OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Italiaanse hockeyploeg (mannen)

De Italiaanse hockeyploeg voor mannen is de nationale ploeg die Italië vertegenwoordigt tijdens interlands in het hockey.

## Erelijst Italiaanse hockeyploeg

| Jaar | Champions Trophy | Europees kampioenschap | Olympische Spelen | Wereldkampioenschap | Hockey World League Hockey Pro League |
| 1908 | | | geen deelname | | |
| 1920 | | | geen deelname | | |
| 1928 | | | geen deelname | | |
| 1932 | | | geen deelname | | |
| 1936 | | | geen deelname | | |
| 1948 | | | geen deelname | | |
| 1952 | | | 9e OS 1952 Helsinki | | |
| 1956 | | | geen deelname | | |
| 1960 | | | 13e OS 1960 Rome | | |
| 1964 | | | geen deelname | | |
| 1968 | | | geen deelname | | |
| 1970 | | 13e EK 1970 Brussel | | | |
| 1971 | | | | geen deelname | |
| 1972 | | | geen deelname | | |
| 1973 | | | | geen deelname | |
| 1974 | | geen deelname | | | |
| 1975 | | | | geen deelname | |
| 1976 | | | geen deelname | | |
| 1978 | geen deelname | geen deelname | | 13e WK 1978 Buenos Aires | |
| 1980 | geen deelname | | geen deelname | | |
| 1981 | geen deelname | | | | |
| 1982 | geen deelname | | | geen deelname | |
| 1983 | geen deelname | geen deelname | | | |
| 1984 | geen deelname | | geen deelname | | |
| 1985 | geen deelname | | | | |
| 1986 | geen deelname | | | geen deelname | |
| 1987 | geen deelname | 9e EK 1987 Moskou | | | |
| 1988 | geen deelname | | geen deelname | | |
| 1989 | geen deelname | | | | |
| 1990 | geen deelname | | | geen deelname | |
| 1991 | geen deelname | 12e EK 1991 Parijs | | | |
| 1992 | geen deelname | | geen deelname | | |
| 1993 | geen deelname | | | | |
| 1994 | geen deelname | | | geen deelname | |
| 1995 | geen deelname | geen deelname | | | |
| 1996 | geen deelname | | geen deelname | | |
| 1997 | geen deelname | | | | |
| 1998 | geen deelname | | | geen deelname | |
| 1999 | geen deelname | 12e EK 1999 Padua | | | |
| 2000 | geen deelname | | geen deelname | | |
| 2001 | geen deelname | | | | |
| 2002 | geen deelname | | | geen deelname | |
| 2003 | geen deelname | 10e EK 2003 Barcelona | | | |
| 2004 | geen deelname | | geen deelname | | |
| 2005 | geen deelname | geen deelname | | | |
| 2006 | geen deelname | | | geen deelname | |
| 2007 | geen deelname | geen deelname | | | |
| 2008 | geen deelname | | geen deelname | | |
| 2009 | geen deelname | geen deelname | | | |
| 2010 | geen deelname | | | geen deelname | |
| 2011 | geen deelname | geen deelname | | | |
| 2012 | geen deelname | | geen deelname | | |
| 2013 | | geen deelname | | | eerste ronde HWL 2012-13 |
| 2014 | geen deelname | | | geen deelname | |
| 2015 | | geen deelname | | | 29e HWL 2014-15 |
| 2016 | geen deelname | | geen deelname | | |
| 2017 | | geen deelname | | | 31e HWL 2016-17 |
| 2018 | geen deelname | | | geen deelname | |
| 2019 | | geen deelname | | | geen deelname |
| 2021 | | geen deelname | geen deelname | | geen deelname |
| 2022 | | | | | geen deelname |
| 2023 | | geen deelname | | geen deelname | geen deelname |
| 2024 | | | geen deelname | | geen deelname |
# Ixion (Ribera)

Ixion is een schilderij van José de Ribera uit 1632. Het is een belangrijk voorbeeld van de gruwelijke schilderijen die Ribera's reputatie lang hebben bepaald. Sinds 1819 maakte het deel uit van de collectie van het Museo del Prado in Madrid.

## Ixion

Ixion, koning van de Lapithen, was een van de permanente bewoners van de Tartaros, het deel van de Griekse onderwereld dat bestemd was voor ernstige zondaars. Ixion had dan ook zowel zijn schoonvader Deioneus vermoord als een poging gedaan om Hera te verleiden. Als straf voor dit laatste werd hij in de Tartaros vastgebonden op een vurig rad en moest zo eeuwig omwentelen.

## Voorstelling

Op Ribera's schilderij heeft een satyr met een duivels gelaat Ixion net met een ketting vastgebonden aan het rad. Met hulp van een tweede satyr wiens gezicht rechtsonder nog net te onderscheiden is, laat hij het wiel ronddraaien. Het realisme en chiaroscuro van Ribera's grote voorbeeld Caravaggio verhogen het dramatisch effect van het schilderij, dat wordt beheerst door Ixions monumentale rug. De wrede gezichtsuitdrukking van de satyr laat de toeschouwer huiveren. De schilder week hier overigens af van de traditie waarin de Erinyen de straf voltrokken.
Het doek maakte deel uit van een serie van de vier verdoemden uit de Tartaros, waarvan in het Prado nog een Tityus wordt bewaard. In 1548 had Titiaan al een vergelijkbare reeks voor Maria van Hongarije geschilderd, waarvan de voorstelling van Ixion echter verloren is gegaan. De politieke betekenis van de schilderijen - alle verdoemden waren door ernstige ongehoorzaamheid aan de goden in de Tartaros beland - moet onmiskenbaar geweest zijn. Het zou in de barok een populair thema in de beeldende kunst blijven.
Er bestaat onduidelijkheid over de juiste positie van het schilderij, horizontaal of verticaal. Indien het schilderij verticaal opgehangen wordt, heeft de satyr een veel natuurlijkere houding. De handtekening rechtsonder lijkt er echter voor te pleiten om het werk horizontaal te bekijken. Ixion staat dan op het punt naar de toeschouwer gedraaid te worden door de satyr, die uit de diepte van de Tartaros opduikt.

## Herkomst

In 1634 kocht Jerónimo de Villamena Ixion samen met Tityus van de markies van Charela voor de koninklijke collectie. De werken maakten achtereenvolgens deel uit van de inventaris van de koninklijke alcázar en het Buen Retiro-paleis in Madrid. Bij de oprichting van het Prado liet koning Ferdinand VII het schilderij overbrengen naar dat museum.

## Afbeeldingen

* verticale weergave
* Tityus

## Literatuur

* Alfonso E. Pérez Sánchez, Nicola Spinosa, Jusepe de Ribera, 1591-1652, Metropolitan Museum of Art, 1992 p 95-98
# Ixion dinesenae

Ixion dinesenae is een zachte koraalsoort uit de familie Xeniidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Ixion. Ixion dinesenae werd in 2001 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Alderslade.
# Jacques Augarde

Jacques Augarde (Agen, 13 april 1908 – Parijs, 19 juli 2006) was een Frans politicus en journalist.
Augarde was lid van de christendemocratische Mouvement Républicain Populaire (Republikeinse Volksbeweging), later van het Centre Républicain (Republikeinse Centrum), en woonde in Algerije, destijds een Franse kolonie. Van 1947 tot aan de onafhankelijkheid van Algerije in 1962, was hij burgemeester van Bougie (Béjaïa). Hij was onderstaatssecretaris van Moslimzaken in het kabinet-Schuman I (24 november 1947 - 19 juli 1948).
Hij was van 1949 tot 1962 lid van de Generale Raad (Conseil Général) van het departement Constantine (Algerije) en zat namens dit departement tussen 1951 en 1959 in de Franse Nationale Vergadering (Assemblée Nationale) en de Senaat (Sénat). Na de onafhankelijkheid van Algerije keerde hij naar Frankrijk terug en was actief binnen de beweging van Franse gerepatrieerden. Vanwege zijn grote belangstelling voor Afrika werd hij benoemd tot hoogleraar aan de Academie voor Overzeese Wetenschappen (l'Académie des sciences d'outre-mer).
Augarde overleed op 98-jarige leeftijd.
Hij werd onderscheidden met het Oorlogskruis 1939-1945 (Croix de Guerre 1939-1945) en Commandeur van het Legioen van Eer.
# Iru (Tallinn)

Iru is een subdistrict of wijk (Estisch: asum) binnen het stadsdistrict Pirita in Tallinn, de hoofdstad van Estland. De wijk telde 40 inwoners op 1 januari 2020.

## Geografie

De wijk grenst in het westen aan de rivier Pirita (aan de overkant ligt de wijk Kose) en in het zuiden aan de weg Narva maantee, die de grens vormt met de wijk Priisle. De Narva maantee splitst zich in de Vana-Narva maantee (de oude weg naar Narva) en de Pärnamäe tee. De Pärnamäe tee vormt de grens tussen Iru en het dorp Laiaküla in de gemeente Viimsi. Ten noorden van Iru ligt de wijk Laiaküla, die bij Tallinn hoort.
Het dorp Iru in de gemeente Jõelähtme ligt ten zuiden van de Vana-Narva maantee en grenst bij de splitsing net met een puntje aan de gelijknamige wijk.

## Geschiedenis

De wijk Iru hoorde tot 1975 bij het dorp Iru. Het dorp was al in 2000 voor Christus bewoond. Tussen de achtste en de vijfde eeuw voor Christus werden rond de vestiging verdedigingswerken aangelegd. Een 15 meter hoge heuvel (Iru linnamägi) bij het dorp is waarschijnlijk de plaats waar ooit een burcht lag. Bij opgravingen zijn hier de oudste ijzeren voorwerpen in Estland gevonden. In de 11e eeuw brandde de vestiging grotendeels af. De heuvel ligt tegenwoordig in de Tallinnse wijk Priisle.
Pas na die tijd, in 1241, maakt een document melding van Iru. Later, in elk geval vanaf de 16e eeuw, hoorde het tot het gebied van het landgoed Väo (Duits: Faeht; de kern van het gebied is nu de gelijknamige wijk in Tallinn). In 1733 werd het dorp samengevoegd met het nabijgelegen Nehatu. In 1816 werd de gemeente Jõelähtme (Duits: Jeglecht) gevormd, met Iru als een van de dorpen.
Het noordelijk deel van Iru, dat voornamelijk uit bos bestond, werd in 1975 door Tallinn geannexeerd. Ook vandaag de dag bestaat het overgrote deel van de wijk nog steeds uit bos. Het aantal inwoners van de wijk Iru is maar een tiende van dat van het dorp Iru. In het noorden van de wijk ligt een tuincentrum.
# Jacobus de Kerle

Jacobus de Kerle (Ieper, 1531 of 1532 - Praag, 7 januari 1591) was een Vlaams polyfonist.
Van 1555 af leefde hij in Italië en werkte hij in een kerk in Orvieto; van 1562 af diende hij de aartsbisschop van Augsburg in Rome tijdens het Concilie van Trente. Hij was actief in Ieper in de periode 1565-67, leidde later het koor van de kathedraal van Augsburg en trok vervolgens in 1575 in een benedictijnerabdij in, namelijk in Kempten. Opnieuw keerde hij naar Vlaanderen terug, als cantor van de kathedraal van Kamerijk in 1579, maar hij ging in 1582 weer naar Duitsland om in Keulen koorleider te worden; later dat jaar nam hij zijn laatste betrekking aan, in Praag. Zijn gepubliceerde werken bevatten 8 uitgaven van motetten en Vespers en een boekdeel missen. Zijn werken in ongecompliceerde, lyrische stijl hebben mogelijk de vaderen van het Concilie van Trente ervan overtuigd polyfone muziek niet uit de kerk te bannen.
* Bibliothèque nationale de France: cb137928726 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 123911370
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1025 9065
* Library of Congress Control Number: n82237505
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000067041
* MusicBrainz: dd3bad2a-434c-421a-960d-b08dd7f7f199
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0000154
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987012502501705171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 165602813
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: MUSV035744
* SNAC: w6088694
* Système universitaire de documentation: 119760096
* Virtual International Authority File: 44483332
* WorldCat (via VIAF): 44483332
# Jalapyphantes puebla

Jalapyphantes puebla is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Jalapyphantes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1946 door Willis John Gertsch & Louie Irby Davis.
# Isopsera astyla

Isopsera astyla is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Karny.
# Jan Mammen

Jan Mammen (Leeuwarden, 27 april 1899 – Amsterdam, 10 december 1978) was een Nederlands kunstenaar.
Hij was zoon van huis- en decoratieschilder en leraar aan een ambachtsschool Johann Mammen en Johanna Cornelia Sikkink. Hij was getrouwd met Bregitta Elisabeth Gerarda Schermer.
Hij stond bekend als glasschilder en kunstschilder. De Telegraaf meldde op 14 december 1978 naar aanleiding van zijn overlijden, dat hij een opleiding genoten heeft aan de Rijksakademie van beeldende kunsten. Hij werkte vervolgens in het atelier van Joep Nicolas. Hij was voor langere tijd kerkmeester van de Sint-Agneskerk in Amsterdam-Zuid, waarvoor hij ook een kerkraam heeft gemaakt. Volgens hetzelfde In memoriam was hij meer dan veertig jaar docent in zijn beroep, maar leverde ook verfraaiingen van kerken en openbare gebouwen. Dagblad Trouw meldde nog dat hij zich liet inspireren door Bijbelverhalen en schrijfsels van Sint Jan en Theresia van Avilla.
Hij was ridder in de Orde van Sint-Gregorius de Grote.
* De Telegraaf, 14 december 1978, Kunstenaar Jan Mammen overleden, ook aangetroffen in De Volkskrant, Trouw.
* Overlijdensadvertentie in NRC Handelsblad, 13 december 1978
* De Tijd, 21 oktober 1942; verhaal over kunstwerken in de Sint-Agneskerk
* Beschrijving Rijksmonument Sint-Agneskerk
* RKD
# Jan Brandes

Jan Brandes (Bodegraven, 11 augustus 1743 - Zweden, 1808) was een Nederlands predikant, tekenaar en aquarellist

## Leven

Jan Brandes werd als de oudste van vier kinderen geboren uit het huwelijk van Jan Conrad Brandes en Maria Hoogeveen. Zijn vader was houder van een kostschool. Na een studie theologie in Leiden en Greifswald werkte Brandes vanaf 1770 als Luthers predikant in Doetinchem.
In 1778 volgde een beroeping door de Lutherse gemeente in Batavia. Kort voor zijn vertrek trad hij in het huwelijk met de burgemeestersdochter Anna Geertruy Krebber. Enkele maanden na aankomst te Batavia werd hun zoon Jan geboren. Zijn vrouw Anna overleed in Batavia nog geen jaar later aan de gevolgen van dysenterie. Brandes bestierde zijn huishouding met harde hand. Vooral in zijn periode in de Oost maakte Brandes veel tekeningen en aquarellen.
Op de terugreis naar Holland bezocht hij Ceylon (het huidige Sri Lanka) en woonde hij een jaar in de Kaapkolonie. In Batavia was Brandes in contact gekomen met de Zweedse landmeter-tekenaar en cavalerie-officier Sven Johan Wimmerkrantz. Na een jaar in Holland kocht Brandes in 1789 van zijn in Batavia verdiende geld in Zweden een landgoed met negen pachtboeren. Hij hertrouwde er met zijn tweede vrouw Maria Charlotta. Het paar kreeg twee dochters. In 1791 overleed zijn zoontje Jan aan polio. Enige jaren later overleed ook zijn tweede vrouw. Zelf stierf hij in 1808 op 65-jarige leeftijd. Zijn schetsboeken bleven bijna twee eeuwen in de familie van een van zijn Zweedse dochters.

## Werk

Tijdens zijn verblijf in Java, Sri Lanka en Zuid-Afrika maakte Brandes een groot aantal aquarellen. Behalve veel tekeningen van planten en dieren tekende Brandes veel ook veel taferelen uit zijn eigen dagelijks leven. Hierbij legde hij situaties vast die door niemand anders zijn afgebeeld. Hierdoor zijn deze tekeningen van grote historische waarde.
Het Rijksmuseum wist in 1958 in Stockholm een aantal losse schetsen van Brandes te verwerven. In 1985 wist het Rijksmuseum de hand te leggen op twee complete schetsboeken, die het belangrijkste werk van Brandes bevatten.

## Afbeeldingen

* Palankijn met dragers
* Tropische bomen
* Temmen van een olifant
* Oostindische parkieten
* Zweedse vogel
* Vinken
# Jan Jiří Benda

Jan Jiří Benda (Mstětice, Bohemen, 25 april 1686 – Potsdam, 4 december 1757) was een Boheems componist en organist.

## Levensloop

De familie Benda speelde een belangrijke rol in het muziekleven in Bohemen. Aan het begin van de reeks staat Jan Jiří Benda, die op 30 mei 1706 in St. Boleslav met een dochter uit een andere Boheemse muzikanten- en componisten-familie huwde, namelijk Dorotea Brixi. Vijf van haar zes levende kinderen werden muzikanten en componisten, namelijk František Benda (1709-1786), Jan Jiří Benda (1713-1752) niet verwisselen met zijn vader (!), Jiří Antonín Benda (1722-1795), Joseph Benda (1724-1804) en Anna Františka Benda (1728-1781).
Als componist schreef hij werken voor orkest, solowerken en werken voor orgel.

## Composities
### Werken voor orkest

* Concerto, voor viool en orkest
** Allegro
** Grave
** Allegro
# Jasper Fforde

Jasper Fforde (Londen, 11 januari 1961) is een Brits schrijver. Hij werd bekend door zijn reeks boeken met "literair detective" Thursday Next.

## Werk

Zijn eerste boek, The Eyre Affair, verscheen in 2001. Daarvoor was hij een camera-assistent in de filmindustrie. Hij werkte onder meer mee aan GoldenEye, The Mask of Zorro en Entrapment.
The Eyre Affair (in het Nederlands vertaald als De zaak Jane Eyre, ISBN 9789058470881) was het eerste van een reeks boeken met als centrale figuur de literair detective Thursday Next. De volgende in de cyclus zijn Lost in a Good Book (2002), The Well of Lost Plots (2003), Something Rotten (2004), First Among Sequels (2007), One of our Thursdays Is Missing (2011) en The Woman Who Died a Lot (2012). Het zijn boeken die zich afspelen in een fictief alternatief universum waarin dodo's normale huisdieren zijn, Engeland na meer dan honderd jaar nog steeds oorlog voert met Rusland in de Krim en literaire manuscripten van onschatbare waarde zijn en beschermd moeten worden tegen criminele elementen. De romans zijn een mengeling van thrillers, fantasy en sciencefiction. Er komt tijdreizen in voor en romanpersonages zijn reële personages. De boeken zijn doorspekt met literaire verwijzingen, woordspelingen en parodieën op bekende literaire meesterwerken.
In 2005 verscheen The Big Over Easy, het eerste boek in de "Nursery Crime Division"-reeks, die zich in hetzelfde alternatieve universum afspeelt. Het werd gevolgd door The Fourth Bear (2006). In deze boeken is DCI Jack Spratt het centrale personage. In 2014 zou het derde en laatste deel uit deze reeks moeten verschijnen, The Last Great Tortoise Race.
In 2010 verscheen Shades of Grey, een dystopische roman gesitueerd in Chromatacia, een maatschappij waarin sociale status bepaald wordt door het vermogen om kleuren te onderscheiden.
Datzelfde jaar publiceerde hij het eerste deel in de Dragonslayer-trilogie, The Last Dragonslayer. Deel twee, The Song of the Quarkbeast, verscheen in 2011. Het derde deel werd aangekondigd voor 2013. Het is een lichtvoetige fantasyreeks die niet aan zijn ander werk verwant is.

## Persoonlijk

Jasper Fforde is de zoon van John Standish Fforde, die als Chief Cashier verantwoordelijk was voor de uitgave van bankbiljetten bij de Bank of England, waarop zijn handtekening prijkt. Hij is verwant met de schrijfster Katie Fforde; die huwde met Jaspers neef Desmond Fforde. Hij heeft een vliegbrevet en vliegt met zijn eigen oldtimer vliegtuig.
# Javorník (okres Benešov)

Javorník is een Tsjechische gemeente in de regio Midden-Bohemen, en maakt deel uit van het district Benešov. Javorník telt 131 inwoners.
Benešov · Bernartice · Bílkovice · Blažejovice · Borovnice · Bukovany · Bystřice · Ctiboř · Čakov · Čechtice · Čerčany · Červený Újezd · Český Šternberk · Čtyřkoly · Děkanovice · Divišov · Dolní Kralovice · Drahňovice · Dunice · Heřmaničky · Hradiště · Hulice · Hvězdonice · Chářovice · Chleby · Chlístov · Chlum · Chmelná · Chocerady · Choratice · Chotýšany · Chrášťany · Jankov · Javorník · Ješetice · Kamberk · Keblov · Kladruby · Kondrac · Kozmice · Krhanice · Krňany · Křečovice · Křivsoudov · Kuňovice · Lešany · Libež · Litichovice · Loket · Louňovice pod Blaníkem · Lštění · Maršovice · Mezno · Miličín · Miřetice · Mnichovice · Mrač · Načeradec · Nespeky · Netvořice · Neustupov · Neveklov · Olbramovice · Ostrov · Ostředek · Pavlovice · Petroupim · Popovice · Poříčí nad Sázavou · Postupice · Pravonín · Přestavlky u Čerčan · Psáře · Pyšely · Rabyně · Radošovice · Rataje · Ratměřice · Řehenice · Řimovice · Sázava · Slověnice · Smilkov · Snět · Soběhrdy · Soutice · Stranný · Strojetice · Struhařov · Střezimíř · Studený · Šetějovice · Tehov · Teplýšovice · Tichonice · Tisem · Tomice · Trhový Štěpánov · Třebešice · Týnec nad Sázavou · Václavice · Veliš · Vlašim · Vodslivy · Vojkov · Votice · Vracovice · Vranov · Vrchotovy Janovice · Všechlapy · Vysoký Újezd · Xaverov · Zdislavice · Zvěstov
# Japanse kampioenschappen schaatsen afstanden 2019 - 500 meter vrouwen

De 500 meter vrouwen op de Japanse kampioenschappen schaatsen afstanden 2019 werd gereden op vrijdag 26 oktober 2018 in het ijsstadion M-Wave in Nagano.

## Wereldbekerkwalificatie

De volgende rijders hebben zich gekwalificeerd voor de wereldbekers:
| # | Schaatser | 1. Obihiro | 2. Tomakomai | 3. Tomaszów Mazowiecki | 4. Heerenveen |
| 1 | Nao Kodaira | X | X | afgemeld | X |
| 2 | Miho Takagi | #1 of #2 | #1 of #2 | X | X |
| 3 | Maki Tsuji | X | X | X | X |
| 4 | Konami Soga | X | X | X | X |
| 5 | Rio Yamada | X | X | afgemeld | afgemeld |
| 6 | Kurumi Inagawa | #1 of #2 | #1 of #2 | X | X |
| 7 | Arisa Tsujimoto | | | X | |
| Totaal | Totaal | 5 | 5 | 5 | 5 |

## IJs- en klimaatcondities

| | Start | Eind |
| Tijd | 13:35 | 13:58 |
| Paar | 1 | 11 |
| Luchttemperatuur | 15,0°C | 14,7°C |
| IJstemperatuur | -3,4°C | -3,8°C |
| Luchtvochtigheid | 61% | 60% |
| Luchtdruk | 976 hPa | 976 hPa |
* (ja) Loting op Japan Skating Federation
* (en) Uitslag op www.speedskatingnews.info
# Japanse kampioenschappen schaatsen afstanden 2019 - 5000 meter vrouwen

De 5000 meter vrouwen op de Japanse kampioenschappen schaatsen afstanden 2019 werd gereden op zondag 28 oktober 2018 in het ijsstadion M-Wave in Nagano.

## Wereldbekerkwalificatie

De volgende rijders hebben zich gekwalificeerd voor de wereldbekers:
| # | Schaatser | 1. Obihiro | 2. Tomakomai | 3. Tomaszów Mazowiecki | 4. Heerenveen |
| 1 | Miho Takagi | 5 km niet verreden | 5 km niet verreden | X | 5 km niet verreden |
| 2 | Nene Sakai | 5 km niet verreden | 5 km niet verreden | X | 5 km niet verreden |
| 3 | Rin Kosaka | 5 km niet verreden | 5 km niet verreden | X | 5 km niet verreden |
| 4 | Mai Yamada | 5 km niet verreden | 5 km niet verreden | X | 5 km niet verreden |
| 5 | Nana Takahashi | 5 km niet verreden | 5 km niet verreden | X | 5 km niet verreden |
| Totaal | Totaal | | | 5 | |

## IJs- en klimaatcondities

| | Start | Eind |
| Tijd | 12:59 | 13:32 |
| Paar | 1 | 4 |
| Luchttemperatuur | 15,1°C | 14,8°C |
| IJstemperatuur | -4,0°C | -4,0°C |
| Luchtvochtigheid | 61% | 56% |
| Luchtdruk | 968 hPa | 968 hPa |
* (ja) Loting op Japan Skating Federation
* (en) Uitslag op www.speedskatingnews.info
# Jacob Fock

Jacob Fock (Amsterdam, 15 april 1770 – aldaar, 21 november 1835) was president van De Nederlandsche Bank van 1828 tot 1835.

## Biografie

Fock was afkomstig uit een zakenmilieu, net als zijn voorgangers, en lid van de familie Fock. Zijn grootvader was naar Amsterdam gekomen uit het huidige Gdańsk (Polen), een belangrijke havenstad in oostelijk Europa.
Hij was vanaf de oprichting van De Nederlandsche Bank in 1814 verbonden met de instelling. Hij was een toonbeeld van onafhankelijkheid; zo weigerde hij de regering, in geldnood door de opstand in de Zuidelijke Nederlanden, een voorschot van vijf miljoen gulden. Ook de smeekbede om er dan een voorschot van 1 miljoen van te maken kreeg geen gehoor, ondanks een woedende koning.
in 1792 trouwde hij met Cornelia Johanna Bondt (1769-1821); hun zoon Abraham Fock (1793-1858) zou ook DNB-president worden.
* Nederland's Patriciaat 50 (1964), p. 119-120.
* Jong, A.M. de, Geschiedenis van de Nederlandsche Bank 1814-1914. 4 delen. Haarlem, 1967.
* Vanthoor, Wim, De Nederlandsche Bank, 1814-1998. Van Amsterdamse kredietinstellingen naar Europese stelselbank. Amsterdam, 2004.
* Hen, Paul de, Alle 18 presidenten van De Nederlandsche Bank. Amsterdam, 2015.
# Janus Wagener

Adrianus Johannus (Janus) Wagener (18 maart 1923 – Tilburg, 22 april 2016) was een Nederlands voetballer en speler van Willem II in de periode 1943-1956.
Wagener werd tweemaal kampioen van Nederland met de Tricolores: in 1952-1953 en in 1955-1956. De laatste keer was dat als eerste kampioen van het, in die tijd ingevoerde, betaald voetbal door de KNVB. Zijn positie was rechtsback. Tijdens het jaar van het laatste kampioenschap van Willem II speelde hij elf wedstrijden, de rest van de tijd zat hij op de bank. Ook zat hij dicht tegen het Nederlands elftal aan, maar in de voorselectie viel hij af.

## Verlate schaal

Van de achttien spelers uit het kampioensjaar '54/'55 waren op dinsdag 24 januari 2006 twaalf mannen nog in leven, onder wie Wagener. Op die dag kregen zij van Henk Kesler en Jeu Sprengers namens de KNVB alsnog een kampioenschaal uitgereikt. In 1955 was het bij een oorkonde en een kleine beker ter herinnering gebleven.