe link

* Officiële pagina op de website van Woestijnvis
* (en) Glammertime in de Internet Movie Database
* ↑ Vier pakt uit met nieuw showbizzprogramma, HLN, 31 maart 2016
# Glaucocharis tafanella

Glaucocharis tafanella is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Gaskin.
# Gewoonte

Een gewoonte is een handeling of een manier van handelen die men gewend is uit te voeren en die men doorgaans onbewust – dus zonder erbij na te denken – uitvoert.
Personen vormen gewoontes door bepaalde handelingen telkens op dezelfde routineuze manier te herhalen. Deze gedragspatronen worden als het ware in de hersenen ingeprent, waardoor het in de loop van een mensenleven steeds moeilijker wordt om oude gewoontes stop te zetten en nieuwe gewoontes te vormen.
# Gey

Gey kan verwijzen naar:
* Gey (Hürtgenwald), een plaats in de Duitse gemeente Hürtgenwald, deelstaat Noordrijn-Westfalen,
* Gey (geslacht), een Nederlands geslacht dat vooral militairen voortbracht
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gey en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Glanzig fonteinkruid

Glanzig fonteinkruid (Potamogeton lucens) is een overblijvende, ondergedoken waterplant die behoort tot de fonteinkruidfamilie (Potamogetonaceae). Onder water worden vaak grote matten gevormd. De soort staat op de Nederlandse Rode Lijst van planten als algemeen voorkomend en matig afgenomen. De plant komt van nature voor in Europa, West- en Midden-Azië en Noordwest-Afrika in zoet, voedselrijk water. Het aantal chromosomen is 2n = 52.
De plant wordt 60 - 200 cm lang en heeft een wortelstok. De stengel is meestal sterk vertakt. De ondergedoken, lancetvormige, doorschijnende, 10 - 25 cm lange en 1 - 5 cm brede bladeren zijn in een 1 - 2 cm lange steel versmald, hebben 9 - 15 hoofdnerven en een wigvormig voet. De bladrand is vrij sterk gegolfd tot gekroesd en is zeer fijn getand. De top is toegespitst, afgerond of heeft een inkeping. De bovenste bladeren hebben soms een uittredende, gekromde middennerf, die boven het water uitsteekt. De grote steunblaadjes zijn kruidachtig. Er zijn geen drijfbladeren.
De plant bloeit van juni tot in september met groene bloemen aan een tot 30 cm lange bloemstengel met een knotsvormig verdikte top, die bijna net zo breed is als de daarboven zittende, tot 6 cm lange aar. De 3 - 4 mm lange kelkblaadjes zijn licht lila.
De vrucht is een ronde, 2,5 - 4 mm grote steenvrucht met een korte snavel en aan de voet van de buikzijde zit een knobbeltje. Het kiempje heeft de vormt van een spiraal.

## In vijvers

Bruin worden van de bladeren van het glanzig fonteinkruid kan verschillende (natuurlijke) oorzaken hebben. De plant houdt van halfschaduwrijke plaatsen. Wanneer ze te zonnig staat, of wanneer het water te lang te warm is, zullen de bladeren bruin verkleuren. Bij meer schaduw kleurt ze weer groen. Als zich nieuwe bladeren vormen zullen de oudere bruin gaan verkleuren. Ook veel ijzer in het water kan verkleuring geven. Ten slotte kan stof de bladeren bevuilen.
# Glazov

Glazov (Russisch: Глазов, Glazov; Oedmoerts: Глазкар, Glazkar) is een stad in het noorden van de Russische autonome deelrepubliek Oedmoertië. De stad is gelegen aan de Trans-Siberische spoorlijn. De afstand tot Moskou bedraagt 1.106 kilometer (via Nizjni Novgorod). De hoofdstad van Oedmoertië, Izjevsk, is gelegen op 197 km (per spoor).
Glazov is een industrieel centrum van Noord-Oedmoertië: er zijn ongeveer 150 (middel)grote en 450 kleine ondernemingen gevestigd. De stad is tevens bekend vanwege de Werkplaats Tsjepetsk, de grootste Russische producent van uranium-, zirkonium- en calciumtoebehoren, voor onder meer kerncentrales, de ruimtevaart en militaire toepassingen.
Glazov werd in de 16e eeuw gesticht, en verkreeg de titel "stad" in 1780.
Er zijn vijf instellingen voor hoger onderwijs in de stad. De voornaamste industrieën zijn machinebouw, houtbewerking, confectie en voeding.
Bevolkingsontwikkeling :
| 1897 | 1926 | 1939 | 1959 | 1970 | 1979 | 1989 | 2002 |
| 3.400 | 6.600 | 16.500 | 59.000 | 68.300 | 81.100 | 104.072 | 100.894 |
* Gezicht over de stad
* Toren bij het treinstation van Glazov
* Treinstation van Glazov

## Geboren

* Alexej Baumgärtner, Duits langebaanschaatser
* Olga Knipper, vrouw van de bekende Russische schrijver Anton Tsjechov
* Jelizaveta Toektamysjeva, Russisch kunstschaatsster
Bestuurlijk centrum: Izjevsk Glazov · Kambarka · Mozjga · Sarapoel · Votkinsk
# Ghidici

Ghidici is een gemeente in Dolj. Ghidici ligt in de regio Oltenië, in het zuidwesten van Roemenië.
Afumaţi · Almăj · Amărăștii de Jos · Amărăștii de Sus · Apele Vii · Argetoaia · Bârca · Bistreț · Botoșești-Paia · Brabova · Brădești · Braloștița · Bratovoești · Breasta · Bucovăț · Bulzești · Călăraşi · Calopăr · Caraula · Cârcea · Cârna · Carpen · Castranova · Catane · Celaru · Cerăt · Cernătești · Cetate · Cioroiași · Ciupercenii Noi · Coșoveni · Coțofenii din Dos · Coțofenii din Față · Daneți · Desa · Dioști · Dobrești · Dobrotești · Drăgotești · Drănic · Fărcaș · Galicea Mare · Galiciuica · Gângiova · Ghercești · Ghidici · Ghindeni · Gighera · Giubega · Giurgița · Gogoșu · Goicea · Goiești · Grecești · Întorsura · Ișalnița · Izvoare · Leu · Lipovu · Măceșu de Jos · Măceșu de Sus · Maglavit · Malu Mare · Mârșani · Melinești · Mischii · Moțăței · Murgași · Negoi · Orodel · Ostroveni · Perișor · Pielești · Piscu Vechi · Plenița · Pleșoi · Podari · Poiana Mare · Predești · Radovan · Rast · Robănești · Rojiște · Sadova · Sălcuța · Scăești · Seaca de Câmp · Seaca de Pădure · Secu · Siliștea Crucii · Şimnicu de Sus · Sopot · Tălpaș · Teasc · Terpezița · Teslui · Ţuglui · Unirea · Urzicuța · Valea Stanciului · Vârtop · Vârvoru de Jos · Vela · Verbița